WEBVTT

00:01:44.800 --> 00:01:47.200 align:center
พ่อ เอวพ่อไม่ดี อย่านั่งยองเลย

00:01:47.280 --> 00:01:49.440 align:center
หนูทำเอง หยุดๆๆ

00:01:49.520 --> 00:01:51.560 align:center
- เกือบเสร็จแล้ว
- พ่อลุกขึ้น

00:01:51.640 --> 00:01:52.840 align:center
- ได้ๆ
- หนูทำเอง

00:01:53.360 --> 00:01:54.200 align:center
นั่งพักสักหน่อย

00:01:54.920 --> 00:01:56.360 align:center
มา นั่งลง

00:01:56.880 --> 00:01:57.920 align:center
ไม่เป็นไร

00:02:03.560 --> 00:02:06.360 align:center
นี่ พักก่อน ดื่มชาหน่อย

00:02:15.520 --> 00:02:18.960 align:center
เราอาศัยอยู่ที่นี่มากว่า 20 ปีแล้ว

00:02:20.080 --> 00:02:24.200 align:center
ลูกกับหมี่เติบโตในบ้านหลังนี้

00:02:24.920 --> 00:02:28.040 align:center
ตอนนั้นเราใช้เงิน 40,000 หยวนกับบ้านหลังนี้

00:02:28.560 --> 00:02:30.120 align:center
แค่ 40,000 หยวนเองเหรอคะ

00:02:30.720 --> 00:02:33.720 align:center
มันไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ นะในตอนนั้น

00:02:33.800 --> 00:02:34.680 align:center
จริงเหรอ

00:02:38.560 --> 00:02:39.400 align:center
พ่อ

00:02:40.280 --> 00:02:41.800 align:center
เราจะขายบ้านหลังนี้เหรอ

00:02:41.880 --> 00:02:42.720 align:center
ไม่ขาย

00:02:42.800 --> 00:02:44.480 align:center
แม่ของลูกขายไม่ลง

00:02:45.000 --> 00:02:47.200 align:center
แม่อยากทำความสะอาดห้องและปล่อยให้เช่า

00:02:47.720 --> 00:02:49.440 align:center
มีโรงเรียนมัธยมต้นอยู่หน้าชุมชนของเรา

00:02:49.520 --> 00:02:51.040 align:center
และโรงเรียนมัธยมปลายด้านหลัง

00:02:51.120 --> 00:02:52.240 align:center
ปล่อยเช่าง่าย

00:02:58.480 --> 00:03:00.000 align:center
ลูกวาดภาพนั้นไว้

00:03:00.680 --> 00:03:02.440 align:center
นั่นวาดอะไรน่ะ

00:03:02.520 --> 00:03:04.080 align:center
บนภาพวาดก็มีเขียนไว้นะ

00:03:04.600 --> 00:03:07.360 align:center
“สวี่หงโต้ว เจ้านายที่สวยงามและมั่นใจ

00:03:07.440 --> 00:03:09.440 align:center
ขอทานสวี่หงหมี่”

00:03:13.120 --> 00:03:15.440 align:center
หนูวาดมันตอนอายุเท่าไรนะ

00:03:15.520 --> 00:03:17.680 align:center
เด็กขนาดนั้นก็อยากเป็นเถ้าแก่แล้ว

00:03:19.600 --> 00:03:22.760 align:center
เหมือนว่าตอนที่เริ่มเข้าเรียนถึงย้ายเข้ามา

00:03:22.840 --> 00:03:24.360 align:center
อายุประมาณเจ็ดแปดขวบได้

00:03:26.280 --> 00:03:27.800 align:center
ตอนนี้พอมาคิดดู

00:03:28.320 --> 00:03:31.760 align:center
พวกลูกน่าสนใจมากเมื่อตอนยังเด็ก

00:03:32.480 --> 00:03:33.720 align:center
พอเลิกเรียน

00:03:33.800 --> 00:03:35.880 align:center
ก็จะวิ่งมาที่ร้านขายของชำของพ่อ

00:03:36.400 --> 00:03:39.520 align:center
เสี่ยวจางคนขายซอสข้างบ้าน
ก็จะถามว่าทำไมลูกมาที่นี่

00:03:39.600 --> 00:03:41.400 align:center
ลูกบอกว่ามาที่นี่เพื่อมารับพ่อ

00:03:41.480 --> 00:03:43.080 align:center
ต่อไปถ้าลูกได้เป็นเจ้านายในอนาคต

00:03:43.160 --> 00:03:45.360 align:center
ก็จะไม่ให้พ่อขายข้าวแล้ว

00:03:47.320 --> 00:03:49.920 align:center
แต่ตอนนี้พ่อก็ยังอยากเปิดร้านขายของชำนี่คะ

00:03:52.280 --> 00:03:53.280 align:center
ใช่

00:03:54.440 --> 00:03:56.640 align:center
พ่อยุ่งกับการทำงานมาตลอดชีวิต

00:03:57.880 --> 00:04:01.120 align:center
เล่นทุกวันมันน่าเบื่อ

00:04:02.040 --> 00:04:03.360 align:center
พ่อสามารถทำงานบ้าน

00:04:03.440 --> 00:04:07.800 align:center
ทำอาหาร และออกกำลังกายกับแม่

00:04:07.880 --> 00:04:09.480 align:center
มันก็น่าสนุกนี่นา

00:04:10.040 --> 00:04:12.400 align:center
พ่อกับแม่ก็ใช่เงินไม่เยอะ แถมยังมีเงินฝาก

00:04:12.480 --> 00:04:15.080 align:center
หนูกับพี่เลี้ยงพ่อกับแม่ไหวอยู่แล้ว

00:04:17.360 --> 00:04:18.360 align:center
ใช่แล้ว

00:04:19.440 --> 00:04:22.120 align:center
วันเวลาผ่านไปเช่นนี้

00:04:23.040 --> 00:04:27.920 align:center
เราแก่ตัวลงเรื่อยๆ และไร้ประโยชน์

00:04:28.000 --> 00:04:30.560 align:center
พ่อคิดแบบนั้นได้ยังไงคะ

00:04:31.320 --> 00:04:32.480 align:center
ใครบอกว่า

00:04:33.080 --> 00:04:34.120 align:center
แก่แล้วไม่มีประโยชน์

00:04:34.200 --> 00:04:35.640 align:center
ใครไม่แก่บ้าง บอกหน่อยสิ

00:04:36.160 --> 00:04:38.280 align:center
พ่ออายุแค่หกสิบ ยังหนุ่มอยู่เลย

00:04:38.360 --> 00:04:40.160 align:center
ในเมื่อพ่อยังหนุ่ม

00:04:40.240 --> 00:04:42.360 align:center
ทำไมพวกลูกไม่ให้พ่อเปิดร้านขายของชำล่ะ

00:04:45.840 --> 00:04:48.680 align:center
การเปิดร้านขายของชำ
หมายความว่าพ่อจะเริ่มต้นธุรกิจ

00:04:49.200 --> 00:04:52.280 align:center
การเริ่มต้นธุรกิจมันเครียดมาก ใช่ไหมคะ

00:04:53.040 --> 00:04:55.840 align:center
เมื่อพ่อตัดสินใจแล้ว พ่อจะยอมแพ้ไม่ได้

00:04:56.640 --> 00:04:57.480 align:center
พ่ออาจคิดว่า

00:04:57.560 --> 00:05:00.720 align:center
เปิดร้านขายของชำง่ายนิดเดียว

00:05:01.680 --> 00:05:03.680 align:center
ไม่ต้องใหญ่ มีหน้าร้านเล็กๆ เท่านั้น

00:05:03.760 --> 00:05:06.920 align:center
แต่การจัดการร้านมันยุ่งยากใช่ไหม

00:05:07.440 --> 00:05:09.440 align:center
ก่อนอื่นพ่อต้องซื้อหน้าร้าน

00:05:09.520 --> 00:05:12.120 align:center
แล้วก็ยังมีค่าเช่าหนึ่งก้อน

00:05:12.640 --> 00:05:14.160 align:center
ค่าตกแต่งง่ายๆ อีกหนึ่งก้อน

00:05:14.240 --> 00:05:16.240 align:center
พ่อยังต้องซื้อสินค้าด้วย

00:05:17.080 --> 00:05:18.920 align:center
ซื้อสินค้าอะไร

00:05:19.440 --> 00:05:21.360 align:center
สินค้าแหล่งไหนถูกกว่ากัน

00:05:21.440 --> 00:05:23.200 align:center
วิธีตั้งราคา

00:05:23.280 --> 00:05:25.760 align:center
พ่อต้องขายเท่าไหร่เพื่อให้คุ้มทุน

00:05:26.520 --> 00:05:28.200 align:center
คิดเรื่องนี้ไว้ไหมคะพ่อ

00:05:28.960 --> 00:05:32.320 align:center
ไม่ใช่ว่าหนูไม่อยากให้พ่อทำงาน

00:05:32.400 --> 00:05:35.320 align:center
หนูแค่ไม่อยากให้พ่อเปิดร้านขายของชำ

00:05:39.640 --> 00:05:43.680 align:center
พ่อเป็นเถ้าแก่ร้านขายของชำมาทั้งชีวิต

00:05:44.920 --> 00:05:46.800 align:center
พ่อยังจะทำอะไรได้อีก

00:05:47.800 --> 00:05:49.480 align:center
ชุมชนของเรากำลังจ้างรปภ.

00:05:50.000 --> 00:05:51.120 align:center
พ่อไปถามมาแล้ว

00:05:51.640 --> 00:05:53.000 align:center
และพวกเขาบอกว่าพ่อแก่เกินไป

00:05:54.720 --> 00:05:56.520 align:center
ลานจอดรถของบริษัท

00:05:57.120 --> 00:06:00.520 align:center
ที่สามีของเข่อซินทำงานอยู่จำเป็นต้องมีคนเฝ้า

00:06:01.320 --> 00:06:02.960 align:center
ไม่มีการจำกัดอายุ

00:06:03.480 --> 00:06:05.120 align:center
แต่มีกะกลางคืน

00:06:05.640 --> 00:06:07.760 align:center
พ่อก็เกรงว่าพ่อจะนอนดึกไม่ได้

00:06:11.160 --> 00:06:13.680 align:center
พ่อ หนูกับพี่คิดว่า

00:06:15.240 --> 00:06:16.920 align:center
พ่อทำงานมาตลอดชีวิต

00:06:17.440 --> 00:06:19.040 align:center
และตอนนี้พ่อก็อายุหกสิบปีแล้ว

00:06:20.000 --> 00:06:21.960 align:center
เราอยากให้พ่อไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับอะไร

00:06:22.640 --> 00:06:23.520 align:center
และอยู่อย่างมีความสุข

00:06:24.680 --> 00:06:25.840 align:center
พ่อมีความสุข

00:06:25.920 --> 00:06:27.560 align:center
ทำไมจะไม่มีความสุขล่ะ

00:06:28.320 --> 00:06:32.320 align:center
ลูกว่าเราอยู่ในยุคที่สงบสุข

00:06:32.920 --> 00:06:35.840 align:center
แม่ของลูกกับพ่อเข้ากันได้ดีและสุขภาพแข็งแรง

00:06:35.920 --> 00:06:37.040 align:center
ลูกๆ ก็กตัญญู

00:06:37.560 --> 00:06:39.440 align:center
เราไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารหรือเสื้อผ้า

00:06:39.520 --> 00:06:40.680 align:center
พ่อจะไม่มีความสุขได้ยังไง

00:06:40.760 --> 00:06:42.760 align:center
สามารถพูดได้ว่ามีความสุขมากๆ

00:06:44.320 --> 00:06:46.760 align:center
แต่ถ้าพ่อหาอะไรทำได้

00:06:46.840 --> 00:06:48.600 align:center
เพื่อทำประโยชน์ให้ที่บ้าน

00:06:49.120 --> 00:06:50.880 align:center
พ่อก็จะมีความสุขมากขึ้น

00:06:52.640 --> 00:06:53.560 align:center
ตกลง

00:06:54.680 --> 00:06:56.160 align:center
หนูจะช่วยพ่อคิดเรื่องนี้นะ

00:06:59.160 --> 00:07:00.600 align:center
(สวี่หงโต้ว เจ้านายที่สวยงามและมั่นใจ)

00:07:00.680 --> 00:07:01.640 align:center
(ขอทานสวี่หงหมี่)

00:07:01.720 --> 00:07:02.680 align:center
(ขอข้าวกินหน่อยนะคะคุณ)

00:07:02.760 --> 00:07:05.920 align:center
ในตอนนั้นลูกตัวเล็กมาก

00:07:06.440 --> 00:07:08.000 align:center
แต่ตอนนี้…

00:07:13.200 --> 00:07:14.040 align:center
พ่อ

00:07:14.960 --> 00:07:17.400 align:center
พ่อคิดยังไงถ้าหนู
จะเริ่มทำธุรกิจและเป็นเจ้านายใหญ่

