(หลุมศพของเฉินหนานซิง)
หนานหนาน
หงโต้วมาไกลเพื่อมาเยี่ยมลูกเลยนะ
ลูกอยู่บนสวรรค์ ต้องคุ้มครองเธอให้ดี ให้ใช้ชีวิตและการงานราบรื่นนะ
ให้เธอพักผ่อนให้ดีก็พอแล้วค่ะ
ไม่ต้องเปลืองแรงมาคุ้มครองหนูหรอก
ให้สาวๆ เขาได้คุยกันเถอะ
เราไปกันเถอะ
จริงด้วยๆ
ไม่ต้องรีบนะ
เราไปรอที่ลานจอดรถ
(หาเพื่อนใหม่)
ดูนี่สิ
ฉันค่อยๆ เก็บสะสมมาน่ะ
เรื่องที่เธอกำชับฉันน่ะ
ฉันเกือบทำได้ครบแล้วนะ
หาเพื่อน
กินอาหารอร่อย เที่ยวเล่นให้สนุก
ได้รู้สึกกลับไปเหมือนตอนเด็กๆ
ความรู้สึกเป็นยังไงน่ะเหรอ ก็แบบว่า
ฉันก็ไม่รู้จะพูดยังไง
ก็คงเป็น ความรู้สึกที่ใกล้เคียงกับความสุขที่สุดมั้ง
เดี๋ยวเอารูปให้ดู
(ที่นี่แดดจ้าตลอดเลย ดีจัง)
(ต้าม่ายรักการมีความฝัน)
ซุปดอกหยางน้ำ ยังจำได้ไหม
แล้วก็อันนี้
(รูปเซี่ยจือเหยาวันนี็)
หล่อไหม
สัญญาของเรา จะมีผลตลอดไป
คุณลุงคุณป้า หนูไปก่อนนะคะ
รักษาสุขภาพด้วย
เอาละๆ รีบไปเถอะ เดี๋ยวรถรอนาน
เดินทางปลอดภัยนะ
ถึงแล้วบอกด้วย ฝากทักทายพ่อแม่หนูด้วยนะ
กลับดีๆ นะ
นี่คือพัสดุตีกลับ ไม่ใช่ถังขยะนะ
ยังต้องเอาไปขายต่ออีก โยนแบบนี้ได้ยังไง
ก็แค่ใบชาไม่ใช่เหรอ
ใบชาแล้วโยนได้เหรอ
ใบชาจะไม่หักหรือไง กระป๋องชาจะไม่บุบใช่ไหม
แกทำอะไรของแก
แค่ลูบนิดเดียวเอง แกเกือบเตะโดนคนอื่นเลยนะ
ถ้าเตะโดนคนอื่นขึ้นมา พ่อต้องชดใช้นะ
บ้านเรามีหนี้เยอะแค่ไหน แกรู้ไหม
เอาแกไปจำนำดีไหม หา
เดี๋ยว แกมีโมโหเหรอ พูดไม่กี่คำก็มีโมโหแล้ว
พ่อก็มีโมโหเป็นนะ
เย็นนี้ไม่ต้องกินข้าวเลย
นายสอบได้ที่ 14 ก็กล้าเถียงกับแม่นายแล้วเหรอ
งั้นถ้านายสอบติดมหาวิทยาลัยชิงหัว ทั้งบ้านไม่ต้องคุกเข่าต้อนรับนายเลยเหรอ
นายดูพฤติกรรมตัวนายสิ
อย่างนายนี่เรียกว่าดีใช่ไหม
ได้ งั้นวันนี้ฉันจะสั่งสอนนายเอง
นายไม่รู้ตัวเองใช่ไหม ว่าควรทำตัวที่โรงเรียนยังไง
ใครเป็นหัวขโมยกันแน่
แกนั่นแหละ
แกขโมยที่ดิน
- แถมยังยึดไปเยอะอีก - ค่อยๆ พูดกันเถอะนะคะ
