(อยู่ในความอุดมสมบูรณ์)
คุณเรียนทำกับข้าวแล้วเหรอ
งั้นตอนที่คุณมาเยี่ยมฉันในวันหยุด ก็ทำอาหารให้ฉันกินด้วยสิ
ใครบอกคุณว่าฉันไม่เลือกกิน
ฉันเลือกกินจะตาย
ฉันไม่สน คุณต้องทำ
ถ้าคุณไม่ทำ งั้นก็ไม่ต้องมาหาฉัน
เสี่ยวหวง
ลุงเต๋อชิง
ฉันวางสายก่อนนะ บาย
คุณลุง วันนี้ฉันไปหาลุงพอดี ไปคุยเรื่องบ้านเก่าน่ะค่ะ
เสี่ยวหวง ฉันก็มาคุยกับเธอเรื่องบ้านเก่า
ฉันคิดอย่างละเอียดแล้ว
ที่บ้านเรากับที่ที่เขาพัฒนาแล้วมันยังแตกต่างกัน
ฉันไม่ควรคิดค่าเช่าแพงขนาดนั้น
ใช่ค่ะ
ตอนที่เธอเพิ่งมาแรกๆ
ฉันยังคิดว่าสาวน้อยคนนี้จะสร้างอะไรขึ้นมาได้
แต่ว่าตอนนี้
ทุกคนในหมู่บ้าน กลายเป็นลูกสมุนของเธอหมดแล้ว
ลูกสมุน…
ชมกันแบบนี้ก็ได้ด้วย
ยังเด็กแต่มีความทะเยอทะยาน
ฉันเห็นทุกอย่างแหละ เธอเป็นเจ้าหน้าที่ที่ดี
เอาแบบนี้
เรื่องนี้ ก็ยกให้เธอไปจัดการเลย
ค่าเช่า ก็ให้เธอไปเจรจา
ให้เธอตัดสินใจเลยว่าค่าเช่าเท่าไร
ฉันเชื่อเธอทั้งหมด
ฉันก็แค่อยากจะทำประโยชน์ให้กับหมู่บ้านบ้าง
เดี๋ยวค่ะคุณลุง
บ้านหลังนี้เป็นของคุณปู่หยาง
ก็จะต้องให้คุณปู่หยางมาเป็นคนเซ็นสัญญา
เราสองคนพูดแล้วก็ไม่นับหรอก
เสี่ยวหวง
เธอไปคุยเรื่องการเช่า
เดี๋ยวฉันจัดการงานฝั่งของพ่อฉันเอง
ไม่ได้หรอกค่ะ
ต้องรอให้ลุงคุยเสร็จก่อน หนูถึงจะไปคุยเรื่องเงินได้
ไม่อย่างนั้น ถ้าคุณปู่หยางไม่ยินยอมเซ็นสัญญา
หนูก็ทำงานเสียเปล่าสิคะ
หนูไม่สู้ไปขอสัมปทานดีกว่า
ไม่ต้องสัมปทาน ไม่ต้องหรอก
เดี๋ยวฉันไปจัดการก่อน
งั้นก็ได้ค่ะ
งั้นภารกิจนี้ หนูก็มอบให้ลุงนะ
ได้
ระหว่างที่ฉันทำงานตรงนี้ เธอก็อย่าไปขอสัมปทานนะ
ก็ต้องเตรียมพร้อมทั้งสองทางสิคะ ทั้งสองฝั่งจะได้ไม่ชักช้า
ไม่ต้องเตรียม ไม่ต้องเตรียม
ถ้าเธอขอสัมปทาน เดี๋ยวในหมู่บ้านก็จะโวยวายอีก
เธอวางใจเถอะ ไม่มีปัญหาหรอก
ฉันไปก่อนนะ
งั้นลุงเต๋อชิง
สู้ๆ นะคะ
ล้วนอยู่ในกำมือของฉัน
อยู่ในกำมือ
โชคดีนะคะ
ฮัลโหลเหล่าเซี่ย
ฉันจะบอกให้นะ
ลุงเต๋อชิงร้อนใจแล้ว
เขามาหาฉันที่คณะกรรมการหมู่บ้าน
จริงสิ
(อย่าลืมเจตจำนงเดิม จงจำภารกิจไว้)
ฉันคิดว่าเรื่องนี้เรามีหวังแล้ว
กำลังซ้อมอยู่เหรอ
จะไปโรงเรียนอนุบาลเหรอ
เก่งมาก
เด็กๆ ร้องได้ดีมากเลย
พอถึงเวลาแสดง เด็กๆ ก็ไม่ต้องตื่นเต้นนะ
แค่แสดงเหมือนปกติก็พอ
วันนี้ยังไงก็ต้องขอบคุณอาจารย์หูมากๆ ที่มาซ้อมกับพวกเรา
มาขอบคุณอาจารย์หูด้วยกัน
- ขอบคุณอาจารย์หู - ขอบคุณอาจารย์หู
ไม่ต้องขอบคุณ
พวกหนูร้องได้ดีมาก
อาจารย์หู
ทำไมเหรอเสี่ยวหูลู่ ระวังขั้นบันไดนะ
เป็นอะไรไป
อาจารย์หู หนูร้องได้ดีไหม
ดีสิ
งั้นหนูขอยืนตรงกลางได้ไหม
เสี่ยวหูลู่
คืออย่างนี้นะ
การยืนตรงกลาง ไม่ได้หมายความว่าจะสำคัญเสมอไป
การร้องเพลงประสานเสียง ทุกคนก็สำคัญหมด
จะคิดแต่อยากแสดงความสามารถ ของตนเองอย่างเดียวไม่ได้
รอหนูเข้าชั้นประถม หนูก็จะไม่ยืนตรงกลางแล้ว
ให้ยืนด้านหลังก็ได้
ทำไมล่ะ
ตอนที่แสดง
ปู่กับย่าก็จะมาดูด้วย
ถ้าหนูแสดงได้ไม่ดี
พวกเขาก็จะโทษแม่
โทษแม่เหรอ
ปู่กับย่าคิดว่า โรงเรียนที่นี่ไม่ดี
อยากให้หนูไปเข้าเรียนที่คุนหมิง
หนูต้องทำตัวดีๆ
ต้องได้ยืนตรงกลาง
แม่ถึงจะให้หนูเรียนต่อที่นี่ได้
เรื่องนี้แม่บอกหนูเหรอ
หนูได้ยินตอนแม่คุยโทรศัพท์
กับพ่อ
อาจารย์หู ช่วยหนูหน่อยนะ
