ของที่ปกติหาไม่เจอนะ
พอย้ายบ้านก็โผล่ออกมาหมด
ใช่ ตอนจะใช้หาไม่เจอ
กรรไกรตัดเล็บนี่ คุณดูสิ ตั้งสิบกว่าเล่มแน่ะ
ยังมีโทรศัพท์เครื่องเก่าอีก
- คุณดูสิ - ทิ้งไม่ได้นะ
นี่ยังมีประโยชน์อะไรอีก เก่าขนาดนี้แล้ว
- ผมจะบอกเลยนะ เก็บไว้เป็นที่ระลึกเถอะ - แม่คะ
ตอนนี้ของแบบนี้…
มานี่หน่อยค่ะ
ลูกดูเลย ไม่มีประโยชน์ก็ทิ้งไป ไม่ต้องถามแม่
เดี๋ยวนะ ทิ้งอะไร ให้ผมดูก่อน
ฝุ่นเยอะเชียว
นี่คือพัดลมที่ยายซื้อให้ตอนประถมใช่ไหมคะ
ทำไมยังเก็บเอาไว้อีกล่ะ
ยี่สิบปีได้แล้วมั้ง พังไปนานแล้ว
โต้ว อันนี้ควรทิ้งแล้วจริงๆ
ลูกเช็ดมันทำไม
หนูจะดูว่ามันพังหรือยัง
ไม่ต้องลองหรอก มันพังไปแล้ว
ลูกดูสิ
คุณดูสิ ของสมัยก่อนคุณภาพดีทั้งนั้น
ยังเปิดติดด้วย
ยายของลูกน่ะ
ตอนนั้นเลี้ยงไก่ 30 กว่าตัว
เก็บไข่แลกเงินได้ร้อยว่าหยวน ถึงพอซื้อมันได้
เย็นไหมจ๊ะ
เอาละ
เก่าขนาดนี้แล้ว เอาไปบ้านใหม่ก็ไม่สวย
อย่าเอาไว้เลย
หนูจะเก็บมันไว้
นี่คือลมจากคุณยายนะ
ยังมีลมจากยายด้วยเหรอเนี่ย
วิญญาณยายของลูกรู้เข้า คงเป็นบ้าแน่
ท่านนี้คือเลขาหลี่ของหมู่บ้านอวิ๋นเหมียวของเรา
นี่คือผู้อำนวยการหมู่บ้านค่ะ
นี่คือคุณหวัง รองประธานบริษัทเราค่ะ
- ประธานหวัง - สวัสดีค่ะ
ยินดีต้อนรับครับ
- สวัสดีครับประธานหวัง - สวัสดีค่ะ
ส่วนท่านนี้คือรองผอ. ของบริษัทเรา ผอ.สวี่
- สวัสดีครับผอ.สวี่ - ผอ.สวี่
- อาเหยา - พี่หลิว
ไม่เจอกันนานเลย
ไม่เจอกันนานๆ
เถ้าแก่เซี่ย เจอกันอีกแล้วนะครับ
ทำไมไม่เห็นหงโต้วล่ะครับ
เขาไม่อยู่ครับ
ไปไหนเหรอครับ
ดูสิ เขาจำได้แต่สาวสาย
อาเหยา วันนี้ฉันขอแนะนำอย่างเป็นทางการ
ที่จริงเสี่ยวจาง
เป็นหัวหน้าทีมออกแบบของเรา
และยังเป็นหนึ่งในหุ้นส่วนของเราด้วย
หัวหน้าทีมออกแบบ หุ้นส่วน
อายุน้อยแบบนี้เชียว
ครั้งที่แล้วมาเที่ยวกับพี่หลิวและพี่สะใภ้
ก็ว่าจะรบกวนพวกคุณ เลยบอกว่าเป็นผู้ช่วยง่ายกว่า
เอาใจใส่จังเลย ไม่รบกวนหรอกครับ
อาเหยา ได้แนะนำหัวหน้าจางไปแล้ว
เดี๋ยวจะแนะนำทุกคนในทีมของเราให้คุณรู้จัก
ดีมากเลยครับ
วันนี้ทางกรรมการชุมชนเป็นแม่งาน ผมคอยให้ความร่วมมือ
โอเคนะ
ซินซิน
มาค่ะ เลขาหลี่
ขอแนะนำให้รู้จัก นี่ประธานหลิวค่ะ
(รายงานแบบเรียลไทม์ พวกนั้นมาแล้ว)
(สู้ๆ ขอให้ทุกอย่างราบรื่น)
(บ่อน้ำโบราณกวนอิม)
เรากำลังจะไปกินข้าวกัน
เริ่มทำตอนนี้ได้เลย
โดยเฉพาะแกงปลามะละกอเปรี้ยว กับไก่อบขิง
โอเค ขอบคุณครับน้าฮวา
เถ้าแก่เซี่ย
เมื่อกี้ฉันได้ยินพวกเสี่ยวจางบอกว่า
กลับไปต้องประชุมกันหน่อย เป็นกลวิธีอย่างหนึ่งหรือเปล่า
ไม่หรอก ต้องประชุมกันจริงๆ
ทำใจให้สบาย
ครั้งนี้ฉันว่าต้องสำเร็จ
พี่ชิว
ค่ะ ชุมชนที่ฉันพัก ตอนไปเที่ยวยูนนานนั่นแหละค่ะ
ตอนนี้โฮมสเตย์สร้างเสร็จแล้ว
แล้วก็… ชุมชนก็กำลังพัฒนา
ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าของป่วย