- แกวัดไปสิ - เดี๋ยวสิ คุณอา
วัดเลย
- ให้เสี่ยวหวงพาไปวัดดูเลย - เราค่อยๆ คุยกันนะคะ
ไปดูกันว่า มันล้ำเขตของแกไหม
- คืนข้าวโพดฉันมา - ไม่ได้นะคะ
- อย่าลงไม้ลงมือนะคะ - แกคืนข้าวโพดฉันมา
เลิกทะเลาะกันได้เลย
(สถานีบริการประชาชน หมู่บ้านอวิ๋นเหมียว)
พวกอาทั้งสองคน
พูดไม่เข้าใจกันแล้วใช่ไหม
มา ตีเลย
อาดูสิ อาทำอะไรกับผมไว้ จนตอนนี้ยังไม่หายดีเลย
ตีมาเลย ระบายความโกรธมาที่ผมเต็มที่เลย
อย่าทำแบบนี้ทุกปีได้ไหม
หว่านเมล็ดก็ตีกันที เก็บเกี่ยวก็ตีกันที
ผมเหนื่อยแล้วจริงๆ นะ
ตี ตีเลย ตีมาตรงนี้เลย
มาๆ ใช้อันนี้ตีเลย ใช้อันนี้ตี
มา ตีๆ ตีเลย มาๆ ตีๆ
อาเหยา อาเหยา อย่า อย่าทำแบบนี้เลย
ทำไมลูกยังมาไม่ถึงอีกเนี่ย
ลูกบอกว่า ขึ้นรถแล้วไม่ใช่เหรอ
นั่นสิซอสคุณเป็นไงบ้าง
ตุ๋นเสร็จแล้ว เนื้อติดมันละลายหมดแล้ว
ดีๆ
ถ้างั้นให้ผมไปรอรับที่หน้าหมู่บ้านดีไหม
งั้นคุณรีบไปเถอะ
ฉันเห็นคุณนั่งไม่ติดเลย
อย่างกับมีตะปูตำก้น
มาแล้ว มาแล้ว
เตรียมลวกเส้นเร็ว
โต้ว กลับมาแล้วเหรอ
พ่อคะ
- ผ้ากันเปื้อนสกปรกๆ - ตุ๋นอะไรคะเนี่ย
- หอมมากเลย - ตาแม่แล้ว
เที่ยวจนติดลมเลยสิ ไม่กลับมาเลย
เอวแม่หนาขึ้นอีกแล้ว
เดี๋ยวเหอะ รีบไปล้างมือเลย
พัสดุที่หนูส่งมาล่ะคะ
อยู่ในห้องของลูกน่ะ
- เร็วๆ นะ - ค่ะ
มาเร็วๆ
แม่เขาทำก๋วยเตี๋ยวซอสผัดที่ลูกชอบไว้ด้วย
ลวกเส้นๆ
มาๆ กระเทียมดองที่ลูกชอบ
ทำไมพ่อกับแม่ไม่กินล่ะ
พ่อเขาบอกว่าต้องรอลูกก่อน
ตอนส่งกินเกี๊ยว ตอนรับกินก๋วยเตี๋ยว
แม่เขาน่ะ กลัวว่าลูกจะกินระหว่างทางมาแล้ว
- มา รีบกินตอนร้อนๆ - ค่ะ
- พ่อแม่คะ - กินหน่อย
หนูเดาไว้ว่าพ่อกับแม่ต้องทำของอร่อยไว้ให้หนูแน่
หนูก็เลยเก็บท้องรอไง
นี่สิเรียกหลักแหลม
เป็นไงบ้าง เค็มไหม
อร่อยมากเลยค่ะ นัมเบอร์วันเลย
แล้วพ่อแม่ของหนานหนาน เป็นยังไงบ้าง
สบายดีค่ะ
พวกเขาฝากหนูทักทายพ่อกับแม่มาด้วย
อย่าถอนหายใจสิ
บ้านใหม่เก็บของไปถึงไหนแล้วคะ
เหลืออีกเดียวแล้วละ
ถางที่รกๆ ออกแล้ว
ทดสอบฟอร์มาลดีไฮด์แล้ว อากาศอยู่ในระดับมาตรฐาน
ช่วงนี้พ่อกับแม่ลากของไปๆ มาๆ ไม่น้อยเลย
ก็ขยะในห้องลูกนั่นแหละ เราไม่รู้ว่าต้องจัดการยังไง
จะทิ้งหรือจะเก็บ
รอลูกมาจัดการเอง
ห้องหนูมีขยะตรงไหนคะ
ลูกไปดูเองสิ
นิตยสารเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ยังเก็บไว้อยู่อีก
เก็บไว้ทำอะไร
เก็บไว้เป็นที่ระลึกไง
แม่ว่าลูกน่ะ ไปอยู่กับยายหลิวตึกข้างๆ ได้เลย
อะไรก็เก็บไว้หมด
วันๆ เอาแต่เก็บขยะข้างบ้าน
ลูกชาย ลูกสะใภ้พูดอะไร เธอก็ไม่ฟัง
กองขยะในบ้านนั่น กองพะเนินไปหมด จนไม่มีทางเดินแล้ว
แม่ของลูกน่ะ ชอบพูดจาเวอร์วัง
พ่อก็ไม่เห็นว่าของเยอะอะไร แค่ตู้ใบเดียว
ไม่ถือว่าเยอะหรอก
วันนั้นคุณบอกเองไม่ใช่เหรอ
ขยะตู้นั้นของโต้ว เราต้องทิ้งให้ลูก
ครั้งนี้คุณเปลี่ยนเป็นคนดีซะงั้น
ผมบอกตอนไหน ว่าเป็นขยะ ผมบอกว่ามันเป็นของเก่า
ขยะกับของเก่า
หูคุณฟังไม่ชัดเอง
ได้ ครั้งหน้าถ้าคุณพูดอีก ฉันจะอัดเสียงไว้
ยังไงซะ ผมก็ไม่ได้พูดแบบนั้น
พ่อเขาน่ะ เรียกว่า ความจำเสื่อมแบบเลือกได้
อยากจำอันไหนก็จำ
ไม่อยากจำ เขาก็คิดว่าไม่เคยเกิดขึ้น
(สมุดความทรงจำเพื่อนร่วมชั้น)
(สวี่หงโต้ว)
พี่โต้ว ป้าบอกว่าพี่กลับมาแล้ว
อีกสองวันฉันกับแม่จะไปบ้านพี่นะ
พี่อย่าลืมซื้อเชอร์รี่ไว้ให้ฉันด้วยนะ
(ฉันมาถึงนานจิงแล้ว)
(เซี่ยจือเหยา： ได้เจอพ่อแม่คุณหรือยัง)
(เซี่ยจือเหยา: ยัง เพิ่งลงเครื่อง ฉันต้องขึ้นรถไปตัวเมืองอีก)
(โอเค)
(คุณกำลังทำอะไรอยู่)
(วีแชตโมเมนต์: (บะหมี่ฉีกของแม่อร่อยที่หนึ่งในจักรวาล)
(ม่าย: ถ้าอิ่มแล้ว เหลือถ้วยให้เลียหน่อย)
(ตอบกลับม่าย)
ต้าม่ายเป็นแมงมุมจริงๆ ด้วย อยู่บนใยออนไลน์ตลอด)
หยางจือหนาน เกินไป เกินไปจริงๆ
เราเพิ่งจะคบกัน
วันเกิดแรกของเขา
ฉันตั้งใจถามเขาสุดๆ ว่าวันไหน
ใช้นิ้วเท้าคิดก็รู้แล้วไหม ว่าต้องเตรียมของขวัญมาฉลองด้วยกัน
สุดท้าย เมื่อตอนห้าโมงเย็น
ฉันไปรับเค้ก
