- อย่านะ อย่า - หลีกไป
- ให้ไอ้ชั่วนั่นออกมา - เธอ
เธออย่าคิดว่าฉันไม่กล้าทำอะไรผู้หญิงนะ
จะบอกอะไรให้นะ
ไม้กวาดนี่ใช้กวาดพื้นในส้วมทุกวัน
แกยังมัวพูดแพล่มอะไรกับนางอีก
แกไป ไปจัดการสิ
เธอบอกว่าเธอเป็นแฟนมัน
แล้วเธอรู้ไหมว่ามันแอบไปกิ๊กกับคนอื่น
เขาบอกว่าไม่ได้ทำ
เขาไม่รู้จัก เขาไม่รู้
- ไม่รู้จักงั้นเหรอ - ไม่ได้ทำงั้นเหรอ
ไม่ได้ทำ แล้วจะวิ่งหนีตอนถามทำไม
อย่ามาทำไขสือ
ถุย
แกดึงเธอไว้ ฉันจะไปแย่งไม้กวาด
ไป เร็วเข้า
อย่าๆ
เข้าไปจัดการมันพร้อมกันเลย
เธอรีบหลบไป
- ดูเพื่อนฉันสิ - ออกไปห่างๆ ฉัน
สมควรแล้ว
- พี่ม่านจวิน - เซี่ยจือเหยา
- มาสักที - เกิดอะไรขึ้น คุณเป็นอะไรไหม
พวกเขารุมตีเสี่ยวอวี๋
หาว่าเสี่ยวอวี๋ไปแย่งแฟนเพื่อนที่กำลังจะแต่งงาน
เป็นไปไม่ได้หรอก
พวกมันมาแล้ว เรียกพวกมา
เรียกพวกมาเหรอ
ไม่ใช่ๆ เดี๋ยวก่อนๆ
พูดให้ชัดเจนก่อน ใครแย่งแฟนใคร
เพื่อนฉัน จินหมิง
จินหมิงเหรอ
ทำไมชื่อคุ้นๆ
ร้านขายน้ำหวานหน้าหมู่บ้านไง
จินจื่อนี่เอง
- เขาให้พวกนายมาเหรอ - อย่าเหมารวมไปถึงลูกพี่ฉัน
เป็นพวกเราสามคนเอง
ที่อยากสั่งสอนไอ้เลวนี่
ก็เขาบอกแล้วว่าเขาไม่รู้เรื่อง
ไม่รู้จักผู้หญิงคนนั้น นายฟังไม่เข้าใจหรือไง
งั้นเธอก็เรียกมันออกมาสิ
ฉันจะทำให้มันรู้จักเอง
ไอ้เลวนี่ดูแวบแรก ก็รู้ว่าไม่มีอะไรดี
รอแป๊บนะ ฉันขอโทรหาจินจื่อ
ให้แน่ใจก่อน
ยังจะโทรอีก
น่าจะเข้าใจผิดกันนะ
เข้าใจผิดเหรอ เธออย่ามาอ้างว่าเข้าใจผิด
นายเป็นคนที่ไหนของตงเป่ยเหรอ
เสิ่นหยาง ทำไม
เสิ่นหยางเหรอ
งั้นเราก็เป็นคนบ้านเดียวกันครึ่งนึงสิ
ผู้ชายตงเป่ยทุกคนรักความยุติธรรม
ก็จริง
จินจื่อ
มีลูกน้องของนายสามคน
บอกว่าหูโหย่วอวี๋คนที่บ้านพักเรา ไปแย่งแฟนนาย
พวกเขาเลยมาเอาคืน
แฟนของจินหมิงน่ะ เป็นกิ๊กกับคนที่เป็นนักร้อง
ก็คือคนที่อาจารย์หูไปร้องเพลงแทน
ตอนนี้คนนั้นหนีไปลี่เจียงแล้ว
ขอบใจนะ
อาจารย์หู
แล้วคุณหนีทำไม คุณก็อธิบายสิ
ผมอธิบายพวกเขาก็ไม่ฟังหรอก
ไม่เป็นไร ไม่ใช่ครั้งแรกเสียหน่อย
มีครั้งนึง
มีผู้หญิงมาหลอกคบกับผม
สุดท้าย พอผมเพิ่งจะตอบตกลง
แฟนเธอก็โผล่มา
แล้วเรื่องครั้งนี้จะจัดการยังไง
ก็ปล่อยไว้แบบนี้แหละ จำคนผิดนี่นา
จะว่าไป
คนที่ชื่อจินจื่อคนนั้นก็น่าสงสาร
เพื่อนสามคนนั้นของเขา ยังรักความยุติธรรมมากด้วย
ผมก็ไม่ได้เจ็บหนัก ปล่อยไว้แบบนี้แหละ
ไม่ได้
แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ
ขอโทษ
ไม่จำเป็นหรอก
เขามาขอโทษผม แล้วจะเปลี่ยนอะไรได้
ยังไงเขาต้องมาขอโทษ
พวกคุณกลับไปกันก่อนเถอะ ดึกมากแล้ว
ผมก็จะขึ้นไปอาบน้ำเหมือนกัน
เหม็นไปทั้งตัว
กลับไปกันเถอะ
จะไม่เป็นไรใช่ไหม
ฉันช่วย
ขอบใจนะ
รีบพักผ่อนล่ะ ฝันดี
สวี่หงโต้ว
คุณคิดว่าผมเป็นยังไง
ฉันก็พูดอยู่ตลอดว่าคุณดีมากไม่ใช่เหรอ
ผมอยากบอกกับคุณ เรื่องสถานการณ์ของผมคร่าวๆ
ไม่ๆ
มันดึกมากแล้ว
พรุ่งนี้ค่อยพูด
พรุ่งนี้ฉันอยากกินก๋วยเตี๋ยวหม้อเล็ก
แล้วก็เดินเล่นที่ชายหาด พอกลับมาแล้วค่อยว่ากัน
ได้
ฝันดีค่ะ
ฝันดีครับ
ไม่ได้
ผมต้องพูดตอนนี้
คุณต้องพูดคืนนี้ให้ได้เลยเหรอ
ผมอัดอั้น
ได้ งั้นพูดมา
