WEBVTT 00:01:46.720 --> 00:01:50.520 align:center (พ่อ) 00:01:58.480 --> 00:01:59.520 align:center เจียฮุ่ย 00:02:00.160 --> 00:02:01.840 align:center สถานการณ์ของพี่ แกก็รู้ดี 00:02:02.600 --> 00:02:05.000 align:center แกว่าโทรศัพท์สายนี้ ควรโทรหรือไม่โทรดี 00:02:08.280 --> 00:02:09.880 align:center ใครล่ะเนี่ย 00:02:13.560 --> 00:02:15.800 align:center ฮัลโหล สวัสดีครับ 00:02:18.960 --> 00:02:20.080 align:center ร้านน้ำหวาน 00:02:21.600 --> 00:02:22.960 align:center จินจื่อเหรอ 00:02:26.120 --> 00:02:27.640 align:center ก็แค่เรื่องเข้าใจผิด 00:02:28.640 --> 00:02:29.720 align:center เรื่องเข้าใจผิด 00:02:29.800 --> 00:02:31.880 align:center ไม่เป็นไรๆ มันผ่านไปแล้ว 00:02:38.880 --> 00:02:41.840 align:center คนสวย ผมขอร้องล่ะ คุณทำแบบนี้ผมขายของไม่ได้นะ 00:02:41.920 --> 00:02:44.720 align:center ก็บอกแล้วว่าผมจะไปขอโทษ ยังไม่พออีกเหรอ 00:02:44.800 --> 00:02:46.040 align:center คุณจะขอโทษอะไร 00:02:47.560 --> 00:02:49.000 align:center ใครหาเรื่องก็ให้คนนั้นมาขอโทษ 00:02:50.280 --> 00:02:53.360 align:center คุณน่ะ ไปเรียกคนที่ชื่อหนีชิวอะไรนั่นกับพวกมา 00:02:53.440 --> 00:02:55.000 align:center พวกนั้นไม่ใช่คนในพื้นที่ 00:02:55.080 --> 00:02:57.000 align:center แค่มาเที่ยวหาผม 00:02:57.080 --> 00:02:57.920 align:center ฉันไม่สน 00:02:58.440 --> 00:03:01.960 align:center คุณดู ผมโทรไปหาหูโหย่วอวี๋แล้ว 00:03:02.040 --> 00:03:05.320 align:center เขาก็บอกแล้วว่าไม่เป็นไร แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ 00:03:05.400 --> 00:03:08.360 align:center ฉันจะบอกคุณให้นะ สถานการณ์ของเราก็คล้ายๆ กัน 00:03:08.440 --> 00:03:10.440 align:center คุณต้องการปกป้องเพื่อนคุณ 00:03:10.520 --> 00:03:12.480 align:center ฉันก็ต้องการปกป้องเพื่อนฉัน 00:03:13.240 --> 00:03:14.400 align:center ถ้าคุณจะทำแบบนี้ 00:03:14.480 --> 00:03:15.400 align:center ผมคงต้องแจ้งตำรวจแล้ว 00:03:15.480 --> 00:03:16.320 align:center คุณไปแจ้งสิ 00:03:19.320 --> 00:03:20.520 align:center คนสวย ผมขอร้องคุณนะ 00:03:20.600 --> 00:03:22.680 align:center ผมขอร้องล่ะ นะครับ 00:03:23.280 --> 00:03:24.120 align:center ผมจะไม่ไหว… 00:03:25.600 --> 00:03:26.640 align:center พี่ครับๆ 00:03:27.160 --> 00:03:28.360 align:center ทำอะไรของพี่เนี่ย 00:03:31.440 --> 00:03:34.080 align:center คุณคือ… หูโหย่วอวี๋ อาจารย์หู 00:03:34.960 --> 00:03:36.680 align:center คุณเรียกผมเสี่ยวหูก็พอครับ 00:03:36.760 --> 00:03:38.440 align:center คุณคือจินจื่อใช่ไหม 00:03:38.520 --> 00:03:40.120 align:center ใช่ครับๆ ผมคือจินจื่อ 00:03:40.640 --> 00:03:41.960 align:center อาจารย์หู อาจารย์หู 00:03:42.040 --> 00:03:43.080 align:center คืองี้นะ 00:03:44.400 --> 00:03:45.720 align:center คือว่าอย่างนี้… 00:03:45.800 --> 00:03:50.280 align:center คือเดิมทีผมก็คิดว่าสองสามวันนี้จะไปขอโทษคุณอยู่ 00:03:50.360 --> 00:03:51.200 align:center แต่ว่า… 00:03:51.280 --> 00:03:54.720 align:center ผู้หญิงคนนั้น จะให้ผมไปตามเพื่อนของผมมาให้ได้ 00:03:55.760 --> 00:03:56.960 align:center พวกเขาไม่ใช่คนในพื้นที่ 00:03:57.040 --> 00:03:58.760 align:center เดิมทีก็แค่แวะมาหาผม 00:03:58.840 --> 00:04:00.400 align:center คือว่าตั๋วเครื่องบินแพงขนาดนั้น 00:04:00.480 --> 00:04:02.440 align:center สามคนไปกลับก็หลายพันหยวน 00:04:03.160 --> 00:04:04.800 align:center พวกเขารับจ้างหาเงินก็ไม่ใช่ง่ายๆ 00:04:04.880 --> 00:04:07.480 align:center ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ผมจะให้พวกเขาโทรมาขอโทษคุณ 00:04:08.000 --> 00:04:10.200 align:center เรื่องแค่นั้นเอง ไม่ต้องหรอกครับ 00:04:10.280 --> 00:04:11.680 align:center ไม่จำเป็นๆ มันแค่เรื่องเข้าใจผิด 00:04:12.360 --> 00:04:13.520 align:center ครับ เรื่องเข้าใจผิด 00:04:13.600 --> 00:04:14.760 align:center เรื่องเข้าใจผิด 00:04:14.840 --> 00:04:16.399 align:center อาจารย์หู คุณฟังนะ… 00:04:16.480 --> 00:04:20.399 align:center - สาวสวยคนนั้นอยู่ที่นี่มาหลายวันแล้ว - อยู่มาหลายวันเลยเหรอ 00:04:21.279 --> 00:04:24.360 align:center เรื่องบ้าบอนี่ของผม คนแถวนี้รู้กันหมดแล้ว 00:04:25.000 --> 00:04:26.040 align:center ขายหน้าหมดแล้วครับเนี่ย 00:04:26.120 --> 00:04:29.200 align:center ธุรกิจเล็กๆ ของผม มันทนรับไม่ไหวหรอกครับ 00:04:30.240 --> 00:04:31.120 align:center คือว่า… พี่ชาย 00:04:31.200 --> 00:04:33.120 align:center เรื่องนี้ผมก็ไม่รู้จริงๆ 00:04:33.200 --> 00:04:34.400 align:center ขอโทษนะครับ 00:04:34.480 --> 00:04:36.360 align:center ไม่ครับๆ เป็นผมที่ต้องขอโทษคุณ 00:04:36.440 --> 00:04:37.520 align:center - ความผิดผมเอง - ไม่ๆ 00:04:37.600 --> 00:04:39.240 align:center - ความผิดผมเอง - ครับๆ 00:04:43.400 --> 00:04:44.280 align:center พี่ครับ 00:04:44.800 --> 00:04:46.800 align:center ผมนึกว่าวันนี้พี่ออกมาเที่ยวซะอีก 00:04:48.760 --> 00:04:50.400 align:center เรื่องแค่นี้เอง ไม่จำเป็นจริงๆ 00:04:50.480 --> 00:04:52.160 align:center น่าอายจะตาย คนมองตั้งเยอะแน่ะ 00:04:52.840 --> 00:04:55.320 align:center มองก็มองสิ ยังไงเขาก็ไม่อายอยู่แล้ว 00:04:58.200 --> 00:05:00.520 align:center พี่ครับ เอางี้ ผมเลี้ยงข้าวพี่ที่ร้านเก่อซาง 00:05:00.600 --> 00:05:01.880 align:center เราไปกินข้าวกัน ดีไหมครับ 00:05:01.960 --> 00:05:04.200 align:center ไปกินข้าวกัน ไปกันครับ 00:05:06.480 --> 00:05:08.080 align:center ฉันให้เวลาคุณอีกสองวัน 00:05:08.680 --> 00:05:09.640 align:center ไม่มีสองวันอะไรแล้ว 00:05:10.240 --> 00:05:11.200 align:center ไม่มีแล้ว ไม่มาแล้วครับ 00:05:11.720 --> 00:05:12.920 align:center ขอให้ธุรกิจรุ่งเรืองครับ 00:05:13.000 --> 00:05:14.520 align:center ไปเถอะๆ 00:05:14.600 --> 00:05:15.600 align:center ไป ระวังพื้นครับ 00:05:16.120 --> 00:05:17.080 align:center สองวัน 00:05:17.720 --> 00:05:19.080 align:center ไปเถอะๆ 00:05:22.800 --> 00:05:23.680 align:center มา 00:05:25.320 --> 00:05:27.120 align:center - โอเค ไปกัน - นายไปซ้อนหลัง 00:05:49.480 --> 00:05:50.520 align:center มองฉันทำไม 00:05:51.840 --> 00:05:53.320 align:center พี่ครับ กินอันนี้สิ 00:05:53.400 --> 00:05:55.280 align:center อันนี้อร่อย นี่คือเมนูเด็ดร้านเขา 00:05:55.360 --> 00:05:56.440 align:center ลองชิมดู 00:06:01.880 --> 00:06:03.280 align:center นายมีอะไรก็พูดมาตรงๆ 00:06:06.360 --> 00:06:07.360 align:center คือว่า… 00:06:09.200 --> 00:06:10.840 align:center เรามาหารือกันหน่อยนะครับ 00:06:11.920 --> 00:06:14.000 align:center เราไม่เอาเรื่องแล้วได้ไหม 00:06:14.080 --> 00:06:19.840 align:center ที่จริงเป็นแบบนี้ ผมก็รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไร 00:06:20.720 --> 00:06:22.200 align:center พี่คิดดู พวกเขาก็ไปเมืองอื่นแล้ว 00:06:22.280 --> 00:06:24.480 align:center จะเรียกกลับมาอีก ก็คงเป็นไปไม่ได้ 00:06:25.000 --> 00:06:26.720 align:center มีประโยคหนึ่งพูดเอาไว้ว่า 00:06:27.240 --> 00:06:30.640 align:center “ละเว้นคนอื่น ก็คือการละเว้นตัวเอง” 00:06:33.360 --> 00:06:36.120 align:center ในใจนายคงคิดว่า ฉันยุ่งไม่เข้าเรื่องใช่ไหม 00:06:36.200 --> 00:06:37.320 align:center เปล่าครับๆ 00:06:37.400 --> 00:06:38.840 align:center ผมไม่มีความรู้สึกแบบนั้นเลย 00:06:38.920 --> 00:06:39.800 align:center ไม่มีเลยสักนิด 00:06:40.400 --> 00:06:41.560 align:center ไม่มีจริงๆ 00:06:43.960 --> 00:06:49.160 align:center ผมแค่รู้สึกว่ามีอะไรกวนใจนิดหน่อย 00:06:50.040 --> 00:06:52.400 align:center มันดูจะเกินไปนิดนึง 00:06:55.200 --> 00:06:58.200 align:center เพราะว่าเรื่องนี้ มันเรื่องไม่เป็นเรื่อง 00:06:59.160 --> 00:07:00.160 align:center ถูกไหมครับ 00:07:01.520 --> 00:07:02.360 align:center