WEBVTT 00:01:28.200 --> 00:01:29.560 align:center - อย่านะ อย่า - หลีกไป 00:01:29.640 --> 00:01:31.600 align:center - ให้ไอ้ชั่วนั่นออกมา - เธอ 00:01:31.680 --> 00:01:33.200 align:center เธออย่าคิดว่าฉันไม่กล้าทำอะไรผู้หญิงนะ 00:01:33.280 --> 00:01:34.120 align:center จะบอกอะไรให้นะ 00:01:34.200 --> 00:01:36.080 align:center ไม้กวาดนี่ใช้กวาดพื้นในส้วมทุกวัน 00:01:36.800 --> 00:01:38.360 align:center แกยังมัวพูดแพล่มอะไรกับนางอีก 00:01:38.440 --> 00:01:40.040 align:center แกไป ไปจัดการสิ 00:01:43.000 --> 00:01:44.520 align:center เธอบอกว่าเธอเป็นแฟนมัน 00:01:44.600 --> 00:01:46.480 align:center แล้วเธอรู้ไหมว่ามันแอบไปกิ๊กกับคนอื่น 00:01:46.560 --> 00:01:48.000 align:center เขาบอกว่าไม่ได้ทำ 00:01:48.080 --> 00:01:49.760 align:center เขาไม่รู้จัก เขาไม่รู้ 00:01:49.840 --> 00:01:50.840 align:center - ไม่รู้จักงั้นเหรอ - ไม่ได้ทำงั้นเหรอ 00:01:50.920 --> 00:01:52.480 align:center ไม่ได้ทำ แล้วจะวิ่งหนีตอนถามทำไม 00:01:53.440 --> 00:01:55.360 align:center อย่ามาทำไขสือ 00:01:55.440 --> 00:01:56.640 align:center ถุย 00:01:56.720 --> 00:01:57.800 align:center แกดึงเธอไว้ ฉันจะไปแย่งไม้กวาด 00:01:57.880 --> 00:01:58.960 align:center ไป เร็วเข้า 00:02:03.280 --> 00:02:05.080 align:center อย่าๆ 00:02:05.160 --> 00:02:06.480 align:center เข้าไปจัดการมันพร้อมกันเลย 00:02:12.640 --> 00:02:13.680 align:center เธอรีบหลบไป 00:02:13.760 --> 00:02:14.840 align:center - ดูเพื่อนฉันสิ - ออกไปห่างๆ ฉัน 00:02:15.520 --> 00:02:16.360 align:center สมควรแล้ว 00:02:17.400 --> 00:02:18.680 align:center - พี่ม่านจวิน - เซี่ยจือเหยา 00:02:18.760 --> 00:02:20.200 align:center - มาสักที - เกิดอะไรขึ้น คุณเป็นอะไรไหม 00:02:20.280 --> 00:02:21.640 align:center พวกเขารุมตีเสี่ยวอวี๋ 00:02:21.720 --> 00:02:24.960 align:center หาว่าเสี่ยวอวี๋ไปแย่งแฟนเพื่อนที่กำลังจะแต่งงาน 00:02:25.040 --> 00:02:26.000 align:center เป็นไปไม่ได้หรอก 00:02:26.080 --> 00:02:27.880 align:center พวกมันมาแล้ว เรียกพวกมา 00:02:27.960 --> 00:02:29.640 align:center เรียกพวกมาเหรอ 00:02:29.720 --> 00:02:30.920 align:center ไม่ใช่ๆ เดี๋ยวก่อนๆ 00:02:31.000 --> 00:02:32.560 align:center พูดให้ชัดเจนก่อน ใครแย่งแฟนใคร 00:02:32.640 --> 00:02:34.520 align:center เพื่อนฉัน จินหมิง 00:02:35.320 --> 00:02:36.800 align:center จินหมิงเหรอ 00:02:36.880 --> 00:02:38.680 align:center ทำไมชื่อคุ้นๆ 00:02:38.760 --> 00:02:40.120 align:center ร้านขายน้ำหวานหน้าหมู่บ้านไง 00:02:40.200 --> 00:02:41.360 align:center จินจื่อนี่เอง 00:02:42.080 --> 00:02:45.000 align:center - เขาให้พวกนายมาเหรอ - อย่าเหมารวมไปถึงลูกพี่ฉัน 00:02:45.640 --> 00:02:47.160 align:center เป็นพวกเราสามคนเอง 00:02:47.240 --> 00:02:49.720 align:center ที่อยากสั่งสอนไอ้เลวนี่ 00:02:49.800 --> 00:02:51.080 align:center ก็เขาบอกแล้วว่าเขาไม่รู้เรื่อง 00:02:51.160 --> 00:02:52.520 align:center ไม่รู้จักผู้หญิงคนนั้น นายฟังไม่เข้าใจหรือไง 00:02:52.600 --> 00:02:53.640 align:center งั้นเธอก็เรียกมันออกมาสิ 00:02:53.720 --> 00:02:55.200 align:center ฉันจะทำให้มันรู้จักเอง 00:02:55.280 --> 00:02:57.600 align:center ไอ้เลวนี่ดูแวบแรก ก็รู้ว่าไม่มีอะไรดี 00:02:57.680 --> 00:02:59.880 align:center รอแป๊บนะ ฉันขอโทรหาจินจื่อ 00:02:59.960 --> 00:03:01.200 align:center ให้แน่ใจก่อน 00:03:01.280 --> 00:03:02.400 align:center ยังจะโทรอีก 00:03:03.120 --> 00:03:05.040 align:center น่าจะเข้าใจผิดกันนะ 00:03:05.120 --> 00:03:07.240 align:center เข้าใจผิดเหรอ เธออย่ามาอ้างว่าเข้าใจผิด 00:03:08.720 --> 00:03:09.720 align:center นายเป็นคนที่ไหนของตงเป่ยเหรอ 00:03:09.800 --> 00:03:11.720 align:center เสิ่นหยาง ทำไม 00:03:11.800 --> 00:03:12.640 align:center เสิ่นหยางเหรอ 00:03:13.400 --> 00:03:15.360 align:center งั้นเราก็เป็นคนบ้านเดียวกันครึ่งนึงสิ 00:03:16.720 --> 00:03:18.040 align:center ผู้ชายตงเป่ยทุกคนรักความยุติธรรม 00:03:19.120 --> 00:03:19.960 align:center ก็จริง 00:03:21.000 --> 00:03:22.040 align:center จินจื่อ 00:03:22.120 --> 00:03:23.320 align:center มีลูกน้องของนายสามคน 00:03:23.400 --> 00:03:25.440 align:center บอกว่าหูโหย่วอวี๋คนที่บ้านพักเรา ไปแย่งแฟนนาย 00:03:25.520 --> 00:03:26.360 align:center พวกเขาเลยมาเอาคืน 00:03:30.200 --> 00:03:33.200 align:center แฟนของจินหมิงน่ะ เป็นกิ๊กกับคนที่เป็นนักร้อง 00:03:33.280 --> 00:03:35.080 align:center ก็คือคนที่อาจารย์หูไปร้องเพลงแทน 00:03:35.640 --> 00:03:37.560 align:center ตอนนี้คนนั้นหนีไปลี่เจียงแล้ว 00:03:38.600 --> 00:03:39.440 align:center ขอบใจนะ 00:03:40.920 --> 00:03:42.080 align:center อาจารย์หู 00:03:42.160 --> 00:03:44.600 align:center แล้วคุณหนีทำไม คุณก็อธิบายสิ 00:03:45.400 --> 00:03:47.080 align:center ผมอธิบายพวกเขาก็ไม่ฟังหรอก 00:03:48.640 --> 00:03:51.000 align:center ไม่เป็นไร ไม่ใช่ครั้งแรกเสียหน่อย 00:03:53.440 --> 00:03:54.480 align:center มีครั้งนึง 00:03:55.080 --> 00:03:56.960 align:center มีผู้หญิงมาหลอกคบกับผม 00:03:57.040 --> 00:03:58.800 align:center สุดท้าย พอผมเพิ่งจะตอบตกลง 00:03:58.880 --> 00:04:00.040 align:center แฟนเธอก็โผล่มา 00:04:03.480 --> 00:04:05.400 align:center แล้วเรื่องครั้งนี้จะจัดการยังไง 00:04:06.480 --> 00:04:09.280 align:center ก็ปล่อยไว้แบบนี้แหละ จำคนผิดนี่นา 00:04:12.360 --> 00:04:13.840 align:center จะว่าไป 00:04:13.920 --> 00:04:16.880 align:center คนที่ชื่อจินจื่อคนนั้นก็น่าสงสาร 00:04:17.519 --> 00:04:19.920 align:center เพื่อนสามคนนั้นของเขา ยังรักความยุติธรรมมากด้วย 00:04:20.760 --> 00:04:24.440 align:center ผมก็ไม่ได้เจ็บหนัก ปล่อยไว้แบบนี้แหละ 00:04:24.520 --> 00:04:25.600 align:center ไม่ได้ 00:04:27.520 --> 00:04:29.240 align:center แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ 00:04:29.840 --> 00:04:30.760 align:center ขอโทษ 00:04:33.160 --> 00:04:34.440 align:center ไม่จำเป็นหรอก 00:04:35.760 --> 00:04:38.640 align:center เขามาขอโทษผม แล้วจะเปลี่ยนอะไรได้ 00:04:39.720 --> 00:04:41.120 align:center ยังไงเขาต้องมาขอโทษ 00:04:54.640 --> 00:04:58.440 align:center พวกคุณกลับไปกันก่อนเถอะ ดึกมากแล้ว 00:04:59.360 --> 00:05:02.080 align:center ผมก็จะขึ้นไปอาบน้ำเหมือนกัน 00:05:03.280 --> 00:05:04.400 align:center เหม็นไปทั้งตัว 00:05:06.680 --> 00:05:07.760 align:center กลับไปกันเถอะ 00:05:13.040 --> 00:05:14.000 align:center จะไม่เป็นไรใช่ไหม 00:05:16.920 --> 00:05:17.840 align:center ฉันช่วย 00:05:23.240 --> 00:05:24.440 align:center ขอบใจนะ 00:05:45.840 --> 00:05:47.200 align:center รีบพักผ่อนล่ะ ฝันดี 00:05:53.720 --> 00:05:54.760 align:center สวี่หงโต้ว 00:05:56.720 --> 00:05:58.360 align:center คุณคิดว่าผมเป็นยังไง 00:05:59.120 --> 00:06:01.120 align:center ฉันก็พูดอยู่ตลอดว่าคุณดีมากไม่ใช่เหรอ 00:06:05.840 --> 00:06:07.880 align:center ผมอยากบอกกับคุณ เรื่องสถานการณ์ของผมคร่าวๆ 00:06:07.960 --> 00:06:09.160 align:center ไม่ๆ 00:06:09.760 --> 00:06:10.600 align:center มันดึกมากแล้ว 00:06:11.320 --> 00:06:12.360 align:center พรุ่งนี้ค่อยพูด 00:06:12.440 --> 00:06:15.000 align:center พรุ่งนี้ฉันอยากกินก๋วยเตี๋ยวหม้อเล็ก 00:06:15.080 --> 00:06:18.200 align:center แล้วก็เดินเล่นที่ชายหาด พอกลับมาแล้วค่อยว่ากัน 00:06:23.400 --> 00:06:24.520 align:center ได้ 00:06:25.280 --> 00:06:26.240 align:center ฝันดีค่ะ 00:06:26.960 --> 00:06:27.840 align:center ฝันดีครับ 00:07:25.120 --> 00:07:26.120 align:center ไม่ได้ 00:07:26.200 --> 00:07:27.920 align:center ผมต้องพูดตอนนี้ 00:07:28.000 --> 00:07:29.320 align:center คุณต้องพูดคืนนี้ให้ได้เลยเหรอ 00:07:29.400 --> 00:07:30.920 align:center ผมอัดอั้น 00:07:32.280 --> 00:07:33.600 align:center ได้ งั้นพูดมา 00:07:36.280 --> 00:07:39.080 align:center สวี่หงโต้ว ตอนนี้ผมมีหนี้ 00:07:39.640 --> 00:07:41.640 align:center เงินในบัตรมีอยู่ประมาณห้าแสน เป็นเงินหมุนเวียน 00:07:41.720 --> 00:07:44.800 align:center ผ่าน อันนี้ฉันรู้ ข้ามเรื่องเงินทองไป 00:07:45.480 --> 00:07:46.960 align:center ผมอยู่กับย่ามาทั้งชีวิต 00:07:47.520 --> 00:07:50.520 align:center พ่อผมกับแม่เลี้ยงผมทำธุรกิจดอกไม้ที่คุนหมิง 00:07:50.600 --> 00:07:52.720 align:center ผมยังมีน้องชายอยู่ม.