WEBVTT

01:44.800 --> 01:47.200
พ่อ เอวพ่อไม่ดี อย่านั่งยองเลย

01:47.280 --> 01:49.440
หนูทำเอง หยุดๆๆ

01:49.520 --> 01:51.560
- เกือบเสร็จแล้ว
- พ่อลุกขึ้น

01:51.640 --> 01:52.840
- ได้ๆ
- หนูทำเอง

01:53.360 --> 01:54.200
นั่งพักสักหน่อย

01:54.920 --> 01:56.360
มา นั่งลง

01:56.880 --> 01:57.920
ไม่เป็นไร

02:03.560 --> 02:06.360
นี่ พักก่อน ดื่มชาหน่อย

02:15.520 --> 02:18.960
เราอาศัยอยู่ที่นี่มากว่า 20 ปีแล้ว

02:20.080 --> 02:24.200
ลูกกับหมี่เติบโตในบ้านหลังนี้

02:24.920 --> 02:28.040
ตอนนั้นเราใช้เงิน 40,000 หยวนกับบ้านหลังนี้

02:28.560 --> 02:30.120
แค่ 40,000 หยวนเองเหรอคะ

02:30.720 --> 02:33.720
มันไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ นะในตอนนั้น

02:33.800 --> 02:34.680
จริงเหรอ

02:38.560 --> 02:39.400
พ่อ

02:40.280 --> 02:41.800
เราจะขายบ้านหลังนี้เหรอ

02:41.880 --> 02:42.720
ไม่ขาย

02:42.800 --> 02:44.480
แม่ของลูกขายไม่ลง

02:45.000 --> 02:47.200
แม่อยากทำความสะอาดห้องและปล่อยให้เช่า

02:47.720 --> 02:49.440
มีโรงเรียนมัธยมต้นอยู่หน้าชุมชนของเรา

02:49.520 --> 02:51.040
และโรงเรียนมัธยมปลายด้านหลัง

02:51.120 --> 02:52.240
ปล่อยเช่าง่าย

02:58.480 --> 03:00.000
ลูกวาดภาพนั้นไว้

03:00.680 --> 03:02.440
นั่นวาดอะไรน่ะ

03:02.520 --> 03:04.080
บนภาพวาดก็มีเขียนไว้นะ

03:04.600 --> 03:07.360
“สวี่หงโต้ว เจ้านายที่สวยงามและมั่นใจ

03:07.440 --> 03:09.440
ขอทานสวี่หงหมี่”

03:13.120 --> 03:15.440
หนูวาดมันตอนอายุเท่าไรนะ

03:15.520 --> 03:17.680
เด็กขนาดนั้นก็อยากเป็นเถ้าแก่แล้ว

03:19.600 --> 03:22.760
เหมือนว่าตอนที่เริ่มเข้าเรียนถึงย้ายเข้ามา

03:22.840 --> 03:24.360
อายุประมาณเจ็ดแปดขวบได้

03:26.280 --> 03:27.800
ตอนนี้พอมาคิดดู

03:28.320 --> 03:31.760
พวกลูกน่าสนใจมากเมื่อตอนยังเด็ก

03:32.480 --> 03:33.720
พอเลิกเรียน

03:33.800 --> 03:35.880
ก็จะวิ่งมาที่ร้านขายของชำของพ่อ

03:36.400 --> 03:39.520
เสี่ยวจางคนขายซอสข้างบ้าน
ก็จะถามว่าทำไมลูกมาที่นี่

03:39.600 --> 03:41.400
ลูกบอกว่ามาที่นี่เพื่อมารับพ่อ

03:41.480 --> 03:43.080
ต่อไปถ้าลูกได้เป็นเจ้านายในอนาคต

03:43.160 --> 03:45.360
ก็จะไม่ให้พ่อขายข้าวแล้ว

03:47.320 --> 03:49.920
แต่ตอนนี้พ่อก็ยังอยากเปิดร้านขายของชำนี่คะ

03:52.280 --> 03:53.280
ใช่

03:54.440 --> 03:56.640
พ่อยุ่งกับการทำงานมาตลอดชีวิต

03:57.880 --> 04:01.120
เล่นทุกวันมันน่าเบื่อ

04:02.040 --> 04:03.360
พ่อสามารถทำงานบ้าน

04:03.440 --> 04:07.800
ทำอาหาร และออกกำลังกายกับแม่

04:07.880 --> 04:09.480
มันก็น่าสนุกนี่นา

04:10.040 --> 04:12.400
พ่อกับแม่ก็ใช่เงินไม่เยอะ แถมยังมีเงินฝาก

04:12.480 --> 04:15.080
หนูกับพี่เลี้ยงพ่อกับแม่ไหวอยู่แล้ว

04:17.360 --> 04:18.360
ใช่แล้ว

04:19.440 --> 04:22.120
วันเวลาผ่านไปเช่นนี้

04:23.040 --> 04:27.920
เราแก่ตัวลงเรื่อยๆ และไร้ประโยชน์

04:28.000 --> 04:30.560
พ่อคิดแบบนั้นได้ยังไงคะ

04:31.320 --> 04:32.480
ใครบอกว่า

04:33.080 --> 04:34.120
แก่แล้วไม่มีประโยชน์

04:34.200 --> 04:35.640
ใครไม่แก่บ้าง บอกหน่อยสิ

04:36.160 --> 04:38.280
พ่ออายุแค่หกสิบ ยังหนุ่มอยู่เลย

04:38.360 --> 04:40.160
ในเมื่อพ่อยังหนุ่ม

04:40.240 --> 04:42.360
ทำไมพวกลูกไม่ให้พ่อเปิดร้านขายของชำล่ะ

04:45.840 --> 04:48.680
การเปิดร้านขายของชำ
หมายความว่าพ่อจะเริ่มต้นธุรกิจ

04:49.200 --> 04:52.280
การเริ่มต้นธุรกิจมันเครียดมาก ใช่ไหมคะ

04:53.040 --> 04:55.840
เมื่อพ่อตัดสินใจแล้ว พ่อจะยอมแพ้ไม่ได้

04:56.640 --> 04:57.480
พ่ออาจคิดว่า

04:57.560 --> 05:00.720
เปิดร้านขายของชำง่ายนิดเดียว

05:01.680 --> 05:03.680
ไม่ต้องใหญ่ มีหน้าร้านเล็กๆ เท่านั้น

05:03.760 --> 05:06.920
แต่การจัดการร้านมันยุ่งยากใช่ไหม

05:07.440 --> 05:09.440
ก่อนอื่นพ่อต้องซื้อหน้าร้าน

05:09.520 --> 05:12.120
แล้วก็ยังมีค่าเช่าหนึ่งก้อน

05:12.640 --> 05:14.160
ค่าตกแต่งง่ายๆ อีกหนึ่งก้อน

05:14.240 --> 05:16.240
พ่อยังต้องซื้อสินค้าด้วย

05:17.080 --> 05:18.920
ซื้อสินค้าอะไร

05:19.440 --> 05:21.360
สินค้าแหล่งไหนถูกกว่ากัน

05:21.440 --> 05:23.200
วิธีตั้งราคา

05:23.280 --> 05:25.760
พ่อต้องขายเท่าไหร่เพื่อให้คุ้มทุน

05:26.520 --> 05:28.200
คิดเรื่องนี้ไว้ไหมคะพ่อ

05:28.960 --> 05:32.320
ไม่ใช่ว่าหนูไม่อยากให้พ่อทำงาน

05:32.400 --> 05:35.320
หนูแค่ไม่อยากให้พ่อเปิดร้านขายของชำ

05:39.640 --> 05:43.680
พ่อเป็นเถ้าแก่ร้านขายของชำมาทั้งชีวิต

05:44.920 --> 05:46.800
พ่อยังจะทำอะไรได้อีก

05:47.800 --> 05:49.480
ชุมชนของเรากำลังจ้างรปภ.

05:50.000 --> 05:51.120
พ่อไปถามมาแล้ว

05:51.640 --> 05:53.000
และพวกเขาบอกว่าพ่อแก่เกินไป

05:54.720 --> 05:56.520
ลานจอดรถของบริษัท

05:57.120 --> 06:00.520
ที่สามีของเข่อซินทำงานอยู่จำเป็นต้องมีคนเฝ้า

06:01.320 --> 06:02.960
ไม่มีการจำกัดอายุ

06:03.480 --> 06:05.120
แต่มีกะกลางคืน

06:05.640 --> 06:07.760
พ่อก็เกรงว่าพ่อจะนอนดึกไม่ได้

06:11.160 --> 06:13.680
พ่อ หนูกับพี่คิดว่า

06:15.240 --> 06:16.920
พ่อทำงานมาตลอดชีวิต

06:17.440 --> 06:19.040
และตอนนี้พ่อก็อายุหกสิบปีแล้ว

06:20.000 --> 06:21.960
เราอยากให้พ่อไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับอะไร

06:22.640 --> 06:23.520
และอยู่อย่างมีความสุข

06:24.680 --> 06:25.840
พ่อมีความสุข

06:25.920 --> 06:27.560
ทำไมจะไม่มีความสุขล่ะ

06:28.320 --> 06:32.320
ลูกว่าเราอยู่ในยุคที่สงบสุข

06:32.920 --> 06:35.840
แม่ของลูกกับพ่อเข้ากันได้ดีและสุขภาพแข็งแรง

06:35.920 --> 06:37.040
ลูกๆ ก็กตัญญู

06:37.560 --> 06:39.440
เราไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารหรือเสื้อผ้า

06:39.520 --> 06:40.680
พ่อจะไม่มีความสุขได้ยังไง

06:40.760 --> 06:42.760
สามารถพูดได้ว่ามีความสุขมากๆ

06:44.320 --> 06:46.760
แต่ถ้าพ่อหาอะไรทำได้

06:46.840 --> 06:48.600
เพื่อทำประโยชน์ให้ที่บ้าน

06:49.120 --> 06:50.880
พ่อก็จะมีความสุขมากขึ้น

06:52.640 --> 06:53.560
ตกลง

06:54.680 --> 06:56.160
หนูจะช่วยพ่อคิดเรื่องนี้นะ

06:59.160 --> 07:00.600
(สวี่หงโต้ว เจ้านายที่สวยงามและมั่นใจ)

07:00.680 --> 07:01.640
(ขอทานสวี่หงหมี่)

07:01.720 --> 07:02.680
(ขอข้าวกินหน่อยนะคะคุณ)