00:07:17.480 --> 00:07:18.360 align:center
ดีสิ

00:07:18.880 --> 00:07:20.160 align:center
หนูจริงจังนะ

00:07:21.080 --> 00:07:22.720 align:center
ลูกก็อยากเปิดร้านขายของชำด้วยเหรอ

00:07:22.800 --> 00:07:24.240 align:center
หนูไม่เปิดร้านของชำหรอก

00:07:24.760 --> 00:07:26.120 align:center
ทำไมหนูจะเปิดโรงแรมใหญ่ไม่ได้

00:07:26.200 --> 00:07:28.000 align:center
ได้สิ

00:07:28.080 --> 00:07:29.400 align:center
หนูจริงจังนะ

00:07:29.920 --> 00:07:31.560 align:center
พ่อเองก็พูดจริงนะ

00:07:31.640 --> 00:07:34.040 align:center
ไม่ว่าลูกจะทำอะไร พ่อคิดว่าลูกทำได้

00:07:34.120 --> 00:07:35.160 align:center
จริงเหรอคะ

00:07:35.240 --> 00:07:36.200 align:center
จริงสิ

00:07:47.280 --> 00:07:48.280 align:center
สวัสดี เข่อซิน

00:07:48.360 --> 00:07:49.840 align:center
เธออยากกินอะไร

00:07:58.680 --> 00:08:01.040 align:center
เธอปล่อยให้เข่อซินไปรับพัสดุด้วยตัวเองได้ยังไง

00:08:01.120 --> 00:08:02.720 align:center
เธอไม่ระวังเกินไปแล้ว

00:08:02.800 --> 00:08:05.440 align:center
- ถ้าเกิดอะไรขึ้น…
- ไม่เป็นไร

00:08:06.600 --> 00:08:08.040 align:center
- เป็นยังไงบ้าง
- ญาติอย่ายืนขวางหน้าประตู

00:08:08.120 --> 00:08:09.760 align:center
คุณพยาบาล ช่วยแม่ก่อน

00:08:09.840 --> 00:08:10.800 align:center
ช่วยแม่ช่วยลูกอะไร

00:08:10.880 --> 00:08:12.320 align:center
โรงพยาบาลของเราไม่มีกฎแบบนี้

00:08:12.400 --> 00:08:14.920 align:center
- เกิดอะไรขึ้นเราก็จะพยายามช่วยพวกเขา
- ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง

00:08:15.000 --> 00:08:16.880 align:center
คุณหมอ ช่วยทั้งสองคนด้วย

00:08:17.920 --> 00:08:19.520 align:center
- ไม่ต้องกังวล
- หมอๆ

00:08:20.840 --> 00:08:22.440 align:center
- ไม่ต้องกังวล
- นั่งลง

00:08:22.520 --> 00:08:23.680 align:center
ไม่ต้องกังวล

00:08:24.360 --> 00:08:26.760 align:center
(อยู่ในระหว่างผ่าตัด)

00:08:28.120 --> 00:08:29.320 align:center
หมออยู่ที่นี่

00:08:29.840 --> 00:08:31.680 align:center
ญาติของหยางเข่อซิน นี่คือทารก

00:08:31.760 --> 00:08:32.960 align:center
- เด็กคลอดแล้ว
- แม่สบายดีไหม

00:08:33.039 --> 00:08:34.559 align:center
ยินดีด้วยนะ ทั้งสองคนปลอดภัย

00:08:35.400 --> 00:08:37.000 align:center
ขอบคุณๆ

00:08:37.080 --> 00:08:38.480 align:center
พี่รอง พี่มาอุ้มสิ

00:08:38.559 --> 00:08:40.480 align:center
มาเร็วๆ ไฉ่เซิง

00:08:40.559 --> 00:08:42.320 align:center
พี่รีบดูสิ

00:08:43.240 --> 00:08:46.000 align:center
เธอน่ารักมาก

00:08:47.040 --> 00:08:51.040 align:center
ป้าและลุงของเธอ
กลับไปทำอาหารที่มีประโยชน์ให้แล้ว

00:08:51.560 --> 00:08:54.240 align:center
สามีกับแม่สามีของเธอไปเก็บข้าวของ

00:08:54.840 --> 00:08:57.520 align:center
แล้วก็พ่อแม่ของเธอไปตรวจร่างกายเด็ก

00:08:57.600 --> 00:08:58.880 align:center
พวกเขาสบายดี ไม่ต้องกังวล

00:08:59.920 --> 00:09:01.000 align:center
พี่รอง

00:09:01.960 --> 00:09:05.600 align:center
ลูกจะบาดเจ็บเพราะฉันล้มไหม

00:09:05.680 --> 00:09:07.200 align:center
ลูกสบายดี

00:09:07.280 --> 00:09:10.840 align:center
ถึงแม้จะไม่อยู่ถึงวันครบกำหนดคลอด
ทารกก็โตเต็มที่แล้ว

00:09:11.680 --> 00:09:13.640 align:center
แล้วเธอก็ได้เข้าผ่าตัดทันทีตอนมาถึงที่นี่

00:09:13.720 --> 00:09:15.160 align:center
ไม่ได้ขาดออกซิเจน

00:09:15.240 --> 00:09:16.280 align:center
ไม่ต้องกังวล

00:09:19.600 --> 00:09:22.600 align:center
รู้ไหมตอนที่เธอโทรหาฉัน ฉันกลัวมาก

00:09:23.800 --> 00:09:26.200 align:center
มันเหมือนกับว่าเธอกำลังจะตาย

00:09:26.880 --> 00:09:29.600 align:center
ฉันไม่รู้ว่าตอนนั้นฉันจะโอเคไหม

00:09:30.520 --> 00:09:33.880 align:center
ถ้าเกิดอะไรขึ้น ฉันจะไม่มีโอกาสได้พูด

00:09:34.480 --> 00:09:36.440 align:center
ตอนที่ฉันกำลังรอรถพยาบาล

00:09:36.960 --> 00:09:40.680 align:center
ฉันคิดว่า

00:09:41.680 --> 00:09:43.080 align:center
ฉันไม่ได้ต้องการอะไรอีก

00:09:43.600 --> 00:09:45.040 align:center
มีชีวิตอยู่ก็เป็นเรื่องดี

00:09:46.080 --> 00:09:48.080 align:center
ฉันทะเลาะกับแม่เมื่อวานนี้

00:09:48.600 --> 00:09:50.160 align:center
ฉันเสียใจเรื่องนั้นแล้ว

00:09:51.440 --> 00:09:53.480 align:center
ลูกตัวไม่ใหญ่มาก

00:09:53.560 --> 00:09:55.080 align:center
ตำแหน่งของทารกในครรภ์ไม่เป็นไร

00:09:55.720 --> 00:09:59.240 align:center
ฉันยังซื้อสร้อยข้อมือกลุ่มดาวให้ลูกด้วย

00:09:59.320 --> 00:10:01.560 align:center
ฉันอยากให้มันช่วยให้ฉันคลอดลูกได้ราบรื่น

00:10:03.520 --> 00:10:04.600 align:center
มันไม่มีประโยชน์แล้ว

00:10:05.200 --> 00:10:06.920 align:center
ฉันไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย

00:10:07.680 --> 00:10:11.000 align:center
ในโลกนี้มีหลายอย่าง
ที่อาจเกิดขึ้นเมื่อเธอไม่พร้อม

00:10:11.520 --> 00:10:12.880 align:center
อย่าคิดมากเกินไป

00:10:13.480 --> 00:10:14.560 align:center
พักผ่อนเถอะ

00:10:17.960 --> 00:10:19.680 align:center
ตอนนี้น้องสาวของคุณสบายดีไหม

00:10:20.200 --> 00:10:21.200 align:center
เธอสบายดี

00:10:22.320 --> 00:10:24.440 align:center
คุณไม่เห็นญาติของฉัน

00:10:25.040 --> 00:10:27.760 align:center
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นพวกเขาตื่นตระหนกแบบนี้

00:10:27.840 --> 00:10:30.840 align:center
ป้าของฉันขนาดจะยืนยังไม่ได้

00:10:32.720 --> 00:10:34.120 align:center
คุณก็กลัวเหมือนกันใช่ไหม

00:10:34.640 --> 00:10:35.840 align:center
แน่นอนสิ

00:10:35.920 --> 00:10:38.320 align:center
จู่ๆ เธอก็โทรหาฉัน ฉันนึกว่าเธอกำลังจะตาย

00:10:38.920 --> 00:10:40.720 align:center
ฉันกลัวจนตัวสั่น

00:10:41.640 --> 00:10:43.360 align:center
จนตอนนี้ฉันยังนอนไม่หลับเลย

00:10:43.440 --> 00:10:44.520 align:center
ฉันกลัว

00:10:46.480 --> 00:10:47.680 align:center
ไม่งั้น

00:10:48.960 --> 00:10:50.320 align:center
พรุ่งนี้ผมบินไปหาคุณได้นะ

00:10:52.520 --> 00:10:53.800 align:center
คุณจะมาที่นี่ทำไม

00:10:55.560 --> 00:10:56.640 align:center
ก็…

00:10:57.760 --> 00:10:59.080 align:center
ไปหาคุณไง

00:11:05.920 --> 00:11:07.440 align:center
ผม… ผมล้อเล่น

00:11:07.520 --> 00:11:10.920 align:center
ผมเพิ่งส่งบริษัทก่อสร้างทีมที่คุณแนะนำให้ไป

00:11:11.000 --> 00:11:13.240 align:center
และก่อนหน้านี้ผมก็เพิ่งขายมันฝรั่ง

00:11:13.320 --> 00:11:15.040 align:center
จะมีเวลาที่ไหน ยุ่งจะตาย

00:11:20.680 --> 00:11:21.840 align:center
ล้อเล่นเหรอ

00:11:34.160 --> 00:11:36.520 align:center
แล้วถ้าฉันอยู่ปักกิ่ง
แล้วมีเรื่องให้คุณช่วย คุณจะมาไหม

00:11:36.600 --> 00:11:37.640 align:center
แน่นอน

00:11:39.360 --> 00:11:41.600 align:center
ผมจริงจังนะ ไม่ได้ล้อเล่น

00:11:50.280 --> 00:11:52.360 align:center
งั้นคุณไปทำงานเถอะ เข้านอนเร็วๆ

00:11:54.120 --> 00:11:55.080 align:center
ได้

00:11:55.160 --> 00:11:56.840 align:center
คุณก็อย่าคิดอะไรมากเกินไป

00:11:56.920 --> 00:11:58.840 align:center
คุณต้องดูแลน้องสาวในวันพรุ่งนี้ด้วย

00:12:00.800 --> 00:12:01.720 align:center
จริงสิ

00:12:02.240 --> 00:12:05.040 align:center
ลูกพลัมที่คุณให้ฉัน พอผ่านไปหลายวันก็หวานขึ้นนะ

00:12:05.120 --> 00:12:06.160 align:center
มันอร่อยมาก

00:12:10.040 --> 00:12:11.400 align:center
ถ้ากินมากเกินไป อาจทำให้ท้องไส้ปั่นป่วน

00:12:11.480 --> 00:12:13.120 align:center
อร่อยก็อย่ากินมากเกินไป

00:12:16.520 --> 00:12:17.720 align:center
วางแล้ว

00:13:06.640 --> 00:13:07.600 align:center
เถ้าแก่เซี่ย

00:13:08.120 --> 00:13:09.240 align:center
เถ้าแก่เซี่ย

00:13:09.320 --> 00:13:11.080 align:center
ตื่นเร็ว มาเร็ว

00:13:11.920 --> 00:13:13.600 align:center
อะไร เกิดอะไรขึ้น

00:13:14.480 --> 00:13:15.480 align:center
ใจเย็นๆ แล้วค่อยๆ พูด

00:13:16.160 --> 00:13:17.960 align:center
- เกิดอะไรขึ้น
- เราทำได้แล้ว

00:13:18.040 --> 00:13:19.240 align:center
อะไร อะไรทำได้แล้ว

00:13:19.320 --> 00:13:20.240 align:center
ร้านหนังสือ

00:13:20.320 --> 00:13:22.680 align:center
ร้านหนังสือเพิ่งโทรหาฉัน เราทำได้

00:13:22.760 --> 00:13:24.280 align:center
- เราทำได้แล้วเหรอ
- ใช่

00:13:24.360 --> 00:13:25.680 align:center
- จริงเหรอ
- ใช่

00:13:26.560 --> 00:13:28.320 align:center
(เจ้าน่ารัก)

