พ่อ เอวพ่อไม่ดี อย่านั่งยองเลย
หนูทำเอง หยุดๆๆ
- เกือบเสร็จแล้ว - พ่อลุกขึ้น
- ได้ๆ - หนูทำเอง
นั่งพักสักหน่อย
มา นั่งลง
ไม่เป็นไร
นี่ พักก่อน ดื่มชาหน่อย
เราอาศัยอยู่ที่นี่มากว่า 20 ปีแล้ว
ลูกกับหมี่เติบโตในบ้านหลังนี้
ตอนนั้นเราใช้เงิน 40,000 หยวนกับบ้านหลังนี้
แค่ 40,000 หยวนเองเหรอคะ
มันไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ นะในตอนนั้น
จริงเหรอ
พ่อ
เราจะขายบ้านหลังนี้เหรอ
ไม่ขาย
แม่ของลูกขายไม่ลง
แม่อยากทำความสะอาดห้องและปล่อยให้เช่า
มีโรงเรียนมัธยมต้นอยู่หน้าชุมชนของเรา
และโรงเรียนมัธยมปลายด้านหลัง
ปล่อยเช่าง่าย
ลูกวาดภาพนั้นไว้
นั่นวาดอะไรน่ะ
บนภาพวาดก็มีเขียนไว้นะ
“สวี่หงโต้ว เจ้านายที่สวยงามและมั่นใจ
ขอทานสวี่หงหมี่”
หนูวาดมันตอนอายุเท่าไรนะ
เด็กขนาดนั้นก็อยากเป็นเถ้าแก่แล้ว
เหมือนว่าตอนที่เริ่มเข้าเรียนถึงย้ายเข้ามา
อายุประมาณเจ็ดแปดขวบได้
ตอนนี้พอมาคิดดู
พวกลูกน่าสนใจมากเมื่อตอนยังเด็ก
พอเลิกเรียน
ก็จะวิ่งมาที่ร้านขายของชำของพ่อ
เสี่ยวจางคนขายซอสข้างบ้าน ก็จะถามว่าทำไมลูกมาที่นี่
ลูกบอกว่ามาที่นี่เพื่อมารับพ่อ
ต่อไปถ้าลูกได้เป็นเจ้านายในอนาคต
ก็จะไม่ให้พ่อขายข้าวแล้ว
แต่ตอนนี้พ่อก็ยังอยากเปิดร้านขายของชำนี่คะ
ใช่
พ่อยุ่งกับการทำงานมาตลอดชีวิต
เล่นทุกวันมันน่าเบื่อ
พ่อสามารถทำงานบ้าน
ทำอาหาร และออกกำลังกายกับแม่
มันก็น่าสนุกนี่นา
พ่อกับแม่ก็ใช่เงินไม่เยอะ แถมยังมีเงินฝาก
หนูกับพี่เลี้ยงพ่อกับแม่ไหวอยู่แล้ว
ใช่แล้ว
วันเวลาผ่านไปเช่นนี้
เราแก่ตัวลงเรื่อยๆ และไร้ประโยชน์
พ่อคิดแบบนั้นได้ยังไงคะ
ใครบอกว่า
แก่แล้วไม่มีประโยชน์
ใครไม่แก่บ้าง บอกหน่อยสิ
พ่ออายุแค่หกสิบ ยังหนุ่มอยู่เลย
ในเมื่อพ่อยังหนุ่ม
ทำไมพวกลูกไม่ให้พ่อเปิดร้านขายของชำล่ะ
การเปิดร้านขายของชำ หมายความว่าพ่อจะเริ่มต้นธุรกิจ
การเริ่มต้นธุรกิจมันเครียดมาก ใช่ไหมคะ
เมื่อพ่อตัดสินใจแล้ว พ่อจะยอมแพ้ไม่ได้
พ่ออาจคิดว่า
เปิดร้านขายของชำง่ายนิดเดียว
ไม่ต้องใหญ่ มีหน้าร้านเล็กๆ เท่านั้น
แต่การจัดการร้านมันยุ่งยากใช่ไหม
ก่อนอื่นพ่อต้องซื้อหน้าร้าน
แล้วก็ยังมีค่าเช่าหนึ่งก้อน
ค่าตกแต่งง่ายๆ อีกหนึ่งก้อน
พ่อยังต้องซื้อสินค้าด้วย
ซื้อสินค้าอะไร
สินค้าแหล่งไหนถูกกว่ากัน
วิธีตั้งราคา
พ่อต้องขายเท่าไหร่เพื่อให้คุ้มทุน
คิดเรื่องนี้ไว้ไหมคะพ่อ
ไม่ใช่ว่าหนูไม่อยากให้พ่อทำงาน
หนูแค่ไม่อยากให้พ่อเปิดร้านขายของชำ
พ่อเป็นเถ้าแก่ร้านขายของชำมาทั้งชีวิต
พ่อยังจะทำอะไรได้อีก
ชุมชนของเรากำลังจ้างรปภ.