หลัวเสี่ยวเฉียว วิ่งซนไปไหนน่ะ
เริ่มเรียนแล้วนะ
เอางี้
เธอไปเรียนก่อน
- แล้วเราค่อยคุยกันทีหลังดีไหม - มาจับอาจารย์หูทำไมล่ะ
ต้องไปเรียนแล้ว
- บ๊ายบายค่ะอาจารย์หู - บ๊ายบาย
- ไปเถอะ - ตั้งใจเรียนล่ะ
น่าน่า กาแฟ
โอเคอาจารย์หู รอเดี๋ยวนะ
อาจารย์หู
เมื่อคืนฉันกับเพื่อนไปหาคุณที่บาร์ แต่คุณไม่ได้มาทำงาน
เมื่อวาน ฉันพักผ่อนน่ะ
งั้นคืนนี้เราจะไปอีก คุณจะไปไหม
ไปสิ
ถ้าเธอไปฉันจะเลี้ยงเครื่องดื่มเอง
ดีสิ ตกลงตามนี้
มินิฮาร์ท
น่าน่า
วันนี้ลูกค้าเยอะนี่
เสี่ยวชุนล่ะ
เหมือนจะยุ่งอยู่ที่คลังนะ
ช่วงนี้มีคนในหมู่บ้านมากขึ้นนะ
เหมือนจะใช่
ฉันคิดว่าน่าจะเป็นเพราะ
วิดีโอของบล็อกเกอร์คนนั้นในวีแชทกำลังดัง
พอทุกคนได้ดูคลิปนั้น
ก็อยากจะมาเที่ยวมาดูที่นี่
เธอว่าใช่ไหม
น่าจะใช่นะ
วันนี้ทำไมเธอไม่สนใจพี่เลยล่ะ
บอกมาสิ คุยเป็นเพื่อนกันหน่อย
ชาเย็นชงสด
ให้นาย
ทำไมยังไม่สนใจฉันอีกล่ะ
อาจารย์หู
ไม่เห็นเหรอว่าฉันกำลังยุ่ง
ถ้าอยากจะหาคนคุยด้วย ก็ไปหาพี่ม่านจวินสิ
พวกพี่สองคนกำลังคบกันไม่ใช่เหรอ
พวกเรา…
ไม่ได้คบกัน
- เราสองคน - งั้นนายสองคนแค่เล่นๆ กันเหรอ
ไม่มีอะไรครับ
ห่างแค่กำแพงกั้น
พวกนายไม่ได้มองเราเป็นคนนอกเลยนะ
ตั้งใจทำงานเถอะ
ร่าเริงหน่อยนะ
ไม่สิ เธอทำงานเถอะ
นี่ แก้วน้ำ
เธอตั้งใจทำงานนะ
(เสี่ยวชุน)
(เสี่ยวชุน ฉันอยากขอลาพักสักเดือน) (จะกลับไปเยี่ยมพ่อแม่ที่เซี่ยงไฮ้)
สีนี้สวยมากเลยนะ
ฉันอยากย้อมกระโปรง
ได้สิ เดี๋ยวผมย้อมให้
ย้อมเยอะๆ หน่อย คุณจะได้เปลี่ยนได้
ฉันคิดว่าเสื้อผ้าของพนักงานในโฮมสเตย์ จะใช้แบบมัดย้อม
เป็นยังไงบ้าง
ไม่มีปัญหา เดี๋ยวผมหาคนมาทำให้
พี่
เสี่ยวฉินมาเที่ยวเล่นเหรอ
- แคนดี้ - แคนดี้
อาเหยา
พี่หงโต้วก็อยู่เหรอ
ฉันมาช่วยงาน
อาเหยา
ทำไมหลัวลี่จอมตะลุยถึงเก่งจังนะ
ฉันได้ยินหยางจื้อหนานบอกว่า
ช่วงสุดสัปดาห์นี้โรงแรมในตำบล ก็มีคนจองเต็มหมดแล้ว
แล้วยังมีคนคอยโทรมาจองเต็มไปหมด
สุดสัปดาห์ก็จองเต็มแล้วเหรอ
ไม่ใช่แค่บ้านเขาที่รับจองเต็มนะ
อีกแห่งหนึ่ง ที่ค่าห้องคืนละ 120 หยวน
เถ้าแก่ขึ้นราคาเป็นคืนละ 220 หยวน
ก็จองเต็มแล้ว
หมู่บ้านพวกเราจะดังแล้วใช่ไหม
อาเหยา อาให้ฉันมาช่วยอะไรเหรอ
- เธอเอาพวกนี้ขึ้นตากหน่อย - ได้
หลายวันมานี้ เห็นได้ชัดว่ามีคนเยอะขึ้น
แต่สุดสัปดาห์ โรงแรมหลายแห่งในตำบล ก็โดนจองเต็มหมดแล้ว
อีกอย่าง ยังมีนักท่องเที่ยวที่ ขับรถมาเองจากเมืองใกล้ๆ ด้วย
วันนี้เราต้องมาคุยกันเรื่องแผนรับมือฉุกเฉิน
เพื่อรับมือกับนักท่องเที่ยว จำนวนมากที่จะมาในสุดสัปดาห์นี้
เพื่อไม่ให้นักท่องเที่ยวที่มา
เจอกับเหตุการณ์กินก็ไม่ดี เที่ยวก็ไม่สนุก
แล้วกลับไปพร้อมกับความโมโห
ที่หมู่บ้านก็มีการประชุมกันตอนบ่าย
ที่ที่หลัวลี่ไปถ่ายวิดีโอ
จะต้องเป็นจุดสำคัญที่นักท่องเที่ยวจะตามไปแน่ๆ
งั้นเราต้องให้ความสำคัญกับตรงนี้
ส่วนกินข้าวก็ที่ร้านเก๋อซางฮัว จะต้องแจ้งให้พวกเขา
เตรียมวัตถุดิบแล้วก็ผักให้มากขึ้นด้วย
แล้วก็หาผู้ช่วยชั่วคราวมาเยอะๆ
ที่โรงแกะสลัก ร้านกาแฟ โรงมัดย้อม โรงปักผ้าพวกนี้
ต้องมีพนักงานให้เพียงพอ วัตถุดิบก็ต้องรีบเตรียมให้เรียบร้อย
แล้วเท่าไรถึงจะพอล่ะ
พรุ่งนี้ให้เสี่ยวหวงทำสรุปจำนวนของนักท่องเที่ยว
ในเมืองเก่าและเมืองที่มีชื่อเสียงต่างๆ ในช่วงหลายปีนี้ไว้