00:13:29.320 --> 00:13:30.520 align:center
เราทำได้

00:13:30.600 --> 00:13:32.040 align:center
ฉันจะถอดอันนี้ออกก่อน

00:13:32.120 --> 00:13:35.120 align:center
คืนนี้กินอะไรฉลองดี

00:13:38.680 --> 00:13:39.720 align:center
จริงเหรอ

00:13:40.360 --> 00:13:41.200 align:center
จริงเหรอ

00:13:43.120 --> 00:13:44.200 align:center
ดีจัง

00:13:44.920 --> 00:13:46.040 align:center
คุณทำสำเร็จแล้ว

00:13:46.800 --> 00:13:48.320 align:center
ใช่ ในที่สุดเราก็ทำสำเร็จ

00:13:48.840 --> 00:13:50.280 align:center
ยินดีด้วยนะ ยินดีด้วย

00:13:53.160 --> 00:13:54.960 align:center
งั้นก็ต้องยินดีกับคุณด้วยสิ

00:13:55.040 --> 00:13:57.120 align:center
คุณมีส่วนร่วมด้วยนะ

00:13:57.200 --> 00:13:58.520 align:center
คุณมีส่วนร่วมมากกว่า

00:13:58.600 --> 00:14:01.840 align:center
คุณทำให้หมู่บ้านอวิ๋นเหมียวสวยงาม

00:14:08.240 --> 00:14:09.320 align:center
สวี่หงโต้ว

00:14:12.080 --> 00:14:13.280 align:center
ถ้าหาก

00:14:13.360 --> 00:14:14.720 align:center
ผมหมายถึงถ้าหาก

00:14:15.240 --> 00:14:17.760 align:center
หลังจากสร้างร้านหนังสือแล้ว

00:14:17.840 --> 00:14:19.560 align:center
และมีแนวโน้มในการพัฒนามากขึ้น

00:14:20.200 --> 00:14:23.400 align:center
หลังจากที่มีการสร้างโรงแรมและโฮมสเตย์ขึ้นที่นี่

00:14:23.480 --> 00:14:24.920 align:center
และทุกอย่างจะดีขึ้น

00:14:25.440 --> 00:14:27.120 align:center
คุณจะ…

00:14:28.600 --> 00:14:32.120 align:center
พิจารณาย้ายมาทำงานที่นี่ได้ไหม

00:14:37.200 --> 00:14:38.720 align:center
ฉันจะทำอะไรได้บ้าง

00:14:41.120 --> 00:14:43.240 align:center
ตอนนี้ที่นี่ไม่มีอะไรเลย

00:14:43.320 --> 00:14:45.160 align:center
และแผนข้างหน้ายังไม่ชัดเจนมาก

00:14:45.240 --> 00:14:46.520 align:center
ผมหมายถึงอนาคต

00:14:51.960 --> 00:14:54.080 align:center
แน่นอน ไม่เป็นไรถ้าคุณไม่อยากมาที่นี่

00:14:55.520 --> 00:14:58.440 align:center
ชีวิตคุณคงจะดีขึ้นถ้าอยู่ปักกิ่ง

00:14:58.520 --> 00:15:00.040 align:center
และมีโอกาสมากขึ้น

00:15:00.120 --> 00:15:01.800 align:center
ผม… ผมก็แค่ถาม

00:15:04.240 --> 00:15:05.720 align:center
ขอฉันคิดดูก่อน

00:15:08.240 --> 00:15:09.080 align:center
จริงเหรอ

00:15:10.960 --> 00:15:13.840 align:center
ฉันไม่เหมือนคุณ ฉันจะไม่ล้อเล่นกับคุณทั้งวันหรอก

00:15:15.480 --> 00:15:17.680 align:center
ผมไม่ได้ทำอย่างนั้นทั้งวัน

00:15:17.760 --> 00:15:19.120 align:center
อย่าพูดอย่างนั้นสิ

00:15:19.200 --> 00:15:20.880 align:center
คือ… ไม่มีเรื่องอะไรแล้ว

00:15:20.960 --> 00:15:22.680 align:center
ผมยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย

00:15:24.040 --> 00:15:26.200 align:center
ก็ได้ ฉันจะนอนต่อ

00:15:27.160 --> 00:15:28.120 align:center
ขอโทษที่ขัดจังหวะคุณ

00:15:28.200 --> 00:15:29.560 align:center
งั้นนอนต่อนะ

00:15:29.640 --> 00:15:30.760 align:center
วางแล้วๆ

00:15:41.120 --> 00:15:42.480 align:center
พระเจ้าช่วยฉันด้วย

00:16:14.400 --> 00:16:16.040 align:center
แม่ อีกห้านาที

00:16:19.280 --> 00:16:21.200 align:center
ข้าวเช้าไม่กินแล้ว ห้านาที

00:16:25.920 --> 00:16:28.400 align:center
นี่กำลังทำอะไรกันน่ะ วุ่นวายอะไรกัน

00:16:28.480 --> 00:16:31.080 align:center
แม่ เธอจะนอนจนถึงเที่ยงทุกวัน

00:16:31.160 --> 00:16:32.440 align:center
ทำไมแม่ไม่จัดการบ้าง

00:16:32.520 --> 00:16:34.920 align:center
หลายวันมานี้เธอไปอยู่เป็นเพื่อนเข่อซิน
ที่โรงพยาบาลทุกวัน

00:16:35.000 --> 00:16:36.040 align:center
เมื่อคืนเธอนอนดึก

00:16:36.120 --> 00:16:38.360 align:center
ลูกก็ไม่ต้องไปยุ่งกับน้องหรอก มาเร็ว

00:16:38.880 --> 00:16:41.120 align:center
- หงหมี่ กินข้าวเช้านะ
- กลับมาเมื่อไหร่

00:16:41.200 --> 00:16:42.680 align:center
ทำไมฉันกลับมาไม่ได้

00:16:43.640 --> 00:16:44.720 align:center
ได้ยินว่าย้ายบ้านเสร็จ

00:16:44.800 --> 00:16:46.480 align:center
เข่อซินก็หกล้ม

00:16:46.560 --> 00:16:47.800 align:center
ฉันเลยกลับมาช่วงสุดสัปดาห์

00:16:47.880 --> 00:16:49.120 align:center
แล้วก็มาสั่งสอนแกสักหน่อย

00:16:49.840 --> 00:16:51.240 align:center
- หลิงตังล่ะ
- ไม่ได้กลับมา

00:16:53.640 --> 00:16:55.200 align:center
- ตื่นสิ
- ทำอะไรเนี่ย

00:16:55.280 --> 00:16:56.200 align:center
ตื่นสิ

00:16:56.280 --> 00:16:59.320 align:center
กินข้าวเที่ยงเสร็จ
พาฉันไปเยี่ยมเข่อซินที่โรงพยาบาลหน่อย

00:16:59.400 --> 00:17:00.640 align:center
ห้านาที

00:17:00.720 --> 00:17:01.800 align:center
ห้าวินาทีก็ไม่ได้ ตื่น

00:17:01.880 --> 00:17:04.079 align:center
พวกลูกอย่าโวยวายกันสิ
บะหมี่แข็งเป็นก้อนหมดแล้ว

00:17:04.160 --> 00:17:06.440 align:center
- มานี่สิ มา
- มาเร็ว ตื่น

00:17:07.280 --> 00:17:09.599 align:center
เจ้าหมูขี้เกียจ

00:17:09.680 --> 00:17:11.680 align:center
แม่ หมูตัวนี้พร้อมถูกกินแล้ว

00:17:12.400 --> 00:17:13.400 align:center
ตื่น

00:17:26.400 --> 00:17:27.640 align:center
วันนั้น

00:17:27.720 --> 00:17:30.760 align:center
พ่อของลูกกับโต้วไปทำความสะอาดที่บ้านเก่า

00:17:30.840 --> 00:17:34.240 align:center
น้าของลูกร้องเรียกแม่ บอกว่าเข่อซินล้ม

00:17:34.760 --> 00:17:37.760 align:center
แม่ตกใจมาก หัวใจก็เต้นแรงมาก

00:17:39.160 --> 00:17:41.600 align:center
สามีของเข่อซินก็ลนลาน

00:17:41.680 --> 00:17:43.840 align:center
เขาทำตัวเหมือนคนโง่ในโรงพยาบาล

00:17:44.440 --> 00:17:46.040 align:center
โชคดีที่โต้วอยู่ที่นั่นเ

00:17:46.120 --> 00:17:47.960 align:center
ทั้งครอบครัวตื่นตระหนกมาก

00:17:48.040 --> 00:17:50.040 align:center
โต้วไม่พูดอะไรและช่วยพวกเขาได้มากเลย

00:17:52.640 --> 00:17:55.080 align:center
โตแล้วก็มีประโยชน์นะ

00:17:55.160 --> 00:17:57.200 align:center
ใช่แล้วๆ เธอควรจะโตขึ้นแล้ว

00:17:58.720 --> 00:18:00.960 align:center
ฝีมือทำอาหารของแม่ของลูกดีมากๆ เลย

00:18:01.040 --> 00:18:03.040 align:center
น่าเสียดายที่ไม่ได้เปิดร้านอาหารใช่ไหม

00:18:03.120 --> 00:18:05.240 align:center
- ใช่แล้ว
- กินช้าๆ หน่อย

00:18:05.320 --> 00:18:07.280 align:center
พ่อกับแม่กินน้อยๆ หน่อยนะ น้ำตาลในเลือดจะสูง

00:18:07.360 --> 00:18:08.560 align:center
ลูกกินเยอะๆ หน่อย

00:18:09.080 --> 00:18:11.320 align:center
- หนูก็จะกินน้อยๆ หนูกำลังลดน้ำหนัก
- กินอีกหน่อย

00:18:13.240 --> 00:18:14.480 align:center
กำลังยิ้มเลย

00:18:26.560 --> 00:18:27.600 align:center
หลับไปแล้วเหรอ

00:18:28.240 --> 00:18:30.400 align:center
ไม่ได้อุ้มเด็กน้อยขนาดนี้มานานแล้ว

00:18:31.240 --> 00:18:32.720 align:center
ทำได้ดีมากพี่หงหมี่

00:18:32.800 --> 00:18:34.280 align:center
พี่รองยังไม่กล้าอุ้มเลย

00:18:34.360 --> 00:18:36.960 align:center
บอกว่าตัวเล็กและบอบบางเกินไป
เลยกลัวนิดหน่อย

00:18:38.120 --> 00:18:41.240 align:center
แล้วถ้าลูกค้าในโรงแรม
อยากให้ช่วยอุ้มเด็กจะทำยังไงล่ะ

00:18:41.320 --> 00:18:43.120 align:center
ก็อุ้มขึ้นมาน่ะสิ

00:18:45.400 --> 00:18:47.800 align:center
จริงสิ

00:18:49.320 --> 00:18:51.840 align:center
เธอเคยดูวิดีโอโปรโมตที่หงโต้วช่วยถ่ายทำไหม