พ่อไปถามมาแล้ว
และพวกเขาบอกว่าพ่อแก่เกินไป
ลานจอดรถของบริษัท
ที่สามีของเข่อซินทำงานอยู่จำเป็นต้องมีคนเฝ้า
ไม่มีการจำกัดอายุ
แต่มีกะกลางคืน
พ่อก็เกรงว่าพ่อจะนอนดึกไม่ได้
พ่อ หนูกับพี่คิดว่า
พ่อทำงานมาตลอดชีวิต
และตอนนี้พ่อก็อายุหกสิบปีแล้ว
เราอยากให้พ่อไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับอะไร
และอยู่อย่างมีความสุข
พ่อมีความสุข
ทำไมจะไม่มีความสุขล่ะ
ลูกว่าเราอยู่ในยุคที่สงบสุข
แม่ของลูกกับพ่อเข้ากันได้ดีและสุขภาพแข็งแรง
ลูกๆ ก็กตัญญู
เราไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารหรือเสื้อผ้า
พ่อจะไม่มีความสุขได้ยังไง
สามารถพูดได้ว่ามีความสุขมากๆ
แต่ถ้าพ่อหาอะไรทำได้
เพื่อทำประโยชน์ให้ที่บ้าน
พ่อก็จะมีความสุขมากขึ้น
ตกลง
หนูจะช่วยพ่อคิดเรื่องนี้นะ
(สวี่หงโต้ว เจ้านายที่สวยงามและมั่นใจ)
(ขอทานสวี่หงหมี่)
(ขอข้าวกินหน่อยนะคะคุณ)
ในตอนนั้นลูกตัวเล็กมาก
แต่ตอนนี้…
พ่อ
พ่อคิดยังไงถ้าหนู จะเริ่มทำธุรกิจและเป็นเจ้านายใหญ่
ดีสิ
หนูจริงจังนะ
ลูกก็อยากเปิดร้านขายของชำด้วยเหรอ
หนูไม่เปิดร้านของชำหรอก
ทำไมหนูจะเปิดโรงแรมใหญ่ไม่ได้
ได้สิ
หนูจริงจังนะ
พ่อเองก็พูดจริงนะ
ไม่ว่าลูกจะทำอะไร พ่อคิดว่าลูกทำได้
จริงเหรอคะ
จริงสิ
สวัสดี เข่อซิน
เธออยากกินอะไร
เธอปล่อยให้เข่อซินไปรับพัสดุด้วยตัวเองได้ยังไง
เธอไม่ระวังเกินไปแล้ว
- ถ้าเกิดอะไรขึ้น… - ไม่เป็นไร
- เป็นยังไงบ้าง - ญาติอย่ายืนขวางหน้าประตู
คุณพยาบาล ช่วยแม่ก่อน
ช่วยแม่ช่วยลูกอะไร
โรงพยาบาลของเราไม่มีกฎแบบนี้
- เกิดอะไรขึ้นเราก็จะพยายามช่วยพวกเขา - ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง
คุณหมอ ช่วยทั้งสองคนด้วย
- ไม่ต้องกังวล - หมอๆ
- ไม่ต้องกังวล - นั่งลง
ไม่ต้องกังวล
(อยู่ในระหว่างผ่าตัด)
หมออยู่ที่นี่
ญาติของหยางเข่อซิน นี่คือทารก
- เด็กคลอดแล้ว - แม่สบายดีไหม
ยินดีด้วยนะ ทั้งสองคนปลอดภัย
ขอบคุณๆ
พี่รอง พี่มาอุ้มสิ
มาเร็วๆ ไฉ่เซิง
พี่รีบดูสิ
เธอน่ารักมาก
ป้าและลุงของเธอ กลับไปทำอาหารที่มีประโยชน์ให้แล้ว
สามีกับแม่สามีของเธอไปเก็บข้าวของ
แล้วก็พ่อแม่ของเธอไปตรวจร่างกายเด็ก
พวกเขาสบายดี ไม่ต้องกังวล
พี่รอง
ลูกจะบาดเจ็บเพราะฉันล้มไหม
ลูกสบายดี
ถึงแม้จะไม่อยู่ถึงวันครบกำหนดคลอด ทารกก็โตเต็มที่แล้ว
แล้วเธอก็ได้เข้าผ่าตัดทันทีตอนมาถึงที่นี่
ไม่ได้ขาดออกซิเจน
ไม่ต้องกังวล
รู้ไหมตอนที่เธอโทรหาฉัน ฉันกลัวมาก
มันเหมือนกับว่าเธอกำลังจะตาย
ฉันไม่รู้ว่าตอนนั้นฉันจะโอเคไหม
ถ้าเกิดอะไรขึ้น ฉันจะไม่มีโอกาสได้พูด
ตอนที่ฉันกำลังรอรถพยาบาล
ฉันคิดว่า
ฉันไม่ได้ต้องการอะไรอีก
มีชีวิตอยู่ก็เป็นเรื่องดี
ฉันทะเลาะกับแม่เมื่อวานนี้
ฉันเสียใจเรื่องนั้นแล้ว
ลูกตัวไม่ใหญ่มาก
ตำแหน่งของทารกในครรภ์ไม่เป็นไร
ฉันยังซื้อสร้อยข้อมือกลุ่มดาวให้ลูกด้วย
ฉันอยากให้มันช่วยให้ฉันคลอดลูกได้ราบรื่น
มันไม่มีประโยชน์แล้ว
ฉันไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย
ในโลกนี้มีหลายอย่าง ที่อาจเกิดขึ้นเมื่อเธอไม่พร้อม
อย่าคิดมากเกินไป
พักผ่อนเถอะ
ตอนนี้น้องสาวของคุณสบายดีไหม
เธอสบายดี
คุณไม่เห็นญาติของฉัน
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นพวกเขาตื่นตระหนกแบบนี้
ป้าของฉันขนาดจะยืนยังไม่ได้
คุณก็กลัวเหมือนกันใช่ไหม
แน่นอนสิ
จู่ๆ เธอก็โทรหาฉัน ฉันนึกว่าเธอกำลังจะตาย
ฉันกลัวจนตัวสั่น
จนตอนนี้ฉันยังนอนไม่หลับเลย
ฉันกลัว
ไม่งั้น
พรุ่งนี้ผมบินไปหาคุณได้นะ
