WEBVTT

01:46.720 --> 01:50.520
(พ่อ)

01:58.480 --> 01:59.520
เจียฮุ่ย

02:00.160 --> 02:01.840
สถานการณ์ของพี่ แกก็รู้ดี

02:02.600 --> 02:05.000
แกว่าโทรศัพท์สายนี้ ควรโทรหรือไม่โทรดี

02:08.280 --> 02:09.880
ใครล่ะเนี่ย

02:13.560 --> 02:15.800
ฮัลโหล สวัสดีครับ

02:18.960 --> 02:20.080
ร้านน้ำหวาน

02:21.600 --> 02:22.960
จินจื่อเหรอ

02:26.120 --> 02:27.640
ก็แค่เรื่องเข้าใจผิด

02:28.640 --> 02:29.720
เรื่องเข้าใจผิด

02:29.800 --> 02:31.880
ไม่เป็นไรๆ มันผ่านไปแล้ว

02:38.880 --> 02:41.840
คนสวย ผมขอร้องล่ะ
คุณทำแบบนี้ผมขายของไม่ได้นะ

02:41.920 --> 02:44.720
ก็บอกแล้วว่าผมจะไปขอโทษ ยังไม่พออีกเหรอ

02:44.800 --> 02:46.040
คุณจะขอโทษอะไร

02:47.560 --> 02:49.000
ใครหาเรื่องก็ให้คนนั้นมาขอโทษ

02:50.280 --> 02:53.360
คุณน่ะ ไปเรียกคนที่ชื่อหนีชิวอะไรนั่นกับพวกมา

02:53.440 --> 02:55.000
พวกนั้นไม่ใช่คนในพื้นที่

02:55.080 --> 02:57.000
แค่มาเที่ยวหาผม

02:57.080 --> 02:57.920
ฉันไม่สน

02:58.440 --> 03:01.960
คุณดู ผมโทรไปหาหูโหย่วอวี๋แล้ว

03:02.040 --> 03:05.320
เขาก็บอกแล้วว่าไม่เป็นไร
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ

03:05.400 --> 03:08.360
ฉันจะบอกคุณให้นะ
สถานการณ์ของเราก็คล้ายๆ กัน

03:08.440 --> 03:10.440
คุณต้องการปกป้องเพื่อนคุณ

03:10.520 --> 03:12.480
ฉันก็ต้องการปกป้องเพื่อนฉัน

03:13.240 --> 03:14.400
ถ้าคุณจะทำแบบนี้

03:14.480 --> 03:15.400
ผมคงต้องแจ้งตำรวจแล้ว

03:15.480 --> 03:16.320
คุณไปแจ้งสิ

03:19.320 --> 03:20.520
คนสวย ผมขอร้องคุณนะ

03:20.600 --> 03:22.680
ผมขอร้องล่ะ นะครับ

03:23.280 --> 03:24.120
ผมจะไม่ไหว…

03:25.600 --> 03:26.640
พี่ครับๆ

03:27.160 --> 03:28.360
ทำอะไรของพี่เนี่ย

03:31.440 --> 03:34.080
คุณคือ… หูโหย่วอวี๋ อาจารย์หู

03:34.960 --> 03:36.680
คุณเรียกผมเสี่ยวหูก็พอครับ

03:36.760 --> 03:38.440
คุณคือจินจื่อใช่ไหม

03:38.520 --> 03:40.120
ใช่ครับๆ ผมคือจินจื่อ

03:40.640 --> 03:41.960
อาจารย์หู อาจารย์หู

03:42.040 --> 03:43.080
คืองี้นะ

03:44.400 --> 03:45.720
คือว่าอย่างนี้…

03:45.800 --> 03:50.280
คือเดิมทีผมก็คิดว่าสองสามวันนี้จะไปขอโทษคุณอยู่

03:50.360 --> 03:51.200
แต่ว่า…

03:51.280 --> 03:54.720
ผู้หญิงคนนั้น จะให้ผมไปตามเพื่อนของผมมาให้ได้

03:55.760 --> 03:56.960
พวกเขาไม่ใช่คนในพื้นที่

03:57.040 --> 03:58.760
เดิมทีก็แค่แวะมาหาผม

03:58.840 --> 04:00.400
คือว่าตั๋วเครื่องบินแพงขนาดนั้น

04:00.480 --> 04:02.440
สามคนไปกลับก็หลายพันหยวน

04:03.160 --> 04:04.800
พวกเขารับจ้างหาเงินก็ไม่ใช่ง่ายๆ

04:04.880 --> 04:07.480
ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
ผมจะให้พวกเขาโทรมาขอโทษคุณ

04:08.000 --> 04:10.200
เรื่องแค่นั้นเอง ไม่ต้องหรอกครับ

04:10.280 --> 04:11.680
ไม่จำเป็นๆ มันแค่เรื่องเข้าใจผิด

04:12.360 --> 04:13.520
ครับ เรื่องเข้าใจผิด

04:13.600 --> 04:14.760
เรื่องเข้าใจผิด

04:14.840 --> 04:16.399
อาจารย์หู คุณฟังนะ…

04:16.480 --> 04:20.399
- สาวสวยคนนั้นอยู่ที่นี่มาหลายวันแล้ว
- อยู่มาหลายวันเลยเหรอ

04:21.279 --> 04:24.360
เรื่องบ้าบอนี่ของผม คนแถวนี้รู้กันหมดแล้ว

04:25.000 --> 04:26.040
ขายหน้าหมดแล้วครับเนี่ย

04:26.120 --> 04:29.200
ธุรกิจเล็กๆ ของผม มันทนรับไม่ไหวหรอกครับ

04:30.240 --> 04:31.120
คือว่า… พี่ชาย

04:31.200 --> 04:33.120
เรื่องนี้ผมก็ไม่รู้จริงๆ

04:33.200 --> 04:34.400
ขอโทษนะครับ

04:34.480 --> 04:36.360
ไม่ครับๆ เป็นผมที่ต้องขอโทษคุณ

04:36.440 --> 04:37.520
- ความผิดผมเอง
- ไม่ๆ

04:37.600 --> 04:39.240
- ความผิดผมเอง
- ครับๆ

04:43.400 --> 04:44.280
พี่ครับ

04:44.800 --> 04:46.800
ผมนึกว่าวันนี้พี่ออกมาเที่ยวซะอีก

04:48.760 --> 04:50.400
เรื่องแค่นี้เอง ไม่จำเป็นจริงๆ

04:50.480 --> 04:52.160
น่าอายจะตาย คนมองตั้งเยอะแน่ะ

04:52.840 --> 04:55.320
มองก็มองสิ ยังไงเขาก็ไม่อายอยู่แล้ว

04:58.200 --> 05:00.520
พี่ครับ เอางี้ ผมเลี้ยงข้าวพี่ที่ร้านเก่อซาง

05:00.600 --> 05:01.880
เราไปกินข้าวกัน ดีไหมครับ

05:01.960 --> 05:04.200
ไปกินข้าวกัน ไปกันครับ

05:06.480 --> 05:08.080
ฉันให้เวลาคุณอีกสองวัน

05:08.680 --> 05:09.640
ไม่มีสองวันอะไรแล้ว

05:10.240 --> 05:11.200
ไม่มีแล้ว ไม่มาแล้วครับ

05:11.720 --> 05:12.920
ขอให้ธุรกิจรุ่งเรืองครับ

05:13.000 --> 05:14.520
ไปเถอะๆ

05:14.600 --> 05:15.600
ไป ระวังพื้นครับ

05:16.120 --> 05:17.080
สองวัน

05:17.720 --> 05:19.080
ไปเถอะๆ

05:22.800 --> 05:23.680
มา

05:25.320 --> 05:27.120
- โอเค ไปกัน
- นายไปซ้อนหลัง

05:49.480 --> 05:50.520
มองฉันทำไม

05:51.840 --> 05:53.320
พี่ครับ กินอันนี้สิ

05:53.400 --> 05:55.280
อันนี้อร่อย นี่คือเมนูเด็ดร้านเขา

05:55.360 --> 05:56.440
ลองชิมดู

06:01.880 --> 06:03.280
นายมีอะไรก็พูดมาตรงๆ

06:06.360 --> 06:07.360
คือว่า…

06:09.200 --> 06:10.840
เรามาหารือกันหน่อยนะครับ

06:11.920 --> 06:14.000
เราไม่เอาเรื่องแล้วได้ไหม

06:14.080 --> 06:19.840
ที่จริงเป็นแบบนี้ ผมก็รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไร

06:20.720 --> 06:22.200
พี่คิดดู พวกเขาก็ไปเมืองอื่นแล้ว

06:22.280 --> 06:24.480
จะเรียกกลับมาอีก ก็คงเป็นไปไม่ได้

06:25.000 --> 06:26.720
มีประโยคหนึ่งพูดเอาไว้ว่า

06:27.240 --> 06:30.640
“ละเว้นคนอื่น ก็คือการละเว้นตัวเอง”

06:33.360 --> 06:36.120
ในใจนายคงคิดว่า ฉันยุ่งไม่เข้าเรื่องใช่ไหม

06:36.200 --> 06:37.320
เปล่าครับๆ

06:37.400 --> 06:38.840
ผมไม่มีความรู้สึกแบบนั้นเลย

06:38.920 --> 06:39.800
ไม่มีเลยสักนิด

06:40.400 --> 06:41.560
ไม่มีจริงๆ

06:43.960 --> 06:49.160
ผมแค่รู้สึกว่ามีอะไรกวนใจนิดหน่อย

06:50.040 --> 06:52.400
มันดูจะเกินไปนิดนึง

06:55.200 --> 06:58.200
เพราะว่าเรื่องนี้ มันเรื่องไม่เป็นเรื่อง

06:59.160 --> 07:00.160
ถูกไหมครับ

07:01.520 --> 07:02.360
อีกอย่าง

07:03.400 --> 07:05.320
พวกเราก็รู้จักกันยังไม่นาน

07:05.400 --> 07:07.640
เราแค่เพื่อนที่อยู่ในบ้านพักเดียวกัน

07:07.720 --> 07:09.400
พี่ดีกับผมแบบนี้

07:10.040 --> 07:10.880
ผม…

07:12.240 --> 07:13.240
ผมรู้สึกว่า…

07:14.560 --> 07:15.720
รับไว้ไม่ไหวครับ

07:20.360 --> 07:21.240
ครับ

07:23.960 --> 07:25.320
ฉันเข้าใจความคิดของนายนะ

07:27.480 --> 07:29.040
แต่นายไม่อยากลองดูเหรอ

07:37.360 --> 07:39.080
ลองอะไรครับ

07:40.880 --> 07:42.800
ความรู้สึกที่ถูกให้เกียรติไง

07:48.240 --> 07:49.920
ถูกให้เกียรติเหรอ

07:51.080 --> 07:52.280
พี่ครับ ผมจะบอกให้นะ

07:52.840 --> 07:54.000
ตั้งแต่ผมเริ่มเล่นดนตรี

07:54.080 --> 07:56.480
ผมก็โยนศักดิ์ศรีทิ้งไปแล้วครับ

07:57.480 --> 08:01.000
ผมอาศัยความหน้าด้านหน้าทนนี่แหละ
ถึงเดินมาถึงทุกวันนี้ได้

