คุณรู้แล้วเหรอ
เมื่อก่อนฉันเป็นไลฟ์สตรีมเมอร์
ร้องเพลงน่ะ
ฉันชอบร้องโคฟเวอร์
เพลงเก่าๆ พวกฮ่องกง หรือ ไต้หวัน
คุณร้องเพลงเพราะ
ตอนนั้นเป็นวันเกิดของฉัน
ฉันบอกว่ายอดเงินที่ได้
จากการไลฟ์
จะเอาไปให้แฟนคลับ
ที่ป่วยอยู่และที่บ้านฐานะลำบาก
ในเมื่อเป็นวันเกิดของฉัน
รายได้ก็เลยมากกว่าปกติ
ประมาณ 30,000 หยวน
แล้วฉันก็เติมเงินของตัวเองไป
จนครบ 50,000
เอาไปให้แฟนคลับคนนั้น
พอประกาศเงินบริจาค
ยอดเงินทั้งหมด
บางคนบอกว่า
เงินที่ฉันบริจาคไปมันน้อยมาก
เงินที่ได้วันนั้น ต้องไม่ใช่แค่ 30,000 แน่ๆ
แล้วฉันอธิบายว่า ยังมีเงินส่วนแบ่งของแพลตฟอร์ม
ไม่มีใครเชื่อฉันเลย
พวกเขาเริ่มตำหนิฉันอย่างเอาเป็นเอาตาย
หลังจากนั้น
แพลตฟอร์มโชว์หลักฐาน
ว่าวันนั้นหาเงินได้เท่าไร ก็ได้มา 30,000 จริงๆ
ตอนแรกฉันคิดว่า
แค่อธิบายชัดเจนก็พอแล้ว
แต่กลับมีคนโกรธมากกว่าเดิม
แล้วก็เริ่มเอาชุดแบรนด์ที่ฉันใส่
เครื่องประดับราคาแพงที่ฉันเคยมี
มาบอกว่า
เงินบริจาคที่ได้มา
ก็แค่ราคาเสื้อผ้าของฉันเท่านั้นเอง
พวกเขาบอกว่า
ฉันใช้เงินพวกนั้น
ก็เพื่ออยากซื้อใจคนอื่น
ยังมีแรงกว่านี้อีกนะ
มีคนบอกว่าเคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นของฉัน
บอกว่าจะมาประจาน
บอกว่าตอนที่ฉันเรียนอยู่
เปลี่ยนแฟนที่รวยๆ บ่อยมาก
แถมยัง
เอาเบอร์โทรและที่อยู่ของฉัน
มาบอกให้คนอื่นรู้
ตอนนั้น ทุกวันฉันจะโดน
คนโทรมารบกวนตลอด
รวมถึงโทรศัพท์ของที่พักด้วย
หลังจากนั้น
ข่าวลือก็รุนแรงมากขึ้น
ตอนนั้นฉันไม่รู้ว่าควรทำยังไง
ฉันอยากอธิบาย
แต่ไม่รู้ว่าควรอธิบายยังไง
เพราะว่าคนพวกนั้น
เชื่อในสิ่งที่พวกเขาอยากเชื่อเท่านั้น
ช่วงนั้น
แม้แต่เพื่อนที่เรียนมาด้วยกัน
ยังตีตัวออกห่าง
คุณต้องเจอเรื่องไม่เป็นธรรมมาเยอะแน่ๆ
และกลัวมากๆ
ตอนนั้นในใจฉันคิดว่า
ผ่านมาตั้งนานแล้ว
ฉันคงจะเดินออกมาจากเรื่องนั้นได้แล้วแน่ๆ
แต่ว่าพอรู้ตัวอีกที
ก็โดนคนจำได้ขึ้นมาอีก
สายตาแบบนั้นจดจ้องที่ตัวฉันอีกแล้ว
หงโต้ว
ฉันไม่ได้กล้าขนาดนั้น
บางครั้งคนเรา
ก็จะเจอกับเรื่องต่างๆ
แต่ว่า
มันก็แค่เหมือนคนเกิดป่วยขึ้นมา
นั่นไม่ใช่ความผิดของเธอเลย
เชาป่าจือ ช้าหน่อย
วิ่งช้าๆ
อย่าวิ่งเร็ว ช้าๆ หน่อย
คุณมาได้ยังไง
เขาไม่ได้กินข้าวดีๆ มาหลายวันแล้ว
ช่วงนี้ยุ่งมาก
ต้องกินแบบเร่งรีบ
ช่วงนี้อารมณ์ก็ไม่ค่อยดี
กินอะไรได้ไม่ค่อยเยอะ
ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก
ตอนนี้ก็กำลังกินอยู่นี่ไง
ต้าม่าย
คุณกลับมาแล้วก็เฝ้าเขากินข้าวหน่อยนะ
หน้าที่นี้ยกให้คุณจัดการ
ไม่มีปัญหา ฉันทำได้
อย่าโอเวอร์กันน่า
ฉันไม่เป็นอะไร
ตอนนี้คุณไม่คิดเรื่องนั้นอยู่
เลยคิดว่าตัวเองไม่เป็นอะไรต่างหาก
ถ้าตอนคุณอยู่คนเดียว แล้วมีอะไรขึ้นมาจะทำยังไง
พวกคุณไม่ต้องกังวลเรื่องฉันตลอดเวลา
ฉันไม่เป็นไรจริงๆ
เมื่อก่อนฉันก็ผ่านมาได้
อีกอย่างพวกคุณก็มีเรื่องของตัวเองต้องทำ
ฉันช่วยเหลืออะไรก็ไม่ได้