ปลาย ที่ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราว 00:07:53.400 --> 00:07:54.400 align:center แม่เลี้ยงผมเป็นคนดีมาก 00:07:56.000 --> 00:07:57.360 align:center อันนี้ฉันก็รู้ 00:07:57.440 --> 00:07:58.600 align:center เรื่องถัดไป 00:07:58.680 --> 00:07:59.920 align:center พูดเรื่องของคุณสิ 00:08:02.280 --> 00:08:04.040 align:center ด้วยอายุผมตอนนี้ 00:08:04.120 --> 00:08:06.120 align:center ผมยังไม่ประสบความสำเร็จ ตามมาตรฐานของคนทั่วไป 00:08:07.240 --> 00:08:09.040 align:center ผมไม่ได้ซื้อบ้านที่เมืองใหญ่ 00:08:09.120 --> 00:08:11.800 align:center มีแค่บ้านที่เป็นมรดกในชุมชน แล้วก็มีที่ดิน 00:08:12.480 --> 00:08:14.600 align:center และธุรกิจในอนาคตที่ไม่ค่อยชัดเจนนัก 00:08:15.600 --> 00:08:17.320 align:center อันนี้ ฉันก็พอจะรู้ 00:08:18.160 --> 00:08:20.360 align:center พวกนี้คือสิ่งที่ผมเตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว 00:08:20.440 --> 00:08:21.600 align:center สวี่หงโต้ว 00:08:22.480 --> 00:08:24.280 align:center หลายปีมานี้ ผมเจอคนมามากมาย 00:08:24.880 --> 00:08:26.280 align:center ผู้หญิงดีๆ ก็มาก 00:08:27.400 --> 00:08:29.400 align:center แต่ไม่รู้ทำไม ผมถึงไม่รู้สึกอะไรเลย 00:08:30.600 --> 00:08:32.480 align:center ผมไม่รู้สึกกับใครเลย 00:08:32.559 --> 00:08:34.000 align:center ผมรู้สึกแค่กับคุณ 00:08:34.960 --> 00:08:37.159 align:center อาจเป็นเพราะคุณคือคนที่ใช่ 00:08:38.240 --> 00:08:40.720 align:center คุณนำพาสายลมมาให้ผม 00:08:42.080 --> 00:08:43.080 align:center คุณเข้าใจไหม 00:08:46.080 --> 00:08:47.360 align:center พอจะเข้าใจนิดหน่อย 00:08:47.440 --> 00:08:48.320 align:center แต่ก็ไม่ได้เข้าใจมาก 00:08:48.400 --> 00:08:50.840 align:center เดี๋ยวสิ ทำไมคุณไม่เข้าใจล่ะ 00:08:50.920 --> 00:08:53.520 align:center ลมพัดทำให้แม่น้ำเกิดระลอกคลื่น คุณเข้าใจไหม 00:08:55.600 --> 00:08:57.040 align:center ไม่สิ สวี่หงโต้ว 00:08:57.120 --> 00:09:00.080 align:center คุณอย่ามาทำไขสือ คุณชอบให้ผมพูดแบบนี้ใช่ไหม 00:09:02.320 --> 00:09:03.200 align:center คุณพูดจบแล้วเหรอ 00:09:03.280 --> 00:09:04.280 align:center จบแล้ว 00:09:05.680 --> 00:09:08.120 align:center เราเป็นแฟนกันได้ไหม 00:09:08.840 --> 00:09:09.680 align:center ไม่ 00:09:10.800 --> 00:09:11.720 align:center ไม่เหรอ 00:09:11.800 --> 00:09:12.800 align:center ไม่ 00:09:13.880 --> 00:09:16.600 align:center เดี๋ยวสิ ครั้งที่แล้วก็ไม่ ครั้งนี้ก็ไม่อีก 00:09:16.680 --> 00:09:18.480 align:center คุณอยากให้ ผมขอสามรอบเลยเหรอ 00:09:18.560 --> 00:09:20.880 align:center ฉันบอกแล้วไง ว่าพรุ่งนี้ค่อยคุย 00:09:20.960 --> 00:09:22.680 align:center พรุ่งนี้พอตื่นมาใช่ไหม 00:09:22.760 --> 00:09:25.720 align:center คุณให้ฉันแต่งตัวสวยๆ แต่งหน้าสักหน่อย 00:09:25.800 --> 00:09:27.320 align:center แล้วคุณก็สารภาพรักที่ทะเลสาบ 00:09:27.400 --> 00:09:29.880 align:center ฉันจะตอบตกลง แถมยังจุ๊บให้ด้วย 00:09:29.960 --> 00:09:32.920 align:center แต่ตอนนี้คุณทำเสียเรื่องหมดเลย จบกัน 00:09:33.880 --> 00:09:35.200 align:center สวี่หงโต้ว 00:09:35.280 --> 00:09:36.800 align:center คุณไปเปิดประตูให้ผมเดี๋ยวนี้เลย 00:09:36.880 --> 00:09:38.200 align:center ไม่มีทาง 00:09:40.440 --> 00:09:41.920 align:center เชิญคุณอัดอั้นต่อไปเถอะ 00:09:42.000 --> 00:09:43.120 align:center เดี๋ยวก่อน สวี่หงโต้ว 00:09:43.200 --> 00:09:45.080 align:center คุณป๊อดใช่ไหม ไม่กล้าใช่ไหม 00:09:45.160 --> 00:09:47.480 align:center แล้วแต่คุณจะคิด เจอกันพรุ่งนี้ 00:09:53.320 --> 00:09:56.560 align:center (เซี่ยจื่อเหยา) 00:09:56.640 --> 00:10:01.280 align:center (ฉันกำลังจะไปเปิดประตูให้) 00:10:06.440 --> 00:10:07.400 align:center มาพูดให้เคลียร์ 00:10:07.480 --> 00:10:09.240 align:center ตอนนี้เราเป็นอะไรกันแน่ 00:10:09.320 --> 00:10:10.560 align:center คุณบ้าหรือเปล่า 00:10:10.640 --> 00:10:12.760 align:center ปีนหน้าต่างดึกดื่น ตกลงไปสูงขนาดนี้จะทำยังไง 00:10:12.840 --> 00:10:14.160 align:center ใครให้คุณไม่เปิดประตูให้ผมล่ะ 00:10:15.000 --> 00:10:17.360 align:center - ก็ได้ เดี๋ยวฉันเปิดให้เดี๋ยวนี้ - ไม่ต้องแล้ว 00:10:18.440 --> 00:10:20.120 align:center ตรงนี้แหละ จูบได้ไหม 00:10:21.920 --> 00:10:24.360 align:center คุณอย่าขำสิ ตกลงว่าจูบได้ไหม 00:10:35.040 --> 00:10:36.560 align:center คุณนี่ดุจริงๆ 00:10:43.680 --> 00:10:45.920 align:center ฉันบอกคุณแล้วไงว่าได้ 00:10:46.000 --> 00:10:48.400 align:center ยืนสูงขนาดนี้ รีบลงไปเถอะ ฉันจะไปเปิดประตูให้ 00:10:49.600 --> 00:10:50.440 align:center ได้ 00:10:55.400 --> 00:10:56.480 align:center เกิดอะไรขึ้น 00:10:56.560 --> 00:10:57.920 align:center ขาผมแพลงแล้ว 00:10:58.000 --> 00:10:59.000 align:center ไม่เป็นไรนะ 00:11:00.120 --> 00:11:01.240 align:center เซี่ยจือเหยา 00:11:16.520 --> 00:11:17.480 align:center ขาไม่แพลงแล้วเหรอ 00:11:18.000 --> 00:11:19.080 align:center ขาแพลงอะไร 00:11:20.440 --> 00:11:22.240 align:center คุณแกล้งขาแพลงเหรอ 00:11:43.400 --> 00:11:46.200 align:center เซี่ยจือเหยา อย่าได้คืบจะเอาศอก 00:11:47.800 --> 00:11:48.840 align:center ขออีกจูบ 00:12:31.880 --> 00:12:32.800 align:center สวี่หงโต้ว 00:12:37.680 --> 00:12:39.400 align:center รอแป๊บนะ ลงไปเดี๋ยวนี้ล่ะ 00:12:39.480 --> 00:12:40.320 align:center ครับผม 00:12:45.120 --> 00:12:48.720 align:center (บ้านโหย่วเฟิง) 00:12:48.800 --> 00:12:50.760 align:center ไปกันเถอะๆ ไปสาย เดี๋ยวหมดก่อน 00:12:50.840 --> 00:12:52.320 align:center - มาๆ - เร็วๆ 00:12:52.400 --> 00:12:53.920 align:center มานี่ ค่อยๆ ไม่ต้องรีบ 00:12:55.200 --> 00:12:56.440 align:center เมื่อคืนหลับสนิทไหม 00:12:56.520 --> 00:12:57.800 align:center ไม่เลย 00:12:57.880 --> 00:13:00.120 align:center ตีสามยังส่งข้อความมาหาฉันอีก 00:13:00.200 --> 00:13:01.400 align:center คุณบ้าหรือเปล่า 00:13:01.480 --> 00:13:02.640 align:center คุณก็ไม่ได้ตอบกลับผมนี่ 00:13:03.240 --> 00:13:05.160 align:center คุณพี่คะ ตีสามนะ 00:13:05.800 --> 00:13:06.840 align:center ตีสามคุณไม่หลับไม่นอนหรือไง 00:13:07.440 --> 00:13:08.800 align:center - ไป - ไปกัน 00:13:13.120 --> 00:13:14.480 align:center คุณนี่ใช้ได้จริงๆ 00:13:15.320 --> 00:13:16.360 align:center อะไรเหรอ 00:13:16.440 --> 00:13:17.400 align:center ดีมาก 00:13:18.640 --> 00:13:19.760 align:center เซี่ยจือเหยา 00:13:19.840 --> 00:13:21.680 