08:01.080 --> 08:04.400
ถ้าคนอื่นตีผมนิด ด่าผมหน่อย
แล้วผมคิดเล็กคิดน้อย

08:04.480 --> 08:06.200
ผมจะไม่เป็นโรคซึมเศร้าเหรอครับ

08:09.400 --> 08:10.560
แล้วก็ผมจะบอกให้นะ

08:10.640 --> 08:14.480
ทั้งหมดนี้พ่อเป็นคนฝึกผมมาเอง

08:15.520 --> 08:16.680
ตอนนั้นผมเริ่มเล่นดนตรี

08:16.760 --> 08:17.960
พ่อผมไม่เห็นด้วย

08:18.040 --> 08:19.640
เป็นตายยังไงก็ไม่เห็นด้วย

08:19.720 --> 08:21.680
ผมลำบากลำบนอุตส่าห์ได้แสดงทั้งที

08:21.760 --> 08:24.080
ตาแก่ก็นั่งรถไปพังงานทันทีเลย

08:24.680 --> 08:29.960
พอถึงงานก็จับกีตาร์ผมฟาดฟื้น
กลองของเพื่อนผมก็ถูกทุบด้วย

08:30.680 --> 08:31.840
พ่ออารมณ์ร้อนมาก

08:31.920 --> 08:33.880
ตอนนี้กลายเป็นแบบนี้ไปเสียแล้ว

08:36.240 --> 08:39.679
พอได้ยินแม่คุยโทรศัพท์กับผมก็เป็นแบบนี้
แถมยังเขวี้ยงแก้วแตกอีก

08:47.840 --> 08:50.640
เสี่ยวอวี๋ นายเจออุปสรรคมาไม่น้อย

08:51.920 --> 08:53.280
แต่ฉันคิดว่านายมีความสามารถมาก

08:54.200 --> 08:57.480
นายจำเพลง “ลม”
ที่นายร้องในไลฟ์เฮาส์ที่ปักกิ่งได้ไหม

08:58.480 --> 09:01.400
ตอนฉันได้ฟัง ฉันก็รู้สึกว่ามันเพราะมาก

09:01.480 --> 09:02.720
แป๊บเดียวก็จำได้แล้ว

09:04.600 --> 09:05.760
นายเก่งมากๆ

09:06.800 --> 09:10.920
แต่ว่าบนโลกใบนี้ ไม่ใช่ว่าทุกคน
ที่มีความสามารถ จะถูกคนอื่นมองเห็น

09:18.080 --> 09:19.080
นายต้องใช้ชีวิต

09:19.680 --> 09:20.880
นายร้องเพลงที่บาร์

09:21.680 --> 09:24.280
แต่นี่ไม่ใช่เหตุผล
ที่นายจะไม่ได้รับการความเคารพจากคนอื่น

09:28.960 --> 09:29.880
เข้าใจไหม

09:42.800 --> 09:43.640
มาครับ ลุง

09:44.560 --> 09:45.720
มาๆ

09:45.800 --> 09:46.640
มาๆ

09:51.280 --> 09:52.240
กับข้าวมาแล้ว

09:54.600 --> 09:56.520
มาๆ วางตรงหน้าลุงเต๋อชิงเลยครับ

09:56.600 --> 09:57.960
ได้ รอนานแล้วสินะ

09:58.040 --> 09:59.880
- มาๆ
- มา

09:59.960 --> 10:00.800
โอเคครับ

10:00.880 --> 10:01.920
ฉันเอื้อมถึง

10:03.680 --> 10:04.520
อาเหยา

10:04.600 --> 10:08.680
สองสามวันนี้เห็นเธอพาเถ้าแก่ร้านหนังสือ
เดินไปดูที่ทางในชุมชนตลอด

10:08.760 --> 10:09.960
เป็นยังไงบ้าง

10:10.040 --> 10:11.040
ยังไม่สรุปเลยครับ

10:13.720 --> 10:15.760
หงหงจะกลับมาตอนไหนเหรอ

10:15.840 --> 10:17.680
เพิ่งกลับไปไม่นานนี่เอง

10:17.760 --> 10:19.600
ค่าเดินทางก็แพง ไม่มีธุระจะกลับมาบ่อยๆ ทำไม

10:21.000 --> 10:21.880
ค่อยๆ กินกันไปนะ

10:21.960 --> 10:23.240
อยากได้อะไรก็โทรมา

10:23.320 --> 10:24.520
ได้ครับ น้าไปทำงานเถอะ

10:33.240 --> 10:34.240
เธอต้องเข้าใจนะ

10:34.960 --> 10:37.880
ปู่หยางของเธอแก่แล้ว อารมณ์ก็ไม่ค่อยดี

10:38.600 --> 10:41.440
เรื่องบ้านเก่าน่ะ มีคนอยากเช่าก็เป็นเรื่องดี

10:41.520 --> 10:42.520
ลุงไม่คัดค้านอะไร

10:42.600 --> 10:45.800
ถือว่าเป็นการอุทิศ
เพื่อเพิ่มรายได้ให้ชุมชนถูกไหม

10:45.880 --> 10:47.640
ลุงพูดถูกครับ

10:50.480 --> 10:51.360
อาเหยา

10:51.440 --> 10:53.800
ลุงรู้ว่าเธอกลับมา
พัฒนาการท่องเที่ยวไม่ใช่เรื่องง่าย

10:54.480 --> 10:56.760
ลุงกับพ่อเธอโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก

10:57.800 --> 10:59.320
ลุงอยากช่วยจริงๆ

10:59.400 --> 11:02.000
แต่ลุงไม่รู้ว่าจะช่วยได้จากทางไหน

11:02.080 --> 11:05.760
ดูสิ เธอลำบากเพื่อร้านหนังสือขนาดนี้

11:06.280 --> 11:09.000
ถ้าร้านหนังสือสร้างเสร็จก็มีประโยชน์กับเธอนะ

11:10.920 --> 11:12.000
คุณลุงพูดถูก

11:12.720 --> 11:15.040
แต่ไม่ว่ายังไง บ้านหลังนั้นก็เป็นของปู่หยาง

11:15.120 --> 11:16.400
ต้องให้เขาตกลงก่อน

11:16.480 --> 11:18.160
ลุงว่างก็ช่วยเกลี้ยกล่อมหน่อยนะครับ

11:20.320 --> 11:23.120
เอางี้… เราไปคุยกับร้านหนังสือให้เรียบร้อยก่อน

11:23.200 --> 11:25.120
เรื่องที่เหลือ ลุงจัดการเอง

11:26.120 --> 11:28.800
ลุงครับ ลุงไปคุยกับปู่ก่อนดีกว่า

11:28.880 --> 11:30.360
ยังไงบ้านก็เป็นของปู่

11:30.440 --> 11:31.960
เราต้องเคารพการตัดสินใจของปู่

11:32.800 --> 11:34.640
ไม่ต้องห่วง ไม่มีปัญหาแน่นอน

11:34.720 --> 11:36.120
มาครับๆ

11:43.800 --> 11:46.040
เรื่องนี้น่ะ มีประโยชน์กับเราทั้งสองคน

11:46.560 --> 11:48.360
เราสองคนอยู่ฝั่งเดียวกัน ลุงเชื่อเธอนะ

11:49.320 --> 11:51.320
เสี่ยวหวงน่ะ ต้องการผลงาน

11:51.840 --> 11:54.000
เราสองคนต้องการผลประโยชน์

11:55.840 --> 12:00.640
ลุงครับ ลุงมีความคิดอะไรก็พูดมาตรงๆ เลย

12:00.720 --> 12:02.600
ผมจะพยายามช่วยอย่างเต็มที่

12:05.560 --> 12:08.520
งั้นที่นี่ไม่มีคนอื่น ลุงขอพูดเลยนะ

12:10.200 --> 12:11.400
เกี่ยวกับเรื่องค่าเช่า

12:12.080 --> 12:13.280
ข้อเรียกร้องของลุงก็ไม่สูงมาก

12:13.360 --> 12:16.680
พอๆ กันกับบ้านของน้าเสี่ยวกังก็พอ

12:17.920 --> 12:20.480
บ้านน้าของเสี่ยวกังอยู่ไหนครับ

12:35.480 --> 12:37.320
มา ดื่มชาหน่อย

12:38.280 --> 12:39.640
- ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณ

12:44.560 --> 12:45.560
ชาไม่เลวนะ

12:46.840 --> 12:48.000
ชาของท่านหม่าน่ะ

12:48.080 --> 12:51.840
ท่านหม่าบอกว่า การดื่มชาก็ถือเป็นการฝึกจิตใจ

12:54.720 --> 12:59.440
ดังนั้นสถานการณ์ในตอนนี้ก็คือ
ลุงชิงเต๋อยอมช่วยพูดกับปู่หยาง

12:59.520 --> 13:02.040
แต่เรียกเงินค่าเช่าค่อนข้างสูง

13:02.120 --> 13:03.280
ค่อนข้างสูงที่ไหน

13:03.360 --> 13:05.320
สูงลิบลิ่วเลยต่างหาก

13:05.400 --> 13:08.200
ถ้าเขาขอเพิ่มอีกนิดหน่อย
เราก็พอจะช่วยคุยให้ได้

13:09.000 --> 13:11.840
แต่ค่าเช่าราคานี้พอๆ กับ
ค่าเช่าในชุมชนท่องเที่ยวดังๆ เลยนะ