00:18:51.920 --> 00:18:54.680 align:center
ตอนที่ไปเที่ยวยูนนาน

00:18:54.760 --> 00:18:55.960 align:center
ดูแล้ว

00:18:56.880 --> 00:18:59.160 align:center
พี่เคยเห็นผู้ชายคนนั้นไหม

00:18:59.680 --> 00:19:01.360 align:center
ที่เดินจับมือเธอที่ริมทะเล

00:19:02.160 --> 00:19:03.280 align:center
พี่คิดว่าเป็นยังไงบ้าง

00:19:06.000 --> 00:19:07.160 align:center
ก็ไม่ยังไง

00:19:09.480 --> 00:19:11.520 align:center
ฉันคิดว่าเขาหล่อนะ

00:19:12.120 --> 00:19:13.400 align:center
เขาจนเกินไป

00:19:13.480 --> 00:19:14.560 align:center
จนเหรอ

00:19:15.440 --> 00:19:17.000 align:center
เขากำลังเริ่มต้นธุรกิจ

00:19:17.080 --> 00:19:18.680 align:center
พี่ไม่ใช่ไม่รู้สักหน่อย

00:19:19.760 --> 00:19:21.720 align:center
เขาทำธุรกิจได้ดี

00:19:23.120 --> 00:19:24.000 align:center
ตอนที่พี่ไปเที่ยว

00:19:24.080 --> 00:19:27.200 align:center
เขาดูแลพี่ดีใช่ไหม

00:19:27.280 --> 00:19:29.320 align:center
แล้วยังมาบอกว่าเขาจนอีก

00:19:29.400 --> 00:19:30.960 align:center
พี่มีปัญหารึเปล่าเนี่ย

00:19:31.040 --> 00:19:33.280 align:center
ฉันแค่บอกว่าเขาจน แกจะโกรธทำไม

00:19:34.280 --> 00:19:35.960 align:center
ฉันแค่คิดว่าพูดแบบนี้ไม่ถูกต้อง

00:19:36.560 --> 00:19:37.880 align:center
ทำไมฉันจะพูดไม่ได้

00:19:41.480 --> 00:19:43.080 align:center
ทำไมพี่ก้าวร้าวแบบนี้

00:19:43.160 --> 00:19:44.640 align:center
ฉันก้าวร้าวเหรอ

00:19:46.640 --> 00:19:48.560 align:center
ฉันก้าวร้าวเหรอ

00:19:49.080 --> 00:19:50.560 align:center
ฉันก้าวร้าวเหรอ

00:19:50.640 --> 00:19:51.880 align:center
พูดเบาๆ ดีกว่า

00:19:53.160 --> 00:19:54.360 align:center
ตลกจริงๆ

00:20:02.040 --> 00:20:03.680 align:center
มาช่วยฉันหน่อยได้ไหมเนี่ย

00:20:04.200 --> 00:20:06.720 align:center
ทำเองสิ ฉันกำลังยุ่ง

00:20:12.240 --> 00:20:13.240 align:center
ร้านหนังสือเหรอ

00:20:14.360 --> 00:20:16.400 align:center
พวกเขาจะมาเลือกไซต์ในอีกไม่กี่วันแล้ว

00:20:18.040 --> 00:20:19.480 align:center
มีธุรกิจนี่มันดีจริงๆ

00:20:21.000 --> 00:20:22.640 align:center
พอนายจัดการกับปัญหาร้านหนังสือแล้ว

00:20:22.720 --> 00:20:24.080 align:center
นายดีขึ้นนะเนี่ย

00:20:24.600 --> 00:20:26.640 align:center
ก่อนหน้านี้นายทำอะไร

00:20:26.720 --> 00:20:27.600 align:center
นายไม่ค่อยปกติ

00:20:27.680 --> 00:20:28.560 align:center
ฉันไม่ชินกับแบบนั้นเลย

00:20:28.640 --> 00:20:30.560 align:center
งั้นนายก็ชินซะเถอะ

00:20:31.800 --> 00:20:33.280 align:center
ฉันจะบอกให้นะ

00:20:33.360 --> 00:20:35.000 align:center
ฉันมีลางสังหรณ์

00:20:35.680 --> 00:20:37.520 align:center
หลังจากที่ฉันทำงานหนักมาสองปี

00:20:37.600 --> 00:20:40.040 align:center
พอร้านหนังสือสร้างเสร็จแล้ว

00:20:41.040 --> 00:20:42.520 align:center
ฉันก็จะได้เมีย

00:20:44.440 --> 00:20:45.600 align:center
อะไรนะ

00:20:45.680 --> 00:20:47.080 align:center
พอสร้างร้านหนังสือแล้ว

00:20:47.160 --> 00:20:49.200 align:center
กรรมการหมู่บ้านจะให้เมียเหรอ

00:20:49.280 --> 00:20:50.400 align:center
ก็ประมาณนั้น

00:20:50.480 --> 00:20:52.200 align:center
พระเจ้าจะให้ภรรยากับฉัน

00:20:55.080 --> 00:20:56.600 align:center
ฉันเพิ่งพูดว่านายดีขึ้น

00:20:56.680 --> 00:20:58.120 align:center
บ้าไปอีกแล้วใช่ไหมเนี่ย

00:20:58.680 --> 00:21:00.880 align:center
สวี่หงโต้วหายไปนาน

00:21:00.960 --> 00:21:02.280 align:center
นายก็ยังมาบ้าที่นี่อีก

00:21:02.360 --> 00:21:03.840 align:center
จะมายุ่งทำไมว่าฉันบ้าไม่บ้า

00:21:03.920 --> 00:21:05.200 align:center
ฉันไม่ได้สนใจสักหน่อย

00:21:05.280 --> 00:21:07.480 align:center
ลุงอาเหยา พี่กว้านจวิน

00:21:13.360 --> 00:21:14.640 align:center
ฉันน่ารักไหม

00:21:14.720 --> 00:21:15.960 align:center
แฟนฉันให้มาแหละ

00:21:17.520 --> 00:21:18.400 align:center
คนบ้าอีกคน

00:21:20.400 --> 00:21:21.280 align:center
สวย

00:21:23.440 --> 00:21:25.280 align:center
ลุงอาเหยา วันนี้จะเลี้ยงข้าวเราไหม

00:21:25.360 --> 00:21:26.280 align:center
เลี้ยงสิ

00:21:27.600 --> 00:21:28.440 align:center
เสี่ยวฉิน

00:21:28.960 --> 00:21:30.440 align:center
เธอเลิกกับหยางจื้อหนานแล้วไม่ใช่เหรอ

00:21:30.520 --> 00:21:31.680 align:center
เปล่านะ

00:21:32.640 --> 00:21:34.160 align:center
ทำไมไม่เลิกล่ะ

00:21:35.680 --> 00:21:37.720 align:center
คนคบกันใครบ้างจะไม่ทะเลาะกันล่ะ

00:21:38.320 --> 00:21:40.440 align:center
ถ้าไม่ทะเลาะเบาะแว้งกัน

00:21:40.520 --> 00:21:43.680 align:center
คบกันแบบธรรมดาน่าเบื่อจะตาย

00:21:45.360 --> 00:21:47.480 align:center
ทำแบบนี้มันก็ทำร้ายความรู้สึกกันสิ

00:21:48.120 --> 00:21:50.480 align:center
เราควรทดสอบความรักนะ

00:21:51.000 --> 00:21:52.880 align:center
ช่างมันเถอะ ทำไมฉันต้องพูดกับพี่เรื่องนี้ด้วย

00:21:52.960 --> 00:21:54.000 align:center
พี่ไม่เข้าใจสักหน่อย

00:21:54.520 --> 00:21:55.880 align:center
ใช่ไหม ลุงอาเหยา

00:21:55.960 --> 00:21:56.840 align:center
ใช่

00:21:56.920 --> 00:22:00.040 align:center
ความรักควรถูกทดสอบด้วยอุปสรรค

00:22:00.120 --> 00:22:01.240 align:center
แต่เธอจะทดสอบบ่อยเกินไปไม่ได้

00:22:01.320 --> 00:22:03.080 align:center
อย่าบอกเลิกเขาบ่อยๆ

00:22:03.960 --> 00:22:05.360 align:center
ลุงให้ฉันเลิกกับเขาไม่ใช่เหรอ

00:22:05.880 --> 00:22:07.200 align:center
ฉันให้เธอเลิกเธอก็เลิก

00:22:07.280 --> 00:22:09.040 align:center
ทำไมพ่อเธอให้เลิกเธอไม่เลิกล่ะ

00:22:10.680 --> 00:22:14.720 align:center
ฉันบอกเลิกก็เพื่อให้เขาคิดได้
ว่าปัญหามันร้ายแรงแค่ไหน

00:22:14.800 --> 00:22:16.480 align:center
อีกอย่าง ตอนนั้นฉันกำลังโมโหด้วย

00:22:16.560 --> 00:22:18.240 align:center
ไม่ได้ตั้งใจจะเลิกกันจริงๆ

00:22:19.040 --> 00:22:22.960 align:center
ยังไงซะ หยางจื้อหนานของฉันก็หล่อขนาดนั้น

00:22:23.040 --> 00:22:25.040 align:center
จะให้คนอื่นมาชุบมือเปิบไม่ได้หรอก

00:22:26.320 --> 00:22:27.920 align:center
เขาเป็นคนดีมากเหรอ

00:22:28.000 --> 00:22:29.440 align:center
อาเหยา นายเคยเจอรึเปล่า

00:22:29.520 --> 00:22:30.640 align:center
เคยเจอ

00:22:30.720 --> 00:22:32.920 align:center
ก็ดู… ดูดีนะ

00:22:34.000 --> 00:22:35.840 align:center
แค่ดูดีอะไรกัน

00:22:35.920 --> 00:22:37.920 align:center
เขาหล่อมาก หน้าเหมือนดารา

00:22:38.640 --> 00:22:41.000 align:center
- ดาราคนไหนล่ะ
- ไม่ต้องยุ่ง

00:22:44.600 --> 00:22:45.520 align:center
ลุงอาเหยา

00:22:45.600 --> 00:22:47.280 align:center
อย่ายอมแพ้เด็ดขาดเลยนะ

00:22:47.360 --> 00:22:50.040 align:center
ถึงลุงจะแก่และตัวดำ

00:22:50.120 --> 00:22:53.840 align:center
แต่ลุงก็ควรจะเชื่อ
ขนาดดอกลิลลี่ป่ายังมีฤดูใบไม้ผลิ

00:22:54.760 --> 00:22:57.400 align:center
ลุงก็มีความรักที่สวยงามได้เหมือนฉัน

00:22:58.640 --> 00:23:00.000 align:center
ความรักที่สวยงามเหรอ

00:23:00.520 --> 00:23:03.200 align:center
เห็นๆ กันอยู่ว่าตอนนี้
ลุงอาเหยาของเธอบ้าไปแล้ว

00:23:03.720 --> 00:23:04.920 align:center
เขาคิดถึงสาวจนบ้า

00:23:05.840 --> 00:23:08.600 align:center
เมื่อกี้ยังมโนว่าพอสร้างร้านหนังสือแล้ว

00:23:08.680 --> 00:23:10.120 align:center
กรรมการหมู่บ้านจะยกภรรยาให้

00:23:11.560 --> 00:23:13.600 align:center
ฉันมีลางสังหรณ์และมั่นใจ

00:23:14.120 --> 00:23:15.560 align:center
พอสร้างร้านหนังสือแล้ว

00:23:16.320 --> 00:23:18.000 align:center
ฉันก็จะมีเมีย

00:23:18.760 --> 00:23:20.840 align:center
ดูสิ บ้าไปแล้วใช่ไหม

00:24:04.600 --> 00:24:06.680 align:center
เรื่องนี้ยืดเยื้อมานานเกินไปแล้ว

00:24:06.760 --> 00:24:08.080 align:center
พรุ่งนี้คุณเอาให้ฉันเลย

00:24:15.640 --> 00:24:17.360 align:center
ทำอะไรน่ะ ทำอะไร

00:24:17.440 --> 00:24:18.880 align:center
- ปล่อยฉันนะ
- เอารองเท้าฉันคืนมา

00:24:18.960 --> 00:24:20.080 align:center
- ไม่
- ไม่เอามาเหรอ

00:24:20.160 --> 00:24:21.600 align:center
จะเอามาไหมๆ

00:24:21.680 --> 00:24:22.760 align:center
- ได้ๆ
- เอามาไหม

00:24:22.840 --> 00:24:25.160 align:center
ได้ๆ หยิบๆ ปล่อยสิๆ

00:24:28.680 --> 00:24:30.160 align:center
สวี่หงหมี่

00:24:35.640 --> 00:24:37.520 align:center
สวี่หงโต้ว สวี่หงโต้ว

00:24:39.040 --> 00:24:41.320 align:center
รีบเอารองเท้ามาคืน

00:24:41.400 --> 00:24:42.520 align:center
ก่อนฉันจะคิดออกว่าจะเอาแกไปฝังไว้ที่ไหนดี

00:24:43.640 --> 00:24:44.800 align:center
ห้า

00:24:44.880 --> 00:24:45.720 align:center
สี่

00:24:45.800 --> 00:24:46.880 align:center
สาม

00:24:46.960 --> 00:24:47.840 align:center
สอง

00:24:47.920 --> 00:24:48.760 align:center
หนึ่ง

00:24:52.480 --> 00:24:54.040 align:center
กินเกี๊ยวอีกแล้วเหรอ

00:24:54.120 --> 00:24:55.120 align:center
พี่ของลูกกลับมา

00:24:55.200 --> 00:24:57.280 align:center
เราต้องกินเกี๊ยวกันอยู่แล้วสิ

00:24:57.360 --> 00:24:59.520 align:center
- งั้นหนูช่วยห่อเอง
- ไม่ต้องๆ

00:24:59.600 --> 00:25:01.120 align:center
ไปเล่นกับพี่เขาไป

00:25:01.200 --> 00:25:03.880 align:center
เขาเหรอ เขากำลังวางแผนว่า
จะฝังหนูเอาไว้ที่ไหน

00:25:04.400 --> 00:25:05.520 align:center
ฝังไว้ที่นี่

00:25:06.280 --> 00:25:09.280 align:center
อายุของพวกลูกรวมกันก็ราวๆ 70 ปีแล้ว

00:25:09.360 --> 00:25:11.280 align:center
ทำไมยังทำตัวเหมือนเด็กๆ

00:25:16.960 --> 00:25:19.120 align:center
อายุของพ่อแม่รวมกันแล้วก็ร้อยกว่าปี

00:25:19.200 --> 00:25:20.240 align:center
ก็ยังทำเหมือนกันไม่ใช่เหรอ

00:25:20.760 --> 00:25:21.880 align:center
แม่ ทำอะไรอยู่คะ

00:25:22.920 --> 00:25:24.200 align:center
แม่อยู่กับพ่อของพวกลูกไม่ได้แล้ว

00:25:24.280 --> 00:25:25.680 align:center
พวกลูกคิดเอาว่าจะอยู่กับใคร

00:25:27.240 --> 00:25:28.600 align:center
ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ

00:25:28.680 --> 00:25:29.680 align:center
หนูอยู่กับพี่

00:25:29.760 --> 00:25:30.760 align:center
ฉันไม่เอาแก

00:25:31.960 --> 00:25:33.920 align:center
พ่อ เถียงอะไรกันเหรอ

00:25:37.480 --> 00:25:39.440 align:center
พ่อบอกแล้วว่าพ่อจะไม่เปิดร้านขายของชำ

00:25:39.520 --> 00:25:40.800 align:center
พ่อแค่อยากทำงานข้างนอก

00:25:40.880 --> 00:25:42.560 align:center
แม่ก็ยังโกรธ

00:25:42.640 --> 00:25:44.560 align:center
จะออกไปทำงานข้างนอกเหรอ

00:25:47.800 --> 00:25:48.680 align:center
ประชุม

00:25:54.720 --> 00:25:56.880 align:center
พ่อแค่อยากทำงาน

00:25:58.000 --> 00:25:59.560 align:center
เอาละ

00:26:01.600 --> 00:26:02.440 align:center
ท่านประธาน

00:26:02.520 --> 00:26:03.640 align:center
ชาค่ะ

00:26:10.360 --> 00:26:11.560 align:center
เริ่มการประชุม

00:26:12.080 --> 00:26:13.520 align:center
พนักงานเสี่ยวหลิว

00:26:13.600 --> 00:26:15.160 align:center
ความเห็นของคุณใหญ่สุด คุณพูดก่อน

00:26:15.240 --> 00:26:16.600 align:center
ยังจะเรียกพนักงานเสี่ยวหลิว

00:26:17.120 --> 00:26:18.840 align:center
ระวังหน่อย มันร้อน

00:26:18.920 --> 00:26:19.960 align:center
เชิญพูด

00:26:20.480 --> 00:26:21.880 align:center
โอเค ฉันจะพูดก่อน

00:26:23.000 --> 00:26:24.000 align:center
สวี่เจี้ยนกั๋ว

00:26:24.520 --> 00:26:26.520 align:center
เรามีการแบ่งงานกันชัดเจน

00:26:26.600 --> 00:26:27.760 align:center
คุณทำงานนอกบ้าน ฉันทำงานในบ้าน

00:26:27.840 --> 00:26:29.520 align:center
เรามีคนแก่และเด็กที่ต้องเลี้ยงดู

00:26:29.600 --> 00:26:31.320 align:center
เราเลี้ยงดูทั้งครอบครัวด้วยกัน

00:26:31.400 --> 00:26:34.200 align:center
ไม่ คุณดูแลมากกว่าครึ่ง ผมดูแลน้อยหน่อย

00:26:34.280 --> 00:26:35.920 align:center
อย่ามาอ่อนน้อมถ่อมตน

00:26:36.000 --> 00:26:37.920 align:center
คุณทุ่มเทเพื่อครอบครัวนี้มามาก

00:26:38.000 --> 00:26:39.360 align:center
พวกเราก็เห็นๆ กันอยู่

00:26:39.440 --> 00:26:41.280 align:center
ขายธัญพืชและน้ำมัน

00:26:41.360 --> 00:26:43.520 align:center
ข้าวถุงหนึ่ง จะขายได้เงินเท่าไร

00:26:43.600 --> 00:26:46.560 align:center
คุณไม่เคยจ้างคนอื่นเพราะอยากประหยัด

00:26:46.640 --> 00:26:48.640 align:center
คุณแบกขนสินค้าทั้งหมดด้วยตัวเอง

00:26:48.720 --> 00:26:50.720 align:center
ทำงานทั้งวันทั้งคืน แล้วยังไงต่อ

00:26:50.800 --> 00:26:51.840 align:center
เอวมีปัญหาเลยใช่ไหม

00:26:53.080 --> 00:26:53.960 align:center
ก็จริงนะ

00:26:54.040 --> 00:26:55.800 align:center
เอวของพ่อ…

00:26:58.360 --> 00:27:00.400 align:center
ทำไมพูดไปพูดมากลับมาชมกันได้ล่ะ

00:27:00.480 --> 00:27:01.760 align:center
ฉันควรยกย่องคุณอยู่แล้วสิ

00:27:01.840 --> 00:27:03.440 align:center
ฉันควรชมคุณถ้าคุณทำได้ดี

00:27:03.520 --> 00:27:04.600 align:center
คุณควรได้รับการยกย่อง

00:27:04.680 --> 00:27:06.320 align:center
ฉันเห็นอะไรก็พูดตามที่เห็น

00:27:06.400 --> 00:27:10.000 align:center
ฉันยุติธรรมเสมอ ยุติธรรม และ…

00:27:10.080 --> 00:27:11.280 align:center
- เปิดเผย
- เปิดเผย

00:27:12.760 --> 00:27:15.960 align:center
คุณยากจน เรียนไม่จบม.ต้น แล้วทำไม

00:27:16.040 --> 00:27:18.320 align:center
คุณอยากได้เงิน คุณก็เลยไปทำงาน

00:27:18.400 --> 00:27:19.760 align:center
ฉันล่ะ ไม่เหมือนกัน

00:27:19.840 --> 00:27:20.800 align:center
ฉันจบจากโรงเรียนเทคนิค

00:27:20.880 --> 00:27:22.080 align:center
ในตอนนั้น

00:27:22.160 --> 00:27:24.320 align:center
ฉันเป็นคนที่รู้หนังสือมากที่สุด

00:27:25.040 --> 00:27:28.240 align:center
เวลาเพื่อนบ้านมีขัดแย้งกัน

00:27:29.160 --> 00:27:30.680 align:center
พวกเขาจะให้ฉันตัดสิน

00:27:30.760 --> 00:27:31.800 align:center
แม่เก่งที่สุด

00:27:33.560 --> 00:27:35.400 align:center
เพราะงั้นฉันจะไปใส่ร้ายคุณได้ยังไง

00:27:35.480 --> 00:27:36.960 align:center
ใช่ คุณพูดถูก

00:27:37.040 --> 00:27:39.360 align:center
ฉันเข้าใจว่าคุณอยากทำงานข้างนอก

00:27:39.440 --> 00:27:42.520 align:center
แต่ฉันไม่อยากเป็นห่วงคุณอีกแล้ว

00:27:43.040 --> 00:27:44.280 align:center
ดูเอวคุณสิ

00:27:44.360 --> 00:27:47.000 align:center
มีครั้งหนึ่งที่คุณเจ็บจนนั่งและยืนไม่ได้

00:27:47.080 --> 00:27:48.640 align:center
ฉันไปโรงพยาบาลกับคุณ

00:27:48.720 --> 00:27:51.640 align:center
คุณฝังเข็มและฉันเอายามาให้คุณ

00:27:51.720 --> 00:27:55.080 align:center
ตอนที่คุณอยู่โรงพยาบาล ฉันเช่าเตียงสปริง

00:27:55.160 --> 00:27:57.280 align:center
ฉันอาศัยอยู่ตรงทางเดินในโรงพยาบาล

00:27:57.360 --> 00:27:58.480 align:center
ตอนนั้นเป็นฤดูหนาว

00:27:58.560 --> 00:28:00.200 align:center
ลมแรงขนาดนั้น

00:28:00.280 --> 00:28:02.640 align:center
คุณนอนโรงพยาบาลกี่วันฉันก็ไข้ขึ้นเท่านั้น

00:28:03.160 --> 00:28:05.680 align:center
แม่น่าจะโทรหาพวกเราสิ

00:28:05.760 --> 00:28:08.160 align:center
โทรไปจะมีประโยชน์อะไร

00:28:08.240 --> 00:28:10.160 align:center
ลูกทำงานอยู่ไกลขนาดนั้น

00:28:10.760 --> 00:28:13.440 align:center
พวกลูกกลับมา พ่อแม่ก็มีแต่สร้างความลำบากให้

00:28:14.520 --> 00:28:15.720 align:center
สวี่เจี้ยนกั๋ว คุณลองคิดดู

00:28:15.800 --> 00:28:17.720 align:center
เราแก่แล้ว

00:28:17.800 --> 00:28:20.200 align:center
ถ้าเราสุขภาพดีและมีความสุข

00:28:20.280 --> 00:28:22.680 align:center
มันก็เป็นการสนับสนุนอาชีพของพวกเขาใช่ไหม

00:28:22.760 --> 00:28:24.240 align:center
ใช่

00:28:24.320 --> 00:28:26.880 align:center
ผมก็เลยจะไม่เปิดร้านขายของชำไง

00:28:28.200 --> 00:28:32.320 align:center
โต้วก็ช่วยวิเคราะห์ให้ผมแล้ว

00:28:32.400 --> 00:28:36.040 align:center
ผมยอมรับนะว่าตอนนั้นผมคิดง่ายไป

00:28:36.120 --> 00:28:38.240 align:center
ตอนนี้คุณแก่แล้ว คุณจะทำอะไรได้บ้าง

00:28:38.320 --> 00:28:40.760 align:center
รปภ.จะต้องอายุน้อยกว่า 45 ปี

00:28:40.840 --> 00:28:42.440 align:center
คุณแก่เกินไปแล้ว

00:28:42.960 --> 00:28:44.640 align:center
ตอนนี้คุณทำอะไรได้บ้าง

00:28:44.720 --> 00:28:46.080 align:center
เป็นยามในคลังสินค้า

00:28:46.160 --> 00:28:47.040 align:center
เผาหม้อน้ำเหรอ

00:28:47.120 --> 00:28:48.640 align:center
งานพวกนี้เป็นกะกลางคืนทั้งนั้น

00:28:48.720 --> 00:28:50.040 align:center
คุณจะไปทำได้ยังไง

00:28:50.120 --> 00:28:53.400 align:center
เงินที่คุณหาได้ก็ครอบคลุมค่ารักษาพยาบาลไม่ได้

00:28:54.920 --> 00:28:57.800 align:center
พ่อ จะทำงานที่ทำลายสุขภาพไม่ได้แล้วนะ

00:28:57.880 --> 00:29:01.240 align:center
แต่หนูสนับสนุนพ่อให้ใช้พลังงานที่เหลืออยู่

00:29:01.320 --> 00:29:03.400 align:center
ฟังสิๆ

00:29:04.280 --> 00:29:05.360 align:center
ผม…

00:29:05.880 --> 00:29:07.560 align:center
ผมเช่าไร่ในชนบทได้

00:29:07.640 --> 00:29:09.320 align:center
ผมปลูกพืชผักได้นะ

00:29:10.200 --> 00:29:11.920 align:center
คิดว่าจะทำได้เหรอ

00:29:12.000 --> 00:29:13.840 align:center
ดูกระเทียมที่คุณปลูกในกระถางสิ

00:29:13.920 --> 00:29:16.320 align:center
ใบมันงอกออกมาไหม งอกไหมๆ

00:29:17.040 --> 00:29:20.280 align:center
อย่างน้อยผมก็เกิดในครอบครัวชาวนา

00:29:20.360 --> 00:29:21.560 align:center
ทำนาก็ไม่ได้

00:29:21.640 --> 00:29:23.560 align:center
หลังสู้ฟ้า หน้าสู้ดิน

00:29:23.640 --> 00:29:24.760 align:center
มันไม่ดีกับเอวพ่อ

00:29:25.520 --> 00:29:26.440 align:center
แต่…

00:29:26.520 --> 00:29:29.120 align:center
แต่พ่อทำอย่างอื่นไม่ได้นี่

00:29:29.640 --> 00:29:31.360 align:center
ชาตินี้ทำเป็นแค่ขายข้าว

00:29:31.440 --> 00:29:32.440 align:center
ไม่ต้องมาถ่อมตัว

00:29:32.520 --> 00:29:33.680 align:center
คุณยังกินธัญพืชได้นี่

00:29:34.880 --> 00:29:37.160 align:center
เราประชุมกันอยู่นะ ทำไมคุณถึงก้าวร้าว

00:29:37.240 --> 00:29:38.720 align:center
คุณพูดแบบนั้นไม่ได้นะกุ้ยฉิน

00:29:38.800 --> 00:29:39.840 align:center
คุณกำลังด่าว่าผมเป็นหมู

00:29:39.920 --> 00:29:40.840 align:center
คุณ…

00:29:40.920 --> 00:29:41.800 align:center
ผมขอค้านนะ

00:29:41.880 --> 00:29:42.880 align:center
รับคำค้านค่ะ

00:29:42.960 --> 00:29:45.280 align:center
แม่อย่าโจมตีแรงเกินสิ

00:29:45.360 --> 00:29:46.960 align:center
ก็ได้ๆ ฉันจะไม่พูดพล่าม

00:29:47.040 --> 00:29:48.840 align:center
พวกลูกสองคนตั้งใจฟังให้ดี

00:29:48.920 --> 00:29:51.680 align:center
ถ้ามีงานง่ายๆ ที่เหมาะกับคุณ

00:29:51.760 --> 00:29:52.600 align:center
ฉันสนับสนุนให้คุณทำงาน

00:29:52.680 --> 00:29:54.120 align:center
- ตกลง
- แต่

00:29:54.720 --> 00:29:57.200 align:center
ถ้ามันทำร้ายร่างกายคุณ หรือไม่ดีต่อสุขภาพของคุณ