คุณจะมาที่นี่ทำไม
ก็…
ไปหาคุณไง
ผม… ผมล้อเล่น
ผมเพิ่งส่งบริษัทก่อสร้างทีมที่คุณแนะนำให้ไป
และก่อนหน้านี้ผมก็เพิ่งขายมันฝรั่ง
จะมีเวลาที่ไหน ยุ่งจะตาย
ล้อเล่นเหรอ
แล้วถ้าฉันอยู่ปักกิ่ง แล้วมีเรื่องให้คุณช่วย คุณจะมาไหม
แน่นอน
ผมจริงจังนะ ไม่ได้ล้อเล่น
งั้นคุณไปทำงานเถอะ เข้านอนเร็วๆ
ได้
คุณก็อย่าคิดอะไรมากเกินไป
คุณต้องดูแลน้องสาวในวันพรุ่งนี้ด้วย
จริงสิ
ลูกพลัมที่คุณให้ฉัน พอผ่านไปหลายวันก็หวานขึ้นนะ
มันอร่อยมาก
ถ้ากินมากเกินไป อาจทำให้ท้องไส้ปั่นป่วน
อร่อยก็อย่ากินมากเกินไป
วางแล้ว
เถ้าแก่เซี่ย
ตื่นเร็ว มาเร็ว
อะไร เกิดอะไรขึ้น
ใจเย็นๆ แล้วค่อยๆ พูด
- เกิดอะไรขึ้น - เราทำได้แล้ว
อะไร อะไรทำได้แล้ว
ร้านหนังสือ
ร้านหนังสือเพิ่งโทรหาฉัน เราทำได้
- เราทำได้แล้วเหรอ - ใช่
- จริงเหรอ - ใช่
(เจ้าน่ารัก)
เราทำได้
ฉันจะถอดอันนี้ออกก่อน
คืนนี้กินอะไรฉลองดี
จริงเหรอ
ดีจัง
คุณทำสำเร็จแล้ว
ใช่ ในที่สุดเราก็ทำสำเร็จ
ยินดีด้วยนะ ยินดีด้วย
งั้นก็ต้องยินดีกับคุณด้วยสิ
คุณมีส่วนร่วมด้วยนะ
คุณมีส่วนร่วมมากกว่า
คุณทำให้หมู่บ้านอวิ๋นเหมียวสวยงาม
สวี่หงโต้ว
ถ้าหาก
ผมหมายถึงถ้าหาก
หลังจากสร้างร้านหนังสือแล้ว
และมีแนวโน้มในการพัฒนามากขึ้น
หลังจากที่มีการสร้างโรงแรมและโฮมสเตย์ขึ้นที่นี่
และทุกอย่างจะดีขึ้น
คุณจะ…
พิจารณาย้ายมาทำงานที่นี่ได้ไหม
ฉันจะทำอะไรได้บ้าง
ตอนนี้ที่นี่ไม่มีอะไรเลย
และแผนข้างหน้ายังไม่ชัดเจนมาก
ผมหมายถึงอนาคต
แน่นอน ไม่เป็นไรถ้าคุณไม่อยากมาที่นี่
ชีวิตคุณคงจะดีขึ้นถ้าอยู่ปักกิ่ง
และมีโอกาสมากขึ้น
ผม… ผมก็แค่ถาม
ขอฉันคิดดูก่อน
จริงเหรอ
ฉันไม่เหมือนคุณ ฉันจะไม่ล้อเล่นกับคุณทั้งวันหรอก
ผมไม่ได้ทำอย่างนั้นทั้งวัน
อย่าพูดอย่างนั้นสิ
คือ… ไม่มีเรื่องอะไรแล้ว
ผมยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลย
ก็ได้ ฉันจะนอนต่อ
ขอโทษที่ขัดจังหวะคุณ
งั้นนอนต่อนะ
วางแล้วๆ
พระเจ้าช่วยฉันด้วย
แม่ อีกห้านาที
ข้าวเช้าไม่กินแล้ว ห้านาที
นี่กำลังทำอะไรกันน่ะ วุ่นวายอะไรกัน
แม่ เธอจะนอนจนถึงเที่ยงทุกวัน
ทำไมแม่ไม่จัดการบ้าง
หลายวันมานี้เธอไปอยู่เป็นเพื่อนเข่อซิน ที่โรงพยาบาลทุกวัน
เมื่อคืนเธอนอนดึก
ลูกก็ไม่ต้องไปยุ่งกับน้องหรอก มาเร็ว
- หงหมี่ กินข้าวเช้านะ - กลับมาเมื่อไหร่
ทำไมฉันกลับมาไม่ได้
ได้ยินว่าย้ายบ้านเสร็จ
เข่อซินก็หกล้ม
ฉันเลยกลับมาช่วงสุดสัปดาห์
แล้วก็มาสั่งสอนแกสักหน่อย
- หลิงตังล่ะ - ไม่ได้กลับมา
- ตื่นสิ - ทำอะไรเนี่ย
ตื่นสิ
กินข้าวเที่ยงเสร็จ พาฉันไปเยี่ยมเข่อซินที่โรงพยาบาลหน่อย
ห้านาที
ห้าวินาทีก็ไม่ได้ ตื่น
พวกลูกอย่าโวยวายกันสิ บะหมี่แข็งเป็นก้อนหมดแล้ว
- มานี่สิ มา - มาเร็ว ตื่น
เจ้าหมูขี้เกียจ
แม่ หมูตัวนี้พร้อมถูกกินแล้ว
ตื่น
วันนั้น
พ่อของลูกกับโต้วไปทำความสะอาดที่บ้านเก่า
น้าของลูกร้องเรียกแม่ บอกว่าเข่อซินล้ม
แม่ตกใจมาก หัวใจก็เต้นแรงมาก
สามีของเข่อซินก็ลนลาน
เขาทำตัวเหมือนคนโง่ในโรงพยาบาล
โชคดีที่โต้วอยู่ที่นั่นเ
ทั้งครอบครัวตื่นตระหนกมาก
โต้วไม่พูดอะไรและช่วยพวกเขาได้มากเลย
โตแล้วก็มีประโยชน์นะ
ใช่แล้วๆ เธอควรจะโตขึ้นแล้ว
ฝีมือทำอาหารของแม่ของลูกดีมากๆ เลย
น่าเสียดายที่ไม่ได้เปิดร้านอาหารใช่ไหม
- ใช่แล้ว - กินช้าๆ หน่อย
พ่อกับแม่กินน้อยๆ หน่อยนะ น้ำตาลในเลือดจะสูง
ลูกกินเยอะๆ หน่อย
- หนูก็จะกินน้อยๆ หนูกำลังลดน้ำหนัก - กินอีกหน่อย
กำลังยิ้มเลย
หลับไปแล้วเหรอ
ไม่ได้อุ้มเด็กน้อยขนาดนี้มานานแล้ว