ก็คงไม่ขายหรอกค่ะ
ฉันเลยคิดว่าโฮมสเตย์หลายที่ของพี่ทำได้ดี
เลยอยากถามพี่ว่า พี่คิดเปิดสาขาไหมคะ
หงโต้ว เธอซื้อเองเลยดีไหม
ทำงานโรงแรม ก็ต้องทำงานทั้งกลางวันกลางคืน
ทำงานให้คนอื่น ไม่สู้ทำงานให้ตัวเอง
เรื่องนี้ฉันยังไม่เคยคิดเลยจริงๆ
เธอลาออกแล้วไม่ใช่เหรอ
ได้งานที่ดีกว่าแล้วเหรอ
มีเพื่อนคนหนึ่งเชิญฉัน ไปทำงานฝ่ายอบรมพนักงานโรงแรมค่ะ
แต่เงินเดือนคงไม่เยอะเท่าแผนกต้อนรับสิ
ค่ะ ข้อดีคือทำงานเป็นเวลาปกติ
ฉันไม่เคยคิดเรื่องสร้างกิจการเลยจริงๆ ค่ะ
เพราะสร้างกิจการ
ต้องใช้เงินเยอะ ใช่ไหมล่ะคะ
อืม
เธอคิดแบบนี้ก็ถูก
ทำงานให้คนอื่น เงินเดือนมั่นคง
สร้างกิจการก็มีความเสี่ยงจริงนั่นแหละ
(นอนหรือยัง)
(ยัง)
(อยู่คนเดียวในห้องรึเปล่า)
(ใช่)
ฮัลโหล
ยังไม่นอนเหรอคะ ไม่เหนื่อยเหรอ
เหนื่อย
เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ขามันล้าตึงจนนอนไม่หลับเลย
คุณทำอะไรอยู่
เก็บของอยู่น่ะ
คุณอย่าคิดมากไปเลย
อะไรที่ทำได้ก็ทำไปแล้ว ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง
ก็ถือว่าได้พยายามแล้ว
ลายเซ็นในวีแชตโมเมนต์ระยะนี้ของท่านหม่า
เขียนไว้ว่า “ทำดีอย่าหวังผล”
คุณฟังสิ
ฟังอะไร
เสียงลมกำลังพัด
แรงมากเลย
เหมือนฉันจะได้ยินแล้ว
ทางคุณอากาศเป็นไงบ้าง
ก็ดีนะคะ
ฝนตกแล้ว
โต้ว ฝนตกแล้ว
ผ้าห่มยังตากอยู่บนดาดฟ้าอยู่เลย
- ลูกรีบไปเก็บกับแม่เร็ว - ค่ะ แม่ กำลังไปค่ะ
แม่คุยกับคุณเหรอ
คุยโทรศัพท์กับใครเหรอ
ก็คนนั้นไงคะ
- กำลังไปค่ะ - เร็วหน่อยสิ
เดี๋ยวฉันวางก่อนนะคะ ไว้จะโทรหา
ร้องดีมากเลย
พี่ ระวังหน่อยสิ นี่ขับรถอยู่นะ
ตามหาอนาคต
- หลงทางไม่หวนคืน - พี่ๆ สนุกได้
- แต่เราต้องระวัง - รอโบยบินสู่เวที
ให้แสงได้พิสูจน์การดำรงอยู่
ต่อให้เป็นฝุ่นที่เล็กแค่ไหน
- ก็ถูกคุณ… - พี่ อย่าจั๊กจี้ผมสิ
อย่า อย่า…
พี่ครับ
พี่
ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไรนะครับ
เป็นอะไร
พี่ สมองกระทบกระเทือนเหรอ
- ไม่เป็นไรนะ - แม้จะตกเข้าสู่ขอบฟ้า
- ก็จะเบ่งบาน… - ยังจะร้องอีก
หากไฟในใจยังไม่มอดดับ
บาดแผลทั่วกาย ก็ไม่ถือว่าล้มเหลว
หากความฝันคือบาปกรรม
ฉันยินดีใช้ทั้งชีวิตเพื่อชดใช้
- งมงายไม่คิดเสียใจ - งมงายไม่คิดเสียใจ
รอโบยบินสู่เวที
ให้แสงได้พิสูจน์การดำรงอยู่
ฝุ่นละอองที่เล็กที่สุด
อาจารย์หูขับมอเตอร์ไซด์มากับพี่ม่านจวิน
ไม่ทันระวัง เลยขับตกทุ่งนา
พี่สาวคนนี้ คงไม่ตกหลุมรักอาจารย์หูเข้าหรอกนะ
ไม่หรอก
ลูกสาวพี่ม่านจวินเข้ามหาวิทยาลัยแล้วนะ
พี่ม่านจวินมีลูกสาวโตขนาดนั้นเลยเหรอ
ดูไม่ออกเลยจริงๆ นะ
พี่ม่านจวินบอกว่า เพื่อไม่ให้กระทบต่อการสอบเอนทรานซ์
เลยจะรอจนสอบเสร็จค่อยพูดเรื่องหย่า
แต่ลูกสาวพี่เขาขึ้นมหาวิทยาลัย
กับเรื่องชอบอาจารย์หู มันมีอะไรขัดแย้งกันเหรอ
ก็ไม่หรอก
แต่อาจารย์หูน่ะ ดูก็รู้ว่า… ทั้งจน ทั้งขี้เหร่ ทั้งเลี่ยน