อีกอย่าง 00:07:03.400 --> 00:07:05.320 align:center พวกเราก็รู้จักกันยังไม่นาน 00:07:05.400 --> 00:07:07.640 align:center เราแค่เพื่อนที่อยู่ในบ้านพักเดียวกัน 00:07:07.720 --> 00:07:09.400 align:center พี่ดีกับผมแบบนี้ 00:07:10.040 --> 00:07:10.880 align:center ผม… 00:07:12.240 --> 00:07:13.240 align:center ผมรู้สึกว่า… 00:07:14.560 --> 00:07:15.720 align:center รับไว้ไม่ไหวครับ 00:07:20.360 --> 00:07:21.240 align:center ครับ 00:07:23.960 --> 00:07:25.320 align:center ฉันเข้าใจความคิดของนายนะ 00:07:27.480 --> 00:07:29.040 align:center แต่นายไม่อยากลองดูเหรอ 00:07:37.360 --> 00:07:39.080 align:center ลองอะไรครับ 00:07:40.880 --> 00:07:42.800 align:center ความรู้สึกที่ถูกให้เกียรติไง 00:07:48.240 --> 00:07:49.920 align:center ถูกให้เกียรติเหรอ 00:07:51.080 --> 00:07:52.280 align:center พี่ครับ ผมจะบอกให้นะ 00:07:52.840 --> 00:07:54.000 align:center ตั้งแต่ผมเริ่มเล่นดนตรี 00:07:54.080 --> 00:07:56.480 align:center ผมก็โยนศักดิ์ศรีทิ้งไปแล้วครับ 00:07:57.480 --> 00:08:01.000 align:center ผมอาศัยความหน้าด้านหน้าทนนี่แหละ ถึงเดินมาถึงทุกวันนี้ได้ 00:08:01.080 --> 00:08:04.400 align:center ถ้าคนอื่นตีผมนิด ด่าผมหน่อย แล้วผมคิดเล็กคิดน้อย 00:08:04.480 --> 00:08:06.200 align:center ผมจะไม่เป็นโรคซึมเศร้าเหรอครับ 00:08:09.400 --> 00:08:10.560 align:center แล้วก็ผมจะบอกให้นะ 00:08:10.640 --> 00:08:14.480 align:center ทั้งหมดนี้พ่อเป็นคนฝึกผมมาเอง 00:08:15.520 --> 00:08:16.680 align:center ตอนนั้นผมเริ่มเล่นดนตรี 00:08:16.760 --> 00:08:17.960 align:center พ่อผมไม่เห็นด้วย 00:08:18.040 --> 00:08:19.640 align:center เป็นตายยังไงก็ไม่เห็นด้วย 00:08:19.720 --> 00:08:21.680 align:center ผมลำบากลำบนอุตส่าห์ได้แสดงทั้งที 00:08:21.760 --> 00:08:24.080 align:center ตาแก่ก็นั่งรถไปพังงานทันทีเลย 00:08:24.680 --> 00:08:29.960 align:center พอถึงงานก็จับกีตาร์ผมฟาดฟื้น กลองของเพื่อนผมก็ถูกทุบด้วย 00:08:30.680 --> 00:08:31.840 align:center พ่ออารมณ์ร้อนมาก 00:08:31.920 --> 00:08:33.880 align:center ตอนนี้กลายเป็นแบบนี้ไปเสียแล้ว 00:08:36.240 --> 00:08:39.679 align:center พอได้ยินแม่คุยโทรศัพท์กับผมก็เป็นแบบนี้ แถมยังเขวี้ยงแก้วแตกอีก 00:08:47.840 --> 00:08:50.640 align:center เสี่ยวอวี๋ นายเจออุปสรรคมาไม่น้อย 00:08:51.920 --> 00:08:53.280 align:center แต่ฉันคิดว่านายมีความสามารถมาก 00:08:54.200 --> 00:08:57.480 align:center นายจำเพลง “ลม” ที่นายร้องในไลฟ์เฮาส์ที่ปักกิ่งได้ไหม 00:08:58.480 --> 00:09:01.400 align:center ตอนฉันได้ฟัง ฉันก็รู้สึกว่ามันเพราะมาก 00:09:01.480 --> 00:09:02.720 align:center แป๊บเดียวก็จำได้แล้ว 00:09:04.600 --> 00:09:05.760 align:center นายเก่งมากๆ 00:09:06.800 --> 00:09:10.920 align:center แต่ว่าบนโลกใบนี้ ไม่ใช่ว่าทุกคน ที่มีความสามารถ จะถูกคนอื่นมองเห็น 00:09:18.080 --> 00:09:19.080 align:center นายต้องใช้ชีวิต 00:09:19.680 --> 00:09:20.880 align:center นายร้องเพลงที่บาร์ 00:09:21.680 --> 00:09:24.280 align:center แต่นี่ไม่ใช่เหตุผล ที่นายจะไม่ได้รับการความเคารพจากคนอื่น 00:09:28.960 --> 00:09:29.880 align:center เข้าใจไหม 00:09:42.800 --> 00:09:43.640 align:center มาครับ ลุง 00:09:44.560 --> 00:09:45.720 align:center มาๆ 00:09:45.800 --> 00:09:46.640 align:center มาๆ 00:09:51.280 --> 00:09:52.240 align:center กับข้าวมาแล้ว 00:09:54.600 --> 00:09:56.520 align:center มาๆ วางตรงหน้าลุงเต๋อชิงเลยครับ 00:09:56.600 --> 00:09:57.960 align:center ได้ รอนานแล้วสินะ 00:09:58.040 --> 00:09:59.880 align:center - มาๆ - มา 00:09:59.960 --> 00:10:00.800 align:center โอเคครับ 00:10:00.880 --> 00:10:01.920 align:center ฉันเอื้อมถึง 00:10:03.680 --> 00:10:04.520 align:center อาเหยา 00:10:04.600 --> 00:10:08.680 align:center สองสามวันนี้เห็นเธอพาเถ้าแก่ร้านหนังสือ เดินไปดูที่ทางในชุมชนตลอด 00:10:08.760 --> 00:10:09.960 align:center เป็นยังไงบ้าง 00:10:10.040 --> 00:10:11.040 align:center ยังไม่สรุปเลยครับ 00:10:13.720 --> 00:10:15.760 align:center หงหงจะกลับมาตอนไหนเหรอ 00:10:15.840 --> 00:10:17.680 align:center เพิ่งกลับไปไม่นานนี่เอง 00:10:17.760 --> 00:10:19.600 align:center ค่าเดินทางก็แพง ไม่มีธุระจะกลับมาบ่อยๆ ทำไม 00:10:21.000 --> 00:10:21.880 align:center ค่อยๆ กินกันไปนะ 00:10:21.960 --> 00:10:23.240 align:center อยากได้อะไรก็โทรมา 00:10:23.320 --> 00:10:24.520 align:center ได้ครับ น้าไปทำงานเถอะ 00:10:33.240 --> 00:10:34.240 align:center เธอต้องเข้าใจนะ 00:10:34.960 --> 00:10:37.880 align:center ปู่หยางของเธอแก่แล้ว อารมณ์ก็ไม่ค่อยดี 00:10:38.600 --> 00:10:41.440 align:center เรื่องบ้านเก่าน่ะ มีคนอยากเช่าก็เป็นเรื่องดี 00:10:41.520 --> 00:10:42.520 align:center ลุงไม่คัดค้านอะไร 00:10:42.600 --> 00:10:45.800 align:center ถือว่าเป็นการอุทิศ เพื่อเพิ่มรายได้ให้ชุมชนถูกไหม 00:10:45.880 --> 00:10:47.640 align:center ลุงพูดถูกครับ 00:10:50.480 --> 00:10:51.360 align:center อาเหยา 00:10:51.440 --> 00:10:53.800 align:center ลุงรู้ว่าเธอกลับมา พัฒนาการท่องเที่ยวไม่ใช่เรื่องง่าย 00:10:54.480 --> 00:10:56.760 align:center ลุงกับพ่อเธอโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก 00:10:57.800 --> 00:10:59.320 align:center ลุงอยากช่วยจริงๆ 00:10:59.400 --> 00:11:02.000 align:center แต่ลุงไม่รู้ว่าจะช่วยได้จากทางไหน 00:11:02.080 --> 00:11:05.760 align:center ดูสิ เธอลำบากเพื่อร้านหนังสือขนาดนี้ 00:11:06.280 --> 00:11:09.000 align:center ถ้าร้านหนังสือสร้างเสร็จก็มีประโยชน์กับเธอนะ 00:11:10.920 --> 00:11:12.000 align:center คุณลุงพูดถูก 00:11:12.720 --> 00:11:15.040 align:center แต่ไม่ว่ายังไง บ้านหลังนั้นก็เป็นของปู่หยาง 00:11:15.120 --> 00:11:16.400 align:center ต้องให้เขาตกลงก่อน 00:11:16.480 --> 00:11:18.160 align:center ลุงว่างก็ช่วยเกลี้ยกล่อมหน่อยนะครับ 00:11:20.320 --> 00:11:23.120 align:center เอางี้… เราไปคุยกับร้านหนังสือให้เรียบร้อยก่อน 00:11:23.200 --> 00:11:25.120 align:center เรื่องที่เหลือ ลุงจัดการเอง 00:11:26.120 --> 00:11:28.800 align:center ลุงครับ ลุงไปคุยกับปู่ก่อนดีกว่า 00:11:28.880 --> 00:11:30.360 align:center ยังไงบ้านก็เป็นของปู่ 00:11:30.440 --> 00:11:31.960 align:center เราต้องเคารพการตัดสินใจของปู่ 00:11:32.800 --> 00:11:34.640 align:center ไม่ต้องห่วง ไม่มีปัญหาแน่นอน 00:11:34.720 --> 00:11:36.120 align:center มาครับๆ 00:11:43.800 --> 00:11:46.040 align:center เรื่องนี้น่ะ มีประโยชน์กับเราทั้งสองคน 00:11:46.560 --> 00:11:48.360 align:center เราสองคนอยู่ฝั่งเดียวกัน ลุงเชื่อเธอนะ 00:11:49.320 --> 00:11:51.320 align:center เสี่ยวหวงน่ะ ต้องการผลงาน 00:11:51.840 --> 00:11:54.000 align:center เราสองคนต้องการผลประโยชน์ 00:11:55.840 --> 00:12:00.640 align:center ลุงครับ ลุงมีความคิดอะไรก็พูดมาตรงๆ เลย 00:12:00.720 --> 00:12:02.600 align:center ผมจะพยายามช่วยอย่างเต็มที่ 00:12:05.560 --> 00:12:08.520 align:center งั้นที่นี่ไม่มีคนอื่น ลุงขอพูดเลยนะ 00:12:10.200 --> 00:12:11.400 align:center เกี่ยวกับเรื่องค่าเช่า 00:12:12.080 --> 00:12:13.280 align:center ข้อเรียกร้องของลุงก็ไม่สูงมาก 00:12:13.360 --> 00:12:16.680 align:center พอๆ กันกับบ้านของน้าเสี่ยวกังก็พอ 00:12:17.920 --> 00:12:20.480 align:center บ้านน้าของเสี่ยวกังอยู่ไหนครับ 00:12:35.480 --> 00:12:37.320 align:center มา ดื่มชาหน่อย 00:12:38.280 --> 00:12:39.640 align:center - ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณ 00:12:44.560 --> 00:12:45.560 align:center ชาไม่เลวนะ 00:12:46.840 --> 00:12:48.000 align:center ชาของท่านหม่าน่ะ 00:12:48.080 --> 00:12:51.840 align:center ท่านหม่าบอกว่า การดื่มชาก็ถือเป็นการฝึกจิตใจ 00:12:54.720 --> 00:12:59.440 align:center ดังนั้นสถานการณ์ในตอนนี้ก็คือ ลุงชิงเต๋อยอมช่วยพูดกับปู่หยาง 00:12:59.520 --> 00:13:02.040 align:center แต่เรียกเงินค่าเช่าค่อนข้างสูง 00:13:02.120 --> 00:13:03.280 align:center ค่อนข้างสูงที่ไหน 00:13:03.360 --> 00:13:05.320 align:center สูงลิบลิ่วเลยต่างหาก 00:13:05.400 --> 00:13:08.200 align:center ถ้าเขาขอเพิ่มอีกนิดหน่อย เราก็พอจะช่วยคุยให้ได้ 00:13:09.000 --> 00:13:11.840 align:center แต่ค่าเช่าราคานี้พอๆ กับ ค่าเช่าในชุมชนท่องเที่ยวดังๆ เลยนะ 00:13:11.920 --> 00:13:14.080 align:center และยังบอกอีกว่าพวกเขาต้องจ่ายได้แน่ 00:13:14.160 --> 00:13:16.040 align:center มันใช่แบบนั้นซะที่ไหน 00:13:16.120 --> 00:13:18.360 align:center เรียกซะขนาดนั้น แล้วจะให้ไปคุยได้ยังไง 00:13:19.600 --> 00:13:22.960 align:center เพราะงั้นฉันคิดว่า อย่าเพิ่งไปบอกคนของร้านหนังสือ 00:13:23.480 --> 00:13:28.120 align:center ถ้าเป็นฉันน่ะ ฉันจะรู้สึกว่า ธรรมเนียมของที่นี่ไม่ดีเท่าไร 00:13:28.640 --> 00:13:29.880 align:center พอมาถึงก็ถูกขูดรีด 00:13:30.880 --> 00:13:32.160 align:center ผมก็กังวลเรื่องนี้เหมือนกัน 00:13:32.680 --> 00:13:35.080 align:center เพราะงั้นเรื่องนี้ เราต้องจัดการกันเอง 00:13:35.160 --> 00:13:38.040 align:center เราขอให้ชุมชนสัมปทานที่สักแปลงได้ไหม 00:13:39.440 --> 00:13:40.800 align:center ที่ดินในชุมชนมีจำกัด 00:13:40.880 --> 00:13:43.080 align:center ยังต้องรับประกันว่า จะไม่ยุ่งกับไร่นาของชาวบ้าน 00:13:43.160 --> 00:13:45.280 align:center แล้วทางนั้นก็ถูกใจบ้านเก่าของปู่นี่นา 00:13:45.360 --> 00:13:46.960 align:center น่าปวดหัวจริงๆ 00:13:48.000 --> 00:13:50.320 align:center ไม่เป็นไร พรุ่งนี้ผมค่อยไปคุยกับเขาอีก 00:13:59.880 --> 00:14:02.240 align:center เรื่องวิธีการชำระเงินค่าเช่าก็คุยกันได้ 00:14:02.320 --> 00:14:03.320 align:center ห้าปีจ่ายครั้ง 00:14:03.400 --> 00:14:06.080 align:center จากนี้ก็ให้เสี่ยวหวง ไปคุยเรื่องอัตราการเพิ่มค่าเช่า 00:14:06.760 --> 00:14:08.480 align:center แต่จริงๆ แล้ว ในตอนที่ยังไม่มีกำไร 00:14:08.560 --> 00:14:10.920 align:center เรียกค่าเช่าสูงเกินไป ดูจะไม่เหมาะสม 00:14:11.680 --> 00:14:12.600 align:center อาเหยา 00:14:13.120 --> 00:14:14.960 align:center เธอจะช่วยพูดแทนพวกนายทุนไม่ได้นะ 00:14:15.480 --> 00:14:18.120 align:center เธอต้องอยู่ข้างเดียวกับลุงสิ เราสองคนเป็นพวกเดียวกันนะ 00:14:18.200 --> 00:14:19.240 align:center ครับ 00:14:19.320 --> 00:14:20.440 align:center ลุงเต๋อชิงครับ 00:14:20.520 --> 00:14:22.080 align:center แต่ค่าเช่าน่ะ… 00:14:22.600 --> 00:14:25.920 align:center ถ้าเธอกลัวจะทำให้พวกเขาเคือง ลุงหน้าหนา เดี๋ยวลุงไปคุยเอง 00:14:27.320 --> 00:14:28.600 align:center ไม่ใช่กลัวพวกเขาเคือง 00:14:29.680 --> 00:14:31.120 align:center เนื้อนี่ไม่เลว ลุงขออีกจาน 00:14:38.600 --> 00:14:40.840 align:center หรือว่าจะให้พวกสถาปนิกจางไปดูที่อื่นดี 00:14:42.760 --> 00:14:45.120 align:center ตอนแรกพวกเขาก็คิดว่าที่นี่รถรับส่งเข้ามาไม่ถึง 00:14:45.200 --> 00:14:49.120 align:center ฉันเป็นคนไปพูดกับพวกเขาเอง ว่าที่นี่สภาพแวดล้อมดี ทั้งเงียบสงบ 00:14:49.200 --> 00:14:51.360 align:center ไม่ว่าจะเดินหรือขี่จักรยาน ก็ถือเป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่ง 00:14:51.880 --> 00:14:52.720 align:center นั่นสิ 00:14:53.240 --> 00:14:54.920 align:center แต่ที่ควรพูดฉันก็พูดไปหมดแล้ว 00:14:55.000 --> 00:14:57.280 align:center ตอนนี้ยังคิดหาวิธีอื่นไม่ได้เลย 00:14:59.880 --> 00:15:01.960 align:center เอางี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะไปหาเขาใหม่ 00:15:08.800 --> 00:15:10.720 align:center เพราะเรื่องนี้ฉันเป็นคนรับผิดชอบ 00:15:10.800 --> 00:15:13.800 align:center ฉันจะพยายามต่อรองค่าเช่า ให้ได้สูงที่สุดตามความเหมาะสม 00:15:13.880 --> 00:15:15.520 align:center ราคานี้สมเหตุสมผลแล้ว 00:15:15.600 --> 00:15:18.400 align:center บ้านของลุง ลุงอยากปล่อยเช่าเท่าไรก็เท่านั้น 00:15:18.480 --> 00:15:19.600 align:center มันไม่เหมาะสมตรงไหน 00:15:21.240 --> 00:15:22.440 align:center ค่ะ 00:15:22.520 --> 00:15:24.360 align:center จะพูดแบบนั้นมันก็ถูกจริงๆ นั่นแหละค่ะ 00:15:24.880 --> 00:15:27.400 align:center เสี่ยวหวง ลุงคิดว่าเธอเป็นเจ้าหน้าที่หมู่บ้านที่ดี 00:15:27.480 --> 00:15:28.960 align:center ทำงานมากมายเพื่อชาวบ้าน 00:15:29.040 --> 00:15:30.480 align:center เธออยู่ฝั่งเดียวกันกับพวกเรา 00:15:31.160 --> 00:15:34.080 align:center อีกอย่างลุงคิดว่า ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ต้องสำเร็จแน่ 00:15:34.160 --> 00:15:35.760 align:center เพราะเธอจบมหาวิทยาลัยมา 00:15:35.840 --> 00:15:39.040 align:center มีวัฒนธรรม มีความสามารถ มีความรู้ มีความสุขุม แล้วยังจิตใจดี 00:15:39.880 --> 00:15:43.520 align:center เธอมาที่ชุมชนเรา ลุงก็รู้สึกได้ว่าชุมชนเจริญรุ่งเรืองขึ้น 00:15:43.600 --> 00:15:46.120 align:center ส่องแสงเปล่งปลั่ง อย่างกับเลี่ยมกรอบทองเลย 00:15:47.320 --> 00:15:49.120 align:center - ลุงจะรอข่าวดีนะ - ค่ะ 00:15:51.200 --> 00:15:52.440 align:center พวกนี้เอามาให้พ่อลุงใช่ไหม 00:15:54.080 --> 00:15:55.040 align:center ใช่ค่ะๆ ใช่ๆ 00:15:55.120 --> 00:15:56.480 align:center หนูเกือบลืมไปเลย 00:15:57.280 --> 00:15:59.000 align:center ลำบากแล้วนะๆ 00:15:59.080 --> 00:16:00.640 align:center ขอบใจมาก ลุงจะรอข่าวดีนะ 00:16:00.720 --> 00:16:01.760 align:center ค่ะ 00:16:21.400 --> 00:16:22.760 align:center จะทำอะไรเหรอ 00:16:23.280 --> 00:16:26.920 align:center ฉันกำลังถอดหมวกคำสรรเสริญ ที่ลุงเต๋อชิงสวมให้ออกให้หมด 00:16:28.160 --> 00:16:29.200 align:center ฉันจะบอกให้นะ 00:16:29.720 --> 00:16:32.800 align:center ลุงเต๋อชิงน่ะ ก็เป็นเหมือนเนื้อหนังเหนียว 00:16:34.160 --> 00:16:35.880 align:center อะไรคือพวกเนื้อหนังเหนียว 00:16:35.960 --> 00:16:37.960 align:center คุณคิดดูนะ หั่นไม่ขาด 00:16:38.040 --> 00:16:39.480 align:center ต้มไม่สุก เคี้ยวไม่ได้ 00:16:39.560 --> 00:16:41.240 align:center มีทั้งเอ็นมีทั้งหนัง 00:16:41.320 --> 00:16:42.840 align:center แถมยังหน้าหนา 00:16:43.920 --> 00:16:46.680 align:center วุ่นวายไร้เหตุผล พูดอะไรไปก็ไม่ฟัง 00:16:46.760 --> 00:16:47.920 align:center คุณทำอะไรเขาไม่ได้เลย 00:16:49.720 --> 00:16:50.920 align:center เนื้อหนังเหนียว 00:16:51.000 --> 00:16:52.480 align:center อธิบายได้เห็นภาพมากเลย 00:16:53.080 --> 00:16:56.080 align:center ก่อนหน้านี้หมู่บ้านที่พัฒนาขึ้นมา ก็เคยเกิดเรื่องขึ้นเหมือนกัน 00:16:56.160 --> 00:16:58.440 align:center ก็คือหลังเซ็นสัญญา ตกลงเงินค่าเช่าแล้ว 00:16:58.520 --> 00:17:01.120 align:center อยู่ดีๆ เจ้าของบ้านก็พาคนไปหาเรื่อง บอกจะเพิ่มค่าเช่า 00:17:01.200 --> 00:17:02.960 align:center ถ้าไม่เพิ่มก็จะไม่ออกไป 00:17:03.040 --> 00:17:04.920 align:center พอบ้านนี้ทำ บ้านอื่นๆ ก็เอาเป็นแบบอย่าง 00:17:05.000 --> 00:17:07.319 align:center จะให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นในชุมชนเราไม่ได้ 00:17:07.400 --> 00:17:12.240 align:center งั้น… ถ้าไม่ได้จริงๆ ฉันจะลองไปปรึกษากับเลขาดู 00:17:12.319 --> 00:17:14.560 align:center ดูว่าจะสัมปทานที่ดินสักแปลง ในชุมชนให้เช่าได้ไหม 00:17:15.160 --> 00:17:17.560 align:center ไอ้ผีเต๋อซิงนี่มันหน้าเงินจริงๆ เลย 00:17:17.640 --> 00:17:20.400 align:center ถ้าไม่เช่าบ้านเก่าของมันแล้ว ชุมชนต้องสัมปทานที่ดินเหรอ 00:17:20.480 --> 00:17:22.640 align:center - เรื่องนี้น่ะ… - ใช่ครับ 00:17:24.319 --> 00:17:25.240 align:center ใช่แล้ว 00:17:26.480 --> 00:17:28.400 align:center แต่เรื่องนี้ยังไม่ได้ประกาศ 00:17:28.480 --> 00:17:29.760 align:center น้าอย่าพูดออกไปนะครับ 00:17:29.840 --> 00:17:31.880 align:center ลุงเต๋อชิงยังคิดว่าจะเช่าบ้านของเขาอยู่ 00:17:31.960 --> 00:17:33.840 align:center