WEBVTT

01:28.200 --> 01:29.560
- อย่านะ อย่า
- หลีกไป

01:29.640 --> 01:31.600
- ให้ไอ้ชั่วนั่นออกมา
- เธอ

01:31.680 --> 01:33.200
เธออย่าคิดว่าฉันไม่กล้าทำอะไรผู้หญิงนะ

01:33.280 --> 01:34.120
จะบอกอะไรให้นะ

01:34.200 --> 01:36.080
ไม้กวาดนี่ใช้กวาดพื้นในส้วมทุกวัน

01:36.800 --> 01:38.360
แกยังมัวพูดแพล่มอะไรกับนางอีก

01:38.440 --> 01:40.040
แกไป ไปจัดการสิ

01:43.000 --> 01:44.520
เธอบอกว่าเธอเป็นแฟนมัน

01:44.600 --> 01:46.480
แล้วเธอรู้ไหมว่ามันแอบไปกิ๊กกับคนอื่น

01:46.560 --> 01:48.000
เขาบอกว่าไม่ได้ทำ

01:48.080 --> 01:49.760
เขาไม่รู้จัก เขาไม่รู้

01:49.840 --> 01:50.840
- ไม่รู้จักงั้นเหรอ
- ไม่ได้ทำงั้นเหรอ

01:50.920 --> 01:52.480
ไม่ได้ทำ แล้วจะวิ่งหนีตอนถามทำไม

01:53.440 --> 01:55.360
อย่ามาทำไขสือ

01:55.440 --> 01:56.640
ถุย

01:56.720 --> 01:57.800
แกดึงเธอไว้ ฉันจะไปแย่งไม้กวาด

01:57.880 --> 01:58.960
ไป เร็วเข้า

02:03.280 --> 02:05.080
อย่าๆ

02:05.160 --> 02:06.480
เข้าไปจัดการมันพร้อมกันเลย

02:12.640 --> 02:13.680
เธอรีบหลบไป

02:13.760 --> 02:14.840
- ดูเพื่อนฉันสิ
- ออกไปห่างๆ ฉัน

02:15.520 --> 02:16.360
สมควรแล้ว

02:17.400 --> 02:18.680
- พี่ม่านจวิน
- เซี่ยจือเหยา

02:18.760 --> 02:20.200
- มาสักที
- เกิดอะไรขึ้น คุณเป็นอะไรไหม

02:20.280 --> 02:21.640
พวกเขารุมตีเสี่ยวอวี๋

02:21.720 --> 02:24.960
หาว่าเสี่ยวอวี๋ไปแย่งแฟนเพื่อนที่กำลังจะแต่งงาน

02:25.040 --> 02:26.000
เป็นไปไม่ได้หรอก

02:26.080 --> 02:27.880
พวกมันมาแล้ว เรียกพวกมา

02:27.960 --> 02:29.640
เรียกพวกมาเหรอ

02:29.720 --> 02:30.920
ไม่ใช่ๆ เดี๋ยวก่อนๆ

02:31.000 --> 02:32.560
พูดให้ชัดเจนก่อน ใครแย่งแฟนใคร

02:32.640 --> 02:34.520
เพื่อนฉัน จินหมิง

02:35.320 --> 02:36.800
จินหมิงเหรอ

02:36.880 --> 02:38.680
ทำไมชื่อคุ้นๆ

02:38.760 --> 02:40.120
ร้านขายน้ำหวานหน้าหมู่บ้านไง

02:40.200 --> 02:41.360
จินจื่อนี่เอง

02:42.080 --> 02:45.000
- เขาให้พวกนายมาเหรอ
- อย่าเหมารวมไปถึงลูกพี่ฉัน

02:45.640 --> 02:47.160
เป็นพวกเราสามคนเอง

02:47.240 --> 02:49.720
ที่อยากสั่งสอนไอ้เลวนี่

02:49.800 --> 02:51.080
ก็เขาบอกแล้วว่าเขาไม่รู้เรื่อง

02:51.160 --> 02:52.520
ไม่รู้จักผู้หญิงคนนั้น นายฟังไม่เข้าใจหรือไง

02:52.600 --> 02:53.640
งั้นเธอก็เรียกมันออกมาสิ

02:53.720 --> 02:55.200
ฉันจะทำให้มันรู้จักเอง

02:55.280 --> 02:57.600
ไอ้เลวนี่ดูแวบแรก ก็รู้ว่าไม่มีอะไรดี

02:57.680 --> 02:59.880
รอแป๊บนะ ฉันขอโทรหาจินจื่อ

02:59.960 --> 03:01.200
ให้แน่ใจก่อน

03:01.280 --> 03:02.400
ยังจะโทรอีก

03:03.120 --> 03:05.040
น่าจะเข้าใจผิดกันนะ

03:05.120 --> 03:07.240
เข้าใจผิดเหรอ เธออย่ามาอ้างว่าเข้าใจผิด

03:08.720 --> 03:09.720
นายเป็นคนที่ไหนของตงเป่ยเหรอ

03:09.800 --> 03:11.720
เสิ่นหยาง ทำไม

03:11.800 --> 03:12.640
เสิ่นหยางเหรอ

03:13.400 --> 03:15.360
งั้นเราก็เป็นคนบ้านเดียวกันครึ่งนึงสิ

03:16.720 --> 03:18.040
ผู้ชายตงเป่ยทุกคนรักความยุติธรรม

03:19.120 --> 03:19.960
ก็จริง

03:21.000 --> 03:22.040
จินจื่อ

03:22.120 --> 03:23.320
มีลูกน้องของนายสามคน

03:23.400 --> 03:25.440
บอกว่าหูโหย่วอวี๋คนที่บ้านพักเรา ไปแย่งแฟนนาย

03:25.520 --> 03:26.360
พวกเขาเลยมาเอาคืน

03:30.200 --> 03:33.200
แฟนของจินหมิงน่ะ เป็นกิ๊กกับคนที่เป็นนักร้อง

03:33.280 --> 03:35.080
ก็คือคนที่อาจารย์หูไปร้องเพลงแทน

03:35.640 --> 03:37.560
ตอนนี้คนนั้นหนีไปลี่เจียงแล้ว

03:38.600 --> 03:39.440
ขอบใจนะ

03:40.920 --> 03:42.080
อาจารย์หู

03:42.160 --> 03:44.600
แล้วคุณหนีทำไม คุณก็อธิบายสิ

03:45.400 --> 03:47.080
ผมอธิบายพวกเขาก็ไม่ฟังหรอก

03:48.640 --> 03:51.000
ไม่เป็นไร ไม่ใช่ครั้งแรกเสียหน่อย

03:53.440 --> 03:54.480
มีครั้งนึง

03:55.080 --> 03:56.960
มีผู้หญิงมาหลอกคบกับผม

03:57.040 --> 03:58.800
สุดท้าย พอผมเพิ่งจะตอบตกลง

03:58.880 --> 04:00.040
แฟนเธอก็โผล่มา

04:03.480 --> 04:05.400
แล้วเรื่องครั้งนี้จะจัดการยังไง

04:06.480 --> 04:09.280
ก็ปล่อยไว้แบบนี้แหละ จำคนผิดนี่นา

04:12.360 --> 04:13.840
จะว่าไป

04:13.920 --> 04:16.880
คนที่ชื่อจินจื่อคนนั้นก็น่าสงสาร

04:17.519 --> 04:19.920
เพื่อนสามคนนั้นของเขา
ยังรักความยุติธรรมมากด้วย

04:20.760 --> 04:24.440
ผมก็ไม่ได้เจ็บหนัก ปล่อยไว้แบบนี้แหละ

04:24.520 --> 04:25.600
ไม่ได้

04:27.520 --> 04:29.240
แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ

04:29.840 --> 04:30.760
ขอโทษ

04:33.160 --> 04:34.440
ไม่จำเป็นหรอก

04:35.760 --> 04:38.640
เขามาขอโทษผม แล้วจะเปลี่ยนอะไรได้

04:39.720 --> 04:41.120
ยังไงเขาต้องมาขอโทษ

04:54.640 --> 04:58.440
พวกคุณกลับไปกันก่อนเถอะ ดึกมากแล้ว

04:59.360 --> 05:02.080
ผมก็จะขึ้นไปอาบน้ำเหมือนกัน

05:03.280 --> 05:04.400
เหม็นไปทั้งตัว

05:06.680 --> 05:07.760
กลับไปกันเถอะ

05:13.040 --> 05:14.000
จะไม่เป็นไรใช่ไหม

05:16.920 --> 05:17.840
ฉันช่วย

05:23.240 --> 05:24.440
ขอบใจนะ

05:45.840 --> 05:47.200
รีบพักผ่อนล่ะ ฝันดี

05:53.720 --> 05:54.760
สวี่หงโต้ว

05:56.720 --> 05:58.360
คุณคิดว่าผมเป็นยังไง

05:59.120 --> 06:01.120
ฉันก็พูดอยู่ตลอดว่าคุณดีมากไม่ใช่เหรอ

06:05.840 --> 06:07.880
ผมอยากบอกกับคุณ
เรื่องสถานการณ์ของผมคร่าวๆ

06:07.960 --> 06:09.160
ไม่ๆ

06:09.760 --> 06:10.600
มันดึกมากแล้ว

06:11.320 --> 06:12.360
พรุ่งนี้ค่อยพูด

06:12.440 --> 06:15.000
พรุ่งนี้ฉันอยากกินก๋วยเตี๋ยวหม้อเล็ก

06:15.080 --> 06:18.200
แล้วก็เดินเล่นที่ชายหาด พอกลับมาแล้วค่อยว่ากัน

06:23.400 --> 06:24.520
ได้

06:25.280 --> 06:26.240
ฝันดีค่ะ

06:26.960 --> 06:27.840
ฝันดีครับ

07:25.120 --> 07:26.120
ไม่ได้

07:26.200 --> 07:27.920
ผมต้องพูดตอนนี้

07:28.000 --> 07:29.320
คุณต้องพูดคืนนี้ให้ได้เลยเหรอ

07:29.400 --> 07:30.920
ผมอัดอั้น

07:32.280 --> 07:33.600
ได้ งั้นพูดมา

07:36.280 --> 07:39.080
สวี่หงโต้ว ตอนนี้ผมมีหนี้

07:39.640 --> 07:41.640
เงินในบัตรมีอยู่ประมาณห้าแสน
เป็นเงินหมุนเวียน

07:41.720 --> 07:44.800
ผ่าน อันนี้ฉันรู้ ข้ามเรื่องเงินทองไป

07:45.480 --> 07:46.960
ผมอยู่กับย่ามาทั้งชีวิต

07:47.520 --> 07:50.520
พ่อผมกับแม่เลี้ยงผมทำธุรกิจดอกไม้ที่คุนหมิง

07:50.600 --> 07:52.720
ผมยังมีน้องชายอยู่ม.ปลาย ที่ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราว

07:53.400 --> 07:54.400
แม่เลี้ยงผมเป็นคนดีมาก

07:56.000 --> 07:57.360
อันนี้ฉันก็รู้

07:57.440 --> 07:58.600
เรื่องถัดไป

07:58.680 --> 07:59.920
พูดเรื่องของคุณสิ

08:02.280 --> 08:04.040
ด้วยอายุผมตอนนี้

08:04.120 --> 08:06.120
ผมยังไม่ประสบความสำเร็จ
ตามมาตรฐานของคนทั่วไป

08:07.240 --> 08:09.040
ผมไม่ได้ซื้อบ้านที่เมืองใหญ่

08:09.120 --> 08:11.800
มีแค่บ้านที่เป็นมรดกในชุมชน แล้วก็มีที่ดิน

08:12.480 --> 08:14.600
และธุรกิจในอนาคตที่ไม่ค่อยชัดเจนนัก

08:15.600 --> 08:17.320
อันนี้ ฉันก็พอจะรู้

08:18.160 --> 08:20.360
พวกนี้คือสิ่งที่ผมเตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว

08:20.440 --> 08:21.600
สวี่หงโต้ว

08:22.480 --> 08:24.280
หลายปีมานี้ ผมเจอคนมามากมาย

08:24.880 --> 08:26.280
ผู้หญิงดีๆ ก็มาก

08:27.400 --> 08:29.400
แต่ไม่รู้ทำไม ผมถึงไม่รู้สึกอะไรเลย

08:30.600 --> 08:32.480
ผมไม่รู้สึกกับใครเลย

08:32.559 --> 08:34.000
ผมรู้สึกแค่กับคุณ

08:34.960 --> 08:37.159
อาจเป็นเพราะคุณคือคนที่ใช่

08:38.240 --> 08:40.720
คุณนำพาสายลมมาให้ผม

08:42.080 --> 08:43.080
คุณเข้าใจไหม

08:46.080 --> 08:47.360
พอจะเข้าใจนิดหน่อย

08:47.440 --> 08:48.320
แต่ก็ไม่ได้เข้าใจมาก

08:48.400 --> 08:50.840
เดี๋ยวสิ ทำไมคุณไม่เข้าใจล่ะ

08:50.920 --> 08:53.520
ลมพัดทำให้แม่น้ำเกิดระลอกคลื่น คุณเข้าใจไหม

08:55.600 --> 08:57.040
ไม่สิ สวี่หงโต้ว

08:57.120 --> 09:00.080
คุณอย่ามาทำไขสือ คุณชอบให้ผมพูดแบบนี้ใช่ไหม

09:02.320 --> 09:03.200
คุณพูดจบแล้วเหรอ

09:03.280 --> 09:04.280
จบแล้ว

09:05.680 --> 09:08.120
เราเป็นแฟนกันได้ไหม

09:08.840 --> 09:09.680
ไม่

09:10.800 --> 09:11.720
ไม่เหรอ

09:11.800 --> 09:12.800
ไม่

09:13.880 --> 09:16.600
เดี๋ยวสิ ครั้งที่แล้วก็ไม่ ครั้งนี้ก็ไม่อีก

09:16.680 --> 09:18.480
คุณอยากให้ ผมขอสามรอบเลยเหรอ

09:18.560 --> 09:20.880
ฉันบอกแล้วไง ว่าพรุ่งนี้ค่อยคุย

09:20.960 --> 09:22.680
พรุ่งนี้พอตื่นมาใช่ไหม

09:22.760 --> 09:25.720
คุณให้ฉันแต่งตัวสวยๆ แต่งหน้าสักหน่อย

09:25.800 --> 09:27.320
แล้วคุณก็สารภาพรักที่ทะเลสาบ

09:27.400 --> 09:29.880
ฉันจะตอบตกลง แถมยังจุ๊บให้ด้วย

09:29.960 --> 09:32.920
แต่ตอนนี้คุณทำเสียเรื่องหมดเลย จบกัน

09:33.880 --> 09:35.200
สวี่หงโต้ว

09:35.280 --> 09:36.800
คุณไปเปิดประตูให้ผมเดี๋ยวนี้เลย

09:36.880 --> 09:38.200
ไม่มีทาง

09:40.440 --> 09:41.920
เชิญคุณอัดอั้นต่อไปเถอะ

09:42.000 --> 09:43.120
เดี๋ยวก่อน สวี่หงโต้ว

09:43.200 --> 09:45.080
คุณป๊อดใช่ไหม ไม่กล้าใช่ไหม

09:45.160 --> 09:47.480
แล้วแต่คุณจะคิด เจอกันพรุ่งนี้

09:53.320 --> 09:56.560
(เซี่ยจื่อเหยา)

09:56.640 --> 10:01.280
(ฉันกำลังจะไปเปิดประตูให้)

10:06.440 --> 10:07.400
มาพูดให้เคลียร์

10:07.480 --> 10:09.240
ตอนนี้เราเป็นอะไรกันแน่

10:09.320 --> 10:10.560
คุณบ้าหรือเปล่า

10:10.640 --> 10:12.760
ปีนหน้าต่างดึกดื่น ตกลงไปสูงขนาดนี้จะทำยังไง

10:12.840 --> 10:14.160
ใครให้คุณไม่เปิดประตูให้ผมล่ะ

10:15.000 --> 10:17.360
- ก็ได้ เดี๋ยวฉันเปิดให้เดี๋ยวนี้
- ไม่ต้องแล้ว

10:18.440 --> 10:20.120
ตรงนี้แหละ จูบได้ไหม

10:21.920 --> 10:24.360
คุณอย่าขำสิ ตกลงว่าจูบได้ไหม

10:35.040 --> 10:36.560
คุณนี่ดุจริงๆ

10:43.680 --> 10:45.920
ฉันบอกคุณแล้วไงว่าได้

10:46.000 --> 10:48.400
ยืนสูงขนาดนี้ รีบลงไปเถอะ
ฉันจะไปเปิดประตูให้

10:49.600 --> 10:50.440
ได้

10:55.400 --> 10:56.480
เกิดอะไรขึ้น

10:56.560 --> 10:57.920
ขาผมแพลงแล้ว

10:58.000 --> 10:59.000
ไม่เป็นไรนะ

11:00.120 --> 11:01.240
เซี่ยจือเหยา

11:16.520 --> 11:17.480
ขาไม่แพลงแล้วเหรอ

11:18.000 --> 11:19.080
ขาแพลงอะไร

11:20.440 --> 11:22.240
คุณแกล้งขาแพลงเหรอ

11:43.400 --> 11:46.200
เซี่ยจือเหยา อย่าได้คืบจะเอาศอก

11:47.800 --> 11:48.840
ขออีกจูบ

12:31.880 --> 12:32.800
สวี่หงโต้ว

12:37.680 --> 12:39.400
รอแป๊บนะ ลงไปเดี๋ยวนี้ล่ะ

12:39.480 --> 12:40.320
ครับผม

12:45.120 --> 12:48.720
(บ้านโหย่วเฟิง)

12:48.800 --> 12:50.760
ไปกันเถอะๆ ไปสาย เดี๋ยวหมดก่อน

12:50.840 --> 12:52.320
- มาๆ
- เร็วๆ

12:52.400 --> 12:53.920
มานี่ ค่อยๆ ไม่ต้องรีบ

12:55.200 --> 12:56.440
เมื่อคืนหลับสนิทไหม

12:56.520 --> 12:57.800
ไม่เลย

12:57.880 --> 13:00.120
ตีสามยังส่งข้อความมาหาฉันอีก

13:00.200 --> 13:01.400
คุณบ้าหรือเปล่า

13:01.480 --> 13:02.640
คุณก็ไม่ได้ตอบกลับผมนี่

13:03.240 --> 13:05.160
คุณพี่คะ ตีสามนะ

13:05.800 --> 13:06.840
ตีสามคุณไม่หลับไม่นอนหรือไง

13:07.440 --> 13:08.800
- ไป
- ไปกัน

13:13.120 --> 13:14.480
คุณนี่ใช้ได้จริงๆ

13:15.320 --> 13:16.360
อะไรเหรอ

13:16.440 --> 13:17.400
ดีมาก

13:18.640 --> 13:19.760
เซี่ยจือเหยา

13:19.840 --> 13:21.680
เอวคุณเล็กมากเลยนะ

13:21.760 --> 13:23.560
อย่าจับมั่ว ระวังความปลอดภัยด้วย

13:23.640 --> 13:25.160
ฉันจะจับ

13:25.240 --> 13:26.080
จะไปแล้วนะ

13:26.160 --> 13:27.320
- ไปเลย
- ไปแล้วนะ

14:23.000 --> 14:24.400
สวยจัง

14:24.480 --> 14:25.640
กว้างมาก

14:27.640 --> 14:29.440
คิดถึงตึกสูงๆ ไหม

14:31.120 --> 14:32.280
ในอนาคตอาจจะคิดถึงก็ได้มั้ง

14:33.800 --> 14:36.080
คิดถึงการใช้ชีวิตในเมือง อะไรทำนองนั้น

14:37.080 --> 14:38.760
คนเราก็แบบนี้แหละใช่ไหม

14:38.840 --> 14:40.920
ความคิดเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา

14:41.000 --> 14:44.080
พอได้ทุกอย่างมาหมดแล้ว
ก็เป็นธรรมดาที่จะเปลี่ยนไป

14:46.800 --> 14:49.200
พอได้ทุกอย่างมาแล้ว
ก็เป็นธรรมดาที่จะเปลี่ยนไปงั้นเหรอ

14:50.480 --> 14:52.320
ผู้หญิงสวยๆ นี่ไว้ใจไม่ได้เลย

14:52.920 --> 14:54.440
ฉันหมายถึงเรื่องราวต่างๆ

14:54.520 --> 14:56.360
คุณอย่าแปลความฉันผิดสิ

14:57.080 --> 14:59.480
เริ่มลงไม้ลงมือแล้ว แย่แล้วๆ

15:01.640 --> 15:03.400
ล้อเล่นน่า ทำจริงจังไปได้

15:03.480 --> 15:04.520
ผู้ชายเจ้าเล่ห์

15:06.040 --> 15:08.120
ผมเนี่ยนะ ผู้ชายเจ้าเล่ห์

15:08.200 --> 15:10.280
ผมเป็นผู้ชายผู้ใสซื่อ เหมือนน้ำใสก้นบ่อ

15:10.360 --> 15:11.880
ผมเจ้าเล่ห์ตรงไหน

15:15.200 --> 15:17.960
ฉันจะบอกให้นะ ฉันก็เพิ่งรู้ตอนกลับมาครั้งนี้แหละ

15:18.560 --> 15:20.600
คิดดูสิ ก่อนฉันจะไป

15:20.680 --> 15:23.720
ทำไมคุณต้องส่งสร้อยไม้แกะสลักให้ฉัน

15:24.320 --> 15:25.880
แถมไปสารภาพรักที่ชายหาด

15:25.960 --> 15:27.600
แต่งตัวซะหล่อ

15:27.680 --> 15:29.720
แถมยังเอาใจใส่ขนาดนั้นอีก จริงไหม

15:30.240 --> 15:33.240
คุณอยากให้ฉันหวั่นไหวหลังกลับไปใช่ไหมล่ะ

15:34.000 --> 15:35.320
คุณคิดว่าคุณเจ้าเล่ห์ไหมล่ะ

15:37.000 --> 15:38.920
ผมไม่เห็นคุณจะหวั่นไหวตรงไหน

15:39.520 --> 15:41.040
คุณกลับไปก็ย้ายบ้านเลยไม่ใช่เหรอ

15:41.120 --> 15:42.880
วันๆ ในโมเมนต์วีแชต
ก็เอาแต่โพสต์บะหมี่ที่พ่อคุณทำ

15:42.960 --> 15:44.080
เกี๊ยวที่แม่คุณห่อ

15:44.160 --> 15:47.400
แถมยังพัดลมของยาย เมื่อ 20 ปีก่อน
มีความสุขอยู่ทุกวัน

15:47.480 --> 15:50.880
ไม่เหมือนผมที่อกหัก อารมณ์ขุ่นมัว

15:50.960 --> 15:52.560
ฉันมีความสุขตรงไหน

15:53.200 --> 15:54.800
ฉันสบสนมากต่างหาก

15:55.400 --> 15:57.000
ฉันไม่คบแฟนแบบทางไกล

15:57.680 --> 15:58.680
ใช่ ผมรู้

15:58.760 --> 16:01.000
สำหรับคุณ อยู่คนละเมืองก็คือรักทางไกลแล้ว

16:06.040 --> 16:07.760
แต่ว่าก็รู้สึกเบาใจนะ

16:08.280 --> 16:10.880
ความคิดของคน
อาจเปลี่ยนไปได้ตลอดเวลาจริงๆ

16:11.720 --> 16:14.080
เมื่อคุณพบคนต่างกัน มาตรฐานก็ต่างตาม

16:14.600 --> 16:16.560
แต่ฉันไม่ใช่เด็กแล้ว

16:17.280 --> 16:19.080
ที่รู้สึก จะไม่สนใจอะไรเลย

16:20.320 --> 16:22.880
ยังไงก็ต้องคิดว่าอนาคตควรจะทำยังไง

16:22.960 --> 16:24.840
ต้องมีวิธีที่พอจะเป็นไปได้

16:25.560 --> 16:27.280
ถึงค่อยคิดขั้นต่อไป ใช่ไหม

16:29.160 --> 16:31.000
ใช่ ตอนนั้นผมก็คิดนะ

16:31.080 --> 16:32.680
ถ้าคุณกลับปักกิ่งจริงๆ

16:32.760 --> 16:35.840
อย่างมาก ผมก็บินไปหาคุณที่ปักกิ่ง

16:36.560 --> 16:39.120
แต่ใครจะคิดล่ะว่า คุณวางแผน

16:39.200 --> 16:40.640
จะกลับมาซื้อโฮมสเตย์

16:42.920 --> 16:43.840
ฉันจะบอกให้นะ

16:43.920 --> 16:46.520
โฮมสเตย์น่ะ ก่อนที่ฉันจะตัดสินใจทำ

16:46.600 --> 16:48.120
ฉันเองก็ทำการบ้านมาหนักมาก

16:48.200 --> 16:50.240
ฉันไปถามผู้เชี่ยวชาญตั้งหลายคน

16:50.320 --> 16:52.040
แล้วก็ยังลังเลอยู่นาน

16:52.120 --> 16:55.400
สุดท้าย เรื่องร้านหนังสือก็ทำให้ฉันมีมั่นใจในที่สุด

16:55.480 --> 16:57.640
แล้วก็ ลูกพี่ลูกน้องฉัน

16:57.720 --> 17:01.960
อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับเธอ
ก็ทำให้ฉันรู้สึกว่าลังเลไม่ได้อีกต่อไป

17:02.040 --> 17:03.360
คนเรามีเรื่องไม่คาดคิดตั้งเยอะ

17:03.440 --> 17:07.160
ฉันไม่อยากเสียเวลาไปขนาดนั้น
หลังคิดหน้าคิดหลัง

17:07.240 --> 17:08.400
มีเรื่องให้กังวลมากมาย

17:09.079 --> 17:10.839
ยังไงคนเราก็คาดการณ์ไม่ได้อยู่แล้ว

17:11.640 --> 17:12.640
ใช่ไหม

17:14.040 --> 17:14.880
เซี่ยจือเหยา

17:15.680 --> 17:18.680
คุณเป็นหนึ่งในเหตุผลนะ
แต่ไม่ใช่เหตุผลหนึ่งเดียว

17:21.680 --> 17:24.119
ฉันตัดสินใจทำเรื่องนี้ ก็เพื่อตัวฉันเอง

17:24.200 --> 17:25.839
เพราะงั้นฉันจะรับผลลัพธ์เอง

17:25.920 --> 17:27.720
คุณไม่จำเป็นต้องมารับผิดชอบแทน

17:29.800 --> 17:31.560
คุณอย่าเพิ่งขีดเส้นกั้นผมขนาดนั้น

17:32.160 --> 17:33.960
ผมจะไม่รับผิดชอบได้ยังไง

17:34.040 --> 17:35.760
ผมอยู่ตรงนี้ทั้งคน

17:35.840 --> 17:38.440
ในฐานะที่ผมเป็นแฟนคุณ และเป็นเดือนของชุมชน

17:38.520 --> 17:40.040
ผมต้องรับผิดชอบอยู่แล้ว

17:40.120 --> 17:42.120
เราแค่รับผิดชอบตรงนี้ของกันและกันก็พอ

17:43.680 --> 17:45.120
คุณแค่รับผิดชอบตรงนี้ก็พอ

17:45.640 --> 17:48.200
แต่ส่วนทั้งหมดของคุณ ผมจะรับผิดชอบเหมือนกัน

17:55.280 --> 17:57.200
เมื่อไรพวกคุณสองคน จะเห็นฉันสักที

17:57.720 --> 17:58.880
เสี่ยวฉิน

17:59.520 --> 18:00.440
แคนดี้

18:02.880 --> 18:03.760
พี่หงโต้ว

18:06.040 --> 18:08.400
ทำยังไงถึงให้ผู้ชายมารับผิดชอบเราได้เหรอ

18:09.480 --> 18:10.680
แปลกมากๆ

18:10.760 --> 18:12.800
หยางจื้อหนานไม่เคยพูดแบบนี้เลย

18:15.520 --> 18:16.440
เรื่องนี้พูดยากนะ

18:18.280 --> 18:21.520
หรือเป็นเพราะว่า
เขาคิดว่าไม่คู่ควรกับฉัน เลยไม่กล้าพูด

18:22.320 --> 18:23.560
เสี่ยวฉิน

18:23.640 --> 18:25.880
เธอจะไปทำไร่ไม่ใช่เหรอ ทำไมยังไม่ไปอีกล่ะ

18:27.440 --> 18:30.040
น่ารำคาญชะมัด ไปละ

18:40.400 --> 18:42.440
ไปกันเถอะ เราก็ไปทำงานกัน

18:47.200 --> 18:48.480
กระเป๋าคุณ

18:48.560 --> 18:51.240
วันนี้ก็เป็นวันที่เต็มไปด้วย
ความสดใสมีชีวิตชีวาอีกหนึ่งวันนะ