ฉันยังตั้งใจทำผมเพื่อเขาด้วย
ฉันโทรไปถามเขาว่าเลิกงานหรือยัง
เขาบอกว่าวันนี้เขาไม่ได้มาทำงาน
ลาพักร้อน กลับไปบ้าน
เขากลับไปบ้านแล้ว
ฉันถามเขาว่า กลับบ้านทำไม
เขาบอกว่าเขากลับบ้านไปฉลองวันเกิด
แถมยังบอกว่าไม่เป็นไร
ของขวัญวันเกิด ค่อยให้พรุ่งนี้ก็ได้
น่าโมโหชะมัด ฉันจะเลิกกับเขา
ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก เสี่ยวฉิน
เด็กนั่น เขาอาจจะไม่เคยมีแฟนมาก่อน
ค่อนข้างซื่อๆ ไง
เลยไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้
เขาจะไม่เข้าใจได้ยังไง
เขาไม่อยากอยู่กับฉันทุกวันเหรอ
อยู่ด้วยกันทุกวัน เดี๋ยวก็รำคาญทุกวันสิ
รำคาญฉันเหรอ
เขารำคาญฉันเหรอ
ไม่ได้บอกว่ารำคาญเธอ
ฉันหมายถึง
สองคนจะตัวติดกันตลอดไม่ได้
ขนาดคนสวยยังมีวันที่มองจนเอียนเลย
คบกันน่ะ เธอต้องให้พื้นที่ส่วนตัวอีกฝ่ายด้วย
พื้นที่ส่วนตัวเหรอ
เป็นแฟนกันต้องมีพื้นที่ส่วนตัวไปทำไม
ฉันยังให้พื้นที่ส่วนตัวเขาไม่พอเหรอ
ฉันก็ไม่ได้ให้เขาโทรหาตอนทำงานเสียหน่อย
แค่ต้องส่งโลเคชั่นให้ทุกๆ ครึ่งชั่วโมงเท่านั้นเอง
เสี่ยวฉิน ฉันไม่ได้ว่าอะไรเธอนะ
หยางกว้านจิน
ตอนพูดกับฉัน ระวังด้วย
ถ้านับญาติกัน ฉันเป็นอาเล็กของพี่นะ
เจียเป่ากับกั๋วเป่าเรียกเธอว่า พี่
ฉันต้องเรียกเธอว่า อาเล็กเหรอ
ถ้าบอกว่าฉันเป็นฝ่ายถูก
ฉันจะเรียกว่าพี่กว้านจวิน
แต่ถ้าบอกว่าฉันเป็นฝ่ายผิด ฉันจะเรียกแบบนับญาติ
(แชมเปียนสามบาร์บีคิว)
ไม่ได้บอกว่าเธอผิด
ฉันแค่บอกเธอจากประสบการณ์
ถ้าเธออยู่ด้วยกันทุกวัน
ไม่นานก็เบื่อกัน เธอรู้ไหม
เขาเบื่อเหรอ
เบื่อฉันงั้นเหรอ
ให้ตายสิ อาเหยา อาได้ยินไหม
- ฉันได้ยินแล้ว - เขาเบื่อฉัน
- ทำไมเขาเป็นแบบนี้ล่ะ - เกินไปแล้ว
หยางจือหนานเกินไปแล้ว
ต้องการพื้นที่ส่วนตัวอะไร
เป็นแฟนกันต้องการพื้นที่ส่วนตัวทำไม
ไม่ควรอยู่กับคนที่ชอบทุกวินาทีเหรอ
ใช่ไหม
วันนี้เสี่ยวฉินของเรา แต่งตัวสวยขนาดนี้
แถมยังซื้อเค้กมาด้วย สุดท้าย หยางจือหนานกลับบ้านไปแล้ว