07:02.760 --> 07:05.920
ในตอนนั้นลูกตัวเล็กมาก

07:06.440 --> 07:08.000
แต่ตอนนี้…

07:13.200 --> 07:14.040
พ่อ

07:14.960 --> 07:17.400
พ่อคิดยังไงถ้าหนู
จะเริ่มทำธุรกิจและเป็นเจ้านายใหญ่

07:17.480 --> 07:18.360
ดีสิ

07:18.880 --> 07:20.160
หนูจริงจังนะ

07:21.080 --> 07:22.720
ลูกก็อยากเปิดร้านขายของชำด้วยเหรอ

07:22.800 --> 07:24.240
หนูไม่เปิดร้านของชำหรอก

07:24.760 --> 07:26.120
ทำไมหนูจะเปิดโรงแรมใหญ่ไม่ได้

07:26.200 --> 07:28.000
ได้สิ

07:28.080 --> 07:29.400
หนูจริงจังนะ

07:29.920 --> 07:31.560
พ่อเองก็พูดจริงนะ

07:31.640 --> 07:34.040
ไม่ว่าลูกจะทำอะไร พ่อคิดว่าลูกทำได้

07:34.120 --> 07:35.160
จริงเหรอคะ

07:35.240 --> 07:36.200
จริงสิ

07:47.280 --> 07:48.280
สวัสดี เข่อซิน

07:48.360 --> 07:49.840
เธออยากกินอะไร

07:58.680 --> 08:01.040
เธอปล่อยให้เข่อซินไปรับพัสดุด้วยตัวเองได้ยังไง

08:01.120 --> 08:02.720
เธอไม่ระวังเกินไปแล้ว

08:02.800 --> 08:05.440
- ถ้าเกิดอะไรขึ้น…
- ไม่เป็นไร

08:06.600 --> 08:08.040
- เป็นยังไงบ้าง
- ญาติอย่ายืนขวางหน้าประตู

08:08.120 --> 08:09.760
คุณพยาบาล ช่วยแม่ก่อน

08:09.840 --> 08:10.800
ช่วยแม่ช่วยลูกอะไร

08:10.880 --> 08:12.320
โรงพยาบาลของเราไม่มีกฎแบบนี้

08:12.400 --> 08:14.920
- เกิดอะไรขึ้นเราก็จะพยายามช่วยพวกเขา
- ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง

08:15.000 --> 08:16.880
คุณหมอ ช่วยทั้งสองคนด้วย

08:17.920 --> 08:19.520
- ไม่ต้องกังวล
- หมอๆ

08:20.840 --> 08:22.440
- ไม่ต้องกังวล
- นั่งลง

08:22.520 --> 08:23.680
ไม่ต้องกังวล

08:24.360 --> 08:26.760
(อยู่ในระหว่างผ่าตัด)

08:28.120 --> 08:29.320
หมออยู่ที่นี่

08:29.840 --> 08:31.680
ญาติของหยางเข่อซิน นี่คือทารก

08:31.760 --> 08:32.960
- เด็กคลอดแล้ว
- แม่สบายดีไหม

08:33.039 --> 08:34.559
ยินดีด้วยนะ ทั้งสองคนปลอดภัย

08:35.400 --> 08:37.000
ขอบคุณๆ

08:37.080 --> 08:38.480
พี่รอง พี่มาอุ้มสิ

08:38.559 --> 08:40.480
มาเร็วๆ ไฉ่เซิง

08:40.559 --> 08:42.320
พี่รีบดูสิ

08:43.240 --> 08:46.000
เธอน่ารักมาก

08:47.040 --> 08:51.040
ป้าและลุงของเธอ
กลับไปทำอาหารที่มีประโยชน์ให้แล้ว

08:51.560 --> 08:54.240
สามีกับแม่สามีของเธอไปเก็บข้าวของ

08:54.840 --> 08:57.520
แล้วก็พ่อแม่ของเธอไปตรวจร่างกายเด็ก

08:57.600 --> 08:58.880
พวกเขาสบายดี ไม่ต้องกังวล

08:59.920 --> 09:01.000
พี่รอง

09:01.960 --> 09:05.600
ลูกจะบาดเจ็บเพราะฉันล้มไหม

09:05.680 --> 09:07.200
ลูกสบายดี

09:07.280 --> 09:10.840
ถึงแม้จะไม่อยู่ถึงวันครบกำหนดคลอด
ทารกก็โตเต็มที่แล้ว

09:11.680 --> 09:13.640
แล้วเธอก็ได้เข้าผ่าตัดทันทีตอนมาถึงที่นี่

09:13.720 --> 09:15.160
ไม่ได้ขาดออกซิเจน

09:15.240 --> 09:16.280
ไม่ต้องกังวล

09:19.600 --> 09:22.600
รู้ไหมตอนที่เธอโทรหาฉัน ฉันกลัวมาก

09:23.800 --> 09:26.200
มันเหมือนกับว่าเธอกำลังจะตาย

09:26.880 --> 09:29.600
ฉันไม่รู้ว่าตอนนั้นฉันจะโอเคไหม

09:30.520 --> 09:33.880
ถ้าเกิดอะไรขึ้น ฉันจะไม่มีโอกาสได้พูด

09:34.480 --> 09:36.440
ตอนที่ฉันกำลังรอรถพยาบาล

09:36.960 --> 09:40.680
ฉันคิดว่า

09:41.680 --> 09:43.080
ฉันไม่ได้ต้องการอะไรอีก

09:43.600 --> 09:45.040
มีชีวิตอยู่ก็เป็นเรื่องดี

09:46.080 --> 09:48.080
ฉันทะเลาะกับแม่เมื่อวานนี้

09:48.600 --> 09:50.160
ฉันเสียใจเรื่องนั้นแล้ว

09:51.440 --> 09:53.480
ลูกตัวไม่ใหญ่มาก

09:53.560 --> 09:55.080
ตำแหน่งของทารกในครรภ์ไม่เป็นไร

09:55.720 --> 09:59.240
ฉันยังซื้อสร้อยข้อมือกลุ่มดาวให้ลูกด้วย

09:59.320 --> 10:01.560
ฉันอยากให้มันช่วยให้ฉันคลอดลูกได้ราบรื่น

10:03.520 --> 10:04.600
มันไม่มีประโยชน์แล้ว

10:05.200 --> 10:06.920
ฉันไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย

10:07.680 --> 10:11.000
ในโลกนี้มีหลายอย่าง
ที่อาจเกิดขึ้นเมื่อเธอไม่พร้อม

10:11.520 --> 10:12.880
อย่าคิดมากเกินไป

10:13.480 --> 10:14.560
พักผ่อนเถอะ

10:17.960 --> 10:19.680
ตอนนี้น้องสาวของคุณสบายดีไหม

10:20.200 --> 10:21.200
เธอสบายดี

10:22.320 --> 10:24.440
คุณไม่เห็นญาติของฉัน

10:25.040 --> 10:27.760
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นพวกเขาตื่นตระหนกแบบนี้

10:27.840 --> 10:30.840
ป้าของฉันขนาดจะยืนยังไม่ได้

10:32.720 --> 10:34.120
คุณก็กลัวเหมือนกันใช่ไหม

10:34.640 --> 10:35.840
แน่นอนสิ

10:35.920 --> 10:38.320
จู่ๆ เธอก็โทรหาฉัน ฉันนึกว่าเธอกำลังจะตาย

10:38.920 --> 10:40.720
ฉันกลัวจนตัวสั่น

10:41.640 --> 10:43.360
จนตอนนี้ฉันยังนอนไม่หลับเลย

10:43.440 --> 10:44.520
ฉันกลัว

10:46.480 --> 10:47.680
ไม่งั้น

10:48.960 --> 10:50.320
พรุ่งนี้ผมบินไปหาคุณได้นะ

10:52.520 --> 10:53.800
คุณจะมาที่นี่ทำไม

10:55.560 --> 10:56.640
ก็…

10:57.760 --> 10:59.080
ไปหาคุณไง

11:05.920 --> 11:07.440
ผม… ผมล้อเล่น

11:07.520 --> 11:10.920
ผมเพิ่งส่งบริษัทก่อสร้างทีมที่คุณแนะนำให้ไป

11:11.000 --> 11:13.240
และก่อนหน้านี้ผมก็เพิ่งขายมันฝรั่ง

11:13.320 --> 11:15.040
จะมีเวลาที่ไหน ยุ่งจะตาย

11:20.680 --> 11:21.840
ล้อเล่นเหรอ

11:34.160 --> 11:36.520
แล้วถ้าฉันอยู่ปักกิ่ง
แล้วมีเรื่องให้คุณช่วย คุณจะมาไหม

11:36.600 --> 11:37.640
แน่นอน

11:39.360 --> 11:41.600
ผมจริงจังนะ ไม่ได้ล้อเล่น

11:50.280 --> 11:52.360
งั้นคุณไปทำงานเถอะ เข้านอนเร็วๆ

11:54.120 --> 11:55.080
ได้

11:55.160 --> 11:56.840
คุณก็อย่าคิดอะไรมากเกินไป

11:56.920 --> 11:58.840
คุณต้องดูแลน้องสาวในวันพรุ่งนี้ด้วย

12:00.800 --> 12:01.720
จริงสิ

12:02.240 --> 12:05.040
ลูกพลัมที่คุณให้ฉัน พอผ่านไปหลายวันก็หวานขึ้นนะ

12:05.120 --> 12:06.160
มันอร่อยมาก

12:10.040 --> 12:11.400
ถ้ากินมากเกินไป อาจทำให้ท้องไส้ปั่นป่วน

12:11.480 --> 12:13.120
อร่อยก็อย่ากินมากเกินไป

12:16.520 --> 12:17.720
วางแล้ว

13:06.640 --> 13:07.600
เถ้าแก่เซี่ย

13:08.120 --> 13:09.240
เถ้าแก่เซี่ย

13:09.320 --> 13:11.080
ตื่นเร็ว มาเร็ว

13:11.920 --> 13:13.600
อะไร เกิดอะไรขึ้น

13:14.480 --> 13:15.480
ใจเย็นๆ แล้วค่อยๆ พูด

13:16.160 --> 13:17.960
- เกิดอะไรขึ้น
- เราทำได้แล้ว

13:18.040 --> 13:19.240
อะไร อะไรทำได้แล้ว

13:19.320 --> 13:20.240
ร้านหนังสือ

13:20.320 --> 13:22.680
ร้านหนังสือเพิ่งโทรหาฉัน เราทำได้

13:22.760 --> 13:24.280
- เราทำได้แล้วเหรอ
- ใช่

13:24.360 --> 13:25.680
- จริงเหรอ
- ใช่

13:26.560 --> 13:28.320
(เจ้าน่ารัก)