ไม่อยากเอาปัญหามาให้พวกคุณอีก
ความสัมพันธ์ของพวกเรา ไม่ใช่เพื่อนที่ร่วมกันแก้ปัญหารึไง
ถ้าไม่มีใครมีปัญหา งั้นก็เป็นคนแปลกหน้าแล้ว
ช่วงเวลาแบบนี้
คุณต้องสนุกให้เต็มที่
และอยู่เป็นเพื่อนต้าม่ายด้วยนะ
ไม่ต้องคิดอะไรเยอะ
กินเถอะ
คุณเอาเชาป่าจือมาทำไม
น่าน่าชอบมัน
อีกอย่าง หมามันอึดอัดเวลาอยู่ในเมือง
เพราะว่ามันวิ่งเล่นไม่ได้
ถ้าฝากไว้กับพ่อแม่ฉัน
กลัวว่าพวกเขาจะดูแลมันไม่ไหว
ก็เลยพามาด้วยกันที่นี่
หมาใครเนี่ย น่ารักจังเลย
ท่านหม่า
ต้าม่าย กลับมาเมื่อไหร่
เพิ่งมาถึงค่ะ
- ผอมลงนะ - ฉันอ้วนขึ้นตั้งสองกิโลครึ่งแน่ะ
ทำไมท่านหม่าถึงกลับมากะทันหันละคะ
อ้อ พอดีผมจะต้องไปดูงาน
ที่ไร่กุหลาบแดงโม่หง
เลยว่าจะมาเยี่ยมพวกไร่กุหลาบแดงโม่หงหน่อย
น่าน่า
สบายดีไหม
ดีค่ะ ไม่ต้องห่วงฉันหรอก
ดีก็ดีแล้ว
ต้าม่ายกลับมาแล้วนี่
พวกคุณสองคนก็ต้องเที่ยวเล่นให้สนุกนะ
เดี๋ยวผมกลับไปเก็บของที่ห้องก่อน
เดี๋ยวค่อยมาดื่มชา
ค่ะ
ท่านหม่า ท่านหม่า
เจ้าหมาอ้วน
อ้วนจริงๆ เลยนะ
เอ๊ะ ทำไมคุณถึงกลับมาละ
ผมบอกแล้วนี่ว่าจะไปรับคุณที่ทางเข้า
- แล้วทำไมคุณถึงได้มาเองล่ะ - อะไรของนายเนี่ย
ฉันไม่ใช่เด็กน้อยที่ไปเข้าห้องน้ำ
แล้วต้องจูงมือเพื่อนไปด้วยนะ
ม่ายม่าย
คิดถึงเธอจัง!
มาๆ
- กอดหน่อย - จะทำอะไรของนาย
เธออ้วนขึ้นนะ
คิดถึงพี่ไหมน้อง
- ไม่ - เดี๋ยวผมไปเก็บของก่อน
รอผมด้วย
- คุณเนี่ยนะ - อะไร
เดี๋ยวนี้เป็นเถ้าแก่ไปแล้วนี่
ไม่เลี้ยงข้าวพวกเราหน่อยเหรอ
เหล่าหู
ได้ยินว่านายกำลังมีความรัก
อะไรกันเล่า อะไรกัน
เดี๋ยวผมช่วยเขาเก็บของก่อน
- ไม่รีบ - ไม่เป็นไร
เล่าให้ฟังก่อนสิ
อยากรู้อะไรเล่า
ฉันอยากฟัง
จะได้แนะนำนายได้ไง
- เป็นไง - ทำไมหนักจังเลยละ
มีรูปไหม เอามาให้ดูหน่อย
เอ้า กินข้าวโพดสิ
ถ้าใครมีเพลงสมัยก่อนที่ชอบอีก
มาแบ่งปันให้ฉันฟังได้นะ
พอฉันร้องได้แล้วก็จะมาร้องให้ทุกคนฟัง
หรือถ้าใครมีเพลงอะไรที่อยากฟัง
ก็คอมเม้นท์ไว้ที่ด้านล่างได้เลยค่ะ
“โคจรมาพบกัน”
อายุเท่าไรกันเนี่ย รู้จักเพลงนี้กันแล้ว
กำลังทดสอบฉันอยู่เหรอ
เพลงนี้มีมาก่อนฉันเกิดอีก
ขอบคุณทุกคนนะ
ขอบคุณที่สนับสนุนกัน
กินให้หมด
อูคูเลเล่
ฉันกำลังฝึกอยู่พอดีเลย
พอฉันฝึกได้แล้ว
จะมาเล่นให้ทุกคนฟังนะคะ
ได้แล้ว
เพลงถัดไป “โคจรมาพบกัน”
ถ้าพวกคุณชอบ ก็เปิดฟังออนไลน์ได้นะ
ฉันขอมอบเพลงนี้ให้ทุกคน
ใครโทรมา
คงจะโทรมากวนน่ะ
ไม่ต้องรับ
ฮัลโหล
พูดมาว่าเป็นใครแล้วต้องการอะไร
วางๆ
แฟนคลับ
อ้อ เขาไม่เป็นอะไร
คุณได้เบอร์นี้มายังไง
ได้ เดี๋ยวผมบอกให้ ไม่ต้องห่วง
เราเป็นเพื่อนน่าน่า
โอเค แค่นี้นะครับ
แฟนคลับเหรอ
เขาบอกว่าเขาสนับสนุนน่าน่า
บอกว่าน่าน่าไม่ได้ทำอะไรผิด
หวังว่าเขาจะกลับไปใช้ชีวิตตามปรกติ
เขาบอกไหมว่าไปเอาเบอร์ฉันมาจากไหน
ก็เบอร์ผู้จัดการร้านกาแฟที่ลงในวีแชตไง
เป็นเบอร์พี่ เปลี่ยนเหอะ
ว่าแล้วเชียว
ช่วงนี้ถึงได้รับสายแปลกๆ ตลอด เกือบทำฉันความดันขึ้นแล้วเนี่ย