เป็นแฟนกัน ก็ต้องฉลองวันเกิดกับแฟนทั้งนั้น
เธอรู้ไหม มันหมายความว่ายังไง
หมายความว่ายังไง
หมายความว่าในใจเขาไม่เคยมีเธอเลย
ไอ้สารเลวหยางจือหนาน
ฉันจะเลิกกับเขา
เลิกเลย
ตอนนี้เลย รีบบอกเลย โทรบอกเขาเลย บอกเลิกเลย
เกินไปแล้ว
เสี่ยวฉิน อย่าโทรๆ
หยางกว้านจวิน หยุดอยู่ตรงนั้นเลย
วันนี้ใครมาห้ามก็ไม่มีประโยชน์
หยางจือหนาน ฉันให้พื้นที่ส่วนตัวกับนายแล้ว
เราเลิกกัน
ฉันไม่มีแฟนแล้ว
เสี่ยวฉิน
ฟังอาพูดนะ
เราอย่าเสียน้ำตาให้ความรัก
เราต้องตั้งใจทำงานให้ดี เธอเข้าใจไหม
ฉันไม่มีงานด้วยซ้ำ
เซี่ยจือเหยา
นายใส่ไฟอะไรของนายเนี่ย
เผลอแป๊บเดียว แฟนเสี่ยวฉินหายวับไปเลย
วันนี้ถ้านายไม่อยู่ข้างเธอ เรื่องนี้ก็ไม่จบ
ฉันว่านายน่ะ อิจฉาคนมีคู่ พอตัวเองไม่มีคู่ก็เลยอิจฉา
ใช่ไหม
หยางกว้านจวิน ห้ามพูดแบบนี้กับอาเหยานะ
ในโลกนี้มีแค่อาเหยาที่อยู่ข้างฉัน
ใช่ๆ อาเหยาจะอยู่ข้างเธอตลอดไป
อาเหยา งั้นเราแต่งงานกันดีไหม
สมน้ำหน้า อยากสุมไฟดีนัก
เป็นอะไร ก้างติดคอเหรอ
กรรมตามทันแล้ว
อาเหยา
- ก้างติดคอจริงเหรอ - กินเค้กก่อน
ไม่ต้องกินเค้กแล้ว ไปโรงพยาบาลเถอะ
ไปๆ
อาเหยา อย่าไอ
ฉันกลัวนะ
อย่ากลืนน้ำลายนะ
อดทนไว้
โชคดีที่ปักไม่ลึก ปักแค่ต่อมทอนซิล
ต่อมทอนซิลของคุณนี่สวยจริงๆ
ดีมาก
ออกมาแล้วๆ
ไม่ได้เห็นคนโดนก้างปลาใหญ่ขนาดนี้ตำมานานแล้ว
คุณกลืนเข้าไปได้ยังไงเนี่ย
ไม่ทันระวังน่ะครับ
มีคนกินปลาแล้วก้างติดคอมาให้รักษาทุกวัน
กินปลาต้องระวังให้ดี
คุณยังนับว่าโชคดี รู้จักมาโรงพยาบาล
หลายคนกินน้ำส้มสายชู กลืนข้าว
ก้างปลาก็ยิ่งลงไปลึก ถ้ากรีดลงคอโดนหลอดอาหารอันตรายมากนะ
สักครู่นะครับ
ผมขอถ่ายรูปหน่อย
แฟนไม่มาด้วยเหรอคะ
คนที่พาผู้หญิงคนสวยๆ มาให้น้ำเกลือ คือคุณใช่ไหมคะ
ยังดีที่ไม่เป็นไร
ฉันตกใจหมดเลย
- ไปเถอะ - เสี่ยวฉิน
ตอนฉันเด็กๆ ก็เคยโดนก้างติดคอ
ใหญ่กว่าก้างที่ติดคอเขาอีก
ใหญ่มาก
ใหญ่ขนาดนั้นเลย
