WEBVTT

01:35.600 --> 01:39.000
(หลุมศพของเฉินหนานซิง)

01:39.920 --> 01:40.760
หนานหนาน

01:41.360 --> 01:44.040
หงโต้วมาไกลเพื่อมาเยี่ยมลูกเลยนะ

01:44.120 --> 01:49.560
ลูกอยู่บนสวรรค์ ต้องคุ้มครองเธอให้ดี
ให้ใช้ชีวิตและการงานราบรื่นนะ

01:50.840 --> 01:52.360
ให้เธอพักผ่อนให้ดีก็พอแล้วค่ะ

01:52.440 --> 01:53.840
ไม่ต้องเปลืองแรงมาคุ้มครองหนูหรอก

01:55.560 --> 01:57.120
ให้สาวๆ เขาได้คุยกันเถอะ

01:58.000 --> 01:58.840
เราไปกันเถอะ

01:59.360 --> 02:00.480
จริงด้วยๆ

02:00.560 --> 02:01.600
ไม่ต้องรีบนะ

02:01.680 --> 02:03.040
เราไปรอที่ลานจอดรถ

02:54.920 --> 02:56.000
(หาเพื่อนใหม่)

02:56.680 --> 02:57.520
ดูนี่สิ

02:59.440 --> 03:00.600
ฉันค่อยๆ เก็บสะสมมาน่ะ

03:02.760 --> 03:04.560
เรื่องที่เธอกำชับฉันน่ะ

03:06.240 --> 03:07.760
ฉันเกือบทำได้ครบแล้วนะ

03:09.960 --> 03:11.080
หาเพื่อน

03:11.960 --> 03:15.320
กินอาหารอร่อย เที่ยวเล่นให้สนุก

03:17.000 --> 03:19.040
ได้รู้สึกกลับไปเหมือนตอนเด็กๆ

03:20.440 --> 03:22.960
ความรู้สึกเป็นยังไงน่ะเหรอ ก็แบบว่า

03:25.760 --> 03:26.840
ฉันก็ไม่รู้จะพูดยังไง

03:28.200 --> 03:31.000
ก็คงเป็น ความรู้สึกที่ใกล้เคียงกับความสุขที่สุดมั้ง

03:39.200 --> 03:40.800
เดี๋ยวเอารูปให้ดู

03:43.640 --> 03:45.880
(ที่นี่แดดจ้าตลอดเลย ดีจัง)

04:17.720 --> 04:19.279
(ต้าม่ายรักการมีความฝัน)

04:26.880 --> 04:29.440
ซุปดอกหยางน้ำ ยังจำได้ไหม

04:31.440 --> 04:32.600
แล้วก็อันนี้

04:32.680 --> 04:36.160
(รูปเซี่ยจือเหยาวันนี็)

04:38.240 --> 04:39.320
หล่อไหม

04:53.160 --> 04:56.040
สัญญาของเรา จะมีผลตลอดไป

05:08.200 --> 05:09.320
คุณลุงคุณป้า หนูไปก่อนนะคะ

05:09.400 --> 05:10.760
รักษาสุขภาพด้วย

05:10.840 --> 05:13.080
เอาละๆ รีบไปเถอะ เดี๋ยวรถรอนาน

05:15.680 --> 05:16.720
เดินทางปลอดภัยนะ

05:17.760 --> 05:20.720
ถึงแล้วบอกด้วย ฝากทักทายพ่อแม่หนูด้วยนะ

05:22.600 --> 05:23.440
กลับดีๆ นะ

05:32.200 --> 05:34.320
นี่คือพัสดุตีกลับ ไม่ใช่ถังขยะนะ

05:34.400 --> 05:36.720
ยังต้องเอาไปขายต่ออีก โยนแบบนี้ได้ยังไง

05:36.800 --> 05:38.320
ก็แค่ใบชาไม่ใช่เหรอ

05:38.400 --> 05:39.680
ใบชาแล้วโยนได้เหรอ

05:39.760 --> 05:41.480
ใบชาจะไม่หักหรือไง กระป๋องชาจะไม่บุบใช่ไหม

05:54.200 --> 05:55.840
แกทำอะไรของแก

05:55.920 --> 05:58.360
แค่ลูบนิดเดียวเอง แกเกือบเตะโดนคนอื่นเลยนะ

05:58.960 --> 06:01.120
ถ้าเตะโดนคนอื่นขึ้นมา พ่อต้องชดใช้นะ

06:01.200 --> 06:02.840
บ้านเรามีหนี้เยอะแค่ไหน แกรู้ไหม

06:03.720 --> 06:04.960
เอาแกไปจำนำดีไหม หา

06:07.000 --> 06:09.520
เดี๋ยว แกมีโมโหเหรอ พูดไม่กี่คำก็มีโมโหแล้ว

06:09.600 --> 06:10.760
พ่อก็มีโมโหเป็นนะ

06:12.560 --> 06:13.680
เย็นนี้ไม่ต้องกินข้าวเลย

06:23.360 --> 06:26.000
นายสอบได้ที่ 14 ก็กล้าเถียงกับแม่นายแล้วเหรอ

06:26.080 --> 06:28.720
งั้นถ้านายสอบติดมหาวิทยาลัยชิงหัว
ทั้งบ้านไม่ต้องคุกเข่าต้อนรับนายเลยเหรอ

06:29.720 --> 06:31.280
นายดูพฤติกรรมตัวนายสิ

06:33.320 --> 06:34.720
อย่างนายนี่เรียกว่าดีใช่ไหม

06:34.800 --> 06:37.360
ได้ งั้นวันนี้ฉันจะสั่งสอนนายเอง

06:38.040 --> 06:40.320
นายไม่รู้ตัวเองใช่ไหม
ว่าควรทำตัวที่โรงเรียนยังไง

06:45.000 --> 06:46.920
ใครเป็นหัวขโมยกันแน่

06:47.000 --> 06:47.880
แกนั่นแหละ

06:47.960 --> 06:48.960
แกขโมยที่ดิน

06:49.040 --> 06:50.680
- แถมยังยึดไปเยอะอีก
- ค่อยๆ พูดกันเถอะนะคะ

06:50.760 --> 06:52.320
- แกวัดไปสิ
- เดี๋ยวสิ คุณอา

06:52.400 --> 06:53.520
วัดเลย

06:53.600 --> 06:55.200
- ให้เสี่ยวหวงพาไปวัดดูเลย
- เราค่อยๆ คุยกันนะคะ

06:55.280 --> 06:56.920
ไปดูกันว่า มันล้ำเขตของแกไหม

06:57.000 --> 06:58.040
- คืนข้าวโพดฉันมา
- ไม่ได้นะคะ

06:58.120 --> 06:59.440
- อย่าลงไม้ลงมือนะคะ
- แกคืนข้าวโพดฉันมา

07:00.440 --> 07:01.280
เลิกทะเลาะกันได้เลย

07:01.360 --> 07:02.520
(สถานีบริการประชาชน หมู่บ้านอวิ๋นเหมียว)