รวมทั้งจำนวนนักท่องเที่ยว ที่จองห้องพักในเมืองและในหมู่บ้านด้วย
เราก็จะสามารถกะ ปริมาณของนักท่องเที่ยวคร่าวๆ ได้
เข้าใจแล้ว
ที่จริงฉันกังวลหลักๆ เลยก็คือ
ระบบสาธารณูปโภคของเรา มันรองรับคนได้จำกัด
ถูกต้อง
ถ้าระบบสาธารณูปโภค รองรับของนักท่องเที่ยวที่มีจำนวนมากไม่ได้
พนักงานก็ไม่มีทางเพียงพอ
เราไม่สามารถ
จะยึดตามมุมมองของเราแล้วคิดว่า คนอื่นๆ ควรจะเห็นใจเรา
แต่ว่าเราควรจะมองในมุมมองของนักท่องเที่ยว
เพื่อแก้ปัญหาให้พวกเขา
แล้วถ้ามองในมุมของแขก เราจะต้องคิดยังไง
หวังว่าตัวเองจะถูกมองเห็น
ปัญหาได้รับการแก้ไข
ได้รับความเคารพ
ให้ความสำคัญ
แล้วเราควรทำยังไงล่ะ
เดี๋ยวฉันกับเถ้าแก่เซี่ย จะคุยกันเรื่องแผนรับมือ
อาจจะต้องใช้คนจำนวนมากเลย
ถึงเวลาก็ดูว่ามีใครในหมู่บ้านที่ไม่ได้กำลังยุ่ง
แล้วให้มาช่วยงานทั้งหมด
ได้ งั้นเรื่องนี้ฉันจัดการเอง
ฉันรู้ดีที่สุด ว่าคนไหนสามารถหาเวลาว่างมาช่วยได้บ้าง
โอเค
พี่เสี่ยวชุน
เรื่องลาหยุดที่ฉันขอไป…
ผ่านสุดสัปดาห์นี้ไปก่อนค่อยลาได้ไหม
ตอนนี้เรากำลังต้องการคน
ตอนนั้น หงโต้วกับคนอื่นๆ ก็ต้องมาช่วยหมดเลย
- แต่ว่าฉัน - เป็นอะไรไป
เป็นวันเกิดพ่อหรือแม่คุณหรือเปล่า
พ่อแม่คุณเกิดในเดือนกุมภาพันธ์ไม่ใช่เหรอ ใช่ไหม
อาทิตย์หน้าฉันให้ลาหยุด
ทำไมทุกคนต้องทำหน้าเหมือนเรากำลังอยู่ในวิกฤตล่ะ
นี่ไม่ใช่เรื่องดีเหรอ
เรื่องที่เราทุ่มเททำมาตั้งนาน
ไม่ใช่เพื่อวันนี้เหรอ ใช่ไหม
ถ้าอยากจะรับของขวัญที่โชคชะตาส่งมา
เราก็ต้องรับน้ำหนักของมันให้ได้ด้วย
เหล่าสหาย รวมพลังกันหน่อย
มา มาสู้ด้วยกัน
มาเถอะ
หนึ่ง สอง สาม
- สู้ๆ - สู้ๆ
เดินไปข้างหน้า
ใช่ๆ เดินไปข้างหน้าๆ
มากับฉันค่ะ
โซเฟอร์ เดินหน้าหน่อย
คุณทั้งขาว แล้วก็ยังผอมด้วย
สีฟ้าอ่อนผืนนี้ เหมาะกับคุณมากเลย
ฉันคิดว่ามันสวยมากๆ
อันนี้ลดราคาหน่อยได้ไหม
ซื้อสองตัวลด 10 เปอร์เซ็นต์ สามตัวลด 20 เปอร์เซ็นต์
ลดได้มากที่สุด 20 เปอร์เซ็นต์
ขอโทษนะคะ สวัสดีค่ะ
คุณเลือกดูเองเลยนะคะ
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อแคนดี้
สวัสดีแคนดี้ เสื้อตัวนี้ราคาเท่าไรคะ
86 หยวน
ขอโทษนะ
ไม่ต้องขอโทษ
แปดสิบหก เงิน
- เงินน่ะ - แปดสิบหก
ใช่ๆ
ซื้อสองตัวลดสิบเปอร์เซ็นต์ สามตัวลด 20 เปอร์เซ็นต์
ขอโทษนะ
คุณไม่ต้องขอโทษฉันหรอก ทำไมขอโทษตลอดเลยล่ะ
พี่คะ
มานี่หน่อยสิ
บอกเขาหน่อย
ซื้อสองตัวลดสิบเปอร์เซ็นต์ สามตัวลด 20 เปอร์เซ็นต์
เธอหมายความว่า ถ้าคุณซื้อสองตัวลดสิบเปอร์เซ็นต์
แล้วถ้าซื้อสามตัวลด 20 เปอร์เซ็นต์
แคนดี้ ขอลองเสื้อตัวนี้ได้ไหม
ได้ค่ะๆ เดี๋ยวฉันพาไปห้องลองเสื้อ
ไปค่ะ
- สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ… - ทางนี้ หนึ่ง สอง สาม
- ดี - โอเค
สวัสดี
หล่อจังเลย
(เซี่ยเซี่ยขยันทำงาน)
เซี่ยเซี่ย ตัวจริงกับในวิดีโอเหมือนกันมากเลย
นายไม่ได้เปิดใช้ฟิลเตอร์เหรอ
ผมไม่ได้เปิด ผมเปิดแล้วมันดูน่ากลัว หน้าจะแหลมมาก
เซี่ยเซี่ยมองกล้องหน่อย
เซี่ยเซี่ย นายมีแฟนไหม
ไม่มีครับ
งั้นนายคิดว่า ฉันเป็นแฟนนายได้ไหม
ไม่ได้
ทำไมไม่ได้ล่ะ
- พวกคุณมาจากที่ไหนกัน - เสฉวน
เราเรียนมหาวิทยาลัยในเฉิงตู
พวกเราพักอยู่หอเดียวกัน
งั้นพวกคุณเคยเห็นแพนด้าไหม
เคยสิ
ดีจังเลย