ตอนนั้นฉันตกใจแทบแย่ ต่อไปกินปลา ต้องระวังให้มาก
เมื่อกี้เธอยังจะให้เขากินเค้กอีก
หมอคนนั้นก็บอกแล้ว ว่าห้ามกินอะไรเข้าไป
(เซี่ยจือเหยา)
(หยางจื่อ: กินปลาแล้วใครไม่โดนก้างทิ่มบ้าง)
(ฉางซิน, หลี่หลินซี สุดหล่อ ปลาดี)
(หย่วน: พี่ชายผมโดนดีซะแล้ว)
(ใบไม้ในป่า: เจ้านาย สมกับเป็นคุณ)
(คุณเป็นไอดอลของผมจริงๆ)
(น่าน่าตอบม่าย: ลืมบอกว่าชมรมยุบแล้ว)
(เย่, ใส่ผักชีหนึ่งกำ, นกจันทรา หมิงเยว่ยุ่งกับการหาเงิน, อู๋เยว่)
ไม่กดไลก์ให้สักนิด
ผมอุตส่าห์เฝ้าคุณให้น้ำเกลือทั้งคืนเลยนะ
ก้างติดคอเหรอ
(ก้างปลาชิ้นใหญ่ทิ่มต่อมทอนซิลผม)
(11 ชั่วโมงก่อน)
(สมกับเป็นไอดอลของฉัน)
(แล้วมันไปทิ่มได้ยังไง)
โต้ว ลุกมากินข้าวเช้าได้แล้ว
ค่ะ
เร็วๆ นะ
(แม่ฉันทำบะหมี่เอง อร่อยที่สุดในโลก)
เธอปวดหัวเหรอ
เปล่าครับ
งั้นกินข้าวดีๆ สิ
ไม่กินเดี๋ยวไม่มีแรงนะ
คนเราน่ะ เสียใจแล้ว ก็ต้องการพลัง
ไม่ใช่สักหน่อย เสียใจอะไร ย่าก็จริงๆ เลย
เดี๋ยวค่อยกิน
ย่าครับ
เธอไม่ส่งข้อความมาหาผมเลย
ผมก็ไม่กล้าทักไปหาเธอ
ทำไมทักไปก่อนไม่ได้ล่ะ
โทรศัพท์เธอสัญญาณไม่ดีเหรอ
ผมจริงจังนะ
ก็แบบว่า อำนาจการตัดสินใจไม่ได้อยู่ในมือผม
ก่อนเธอไป
ผมบอกเธอไปแล้ว
บอกว่าอะไร
บอกว่า
ผมชอบเธอ
ย่าทำแบบนี้ ผมไม่พูดแล้วนะ
พูดมา พูดมา
เธอชอบเขา แล้วยังไงต่อ
ก็ไม่ยังไง
แค่บอกความรู้สึกของผมไป ก็ไม่มีอะไรต่อแล้ว
แล้ว
เขาบอกว่า ต่อไปห้ามติดต่อกันอีกเหรอ
ไม่ใช่หรอก
ก็ติดต่อกันบ่อยๆ เป็นเพื่อนกันอะไรแบบนั้น
ก็แค่นั้นไง
หลานพูดออกไปหมดแล้ว ตอนนี้จะมาทำหน้าบางทำไม
หน้าหนาหน่อย รุกนิดหน่อย
ไม่แน่อาจจะได้คบกันทางออนไลน์ก็ได้
ย่า เขาไม่ชอบรักออนไลน์ ไม่ชอบรักทางไกล
งั้นเธอก็ต้องยอมลำบากหน่อยแล้วล่ะ
ยูนนานบินไปปักกิ่ง ปักกิ่งบินมายูนนาน
ย่ามีเงิน
ย่าเก็บเงินไว้ให้เธอด้วยนะ
เก็บเงินไว้ให้ผมเหรอ
เก็บไว้เท่าไรแล้วล่ะ
เธอรอก่อน
ดูสิ
นี่
เงินนี่น่ะ ฉันวางแผนไว้ว่า