07:03.440 --> 07:04.440
พวกอาทั้งสองคน

07:05.080 --> 07:06.880
พูดไม่เข้าใจกันแล้วใช่ไหม

07:08.680 --> 07:10.520
มา ตีเลย

07:11.560 --> 07:13.720
อาดูสิ อาทำอะไรกับผมไว้
จนตอนนี้ยังไม่หายดีเลย

07:14.400 --> 07:17.040
ตีมาเลย ระบายความโกรธมาที่ผมเต็มที่เลย

07:17.760 --> 07:18.800
อย่าทำแบบนี้ทุกปีได้ไหม

07:18.880 --> 07:21.640
หว่านเมล็ดก็ตีกันที เก็บเกี่ยวก็ตีกันที

07:22.480 --> 07:23.960
ผมเหนื่อยแล้วจริงๆ นะ

07:24.040 --> 07:25.200
ตี ตีเลย ตีมาตรงนี้เลย

07:25.280 --> 07:26.440
มาๆ ใช้อันนี้ตีเลย ใช้อันนี้ตี

07:26.520 --> 07:29.040
มา ตีๆ ตีเลย มาๆ ตีๆ

07:29.120 --> 07:31.240
อาเหยา อาเหยา อย่า อย่าทำแบบนี้เลย

08:11.240 --> 08:12.800
ทำไมลูกยังมาไม่ถึงอีกเนี่ย

08:12.880 --> 08:14.440
ลูกบอกว่า ขึ้นรถแล้วไม่ใช่เหรอ

08:14.520 --> 08:17.160
นั่นสิซอสคุณเป็นไงบ้าง

08:17.240 --> 08:19.680
ตุ๋นเสร็จแล้ว เนื้อติดมันละลายหมดแล้ว

08:19.760 --> 08:20.760
ดีๆ

08:22.520 --> 08:25.040
ถ้างั้นให้ผมไปรอรับที่หน้าหมู่บ้านดีไหม

08:25.120 --> 08:26.120
งั้นคุณรีบไปเถอะ

08:26.200 --> 08:28.080
ฉันเห็นคุณนั่งไม่ติดเลย

08:28.160 --> 08:29.800
อย่างกับมีตะปูตำก้น

08:31.600 --> 08:32.679
มาแล้ว มาแล้ว

08:32.760 --> 08:33.919
เตรียมลวกเส้นเร็ว

08:36.039 --> 08:37.280
โต้ว กลับมาแล้วเหรอ

08:37.360 --> 08:38.400
พ่อคะ

08:38.480 --> 08:40.799
- ผ้ากันเปื้อนสกปรกๆ
- ตุ๋นอะไรคะเนี่ย

08:40.880 --> 08:42.360
- หอมมากเลย
- ตาแม่แล้ว

08:43.159 --> 08:44.840
เที่ยวจนติดลมเลยสิ ไม่กลับมาเลย

08:44.920 --> 08:46.400
เอวแม่หนาขึ้นอีกแล้ว

08:46.480 --> 08:48.280
เดี๋ยวเหอะ รีบไปล้างมือเลย

08:48.360 --> 08:49.320
พัสดุที่หนูส่งมาล่ะคะ

08:49.400 --> 08:50.480
อยู่ในห้องของลูกน่ะ

08:50.560 --> 08:51.920
- เร็วๆ นะ
- ค่ะ

08:52.000 --> 08:53.480
มาเร็วๆ

08:53.560 --> 08:56.440
แม่เขาทำก๋วยเตี๋ยวซอสผัดที่ลูกชอบไว้ด้วย

08:57.520 --> 08:59.640
ลวกเส้นๆ

09:05.760 --> 09:07.600
มาๆ กระเทียมดองที่ลูกชอบ

09:08.160 --> 09:09.240
ทำไมพ่อกับแม่ไม่กินล่ะ

09:09.320 --> 09:11.720
พ่อเขาบอกว่าต้องรอลูกก่อน

09:12.840 --> 09:14.360
ตอนส่งกินเกี๊ยว ตอนรับกินก๋วยเตี๋ยว

09:14.440 --> 09:16.520
แม่เขาน่ะ กลัวว่าลูกจะกินระหว่างทางมาแล้ว

09:17.280 --> 09:19.000
- มา รีบกินตอนร้อนๆ
- ค่ะ

09:19.720 --> 09:20.600
- พ่อแม่คะ
- กินหน่อย

09:20.680 --> 09:22.800
หนูเดาไว้ว่าพ่อกับแม่ต้องทำของอร่อยไว้ให้หนูแน่

09:22.880 --> 09:24.280
หนูก็เลยเก็บท้องรอไง

09:24.360 --> 09:25.600
นี่สิเรียกหลักแหลม

09:26.760 --> 09:28.040
เป็นไงบ้าง เค็มไหม

09:30.320 --> 09:32.280
อร่อยมากเลยค่ะ นัมเบอร์วันเลย

09:35.120 --> 09:37.520
แล้วพ่อแม่ของหนานหนาน เป็นยังไงบ้าง

09:39.960 --> 09:40.840
สบายดีค่ะ

09:42.120 --> 09:45.000
พวกเขาฝากหนูทักทายพ่อกับแม่มาด้วย

09:49.280 --> 09:50.800
อย่าถอนหายใจสิ

09:51.960 --> 09:53.840
บ้านใหม่เก็บของไปถึงไหนแล้วคะ

09:53.920 --> 09:54.800
เหลืออีกเดียวแล้วละ

09:54.880 --> 09:55.960
ถางที่รกๆ ออกแล้ว

09:56.600 --> 09:58.520
ทดสอบฟอร์มาลดีไฮด์แล้ว
อากาศอยู่ในระดับมาตรฐาน

09:58.600 --> 10:02.280
ช่วงนี้พ่อกับแม่ลากของไปๆ มาๆ ไม่น้อยเลย

10:03.440 --> 10:06.600
ก็ขยะในห้องลูกนั่นแหละ
เราไม่รู้ว่าต้องจัดการยังไง

10:06.680 --> 10:07.960
จะทิ้งหรือจะเก็บ

10:08.040 --> 10:09.160
รอลูกมาจัดการเอง

10:09.240 --> 10:11.640
ห้องหนูมีขยะตรงไหนคะ

10:11.720 --> 10:13.200
ลูกไปดูเองสิ

10:13.280 --> 10:15.640
นิตยสารเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ยังเก็บไว้อยู่อีก

10:15.720 --> 10:17.040
เก็บไว้ทำอะไร

10:17.120 --> 10:18.520
เก็บไว้เป็นที่ระลึกไง

10:19.120 --> 10:22.360
แม่ว่าลูกน่ะ
ไปอยู่กับยายหลิวตึกข้างๆ ได้เลย

10:22.960 --> 10:24.120
อะไรก็เก็บไว้หมด

10:24.760 --> 10:26.760
วันๆ เอาแต่เก็บขยะข้างบ้าน

10:26.840 --> 10:28.880
ลูกชาย ลูกสะใภ้พูดอะไร เธอก็ไม่ฟัง

10:28.960 --> 10:31.280
กองขยะในบ้านนั่น กองพะเนินไปหมด
จนไม่มีทางเดินแล้ว

10:32.720 --> 10:35.280
แม่ของลูกน่ะ ชอบพูดจาเวอร์วัง

10:35.960 --> 10:37.680
พ่อก็ไม่เห็นว่าของเยอะอะไร แค่ตู้ใบเดียว

10:37.760 --> 10:38.800
ไม่ถือว่าเยอะหรอก

10:39.880 --> 10:41.240
วันนั้นคุณบอกเองไม่ใช่เหรอ

10:41.320 --> 10:44.120
ขยะตู้นั้นของโต้ว เราต้องทิ้งให้ลูก

10:44.840 --> 10:46.640
ครั้งนี้คุณเปลี่ยนเป็นคนดีซะงั้น

10:46.720 --> 10:50.080
ผมบอกตอนไหน ว่าเป็นขยะ
ผมบอกว่ามันเป็นของเก่า

10:50.160 --> 10:51.760
ขยะกับของเก่า

10:51.840 --> 10:53.520
หูคุณฟังไม่ชัดเอง

10:53.600 --> 10:55.480
ได้ ครั้งหน้าถ้าคุณพูดอีก ฉันจะอัดเสียงไว้

10:55.560 --> 10:57.480
ยังไงซะ ผมก็ไม่ได้พูดแบบนั้น

10:57.560 --> 10:59.200
พ่อเขาน่ะ เรียกว่า ความจำเสื่อมแบบเลือกได้

10:59.280 --> 11:00.600
อยากจำอันไหนก็จำ

11:00.680 --> 11:02.680
ไม่อยากจำ เขาก็คิดว่าไม่เคยเกิดขึ้น

11:06.800 --> 11:08.520
(สมุดความทรงจำเพื่อนร่วมชั้น)

11:53.160 --> 11:57.320
(สวี่หงโต้ว)

12:09.840 --> 12:11.800
พี่โต้ว ป้าบอกว่าพี่กลับมาแล้ว

12:11.880 --> 12:13.400
อีกสองวันฉันกับแม่จะไปบ้านพี่นะ

12:14.040 --> 12:16.160
พี่อย่าลืมซื้อเชอร์รี่ไว้ให้ฉันด้วยนะ

12:17.560 --> 12:19.200
(ฉันมาถึงนานจิงแล้ว)

12:19.280 --> 12:20.360
(เซี่ยจือเหยา：
ได้เจอพ่อแม่คุณหรือยัง)

12:20.440 --> 12:23.880
(เซี่ยจือเหยา: ยัง เพิ่งลงเครื่อง
ฉันต้องขึ้นรถไปตัวเมืองอีก)

12:23.960 --> 12:25.160
(โอเค)

12:28.320 --> 12:32.400
(คุณกำลังทำอะไรอยู่)

12:57.120 --> 13:01.920
(วีแชตโมเมนต์:
(บะหมี่ฉีกของแม่อร่อยที่หนึ่งในจักรวาล)

13:02.520 --> 13:07.960
(ม่าย: ถ้าอิ่มแล้ว เหลือถ้วยให้เลียหน่อย)

13:08.040 --> 13:13.160
(ม่าย: ถ้าอิ่มแล้ว เหลือถ้วยให้เลียหน่อย)

13:13.240 --> 13:14.640
(ตอบกลับม่าย)

13:14.720 --> 13:19.600
ต้าม่ายเป็นแมงมุมจริงๆ ด้วย
อยู่บนใยออนไลน์ตลอด)

13:28.120 --> 13:31.200
หยางจือหนาน เกินไป เกินไปจริงๆ

13:32.120 --> 13:33.320
เราเพิ่งจะคบกัน

13:33.400 --> 13:34.680
วันเกิดแรกของเขา

13:34.760 --> 13:36.680
ฉันตั้งใจถามเขาสุดๆ ว่าวันไหน

13:36.760 --> 13:40.640
ใช้นิ้วเท้าคิดก็รู้แล้วไหม
ว่าต้องเตรียมของขวัญมาฉลองด้วยกัน