น่าน่าผ่านเรื่องแบบนั้นมาได้ยังไง
เกิดอะไรขึ้นกับพี่น่าน่าเหรอคะ
ไม่มีอะไร พี่เขาสบายดี
กินข้าวเถอะ
มา
กินนี่อีกหน่อยสิ
กินอีก
กินไปๆ
คุณวางไปตรงๆ เลยเหรอ เดี๋ยวมันจะแตกนะ
ผมทำไม่เป็นนี่
คุณนี่ขี้ขลาดจังเลยนะ
กลัวทำคุณเจ็บนะสิ
ดูพวกเขาสองคนสิ
รับไม่ได้ๆ
ใจเย็นๆ
นายยังไม่มีประสบการณ์ความรักนี่
ไม่เคยเลยเหรอ
ใครไม่เคยมีความรัก
ผมน่ะประสบการณ์แน่นเลยนะ
ฉันหมายถึงรักจริงๆ
ไม่ใช่ความรักแบบเด็กๆ
อย่างที่นายพูดถึง
ไม่มีอะไรยาวนานเท่ากับความรัก
รักแบบรักจริงๆ
ความรักที่จบลงเร็วก็คือความรักอยู่ดี
แล้วรักของผมทำไมจะไม่ใช่ความรัก
ดื้อจริงๆ นะ
ความรักน่ะ
เป็นเรื่องของจิตวิญญาณสองดวง ที่ดึงดูดซึ่งกันและกัน
รักแรกพบแบบนั้น มักจะ
เป็นแค่การอยากได้แค่รูปลักษณ์ภายนอก
คนอย่างนายที่หาแฟนตามคลับตามบาร์
แค่หน้าตายังไม่สนใจ
พอไฟมืดแล้ว
เหล้าก็มา จากนั้นก็เร่าร้อนกันทั้งคืน
พอตื่นวันถัดไปก็แยกจาก
แล้วก็เหลือไว้แค่
เถ้าถ่านของความร้อนแรง
ผมจะบอกอะไรคุณนะ คุณมีอคติกับผม
ไม่ได้อคติ
นั่นเป็นบทสรุป
บทสรุปอะไรเล่า
คุณสรุปความรักของผมเป็นขี้เถ้าเลย
นี่ก็ดึกแล้วนะทำไม ม่านจวินยังไม่กลับมาอีก
เขาเช่ารถ
กลับไปคุนหมิงกับเพื่อนแล้ว
ช่วงนี้ไม่ได้อยู่ที่นี่
ไปคุณหมิงเหรอ
ไม่ได้บอกนายเหรอ
ไม่ได้บอกไว้นะ
เราเป็นแค่เพื่อนบ้าน
อยู่ห้องข้างๆ กัน ได้พูดกับผมไหมนะ
เปล่านี่ ไม่ได้พูด
หอมจัง!
กินได้แล้ว
ข้างในยังไม่สุกเลยนะ
ปิ้งต่ออีกหน่อยดีกว่า
กินถั่วก่อน
ต้าม่าย
- มานั่งด้วยกันสิ - ได้
กลิ่นอะไรทำไมหอมจัง
กำลังเผาถั่วอยู่
น่าน่านอนแล้วเหรอ
ค่ะ
ไม่รู้ว่าเรื่องของน่าน่ามันยังไงกันแน่
ถ้าไม่ใช่เพราะต้าม่ายโทรมาบอกว่า ให้ดูแลเขาหน่อย
เราคงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาบ้าง
นี่ถ้าหากเขาไปไหน เราคงไม่รู้เลยเหมือนกัน
น่าน่ามาที่นี่เพราะเรื่องนี้
เขาไม่มีทางพูดเรื่องนี้กับใครหรอก
แต่ก็น่าจะบอกพวกเราบ้าง
บางทีเราอาจช่วยอะไรได้
ยังไง
อย่างน้อยเราก็ยังเป็นห่วงเป็นใยเขาได้บ้าง
ผมค้นดูในเน็ต
ข้อมูลส่วนตัวของเขา
อย่างพวกที่อยู่ เบอร์โทร
มีหมดเลย มันน่ากลัวจริงๆ
คนพวกนั้น
ควรถูกจับเข้าคุก
เอาให้เข็ด
ต้าม่าย
คุณรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่
วันที่ฉลองวันเกิดฉันน่ะ
ร้านเหล้าของเพื่อนอาจารย์หู
คุณคือน่าน่าที่เป็นนักร้องรึเปล่าคะ
เปล่าค่ะ คุณน่าจะจำคนผิดแล้ว
ขอโทษนะคะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันกลับมาแล้วก็ค้นหาข้อมูลของเขา
แล้วก็เจอเรื่องทั้งหมด
นั่นมันอะไรกันน่ะ
นั่นมันนักร้องที่ชื่อน่าน่านี่
ใช่รึเปล่า
คนที่โกงเงินบริจาครึเปล่า
- ใช่ - ใช่แล้ว
- เขานี่แหละ - ใช่
เป็นคนไลฟ์สดแล้วโกงเงินบริจาค
เขาเป็นคนไลฟ์สดแล้วโกงเงินบริจาคใช่ไหม
- นางนั่นแหละ - เธอทำอะไร
- ยังไม่ได้โดนแบนอีกเหรอคนแบบนี้ - บอกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!