ทำได้ดีมากพี่หงหมี่
พี่รองยังไม่กล้าอุ้มเลย
บอกว่าตัวเล็กและบอบบางเกินไป เลยกลัวนิดหน่อย
แล้วถ้าลูกค้าในโรงแรม อยากให้ช่วยอุ้มเด็กจะทำยังไงล่ะ
ก็อุ้มขึ้นมาน่ะสิ
จริงสิ
เธอเคยดูวิดีโอโปรโมตที่หงโต้วช่วยถ่ายทำไหม
ตอนที่ไปเที่ยวยูนนาน
ดูแล้ว
พี่เคยเห็นผู้ชายคนนั้นไหม
ที่เดินจับมือเธอที่ริมทะเล
พี่คิดว่าเป็นยังไงบ้าง
ก็ไม่ยังไง
ฉันคิดว่าเขาหล่อนะ
เขาจนเกินไป
จนเหรอ
เขากำลังเริ่มต้นธุรกิจ
พี่ไม่ใช่ไม่รู้สักหน่อย
เขาทำธุรกิจได้ดี
ตอนที่พี่ไปเที่ยว
เขาดูแลพี่ดีใช่ไหม
แล้วยังมาบอกว่าเขาจนอีก
พี่มีปัญหารึเปล่าเนี่ย
ฉันแค่บอกว่าเขาจน แกจะโกรธทำไม
ฉันแค่คิดว่าพูดแบบนี้ไม่ถูกต้อง
ทำไมฉันจะพูดไม่ได้
ทำไมพี่ก้าวร้าวแบบนี้
ฉันก้าวร้าวเหรอ
พูดเบาๆ ดีกว่า
ตลกจริงๆ
มาช่วยฉันหน่อยได้ไหมเนี่ย
ทำเองสิ ฉันกำลังยุ่ง
ร้านหนังสือเหรอ
พวกเขาจะมาเลือกไซต์ในอีกไม่กี่วันแล้ว
มีธุรกิจนี่มันดีจริงๆ
พอนายจัดการกับปัญหาร้านหนังสือแล้ว
นายดีขึ้นนะเนี่ย
ก่อนหน้านี้นายทำอะไร
นายไม่ค่อยปกติ
ฉันไม่ชินกับแบบนั้นเลย
งั้นนายก็ชินซะเถอะ
ฉันจะบอกให้นะ
ฉันมีลางสังหรณ์
หลังจากที่ฉันทำงานหนักมาสองปี
พอร้านหนังสือสร้างเสร็จแล้ว
ฉันก็จะได้เมีย
อะไรนะ
พอสร้างร้านหนังสือแล้ว
กรรมการหมู่บ้านจะให้เมียเหรอ
ก็ประมาณนั้น
พระเจ้าจะให้ภรรยากับฉัน
ฉันเพิ่งพูดว่านายดีขึ้น
บ้าไปอีกแล้วใช่ไหมเนี่ย
สวี่หงโต้วหายไปนาน
นายก็ยังมาบ้าที่นี่อีก
จะมายุ่งทำไมว่าฉันบ้าไม่บ้า
ฉันไม่ได้สนใจสักหน่อย
ลุงอาเหยา พี่กว้านจวิน
ฉันน่ารักไหม
แฟนฉันให้มาแหละ
คนบ้าอีกคน
สวย
ลุงอาเหยา วันนี้จะเลี้ยงข้าวเราไหม
เลี้ยงสิ
เสี่ยวฉิน
เธอเลิกกับหยางจื้อหนานแล้วไม่ใช่เหรอ
เปล่านะ
ทำไมไม่เลิกล่ะ
คนคบกันใครบ้างจะไม่ทะเลาะกันล่ะ
ถ้าไม่ทะเลาะเบาะแว้งกัน
คบกันแบบธรรมดาน่าเบื่อจะตาย
ทำแบบนี้มันก็ทำร้ายความรู้สึกกันสิ
เราควรทดสอบความรักนะ
ช่างมันเถอะ ทำไมฉันต้องพูดกับพี่เรื่องนี้ด้วย
พี่ไม่เข้าใจสักหน่อย
ใช่ไหม ลุงอาเหยา
ใช่
ความรักควรถูกทดสอบด้วยอุปสรรค
แต่เธอจะทดสอบบ่อยเกินไปไม่ได้
อย่าบอกเลิกเขาบ่อยๆ
ลุงให้ฉันเลิกกับเขาไม่ใช่เหรอ
ฉันให้เธอเลิกเธอก็เลิก
ทำไมพ่อเธอให้เลิกเธอไม่เลิกล่ะ
ฉันบอกเลิกก็เพื่อให้เขาคิดได้ ว่าปัญหามันร้ายแรงแค่ไหน
อีกอย่าง ตอนนั้นฉันกำลังโมโหด้วย
ไม่ได้ตั้งใจจะเลิกกันจริงๆ
ยังไงซะ หยางจื้อหนานของฉันก็หล่อขนาดนั้น
จะให้คนอื่นมาชุบมือเปิบไม่ได้หรอก
เขาเป็นคนดีมากเหรอ
อาเหยา นายเคยเจอรึเปล่า
เคยเจอ
ก็ดู… ดูดีนะ
แค่ดูดีอะไรกัน
เขาหล่อมาก หน้าเหมือนดารา
- ดาราคนไหนล่ะ - ไม่ต้องยุ่ง
ลุงอาเหยา
อย่ายอมแพ้เด็ดขาดเลยนะ
ถึงลุงจะแก่และตัวดำ
แต่ลุงก็ควรจะเชื่อ ขนาดดอกลิลลี่ป่ายังมีฤดูใบไม้ผลิ
ลุงก็มีความรักที่สวยงามได้เหมือนฉัน
ความรักที่สวยงามเหรอ
เห็นๆ กันอยู่ว่าตอนนี้ ลุงอาเหยาของเธอบ้าไปแล้ว
เขาคิดถึงสาวจนบ้า
เมื่อกี้ยังมโนว่าพอสร้างร้านหนังสือแล้ว
กรรมการหมู่บ้านจะยกภรรยาให้
ฉันมีลางสังหรณ์และมั่นใจ
พอสร้างร้านหนังสือแล้ว
ฉันก็จะมีเมีย
ดูสิ บ้าไปแล้วใช่ไหม
เรื่องนี้ยืดเยื้อมานานเกินไปแล้ว
พรุ่งนี้คุณเอาให้ฉันเลย
ทำอะไรน่ะ ทำอะไร
- ปล่อยฉันนะ - เอารองเท้าฉันคืนมา
- ไม่ - ไม่เอามาเหรอ
จะเอามาไหมๆ
- ได้ๆ - เอามาไหม
ได้ๆ หยิบๆ ปล่อยสิๆ
สวี่หงหมี่
สวี่หงโต้ว สวี่หงโต้ว
รีบเอารองเท้ามาคืน
ก่อนฉันจะคิดออกว่าจะเอาแกไปฝังไว้ที่ไหนดี
ห้า
สี่
สาม
สอง
หนึ่ง
กินเกี๊ยวอีกแล้วเหรอ
พี่ของลูกกลับมา