13:40.720 --> 13:42.480
สุดท้าย เมื่อตอนห้าโมงเย็น

13:42.560 --> 13:43.880
ฉันไปรับเค้ก

13:43.960 --> 13:45.960
ฉันยังตั้งใจทำผมเพื่อเขาด้วย

13:47.040 --> 13:48.440
ฉันโทรไปถามเขาว่าเลิกงานหรือยัง

13:48.960 --> 13:51.480
เขาบอกว่าวันนี้เขาไม่ได้มาทำงาน

13:51.560 --> 13:53.440
ลาพักร้อน กลับไปบ้าน

13:54.720 --> 13:56.280
เขากลับไปบ้านแล้ว

13:57.520 --> 13:59.160
ฉันถามเขาว่า กลับบ้านทำไม

13:59.800 --> 14:02.040
เขาบอกว่าเขากลับบ้านไปฉลองวันเกิด

14:02.120 --> 14:03.600
แถมยังบอกว่าไม่เป็นไร

14:03.680 --> 14:06.280
ของขวัญวันเกิด ค่อยให้พรุ่งนี้ก็ได้

14:08.920 --> 14:11.440
น่าโมโหชะมัด ฉันจะเลิกกับเขา

14:12.040 --> 14:13.160
ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก เสี่ยวฉิน

14:13.840 --> 14:16.640
เด็กนั่น เขาอาจจะไม่เคยมีแฟนมาก่อน

14:16.720 --> 14:18.000
ค่อนข้างซื่อๆ ไง

14:18.080 --> 14:19.280
เลยไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้

14:19.360 --> 14:20.360
เขาจะไม่เข้าใจได้ยังไง

14:20.440 --> 14:22.160
เขาไม่อยากอยู่กับฉันทุกวันเหรอ

14:22.240 --> 14:24.360
อยู่ด้วยกันทุกวัน เดี๋ยวก็รำคาญทุกวันสิ

14:24.440 --> 14:25.800
รำคาญฉันเหรอ

14:26.880 --> 14:28.400
เขารำคาญฉันเหรอ

14:29.000 --> 14:30.160
ไม่ได้บอกว่ารำคาญเธอ

14:30.880 --> 14:31.920
ฉันหมายถึง

14:32.000 --> 14:34.280
สองคนจะตัวติดกันตลอดไม่ได้

14:35.040 --> 14:37.200
ขนาดคนสวยยังมีวันที่มองจนเอียนเลย

14:37.280 --> 14:40.280
คบกันน่ะ เธอต้องให้พื้นที่ส่วนตัวอีกฝ่ายด้วย

14:40.920 --> 14:42.240
พื้นที่ส่วนตัวเหรอ

14:42.320 --> 14:44.200
เป็นแฟนกันต้องมีพื้นที่ส่วนตัวไปทำไม

14:44.280 --> 14:46.000
ฉันยังให้พื้นที่ส่วนตัวเขาไม่พอเหรอ

14:46.080 --> 14:48.560
ฉันก็ไม่ได้ให้เขาโทรหาตอนทำงานเสียหน่อย

14:49.200 --> 14:51.280
แค่ต้องส่งโลเคชั่นให้ทุกๆ ครึ่งชั่วโมงเท่านั้นเอง

14:53.200 --> 14:55.440
เสี่ยวฉิน ฉันไม่ได้ว่าอะไรเธอนะ

14:56.280 --> 14:57.120
หยางกว้านจิน

14:57.200 --> 14:58.920
ตอนพูดกับฉัน ระวังด้วย

14:59.000 --> 15:01.080
ถ้านับญาติกัน ฉันเป็นอาเล็กของพี่นะ

15:05.800 --> 15:07.760
เจียเป่ากับกั๋วเป่าเรียกเธอว่า พี่

15:07.840 --> 15:09.000
ฉันต้องเรียกเธอว่า อาเล็กเหรอ

15:09.080 --> 15:10.520
ถ้าบอกว่าฉันเป็นฝ่ายถูก

15:10.600 --> 15:12.240
ฉันจะเรียกว่าพี่กว้านจวิน

15:12.320 --> 15:15.880
แต่ถ้าบอกว่าฉันเป็นฝ่ายผิด
ฉันจะเรียกแบบนับญาติ

15:15.960 --> 15:17.640
(แชมเปียนสามบาร์บีคิว)