18:51.320 --> 18:52.840
วันที่สดใสมีชีวิตชีวา

19:03.120 --> 19:04.320
บ้านหลังนี้อายุเท่าไรครับ

19:05.560 --> 19:08.320
บ้านหลังนี้ก็มีอายุไม่น้อยแล้วละครับ

19:08.400 --> 19:10.640
เป็นบ้านบรรพบุรุษ มีประวัติศาสตร์กว่าร้อยปีแล้ว

19:11.440 --> 19:14.000
แต่ก่อน แต่ละครอบครัวมีชีวิตที่ดี

19:14.080 --> 19:15.440
พังแล้วก็สร้างใหม่

19:15.520 --> 19:18.080
บ้านหลังนี้ บรรพบุรุษเป็นคนคุมม้าแบกของ

19:18.160 --> 19:19.960
หาเงินมาสร้างบ้านหลังนี้

19:20.040 --> 19:21.040
ต่อมาน่ะ

19:21.120 --> 19:22.880
ลูกหลานของเขาไม่ค่อยเอาไหน
ครอบครัวก็เลยจนลง

19:22.960 --> 19:24.800
ก็เลยยังไม่ได้สร้างบ้านใหม่

19:24.880 --> 19:28.480
บ้านหลังนี้น่ะ ซ่อมไปซ่อมหลายครั้ง

19:29.160 --> 19:30.520
อยู่ไปอยู่มา กลายเป็นเป็นบ้านโบราณแล้ว

19:30.600 --> 19:32.520
ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะครับ
ที่จะเก็บรักษาไว้ให้ได้

19:33.560 --> 19:34.560
เป็นสถานที่เยี่ยมจริงๆ

19:35.760 --> 19:37.520
คุณชอบที่นี่เหรอ

19:39.200 --> 19:40.680
ก่อนหน้านี้ดูมาหลายที่แล้ว

19:40.760 --> 19:43.040
ถ้าไม่ใช่เป็นดินเพาะปลูก ก็เป็นที่ที่มีคนอยู่

19:43.120 --> 19:44.360
ทำเป็นที่อาศัยไม่ได้

19:44.440 --> 19:45.880
ที่นี่กำลังดีเลย

19:45.960 --> 19:47.960
พื้นที่ไม่เล็ก มีประวัติศาสตร์

19:48.040 --> 19:49.280
เราปรับปรุงเองได้

19:50.080 --> 19:51.680
แต่ข้อเสียอย่างเดียวคือ

19:51.760 --> 19:52.800
มันอยู่ลึกสุดในชุมชน

19:52.880 --> 19:55.440
เข้าออกลำบาก ถนนเส้นนี้เดินได้อย่างเดียว

19:58.480 --> 20:00.600
หัวหน้าจาง ขอทดสอบคุณหน่อย

20:00.680 --> 20:01.640
ทดสอบอะไร

20:01.720 --> 20:02.960
เมื่อกี้นี้ฉันเห็นบนกำแพงของบ้านหลังหนึ่ง

20:03.040 --> 20:04.880
เขียนว่า “บัวพ้นน้ำ” บ้านนั้นสกุลอะไรคะ

20:05.800 --> 20:06.680
สกุลหลี่ไง

20:07.360 --> 20:08.320
“สืบทอดสุจริต” ล่ะคะ

20:08.400 --> 20:09.560
สกุลหยาง

20:09.640 --> 20:11.040
“สาครไร้คลื่น” ล่ะ

20:12.440 --> 20:15.160
- เอ่อ
- สาครไร้คลื่นไม่ใช่เป็นชื่อสกุลหรอกครับ

20:15.240 --> 20:17.320
มันหมายถึงว่า ที่แห่งนี้สภาพแวดล้อมดีมาก

20:17.400 --> 20:20.640
สาครไร้คลื่น ใต้หล้าร่มเย็น
วันเวลาดีๆ ใต้หล้าสงบสุข

20:21.240 --> 20:23.320
น่าสนใจ เดี๋ยวฉันไปหาเพิ่ม เผื่อมีอะไรอีก

20:24.720 --> 20:26.600
เพิ่งเรียนจบน่ะครับ เลยไฟแรงหน่อย

20:29.760 --> 20:30.600
ดีจริงๆ

20:40.480 --> 20:42.800
(สัญญาโอนโฮมสเตย์)

20:45.280 --> 20:47.000
ไม่มีปัญหา เซ็นได้

20:48.160 --> 20:50.080
หน้าสุดท้าย เธอเซ็นตรงเป็นฝ่ายข. ด้วยนะ

20:50.760 --> 20:52.520
- ตรงนี้ใช่ไหม
- ใช่ๆ

21:03.920 --> 21:04.960
เรียบร้อย

21:19.960 --> 21:21.400
เดี๋ยวอีกสักพัก จะเรียกคนส่งของมา

21:22.200 --> 21:24.800
หลังเซ็นเสร็จ เถ้าแก่หลี่กับเจ้าของบ้าน
จะส่งสัญญากลับมา

21:24.880 --> 21:27.120
ภายในเจ็ดวัน เราต้องโอนเงินไปให้

21:27.200 --> 21:28.640
ได้ งั้นฉันไปทำงานก่อนนะ

21:29.680 --> 21:31.440
ยังมีสัญญาร่วมมือของเราอีกหนึ่งฉบับ

21:36.680 --> 21:37.760
เซ็นตรงนี้ถูกไหม

21:38.360 --> 21:39.600
คุณลองอ่านก่อนสิ

21:39.680 --> 21:41.920
พ่อของฉันอ่านแล้ว เขาบอกว่าไม่มีปัญหา

21:42.000 --> 21:43.000
เดี๋ยวก่อน

21:43.080 --> 21:44.840
คุณถ่ายรูปให้พ่อคุณดูก่อน

21:44.920 --> 21:46.280
เผื่อฉันแก้สัญญาล่ะ

21:48.520 --> 21:50.200
รู้ไหมทำไมฉันถึงร่วมหุ้นกับคุณ

21:51.520 --> 21:54.160
มืออาชีพ สุขุม ใจกว้าง

21:57.120 --> 21:59.480
(ฝ่าย ก.: หลินน่า)

21:59.560 --> 22:01.000
งั้นว่างแล้วอ่านด้วยนะ

22:07.240 --> 22:08.560
(ร้านกาแฟโหย่วเฟิง)

22:08.640 --> 22:09.800
เอาละ

22:09.880 --> 22:11.480
ฉันต้องรีบไปทำงานแล้ว

22:12.600 --> 22:13.680
ฉบับนี้ของคุณ

22:13.760 --> 22:14.760
ฉบับนี้ฉันเอาไปนะ

22:21.440 --> 22:22.760
ตอนนี้เรามาถึงจุดเช็กอินที่สอง

22:22.840 --> 22:24.200
ในวิดีโอโปรโมทแล้วค่ะ

22:24.280 --> 22:26.960
ร้านไม้แกะสลัก

22:27.720 --> 22:29.080
พวกคุณดูด้านหลังสิคะ

22:29.160 --> 22:32.320
วันนี้ช่างแกะสลักสุดหล่อ
ที่อยู่ในวิดีโอโปรโมทก็อยู่ด้วยค่ะ

22:32.400 --> 22:35.680
วันนี้ทริปเช็กอินของเรา โชคดีสุดๆ ไปเลย

22:35.760 --> 22:37.680
พวกเราเข้าไปทักทายเขาด้วยกันนะคะ ไปค่ะ

22:39.080 --> 22:41.120
สวัสดีค่ะ สุดหล่อ

22:41.200 --> 22:42.040
สวัสดีครับ

22:42.640 --> 22:43.520
คุณชื่ออะไรคะ

22:43.600 --> 22:44.480
เซี่ยเซี่ยครับ

22:45.200 --> 22:46.320
เซี่ยเซี่ย

22:46.400 --> 22:47.360
ฉันขอแนะนำตัวเองหน่อยนะคะ

22:47.440 --> 22:49.440
ฉันชื่อเป่าโจ้วหลัวลี่
เป็นบล็อกเกอร์สายท่องเที่ยว

22:49.520 --> 22:50.680
นี่คือทีมงานถ่ายทำของฉันค่ะ

22:50.760 --> 22:52.120
สวัสดีครับๆ

22:52.200 --> 22:55.000
คือพวกเราเห็น
วิดีโอโปรโมทชุมชนของพวกคุณในเน็ต

22:55.080 --> 22:56.840
รู้สึกว่ามันเยี่ยมมากเลย แต่รีวิวยังน้อยมาก

22:56.920 --> 22:59.280
ดังนั้นครั้งนี้พวกเราก็เลย
มีทริปพิเศษมาเช็กอินแบบนี้ค่ะ

23:00.200 --> 23:01.040
ยินดีต้อนรับครับ

23:02.520 --> 23:03.560
เขาน่ารักมากเลยค่ะ

23:05.200 --> 23:06.480
นี่คุณกำลังแกะสลักอะไรเหรอคะ

23:07.160 --> 23:08.120
ดอกบัวครับ

23:08.880 --> 23:10.040
ดอกบัว

23:12.120 --> 23:14.280
ดอกบัวใหญ่ขนาดนี้ เอาไปใช้อะไรเหรอคะ

23:15.240 --> 23:16.360
เอาไปแขวนที่ผนังครับ

23:18.160 --> 23:19.280
ของตกแต่งเหรอคะ

23:20.160 --> 23:21.440
สวยมากเลยค่ะ

23:24.720 --> 23:25.840
คุณก็ไลฟ์สดอยู่เหรอ

23:25.920 --> 23:28.280
ครับ ก็ไม่ได้มีคนดูมากเท่าไร

23:32.400 --> 23:34.840
คนชม 22 คน

23:35.680 --> 23:39.280
บัญชีชื่อว่าเซี่ยเซี่ยที่กำลังพยายามย้ายก้อนหิน

23:40.760 --> 23:42.760
เซี่ยเซี่ยที่กำลังพยายามย้ายก้อนหิน

23:42.840 --> 23:45.640
ทุกคนจำชื่อช่องนี้ไว้นะคะ แล้วเข้ามาดู
เซี่ยเซี่ยที่น่ารักของเราเยอะๆ นะคะ