สวี่หงโต้ว ตอนนี้ผมมีหนี้
เงินในบัตรมีอยู่ประมาณห้าแสน เป็นเงินหมุนเวียน
ผ่าน อันนี้ฉันรู้ ข้ามเรื่องเงินทองไป
ผมอยู่กับย่ามาทั้งชีวิต
พ่อผมกับแม่เลี้ยงผมทำธุรกิจดอกไม้ที่คุนหมิง
ผมยังมีน้องชายอยู่ม.ปลาย ที่ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราว
แม่เลี้ยงผมเป็นคนดีมาก
อันนี้ฉันก็รู้
เรื่องถัดไป
พูดเรื่องของคุณสิ
ด้วยอายุผมตอนนี้
ผมยังไม่ประสบความสำเร็จ ตามมาตรฐานของคนทั่วไป
ผมไม่ได้ซื้อบ้านที่เมืองใหญ่
มีแค่บ้านที่เป็นมรดกในชุมชน แล้วก็มีที่ดิน
และธุรกิจในอนาคตที่ไม่ค่อยชัดเจนนัก
อันนี้ ฉันก็พอจะรู้
พวกนี้คือสิ่งที่ผมเตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว
สวี่หงโต้ว
หลายปีมานี้ ผมเจอคนมามากมาย
ผู้หญิงดีๆ ก็มาก
แต่ไม่รู้ทำไม ผมถึงไม่รู้สึกอะไรเลย
ผมไม่รู้สึกกับใครเลย
ผมรู้สึกแค่กับคุณ
อาจเป็นเพราะคุณคือคนที่ใช่
คุณนำพาสายลมมาให้ผม
คุณเข้าใจไหม
พอจะเข้าใจนิดหน่อย
แต่ก็ไม่ได้เข้าใจมาก
เดี๋ยวสิ ทำไมคุณไม่เข้าใจล่ะ
ลมพัดทำให้แม่น้ำเกิดระลอกคลื่น คุณเข้าใจไหม
ไม่สิ สวี่หงโต้ว
คุณอย่ามาทำไขสือ คุณชอบให้ผมพูดแบบนี้ใช่ไหม
คุณพูดจบแล้วเหรอ
จบแล้ว
เราเป็นแฟนกันได้ไหม
ไม่
ไม่เหรอ
ไม่
เดี๋ยวสิ ครั้งที่แล้วก็ไม่ ครั้งนี้ก็ไม่อีก
คุณอยากให้ ผมขอสามรอบเลยเหรอ
ฉันบอกแล้วไง ว่าพรุ่งนี้ค่อยคุย
พรุ่งนี้พอตื่นมาใช่ไหม
คุณให้ฉันแต่งตัวสวยๆ แต่งหน้าสักหน่อย
แล้วคุณก็สารภาพรักที่ทะเลสาบ
ฉันจะตอบตกลง แถมยังจุ๊บให้ด้วย
แต่ตอนนี้คุณทำเสียเรื่องหมดเลย จบกัน
สวี่หงโต้ว
คุณไปเปิดประตูให้ผมเดี๋ยวนี้เลย
ไม่มีทาง
เชิญคุณอัดอั้นต่อไปเถอะ
เดี๋ยวก่อน สวี่หงโต้ว
คุณป๊อดใช่ไหม ไม่กล้าใช่ไหม
แล้วแต่คุณจะคิด เจอกันพรุ่งนี้
(เซี่ยจื่อเหยา)
(ฉันกำลังจะไปเปิดประตูให้)
มาพูดให้เคลียร์
ตอนนี้เราเป็นอะไรกันแน่
คุณบ้าหรือเปล่า
ปีนหน้าต่างดึกดื่น ตกลงไปสูงขนาดนี้จะทำยังไง
ใครให้คุณไม่เปิดประตูให้ผมล่ะ
- ก็ได้ เดี๋ยวฉันเปิดให้เดี๋ยวนี้ - ไม่ต้องแล้ว
ตรงนี้แหละ จูบได้ไหม
คุณอย่าขำสิ ตกลงว่าจูบได้ไหม
คุณนี่ดุจริงๆ
ฉันบอกคุณแล้วไงว่าได้
ยืนสูงขนาดนี้ รีบลงไปเถอะ ฉันจะไปเปิดประตูให้
ได้
เกิดอะไรขึ้น
ขาผมแพลงแล้ว
ไม่เป็นไรนะ
เซี่ยจือเหยา
ขาไม่แพลงแล้วเหรอ
ขาแพลงอะไร
คุณแกล้งขาแพลงเหรอ
เซี่ยจือเหยา อย่าได้คืบจะเอาศอก
ขออีกจูบ
สวี่หงโต้ว
รอแป๊บนะ ลงไปเดี๋ยวนี้ล่ะ
ครับผม
(บ้านโหย่วเฟิง)
ไปกันเถอะๆ ไปสาย เดี๋ยวหมดก่อน
- มาๆ - เร็วๆ
มานี่ ค่อยๆ ไม่ต้องรีบ
เมื่อคืนหลับสนิทไหม
ไม่เลย
ตีสามยังส่งข้อความมาหาฉันอีก
คุณบ้าหรือเปล่า
คุณก็ไม่ได้ตอบกลับผมนี่
คุณพี่คะ ตีสามนะ
ตีสามคุณไม่หลับไม่นอนหรือไง
- ไป - ไปกัน
คุณนี่ใช้ได้จริงๆ
อะไรเหรอ
ดีมาก
เซี่ยจือเหยา
เอวคุณเล็กมากเลยนะ
อย่าจับมั่ว ระวังความปลอดภัยด้วย
ฉันจะจับ
จะไปแล้วนะ
- ไปเลย - ไปแล้วนะ
สวยจัง
กว้างมาก
คิดถึงตึกสูงๆ ไหม
ในอนาคตอาจจะคิดถึงก็ได้มั้ง
คิดถึงการใช้ชีวิตในเมือง อะไรทำนองนั้น
คนเราก็แบบนี้แหละใช่ไหม
ความคิดเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา
พอได้ทุกอย่างมาหมดแล้ว ก็เป็นธรรมดาที่จะเปลี่ยนไป
พอได้ทุกอย่างมาแล้ว ก็เป็นธรรมดาที่จะเปลี่ยนไปงั้นเหรอ
ผู้หญิงสวยๆ นี่ไว้ใจไม่ได้เลย
ฉันหมายถึงเรื่องราวต่างๆ
คุณอย่าแปลความฉันผิดสิ
เริ่มลงไม้ลงมือแล้ว แย่แล้วๆ
ล้อเล่นน่า ทำจริงจังไปได้
ผู้ชายเจ้าเล่ห์
ผมเนี่ยนะ ผู้ชายเจ้าเล่ห์
ผมเป็นผู้ชายผู้ใสซื่อ เหมือนน้ำใสก้นบ่อ
ผมเจ้าเล่ห์ตรงไหน
ฉันจะบอกให้นะ ฉันก็เพิ่งรู้ตอนกลับมาครั้งนี้แหละ
คิดดูสิ ก่อนฉันจะไป
ทำไมคุณต้องส่งสร้อยไม้แกะสลักให้ฉัน
แถมไปสารภาพรักที่ชายหาด
แต่งตัวซะหล่อ
แถมยังเอาใจใส่ขนาดนั้นอีก จริงไหม
คุณอยากให้ฉันหวั่นไหวหลังกลับไปใช่ไหมล่ะ
คุณคิดว่าคุณเจ้าเล่ห์ไหมล่ะ
ผมไม่เห็นคุณจะหวั่นไหวตรงไหน
คุณกลับไปก็ย้ายบ้านเลยไม่ใช่เหรอ
วันๆ ในโมเมนต์วีแชต ก็เอาแต่โพสต์บะหมี่ที่พ่อคุณทำ
เกี๊ยวที่แม่คุณห่อ
แถมยังพัดลมของยาย เมื่อ 20 ปีก่อน มีความสุขอยู่ทุกวัน
ไม่เหมือนผมที่อกหัก อารมณ์ขุ่นมัว
ฉันมีความสุขตรงไหน
ฉันสบสนมากต่างหาก
ฉันไม่คบแฟนแบบทางไกล
ใช่ ผมรู้
สำหรับคุณ อยู่คนละเมืองก็คือรักทางไกลแล้ว
แต่ว่าก็รู้สึกเบาใจนะ
ความคิดของคน อาจเปลี่ยนไปได้ตลอดเวลาจริงๆ
เมื่อคุณพบคนต่างกัน มาตรฐานก็ต่างตาม
แต่ฉันไม่ใช่เด็กแล้ว
ที่รู้สึก จะไม่สนใจอะไรเลย
ยังไงก็ต้องคิดว่าอนาคตควรจะทำยังไง
ต้องมีวิธีที่พอจะเป็นไปได้
ถึงค่อยคิดขั้นต่อไป ใช่ไหม
ใช่ ตอนนั้นผมก็คิดนะ
ถ้าคุณกลับปักกิ่งจริงๆ
อย่างมาก ผมก็บินไปหาคุณที่ปักกิ่ง
แต่ใครจะคิดล่ะว่า คุณวางแผน
จะกลับมาซื้อโฮมสเตย์
ฉันจะบอกให้นะ
โฮมสเตย์น่ะ ก่อนที่ฉันจะตัดสินใจทำ
ฉันเองก็ทำการบ้านมาหนักมาก
ฉันไปถามผู้เชี่ยวชาญตั้งหลายคน
แล้วก็ยังลังเลอยู่นาน
สุดท้าย เรื่องร้านหนังสือก็ทำให้ฉันมีมั่นใจในที่สุด
แล้วก็ ลูกพี่ลูกน้องฉัน
อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับเธอ ก็ทำให้ฉันรู้สึกว่าลังเลไม่ได้อีกต่อไป
คนเรามีเรื่องไม่คาดคิดตั้งเยอะ
ฉันไม่อยากเสียเวลาไปขนาดนั้น หลังคิดหน้าคิดหลัง
มีเรื่องให้กังวลมากมาย
ยังไงคนเราก็คาดการณ์ไม่ได้อยู่แล้ว
ใช่ไหม
เซี่ยจือเหยา
คุณเป็นหนึ่งในเหตุผลนะ แต่ไม่ใช่เหตุผลหนึ่งเดียว
ฉันตัดสินใจทำเรื่องนี้ ก็เพื่อตัวฉันเอง
เพราะงั้นฉันจะรับผลลัพธ์เอง
คุณไม่จำเป็นต้องมารับผิดชอบแทน
คุณอย่าเพิ่งขีดเส้นกั้นผมขนาดนั้น
ผมจะไม่รับผิดชอบได้ยังไง
ผมอยู่ตรงนี้ทั้งคน
ในฐานะที่ผมเป็นแฟนคุณ และเป็นเดือนของชุมชน
ผมต้องรับผิดชอบอยู่แล้ว
เราแค่รับผิดชอบตรงนี้ของกันและกันก็พอ
คุณแค่รับผิดชอบตรงนี้ก็พอ
แต่ส่วนทั้งหมดของคุณ ผมจะรับผิดชอบเหมือนกัน
เมื่อไรพวกคุณสองคน จะเห็นฉันสักที
เสี่ยวฉิน
แคนดี้
พี่หงโต้ว
ทำยังไงถึงให้ผู้ชายมารับผิดชอบเราได้เหรอ
แปลกมากๆ
หยางจื้อหนานไม่เคยพูดแบบนี้เลย
เรื่องนี้พูดยากนะ
หรือเป็นเพราะว่า เขาคิดว่าไม่คู่ควรกับฉัน เลยไม่กล้าพูด
เสี่ยวฉิน
เธอจะไปทำไร่ไม่ใช่เหรอ ทำไมยังไม่ไปอีกล่ะ
น่ารำคาญชะมัด ไปละ
ไปกันเถอะ เราก็ไปทำงานกัน
กระเป๋าคุณ
วันนี้ก็เป็นวันที่เต็มไปด้วย ความสดใสมีชีวิตชีวาอีกหนึ่งวันนะ