ดูยังไงก็ไม่ใช่คนดี
- ทำไมต้องโกงเงินบริจาค - ฉันเปล่านะ
ฉันไม่ได้ทำ
- เจอตัวแล้ว เขานี่แหละ - เป็นเขา
เขาโกหก
ทำไมถึงเป็นคนแบบนี้
มาโกหกคนอื่นได้ยังไง
เขานั่นแหละ!
เร็ว นางอยู่นั่น
เชาป่าจือ
มานี่!
ไม่เป็นไร
ให้มันนอนเถอะ
มันทำคุณตื่นรึเปล่า
เปล่า
ฉันแค่ฝัน
เอาน้ำหน่อยไหม
นี่
ขอบใจ
รู้สึกดีขึ้นไหม
ทำไมถึงยังไม่นอนละ
กำลังเขียนตอนใหม่อยู่น่ะ
ฝันถึงอะไรเหรอ
มันเป็น
ฝันร้าย
ฉันฝันเห็นคนกลุ่มใหญ่
กำลังล้อมฉันไว้อยู่
คุณบอกว่ามันเป็นฝัน แสดงว่าไม่จริง
ไม่ต้องคิดมากนะ
นอนนะ
เดี๋ยวให้เชาป่าจือ
นอนอยู่นี่เป็นเพื่อน
ไม่เป็นไรแล้วนะ ยังมีฉันอยู่ที่นี่ด้วยคน
รีบนอนนะ
แกก็เฝ้าอยู่ตรงนี้ดีๆ นะ
แป๊บเดียวก็มาถึงแล้ว
เดี๋ยวเลิกงานค่อยมารับนะ
จุ๊บหน่อย
พอได้แล้ว!
เข้าไปเถอะ
- เจอกัน - บาย
วันนี้อากาศดีเนอะ
ขอบคุณฟ้าดินที่ส่งคุณมา
ที่ไซต์ก่อสร้างเป็นยังไงบ้าง
ฉันเพิ่งมาจากตรงนั้นพอดี
ลำบากคุณจังเลย เถ้าแก่เนี้ยสวี่
ไม่เป็นไรหรอก ผู้หญิงน่ะ
ซื่อสัตย์กับมิตรภาพเสมอ ใช่ไหมล่ะ
อ้อ จริงสิ
- น่าน่าเป็นยังไงบ้าง - เขาสบายดี
มีต้าม่ายอยู่ด้วย
ต้าม่ายกลับมาแล้ว
ดีเลย
เมื่อวานฉันนอนไม่หลับเลย
ทำไมละ
- ดูเอาสิ - อะไรน่ะ
มีแต่ข้อความเต็มไปหมด
(คุณเป็นผู้จัดการเหรอ รับคนแบบนั้นทำงานได้ยังไง)
(ฉันเป็นแฟนคลับน่าน่า หวังว่าเขาจะมีชีวิตที่ดี)
(ทำไมน่าน่าถึงไม่ถูกไล่ออก ฉันไม่อยากเจอหน้านาง)
คนพวกนี้พูดได้แย่มาก
แต่ก็มีคนให้กำลังใจไม่น้อยเลยนะ
จริงเหรอ ฉันยังไม่ได้ไล่ดูแถวล่างเลย
(ฉันรู้จักคาเฟ่นี้เพราะน่าน่า ฉันชอบเสียงเขาและคาเฟ่ของคุณ)
ขอโทษนะครับ วันนี้น่าน่าจะมาไหมครับ
คุณเป็นใครคะ มาหาเขามีเรื่องอะไร
ผมเป็นเจ้าหน้าที่ของ รายการมนุษย์ผู้ไม่สมบูรณ์แบบ
อยากสัมภาษณ์คุณนักร้องน่าน่าครับ
พวกเราเป็นรายการทอล์กโชว์
ไม่รู้ว่าพวกคุณเคยดูกันไหม
ไม่ค่ะ
งั้นผมแนะนำ คร่าวๆ นะครับ
คุณสวีค่ะ พวกเรายุ่งมากเลยค่ะ
งั้นแบบนี้ไหมครับ ถ้างั้นคุณสะดวก
เอาเบอร์น่าน่าให้ผมได้ไหม ผมจะติดต่อเขาโดยตรง
เกรงว่าไม่ได้
เอาแบบนี้ไหมคะ
ฉันจะบอกน่าน่าให้
ดูว่าเขาตัดสินใจยังไง จะให้คุณสัมภาษณ์ไหม
ถ้าเขายอม ฉันจะให้ติดต่อกลับไป
ได้ครับ ฝากด้วยนะครับ
ค่ะ คุณนั่งโต๊ะไหนคะ
ตรงนั้นครับ
รอสักครู่นะคะ เดี๋ยวฉันเอาอาหารไปให้
ครับ ขอบคุณครับ
- ยินดีค่ะ - โอเค
เขาเหมือนแมลงวันที่ไล่ตามรอยเลือดไม่หยุด
ชอบกลืนกินความทุกข์ยากของคนอื่น
อย่าไปสนใจเขาเลย
เขาเป็นลูกค้า
ตอนนี้เขาชอบกินนู่นกินนี่
พวกเราก็ขายอาหาร
ให้เขาอิ่มท้อง
หวัดดี ทุกคน
นี่เป็นครั้งแรก
ที่เราพาทุกท่านมา
โรงงานแกะสลักนะคะ
ด้านหลังฉันเนี่ย
ช่างแกะสลักที่มีชื่อเสียง เซี่ยเซี่ยค่ะ
ครั้งนี้ ไม่ได้แค่พาทุกคนมาดูฝีมือการแกะสลัก
- ยังพาทุกคนมา… - ผมออกจากไลฟ์แล้วนะ
จะต้องไปกินข้าวเที่ยงแล้ว บาย
งานแกะสลักไม้ของพวกเรา
ถ้าชอบก็ลดไลก์และกดติดตามด้วยนะคะ
คราวนี้เรามาทางซ้ายกันหน่อย
มาดูสิ ห้องตรงนี้มีอะไร
ฉันไปก่อนนะ อิงจื่อ
ไปแล้วเหรอ ไม่สบายหรือเปล่า
ทางนี้ค่ะ
กาแฟไหม
ใส่นํ้าแข็งด้วยไหมคะ
ใส่เยอะๆ หน่อยค่ะ
เชาป่าจือ มานี่!