อยากไปเยี่ยมพวกเราไหมล่ะ
เราจะพานายไปกินขนมของเฉิงตู แล้วก็ไปดูแพนด้า
ใช่ๆ
มาสิ สนุกมากเลยนะ
สนุกมากๆ เลย
- ดีจริงๆ - จะไปไหม
ผมไม่ไปหรอก ผมต้องไลฟ์ด้วย
มีแฟนคลับหลายคนสั่งของไว้ด้วย
- เหล้าของพวกคุณค่ะ - โอเค ขอบคุณๆ
ยินดีค่ะ
ไก่อบขิงมาแล้วค่ะ ช่วยหน่อย
ขอบคุณค่ะๆ
ค่อยๆ ทานนะ
ปลาของเราได้รึยังครับ
ใกล้แล้วค่ะๆ
- เพิ่มหมูอบใบสะระแหน่อีกหนึ่งที่ครับ - ได้จ้า
รีบๆ ทำปลาหน่อย ได้รึยัง
มาแล้วๆ
ขอทางหน่อยๆ
น้าฮวา เติมโค้กให้ลังหนึ่งนะครับ
ขอบใจนะ
ปลาได้รึยัง
โอเคๆ มา
ปลามาแล้วจ้า
ค่อยๆ ทานนะ
ขอโทษนะครับ
ไม่มีที่ให้นั่งเลย
มาครับ ดื่มน้ำหน่อย
ขอบคุณจ้ะ
- ขอบคุณ - นี่ึครับ
- ขอบคุณนะ - นี่ึครับ
ร้านนี้หลัวลี่แนะนำมา
- ขอบคุณ - ขอบคุณค่ะ
เมื่อกี้ฉันเพิ่งเจอคุณที่โรงปักผ้าใช่ไหมคะ
ใช่ครับ
พอถึงเวลาทานข้าว ก็เลยมาช่วย
ป่านนี้พวกคุณยังไม่ได้กินข้าวกันเลย
แล้วยังต้องมาต่อแถวอีก
ที่จริง
ในหมู่บ้านนี้มีร้านอาหารเก่าๆ อยู่
ไม่ไกลจากที่นี่มาก รสชาติก็อร่อยด้วย
แล้วก็ในตำบล
ยังมีร้านหม้อไฟเห็ดแล้วก็ร้านอาหารฟิวชัน
ถ้าคุณอยากไป หน้าหมู่บ้านจะมีรถสีเหลืองคันเล็ก
ให้บริการไปส่งคุณที่นั่นฟรี
งั้นเราไปกินหม้อไฟในตำบลเถอะ
- ไปเถอะ - ได้เลย
คุณบอกลุงคนขับที่หน้าหมู่บ้านได้เลยนะ
ว่าจะไปกินหม้อไฟเห็ด เขาจะพาคุณไปเอง
- โอเค ขอบคุณนะ - ค่อยๆ เดินนะครับ ค่อยๆ เดิน
ฉันถามหน่อยค่ะ
ใกล้ๆ นี้ มีสถานที่น่าสนใจอื่นๆ อีกไหม
ที่นี่คนเต็มไปหมด ก็เลยน่าเบื่อมาก
ที่ที่หลัวลี่เคยไป ก็มีคนต่อแถวยาวมาก
คุณชอบพวกเก็บผักผลไม้ หรือปิ้งย่างไหมครับ
ใกล้ๆ นี้ มีฟาร์มอยู่
ตอนเย็นสามารถแคมปิ้งได้ ดูดาวได้
- ที่ไหนเหรอ - ที่ไหน
อยู่ข้างหน้า ไม่ไกลครับ
พวกคุณไปถามได้เลย เดี๋ยวก็รู้
พวกคุณก็สนใจเหรอ
- งั้นไปด้วยกันไหม - ได้สิ
- ไปเถอะ - โอเค ขอบคุณนะ
- ขอบคุณค่ะ - ค่อยๆ เดิน
(ร้านอาหารเก่อซัง)
“พบเจอ” สองแก้ว
แล้วก็แพนเค้กเห็ดหนึ่งที่
เสี่ยวซิน
- เสี่ยวซิน - มาแล้ว
- พิซซ่าของโต๊ะสอง - ได้ค่ะ
- กาแฟลาเต้ - โอเค
- อเมริกาโน่ - อเมริกาโน่
- น้ำมะม่วง - น้ำมะม่วง
สักครู่ค่ะ
สวัสดีค่ะ จะสั่งอะไรดีคะ
ชาพีชหนึ่งแก้ว แล้วก็ชาเสาวรสหนึ่งแก้ว
ทำไมไปที่ไหนก็ต้องต่อแถวยาวเหยียดนะ
รอสักครู่นะคะ
ขอโทษนะคะ
วันนี้ถ้าจะทานที่ร้านอาจจะต้องรอนาน
แต่ว่าถ้าสั่งกลับ จะมีส่วนลด 20 เปอร์เซ็นต์
ร้านกาแฟที่อยู่ใกล้ๆ ก็ดีนะคะ
ไม่ไกลจากที่นี่ด้วย
- คุณอยู่ในวิดีโอนั้นใช่ไหม - ใช่ๆ
- คุณคือคนที่ขี่ม้าอยู่ริมทะเล - ใช่ๆ
- มีเขาด้วยๆ - สายตาคุณดีมากเลยค่ะ
ฉันออกมาแค่หน่อยเดียวเอง
- แล้วอีกคนหนึ่ง เป็นแฟนของคุณใช่ไหมคะ - ใช่ค่ะๆ
- พวกคุณสมกันมาก - ขอบคุณค่ะ
- เราขอถ่ายรูปด้วยได้ไหม - ได้สิคะ
หนึ่ง สอง สาม
ขอบคุณค่ะ งั้นเราสั่งกลับค่ะ
ได้เลยค่ะ นี่คือเมนูค่ะ
คุณเลือกดูก่อนได้
แล้วพวกคุณยายล่ะคะ
เราถ่ายรูปกับเขาได้ไหม
ได้สิคะ เขาอยู่ข้างใน
เชิญด้านในค่ะ มาค่ะ มากับฉัน
ขอทางหน่อยค่ะ
ขอบคุณค่ะๆ
ถ่ายรูปให้เราหน่อยนะ
มา สาม สอง หนึ่ง
มองทางนี้ ยิ้มหน่อย
โอเค อีกรูปหนึ่ง
ได้เลย
- โอเค - ขอบคุณค่ะคุณย่า
- ขอบคุณ - ดูสิ ถ่ายได้ดีมาก
ทุกคน ตามผมมานะ
อย่าแตกแถวล่ะ
ตามผมมา
คุณยายไฉ่อวิ๋นโอเคไหม
โอเค เขาแค่เหนื่อย