ที่จริงชุมชนอนุมัติสัมปทานแล้ว 00:17:33.920 --> 00:17:34.960 align:center อนุมัติเป็นพิเศษเลย 00:17:35.520 --> 00:17:37.040 align:center - ให้สัมปทานสะดวกสุดแล้ว - ใช่ 00:17:37.120 --> 00:17:38.240 align:center อารู้ๆ 00:17:38.320 --> 00:17:40.080 align:center น้าจะเอาเรื่องแบบนี้ไปพูดมั่วซั่วได้ยังไง 00:17:40.160 --> 00:17:42.520 align:center น้าห้ามเอาไปพูดเด็ดขาดนะครับ 00:17:42.600 --> 00:17:47.080 align:center ถ้าลุงเต๋อชิงรู้ว่าไม่เช่าบ้านของเขาแล้ว เขาคงต้องเสียใจมากเลย 00:17:47.160 --> 00:17:48.440 align:center น้ารู้ๆ 00:17:48.960 --> 00:17:52.280 align:center น้าเอาพวกของกินเล่นมาให้เจียฮุ่ยน่ะ 00:17:53.560 --> 00:17:55.040 align:center ห้ามพูดนะคะ น้ากุ้ย 00:17:55.120 --> 00:17:56.040 align:center ไม่พูดหรอก 00:18:40.320 --> 00:18:41.960 align:center ขอบคุณผู้ฟังทุกท่านครับ 00:18:42.040 --> 00:18:44.200 align:center พวกเราพักห้านาที แล้วเจอกัน 00:18:44.280 --> 00:18:45.200 align:center ขอบคุณครับ 00:18:45.960 --> 00:18:47.160 align:center ไปสูบบุหรี่ก่อนนะ 00:18:47.760 --> 00:18:49.640 align:center วันนี้พี่สาวคนนั้นของนายไม่มาเหรอ 00:18:49.720 --> 00:18:51.040 align:center จะมาทุกวันได้ไง 00:18:52.040 --> 00:18:56.720 align:center (ซือหยู) 00:19:00.600 --> 00:19:01.520 align:center ขอบคุณนะเพื่อน 00:19:02.160 --> 00:19:03.000 align:center อาจารย์หู 00:19:03.080 --> 00:19:04.440 align:center - อาจารย์หู - พวกนายอีกแล้ว 00:19:04.520 --> 00:19:05.600 align:center ทำอะไร ถอยไปนะ 00:19:05.680 --> 00:19:06.840 align:center อาจารย์หู 00:19:06.920 --> 00:19:08.280 align:center หลบไปๆ 00:19:08.360 --> 00:19:09.560 align:center ใจเย็นๆ ครับ 00:19:09.640 --> 00:19:12.560 align:center - วันนี้พวกเราไม่ได้มาหาเรื่องคุณ - ใช่ครับ 00:19:12.640 --> 00:19:13.720 align:center วันนี้พวกเรามาขอโทษคุณ 00:19:13.800 --> 00:19:14.760 align:center - ใช่ครับ - ใช่ครับ 00:19:14.840 --> 00:19:16.400 align:center เรื่องก่อนหน้านี้เป็นความผิดของพวกเรา 00:19:16.480 --> 00:19:18.240 align:center - ใช่ครับ - มาๆ 00:19:18.760 --> 00:19:19.600 align:center หนึ่ง สอง สาม 00:19:19.680 --> 00:19:20.560 align:center - ขอโทษ - ขอโทษ 00:19:20.640 --> 00:19:22.080 align:center - หนึ่ง สอง สาม - ขอโทษครับ 00:19:22.160 --> 00:19:23.720 align:center - หนึ่ง สอง สาม - ขอโทษครับ 00:19:25.120 --> 00:19:27.240 align:center อาจารย์หู ตีผมระบายอารมณ์ก็ได้นะ 00:19:27.320 --> 00:19:29.040 align:center - ตีผมเลย ตีผม - อย่า 00:19:29.120 --> 00:19:30.760 align:center - ตีผม - ทำอะไร พวกนายทำอะไรเนี่ย 00:19:30.840 --> 00:19:32.000 align:center - หลบไป - ตีผมสิ 00:19:32.080 --> 00:19:33.000 align:center อาจารย์หู เชิญๆ 00:19:33.080 --> 00:19:35.080 align:center - อาจารย์หู ทางนี้ๆ - ไม่ต้องตกใจ 00:19:35.160 --> 00:19:37.360 align:center - ไม่ต้องเกรงใจๆ - ไม่ต้องตกใจ 00:19:37.440 --> 00:19:38.480 align:center - มาเถอะ - ระวังๆ 00:19:38.560 --> 00:19:40.240 align:center - นี่… - ระวัง 00:19:40.320 --> 00:19:41.320 align:center ลูกพี่ 00:19:41.400 --> 00:19:42.440 align:center พาคนมาแล้วครับ 00:19:44.040 --> 00:19:45.360 align:center อาจารย์หู อาจารย์หู 00:19:46.120 --> 00:19:47.200 align:center ในที่สุดก็เชิญคุณมาจนได้ 00:19:48.160 --> 00:19:49.640 align:center คุณโทรหาผมก็ได้แล้ว 00:19:49.720 --> 00:19:50.560 align:center จะได้ยังไงครับ 00:19:50.640 --> 00:19:51.920 align:center ต้องไปเชิญคุณด้วยตัวเองสิ 00:19:52.000 --> 00:19:53.320 align:center ที่จริงกลัวว่าคุณจะไม่มา 00:19:53.840 --> 00:19:55.440 align:center - ใช่ๆ - ต้องไปเชิญเอง 00:19:55.520 --> 00:19:57.600 align:center เรื่องนั้นน่ะ ผมไม่ได้เก็บมาใส่ใจ 00:19:57.680 --> 00:19:59.400 align:center คุณเป็นคนใจกว้างจริงๆ 00:19:59.480 --> 00:20:00.840 align:center มาๆ เชิญข้างในครับ 00:20:00.920 --> 00:20:02.400 align:center (ครัวส่วนตัว แล้วพบกัน) 00:20:02.480 --> 00:20:03.520 align:center ครัวส่วนตัวเหรอ 00:20:04.040 --> 00:20:04.960 align:center ใช่ครับๆ 00:20:05.480 --> 00:20:06.720 align:center ผมขอบอกก่อนนะ 00:20:06.800 --> 00:20:07.920 align:center กินข้าวได้ 00:20:08.000 --> 00:20:09.200 align:center แต่ไม่กินเหล้านะ 00:20:09.280 --> 00:20:10.880 align:center ได้ครับ เอาตามที่คุณพูดเลย 00:20:10.960 --> 00:20:12.280 align:center - ไม่ดื่มเหล้าๆ - มาๆ 00:20:12.360 --> 00:20:13.840 align:center ไปครับไป เชิญข้างในๆ 00:20:14.360 --> 00:20:15.880 align:center ระวังนะครับ ระวังบันได 00:20:16.400 --> 00:20:17.440 align:center ระวังกีตาร์ด้วย 00:20:17.960 --> 00:20:18.840 align:center ทางนี้เหรอ 00:20:18.920 --> 00:20:19.840 align:center ใช่ๆ 00:20:20.440 --> 00:20:21.440 align:center ระวังครับ 00:20:21.520 --> 00:20:25.920 align:center (ครัวส่วนตัว แล้วพบกัน) 00:20:26.000 --> 00:20:29.480 align:center ในที่สุดวันนี้เราก็ได้ดื่มกับอาจารย์หูแล้ว 00:20:30.000 --> 00:20:30.960 align:center ดื่มเพลินเลย 00:20:31.040 --> 00:20:32.560 align:center ฉันจะไปห้องน้ำหน่อย 00:20:33.240 --> 00:20:35.200 align:center พี่ พี่อย่าถอดตรงนี้สิ 00:20:35.280 --> 00:20:36.640 align:center ทางนั้นมีห้องน้ำสาธารณะ ไป 00:20:36.720 --> 00:20:38.120 align:center - ผมพาพี่ไป - ฉันไปด้วยๆ 00:20:40.320 --> 00:20:41.240 align:center อาจารย์หู 00:20:42.320 --> 00:20:45.840 align:center ต่อจากนี้คุณคือลูกพี่ผม 00:20:45.920 --> 00:20:50.280 align:center อย่างพวกเราน่ะเรียกว่า “ไม่มีเรื่องก็ไม่รู้จัก” 00:20:51.240 --> 00:20:52.880 align:center ผมว่าคุณพูดได้ถูกมาก 00:20:53.720 --> 00:20:57.160 align:center อยู่ข้างนอกน่ะ เพื่อนกันก็ต้องช่วยเหลือกัน 00:20:57.240 --> 00:20:58.520 align:center เชื่อใจกัน 00:20:58.600 --> 00:20:59.560 align:center ใช่ครับ 00:21:01.480 --> 00:21:02.440 align:center อาจารย์หู 00:21:03.120 --> 00:21:04.320 align:center คุณคะ 00:21:04.400 --> 00:21:06.280 align:center คุณคะ เดี๋ยวก่อนค่ะ 00:21:06.360 --> 00:21:08.000 align:center พวกคุณลืมของไว้ค่ะ 00:21:08.080 --> 00:21:09.240 align:center คุณลืมของน่ะ 00:21:09.320 --> 00:21:10.560 align:center นี่ค่ะ 00:21:10.640 --> 00:21:13.560 align:center ใช่ ใช่… ของคุณ 00:21:14.080 --> 00:21:16.080 align:center ของผมเหรอ ของผมอยู่กับคุณไม่ใช่เหรอ 00:21:16.600 --> 00:21:18.280 align:center ของที่ผมซื้อให้คุณน่ะ 00:21:21.360 --> 00:21:23.560 align:center ซื้อของมาทำไมเนี่ย 00:21:24.760 --> 00:21:26.600 align:center ครั้งหน้าอย่าเกรงใจแบบนี้อีกนะ 00:21:26.680 --> 00:21:27.760 align:center รับไว้ๆ 00:21:27.840 --> 00:21:29.120 align:center มาๆ อาจารย์หู ผมเองๆ 00:21:29.200 --> 00:21:30.040 align:center ผมช่วยถือ 00:21:30.120 --> 00:21:31.360 align:center ถืออันนี้ก็พอ 00:21:31.440 --> 00:21:32.280 align:center งั้นไปกันครับ 00:21:32.360 --> 00:21:33.280 align:center ขอบคุณนะครับ 00:21:34.560 --> 00:21:36.480 align:center มา อาจารย์หู ระวังนะครับ 00:21:36.560 --> 00:21:37.520 align:center ผมจะพาไปส่งที่รถ 00:21:37.600 --> 00:21:38.800 align:center เกรงใจจังเลย 00:21:39.320 --> 00:21:40.760 align:center - สมควรอยู่แล้วครับ - ไม่เป็นไรนะ 00:21:40.840 --> 00:21:41.680 align:center ไม่เป็นไร 00:22:07.640 --> 00:22:08.560 align:center พี่ครับ 00:22:09.760 --> 00:22:10.760 align:center พี่ 00:22:11.480 --> 00:22:12.320 align:center เปิดประตูหน่อย 00:22:22.000 --> 00:22:23.480 align:center ดื่มเยอะเลยนะ 00:22:30.560 --> 00:22:31.400 align:center ขอบคุณครับ 00:22:33.040 --> 00:22:33.880 align:center ทำอะไร 00:22:35.560 --> 00:22:36.520 align:center ให้พี่หมดเลย 00:22:38.480 --> 00:22:41.040 align:center ฉันไม่ใช้ของพวกนี้ เอากลับไปเถอะ 