13:29.320 --> 13:30.520
เราทำได้

13:30.600 --> 13:32.040
ฉันจะถอดอันนี้ออกก่อน

13:32.120 --> 13:35.120
คืนนี้กินอะไรฉลองดี

13:38.680 --> 13:39.720
จริงเหรอ

13:40.360 --> 13:41.200
จริงเหรอ

13:43.120 --> 13:44.200
ดีจัง

13:44.920 --> 13:46.040
คุณทำสำเร็จแล้ว

13:46.800 --> 13:48.320
ใช่ ในที่สุดเราก็ทำสำเร็จ

13:48.840 --> 13:50.280
ยินดีด้วยนะ ยินดีด้วย

13:53.160 --> 13:54.960
งั้นก็ต้องยินดีกับคุณด้วยสิ

13:55.040 --> 13:57.120
คุณมีส่วนร่วมด้วยนะ

13:57.200 --> 13:58.520
คุณมีส่วนร่วมมากกว่า

13:58.600 --> 14:01.840
คุณทำให้หมู่บ้านอวิ๋นเหมียวสวยงาม

14:08.240 --> 14:09.320
สวี่หงโต้ว

14:12.080 --> 14:13.280
ถ้าหาก

14:13.360 --> 14:14.720
ผมหมายถึงถ้าหาก

14:15.240 --> 14:17.760
หลังจากสร้างร้านหนังสือแล้ว

14:17.840 --> 14:19.560
และมีแนวโน้มในการพัฒนามากขึ้น

14:20.200 --> 14:23.400
หลังจากที่มีการสร้างโรงแรมและโฮมสเตย์ขึ้นที่นี่

14:23.480 --> 14:24.920
และทุกอย่างจะดีขึ้น

14:25.440 --> 14:27.120
คุณจะ…

14:28.600 --> 14:32.120
พิจารณาย้ายมาทำงานที่นี่ได้ไหม

14:37.200 --> 14:38.720
ฉันจะทำอะไรได้บ้าง

14:41.120 --> 14:43.240
ตอนนี้ที่นี่ไม่มีอะไรเลย

14:43.320 --> 14:45.160
และแผนข้างหน้ายังไม่ชัดเจนมาก

14:45.240 --> 14:46.520
ผมหมายถึงอนาคต

14:51.960 --> 14:54.080
แน่นอน ไม่เป็นไรถ้าคุณไม่อยากมาที่นี่

14:55.520 --> 14:58.440
ชีวิตคุณคงจะดีขึ้นถ้าอยู่ปักกิ่ง

14:58.520 --> 15:00.040
และมีโอกาสมากขึ้น

15:00.120 --> 15:01.800
ผม… ผมก็แค่ถาม

15:04.240 --> 15:05.720
ขอฉันคิดดูก่อน

15:08.240 --> 15:09.080
จริงเหรอ

15:10.960 --> 15:13.840
ฉันไม่เหมือนคุณ ฉันจะไม่ล้อเล่นกับคุณทั้งวันหรอก

15:15.480 --> 15:17.680
ผมไม่ได้ทำอย่างนั้นทั้งวัน

15:17.760 --> 15:19.120
อย่าพูดอย่างนั้นสิ

15:19.200 --> 15:20.880
คือ… ไม่มีเรื่องอะไรแล้ว

15:20.960 --> 15:22.680
ผมยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย

15:24.040 --> 15:26.200
ก็ได้ ฉันจะนอนต่อ

15:27.160 --> 15:28.120
ขอโทษที่ขัดจังหวะคุณ

15:28.200 --> 15:29.560
งั้นนอนต่อนะ

15:29.640 --> 15:30.760
วางแล้วๆ

15:41.120 --> 15:42.480
พระเจ้าช่วยฉันด้วย

16:14.400 --> 16:16.040
แม่ อีกห้านาที

16:19.280 --> 16:21.200
ข้าวเช้าไม่กินแล้ว ห้านาที

16:25.920 --> 16:28.400
นี่กำลังทำอะไรกันน่ะ วุ่นวายอะไรกัน

16:28.480 --> 16:31.080
แม่ เธอจะนอนจนถึงเที่ยงทุกวัน

16:31.160 --> 16:32.440
ทำไมแม่ไม่จัดการบ้าง

16:32.520 --> 16:34.920
หลายวันมานี้เธอไปอยู่เป็นเพื่อนเข่อซิน
ที่โรงพยาบาลทุกวัน