พี่ม่านจวิน มีเงิน สวย บุคลิกดี
ไม่มีใครคิดไปด้านนั้นหรอก
ไม่เหมือนหงโต้วกับเถ้าแก่เซี่ย
ดูเหมาะสมกันซะขนาดนั้น
ดูเหมาะสมเหรอ
แต่งงานเลย
แต่งเติ่งอะไร
เรื่องของสองคนจบอย่างน่าเศร้าไปแล้ว
ตอนจบแบบนั้นฉันไม่ชอบนะ
ถ้านักอ่านขอให้คุณเปลี่ยนตอนจบ
คุณจะเปลี่ยนไหม
เขาไม่เปลี่ยนหรอก
คุณจะเปลี่ยนไหม
โต้ว รถขนของมาแล้ว
- มาๆ รีบไปๆ - ค่ะ
รถขนของมาแล้ว ฉันไม่คุยแล้วนะ วางก่อนล่ะ
บ๊ายบาย ย้ายบ้านใหม่มั่งมีศรีสุขนะ
โอเค บ๊ายบาย ย้ายบ้านใหม่มั่งมีศรีสุข
บ๊ายบาย
นี่ 3.52 เมตร
- อันนี้ 3.77 เมตร - อันนี้ 3.42 เมตร
ตอนออกแบบ
ทำไมเปลืองที่ว่างขนาดนี้เพื่อมาทำสวนล่ะครับ
เปลืองเหรอครับ
ผมไม่คิดว่าเปลืองนะ
พวกเราสร้างเพิ่มที่นี่อีกชั้นได้
- ไม่ได้ครับ - ไม่ได้เหรอ
มีกฎว่าห้ามสูงเกินนี้ครับ
และด้านหน้าของสิ่งปลูกสร้าง ก็ปรับแก้ไม่ได้
ต้องให้เป็นแบบเดียวกันกับชาวบ้าน
พี่จี้
พี่ดูตรงนี้ ทำเป็นดาดฟ้าแล้วทำบาร์กาแฟได้ไหมคะ
ตอนเย็นพวกเขาก็ปาร์ตี้กันได้
ตอนเย็นปาร์ตี้ไม่ได้ครับ
ที่นี่หลังสองทุ่มครึ่งห้ามมีเสียงดังรบกวน
ห้ามรบกวนการพักผ่อนของชาวบ้าน
ทั้งล้าหลัง แถมยังเรื่องเยอะอีก
กฎอะไรเยอะแยะ
ที่ว่าเจ้าของเดิมคงไม่มีทุนแล้ว คงเป็นแค่ข้ออ้าง
เห็นสถานการณ์ไม่ดี เลยหาคนมาซื้อต่อ
ใช่ ชนบทก็คือชนบท
ที่นี่น่ะ ซื้อมาทำต่อไม่ไหวหรอก
ลูกบ้านไหนเนี่ย
พี่เหยา
พี่โยนหินใส่หน้าต่างทำไม
เล่นน่ะ
เล่นเหรอ
ฉันกลับบ้านไป… ไปทำกับข้าวก่อนนะ
(กำลังย้าย บ๊ายบายบ้านเก่า ที่ฉันอยู่มาตั้งแต่เด็ก)
(ชีวิตมีแต่การจากลา ไม่ได้พบเจอกันอีก)
(ถูกใจแล้ว)
(น่าน่า, ต้าม่าย, เสี่ยวชุน, เซี่ยจือเหยา)
อันไหนดี ช่วยแม่เลือกหน่อยสิ
ได้หมดค่ะ
เอาอีกแล้วเหรอ
โทรศัพท์ห่างมือไม่ได้เลยใช่ไหม
เดินซื้อของกับแม่ น่าเบื่อขนาดนั้นเชียว
ก็แค่ปัดๆ ดูไปน่ะค่ะ
เอาเถอะๆ
ยังไงก็ย้ายบ้านแล้ว
ลูกจะกลับปักกิ่งก็รีบกลับเถอะ
วันๆ เอาแต่เป็นแบบนี้ แม่เห็นแล้วรำคาญ
หนูรับปากเข่อซินเอาไว้ ว่าจะไปให้ลูกของเขาเห็นหน้าเป็นคนแรก
เข่อซินเดือนหน้าถึงคลอดไม่ใช่เหรอ
ค่ะ
งั้นเหรอ นั่นอีกตั้งนาน
อยู่กับพ่อแม่สักพักก็ดีออกไม่ใช่เหรอคะ
ลูกบอกแม่มาซิ
ลูกไม่ชอบงานที่ทำอยู่ตอนนี้ใช่ไหม
หนูก็โอเคนะคะ
เข้าเก้าโมงเช้า เลิกห้าโมงเย็น เงินเดือนก็โอเค
แม่ว่าลูกน่ะ นับวันยิ่งขี้เกียจ
ตอนนี้หางานยากขนาดไหน
จะไม่กระตือรือร้นได้ยังไง
ถ้าแม่เป็นนายจ้าง แม่คงไม่จ้างคนแบบลูกหรอก
ปกติไม่ค่อยได้เจอ กลับมาไม่กี่วันยังจะรังเกียจหนูอีก
แต่คนเราจะอยู่เฉยไปตลอดก็ไม่ได้
พ่อก็พูดแบบนี้
เขาน่ะ อย่าได้คิดเลย
ดูหมอนรองกระดูกเขาสิ เขาจะเอายังไงอีก
ทำตัวเองเหนื่อยจนล้มหมอนนอนเสื่อ ลุกไม่ขึ้นถึงพอใจใช่ไหม
ยังจะเปิดร้านขายของชำ
อยากจะเป็นเถ้าแก่ ไม่ดูสภาพตัวเองเลย
ระวังๆ