00:22:43.040 --> 00:22:44.840 align:center งั้นพี่อยากได้อะไรครับ 00:22:46.040 --> 00:22:47.760 align:center มีอะไรพรุ่งนี้ค่อยพูด 00:22:47.840 --> 00:22:48.760 align:center รีบไปนอนซะ 00:22:57.520 --> 00:22:58.360 align:center พี่ครับ 00:23:00.240 --> 00:23:02.080 align:center ทำไมพี่ถึงดีกับผมขนาดนี้ 00:23:06.040 --> 00:23:07.280 align:center หลายปีมานี้ 00:23:09.400 --> 00:23:11.440 align:center ผมเป็นแค่เศษเหล็กเหลือทิ้ง 00:23:13.880 --> 00:23:15.040 align:center เพลงที่ผมแต่ง 00:23:16.640 --> 00:23:18.480 align:center ไม่มีใครชอบเลย 00:23:20.200 --> 00:23:21.080 align:center ผม… 00:23:21.600 --> 00:23:22.920 align:center ไม่มีเงิน 00:23:23.960 --> 00:23:25.680 align:center ผมยังชอบเต๊าะสาวอีก 00:23:28.600 --> 00:23:29.760 align:center ผมเป็นแค่ 00:23:31.000 --> 00:23:32.960 align:center ไข่เค็มหมักนานเกินไป 00:23:34.760 --> 00:23:36.800 align:center ทั้งในทั้งนอกผมเต็มไปด้วยน้ำมัน 00:23:41.080 --> 00:23:42.920 align:center ผมยังอกตัญญูอีก 00:23:47.520 --> 00:23:48.920 align:center พอแล้วๆ 00:23:50.240 --> 00:23:52.400 align:center ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนไม่เอาไหน 00:23:53.720 --> 00:23:55.240 align:center ผมมันไม่ได้เรื่องเลยสักนิด 00:23:57.960 --> 00:23:59.160 align:center แต่ว่าพี่ครับ 00:24:00.400 --> 00:24:02.800 align:center ทำไมพี่ถึงดีกับผมขนาดนี้ 00:24:04.720 --> 00:24:07.200 align:center ผมไม่รู้ว่าจะขอบคุณพี่ยังไงดี 00:24:09.920 --> 00:24:11.440 align:center นายอยากขอบคุณฉันเหรอ 00:24:14.320 --> 00:24:15.400 align:center อะไรก็ได้เหรอ 00:24:17.480 --> 00:24:18.720 align:center แค่พี่บอกมา 00:24:18.800 --> 00:24:22.120 align:center ให้บุกน้ำลุยไฟ ผมทำให้ได้ทุกอย่าง 00:24:27.560 --> 00:24:28.720 align:center งั้นนายรับปากฉัน 00:24:28.800 --> 00:24:30.600 align:center ต่อไปอย่าดูถูกตัวเองอีก 00:24:32.160 --> 00:24:33.800 align:center ฉันคิดว่านายดีมาก 00:24:36.920 --> 00:24:38.400 align:center เอาละ ฉันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น 00:24:39.160 --> 00:24:40.320 align:center รีบไปนอนเถอะ 00:24:52.680 --> 00:24:53.760 align:center อยากเข้ามาไหม 00:25:21.360 --> 00:25:24.520 align:center ฉันจะบอกให้นะ โฮมสเตย์ต้องทำให้เก็บเสียง 00:25:24.600 --> 00:25:26.240 align:center เรื่องนี้จะมาขี้เหนียวไม่ได้ 00:25:26.320 --> 00:25:27.960 align:center ใช่ปัญหาเรื่องการเก็บเสียงเหรอ 00:25:28.040 --> 00:25:30.840 align:center มันเป็นปัญหาจากพฤติกรรมส่วนตัวไม่ใช่เหรอ 00:25:31.360 --> 00:25:32.760 align:center ไม่ต้องกระซิบหรอก 00:25:32.840 --> 00:25:34.040 align:center ข้างบนไม่ได้ยิน 00:25:36.640 --> 00:25:38.600 align:center คงจะไม่เสียงดังไปทั้งคืนหรอกนะ 00:25:38.680 --> 00:25:40.040 align:center จากประสบการณ์ของฉัน 00:25:40.120 --> 00:25:41.680 align:center ส่วนใหญ่ไม่นานมากหรอก 00:25:42.280 --> 00:25:43.160 align:center ประสบการณ์ 00:25:43.680 --> 00:25:44.800 align:center ประสบการณ์ตอนทำงานในโรงแรมไง 00:25:58.160 --> 00:26:01.480 align:center (บ้านโหย่วเฟิง) 00:26:46.040 --> 00:26:47.360 align:center มาก็ไม่ส่งเสียง 00:26:47.880 --> 00:26:48.720 align:center นอนไม่หลับเหรอ 00:26:49.320 --> 00:26:51.440 align:center ทำไมคุณห่อซาลาเปาแต่เช้าเลยล่ะ 00:26:52.040 --> 00:26:55.120 align:center เมื่อวานคุณบอกไม่ใช่เหรอว่า อยากกินซาลาเปาไส้หมูถั่วแขกที่แม่คุณทำ 00:26:55.200 --> 00:26:57.640 align:center ผมจะให้คุณชิมฝีมือผม 00:27:01.840 --> 00:27:02.680 align:center เป็นอะไร 00:27:02.760 --> 00:27:04.600 align:center หูผมมันคันๆ คุณช่วยผมเกาหน่อยสิ 00:27:10.560 --> 00:27:12.040 align:center เกาให้หน่อยๆ 00:27:12.120 --> 00:27:12.960 align:center เกาให้หน่อย 00:27:15.160 --> 00:27:16.200 align:center ขึ้นอีก 00:27:21.840 --> 00:27:23.360 align:center โอเคๆ พอแล้วๆ 00:27:25.160 --> 00:27:26.360 align:center ฉันช่วยคุณห่อนะ 00:27:26.440 --> 00:27:27.760 align:center ไม่ต้อง เหลือสองลูกเอง 00:27:29.840 --> 00:27:30.960 align:center ฉันจะเม้าอะไรให้คุณฟัง 00:27:31.040 --> 00:27:31.880 align:center ว่ามา 00:27:34.360 --> 00:27:36.080 align:center ในครัวมีแค่เรา คุณยังจะ… 00:27:45.520 --> 00:27:48.800 align:center ผมรู้สึกว่านับวันคุณยิ่งเหมือน พวกน้าๆ ในชุมชนเข้าไปทุกทีแล้วนะ 00:27:48.880 --> 00:27:50.480 align:center - ขี้เม้า - คุณพูดอีกครั้งซิ 00:27:52.040 --> 00:27:53.440 align:center - คุณว่าไงนะ - อย่า อย่ากวน 00:27:53.520 --> 00:27:55.240 align:center ผมห่ออยู่ๆ อย่ากวนสิ 00:27:59.680 --> 00:28:02.800 align:center - ซาลาเปาใกล้สุกแล้วหรือเปล่า - ผมลืมไปเลย 00:28:02.880 --> 00:28:03.920 align:center เดี๋ยวผมดูก่อน 00:28:05.640 --> 00:28:07.200 align:center - ได้แล้ว สุกแล้ว มาๆ - ฉันเอง 00:28:07.800 --> 00:28:09.280 align:center คุณอย่าจับ อย่าจับ เดี๋ยวลวกเอา 00:28:10.240 --> 00:28:11.600 align:center อย่าจับ อย่าจับ 00:28:11.680 --> 00:28:12.920 align:center อย่าจับนะ 00:28:13.000 --> 00:28:15.160 align:center ออกไปนะ ไปคุยเล่นกับย่ารอ 00:28:15.240 --> 00:28:17.280 align:center เสร็จแล้วเดี๋ยวผมบอก ระวัง 00:28:28.520 --> 00:28:32.480 align:center เรื่องร้านหนังสือมันยังไงเหรอ 00:28:32.560 --> 00:28:35.640 align:center ทำไมย่าได้ยินมาว่า กรรมการชุมชนจะสัมปทานที่ดิน 00:28:36.400 --> 00:28:37.640 align:center ฟังใครมาเหรอคะ 00:28:37.720 --> 00:28:39.560 align:center ในชุมชนพูดแบบนี้กันหมด 00:28:40.080 --> 00:28:42.320 align:center เมื่อวานมีคนมาถามย่าด้วย 00:28:42.400 --> 00:28:44.040 align:center ย่าบอกไปว่าย่าจะรู้ได้ยังไง 00:28:44.120 --> 00:28:45.320 align:center ถ้ามีคนมาถามย่าอีก 00:28:45.400 --> 00:28:47.560 align:center ให้ย่าบอกไปว่า เหมือนได้ยินมาแบบนี้ 00:28:47.640 --> 00:28:49.000 align:center แต่ย่าไม่รู้รายละเอียด 00:28:50.800 --> 00:28:53.320 align:center พ่อของเต๋อซิงน่ะ เป็นคนอารมณ์แปรปรวน 00:28:53.840 --> 00:28:55.640 align:center ไม่อ่อนโยนเหมือนปู่เธอ 00:28:56.680 --> 00:28:59.080 align:center แต่ว่าพวกเขาสองคนก็เข้ากันได้ดี 00:28:59.160 --> 00:29:01.400 align:center ตอนหนุ่มๆ สองคนนี้สนิทกันมาก 00:29:02.680 --> 00:29:05.160 align:center พ่อเธอก็ไปเล่นบ้านเขาบ่อยๆ 00:29:05.240 --> 00:29:08.280 align:center ส่งของขวัญให้กันเกือบทุกเทศกาล 00:29:09.480 --> 00:29:11.520 align:center ตอนเด็กๆ ปู่หยางก็ดีกับผมมากเลยล่ะ 00:29:12.240 --> 00:29:14.240 align:center คนเราพอแก่ตัว ก็ชอบความครึกครื้นไม่ใช่เหรอคะ 00:29:14.760 --> 00:29:16.760 align:center อย่างยายหนูก็ชอบความครึกครื้นมาก 00:29:16.840 --> 00:29:18.600 align:center ก็มีบางคนที่ไม่ชอบเสียงดัง 00:29:18.680 --> 00:29:24.080 align:center เมื่อก่อนแม่ของย่าน่ะ ถ้าคนเยอะแกก็จะง่วง ต้องไปนอนให้ได้ 00:29:25.360 --> 00:29:27.640 align:center ใช่ ตอนเด็กๆ ไปบ้านย่าทวด 00:29:27.720 --> 00:29:29.400 align:center หลังกินมื้อเที่ยงเสร็จ แกต้องนอนสักงีบ 00:29:30.120 --> 00:29:33.080 align:center เธอน่ะ เสียงดังกว่าสิบคนรวมกันอีก 00:29:36.240 --> 00:29:37.120 align:center อร่อยไหม 00:29:37.200 --> 00:29:38.960 align:center รสเหมือนที่แม่คุณทำหรือเปล่า 00:29:40.440 --> 00:29:41.480 align:center อร่อยมาก 00:29:46.600 --> 00:29:48.400 align:center - ช้าๆ นะ - ไม่เป็นไร 00:29:49.040 --> 00:29:50.480 align:center ข้างหลังมีพื้นต่างระดับ ระวังนะ 00:29:52.400 --> 00:29:53.400 align:center โอเค 00:29:55.200 --> 00:29:56.120 align:center ช้าๆ นะ ช้าๆ 00:29:56.760 --> 00:29:57.760 align:center เลี้ยวหน่อย 00:30:02.400 --> 00:30:04.000 align:center โอเค มา วางตรงนี้แหละ 00:30:06.480 --> 00:30:08.520 align:center ที่เหลือฉันจัดการเอง นายไปทำงานเถอะ 00:30:08.600 --> 