16:35.000 --> 16:36.040
เมื่อคืนเธอนอนดึก

16:36.120 --> 16:38.360
ลูกก็ไม่ต้องไปยุ่งกับน้องหรอก มาเร็ว

16:38.880 --> 16:41.120
- หงหมี่ กินข้าวเช้านะ
- กลับมาเมื่อไหร่

16:41.200 --> 16:42.680
ทำไมฉันกลับมาไม่ได้

16:43.640 --> 16:44.720
ได้ยินว่าย้ายบ้านเสร็จ

16:44.800 --> 16:46.480
เข่อซินก็หกล้ม

16:46.560 --> 16:47.800
ฉันเลยกลับมาช่วงสุดสัปดาห์

16:47.880 --> 16:49.120
แล้วก็มาสั่งสอนแกสักหน่อย

16:49.840 --> 16:51.240
- หลิงตังล่ะ
- ไม่ได้กลับมา

16:53.640 --> 16:55.200
- ตื่นสิ
- ทำอะไรเนี่ย

16:55.280 --> 16:56.200
ตื่นสิ

16:56.280 --> 16:59.320
กินข้าวเที่ยงเสร็จ
พาฉันไปเยี่ยมเข่อซินที่โรงพยาบาลหน่อย

16:59.400 --> 17:00.640
ห้านาที

17:00.720 --> 17:01.800
ห้าวินาทีก็ไม่ได้ ตื่น

17:01.880 --> 17:04.079
พวกลูกอย่าโวยวายกันสิ
บะหมี่แข็งเป็นก้อนหมดแล้ว

17:04.160 --> 17:06.440
- มานี่สิ มา
- มาเร็ว ตื่น

17:07.280 --> 17:09.599
เจ้าหมูขี้เกียจ

17:09.680 --> 17:11.680
แม่ หมูตัวนี้พร้อมถูกกินแล้ว

17:12.400 --> 17:13.400
ตื่น

17:26.400 --> 17:27.640
วันนั้น

17:27.720 --> 17:30.760
พ่อของลูกกับโต้วไปทำความสะอาดที่บ้านเก่า

17:30.840 --> 17:34.240
น้าของลูกร้องเรียกแม่ บอกว่าเข่อซินล้ม

17:34.760 --> 17:37.760
แม่ตกใจมาก หัวใจก็เต้นแรงมาก

17:39.160 --> 17:41.600
สามีของเข่อซินก็ลนลาน

17:41.680 --> 17:43.840
เขาทำตัวเหมือนคนโง่ในโรงพยาบาล

17:44.440 --> 17:46.040
โชคดีที่โต้วอยู่ที่นั่นเ

17:46.120 --> 17:47.960
ทั้งครอบครัวตื่นตระหนกมาก

17:48.040 --> 17:50.040
โต้วไม่พูดอะไรและช่วยพวกเขาได้มากเลย

17:52.640 --> 17:55.080
โตแล้วก็มีประโยชน์นะ

17:55.160 --> 17:57.200
ใช่แล้วๆ เธอควรจะโตขึ้นแล้ว

17:58.720 --> 18:00.960
ฝีมือทำอาหารของแม่ของลูกดีมากๆ เลย

18:01.040 --> 18:03.040
น่าเสียดายที่ไม่ได้เปิดร้านอาหารใช่ไหม

18:03.120 --> 18:05.240
- ใช่แล้ว
- กินช้าๆ หน่อย

18:05.320 --> 18:07.280
พ่อกับแม่กินน้อยๆ หน่อยนะ น้ำตาลในเลือดจะสูง

18:07.360 --> 18:08.560
ลูกกินเยอะๆ หน่อย

18:09.080 --> 18:11.320
- หนูก็จะกินน้อยๆ หนูกำลังลดน้ำหนัก
- กินอีกหน่อย

18:13.240 --> 18:14.480
กำลังยิ้มเลย

18:26.560 --> 18:27.600
หลับไปแล้วเหรอ

18:28.240 --> 18:30.400
ไม่ได้อุ้มเด็กน้อยขนาดนี้มานานแล้ว

18:31.240 --> 18:32.720
ทำได้ดีมากพี่หงหมี่

18:32.800 --> 18:34.280
พี่รองยังไม่กล้าอุ้มเลย

18:34.360 --> 18:36.960
บอกว่าตัวเล็กและบอบบางเกินไป
เลยกลัวนิดหน่อย

18:38.120 --> 18:41.240
แล้วถ้าลูกค้าในโรงแรม
อยากให้ช่วยอุ้มเด็กจะทำยังไงล่ะ

18:41.320 --> 18:43.120
ก็อุ้มขึ้นมาน่ะสิ

18:45.400 --> 18:47.800
จริงสิ

18:49.320 --> 18:51.840
เธอเคยดูวิดีโอโปรโมตที่หงโต้วช่วยถ่ายทำไหม

18:51.920 --> 18:54.680
ตอนที่ไปเที่ยวยูนนาน

18:54.760 --> 18:55.960
ดูแล้ว

18:56.880 --> 18:59.160
พี่เคยเห็นผู้ชายคนนั้นไหม

18:59.680 --> 19:01.360
ที่เดินจับมือเธอที่ริมทะเล

19:02.160 --> 19:03.280
พี่คิดว่าเป็นยังไงบ้าง

19:06.000 --> 19:07.160
ก็ไม่ยังไง

19:09.480 --> 19:11.520
ฉันคิดว่าเขาหล่อนะ

19:12.120 --> 19:13.400
เขาจนเกินไป

19:13.480 --> 19:14.560
จนเหรอ

19:15.440 --> 19:17.000
เขากำลังเริ่มต้นธุรกิจ

19:17.080 --> 19:18.680
พี่ไม่ใช่ไม่รู้สักหน่อย

19:19.760 --> 19:21.720
เขาทำธุรกิจได้ดี

19:23.120 --> 19:24.000
ตอนที่พี่ไปเที่ยว

19:24.080 --> 19:27.200
เขาดูแลพี่ดีใช่ไหม

19:27.280 --> 19:29.320
แล้วยังมาบอกว่าเขาจนอีก

19:29.400 --> 19:30.960
พี่มีปัญหารึเปล่าเนี่ย

19:31.040 --> 19:33.280
ฉันแค่บอกว่าเขาจน แกจะโกรธทำไม

19:34.280 --> 19:35.960
ฉันแค่คิดว่าพูดแบบนี้ไม่ถูกต้อง

19:36.560 --> 19:37.880
ทำไมฉันจะพูดไม่ได้

19:41.480 --> 19:43.080
ทำไมพี่ก้าวร้าวแบบนี้

19:43.160 --> 19:44.640
ฉันก้าวร้าวเหรอ

19:46.640 --> 19:48.560
ฉันก้าวร้าวเหรอ

19:49.080 --> 19:50.560
ฉันก้าวร้าวเหรอ

19:50.640 --> 19:51.880
พูดเบาๆ ดีกว่า

19:53.160 --> 19:54.360
ตลกจริงๆ

20:02.040 --> 20:03.680
มาช่วยฉันหน่อยได้ไหมเนี่ย

20:04.200 --> 20:06.720
ทำเองสิ ฉันกำลังยุ่ง

20:12.240 --> 20:13.240
ร้านหนังสือเหรอ

20:14.360 --> 20:16.400
พวกเขาจะมาเลือกไซต์ในอีกไม่กี่วันแล้ว

20:18.040 --> 20:19.480
มีธุรกิจนี่มันดีจริงๆ

20:21.000 --> 20:22.640
พอนายจัดการกับปัญหาร้านหนังสือแล้ว

20:22.720 --> 20:24.080
นายดีขึ้นนะเนี่ย

20:24.600 --> 20:26.640
ก่อนหน้านี้นายทำอะไร

20:26.720 --> 20:27.600
นายไม่ค่อยปกติ

20:27.680 --> 20:28.560
ฉันไม่ชินกับแบบนั้นเลย

20:28.640 --> 20:30.560
งั้นนายก็ชินซะเถอะ

20:31.800 --> 20:33.280
ฉันจะบอกให้นะ

20:33.360 --> 20:35.000
ฉันมีลางสังหรณ์

20:35.680 --> 20:37.520
หลังจากที่ฉันทำงานหนักมาสองปี

20:37.600 --> 20:40.040
พอร้านหนังสือสร้างเสร็จแล้ว

20:41.040 --> 20:42.520
ฉันก็จะได้เมีย

20:44.440 --> 20:45.600
อะไรนะ

20:45.680 --> 20:47.080
พอสร้างร้านหนังสือแล้ว

20:47.160 --> 20:49.200
กรรมการหมู่บ้านจะให้เมียเหรอ

20:49.280 --> 20:50.400
ก็ประมาณนั้น

20:50.480 --> 20:52.200
พระเจ้าจะให้ภรรยากับฉัน

20:55.080 --> 20:56.600
ฉันเพิ่งพูดว่านายดีขึ้น

20:56.680 --> 20:58.120
บ้าไปอีกแล้วใช่ไหมเนี่ย

20:58.680 --> 21:00.880
สวี่หงโต้วหายไปนาน

21:00.960 --> 21:02.280
นายก็ยังมาบ้าที่นี่อีก

21:02.360 --> 21:03.840
จะมายุ่งทำไมว่าฉันบ้าไม่บ้า

21:03.920 --> 21:05.200
ฉันไม่ได้สนใจสักหน่อย

21:05.280 --> 21:07.480
ลุงอาเหยา พี่กว้านจวิน

21:13.360 --> 21:14.640
ฉันน่ารักไหม

21:14.720 --> 21:15.960
แฟนฉันให้มาแหละ

21:17.520 --> 21:18.400
คนบ้าอีกคน

21:20.400 --> 21:21.280
สวย

21:23.440 --> 21:25.280
ลุงอาเหยา วันนี้จะเลี้ยงข้าวเราไหม

21:25.360 --> 21:26.280
เลี้ยงสิ

21:27.600 --> 21:28.440
เสี่ยวฉิน

21:28.960 --> 21:30.440
เธอเลิกกับหยางจื้อหนานแล้วไม่ใช่เหรอ

21:30.520 --> 21:31.680
เปล่านะ

21:32.640 --> 21:34.160
ทำไมไม่เลิกล่ะ

21:35.680 --> 21:37.720
คนคบกันใครบ้างจะไม่ทะเลาะกันล่ะ

21:38.320 --> 21:40.440
ถ้าไม่ทะเลาะเบาะแว้งกัน

21:40.520 --> 21:43.680
คบกันแบบธรรมดาน่าเบื่อจะตาย

21:45.360 --> 21:47.480
ทำแบบนี้มันก็ทำร้ายความรู้สึกกันสิ

21:48.120 --> 21:50.480
เราควรทดสอบความรักนะ

21:51.000 --> 21:52.880
ช่างมันเถอะ ทำไมฉันต้องพูดกับพี่เรื่องนี้ด้วย

21:52.960 --> 21:54.000
พี่ไม่เข้าใจสักหน่อย

21:54.520 --> 21:55.880
ใช่ไหม ลุงอาเหยา

21:55.960 --> 21:56.840
ใช่

21:56.920 --> 22:00.040
ความรักควรถูกทดสอบด้วยอุปสรรค

22:00.120 --> 22:01.240
แต่เธอจะทดสอบบ่อยเกินไปไม่ได้

22:01.320 --> 22:03.080
อย่าบอกเลิกเขาบ่อยๆ

22:03.960 --> 22:05.360
ลุงให้ฉันเลิกกับเขาไม่ใช่เหรอ

22:05.880 --> 22:07.200
ฉันให้เธอเลิกเธอก็เลิก

22:07.280 --> 22:09.040
ทำไมพ่อเธอให้เลิกเธอไม่เลิกล่ะ

22:10.680 --> 22:14.720
ฉันบอกเลิกก็เพื่อให้เขาคิดได้
ว่าปัญหามันร้ายแรงแค่ไหน

22:14.800 --> 22:16.480
อีกอย่าง ตอนนั้นฉันกำลังโมโหด้วย

22:16.560 --> 22:18.240
ไม่ได้ตั้งใจจะเลิกกันจริงๆ

22:19.040 --> 22:22.960
ยังไงซะ หยางจื้อหนานของฉันก็หล่อขนาดนั้น

22:23.040 --> 22:25.040
จะให้คนอื่นมาชุบมือเปิบไม่ได้หรอก

22:26.320 --> 22:27.920
เขาเป็นคนดีมากเหรอ

22:28.000 --> 22:29.440
อาเหยา นายเคยเจอรึเปล่า

22:29.520 --> 22:30.640
เคยเจอ

22:30.720 --> 22:32.920
ก็ดู… ดูดีนะ

22:34.000 --> 22:35.840
แค่ดูดีอะไรกัน

22:35.920 --> 22:37.920
เขาหล่อมาก หน้าเหมือนดารา

22:38.640 --> 22:41.000
- ดาราคนไหนล่ะ
- ไม่ต้องยุ่ง

22:44.600 --> 22:45.520
ลุงอาเหยา

22:45.600 --> 22:47.280
อย่ายอมแพ้เด็ดขาดเลยนะ

22:47.360 --> 22:50.040
ถึงลุงจะแก่และตัวดำ

22:50.120 --> 22:53.840
แต่ลุงก็ควรจะเชื่อ
ขนาดดอกลิลลี่ป่ายังมีฤดูใบไม้ผลิ

22:54.760 --> 22:57.400