คิดดูสิ ช่วงนี้
มีคนขอถ่ายรูปด้วยตั้งแต่เช้ายันค่ำ
เขาเองก็อายุเยอะมากแล้ว ทนได้ไม่นานหรอก
ลุงเซี่ยงตงก็เหมือนกัน
ตอนนี้ให้น้ำเกลืออยู่ที่โรงพยาบาล แขน…
น่าน่าเป็นอะไรไป
เหนื่อยน่ะ เลยหลับไปแล้ว
ฉันน่ะ แค่จะมาปลอบโยนหน่อย
ดูจากยอดจองโรงแรมในตำบล
นักท่องเที่ยวระลอกนี้ถือว่าผ่านไปได้แล้ว
สัปดาห์หน้า ถึงจะยังมียอดจองเยอะ
แต่จะไม่แห่กันมาแบบนี้แล้ว
ถ้าจะยังมีมาอีกระลอก
ฉันเองก็คงล้มล่ะ
ลำบากทุกคนแล้ว
เสี่ยวหวงก็อยู่เหรอ
ฉันมาปลอบโยนกันหน่อยน่ะ แต่คอของคุณเป็นอะไรไป
พูดมาทั้งวัน
พูดจนเสียงแหบแห้งแล้ว
- เดี๋ยวสิ - บนตัวเธอนี่มันกลิ่นอะไร
ยังมีกลิ่นขยะอยู่อีกเหรอ
ฉีดน้ำหอมมามากเท่าไรเนี่ย
ก็ไม่มากนี่ แค่… เท่านี้
คุณรีบมานี่เถอะ ไม่ต้องพูดแล้ว
พักหน่อย
ผมช่วยคุณเก็บของได้
คุณจะเก็บอะไรล่ะ
เสียงเป็นแบบนี้แล้ว
ดื่มน้ำหน่อย
ต่อแถวกันเข้าโรงพยาบาลหมดแล้วเนี่ย
เสี่ยวชุน
คุณก็พักนะ ฉันไม่เป็นอะไร
เดี๋ยวฉันไปเอง
เสี่ยวชุน
เธอดูไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไรเลยนะ
ไปช่วยหงโต้วเก็บกวาดสิ
พี่ดูว่าฉันไม่เหนื่อยเหรอ
รู้ได้ยังไงว่าฉันไม่เหนื่อย
รีบไปๆ
ดื่มน้ำสิ
ฉันไม่เหนื่อย
เหล่าเซี่ยมีคนเป็นห่วงแล้ว
พรุ่งนี้ฉันจะไปเอาโทรโข่งมาไว้พูดในหมู่บ้าน
ให้สภาชุมชนพาทุกคน ออกไปช่วยเก็บขยะแล้วก็ทำความสะอาด
คุณจะมาไหม
พรุ่งนี้เช้า
ฉันต้องไปคำนวณค่าแรงให้พนักงานพาร์ทไทม์
ไปไม่ได้
งั้นฉันก็จะไม่ทรมานคุณแล้วกัน
นี่ เป็นอะไรไป ฝันร้ายเหรอ
ดูสิเหงื่อออกทั้งตัว
- เร็วๆ ดื่มน้ำหน่อย - ดื่มน้ำๆ
(การจัดการขยะ)
กองใหญ่อยู่นะ
อาเหยา ฉันมารับเงินเดือน
พี่หงโต้วก็อยู่เหรอ
- มาเที่ยวน่ะ - ต้าเสีย
ของเสี่ยวฉินยังไม่ได้คิดเลย คิดให้เสี่ยวฉินของเราก่อนเลย
ใครเป็นเสี่ยวฉินของพี่
ถ้าจะจีบฉัน ไปรับบัตรคิวที่หน้าหมู่บ้านก่อน
เธอไม่ต้องรีบหรอก
เดี๋ยวคิดเงินเสร็จฉันค่อยไป
ฉันไม่รีบ
วันนี้ฉันว่าง
- วันนี้ไม่เปิดร้านเหรอ - ไม่เปิดค่ะ
ถึงฉันจะเปิด
พ่อก็จะบ่นว่าฉันไม่ทำอะไรอยู่ดี
เงินเดือนของเสี่ยวฉินหนึ่งวัน 100 หยวน
บวกกับทำงานล่วงเวลาหกชั่วโมง
ทั้งหมด 290 หยวน
290 หยวน
ให้เลขกลมๆ กับเสี่ยวฉินของเราแล้วกัน สามร้อย
อาเหยาทำไมใจกว้างจังเลย
ตอนมาซื้อหลอดไฟที่ร้านฉัน ยังต่อราคาตั้งเยอะ
ลูกค้ากับเถ้าแก่จะทำตัวเหมือนกันได้ยังไง
แล้วแต่เรื่องสิ
ฉันไม่สู้มาทำงานให้อาดีกว่า
อาทิตย์ก่อนขายของยังไม่ได้ถึง 300 เลย
ฉันว่าจะซื้อรองเท้าให้หยางจื้อหนานสักคู่
ซื้อรองเท้าให้หยางจื้อหนาน
เธอเคยซื้อรองเท้าให้พ่อรึเปล่า
ฉันไม่ซื้อให้เขาหรอก
ใครให้เขาเอาแต่ด่าฉันล่ะ
พี่หงโต้ว
เมื่อไหร่โรงแรมของพี่จะเปิดรับสมัครคนงานล่ะ
ให้ฉันไปทำงานกับพี่นะ
อย่ามาทำตามอารมณ์ชั่ววูบแบบนี้สิ
ตอนที่พ่อเธอจะปิดร้าน
เธอก็ยังยืนยันว่าจะเปิดไม่ใช่เหรอ
ฉันก็ไม่อยากเปิดร้านหรอก
ฉันแค่ไม่อยากเรียนปักผ้า
ใต้ก้นฉันมีเข็มอยู่หนึ่งเล่ม นั่งไม่ได้นานหรอก
อารมณ์แบบนี้ เป็นพนักงานต้อนรับไม่ไหวหรอก
ทำไมอารมณ์แบบนี้ถึงทำไม่ได้ล่ะ
งั้นถ้าเจอลูกค้าที่ไม่สุภาพ แล้วพวกเธอทะเลาะกันขึ้นมาฉันจะทำยังไง
ฉันทะเลาะกับคนอื่นเป็นที่ไหน
อย่างมากก็แค่เถียงแหละ
แล้วฉันก็เป็นมิตรมากนะ
ฉันพูดเยอะมาก ฉันสามารถคุยได้กับทุกคน