ทำไมซื้อทิชชูมาเยอะขนาดนี้เนี่ย คนที่ไม่รู้
คงนึกว่าบ้านเรา มีหลายก้นที่ต้องเช็ด
แม่ล่ะ
แม่ไปตึกแปด ดูเพื่อนบ้านตกแต่งบ้านค่ะ
เพื่อนบ้านอะไร
เพื่อนสมัยม.ปลาย ซื้อบ้านในโครงการเดียวกันกับเรา
- เพื่อนคนไหน - หลี่อวี้หลิน
คนที่นั่งโต๊ะข้างหลังหนูไงคะ
ไม่เคยได้ยินลูกพูดเลย
ตอนนั้นไม่ชอบเขาเสียงดัง
จริงสิ มีพัสดุของลูกส่งมาจากยูนนาน
คนส่งชื่อเซี่ยอะไรนี่แหละ
เซี่ยจือเหยา
- ใครเหรอ - เดือนชุมชนยูนนานค่ะ
(ผู้ส่ง: เซี่ยจือเหยา)
อะไรเหรอ
- ลูกไหน - ลูกไหนเยอะขนาดนี้ สองลัง นี่…
ชาติไหนจะกินหมดเนี่ย
(หนุ่มสุดฮอตแห่งหมู่บ้านยูนนาน)
“ให้ลูกพีช ตอบแทนด้วยลูกไหน“
สำบัดสำนวนนะเนี่ย
ส่งลูกไหนมาตอบแทนที่ได้ลูกพีชไป
ตอนนี้มุกคำพ้องเสียงกำลังนิยมกันค่ะ
โอเคๆ
- ยกไปห้องครัวกัน - ค่ะ
มา ฉันรินน้ำให้นะ
ขอบคุณครับ
ขยับให้ฉันนั่งหน่อย
- มาแล้วเหรอ - ค่ะพี่
จริงสิ พี่
แผ่นแปะแผลในปาก แปะแล้วเดี๋ยวก็หาย
- ดีจังเลย - ใส่ใจดีจังเลย
ดอกไม้แห่งฟาร์มม้าไม่ใช่แค่ชื่อนะ
โอเค งั้นเรามาประชุมกันเถอะ
ฉันขอพูดเรื่องแผนพัฒนาฟาร์มม้า ไตรมาสที่สามก่อนนะ
หลักๆ มีอยู่สามเรื่อง
โอเค วันนี้ประชุมถึงตรงนี้
- ไปทำงานกันเถอะ - ครับ
ผู้จัดการชุน ยังมีอะไรอีกไหมครับ
ไม่มีแล้ว นายไปก่อนเถอะ
- งั้นเราไปก่อนนะคะ - ไปเถอะ ไม่ต้องรอฉัน
- พี่ งั้นพวกเราไปก่อนนะคะ - ได้
ไปก่อนนะครับ
- ค่อยๆ นะ - บ๊ายบาย
ทำไม
เธอยังมีเรื่องอะไรอีก
พี่เหยา
ช่วงนี้พี่กดดันมากเลยใช่ไหม
ก็ไม่เท่าไรหรอก
หน้าหมองขนาดนั้นแล้ว
เพราะร้านหนังสือมีปัญหาหรือเปล่า
ก็ไม่ใช่หรอก
ก็แค่…
ตอนแรกคิดว่าเรื่องราวจะเป็นไปด้วยดี
ตอนนี้จู่ๆ กลับไม่มีข่าวคราว
ค้างคาอยู่อย่างนั้น ใจเลยตุ๊มๆ ต่อมๆ
ส่วนทางโฮมสเตย์
ก็หาคนมารับช่วงต่อดีๆ ไม่ได้
ที่จริงว่ากันตามตรง
เรื่องนี้
ก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรา
พี่ก็แค่ไปช่วย
ทำเท่าที่ทำได้ก็พอ
เสี่ยวซุน
สายตาต้องมองการณ์ไกล
ต้องมองกว้างๆ เข้าไว้
นี่ไม่ใช่เรื่องที่ฉันมองกว้างแล้วจะแก้ปัญหาได้
ฉันแค่ไม่อยากให้พี่เป็นกังวล
รู้แล้วๆ
ไปเถอะๆ
ไปแล้วนะ
พี่เหยา
พี่เห็นวีแชตโมเมนต์ที่สวี่หงโต้วโพสต์หรือยัง
ทำไมเหรอ
(สองชั่วโมงก่อน)
(ขอบคุณลูกไหนที่เพื่อนให้มา ถึงจะเปรี้ยวสุดๆ ไปเลย)
(ถูกใจแล้ว)
ยังมีเรื่องอะไรอีกไหม
ไม่มีแล้ว
งั้นก็กลับไปเถอะ เสี่ยวหูลู่รอเธออยู่นะ
ก็ได้ ฉันไปแล้วนะ
ไปแล้วจริงๆ นะ
บ๊ายบาย
(ลูกไหนเพิ่งเก็บ เลยเปรี้ยว มันไม่เสียง่าย ทิ้งไว้ก่อนค่อยกินนะ)
(คุณส่งมาเยอะมาก พ่อฉันบอกว่าคุณทุบหัวคนขายตายไปแล้ว)
(ต้องไปไกลขนาดนั้น เก็บทั้งทีก็ต้องเก็บเยอะหน่อย)
(ลำบากแล้วนะ)
(ขอบคุณค่ะ)
(ฮ่าฮ่าฮ่า)
สบายมากเลย
น้าดูตรงนี้สิ ตรงนี้แข็งเป็นก้อนเลย
มันตันแล้ว
น้าก็เลยปวดหลังอยู่บ่อยๆ
ต้องนวดให้มันคลายตัว
น้าจะบอกให้นะ