13:11.920 --> 13:14.080
และยังบอกอีกว่าพวกเขาต้องจ่ายได้แน่

13:14.160 --> 13:16.040
มันใช่แบบนั้นซะที่ไหน

13:16.120 --> 13:18.360
เรียกซะขนาดนั้น แล้วจะให้ไปคุยได้ยังไง

13:19.600 --> 13:22.960
เพราะงั้นฉันคิดว่า
อย่าเพิ่งไปบอกคนของร้านหนังสือ

13:23.480 --> 13:28.120
ถ้าเป็นฉันน่ะ ฉันจะรู้สึกว่า
ธรรมเนียมของที่นี่ไม่ดีเท่าไร

13:28.640 --> 13:29.880
พอมาถึงก็ถูกขูดรีด

13:30.880 --> 13:32.160
ผมก็กังวลเรื่องนี้เหมือนกัน

13:32.680 --> 13:35.080
เพราะงั้นเรื่องนี้ เราต้องจัดการกันเอง

13:35.160 --> 13:38.040
เราขอให้ชุมชนสัมปทานที่สักแปลงได้ไหม

13:39.440 --> 13:40.800
ที่ดินในชุมชนมีจำกัด

13:40.880 --> 13:43.080
ยังต้องรับประกันว่า
จะไม่ยุ่งกับไร่นาของชาวบ้าน

13:43.160 --> 13:45.280
แล้วทางนั้นก็ถูกใจบ้านเก่าของปู่นี่นา

13:45.360 --> 13:46.960
น่าปวดหัวจริงๆ

13:48.000 --> 13:50.320
ไม่เป็นไร พรุ่งนี้ผมค่อยไปคุยกับเขาอีก

13:59.880 --> 14:02.240
เรื่องวิธีการชำระเงินค่าเช่าก็คุยกันได้

14:02.320 --> 14:03.320
ห้าปีจ่ายครั้ง

14:03.400 --> 14:06.080
จากนี้ก็ให้เสี่ยวหวง
ไปคุยเรื่องอัตราการเพิ่มค่าเช่า

14:06.760 --> 14:08.480
แต่จริงๆ แล้ว ในตอนที่ยังไม่มีกำไร

14:08.560 --> 14:10.920
เรียกค่าเช่าสูงเกินไป ดูจะไม่เหมาะสม

14:11.680 --> 14:12.600
อาเหยา

14:13.120 --> 14:14.960
เธอจะช่วยพูดแทนพวกนายทุนไม่ได้นะ

14:15.480 --> 14:18.120
เธอต้องอยู่ข้างเดียวกับลุงสิ
เราสองคนเป็นพวกเดียวกันนะ

14:18.200 --> 14:19.240
ครับ

14:19.320 --> 14:20.440
ลุงเต๋อชิงครับ

14:20.520 --> 14:22.080
แต่ค่าเช่าน่ะ…

14:22.600 --> 14:25.920
ถ้าเธอกลัวจะทำให้พวกเขาเคือง
ลุงหน้าหนา เดี๋ยวลุงไปคุยเอง

14:27.320 --> 14:28.600
ไม่ใช่กลัวพวกเขาเคือง

14:29.680 --> 14:31.120
เนื้อนี่ไม่เลว ลุงขออีกจาน

14:38.600 --> 14:40.840
หรือว่าจะให้พวกสถาปนิกจางไปดูที่อื่นดี

14:42.760 --> 14:45.120
ตอนแรกพวกเขาก็คิดว่าที่นี่รถรับส่งเข้ามาไม่ถึง

14:45.200 --> 14:49.120
ฉันเป็นคนไปพูดกับพวกเขาเอง
ว่าที่นี่สภาพแวดล้อมดี ทั้งเงียบสงบ

14:49.200 --> 14:51.360
ไม่ว่าจะเดินหรือขี่จักรยาน
ก็ถือเป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่ง

14:51.880 --> 14:52.720
นั่นสิ

14:53.240 --> 14:54.920
แต่ที่ควรพูดฉันก็พูดไปหมดแล้ว

14:55.000 --> 14:57.280
ตอนนี้ยังคิดหาวิธีอื่นไม่ได้เลย

14:59.880 --> 15:01.960
เอางี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะไปหาเขาใหม่

15:08.800 --> 15:10.720
เพราะเรื่องนี้ฉันเป็นคนรับผิดชอบ

15:10.800 --> 15:13.800
ฉันจะพยายามต่อรองค่าเช่า
ให้ได้สูงที่สุดตามความเหมาะสม

15:13.880 --> 15:15.520
ราคานี้สมเหตุสมผลแล้ว

15:15.600 --> 15:18.400
บ้านของลุง ลุงอยากปล่อยเช่าเท่าไรก็เท่านั้น

15:18.480 --> 15:19.600
มันไม่เหมาะสมตรงไหน

15:21.240 --> 15:22.440
ค่ะ

15:22.520 --> 15:24.360
จะพูดแบบนั้นมันก็ถูกจริงๆ นั่นแหละค่ะ

15:24.880 --> 15:27.400
เสี่ยวหวง ลุงคิดว่าเธอเป็นเจ้าหน้าที่หมู่บ้านที่ดี

15:27.480 --> 15:28.960
ทำงานมากมายเพื่อชาวบ้าน

15:29.040 --> 15:30.480
เธออยู่ฝั่งเดียวกันกับพวกเรา

15:31.160 --> 15:34.080
อีกอย่างลุงคิดว่า
ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ต้องสำเร็จแน่

15:34.160 --> 15:35.760
เพราะเธอจบมหาวิทยาลัยมา

15:35.840 --> 15:39.040
มีวัฒนธรรม มีความสามารถ
มีความรู้ มีความสุขุม แล้วยังจิตใจดี

15:39.880 --> 15:43.520
เธอมาที่ชุมชนเรา
ลุงก็รู้สึกได้ว่าชุมชนเจริญรุ่งเรืองขึ้น

15:43.600 --> 15:46.120
ส่องแสงเปล่งปลั่ง อย่างกับเลี่ยมกรอบทองเลย

15:47.320 --> 15:49.120
- ลุงจะรอข่าวดีนะ
- ค่ะ

15:51.200 --> 15:52.440
พวกนี้เอามาให้พ่อลุงใช่ไหม

15:54.080 --> 15:55.040
ใช่ค่ะๆ ใช่ๆ

15:55.120 --> 15:56.480
หนูเกือบลืมไปเลย

15:57.280 --> 15:59.000
ลำบากแล้วนะๆ

15:59.080 --> 16:00.640
ขอบใจมาก ลุงจะรอข่าวดีนะ

16:00.720 --> 16:01.760
ค่ะ

16:21.400 --> 16:22.760
จะทำอะไรเหรอ

16:23.280 --> 16:26.920
ฉันกำลังถอดหมวกคำสรรเสริญ
ที่ลุงเต๋อชิงสวมให้ออกให้หมด

16:28.160 --> 16:29.200
ฉันจะบอกให้นะ

16:29.720 --> 16:32.800
ลุงเต๋อชิงน่ะ ก็เป็นเหมือนเนื้อหนังเหนียว

16:34.160 --> 16:35.880
อะไรคือพวกเนื้อหนังเหนียว

16:35.960 --> 16:37.960
คุณคิดดูนะ หั่นไม่ขาด

16:38.040 --> 16:39.480
ต้มไม่สุก เคี้ยวไม่ได้

16:39.560 --> 16:41.240
มีทั้งเอ็นมีทั้งหนัง

16:41.320 --> 16:42.840
แถมยังหน้าหนา

16:43.920 --> 16:46.680
วุ่นวายไร้เหตุผล พูดอะไรไปก็ไม่ฟัง

16:46.760 --> 16:47.920
คุณทำอะไรเขาไม่ได้เลย

16:49.720 --> 16:50.920
เนื้อหนังเหนียว

16:51.000 --> 16:52.480
อธิบายได้เห็นภาพมากเลย

16:53.080 --> 16:56.080
ก่อนหน้านี้หมู่บ้านที่พัฒนาขึ้นมา
ก็เคยเกิดเรื่องขึ้นเหมือนกัน

16:56.160 --> 16:58.440
ก็คือหลังเซ็นสัญญา ตกลงเงินค่าเช่าแล้ว

16:58.520 --> 17:01.120
อยู่ดีๆ เจ้าของบ้านก็พาคนไปหาเรื่อง
บอกจะเพิ่มค่าเช่า

17:01.200 --> 17:02.960
ถ้าไม่เพิ่มก็จะไม่ออกไป

17:03.040 --> 17:04.920
พอบ้านนี้ทำ บ้านอื่นๆ ก็เอาเป็นแบบอย่าง

17:05.000 --> 17:07.319
จะให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นในชุมชนเราไม่ได้

17:07.400 --> 17:12.240
งั้น… ถ้าไม่ได้จริงๆ
ฉันจะลองไปปรึกษากับเลขาดู

17:12.319 --> 17:14.560
ดูว่าจะสัมปทานที่ดินสักแปลง
ในชุมชนให้เช่าได้ไหม

17:15.160 --> 17:17.560
ไอ้ผีเต๋อซิงนี่มันหน้าเงินจริงๆ เลย

17:17.640 --> 17:20.400
ถ้าไม่เช่าบ้านเก่าของมันแล้ว
ชุมชนต้องสัมปทานที่ดินเหรอ

17:20.480 --> 17:22.640
- เรื่องนี้น่ะ…
- ใช่ครับ

17:24.319 --> 17:25.240
ใช่แล้ว

17:26.480 --> 17:28.400
แต่เรื่องนี้ยังไม่ได้ประกาศ

17:28.480 --> 17:29.760
น้าอย่าพูดออกไปนะครับ

17:29.840 --> 17:31.880
ลุงเต๋อชิงยังคิดว่าจะเช่าบ้านของเขาอยู่

17:31.960 --> 17:33.840
ที่จริงชุมชนอนุมัติสัมปทานแล้ว

17:33.920 --> 17:34.960
อนุมัติเป็นพิเศษเลย

17:35.520 --> 17:37.040
- ให้สัมปทานสะดวกสุดแล้ว
- ใช่

17:37.120 --> 17:38.240
อารู้ๆ

17:38.320 --> 17:40.080
น้าจะเอาเรื่องแบบนี้ไปพูดมั่วซั่วได้ยังไง

17:40.160 --> 17:42.520
น้าห้ามเอาไปพูดเด็ดขาดนะครับ

17:42.600 --> 17:47.080
ถ้าลุงเต๋อชิงรู้ว่าไม่เช่าบ้านของเขาแล้ว
เขาคงต้องเสียใจมากเลย