เซี่ยเซี่ย
มานี่ได้ไงเนี่ย
ไม่เห็นพี่ไปทำงาน
ฉันลาสองสามวันน่ะ
นี่หมาของต้าม่าย ชื่อเชาป่าจือ
เชาป่าจือ หมายถึงอะไรเหรอ
ภาษาถิ่นแถวฉางซาน่ะ แปลว่าโกหก
ฉันจะไปชงกาแฟ มาด้วยกันสิ
นายรู้แล้วใช่ไหม ว่าเมื่อก่อนฉันทำอะไร
คิดไม่ถึงละสิว่าฉันมีชื่อเสียงขนาดนี้
ไม่เลวเลยนะ
ยังรู้จักห่วงใยฉันด้วย
ที่ฉันคอยเป็นห่วงนายไม่เสียเปล่าแล้ว
ตอนนี้ฉันไม่เป็นอะไรแล้ว
สบายใจได้
จะไม่เป็นยังไงได้ยังไง
ขนาดผมยังคิดว่าน่ากลัวเลย
ก็นิดนึง
ฉันไม่เป็นอะไรจริงๆ
พี่จะไปแล้วใช่ไหม
ตอนแรกอยากจะกลับไปอยู่กับพ่อแม่ที่เซี่ยงไฮ้
ตั๋วก็ซื้อไว้แล้ว
แต่ต้าม่ายกลับมากะทันหัน
งั้นก่อนหน้านี้ที่พี่จะกลับจริงๆ ถ้ากลับไปแล้วก็จะไม่กลับมาแล้วใช่ไหม
ก็คงงั้น
ฉันก็ไม่รู้
แต่ฉันก็ยังลงทุนกับโฮมสเตย์อยู่นะ
พี่อยากจะไปไหน
ยังไม่รู้เลย
นึกไม่ถึงเหมือนกัน
ว่าจะอยู่ยูนนานได้นานขนาดนี้
นายยังจำได้ไหม
วันแรกที่ฉันมายูนนาน
จำได้
ตอนนั้นเป็นช่วงที่ตกตํ่าที่สุดในชีวิตฉันเลย
ไม่รู้เลยว่าควรจะไปที่ไหน
เหมือนวิ่งอยู่บนถนนคนเดียว
ฉันคิดว่า
จะพาตัวเองเดินไปข้างหน้า
ลองดูสิว่า
มันจะพาฉันเดินไปทางไหนได้บ้าง
คุณคะ
ขอรบกวนหน่อยได้ไหมคะ
มีอะไรครับ
ตอนจอดรถเมื่อกี้ ล้อมันตกหลุมค่ะ
ช่วยเข็นรถให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ
ได้ครับ
ขอบคุณค่ะ
ตรงนี้ค่ะ
รอแป๊บนะครับ
- คุณขึ้นรถเถอะ ปิดหลังคาด้วย - อ้อ ค่ะ
จะเข็นแล้วนะครับ
หนึ่ง สอง สาม เร่งเครื่องครับ
หยุดก่อน รอเดี๋ยว
อีกครั้งนึง
หนึ่ง สอง สาม เร่งเครื่องครับ
ขอบคุณมากค่ะ ขอบคุณจริงๆ
ยินดีครับ
ขอโทษนะคะ ทำคุณเลอะหมดเลย
ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องกังวล
เดี๋ยวกลับไปเปลี่ยนชุดก็ได้แล้ว
คุณเช็ดหน่อยดีกว่าค่ะ
นี่ค่ะ
- นี่ค่ะ - ขอบคุณครับ
- ขอโทษจริงๆ นะคะ
ผมไม่เป็นไรครับ
ผมกลับก่อนแล้วนะครับ บายครับ
เดี๋ยวค่ะ
แถวนี้มีร้านอาหารไหมคะ
ด้านหน้ามีร้านนึงครับ
คุณนำทางฉันไปได้ไหมคะ ฉันอยากตอบแทนข้าวมื้อเที่ยงกับคุณ
เดี๋ยวผมพาคุณไปครับ แต่มื้อเที่ยงไม่ต้อง
เซี่ยเซี่ย
- พี่ครับ - มีอะไรเหรอ
รถเขาตกหลุม ผมเลยช่วยเอาไว้
สวัสดีค่ะ
พี่ครับ เขากำลังจะไปร้านอาหาร
พี่พาเขาไปร้านร้านอาหารเก่อซังที
ได้ๆ
งั้นนายขี่จักรยานกลับบ้านนะ เอาหมวกมาให้ฉันด้วย
ได้
บ๊ายบายครับ
บายค่ะ
- ขอบคุณนะ - ยินดีครับ
คุณมาเที่ยวที่ทะเลสาบเหรอคะ
ค่ะ
ทำไมถึงได้มาที่นี่ล่ะคะ จีพีเอสนำทางผิดเหรอ
ฉันไม่ได้ใช้จีพีเอสค่ะ
แค่คิดว่า
ตรงไหนมีถนนก็ขับไป
ขับถึงไหนก็ถึงนั้นเลย