00:30:09.640 align:center ครับ 00:30:09.720 --> 00:30:10.640 align:center พี่อิงจื่อ 00:30:10.720 --> 00:30:12.000 align:center ดื่มกาแฟไหมครับ เดี๋ยวผมเลี้ยง 00:30:12.520 --> 00:30:13.520 align:center หาเงินได้เยอะเหรอ 00:30:14.040 --> 00:30:15.440 align:center ช่วงนี้ก็พอได้ครับ 00:30:15.520 --> 00:30:17.000 align:center ฉันเอามอคค่า เพิ่มช็อกโกแลตนะ 00:30:17.080 --> 00:30:17.920 align:center ได้ครับ 00:30:21.080 --> 00:30:22.160 align:center พี่น่าน่า 00:30:22.240 --> 00:30:24.320 align:center พี่อิงจื่อเอามอคค่า เพิ่มช็อกโกแลตแก้วนึง 00:30:24.400 --> 00:30:25.800 align:center ส่วนผมเอาลาเต้ ขอบคุณครับ 00:30:36.000 --> 00:30:37.080 align:center สวัสดีครับทุกคน 00:30:37.600 --> 00:30:39.000 align:center วันนี้มาแกะสลักไม้แผ่นนี้ต่อนะครับ 00:30:39.840 --> 00:30:42.480 align:center ไม้แผ่นนี้ผมเอามาจาก บ้านคุณย่าคนหนึ่งในชุมชน 00:30:42.560 --> 00:30:44.640 align:center (เซี่ยเซี่ยขยันทำงาน) 00:30:44.720 --> 00:30:46.040 align:center เมื่อก่อนใช้ใส่อาหารไก่ 00:30:47.000 --> 00:30:48.080 align:center ไม้ดีใช้ได้เลย 00:30:49.400 --> 00:30:50.320 align:center เรามาแกะดอกบัวกัน 00:31:00.440 --> 00:31:02.600 align:center (หลังจากดูหลัวลี่ขาลุยเช็กอิน) 00:31:02.680 --> 00:31:05.800 align:center ติดตามเดินทางกับหลัวลี่ ตะลอนทัวร์ทั่วจีน 00:31:06.680 --> 00:31:09.680 align:center ทุกคนต้องอยากรู้อย่างแน่นอนว่า ตอนนี้พวกเราอยู่ที่ไหน 00:31:09.760 --> 00:31:13.960 align:center ใช่แล้วค่ะ คลิปวันนี้ เป็นคลิปที่เราจะไปเช็กอินจุดท่องเที่ยวกันค่ะ 00:31:14.040 --> 00:31:16.800 align:center เมื่อก่อนทุกคนจะไปเที่ยว ตามรอยคลิปของพวกเรา 00:31:16.880 --> 00:31:20.080 align:center ไปเช็กอินตามสถานที่ที่เราไป 00:31:20.160 --> 00:31:21.640 align:center แต่วันนี้ไม่เหมือนกันค่ะ 00:31:21.720 --> 00:31:25.840 align:center วันนี้พวกเรามาลองสัมผัสประสบการณ์กันว่า การเช็กอินตามวิดีโอจะให้ความรู้สึกยังไง 00:31:25.920 --> 00:31:27.120 align:center ทุกคนลองไปเสิร์ชดูได้ 00:31:27.200 --> 00:31:30.600 align:center ในเน็ตมีวิดีโอโปรโมทการท่องเที่ยว ที่ชื่อว่า สายลมนำพารัก 00:31:30.680 --> 00:31:32.640 align:center พอฉันได้ดูวิดีโอโปรโมทนั้น 00:31:32.720 --> 00:31:35.480 align:center ฉันก็เลยลองเสิร์ชดู พบว่าที่นี่ยังไม่ค่อยมีคนมาจริงๆ 00:31:36.280 --> 00:31:37.480 align:center เต้าหู้นี่กลิ่นหอมมากเลย 00:31:37.560 --> 00:31:39.280 align:center ในเต้าหู้ลาวานี่เป็นไส้อะไรคะ 00:31:39.360 --> 00:31:40.360 align:center ก็เต้าหู้ไง 00:31:41.080 --> 00:31:42.080 align:center แค่เต้าหู้เหรอคะ 00:31:42.160 --> 00:31:44.000 align:center - ใช่ - โอเค ขอบคุณค่ะ 00:31:44.080 --> 00:31:47.640 align:center นี่ค่ะ เต้าหู้ทั้งหมดเลย เต้าหู้ลาวา 00:31:48.280 --> 00:31:49.560 align:center คุณยายไฉ่อวิ๋น 00:31:50.240 --> 00:31:53.040 align:center ยายคะ ชุดนี้ของยายสวยจังเลยค่ะ 00:31:53.120 --> 00:31:54.960 align:center หมวกนี่ก็สวยมากเหมือนกัน 00:31:55.920 --> 00:31:57.440 align:center นี่ไม่ใช่ใบที่สวยที่สุดนะ 00:31:58.360 --> 00:32:00.160 align:center ใบนี้ก็สวยมากแล้วนะคะ 00:32:00.680 --> 00:32:01.880 align:center ดูทางนั้น 00:32:01.960 --> 00:32:05.160 align:center พี่สาวที่ทำเครื่องดื่มตรงเคาน์เตอร์ ทรงผมเหมือนฉันมากเลย 00:32:05.760 --> 00:32:06.920 align:center สวยมากด้วย 00:32:07.640 --> 00:32:09.360 align:center สวยแบบเป็นธรรมชาติมาก 00:32:09.440 --> 00:32:10.800 align:center เป็นดาราได้เลยนะนั่น 00:32:11.760 --> 00:32:15.480 align:center ตอนนี้ไม่รู้ทำไม ฉันรู้สึกเหมือนกำลังติดตามดาราอยู่เลย 00:32:15.560 --> 00:32:18.200 align:center คนนี้ดังขนาดนี้เลยเหรอ 00:32:18.280 --> 00:32:20.560 align:center ใช่ค่ะ เธอมีคนติดตามห้าล้านกว่าคนเลยนะ สุดยอดมาก 00:32:20.640 --> 00:32:22.680 align:center แถมเธอยังชมว่าพี่น่าน่าสวยด้วย 00:32:22.760 --> 00:32:24.960 align:center ไม่แน่พี่น่าน่าอาจจะดังก็ได้ 00:32:27.000 --> 00:32:27.960 align:center เสี่ยวซิน ระวังหน่อย 00:32:28.040 --> 00:32:29.240 align:center ผู้จัดการชุน 00:32:29.320 --> 00:32:30.520 align:center ไม่ใช่ฉัน 00:32:33.160 --> 00:32:34.800 align:center ดูต่อ ดูต่อ 00:32:35.640 --> 00:32:38.640 align:center ไม่คิดว่าจะดังขนาดนี้ คนดูเพียบเลย 00:32:42.200 --> 00:32:45.280 align:center ฉันขอถามหน่อยค่ะ คุณน้าคนนั้นทำลวดลายอะไรอยู่เหรอคะ 00:32:45.360 --> 00:32:46.560 align:center (ฉันชอบที่แบบนี้จัง) 00:32:46.640 --> 00:32:48.160 align:center อันนั้นน่ะ ผีเสื้อ 00:32:49.440 --> 00:32:51.160 align:center ผีเสื้อน่ารักจัง 00:32:51.680 --> 00:32:53.040 align:center งั้นวันนี้ฉันจะย้อม… 00:32:53.120 --> 00:32:56.600 align:center - พวกเสื้อกับกระโปรงก็แล้วกัน - อาเหยา 00:32:56.680 --> 00:32:59.080 align:center เรียกคนที่โกดัง มาช่วยแพ็กของส่งของได้ไหม 00:32:59.160 --> 00:33:02.000 align:center ทำไมทันจริงๆ กล่องก็ไม่พอด้วย 00:33:02.080 --> 00:33:02.920 align:center สินค้าพอหรือเปล่า 00:33:03.000 --> 00:33:05.200 align:center มีแค่บางลายที่หมด ลายอื่นยังมีอยู่ 00:33:05.280 --> 00:33:06.640 align:center โอเค เดี๋ยวผมช่วยเรียกคน 00:33:06.720 --> 00:33:08.720 align:center - ได้ งั้นฉันไปทำงานก่อนล่ะ - ได้ๆ 00:33:08.800 --> 00:33:10.000 align:center ตัดสินใจได้แล้ว 00:33:10.080 --> 00:33:11.440 align:center (เห็ดตากแห้ง) 00:33:27.120 --> 00:33:28.120 align:center ฮัลโหล สวัสดีค่ะ 00:33:29.760 --> 00:33:32.080 align:center โอเค ทราบแล้วค่ะ รบกวนพวกคุณช่วยทำโอทีหน่อยนะคะ 00:33:32.600 --> 00:33:33.800 align:center ขอบคุณค่ะ 00:33:33.880 --> 00:33:36.160 align:center พี่เซิน มะขามเปลี่ยนเป็นเปิดจอง จะส่งของภายในหนึ่งอาทิตย์ 00:33:36.240 --> 00:33:38.200 align:center น้าเฟิ่ง ฉู่ฉู่ มะขามเปลี่ยนเป็นเปิดจอง จะส่งของภายในหนึ่งอาทิตย์ 00:33:38.280 --> 00:33:39.680 align:center ช่วยอธิบายกับลูกค้าด้วย อย่าให้พลาดนะ 00:33:39.760 --> 00:33:40.600 align:center โอเค 00:33:40.680 --> 00:33:43.280 align:center ออเดอร์เข้ามาพร้อมกันเยอะ จนของในสต๊อกไม่พอแล้ว 00:33:45.240 --> 00:33:47.440 align:center เสี่ยวเยว่ รีบโทรหาต้าเสีย 00:33:47.520 --> 00:33:49.200 align:center เมล็ดบัวหิมะหมดแล้ว ถามว่าที่นั่นยังมีไหม 00:33:49.280 --> 00:33:50.200 align:center ได้ 00:33:51.200 --> 00:33:52.760 align:center แบ่งคนไปไม่ได้แล้ว 00:33:52.840 --> 00:33:54.920 align:center ออเดอร์เข้ามาพร้อมกันเยอะขนาดนี้ 00:33:55.000 --> 00:33:56.040 align:center ทุกคนยุ่งกันหมด 00:33:56.120 --> 00:33:57.880 align:center เธอแบ่งคนหนึ่งมาที่นี่ด้วย 00:33:59.080 --> 00:33:59.960 align:center อะไรนะ 00:34:00.520 --> 00:34:01.960 align:center ให้โทรหาเสี่ยวชุน 00:34:03.200 --> 00:34:05.040 align:center ได้ๆ น้ารู้แล้ว ได้ 00:34:06.160 --> 00:34:08.000 align:center บล็อกเกอร์มาอีกแล้วเหรอ 00:34:08.080 --> 00:34:09.639 align:center ครั้งก่อนก็เห็นแพ็กของกันจ้าละหวั่น 00:34:09.719 --> 00:34:11.199 align:center เร่งส่งของทั้งคืนอยู่ตั้งหลายวัน 00:34:11.280 --> 00:34:12.440 align:center สุดท้ายขอคืนสินค้าเพียบ 00:34:12.520 --> 00:34:13.639 align:center พูดแล้วโมโห 00:34:13.719 --> 00:34:15.360 align:center ซื้อเพราะอารมณ์ชั่ววูบไง 00:34:15.440 --> 00:34:17.679 align:center พวกเขาอารมณ์ชั่ววูบ พวกเรายุ่งแทบตาย 00:34:17.760 --> 00:34:19.760 align:center เสี่ยวชุน รีบมาที่นี่หน่อย 00:34:22.000 --> 00:34:24.239 align:center ยังจะใส่อีก ยังจะใส่อีก เกินแล้ว 00:34:24.760 --> 00:34:25.800 align:center พอดีแล้ว 00:34:25.880 --> 00:34:28.360 align:center ตอนนี้พวกเรามาถึงฟาร์มม้ากันแล้วค่ะ 00:34:28.440 --> 00:34:29.280 align:center (เช็กอินที่ฟาร์มม้า) 00:34:29.360 --> 00:34:32.480 align:center ทุกคนดูสิ ที่นี่วิวสวยมากจริงๆ 00:34:32.560 --> 00:34:33.800 align:center พี่คะ 00:34:34.600 --> 00:34:36.320 align:center เราออกไปขี่ข้างนอกได้ไหมคะ 00:34:36.400 --> 00:34:37.520 align:center ไปขี่ที่ริมทะเล 00:34:37.600 --> 00:34:39.639 align:center ไม่ได้ครับ ขี่ได้แค่ในฟาร์ม 00:34:40.880 --> 00:34:44.360 align:center ม้าตัวที่คู่รักขี่ริมทะเล ในวิดีโอโปรโมทตัวนั้นยังอยู่ไหมคะ 00:34:44.440 --> 00:34:46.679 align:center ม้าตัวนั้น เป็นม้าของเถ้าแก่ครับ 00:34:46.760 --> 00:34:47.960 align:center คนในวิดีโอคือเถ้าแก่ของพวกผม 00:34:48.560 --> 00:34:51.199 align:center งั้น สาวสวยที่อยู่ข้างๆ เขา คือเถ้าแก่เนี้ยเหรอคะ 00:34:51.280 --> 00:34:55.000 align:center ไม่ใช่ครับ ก่อนหน้านี้มาอาสาช่วยงาน ระหว่างมาเที่ยวพักร้อนที่นี่น่ะ 00:34:55.080 --> 00:34:56.679 align:center ตอนนี้กลับมาเปิดโฮมสเตย์ที่นี่ 00:34:57.560 --> 00:34:59.080 align:center หลังจากที่เราถ่ายวิดีโอโปรโมทเสร็จ 00:34:59.160 --> 00:35:03.160 align:center ฉันกับเหล่าเซี่ยส่งข้อความส่วนตัว ไปเชิญให้บล็อกเกอร์หลายคนมาเที่ยวที่นี่ 00:35:03.240 --> 00:35:07.360 align:center ตอนนั้นพวกเราคิดว่า เผื่อพวกเขาดูแล้ว คิดว่าน่าเที่ยวจะได้ช่วยพวกเราโปรโมท 00:35:07.440 --> 00:35:09.720 align:center คุณดูสิ นี่ก็คือ ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น 00:35:10.240 --> 00:35:12.240 align:center ถึงผลลัพธ์จะเป็นแบบนี้ 00:35:12.320 --> 00:35:14.720 align:center แต่ขั้นตอนไม่ค่อยเหมือนกับที่พวกคุณคิดไว้ 00:35:15.400 --> 00:35:17.280 align:center (ฉันจะไปเช็กอินที่หมู่บ้านอวิ๋นเหมียว) 00:35:17.360 --> 00:35:20.800 align:center เสื้อตัวนี้ ฉันย้อมเองกับมือเลยล่ะ 00:35:20.880 --> 00:35:22.320 align:center ตัวที่พวกคุณเห็นฉันย้อมนั่นแหละ 00:35:22.400 --> 00:35:24.000 align:center ย้อมออกมาใช้ได้เลย ว่าไหมคะ 00:35:24.080 --> 00:35:27.480 align:center งั้นพวกเรามาเล่าเรื่องราวเบื้องหลัง พร้อมแกะพัสดุกันนะคะ 00:35:27.560 --> 00:35:29.880 align:center คือว่า ฉันขอชี้แจงอย่างจริงจัง 00:35:30.960 --> 00:35:33.760 align:center ฉันขอสาบานด้วยบุพเพสันนิวาสในชาติหน้า 00:35:33.840 --> 00:35:35.040 align:center (ฉันชอบปฏิกิริยาเชิงบวกแบบนี้) 00:35:35.120 --> 00:35:39.360 align:center วิดีโอนี้ ไม่ได้รับค่าโฆษณาใดๆ จากคนในท้องที่เลย 00:35:39.440 --> 00:35:43.120 align:center เป็นคลิปท่องเที่ยวที่ใช้เงินตัวเองล้วนๆ จริงๆ 00:35:43.200 --> 00:35:45.200 align:center ความจริงหลายคนที่ติดตามฉันมานานต่างก็รู้ว่า 00:35:45.280 --> 00:35:47.280 align:center ฉันไปเที่ยว ไปชี้เป้าของกิน เที่ยวเช็กอินมานานขนาดนี้ 00:35:47.360 --> 00:35:49.080 align:center พวกเราไปมาหลายๆ ที่ในประเทศ 00:35:49.160 --> 00:35:50.520 align:center แต่ว่าหลายๆ ที่ที่พวกเราไปมา 00:35:50.600 --> 00:35:52.080 align:center ที่จริงทุกคนก็หาดูรีวิวในเน็ตได้ 00:35:52.160 --> 00:35:54.320 align:center ฉันก็เลยคิดมาตลอดว่า จะบุกเบิกสถานที่ท่องเที่ยวใหม่ได้ไหม 00:35:54.400 --> 00:35:55.880 align:center พาทุกคนไปดูสถานที่จริง รีวิวเตือนจุดบกพร่อง 00:35:55.960 --> 00:35:57.800 align:center แล้วครั้งนี้เรื่องเป็นมายังไงน่ะเหรอ 00:35:57.880 --> 00:36:00.160 align:center ที่จริงเพราะมีแฟนคลับรุ่นเก่าๆ มาแอดฉันในคอมเมนต์ 00:36:00.240 --> 00:36:01.160 align:center บอกว่าวิดีโอโปรโมทนี้สวยมาก 00:36:01.240 --> 00:36:02.320 align:center ลองไปดูหน่อยไหม 00:36:02.400 --> 00:36:04.160 align:center พอฉันได้ดูก็รู้สึกว่าไม่เลวจริงๆ 00:36:04.240 --> 00:36:06.240 align:center ฉันก็เลยลองไปดู แต่ว่า พูดจริงๆ นะคะ 00:36:06.320 --> 00:36:10.080 align:center พอฉันได้ไปแล้ว ฉันนี่แบบ จากก้นบึ้งของหัวใจเลยนะ ปังมากจ้า 00:36:10.160 --> 00:36:12.480 align:center เพราะถึงที่นั่นอาจยังมี เครื่องอำนวยความสะดวกไม่ครบครัน 00:36:12.560 --> 00:36:16.720 align:center แต่ว่ายกให้เลยสองคำ “เรียบง่าย” มันสบายมากเลยค่ะ 00:36:16.800 --> 00:36:18.680 align:center เพราะงั้นจริงๆ นะคะ ประโยคเดียวเลย 00:36:18.760 --> 00:36:20.000 align:center ถ้าคุณอยากไปรับลมชิลๆ 00:36:20.080 --> 00:36:21.640 align:center อยากผ่อนคลายละก็ 00:36:21.720 --> 00:36:23.800 align:center ฉันแนะนำจริงๆ ว่าคุณต้องไป 00:36:27.560 --> 00:36:28.720 align:center ฮัลโหล เถ้าแก่เซี่ย 00:36:29.920 --> 00:36:32.160 align:center ฉันกับซินซินกำลังดูหลัวลี่ขาลุยอยู่ 00:36:33.520 --> 00:36:34.360 align:center ฉันถามเขาก่อนนะคะ 00:36:35.200 --> 00:36:36.160 align:center ว่างไหม 00:36:36.240 --> 00:36:37.920 align:center ที่โรงมัดย้อมมีคนแพ็กของไม่พอ 00:36:40.400 --> 00:36:41.520 align:center โอเค เดี๋ยวพวกฉันไปค่ะ 00:36:44.480 --> 00:36:45.360 align:center ไปกัน 00:36:46.120 --> 00:36:47.840 align:center ร้านหนังสือเลือกเปิดตรงไหนเหรอ 00:36:47.920 --> 00:36:49.720 align:center ชุมชนจะให้สัมปทานร้านหนังสือนี่ 00:36:49.800 --> 00:36:51.960 align:center พวกเขาถูกใจบ้านเก่าของปู่หยางไม่ใช่เหรอ 00:36:52.040 --> 00:36:54.320 align:center ปู่หยางบอกว่าเสียงดัง เลยไม่ให้เช่า 00:36:54.840 --> 00:36:56.400 align:center แต่ชุมชนสัมปทานที่ให้ก็ดีนะ 00:36:56.480 --> 00:36:58.320 align:center ได้เงินปันผลรายหัวทุกปีด้วย 00:36:58.400 --> 00:36:59.400 align:center แบบนั้นก็ดีสิ 00:37:00.640 --> 00:37:01.800 align:center มา กินส้มนะ 00:37:02.320 --> 00:37:08.440 align:center (บ่อน้ำโบราณกวนอิม) 00:37:24.280 --> 00:37:25.160 align:center อาเหยาอยู่ไหม 00:37:26.000 --> 00:37:26.960 align:center อยู่ข้างในครับ 00:37:31.360 --> 00:37:32.200 align:center อาเหยา 00:37:33.280 --> 00:37:34.440 align:center ลุงเต๋อชิง มาได้ยังไงครับ 00:37:35.400 --> 00:37:37.600 align:center ฉันมาเพราะ… เรื่องนั้นน่ะ 00:37:38.120 --> 00:37:39.480 align:center พวกเราไปคุยกันข้างนอก 00:37:40.880 --> 00:37:42.920 align:center เรื่องนั้นไม่รีบครับ 00:37:43.560 --> 00:37:45.080 align:center ลุงดูพวกผมยุ่งกันจ้าละหวั่น 00:37:45.160 --> 00:37:48.200 align:center ดูเสี่ยวหวงสิ อุตส่าห์ได้พัก ยังต้องมาช่วยเลย 00:37:48.280 --> 00:37:50.920 align:center เรื่องนั้นน่ะ เอาไว้คุยกันทีหลังนะครับ 00:37:52.000 --> 00:37:53.600 align:center ได้ ลุงก็ไม่ได้รีบมากหรอก 00:37:53.680 --> 00:37:55.400 align:center - ไม่รีบนะครับ - ลุงรอข่าวจากนายนะ 00:37:55.480 --> 00:37:56.320 align:center ครับๆ 00:37:57.440 --> 00:37:58.640 align:center ผ้าขายดีจนยุ่งขนาดนี้เลยเหรอ 00:38:12.760 --> 00:38:14.280 align:center จริงสิ ลุงเต๋อชิงคะ 00:38:15.840 --> 00:38:18.040 align:center ลุงยังไม่ได้จ่ายค่ารถเกี่ยวครั้งก่อนเลยนะคะ 00:38:18.120 --> 00:38:18.960 align:center คนอื่นจ่ายหมดแล้ว 00:38:19.040 --> 00:38:21.440 align:center ลุงไปหาฝ่ายการเงิน ที่สภาชุมชนได้เลยนะคะ 00:38:22.920 --> 00:38:24.840 align:center ลุงลืมไปเลย ลุงไปตอนนี้เลย 00:38:24.920 --> 00:38:25.920 align:center ค่ะ 00:38:26.000 --> 00:38:27.480 align:center ได้ พวกเธอทำงานกันเถอะ 00:38:27.560 --> 00:38:28.440 align:center ทำงานเถอะ 00:38:35.120 --> 00:38:39.880 align:center (พิพิธภัณฑ์ผ้ามัดย้อม) 00:38:48.880 --> 00:38:50.480 align:center สัมปทานที่ดินอะไร 00:38:50.560 --> 00:38:51.560 align:center ไม่รู้หรอก 00:38:52.240 --> 00:38:53.800 align:center อาเหยาไม่คุยเรื่องพวกนี้กับฉัน 00:38:53.880 --> 00:38:55.280 align:center ฉันก็ไม่ได้ถามเขา 00:38:56.360 --> 00:38:58.200 align:center ผมได้ยินคนในชุมชนพูดแบบนี้กันหมด 00:38:59.120 --> 00:39:00.880 align:center งั้นก็น่าจะใช่แหละ 00:39:00.960 --> 00:39:01.960 align:center ไม่มีมูลฝอยหมาไม่ขี้ 00:39:02.720 --> 00:39:04.720 align:center ยังไงเธอก็ไม่ให้เช่า 00:39:04.800 --> 00:39:06.480 align:center ก็พอดีเลยไม่ใช่เหรอ 00:39:06.560 --> 00:39:07.960 align:center ใครว่าผมไม่ให้เช่า 00:39:08.920 --> 00:39:11.960 align:center อาเหยากับเสี่ยวหวง ไปถามถึงบ้านหลายรอบ 