ในชุมชนเราก็มีคนนวดเป็นเหมือนกัน
ฝีมือของพวกเขาเทียบหนูไม่ได้เลย
ทำไมหนูทำเป็นทุกอย่างเลยล่ะ
เมื่อก่อนสามีเก่าหนูกระดูกสันหลังคอไม่ดี
หนูไปเรียนกับหมอนวดมาโดยเฉพาะ
งั้นหนูเก่งมากเลย เก่งมาก
- ทนอีกหน่อยนะคะ - ได้
กลับมาแล้ว
- เสี่ยวหวงกลับมาแล้วเหรอ - กลับมาแล้วเหรอ
ไม่มีชีวิตชีวาเลย
ไม่ค่อยสบายน่ะค่ะ เป็นหวัดนิดหน่อย
- กินยาหรือยัง - กินแล้ว
ทุกคนเล่นให้สนุกนะ ฉันไปพักผ่อนก่อน
รีบนอนเถอะนะ
- บ๊ายบาย - บ๊ายบาย
เสี่ยวหวงเป็นอะไรไป
สองวันนี้ไม่ค่อยกินอะไรด้วย
ร้อนใจจนป่วยแล้ว
คงไม่ได้เกิดเรื่องในชุมชนเราใช่ไหม
ไม่หรอก
ถ้าเกิดเรื่องในชุมชน น้าจะไม่รู้ได้เหรอ
ไม่มีก็ดี ไม่มีก็ดี
แต่สองวันนี้อาเหยาก็แปลกๆ เหมือนกันนะ
เห็นเขาระหว่างทาง
เรียกเขา เขาก็ไม่ได้ยิน
เรื่องร้านหนังสือยังค้างคาอยู่เลย
โฮมสเตย์ก็ยังหาคนรับช่วงต่อที่เหมาะสมไม่ได้
พวกเขาสองคนกดดันมาก
สองสามวันนี้เถ้าแก่เซี่ยเป็นแผลร้อนในหนักมาก
ตอนที่คนเรากดดัน อารมณ์ไม่ดี
ร่างกายจะเจ็บป่วยเอาได้ง่าย
ก่อนลูกสาวฉันจะสอบเอนทรานซ์
ก็เป็นไข้อยู่ครึ่งเดือนแน่ะ
ไปโรงพยาบาลก็ตรวจไม่เจออะไร
สุดท้าย พอสอบเสร็จก็หายดี
ดูเหมือนจะสอบได้ไม่เลวนะ
- เป็นไงคะ สบายขึ้นแล้วใช่ไหม - สบายมากเลย
สบายมาก
พอแล้วๆ ขอบใจมากนะ
- ขอบใจนะเสี่ยวไป๋ - ไม่ต้องเกรงใจค่ะ
เสี่ยวอวี๋
- เอามือมานี่ - ครับ
มือนายเป็นอะไร
เล่นกีตาร์จนเจ็บ เอ็นข้อมืออักเสบน่ะ
เบาๆ หน่อยครับ ไม่ได้ออกแรงเลย
เอาละ พวกเธอเล่นไปกันนะ
น้าไปล่ะ
- ไว้เจอกันค่ะน้ากุ้ย - ไว้เจอกันครับน้า
ขอบใจนะเสี่ยวไป๋
- ไม่เป็นไรค่ะ - ไว้เจอกันๆ
เบาๆ หน่อยสิครับพี่
ฉันยังไม่ได้ออกแรงเลย
- นายผ่อนคลาย ผ่อนคลายๆ - ผ่อนคลาย
โตขนาดนี้แล้ว
- ผ่อนคลาย - ผ่อนคลายครับ
- ไม่เจ็บนะ - ไม่เจ็บครับ
พอแล้ว หายแล้วครับ
โอเค หายแล้วงั้นเหรอ
ลูกไหนจากเพื่อนที่ยูนนานส่งมาให้
เปรี้ยวนิดหน่อย ลองชิมดูสิ
ขอบคุณค่ะพี่รอง
พี่รอง
ใช่คนนี้ไหม
หล่อไหม
หล่อค่ะ
แต่น่าเสียดายจัง
น่าเสียดายอะไร
น่าเสียดาย… ที่รู้จักกันตอนไปเที่ยว
ไม่ได้อยู่ที่เดียวกัน
เธอดูคลิปโปรโมทนี้แล้ว
รู้สึกอยากไปเที่ยวไหม
อยากค่ะ
ฉันว่าก็ดีนะคะ
ตรงไหนที่ดึงดูดใจเธอเหรอ
สภาพแวดล้อม แล้วก็ผู้คน ดูผ่อนคลายมาก
ฉันเองก็รู้สึกแบบนั้น
เป็นที่ที่โบราณและเรียบง่าย
มีน้ำใสเขาเขียวแบบระบบนิเวศดั้งเดิม
อยู่ที่นั่นเวลาผ่านไปช้ามาก
ให้ความรู้สึก
เหมือนตอนที่เราอยู่ที่บ้านยายตอนเด็กๆ
เมฆก้อนใหญ่ๆ
และยังมี…
อากาศเย็นสดชื่น
แสงแดดที่สดใส
แล้วยังมีอากาศดีๆ มากมาย
นั่นเป็นการใช้ชีวิต ที่แตกต่างกันจากที่นี่โดยสิ้นเชิง
ในที่เล็กๆ แห่งนั้น
ผู้คนกลุ่มเดิม
ไปมาหาสู่กันอยู่ทุกวัน
เธอจะได้เห็นคนอื่นๆ
และมองเห็นตัวเอง
และได้สัมผัสว่าแก่นแท้ของชีวิต
ที่จริงไม่ใช่การอยู่บ้านหลังใหญ่
หรือได้ขับรถหรู
แต่เป็น…