align:center เอวคุณเล็กมากเลยนะ 00:13:21.760 --> 00:13:23.560 align:center อย่าจับมั่ว ระวังความปลอดภัยด้วย 00:13:23.640 --> 00:13:25.160 align:center ฉันจะจับ 00:13:25.240 --> 00:13:26.080 align:center จะไปแล้วนะ 00:13:26.160 --> 00:13:27.320 align:center - ไปเลย - ไปแล้วนะ 00:14:23.000 --> 00:14:24.400 align:center สวยจัง 00:14:24.480 --> 00:14:25.640 align:center กว้างมาก 00:14:27.640 --> 00:14:29.440 align:center คิดถึงตึกสูงๆ ไหม 00:14:31.120 --> 00:14:32.280 align:center ในอนาคตอาจจะคิดถึงก็ได้มั้ง 00:14:33.800 --> 00:14:36.080 align:center คิดถึงการใช้ชีวิตในเมือง อะไรทำนองนั้น 00:14:37.080 --> 00:14:38.760 align:center คนเราก็แบบนี้แหละใช่ไหม 00:14:38.840 --> 00:14:40.920 align:center ความคิดเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา 00:14:41.000 --> 00:14:44.080 align:center พอได้ทุกอย่างมาหมดแล้ว ก็เป็นธรรมดาที่จะเปลี่ยนไป 00:14:46.800 --> 00:14:49.200 align:center พอได้ทุกอย่างมาแล้ว ก็เป็นธรรมดาที่จะเปลี่ยนไปงั้นเหรอ 00:14:50.480 --> 00:14:52.320 align:center ผู้หญิงสวยๆ นี่ไว้ใจไม่ได้เลย 00:14:52.920 --> 00:14:54.440 align:center ฉันหมายถึงเรื่องราวต่างๆ 00:14:54.520 --> 00:14:56.360 align:center คุณอย่าแปลความฉันผิดสิ 00:14:57.080 --> 00:14:59.480 align:center เริ่มลงไม้ลงมือแล้ว แย่แล้วๆ 00:15:01.640 --> 00:15:03.400 align:center ล้อเล่นน่า ทำจริงจังไปได้ 00:15:03.480 --> 00:15:04.520 align:center ผู้ชายเจ้าเล่ห์ 00:15:06.040 --> 00:15:08.120 align:center ผมเนี่ยนะ ผู้ชายเจ้าเล่ห์ 00:15:08.200 --> 00:15:10.280 align:center ผมเป็นผู้ชายผู้ใสซื่อ เหมือนน้ำใสก้นบ่อ 00:15:10.360 --> 00:15:11.880 align:center ผมเจ้าเล่ห์ตรงไหน 00:15:15.200 --> 00:15:17.960 align:center ฉันจะบอกให้นะ ฉันก็เพิ่งรู้ตอนกลับมาครั้งนี้แหละ 00:15:18.560 --> 00:15:20.600 align:center คิดดูสิ ก่อนฉันจะไป 00:15:20.680 --> 00:15:23.720 align:center ทำไมคุณต้องส่งสร้อยไม้แกะสลักให้ฉัน 00:15:24.320 --> 00:15:25.880 align:center แถมไปสารภาพรักที่ชายหาด 00:15:25.960 --> 00:15:27.600 align:center แต่งตัวซะหล่อ 00:15:27.680 --> 00:15:29.720 align:center แถมยังเอาใจใส่ขนาดนั้นอีก จริงไหม 00:15:30.240 --> 00:15:33.240 align:center คุณอยากให้ฉันหวั่นไหวหลังกลับไปใช่ไหมล่ะ 00:15:34.000 --> 00:15:35.320 align:center คุณคิดว่าคุณเจ้าเล่ห์ไหมล่ะ 00:15:37.000 --> 00:15:38.920 align:center ผมไม่เห็นคุณจะหวั่นไหวตรงไหน 00:15:39.520 --> 00:15:41.040 align:center คุณกลับไปก็ย้ายบ้านเลยไม่ใช่เหรอ 00:15:41.120 --> 00:15:42.880 align:center วันๆ ในโมเมนต์วีแชต ก็เอาแต่โพสต์บะหมี่ที่พ่อคุณทำ 00:15:42.960 --> 00:15:44.080 align:center เกี๊ยวที่แม่คุณห่อ 00:15:44.160 --> 00:15:47.400 align:center แถมยังพัดลมของยาย เมื่อ 20 ปีก่อน มีความสุขอยู่ทุกวัน 00:15:47.480 --> 00:15:50.880 align:center ไม่เหมือนผมที่อกหัก อารมณ์ขุ่นมัว 00:15:50.960 --> 00:15:52.560 align:center ฉันมีความสุขตรงไหน 00:15:53.200 --> 00:15:54.800 align:center ฉันสบสนมากต่างหาก 00:15:55.400 --> 00:15:57.000 align:center ฉันไม่คบแฟนแบบทางไกล 00:15:57.680 --> 00:15:58.680 align:center ใช่ ผมรู้ 00:15:58.760 --> 00:16:01.000 align:center สำหรับคุณ อยู่คนละเมืองก็คือรักทางไกลแล้ว 00:16:06.040 --> 00:16:07.760 align:center แต่ว่าก็รู้สึกเบาใจนะ 00:16:08.280 --> 00:16:10.880 align:center ความคิดของคน อาจเปลี่ยนไปได้ตลอดเวลาจริงๆ 00:16:11.720 --> 00:16:14.080 align:center เมื่อคุณพบคนต่างกัน มาตรฐานก็ต่างตาม 00:16:14.600 --> 00:16:16.560 align:center แต่ฉันไม่ใช่เด็กแล้ว 00:16:17.280 --> 00:16:19.080 align:center ที่รู้สึก จะไม่สนใจอะไรเลย 00:16:20.320 --> 00:16:22.880 align:center ยังไงก็ต้องคิดว่าอนาคตควรจะทำยังไง 00:16:22.960 --> 00:16:24.840 align:center ต้องมีวิธีที่พอจะเป็นไปได้ 00:16:25.560 --> 00:16:27.280 align:center ถึงค่อยคิดขั้นต่อไป ใช่ไหม 00:16:29.160 --> 00:16:31.000 align:center ใช่ ตอนนั้นผมก็คิดนะ 00:16:31.080 --> 00:16:32.680 align:center ถ้าคุณกลับปักกิ่งจริงๆ 00:16:32.760 --> 00:16:35.840 align:center อย่างมาก ผมก็บินไปหาคุณที่ปักกิ่ง 00:16:36.560 --> 00:16:39.120 align:center แต่ใครจะคิดล่ะว่า คุณวางแผน 00:16:39.200 --> 00:16:40.640 align:center จะกลับมาซื้อโฮมสเตย์ 00:16:42.920 --> 00:16:43.840 align:center ฉันจะบอกให้นะ 00:16:43.920 --> 00:16:46.520 align:center โฮมสเตย์น่ะ ก่อนที่ฉันจะตัดสินใจทำ 00:16:46.600 --> 00:16:48.120 align:center ฉันเองก็ทำการบ้านมาหนักมาก 00:16:48.200 --> 00:16:50.240 align:center ฉันไปถามผู้เชี่ยวชาญตั้งหลายคน 00:16:50.320 --> 00:16:52.040 align:center แล้วก็ยังลังเลอยู่นาน 00:16:52.120 --> 00:16:55.400 align:center สุดท้าย เรื่องร้านหนังสือก็ทำให้ฉันมีมั่นใจในที่สุด 00:16:55.480 --> 00:16:57.640 align:center แล้วก็ ลูกพี่ลูกน้องฉัน 00:16:57.720 --> 00:17:01.960 align:center อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับเธอ ก็ทำให้ฉันรู้สึกว่าลังเลไม่ได้อีกต่อไป 00:17:02.040 --> 00:17:03.360 align:center คนเรามีเรื่องไม่คาดคิดตั้งเยอะ 00:17:03.440 --> 00:17:07.160 align:center ฉันไม่อยากเสียเวลาไปขนาดนั้น หลังคิดหน้าคิดหลัง 00:17:07.240 --> 00:17:08.400 align:center มีเรื่องให้กังวลมากมาย 00:17:09.079 --> 00:17:10.839 align:center ยังไงคนเราก็คาดการณ์ไม่ได้อยู่แล้ว 00:17:11.640 --> 00:17:12.640 align:center ใช่ไหม 00:17:14.040 --> 00:17:14.880 align:center เซี่ยจือเหยา 00:17:15.680 --> 00:17:18.680 align:center คุณเป็นหนึ่งในเหตุผลนะ แต่ไม่ใช่เหตุผลหนึ่งเดียว 00:17:21.680 --> 00:17:24.119 align:center ฉันตัดสินใจทำเรื่องนี้ ก็เพื่อตัวฉันเอง 00:17:24.200 --> 00:17:25.839 align:center เพราะงั้นฉันจะรับผลลัพธ์เอง 00:17:25.920 --> 00:17:27.720 align:center คุณไม่จำเป็นต้องมารับผิดชอบแทน 00:17:29.800 --> 00:17:31.560 align:center คุณอย่าเพิ่งขีดเส้นกั้นผมขนาดนั้น 00:17:32.160 --> 00:17:33.960 align:center ผมจะไม่รับผิดชอบได้ยังไง 00:17:34.040 --> 00:17:35.760 align:center ผมอยู่ตรงนี้ทั้งคน 00:17:35.840 --> 00:17:38.440 align:center ในฐานะที่ผมเป็นแฟนคุณ และเป็นเดือนของชุมชน 00:17:38.520 --> 00:17:40.040 align:center ผมต้องรับผิดชอบอยู่แล้ว 00:17:40.120 --> 00:17:42.120 align:center เราแค่รับผิดชอบตรงนี้ของกันและกันก็พอ 00:17:43.680 --> 00:17:45.120 align:center คุณแค่รับผิดชอบตรงนี้ก็พอ 00:17:45.640 --> 00:17:48.200 align:center แต่ส่วนทั้งหมดของคุณ ผมจะรับผิดชอบเหมือนกัน 00:17:55.280 --> 00:17:57.200 align:center เมื่อไรพวกคุณสองคน จะเห็นฉันสักที 00:17:57.720 --> 00:17:58.880 align:center เสี่ยวฉิน 00:17:59.520 --> 00:18:00.440 align:center แคนดี้ 00:18:02.880 --> 00:18:03.760 align:center พี่หงโต้ว 00:18:06.040 --> 00:18:08.400 align:center ทำยังไงถึงให้ผู้ชายมารับผิดชอบเราได้เหรอ 00:18:09.480 --> 00:18:10.680 align:center แปลกมากๆ 00:18:10.760 --> 00:18:12.800 align:center หยางจื้อหนานไม่เคยพูดแบบนี้เลย 00:18:15.520 --> 00:18:16.440 align:center เรื่องนี้พูดยากนะ 00:18:18.280 --> 00:18:21.520 align:center หรือเป็นเพราะว่า เขาคิดว่าไม่คู่ควรกับฉัน เลยไม่กล้าพูด 00:18:22.320 --> 00:18:23.560 align:center เสี่ยวฉิน 00:18:23.640 --> 00:18:25.880 align:center เธอจะไปทำไร่ไม่ใช่เหรอ ทำไมยังไม่ไปอีกล่ะ 00:18:27.440 --> 00:18:30.040 align:center น่ารำคาญชะมัด ไปละ 00:18:40.400 --> 00:18:42.440 align:center ไปกันเถอะ เราก็ไปทำงานกัน 00:18:47.200 --> 00:18:48.480 align:center