ลุงก็มีความรักที่สวยงามได้เหมือนฉัน

22:58.640 --> 23:00.000
ความรักที่สวยงามเหรอ

23:00.520 --> 23:03.200
เห็นๆ กันอยู่ว่าตอนนี้
ลุงอาเหยาของเธอบ้าไปแล้ว

23:03.720 --> 23:04.920
เขาคิดถึงสาวจนบ้า

23:05.840 --> 23:08.600
เมื่อกี้ยังมโนว่าพอสร้างร้านหนังสือแล้ว

23:08.680 --> 23:10.120
กรรมการหมู่บ้านจะยกภรรยาให้

23:11.560 --> 23:13.600
ฉันมีลางสังหรณ์และมั่นใจ

23:14.120 --> 23:15.560
พอสร้างร้านหนังสือแล้ว

23:16.320 --> 23:18.000
ฉันก็จะมีเมีย

23:18.760 --> 23:20.840
ดูสิ บ้าไปแล้วใช่ไหม

24:04.600 --> 24:06.680
เรื่องนี้ยืดเยื้อมานานเกินไปแล้ว

24:06.760 --> 24:08.080
พรุ่งนี้คุณเอาให้ฉันเลย

24:15.640 --> 24:17.360
ทำอะไรน่ะ ทำอะไร

24:17.440 --> 24:18.880
- ปล่อยฉันนะ
- เอารองเท้าฉันคืนมา

24:18.960 --> 24:20.080
- ไม่
- ไม่เอามาเหรอ

24:20.160 --> 24:21.600
จะเอามาไหมๆ

24:21.680 --> 24:22.760
- ได้ๆ
- เอามาไหม

24:22.840 --> 24:25.160
ได้ๆ หยิบๆ ปล่อยสิๆ

24:28.680 --> 24:30.160
สวี่หงหมี่

24:35.640 --> 24:37.520
สวี่หงโต้ว สวี่หงโต้ว

24:39.040 --> 24:41.320
รีบเอารองเท้ามาคืน

24:41.400 --> 24:42.520
ก่อนฉันจะคิดออกว่าจะเอาแกไปฝังไว้ที่ไหนดี

24:43.640 --> 24:44.800
ห้า

24:44.880 --> 24:45.720
สี่

24:45.800 --> 24:46.880
สาม

24:46.960 --> 24:47.840
สอง

24:47.920 --> 24:48.760
หนึ่ง

24:52.480 --> 24:54.040
กินเกี๊ยวอีกแล้วเหรอ

24:54.120 --> 24:55.120
พี่ของลูกกลับมา

24:55.200 --> 24:57.280
เราต้องกินเกี๊ยวกันอยู่แล้วสิ

24:57.360 --> 24:59.520
- งั้นหนูช่วยห่อเอง
- ไม่ต้องๆ

24:59.600 --> 25:01.120
ไปเล่นกับพี่เขาไป

25:01.200 --> 25:03.880
เขาเหรอ เขากำลังวางแผนว่า
จะฝังหนูเอาไว้ที่ไหน

25:04.400 --> 25:05.520
ฝังไว้ที่นี่

25:06.280 --> 25:09.280
อายุของพวกลูกรวมกันก็ราวๆ 70 ปีแล้ว

25:09.360 --> 25:11.280
ทำไมยังทำตัวเหมือนเด็กๆ

25:16.960 --> 25:19.120
อายุของพ่อแม่รวมกันแล้วก็ร้อยกว่าปี

25:19.200 --> 25:20.240
ก็ยังทำเหมือนกันไม่ใช่เหรอ

25:20.760 --> 25:21.880
แม่ ทำอะไรอยู่คะ

25:22.920 --> 25:24.200
แม่อยู่กับพ่อของพวกลูกไม่ได้แล้ว

25:24.280 --> 25:25.680
พวกลูกคิดเอาว่าจะอยู่กับใคร

25:27.240 --> 25:28.600
ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ

25:28.680 --> 25:29.680
หนูอยู่กับพี่

25:29.760 --> 25:30.760
ฉันไม่เอาแก

25:31.960 --> 25:33.920
พ่อ เถียงอะไรกันเหรอ

25:37.480 --> 25:39.440
พ่อบอกแล้วว่าพ่อจะไม่เปิดร้านขายของชำ

25:39.520 --> 25:40.800
พ่อแค่อยากทำงานข้างนอก

25:40.880 --> 25:42.560
แม่ก็ยังโกรธ

25:42.640 --> 25:44.560
จะออกไปทำงานข้างนอกเหรอ

25:47.800 --> 25:48.680
ประชุม

25:54.720 --> 25:56.880
พ่อแค่อยากทำงาน

25:58.000 --> 25:59.560
เอาละ

26:01.600 --> 26:02.440
ท่านประธาน

26:02.520 --> 26:03.640
ชาค่ะ

26:10.360 --> 26:11.560
เริ่มการประชุม

26:12.080 --> 26:13.520
พนักงานเสี่ยวหลิว

26:13.600 --> 26:15.160
ความเห็นของคุณใหญ่สุด คุณพูดก่อน

26:15.240 --> 26:16.600
ยังจะเรียกพนักงานเสี่ยวหลิว

26:17.120 --> 26:18.840
ระวังหน่อย มันร้อน

26:18.920 --> 26:19.960
เชิญพูด

26:20.480 --> 26:21.880
โอเค ฉันจะพูดก่อน

26:23.000 --> 26:24.000
สวี่เจี้ยนกั๋ว

26:24.520 --> 26:26.520
เรามีการแบ่งงานกันชัดเจน

26:26.600 --> 26:27.760
คุณทำงานนอกบ้าน ฉันทำงานในบ้าน

26:27.840 --> 26:29.520
เรามีคนแก่และเด็กที่ต้องเลี้ยงดู

26:29.600 --> 26:31.320
เราเลี้ยงดูทั้งครอบครัวด้วยกัน

26:31.400 --> 26:34.200
ไม่ คุณดูแลมากกว่าครึ่ง ผมดูแลน้อยหน่อย

26:34.280 --> 26:35.920
อย่ามาอ่อนน้อมถ่อมตน

26:36.000 --> 26:37.920
คุณทุ่มเทเพื่อครอบครัวนี้มามาก

26:38.000 --> 26:39.360
พวกเราก็เห็นๆ กันอยู่

26:39.440 --> 26:41.280
ขายธัญพืชและน้ำมัน

26:41.360 --> 26:43.520
ข้าวถุงหนึ่ง จะขายได้เงินเท่าไร

26:43.600 --> 26:46.560
คุณไม่เคยจ้างคนอื่นเพราะอยากประหยัด

26:46.640 --> 26:48.640
คุณแบกขนสินค้าทั้งหมดด้วยตัวเอง

26:48.720 --> 26:50.720
ทำงานทั้งวันทั้งคืน แล้วยังไงต่อ

26:50.800 --> 26:51.840
เอวมีปัญหาเลยใช่ไหม

26:53.080 --> 26:53.960
ก็จริงนะ

26:54.040 --> 26:55.800
เอวของพ่อ…

26:58.360 --> 27:00.400
ทำไมพูดไปพูดมากลับมาชมกันได้ล่ะ

27:00.480 --> 27:01.760
ฉันควรยกย่องคุณอยู่แล้วสิ

27:01.840 --> 27:03.440
ฉันควรชมคุณถ้าคุณทำได้ดี

27:03.520 --> 27:04.600
คุณควรได้รับการยกย่อง

27:04.680 --> 27:06.320
ฉันเห็นอะไรก็พูดตามที่เห็น

27:06.400 --> 27:10.000
ฉันยุติธรรมเสมอ ยุติธรรม และ…

27:10.080 --> 27:11.280
- เปิดเผย
- เปิดเผย

27:12.760 --> 27:15.960
คุณยากจน เรียนไม่จบม.ต้น แล้วทำไม

27:16.040 --> 27:18.320
คุณอยากได้เงิน คุณก็เลยไปทำงาน

27:18.400 --> 27:19.760
ฉันล่ะ ไม่เหมือนกัน

27:19.840 --> 27:20.800
ฉันจบจากโรงเรียนเทคนิค

27:20.880 --> 27:22.080
ในตอนนั้น

27:22.160 --> 27:24.320
ฉันเป็นคนที่รู้หนังสือมากที่สุด

27:25.040 --> 27:28.240
เวลาเพื่อนบ้านมีขัดแย้งกัน

27:29.160 --> 27:30.680
พวกเขาจะให้ฉันตัดสิน

27:30.760 --> 27:31.800
แม่เก่งที่สุด

27:33.560 --> 27:35.400
เพราะงั้นฉันจะไปใส่ร้ายคุณได้ยังไง

27:35.480 --> 27:36.960
ใช่ คุณพูดถูก

27:37.040 --> 27:39.360
ฉันเข้าใจว่าคุณอยากทำงานข้างนอก

27:39.440 --> 27:42.520
แต่ฉันไม่อยากเป็นห่วงคุณอีกแล้ว

27:43.040 --> 27:44.280
ดูเอวคุณสิ

27:44.360 --> 27:47.000
มีครั้งหนึ่งที่คุณเจ็บจนนั่งและยืนไม่ได้

27:47.080 --> 27:48.640
ฉันไปโรงพยาบาลกับคุณ

27:48.720 --> 27:51.640
คุณฝังเข็มและฉันเอายามาให้คุณ

27:51.720 --> 27:55.080
ตอนที่คุณอยู่โรงพยาบาล ฉันเช่าเตียงสปริง

27:55.160 --> 27:57.280
ฉันอาศัยอยู่ตรงทางเดินในโรงพยาบาล

27:57.360 --> 27:58.480
ตอนนั้นเป็นฤดูหนาว

27:58.560 --> 28:00.200
ลมแรงขนาดนั้น

28:00.280 --> 28:02.640
คุณนอนโรงพยาบาลกี่วันฉันก็ไข้ขึ้นเท่านั้น

28:03.160 --> 28:05.680
แม่น่าจะโทรหาพวกเราสิ

28:05.760 --> 28:08.160
โทรไปจะมีประโยชน์อะไร

28:08.240 --> 28:10.160
ลูกทำงานอยู่ไกลขนาดนั้น

28:10.760 --> 28:13.440
พวกลูกกลับมา พ่อแม่ก็มีแต่สร้างความลำบากให้

28:14.520 --> 28:15.720
สวี่เจี้ยนกั๋ว คุณลองคิดดู

28:15.800 --> 28:17.720
เราแก่แล้ว

28:17.800 --> 28:20.200
ถ้าเราสุขภาพดีและมีความสุข

28:20.280 --> 28:22.680
มันก็เป็นการสนับสนุนอาชีพของพวกเขาใช่ไหม

28:22.760 --> 28:24.240
ใช่

28:24.320 --> 28:26.880
ผมก็เลยจะไม่เปิดร้านขายของชำไง

28:28.200 --> 28:32.320
โต้วก็ช่วยวิเคราะห์ให้ผมแล้ว

28:32.400 --> 28:36.040
ผมยอมรับนะว่าตอนนั้นผมคิดง่ายไป

28:36.120 --> 28:38.240
ตอนนี้คุณแก่แล้ว คุณจะทำอะไรได้บ้าง

28:38.320 --> 28:40.760
รปภ.จะต้องอายุน้อยกว่า 45 ปี

28:40.840 --> 28:42.440
คุณแก่เกินไปแล้ว

28:42.960 --> 28:44.640
ตอนนี้คุณทำอะไรได้บ้าง

28:44.720 --> 28:46.080
เป็นยามในคลังสินค้า

28:46.160 --> 28:47.040
เผาหม้อน้ำเหรอ

28:47.120 --> 28:48.640
งานพวกนี้เป็นกะกลางคืนทั้งนั้น

28:48.720 --> 28:50.040
คุณจะไปทำได้ยังไง

28:50.120 --> 28:53.400
เงินที่คุณหาได้ก็ครอบคลุมค่ารักษาพยาบาลไม่ได้

28:54.920 --> 28:57.800
พ่อ จะทำงานที่ทำลายสุขภาพไม่ได้แล้วนะ

28:57.880 --> 29:01.240
แต่หนูสนับสนุนพ่อให้ใช้พลังงานที่เหลืออยู่

29:01.320 --> 29:03.400
ฟังสิๆ

29:04.280 --> 29:05.360
ผม…

29:05.880 --> 29:07.560
ผมเช่าไร่ในชนบทได้

29:07.640 --> 29:09.320
ผมปลูกพืชผักได้นะ

29:10.200 --> 29:11.920
คิดว่าจะทำได้เหรอ

29:12.000 --> 29:13.840
ดูกระเทียมที่คุณปลูกในกระถางสิ

29:13.920 --> 29:16.320
ใบมันงอกออกมาไหม งอกไหมๆ

29:17.040 --> 29:20.280
อย่างน้อยผมก็เกิดในครอบครัวชาวนา

29:20.360 --> 29:21.560
ทำนาก็ไม่ได้

29:21.640 --> 29:23.560
หลังสู้ฟ้า หน้าสู้ดิน

29:23.640 --> 29:24.760