การได้ตากแดดพูดคุยกับเพื่อนๆ หลังมื้ออาหาร
เหตุผลที่พวกเราตั้งใจทำงาน
ก็เพื่อให้ได้ใช้ชีวิตที่ดีขึ้น นอกเหนือจากการทำงานไม่ใช่เหรอ
เป็นชีวิตในฝันจริงๆ
แต่สภาพฉันในตอนนี้
ไม่รู้ว่าจะออกไปเที่ยวได้เมื่อไหร่
ตอนที่ยังไม่แต่งงาน
ฉันออกไปเที่ยวกับเพื่อนทุกปีเลยนะ
ตอนนั้นน่ะ
ตอนนั้นพี่หนานหนานยังให้ ราคาญาติพนักงานกับเราได้อยู่เลย
เผลอแป๊บเดียว
ฉันก็เป็นแม่คนซะแล้ว
พี่หนานหนานก็เสียไปปีกว่าแล้ว
เร็วมาก เหมือนเป็นแค่ความฝัน
เหมือนพลิกหน้าหนังสือเลย
พลิกหนึ่งหน้า
พลิกอีกหนึ่งหน้า
มาแล้วๆ
- ใครเหรอ - น้าคะ หนูเอง
อวี้หลินเหรอ เอาฟักทองมาฝากค่ะ
แม่หนูส่งมาให้จากบ้านเกิด
ออร์แกนิคนะคะ
- ดีจังเลย - ใครเหรอ
เกรงใจเกินไปแล้ว
เมื่อวานตอนเดินซื้อของ ฉันเจอกับเพื่อนสมัยม.ปลายคนหนึ่ง
บ้านอยู่ตึกแปด เขาขายประกันน่ะ
ดีจริงๆ
เด็กคนนี้นี่
เด็กผู้ชาย ซนหน่อยถึงจะดี
หงโต้วล่ะคะ คุณน้า
ลูกพี่ลูกน้องเขามา คุยกันอยู่ในห้องแน่ะ
ฉันออกไปทักทายก่อนนะ
ที่บ้านยังมีงานค้างอยู่
- กลับไปทำไม - กลับแล้วค่ะๆ
อยู่เล่นต่ออีกหน่อยสิ
- หัวหน้า - ร้อนนะ
แป้งของคุณฟูดีจริงๆ
แน่นอนสิ
- ฉันเองๆ - ถ้าคุณไม่ขายซาลาเปา
มันจะน่าเสียดายมากคุณรู้ไหม
- มาๆ - หงโต้ว
- โอเคๆ
มาๆ ลูกดูสิ
ซาลาเปานึ่งเสร็จใหม่ๆ เอาไปให้หลี่อวี้หลินทีนะ
- อือ - อืออะไร
ดูเขาเอาทั้งฟักทอง เอาทั้งไข่มาให้
อีกอย่าง ลูกก็ต้องคุยต้องเล่นกับเพื่อนๆ บ้าง
อย่าเอาแต่เล่นมือถืออยู่บ้าน
เอ้านี่ ยังมีอีกกล่อง
ลูกสาว ลูกเป็นถึงผู้จัดการโรงแรม
ยังจะกลัวการเจอผู้คนอีกเหรอ
เป็นรองผอ.ฝ่ายห้องพักค่ะ
ได้ยินไหม รองผอ.ฝ่ายห้องพักเชียวนะ
- รองผอ. - ผมเป็นพ่อเขา
ไปตั้งนานเพิ่งกลับมาเหรอ
บ้านพวกเขาเสียงดังมาก
ไปดมยาหม่องเป็นเพื่อนเขาที่ดาดฟ้ามาน่ะค่ะ
ขายประกันให้ลูกอีกแล้วล่ะสิ
เขาเลี้ยงลูกเองอยู่บ้าน
หารายได้เสริมก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
ลูกไม่อยากซื้อก็ไม่ต้องซื้อ
ไม่เป็นไร
เพื่อนเก่าเล่นด้วยกัน ขายนั่นขายนี่
ดูไม่จริงใจเลย
พูดแบบนี้ก็ไม่ถูก ที่เล็กๆ ที่เราอยู่นี่
ต้องอาศัยความสัมพันธ์ใช่ไหมล่ะ
อีกอย่าง ซื้อประกัน
ปกติแล้ว ก็เริ่มจากคนสนิทหรือญาติพี่น้องก่อนนั่นแหละ
- ไม่เท่ากับเอาเปรียบคนสนิทหรอกเหรอ - อะไรคือเอาเปรียบคนสนิท
ประกันถูกกฎหมาย ซื้อจากใครก็เหมือนกันนั่นแหละ
หนูซื้อแล้ว
ลูกซื้ออะไร
ประกันรถยนต์ของพ่อไงคะ
ประกันรถยนต์ของพ่อลูก
ซื้อจากน้ารองของหลานสะใภ้น้าแล้วไง
หลังจากนี้ ให้ไปซื้อกับหลี่อวี้หลินนะคะ
ทำไมล่ะ
เราสองคนเป็นเพื่อนเก่ากันไงคะ
สนิทกันมากเลยล่ะ
แม่พูดถูก
ประกันน่ะ
ซื้อจากคนที่น่าเชื่อถือ
- ซื้อกับใครก็เหมือนกัน ใช่ไหมล่ะคะ - ถูกต้อง
- โต้ว - ลูกบอกซิว่าจะให้แม่
ไปอธิบายกับน้าสะใภ้ยังไง
หนูไปคุยเอง
ไม่สิ อย่างน้อยลูกก็ถามแม่บ้างสิ