00:39:12.040 --> 00:39:13.600 align:center ถ้าเธอยอมให้เช่า 00:39:13.680 --> 00:39:16.160 align:center เสี่ยวหวงก็คงไม่เขียนรายงาน ขอสัมปทานที่ดินหรอก 00:39:17.520 --> 00:39:18.840 align:center เสี่ยวหวงยื่นขอสัมปทานเหรอ 00:39:20.760 --> 00:39:21.960 align:center หลุดปากซะแล้ว 00:39:22.040 --> 00:39:23.640 align:center ห้ามไปพูดที่ไหนนะ 00:39:23.720 --> 00:39:25.640 align:center ไม่งั้นอาเหยาต้องมาว่าฉันอีกแน่ 00:39:27.680 --> 00:39:29.200 align:center - ได้ยินไหม - ผมไปแล้วนะครับน้า 00:39:30.520 --> 00:39:32.080 align:center น้าหยาง ขอส้มนะครับ 00:39:33.120 --> 00:39:34.400 align:center ห้ามเอาไปพูดนะ 00:39:35.120 --> 00:39:37.400 align:center - ไม่พูดครับ - อย่าลืมตะกร้า 00:39:37.480 --> 00:39:38.320 align:center ครับ 00:39:47.400 --> 00:39:48.560 align:center ครบแล้วนะครับ 00:39:48.640 --> 00:39:49.720 align:center ครบครับ 00:39:49.800 --> 00:39:51.520 align:center ลำบากแล้วนะครับ ค่ำขนาดนี้ยังต้องแวะมาอีก 00:39:51.600 --> 00:39:53.480 align:center ไม่ลำบาก มีเยอะๆ ยิ่งดี 00:39:53.560 --> 00:39:54.560 align:center พรุ่งนี้ให้ผมมากี่โมง 00:39:55.080 --> 00:39:56.400 align:center ก่อนบ่ายสี่โมงแล้วกันครับ 00:39:56.480 --> 00:39:57.800 align:center โอเค งั้นไปก่อนนะครับ 00:39:57.880 --> 00:39:58.920 align:center - ช้าๆ นะครับ - ครับ 00:39:59.000 --> 00:40:02.720 align:center (ส่งด่วน) 00:40:35.040 --> 00:40:36.640 align:center คุณไปแอบยืนอยู่ตรงนั้นทำไม 00:40:37.280 --> 00:40:38.760 align:center จับตาดูว่าคุณแอบอู้หรือเปล่า 00:40:42.640 --> 00:40:44.040 align:center ล้อเล่นไม่ได้เลยเหรอ 00:40:47.400 --> 00:40:49.920 align:center ตอนเย็นอยากกินอะไร ผมจะทำให้กิน 00:40:51.320 --> 00:40:52.720 align:center บะหมี่ราดมะเขือเทศผัดไข่ 00:40:54.080 --> 00:40:55.560 align:center เอาแบบที่ยายฉันทำนะ 00:40:55.640 --> 00:40:57.840 align:center มะเขือเทศผัดเปื่อยๆ แล้วต้มให้เป็นน้ำซุปมะเขือเทศน่ะ 00:40:59.840 --> 00:41:02.320 align:center แบบคุณยาย… ผมทำไม่เป็น 00:41:03.200 --> 00:41:04.840 align:center แบบสามี คุณอยากลองหน่อยไหม 00:41:11.360 --> 00:41:13.400 align:center พอเหลือแค่เราสองคนคุณก็คึกเลยใช่ไหม 00:41:14.000 --> 00:41:15.280 align:center ห้ามพูด 00:41:15.360 --> 00:41:16.480 align:center ห้ามแกะ 00:41:31.520 --> 00:41:32.640 align:center เสี่ยวชุน 00:41:35.760 --> 00:41:38.120 align:center คือว่าเสี่ยวหูลู่หลับแล้ว 00:41:38.200 --> 00:41:41.440 align:center ฉันเลยมาดูว่าเสร็จงานกันหรือยัง 00:41:43.360 --> 00:41:44.600 align:center เสร็จแล้ว 00:41:44.680 --> 00:41:45.640 align:center พัสดุส่งออกไปแล้ว 00:41:46.840 --> 00:41:47.840 align:center คือว่า 00:41:50.480 --> 00:41:52.680 align:center - หยอกกันเล่นน่ะ - ใช่ๆ หยอกกันเล่น 00:41:56.000 --> 00:41:57.480 align:center คือว่า… พี่เหยา 00:41:58.240 --> 00:42:00.480 align:center ตอนนี้พี่กับหงโต้วถึงขั้นไหนกันแล้ว 00:42:02.280 --> 00:42:04.520 align:center ถึงขั้นไหนอะไร บอกแล้วนี่ แค่หยอกกันเล่น 00:42:07.760 --> 00:42:08.720 align:center อะไร 00:42:09.240 --> 00:42:11.280 align:center พวกเราตกลงคบกันแล้ว 00:42:12.440 --> 00:42:13.360 align:center ใช่ไหม 00:42:14.480 --> 00:42:16.440 align:center ใช่ ตกลงแล้ว 00:42:17.240 --> 00:42:18.240 align:center พี่เหยา 00:42:18.880 --> 00:42:20.280 align:center พี่ป๊อดเกินไปแล้ว 00:42:20.360 --> 00:42:23.000 align:center พี่มีอะไรต้องอายด้วย พี่ลองออกไปถามดู 00:42:23.080 --> 00:42:25.680 align:center ใครไม่รู้บ้างว่า พี่อยากจะงาบหงโต้วมานานแค่ไหนแล้ว 00:42:27.680 --> 00:42:29.560 align:center - อย่าพูดมั่วสิ - ฉันพูดมั่วเหรอ 00:42:29.640 --> 00:42:33.840 align:center พี่เองไม่ใช่เหรอที่ออกไปป่าวประกาศ ว่าคนที่มาเปิดโฮมสเตย์เป็นแฟนพี่ 00:42:37.000 --> 00:42:39.000 align:center ฉันก็แค่กลัวว่าหงโต้วจะเขิน 00:42:40.600 --> 00:42:42.200 align:center หาแฟนมีอะไรต้องเขินด้วย 00:42:42.720 --> 00:42:43.760 align:center ใครบ้างที่ไม่หาแฟน 00:42:43.840 --> 00:42:44.880 align:center นั่นน่ะสิ 00:42:52.880 --> 00:42:53.960 align:center เสี่ยวชุน 00:42:54.040 --> 00:42:57.000 align:center แล้ว… คุณกับอาฮุยถึงขั้นไหนกันเหรอ 00:42:58.360 --> 00:43:00.400 align:center ฉันกับเขาจะมีเรื่องอะไรได้ 00:43:00.920 --> 00:43:02.760 align:center พวกฉันพูดกันชัดเจนแต่แรกแล้ว 00:43:03.280 --> 00:43:04.120 align:center เป็นไปไม่ได้ 00:43:06.720 --> 00:43:08.000 align:center เขาก็ดีไม่ใช่เหรอ 00:43:09.080 --> 00:43:10.800 align:center ฉันเห็นเธอดุเขา เขาก็ไม่โกรธ 00:43:10.880 --> 00:43:13.520 align:center ฉันไม่ได้ชอบเขาสักนิด 00:43:13.600 --> 00:43:19.120 align:center อีกอย่าง เอะอะเขาก็เอาแต่พูดว่า พ่อเขาซื้อบ้านในเมืองให้เขา 00:43:19.640 --> 00:43:22.400 align:center เอาแต่พูดถึงเงินพ่อแม่ 00:43:22.480 --> 00:43:23.560 align:center ไม่เอาไหน 00:43:24.080 --> 00:43:25.360 align:center ดูนะ 00:43:25.440 --> 00:43:27.840 align:center เขาคงคิดว่า การซื้อบ้านในเมืองเป็นข้อได้เปรียบ 00:43:28.680 --> 00:43:32.640 align:center แต่ใครจะรู้ล่ะว่า เซี่ยเสี่ยวชุนเห็นเงินเป็นของไร้ค่า 00:43:33.680 --> 00:43:35.160 align:center ผิด ฉันจะบอกคุณให้นะ 00:43:35.240 --> 00:43:37.720 align:center ฉันน่ะชอบเงินสุดๆ เลย 00:43:38.480 --> 00:43:40.000 align:center บังเอิญเลย ฉันก็เหมือนกัน 00:43:41.600 --> 00:43:43.720 align:center เอาละ กลับกันได้แล้ว 00:43:43.800 --> 00:43:46.920 align:center จริงสิ พี่เหยา ฉันต้องบอกพี่ไว้ 00:43:47.000 --> 00:43:48.960 align:center นกยูงเฒ่านั่นน่ะ ร้อนใจแล้ว 00:43:49.040 --> 00:43:52.760 align:center วันนี้ตอนบ่ายเขาไปดักรอเสี่ยวหวงที่สภาชุมชน 00:43:53.280 --> 00:43:55.120 align:center - แล้วเจอไหม - แน่นอนว่าไม่ 00:43:55.640 --> 00:43:57.240 align:center นกยูงเฒ่าคือใครเหรอ 00:43:57.800 --> 00:43:59.080 align:center ลุงเต๋อชิงน่ะ 00:43:59.160 --> 00:44:01.000 align:center พวกน้าเป่าผิงชอบเรียกเขาว่านกยูงเฒ่า 00:44:03.080 --> 00:44:04.480 align:center ฉันจะบอกให้ฟังนะ หงโต้ว 00:44:04.560 --> 00:44:09.480 align:center ตอนพวกเรายังเป็นเด็กอยู่ ก็ได้ยินตาคนนี้คุยโวตลอด 00:44:10.000 --> 00:44:14.520 align:center เขาพูดถึงความเก่งกาจของคุณปู่เขา สมัยที่ไปกับกองคาราวาน 00:44:14.600 --> 00:44:15.440 align:center ว่าหาเงินได้เท่าไร 00:44:15.520 --> 00:44:18.680 align:center ที่บ้านกินอะไร ดื่มอะไร กินดีอยู่ดี 00:44:18.760 --> 00:44:20.560 align:center เหมือนนกยูงที่กำลังรำแพนหาง 00:44:20.640 --> 00:44:21.480 align:center โชว์ไปทั่ว 00:44:22.680 --> 00:44:23.520 align:center เข้าใจได้ 00:44:23.600 --> 00:44:27.000 align:center ฉันจะเล่าให้ฟัง ที่โรงแรมเรามีเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง แซ่จิน 00:44:27.080 --> 00:44:29.600 align:center ปู่ทวดของเขา แซ่อ้ายซินเจว๋หลัว 00:44:29.680 --> 00:44:32.120 align:center ถ้าราชวงศ์ชิงยังไม่ล่มสลาย 00:44:32.200 --> 00:44:33.600 align:center นางก็คงเป็นองค์หญิง 00:44:34.520 --> 00:44:35.560 align:center สุดยอดไปเลย 00:44:36.400 --> 00:44:38.760 align:center เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว กลับไปพักผ่อนกันเถอะ 00:44:45.080 --> 00:44:49.720 align:center คือว่า พี่เหยา ตอนนี้ฉันกังวลว่าถ้าลูกค้าคืนของจะทำยังไง 00:44:49.800 --> 00:44:50.840 align:center งั้นก็คงทำอะไรไม่ได้ 00:44:50.920 --> 00:44:53.360 align:center เขาสั่งซื้อมาแล้ว พวกเราก็ต้องส่งของ รอผมแป๊บนึง 00:44:53.440 --> 00:44:55.320 align:center - เสี่ยวชุน ปิดไฟหน่อย - ได้ๆ 00:44:58.120 --> 00:44:59.240 align:center ปิดไฟ 00:45:06.000 --> 00:45:06.840 align:center เรียบร้อย 00:45:08.440 --> 00:45:09.280 align:center - กลับบ้านกัน - ไปเถอะ ย - ได้ๆ