00:29:57.280 --> 00:29:58.440 align:center
ไม่ได้เด็ดขาด

00:30:03.960 --> 00:30:05.040 align:center
แม่

00:30:05.120 --> 00:30:07.640 align:center
งั้นเราก็ยึดเป้าหมายนี้

00:30:07.720 --> 00:30:09.240 align:center
ทุกคนลองคิดหาทางออกดู

00:30:09.320 --> 00:30:10.920 align:center
ใช่ คิดวิธีแก้ปัญหา

00:30:11.000 --> 00:30:11.960 align:center
แต่พ่อ

00:30:12.040 --> 00:30:13.800 align:center
อย่าตั้งความหวังมากนักนะ

00:30:13.880 --> 00:30:15.080 align:center
งั้นลูกจะพูดขึ้นมาทำไมล่ะ

00:30:15.160 --> 00:30:16.960 align:center
พ่อ

00:30:17.560 --> 00:30:21.840 align:center
คณะกรรมการหมู่บ้านของเราต้องการอาสาสมัคร

00:30:21.920 --> 00:30:22.920 align:center
ไม่เอา

00:30:23.440 --> 00:30:24.600 align:center
พ่อยังอยากได้เงินนะ

00:30:25.200 --> 00:30:27.120 align:center
เห็นไหม คนขี้เหนียว

00:30:27.200 --> 00:30:28.280 align:center
เอาละ ไปต้มเกี๊ยวกันเถอะ

00:30:29.280 --> 00:30:31.280 align:center
เดี๋ยวก่อนๆ

00:30:31.360 --> 00:30:33.200 align:center
ไหนๆ วันนี้พี่ก็อยู่ที่นี่

00:30:33.280 --> 00:30:35.080 align:center
หนูมีเรื่องจะพูด

00:30:36.200 --> 00:30:37.880 align:center
ทำตัวลึกลับเชียว

00:30:37.960 --> 00:30:39.280 align:center
ไม่ใช่เรื่องดีใช่ไหม

00:30:39.360 --> 00:30:40.720 align:center
แค่ฟังน่า ฟังก่อน ให้เขาพูด

00:30:42.920 --> 00:30:43.920 align:center
พ่อ แม่ พี่

00:30:44.440 --> 00:30:46.520 align:center
หนูคิดเรื่องนี้มาอย่างดีแล้ว

00:30:46.600 --> 00:30:48.240 align:center
หนูไม่ได้ตัดสินใจวู่วาม

00:30:48.840 --> 00:30:51.200 align:center
หนูน่ะอยากใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน

00:30:51.280 --> 00:30:54.160 align:center
แล้วก็ นี่คือสิ่งที่หนูอยากทำมากที่สุด

00:30:54.240 --> 00:30:55.720 align:center
หนูคิดว่ามันมีความหมาย

00:30:55.800 --> 00:30:57.720 align:center
เป็นโอกาสที่ดี และมีแนวโน้มที่ดี

00:30:58.320 --> 00:31:00.360 align:center
จะร่ายยาวทำไม บอกมาตรงๆ เถอะ

00:31:00.440 --> 00:31:02.160 align:center
ให้หนูพูดความคิดของหนูก่อน

00:31:02.240 --> 00:31:03.640 align:center
โอเคๆ พูดมา

00:31:06.080 --> 00:31:08.080 align:center
ทุกคนคะ หนู…

00:31:08.760 --> 00:31:10.600 align:center
ยังไม่อยากกลับไปทำงานที่ปักกิ่งในตอนนี้

00:31:13.520 --> 00:31:17.680 align:center
หนูอยากซื้อและบริหาร
โฮมสเตย์ในหมู่บ้านอวิ๋นเหมียว

00:31:18.400 --> 00:31:20.320 align:center
จากข้อมูลที่น่าเชื่อถือระบุว่า

00:31:20.400 --> 00:31:22.760 align:center
ราคาโอนถูก

00:31:22.840 --> 00:31:25.640 align:center
แถมจะมีร้านหนังสือเสาหวาอยู่ข้างๆ ด้วย

00:31:25.720 --> 00:31:27.560 align:center
เป็นเวลาที่เหมาะจะซื้อโรงแรมที่สุดแล้ว

00:31:27.640 --> 00:31:29.360 align:center
วิชาเอกของหนูคือการจัดการโรงแรมใช่ไหม

00:31:29.440 --> 00:31:31.240 align:center
นี่ก็ถือเป็นสิ่งที่หนูถนัด

00:31:31.320 --> 00:31:35.120 align:center
แล้วก็ตอนนี้หนูหาผู้ร่วมทุนได้แล้วด้วย

00:31:35.640 --> 00:31:37.640 align:center
เราได้หารือและคำนวณดูแล้ว

00:31:38.160 --> 00:31:40.840 align:center
เรารับผิดชอบค่าใช้จ่ายในระยะแรกได้

00:31:42.080 --> 00:31:43.480 align:center
ส่วนแผนงานในอนาคต

00:31:43.560 --> 00:31:44.760 align:center
เราต้องการเวลาในการออกแบบ

00:31:44.840 --> 00:31:46.520 align:center
หนูจะยังไม่พูดตอนนี้

00:31:52.120 --> 00:31:53.840 align:center
เมื่อกี้ลูกบอกว่า

00:31:53.920 --> 00:31:56.040 align:center
หาผู้ร่วมทุนได้แล้วใช่ไหม

00:31:56.680 --> 00:31:58.520 align:center
ลูกค้าวีไอพีของหนู พี่ชิว

00:31:58.600 --> 00:32:00.080 align:center
เธอรู้เรื่องการสร้างแบรนด์โรงแรมโฮมสเตย์

00:32:00.160 --> 00:32:01.000 align:center
และเธอก็ทำได้ดี

00:32:01.080 --> 00:32:03.280 align:center
เธอเปิดโรงแรมหลายแห่ง
และอยากให้หนูไปร่วมกับเธอ

00:32:03.360 --> 00:32:04.680 align:center
แต่หนูไม่ได้รับปาก เพราะว่าอะไร

00:32:04.760 --> 00:32:06.360 align:center
เพราะว่าหนูอยากสร้างแบรนด์ของตัวเอง

00:32:06.440 --> 00:32:07.840 align:center
เรามีความคิดที่แตกต่างกัน

00:32:07.920 --> 00:32:10.120 align:center
จากนั้นหนูก็พบคู่หูอีกคน

00:32:10.800 --> 00:32:11.920 align:center
เรื่องความคิดนี้

00:32:12.000 --> 00:32:13.400 align:center
หนูจะยังไม่เล่าให้ฟังตอนนี้

00:32:13.480 --> 00:32:15.320 align:center
หลังจากที่ทำแผนเสร็จ หนูจะเอามาให้ทุกคนดู

00:32:15.960 --> 00:32:17.640 align:center
- เงินพอไหม
- ตอนนี้พอค่ะ

00:32:17.720 --> 00:32:19.080 align:center
ไปเถอะ ไปต้มเกี๊ยวกัน

00:32:19.160 --> 00:32:20.040 align:center
ผมจะปอกกระเทียม

00:32:28.840 --> 00:32:30.240 align:center
สวี่หงโต้วนะสวี่หงโต้ว

00:32:30.840 --> 00:32:33.160 align:center
สมกับที่หาแฟนจากขวดลอยน้ำจริงๆ

00:32:36.200 --> 00:32:37.160 align:center
แม่

00:32:37.240 --> 00:32:38.760 align:center
หนูอยากได้เกี๊ยวผัก

00:32:38.840 --> 00:32:40.000 align:center
ได้เลย

00:32:40.520 --> 00:32:43.120 align:center
หม้อนึ่งซาลาเปานี่เอามาต้มเกี๊ยวได้ไหม

00:32:43.200 --> 00:32:44.640 align:center
- หม้อ…
- ดูสิๆ นี่ก็ดูออกนะ

00:32:44.720 --> 00:32:46.720 align:center
ว่าอันไหมแม่ห่ออันไหนพ่อห่อ

00:32:46.800 --> 00:32:48.400 align:center
เกี๊ยวก็เหมือนคนทำใช่ไหม

00:32:48.480 --> 00:32:50.720 align:center
พ่อของลูกขี้เหนียว เขาเลยทำเกี๊ยวชิ้นเล็กๆ

00:32:51.280 --> 00:32:52.800 align:center
ไม่มีทาง หนูว่าพ่อทำอันนี้

00:32:52.880 --> 00:32:54.440 align:center
ดูสิๆ ดูที่เขาทำ

00:32:54.520 --> 00:32:55.920 align:center
หนูจะหยิบถึงไหม

00:32:56.000 --> 00:32:57.320 align:center
ถ้วยชามต้องให้เขาหยิบเอง

00:32:57.400 --> 00:32:59.360 align:center
ดูสิว่าสมควรไหมแบบนี้

00:33:00.200 --> 00:33:01.160 align:center
หนูช่วยเอง

00:33:01.760 --> 00:33:03.920 align:center
พริกกับซอสพริกที่หนูซื้อมาเมื่อวานล่ะ

00:33:04.000 --> 00:33:05.000 align:center
- แม่
- ตรงนี้ๆ

00:33:05.080 --> 00:33:06.640 align:center
ตกลงว่าเห็นด้วยไหมคะ

00:33:06.720 --> 00:33:09.760 align:center
จะบอกให้นะ ทำซอสให้อร่อยหน่อย

00:33:10.800 --> 00:33:12.120 align:center
ซอสพริกที่ซื้อมาเมื่อวานล่ะ

00:33:12.200 --> 00:33:13.880 align:center
พ่อรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน อยู่นี่ๆ

00:33:13.960 --> 00:33:15.320 align:center
ใส่ซอสพริกเยอะหน่อย

00:33:15.400 --> 00:33:16.960 align:center
มันจะต้องอร่อยแน่

00:33:22.120 --> 00:33:23.480 align:center
รสชาติกำลังดี

00:33:24.880 --> 00:33:28.200 align:center
แม่น่ะ ถึงครั้งนี้จะโกรธ
แต่ก็ไม่ได้ใส่เกลือเยอะนะ

00:33:28.280 --> 00:33:29.640 align:center
แม่ควรได้รับคำชมหน่อย

00:33:30.480 --> 00:33:32.120 align:center
ใครโกรธล่ะ

00:33:32.200 --> 00:33:33.440 align:center
ฉันไม่อยากคุยกับคุณ

00:33:34.080 --> 00:33:37.600 align:center
แม่คะ แม่ใส่กุ้งแห้งในไส้กระเทียมเหรอคะ

00:33:38.200 --> 00:33:40.720 align:center
ถ้าใส่เนื้อกุ้งหรือกุ้งแห้งคงไม่อร่อย

00:33:41.720 --> 00:33:42.560 align:center
มันอร่อยดีนะ

00:33:42.640 --> 00:33:43.480 align:center
กินเยอะๆ หน่อย

00:33:44.120 --> 00:33:45.160 align:center
คือ…

00:33:47.520 --> 00:33:48.840 align:center
เรื่องการเปิดโรงแรมแบบโฮมสเตย์

00:33:48.920 --> 00:33:50.520 align:center
พวกพ่อแม่คิดยังไงคะ

00:33:51.040 --> 00:33:51.880 align:center
โต้ว

00:33:51.960 --> 00:33:53.520 align:center
ตอนกินข้าวอย่าพูดสิ

00:33:53.600 --> 00:33:54.920 align:center
กินเยอะๆ นะ

00:33:55.440 --> 00:33:56.800 align:center
กินเนื้อวัวบ้าง

00:33:57.360 --> 00:33:58.240 align:center
แม่

00:33:58.320 --> 00:33:59.160 align:center
นี่ๆๆ

00:33:59.240 --> 00:34:00.080 align:center
หอมไหม

00:34:00.160 --> 00:34:01.200 align:center
หอม หอมมาก

00:34:01.920 --> 00:34:04.560 align:center
อร่อยมาก ฝีมือของแม่ดีมากเลย

00:34:04.640 --> 00:34:05.640 align:center
กุ้ยฉิน

00:34:05.720 --> 00:34:07.240 align:center
คงจะน่าเสียดาย…

00:34:07.320 --> 00:34:08.159 align:center
ถ้าฉันไม่เปิดร้านอาหาร

00:34:11.440 --> 00:34:12.600 align:center
สบายมาก

00:34:13.679 --> 00:34:17.120 align:center
ต้องปิดให้ทั่วหน้า

00:34:17.199 --> 00:34:18.639 align:center
ถึงจะมีประโยชน์

00:34:20.639 --> 00:34:23.719 align:center
สดชื่นและสบายมาก

00:34:26.920 --> 00:34:27.920 align:center
เอาด้วยไหม

00:34:28.840 --> 00:34:29.960 align:center
เขามีอยู่

00:34:32.080 --> 00:34:34.760 align:center
เขายอมซื้อมาส์กหน้าราคาแพงแบบนี้ได้ยังไงกัน