15:17.720 --> 15:19.520
ไม่ได้บอกว่าเธอผิด

15:19.600 --> 15:21.560
ฉันแค่บอกเธอจากประสบการณ์

15:22.120 --> 15:23.600
ถ้าเธออยู่ด้วยกันทุกวัน

15:23.680 --> 15:25.440
ไม่นานก็เบื่อกัน เธอรู้ไหม

15:26.560 --> 15:27.640
เขาเบื่อเหรอ

15:29.000 --> 15:30.560
เบื่อฉันงั้นเหรอ

15:31.560 --> 15:33.120
ให้ตายสิ อาเหยา อาได้ยินไหม

15:33.200 --> 15:35.440
- ฉันได้ยินแล้ว
- เขาเบื่อฉัน

15:35.520 --> 15:37.800
- ทำไมเขาเป็นแบบนี้ล่ะ
- เกินไปแล้ว

15:38.400 --> 15:40.240
หยางจือหนานเกินไปแล้ว

15:40.320 --> 15:41.640
ต้องการพื้นที่ส่วนตัวอะไร

15:41.720 --> 15:43.600
เป็นแฟนกันต้องการพื้นที่ส่วนตัวทำไม

15:43.680 --> 15:46.240
ไม่ควรอยู่กับคนที่ชอบทุกวินาทีเหรอ

15:46.320 --> 15:47.160
ใช่ไหม

15:47.240 --> 15:49.520
วันนี้เสี่ยวฉินของเรา แต่งตัวสวยขนาดนี้

15:49.600 --> 15:53.200
แถมยังซื้อเค้กมาด้วย
สุดท้าย หยางจือหนานกลับบ้านไปแล้ว

15:53.280 --> 15:56.080
เป็นแฟนกัน ก็ต้องฉลองวันเกิดกับแฟนทั้งนั้น

15:56.720 --> 15:58.120
เธอรู้ไหม มันหมายความว่ายังไง

15:58.200 --> 15:59.200
หมายความว่ายังไง

15:59.920 --> 16:01.400
หมายความว่าในใจเขาไม่เคยมีเธอเลย

16:06.120 --> 16:07.480
ไอ้สารเลวหยางจือหนาน

16:08.880 --> 16:10.320
ฉันจะเลิกกับเขา

16:10.400 --> 16:11.280
เลิกเลย

16:11.360 --> 16:13.440
ตอนนี้เลย รีบบอกเลย
โทรบอกเขาเลย บอกเลิกเลย

16:13.520 --> 16:14.400
เกินไปแล้ว

16:14.480 --> 16:15.840
เสี่ยวฉิน อย่าโทรๆ

16:15.920 --> 16:17.360
หยางกว้านจวิน หยุดอยู่ตรงนั้นเลย

16:17.440 --> 16:19.240
วันนี้ใครมาห้ามก็ไม่มีประโยชน์

16:23.120 --> 16:25.360
หยางจือหนาน ฉันให้พื้นที่ส่วนตัวกับนายแล้ว

16:25.440 --> 16:26.440
เราเลิกกัน

16:34.320 --> 16:36.320
ฉันไม่มีแฟนแล้ว

16:38.920 --> 16:40.040
เสี่ยวฉิน

16:40.120 --> 16:41.520
ฟังอาพูดนะ

16:41.600 --> 16:44.080
เราอย่าเสียน้ำตาให้ความรัก

16:48.080 --> 16:50.520
เราต้องตั้งใจทำงานให้ดี เธอเข้าใจไหม

16:52.160 --> 16:54.880
ฉันไม่มีงานด้วยซ้ำ

16:59.840 --> 17:01.160
เซี่ยจือเหยา

17:01.240 --> 17:02.840
นายใส่ไฟอะไรของนายเนี่ย

17:02.920 --> 17:04.680
เผลอแป๊บเดียว แฟนเสี่ยวฉินหายวับไปเลย

17:05.480 --> 17:08.400
วันนี้ถ้านายไม่อยู่ข้างเธอ เรื่องนี้ก็ไม่จบ

17:13.200 --> 17:17.200
ฉันว่านายน่ะ อิจฉาคนมีคู่
พอตัวเองไม่มีคู่ก็เลยอิจฉา

17:17.800 --> 17:18.599
ใช่ไหม

17:18.680 --> 17:21.720
หยางกว้านจวิน ห้ามพูดแบบนี้กับอาเหยานะ

17:21.800 --> 17:23.760
ในโลกนี้มีแค่อาเหยาที่อยู่ข้างฉัน

17:23.839 --> 17:26.240
ใช่ๆ อาเหยาจะอยู่ข้างเธอตลอดไป

17:28.640 --> 17:31.600
อาเหยา งั้นเราแต่งงานกันดีไหม

17:37.680 --> 17:39.560
สมน้ำหน้า อยากสุมไฟดีนัก

17:46.320 --> 17:47.720
เป็นอะไร ก้างติดคอเหรอ

17:48.320 --> 17:49.240
กรรมตามทันแล้ว

17:49.320 --> 17:50.160
อาเหยา

17:51.000 --> 17:52.000
- ก้างติดคอจริงเหรอ
- กินเค้กก่อน

17:54.560 --> 17:56.320
ไม่ต้องกินเค้กแล้ว ไปโรงพยาบาลเถอะ

17:56.400 --> 17:57.240
ไปๆ

17:57.320 --> 17:58.520
อาเหยา อย่าไอ

17:58.600 --> 17:59.440
ฉันกลัวนะ

18:06.040 --> 18:07.040
อย่ากลืนน้ำลายนะ

18:07.120 --> 18:08.040
อดทนไว้

18:09.200 --> 18:12.040
โชคดีที่ปักไม่ลึก ปักแค่ต่อมทอนซิล

18:12.880 --> 18:14.720
ต่อมทอนซิลของคุณนี่สวยจริงๆ

18:16.360 --> 18:17.720
ดีมาก

18:19.200 --> 18:20.120
ออกมาแล้วๆ

18:21.480 --> 18:23.520
ไม่ได้เห็นคนโดนก้างปลาใหญ่ขนาดนี้ตำมานานแล้ว

18:23.600 --> 18:25.200
คุณกลืนเข้าไปได้ยังไงเนี่ย

18:25.960 --> 18:26.800
ไม่ทันระวังน่ะครับ

18:26.880 --> 18:29.840
มีคนกินปลาแล้วก้างติดคอมาให้รักษาทุกวัน

18:29.920 --> 18:31.000
กินปลาต้องระวังให้ดี

18:31.720 --> 18:34.080
คุณยังนับว่าโชคดี รู้จักมาโรงพยาบาล

18:34.160 --> 18:35.880
หลายคนกินน้ำส้มสายชู กลืนข้าว

18:35.960 --> 18:39.000
ก้างปลาก็ยิ่งลงไปลึก
ถ้ากรีดลงคอโดนหลอดอาหารอันตรายมากนะ

18:41.960 --> 18:43.000
สักครู่นะครับ

18:43.080 --> 18:44.360
ผมขอถ่ายรูปหน่อย

18:45.040 --> 18:46.600
แฟนไม่มาด้วยเหรอคะ

18:47.560 --> 18:49.880
คนที่พาผู้หญิงคนสวยๆ มาให้น้ำเกลือ
คือคุณใช่ไหมคะ

18:55.280 --> 18:56.840
ยังดีที่ไม่เป็นไร

18:56.920 --> 18:58.280
ฉันตกใจหมดเลย

18:58.360 --> 18:59.880
- ไปเถอะ
- เสี่ยวฉิน

18:59.960 --> 19:01.920
ตอนฉันเด็กๆ ก็เคยโดนก้างติดคอ

19:02.000 --> 19:03.480
ใหญ่กว่าก้างที่ติดคอเขาอีก

19:03.560 --> 19:04.640
ใหญ่มาก

19:04.720 --> 19:06.200
ใหญ่ขนาดนั้นเลย

19:06.280 --> 19:10.120
ตอนนั้นฉันตกใจแทบแย่
ต่อไปกินปลา ต้องระวังให้มาก

19:10.880 --> 19:12.440
เมื่อกี้เธอยังจะให้เขากินเค้กอีก

19:12.520 --> 19:14.480
หมอคนนั้นก็บอกแล้ว ว่าห้ามกินอะไรเข้าไป

19:32.360 --> 19:33.960
(เซี่ยจือเหยา)

19:50.560 --> 19:51.920
(หยางจื่อ: กินปลาแล้วใครไม่โดนก้างทิ่มบ้าง)

19:52.000 --> 19:53.600
(ฉางซิน, หลี่หลินซี
สุดหล่อ ปลาดี)

19:53.680 --> 19:54.800
(หย่วน: พี่ชายผมโดนดีซะแล้ว)

19:54.880 --> 19:56.120
(ใบไม้ในป่า: เจ้านาย สมกับเป็นคุณ)

20:00.520 --> 20:01.720
(คุณเป็นไอดอลของผมจริงๆ)

20:01.800 --> 20:03.520
(น่าน่าตอบม่าย: ลืมบอกว่าชมรมยุบแล้ว)

20:03.600 --> 20:08.520
(เย่, ใส่ผักชีหนึ่งกำ, นกจันทรา
หมิงเยว่ยุ่งกับการหาเงิน, อู๋เยว่)

20:10.120 --> 20:11.920
ไม่กดไลก์ให้สักนิด

20:13.200 --> 20:14.840
ผมอุตส่าห์เฝ้าคุณให้น้ำเกลือทั้งคืนเลยนะ

20:28.040 --> 20:29.440
ก้างติดคอเหรอ

20:30.000 --> 20:31.880
(ก้างปลาชิ้นใหญ่ทิ่มต่อมทอนซิลผม)

20:31.960 --> 20:33.000
(11 ชั่วโมงก่อน)

20:33.080 --> 20:34.040
(สมกับเป็นไอดอลของฉัน)

20:42.200 --> 20:45.080
(แล้วมันไปทิ่มได้ยังไง)

20:49.280 --> 20:51.640
โต้ว ลุกมากินข้าวเช้าได้แล้ว

20:51.720 --> 20:52.960
ค่ะ

20:53.040 --> 20:53.880
เร็วๆ นะ

21:03.920 --> 21:07.360
(แม่ฉันทำบะหมี่เอง อร่อยที่สุดในโลก)