มันไม่ดีกับเอวพ่อ

29:25.520 --> 29:26.440
แต่…

29:26.520 --> 29:29.120
แต่พ่อทำอย่างอื่นไม่ได้นี่

29:29.640 --> 29:31.360
ชาตินี้ทำเป็นแค่ขายข้าว

29:31.440 --> 29:32.440
ไม่ต้องมาถ่อมตัว

29:32.520 --> 29:33.680
คุณยังกินธัญพืชได้นี่

29:34.880 --> 29:37.160
เราประชุมกันอยู่นะ ทำไมคุณถึงก้าวร้าว

29:37.240 --> 29:38.720
คุณพูดแบบนั้นไม่ได้นะกุ้ยฉิน

29:38.800 --> 29:39.840
คุณกำลังด่าว่าผมเป็นหมู

29:39.920 --> 29:40.840
คุณ…

29:40.920 --> 29:41.800
ผมขอค้านนะ

29:41.880 --> 29:42.880
รับคำค้านค่ะ

29:42.960 --> 29:45.280
แม่อย่าโจมตีแรงเกินสิ

29:45.360 --> 29:46.960
ก็ได้ๆ ฉันจะไม่พูดพล่าม

29:47.040 --> 29:48.840
พวกลูกสองคนตั้งใจฟังให้ดี

29:48.920 --> 29:51.680
ถ้ามีงานง่ายๆ ที่เหมาะกับคุณ

29:51.760 --> 29:52.600
ฉันสนับสนุนให้คุณทำงาน

29:52.680 --> 29:54.120
- ตกลง
- แต่

29:54.720 --> 29:57.200
ถ้ามันทำร้ายร่างกายคุณ หรือไม่ดีต่อสุขภาพของคุณ

29:57.280 --> 29:58.440
ไม่ได้เด็ดขาด

30:03.960 --> 30:05.040
แม่

30:05.120 --> 30:07.640
งั้นเราก็ยึดเป้าหมายนี้

30:07.720 --> 30:09.240
ทุกคนลองคิดหาทางออกดู

30:09.320 --> 30:10.920
ใช่ คิดวิธีแก้ปัญหา

30:11.000 --> 30:11.960
แต่พ่อ

30:12.040 --> 30:13.800
อย่าตั้งความหวังมากนักนะ

30:13.880 --> 30:15.080
งั้นลูกจะพูดขึ้นมาทำไมล่ะ

30:15.160 --> 30:16.960
พ่อ

30:17.560 --> 30:21.840
คณะกรรมการหมู่บ้านของเราต้องการอาสาสมัคร

30:21.920 --> 30:22.920
ไม่เอา

30:23.440 --> 30:24.600
พ่อยังอยากได้เงินนะ

30:25.200 --> 30:27.120
เห็นไหม คนขี้เหนียว

30:27.200 --> 30:28.280
เอาละ ไปต้มเกี๊ยวกันเถอะ

30:29.280 --> 30:31.280
เดี๋ยวก่อนๆ

30:31.360 --> 30:33.200
ไหนๆ วันนี้พี่ก็อยู่ที่นี่

30:33.280 --> 30:35.080
หนูมีเรื่องจะพูด

30:36.200 --> 30:37.880
ทำตัวลึกลับเชียว

30:37.960 --> 30:39.280
ไม่ใช่เรื่องดีใช่ไหม

30:39.360 --> 30:40.720
แค่ฟังน่า ฟังก่อน ให้เขาพูด

30:42.920 --> 30:43.920
พ่อ แม่ พี่

30:44.440 --> 30:46.520
หนูคิดเรื่องนี้มาอย่างดีแล้ว

30:46.600 --> 30:48.240
หนูไม่ได้ตัดสินใจวู่วาม

30:48.840 --> 30:51.200
หนูน่ะอยากใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน

30:51.280 --> 30:54.160
แล้วก็ นี่คือสิ่งที่หนูอยากทำมากที่สุด

30:54.240 --> 30:55.720
หนูคิดว่ามันมีความหมาย

30:55.800 --> 30:57.720
เป็นโอกาสที่ดี และมีแนวโน้มที่ดี

30:58.320 --> 31:00.360
จะร่ายยาวทำไม บอกมาตรงๆ เถอะ

31:00.440 --> 31:02.160
ให้หนูพูดความคิดของหนูก่อน

31:02.240 --> 31:03.640
โอเคๆ พูดมา

31:06.080 --> 31:08.080
ทุกคนคะ หนู…

31:08.760 --> 31:10.600
ยังไม่อยากกลับไปทำงานที่ปักกิ่งในตอนนี้

31:13.520 --> 31:17.680
หนูอยากซื้อและบริหาร
โฮมสเตย์ในหมู่บ้านอวิ๋นเหมียว

31:18.400 --> 31:20.320
จากข้อมูลที่น่าเชื่อถือระบุว่า

31:20.400 --> 31:22.760
ราคาโอนถูก

31:22.840 --> 31:25.640
แถมจะมีร้านหนังสือเสาหวาอยู่ข้างๆ ด้วย

31:25.720 --> 31:27.560
เป็นเวลาที่เหมาะจะซื้อโรงแรมที่สุดแล้ว

31:27.640 --> 31:29.360
วิชาเอกของหนูคือการจัดการโรงแรมใช่ไหม

31:29.440 --> 31:31.240
นี่ก็ถือเป็นสิ่งที่หนูถนัด

31:31.320 --> 31:35.120
แล้วก็ตอนนี้หนูหาผู้ร่วมทุนได้แล้วด้วย

31:35.640 --> 31:37.640
เราได้หารือและคำนวณดูแล้ว

31:38.160 --> 31:40.840
เรารับผิดชอบค่าใช้จ่ายในระยะแรกได้

31:42.080 --> 31:43.480
ส่วนแผนงานในอนาคต

31:43.560 --> 31:44.760
เราต้องการเวลาในการออกแบบ

31:44.840 --> 31:46.520
หนูจะยังไม่พูดตอนนี้

31:52.120 --> 31:53.840
เมื่อกี้ลูกบอกว่า

31:53.920 --> 31:56.040
หาผู้ร่วมทุนได้แล้วใช่ไหม

31:56.680 --> 31:58.520
ลูกค้าวีไอพีของหนู พี่ชิว

31:58.600 --> 32:00.080
เธอรู้เรื่องการสร้างแบรนด์โรงแรมโฮมสเตย์

32:00.160 --> 32:01.000
และเธอก็ทำได้ดี

32:01.080 --> 32:03.280
เธอเปิดโรงแรมหลายแห่ง
และอยากให้หนูไปร่วมกับเธอ

32:03.360 --> 32:04.680
แต่หนูไม่ได้รับปาก เพราะว่าอะไร

32:04.760 --> 32:06.360
เพราะว่าหนูอยากสร้างแบรนด์ของตัวเอง

32:06.440 --> 32:07.840
เรามีความคิดที่แตกต่างกัน

32:07.920 --> 32:10.120
จากนั้นหนูก็พบคู่หูอีกคน

32:10.800 --> 32:11.920
เรื่องความคิดนี้

32:12.000 --> 32:13.400
หนูจะยังไม่เล่าให้ฟังตอนนี้

32:13.480 --> 32:15.320
หลังจากที่ทำแผนเสร็จ หนูจะเอามาให้ทุกคนดู

32:15.960 --> 32:17.640
- เงินพอไหม
- ตอนนี้พอค่ะ

32:17.720 --> 32:19.080
ไปเถอะ ไปต้มเกี๊ยวกัน

32:19.160 --> 32:20.040
ผมจะปอกกระเทียม

32:28.840 --> 32:30.240
สวี่หงโต้วนะสวี่หงโต้ว

32:30.840 --> 32:33.160
สมกับที่หาแฟนจากขวดลอยน้ำจริงๆ

32:36.200 --> 32:37.160
แม่

32:37.240 --> 32:38.760
หนูอยากได้เกี๊ยวผัก

32:38.840 --> 32:40.000
ได้เลย

32:40.520 --> 32:43.120
หม้อนึ่งซาลาเปานี่เอามาต้มเกี๊ยวได้ไหม

32:43.200 --> 32:44.640
- หม้อ…
- ดูสิๆ นี่ก็ดูออกนะ

32:44.720 --> 32:46.720
ว่าอันไหมแม่ห่ออันไหนพ่อห่อ

32:46.800 --> 32:48.400
เกี๊ยวก็เหมือนคนทำใช่ไหม

32:48.480 --> 32:50.720
พ่อของลูกขี้เหนียว เขาเลยทำเกี๊ยวชิ้นเล็กๆ

32:51.280 --> 32:52.800
ไม่มีทาง หนูว่าพ่อทำอันนี้

32:52.880 --> 32:54.440
ดูสิๆ ดูที่เขาทำ

32:54.520 --> 32:55.920
หนูจะหยิบถึงไหม

32:56.000 --> 32:57.320
ถ้วยชามต้องให้เขาหยิบเอง

32:57.400 --> 32:59.360
ดูสิว่าสมควรไหมแบบนี้

33:00.200 --> 33:01.160
หนูช่วยเอง

33:01.760 --> 33:03.920
พริกกับซอสพริกที่หนูซื้อมาเมื่อวานล่ะ

33:04.000 --> 33:05.000
- แม่
- ตรงนี้ๆ

33:05.080 --> 33:06.640
ตกลงว่าเห็นด้วยไหมคะ

33:06.720 --> 33:09.760
จะบอกให้นะ ทำซอสให้อร่อยหน่อย

33:10.800 --> 33:12.120
ซอสพริกที่ซื้อมาเมื่อวานล่ะ

33:12.200 --> 33:13.880
พ่อรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน อยู่นี่ๆ

33:13.960 --> 33:15.320
ใส่ซอสพริกเยอะหน่อย

33:15.400 --> 33:16.960
มันจะต้องอร่อยแน่

33:22.120 --> 33:23.480
รสชาติกำลังดี

33:24.880 --> 33:28.200
แม่น่ะ ถึงครั้งนี้จะโกรธ
แต่ก็ไม่ได้ใส่เกลือเยอะนะ

33:28.280 --> 33:29.640
แม่ควรได้รับคำชมหน่อย

33:30.480 --> 33:32.120
ใครโกรธล่ะ

33:32.200 --> 33:33.440
ฉันไม่อยากคุยกับคุณ

33:34.080 --> 33:37.600
แม่คะ แม่ใส่กุ้งแห้งในไส้กระเทียมเหรอคะ

33:38.200 --> 33:40.720
ถ้าใส่เนื้อกุ้งหรือกุ้งแห้งคงไม่อร่อย

33:41.720 --> 33:42.560
มันอร่อยดีนะ

33:42.640 --> 33:43.480
กินเยอะๆ หน่อย

33:44.120 --> 33:45.160
คือ…

33:47.520 --> 33:48.840
เรื่องการเปิดโรงแรมแบบโฮมสเตย์

33:48.920 --> 33:50.520
พวกพ่อแม่คิดยังไงคะ

33:51.040 --> 33:51.880
โต้ว

33:51.960 --> 33:53.520
ตอนกินข้าวอย่าพูดสิ

33:53.600 --> 33:54.920
กินเยอะๆ นะ

33:55.440 --> 33:56.800
กินเนื้อวัวบ้าง

33:57.360 --> 33:58.240
แม่

33:58.320 --> 33:59.160
นี่ๆๆ

33:59.240 --> 34:00.080
หอมไหม

34:00.160 --> 34:01.200
หอม หอมมาก

34:01.920 --> 34:04.560
อร่อยมาก ฝีมือของแม่ดีมากเลย

34:04.640 --> 34:05.640
กุ้ยฉิน

34:05.720 --> 34:07.240
คงจะน่าเสียดาย…

34:07.320 --> 34:08.159
ถ้าฉันไม่เปิดร้านอาหาร

34:11.440 --> 34:12.600
สบายมาก

34:13.679 --> 34:17.120
ต้องปิดให้ทั่วหน้า

34:17.199 --> 34:18.639
ถึงจะมีประโยชน์

34:20.639 --> 34:23.719
สดชื่นและสบายมาก

34:26.920 --> 34:27.920
เอาด้วยไหม

34:28.840 --> 34:29.960
เขามีอยู่

34:32.080 --> 34:34.760
เขายอมซื้อมาส์กหน้าราคาแพงแบบนี้ได้ยังไงกัน

34:50.000 --> 34:52.639
แม่ ให้เธอทำเอง

34:52.719 --> 34:54.880
ไม่มีใครเชี่ยวชาญเท่าเธอแล้ว

34:54.960 --> 34:56.440
ใช่ น้องเรียนเอกนี้

34:56.520 --> 34:57.360
ใช่

34:58.440 --> 35:00.120
ฉันไม่ได้เรียนปูที่นอนสักหน่อย

35:02.320 --> 35:03.320
ยังโมโหอีก

35:04.160 --> 35:05.760
ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ อย่าโกรธเลย