เราต้องกินเกี๊ยวกันอยู่แล้วสิ
- งั้นหนูช่วยห่อเอง - ไม่ต้องๆ
ไปเล่นกับพี่เขาไป
เขาเหรอ เขากำลังวางแผนว่า จะฝังหนูเอาไว้ที่ไหน
ฝังไว้ที่นี่
อายุของพวกลูกรวมกันก็ราวๆ 70 ปีแล้ว
ทำไมยังทำตัวเหมือนเด็กๆ
อายุของพ่อแม่รวมกันแล้วก็ร้อยกว่าปี
ก็ยังทำเหมือนกันไม่ใช่เหรอ
แม่ ทำอะไรอยู่คะ
แม่อยู่กับพ่อของพวกลูกไม่ได้แล้ว
พวกลูกคิดเอาว่าจะอยู่กับใคร
ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ
หนูอยู่กับพี่
ฉันไม่เอาแก
พ่อ เถียงอะไรกันเหรอ
พ่อบอกแล้วว่าพ่อจะไม่เปิดร้านขายของชำ
พ่อแค่อยากทำงานข้างนอก
แม่ก็ยังโกรธ
จะออกไปทำงานข้างนอกเหรอ
ประชุม
พ่อแค่อยากทำงาน
เอาละ
ท่านประธาน
ชาค่ะ
เริ่มการประชุม
พนักงานเสี่ยวหลิว
ความเห็นของคุณใหญ่สุด คุณพูดก่อน
ยังจะเรียกพนักงานเสี่ยวหลิว
ระวังหน่อย มันร้อน
เชิญพูด
โอเค ฉันจะพูดก่อน
สวี่เจี้ยนกั๋ว
เรามีการแบ่งงานกันชัดเจน
คุณทำงานนอกบ้าน ฉันทำงานในบ้าน
เรามีคนแก่และเด็กที่ต้องเลี้ยงดู
เราเลี้ยงดูทั้งครอบครัวด้วยกัน
ไม่ คุณดูแลมากกว่าครึ่ง ผมดูแลน้อยหน่อย
อย่ามาอ่อนน้อมถ่อมตน
คุณทุ่มเทเพื่อครอบครัวนี้มามาก
พวกเราก็เห็นๆ กันอยู่
ขายธัญพืชและน้ำมัน
ข้าวถุงหนึ่ง จะขายได้เงินเท่าไร
คุณไม่เคยจ้างคนอื่นเพราะอยากประหยัด
คุณแบกขนสินค้าทั้งหมดด้วยตัวเอง
ทำงานทั้งวันทั้งคืน แล้วยังไงต่อ
เอวมีปัญหาเลยใช่ไหม
ก็จริงนะ
เอวของพ่อ…
ทำไมพูดไปพูดมากลับมาชมกันได้ล่ะ
ฉันควรยกย่องคุณอยู่แล้วสิ
ฉันควรชมคุณถ้าคุณทำได้ดี
คุณควรได้รับการยกย่อง
ฉันเห็นอะไรก็พูดตามที่เห็น
ฉันยุติธรรมเสมอ ยุติธรรม และ…
- เปิดเผย - เปิดเผย
คุณยากจน เรียนไม่จบม.ต้น แล้วทำไม
คุณอยากได้เงิน คุณก็เลยไปทำงาน
ฉันล่ะ ไม่เหมือนกัน
ฉันจบจากโรงเรียนเทคนิค
ในตอนนั้น
ฉันเป็นคนที่รู้หนังสือมากที่สุด
เวลาเพื่อนบ้านมีขัดแย้งกัน
พวกเขาจะให้ฉันตัดสิน
แม่เก่งที่สุด
เพราะงั้นฉันจะไปใส่ร้ายคุณได้ยังไง
ใช่ คุณพูดถูก
ฉันเข้าใจว่าคุณอยากทำงานข้างนอก
แต่ฉันไม่อยากเป็นห่วงคุณอีกแล้ว
ดูเอวคุณสิ
มีครั้งหนึ่งที่คุณเจ็บจนนั่งและยืนไม่ได้
ฉันไปโรงพยาบาลกับคุณ
คุณฝังเข็มและฉันเอายามาให้คุณ
ตอนที่คุณอยู่โรงพยาบาล ฉันเช่าเตียงสปริง
ฉันอาศัยอยู่ตรงทางเดินในโรงพยาบาล
ตอนนั้นเป็นฤดูหนาว
ลมแรงขนาดนั้น
คุณนอนโรงพยาบาลกี่วันฉันก็ไข้ขึ้นเท่านั้น
แม่น่าจะโทรหาพวกเราสิ
โทรไปจะมีประโยชน์อะไร
ลูกทำงานอยู่ไกลขนาดนั้น
พวกลูกกลับมา พ่อแม่ก็มีแต่สร้างความลำบากให้
สวี่เจี้ยนกั๋ว คุณลองคิดดู
เราแก่แล้ว
ถ้าเราสุขภาพดีและมีความสุข
มันก็เป็นการสนับสนุนอาชีพของพวกเขาใช่ไหม
ใช่
ผมก็เลยจะไม่เปิดร้านขายของชำไง
โต้วก็ช่วยวิเคราะห์ให้ผมแล้ว
ผมยอมรับนะว่าตอนนั้นผมคิดง่ายไป
ตอนนี้คุณแก่แล้ว คุณจะทำอะไรได้บ้าง
รปภ.จะต้องอายุน้อยกว่า 45 ปี
คุณแก่เกินไปแล้ว
ตอนนี้คุณทำอะไรได้บ้าง
เป็นยามในคลังสินค้า
เผาหม้อน้ำเหรอ
งานพวกนี้เป็นกะกลางคืนทั้งนั้น
คุณจะไปทำได้ยังไง
เงินที่คุณหาได้ก็ครอบคลุมค่ารักษาพยาบาลไม่ได้
พ่อ จะทำงานที่ทำลายสุขภาพไม่ได้แล้วนะ
แต่หนูสนับสนุนพ่อให้ใช้พลังงานที่เหลืออยู่
ฟังสิๆ
ผม…
ผมเช่าไร่ในชนบทได้
ผมปลูกพืชผักได้นะ
คิดว่าจะทำได้เหรอ
ดูกระเทียมที่คุณปลูกในกระถางสิ
ใบมันงอกออกมาไหม งอกไหมๆ
อย่างน้อยผมก็เกิดในครอบครัวชาวนา
ทำนาก็ไม่ได้
หลังสู้ฟ้า หน้าสู้ดิน
มันไม่ดีกับเอวพ่อ
แต่…
แต่พ่อทำอย่างอื่นไม่ได้นี่
ชาตินี้ทำเป็นแค่ขายข้าว
ไม่ต้องมาถ่อมตัว
คุณยังกินธัญพืชได้นี่