17:47.160 --> 17:48.440
น้ารู้ๆ

17:48.960 --> 17:52.280
น้าเอาพวกของกินเล่นมาให้เจียฮุ่ยน่ะ

17:53.560 --> 17:55.040
ห้ามพูดนะคะ น้ากุ้ย

17:55.120 --> 17:56.040
ไม่พูดหรอก

18:40.320 --> 18:41.960
ขอบคุณผู้ฟังทุกท่านครับ

18:42.040 --> 18:44.200
พวกเราพักห้านาที แล้วเจอกัน

18:44.280 --> 18:45.200
ขอบคุณครับ

18:45.960 --> 18:47.160
ไปสูบบุหรี่ก่อนนะ

18:47.760 --> 18:49.640
วันนี้พี่สาวคนนั้นของนายไม่มาเหรอ

18:49.720 --> 18:51.040
จะมาทุกวันได้ไง

18:52.040 --> 18:56.720
(ซือหยู)

19:00.600 --> 19:01.520
ขอบคุณนะเพื่อน

19:02.160 --> 19:03.000
อาจารย์หู

19:03.080 --> 19:04.440
- อาจารย์หู
- พวกนายอีกแล้ว

19:04.520 --> 19:05.600
ทำอะไร ถอยไปนะ

19:05.680 --> 19:06.840
อาจารย์หู

19:06.920 --> 19:08.280
หลบไปๆ

19:08.360 --> 19:09.560
ใจเย็นๆ ครับ

19:09.640 --> 19:12.560
- วันนี้พวกเราไม่ได้มาหาเรื่องคุณ
- ใช่ครับ

19:12.640 --> 19:13.720
วันนี้พวกเรามาขอโทษคุณ

19:13.800 --> 19:14.760
- ใช่ครับ
- ใช่ครับ

19:14.840 --> 19:16.400
เรื่องก่อนหน้านี้เป็นความผิดของพวกเรา

19:16.480 --> 19:18.240
- ใช่ครับ
- มาๆ

19:18.760 --> 19:19.600
หนึ่ง สอง สาม

19:19.680 --> 19:20.560
- ขอโทษ
- ขอโทษ

19:20.640 --> 19:22.080
- หนึ่ง สอง สาม
- ขอโทษครับ

19:22.160 --> 19:23.720
- หนึ่ง สอง สาม
- ขอโทษครับ

19:25.120 --> 19:27.240
อาจารย์หู ตีผมระบายอารมณ์ก็ได้นะ

19:27.320 --> 19:29.040
- ตีผมเลย ตีผม
- อย่า

19:29.120 --> 19:30.760
- ตีผม
- ทำอะไร พวกนายทำอะไรเนี่ย

19:30.840 --> 19:32.000
- หลบไป
- ตีผมสิ

19:32.080 --> 19:33.000
อาจารย์หู เชิญๆ

19:33.080 --> 19:35.080
- อาจารย์หู ทางนี้ๆ
- ไม่ต้องตกใจ

19:35.160 --> 19:37.360
- ไม่ต้องเกรงใจๆ
- ไม่ต้องตกใจ

19:37.440 --> 19:38.480
- มาเถอะ
- ระวังๆ

19:38.560 --> 19:40.240
- นี่…
- ระวัง

19:40.320 --> 19:41.320
ลูกพี่

19:41.400 --> 19:42.440
พาคนมาแล้วครับ

19:44.040 --> 19:45.360
อาจารย์หู อาจารย์หู

19:46.120 --> 19:47.200
ในที่สุดก็เชิญคุณมาจนได้

19:48.160 --> 19:49.640
คุณโทรหาผมก็ได้แล้ว

19:49.720 --> 19:50.560
จะได้ยังไงครับ

19:50.640 --> 19:51.920
ต้องไปเชิญคุณด้วยตัวเองสิ

19:52.000 --> 19:53.320
ที่จริงกลัวว่าคุณจะไม่มา

19:53.840 --> 19:55.440
- ใช่ๆ
- ต้องไปเชิญเอง

19:55.520 --> 19:57.600
เรื่องนั้นน่ะ ผมไม่ได้เก็บมาใส่ใจ

19:57.680 --> 19:59.400
คุณเป็นคนใจกว้างจริงๆ

19:59.480 --> 20:00.840
มาๆ เชิญข้างในครับ

20:00.920 --> 20:02.400
(ครัวส่วนตัว แล้วพบกัน)

20:02.480 --> 20:03.520
ครัวส่วนตัวเหรอ

20:04.040 --> 20:04.960
ใช่ครับๆ

20:05.480 --> 20:06.720
ผมขอบอกก่อนนะ

20:06.800 --> 20:07.920
กินข้าวได้

20:08.000 --> 20:09.200
แต่ไม่กินเหล้านะ

20:09.280 --> 20:10.880
ได้ครับ เอาตามที่คุณพูดเลย

20:10.960 --> 20:12.280
- ไม่ดื่มเหล้าๆ
- มาๆ

20:12.360 --> 20:13.840
ไปครับไป เชิญข้างในๆ

20:14.360 --> 20:15.880
ระวังนะครับ ระวังบันได

20:16.400 --> 20:17.440
ระวังกีตาร์ด้วย

20:17.960 --> 20:18.840
ทางนี้เหรอ

20:18.920 --> 20:19.840
ใช่ๆ

20:20.440 --> 20:21.440
ระวังครับ

20:21.520 --> 20:25.920
(ครัวส่วนตัว แล้วพบกัน)

20:26.000 --> 20:29.480
ในที่สุดวันนี้เราก็ได้ดื่มกับอาจารย์หูแล้ว

20:30.000 --> 20:30.960
ดื่มเพลินเลย

20:31.040 --> 20:32.560
ฉันจะไปห้องน้ำหน่อย

20:33.240 --> 20:35.200
พี่ พี่อย่าถอดตรงนี้สิ

20:35.280 --> 20:36.640
ทางนั้นมีห้องน้ำสาธารณะ ไป

20:36.720 --> 20:38.120
- ผมพาพี่ไป
- ฉันไปด้วยๆ

20:40.320 --> 20:41.240
อาจารย์หู

20:42.320 --> 20:45.840
ต่อจากนี้คุณคือลูกพี่ผม

20:45.920 --> 20:50.280
อย่างพวกเราน่ะเรียกว่า “ไม่มีเรื่องก็ไม่รู้จัก”

20:51.240 --> 20:52.880
ผมว่าคุณพูดได้ถูกมาก

20:53.720 --> 20:57.160
อยู่ข้างนอกน่ะ เพื่อนกันก็ต้องช่วยเหลือกัน

20:57.240 --> 20:58.520
เชื่อใจกัน

20:58.600 --> 20:59.560
ใช่ครับ

21:01.480 --> 21:02.440
อาจารย์หู

21:03.120 --> 21:04.320
คุณคะ

21:04.400 --> 21:06.280
คุณคะ เดี๋ยวก่อนค่ะ

21:06.360 --> 21:08.000
พวกคุณลืมของไว้ค่ะ

21:08.080 --> 21:09.240
คุณลืมของน่ะ

21:09.320 --> 21:10.560
นี่ค่ะ

21:10.640 --> 21:13.560
ใช่ ใช่… ของคุณ

21:14.080 --> 21:16.080
ของผมเหรอ ของผมอยู่กับคุณไม่ใช่เหรอ

21:16.600 --> 21:18.280
ของที่ผมซื้อให้คุณน่ะ

21:21.360 --> 21:23.560
ซื้อของมาทำไมเนี่ย

21:24.760 --> 21:26.600
ครั้งหน้าอย่าเกรงใจแบบนี้อีกนะ

21:26.680 --> 21:27.760
รับไว้ๆ

21:27.840 --> 21:29.120
มาๆ อาจารย์หู ผมเองๆ

21:29.200 --> 21:30.040
ผมช่วยถือ

21:30.120 --> 21:31.360
ถืออันนี้ก็พอ

21:31.440 --> 21:32.280
งั้นไปกันครับ

21:32.360 --> 21:33.280
ขอบคุณนะครับ

21:34.560 --> 21:36.480
มา อาจารย์หู ระวังนะครับ

21:36.560 --> 21:37.520
ผมจะพาไปส่งที่รถ

21:37.600 --> 21:38.800
เกรงใจจังเลย

21:39.320 --> 21:40.760
- สมควรอยู่แล้วครับ
- ไม่เป็นไรนะ

21:40.840 --> 21:41.680
ไม่เป็นไร

22:07.640 --> 22:08.560
พี่ครับ

22:09.760 --> 22:10.760
พี่

22:11.480 --> 22:12.320
เปิดประตูหน่อย

22:22.000 --> 22:23.480
ดื่มเยอะเลยนะ

22:30.560 --> 22:31.400
ขอบคุณครับ

22:33.040 --> 22:33.880
ทำอะไร

22:35.560 --> 22:36.520
ให้พี่หมดเลย

22:38.480 --> 22:41.040
ฉันไม่ใช้ของพวกนี้ เอากลับไปเถอะ

22:43.040 --> 22:44.840
งั้นพี่อยากได้อะไรครับ

22:46.040 --> 22:47.760
มีอะไรพรุ่งนี้ค่อยพูด

22:47.840 --> 22:48.760
รีบไปนอนซะ

22:57.520 --> 22:58.360
พี่ครับ

23:00.240 --> 23:02.080
ทำไมพี่ถึงดีกับผมขนาดนี้

23:06.040 --> 23:07.280
หลายปีมานี้

23:09.400 --> 23:11.440
ผมเป็นแค่เศษเหล็กเหลือทิ้ง

23:13.880 --> 23:15.040
เพลงที่ผมแต่ง

23:16.640 --> 23:18.480
ไม่มีใครชอบเลย

23:20.200 --> 23:21.080
ผม…

23:21.600 --> 23:22.920
ไม่มีเงิน

23:23.960 --> 23:25.680
ผมยังชอบเต๊าะสาวอีก

23:28.600 --> 23:29.760
ผมเป็นแค่

23:31.000 --> 23:32.960
ไข่เค็มหมักนานเกินไป

23:34.760 --> 23:36.800
ทั้งในทั้งนอกผมเต็มไปด้วยน้ำมัน

23:41.080 --> 23:42.920
ผมยังอกตัญญูอีก

23:47.520 --> 23:48.920
พอแล้วๆ

23:50.240 --> 23:52.400
ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนไม่เอาไหน