ลูกน่าจะโทรมาถามแม่ก่อน
ทริปของบริษัท แบบเหมากินเหมาเที่ยวเหรอ
กี่คน
ยี่สิบกว่าคน
จำนวนคนไม่มีปัญหา
แค่ยังไม่เคยรับแขกแบบนี้
แต่ให้ราคาดีมาก
จองโฮมสเตย์ที่ตำบลไว้ล่วงหน้า
สามคืน
แค่กิจกรรมที่เที่ยวเล่นได้ ในชุมชนเราก็เต็มแล้ว
ใครเป็นคนหาธุรกิจนี้ให้คุณ
จะว่าไปก็บังเอิญ
สองวันก่อน ตอนฉันออกไปเดินซื้อของกับแม่
บังเอิญเจอเพื่อนผู้หญิง ที่นั่งโต๊ะหลังฉันสมัยม.ปลายคนหนึ่ง
พอได้คุยกันก็ ได้รู้ว่าบ้านอยู่โครงการเดียวกันพอดี
เพื่อนผู้หญิงเหรอ
ใช่ เพื่อนผู้หญิง
คุณดูสิ
พอได้คุยกันก็ได้รู้ว่า
เขาเก่งมากเลยล่ะ
ในวีแชตเขาน่ะ ขายไข่ไก่ ขายไก่บ้าน
ขายน้ำมันถั่วลิสง และยังขายประกันด้วย
แล้วบริษัทของเขาก็มีโบนัสให้พนักงานตอนปลายปี
เขาก็เลยไปถามทีละบ้านเลย ว่าจะซื้ออะไรไหม
ได้เงินเยอะกว่าทำงานเสียอีก
ครับ ขอบคุณที่คิดถึงพวกเรานะ
งั้น… ผมขอคิดดูก่อนนะ
ถึงตอนนั้นเดี๋ยวส่งแพลนให้คุณ
คุณจะช่วยผมคิดเหรอ
ไม่ใช่ ผมต้องนอนดึกไง
คุณอย่าเลยดีกว่า
ได้ๆ งั้นสี่ทุ่มออนไลน์คุยกันนะ
โอเคๆ
วางแล้วนะ
ยิ้มจนปากจะฉีกไปถึงใบหูแล้ว
ใครกัน
หนึบหนับเชียว
นี่เรียกว่าตัดบัวยังเหลือใย
เดี๋ยวสิ พวกอาเป็นอะไรกันเนี่ย ผมคุยธุระจริงจังนะ
แสร้งจริงจังน่ะสิไม่ว่า
ถึงตาเธอแล้ว
เร็วหน่อยๆ
แปดดวง
น็อก
พี่เหยา ไพ่พี่ขาดไปนะ
ฉันไม่ได้จั่วไพ่เหรอ
เพราะฉะนั้น บางทีความรัก
ก็ทำให้คนเราคลั่งไคล้
เก็บไพ่เรียงซะด้วย
เล่นกันไปเลย
- ได้ ฉันเอง - มาค่ะ ย่า
ทำอะไรน่ะ
- ทำไมเหรอ - คุยโทรศัพท์น่ะ
คุยโทรศัพท์ คุณยังจะแอบฟังอีก
ใช่ไง
คนจีนอย่างเรา ชอบการปลูกผักมาก
ตอนสวี่หงหมี่ไปครั้งที่แล้ว
หลังจากเก็บมา พวกเราก็เอามาทำมื้อเที่ยง
สนุกมากเลยล่ะ
วัตถุดิบสดใหม่ กินแล้วแข็งแรง
อย่างเช่นอะไรนะ
ดีค่ะ
อันนี้ดี
เขายุ่งอะไรอยู่เหรอ
ตัวกลับมาแล้ว แต่ใจยังลอยอยู่ข้างนอก
หมายความว่าไง ทำไมใจยังลอยอยู่ข้างนอกล่ะ
ฉันอธิบายไป ตาแก่อย่างคุณก็ฟังไม่เข้าใจหรอก
- รีบกลับห้องไปนอนเลย ไปๆ - ได้
กลับมา
ไปอาบน้ำ
คุยกันว่าสองวันครั้ง…
อาบๆ
อาบน้ำๆ
คุณพูดต่อเลย
น้ำมันๆ
- รีบใส่ - ใส่ลงไปเลยเหรอ
น้ำมันร้อนแล้ว รีบใส่
ต้องขนาดนั้นเลยเหรอ
อย่าหนีสิ มานี่
คนสิ
- นายคนหน่อยสิ - น้ำมันกระเด็นออกมาแล้ว
น้ำมันต้องกระเด็นออกมาอยู่แล้ว
แล้ว… กระเด็นออกมาแล้วจะทำยังไง
กระเด็นออกมาก็โดนลวกไง
โดนลวกมันเจ็บนะ
พี่ไม่กลัวเหรอ
กลัวแล้วจะไม่เจ็บเหรอ
ใส่ซีอิ๊ว
- ซีอิ๊ว - ซีอิ๊ว
จะไปหาที่ไหน ขวดนั้น
ขวดนี้นะ
ซีอิ๊ว
พอแล้ว ที่นายใส่พอผัดสองมื้อแล้วเนี่ย
ผู้ชายจะมีประโยชน์อะไร
- เสี่ยวซุนมาแล้วเหรอ - พี่ม่านจวิน
เธอ… เธอกินข้าวหรือยัง
- ฉันกินแล้ว - หอมมากเลยล่ะ
เธอมาหาเสี่ยวหวงเหรอ
เปล่า มาหานายน่ะ
มาหาฉันทำไม
เอาละๆ เอามาให้ฉัน
ระวัง อย่าโดนลวกล่ะ
มีอะไรเหรอ
คือว่า