21:10.400 --> 21:11.320
เธอปวดหัวเหรอ

21:11.920 --> 21:12.760
เปล่าครับ

21:14.440 --> 21:16.240
งั้นกินข้าวดีๆ สิ

21:16.840 --> 21:19.280
ไม่กินเดี๋ยวไม่มีแรงนะ

21:19.360 --> 21:22.680
คนเราน่ะ เสียใจแล้ว ก็ต้องการพลัง

21:23.320 --> 21:26.520
ไม่ใช่สักหน่อย เสียใจอะไร ย่าก็จริงๆ เลย

21:29.920 --> 21:30.880
เดี๋ยวค่อยกิน

21:33.800 --> 21:35.160
ย่าครับ

21:35.240 --> 21:37.320
เธอไม่ส่งข้อความมาหาผมเลย

21:37.400 --> 21:39.280
ผมก็ไม่กล้าทักไปหาเธอ

21:40.080 --> 21:42.080
ทำไมทักไปก่อนไม่ได้ล่ะ

21:43.120 --> 21:45.440
โทรศัพท์เธอสัญญาณไม่ดีเหรอ

21:45.520 --> 21:46.760
ผมจริงจังนะ

21:47.760 --> 21:50.600
ก็แบบว่า อำนาจการตัดสินใจไม่ได้อยู่ในมือผม

21:50.680 --> 21:51.840
ก่อนเธอไป

21:52.480 --> 21:53.440
ผมบอกเธอไปแล้ว

21:55.040 --> 21:56.080
บอกว่าอะไร

21:59.800 --> 22:00.840
บอกว่า

22:01.680 --> 22:02.840
ผมชอบเธอ

22:10.120 --> 22:11.880
ย่าทำแบบนี้ ผมไม่พูดแล้วนะ

22:12.520 --> 22:13.640
พูดมา พูดมา

22:14.400 --> 22:16.720
เธอชอบเขา แล้วยังไงต่อ

22:17.880 --> 22:19.000
ก็ไม่ยังไง

22:19.080 --> 22:21.200
แค่บอกความรู้สึกของผมไป ก็ไม่มีอะไรต่อแล้ว

22:21.720 --> 22:22.720
แล้ว

22:22.800 --> 22:25.720
เขาบอกว่า ต่อไปห้ามติดต่อกันอีกเหรอ

22:25.800 --> 22:26.800
ไม่ใช่หรอก

22:26.880 --> 22:30.320
ก็ติดต่อกันบ่อยๆ เป็นเพื่อนกันอะไรแบบนั้น

22:30.960 --> 22:32.360
ก็แค่นั้นไง

22:32.440 --> 22:36.280
หลานพูดออกไปหมดแล้ว
ตอนนี้จะมาทำหน้าบางทำไม

22:36.840 --> 22:39.520
หน้าหนาหน่อย รุกนิดหน่อย

22:40.240 --> 22:44.920
ไม่แน่อาจจะได้คบกันทางออนไลน์ก็ได้

22:46.040 --> 22:49.360
ย่า เขาไม่ชอบรักออนไลน์ ไม่ชอบรักทางไกล

22:50.160 --> 22:52.040
งั้นเธอก็ต้องยอมลำบากหน่อยแล้วล่ะ

22:52.120 --> 22:54.920
ยูนนานบินไปปักกิ่ง ปักกิ่งบินมายูนนาน

22:55.520 --> 22:56.880
ย่ามีเงิน

22:56.960 --> 22:59.000
ย่าเก็บเงินไว้ให้เธอด้วยนะ

22:59.760 --> 23:01.480
เก็บเงินไว้ให้ผมเหรอ

23:01.560 --> 23:02.560
เก็บไว้เท่าไรแล้วล่ะ

23:03.480 --> 23:04.600
เธอรอก่อน

23:12.080 --> 23:12.920
ดูสิ

23:24.640 --> 23:25.520
นี่

23:33.040 --> 23:36.160
เงินนี่น่ะ ฉันวางแผนไว้ว่า

23:37.080 --> 23:40.920
ถ้าเธอทำธุรกิจที่นี่ไม่รอด ย่าก็จะเอาเงินให้

23:41.000 --> 23:42.360
ให้เธอกลับไปปักกิ่ง

23:43.040 --> 23:45.040
หรือไม่ก็เอาไว้ให้เธอแต่งเมีย

23:45.120 --> 23:47.880
เอาไว้เป็นเงินเริ่มต้นสร้างครอบครัว

23:48.600 --> 23:49.640
แน่นอนว่า

23:49.720 --> 23:52.200
คงไม่พอซื้อบ้าน ซื้อที่ดินหรอก

23:52.280 --> 23:54.960
แต่ว่า ใช้ในยามฉุกเฉินได้

23:58.400 --> 23:59.600
ย่าคิดว่า

24:00.400 --> 24:04.160
การที่หงโต้วกลับไป ก็เป็นเรื่องดีสำหรับพวกเธอ

24:04.920 --> 24:06.640
พวกเธอยังหนุ่มยังสาว

24:06.720 --> 24:08.800
รักง่าย หน่ายเร็ว

24:09.400 --> 24:11.320
พอเธอไป ก็ได้ลองห่างกัน

24:11.400 --> 24:14.280
ถ้าต่างคนต่างยังคิดถึงกัน

24:15.080 --> 24:18.600
งั้นก็ค่อยๆ คิดว่าทางข้างหน้าจะเดินกันไปยังไง

24:19.680 --> 24:21.160
ไม่ต้องรีบร้อนหรอก

24:25.760 --> 24:27.440
ย่ากับปู่เธอน่ะ

24:29.000 --> 24:30.600
สร้างตัวด้วยสองมือเปล่า

24:30.680 --> 24:33.240
ในชีวิตนี้มีคติพจน์อยู่อย่างหนึ่ง

24:33.920 --> 24:38.120
นั่นก็คือ ตัวเองอยากได้อะไร ก็ต้องลงมือทำเลย

24:38.680 --> 24:40.640
อย่ารอใครมาหยิบยื่นให้

24:43.880 --> 24:45.280
ปลุกใจลุกขึ้นฮึดสู้

24:45.360 --> 24:47.360
อย่าเอาแต่หมดอาลัยตายอยาก

24:47.440 --> 24:48.400
เข้าใจไหม

24:50.160 --> 24:51.320
เข้าใจแล้ว

24:51.400 --> 24:52.520
งั้นก็ตั้งใจกินข้าวซะ

24:54.480 --> 24:57.080
ย่า สมุดบัญชีนี่ ให้ผมไม่ใช่เหรอ

24:57.160 --> 24:59.560
รอเธอซื้อตั๋วเครื่องบินก่อน แล้วค่อยให้

25:00.680 --> 25:01.600
เดี๋ยวสิ

25:01.680 --> 25:03.360
แต่ว่าผมยังแปลกใจอยู่

25:03.440 --> 25:05.200
ย่าเก็บเงินไว้เยอะขนาดนี้ได้ยังไง

25:07.960 --> 25:12.000
ย่าก็โทรหาพ่อเธอวันเว้นวัน

25:12.080 --> 25:15.720
วันนี้บอกว่าปวดหัว พรุ่งนี้บอกปวดสะโพก

25:15.800 --> 25:17.000
เพื่อจะให้เอาเงินเขา

25:17.080 --> 25:18.440
มาเก็บให้เธอไงล่ะ

25:20.480 --> 25:22.480
ผมรับโทรศัพท์ก่อนนะ เสี่ยวหวง

25:23.960 --> 25:24.960
เสี่ยวหวง ว่าไง

25:25.040 --> 25:26.040
ฮัลโหล เหล่าเซี่ย

25:26.120 --> 25:28.160
อีกห้าวัน ทีมของร้านหนังสือเสาหวาจะมาที่นี่

25:28.800 --> 25:31.080
- เธอแน่ใจนะ
- แน่ใจๆ มาประชุมเร็ว

25:31.160 --> 25:32.000
ได้ๆ เดี่ยวฉันรีบไป

25:33.040 --> 25:35.720
ย่าครับ ผมต้องรีบไปประชุมที่คณะกรรมการชุมชน

25:35.800 --> 25:37.280
ไม่ได้กินข้าวอีกแล้ว

25:37.360 --> 25:39.280
- เอานี่ไปกินระหว่างทาง
- ครับ

25:39.360 --> 25:40.200
อันนั้นให้ผมใช่ไหม

25:41.560 --> 25:42.400
ขอบคุณครับย่า

25:43.280 --> 25:44.160
ไปก่อนนะ

25:56.000 --> 25:57.600
ตอนหนูอยู่ที่อวิ๋นเหมียวน่ะ

25:57.680 --> 26:01.640
ฟ้ายังไม่สาง หนูก็ตื่นขึ้นมา
ไปกินก๋วยเตี๋ยวที่ตลาดสดในตำบลแล้ว

26:02.880 --> 26:05.320
คนขี้เกียจแบบลูกตื่นเช้าเป็นด้วยเหรอ

26:05.400 --> 26:06.800
มีคนมาเรียกหนูน่ะ

26:06.880 --> 26:09.960
บ้านของเซี่ยจือเหยา อยู่ห่างจากบ้านพักหนู
แค่ซอยกันเอง

26:10.680 --> 26:13.040
หนูมองเห็นลานบ้านของเขา
ได้จากหน้าต่างของหนูเลย

26:13.120 --> 26:14.240
เขาตื่นตั้งแต่เช้า

26:14.320 --> 26:16.120
เอาก้อนหินมาปาที่หน้าต่าง

26:16.720 --> 26:19.800
หนูบอกเลยนะ ร้านเล็กๆ แบบนั้น
ถ้าไม่ใช่คนในพื้นที่ ไม่มีทางรู้จัก

26:25.000 --> 26:26.680
คนที่ลูกบอกว่า

26:26.760 --> 26:28.760
กลับบ้านไปสร้างธุรกิจที่บ้านใช่ไหม

26:28.840 --> 26:30.240
เขานั่นแหละ เขาเป็นคนดีมาก

26:34.080 --> 26:35.560
เขาอายุเท่าไรแล้ว

26:36.320 --> 26:37.200
สามสิบต้นๆ

26:40.440 --> 26:42.840
แม่ว่าคุณสมบัติของเขาฟังดูดีนะ

26:42.920 --> 26:44.200
ยังไม่เคยแต่งงานเหรอ

26:45.040 --> 26:46.720
เขายังไม่เจอคนที่เหมาะค่ะ

26:46.800 --> 26:48.960
ครั้งล่าสุดที่เขามีแฟน ก็ตอนมหาวิทยาลัยนู่น

26:50.680 --> 26:52.160
นั่นก็สิบกว่าปีแล้วนะ

26:54.880 --> 26:58.520
ที่ยังไม่หาแฟน
คงจะไม่ใช่เพราะปัญหานั้นหรือเปล่า

26:58.600 --> 26:59.520
แม่

27:01.320 --> 27:02.920
นี่ไม่ใช่เรื่องน่าอายอะไรนี่

27:03.000 --> 27:05.520
ยังไม่เจอคนที่เหมาะสม
ก็คือยังไม่เจอคนที่เหมาะไง

27:05.600 --> 27:08.080
คนทั่วไปไม่คิดถึงเรื่องปัญหาด้านสุขภาพหรอกค่ะ

27:08.840 --> 27:11.960
คนทั่วไปก็ต้องคิดเรื่องนี้แหละ
ไม่งั้นทำไมถึงไม่หาแฟนสักทีล่ะ

27:12.560 --> 27:13.640
สเปคสูงไง

27:13.720 --> 27:16.200
งั้นที่ลูกสาวแม่ไม่มีแฟน
ก็เพราะหนูมีปัญหาเหมือนกันใช่ไหม