23:53.720 --> 23:55.240
ผมมันไม่ได้เรื่องเลยสักนิด

23:57.960 --> 23:59.160
แต่ว่าพี่ครับ

24:00.400 --> 24:02.800
ทำไมพี่ถึงดีกับผมขนาดนี้

24:04.720 --> 24:07.200
ผมไม่รู้ว่าจะขอบคุณพี่ยังไงดี

24:09.920 --> 24:11.440
นายอยากขอบคุณฉันเหรอ

24:14.320 --> 24:15.400
อะไรก็ได้เหรอ

24:17.480 --> 24:18.720
แค่พี่บอกมา

24:18.800 --> 24:22.120
ให้บุกน้ำลุยไฟ ผมทำให้ได้ทุกอย่าง

24:27.560 --> 24:28.720
งั้นนายรับปากฉัน

24:28.800 --> 24:30.600
ต่อไปอย่าดูถูกตัวเองอีก

24:32.160 --> 24:33.800
ฉันคิดว่านายดีมาก

24:36.920 --> 24:38.400
เอาละ ฉันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น

24:39.160 --> 24:40.320
รีบไปนอนเถอะ

24:52.680 --> 24:53.760
อยากเข้ามาไหม

25:21.360 --> 25:24.520
ฉันจะบอกให้นะ โฮมสเตย์ต้องทำให้เก็บเสียง

25:24.600 --> 25:26.240
เรื่องนี้จะมาขี้เหนียวไม่ได้

25:26.320 --> 25:27.960
ใช่ปัญหาเรื่องการเก็บเสียงเหรอ

25:28.040 --> 25:30.840
มันเป็นปัญหาจากพฤติกรรมส่วนตัวไม่ใช่เหรอ

25:31.360 --> 25:32.760
ไม่ต้องกระซิบหรอก

25:32.840 --> 25:34.040
ข้างบนไม่ได้ยิน

25:36.640 --> 25:38.600
คงจะไม่เสียงดังไปทั้งคืนหรอกนะ

25:38.680 --> 25:40.040
จากประสบการณ์ของฉัน

25:40.120 --> 25:41.680
ส่วนใหญ่ไม่นานมากหรอก

25:42.280 --> 25:43.160
ประสบการณ์

25:43.680 --> 25:44.800
ประสบการณ์ตอนทำงานในโรงแรมไง

25:58.160 --> 26:01.480
(บ้านโหย่วเฟิง)

26:46.040 --> 26:47.360
มาก็ไม่ส่งเสียง

26:47.880 --> 26:48.720
นอนไม่หลับเหรอ

26:49.320 --> 26:51.440
ทำไมคุณห่อซาลาเปาแต่เช้าเลยล่ะ

26:52.040 --> 26:55.120
เมื่อวานคุณบอกไม่ใช่เหรอว่า
อยากกินซาลาเปาไส้หมูถั่วแขกที่แม่คุณทำ

26:55.200 --> 26:57.640
ผมจะให้คุณชิมฝีมือผม

27:01.840 --> 27:02.680
เป็นอะไร

27:02.760 --> 27:04.600
หูผมมันคันๆ คุณช่วยผมเกาหน่อยสิ

27:10.560 --> 27:12.040
เกาให้หน่อยๆ

27:12.120 --> 27:12.960
เกาให้หน่อย

27:15.160 --> 27:16.200
ขึ้นอีก

27:21.840 --> 27:23.360
โอเคๆ พอแล้วๆ

27:25.160 --> 27:26.360
ฉันช่วยคุณห่อนะ

27:26.440 --> 27:27.760
ไม่ต้อง เหลือสองลูกเอง

27:29.840 --> 27:30.960
ฉันจะเม้าอะไรให้คุณฟัง

27:31.040 --> 27:31.880
ว่ามา

27:34.360 --> 27:36.080
ในครัวมีแค่เรา คุณยังจะ…

27:45.520 --> 27:48.800
ผมรู้สึกว่านับวันคุณยิ่งเหมือน
พวกน้าๆ ในชุมชนเข้าไปทุกทีแล้วนะ

27:48.880 --> 27:50.480
- ขี้เม้า
- คุณพูดอีกครั้งซิ

27:52.040 --> 27:53.440
- คุณว่าไงนะ
- อย่า อย่ากวน

27:53.520 --> 27:55.240
ผมห่ออยู่ๆ อย่ากวนสิ

27:59.680 --> 28:02.800
- ซาลาเปาใกล้สุกแล้วหรือเปล่า
- ผมลืมไปเลย

28:02.880 --> 28:03.920
เดี๋ยวผมดูก่อน

28:05.640 --> 28:07.200
- ได้แล้ว สุกแล้ว มาๆ
- ฉันเอง

28:07.800 --> 28:09.280
คุณอย่าจับ อย่าจับ เดี๋ยวลวกเอา

28:10.240 --> 28:11.600
อย่าจับ อย่าจับ

28:11.680 --> 28:12.920
อย่าจับนะ

28:13.000 --> 28:15.160
ออกไปนะ ไปคุยเล่นกับย่ารอ

28:15.240 --> 28:17.280
เสร็จแล้วเดี๋ยวผมบอก ระวัง

28:28.520 --> 28:32.480
เรื่องร้านหนังสือมันยังไงเหรอ

28:32.560 --> 28:35.640
ทำไมย่าได้ยินมาว่า
กรรมการชุมชนจะสัมปทานที่ดิน

28:36.400 --> 28:37.640
ฟังใครมาเหรอคะ

28:37.720 --> 28:39.560
ในชุมชนพูดแบบนี้กันหมด

28:40.080 --> 28:42.320
เมื่อวานมีคนมาถามย่าด้วย

28:42.400 --> 28:44.040
ย่าบอกไปว่าย่าจะรู้ได้ยังไง

28:44.120 --> 28:45.320
ถ้ามีคนมาถามย่าอีก

28:45.400 --> 28:47.560
ให้ย่าบอกไปว่า เหมือนได้ยินมาแบบนี้

28:47.640 --> 28:49.000
แต่ย่าไม่รู้รายละเอียด

28:50.800 --> 28:53.320
พ่อของเต๋อซิงน่ะ เป็นคนอารมณ์แปรปรวน

28:53.840 --> 28:55.640
ไม่อ่อนโยนเหมือนปู่เธอ

28:56.680 --> 28:59.080
แต่ว่าพวกเขาสองคนก็เข้ากันได้ดี

28:59.160 --> 29:01.400
ตอนหนุ่มๆ สองคนนี้สนิทกันมาก

29:02.680 --> 29:05.160
พ่อเธอก็ไปเล่นบ้านเขาบ่อยๆ

29:05.240 --> 29:08.280
ส่งของขวัญให้กันเกือบทุกเทศกาล

29:09.480 --> 29:11.520
ตอนเด็กๆ ปู่หยางก็ดีกับผมมากเลยล่ะ

29:12.240 --> 29:14.240
คนเราพอแก่ตัว
ก็ชอบความครึกครื้นไม่ใช่เหรอคะ

29:14.760 --> 29:16.760
อย่างยายหนูก็ชอบความครึกครื้นมาก

29:16.840 --> 29:18.600
ก็มีบางคนที่ไม่ชอบเสียงดัง

29:18.680 --> 29:24.080
เมื่อก่อนแม่ของย่าน่ะ
ถ้าคนเยอะแกก็จะง่วง ต้องไปนอนให้ได้

29:25.360 --> 29:27.640
ใช่ ตอนเด็กๆ ไปบ้านย่าทวด

29:27.720 --> 29:29.400
หลังกินมื้อเที่ยงเสร็จ แกต้องนอนสักงีบ

29:30.120 --> 29:33.080
เธอน่ะ เสียงดังกว่าสิบคนรวมกันอีก

29:36.240 --> 29:37.120
อร่อยไหม

29:37.200 --> 29:38.960
รสเหมือนที่แม่คุณทำหรือเปล่า

29:40.440 --> 29:41.480
อร่อยมาก

29:46.600 --> 29:48.400
- ช้าๆ นะ
- ไม่เป็นไร

29:49.040 --> 29:50.480
ข้างหลังมีพื้นต่างระดับ ระวังนะ

29:52.400 --> 29:53.400
โอเค

29:55.200 --> 29:56.120
ช้าๆ นะ ช้าๆ

29:56.760 --> 29:57.760
เลี้ยวหน่อย

30:02.400 --> 30:04.000
โอเค มา วางตรงนี้แหละ

30:06.480 --> 30:08.520
ที่เหลือฉันจัดการเอง นายไปทำงานเถอะ

30:08.600 --> 30:09.640
ครับ

30:09.720 --> 30:10.640
พี่อิงจื่อ

30:10.720 --> 30:12.000
ดื่มกาแฟไหมครับ เดี๋ยวผมเลี้ยง

30:12.520 --> 30:13.520
หาเงินได้เยอะเหรอ

30:14.040 --> 30:15.440
ช่วงนี้ก็พอได้ครับ

30:15.520 --> 30:17.000
ฉันเอามอคค่า เพิ่มช็อกโกแลตนะ

30:17.080 --> 30:17.920
ได้ครับ

30:21.080 --> 30:22.160
พี่น่าน่า

30:22.240 --> 30:24.320
พี่อิงจื่อเอามอคค่า เพิ่มช็อกโกแลตแก้วนึง

30:24.400 --> 30:25.800
ส่วนผมเอาลาเต้ ขอบคุณครับ

30:36.000 --> 30:37.080
สวัสดีครับทุกคน

30:37.600 --> 30:39.000
วันนี้มาแกะสลักไม้แผ่นนี้ต่อนะครับ

30:39.840 --> 30:42.480
ไม้แผ่นนี้ผมเอามาจาก บ้านคุณย่าคนหนึ่งในชุมชน

30:42.560 --> 30:44.640
(เซี่ยเซี่ยขยันทำงาน)