วันที่สดใสมีชีวิตชีวา
บ้านหลังนี้อายุเท่าไรครับ
บ้านหลังนี้ก็มีอายุไม่น้อยแล้วละครับ
เป็นบ้านบรรพบุรุษ มีประวัติศาสตร์กว่าร้อยปีแล้ว
แต่ก่อน แต่ละครอบครัวมีชีวิตที่ดี
พังแล้วก็สร้างใหม่
บ้านหลังนี้ บรรพบุรุษเป็นคนคุมม้าแบกของ
หาเงินมาสร้างบ้านหลังนี้
ต่อมาน่ะ
ลูกหลานของเขาไม่ค่อยเอาไหน ครอบครัวก็เลยจนลง
ก็เลยยังไม่ได้สร้างบ้านใหม่
บ้านหลังนี้น่ะ ซ่อมไปซ่อมหลายครั้ง
อยู่ไปอยู่มา กลายเป็นเป็นบ้านโบราณแล้ว
ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะครับ ที่จะเก็บรักษาไว้ให้ได้
เป็นสถานที่เยี่ยมจริงๆ
คุณชอบที่นี่เหรอ
ก่อนหน้านี้ดูมาหลายที่แล้ว
ถ้าไม่ใช่เป็นดินเพาะปลูก ก็เป็นที่ที่มีคนอยู่
ทำเป็นที่อาศัยไม่ได้
ที่นี่กำลังดีเลย
พื้นที่ไม่เล็ก มีประวัติศาสตร์
เราปรับปรุงเองได้
แต่ข้อเสียอย่างเดียวคือ
มันอยู่ลึกสุดในชุมชน
เข้าออกลำบาก ถนนเส้นนี้เดินได้อย่างเดียว
หัวหน้าจาง ขอทดสอบคุณหน่อย
ทดสอบอะไร
เมื่อกี้นี้ฉันเห็นบนกำแพงของบ้านหลังหนึ่ง
เขียนว่า “บัวพ้นน้ำ” บ้านนั้นสกุลอะไรคะ
สกุลหลี่ไง
“สืบทอดสุจริต” ล่ะคะ
สกุลหยาง
“สาครไร้คลื่น” ล่ะ
- เอ่อ - สาครไร้คลื่นไม่ใช่เป็นชื่อสกุลหรอกครับ
มันหมายถึงว่า ที่แห่งนี้สภาพแวดล้อมดีมาก
สาครไร้คลื่น ใต้หล้าร่มเย็น วันเวลาดีๆ ใต้หล้าสงบสุข
น่าสนใจ เดี๋ยวฉันไปหาเพิ่ม เผื่อมีอะไรอีก
เพิ่งเรียนจบน่ะครับ เลยไฟแรงหน่อย
ดีจริงๆ
(สัญญาโอนโฮมสเตย์)
ไม่มีปัญหา เซ็นได้
หน้าสุดท้าย เธอเซ็นตรงเป็นฝ่ายข. ด้วยนะ
- ตรงนี้ใช่ไหม - ใช่ๆ
เรียบร้อย
เดี๋ยวอีกสักพัก จะเรียกคนส่งของมา
หลังเซ็นเสร็จ เถ้าแก่หลี่กับเจ้าของบ้าน จะส่งสัญญากลับมา
ภายในเจ็ดวัน เราต้องโอนเงินไปให้
ได้ งั้นฉันไปทำงานก่อนนะ
ยังมีสัญญาร่วมมือของเราอีกหนึ่งฉบับ
เซ็นตรงนี้ถูกไหม
คุณลองอ่านก่อนสิ
พ่อของฉันอ่านแล้ว เขาบอกว่าไม่มีปัญหา
เดี๋ยวก่อน
คุณถ่ายรูปให้พ่อคุณดูก่อน
เผื่อฉันแก้สัญญาล่ะ
รู้ไหมทำไมฉันถึงร่วมหุ้นกับคุณ
มืออาชีพ สุขุม ใจกว้าง
(ฝ่าย ก.: หลินน่า)
งั้นว่างแล้วอ่านด้วยนะ
(ร้านกาแฟโหย่วเฟิง)
เอาละ
ฉันต้องรีบไปทำงานแล้ว
ฉบับนี้ของคุณ
ฉบับนี้ฉันเอาไปนะ
ตอนนี้เรามาถึงจุดเช็กอินที่สอง
ในวิดีโอโปรโมทแล้วค่ะ
ร้านไม้แกะสลัก
พวกคุณดูด้านหลังสิคะ
วันนี้ช่างแกะสลักสุดหล่อ ที่อยู่ในวิดีโอโปรโมทก็อยู่ด้วยค่ะ
วันนี้ทริปเช็กอินของเรา โชคดีสุดๆ ไปเลย
พวกเราเข้าไปทักทายเขาด้วยกันนะคะ ไปค่ะ
สวัสดีค่ะ สุดหล่อ
สวัสดีครับ
คุณชื่ออะไรคะ
เซี่ยเซี่ยครับ
เซี่ยเซี่ย
ฉันขอแนะนำตัวเองหน่อยนะคะ
ฉันชื่อเป่าโจ้วหลัวลี่ เป็นบล็อกเกอร์สายท่องเที่ยว
นี่คือทีมงานถ่ายทำของฉันค่ะ
สวัสดีครับๆ
คือพวกเราเห็น วิดีโอโปรโมทชุมชนของพวกคุณในเน็ต
รู้สึกว่ามันเยี่ยมมากเลย แต่รีวิวยังน้อยมาก
ดังนั้นครั้งนี้พวกเราก็เลย มีทริปพิเศษมาเช็กอินแบบนี้ค่ะ
ยินดีต้อนรับครับ
เขาน่ารักมากเลยค่ะ
นี่คุณกำลังแกะสลักอะไรเหรอคะ
ดอกบัวครับ
ดอกบัว
ดอกบัวใหญ่ขนาดนี้ เอาไปใช้อะไรเหรอคะ
เอาไปแขวนที่ผนังครับ
ของตกแต่งเหรอคะ
สวยมากเลยค่ะ
คุณก็ไลฟ์สดอยู่เหรอ