23:45.720 --> 23:46.920
สวัสดีครับทุกคน

23:47.000 --> 23:48.360
สวัสดีครับ น้ำปั่นได้แล้วครับ

23:48.440 --> 23:49.840
ขอบคุณค่ะ ลาก่อน

23:54.840 --> 23:59.040
(ร้านเครื่องดื่มเสี่ยวจิน)

23:59.120 --> 24:03.360
(ร้านเครื่องดื่มเสี่ยวจิน)

24:03.440 --> 24:05.240
คนสวย ดับอารมณ์ร้อนหน่อยนะ

24:11.440 --> 24:12.280
เด็กๆ

24:12.800 --> 24:13.640
มานี่สิ

24:20.320 --> 24:21.160
ขอบคุณค่ะ

24:26.800 --> 24:27.840
คุณคนสวย เอ่อ…

24:41.120 --> 24:44.080
สถาปนิกกับหัวหน้าจ้าว รู้สึกว่าบ้านหลังนี้โอเค

24:44.160 --> 24:46.040
ใหญ่พอดี แถมยังเป็นบ้านโบราณด้วย

24:46.120 --> 24:48.080
พวกเขาสามารถดัดแปลงเชิงอนุรักษ์ได้

24:48.160 --> 24:51.840
แต่ติดที่ปัญหาเดียว
คือรู้สึกว่าตำแหน่งที่ตั้งไม่ค่อยน่าพอใจเท่าไร

24:52.680 --> 24:54.040
ก็ไม่น่าพอใจจริงๆ

24:54.120 --> 24:55.920
รถรับส่งเข้าไม่ถึง

24:56.000 --> 24:58.600
ถนนแคบไปหน่อย รถเข้าไปไม่ถึง
ต้องเดินอย่างเดียวเท่านั้น

24:59.680 --> 25:00.720
แต่ถ้าเปลี่ยนมุมคิด

25:01.320 --> 25:02.440
เธอดูตรงนี้สิ

25:03.640 --> 25:05.520
ถ้าบ้านหลังนี้อยู่ตรงกลาง

25:05.600 --> 25:08.280
ทางซ้ายเป็นโฮมสเตย์ ทางขวาเป็นโรงย้อมผ้า

25:08.360 --> 25:10.800
ที่จริงชุมชนก็ไม่ได้ใหญ่ กระจุกอยู่รวมด้วยกัน

25:10.880 --> 25:13.040
เดินเท้าสะดวกสุดแล้ว

25:14.960 --> 25:16.360
ก็เหมือนกับ

25:16.440 --> 25:18.680
โรงภาพยนตร์อยู่ชั้นบนสุด ของห้างสรรพสินค้า

25:18.760 --> 25:21.160
พอคุณดูหนังเสร็จ ก็เดินแวะซื้อของได้อย่างสบาย

25:21.240 --> 25:22.480
ประมาณนั้น

25:23.480 --> 25:24.840
ได้ เดี๋ยวฉันลองคุยดู

25:24.920 --> 25:27.000
ดี เธอลองคุย ปรึกษากับเขาดูนะ

25:27.080 --> 25:29.160
เย็นนี้ฉันนัดสถาปนิก กินข้าวเลยแล้วกัน

25:29.240 --> 25:32.040
ได้ เกือบได้เวลาแล้ว ฉันต้องไปรับย่าก่อน

25:32.120 --> 25:33.360
- ได้ ไปเถอะ ไปเถอะ
- ไปก่อนนะ

25:33.440 --> 25:34.800
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

25:41.160 --> 25:42.520
ย่าครับ

25:42.600 --> 25:44.920
ย่าว่าตอนเย็นเรากินอะไรดี

25:45.480 --> 25:46.520
เธออยากกินอะไร

25:47.280 --> 25:48.680
ผมอยากกิน

25:50.040 --> 25:51.240
ผัดเนื้อวัว

25:51.320 --> 25:54.120
ได้ เดี๋ยวทำให้

25:55.640 --> 25:56.920
แล้วผัดผัก

26:07.200 --> 26:08.240
อาเหยา

26:09.160 --> 26:11.120
ใครเอาเค้กข้าวเหนียวมาให้เหรอ

26:12.000 --> 26:12.960
สวี่หงโต้วเอามาให้น่ะครับ

26:13.560 --> 26:15.360
ตอนไปหมักเหล้าข้าวที่บ้านน้าเป่าผิง

26:15.440 --> 26:16.800
เราได้ทำเค้กข้าวเหนียวพอดี

26:17.600 --> 26:19.400
งั้นเย็นนี้ก็ชวนเขามากินข้าวด้วยสิ

26:21.200 --> 26:23.120
ผมบอกแล้ว แต่เขาไม่มา

26:24.800 --> 26:28.400
เขากลับมาครั้งนี้
ทำไมไม่แวะมากินข้าวที่บ้านเราเลยล่ะ

26:29.640 --> 26:32.240
เขาบอกว่าเกรงใจน่ะครับ

26:33.000 --> 26:35.440
มีอะไรให้ต้องเกรงใจ

26:50.520 --> 26:52.240
มีคนเอาหลานฉันแล้วเหรอเนี่ย

26:55.160 --> 26:56.920
มีคนเอาเธอแล้ว

26:59.680 --> 27:02.000
รีบไปเลย รีบไปชวนเขามากินข้าว

27:02.080 --> 27:03.520
- ไปเลย
- เดี๋ยวครับ

27:03.600 --> 27:04.520
เดี๋ยวก่อน ย่า

27:04.600 --> 27:06.160
ถ้าผมเรียกเธอมา ย่าอย่าถามซี้ซั้วนะ

27:06.240 --> 27:07.720
ฉันไม่ถาม ฉันไม่ถาม

27:07.800 --> 27:09.000
ฉันแค่อยากชวนเขามากินข้าว

27:09.080 --> 27:10.080
- ฉันจะหาเรื่องไปทำไม
- ได้

27:10.160 --> 27:11.920
- ครับๆ
- รีบไปๆ

27:25.280 --> 27:26.120
หงโต้ว

27:27.000 --> 27:30.000
หนูชอบอาเหยาของเรา ตรงไหนเหรอ

27:33.800 --> 27:36.120
ทุกอย่างค่ะ หลักๆ ก็

27:37.280 --> 27:38.120
หล่อ

27:41.600 --> 27:43.520
ทำไมหนู เหมือนย่าตอนสาวๆ เลย

27:43.600 --> 27:44.640
ใช่ไหมคะ

27:45.240 --> 27:46.880
ปู่เขาน่ะ

27:46.960 --> 27:48.880
หน้าตาดีมากเลยล่ะ

27:48.960 --> 27:50.240
หล่อกว่าเขาอีก

27:50.320 --> 27:51.160
ตาก็โต

27:51.240 --> 27:55.080
เพียงแต่ตอนสมัยหนุ่มๆ ไม่ได้เก็บรูปถ่ายเขาไว้

27:55.160 --> 27:58.280
ย่าครับ ไม่มีใครอยากฟัง
เรื่องปู่กับย่าตอนวัยรุ่นหรอกนะ

27:59.240 --> 28:01.440
ฉันอยากฟัง ย่าคะ แล้วหลังจากนั้นล่ะคะ

28:02.080 --> 28:04.360
หลังจากนั้นก็แก่แล้ว ขี้เหร่

28:05.280 --> 28:07.440
ถ้าอาเหยาแก่ลง

28:07.520 --> 28:08.520
คงจะขี้เหร่กว่า

28:12.960 --> 28:14.040
ย่าอ่ะ

28:14.120 --> 28:16.880
ย่าไม่ช่วยกันก็ได้
แต่ไม่ต้องช่วยให้มันแย่ลงได้ไหม

28:16.960 --> 28:18.160
ย่าไม่พูดแล้ว

28:19.080 --> 28:20.080
กินข้าวดีกว่า

28:21.240 --> 28:22.360
ขี้เหร่กว่า

28:25.720 --> 28:27.960
ย่า เลิกคีบให้เขาได้แล้ว ให้เขาคีบเองบ้าง

28:29.240 --> 28:31.440
ตะเกียบฉันยังไม่ได้ใช้ สะอาด

28:31.520 --> 28:32.920
ไม่ใช่เรื่องสะอาดหรือไม่สะอาด

28:33.000 --> 28:34.760
ย่าดูสิ ดูในชามเธอ เห็นข้าวไหม

28:34.840 --> 28:36.320
เห็นแต่กับ ย่ากินของย่าเถอะ

28:36.400 --> 28:37.240
ไม่ต้องสนใจเธอ

28:37.880 --> 28:39.080
กินเยอะๆ

28:39.160 --> 28:40.920
กินจนจุกไม่ได้นะครับ

28:41.840 --> 28:43.000
นี่เพิ่งกินไปนิดเดียวเอง

28:43.080 --> 28:44.400
ตอนฉันยังสาว…

28:44.480 --> 28:46.120
ตอนย่ายังสาว ทำแต่งานใช้แรง

28:46.200 --> 28:47.560
จะเหมือนกันไง

28:49.800 --> 28:51.080
มา กิน

28:51.160 --> 28:53.080
ย่า เนื้อวัวมีจานเดียว

28:53.160 --> 28:54.640
เหลือไว้ให้ผมหน่อยดีไหม ผมก็อยากกิน

28:54.720 --> 28:56.160
เธอกินอันนี้ไป

28:56.240 --> 28:57.080
เอามานะ

28:57.720 --> 28:59.400
คุณนี่นะ ทำไมต้องหวงด้วย

28:59.480 --> 29:00.360
ย่าครับ

29:00.440 --> 29:02.360
ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย

29:02.440 --> 29:04.440
ผมเป็นหลานแท้ๆ ของย่านะ

29:05.200 --> 29:07.520
ได้ เธอกินอันนี้ไป

29:30.640 --> 29:32.320
เหลือแค่ฉันคนเดียวอีกแล้ว

29:33.040 --> 29:34.960
มีแฟนแล้วดีจริงๆ เลยนะ

29:35.040 --> 29:36.600
(เสี่ยวซิน)