กระเป๋าคุณ 00:18:48.560 --> 00:18:51.240 align:center วันนี้ก็เป็นวันที่เต็มไปด้วย ความสดใสมีชีวิตชีวาอีกหนึ่งวันนะ 00:18:51.320 --> 00:18:52.840 align:center วันที่สดใสมีชีวิตชีวา 00:19:03.120 --> 00:19:04.320 align:center บ้านหลังนี้อายุเท่าไรครับ 00:19:05.560 --> 00:19:08.320 align:center บ้านหลังนี้ก็มีอายุไม่น้อยแล้วละครับ 00:19:08.400 --> 00:19:10.640 align:center เป็นบ้านบรรพบุรุษ มีประวัติศาสตร์กว่าร้อยปีแล้ว 00:19:11.440 --> 00:19:14.000 align:center แต่ก่อน แต่ละครอบครัวมีชีวิตที่ดี 00:19:14.080 --> 00:19:15.440 align:center พังแล้วก็สร้างใหม่ 00:19:15.520 --> 00:19:18.080 align:center บ้านหลังนี้ บรรพบุรุษเป็นคนคุมม้าแบกของ 00:19:18.160 --> 00:19:19.960 align:center หาเงินมาสร้างบ้านหลังนี้ 00:19:20.040 --> 00:19:21.040 align:center ต่อมาน่ะ 00:19:21.120 --> 00:19:22.880 align:center ลูกหลานของเขาไม่ค่อยเอาไหน ครอบครัวก็เลยจนลง 00:19:22.960 --> 00:19:24.800 align:center ก็เลยยังไม่ได้สร้างบ้านใหม่ 00:19:24.880 --> 00:19:28.480 align:center บ้านหลังนี้น่ะ ซ่อมไปซ่อมหลายครั้ง 00:19:29.160 --> 00:19:30.520 align:center อยู่ไปอยู่มา กลายเป็นเป็นบ้านโบราณแล้ว 00:19:30.600 --> 00:19:32.520 align:center ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะครับ ที่จะเก็บรักษาไว้ให้ได้ 00:19:33.560 --> 00:19:34.560 align:center เป็นสถานที่เยี่ยมจริงๆ 00:19:35.760 --> 00:19:37.520 align:center คุณชอบที่นี่เหรอ 00:19:39.200 --> 00:19:40.680 align:center ก่อนหน้านี้ดูมาหลายที่แล้ว 00:19:40.760 --> 00:19:43.040 align:center ถ้าไม่ใช่เป็นดินเพาะปลูก ก็เป็นที่ที่มีคนอยู่ 00:19:43.120 --> 00:19:44.360 align:center ทำเป็นที่อาศัยไม่ได้ 00:19:44.440 --> 00:19:45.880 align:center ที่นี่กำลังดีเลย 00:19:45.960 --> 00:19:47.960 align:center พื้นที่ไม่เล็ก มีประวัติศาสตร์ 00:19:48.040 --> 00:19:49.280 align:center เราปรับปรุงเองได้ 00:19:50.080 --> 00:19:51.680 align:center แต่ข้อเสียอย่างเดียวคือ 00:19:51.760 --> 00:19:52.800 align:center มันอยู่ลึกสุดในชุมชน 00:19:52.880 --> 00:19:55.440 align:center เข้าออกลำบาก ถนนเส้นนี้เดินได้อย่างเดียว 00:19:58.480 --> 00:20:00.600 align:center หัวหน้าจาง ขอทดสอบคุณหน่อย 00:20:00.680 --> 00:20:01.640 align:center ทดสอบอะไร 00:20:01.720 --> 00:20:02.960 align:center เมื่อกี้นี้ฉันเห็นบนกำแพงของบ้านหลังหนึ่ง 00:20:03.040 --> 00:20:04.880 align:center เขียนว่า “บัวพ้นน้ำ” บ้านนั้นสกุลอะไรคะ 00:20:05.800 --> 00:20:06.680 align:center สกุลหลี่ไง 00:20:07.360 --> 00:20:08.320 align:center “สืบทอดสุจริต” ล่ะคะ 00:20:08.400 --> 00:20:09.560 align:center สกุลหยาง 00:20:09.640 --> 00:20:11.040 align:center “สาครไร้คลื่น” ล่ะ 00:20:12.440 --> 00:20:15.160 align:center - เอ่อ - สาครไร้คลื่นไม่ใช่เป็นชื่อสกุลหรอกครับ 00:20:15.240 --> 00:20:17.320 align:center มันหมายถึงว่า ที่แห่งนี้สภาพแวดล้อมดีมาก 00:20:17.400 --> 00:20:20.640 align:center สาครไร้คลื่น ใต้หล้าร่มเย็น วันเวลาดีๆ ใต้หล้าสงบสุข 00:20:21.240 --> 00:20:23.320 align:center น่าสนใจ เดี๋ยวฉันไปหาเพิ่ม เผื่อมีอะไรอีก 00:20:24.720 --> 00:20:26.600 align:center เพิ่งเรียนจบน่ะครับ เลยไฟแรงหน่อย 00:20:29.760 --> 00:20:30.600 align:center ดีจริงๆ 00:20:40.480 --> 00:20:42.800 align:center (สัญญาโอนโฮมสเตย์) 00:20:45.280 --> 00:20:47.000 align:center ไม่มีปัญหา เซ็นได้ 00:20:48.160 --> 00:20:50.080 align:center หน้าสุดท้าย เธอเซ็นตรงเป็นฝ่ายข. ด้วยนะ 00:20:50.760 --> 00:20:52.520 align:center - ตรงนี้ใช่ไหม - ใช่ๆ 00:21:03.920 --> 00:21:04.960 align:center เรียบร้อย 00:21:19.960 --> 00:21:21.400 align:center เดี๋ยวอีกสักพัก จะเรียกคนส่งของมา 00:21:22.200 --> 00:21:24.800 align:center หลังเซ็นเสร็จ เถ้าแก่หลี่กับเจ้าของบ้าน จะส่งสัญญากลับมา 00:21:24.880 --> 00:21:27.120 align:center ภายในเจ็ดวัน เราต้องโอนเงินไปให้ 00:21:27.200 --> 00:21:28.640 align:center ได้ งั้นฉันไปทำงานก่อนนะ 00:21:29.680 --> 00:21:31.440 align:center ยังมีสัญญาร่วมมือของเราอีกหนึ่งฉบับ 00:21:36.680 --> 00:21:37.760 align:center เซ็นตรงนี้ถูกไหม 00:21:38.360 --> 00:21:39.600 align:center คุณลองอ่านก่อนสิ 00:21:39.680 --> 00:21:41.920 align:center พ่อของฉันอ่านแล้ว เขาบอกว่าไม่มีปัญหา 00:21:42.000 --> 00:21:43.000 align:center เดี๋ยวก่อน 00:21:43.080 --> 00:21:44.840 align:center คุณถ่ายรูปให้พ่อคุณดูก่อน 00:21:44.920 --> 00:21:46.280 align:center เผื่อฉันแก้สัญญาล่ะ 00:21:48.520 --> 00:21:50.200 align:center รู้ไหมทำไมฉันถึงร่วมหุ้นกับคุณ 00:21:51.520 --> 00:21:54.160 align:center มืออาชีพ สุขุม ใจกว้าง 00:21:57.120 --> 00:21:59.480 align:center (ฝ่าย ก.: หลินน่า) 00:21:59.560 --> 00:22:01.000 align:center งั้นว่างแล้วอ่านด้วยนะ 00:22:07.240 --> 00:22:08.560 align:center (ร้านกาแฟโหย่วเฟิง) 00:22:08.640 --> 00:22:09.800 align:center เอาละ 00:22:09.880 --> 00:22:11.480 align:center ฉันต้องรีบไปทำงานแล้ว 00:22:12.600 --> 00:22:13.680 align:center ฉบับนี้ของคุณ 00:22:13.760 --> 00:22:14.760 align:center ฉบับนี้ฉันเอาไปนะ 00:22:21.440 --> 00:22:22.760 align:center ตอนนี้เรามาถึงจุดเช็กอินที่สอง 00:22:22.840 --> 00:22:24.200 align:center ในวิดีโอโปรโมทแล้วค่ะ 00:22:24.280 --> 00:22:26.960 align:center ร้านไม้แกะสลัก 00:22:27.720 --> 00:22:29.080 align:center พวกคุณดูด้านหลังสิคะ 00:22:29.160 --> 00:22:32.320 align:center วันนี้ช่างแกะสลักสุดหล่อ ที่อยู่ในวิดีโอโปรโมทก็อยู่ด้วยค่ะ 00:22:32.400 --> 00:22:35.680 align:center วันนี้ทริปเช็กอินของเรา โชคดีสุดๆ ไปเลย 00:22:35.760 --> 00:22:37.680 align:center พวกเราเข้าไปทักทายเขาด้วยกันนะคะ ไปค่ะ 00:22:39.080 --> 00:22:41.120 align:center สวัสดีค่ะ สุดหล่อ 00:22:41.200 --> 00:22:42.040 align:center สวัสดีครับ 00:22:42.640 --> 00:22:43.520 align:center คุณชื่ออะไรคะ 00:22:43.600 --> 00:22:44.480 align:center เซี่ยเซี่ยครับ 00:22:45.200 --> 00:22:46.320 align:center เซี่ยเซี่ย 00:22:46.400 --> 00:22:47.360 align:center ฉันขอแนะนำตัวเองหน่อยนะคะ 00:22:47.440 --> 00:22:49.440 align:center ฉันชื่อเป่าโจ้วหลัวลี่ เป็นบล็อกเกอร์สายท่องเที่ยว 00:22:49.520 --> 00:22:50.680 align:center นี่คือทีมงานถ่ายทำของฉันค่ะ 00:22:50.760 --> 00:22:52.120 align:center สวัสดีครับๆ 00:22:52.200 --> 00:22:55.000 align:center คือพวกเราเห็น วิดีโอโปรโมทชุมชนของพวกคุณในเน็ต 00:22:55.080 --> 00:22:56.840 align:center รู้สึกว่ามันเยี่ยมมากเลย แต่รีวิวยังน้อยมาก 00:22:56.920 --> 00:22:59.280 align:center ดังนั้นครั้งนี้พวกเราก็เลย มีทริปพิเศษมาเช็กอินแบบนี้ค่ะ 00:23:00.200 --> 00:23:01.040 align:center ยินดีต้อนรับครับ 00:23:02.520 --> 00:23:03.560 align:center เขาน่ารักมากเลยค่ะ 00:23:05.200 --> 00:23:06.480 align:center นี่คุณกำลังแกะสลักอะไรเหรอคะ 00:23:07.160 --> 00:23:08.120 align:center ดอกบัวครับ 00:23:08.880 --> 00:23:10.040 align:center ดอกบัว 00:23:12.120 --> 00:23:14.280 align:center ดอกบัวใหญ่ขนาดนี้ เอาไปใช้อะไรเหรอคะ 00:23:15.240 --> 00:23:16.360 align:center เอาไปแขวนที่ผนังครับ 00:23:18.160 --> 00:23:19.280 align:center ของตกแต่งเหรอคะ 00:23:20.160 --> 00:23:21.440 align:center สวยมากเลยค่ะ 00:23:24.720 --> 00:23:25.840 align:center คุณก็ไลฟ์สดอยู่เหรอ 00:23:25.920 --> 00:23:28.280 align:center ครับ ก็ไม่ได้มีคนดูมากเท่าไร 00:23:32.400 --> 00:23:34.840 align:center คนชม 22 คน 00:23:35.680 --> 00:23:39.280 align:center บัญชีชื่อว่าเซี่ยเซี่ยที่กำลังพยายามย้ายก้อนหิน 00:23:40.760 --> 00:23:42.760 align:center เซี่ยเซี่ยที่กำลังพยายามย้ายก้อนหิน 00:23:42.840 --> 00:23:45.640 align:center ทุกคนจำชื่อช่องนี้ไว้นะคะ แล้วเข้ามาดู เซี่ยเซี่ยที่น่ารักของเราเยอะๆ นะคะ 00:23:45.720 --> 00:23:46.920 align:center สวัสดีครับทุกคน 00:23:47.000 --> 00:23:48.360 align:center สวัสดีครับ น้ำปั่นได้แล้วครับ 00:23:48.440 --> 00:23:49.840 align:center ขอบคุณค่ะ ลาก่อน 00:23:54.840 --> 00:23:59.040 align:center (ร้านเครื่องดื่มเสี่ยวจิน) 00:23:59.120 --> 00:24:03.360 align:center (ร้านเครื่องดื่มเสี่ยวจิน) 00:24:03.440 --> 00:24:05.240 align:center คนสวย ดับอารมณ์ร้อนหน่อยนะ 00:24:11.440 --> 00:24:12.280 align:center เด็กๆ 00:24:12.800 --> 00:24:13.640 align:center มานี่สิ 00:24:20.320 --> 00:24:21.160 align:center ขอบคุณค่ะ 00:24:26.800 --> 00:24:27.840 align:center คุณคนสวย เอ่อ… 00:24:41.120 --> 00:24:44.080 align:center สถาปนิกกับหัวหน้าจ้าว รู้สึกว่าบ้านหลังนี้โอเค 00:24:44.160 --> 00:24:46.040 align:center ใหญ่พอดี แถมยังเป็นบ้านโบราณด้วย 00:24:46.120 --> 00:24:48.080 align:center พวกเขาสามารถดัดแปลงเชิงอนุรักษ์ได้ 00:24:48.160 --> 00:24:51.840 align:center แต่ติดที่ปัญหาเดียว คือรู้สึกว่าตำแหน่งที่ตั้งไม่ค่อยน่าพอใจเท่าไร 00:24:52.680 --> 00:24:54.040 align:center ก็ไม่น่าพอใจจริงๆ 00:24:54.120 --> 00:24:55.920 align:center รถรับส่งเข้าไม่ถึง 00:24:56.000 --> 00:24:58.600 align:center ถนนแคบไปหน่อย รถเข้าไปไม่ถึง ต้องเดินอย่างเดียวเท่านั้น 00:24:59.680 --> 00:25:00.720 align:center แต่ถ้าเปลี่ยนมุมคิด 00:25:01.320 --> 00:25:02.440 align:center เธอดูตรงนี้สิ 00:25:03.640 --> 00:25:05.520 align:center ถ้าบ้านหลังนี้อยู่ตรงกลาง 00:25:05.600 --> 00:25:08.280 align:center ทางซ้ายเป็นโฮมสเตย์ ทางขวาเป็นโรงย้อมผ้า 00:25:08.360 --> 00:25:10.800 align:center ที่จริงชุมชนก็ไม่ได้ใหญ่ กระจุกอยู่รวมด้วยกัน 00:25:10.880 --> 00:25:13.040 align:center เดินเท้าสะดวกสุดแล้ว 00:25:14.960 --> 00:25:16.360 align:center ก็เหมือนกับ 00:25:16.440 --> 00:25:18.680 align:center โรงภาพยนตร์อยู่ชั้นบนสุด ของห้างสรรพสินค้า 00:25:18.760 --> 00:25:21.160 align:center พอคุณดูหนังเสร็จ ก็เดินแวะซื้อของได้อย่างสบาย 00:25:21.240 --> 00:25:22.480 align:center ประมาณนั้น 00:25:23.480 --> 00:25:24.840 align:center ได้ เดี๋ยวฉันลองคุยดู 00:25:24.920 --> 00:25:27.000 align:center ดี เธอลองคุย ปรึกษากับเขาดูนะ 00:25:27.080 --> 00:25:29.160 align:center เย็นนี้ฉันนัดสถาปนิก กินข้าวเลยแล้วกัน 00:25:29.240 --> 00:25:32.040 align:center ได้ เกือบได้เวลาแล้ว ฉันต้องไปรับย่าก่อน 00:25:32.120 --> 00:25:33.360 align:center - ได้ ไปเถอะ ไปเถอะ - ไปก่อนนะ 00:25:33.440 --> 00:25:34.800 align:center - บ๊ายบาย - บ๊ายบาย 00:25:41.160 --> 00:25:42.520 align:center ย่าครับ 00:25:42.600 --> 00:25:44.920 align:center ย่าว่าตอนเย็นเรากินอะไรดี 00:25:45.480 --> 00:25:46.520 align:center เธออยากกินอะไร 00:25:47.280 --> 00:25:48.680 align:center ผมอยากกิน 00:25:50.040 --> 00:25:51.240 align:center ผัดเนื้อวัว 00:25:51.320 --> 00:25:54.120 align:center ได้ เดี๋ยวทำให้ 00:25:55.640 --> 00:25:56.920 align:center แล้วผัดผัก 00:26:07.200 --> 00:26:08.240 align:center อาเหยา 00:26:09.160 --> 00:26:11.120 align:center ใครเอาเค้กข้าวเหนียวมาให้เหรอ 00:26:12.000 --> 00:26:12.960 align:center สวี่หงโต้วเอามาให้น่ะครับ 00:26:13.560 --> 00:26:15.360 align:center ตอนไปหมักเหล้าข้าวที่บ้านน้าเป่าผิง 00:26:15.440 --> 00:26:16.800 align:center เราได้ทำเค้กข้าวเหนียวพอดี 00:26:17.600 --> 00:26:19.400 align:center งั้นเย็นนี้ก็ชวนเขามากินข้าวด้วยสิ 00:26:21.200 --> 00:26:23.120 align:center ผมบอกแล้ว แต่เขาไม่มา 00:26:24.800 --> 00:26:28.400 align:center เขากลับมาครั้งนี้ ทำไมไม่แวะมากินข้าวที่บ้านเราเลยล่ะ 00:26:29.640 --> 00:26:32.240 align:center เขาบอกว่าเกรงใจน่ะครับ 00:26:33.000 --> 00:26:35.440 align:center มีอะไรให้ต้องเกรงใจ 00:26:50.520 --> 00:26:52.240 align:center มีคนเอาหลานฉันแล้วเหรอเนี่ย 00:26:55.160 --> 00:26:56.920 align:center มีคนเอาเธอแล้ว 00:26:59.680 --> 00:27:02.000 align:center รีบไปเลย รีบไปชวนเขามากินข้าว 00:27:02.080 --> 00:27:03.520 align:center - ไปเลย - เดี๋ยวครับ 00:27:03.600 --> 00:27:04.520 align:center เดี๋ยวก่อน ย่า 00:27:04.600 --> 00:27:06.160 align:center ถ้าผมเรียกเธอมา ย่าอย่าถามซี้ซั้วนะ 00:27:06.240 --> 00:27:07.720 align:center ฉันไม่ถาม ฉันไม่ถาม 00:27:07.800 --> 00:27:09.000 align:center ฉันแค่อยากชวนเขามากินข้าว 00:27:09.080 --> 00:27:10.080 align:center - ฉันจะหาเรื่องไปทำไม - ได้ 00:27:10.160 --> 00:27:11.920 align:center - ครับๆ - รีบไปๆ 00:27:25.280 --> 00:27:26.120 align:center หงโต้ว 00:27:27.000 --> 00:27:30.000 align:center หนูชอบอาเหยาของเรา ตรงไหนเหรอ 00:27:33.800 --> 00:27:36.120 align:center ทุกอย่างค่ะ หลักๆ ก็ 00:27:37.280 --> 00:27:38.120 align:center หล่อ 00:27:41.600 --> 00:27:43.520 align:center ทำไมหนู เหมือนย่าตอนสาวๆ เลย 00:27:43.600 --> 00:27:44.640 align:center ใช่ไหมคะ 00:27:45.240 --> 00:27:46.880 align:center ปู่เขาน่ะ 00:27:46.960 --> 00:27:48.880 align:center หน้าตาดีมากเลยล่ะ 00:27:48.960 --> 00:27:50.240 align:center หล่อกว่าเขาอีก 00:27:50.320 --> 00:27:51.160 align:center ตาก็โต 00:27:51.240 --> 00:27:55.080 align:center เพียงแต่ตอนสมัยหนุ่มๆ ไม่ได้เก็บรูปถ่ายเขาไว้ 00:27:55.160 --> 00:27:58.280 align:center ย่าครับ ไม่มีใครอยากฟัง เรื่องปู่กับย่าตอนวัยรุ่นหรอกนะ 00:27:59.240 --> 00:28:01.440 align:center ฉันอยากฟัง ย่าคะ แล้วหลังจากนั้นล่ะคะ 00:28:02.080 --> 00:28:04.360 align:center หลังจากนั้นก็แก่แล้ว ขี้เหร่ 00:28:05.280 --> 00:28:07.440 align:center ถ้าอาเหยาแก่ลง 00:28:07.520 --> 00:28:08.520 align:center คงจะขี้เหร่กว่า 00:28:12.960 --> 00:28:14.040 align:center ย่าอ่ะ 00:28:14.120 --> 00:28:16.880 align:center ย่าไม่ช่วยกันก็ได้ แต่ไม่ต้องช่วยให้มันแย่ลงได้ไหม 00:28:16.960 --> 00:28:18.160 align:center ย่าไม่พูดแล้ว 00:28:19.080 --> 00:28:20.080 align:center กินข้าวดีกว่า 00:28:21.240 --> 00:28:22.360 align:center ขี้เหร่กว่า 00:28:25.720 --> 00:28:27.960 align:center ย่า เลิกคีบให้เขาได้แล้ว ให้เขาคีบเองบ้าง 00:28:29.240 --> 00:28:31.440 align:center ตะเกียบฉันยังไม่ได้ใช้ สะอาด 00:28:31.520 --> 00:28:32.920 align:center ไม่ใช่เรื่องสะอาดหรือไม่สะอาด 00:28:33.000 --> 00:28:34.760 align:center ย่าดูสิ ดูในชามเธอ เห็นข้าวไหม 00:28:34.840 --> 00:28:36.320 align:center เห็นแต่กับ ย่ากินของย่าเถอะ 00:28:36.400 --> 00:28:37.240 align:center ไม่ต้องสนใจเธอ 00:28:37.880 --> 00:28:39.080 align:center กินเยอะๆ 00:28:39.160 --> 00:28:40.920 align:center กินจนจุกไม่ได้นะครับ 00:28:41.840 --> 00:28:43.000 align:center นี่เพิ่งกินไปนิดเดียวเอง 00:28:43.080 --> 00:28:44.400 align:center ตอนฉันยังสาว… 00:28:44.480 --> 00:28:46.120 align:center ตอนย่ายังสาว ทำแต่งานใช้แรง 00:28:46.200 --> 00:28:47.560 align:center จะเหมือนกันไง 00:28:49.800 --> 00:28:51.080 align:center มา กิน 00:28:51.160 --> 00:28:53.080 align:center ย่า เนื้อวัวมีจานเดียว 00:28:53.160 --> 00:28:54.640 align:center เหลือไว้ให้ผมหน่อยดีไหม ผมก็อยากกิน 00:28:54.720 --> 00:28:56.160 align:center