ถ้าเธอทำธุรกิจที่นี่ไม่รอด ย่าก็จะเอาเงินให้
ให้เธอกลับไปปักกิ่ง
หรือไม่ก็เอาไว้ให้เธอแต่งเมีย
เอาไว้เป็นเงินเริ่มต้นสร้างครอบครัว
แน่นอนว่า
คงไม่พอซื้อบ้าน ซื้อที่ดินหรอก
แต่ว่า ใช้ในยามฉุกเฉินได้
ย่าคิดว่า
การที่หงโต้วกลับไป ก็เป็นเรื่องดีสำหรับพวกเธอ
พวกเธอยังหนุ่มยังสาว
รักง่าย หน่ายเร็ว
พอเธอไป ก็ได้ลองห่างกัน
ถ้าต่างคนต่างยังคิดถึงกัน
งั้นก็ค่อยๆ คิดว่าทางข้างหน้าจะเดินกันไปยังไง
ไม่ต้องรีบร้อนหรอก
ย่ากับปู่เธอน่ะ
สร้างตัวด้วยสองมือเปล่า
ในชีวิตนี้มีคติพจน์อยู่อย่างหนึ่ง
นั่นก็คือ ตัวเองอยากได้อะไร ก็ต้องลงมือทำเลย
อย่ารอใครมาหยิบยื่นให้
ปลุกใจลุกขึ้นฮึดสู้
อย่าเอาแต่หมดอาลัยตายอยาก
เข้าใจไหม
เข้าใจแล้ว
งั้นก็ตั้งใจกินข้าวซะ
ย่า สมุดบัญชีนี่ ให้ผมไม่ใช่เหรอ
รอเธอซื้อตั๋วเครื่องบินก่อน แล้วค่อยให้
เดี๋ยวสิ
แต่ว่าผมยังแปลกใจอยู่
ย่าเก็บเงินไว้เยอะขนาดนี้ได้ยังไง
ย่าก็โทรหาพ่อเธอวันเว้นวัน
วันนี้บอกว่าปวดหัว พรุ่งนี้บอกปวดสะโพก
เพื่อจะให้เอาเงินเขา
มาเก็บให้เธอไงล่ะ
ผมรับโทรศัพท์ก่อนนะ เสี่ยวหวง
เสี่ยวหวง ว่าไง
ฮัลโหล เหล่าเซี่ย
อีกห้าวัน ทีมของร้านหนังสือเสาหวาจะมาที่นี่
- เธอแน่ใจนะ - แน่ใจๆ มาประชุมเร็ว
ได้ๆ เดี่ยวฉันรีบไป
ย่าครับ ผมต้องรีบไปประชุมที่คณะกรรมการชุมชน
ไม่ได้กินข้าวอีกแล้ว
- เอานี่ไปกินระหว่างทาง - ครับ
อันนั้นให้ผมใช่ไหม
ขอบคุณครับย่า
ไปก่อนนะ
ตอนหนูอยู่ที่อวิ๋นเหมียวน่ะ
ฟ้ายังไม่สาง หนูก็ตื่นขึ้นมา ไปกินก๋วยเตี๋ยวที่ตลาดสดในตำบลแล้ว
คนขี้เกียจแบบลูกตื่นเช้าเป็นด้วยเหรอ
มีคนมาเรียกหนูน่ะ
บ้านของเซี่ยจือเหยา อยู่ห่างจากบ้านพักหนู แค่ซอยกันเอง
หนูมองเห็นลานบ้านของเขา ได้จากหน้าต่างของหนูเลย
เขาตื่นตั้งแต่เช้า
เอาก้อนหินมาปาที่หน้าต่าง
หนูบอกเลยนะ ร้านเล็กๆ แบบนั้น ถ้าไม่ใช่คนในพื้นที่ ไม่มีทางรู้จัก
คนที่ลูกบอกว่า
กลับบ้านไปสร้างธุรกิจที่บ้านใช่ไหม