30:44.720 --> 30:46.040
เมื่อก่อนใช้ใส่อาหารไก่

30:47.000 --> 30:48.080
ไม้ดีใช้ได้เลย

30:49.400 --> 30:50.320
เรามาแกะดอกบัวกัน

31:00.440 --> 31:02.600
(หลังจากดูหลัวลี่ขาลุยเช็กอิน)

31:02.680 --> 31:05.800
ติดตามเดินทางกับหลัวลี่ ตะลอนทัวร์ทั่วจีน

31:06.680 --> 31:09.680
ทุกคนต้องอยากรู้อย่างแน่นอนว่า
ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ไหน

31:09.760 --> 31:13.960
ใช่แล้วค่ะ คลิปวันนี้
เป็นคลิปที่เราจะไปเช็กอินจุดท่องเที่ยวกันค่ะ

31:14.040 --> 31:16.800
เมื่อก่อนทุกคนจะไปเที่ยว
ตามรอยคลิปของพวกเรา

31:16.880 --> 31:20.080
ไปเช็กอินตามสถานที่ที่เราไป

31:20.160 --> 31:21.640
แต่วันนี้ไม่เหมือนกันค่ะ

31:21.720 --> 31:25.840
วันนี้พวกเรามาลองสัมผัสประสบการณ์กันว่า
การเช็กอินตามวิดีโอจะให้ความรู้สึกยังไง

31:25.920 --> 31:27.120
ทุกคนลองไปเสิร์ชดูได้

31:27.200 --> 31:30.600
ในเน็ตมีวิดีโอโปรโมทการท่องเที่ยว
ที่ชื่อว่า สายลมนำพารัก

31:30.680 --> 31:32.640
พอฉันได้ดูวิดีโอโปรโมทนั้น

31:32.720 --> 31:35.480
ฉันก็เลยลองเสิร์ชดู
พบว่าที่นี่ยังไม่ค่อยมีคนมาจริงๆ

31:36.280 --> 31:37.480
เต้าหู้นี่กลิ่นหอมมากเลย

31:37.560 --> 31:39.280
ในเต้าหู้ลาวานี่เป็นไส้อะไรคะ

31:39.360 --> 31:40.360
ก็เต้าหู้ไง

31:41.080 --> 31:42.080
แค่เต้าหู้เหรอคะ

31:42.160 --> 31:44.000
- ใช่
- โอเค ขอบคุณค่ะ

31:44.080 --> 31:47.640
นี่ค่ะ เต้าหู้ทั้งหมดเลย เต้าหู้ลาวา

31:48.280 --> 31:49.560
คุณยายไฉ่อวิ๋น

31:50.240 --> 31:53.040
ยายคะ ชุดนี้ของยายสวยจังเลยค่ะ

31:53.120 --> 31:54.960
หมวกนี่ก็สวยมากเหมือนกัน

31:55.920 --> 31:57.440
นี่ไม่ใช่ใบที่สวยที่สุดนะ

31:58.360 --> 32:00.160
ใบนี้ก็สวยมากแล้วนะคะ

32:00.680 --> 32:01.880
ดูทางนั้น

32:01.960 --> 32:05.160
พี่สาวที่ทำเครื่องดื่มตรงเคาน์เตอร์
ทรงผมเหมือนฉันมากเลย

32:05.760 --> 32:06.920
สวยมากด้วย

32:07.640 --> 32:09.360
สวยแบบเป็นธรรมชาติมาก

32:09.440 --> 32:10.800
เป็นดาราได้เลยนะนั่น

32:11.760 --> 32:15.480
ตอนนี้ไม่รู้ทำไม
ฉันรู้สึกเหมือนกำลังติดตามดาราอยู่เลย

32:15.560 --> 32:18.200
คนนี้ดังขนาดนี้เลยเหรอ

32:18.280 --> 32:20.560
ใช่ค่ะ
เธอมีคนติดตามห้าล้านกว่าคนเลยนะ สุดยอดมาก

32:20.640 --> 32:22.680
แถมเธอยังชมว่าพี่น่าน่าสวยด้วย

32:22.760 --> 32:24.960
ไม่แน่พี่น่าน่าอาจจะดังก็ได้

32:27.000 --> 32:27.960
เสี่ยวซิน ระวังหน่อย

32:28.040 --> 32:29.240
ผู้จัดการชุน

32:29.320 --> 32:30.520
ไม่ใช่ฉัน

32:33.160 --> 32:34.800
ดูต่อ ดูต่อ

32:35.640 --> 32:38.640
ไม่คิดว่าจะดังขนาดนี้ คนดูเพียบเลย

32:42.200 --> 32:45.280
ฉันขอถามหน่อยค่ะ
คุณน้าคนนั้นทำลวดลายอะไรอยู่เหรอคะ

32:45.360 --> 32:46.560
(ฉันชอบที่แบบนี้จัง)

32:46.640 --> 32:48.160
อันนั้นน่ะ ผีเสื้อ

32:49.440 --> 32:51.160
ผีเสื้อน่ารักจัง

32:51.680 --> 32:53.040
งั้นวันนี้ฉันจะย้อม…

32:53.120 --> 32:56.600
- พวกเสื้อกับกระโปรงก็แล้วกัน
- อาเหยา

32:56.680 --> 32:59.080
เรียกคนที่โกดัง มาช่วยแพ็กของส่งของได้ไหม

32:59.160 --> 33:02.000
ทำไมทันจริงๆ กล่องก็ไม่พอด้วย

33:02.080 --> 33:02.920
สินค้าพอหรือเปล่า

33:03.000 --> 33:05.200
มีแค่บางลายที่หมด ลายอื่นยังมีอยู่

33:05.280 --> 33:06.640
โอเค เดี๋ยวผมช่วยเรียกคน

33:06.720 --> 33:08.720
- ได้ งั้นฉันไปทำงานก่อนล่ะ
- ได้ๆ

33:08.800 --> 33:10.000
ตัดสินใจได้แล้ว

33:10.080 --> 33:11.440
(เห็ดตากแห้ง)

33:27.120 --> 33:28.120
ฮัลโหล สวัสดีค่ะ

33:29.760 --> 33:32.080
โอเค ทราบแล้วค่ะ
รบกวนพวกคุณช่วยทำโอทีหน่อยนะคะ

33:32.600 --> 33:33.800
ขอบคุณค่ะ

33:33.880 --> 33:36.160
พี่เซิน มะขามเปลี่ยนเป็นเปิดจอง
จะส่งของภายในหนึ่งอาทิตย์

33:36.240 --> 33:38.200
น้าเฟิ่ง ฉู่ฉู่ มะขามเปลี่ยนเป็นเปิดจอง
จะส่งของภายในหนึ่งอาทิตย์

33:38.280 --> 33:39.680
ช่วยอธิบายกับลูกค้าด้วย อย่าให้พลาดนะ

33:39.760 --> 33:40.600
โอเค

33:40.680 --> 33:43.280
ออเดอร์เข้ามาพร้อมกันเยอะ
จนของในสต๊อกไม่พอแล้ว

33:45.240 --> 33:47.440
เสี่ยวเยว่ รีบโทรหาต้าเสีย

33:47.520 --> 33:49.200
เมล็ดบัวหิมะหมดแล้ว ถามว่าที่นั่นยังมีไหม

33:49.280 --> 33:50.200
ได้

33:51.200 --> 33:52.760
แบ่งคนไปไม่ได้แล้ว

33:52.840 --> 33:54.920
ออเดอร์เข้ามาพร้อมกันเยอะขนาดนี้

33:55.000 --> 33:56.040
ทุกคนยุ่งกันหมด

33:56.120 --> 33:57.880
เธอแบ่งคนหนึ่งมาที่นี่ด้วย

33:59.080 --> 33:59.960
อะไรนะ

34:00.520 --> 34:01.960
ให้โทรหาเสี่ยวชุน

34:03.200 --> 34:05.040
ได้ๆ น้ารู้แล้ว ได้

34:06.160 --> 34:08.000
บล็อกเกอร์มาอีกแล้วเหรอ

34:08.080 --> 34:09.639
ครั้งก่อนก็เห็นแพ็กของกันจ้าละหวั่น

34:09.719 --> 34:11.199
เร่งส่งของทั้งคืนอยู่ตั้งหลายวัน

34:11.280 --> 34:12.440
สุดท้ายขอคืนสินค้าเพียบ

34:12.520 --> 34:13.639
พูดแล้วโมโห

34:13.719 --> 34:15.360
ซื้อเพราะอารมณ์ชั่ววูบไง

34:15.440 --> 34:17.679
พวกเขาอารมณ์ชั่ววูบ พวกเรายุ่งแทบตาย

34:17.760 --> 34:19.760
เสี่ยวชุน รีบมาที่นี่หน่อย

34:22.000 --> 34:24.239
ยังจะใส่อีก ยังจะใส่อีก เกินแล้ว

34:24.760 --> 34:25.800
พอดีแล้ว

34:25.880 --> 34:28.360
ตอนนี้พวกเรามาถึงฟาร์มม้ากันแล้วค่ะ

34:28.440 --> 34:29.280
(เช็กอินที่ฟาร์มม้า)

34:29.360 --> 34:32.480
ทุกคนดูสิ ที่นี่วิวสวยมากจริงๆ

34:32.560 --> 34:33.800
พี่คะ

34:34.600 --> 34:36.320
เราออกไปขี่ข้างนอกได้ไหมคะ

34:36.400 --> 34:37.520
ไปขี่ที่ริมทะเล

34:37.600 --> 34:39.639
ไม่ได้ครับ ขี่ได้แค่ในฟาร์ม

34:40.880 --> 34:44.360
ม้าตัวที่คู่รักขี่ริมทะเล
ในวิดีโอโปรโมทตัวนั้นยังอยู่ไหมคะ