เธอกินอันนี้ไป 00:28:56.240 --> 00:28:57.080 align:center เอามานะ 00:28:57.720 --> 00:28:59.400 align:center คุณนี่นะ ทำไมต้องหวงด้วย 00:28:59.480 --> 00:29:00.360 align:center ย่าครับ 00:29:00.440 --> 00:29:02.360 align:center ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนเลย 00:29:02.440 --> 00:29:04.440 align:center ผมเป็นหลานแท้ๆ ของย่านะ 00:29:05.200 --> 00:29:07.520 align:center ได้ เธอกินอันนี้ไป 00:29:30.640 --> 00:29:32.320 align:center เหลือแค่ฉันคนเดียวอีกแล้ว 00:29:33.040 --> 00:29:34.960 align:center มีแฟนแล้วดีจริงๆ เลยนะ 00:29:35.040 --> 00:29:36.600 align:center (เสี่ยวซิน) 00:29:40.560 --> 00:29:41.960 align:center ฮัลโหล เสี่ยวซิน 00:29:42.040 --> 00:29:43.040 align:center น่าน่าแย่แล้ว 00:29:43.120 --> 00:29:45.240 align:center ฉันลืมปิดก๊อกน้ำในห้องน้ำ 00:29:45.320 --> 00:29:47.200 align:center ทำไงดี เดี๋ยวฉันไปตอนนี้เลย 00:29:48.840 --> 00:29:50.880 align:center ได้ๆ เดี๋ยวฉันไปเอง 00:29:50.960 --> 00:29:52.760 align:center เธอไม่ต้องยุ่ง ไม่ต้องไป 00:30:10.160 --> 00:30:11.800 align:center ทำยังไงดีเนี่ย 00:30:11.880 --> 00:30:13.000 align:center น่าน่า เกิดอะไรขึ้น 00:30:14.400 --> 00:30:16.480 align:center คนงานใหม่ที่ร้านเรา อย่างกับคนใจลอย 00:30:16.560 --> 00:30:18.840 align:center ฉันบอกไปว่า ก่อนเลิกงาน ให้เช็ดเคาน์เตอร์อีกรอบ 00:30:18.920 --> 00:30:20.920 align:center สุดท้าย เปิดก๊อกน้ำไว้แล้วลืมปิด 00:30:21.000 --> 00:30:22.400 align:center กลับถึงบ้านเพิ่งนึกออก 00:30:23.520 --> 00:30:24.440 align:center เดี๋ยวผมทำเอง ทำเอง 00:30:24.520 --> 00:30:26.400 align:center - นายอย่าเข้ามา - ผมทำเองๆ สกปรกหมดแล้วๆ 00:30:33.040 --> 00:30:35.480 align:center ผมกำลังจะกลับบ้านแล้ว เห็นไฟฝั่งนี้เปิดอยู่ 00:30:35.560 --> 00:30:36.880 align:center ดีนะที่แวะมาดู 00:30:41.600 --> 00:30:43.640 align:center เอ่อ นายกินข้าวหรือยัง 00:30:44.520 --> 00:30:45.640 align:center ยังเลย 00:30:45.720 --> 00:30:47.440 align:center งั้นฉันทำข้าวผัดให้นายดีไหม 00:30:47.520 --> 00:30:49.040 align:center ได้ ขอบคุณครับ 00:30:49.120 --> 00:30:50.160 align:center ไม่เป็นไร 00:30:54.280 --> 00:30:55.200 align:center เชิญจ้ะ 00:30:55.280 --> 00:30:56.320 align:center ขอบใจ 00:31:21.600 --> 00:31:22.480 align:center ใส่ของผมสิ 00:31:23.520 --> 00:31:24.880 align:center แล้วนายใส่อะไรล่ะ 00:31:24.960 --> 00:31:26.480 align:center ไม่เป็นไร ผมเดินเท้าเปล่าได้ 00:31:26.560 --> 00:31:27.640 align:center ไม่ได้หรอก 00:31:29.280 --> 00:31:30.640 align:center ไม่มีกลิ่นหรอก 00:31:30.720 --> 00:31:32.240 align:center หรือว่าจะให้ผมล้างให้ก่อน 00:31:32.320 --> 00:31:34.400 align:center ฉันไม่ได้ห่วงเรื่องนี้ 00:31:35.320 --> 00:31:37.960 align:center งั้นคุณใส่ซะ ผู้หญิงต้องทะนุถนอม 00:31:58.680 --> 00:32:01.480 align:center ช่วงนี้ฉันรู้สึกว่านายโตขึ้นนะ 00:32:02.240 --> 00:32:04.720 align:center ขนาดพี่นายยังบอกว่านายสุขุมขึ้น 00:32:04.800 --> 00:32:06.080 align:center พึ่งพาได้ 00:32:06.840 --> 00:32:08.480 align:center นี่ไม่ได้ด่าผมใช่ไหม 00:32:08.560 --> 00:32:09.720 align:center ผมยี่สิบสองแล้วนะ 00:32:09.800 --> 00:32:11.080 align:center นี่ฉันชมนายอยู่นะ 00:32:13.280 --> 00:32:16.080 align:center อาจเป็นเพราะคนเราก็เป็นแบบนี้ล่ะมั้ง 00:32:16.160 --> 00:32:18.440 align:center ไม่ทันรู้ตัว ก็ไม่เหลือความเป็นเด็ก 00:32:19.120 --> 00:32:20.080 align:center เมื่อก่อนฉันรู้สึกว่า 00:32:20.160 --> 00:32:22.480 align:center นายกับน้องชายของเถ้าแก่เซี่ยก็ไม่ต่างกัน 00:32:22.560 --> 00:32:25.000 align:center แต่ตอนนี้ ค่อยดูเหมือนผู้ชายขึ้นมาหน่อย 00:32:30.000 --> 00:32:31.600 align:center ผมก็เป็นผู้ชายอยู่แล้ว 00:32:34.400 --> 00:32:35.320 align:center จริงสิ 00:32:35.400 --> 00:32:37.320 align:center วันหน้า นายแกะสลักเทพกวนอูให้ฉันหน่อยสิ 00:32:37.400 --> 00:32:38.800 align:center เลือกไม้ดีๆ หน่อย 00:32:38.880 --> 00:32:40.440 align:center จะวางไว้กลางห้องโถงในโฮมสเตย์ 00:32:41.400 --> 00:32:42.600 align:center ได้สิ 00:32:42.680 --> 00:32:43.520 align:center แล้วถ้า 00:32:43.600 --> 00:32:47.760 align:center ถ้าคุณกับพี่หงโต้ว ร่วมกันเปิดโฮมสเตย์ ก็ไม่ต้องไปแล้วใช่ไหม 00:32:48.360 --> 00:32:49.320 align:center ไม่นะ 00:32:50.400 --> 00:32:51.240 align:center ไม่เหรอ 00:32:51.960 --> 00:32:52.960 align:center จริงด้วย 00:32:53.040 --> 00:32:55.520 align:center เป้าหมายของเถ้าแก่เนี้ยสวี่ ไม่ใช่แค่โฮมสเตย์เดียว 00:32:55.600 --> 00:32:56.920 align:center ตอนทำแผนก่อนหน้านี้ 00:32:57.000 --> 00:32:58.600 align:center ก็บอกไว้แล้วว่า จะทำแบรนด์แฟรนไชส์ 00:32:59.680 --> 00:33:01.400 align:center บางทีอาจจะมีสักวัน 00:33:01.480 --> 00:33:03.920 align:center ที่เราจะได้เปิดร้านในชุมชนอื่น 00:33:04.720 --> 00:33:06.840 align:center งั้นพนักงานแรกเริ่มอย่างฉัน 00:33:06.920 --> 00:33:08.960 align:center บางทีก็อาจจะได้ไปร้านใหม่ 00:33:11.720 --> 00:33:13.720 align:center พวกคุณอยากจะไปไหนก็ไปได้ สุดยอดเลย 00:33:14.400 --> 00:33:15.240 align:center เซี่ยเซี่ย 00:33:16.040 --> 00:33:17.960 align:center ถ้าหลังจากนี้ไป นายมีโอกาส 00:33:18.040 --> 00:33:20.520 align:center นายต้องลองออกสำรวจท่องโลกกว้างนะ 00:33:20.600 --> 00:33:22.800 align:center แบบนี้ สายตาที่นายมองโลกก็จะไม่เหมือนเดิม 00:33:25.040 --> 00:33:27.720 align:center ตอนนี้กิจการไปด้วยดี ผมไม่คิดเรื่องพวกนั้นหรอก 00:33:28.480 --> 00:33:30.200 align:center แต่ว่า ถ้านายอยากเก็บรักษาไว้ 00:33:30.280 --> 00:33:32.440 align:center นายก็ต้องเปลี่ยนไปตามโลก 00:33:32.520 --> 00:33:34.200 align:center ของที่ไม่เปลี่ยนแปลง 00:33:34.280 --> 00:33:37.240 align:center ไม่หมุนไปตามโลก ก็จะถูกคัดออก 00:33:38.560 --> 00:33:39.640 align:center พี่เหยาก็พูดแบบนี้ 00:33:42.800 --> 00:33:44.400 align:center เพราะงั้น 00:33:44.480 --> 00:33:45.960 align:center เด็กหนุ่มผู้กล้าหาญ 00:33:46.560 --> 00:33:48.720 align:center จงต่อสู้กับการดับสูญของสรรพสิ่ง 00:33:48.800 --> 00:33:51.120 align:center จนกว่าจะถึงนาทีสุดท้าย 00:33:52.640 --> 00:33:54.440 align:center เป็นไง ข้าวอร่อยไหม 00:33:55.040 --> 00:33:56.960 align:center - อร่อย - กินต่อเถอะ 00:34:03.880 --> 00:34:05.360 align:center - กินสิ - กำลังกิน 00:34:14.600 --> 00:34:16.760 align:center ถนนเส้นนี้สงบมากใช่ไหมคะ 00:34:16.840 --> 00:34:17.679 align:center แล้วก็ 00:34:18.280 --> 00:34:20.920 align:center ทางฝั่งนู้นมีร้านอาหารด้วย 00:34:21.520 --> 00:34:23.920 align:center ที่นี่จะมีคนท้องถิ่นอยู่เยอะกว่าใช่ไหมคะ 00:34:24.000 --> 00:34:25.639 align:center ใช่ค่ะ ส่วนใหญ่เลย 00:34:27.040 --> 00:34:28.560 align:center - ทางนี้ค่ะ - ค่ะ 00:34:29.679 --> 00:34:30.560 align:center เชิญค่ะ 00:34:32.159 --> 00:34:34.239 align:center (กำลังก่อสร้าง ห้ามเข้า) 00:34:45.960 --> 00:34:48.440 align:center ลุงครับ ลุงเป็นหัวแรง ผมก็เลยวางใจ 00:34:48.520 --> 00:34:50.120 align:center ลุงทำงานตกแต่งมา 20 กว่าปีแล้ว 00:34:50.199 --> 00:34:52.239 align:center พวกลูกน้องที่ทำงาน 00:34:52.320 --> 00:34:53.960 align:center เป็นช่างไม้ของลุงก็มีฝีมือ 00:34:54.040 --> 00:34:55.920 align:center ดูสิ ทำเรือนพักของเราได้สวยมากเลย 00:34:56.000 --> 00:34:57.440 align:center เป็นหน้าที่อยู่แล้ว 00:34:57.520 --> 00:35:00.160 align:center แฟนผมน่ะ เธอเป็นต่างถิ่น 00:35:00.240 --> 00:35:02.320 align:center เรื่องความสัมพันธ์ของชุมชน เธอไม่ค่อยเข้าใจ 00:35:02.400 --> 00:35:03.520 align:center ถ้ามีเรื่องอะไร ลุงโทรหาผมได้เลย 00:35:03.600 --> 00:35:05.440 align:center - เดี๋ยวผมมาจัดการเอง - ได้ 00:35:05.520 --> 00:35:07.520 align:center งั้นบ่ายๆ ฉันจะไปเรียกคนมา 00:35:08.120 --> 00:35:10.640 align:center ครับ รบกวนลุงด้วยนะครับ 00:35:13.160 --> 00:35:15.680 align:center ประธานสวี่ มีพัสดุของคุณมาค่ะ 00:35:16.320 --> 00:35:17.960 align:center จากยูนนานเหรอ 00:35:19.040 --> 00:35:20.200 align:center จากซานตงค่ะ 00:35:23.560 --> 00:35:25.120 align:center - ขอบใจ - ค่ะ 00:35:48.720 --> 00:35:49.880 align:center เนื้อหมูลดราคา 00:35:49.960 --> 00:35:51.240 align:center ที่ตลาดคนต่อแถว 00:35:51.320 --> 00:35:53.560 align:center ซื้อหมูบดมาทำไส้กรอกกันเพียบเลย 00:35:54.640 --> 00:35:56.720 align:center แม่ อากาศร้อนแบบนี้ จะยัดไส้กรอกกันทำไม 00:35:56.800 --> 00:35:58.040 align:center ไม่เหม็นเหรอ 00:35:59.080 --> 00:36:00.320 align:center บ้านไหนเขาก็ทำกันทั้งนั้น 00:36:00.400 --> 00:36:01.800 align:center ตอนนี้มีเทคโนโลยีมาช่วย 00:36:01.880 --> 00:36:03.720 align:center ที่ร้านเขายัดให้เสร็จสรรพ 00:36:03.800 --> 00:36:05.760 align:center แม่แค่เอามาตากลมก็เสร็จแล้ว 00:36:05.840 --> 00:36:07.840 align:center แม่เอาแบบแช่แข็งส่งไปให้ลูก 00:36:07.920 --> 00:36:10.200 align:center ลูกได้รับแล้ว เอาแช่ในตู้เย็นซะ 00:36:10.280 --> 00:36:12.200 align:center แม่รับรองไม่เสีย 00:36:12.280 --> 00:36:14.320 align:center แม่ส่งมาทำไมเยอะแยะคะ 00:36:14.400 --> 00:36:15.880 align:center ติดเชื้อมาจากหงโต้วเหรอ 00:36:16.600 --> 00:36:18.760 align:center แม่ส่งให้ลูกแค่สิบกิโล 00:36:18.840 --> 00:36:21.240 align:center หงโต้วจะเอาตั้ง 20 กิโล แถมยังกลัวไม่พออีก 00:36:22.160 --> 00:36:27.480 align:center ลูกน่ะ ก็แบ่งให้แม่สามี อาเล็ก แล้วก็เพื่อนร่วมงาน เพื่อน 00:36:27.560 --> 00:36:28.760 align:center ของลูกทุกคนด้วย 00:36:29.920 --> 00:36:32.320 align:center แม่ ไส้กรอกกินเยอะๆ ไม่ดีนะ 00:36:32.400 --> 00:36:35.000 align:center กินเนื้อสดตามปกติยังดีกว่า 00:36:35.080 --> 00:36:36.520 align:center แม่รู้แล้ว 00:36:36.600 --> 00:36:39.440 align:center ที่บ้านไม่มีเหลือเลย ส่งให้ลูกไปหมดแล้ว 00:36:40.040 --> 00:36:43.640 align:center จริงสิ แล้วงานฝั่งพ่อเป็นไงบ้าง 00:36:43.720 --> 00:36:45.640 align:center หลี่อวี้หลินทำเรียบร้อยแล้วหรือยัง 00:36:45.720 --> 00:36:49.160 align:center เรียบร้อยแล้ว พ่อเขาน่ะ สองสามวันมานี้ ไม่ต้องพูดเลยว่าตื่นเต้นแค่ไหน 00:36:49.240 --> 00:36:51.240 align:center เจอเรื่องใหม่ๆ เพียบ 00:36:51.320 --> 00:36:54.760 align:center ทั้งชีวิตเขาน่ะ ทำงานอิสระ ไม่เคยมีเพื่อนร่วมงานมาก่อน 00:36:54.840 --> 00:36:57.680 align:center ทุกวันนี้กลับมากลับมาก็จะเล่าให้ฟังตลอด ว่าเพื่อนร่วมงานเป็นยังไง 00:36:57.760 --> 00:37:01.800 align:center วันนี้ที่ห้างเจอ เพื่อนร่วมงานเก่าเอย เพื่อนเก่าเอย 00:37:02.440 --> 00:37:05.160 align:center ฟังจนหูแม่ชาไปหมดแล้ว 00:37:07.760 --> 00:37:08.960 align:center มีความสุขก็ดีแล้ว 00:37:09.880 --> 00:37:12.040 align:center พอมีความสุข สุขภาพจะได้แข็งแรง 00:37:14.040 --> 00:37:17.560 align:center ครั้งนี้น่ะ ต้องขอบคุณบ้านหลี่อวี้หลินให้มากๆ นะ 00:37:19.040 --> 00:37:20.560 align:center ข้าวฟ่างก็ไม่เลวใช่ไหมครับ 00:37:20.640 --> 00:37:22.080 align:center คุณลองดูสีเมล็ดข้าวสิครับ 00:37:22.160 --> 00:37:24.520 align:center เหลืองอร่ามทั้งนั้น คุณรู้ไหมว่ามาจากที่ไหน 00:37:24.600 --> 00:37:26.760 align:center ข้าวฟ่างจากชิ่นโจว 00:37:26.840 --> 00:37:28.120 align:center ของที่ผลิตที่ซานซี 00:37:28.200 --> 00:37:29.640 align:center - เป็นข้าวเกรดดีทั้งนั้น - ค่ะ 00:37:29.720 --> 00:37:32.160 align:center ข้าวฟ่างแบบนี้น่ะ เอาไปต้มโจ๊ก 00:37:32.240 --> 00:37:35.000 align:center แล้วเหนียวมากๆ กินไปแล้วจะหอมอร่อยมากเลยครับ 00:37:35.080 --> 00:37:37.000 align:center - เหรอคะ - เอาสักหน่อยไหมครับ สักกี่กิโลดี 00:37:37.080 --> 00:37:39.520 align:center - เอาหนึ่งกิโลค่ะ - ได้ครับ หนึ่งกิโลนะครับ 00:37:41.880 --> 00:37:43.080 align:center หนึ่งกิโล 00:37:50.760 --> 00:37:52.000 align:center เรียบร้อย ทางนี้ครับ 00:37:55.000 --> 00:37:55.880 align:center หนึ่งกิโลพอดีเลย 00:37:55.960 --> 00:37:57.200 align:center หนึ่งกิโลจริงๆ ด้วยค่ะ 00:37:58.040 --> 00:38:00.840 align:center หก ห้า สาม ศูนย์ หก 00:38:03.480 --> 00:38:04.400 align:center ผมบอกเลยนะ 00:38:04.480 --> 00:38:08.120 align:center มือผมน่ะ เป๊ะอย่างกับตาชั่ง 00:38:08.200 --> 00:38:09.960 align:center - คุณถือดีๆ นะครับ หนึ่งกิโล - เก่งจริงๆ ขอบคุณค่ะ 00:38:10.040 --> 00:38:11.040 align:center ถ้าติดใจกลับมาอีกนะครับ 00:38:11.120 --> 00:38:12.560 align:center - ได้ค่ะ - ครับ ครับ 00:38:14.840 --> 00:38:15.680 align:center เหล่าสวี่ 00:38:17.080 --> 00:38:17.920 align:center เหล่าหู 00:38:18.520 --> 00:38:19.680 align:center มาอีกแล้วเหรอ 00:38:19.760 --> 00:38:21.040 align:center ซื้อผักหนึ่งหยวนทันไหม 00:38:21.120 --> 00:38:22.440 align:center - ทันสิ - ดี 00:38:22.520 --> 00:38:24.240 align:center เมื่อเช้าไม่เห็นนายมาเตะลูกขนไก่เลย 00:38:24.320 --> 00:38:27.320 align:center ไม่ว่างแล้ว ไม่เห็นเหรอ ว่าฉันกลับมาทำงานใหม่แล้ว 00:38:27.880 --> 00:38:30.080 align:center นายยังทำงานอีกเหรอ บ้านนายขาดเงินที่ไหนกัน 00:38:30.680 --> 00:38:31.840 align:center อยู่ว่างไม่เป็น 00:38:31.920 --> 00:38:35.200 align:center งานของฉันเนี่ย เพื่อนของลูกคนเล็กเป็นคนแนะนำมา 00:38:35.280 --> 00:38:36.360 align:center ไม่รู้จักเสพสุขเอาซะเลย 00:38:36.440 --> 00:38:39.400 align:center นายไม่เข้าใจหรอก นี่น่ะ เรียกว่ายุ่งแต่มีความสุข 00:38:39.480 --> 00:38:40.320 align:center อยากได้อะไรหน่อยไหม 00:38:40.400 --> 00:38:42.800 align:center เอาถั่วแดงมาหน่อย จะกลับไปทำซาลาเปาไส้ถั่วแดง 00:38:42.880 --> 00:38:45.080 align:center - หลานสาวคนเล็กอยากกิน - ได้ 00:38:47.080 --> 00:38:49.120 align:center - สองถุงพอไหม - พอๆ 00:38:49.200 --> 00:38:51.840 align:center เหล่าหู นายเตะลูกขนไก่ทุกวัน หัวเข่าจะเจ็บเอานะ 00:38:51.920 --> 00:38:53.200 align:center ไม่ซื้อขาหมูไปตุ๋นหน่อยเหรอ 00:38:53.280 --> 00:38:54.120 align:center ไป ไป 00:38:54.200 --> 00:38:55.880 align:center ไม่เคยเหนื่อยหรือไง 00:39:18.080 --> 00:39:19.280 align:center อยู่บ้านพอดีเลย 00:39:20.920 --> 00:39:22.080 align:center คุณย่ามาเหรอคะ 00:39:22.160 --> 00:39:23.800 align:center อยู่คนเดียวเหรอ 00:39:23.880 --> 00:39:25.000 align:center แม่ไปไร่แล้วค่ะ 00:39:25.800 --> 00:39:28.240 align:center มา ฉันจะแนะนำให้รู้จัก 00:39:28.320 --> 00:39:30.360 align:center เธอชื่อสวี่หงโต้ว 00:39:30.440 --> 00:39:34.000 align:center เป็นเพื่อนบ้านที่อยู่ข้างๆ เธอ โฮมสเตย์นั้นน่ะ เธอซื้อต่อมา 00:39:34.080 --> 00:39:35.960 align:center เดี๋ยวจะเริ่มตกแต่ง 00:39:36.040 --> 00:39:37.760 align:center อาจจะเสียงดังสักหน่อย 00:39:38.560 --> 00:39:40.360 align:center - เถ้าแก่ - สวัสดีค่ะๆ 00:39:40.440 --> 00:39:41.560 align:center เรียกฉันว่าหงโต้วก็ได้ค่ะ 00:39:41.640 --> 00:39:43.680 align:center ต่อไปเราจะเป็นเพื่อนบ้านกันแล้ว 00:39:43.760 --> 00:39:45.360 