เราประชุมกันอยู่นะ ทำไมคุณถึงก้าวร้าว
คุณพูดแบบนั้นไม่ได้นะกุ้ยฉิน
คุณกำลังด่าว่าผมเป็นหมู
คุณ…
ผมขอค้านนะ
รับคำค้านค่ะ
แม่อย่าโจมตีแรงเกินสิ
ก็ได้ๆ ฉันจะไม่พูดพล่าม
พวกลูกสองคนตั้งใจฟังให้ดี
ถ้ามีงานง่ายๆ ที่เหมาะกับคุณ
ฉันสนับสนุนให้คุณทำงาน
- ตกลง - แต่
ถ้ามันทำร้ายร่างกายคุณ หรือไม่ดีต่อสุขภาพของคุณ
ไม่ได้เด็ดขาด
แม่
งั้นเราก็ยึดเป้าหมายนี้
ทุกคนลองคิดหาทางออกดู
ใช่ คิดวิธีแก้ปัญหา
แต่พ่อ
อย่าตั้งความหวังมากนักนะ
งั้นลูกจะพูดขึ้นมาทำไมล่ะ
พ่อ
คณะกรรมการหมู่บ้านของเราต้องการอาสาสมัคร
ไม่เอา
พ่อยังอยากได้เงินนะ
เห็นไหม คนขี้เหนียว
เอาละ ไปต้มเกี๊ยวกันเถอะ
เดี๋ยวก่อนๆ
ไหนๆ วันนี้พี่ก็อยู่ที่นี่
หนูมีเรื่องจะพูด
ทำตัวลึกลับเชียว
ไม่ใช่เรื่องดีใช่ไหม
แค่ฟังน่า ฟังก่อน ให้เขาพูด
พ่อ แม่ พี่
หนูคิดเรื่องนี้มาอย่างดีแล้ว
หนูไม่ได้ตัดสินใจวู่วาม
หนูน่ะอยากใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน
แล้วก็ นี่คือสิ่งที่หนูอยากทำมากที่สุด
หนูคิดว่ามันมีความหมาย
เป็นโอกาสที่ดี และมีแนวโน้มที่ดี
จะร่ายยาวทำไม บอกมาตรงๆ เถอะ
ให้หนูพูดความคิดของหนูก่อน
โอเคๆ พูดมา
ทุกคนคะ หนู…
ยังไม่อยากกลับไปทำงานที่ปักกิ่งในตอนนี้
หนูอยากซื้อและบริหาร โฮมสเตย์ในหมู่บ้านอวิ๋นเหมียว
จากข้อมูลที่น่าเชื่อถือระบุว่า
ราคาโอนถูก
แถมจะมีร้านหนังสือเสาหวาอยู่ข้างๆ ด้วย
เป็นเวลาที่เหมาะจะซื้อโรงแรมที่สุดแล้ว
วิชาเอกของหนูคือการจัดการโรงแรมใช่ไหม
นี่ก็ถือเป็นสิ่งที่หนูถนัด
แล้วก็ตอนนี้หนูหาผู้ร่วมทุนได้แล้วด้วย
เราได้หารือและคำนวณดูแล้ว
เรารับผิดชอบค่าใช้จ่ายในระยะแรกได้
ส่วนแผนงานในอนาคต
เราต้องการเวลาในการออกแบบ
หนูจะยังไม่พูดตอนนี้
เมื่อกี้ลูกบอกว่า
หาผู้ร่วมทุนได้แล้วใช่ไหม
ลูกค้าวีไอพีของหนู พี่ชิว
เธอรู้เรื่องการสร้างแบรนด์โรงแรมโฮมสเตย์
และเธอก็ทำได้ดี
เธอเปิดโรงแรมหลายแห่ง และอยากให้หนูไปร่วมกับเธอ
แต่หนูไม่ได้รับปาก เพราะว่าอะไร
เพราะว่าหนูอยากสร้างแบรนด์ของตัวเอง
เรามีความคิดที่แตกต่างกัน
จากนั้นหนูก็พบคู่หูอีกคน
เรื่องความคิดนี้
หนูจะยังไม่เล่าให้ฟังตอนนี้
หลังจากที่ทำแผนเสร็จ หนูจะเอามาให้ทุกคนดู
- เงินพอไหม - ตอนนี้พอค่ะ
ไปเถอะ ไปต้มเกี๊ยวกัน
ผมจะปอกกระเทียม
สวี่หงโต้วนะสวี่หงโต้ว
สมกับที่หาแฟนจากขวดลอยน้ำจริงๆ
แม่
หนูอยากได้เกี๊ยวผัก
ได้เลย
หม้อนึ่งซาลาเปานี่เอามาต้มเกี๊ยวได้ไหม
- หม้อ… - ดูสิๆ นี่ก็ดูออกนะ
ว่าอันไหมแม่ห่ออันไหนพ่อห่อ
เกี๊ยวก็เหมือนคนทำใช่ไหม
พ่อของลูกขี้เหนียว เขาเลยทำเกี๊ยวชิ้นเล็กๆ
ไม่มีทาง หนูว่าพ่อทำอันนี้
ดูสิๆ ดูที่เขาทำ
หนูจะหยิบถึงไหม
ถ้วยชามต้องให้เขาหยิบเอง
ดูสิว่าสมควรไหมแบบนี้
หนูช่วยเอง
พริกกับซอสพริกที่หนูซื้อมาเมื่อวานล่ะ
- แม่ - ตรงนี้ๆ
ตกลงว่าเห็นด้วยไหมคะ
จะบอกให้นะ ทำซอสให้อร่อยหน่อย
ซอสพริกที่ซื้อมาเมื่อวานล่ะ
พ่อรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน อยู่นี่ๆ
ใส่ซอสพริกเยอะหน่อย
มันจะต้องอร่อยแน่
รสชาติกำลังดี
แม่น่ะ ถึงครั้งนี้จะโกรธ แต่ก็ไม่ได้ใส่เกลือเยอะนะ
แม่ควรได้รับคำชมหน่อย
ใครโกรธล่ะ
ฉันไม่อยากคุยกับคุณ
แม่คะ แม่ใส่กุ้งแห้งในไส้กระเทียมเหรอคะ
ถ้าใส่เนื้อกุ้งหรือกุ้งแห้งคงไม่อร่อย
มันอร่อยดีนะ
กินเยอะๆ หน่อย
คือ…
เรื่องการเปิดโรงแรมแบบโฮมสเตย์
พวกพ่อแม่คิดยังไงคะ
โต้ว
ตอนกินข้าวอย่าพูดสิ
กินเยอะๆ นะ
กินเนื้อวัวบ้าง
แม่
นี่ๆๆ
หอมไหม
หอม หอมมาก
อร่อยมาก ฝีมือของแม่ดีมากเลย