34:44.440 --> 34:46.679
ม้าตัวนั้น เป็นม้าของเถ้าแก่ครับ

34:46.760 --> 34:47.960
คนในวิดีโอคือเถ้าแก่ของพวกผม

34:48.560 --> 34:51.199
งั้น สาวสวยที่อยู่ข้างๆ เขา
คือเถ้าแก่เนี้ยเหรอคะ

34:51.280 --> 34:55.000
ไม่ใช่ครับ ก่อนหน้านี้มาอาสาช่วยงาน
ระหว่างมาเที่ยวพักร้อนที่นี่น่ะ

34:55.080 --> 34:56.679
ตอนนี้กลับมาเปิดโฮมสเตย์ที่นี่

34:57.560 --> 34:59.080
หลังจากที่เราถ่ายวิดีโอโปรโมทเสร็จ

34:59.160 --> 35:03.160
ฉันกับเหล่าเซี่ยส่งข้อความส่วนตัว
ไปเชิญให้บล็อกเกอร์หลายคนมาเที่ยวที่นี่

35:03.240 --> 35:07.360
ตอนนั้นพวกเราคิดว่า เผื่อพวกเขาดูแล้ว
คิดว่าน่าเที่ยวจะได้ช่วยพวกเราโปรโมท

35:07.440 --> 35:09.720
คุณดูสิ นี่ก็คือ
ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น

35:10.240 --> 35:12.240
ถึงผลลัพธ์จะเป็นแบบนี้

35:12.320 --> 35:14.720
แต่ขั้นตอนไม่ค่อยเหมือนกับที่พวกคุณคิดไว้

35:15.400 --> 35:17.280
(ฉันจะไปเช็กอินที่หมู่บ้านอวิ๋นเหมียว)

35:17.360 --> 35:20.800
เสื้อตัวนี้ ฉันย้อมเองกับมือเลยล่ะ

35:20.880 --> 35:22.320
ตัวที่พวกคุณเห็นฉันย้อมนั่นแหละ

35:22.400 --> 35:24.000
ย้อมออกมาใช้ได้เลย ว่าไหมคะ

35:24.080 --> 35:27.480
งั้นพวกเรามาเล่าเรื่องราวเบื้องหลัง
พร้อมแกะพัสดุกันนะคะ

35:27.560 --> 35:29.880
คือว่า ฉันขอชี้แจงอย่างจริงจัง

35:30.960 --> 35:33.760
ฉันขอสาบานด้วยบุพเพสันนิวาสในชาติหน้า

35:33.840 --> 35:35.040
(ฉันชอบปฏิกิริยาเชิงบวกแบบนี้)

35:35.120 --> 35:39.360
วิดีโอนี้ ไม่ได้รับค่าโฆษณาใดๆ
จากคนในท้องที่เลย

35:39.440 --> 35:43.120
เป็นคลิปท่องเที่ยวที่ใช้เงินตัวเองล้วนๆ จริงๆ

35:43.200 --> 35:45.200
ความจริงหลายคนที่ติดตามฉันมานานต่างก็รู้ว่า

35:45.280 --> 35:47.280
ฉันไปเที่ยว ไปชี้เป้าของกิน
เที่ยวเช็กอินมานานขนาดนี้

35:47.360 --> 35:49.080
พวกเราไปมาหลายๆ ที่ในประเทศ

35:49.160 --> 35:50.520
แต่ว่าหลายๆ ที่ที่พวกเราไปมา

35:50.600 --> 35:52.080
ที่จริงทุกคนก็หาดูรีวิวในเน็ตได้

35:52.160 --> 35:54.320
ฉันก็เลยคิดมาตลอดว่า
จะบุกเบิกสถานที่ท่องเที่ยวใหม่ได้ไหม

35:54.400 --> 35:55.880
พาทุกคนไปดูสถานที่จริง รีวิวเตือนจุดบกพร่อง

35:55.960 --> 35:57.800
แล้วครั้งนี้เรื่องเป็นมายังไงน่ะเหรอ

35:57.880 --> 36:00.160
ที่จริงเพราะมีแฟนคลับรุ่นเก่าๆ
มาแอดฉันในคอมเมนต์

36:00.240 --> 36:01.160
บอกว่าวิดีโอโปรโมทนี้สวยมาก

36:01.240 --> 36:02.320
ลองไปดูหน่อยไหม

36:02.400 --> 36:04.160
พอฉันได้ดูก็รู้สึกว่าไม่เลวจริงๆ

36:04.240 --> 36:06.240
ฉันก็เลยลองไปดู แต่ว่า พูดจริงๆ นะคะ

36:06.320 --> 36:10.080
พอฉันได้ไปแล้ว ฉันนี่แบบ
จากก้นบึ้งของหัวใจเลยนะ ปังมากจ้า

36:10.160 --> 36:12.480
เพราะถึงที่นั่นอาจยังมี
เครื่องอำนวยความสะดวกไม่ครบครัน

36:12.560 --> 36:16.720
แต่ว่ายกให้เลยสองคำ “เรียบง่าย”
มันสบายมากเลยค่ะ

36:16.800 --> 36:18.680
เพราะงั้นจริงๆ นะคะ ประโยคเดียวเลย

36:18.760 --> 36:20.000
ถ้าคุณอยากไปรับลมชิลๆ

36:20.080 --> 36:21.640
อยากผ่อนคลายละก็

36:21.720 --> 36:23.800
ฉันแนะนำจริงๆ ว่าคุณต้องไป

36:27.560 --> 36:28.720
ฮัลโหล เถ้าแก่เซี่ย

36:29.920 --> 36:32.160
ฉันกับซินซินกำลังดูหลัวลี่ขาลุยอยู่

36:33.520 --> 36:34.360
ฉันถามเขาก่อนนะคะ

36:35.200 --> 36:36.160
ว่างไหม

36:36.240 --> 36:37.920
ที่โรงมัดย้อมมีคนแพ็กของไม่พอ

36:40.400 --> 36:41.520
โอเค เดี๋ยวพวกฉันไปค่ะ

36:44.480 --> 36:45.360
ไปกัน

36:46.120 --> 36:47.840
ร้านหนังสือเลือกเปิดตรงไหนเหรอ

36:47.920 --> 36:49.720
ชุมชนจะให้สัมปทานร้านหนังสือนี่

36:49.800 --> 36:51.960
พวกเขาถูกใจบ้านเก่าของปู่หยางไม่ใช่เหรอ

36:52.040 --> 36:54.320
ปู่หยางบอกว่าเสียงดัง เลยไม่ให้เช่า

36:54.840 --> 36:56.400
แต่ชุมชนสัมปทานที่ให้ก็ดีนะ

36:56.480 --> 36:58.320
ได้เงินปันผลรายหัวทุกปีด้วย

36:58.400 --> 36:59.400
แบบนั้นก็ดีสิ

37:00.640 --> 37:01.800
มา กินส้มนะ

37:02.320 --> 37:08.440
(บ่อน้ำโบราณกวนอิม)

37:24.280 --> 37:25.160
อาเหยาอยู่ไหม

37:26.000 --> 37:26.960
อยู่ข้างในครับ

37:31.360 --> 37:32.200
อาเหยา

37:33.280 --> 37:34.440
ลุงเต๋อชิง มาได้ยังไงครับ

37:35.400 --> 37:37.600
ฉันมาเพราะ… เรื่องนั้นน่ะ

37:38.120 --> 37:39.480
พวกเราไปคุยกันข้างนอก

37:40.880 --> 37:42.920
เรื่องนั้นไม่รีบครับ

37:43.560 --> 37:45.080
ลุงดูพวกผมยุ่งกันจ้าละหวั่น

37:45.160 --> 37:48.200
ดูเสี่ยวหวงสิ อุตส่าห์ได้พัก ยังต้องมาช่วยเลย

37:48.280 --> 37:50.920
เรื่องนั้นน่ะ เอาไว้คุยกันทีหลังนะครับ

37:52.000 --> 37:53.600
ได้ ลุงก็ไม่ได้รีบมากหรอก

37:53.680 --> 37:55.400
- ไม่รีบนะครับ
- ลุงรอข่าวจากนายนะ

37:55.480 --> 37:56.320
ครับๆ

37:57.440 --> 37:58.640
ผ้าขายดีจนยุ่งขนาดนี้เลยเหรอ

38:12.760 --> 38:14.280
จริงสิ ลุงเต๋อชิงคะ

38:15.840 --> 38:18.040
ลุงยังไม่ได้จ่ายค่ารถเกี่ยวครั้งก่อนเลยนะคะ

38:18.120 --> 38:18.960
คนอื่นจ่ายหมดแล้ว

38:19.040 --> 38:21.440
ลุงไปหาฝ่ายการเงิน ที่สภาชุมชนได้เลยนะคะ

38:22.920 --> 38:24.840
ลุงลืมไปเลย ลุงไปตอนนี้เลย

38:24.920 --> 38:25.920
ค่ะ

38:26.000 --> 38:27.480
ได้ พวกเธอทำงานกันเถอะ

38:27.560 --> 38:28.440
ทำงานเถอะ

38:35.120 --> 38:39.880
(พิพิธภัณฑ์ผ้ามัดย้อม)