00:34:50.000 --> 00:34:52.639 align:center
แม่ ให้เธอทำเอง

00:34:52.719 --> 00:34:54.880 align:center
ไม่มีใครเชี่ยวชาญเท่าเธอแล้ว

00:34:54.960 --> 00:34:56.440 align:center
ใช่ น้องเรียนเอกนี้

00:34:56.520 --> 00:34:57.360 align:center
ใช่

00:34:58.440 --> 00:35:00.120 align:center
ฉันไม่ได้เรียนปูที่นอนสักหน่อย

00:35:02.320 --> 00:35:03.320 align:center
ยังโมโหอีก

00:35:04.160 --> 00:35:05.760 align:center
ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ อย่าโกรธเลย

00:35:05.840 --> 00:35:07.480 align:center
แม่เมื่อกี้บอกว่าจะให้หนูดูอะไรนะ

00:35:07.560 --> 00:35:09.440 align:center
อยู่ในห้องแม่ โต๊ะข้างเตียงใหม่แม่น่ะ

00:35:09.520 --> 00:35:10.360 align:center
มา

00:35:10.880 --> 00:35:12.880 align:center
โต๊ะข้างเตียงมีอะไรให้ดูกัน

00:35:35.040 --> 00:35:36.560 align:center
แก… แกทำอะไรน่ะ

00:35:37.240 --> 00:35:38.480 align:center
ทำไมยังไม่นอนอีก

00:35:39.360 --> 00:35:40.680 align:center
นอนไม่หลับ

00:35:44.200 --> 00:35:45.120 align:center
ตีสาม

00:35:47.000 --> 00:35:48.200 align:center
เป็นยังไงบ้าง

00:35:48.280 --> 00:35:49.680 align:center
อะไรเป็นยังไง

00:35:50.400 --> 00:35:51.800 align:center
โรงแรมโฮมสเตย์ไง

00:35:51.880 --> 00:35:53.000 align:center
ไปถามแม่ไป

00:35:53.520 --> 00:35:54.880 align:center
น่ารำคาญจริง

00:36:09.320 --> 00:36:10.360 align:center
นี่มันอะไรกัน

00:36:10.440 --> 00:36:12.280 align:center
สวี่เจี้ยนกั๋ว มีผีจับเท้าฉัน

00:36:12.360 --> 00:36:13.240 align:center
เป็นอะไร

00:36:13.320 --> 00:36:14.360 align:center
ผีอะไรกัน

00:36:14.440 --> 00:36:15.320 align:center
ตายแล้ว

00:36:17.200 --> 00:36:18.520 align:center
สวี่หงโต้ว

00:36:18.600 --> 00:36:19.640 align:center
ลูกคนนี้นี่

00:36:19.720 --> 00:36:20.800 align:center
ไปนั่งปลายเตียงทำไมน่ะ

00:36:21.400 --> 00:36:22.520 align:center
แม่ตกใจแทบแย่

00:36:31.520 --> 00:36:32.640 align:center
ดื่มนมหน่อย

00:36:34.600 --> 00:36:36.160 align:center
ทำอะไรน่ะ

00:36:36.240 --> 00:36:38.040 align:center
แกมองไม่ออกเหรอ

00:36:39.400 --> 00:36:40.840 align:center
พวกเราตั้งใจเมินแกโดยเฉพาะนะ

00:36:40.920 --> 00:36:43.360 align:center
แกล้งให้แกกระวนกระวาย

00:36:47.760 --> 00:36:50.960 align:center
รู้ไหมแม่โทรมาพูดกับฉันว่าไง

00:36:52.440 --> 00:36:53.440 align:center
บอกว่า…

00:36:54.840 --> 00:36:57.720 align:center
หลังจากที่โต้วออกไปเที่ยวกลับมาก็เปลี่ยนไปนะ

00:36:58.240 --> 00:37:01.120 align:center
เวลาพูดถึงเพื่อนที่นั่น น้องมีความสุขมาก

00:37:01.200 --> 00:37:03.720 align:center
แล้วก็คนที่อยากทำธุรกิจกับน้อง

00:37:04.480 --> 00:37:05.960 align:center
- ที่ชื่อว่า…
- เสี่ยวเซี่ย

00:37:06.040 --> 00:37:07.000 align:center
ใช่ เสี่ยวเซี่ย

00:37:07.760 --> 00:37:10.800 align:center
พวกเขาจะส่งลูกพีชและลูกพลัมให้กัน

00:37:11.720 --> 00:37:13.760 align:center
พวกเขาสนิทสนมกันมาก สนิทกันมาก

00:37:14.720 --> 00:37:16.240 align:center
ยังสนิทกันเหรอ

00:37:16.320 --> 00:37:17.480 align:center
นี่มันก็นานแล้วนะ

00:37:17.560 --> 00:37:18.400 align:center
ใช่ไหมล่ะ

00:37:18.480 --> 00:37:21.840 align:center
น้องยังขอให้หลี่อวี้หลิน
แนะนำนักท่องเที่ยวไปที่นั่นด้วย

00:37:21.920 --> 00:37:24.000 align:center
ดึกดื่นค่อนคืนไม่ยอมนอน เอาแต่โทรหากัน

00:37:24.760 --> 00:37:27.000 align:center
จะบอกให้นะ

00:37:27.080 --> 00:37:28.880 align:center
แม่ว่าพวกเขากำลังคบกัน

00:37:30.840 --> 00:37:31.960 align:center
จริงเหรอ

00:37:32.560 --> 00:37:34.600 align:center
แค่น้องขยับก้น แม่ก็รู้แล้วว่าคิดจะทำอะไร

00:37:37.120 --> 00:37:38.640 align:center
พวกพ่อแม่จะเห็นด้วยไหม

00:37:38.720 --> 00:37:40.480 align:center
เห็นด้วยสิ แน่นอนว่าต้องเห็นด้วย

00:37:40.560 --> 00:37:43.200 align:center
ถ้าน้องชอบเขา จะทำอะไรก็ได้

00:37:43.280 --> 00:37:44.680 align:center
แม่มีแค่ข้อแม้เดียว

00:37:44.760 --> 00:37:46.000 align:center
มีชีวิตอยู่ก็พอแล้ว

00:37:47.760 --> 00:37:49.080 align:center
เมื่อก่อนหนานหนาน…

00:37:50.160 --> 00:37:52.160 align:center
แล้วยังมีเข่อซินที่เพิ่งล้มไปเมื่อสองวันก่อน

00:37:52.240 --> 00:37:55.800 align:center
พอคิดถึงทีไร ใจก็ไม่สงบเลย

00:37:56.480 --> 00:37:57.640 align:center
หมี่

00:37:57.720 --> 00:38:00.320 align:center
ลูกว่าคนหนึ่งอยู่ที่ยูนนาน อีกคนอยู่ในปักกิ่ง

00:38:00.400 --> 00:38:02.120 align:center
พวกเขาจะคบกันได้ยังไง

00:38:02.200 --> 00:38:03.840 align:center
รักออนไลน์ไงพ่อ รักออนไลน์

00:38:03.920 --> 00:38:06.320 align:center
รักออนไลน์อะไร พวกเขาควรจะอยู่ด้วยกัน

00:38:06.840 --> 00:38:10.160 align:center
ลูกสาวของป้าของลูกแต่งงานกับคนตงเป่ย

00:38:10.880 --> 00:38:14.320 align:center
ตอนนี้พวกเขาจะอยู่ที่ซานย่าครึ่งปี
และที่ฮาร์บินอีกครึ่งปี

00:38:14.400 --> 00:38:16.480 align:center
ชีวิตสุขสบายจะตาย

00:38:16.560 --> 00:38:17.600 align:center
ถูกต้อง

00:38:18.760 --> 00:38:20.840 align:center
พี่สาวป้าเกษียณแล้ว

00:38:20.920 --> 00:38:22.040 align:center
แต่โต้วไม่ต้องทำงานแล้วรึไงคะ

00:38:23.040 --> 00:38:24.960 align:center
เดี๋ยวก็หาทางออกกันได้เองแหละ

00:38:25.040 --> 00:38:25.920 align:center
ขึ้นเครื่องบิน

00:38:26.000 --> 00:38:27.480 align:center
มันเร็ว

00:38:27.560 --> 00:38:30.000 align:center
เครื่องบินเหรอ ขึ้นเครื่องบินทุกวันคงแพงน่าดู

00:38:30.080 --> 00:38:31.120 align:center
คุณไม่เข้าใจแล้วสินะ

00:38:31.200 --> 00:38:33.280 align:center
เสี่ยวเซี่ยเขาเป็นเถ้าแก่

00:38:33.360 --> 00:38:35.520 align:center
เถ้าแก่จะยากจนได้ยังไง จริงไหม

00:38:35.600 --> 00:38:36.720 align:center
พวกโลภ

00:38:37.400 --> 00:38:40.920 align:center
เขารวย แล้วก็ยังมีเงินกู้เยอะแยะที่ต้องจ่ายคืน

00:38:41.720 --> 00:38:42.640 align:center
แต่แม่ว่า

00:38:42.720 --> 00:38:45.480 align:center
ตราบใดที่เขายังเป็นคนดี และพวกลูกก็ชอบกัน

00:38:45.560 --> 00:38:47.120 align:center
เราก็จะเห็นด้วย

00:38:47.720 --> 00:38:48.720 align:center
ถูกต้อง

00:38:48.800 --> 00:38:51.080 align:center
หมี่ ตอนที่ลูกเพิ่งมีแฟน

00:38:51.160 --> 00:38:53.480 align:center
พ่อกับแม่ก็ไม่ได้รังเกียจเขาใช่ไหมล่ะ

00:38:54.560 --> 00:38:56.080 align:center
พ่อแม่จะรังเกียจอะไรเขาล่ะ

00:38:56.600 --> 00:38:58.240 align:center
รังเกียจที่เขามีบ้านหลายหลังเกินไปเหรอ

00:39:00.600 --> 00:39:01.600 align:center
เจ้าเด็กนี่

00:39:01.680 --> 00:39:03.320 align:center
อย่าพูดจาขวานผ่าซากสิ

00:39:03.400 --> 00:39:05.840 align:center
คุณนี่มันขี้เหนียวจริงๆ

00:39:08.040 --> 00:39:11.440 align:center
แกควรปรึกษาเรื่องนี้กับครอบครัวก่อน

00:39:12.200 --> 00:39:13.960 align:center
เอาแต่คิดปวดหัวเองคนเดียว

00:39:14.040 --> 00:39:16.120 align:center
แล้วถึงจะมาเล่าให้เราฟังทีหลัง

00:39:16.200 --> 00:39:18.160 align:center
เราเมินแกสักหน่อยจะเป็นไรไป

00:39:20.400 --> 00:39:23.280 align:center
แต่มันก็เป็นเรื่องที่ฉันต้องคิดให้ตกด้วยตัวเอง

00:39:24.720 --> 00:39:27.560 align:center
ฉันไม่ใช่นักศึกษาจบใหม่นะ

00:39:28.320 --> 00:39:31.800 align:center
การที่จู่ๆ ก็หันไป
เลือกเส้นทางใหม่ เปลี่ยนสถานที่ใหม่

00:39:33.040 --> 00:39:34.640 align:center
มันต้องใช้ความกล้าหาญมากจริงๆ

00:39:36.960 --> 00:39:38.200 align:center
ก็จริง

00:39:40.480 --> 00:39:43.600 align:center
ฉันคิดมาตลอดว่าแกชอบงานเดิมของแก

00:39:44.800 --> 00:39:46.240 align:center
ฉันชอบนะ

00:39:47.600 --> 00:39:49.280 align:center
บางทีอาจเป็นความคิดของฉันที่เปลี่ยนไป

00:39:52.240 --> 00:39:56.040 align:center
ฉันรู้สึกว่าฉันตัวเล็กมาก

00:39:56.120 --> 00:39:57.520 align:center
ไม่สำคัญ

00:39:58.120 --> 00:39:59.120 align:center
ตอนฉันยืนอยู่ตรงนั้น

00:39:59.640 --> 00:40:01.240 align:center
คนอื่นมองเห็นฉันได้

00:40:02.080 --> 00:40:06.000 align:center
แต่ฉันคิดว่าไม่มีใครเห็นฉัน

00:40:08.840 --> 00:40:09.680 align:center
พี่รู้ไหม

00:40:09.760 --> 00:40:12.800 align:center
เวลาเห็นนาฬิกาในโรงแรม

00:40:13.320 --> 00:40:17.840 align:center
ฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนสปริงบนเข็มนั้น

00:40:18.360 --> 00:40:19.720 align:center
เดินไปข้างหน้าเรื่อยๆ

00:40:19.800 --> 00:40:20.920 align:center
ผลักให้เดินต่อไป

00:40:21.000 --> 00:40:22.920 align:center
แต่ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะไปที่ไหน