27:16.280 --> 27:17.960
ลูกไม่มีปัญหาอยู่แล้ว

27:18.040 --> 27:20.120
ตอนนี้ ผู้หญิงแต่งงานช้าเป็นเรื่องปกติไปแล้ว

27:20.200 --> 27:21.680
แม่ แม่สองมาตรฐานนะเนี่ย

27:21.760 --> 27:25.440
แน่นอน ตัวเองเลี้ยงมา
ก็ต้องบอกว่าดีหมดแหละ ใช่ไหม

27:27.120 --> 27:28.920
แต่ทั้งสองคนอยู่ห่างกันเกินไป

27:32.160 --> 27:33.040
ลูกรีบกินเถอะ รีบกิน

27:33.120 --> 27:34.440
กินเสร็จแล้วจะพาไปเที่ยว

27:35.840 --> 27:37.400
หนูไม่ไปตกปลากับพ่อนะ

27:37.480 --> 27:40.360
ใครจะไปตกปลากัน
เราจะไปเก็บลูกพีชกัน ดีไหม

27:41.160 --> 27:42.080
เก็บลูกพีช

27:42.160 --> 27:43.000
รีบกิน

27:51.960 --> 27:55.920
ลูกพีชที่หงโต้วเก็บมา ดีทั้งนั้น

27:56.000 --> 27:58.000
ลูกนึงหนักสักสองสามขีดได้มั้ง

27:58.720 --> 28:00.200
หวานมาก

28:01.600 --> 28:02.440
เขียนว่าอะไรเหรอ

28:03.080 --> 28:05.280
หวังว่าจะได้ยินข่าวดีจากคุณ

28:06.280 --> 28:07.600
ข่าวดีเรื่องอะไร

28:07.680 --> 28:09.000
เรื่องร้านหนังสือน่ะครับ

28:11.680 --> 28:12.560
ย่า มองทางนี้หน่อยครับ

28:15.120 --> 28:17.520
รูปนี้ดีมากเลยครับ

28:17.600 --> 28:18.560
ย่าดูหน่อย

28:20.680 --> 28:21.880
เธอถ่ายย่าน่าเกลียด น่าเกลียดมาก

28:21.960 --> 28:23.840
- น่าเกลียดมาก
- นี่แหละเรียกว่าน่ารัก ย่าไม่เข้าใจ

28:23.920 --> 28:24.960
น่ารักอะไรกัน

28:25.040 --> 28:26.880
- ผมส่งไปแล้ว
- ส่งมาให้ย่า

28:28.120 --> 28:30.160
ย่าจะฟาดเธอให้ตายเลย

28:30.240 --> 28:32.880
- อย่านะ
- ผมเอาไปให้น้าหวยหลานกล่องนึงก่อนนะ

28:32.960 --> 28:35.160
เจ็บๆ ไปแล้วๆ

28:39.000 --> 28:40.040
นี่ค่ะ กินลูกพีชกัน

28:46.200 --> 28:48.200
หวาน หวานจริงๆ

28:48.280 --> 28:50.160
ส่งมาตั้งสองร้อยกว่าโล

28:50.240 --> 28:52.040
ต้องจ่ายค่าส่งเท่าไรเนี่ย

28:53.480 --> 28:54.520
น่าเสียดาย

28:54.600 --> 28:55.840
เด็กสาวนั่นเป็นคนดี

28:55.920 --> 28:57.600
น่าเสียดายที่ไม่ชินที่นี่

28:57.680 --> 28:59.240
พวกเธอดูอาเหยาก่อนหน้านี้สิ

28:59.320 --> 29:00.600
เดี๋ยวก็อารมณ์แปรปรวน

29:00.680 --> 29:01.880
เดี๋ยวก็ไม่พูดไม่จา

29:01.960 --> 29:04.000
เอาแต่อมพะนำ ไม่สดใสเลย

29:05.440 --> 29:07.280
เมื่อเช้าเขาก็มาที่นี่

29:07.360 --> 29:08.480
ดูสบายดีนะ

29:08.560 --> 29:10.680
อารมณ์ดี แถมยิ้มจนตาหยี

29:12.680 --> 29:16.040
เพราะอย่างนี้ไงคะ ผู้ชายกับผู้หญิงเลยต่างกัน

29:16.120 --> 29:18.800
ถ้าผู้ชายอกหัก อกหักได้แค่อาทิตย์เดียว

29:18.880 --> 29:20.080
แม้แต่เถ้าแก่เซี่ยก็เป็นแบบนั้น

29:20.760 --> 29:23.360
หนูหมดความหวังกับผู้ชายแล้ว

29:23.440 --> 29:26.040
เธอพูดถูก ผู้ชายน่ะลืมเร็ว

29:26.120 --> 29:27.080
ดูอย่างเป่าผิงสิ

29:27.160 --> 29:30.840
เหล่ากวนไม่อยู่แล้ว
หลายปีมานี้ก็ไม่คิดที่จะหาคนอื่น

29:30.920 --> 29:32.680
- ใช่
- ส่วนอีกาเฒ่านั้น

29:32.760 --> 29:35.720
เมียตายยังไม่ครบร้อยวัน

29:35.800 --> 29:37.320
ก็ไปหาแม่สื่อให้แนะนำเมียใหม่ซะแล้ว

29:38.200 --> 29:39.040
หน้าไม่อาย

29:39.120 --> 29:40.960
ตาแก่นั่นหน้าไม่อายจริงๆ

29:41.040 --> 29:42.120
- หน้าไม่อาย
- หน้าไม่อาย

29:43.240 --> 29:44.240
แต่ว่านะฉู่ฉู่ เสี่ยวเยว่

29:44.320 --> 29:46.200
พวกเธออย่าเพิ่งหมดหวังนะ

29:46.280 --> 29:47.800
ยังมีผู้ชายดีๆ อยู่

29:47.880 --> 29:49.760
อย่างเช่นกว้านจินของน้า

29:51.480 --> 29:53.480
เจ้าเด็กกว้านจินนั่นไม่เลวจริงๆ

29:54.080 --> 29:55.840
เธออย่าไปหัดคุยโม้เหมือนอากุ้ยเลย

29:55.920 --> 29:57.120
เจอกับตัวเดี๋ยวก็รู้เอง

29:58.320 --> 29:59.480
ก็จริง

29:59.560 --> 30:00.600
หวานไหม

30:00.680 --> 30:01.520
หวานค่ะ

30:10.000 --> 30:10.840
อ้าปาก

30:13.760 --> 30:16.160
- หวานไหม
- หวาน

30:18.000 --> 30:20.360
พี่อย่าเอามองผม พี่เองก็ลองกินด้วยสิ

30:26.160 --> 30:27.000
หวาน

30:27.680 --> 30:28.520
จริงสิ พี่ม่านจวิน

30:29.040 --> 30:31.040
พี่ขอขวดเหล้า

30:31.120 --> 30:32.760
กับกระป๋องเบียร์จากน่าน่า ไปทำอะไร

30:33.800 --> 30:34.840
ฉันจะแสดงมายากล

30:35.960 --> 30:37.280
ความลับซะด้วย

30:38.480 --> 30:40.680
ต่อไปกินลูกพีชหมดแล้ว

30:40.760 --> 30:41.640
เก็บเมล็ดไว้ให้ฉันนะ

30:42.440 --> 30:43.520
พี่จะเอาไปทำอะไร

30:44.440 --> 30:46.080
นี่คือสิ่งมีชีวิตทั้งนั้น

30:46.160 --> 30:47.080
เข้าใจไหม

30:50.920 --> 30:51.840
เอนตัวมาซิ

30:53.480 --> 30:56.040
ผมเธอยาวเกินไปแล้วมั้ง

30:56.120 --> 30:57.360
เดี๋ยวฉันตัดให้

30:58.000 --> 30:59.440
พี่ตัดเป็นด้วยเหรอ

30:59.520 --> 31:01.600
แน่นอน ผมของลูกสาวฉัน ฉันก็เป็นคนตัด

31:01.680 --> 31:02.880
งั้นก็เยี่ยมไปเลย

31:02.960 --> 31:05.280
ผมจะบอกให้ ร้านตัดผมที่นี่แพงมาก

31:05.360 --> 31:07.160
แค่ตัดผมไม่กี่ฉับก็หลายหยวนแล้ว

31:07.240 --> 31:09.440
เพื่อเป็นการตอบแทน เธอต้องร้องเพลงให้ฉันฟัง

31:09.520 --> 31:11.800
ได้อยู่แล้ว พี่อยากฟังเพลงอะไร

31:11.880 --> 31:13.000
สายลม

31:17.040 --> 31:18.160
ผมไปหยิบกีตาร์ก่อน

31:21.040 --> 31:21.880
เจียฮุ่ย

31:38.880 --> 31:39.880
สวัสดีค่ะ

31:39.960 --> 31:43.000
- สวัสดีค่ะ
- นี่คือลูกพีชลอยแก้ว เมนูพิเศษของร้านเรา

31:43.080 --> 31:44.360
พวกคุณลองชิมดูนะคะ

31:44.440 --> 31:45.560
ได้ค่ะ ขอบคุณ

31:45.640 --> 31:47.080
- ครับ ขอบคุณครับ
- ไม่ต้องเกรงใจค่ะ

31:54.160 --> 31:55.000
สวัสดีค่ะ

31:55.600 --> 31:57.800
นี่คือลูกพีชลอยแก้ว เมนูพิเศษของร้านเรา

31:57.880 --> 31:59.160
- เชิญชิมดูก่อนนะคะ
- ขอบคุณค่ะ

31:59.240 --> 32:00.720
- ขอบคุณค่ะ
- ด้วยความยินดีค่ะ

32:02.200 --> 32:03.080
ทานให้อร่อยนะคะ

32:05.760 --> 32:08.160
ท่าทางของพวกนายไม่เป็นธรรมชาติ ปลอมไป

32:08.240 --> 32:10.600
ไหน หันหน้ามองกันหน่อย มองหน้ากัน

32:10.680 --> 32:12.840
แล้วก็ ฉีกยิ้มหน่อย เงยหน้าขึ้น

32:13.440 --> 32:15.240
ทำท่าเหมือนลูกพีชนี่ อร่อยมาก

32:15.320 --> 32:16.240
ใช่ แบบนั้นเลย

32:16.320 --> 32:17.720
สาม สอง หนึ่ง

32:19.320 --> 32:21.120
ดีมาก ไปทำงานต่อไป

32:25.320 --> 32:26.840
ทำไมฉันรู้สึกว่า พวกเราโดนหลอกใช้เลย

32:28.280 --> 32:29.600
ช่างเรื่องโดนหลอกใช้เถอะ

32:29.680 --> 32:33.640
ตอนนี้ฉันกังวลว่า เขาคลั่งรักขนาดนี้
จะถูกสวี่หงโต้วหลอกกลับปักกิ่งหรือเปล่า