29:40.560 --> 29:41.960
ฮัลโหล เสี่ยวซิน

29:42.040 --> 29:43.040
น่าน่าแย่แล้ว

29:43.120 --> 29:45.240
ฉันลืมปิดก๊อกน้ำในห้องน้ำ

29:45.320 --> 29:47.200
ทำไงดี เดี๋ยวฉันไปตอนนี้เลย

29:48.840 --> 29:50.880
ได้ๆ เดี๋ยวฉันไปเอง

29:50.960 --> 29:52.760
เธอไม่ต้องยุ่ง ไม่ต้องไป

30:10.160 --> 30:11.800
ทำยังไงดีเนี่ย

30:11.880 --> 30:13.000
น่าน่า เกิดอะไรขึ้น

30:14.400 --> 30:16.480
คนงานใหม่ที่ร้านเรา อย่างกับคนใจลอย

30:16.560 --> 30:18.840
ฉันบอกไปว่า ก่อนเลิกงาน
ให้เช็ดเคาน์เตอร์อีกรอบ

30:18.920 --> 30:20.920
สุดท้าย เปิดก๊อกน้ำไว้แล้วลืมปิด

30:21.000 --> 30:22.400
กลับถึงบ้านเพิ่งนึกออก

30:23.520 --> 30:24.440
เดี๋ยวผมทำเอง ทำเอง

30:24.520 --> 30:26.400
- นายอย่าเข้ามา
- ผมทำเองๆ สกปรกหมดแล้วๆ

30:33.040 --> 30:35.480
ผมกำลังจะกลับบ้านแล้ว เห็นไฟฝั่งนี้เปิดอยู่

30:35.560 --> 30:36.880
ดีนะที่แวะมาดู

30:41.600 --> 30:43.640
เอ่อ นายกินข้าวหรือยัง

30:44.520 --> 30:45.640
ยังเลย

30:45.720 --> 30:47.440
งั้นฉันทำข้าวผัดให้นายดีไหม

30:47.520 --> 30:49.040
ได้ ขอบคุณครับ

30:49.120 --> 30:50.160
ไม่เป็นไร

30:54.280 --> 30:55.200
เชิญจ้ะ

30:55.280 --> 30:56.320
ขอบใจ

31:21.600 --> 31:22.480
ใส่ของผมสิ

31:23.520 --> 31:24.880
แล้วนายใส่อะไรล่ะ

31:24.960 --> 31:26.480
ไม่เป็นไร ผมเดินเท้าเปล่าได้

31:26.560 --> 31:27.640
ไม่ได้หรอก

31:29.280 --> 31:30.640
ไม่มีกลิ่นหรอก

31:30.720 --> 31:32.240
หรือว่าจะให้ผมล้างให้ก่อน

31:32.320 --> 31:34.400
ฉันไม่ได้ห่วงเรื่องนี้

31:35.320 --> 31:37.960
งั้นคุณใส่ซะ ผู้หญิงต้องทะนุถนอม

31:58.680 --> 32:01.480
ช่วงนี้ฉันรู้สึกว่านายโตขึ้นนะ

32:02.240 --> 32:04.720
ขนาดพี่นายยังบอกว่านายสุขุมขึ้น

32:04.800 --> 32:06.080
พึ่งพาได้

32:06.840 --> 32:08.480
นี่ไม่ได้ด่าผมใช่ไหม

32:08.560 --> 32:09.720
ผมยี่สิบสองแล้วนะ

32:09.800 --> 32:11.080
นี่ฉันชมนายอยู่นะ

32:13.280 --> 32:16.080
อาจเป็นเพราะคนเราก็เป็นแบบนี้ล่ะมั้ง

32:16.160 --> 32:18.440
ไม่ทันรู้ตัว ก็ไม่เหลือความเป็นเด็ก

32:19.120 --> 32:20.080
เมื่อก่อนฉันรู้สึกว่า

32:20.160 --> 32:22.480
นายกับน้องชายของเถ้าแก่เซี่ยก็ไม่ต่างกัน

32:22.560 --> 32:25.000
แต่ตอนนี้ ค่อยดูเหมือนผู้ชายขึ้นมาหน่อย

32:30.000 --> 32:31.600
ผมก็เป็นผู้ชายอยู่แล้ว

32:34.400 --> 32:35.320
จริงสิ

32:35.400 --> 32:37.320
วันหน้า นายแกะสลักเทพกวนอูให้ฉันหน่อยสิ

32:37.400 --> 32:38.800
เลือกไม้ดีๆ หน่อย

32:38.880 --> 32:40.440
จะวางไว้กลางห้องโถงในโฮมสเตย์

32:41.400 --> 32:42.600
ได้สิ

32:42.680 --> 32:43.520
แล้วถ้า

32:43.600 --> 32:47.760
ถ้าคุณกับพี่หงโต้ว ร่วมกันเปิดโฮมสเตย์
ก็ไม่ต้องไปแล้วใช่ไหม

32:48.360 --> 32:49.320
ไม่นะ

32:50.400 --> 32:51.240
ไม่เหรอ

32:51.960 --> 32:52.960
จริงด้วย

32:53.040 --> 32:55.520
เป้าหมายของเถ้าแก่เนี้ยสวี่
ไม่ใช่แค่โฮมสเตย์เดียว

32:55.600 --> 32:56.920
ตอนทำแผนก่อนหน้านี้

32:57.000 --> 32:58.600
ก็บอกไว้แล้วว่า จะทำแบรนด์แฟรนไชส์

32:59.680 --> 33:01.400
บางทีอาจจะมีสักวัน

33:01.480 --> 33:03.920
ที่เราจะได้เปิดร้านในชุมชนอื่น

33:04.720 --> 33:06.840
งั้นพนักงานแรกเริ่มอย่างฉัน

33:06.920 --> 33:08.960
บางทีก็อาจจะได้ไปร้านใหม่

33:11.720 --> 33:13.720
พวกคุณอยากจะไปไหนก็ไปได้ สุดยอดเลย

33:14.400 --> 33:15.240
เซี่ยเซี่ย

33:16.040 --> 33:17.960
ถ้าหลังจากนี้ไป นายมีโอกาส

33:18.040 --> 33:20.520
นายต้องลองออกสำรวจท่องโลกกว้างนะ

33:20.600 --> 33:22.800
แบบนี้ สายตาที่นายมองโลกก็จะไม่เหมือนเดิม

33:25.040 --> 33:27.720
ตอนนี้กิจการไปด้วยดี ผมไม่คิดเรื่องพวกนั้นหรอก

33:28.480 --> 33:30.200
แต่ว่า ถ้านายอยากเก็บรักษาไว้

33:30.280 --> 33:32.440
นายก็ต้องเปลี่ยนไปตามโลก

33:32.520 --> 33:34.200
ของที่ไม่เปลี่ยนแปลง

33:34.280 --> 33:37.240
ไม่หมุนไปตามโลก ก็จะถูกคัดออก

33:38.560 --> 33:39.640
พี่เหยาก็พูดแบบนี้

33:42.800 --> 33:44.400
เพราะงั้น

33:44.480 --> 33:45.960
เด็กหนุ่มผู้กล้าหาญ

33:46.560 --> 33:48.720
จงต่อสู้กับการดับสูญของสรรพสิ่ง

33:48.800 --> 33:51.120
จนกว่าจะถึงนาทีสุดท้าย

33:52.640 --> 33:54.440
เป็นไง ข้าวอร่อยไหม

33:55.040 --> 33:56.960
- อร่อย
- กินต่อเถอะ

34:03.880 --> 34:05.360
- กินสิ
- กำลังกิน

34:14.600 --> 34:16.760
ถนนเส้นนี้สงบมากใช่ไหมคะ

34:16.840 --> 34:17.679
แล้วก็

34:18.280 --> 34:20.920
ทางฝั่งนู้นมีร้านอาหารด้วย

34:21.520 --> 34:23.920
ที่นี่จะมีคนท้องถิ่นอยู่เยอะกว่าใช่ไหมคะ

34:24.000 --> 34:25.639
ใช่ค่ะ ส่วนใหญ่เลย

34:27.040 --> 34:28.560
- ทางนี้ค่ะ
- ค่ะ

34:29.679 --> 34:30.560
เชิญค่ะ

34:32.159 --> 34:34.239
(กำลังก่อสร้าง ห้ามเข้า)