38:48.880 --> 38:50.480
สัมปทานที่ดินอะไร

38:50.560 --> 38:51.560
ไม่รู้หรอก

38:52.240 --> 38:53.800
อาเหยาไม่คุยเรื่องพวกนี้กับฉัน

38:53.880 --> 38:55.280
ฉันก็ไม่ได้ถามเขา

38:56.360 --> 38:58.200
ผมได้ยินคนในชุมชนพูดแบบนี้กันหมด

38:59.120 --> 39:00.880
งั้นก็น่าจะใช่แหละ

39:00.960 --> 39:01.960
ไม่มีมูลฝอยหมาไม่ขี้

39:02.720 --> 39:04.720
ยังไงเธอก็ไม่ให้เช่า

39:04.800 --> 39:06.480
ก็พอดีเลยไม่ใช่เหรอ

39:06.560 --> 39:07.960
ใครว่าผมไม่ให้เช่า

39:08.920 --> 39:11.960
อาเหยากับเสี่ยวหวง ไปถามถึงบ้านหลายรอบ

39:12.040 --> 39:13.600
ถ้าเธอยอมให้เช่า

39:13.680 --> 39:16.160
เสี่ยวหวงก็คงไม่เขียนรายงาน
ขอสัมปทานที่ดินหรอก

39:17.520 --> 39:18.840
เสี่ยวหวงยื่นขอสัมปทานเหรอ

39:20.760 --> 39:21.960
หลุดปากซะแล้ว

39:22.040 --> 39:23.640
ห้ามไปพูดที่ไหนนะ

39:23.720 --> 39:25.640
ไม่งั้นอาเหยาต้องมาว่าฉันอีกแน่

39:27.680 --> 39:29.200
- ได้ยินไหม
- ผมไปแล้วนะครับน้า

39:30.520 --> 39:32.080
น้าหยาง ขอส้มนะครับ

39:33.120 --> 39:34.400
ห้ามเอาไปพูดนะ

39:35.120 --> 39:37.400
- ไม่พูดครับ
- อย่าลืมตะกร้า

39:37.480 --> 39:38.320
ครับ

39:47.400 --> 39:48.560
ครบแล้วนะครับ

39:48.640 --> 39:49.720
ครบครับ

39:49.800 --> 39:51.520
ลำบากแล้วนะครับ ค่ำขนาดนี้ยังต้องแวะมาอีก

39:51.600 --> 39:53.480
ไม่ลำบาก มีเยอะๆ ยิ่งดี

39:53.560 --> 39:54.560
พรุ่งนี้ให้ผมมากี่โมง

39:55.080 --> 39:56.400
ก่อนบ่ายสี่โมงแล้วกันครับ

39:56.480 --> 39:57.800
โอเค งั้นไปก่อนนะครับ

39:57.880 --> 39:58.920
- ช้าๆ นะครับ
- ครับ

39:59.000 --> 40:02.720
(ส่งด่วน)

40:35.040 --> 40:36.640
คุณไปแอบยืนอยู่ตรงนั้นทำไม

40:37.280 --> 40:38.760
จับตาดูว่าคุณแอบอู้หรือเปล่า

40:42.640 --> 40:44.040
ล้อเล่นไม่ได้เลยเหรอ

40:47.400 --> 40:49.920
ตอนเย็นอยากกินอะไร ผมจะทำให้กิน

40:51.320 --> 40:52.720
บะหมี่ราดมะเขือเทศผัดไข่

40:54.080 --> 40:55.560
เอาแบบที่ยายฉันทำนะ

40:55.640 --> 40:57.840
มะเขือเทศผัดเปื่อยๆ
แล้วต้มให้เป็นน้ำซุปมะเขือเทศน่ะ

40:59.840 --> 41:02.320
แบบคุณยาย… ผมทำไม่เป็น

41:03.200 --> 41:04.840
แบบสามี คุณอยากลองหน่อยไหม

41:11.360 --> 41:13.400
พอเหลือแค่เราสองคนคุณก็คึกเลยใช่ไหม

41:14.000 --> 41:15.280
ห้ามพูด

41:15.360 --> 41:16.480
ห้ามแกะ

41:31.520 --> 41:32.640
เสี่ยวชุน

41:35.760 --> 41:38.120
คือว่าเสี่ยวหูลู่หลับแล้ว

41:38.200 --> 41:41.440
ฉันเลยมาดูว่าเสร็จงานกันหรือยัง

41:43.360 --> 41:44.600
เสร็จแล้ว

41:44.680 --> 41:45.640
พัสดุส่งออกไปแล้ว

41:46.840 --> 41:47.840
คือว่า

41:50.480 --> 41:52.680
- หยอกกันเล่นน่ะ
- ใช่ๆ หยอกกันเล่น

41:56.000 --> 41:57.480
คือว่า… พี่เหยา

41:58.240 --> 42:00.480
ตอนนี้พี่กับหงโต้วถึงขั้นไหนกันแล้ว

42:02.280 --> 42:04.520
ถึงขั้นไหนอะไร บอกแล้วนี่ แค่หยอกกันเล่น

42:07.760 --> 42:08.720
อะไร

42:09.240 --> 42:11.280
พวกเราตกลงคบกันแล้ว

42:12.440 --> 42:13.360
ใช่ไหม

42:14.480 --> 42:16.440
ใช่ ตกลงแล้ว

42:17.240 --> 42:18.240
พี่เหยา

42:18.880 --> 42:20.280
พี่ป๊อดเกินไปแล้ว

42:20.360 --> 42:23.000
พี่มีอะไรต้องอายด้วย พี่ลองออกไปถามดู

42:23.080 --> 42:25.680
ใครไม่รู้บ้างว่า
พี่อยากจะงาบหงโต้วมานานแค่ไหนแล้ว

42:27.680 --> 42:29.560
- อย่าพูดมั่วสิ
- ฉันพูดมั่วเหรอ

42:29.640 --> 42:33.840
พี่เองไม่ใช่เหรอที่ออกไปป่าวประกาศ
ว่าคนที่มาเปิดโฮมสเตย์เป็นแฟนพี่

42:37.000 --> 42:39.000
ฉันก็แค่กลัวว่าหงโต้วจะเขิน

42:40.600 --> 42:42.200
หาแฟนมีอะไรต้องเขินด้วย

42:42.720 --> 42:43.760
ใครบ้างที่ไม่หาแฟน

42:43.840 --> 42:44.880
นั่นน่ะสิ

42:52.880 --> 42:53.960
เสี่ยวชุน

42:54.040 --> 42:57.000
แล้ว… คุณกับอาฮุยถึงขั้นไหนกันเหรอ

42:58.360 --> 43:00.400
ฉันกับเขาจะมีเรื่องอะไรได้

43:00.920 --> 43:02.760
พวกฉันพูดกันชัดเจนแต่แรกแล้ว

43:03.280 --> 43:04.120
เป็นไปไม่ได้

43:06.720 --> 43:08.000
เขาก็ดีไม่ใช่เหรอ

43:09.080 --> 43:10.800
ฉันเห็นเธอดุเขา เขาก็ไม่โกรธ

43:10.880 --> 43:13.520
ฉันไม่ได้ชอบเขาสักนิด

43:13.600 --> 43:19.120
อีกอย่าง เอะอะเขาก็เอาแต่พูดว่า
พ่อเขาซื้อบ้านในเมืองให้เขา

43:19.640 --> 43:22.400
เอาแต่พูดถึงเงินพ่อแม่

43:22.480 --> 43:23.560
ไม่เอาไหน

43:24.080 --> 43:25.360
ดูนะ

43:25.440 --> 43:27.840
เขาคงคิดว่า
การซื้อบ้านในเมืองเป็นข้อได้เปรียบ

43:28.680 --> 43:32.640
แต่ใครจะรู้ล่ะว่า
เซี่ยเสี่ยวชุนเห็นเงินเป็นของไร้ค่า

43:33.680 --> 43:35.160
ผิด ฉันจะบอกคุณให้นะ

43:35.240 --> 43:37.720
ฉันน่ะชอบเงินสุดๆ เลย

43:38.480 --> 43:40.000
บังเอิญเลย ฉันก็เหมือนกัน

43:41.600 --> 43:43.720
เอาละ กลับกันได้แล้ว

43:43.800 --> 43:46.920
จริงสิ พี่เหยา ฉันต้องบอกพี่ไว้

43:47.000 --> 43:48.960
นกยูงเฒ่านั่นน่ะ ร้อนใจแล้ว

43:49.040 --> 43:52.760
วันนี้ตอนบ่ายเขาไปดักรอเสี่ยวหวงที่สภาชุมชน

43:53.280 --> 43:55.120
- แล้วเจอไหม
- แน่นอนว่าไม่

43:55.640 --> 43:57.240
นกยูงเฒ่าคือใครเหรอ

43:57.800 --> 43:59.080
ลุงเต๋อชิงน่ะ

43:59.160 --> 44:01.000
พวกน้าเป่าผิงชอบเรียกเขาว่านกยูงเฒ่า

44:03.080 --> 44:04.480
ฉันจะบอกให้ฟังนะ หงโต้ว

44:04.560 --> 44:09.480
ตอนพวกเรายังเป็นเด็กอยู่
ก็ได้ยินตาคนนี้คุยโวตลอด

44:10.000 --> 44:14.520
เขาพูดถึงความเก่งกาจของคุณปู่เขา
สมัยที่ไปกับกองคาราวาน

44:14.600 --> 44:15.440
ว่าหาเงินได้เท่าไร

44:15.520 --> 44:18.680
ที่บ้านกินอะไร ดื่มอะไร กินดีอยู่ดี

44:18.760 --> 44:20.560
เหมือนนกยูงที่กำลังรำแพนหาง

44:20.640 --> 44:21.480
โชว์ไปทั่ว

44:22.680 --> 44:23.520
เข้าใจได้

44:23.600 --> 44:27.000
ฉันจะเล่าให้ฟัง
ที่โรงแรมเรามีเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง แซ่จิน

44:27.080 --> 44:29.600
ปู่ทวดของเขา แซ่อ้ายซินเจว๋หลัว

44:29.680 --> 44:32.120
ถ้าราชวงศ์ชิงยังไม่ล่มสลาย

44:32.200 --> 44:33.600
นางก็คงเป็นองค์หญิง

44:34.520 --> 44:35.560
สุดยอดไปเลย

44:36.400 --> 44:38.760
เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว กลับไปพักผ่อนกันเถอะ

44:45.080 --> 44:49.720
คือว่า พี่เหยา
ตอนนี้ฉันกังวลว่าถ้าลูกค้าคืนของจะทำยังไง

44:49.800 --> 44:50.840
งั้นก็คงทำอะไรไม่ได้

44:50.920 --> 44:53.360
เขาสั่งซื้อมาแล้ว
พวกเราก็ต้องส่งของ รอผมแป๊บนึง

44:53.440 --> 44:55.320
- เสี่ยวชุน ปิดไฟหน่อย
- ได้ๆ

44:58.120 --> 44:59.240
ปิดไฟ

45:06.000 --> 45:06.840
เรียบร้อย

45:08.440 --> 45:09.280
- กลับบ้านกัน
- ไปเถอะ
ย
- ได้ๆ