32:38.120 --> 32:39.040
ไม่อยากกินแล้ว

32:58.680 --> 33:01.800
เรามาดูกันว่า คุณป้า
เตรียมของอะไรไว้ให้หนูบ้าง

33:08.120 --> 33:09.400
รองเท้าหัวเสือเหรอ

33:10.680 --> 33:12.520
นี่น่ะ คุณย่าทำให้ฉัน ตอนอยู่ที่ยูนนาน

33:13.200 --> 33:14.240
เธอไม่เอาตังค์ด้วยนะ

33:14.320 --> 33:16.240
ทุกฝีเข็มมาจากใจคุณย่าเลย

33:19.280 --> 33:20.720
ถ้าคุณยายยังอยู่

33:21.880 --> 33:23.800
คงต้องทำรองเท้าหัวเสือให้ลูกแน่นอน

33:23.880 --> 33:27.120
ที่ตัวคุณย่ามีกลิ่นเหมือนคุณยายด้วยนะ
เธอลองดมสิ

33:30.200 --> 33:31.040
จริงๆ ด้วย

33:33.760 --> 33:35.440
เป็นกลิ่นถั่วต้ม

33:36.080 --> 33:37.400
ไม่ใช่กลิ่นขนมปังปิ้งเหรอ

33:38.000 --> 33:39.600
กลิ่นถั่วต้ม

33:45.960 --> 33:47.440
เธอรีบเช็ดน้ำตาเดี๋ยวนี้เลย

33:47.520 --> 33:50.520
เดี๋ยวแม่มาเห็น จะคิดว่าฉันทำอะไรเธอหรอก

33:51.520 --> 33:53.360
ฉันไม่เป็นไร คนท้องก็งี้แหละ

33:53.440 --> 33:55.080
อารมณ์อ่อนไหวเป็นพิเศษ

33:59.960 --> 34:00.960
เข่อซิน

34:01.840 --> 34:03.120
สามีเธอดีกับเธอไหม

34:03.760 --> 34:05.280
ก็ดีนะ

34:05.360 --> 34:07.040
พวกเราสองคนขี้เกียจกันทั้งคู่

34:07.120 --> 34:08.719
แม่เขาตามใจ จนเขาทำอะไรไม่เป็น

34:08.800 --> 34:10.679
แม่ฉันเองก็ตามใจ จนฉันทำอะไรไม่เป็น

34:10.760 --> 34:13.280
ทำตัวเป็นเด็กทั้งสองคน ไม่มีใครเกลียดกันลง

34:14.080 --> 34:16.199
เธอช่างมีวาสนาในหมู่คนโง่จริงๆ

34:17.520 --> 34:20.080
พี่รอง ฉันได้คนไม่เอาไหนมา

34:20.159 --> 34:22.520
พี่ต้องมองหาคนดีๆ นะ

34:25.480 --> 34:26.320
ต้องดีขนาดไหน

34:28.239 --> 34:30.520
ก่อนอื่น ต้องหล่อ หาเงินได้

34:30.600 --> 34:32.960
แล้วก็นะ ครอบครัวต้องดี

34:33.040 --> 34:34.320
พ่อแม่มีเหตุผล

34:35.000 --> 34:36.639
มีกำลังซื้อบ้านที่ปักกิ่งได้

34:36.719 --> 34:38.960
อย่างน้อยทะเบียนบ้านก็ต้องอยู่ที่ปักกิ่งด้วย

34:39.880 --> 34:41.280
แล้วถ้าไม่ใช่ที่ปักกิ่งล่ะ

34:41.360 --> 34:42.679
งั้นเซี่ยงไฮ้ก็ได้

34:44.719 --> 34:46.000
แล้วยูนนานล่ะ

34:46.080 --> 34:46.920
ยูนนานเหรอ

34:47.560 --> 34:48.760
ยูนนานก็

34:50.560 --> 34:51.840
พี่แอบชอบใครที่ยูนนานเหรอ

34:53.159 --> 34:55.480
พี่แอบปิ๊งกับเขาในชั่วข้ามคืนเหรอ

34:56.440 --> 34:57.600
เธอพูดบ้าอะไรเนี่ย

34:57.680 --> 34:59.320
อย่าให้แม่เธอกับแม่ฉันได้ยินเชียวนะ

34:59.400 --> 35:00.240
พี่ชอบใครเหรอ

35:00.840 --> 35:01.960
ฉันจะบอกเธอให้นะ

35:02.040 --> 35:03.920
ถ้าไม่ติดว่าเธอท้องอยู่ ฉันตีเธอไปแล้ว

35:04.000 --> 35:05.840
พูดอะไรออกมาเนี่ย

35:05.920 --> 35:08.840
ลูกจ๋า แม่กลัวมากเลย

35:08.920 --> 35:11.080
ป้าของหนูทำไมหัวร้อนแล้วล่ะ

35:11.160 --> 35:12.640
เธอนั่นแหละ น่ารำคาญ

35:14.160 --> 35:15.400
เข้าเรื่องเถอะ

35:15.480 --> 35:17.280
พี่หางานใหม่ได้หรือยัง

35:18.280 --> 35:19.680
งานใหม่เหรอ

35:20.640 --> 35:24.240
ป้าบอกว่าพี่ทำงานอยู่โรงแรมที่ปักกิ่งมาสิบปีแล้ว

35:24.320 --> 35:26.000
อยู่จนเบื่อเลยอยากเปลี่ยนงานใหม่

35:27.680 --> 35:28.520
เป็นไงบ้าง

35:39.720 --> 35:41.440
- ระวัง
- แม่คะ

35:44.120 --> 35:45.920
มีอะไรให้หนูช่วยไหม

35:46.000 --> 35:47.800
ลูกน่ะ ไปรอกินเฉยๆ เถอะ

35:55.960 --> 35:56.800
แม่

35:57.400 --> 36:00.920
แม่ แม่อยู่นั่นแหละ
เป็นแพะหรือไง มีอะไรก็พูดมา

36:03.960 --> 36:05.880
แม่รู้ได้ยังไงว่าหนูลาออกแล้ว

36:08.000 --> 36:10.400
บ้านน้าซุนน่ะ จะไปเที่ยวที่ปักกิ่งกันใช่ไหม

36:10.480 --> 36:12.400
น้าก็เลยโทรศัพท์ โทรไปที่โรงแรมของลูก

36:12.480 --> 36:15.240
เผื่อบอกชื่อลูกแล้วจะได้ลดราคา

36:15.320 --> 36:18.040
สุดท้ายพนักงานบอกว่า ผู้จัดการสวี่ลาออกแล้วค่ะ

36:23.200 --> 36:24.080
สวี่หงโต้วเอ๊ย

36:24.160 --> 36:26.600
เขาเรียกว่าอะไรนะ สวรรค์มีตาใช่ไหม

36:26.680 --> 36:30.920
ดูลูกสิ ตั้งแต่เด็กจนโต
แค่พูดโกหกก็ถูกเปิดเผยทันที

36:32.160 --> 36:34.480
แม่รู้ว่าหนูลาออก ทำไมไม่ถามหนูเลยล่ะ

36:35.360 --> 36:37.160
แม่เห็นลูกไปเที่ยวข้างนอกสบายใจ

36:37.240 --> 36:39.040
จะให้ถามอะไร กลับมาค่อยคุยกันก็ได้

36:39.880 --> 36:41.280
แต่กลับมาก็ไม่เห็นถามเลยนี่คะ

36:42.360 --> 36:43.800
งั้นลูกพูดมา

36:44.720 --> 36:46.200
ความจริงแล้ว ไม่มีอะไรหรอก

36:46.280 --> 36:49.040
ก็แม่ให้หนูทำตัวเป็น
นกฝึกบินก่อนคนอื่น ตั้งแต่เด็กจนโต

36:49.120 --> 36:51.440
ตอนนี้นกน้อยตัวนี้บินไม่ไหวแล้ว เหนื่อยแล้ว

36:51.520 --> 36:53.720
อยากหยุดพักหายใจหายคอหน่อย

36:54.760 --> 36:56.440
ไม่บินก็ไม่บิน

36:56.520 --> 36:58.160
บินกลับรังมาก็ไม่เสียหาย

36:59.040 --> 37:01.080
พวกเราสามคน รอสวี่หงหมี่

37:01.160 --> 37:02.360
จับแมลง

37:02.440 --> 37:03.760
มาป้อนพวกเรากินก็ได้

37:04.360 --> 37:08.040
ก็เหมือนกับรังนกนางแอ่นใต้ชายคาบ้านยายไง

37:10.040 --> 37:11.280
แม่

37:11.360 --> 37:12.960
หนูจริงจังนะ

37:14.520 --> 37:16.000
ได้ บอกมา

37:16.080 --> 37:17.120
จะทำอะไรต่อ

37:21.320 --> 37:24.520
พ่อกับพี่ อยากให้ลูกไปเซี่ยงไฮ้

37:26.400 --> 37:28.920
จริงๆ แล้วมี เพื่อนฝ่ายบุคคลมาหาหนู