35:05.840 --> 35:07.480
แม่เมื่อกี้บอกว่าจะให้หนูดูอะไรนะ

35:07.560 --> 35:09.440
อยู่ในห้องแม่ โต๊ะข้างเตียงใหม่แม่น่ะ

35:09.520 --> 35:10.360
มา

35:10.880 --> 35:12.880
โต๊ะข้างเตียงมีอะไรให้ดูกัน

35:35.040 --> 35:36.560
แก… แกทำอะไรน่ะ

35:37.240 --> 35:38.480
ทำไมยังไม่นอนอีก

35:39.360 --> 35:40.680
นอนไม่หลับ

35:44.200 --> 35:45.120
ตีสาม

35:47.000 --> 35:48.200
เป็นยังไงบ้าง

35:48.280 --> 35:49.680
อะไรเป็นยังไง

35:50.400 --> 35:51.800
โรงแรมโฮมสเตย์ไง

35:51.880 --> 35:53.000
ไปถามแม่ไป

35:53.520 --> 35:54.880
น่ารำคาญจริง

36:09.320 --> 36:10.360
นี่มันอะไรกัน

36:10.440 --> 36:12.280
สวี่เจี้ยนกั๋ว มีผีจับเท้าฉัน

36:12.360 --> 36:13.240
เป็นอะไร

36:13.320 --> 36:14.360
ผีอะไรกัน

36:14.440 --> 36:15.320
ตายแล้ว

36:17.200 --> 36:18.520
สวี่หงโต้ว

36:18.600 --> 36:19.640
ลูกคนนี้นี่

36:19.720 --> 36:20.800
ไปนั่งปลายเตียงทำไมน่ะ

36:21.400 --> 36:22.520
แม่ตกใจแทบแย่

36:31.520 --> 36:32.640
ดื่มนมหน่อย

36:34.600 --> 36:36.160
ทำอะไรน่ะ

36:36.240 --> 36:38.040
แกมองไม่ออกเหรอ

36:39.400 --> 36:40.840
พวกเราตั้งใจเมินแกโดยเฉพาะนะ

36:40.920 --> 36:43.360
แกล้งให้แกกระวนกระวาย

36:47.760 --> 36:50.960
รู้ไหมแม่โทรมาพูดกับฉันว่าไง

36:52.440 --> 36:53.440
บอกว่า…

36:54.840 --> 36:57.720
หลังจากที่โต้วออกไปเที่ยวกลับมาก็เปลี่ยนไปนะ

36:58.240 --> 37:01.120
เวลาพูดถึงเพื่อนที่นั่น น้องมีความสุขมาก

37:01.200 --> 37:03.720
แล้วก็คนที่อยากทำธุรกิจกับน้อง

37:04.480 --> 37:05.960
- ที่ชื่อว่า…
- เสี่ยวเซี่ย

37:06.040 --> 37:07.000
ใช่ เสี่ยวเซี่ย

37:07.760 --> 37:10.800
พวกเขาจะส่งลูกพีชและลูกพลัมให้กัน

37:11.720 --> 37:13.760
พวกเขาสนิทสนมกันมาก สนิทกันมาก

37:14.720 --> 37:16.240
ยังสนิทกันเหรอ

37:16.320 --> 37:17.480
นี่มันก็นานแล้วนะ

37:17.560 --> 37:18.400
ใช่ไหมล่ะ

37:18.480 --> 37:21.840
น้องยังขอให้หลี่อวี้หลิน
แนะนำนักท่องเที่ยวไปที่นั่นด้วย

37:21.920 --> 37:24.000
ดึกดื่นค่อนคืนไม่ยอมนอน เอาแต่โทรหากัน

37:24.760 --> 37:27.000
จะบอกให้นะ

37:27.080 --> 37:28.880
แม่ว่าพวกเขากำลังคบกัน

37:30.840 --> 37:31.960
จริงเหรอ

37:32.560 --> 37:34.600
แค่น้องขยับก้น แม่ก็รู้แล้วว่าคิดจะทำอะไร

37:37.120 --> 37:38.640
พวกพ่อแม่จะเห็นด้วยไหม

37:38.720 --> 37:40.480
เห็นด้วยสิ แน่นอนว่าต้องเห็นด้วย

37:40.560 --> 37:43.200
ถ้าน้องชอบเขา จะทำอะไรก็ได้

37:43.280 --> 37:44.680
แม่มีแค่ข้อแม้เดียว

37:44.760 --> 37:46.000
มีชีวิตอยู่ก็พอแล้ว

37:47.760 --> 37:49.080
เมื่อก่อนหนานหนาน…

37:50.160 --> 37:52.160
แล้วยังมีเข่อซินที่เพิ่งล้มไปเมื่อสองวันก่อน

37:52.240 --> 37:55.800
พอคิดถึงทีไร ใจก็ไม่สงบเลย

37:56.480 --> 37:57.640
หมี่

37:57.720 --> 38:00.320
ลูกว่าคนหนึ่งอยู่ที่ยูนนาน อีกคนอยู่ในปักกิ่ง

38:00.400 --> 38:02.120
พวกเขาจะคบกันได้ยังไง

38:02.200 --> 38:03.840
รักออนไลน์ไงพ่อ รักออนไลน์

38:03.920 --> 38:06.320
รักออนไลน์อะไร พวกเขาควรจะอยู่ด้วยกัน

38:06.840 --> 38:10.160
ลูกสาวของป้าของลูกแต่งงานกับคนตงเป่ย

38:10.880 --> 38:14.320
ตอนนี้พวกเขาจะอยู่ที่ซานย่าครึ่งปี
และที่ฮาร์บินอีกครึ่งปี

38:14.400 --> 38:16.480
ชีวิตสุขสบายจะตาย

38:16.560 --> 38:17.600
ถูกต้อง

38:18.760 --> 38:20.840
พี่สาวป้าเกษียณแล้ว

38:20.920 --> 38:22.040
แต่โต้วไม่ต้องทำงานแล้วรึไงคะ

38:23.040 --> 38:24.960
เดี๋ยวก็หาทางออกกันได้เองแหละ

38:25.040 --> 38:25.920
ขึ้นเครื่องบิน

38:26.000 --> 38:27.480
มันเร็ว

38:27.560 --> 38:30.000
เครื่องบินเหรอ ขึ้นเครื่องบินทุกวันคงแพงน่าดู

38:30.080 --> 38:31.120
คุณไม่เข้าใจแล้วสินะ

38:31.200 --> 38:33.280
เสี่ยวเซี่ยเขาเป็นเถ้าแก่

38:33.360 --> 38:35.520
เถ้าแก่จะยากจนได้ยังไง จริงไหม

38:35.600 --> 38:36.720
พวกโลภ

38:37.400 --> 38:40.920
เขารวย แล้วก็ยังมีเงินกู้เยอะแยะที่ต้องจ่ายคืน

38:41.720 --> 38:42.640
แต่แม่ว่า

38:42.720 --> 38:45.480
ตราบใดที่เขายังเป็นคนดี และพวกลูกก็ชอบกัน

38:45.560 --> 38:47.120
เราก็จะเห็นด้วย

38:47.720 --> 38:48.720
ถูกต้อง

38:48.800 --> 38:51.080
หมี่ ตอนที่ลูกเพิ่งมีแฟน

38:51.160 --> 38:53.480
พ่อกับแม่ก็ไม่ได้รังเกียจเขาใช่ไหมล่ะ

38:54.560 --> 38:56.080
พ่อแม่จะรังเกียจอะไรเขาล่ะ

38:56.600 --> 38:58.240
รังเกียจที่เขามีบ้านหลายหลังเกินไปเหรอ

39:00.600 --> 39:01.600
เจ้าเด็กนี่

39:01.680 --> 39:03.320
อย่าพูดจาขวานผ่าซากสิ

39:03.400 --> 39:05.840
คุณนี่มันขี้เหนียวจริงๆ

39:08.040 --> 39:11.440
แกควรปรึกษาเรื่องนี้กับครอบครัวก่อน

39:12.200 --> 39:13.960
เอาแต่คิดปวดหัวเองคนเดียว

39:14.040 --> 39:16.120
แล้วถึงจะมาเล่าให้เราฟังทีหลัง

39:16.200 --> 39:18.160
เราเมินแกสักหน่อยจะเป็นไรไป

39:20.400 --> 39:23.280
แต่มันก็เป็นเรื่องที่ฉันต้องคิดให้ตกด้วยตัวเอง

39:24.720 --> 39:27.560
ฉันไม่ใช่นักศึกษาจบใหม่นะ

39:28.320 --> 39:31.800
การที่จู่ๆ ก็หันไป
เลือกเส้นทางใหม่ เปลี่ยนสถานที่ใหม่

39:33.040 --> 39:34.640
มันต้องใช้ความกล้าหาญมากจริงๆ

39:36.960 --> 39:38.200
ก็จริง

39:40.480 --> 39:43.600
ฉันคิดมาตลอดว่าแกชอบงานเดิมของแก

39:44.800 --> 39:46.240
ฉันชอบนะ

39:47.600 --> 39:49.280
บางทีอาจเป็นความคิดของฉันที่เปลี่ยนไป

39:52.240 --> 39:56.040
ฉันรู้สึกว่าฉันตัวเล็กมาก

39:56.120 --> 39:57.520
ไม่สำคัญ

39:58.120 --> 39:59.120
ตอนฉันยืนอยู่ตรงนั้น

39:59.640 --> 40:01.240
คนอื่นมองเห็นฉันได้

40:02.080 --> 40:06.000
แต่ฉันคิดว่าไม่มีใครเห็นฉัน

40:08.840 --> 40:09.680
พี่รู้ไหม

40:09.760 --> 40:12.800
เวลาเห็นนาฬิกาในโรงแรม

40:13.320 --> 40:17.840
ฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนสปริงบนเข็มนั้น

40:18.360 --> 40:19.720
เดินไปข้างหน้าเรื่อยๆ

40:19.800 --> 40:20.920
ผลักให้เดินต่อไป

40:21.000 --> 40:22.920
แต่ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะไปที่ไหน