กุ้ยฉิน
คงจะน่าเสียดาย…
ถ้าฉันไม่เปิดร้านอาหาร
สบายมาก
ต้องปิดให้ทั่วหน้า
ถึงจะมีประโยชน์
สดชื่นและสบายมาก
เอาด้วยไหม
เขามีอยู่
เขายอมซื้อมาส์กหน้าราคาแพงแบบนี้ได้ยังไงกัน
แม่ ให้เธอทำเอง
ไม่มีใครเชี่ยวชาญเท่าเธอแล้ว
ใช่ น้องเรียนเอกนี้
ใช่
ฉันไม่ได้เรียนปูที่นอนสักหน่อย
ยังโมโหอีก
ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ อย่าโกรธเลย
แม่เมื่อกี้บอกว่าจะให้หนูดูอะไรนะ
อยู่ในห้องแม่ โต๊ะข้างเตียงใหม่แม่น่ะ
มา
โต๊ะข้างเตียงมีอะไรให้ดูกัน
แก… แกทำอะไรน่ะ
ทำไมยังไม่นอนอีก
นอนไม่หลับ
ตีสาม
เป็นยังไงบ้าง
อะไรเป็นยังไง
โรงแรมโฮมสเตย์ไง
ไปถามแม่ไป
น่ารำคาญจริง
นี่มันอะไรกัน
สวี่เจี้ยนกั๋ว มีผีจับเท้าฉัน
เป็นอะไร
ผีอะไรกัน
ตายแล้ว
สวี่หงโต้ว
ลูกคนนี้นี่
ไปนั่งปลายเตียงทำไมน่ะ
แม่ตกใจแทบแย่
ดื่มนมหน่อย
ทำอะไรน่ะ
แกมองไม่ออกเหรอ
พวกเราตั้งใจเมินแกโดยเฉพาะนะ
แกล้งให้แกกระวนกระวาย
รู้ไหมแม่โทรมาพูดกับฉันว่าไง
บอกว่า…
หลังจากที่โต้วออกไปเที่ยวกลับมาก็เปลี่ยนไปนะ
เวลาพูดถึงเพื่อนที่นั่น น้องมีความสุขมาก
แล้วก็คนที่อยากทำธุรกิจกับน้อง
- ที่ชื่อว่า… - เสี่ยวเซี่ย
ใช่ เสี่ยวเซี่ย
พวกเขาจะส่งลูกพีชและลูกพลัมให้กัน
พวกเขาสนิทสนมกันมาก สนิทกันมาก
ยังสนิทกันเหรอ
นี่มันก็นานแล้วนะ
ใช่ไหมล่ะ
น้องยังขอให้หลี่อวี้หลิน แนะนำนักท่องเที่ยวไปที่นั่นด้วย
ดึกดื่นค่อนคืนไม่ยอมนอน เอาแต่โทรหากัน
จะบอกให้นะ
แม่ว่าพวกเขากำลังคบกัน
จริงเหรอ
แค่น้องขยับก้น แม่ก็รู้แล้วว่าคิดจะทำอะไร
พวกพ่อแม่จะเห็นด้วยไหม
เห็นด้วยสิ แน่นอนว่าต้องเห็นด้วย
ถ้าน้องชอบเขา จะทำอะไรก็ได้
แม่มีแค่ข้อแม้เดียว
มีชีวิตอยู่ก็พอแล้ว
เมื่อก่อนหนานหนาน…
แล้วยังมีเข่อซินที่เพิ่งล้มไปเมื่อสองวันก่อน
พอคิดถึงทีไร ใจก็ไม่สงบเลย
หมี่
ลูกว่าคนหนึ่งอยู่ที่ยูนนาน อีกคนอยู่ในปักกิ่ง
พวกเขาจะคบกันได้ยังไง
รักออนไลน์ไงพ่อ รักออนไลน์
รักออนไลน์อะไร พวกเขาควรจะอยู่ด้วยกัน
ลูกสาวของป้าของลูกแต่งงานกับคนตงเป่ย
ตอนนี้พวกเขาจะอยู่ที่ซานย่าครึ่งปี และที่ฮาร์บินอีกครึ่งปี
ชีวิตสุขสบายจะตาย
ถูกต้อง
พี่สาวป้าเกษียณแล้ว
แต่โต้วไม่ต้องทำงานแล้วรึไงคะ
เดี๋ยวก็หาทางออกกันได้เองแหละ
ขึ้นเครื่องบิน
มันเร็ว
เครื่องบินเหรอ ขึ้นเครื่องบินทุกวันคงแพงน่าดู
คุณไม่เข้าใจแล้วสินะ
เสี่ยวเซี่ยเขาเป็นเถ้าแก่
เถ้าแก่จะยากจนได้ยังไง จริงไหม
พวกโลภ
เขารวย แล้วก็ยังมีเงินกู้เยอะแยะที่ต้องจ่ายคืน
แต่แม่ว่า
ตราบใดที่เขายังเป็นคนดี และพวกลูกก็ชอบกัน
เราก็จะเห็นด้วย
ถูกต้อง
หมี่ ตอนที่ลูกเพิ่งมีแฟน
พ่อกับแม่ก็ไม่ได้รังเกียจเขาใช่ไหมล่ะ
พ่อแม่จะรังเกียจอะไรเขาล่ะ
รังเกียจที่เขามีบ้านหลายหลังเกินไปเหรอ
เจ้าเด็กนี่
อย่าพูดจาขวานผ่าซากสิ
คุณนี่มันขี้เหนียวจริงๆ
แกควรปรึกษาเรื่องนี้กับครอบครัวก่อน
เอาแต่คิดปวดหัวเองคนเดียว
แล้วถึงจะมาเล่าให้เราฟังทีหลัง
เราเมินแกสักหน่อยจะเป็นไรไป
แต่มันก็เป็นเรื่องที่ฉันต้องคิดให้ตกด้วยตัวเอง
ฉันไม่ใช่นักศึกษาจบใหม่นะ
การที่จู่ๆ ก็หันไป เลือกเส้นทางใหม่ เปลี่ยนสถานที่ใหม่
มันต้องใช้ความกล้าหาญมากจริงๆ
ก็จริง
ฉันคิดมาตลอดว่าแกชอบงานเดิมของแก
ฉันชอบนะ
บางทีอาจเป็นความคิดของฉันที่เปลี่ยนไป
ฉันรู้สึกว่าฉันตัวเล็กมาก
ไม่สำคัญ
ตอนฉันยืนอยู่ตรงนั้น
คนอื่นมองเห็นฉันได้
แต่ฉันคิดว่าไม่มีใครเห็นฉัน
พี่รู้ไหม
เวลาเห็นนาฬิกาในโรงแรม
ฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นเหมือนสปริงบนเข็มนั้น