34:45.960 --> 34:48.440
ลุงครับ ลุงเป็นหัวแรง ผมก็เลยวางใจ

34:48.520 --> 34:50.120
ลุงทำงานตกแต่งมา 20 กว่าปีแล้ว

34:50.199 --> 34:52.239
พวกลูกน้องที่ทำงาน

34:52.320 --> 34:53.960
เป็นช่างไม้ของลุงก็มีฝีมือ

34:54.040 --> 34:55.920
ดูสิ ทำเรือนพักของเราได้สวยมากเลย

34:56.000 --> 34:57.440
เป็นหน้าที่อยู่แล้ว

34:57.520 --> 35:00.160
แฟนผมน่ะ เธอเป็นต่างถิ่น

35:00.240 --> 35:02.320
เรื่องความสัมพันธ์ของชุมชน เธอไม่ค่อยเข้าใจ

35:02.400 --> 35:03.520
ถ้ามีเรื่องอะไร ลุงโทรหาผมได้เลย

35:03.600 --> 35:05.440
- เดี๋ยวผมมาจัดการเอง
- ได้

35:05.520 --> 35:07.520
งั้นบ่ายๆ ฉันจะไปเรียกคนมา

35:08.120 --> 35:10.640
ครับ รบกวนลุงด้วยนะครับ

35:13.160 --> 35:15.680
ประธานสวี่ มีพัสดุของคุณมาค่ะ

35:16.320 --> 35:17.960
จากยูนนานเหรอ

35:19.040 --> 35:20.200
จากซานตงค่ะ

35:23.560 --> 35:25.120
- ขอบใจ
- ค่ะ

35:48.720 --> 35:49.880
เนื้อหมูลดราคา

35:49.960 --> 35:51.240
ที่ตลาดคนต่อแถว

35:51.320 --> 35:53.560
ซื้อหมูบดมาทำไส้กรอกกันเพียบเลย

35:54.640 --> 35:56.720
แม่ อากาศร้อนแบบนี้ จะยัดไส้กรอกกันทำไม

35:56.800 --> 35:58.040
ไม่เหม็นเหรอ

35:59.080 --> 36:00.320
บ้านไหนเขาก็ทำกันทั้งนั้น

36:00.400 --> 36:01.800
ตอนนี้มีเทคโนโลยีมาช่วย

36:01.880 --> 36:03.720
ที่ร้านเขายัดให้เสร็จสรรพ

36:03.800 --> 36:05.760
แม่แค่เอามาตากลมก็เสร็จแล้ว

36:05.840 --> 36:07.840
แม่เอาแบบแช่แข็งส่งไปให้ลูก

36:07.920 --> 36:10.200
ลูกได้รับแล้ว เอาแช่ในตู้เย็นซะ

36:10.280 --> 36:12.200
แม่รับรองไม่เสีย

36:12.280 --> 36:14.320
แม่ส่งมาทำไมเยอะแยะคะ

36:14.400 --> 36:15.880
ติดเชื้อมาจากหงโต้วเหรอ

36:16.600 --> 36:18.760
แม่ส่งให้ลูกแค่สิบกิโล

36:18.840 --> 36:21.240
หงโต้วจะเอาตั้ง 20 กิโล แถมยังกลัวไม่พออีก

36:22.160 --> 36:27.480
ลูกน่ะ ก็แบ่งให้แม่สามี อาเล็ก
แล้วก็เพื่อนร่วมงาน เพื่อน

36:27.560 --> 36:28.760
ของลูกทุกคนด้วย

36:29.920 --> 36:32.320
แม่ ไส้กรอกกินเยอะๆ ไม่ดีนะ

36:32.400 --> 36:35.000
กินเนื้อสดตามปกติยังดีกว่า

36:35.080 --> 36:36.520
แม่รู้แล้ว

36:36.600 --> 36:39.440
ที่บ้านไม่มีเหลือเลย ส่งให้ลูกไปหมดแล้ว

36:40.040 --> 36:43.640
จริงสิ แล้วงานฝั่งพ่อเป็นไงบ้าง

36:43.720 --> 36:45.640
หลี่อวี้หลินทำเรียบร้อยแล้วหรือยัง

36:45.720 --> 36:49.160
เรียบร้อยแล้ว พ่อเขาน่ะ สองสามวันมานี้
ไม่ต้องพูดเลยว่าตื่นเต้นแค่ไหน

36:49.240 --> 36:51.240
เจอเรื่องใหม่ๆ เพียบ

36:51.320 --> 36:54.760
ทั้งชีวิตเขาน่ะ ทำงานอิสระ
ไม่เคยมีเพื่อนร่วมงานมาก่อน

36:54.840 --> 36:57.680
ทุกวันนี้กลับมากลับมาก็จะเล่าให้ฟังตลอด
ว่าเพื่อนร่วมงานเป็นยังไง

36:57.760 --> 37:01.800
วันนี้ที่ห้างเจอ
เพื่อนร่วมงานเก่าเอย เพื่อนเก่าเอย

37:02.440 --> 37:05.160
ฟังจนหูแม่ชาไปหมดแล้ว

37:07.760 --> 37:08.960
มีความสุขก็ดีแล้ว

37:09.880 --> 37:12.040
พอมีความสุข สุขภาพจะได้แข็งแรง

37:14.040 --> 37:17.560
ครั้งนี้น่ะ ต้องขอบคุณบ้านหลี่อวี้หลินให้มากๆ นะ

37:19.040 --> 37:20.560
ข้าวฟ่างก็ไม่เลวใช่ไหมครับ

37:20.640 --> 37:22.080
คุณลองดูสีเมล็ดข้าวสิครับ

37:22.160 --> 37:24.520
เหลืองอร่ามทั้งนั้น คุณรู้ไหมว่ามาจากที่ไหน

37:24.600 --> 37:26.760
ข้าวฟ่างจากชิ่นโจว

37:26.840 --> 37:28.120
ของที่ผลิตที่ซานซี

37:28.200 --> 37:29.640
- เป็นข้าวเกรดดีทั้งนั้น
- ค่ะ

37:29.720 --> 37:32.160
ข้าวฟ่างแบบนี้น่ะ เอาไปต้มโจ๊ก

37:32.240 --> 37:35.000
แล้วเหนียวมากๆ
กินไปแล้วจะหอมอร่อยมากเลยครับ

37:35.080 --> 37:37.000
- เหรอคะ
- เอาสักหน่อยไหมครับ สักกี่กิโลดี

37:37.080 --> 37:39.520
- เอาหนึ่งกิโลค่ะ
- ได้ครับ หนึ่งกิโลนะครับ

37:41.880 --> 37:43.080
หนึ่งกิโล

37:50.760 --> 37:52.000
เรียบร้อย ทางนี้ครับ

37:55.000 --> 37:55.880
หนึ่งกิโลพอดีเลย

37:55.960 --> 37:57.200
หนึ่งกิโลจริงๆ ด้วยค่ะ

37:58.040 --> 38:00.840
หก ห้า สาม ศูนย์ หก

38:03.480 --> 38:04.400
ผมบอกเลยนะ

38:04.480 --> 38:08.120
มือผมน่ะ เป๊ะอย่างกับตาชั่ง

38:08.200 --> 38:09.960
- คุณถือดีๆ นะครับ หนึ่งกิโล
- เก่งจริงๆ ขอบคุณค่ะ

38:10.040 --> 38:11.040
ถ้าติดใจกลับมาอีกนะครับ

38:11.120 --> 38:12.560
- ได้ค่ะ
- ครับ ครับ

38:14.840 --> 38:15.680
เหล่าสวี่

38:17.080 --> 38:17.920
เหล่าหู

38:18.520 --> 38:19.680
มาอีกแล้วเหรอ

38:19.760 --> 38:21.040
ซื้อผักหนึ่งหยวนทันไหม

38:21.120 --> 38:22.440
- ทันสิ
- ดี

38:22.520 --> 38:24.240
เมื่อเช้าไม่เห็นนายมาเตะลูกขนไก่เลย

38:24.320 --> 38:27.320
ไม่ว่างแล้ว ไม่เห็นเหรอ
ว่าฉันกลับมาทำงานใหม่แล้ว

38:27.880 --> 38:30.080
นายยังทำงานอีกเหรอ บ้านนายขาดเงินที่ไหนกัน

38:30.680 --> 38:31.840
อยู่ว่างไม่เป็น

38:31.920 --> 38:35.200
งานของฉันเนี่ย
เพื่อนของลูกคนเล็กเป็นคนแนะนำมา

38:35.280 --> 38:36.360
ไม่รู้จักเสพสุขเอาซะเลย

38:36.440 --> 38:39.400
นายไม่เข้าใจหรอก
นี่น่ะ เรียกว่ายุ่งแต่มีความสุข

38:39.480 --> 38:40.320
อยากได้อะไรหน่อยไหม

38:40.400 --> 38:42.800
เอาถั่วแดงมาหน่อย
จะกลับไปทำซาลาเปาไส้ถั่วแดง

38:42.880 --> 38:45.080
- หลานสาวคนเล็กอยากกิน
- ได้

38:47.080 --> 38:49.120
- สองถุงพอไหม
- พอๆ

38:49.200 --> 38:51.840
เหล่าหู นายเตะลูกขนไก่ทุกวัน
หัวเข่าจะเจ็บเอานะ

38:51.920 --> 38:53.200
ไม่ซื้อขาหมูไปตุ๋นหน่อยเหรอ

38:53.280 --> 38:54.120
ไป ไป

38:54.200 --> 38:55.880
ไม่เคยเหนื่อยหรือไง

39:18.080 --> 39:19.280
อยู่บ้านพอดีเลย

39:20.920 --> 39:22.080
คุณย่ามาเหรอคะ

39:22.160 --> 39:23.800
อยู่คนเดียวเหรอ

39:23.880 --> 39:25.000
แม่ไปไร่แล้วค่ะ

39:25.800 --> 39:28.240
มา ฉันจะแนะนำให้รู้จัก

39:28.320 --> 39:30.360
เธอชื่อสวี่หงโต้ว

39:30.440 --> 39:34.000
เป็นเพื่อนบ้านที่อยู่ข้างๆ เธอ
โฮมสเตย์นั้นน่ะ เธอซื้อต่อมา