เป็นไงบ้างคะ ที่นี่สวยไหม
ค่ะ ดูน่าสบายมาก
คนก็น้อยด้วย สวยมาก
ตามฉันมาค่ะ
เป็นชีวิตที่วิเศษมากๆเลย
ถ้ารถของฉันไม่ตกหลุม
คงไม่มีทางเจอนายกับเสี่ยวชุน
แล้วก็ไม่ได้มาพักที่นี่
แล้วก็คงไม่
มีเพื่อนดีๆ มากมายขนาดนี้
ถ้างั้นก็อย่าไปเลย
อย่างน้อยก็อย่าจากไปทั้งแบบนี้
อย่าจากไปทั้งแบบนี้เหรอ
แม่ผมเคยบอกว่า
อย่าจากไปแบบหิวโหย
อย่าไปแบบไม่เต็มใจ
อย่าไปด้วยนํ้าตา
คนที่เดินจากไปแบบนั้น มีแต่จะเสียใจ
คนที่เป็นฝ่ายรั้งเขาไว้ไม่ได้ ก็ทรมานใจเหมือนกัน
ถ้าพี่อยากไปจริงๆ
ก็ต้องไปแบบมีความสุข
ได้
รู้แล้ว
ถ้าหากจะไป
ต้องไปแบบมีความสุข
ใช่
ตกลงตามนี้นะ ผมกลับแล้วนะ
ดื่มกาแฟก่อนแล้วค่อยไปสิ
ไม่เป็นไรครับ
เซี่ยเสี่ยวเซี่ย
นายช่วยฉัน
จะเลี้ยงข้าวก็ไม่เอา
นายมาปลอบฉันอยู่ตั้งนาน
บอกจะเลี้ยงกาแฟ ก็ไม่เอาอีกแล้ว
นายไม่ชอบให้คนตอบแทนขนาดนี้เลยเหรอ
พี่ดีขึ้นก็ดีแล้ว
- แบบนี้นะดีแล้วเหรอ - ใช่ ดีแล้ว
น่าน่า
ดูอะไรอยู่
ก้อนเมฆ
เมฆวันนี้สวยมาก
ก็เหมือนเมื่อวาน
จริงเหรอ
กาแฟล่ะ เสร็จแล้วเหรอ
ฉันไม่ทันดู นํ้ามันเดือดเกินไป ต้องรอให้อุณหภูมิลดลงก่อน
เมื่อกี้เซี่ยเซี่ยมา
เซี่ยเซี่ย
(ลั่วเซีย ต้าหลี่ สภาหมู่บ้านอวิ๋นเหมียว)
รับนะ
ทางนั้น
ทำธุรกิจมันเป็นเรื่องดีนะคุณลุง
แต่อยู่ๆ ก็มีแขกเยอะ
มันก็เป็นแค่ชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น
มันไม่ได้เยอะตลอด
แบบที่ทุกคนคิดหรอก
เหมือนกับที่ลุงบอกว่า
จะไปกู้เงินซื้อรถมารับแขก
มันเสี่ยงมากๆ เลยนะคะ
คนอื่นยังทำได้
ทำไมฉันทำไม่ได้ล่ะ
บ้านคุณป้าอยู่ตรงปากทางเข้าใช่ไหมคะ
คุณป้าก็เอาพวกผลไม้
แล้วก็พวกของตากแห้งมาวางไว้หน้าประตู
มันไม่รบกวนเวลาทำงานป้าเลยค่ะ
แล้วก็เอาคิวอาร์โค้ดแปะไว้ตรงประตู
ติดราคาให้เรียบร้อย
ไม่ต้องมีคนเฝ้าเลยค่ะ
อ้อ แบบนี้นี่เอง
ได้ค่ะ
เดี๋ยวฉันช่วยถาม เรื่องจ้างงานที่โฮมสเตย์ให้นะคะ
จ้ะ
น้าทำอะไรได้บ้างคะ
ทำอาหาร
ทำความสะอาด
- ทำได้ทั้งหมดเลย - ได้ค่ะ
อย่าเพิ่งเอาพี่เหยาเป็นตัวอย่างเลยค่ะ
ดูสิคะว่าเขาลงทุนไปตั้งเท่าไร
ตั้งหลายปีแล้ว ยังไม่คืนทุนเลย
ถ้าคุณอยากทำธุรกิจจริงๆ
ลองเช่าห้องเล็กๆ ดูก่อนไหมคะ
ช่วงนี้ราคายังไม่สูง
อย่าเพิ่งลงทุนหนักเลย
ขอบใจมาก เธอทำงานต่อเถอะ ฉันไปก่อน
ค่ะ กลับดีๆ นะคะ
พี่เหยา
เสี่ยวหวง
มาได้ยังไงเนี่ย
จะมาถามอะไรเลขาหน่อย ยุ่งอะไรอยู่รึเปล่า
ฉันเพิ่ง
แนะนำลูกบ้านไปน่ะ
พวกเขาอยากทำธุรกิจกันทั้งนั้นเลย ฉันเลยต้องมาฟังแผนของพวกเขา
เป็นพ่อค้าหาบเร่ก็ดีอยู่แล้ว
บางคนก็ใจใหญ่เกินไป