37:29.720 --> 37:31.720
แผนกจัดอบรมของโรงแรม กำลังหาคนอยู่

37:31.800 --> 37:33.360
งานเหมาะกับหนูมากเลย

37:33.440 --> 37:35.720
เข้างานเลิกงานตามเวลาปกติ

37:35.800 --> 37:37.440
ไม่ต้องสแตนด์บาย 24 ชั่วโมง

37:38.760 --> 37:40.240
งั้นก็ดีเลยสิ

37:40.320 --> 37:42.200
ลูกคิดว่าเหมาะก็ดีแล้ว

37:42.280 --> 37:43.760
ลูกไม่ต้องสนแม่กับพ่อหรอก

37:43.840 --> 37:45.880
พวกเรายังมีเงินเก็บอยู่ เราใช้จ่ายไม่เยอะ

37:46.480 --> 37:48.360
อีกอย่าง ยังมีพี่เขาคอยดูอยู่

37:48.440 --> 37:50.880
ขอแค่ลูกอิ่ม ทั้งบ้านก็ไม่หิวแล้ว

37:50.960 --> 37:52.600
ลูกไม่ต้องกดดันขนาดนั้นหรอก

37:54.000 --> 37:56.520
แต่หนูไม่อยากด้อยไปกว่าพี่เยอะนัก

37:58.360 --> 38:00.760
ลูกจะไปเปรียบเทียบกับพี่เขาทำไม

38:00.840 --> 38:02.600
หนูไม่ได้เปรียบเทียบกับพี่

38:02.680 --> 38:05.960
ตั้งแต่เด็กจนโต พ่อกับแม่นั่นแหละ
ชอบเปรียบเทียบหนูกับพี่

38:07.920 --> 38:08.960
เป็นความผิดแม่เอง

38:09.040 --> 38:10.040
แม่ไม่ควรเปรียบเทียบขนาดนั้น

38:10.640 --> 38:13.120
เราผิดเอง แม่ขอโทษนะ แม่ผิดไปแล้ว

38:13.200 --> 38:14.960
แม่ สำนึกผิดเร็วไปไหมเนี่ย

38:15.040 --> 38:16.360
เปิดก่อนได้เปรียบสุดๆ

38:16.440 --> 38:17.680
หนูไม่รู้จะพูดอะไรเลย

38:18.840 --> 38:20.600
ไม่รู้จะพูดอะไรก็ไม่ต้องพูด

38:20.680 --> 38:21.920
รอกินเฉยๆ ก็พอแล้ว

38:22.600 --> 38:23.640
ไม่เติมน้ำแล้วเหรอ เกี๊ยวน่ะ

38:23.720 --> 38:25.680
ไม่ต้องยุ่งแล้ว ไปรอกินไป

38:34.880 --> 38:37.440
คนพวกนี้เลวจริงๆ

38:39.960 --> 38:40.880
ดีจริงๆ

38:47.120 --> 38:47.960
เรียบร้อย

38:48.720 --> 38:50.440
- ตาผมแล้ว
- ได้

38:55.040 --> 38:56.480
เดี๋ยวย่านวดให้เธอเอง

38:57.840 --> 38:59.280
เป็นไง

38:59.360 --> 39:00.240
แรงนี่

39:02.800 --> 39:04.040
(เซี่ยจือเหยา)

39:04.120 --> 39:06.280
(เซี่ยจือเหยา: คุณเก็บลูกพีชมาเท่าไรเนี่ย
แบ่งทุกคนได้หมดเลย ลำบากคุณแล้ว)

39:06.360 --> 39:08.680
(อยู่ที่บ้านคงมีอะไรสนุกๆ ให้ทำละสิ
ไม่ตอบข้อความบ้างเลย)

39:23.640 --> 39:24.480
เป็นอะไร

39:27.080 --> 39:28.000
ใครกัน

39:28.960 --> 39:30.200
หงโต้วโทรหาผมแล้ว

39:31.200 --> 39:32.280
รับสิ

39:38.320 --> 39:40.280
เจ้าเด็กโง่นี่

39:51.440 --> 39:53.040
(รับสาย)

39:55.120 --> 39:57.160
ฮัลโหล ได้ยินชัดไหม

39:57.240 --> 39:59.880
ฮัลโหล คุณกำลังยุ่งเหรอ ตั้งนานกว่าจะรับ

40:00.840 --> 40:03.680
เมื่อกี้ย่าอยู่ข้างๆ น่ะ ผมขึ้นมารับข้างบน

40:05.880 --> 40:07.120
กำลังทำอะไรอยู่เหรอ

40:08.480 --> 40:09.640
กำลังเก็บหนังสือน่ะ

40:09.720 --> 40:11.280
เตรียมย้ายบ้านอีกไม่กี่วัน

40:16.480 --> 40:19.080
เมื่อตอนบ่าย ที่ไม่ได้ตอบแชต

40:19.160 --> 40:22.240
น้าฉันพาลูกพี่ลูกน้องมาเล่นที่บ้าน
วุ่นวายกันใหญ่เลย

40:22.320 --> 40:24.040
ทุกคนมาห่อเกี๊ยวกัน

40:24.120 --> 40:26.240
น้องฉันท้องอยู่ ท้องเธอใหญ่มาก

40:26.320 --> 40:27.480
เลยอยู่เป็นเพื่อนเธอ

40:29.880 --> 40:30.720
มิน่าล่ะ

40:31.440 --> 40:33.800
จริงๆ แล้ว ถ้าคุณโทรมาตอนบ่าย
ผมก็รับไม่ได้เหมือนกัน

40:33.880 --> 40:35.480
ผมประชุมเรื่องร้านหนังสือในชุมชนอยู่น่ะ

40:36.400 --> 40:37.480
มีความคืบหน้าไหม

40:38.680 --> 40:40.760
อีกไม่กี่วันจะมีทีมเข้ามาตรวจสอบ

40:40.840 --> 40:41.960
เราคุยเรื่องการต้อนรับ

40:42.040 --> 40:43.600
ผมทำหน้าที่ติดต่อในชุมชน

40:47.320 --> 40:50.200
แล้วก็ที่โฮมสเตย์ อีกสองสามวันจะมีคนมาดูที่

40:51.320 --> 40:52.200
ขายต่อยากไหม

40:52.720 --> 40:53.600
ก็พอสมควร

40:53.680 --> 40:55.760
คนที่อยากได้น่ะ ให้ราคาต่ำมาก

40:55.840 --> 40:57.160
ความจริงก็อยากฉวยโอกาสนั่นแหละ

40:57.240 --> 40:58.760
เจ้าของคนก่อนต้องการใช้เงินด่วน

40:58.840 --> 41:00.920
ราคานั่น ลดลงสุดๆ แล้ว

41:03.200 --> 41:04.400
งั้นเหรอ

41:06.600 --> 41:07.720
ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว

41:08.320 --> 41:09.320
มีแต่เรื่องวุ่นวายใจ

41:21.480 --> 41:23.000
- เส้นที่แม่คุณทำ
- คอคุณเป็นยังไงบ้าง

41:27.720 --> 41:29.440
คุณเห็นแล้ว ทำไมไม่กดถูกใจให้ผมล่ะ

41:30.280 --> 41:32.920
ตอนฉันเห็น คุณก็โพสต์ไป 11 ชั่วโมงแล้ว

41:34.000 --> 41:36.160
อีกอย่าง กดถูกใจเหมาะกับเรื่องแบบนี้ที่ไหนกัน

41:36.240 --> 41:37.600
ผมไม่อะไรอยู่แล้ว

41:40.200 --> 41:42.160
คุณก็ไม่ได้กดถูกใจให้ฉันเหมือนกันนี่

41:42.240 --> 41:44.920
ตอนผมเห็น ก็ผ่านไปสิบกว่าชั่วโมงเหมือนกัน

41:45.000 --> 41:47.040
ตอนคุณโพสต์ ผมไปโรงพยาบาลไง

41:48.240 --> 41:49.280
ก็ได้

41:51.840 --> 41:54.520
งั้นไม่โกรธกันแล้วนะ

41:58.080 --> 42:00.720
ถ้าอย่างนั้นเวลาปกติ คุยกันบ่อยขึ้นได้ไหม

42:06.400 --> 42:07.640
คุณขำอะไร

42:08.240 --> 42:09.880
มีความสุขหัวเราะไม่ได้เหรอ

42:09.960 --> 42:11.240
คุณกลับบ้านไม่ดีใจหรือไง

42:16.680 --> 42:18.160
ฉันวางก่อนนะ

42:18.240 --> 42:20.080
คุณรีบพักผ่อนนะ ฝันดีค่ะ

42:21.280 --> 42:22.720
ได้ งั้นแค่นี้นะ

42:22.800 --> 42:23.760
ฝันดีครับ

42:41.160 --> 42:42.400
ทำอะไรกันคะ

42:42.480 --> 42:43.560
แม่เขามาแอบฟัง