00:40:23.440 --> 00:40:24.640 align:center
แค่ยืนอยู่ที่เดิมแล้วหมุนไปรอบๆ

00:40:30.320 --> 00:40:33.120 align:center
ฉันรู้สึกว่าฉันมองเห็นตัวเองไม่ชัดเจน

00:40:34.280 --> 00:40:36.120 align:center
รู้สึกว่ามันน่าเบื่อ

00:40:36.640 --> 00:40:39.840 align:center
ไม่ว่าฉันจะยืนอยู่ในตำแหน่งนั้น

00:40:40.360 --> 00:40:42.440 align:center
หรือเป็นคนอื่น

00:40:42.520 --> 00:40:45.600 align:center
โรงแรมก็ไม่ได้เป็นเดือดเป็นร้อน

00:40:49.720 --> 00:40:50.920 align:center
เพราะงั้น

00:40:53.360 --> 00:40:55.800 align:center
ต่อหน้าเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเท่านั้น

00:40:56.720 --> 00:41:01.000 align:center
ฉันถึงจะรู้สึกว่าฉันเป็นคนสำคัญในเมืองนี้

00:41:01.520 --> 00:41:05.320 align:center
และฉันมีค่า

00:41:11.080 --> 00:41:11.960 align:center
พี่

00:41:15.560 --> 00:41:17.120 align:center
หลังจากที่หนานหนานจากไป

00:41:18.080 --> 00:41:19.040 align:center
ฉัน…

00:41:20.120 --> 00:41:22.840 align:center
ฉันรู้สึกว่าหัวใจของฉันว่างเปล่า

00:41:26.520 --> 00:41:27.760 align:center
ฉันรู้สึก…

00:41:29.120 --> 00:41:29.960 align:center
มันเหมือนกับว่า

00:41:30.480 --> 00:41:32.240 align:center
เท้าของฉันแตะพื้นไม่ถึง

00:41:39.680 --> 00:41:40.920 align:center
ฉันไม่รู้

00:41:42.480 --> 00:41:43.480 align:center
ว่าจะต้องเดินไปทางไหน

00:41:43.560 --> 00:41:44.680 align:center
และฉันไม่รู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน

00:41:44.760 --> 00:41:47.320 align:center
วันๆ ไม่อยากทำอะไร

00:41:47.400 --> 00:41:49.080 align:center
และฉันไม่รู้สึกสนใจอะไรเลย

00:41:51.840 --> 00:41:54.400 align:center
อย่าร้องไห้ๆ

00:41:55.120 --> 00:41:56.720 align:center
ฉันก็เลยลาออก

00:41:59.720 --> 00:42:01.240 align:center
หนานหนานบอกฉันว่า

00:42:02.280 --> 00:42:04.520 align:center
เขาอยากให้ฉันทำในสิ่งที่ฉันต้องการ

00:42:06.040 --> 00:42:07.000 align:center
แต่ฉัน…

00:42:07.520 --> 00:42:10.040 align:center
ฉันไม่รู้ว่าฉันอยากทำอะไร

00:42:11.400 --> 00:42:13.000 align:center
คนส่วนใหญ่ก็ไม่รู้หรอก

00:42:15.600 --> 00:42:16.880 align:center
พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันเหรอ

00:42:22.240 --> 00:42:24.440 align:center
ฉัน… ฉันก็ไม่แน่ใจ

00:42:25.880 --> 00:42:29.160 align:center
ตอนนี้ฉันกดดันมาก

00:42:30.080 --> 00:42:30.920 align:center
แต่ว่า

00:42:31.600 --> 00:42:34.080 align:center
ฉันคิดว่าสามีกับลูกของฉันเป็นคนดี

00:42:35.440 --> 00:42:37.240 align:center
ฉันก็เลยมีความสุข

00:42:37.320 --> 00:42:38.320 align:center
ก็ดีนะ

00:42:39.200 --> 00:42:40.840 align:center
งั้นก็คือใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน

00:42:41.360 --> 00:42:42.600 align:center
ดีแล้ว

00:42:44.760 --> 00:42:46.240 align:center
ฉันไม่เคยคิดถึงปัญหานี้เลย

00:42:47.920 --> 00:42:51.320 align:center
ไม่ว่าจะดีหรือร้าย ใครจะไปกำหนดได้ล่ะ

00:42:51.920 --> 00:42:54.560 align:center
ใครจะรับรองได้ว่าทางที่เลือกนั้นดี

00:42:55.360 --> 00:42:57.160 align:center
เพราะงั้นก็จงใช้ชีวิต

00:42:58.360 --> 00:42:59.760 align:center
ตั้งใจทำงาน

00:43:00.280 --> 00:43:01.160 align:center
แต่งงาน

00:43:01.680 --> 00:43:02.680 align:center
มีลูก

00:43:04.120 --> 00:43:05.640 align:center
คนอื่นซื้อบ้าน ฉันก็ซื้อบ้าน

00:43:06.160 --> 00:43:07.720 align:center
คนอื่นซื้อรถ ฉันก็ซื้อรถ

00:43:08.280 --> 00:43:09.960 align:center
ก้าวตามคนอื่น

00:43:10.720 --> 00:43:12.920 align:center
อยู่กับคนส่วนใหญ่เสมอ

00:43:13.440 --> 00:43:15.920 align:center
ใช้ชีวิตอยู่ในโซนปลอดภัยเสมอ

00:43:19.440 --> 00:43:20.400 align:center
พี่

00:43:20.480 --> 00:43:22.440 align:center
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึก

00:43:22.960 --> 00:43:25.240 align:center
ว่าพี่ไร้ระดับและเย็นชามาก

00:43:28.640 --> 00:43:31.520 align:center
ให้มานั่งสับสนทำอะไรไม่ถูก

00:43:31.600 --> 00:43:32.600 align:center
ฉันไม่เอาหรอกน่า

00:43:32.680 --> 00:43:34.040 align:center
แบบนั้นเหนื่อยแย่

00:43:34.120 --> 00:43:36.040 align:center
ให้มานั่งเหนื่อยใจเหมือนแกเหรอ

00:43:36.120 --> 00:43:37.280 align:center
เหนื่อยใจน่ะ

00:43:38.280 --> 00:43:40.000 align:center
ใช่ นั่นฉันเอง

00:43:40.680 --> 00:43:41.680 align:center
นั่นฉันเอง

00:43:44.320 --> 00:43:45.280 align:center
เพราะงั้น

00:43:46.280 --> 00:43:47.880 align:center
อยากทำอะไรก็ทำ

00:43:48.480 --> 00:43:49.680 align:center
อย่าจมอยู่กับอดีต

00:43:50.200 --> 00:43:51.560 align:center
หรือหวังน้ำบ่อหน้า

00:43:52.680 --> 00:43:56.240 align:center
อย่าเสียใจกับสิ่งที่ทำก็พอ

00:43:57.560 --> 00:43:58.400 align:center
เอาละ

00:43:59.240 --> 00:44:00.960 align:center
พี่ง่วงแล้ว ไปนอน

00:44:01.880 --> 00:44:02.800 align:center
อย่าไปสิ

00:44:02.880 --> 00:44:04.280 align:center
มาคุยกันอีกหน่อย

00:44:04.360 --> 00:44:06.160 align:center
- คุยอีกหน่อย
- ได้ๆ คุยๆ

00:44:07.920 --> 00:44:08.960 align:center
พูดสิ

00:44:09.960 --> 00:44:10.920 align:center
ฉันจะฟัง

00:44:12.160 --> 00:44:15.680 align:center
ฉันจะคุยเรื่องไอเดียการทำโฮมสเตย์

00:44:16.200 --> 00:44:17.360 align:center
พี่ก็เคยไปที่นั่น

00:44:17.880 --> 00:44:19.320 align:center
คนเมือง

00:44:19.400 --> 00:44:21.120 align:center
โดยเฉพาะคนที่เกิดในเมือง

00:44:21.200 --> 00:44:24.080 align:center
คนพวกนี้ไม่เคยไป
สถานที่ใกล้ชิดธรรมชาติขนาดนี้มาก่อน

00:44:24.160 --> 00:44:25.480 align:center
ที่จริงมันก็ไม่ได้ดั้งเดิมเท่าไร

00:44:25.560 --> 00:44:27.080 align:center
การคมนาคมสะดวก

00:44:27.600 --> 00:44:30.560 align:center
คนที่มีความเครียดเยอะแบบฉัน

00:44:30.640 --> 00:44:32.160 align:center
พอไปที่นั่นแล้ว

00:44:32.240 --> 00:44:35.360 align:center
ก็คิดอยากจะดูท้องฟ้าและเมฆ

00:44:35.880 --> 00:44:37.880 align:center
แล้วคิดว่าจะกินอะไรดีทั้งวัน

00:44:38.560 --> 00:44:42.160 align:center
ฉันรู้สึกว่าได้รับการเยียวยา
จากภายในสู่ภายนอก

00:44:43.160 --> 00:44:47.880 align:center
เหมือนเป็นกันชนระหว่างชีวิตกับความเป็นจริง

00:44:49.480 --> 00:44:50.520 align:center
กันชนสินะ

00:44:51.480 --> 00:44:52.560 align:center
แล้วหลังจากนั้นล่ะ

00:44:53.080 --> 00:44:54.680 align:center
เซี่ยจือเหยาก็พูดว่า

00:44:55.200 --> 00:44:57.240 align:center
ผู้ประกอบการที่ดีควรเป็นนักเล่าเรื่องที่ดี

00:44:57.320 --> 00:44:59.200 align:center
ฉันคิดว่าประสบการณ์ของฉันดีมาก

00:44:59.280 --> 00:45:00.960 align:center
เป็นเรื่องเล่าที่ดีเลยละ

00:45:01.480 --> 00:45:02.560 align:center
พูดไม่ออกเลยแฮะ

00:45:03.080 --> 00:45:04.200 align:center
เขาเปลี่ยนแกไปแล้ว

00:45:04.280 --> 00:45:05.560 align:center
นี่ก็แปลว่า

00:45:06.080 --> 00:45:08.320 align:center
ฉันมีความคิดแบบเถ้าแก่

00:45:09.120 --> 00:45:12.040 align:center
พูดซะน่าฟัง ไม่ใช่แค่เพื่อผู้ชายรึไง

00:45:13.960 --> 00:45:16.280 align:center
เขาเป็นส่วนสำคัญจริงๆ แหละ

00:45:16.800 --> 00:45:17.760 align:center
แต่ว่า

00:45:18.280 --> 00:45:21.480 align:center
ฉันต้องการทั้งผู้ชายและอาชีพของฉัน

00:45:22.320 --> 00:45:23.520 align:center
แกดี

00:45:23.600 --> 00:45:24.760 align:center
แกเก่ง

00:45:24.840 --> 00:45:26.280 align:center
ดูท่าจะรวบรวมสติได้แล้ว

00:45:26.800 --> 00:45:27.880 align:center
ฉันสนับสนุนแก

00:45:27.960 --> 00:45:28.840 align:center
สู้ๆ

00:45:29.360 --> 00:45:30.200 align:center
พี่

00:45:31.600 --> 00:45:32.760 align:center
คือว่า…

00:45:33.880 --> 00:45:37.720 align:center
เปิดโรงแรมโฮมสเตย์ก็เสี่ยง

00:45:38.280 --> 00:45:39.400 align:center
แถมฉันไม่ได้มีเงินมาก

00:45:40.080 --> 00:45:43.080 align:center
พ่อกับแม่คงคิดว่าฉันจะต้องอดตายอีกแล้วแน่ๆ

00:45:43.600 --> 00:45:46.640 align:center
แฟนแกทำอาหารได้ ไม่อดหรอก

00:45:46.720 --> 00:45:48.560 align:center
เขายังไม่ใช่แฟน

00:45:53.600 --> 00:45:54.640 align:center
พี่

00:45:54.720 --> 00:45:56.480 align:center
หลังจากที่ฉันเริ่มทำธุรกิจแล้ว

00:45:56.560 --> 00:45:58.560 align:center
ถ้าผู้ชายที่ฉันชอบจากไป

00:45:58.640 --> 00:46:00.160 align:center
และธุรกิจฉันล้มเหลว

00:46:00.240 --> 00:46:01.480 align:center
ฉันควรทำยังไงดี

00:46:02.240 --> 00:46:03.720 align:center
อยู่กับปัจจุบันน่ะสิ

00:46:06.760 --> 00:46:07.600 align:center
ได้

00:46:08.400 --> 00:46:09.600 align:center
อยู่กับปัจจุบัน

00:46:12.640 --> 00:46:14.160 align:center
อยู่กับปัจจุบัน

00:46:15.640 --> 00:46:18.320 align:center
แกยังมีอาวุธที่คนอื่นไม่มีนะ

00:46:20.160 --> 00:46:21.200 align:center
พี่ไง

00:46:26.520 --> 00:46:27.600 align:center
อึดอัดชะมัดเลย

00:46:28.160 --> 00:46:29.000 align:center
เบาๆ สิ

00:46:31.320 --> 00:46:32.720 align:center
ไปนอนๆ

00:46:35.000 --> 00:46:36.640 align:center
ขาฉันชาไปหมดแล้ว

00:46:37.680 --> 00:46:38.720 align:center
ระวังหน่อย ขาฉันชา