ครับ ก็ไม่ได้มีคนดูมากเท่าไร
คนชม 22 คน
บัญชีชื่อว่าเซี่ยเซี่ยที่กำลังพยายามย้ายก้อนหิน
เซี่ยเซี่ยที่กำลังพยายามย้ายก้อนหิน
ทุกคนจำชื่อช่องนี้ไว้นะคะ แล้วเข้ามาดู เซี่ยเซี่ยที่น่ารักของเราเยอะๆ นะคะ
สวัสดีครับทุกคน
สวัสดีครับ น้ำปั่นได้แล้วครับ
ขอบคุณค่ะ ลาก่อน
(ร้านเครื่องดื่มเสี่ยวจิน)
คนสวย ดับอารมณ์ร้อนหน่อยนะ
เด็กๆ
มานี่สิ
ขอบคุณค่ะ
คุณคนสวย เอ่อ…
สถาปนิกกับหัวหน้าจ้าว รู้สึกว่าบ้านหลังนี้โอเค
ใหญ่พอดี แถมยังเป็นบ้านโบราณด้วย
พวกเขาสามารถดัดแปลงเชิงอนุรักษ์ได้
แต่ติดที่ปัญหาเดียว คือรู้สึกว่าตำแหน่งที่ตั้งไม่ค่อยน่าพอใจเท่าไร
ก็ไม่น่าพอใจจริงๆ
รถรับส่งเข้าไม่ถึง
ถนนแคบไปหน่อย รถเข้าไปไม่ถึง ต้องเดินอย่างเดียวเท่านั้น
แต่ถ้าเปลี่ยนมุมคิด
เธอดูตรงนี้สิ
ถ้าบ้านหลังนี้อยู่ตรงกลาง
ทางซ้ายเป็นโฮมสเตย์ ทางขวาเป็นโรงย้อมผ้า
ที่จริงชุมชนก็ไม่ได้ใหญ่ กระจุกอยู่รวมด้วยกัน
เดินเท้าสะดวกสุดแล้ว
ก็เหมือนกับ
โรงภาพยนตร์อยู่ชั้นบนสุด ของห้างสรรพสินค้า
พอคุณดูหนังเสร็จ ก็เดินแวะซื้อของได้อย่างสบาย
ประมาณนั้น
ได้ เดี๋ยวฉันลองคุยดู
ดี เธอลองคุย ปรึกษากับเขาดูนะ
เย็นนี้ฉันนัดสถาปนิก กินข้าวเลยแล้วกัน
ได้ เกือบได้เวลาแล้ว ฉันต้องไปรับย่าก่อน
- ได้ ไปเถอะ ไปเถอะ - ไปก่อนนะ
- บ๊ายบาย - บ๊ายบาย
ย่าครับ
ย่าว่าตอนเย็นเรากินอะไรดี
เธออยากกินอะไร
ผมอยากกิน
ผัดเนื้อวัว
ได้ เดี๋ยวทำให้
แล้วผัดผัก
อาเหยา
ใครเอาเค้กข้าวเหนียวมาให้เหรอ
สวี่หงโต้วเอามาให้น่ะครับ
ตอนไปหมักเหล้าข้าวที่บ้านน้าเป่าผิง
เราได้ทำเค้กข้าวเหนียวพอดี
งั้นเย็นนี้ก็ชวนเขามากินข้าวด้วยสิ
ผมบอกแล้ว แต่เขาไม่มา
เขากลับมาครั้งนี้ ทำไมไม่แวะมากินข้าวที่บ้านเราเลยล่ะ
เขาบอกว่าเกรงใจน่ะครับ
มีอะไรให้ต้องเกรงใจ
มีคนเอาหลานฉันแล้วเหรอเนี่ย
มีคนเอาเธอแล้ว
รีบไปเลย รีบไปชวนเขามากินข้าว
- ไปเลย - เดี๋ยวครับ
เดี๋ยวก่อน ย่า
ถ้าผมเรียกเธอมา ย่าอย่าถามซี้ซั้วนะ
ฉันไม่ถาม ฉันไม่ถาม
ฉันแค่อยากชวนเขามากินข้าว
- ฉันจะหาเรื่องไปทำไม - ได้
- ครับๆ - รีบไปๆ
หงโต้ว
หนูชอบอาเหยาของเรา ตรงไหนเหรอ
ทุกอย่างค่ะ หลักๆ ก็
หล่อ
ทำไมหนู เหมือนย่าตอนสาวๆ เลย
ใช่ไหมคะ
ปู่เขาน่ะ
หน้าตาดีมากเลยล่ะ
หล่อกว่าเขาอีก
ตาก็โต
เพียงแต่ตอนสมัยหนุ่มๆ ไม่ได้เก็บรูปถ่ายเขาไว้
ย่าครับ ไม่มีใครอยากฟัง เรื่องปู่กับย่าตอนวัยรุ่นหรอกนะ
ฉันอยากฟัง ย่าคะ แล้วหลังจากนั้นล่ะคะ
หลังจากนั้นก็แก่แล้ว ขี้เหร่
ถ้าอาเหยาแก่ลง
คงจะขี้เหร่กว่า
ย่าอ่ะ
ย่าไม่ช่วยกันก็ได้ แต่ไม่ต้องช่วยให้มันแย่ลงได้ไหม
ย่าไม่พูดแล้ว
กินข้าวดีกว่า
ขี้เหร่กว่า
ย่า เลิกคีบให้เขาได้แล้ว ให้เขาคีบเองบ้าง
ตะเกียบฉันยังไม่ได้ใช้ สะอาด
ไม่ใช่เรื่องสะอาดหรือไม่สะอาด
ย่าดูสิ ดูในชามเธอ เห็นข้าวไหม
เห็นแต่กับ ย่ากินของย่าเถอะ
ไม่ต้องสนใจเธอ
กินเยอะๆ
กินจนจุกไม่ได้นะครับ
นี่เพิ่งกินไปนิดเดียวเอง
ตอนฉันยังสาว…
ตอนย่ายังสาว ทำแต่งานใช้แรง
จะเหมือนกันไง
มา กิน
ย่า เนื้อวัวมีจานเดียว
เหลือไว้ให้ผมหน่อยดีไหม ผมก็อยากกิน
เธอกินอันนี้ไป
เอามานะ
คุณนี่นะ ทำไมต้องหวงด้วย