ถึงแม้ชาวต่างชาติจะมา แล้วมีอุปสรรคด้านภาษา
ฉันก็ใช้ภาษากายคุยกับเขาได้
พูดมาก นี่ก็พูดถูกนะ
พี่ก็พูดมากเหมือนกันแหละ
ฉันเป็นขายปลีกส่วนเธอขายส่ง
เธอแข็งแกร่งกว่าฉัน
พอได้แล้ว คิดเงินอยู่นะ
คิดเงินอยู่
เรื่องนี้น่ะ
เป็นมิตรพูดเก่ง นับว่าเป็นจุดแข็ง
งั้นถ้าเธอคิดดีแล้ว
ถ้าอยากจะมาทำงานในเกสต์เฮ้าส์
ก็ตัดสินใจให้แน่ๆ
ถึงตอนนั้นค่อยมาคุยเรื่องเงินเดือน
มาตั้งแต่ตอนที่อบรมพนักงานนะ
ฉันคิดดีแล้ว ฉันจะมา
มาอะไรล่ะ
ยังต้องตกแต่งอีกหลายเดือน
แล้วยังใช้เวลาอีกหลายเดือนกว่าจะเปิดกิจการ
ระหว่างนี้ เธอคิดให้ดีๆ ก่อน
ถ้าจะมาจริงๆ ก็ปรึกษากับพ่อแม่ให้เรียบร้อย
- ขายร้าน… - ฉันรู้
ฉันไม่ใช่เด็กสามขวบนะ
จริงสิ ฉันพาหยางจื้อหนานมาด้วยได้ไหม
- ไม่ได้ - เขาทำงานดีมากนะ
เธอกับหยางจื้อหนาน ฉันรับแค่หนึ่งคน
ทำไมล่ะคะ
ถามว่าเพราะอะไร
ถ้าเธอสองคนอยู่ด้วยกัน ก็ทะเลาะกันทุกวัน
ยังจะทำงานได้อีกเหรอ
ก็จริง
อีกอย่าง ตอนนั้น เราสองคนยังจะคบกันอยู่ไหมก็ไม่รู้
ฉันจะเล่าให้ฟัง
ครั้งที่แล้วเขาโกหกฉัน บอกว่าจะกลับบ้านไปนอน
แต่สุดท้ายกลับไปร้านอินเทอร์เน็ต แล้วเล่นเกมทั้งคืนเลย
นี่มันเกินไปแล้วนะ
งั้นก็รีบๆ เลิกสิ
ทำไมอาเป็นคนแบบนี้ล่ะ
ทำไมอากับพี่หงโต้วไม่เลิกกันล่ะ
พวกเราไม่ได้ทะเลาะกันนิ ฉันไม่ได้โกหกเขาด้วย
พี่หงโต้ว ฉันจะเล่าให้ฟัง
ตอนอาเหยาเด็กๆ เขาไปว่ายน้ำที่อ่างเก็บน้ำ
แล้วเสื้อผ้าเขาโดนขโมยไปล่ะ
ก็เลยต้องเดินเปลือยกลับบ้าน
นั่นคือหยางกว้านจวิน
หยางกว้านจวินเหรอ
แล้วคนที่ชอบดื่มกลีเซอลีน
แอบเคี้ยวโต๊ะเรียน
เทอมนึงเคี้ยวไปหนึ่งส่วนสี่ของห้องเรียนล่ะ ใช่อาไหม
นั่นเซี่ยเฉียง
เซี่ยเฉียงเหรอ
เสี่ยวฉิน เธอไม่ต้องรีบ ค่อยๆ คิด
คิดเรื่องน่าอายที่เถ้าแก่เซี่ยของเราเคยทำ
ฉันมีเวลาอีกเยอะ
หูโหย่วอวี๋
นายเข้ามานี่สิ
พี่สาว
ทำไมเรียกชื่อเต็มของผมล่ะ
กำลังทอดอะไรเหรอ
กลิ่นหอมดีนะ
น้ากุ้ยสอนมาน่ะ
เห็ดทอด
ฉันตั้งใจจะทำสักหลายกระป๋อง แล้วส่งไปให้ลูกสาวที่โรงเรียน
ให้ลูกสาวเหรอ
ดีจริงๆ
หลายวันมานี้นายหลบหน้าฉันอยู่
ผมไม่ได้หลบหน้าพี่
ผมยุ่งน่ะ
ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ
นายรู้สึกอาย
เรื่องนั้น
จะพูดยังไงดี
วันนั้นผม… ดื่มไปเยอะจริงๆ
ก็เลยมุทะลุ
แต่ผม
ก่อนหน้านี้ ไม่กล้าคิดไปทางนั้นเลย
พี่สวยขนาดนี้
ใช่ไหมล่ะ
ผมก็ไม่กล้าคิดไปทางนั้นหรอก
อีกอย่าง
เราก็พักอยู่ที่เดียวกัน
ความสัมพันธ์ของเราก็ดีอยู่แล้ว
หลังจากเรื่องนั้น
เสี่ยวอวี๋
ฉันค่อนข้างชอบนายนะ
นายน่ะมีพรสวรรค์
แล้วก็ดีกับคนรอบข้าง
แล้วก็น่ารักมากด้วย
นายโผล่มาตอนที่ฉันต้องการการปลอบใจที่สุด
นายพาความมีชีวิตชีวา และความสดใหม่เข้ามาให้ฉัน
ตอนที่อยู่กับนาย
ฉันลืมเรื่องทุกข์ใจได้มากมาย
วันนั้นนายเมามาก
แล้วเอาของขวัญมาเอาใจฉัน
แบบนั้นมันทำให้ฉันหวั่นไหวจริงๆ
แต่มันก็แค่นั้น
ระหว่างนายกับฉัน เป็นมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
หมายความว่ายังไง
ความหมายก็คือ
ฉันจะไม่สร้างความสัมพันธ์ระยะยาวกับนาย
งั้นผมไม่เข้าใจ
ถ้าพี่ไม่ได้ต้องการ สร้างความสัมพันธ์ระยะยาวกับผม
พี่…
วันนั้น ยังทำแบบนั้น
ฉันโสด นายเองก็โสด
ตอนนั้นเราสองคนอยู่ในสถานการณ์แบบนั้น
ก็เลยมีความรู้สึกแบบนั้น