จะทำอะไรนะ ซัพพลายทัวร์ท่องเที่ยว
พวกเขารู้จักกันจริงๆ รึเปล่า ว่ามันหมายความว่ายังไง
เราช่วยเขาไม่ได้หรอก
บางคนไม่มีความสามารถในการรับความเสี่ยง
แถมยังไม่มีความรู้ และจิตสำนึกด้วย
ฉันพูดจนปวดกราม
ตอนบ่ายนี้ยังมีอีกกลุ่มนึง
แต่ว่าโชคดี ตอนบ่ายหัวหน้ามาแล้ว
มีคนมาช่วยฉันแล้ว
เสี่ยวหวง เสี่ยวหวง
- ลุงเต๋อชิง - ลุงเต๋อชิง
ตาเป็นอะไรครับเนี่ย
อาเหยาก็อยู่เหรอ
เดินชนประตูน่ะ
ชนหนักขนาดนี้เลยเหรอ
ไม่ต้องพูดเรื่องนี้แล้ว
เสี่ยวหวง ไม่ต้องกังวลเรื่องบ้านเก่านะ
ปู่หยางว่ายังไงบ้างคะ
คุยกันได้พอประมาณนึงแล้วแหละ
อาทิตย์ก่อนมีคนมาเยอะแยะเลย แต่เขาไม่ยอมรับอีกแล้ว
คนแก่แบบเขาน่ะ
แก่แล้วสมองก็แก่ตาม
อย่างงี้นะ เรื่องนี้พวกเธอสบายใจได้เลย
ต้องสำเร็จแน่ มันต้องดีกับหมู่บ้านแน่ๆ
ถ้าไม่มีเรื่องอะไร ฉันกลับแล้วนะ
- กลับดีๆ นะครับ - กลับดีๆ นะคะ
รู้ไหมว่าตาเขาเป็นแบบนั้นได้ยังไง
ไหนลองว่ามา
ตอนเช้าฉันเจอน้ากุ้ย
บอกว่าตาเขาน่ะ
โดยปู่หยางฟาดมา
ด้วยท่อนํ้า
พี่หงโต้ว
ตอนที่พี่น่าน่าไลฟ์สด
มันหาเงินได้เยอะจริงๆ ไหมคะ
ฉันไม่รู้หรอก
ฉันได้ยินพวกคนในโซเชียลบอกว่า
กระโปรงของพี่เขาแพงกว่า 20,000 หยวนอีก
ใครจะจ่าย 20,000 หยวน เพื่อซื้อกระโปรงตัวเดียว
แบบนั้นต้องรวยมากแน่ๆ
เก็บทิชชู่ด้วยนะ
คืนนี้ฝนตกแน่ๆ
ค่ะ
ฉันยังได้ยินว่า
ตอนเรียนพี่น่าน่า
คบแฟนหลายคนเลยค่ะ
ฉันไม่เชื่อหรอก
พูดมั่วๆ กันทั้งนั้นแหละ
เธอก็อย่าพูดมั่วๆ ด้วยนะ
เข้าใจแล้วค่ะ ฉันไม่เอาไปเม้าหรอกค่ะ
แต่ว่า พี่น่าน่า ไม่เห็นจำเป็นต้องใส่ใจเรื่องนี้เลยนะคะ
ไม่ต้องไปเก็บเอามาคิด
คนอื่นจะพูดอะไรก็ช่างเขา
เรารู้อยู่แก่ใจ
เขาต้องเข้มแข็ง
แจ้งความไปเลย
ใจอ่อนไม่ได้เด็ดขาด
เพราะว่าคนที่โดนเรื่องนี้ไม่ใช่เธอ
เธอก็เลยไม่ใส่ใจได้
แต่ละคนแบกรับความเครียดได้ต่างกัน
อย่าเอาสิ่งที่เราคิดไปตัดสินใจ
เรื่องราวของคนอื่น
พี่หงโต้ว อย่าดุฉันสิคะ
ฉันไม่ได้พูดอะไรเลยค่ะ
ฉันไม่ได้ดุเธอเลย
เธอนัดเพื่อนกินปิ้งย่างไม่ใช่เหรอ
- รีบไปเถอะ - ได้เหรอคะ
ไม่เป็นไร อย่าจับ
เดี๋ยวฉันทำเอง
ไปหาเพื่อนเถอะ เดี๋ยวฉันทำเอง
ขอบคุณค่ะ พี่หงโต้ว
ไปนั่งอยู่ที่พื้นทำไมนะ
แก้วแตกน่ะ กำลังเก็บ
ลุกขึ้นๆ
ระวังมือหน่อย
- ลุกขึ้น - ฉันเหนื่อย ไม่อยากลุกเลย
มาๆ
เหนื่อยเหรอ
ทำไมโต้วของผมดูไม่มีความสุขเลยล่ะ
อย่าพูดเลียนแบบพ่อฉันสิ
คลิปที่คุณส่งให้ผม
พ่อของคุณชอบเรียกว่า
“โต้ว โต้ว
ทำอะไรอยู่น่ะ โต้ว”
รำคาญจะแย่แล้ว
ผมหยุดแล้ว
ทำไมดูหงอยๆ
เหนื่อยเกินไปเหรอ
วันนี้มีเบอร์แปลกๆ
โทรมาหาน่าน่า