ย่าครับ
ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
ผมเป็นหลานแท้ๆ ของย่านะ
ได้ เธอกินอันนี้ไป
เหลือแค่ฉันคนเดียวอีกแล้ว
มีแฟนแล้วดีจริงๆ เลยนะ
(เสี่ยวซิน)
ฮัลโหล เสี่ยวซิน
น่าน่าแย่แล้ว
ฉันลืมปิดก๊อกน้ำในห้องน้ำ
ทำไงดี เดี๋ยวฉันไปตอนนี้เลย
ได้ๆ เดี๋ยวฉันไปเอง
เธอไม่ต้องยุ่ง ไม่ต้องไป
ทำยังไงดีเนี่ย
น่าน่า เกิดอะไรขึ้น
คนงานใหม่ที่ร้านเรา อย่างกับคนใจลอย
ฉันบอกไปว่า ก่อนเลิกงาน ให้เช็ดเคาน์เตอร์อีกรอบ
สุดท้าย เปิดก๊อกน้ำไว้แล้วลืมปิด
กลับถึงบ้านเพิ่งนึกออก
เดี๋ยวผมทำเอง ทำเอง
- นายอย่าเข้ามา - ผมทำเองๆ สกปรกหมดแล้วๆ
ผมกำลังจะกลับบ้านแล้ว เห็นไฟฝั่งนี้เปิดอยู่
ดีนะที่แวะมาดู
เอ่อ นายกินข้าวหรือยัง
ยังเลย
งั้นฉันทำข้าวผัดให้นายดีไหม
ได้ ขอบคุณครับ
ไม่เป็นไร
เชิญจ้ะ
ขอบใจ
ใส่ของผมสิ
แล้วนายใส่อะไรล่ะ
ไม่เป็นไร ผมเดินเท้าเปล่าได้
ไม่ได้หรอก
ไม่มีกลิ่นหรอก
หรือว่าจะให้ผมล้างให้ก่อน
ฉันไม่ได้ห่วงเรื่องนี้
งั้นคุณใส่ซะ ผู้หญิงต้องทะนุถนอม
ช่วงนี้ฉันรู้สึกว่านายโตขึ้นนะ
ขนาดพี่นายยังบอกว่านายสุขุมขึ้น
พึ่งพาได้
นี่ไม่ได้ด่าผมใช่ไหม
ผมยี่สิบสองแล้วนะ
นี่ฉันชมนายอยู่นะ
อาจเป็นเพราะคนเราก็เป็นแบบนี้ล่ะมั้ง
ไม่ทันรู้ตัว ก็ไม่เหลือความเป็นเด็ก
เมื่อก่อนฉันรู้สึกว่า
นายกับน้องชายของเถ้าแก่เซี่ยก็ไม่ต่างกัน
แต่ตอนนี้ ค่อยดูเหมือนผู้ชายขึ้นมาหน่อย
ผมก็เป็นผู้ชายอยู่แล้ว
จริงสิ
วันหน้า นายแกะสลักเทพกวนอูให้ฉันหน่อยสิ
เลือกไม้ดีๆ หน่อย
จะวางไว้กลางห้องโถงในโฮมสเตย์
ได้สิ
แล้วถ้า
ถ้าคุณกับพี่หงโต้ว ร่วมกันเปิดโฮมสเตย์ ก็ไม่ต้องไปแล้วใช่ไหม
ไม่นะ
ไม่เหรอ
จริงด้วย
เป้าหมายของเถ้าแก่เนี้ยสวี่ ไม่ใช่แค่โฮมสเตย์เดียว
ตอนทำแผนก่อนหน้านี้
ก็บอกไว้แล้วว่า จะทำแบรนด์แฟรนไชส์
บางทีอาจจะมีสักวัน
ที่เราจะได้เปิดร้านในชุมชนอื่น
งั้นพนักงานแรกเริ่มอย่างฉัน
บางทีก็อาจจะได้ไปร้านใหม่
พวกคุณอยากจะไปไหนก็ไปได้ สุดยอดเลย
เซี่ยเซี่ย
ถ้าหลังจากนี้ไป นายมีโอกาส
นายต้องลองออกสำรวจท่องโลกกว้างนะ
แบบนี้ สายตาที่นายมองโลกก็จะไม่เหมือนเดิม
ตอนนี้กิจการไปด้วยดี ผมไม่คิดเรื่องพวกนั้นหรอก
แต่ว่า ถ้านายอยากเก็บรักษาไว้
นายก็ต้องเปลี่ยนไปตามโลก
ของที่ไม่เปลี่ยนแปลง
ไม่หมุนไปตามโลก ก็จะถูกคัดออก
พี่เหยาก็พูดแบบนี้
เพราะงั้น
เด็กหนุ่มผู้กล้าหาญ
จงต่อสู้กับการดับสูญของสรรพสิ่ง
จนกว่าจะถึงนาทีสุดท้าย
เป็นไง ข้าวอร่อยไหม
- อร่อย - กินต่อเถอะ
- กินสิ - กำลังกิน
ถนนเส้นนี้สงบมากใช่ไหมคะ
แล้วก็
ทางฝั่งนู้นมีร้านอาหารด้วย
ที่นี่จะมีคนท้องถิ่นอยู่เยอะกว่าใช่ไหมคะ
ใช่ค่ะ ส่วนใหญ่เลย
- ทางนี้ค่ะ - ค่ะ
เชิญค่ะ
(กำลังก่อสร้าง ห้ามเข้า)
ลุงครับ ลุงเป็นหัวแรง ผมก็เลยวางใจ
ลุงทำงานตกแต่งมา 20 กว่าปีแล้ว
พวกลูกน้องที่ทำงาน
เป็นช่างไม้ของลุงก็มีฝีมือ
ดูสิ ทำเรือนพักของเราได้สวยมากเลย
เป็นหน้าที่อยู่แล้ว
แฟนผมน่ะ เธอเป็นต่างถิ่น
เรื่องความสัมพันธ์ของชุมชน เธอไม่ค่อยเข้าใจ
ถ้ามีเรื่องอะไร ลุงโทรหาผมได้เลย
- เดี๋ยวผมมาจัดการเอง - ได้
งั้นบ่ายๆ ฉันจะไปเรียกคนมา