40:23.440 --> 40:24.640
แค่ยืนอยู่ที่เดิมแล้วหมุนไปรอบๆ

40:30.320 --> 40:33.120
ฉันรู้สึกว่าฉันมองเห็นตัวเองไม่ชัดเจน

40:34.280 --> 40:36.120
รู้สึกว่ามันน่าเบื่อ

40:36.640 --> 40:39.840
ไม่ว่าฉันจะยืนอยู่ในตำแหน่งนั้น

40:40.360 --> 40:42.440
หรือเป็นคนอื่น

40:42.520 --> 40:45.600
โรงแรมก็ไม่ได้เป็นเดือดเป็นร้อน

40:49.720 --> 40:50.920
เพราะงั้น

40:53.360 --> 40:55.800
ต่อหน้าเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเท่านั้น

40:56.720 --> 41:01.000
ฉันถึงจะรู้สึกว่าฉันเป็นคนสำคัญในเมืองนี้

41:01.520 --> 41:05.320
และฉันมีค่า

41:11.080 --> 41:11.960
พี่

41:15.560 --> 41:17.120
หลังจากที่หนานหนานจากไป

41:18.080 --> 41:19.040
ฉัน…

41:20.120 --> 41:22.840
ฉันรู้สึกว่าหัวใจของฉันว่างเปล่า

41:26.520 --> 41:27.760
ฉันรู้สึก…

41:29.120 --> 41:29.960
มันเหมือนกับว่า

41:30.480 --> 41:32.240
เท้าของฉันแตะพื้นไม่ถึง

41:39.680 --> 41:40.920
ฉันไม่รู้

41:42.480 --> 41:43.480
ว่าจะต้องเดินไปทางไหน

41:43.560 --> 41:44.680
และฉันไม่รู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน

41:44.760 --> 41:47.320
วันๆ ไม่อยากทำอะไร

41:47.400 --> 41:49.080
และฉันไม่รู้สึกสนใจอะไรเลย

41:51.840 --> 41:54.400
อย่าร้องไห้ๆ

41:55.120 --> 41:56.720
ฉันก็เลยลาออก

41:59.720 --> 42:01.240
หนานหนานบอกฉันว่า

42:02.280 --> 42:04.520
เขาอยากให้ฉันทำในสิ่งที่ฉันต้องการ

42:06.040 --> 42:07.000
แต่ฉัน…

42:07.520 --> 42:10.040
ฉันไม่รู้ว่าฉันอยากทำอะไร

42:11.400 --> 42:13.000
คนส่วนใหญ่ก็ไม่รู้หรอก

42:15.600 --> 42:16.880
พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันเหรอ

42:22.240 --> 42:24.440
ฉัน… ฉันก็ไม่แน่ใจ

42:25.880 --> 42:29.160
ตอนนี้ฉันกดดันมาก

42:30.080 --> 42:30.920
แต่ว่า

42:31.600 --> 42:34.080
ฉันคิดว่าสามีกับลูกของฉันเป็นคนดี

42:35.440 --> 42:37.240
ฉันก็เลยมีความสุข

42:37.320 --> 42:38.320
ก็ดีนะ

42:39.200 --> 42:40.840
งั้นก็คือใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน

42:41.360 --> 42:42.600
ดีแล้ว

42:44.760 --> 42:46.240
ฉันไม่เคยคิดถึงปัญหานี้เลย

42:47.920 --> 42:51.320
ไม่ว่าจะดีหรือร้าย ใครจะไปกำหนดได้ล่ะ

42:51.920 --> 42:54.560
ใครจะรับรองได้ว่าทางที่เลือกนั้นดี

42:55.360 --> 42:57.160
เพราะงั้นก็จงใช้ชีวิต

42:58.360 --> 42:59.760
ตั้งใจทำงาน

43:00.280 --> 43:01.160
แต่งงาน

43:01.680 --> 43:02.680
มีลูก

43:04.120 --> 43:05.640
คนอื่นซื้อบ้าน ฉันก็ซื้อบ้าน

43:06.160 --> 43:07.720
คนอื่นซื้อรถ ฉันก็ซื้อรถ

43:08.280 --> 43:09.960
ก้าวตามคนอื่น

43:10.720 --> 43:12.920
อยู่กับคนส่วนใหญ่เสมอ

43:13.440 --> 43:15.920
ใช้ชีวิตอยู่ในโซนปลอดภัยเสมอ

43:19.440 --> 43:20.400
พี่

43:20.480 --> 43:22.440
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึก

43:22.960 --> 43:25.240
ว่าพี่ไร้ระดับและเย็นชามาก

43:28.640 --> 43:31.520
ให้มานั่งสับสนทำอะไรไม่ถูก

43:31.600 --> 43:32.600
ฉันไม่เอาหรอกน่า

43:32.680 --> 43:34.040
แบบนั้นเหนื่อยแย่

43:34.120 --> 43:36.040
ให้มานั่งเหนื่อยใจเหมือนแกเหรอ

43:36.120 --> 43:37.280
เหนื่อยใจน่ะ

43:38.280 --> 43:40.000
ใช่ นั่นฉันเอง

43:40.680 --> 43:41.680
นั่นฉันเอง

43:44.320 --> 43:45.280
เพราะงั้น

43:46.280 --> 43:47.880
อยากทำอะไรก็ทำ

43:48.480 --> 43:49.680
อย่าจมอยู่กับอดีต

43:50.200 --> 43:51.560
หรือหวังน้ำบ่อหน้า

43:52.680 --> 43:56.240
อย่าเสียใจกับสิ่งที่ทำก็พอ

43:57.560 --> 43:58.400
เอาละ

43:59.240 --> 44:00.960
พี่ง่วงแล้ว ไปนอน

44:01.880 --> 44:02.800
อย่าไปสิ

44:02.880 --> 44:04.280
มาคุยกันอีกหน่อย

44:04.360 --> 44:06.160
- คุยอีกหน่อย
- ได้ๆ คุยๆ

44:07.920 --> 44:08.960
พูดสิ

44:09.960 --> 44:10.920
ฉันจะฟัง

44:12.160 --> 44:15.680
ฉันจะคุยเรื่องไอเดียการทำโฮมสเตย์

44:16.200 --> 44:17.360
พี่ก็เคยไปที่นั่น

44:17.880 --> 44:19.320
คนเมือง

44:19.400 --> 44:21.120
โดยเฉพาะคนที่เกิดในเมือง

44:21.200 --> 44:24.080
คนพวกนี้ไม่เคยไป
สถานที่ใกล้ชิดธรรมชาติขนาดนี้มาก่อน

44:24.160 --> 44:25.480
ที่จริงมันก็ไม่ได้ดั้งเดิมเท่าไร

44:25.560 --> 44:27.080
การคมนาคมสะดวก

44:27.600 --> 44:30.560
คนที่มีความเครียดเยอะแบบฉัน

44:30.640 --> 44:32.160
พอไปที่นั่นแล้ว

44:32.240 --> 44:35.360
ก็คิดอยากจะดูท้องฟ้าและเมฆ

44:35.880 --> 44:37.880
แล้วคิดว่าจะกินอะไรดีทั้งวัน

44:38.560 --> 44:42.160
ฉันรู้สึกว่าได้รับการเยียวยา
จากภายในสู่ภายนอก

44:43.160 --> 44:47.880
เหมือนเป็นกันชนระหว่างชีวิตกับความเป็นจริง

44:49.480 --> 44:50.520
กันชนสินะ

44:51.480 --> 44:52.560
แล้วหลังจากนั้นล่ะ

44:53.080 --> 44:54.680
เซี่ยจือเหยาก็พูดว่า

44:55.200 --> 44:57.240
ผู้ประกอบการที่ดีควรเป็นนักเล่าเรื่องที่ดี

44:57.320 --> 44:59.200
ฉันคิดว่าประสบการณ์ของฉันดีมาก

44:59.280 --> 45:00.960
เป็นเรื่องเล่าที่ดีเลยละ

45:01.480 --> 45:02.560
พูดไม่ออกเลยแฮะ

45:03.080 --> 45:04.200
เขาเปลี่ยนแกไปแล้ว

45:04.280 --> 45:05.560
นี่ก็แปลว่า

45:06.080 --> 45:08.320
ฉันมีความคิดแบบเถ้าแก่

45:09.120 --> 45:12.040
พูดซะน่าฟัง ไม่ใช่แค่เพื่อผู้ชายรึไง

45:13.960 --> 45:16.280
เขาเป็นส่วนสำคัญจริงๆ แหละ

45:16.800 --> 45:17.760
แต่ว่า

45:18.280 --> 45:21.480
ฉันต้องการทั้งผู้ชายและอาชีพของฉัน

45:22.320 --> 45:23.520
แกดี

45:23.600 --> 45:24.760
แกเก่ง

45:24.840 --> 45:26.280
ดูท่าจะรวบรวมสติได้แล้ว

45:26.800 --> 45:27.880
ฉันสนับสนุนแก

45:27.960 --> 45:28.840
สู้ๆ

45:29.360 --> 45:30.200
พี่

45:31.600 --> 45:32.760
คือว่า…

45:33.880 --> 45:37.720
เปิดโรงแรมโฮมสเตย์ก็เสี่ยง

45:38.280 --> 45:39.400
แถมฉันไม่ได้มีเงินมาก

45:40.080 --> 45:43.080
พ่อกับแม่คงคิดว่าฉันจะต้องอดตายอีกแล้วแน่ๆ

45:43.600 --> 45:46.640
แฟนแกทำอาหารได้ ไม่อดหรอก

45:46.720 --> 45:48.560
เขายังไม่ใช่แฟน

45:53.600 --> 45:54.640
พี่

45:54.720 --> 45:56.480
หลังจากที่ฉันเริ่มทำธุรกิจแล้ว

45:56.560 --> 45:58.560
ถ้าผู้ชายที่ฉันชอบจากไป

45:58.640 --> 46:00.160
และธุรกิจฉันล้มเหลว

46:00.240 --> 46:01.480
ฉันควรทำยังไงดี

46:02.240 --> 46:03.720
อยู่กับปัจจุบันน่ะสิ

46:06.760 --> 46:07.600
ได้

46:08.400 --> 46:09.600
อยู่กับปัจจุบัน

46:12.640 --> 46:14.160
อยู่กับปัจจุบัน

46:15.640 --> 46:18.320
แกยังมีอาวุธที่คนอื่นไม่มีนะ

46:20.160 --> 46:21.200
พี่ไง

46:26.520 --> 46:27.600
อึดอัดชะมัดเลย

46:28.160 --> 46:29.000
เบาๆ สิ

46:31.320 --> 46:32.720
ไปนอนๆ

46:35.000 --> 46:36.640
ขาฉันชาไปหมดแล้ว

46:37.680 --> 46:38.720
ระวังหน่อย ขาฉันชา