align:center อาจจะเสียงดังรบกวนพวกคุณ 00:39:45.440 --> 00:39:47.160 align:center ถ้ามีอะไร บอกฉันได้เลยนะคะ 00:39:47.800 --> 00:39:50.800 align:center - ไม่เป็นไรค่ะ - บ้านเขาน่ะ อัธยาศัยดี 00:39:52.040 --> 00:39:54.240 align:center พบกันครั้งแรก เลยเอาของมาฝากนิดหน่อยค่ะ 00:39:54.840 --> 00:39:56.680 align:center - ไม่ต้องหรอกๆ - ไม่เป็นไรเลยค่ะ ไม่เป็นไร 00:39:56.760 --> 00:39:58.720 align:center ถือมาแล้ว รับไว้เถอะ 00:40:01.200 --> 00:40:02.280 align:center ขอบคุณนะคะ 00:40:02.360 --> 00:40:03.480 align:center งั้นพวกเราไปก่อนนะคะ 00:40:03.560 --> 00:40:04.800 align:center - ไปก่อนนะ - กลับดีๆ นะคะ 00:40:08.600 --> 00:40:09.720 align:center ระวังนะคะ 00:40:16.200 --> 00:40:17.320 align:center ไปกันเถอะ 00:40:34.120 --> 00:40:35.800 align:center - เธอกลับเข้าไปเถอะ - กลับเข้าบ้านเถอะค่ะ 00:40:35.880 --> 00:40:37.400 align:center น้า เดินดีๆ นะ 00:40:37.480 --> 00:40:38.600 align:center - บ๊ายบาย - มาบ่อยๆ นะ 00:40:38.680 --> 00:40:39.600 align:center ค่ะ 00:40:50.560 --> 00:40:52.320 align:center อยู่บ้านหรือเปล่า 00:40:52.400 --> 00:40:53.760 align:center น่าจะอยู่มั้ง 00:40:54.520 --> 00:40:55.560 align:center ปู่หยางครับ 00:40:58.640 --> 00:40:59.680 align:center ปู่หยางครับ 00:41:01.160 --> 00:41:04.480 align:center ร้านหนังสือนี้จะทำให้ชุมชนเรา มีรายได้จากการท่องเที่ยวมากมาย 00:41:04.560 --> 00:41:06.880 align:center แล้วยังมีงานให้ทำอีกหลายตำแหน่ง 00:41:06.960 --> 00:41:09.920 align:center แถมยังช่วยเพิ่มยอดขาย ให้งานฝีมือดั้งเดิมอีกด้วย 00:41:19.960 --> 00:41:22.280 align:center หลักๆ ก็ประมาณนี้ 00:41:22.360 --> 00:41:26.080 align:center ปู่หยาง อย่าเอาแต่ฟังฉันพูดสิคะ ปู่คิดว่ายังไงคะ 00:41:27.480 --> 00:41:28.880 align:center ความคิดของฉันน่ะเหรอ 00:41:29.400 --> 00:41:31.800 align:center สองคำเลยนะ ไม่ขาย 00:41:32.480 --> 00:41:34.080 align:center ไม่ใช่ขาย เช่าค่ะ 00:41:34.680 --> 00:41:35.720 align:center งั้นสองคำเหมือนเดิม 00:41:36.360 --> 00:41:37.200 align:center ไม่เช่า 00:41:38.640 --> 00:41:40.080 align:center ทำไมไม่ให้เช่าล่ะคะ 00:41:40.160 --> 00:41:41.520 align:center งั้นฉันจะพูดแค่สามคำ 00:41:42.840 --> 00:41:43.920 align:center ไม่อยากให้ 00:41:45.720 --> 00:41:46.560 align:center ปู่หยางครับ 00:41:47.160 --> 00:41:49.000 align:center มีเหตุผลหน่อยสิครับ 00:41:49.080 --> 00:41:51.680 align:center บ้านเก่าหลังนั้นของปู่น่ะ ก็ไม่มีใครอยู่แล้ว ปล่อยทิ้งรกร้างไว้เปล่าๆ 00:41:51.760 --> 00:41:52.920 align:center ถ้าปู่ให้เช่า 00:41:53.000 --> 00:41:55.040 align:center ก็ได้เงินไม่น้อยเลยนะครับ จริงไหม 00:41:56.400 --> 00:41:58.520 align:center ฉันไม่ได้ขาดเงิน ลูกชายส่งเงินให้ตลอด 00:41:58.600 --> 00:41:59.880 align:center ฉันไม่ขาดเงิน 00:42:01.840 --> 00:42:04.640 align:center งั้นถ้าสองปีข้างหน้า หลานปู่สอบเข้ามหาวิทยาลัย หรือแต่งงาน 00:42:04.720 --> 00:42:05.840 align:center ไม่ต้องใช้เงินเหรอ 00:42:06.920 --> 00:42:08.200 align:center ตั้งแต่นายกลับมา 00:42:08.960 --> 00:42:09.840 align:center แล้วก็เธอ 00:42:10.440 --> 00:42:13.600 align:center เพิ่งจะเรียนจบมาหมาดๆ ดันมาเป็นข้าราชการในชุมชน 00:42:14.600 --> 00:42:15.880 align:center ดูตัวของพวกเธอสิ 00:42:16.800 --> 00:42:18.640 align:center ก่อเรื่องวุ่นวายไปทั่ว 00:42:19.240 --> 00:42:21.120 align:center ในชุมชนถูกพวกเธอทำอะไรไปบ้าง 00:42:22.000 --> 00:42:25.320 align:center และจะทำอะไรต่อนะ การท่องเที่ยว และพัฒนา 00:42:25.400 --> 00:42:28.080 align:center เธอดูสิ คนที่มาชุมชนเรา 00:42:28.160 --> 00:42:30.080 align:center ถือกล้องถ่ายแชะๆ 00:42:30.160 --> 00:42:31.880 align:center ไปตรงนู้นก็แชะๆ 00:42:33.200 --> 00:42:34.120 align:center และจะทำอะไรนะ 00:42:34.200 --> 00:42:35.400 align:center สร้างร้านหนังสือ 00:42:36.560 --> 00:42:39.000 align:center ในสมองของพวกเธอมีแต่เรื่องเงิน 00:42:40.360 --> 00:42:42.160 align:center ฉันบอกไว้เลย 00:42:42.240 --> 00:42:44.360 align:center สองคำ ไม่ให้เช่า 00:43:03.760 --> 00:43:06.920 align:center ในสายตาปู่หยาง เราเป็นแบบนั้นเหรอ 00:43:07.840 --> 00:43:10.120 align:center ฉันเองก็คิดไม่ถึง 00:43:10.200 --> 00:43:12.800 align:center เรื่องดีๆ แท้ๆ ทุกคนก็มีความสุขกันหมด 00:43:12.880 --> 00:43:16.040 align:center ใครจะคิดล่ะว่า จะมีปัญหาตรงนี้ได้ 00:43:16.120 --> 00:43:17.400 align:center ไม่เป็นไร 00:43:17.480 --> 00:43:19.600 align:center เดี๋ยวฉันค่อยคุยกับคนในบ้านเขาอีกที 00:43:20.560 --> 00:43:22.880 align:center ได้ คุณมีเบอร์ของพวกเขาไหม 00:43:22.960 --> 00:43:24.480 align:center ถ้าไม่มี เดี๋ยวฉันไปหาที่ห้องทำงานให้ 00:43:24.560 --> 00:43:25.960 align:center หยางกว้านจวินมีแน่นอน 00:43:26.920 --> 00:43:27.760 align:center ได้ 00:43:30.680 --> 00:43:31.960 align:center หงโต้วกับคุณย่านี่ 00:43:34.360 --> 00:43:37.520 align:center โฮมสเตย์จะเริ่มสร้างแล้ว ฉันก็เลยให้ย่าพาหงโต้ว 00:43:37.600 --> 00:43:40.000 align:center ไปทักทาย ให้ของขวัญเพื่อนบ้าน 00:43:41.240 --> 00:43:42.240 align:center หงโต้ว 00:43:43.400 --> 00:43:44.720 align:center ซินซิน บังเอิญจังเลย 00:43:44.800 --> 00:43:47.400 align:center บังเอิญอะไรล่ะ ชุมชนใหญ่แค่นี้เอง 00:43:48.960 --> 00:43:50.000 align:center ทักทายครบหรือยัง 00:43:50.520 --> 00:43:51.520 align:center หรืออีกหลัง 00:43:51.600 --> 00:43:54.480 align:center พวกเธอไปบ้านเต๋อชิงมาเหรอ เต๋อชิงอยู่ไหม 00:43:56.280 --> 00:43:58.400 align:center ตอนนี้ลุงเต๋อชิงไม่อยู่ครับ อยู่แค่ปู่หยาง 00:43:58.480 --> 00:43:59.560 align:center อย่าเพิ่งเข้าไปเด็ดขาดนะ 00:43:59.640 --> 00:44:01.400 align:center ใช่ค่ะ ตอนนี้เขากำลังโกรธพวกเราอยู่ 00:44:01.480 --> 00:44:03.600 align:center ถ้าเขารู้ว่า เป็นเรื่องทำโฮมสเตย์ เขาโมโหยิ่งกว่าเดิมแน่ 00:44:03.680 --> 00:44:05.320 align:center ของพวกนี้ได้ถูกโยนออกมาแน่ 00:44:05.400 --> 00:44:07.160 align:center ถ้าพวกย่าเข้าไปตอนนี้ วิ่งไปเจอระเบิดเลยนะ 00:44:10.040 --> 00:44:11.760 align:center ทำไมเหรอ พวกคุณไปพูดอะไรมาเหรอ 00:44:12.800 --> 00:44:15.400 align:center ก็แค่จะเช่าบ้านเก่าของเขา เปิดร้านหนังสือเอง 00:44:15.480 --> 00:44:17.360 align:center เรื่องนี้กลับไปค่อยคุยกันนะ 00:44:17.440 --> 00:44:18.640 align:center อย่าเพิ่งเข้าไปเลย เหลือบ้านอีกหลังใช่ไหม 00:44:18.720 --> 00:44:19.680 align:center ไปหลังนั้นก่อน ใช่ๆ 00:44:21.200 --> 00:44:24.400 align:center หงโต้ว หยิบของ เข้าไปกับย่า 00:44:24.920 --> 00:44:25.920 align:center ย่าครับ 00:44:27.400 --> 00:44:29.080 align:center - ย่า - อย่าไป อย่าไป 00:44:30.320 --> 00:44:31.720 align:center ปู่หยางอยู่ไหม 00:44:36.920 --> 00:44:39.560 align:center คุณไม่เข้าไป ปกป้องหงโต้วแฟนคุณเหรอ 00:44:41.960 --> 00:44:43.080 align:center ยังมีย่าอยู่ไม่ใช่เหรอ 00:44:56.720 --> 00:44:59.080 align:center ปู่หยาง เราไปแล้วนะ 00:45:02.840 --> 00:45:05.160 align:center ปู่หยางให้ซี่โครงมาด้วย 00:45:07.080 --> 00:45:09.080 align:center เรื่องยากตรงไหน 00:45:09.160 --> 00:45:11.360 align:center ไปแล้วนะ เหลือหลังสุดท้าย 00:45:17.400 --> 00:45:19.920 align:center พวกเราควรจะเอาของอะไรมาด้วยใช่ไหม 00:45:23.400 --> 00:45:24.520 align:center คงงั้นมั้ง 00:48:08.400 --> 00:48:10.600 align:center คำบรรยายโดย ณัญวลัญช์ จิรวัฒน์ ่ไหม