ครับ รบกวนลุงด้วยนะครับ
ประธานสวี่ มีพัสดุของคุณมาค่ะ
จากยูนนานเหรอ
จากซานตงค่ะ
- ขอบใจ - ค่ะ
เนื้อหมูลดราคา
ที่ตลาดคนต่อแถว
ซื้อหมูบดมาทำไส้กรอกกันเพียบเลย
แม่ อากาศร้อนแบบนี้ จะยัดไส้กรอกกันทำไม
ไม่เหม็นเหรอ
บ้านไหนเขาก็ทำกันทั้งนั้น
ตอนนี้มีเทคโนโลยีมาช่วย
ที่ร้านเขายัดให้เสร็จสรรพ
แม่แค่เอามาตากลมก็เสร็จแล้ว
แม่เอาแบบแช่แข็งส่งไปให้ลูก
ลูกได้รับแล้ว เอาแช่ในตู้เย็นซะ
แม่รับรองไม่เสีย
แม่ส่งมาทำไมเยอะแยะคะ
ติดเชื้อมาจากหงโต้วเหรอ
แม่ส่งให้ลูกแค่สิบกิโล
หงโต้วจะเอาตั้ง 20 กิโล แถมยังกลัวไม่พออีก
ลูกน่ะ ก็แบ่งให้แม่สามี อาเล็ก แล้วก็เพื่อนร่วมงาน เพื่อน
ของลูกทุกคนด้วย
แม่ ไส้กรอกกินเยอะๆ ไม่ดีนะ
กินเนื้อสดตามปกติยังดีกว่า
แม่รู้แล้ว
ที่บ้านไม่มีเหลือเลย ส่งให้ลูกไปหมดแล้ว
จริงสิ แล้วงานฝั่งพ่อเป็นไงบ้าง
หลี่อวี้หลินทำเรียบร้อยแล้วหรือยัง
เรียบร้อยแล้ว พ่อเขาน่ะ สองสามวันมานี้ ไม่ต้องพูดเลยว่าตื่นเต้นแค่ไหน
เจอเรื่องใหม่ๆ เพียบ
ทั้งชีวิตเขาน่ะ ทำงานอิสระ ไม่เคยมีเพื่อนร่วมงานมาก่อน
ทุกวันนี้กลับมากลับมาก็จะเล่าให้ฟังตลอด ว่าเพื่อนร่วมงานเป็นยังไง
วันนี้ที่ห้างเจอ เพื่อนร่วมงานเก่าเอย เพื่อนเก่าเอย
ฟังจนหูแม่ชาไปหมดแล้ว
มีความสุขก็ดีแล้ว
พอมีความสุข สุขภาพจะได้แข็งแรง
ครั้งนี้น่ะ ต้องขอบคุณบ้านหลี่อวี้หลินให้มากๆ นะ
ข้าวฟ่างก็ไม่เลวใช่ไหมครับ
คุณลองดูสีเมล็ดข้าวสิครับ
เหลืองอร่ามทั้งนั้น คุณรู้ไหมว่ามาจากที่ไหน
ข้าวฟ่างจากชิ่นโจว
ของที่ผลิตที่ซานซี
- เป็นข้าวเกรดดีทั้งนั้น - ค่ะ
ข้าวฟ่างแบบนี้น่ะ เอาไปต้มโจ๊ก
แล้วเหนียวมากๆ กินไปแล้วจะหอมอร่อยมากเลยครับ
- เหรอคะ - เอาสักหน่อยไหมครับ สักกี่กิโลดี
- เอาหนึ่งกิโลค่ะ - ได้ครับ หนึ่งกิโลนะครับ
หนึ่งกิโล
เรียบร้อย ทางนี้ครับ
หนึ่งกิโลพอดีเลย
หนึ่งกิโลจริงๆ ด้วยค่ะ
หก ห้า สาม ศูนย์ หก
ผมบอกเลยนะ
มือผมน่ะ เป๊ะอย่างกับตาชั่ง
- คุณถือดีๆ นะครับ หนึ่งกิโล - เก่งจริงๆ ขอบคุณค่ะ
ถ้าติดใจกลับมาอีกนะครับ
- ได้ค่ะ - ครับ ครับ
เหล่าสวี่
เหล่าหู
มาอีกแล้วเหรอ
ซื้อผักหนึ่งหยวนทันไหม
- ทันสิ - ดี
เมื่อเช้าไม่เห็นนายมาเตะลูกขนไก่เลย
ไม่ว่างแล้ว ไม่เห็นเหรอ ว่าฉันกลับมาทำงานใหม่แล้ว
นายยังทำงานอีกเหรอ บ้านนายขาดเงินที่ไหนกัน
อยู่ว่างไม่เป็น
งานของฉันเนี่ย เพื่อนของลูกคนเล็กเป็นคนแนะนำมา
ไม่รู้จักเสพสุขเอาซะเลย
นายไม่เข้าใจหรอก นี่น่ะ เรียกว่ายุ่งแต่มีความสุข
อยากได้อะไรหน่อยไหม
เอาถั่วแดงมาหน่อย จะกลับไปทำซาลาเปาไส้ถั่วแดง
- หลานสาวคนเล็กอยากกิน - ได้
- สองถุงพอไหม - พอๆ
เหล่าหู นายเตะลูกขนไก่ทุกวัน หัวเข่าจะเจ็บเอานะ
ไม่ซื้อขาหมูไปตุ๋นหน่อยเหรอ
ไป ไป
ไม่เคยเหนื่อยหรือไง
อยู่บ้านพอดีเลย
คุณย่ามาเหรอคะ
อยู่คนเดียวเหรอ
แม่ไปไร่แล้วค่ะ
มา ฉันจะแนะนำให้รู้จัก
เธอชื่อสวี่หงโต้ว
เป็นเพื่อนบ้านที่อยู่ข้างๆ เธอ โฮมสเตย์นั้นน่ะ เธอซื้อต่อมา
เดี๋ยวจะเริ่มตกแต่ง
อาจจะเสียงดังสักหน่อย
- เถ้าแก่ - สวัสดีค่ะๆ
เรียกฉันว่าหงโต้วก็ได้ค่ะ
ต่อไปเราจะเป็นเพื่อนบ้านกันแล้ว