39:34.080 --> 39:35.960
เดี๋ยวจะเริ่มตกแต่ง

39:36.040 --> 39:37.760
อาจจะเสียงดังสักหน่อย

39:38.560 --> 39:40.360
- เถ้าแก่
- สวัสดีค่ะๆ

39:40.440 --> 39:41.560
เรียกฉันว่าหงโต้วก็ได้ค่ะ

39:41.640 --> 39:43.680
ต่อไปเราจะเป็นเพื่อนบ้านกันแล้ว

39:43.760 --> 39:45.360
อาจจะเสียงดังรบกวนพวกคุณ

39:45.440 --> 39:47.160
ถ้ามีอะไร บอกฉันได้เลยนะคะ

39:47.800 --> 39:50.800
- ไม่เป็นไรค่ะ
- บ้านเขาน่ะ อัธยาศัยดี

39:52.040 --> 39:54.240
พบกันครั้งแรก เลยเอาของมาฝากนิดหน่อยค่ะ

39:54.840 --> 39:56.680
- ไม่ต้องหรอกๆ
- ไม่เป็นไรเลยค่ะ ไม่เป็นไร

39:56.760 --> 39:58.720
ถือมาแล้ว รับไว้เถอะ

40:01.200 --> 40:02.280
ขอบคุณนะคะ

40:02.360 --> 40:03.480
งั้นพวกเราไปก่อนนะคะ

40:03.560 --> 40:04.800
- ไปก่อนนะ
- กลับดีๆ นะคะ

40:08.600 --> 40:09.720
ระวังนะคะ

40:16.200 --> 40:17.320
ไปกันเถอะ

40:34.120 --> 40:35.800
- เธอกลับเข้าไปเถอะ
- กลับเข้าบ้านเถอะค่ะ

40:35.880 --> 40:37.400
น้า เดินดีๆ นะ

40:37.480 --> 40:38.600
- บ๊ายบาย
- มาบ่อยๆ นะ

40:38.680 --> 40:39.600
ค่ะ

40:50.560 --> 40:52.320
อยู่บ้านหรือเปล่า

40:52.400 --> 40:53.760
น่าจะอยู่มั้ง

40:54.520 --> 40:55.560
ปู่หยางครับ

40:58.640 --> 40:59.680
ปู่หยางครับ

41:01.160 --> 41:04.480
ร้านหนังสือนี้จะทำให้ชุมชนเรา
มีรายได้จากการท่องเที่ยวมากมาย

41:04.560 --> 41:06.880
แล้วยังมีงานให้ทำอีกหลายตำแหน่ง

41:06.960 --> 41:09.920
แถมยังช่วยเพิ่มยอดขาย
ให้งานฝีมือดั้งเดิมอีกด้วย

41:19.960 --> 41:22.280
หลักๆ ก็ประมาณนี้

41:22.360 --> 41:26.080
ปู่หยาง อย่าเอาแต่ฟังฉันพูดสิคะ ปู่คิดว่ายังไงคะ

41:27.480 --> 41:28.880
ความคิดของฉันน่ะเหรอ

41:29.400 --> 41:31.800
สองคำเลยนะ ไม่ขาย

41:32.480 --> 41:34.080
ไม่ใช่ขาย เช่าค่ะ

41:34.680 --> 41:35.720
งั้นสองคำเหมือนเดิม

41:36.360 --> 41:37.200
ไม่เช่า

41:38.640 --> 41:40.080
ทำไมไม่ให้เช่าล่ะคะ

41:40.160 --> 41:41.520
งั้นฉันจะพูดแค่สามคำ

41:42.840 --> 41:43.920
ไม่อยากให้

41:45.720 --> 41:46.560
ปู่หยางครับ

41:47.160 --> 41:49.000
มีเหตุผลหน่อยสิครับ

41:49.080 --> 41:51.680
บ้านเก่าหลังนั้นของปู่น่ะ
ก็ไม่มีใครอยู่แล้ว ปล่อยทิ้งรกร้างไว้เปล่าๆ

41:51.760 --> 41:52.920
ถ้าปู่ให้เช่า

41:53.000 --> 41:55.040
ก็ได้เงินไม่น้อยเลยนะครับ จริงไหม

41:56.400 --> 41:58.520
ฉันไม่ได้ขาดเงิน ลูกชายส่งเงินให้ตลอด

41:58.600 --> 41:59.880
ฉันไม่ขาดเงิน

42:01.840 --> 42:04.640
งั้นถ้าสองปีข้างหน้า หลานปู่สอบเข้ามหาวิทยาลัย
หรือแต่งงาน

42:04.720 --> 42:05.840
ไม่ต้องใช้เงินเหรอ

42:06.920 --> 42:08.200
ตั้งแต่นายกลับมา

42:08.960 --> 42:09.840
แล้วก็เธอ

42:10.440 --> 42:13.600
เพิ่งจะเรียนจบมาหมาดๆ
ดันมาเป็นข้าราชการในชุมชน

42:14.600 --> 42:15.880
ดูตัวของพวกเธอสิ

42:16.800 --> 42:18.640
ก่อเรื่องวุ่นวายไปทั่ว

42:19.240 --> 42:21.120
ในชุมชนถูกพวกเธอทำอะไรไปบ้าง

42:22.000 --> 42:25.320
และจะทำอะไรต่อนะ การท่องเที่ยว และพัฒนา

42:25.400 --> 42:28.080
เธอดูสิ คนที่มาชุมชนเรา

42:28.160 --> 42:30.080
ถือกล้องถ่ายแชะๆ

42:30.160 --> 42:31.880
ไปตรงนู้นก็แชะๆ

42:33.200 --> 42:34.120
และจะทำอะไรนะ

42:34.200 --> 42:35.400
สร้างร้านหนังสือ

42:36.560 --> 42:39.000
ในสมองของพวกเธอมีแต่เรื่องเงิน

42:40.360 --> 42:42.160
ฉันบอกไว้เลย

42:42.240 --> 42:44.360
สองคำ ไม่ให้เช่า

43:03.760 --> 43:06.920
ในสายตาปู่หยาง เราเป็นแบบนั้นเหรอ

43:07.840 --> 43:10.120
ฉันเองก็คิดไม่ถึง

43:10.200 --> 43:12.800
เรื่องดีๆ แท้ๆ ทุกคนก็มีความสุขกันหมด

43:12.880 --> 43:16.040
ใครจะคิดล่ะว่า จะมีปัญหาตรงนี้ได้

43:16.120 --> 43:17.400
ไม่เป็นไร

43:17.480 --> 43:19.600
เดี๋ยวฉันค่อยคุยกับคนในบ้านเขาอีกที

43:20.560 --> 43:22.880
ได้ คุณมีเบอร์ของพวกเขาไหม

43:22.960 --> 43:24.480
ถ้าไม่มี เดี๋ยวฉันไปหาที่ห้องทำงานให้

43:24.560 --> 43:25.960
หยางกว้านจวินมีแน่นอน

43:26.920 --> 43:27.760
ได้

43:30.680 --> 43:31.960
หงโต้วกับคุณย่านี่

43:34.360 --> 43:37.520
โฮมสเตย์จะเริ่มสร้างแล้ว
ฉันก็เลยให้ย่าพาหงโต้ว

43:37.600 --> 43:40.000
ไปทักทาย ให้ของขวัญเพื่อนบ้าน

43:41.240 --> 43:42.240
หงโต้ว

43:43.400 --> 43:44.720
ซินซิน บังเอิญจังเลย

43:44.800 --> 43:47.400
บังเอิญอะไรล่ะ ชุมชนใหญ่แค่นี้เอง

43:48.960 --> 43:50.000
ทักทายครบหรือยัง

43:50.520 --> 43:51.520
หรืออีกหลัง

43:51.600 --> 43:54.480
พวกเธอไปบ้านเต๋อชิงมาเหรอ เต๋อชิงอยู่ไหม

43:56.280 --> 43:58.400
ตอนนี้ลุงเต๋อชิงไม่อยู่ครับ อยู่แค่ปู่หยาง

43:58.480 --> 43:59.560
อย่าเพิ่งเข้าไปเด็ดขาดนะ

43:59.640 --> 44:01.400
ใช่ค่ะ ตอนนี้เขากำลังโกรธพวกเราอยู่

44:01.480 --> 44:03.600
ถ้าเขารู้ว่า เป็นเรื่องทำโฮมสเตย์
เขาโมโหยิ่งกว่าเดิมแน่

44:03.680 --> 44:05.320
ของพวกนี้ได้ถูกโยนออกมาแน่

44:05.400 --> 44:07.160
ถ้าพวกย่าเข้าไปตอนนี้ วิ่งไปเจอระเบิดเลยนะ

44:10.040 --> 44:11.760
ทำไมเหรอ พวกคุณไปพูดอะไรมาเหรอ

44:12.800 --> 44:15.400
ก็แค่จะเช่าบ้านเก่าของเขา เปิดร้านหนังสือเอง

44:15.480 --> 44:17.360
เรื่องนี้กลับไปค่อยคุยกันนะ

44:17.440 --> 44:18.640
อย่าเพิ่งเข้าไปเลย เหลือบ้านอีกหลังใช่ไหม

44:18.720 --> 44:19.680
ไปหลังนั้นก่อน ใช่ๆ

44:21.200 --> 44:24.400
หงโต้ว หยิบของ เข้าไปกับย่า

44:24.920 --> 44:25.920
ย่าครับ

44:27.400 --> 44:29.080
- ย่า
- อย่าไป อย่าไป

44:30.320 --> 44:31.720
ปู่หยางอยู่ไหม

44:36.920 --> 44:39.560
คุณไม่เข้าไป ปกป้องหงโต้วแฟนคุณเหรอ

44:41.960 --> 44:43.080
ยังมีย่าอยู่ไม่ใช่เหรอ

44:56.720 --> 44:59.080
ปู่หยาง เราไปแล้วนะ

45:02.840 --> 45:05.160
ปู่หยางให้ซี่โครงมาด้วย

45:07.080 --> 45:09.080
เรื่องยากตรงไหน

45:09.160 --> 45:11.360
ไปแล้วนะ เหลือหลังสุดท้าย

45:17.400 --> 45:19.920
พวกเราควรจะเอาของอะไรมาด้วยใช่ไหม

45:23.400 --> 45:24.520
คงงั้นมั้ง

48:08.400 --> 48:10.600
คำบรรยายโดย ณัญวลัญช์ จิรวัฒน์
่ไหม