ฉันเครียดนิดหน่อย
งั้นพรุ่งนี้พักผ่อนดีกว่านะ ไม่ต้องมาทำงานแล้ว
มีแค่เสี่ยวชุนกับเสี่ยวซินสองคนก็จัดการได้แล้ว
ฉันมาแทนน่าน่า
ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวพรุ่งนี้ตอนเที่ยงฉันมา
ถ้าไม่ยุ่งอะไรก็จะกลับ
มานี่สิ
เรียบร้อย
อย่าหลอกตัวเองสิ
หลอกตัวเองแล้วจะทำไม ยังมีสัจจะในหมู่โจรเลย
ผมจะพาคุณไปที่นึง
ฉันยังทำความสะอาดไม่เสร็จเลย
มา
คุณนั่งดูตรงนี้ เดี๋ยวผมทำความสะอาดเอง
ยังคิดเรื่องน่าน่าอยู่เหรอ
กำลังคิดว่าจะช่วยเขายังไงดี
คุณก็ช่วยเขาไปแล้วไง
ช่วยปลอบใจ
ช่วยทำงานแทน ช่วยทำอาหารให้
ถึงจะไม่อร่อยก็เหอะ
ไม่อร่อยเหรอ
ไม่อร่อยใช่ไหม
ฉันใส่นํ้าตาลทรายขาว ในมะเขือเทศผัดไข่ให้เขาเลยนะ
คุณฟังไม่ออกเหรอ แค่อยากจะให้ตลกเฉยๆ
คุณว่าไอ้ที่เราพูดไปเนี่ย
อย่าง “สู้ๆ”
“เราเป็นกำลังใจให้นะ” แล้วก็ “เราอยู่ตรงนี้นะ”
พูดออกไปน่ะง่าย
แต่มันฟังดูไร้พลังชะมัด
คุณว่าไหม
ผมคิดว่า
พวกเราทุกคนอยากให้น่าน่าดีขึ้น
แต่เราไม่ควรติดแหง็กอยู่กับเรื่องนี้
นี่มันเป็นเรื่องที่
น่าน่าต้องผ่านไปให้ได้ด้วยตัวเอง
ส่วนจะผ่านไปได้ยังไง
ก็ต้องอยู่ที่น่าน่าแล้ว
พวกเราช่วยเขาไม่ได้ใช่ไหมคะ
ที่จริงผมก็เคยคิดนะ
แต่ถ้าพูดไปแล้ว ผมกลัวคุณตีผมจังเลย
อะไรเหรอคะ
สัญญาก่อนว่าจะไม่ตีผม
แล้วก็ไม่โกรธผมด้วย
ค่ะ พูดมา
ผมว่าเราต้องทำอะไรที่จับต้องได้จริง
ไม่ลองให้
น่าน่าเริ่มไลฟ์สดอีกครั้ง
ให้เขาจัดการกับปัญหาในใจ
ล้มตรงไหน ก็ลุกขึ้นจากตรงนั้น
แล้วยังเป็นการช่วยสนับสนุนหมู่บ้านด้วยนะ
ให้เขาขายสินค้าของพวกเรา
ทำเงินผ่านไลฟ์สด
ตกคนให้ได้เยอะๆ
คิดอะไรของคุณเนี่ย
แล้วก็…
แล้วคุณก็เล่าเรื่องเพื่อนสนิทให้เขาฟัง
เรื่องที่ทำให้คุณรู้สึกเศร้า
แบ่งบันกับเขา แล้วก็ให้กำลังใจเขา
ให้รู้สึกอยากให้ชีวิตต่อ
นี่
ทำหน้าอะไรของคุณเนี่ย
คุณทำให้ผมรู้สึกตัวเองเป็นขวดยาพิษเลย
เขาเป็นแบบนั้น คุณยังให้เขาไลฟ์สดอีก
คุณยังเป็นคนอยู่ไหมเนี่ย
คำแนะนำของผมอาจไม่อ่อนโยน
แต่เขาต้องชนะใจตัวเองให้ได้
ชนะใจตัวเองงั้นเหรอ
ออกจากเซฟโซน
ความหมายนี้ใช่ไหมคะ
ไอเดียนี้มันเพ้อเจ้อมาก
ออกจากเซฟโซนงั้นเหรอ
คนเขาสบายใจแล้ว
แล้วคุณยังจะให้เขาไปทำอะไรแบบนั้นอีก
คิดอะไรของคุณเนี่ย
พูดกับคุณนี่ไม่ได้เรื่องอะไรเลย
มันมืดนะ คุณระวังหน่อย
หัวเราะอะไรของคุณ
มา ผมช่วยเอง
ฉันจะไม่พูดกับคุณสามวัน
ไม่ต้องมายุ่งเลย
ขอโทษครับ
ผมผิดเอง ขอโทษนะ
- หงโต้ว - ไม่ต้องมายุ่งเลย
หงโต้ว
โต้ว
นี่ ม้าผมยังอยู่ตรงนี้เลย รอด้วยสิ
รอผมด้วย ยังอยู่ตรงนี้เลย รอด้วยสิ