อาจจะเสียงดังรบกวนพวกคุณ
ถ้ามีอะไร บอกฉันได้เลยนะคะ
- ไม่เป็นไรค่ะ - บ้านเขาน่ะ อัธยาศัยดี
พบกันครั้งแรก เลยเอาของมาฝากนิดหน่อยค่ะ
- ไม่ต้องหรอกๆ - ไม่เป็นไรเลยค่ะ ไม่เป็นไร
ถือมาแล้ว รับไว้เถอะ
ขอบคุณนะคะ
งั้นพวกเราไปก่อนนะคะ
- ไปก่อนนะ - กลับดีๆ นะคะ
ระวังนะคะ
ไปกันเถอะ
- เธอกลับเข้าไปเถอะ - กลับเข้าบ้านเถอะค่ะ
น้า เดินดีๆ นะ
- บ๊ายบาย - มาบ่อยๆ นะ
ค่ะ
อยู่บ้านหรือเปล่า
น่าจะอยู่มั้ง
ปู่หยางครับ
ร้านหนังสือนี้จะทำให้ชุมชนเรา มีรายได้จากการท่องเที่ยวมากมาย
แล้วยังมีงานให้ทำอีกหลายตำแหน่ง
แถมยังช่วยเพิ่มยอดขาย ให้งานฝีมือดั้งเดิมอีกด้วย
หลักๆ ก็ประมาณนี้
ปู่หยาง อย่าเอาแต่ฟังฉันพูดสิคะ ปู่คิดว่ายังไงคะ
ความคิดของฉันน่ะเหรอ
สองคำเลยนะ ไม่ขาย
ไม่ใช่ขาย เช่าค่ะ
งั้นสองคำเหมือนเดิม
ไม่เช่า
ทำไมไม่ให้เช่าล่ะคะ
งั้นฉันจะพูดแค่สามคำ
ไม่อยากให้
ปู่หยางครับ
มีเหตุผลหน่อยสิครับ
บ้านเก่าหลังนั้นของปู่น่ะ ก็ไม่มีใครอยู่แล้ว ปล่อยทิ้งรกร้างไว้เปล่าๆ
ถ้าปู่ให้เช่า
ก็ได้เงินไม่น้อยเลยนะครับ จริงไหม
ฉันไม่ได้ขาดเงิน ลูกชายส่งเงินให้ตลอด
ฉันไม่ขาดเงิน
งั้นถ้าสองปีข้างหน้า หลานปู่สอบเข้ามหาวิทยาลัย หรือแต่งงาน
ไม่ต้องใช้เงินเหรอ
ตั้งแต่นายกลับมา
แล้วก็เธอ
เพิ่งจะเรียนจบมาหมาดๆ ดันมาเป็นข้าราชการในชุมชน
ดูตัวของพวกเธอสิ
ก่อเรื่องวุ่นวายไปทั่ว
ในชุมชนถูกพวกเธอทำอะไรไปบ้าง
และจะทำอะไรต่อนะ การท่องเที่ยว และพัฒนา
เธอดูสิ คนที่มาชุมชนเรา
ถือกล้องถ่ายแชะๆ
ไปตรงนู้นก็แชะๆ
และจะทำอะไรนะ
สร้างร้านหนังสือ
ในสมองของพวกเธอมีแต่เรื่องเงิน
ฉันบอกไว้เลย
สองคำ ไม่ให้เช่า
ในสายตาปู่หยาง เราเป็นแบบนั้นเหรอ
ฉันเองก็คิดไม่ถึง
เรื่องดีๆ แท้ๆ ทุกคนก็มีความสุขกันหมด
ใครจะคิดล่ะว่า จะมีปัญหาตรงนี้ได้
ไม่เป็นไร
เดี๋ยวฉันค่อยคุยกับคนในบ้านเขาอีกที
ได้ คุณมีเบอร์ของพวกเขาไหม
ถ้าไม่มี เดี๋ยวฉันไปหาที่ห้องทำงานให้
หยางกว้านจวินมีแน่นอน
ได้
หงโต้วกับคุณย่านี่
โฮมสเตย์จะเริ่มสร้างแล้ว ฉันก็เลยให้ย่าพาหงโต้ว
ไปทักทาย ให้ของขวัญเพื่อนบ้าน
หงโต้ว
ซินซิน บังเอิญจังเลย
บังเอิญอะไรล่ะ ชุมชนใหญ่แค่นี้เอง
ทักทายครบหรือยัง
หรืออีกหลัง
พวกเธอไปบ้านเต๋อชิงมาเหรอ เต๋อชิงอยู่ไหม
ตอนนี้ลุงเต๋อชิงไม่อยู่ครับ อยู่แค่ปู่หยาง
อย่าเพิ่งเข้าไปเด็ดขาดนะ
ใช่ค่ะ ตอนนี้เขากำลังโกรธพวกเราอยู่
ถ้าเขารู้ว่า เป็นเรื่องทำโฮมสเตย์ เขาโมโหยิ่งกว่าเดิมแน่
ของพวกนี้ได้ถูกโยนออกมาแน่
ถ้าพวกย่าเข้าไปตอนนี้ วิ่งไปเจอระเบิดเลยนะ
ทำไมเหรอ พวกคุณไปพูดอะไรมาเหรอ
ก็แค่จะเช่าบ้านเก่าของเขา เปิดร้านหนังสือเอง
เรื่องนี้กลับไปค่อยคุยกันนะ
อย่าเพิ่งเข้าไปเลย เหลือบ้านอีกหลังใช่ไหม
ไปหลังนั้นก่อน ใช่ๆ
หงโต้ว หยิบของ เข้าไปกับย่า
ย่าครับ
- ย่า - อย่าไป อย่าไป
ปู่หยางอยู่ไหม
คุณไม่เข้าไป ปกป้องหงโต้วแฟนคุณเหรอ
ยังมีย่าอยู่ไม่ใช่เหรอ
ปู่หยาง เราไปแล้วนะ
ปู่หยางให้ซี่โครงมาด้วย
เรื่องยากตรงไหน
ไปแล้วนะ เหลือหลังสุดท้าย
พวกเราควรจะเอาของอะไรมาด้วยใช่ไหม
คงงั้นมั้ง
คำบรรยายโดย ณัญวลัญช์ จิรวัฒน์ ่ไหม