เดินไปข้างหน้าเรื่อยๆ
ผลักให้เดินต่อไป
แต่ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะไปที่ไหน
แค่ยืนอยู่ที่เดิมแล้วหมุนไปรอบๆ
ฉันรู้สึกว่าฉันมองเห็นตัวเองไม่ชัดเจน
รู้สึกว่ามันน่าเบื่อ
ไม่ว่าฉันจะยืนอยู่ในตำแหน่งนั้น
หรือเป็นคนอื่น
โรงแรมก็ไม่ได้เป็นเดือดเป็นร้อน
เพราะงั้น
ต่อหน้าเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเท่านั้น
ฉันถึงจะรู้สึกว่าฉันเป็นคนสำคัญในเมืองนี้
และฉันมีค่า
พี่
หลังจากที่หนานหนานจากไป
ฉัน…
ฉันรู้สึกว่าหัวใจของฉันว่างเปล่า
ฉันรู้สึก…
มันเหมือนกับว่า
เท้าของฉันแตะพื้นไม่ถึง
ฉันไม่รู้
ว่าจะต้องเดินไปทางไหน
และฉันไม่รู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน
วันๆ ไม่อยากทำอะไร
และฉันไม่รู้สึกสนใจอะไรเลย
อย่าร้องไห้ๆ
ฉันก็เลยลาออก
หนานหนานบอกฉันว่า
เขาอยากให้ฉันทำในสิ่งที่ฉันต้องการ
แต่ฉัน…
ฉันไม่รู้ว่าฉันอยากทำอะไร
คนส่วนใหญ่ก็ไม่รู้หรอก
พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันเหรอ
ฉัน… ฉันก็ไม่แน่ใจ
ตอนนี้ฉันกดดันมาก
แต่ว่า
ฉันคิดว่าสามีกับลูกของฉันเป็นคนดี
ฉันก็เลยมีความสุข
ก็ดีนะ
งั้นก็คือใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน
ดีแล้ว
ฉันไม่เคยคิดถึงปัญหานี้เลย
ไม่ว่าจะดีหรือร้าย ใครจะไปกำหนดได้ล่ะ
ใครจะรับรองได้ว่าทางที่เลือกนั้นดี
เพราะงั้นก็จงใช้ชีวิต
ตั้งใจทำงาน
แต่งงาน
มีลูก
คนอื่นซื้อบ้าน ฉันก็ซื้อบ้าน
คนอื่นซื้อรถ ฉันก็ซื้อรถ
ก้าวตามคนอื่น
อยู่กับคนส่วนใหญ่เสมอ
ใช้ชีวิตอยู่ในโซนปลอดภัยเสมอ
พี่
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึก
ว่าพี่ไร้ระดับและเย็นชามาก
ให้มานั่งสับสนทำอะไรไม่ถูก
ฉันไม่เอาหรอกน่า
แบบนั้นเหนื่อยแย่
ให้มานั่งเหนื่อยใจเหมือนแกเหรอ
เหนื่อยใจน่ะ
ใช่ นั่นฉันเอง
นั่นฉันเอง
เพราะงั้น
อยากทำอะไรก็ทำ
อย่าจมอยู่กับอดีต
หรือหวังน้ำบ่อหน้า
อย่าเสียใจกับสิ่งที่ทำก็พอ
เอาละ
พี่ง่วงแล้ว ไปนอน
อย่าไปสิ
มาคุยกันอีกหน่อย
- คุยอีกหน่อย - ได้ๆ คุยๆ
พูดสิ
ฉันจะฟัง
ฉันจะคุยเรื่องไอเดียการทำโฮมสเตย์
พี่ก็เคยไปที่นั่น
คนเมือง
โดยเฉพาะคนที่เกิดในเมือง
คนพวกนี้ไม่เคยไป สถานที่ใกล้ชิดธรรมชาติขนาดนี้มาก่อน
ที่จริงมันก็ไม่ได้ดั้งเดิมเท่าไร
การคมนาคมสะดวก
คนที่มีความเครียดเยอะแบบฉัน
พอไปที่นั่นแล้ว
ก็คิดอยากจะดูท้องฟ้าและเมฆ
แล้วคิดว่าจะกินอะไรดีทั้งวัน
ฉันรู้สึกว่าได้รับการเยียวยา จากภายในสู่ภายนอก
เหมือนเป็นกันชนระหว่างชีวิตกับความเป็นจริง
กันชนสินะ
แล้วหลังจากนั้นล่ะ
เซี่ยจือเหยาก็พูดว่า
ผู้ประกอบการที่ดีควรเป็นนักเล่าเรื่องที่ดี
ฉันคิดว่าประสบการณ์ของฉันดีมาก
เป็นเรื่องเล่าที่ดีเลยละ
พูดไม่ออกเลยแฮะ
เขาเปลี่ยนแกไปแล้ว
นี่ก็แปลว่า
ฉันมีความคิดแบบเถ้าแก่
พูดซะน่าฟัง ไม่ใช่แค่เพื่อผู้ชายรึไง
เขาเป็นส่วนสำคัญจริงๆ แหละ
แต่ว่า
ฉันต้องการทั้งผู้ชายและอาชีพของฉัน
แกดี
แกเก่ง
ดูท่าจะรวบรวมสติได้แล้ว
ฉันสนับสนุนแก
สู้ๆ
พี่
คือว่า…
เปิดโรงแรมโฮมสเตย์ก็เสี่ยง
แถมฉันไม่ได้มีเงินมาก
พ่อกับแม่คงคิดว่าฉันจะต้องอดตายอีกแล้วแน่ๆ
แฟนแกทำอาหารได้ ไม่อดหรอก
เขายังไม่ใช่แฟน
พี่
หลังจากที่ฉันเริ่มทำธุรกิจแล้ว
ถ้าผู้ชายที่ฉันชอบจากไป
และธุรกิจฉันล้มเหลว
ฉันควรทำยังไงดี
อยู่กับปัจจุบันน่ะสิ
ได้
อยู่กับปัจจุบัน
แกยังมีอาวุธที่คนอื่นไม่มีนะ
พี่ไง
อึดอัดชะมัดเลย
เบาๆ สิ
ไปนอนๆ
ขาฉันชาไปหมดแล้ว
ระวังหน่อย ขาฉันชา