นายเต็มใจฉันก็เต็มใจ
ดังนั้นมันเลยเกิดขึ้น
ลืมไปเถอะ
เมล็ดกาแฟอยู่ในห้องเก็บของ
แล้วใต้ตู้จะมีพวกอุปกรณ์ทำความสะอาดทั่วไป
ในห้องเก็บของก็มีอยู่บางส่วน
เธอต้องจำไว้ว่าจะต้องเช็กเป็นประจำทุกๆ เดือน
แล้วก็ต้องเติมของเป็นประจำ
- ยังมี… - น่าน่า
พี่กลับไปแค่แป๊บเดียว ไม่ใช่จะไม่กลับมาสักหน่อย
ไม่ต้องสั่งละเอียดแบบนี้ก็ได้นะคะ
จำได้รึยัง
จำได้แล้วๆ
จริงสิ ยังมีอันนี้
นี่คือจุดที่ต้องระวัง
แล้วก็ที่เก็บของต่างๆ
ถ้าเธอจำไม่ได้ว่าของอะไรวางไว้ตรงไหน
ก็มาดูในนี้ได้
ฉันจะวางไว้ตรงนี้
- โอเค - เอาละ ทำงานเถอะ
พี่น่าน่า
ตรงนั้นมีหนุ่มหล่อคนหนึ่งนั่งมองพี่ตลอดเลย
เขาชอบพี่รึเปล่าเนี่ย
รีบทำงานเถอะ
ฮัลโหล สวัสดีค่ะ
ใช่ค่ะ นี่คือร้านกาแฟลมพัดผ่าน
น่าน่าจังเหรอ
อ๋อ จะพูดสายกับน่าน่า สักครู่ค่ะ
พี่น่าน่า เขาโทรหาพี่น่ะ
- ใครเหรอ - ไม่รู้สิ
แค่โทรหาพี่
ฮัลโหล
ใครคะ
ถ้าหากเหมือนกับอาทิตย์ก่อน
ที่มีคนเข้ามาระลอกแล้วระลอกเล่าละก็ จะดีสักแค่ไหน
ร้านปิ้งย่างของฉันตอนเย็นมีคนมาต่อคิวตั้งเยอะ
นายไม่กลัวเหนื่อยเหรอ
หาเงินยังจะกลัวเหนื่อยได้เหรอ
เจ้าโง่ที่อยู่ร้านข้างๆ ไปขายเครื่องเป่าฟองแล้ว
เครื่องเป่าฟองอะไร
ก็อันนั้น
ที่มันเป่าฟองสบู่ออกมาได้ไง เครื่องเป่าฟองน่ะ
ฉันรู้ๆ ก็ของเล่นเด็ก
ใช่
ตอนนี้คนในหมู่บ้าน
ก็อยากจะทำธุรกิจขายของเล็กๆ น้อยๆ
- หน้าบ้านตัวเอง - ก็ดีนะ
ใช่
เดี๋ยวนะ ใครโทรมาน่ะ
(หมายเลขที่ไม่รู้จัก)
ฮัลโหล สวัสดีค่ะ ใครคะ
ใช่ค่ะ ฉันเป็นผู้จัดการร้าน
อะไรนะ
ใครร้องเพลงเหรอ
พูดให้สุภาพๆ หน่อยค่ะ
โทรมาผิดเบอร์รึเปล่า
ไม่ใช่ๆ รอเดี๋ยวๆ
คุณรู้เบอร์โทรฉันได้ยังไง
พูดมาให้รู้เรื่องสิ
อย่าวางสิ ฮัลโหล
- ประสาทไปแล้วมั้งเนี่ย - อะไรเหรอ
เขาบอกว่าในร้านของเรา มีสตรีมเมอร์ที่โกงเงินบริจาคอยู่น่ะสิ
บอกให้ฉันไล่เขาออก แล้วก็ด่าฉันมาหนึ่งยก
นี่มันไม่แปลกเหรอ
ต้องเป็นเบอร์หลอกลวงแน่
ใครจะรู้ล่ะ
เธอติดตั้งแอพป้องกันเบอร์หลอกลวงแห่งชาติสิ
ฉันติดตั้งแล้ว
- ดูสิ เอาอีกแล้ว - ไม่ต้องสนใจหรอก
พี่ ค่อยๆ เดินนะ
อาเหยา ครั้งหน้าอย่าลืมเรียกฉันนะ
ไม่มีปัญหา
เหลืออีกสิบกว่าคน นายเอาไปส่งให้หน่อย
น่าจะยุ่งจนปลีกตัวมารับเองไม่ได้
ได้ครับ ไปเดี๋ยวนี้เลย
ผมจะไม่อยู่เป็นก้างขวางคอพวกคุณหรอก
แม่ผมบอกแล้ว
ว่าถ้าทำลายเรื่องดีๆ ของคนอื่น จะมีส้นเท้าที่ไม่ดี
- เดี๋ยวโดนเตะ - บ๊ายบาย
เจ้าเด็กนี่
เหนื่อยไหม
คอกับเอวของฉันเมื่อยนิดหน่อย
มา เดี๋ยวผมนวดให้
แรงนี้ดีไหมเถ้าแก่เนี้ยสวี่
ก็พอได้อยู่นะ
หลายวันนี้เหมือนไปออกรบมา
เหนื่อยแย่เลยสิ
ตอนที่เราทำงานที่โรงแรม
แล้วมีการจัดเลี้ยง
หรือว่างานเทศกาล
ก็เหมือนกับไปออกรบเลย
มิน่า คนถึงชอบให้มีคนเข้าดูช่องตัวเองเยอะๆ
แค่เขาโพสต์วิดีโอ เราก็มีแขกเพิ่มมามากมาย
ก่อนหน้านี้ พอไม่มีใครมา เราก็กังวล
พออยู่ๆ มีคนมากมายเดินทางมาที่นี่
เราก็รับไม่ไหว
ฉันอ่านคอมเม้นต์พวกนั้นแล้ว
อันที่ดี ก็บอกว่า
ที่นี่เรามีความเป็นมิตร
ทิวทัศน์สวยงาม
อาหารก็อร่อย แล้วก็ไม่แพงด้วย
ที่ไม่ดีก็บอกว่าที่นี่คนเยอะ
ต้องรอคิวนาน
เบื่อ
บอกว่าในตำบลเรามีร้านที่น่าสนใจน้อย ประมาณนั้น
ต่อไปน่ะ
ในตำบลก็จะมีร้านค้ามาเปิดอีกมากมาย
ต้องดีขึ้นไปอีกแน่