ฉันได้ยินมาว่า ช่วงนี้โรงเรียนอนุบาล จะจัดงานสานสัมพันธ์
นายอาสาช่วยฝึกซ้อม การร้องประสานเสียงให้ห้องเสี่ยวหูลู่ใช่ไหม
ฉันอยากปรึกษานายหน่อย ให้เสี่ยวหูลู่อยู่ตรงกลาง เป็นคนร้องนำได้ไหม
เสี่ยวหูลู่สูงเกินไป อยู่ตรงกลางไม่สวย
ทำไมจะไม่สวยล่ะ
นายดูนะ ตรงกลางสูง
เด็กคนอื่นๆ ก็เหมือนหลังคาบ้าน
เรียงต่ำลงไปเรื่อยๆ
- ก็สวยดีออกไม่ใช่เหรอ - ไม่สวยๆ
ทำไมจะไม่สวยล่ะ พี่ม่านจวินคิดว่ายังไง
- ฉันว่าได้นะ - เห็นไหม
ฉันพูดถูกแล้ว
แต่ว่า จะเป็นคนร้องนำ
ต้องเป็นคนร้องเพลงดีที่สุดไม่ใช่เหรอ
ไม่งั้นเด็กจะไม่เป็นที่ยอมรับเอา
ต่อไปจะใช้ชีวิตในโรงเรียนอนุบาลยาก
เสี่ยวหูลู่ของเธอร้องเพลงเพราะใช่ไหม
ไม่เลว
ร้องได้ทั้งเพลงแล้ว
แต่ลูกดูนะ เดี๋ยวแม่ร้องให้ฟังหนึ่งรอบ
ร้อง
หยุด พอใช้ได้
แต่ว่า ต้องใส่อารมณ์อีกหน่อย
ดูนะ
ร้องสิ
แม่ร้องไห้เหรอคะ
แม่คะ แม่โกรธเหรอ
เปล่า แม่แค่… ปวดหัวนิดหน่อย
แม่คะ แม่ป่วยเหรอ
(เปิดโฮมสเตย์ต้องเตรียมอะไรบ้าง ขั้นตอนเปิดโฮมสเตย์ที่ต้องรู้)
พี่ชิว ยุ่งอยู่ไหมคะ
มีบางเรื่องอยากถามพี่หน่อย
สะดวกคุยโทรศัพท์ไหมคะ
(ชิว)
ฮัลโหล พี่ชิว
ยุ่งอยู่ไหมคะ
ครั้งที่แล้ว
ที่พี่ให้คำแนะนำฉันเรื่องการเปิดโฮมเสตย์
มีบางข้อที่ฉันยังไม่เข้าใจ เลยอยากรบกวนถามหน่อยค่ะ
ได้ค่ะ งั้นฉันจะบอกรายละเอียดบางอย่าง
ของโฮมสเตย์ให้พี่ฟังก่อนนะคะ
พี่ช่วยฉันดูหน่อย
ซีอิ๊วดำหมด พรุ่งนี้ไม่มีใช้แล้ว
โต้ว โต้ว
คุณไม่ต้องเรียกลูกหรอก
เดี๋ยวผมไปซื้อเอง
คุณไม่เห็นเหรอว่าลูกคุยโทรศัพท์อยู่
เดี๋ยวโทรหาผู้ชาย เดี๋ยวโทรหาผู้หญิง
งานยุ่งจะตายอยู่แล้ว
คุณแอบฟังอีกลูกแล้วเหรอ
ไม่ได้ ต้องให้ลูกไป
ลูกไม่ออกจากห้องมาทั้งวันแล้ว
คุณรีบไปเรียกลูกเลย ให้ลูกไป เร็วสิ
โต้ว
เดินซูเปอร์อยู่ค่ะ
แม่ให้ฉันมาซื้อซีอิ๊วดำให้
มีเรื่องหนึ่งขอถามคุณหน่อยสิ
โฮมสเตย์ในชุมชน
เซ้งต่อให้ราคาต่ำสุดได้เท่าไร
ค่าเช่ากับค่าเซ้งรวมกัน ต่ำสุดได้ราคาเท่าไร
เพื่อนให้มาถาม ช่วยถามให้ฉันหน่อยสิ
ถามราคาเลยไม่ค่อยเหมาะมั้ง ไม่มาดูหน่อยเหรอ
ฉันดูแล้ว รูปก็ส่งให้เขาไปแล้ว
เขาก็แค่อยากรู้สถานการณ์ตอนนี้
คุณช่วยฉันถามหน่อยนะคะ
โอเค ผมจะไปถามมาแล้วบอกคุณนะ
ได้ค่ะ งั้นคุณทำงานเถอะ แค่นี้นะ
คุณคุยเป็นเพื่อนผมก่อนสิ
ทำไมโทรมาพูดแต่เรื่องตรงจุดประสงค์แบบนี้
คุณอยากคุยอะไร
เมื่อไหร่กลับปักกิ่ง
ยังไม่กำหนดเลย
ยังไม่กำหนดเรื่องงาน หรือยังไม่กำหนดเวลากลับ
ยังไม่กำหนดทั้งคู่ คุยเรื่องอื่นเถอะ
แผลในปากคุณหายยัง
คุณน่ะ กินพวกวิตามินบีเยอะๆ
อย่านอนดึกบ่อย
ผมรู้ครับ
แต่คนเราน่ะ เวลาจดจ่อกับเรื่องอะไรแล้ว
ก็จะกังวลนั่นกังวลนี่
กลัว เครียด
สูญเสียพลัง
ฉันรู้สึกว่าครั้งนี้ต้องออกมาดีแน่
คุณรู้สึกเหรอ
สัญชาตญาณของผู้หญิงแม่นมากเลยนะ
สัญชาตญาณของผู้หญิง
โอเค ผมเชื่อคุณ
ไว้มีข่าวดีแล้ว ผมจะรีบบอกคุณ
โอเค