ของใช้ในห้องน้ำของคุณเลือกแล้วรึยัง
เลือกได้แล้วสิ
ฉันก็ยังจะใช้ ของคุณภาพสูงจากแบรนด์ดัง
เริ่มแรกคุณก็ทำแบบนี้
แล้วนี่จะไม่เกินงบเหรอ
เรื่องพวกนี้ฉันคิดมาดีแล้ว
ฉันจะบอกให้
ฉันเห็นพวกโรงแรมหรูๆ
มักจะมีคนร้องเรียนเรื่องห้องน้ำเสมอ
อย่างเช่นห้องน้ำตัน
ท่อน้ำมีกลิ่นเหม็น
หัวฝักบัวไม่ใหญ่พอ
อุณหภูมิน้ำไม่คงที่
ดังนั้นฉันเลยตั้งใจทำให้ดีตั้งแต่แรก
ยี่ห้อของของใช้พวกนี้จะต้องดีที่สุด
แล้วมันก็ช่วยประหยัดค่าบำรุงรักษาด้วย
จากนั้นยังสามารถปรับปรุง ประสบการณ์ของแบรนด์ได้อย่างมากด้วย
ใช่ไหม
งั้นเตียงกับที่นอน ก็ต้องใช้ของดีด้วยสิ
ทั้งผ้าเช็ดตัว ผ้าขนหนู ผ้าเช็ดหน้า ทั้งหมดนี้
ก็ต้องใช้ของที่ดีที่สุด
สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นประเด็นสำคัญ ในการส่งเสริมประสบการณ์ของลูกค้า
ส่วนของใช้ในห้องน้ำ ฉันตั้งใจจะใช้ของที่ผลิตในประเทศ
เห็นมีอันหนึ่งที่ไม่เลวเลย
แล้วเฟอร์นิเจอร์ล่ะ
เฟอร์นิเจอร์
ก็ใช้แบบเดียวกัน แต่ไม้คนละแบบ
ก็มีความแตกต่างเยอะมาก
ฉันจะบอกให้ อย่างไม้เชอร์รี่กับไม้บีชมีราคาถูก
ไม้วอลนัทและไม้สักมีราคาแพง
ราคาแตกต่างกันหลายเท่าเลยล่ะ
ดังนั้นฉันคิดว่างานไม้น่ะ
เราใช้ของที่ราคาถูกลงได้
แต่มันไม่ส่งผลกระทบกับเนื้อสัมผัส
คุณคิดได้ละเอียดมาก
มีมุมมองกว้างไกล
เงินต้องจ่ายไปให้ถูกที่
เงินบางส่วนประหยัดได้ เงินบางส่วนประหยัดไม่ได้ ใช่ไหม
แขกที่มาพักในโรงแรมหรูๆ จะต้องเป็นคนช่างเลือก
งั้นรายละเอียดก็อาจจะทำให้ ประสบความสำเร็จหรือล้มเหลวก็ได้
ตอนแรกคิดว่า ในวงการการสร้างธุรกิจ
ผมเป็นรุ่นพี่ของคุณ
สอนคุณได้ในหลายเรื่อง
ตอนนี้ดูเหมือนว่า
คุณไม่ต้องการให้ผมสอนแล้ว
ไม่ใช่สิ นี่เพิ่งเริ่มต้นเอง
ต่อไปต้องมีอีกหลายปัญหาแน่ ที่ฉันต้องมาถามคุณ
อย่ารำคาญฉันแล้วกัน
รำคาญคุณเหรอ
ผมกลัวคุณจะไม่ต้องการผมน่ะสิ
ทีมก่อสร้างที่คุณหามาน่ะ ดีมากๆ เลย
หัวหน้าคุมงานก่อสร้าง ก็มีความรับผิดชอบมาก
ผมจะหาคนไม่ดีมาให้คุณได้ยังไง
มาๆ เดี๋ยวฉันนวดให้
ผมไม่เป็นไร
ไม่เป็นไร มา
ก็ได้ๆ
(ข่าววงการบันเทิง: พวกเธอยังจำ)
(ไลฟ์สตรีมเมอร์ชื่อน่าน่าจัง ที่เลิกไลฟ์ไปแล้วได้ไหม)
(ตอนนี้นางไปทำงานในร้านกาแฟ ลำบากเชียว แต่ก็สมควรแล้ว)
(ระวังนะ เดี๋ยวมีคนหาว่า เธอไซเบอร์บุลลี่)
(แก้ข่าวกันไปแล้วไม่ใช่เหรอ แหงละ ไม่มีใครเชื่อหรอก)
(บรรยากาศไม่เหมือนมาทำงานเลย เรื่องปล่อยข่าวนี่ถนัดกันจริงๆ)
(น่าน่าจังนิสัยดีและถ่อมตัว)
(ทำไมต้องปล่อยข่าวลือเรื่องเขาด้วย)
(ก็โทรมาจริง ต้องเป็นนางแน่ เสียงเพราะเชียว)
(เขาแก้ข่าวกันไปแล้ว ทำไมพูดถึงกันอยู่ได้)
(น่าน่าเป็นผู้บริสุทธิ์ แต่ไม่มีใครรับฟังเลย)
(ข่าวลือมันแพร่เร็วกว่าตอนแก้ข่าว)
(พวกเพื่อนสมัยเรียนก็ออกมาเล่า ว่านางได้แฟนรวย)
(ร้องเรียน)
(ข่าวปลอม, แก้ข่าว)
(ข้อมูลเท็จ การแพร่ข่าวลือ)
(ส่ง)
(กรุณาอดทนรอการดำเนินการ)
ฮัลโหล ต้าม่าย
น่าน่ากำลังทำงานน่ะสิ
มีเรื่องอะไร
อะไรนะ ฉันไม่ค่อยเข้าใจ
น่าน่า เก็บของเสร็จแล้วเหรอ
หงโต้ว
ใกล้จะเสร็จแล้ว
วันนี้จะไปที่ไซต์งานไหม
เดี๋ยวค่อยไป
คุณจะกลับไปนานแค่ไหน
ฉันไม่ได้กลับบ้านมานานแล้ว
งั้นคุณ… จะกลับมาอีกไหม
งั้นครั้งนี้ที่คุณจะไป
คุณเตรียมจะไปที่ไหน
กลับเซี่ยงไฮ้เหรอ
คุณ…