เขานั่นแหละ เขาเป็นคนดีมาก
เขาอายุเท่าไรแล้ว
สามสิบต้นๆ
แม่ว่าคุณสมบัติของเขาฟังดูดีนะ
ยังไม่เคยแต่งงานเหรอ
เขายังไม่เจอคนที่เหมาะค่ะ
ครั้งล่าสุดที่เขามีแฟน ก็ตอนมหาวิทยาลัยนู่น
นั่นก็สิบกว่าปีแล้วนะ
ที่ยังไม่หาแฟน คงจะไม่ใช่เพราะปัญหานั้นหรือเปล่า
แม่
นี่ไม่ใช่เรื่องน่าอายอะไรนี่
ยังไม่เจอคนที่เหมาะสม ก็คือยังไม่เจอคนที่เหมาะไง
คนทั่วไปไม่คิดถึงเรื่องปัญหาด้านสุขภาพหรอกค่ะ
คนทั่วไปก็ต้องคิดเรื่องนี้แหละ ไม่งั้นทำไมถึงไม่หาแฟนสักทีล่ะ
สเปคสูงไง
งั้นที่ลูกสาวแม่ไม่มีแฟน ก็เพราะหนูมีปัญหาเหมือนกันใช่ไหม
ลูกไม่มีปัญหาอยู่แล้ว
ตอนนี้ ผู้หญิงแต่งงานช้าเป็นเรื่องปกติไปแล้ว
แม่ แม่สองมาตรฐานนะเนี่ย
แน่นอน ตัวเองเลี้ยงมา ก็ต้องบอกว่าดีหมดแหละ ใช่ไหม
แต่ทั้งสองคนอยู่ห่างกันเกินไป
ลูกรีบกินเถอะ รีบกิน
กินเสร็จแล้วจะพาไปเที่ยว
หนูไม่ไปตกปลากับพ่อนะ
ใครจะไปตกปลากัน เราจะไปเก็บลูกพีชกัน ดีไหม
เก็บลูกพีช
รีบกิน
ลูกพีชที่หงโต้วเก็บมา ดีทั้งนั้น
ลูกนึงหนักสักสองสามขีดได้มั้ง
หวานมาก
เขียนว่าอะไรเหรอ
หวังว่าจะได้ยินข่าวดีจากคุณ
ข่าวดีเรื่องอะไร
เรื่องร้านหนังสือน่ะครับ
ย่า มองทางนี้หน่อยครับ
รูปนี้ดีมากเลยครับ
ย่าดูหน่อย
เธอถ่ายย่าน่าเกลียด น่าเกลียดมาก
- น่าเกลียดมาก - นี่แหละเรียกว่าน่ารัก ย่าไม่เข้าใจ
น่ารักอะไรกัน
- ผมส่งไปแล้ว - ส่งมาให้ย่า
ย่าจะฟาดเธอให้ตายเลย
- อย่านะ - ผมเอาไปให้น้าหวยหลานกล่องนึงก่อนนะ
เจ็บๆ ไปแล้วๆ
นี่ค่ะ กินลูกพีชกัน
หวาน หวานจริงๆ
ส่งมาตั้งสองร้อยกว่าโล
ต้องจ่ายค่าส่งเท่าไรเนี่ย
น่าเสียดาย
เด็กสาวนั่นเป็นคนดี
น่าเสียดายที่ไม่ชินที่นี่
พวกเธอดูอาเหยาก่อนหน้านี้สิ
เดี๋ยวก็อารมณ์แปรปรวน
เดี๋ยวก็ไม่พูดไม่จา
เอาแต่อมพะนำ ไม่สดใสเลย
เมื่อเช้าเขาก็มาที่นี่
ดูสบายดีนะ
อารมณ์ดี แถมยิ้มจนตาหยี
เพราะอย่างนี้ไงคะ ผู้ชายกับผู้หญิงเลยต่างกัน
ถ้าผู้ชายอกหัก อกหักได้แค่อาทิตย์เดียว
แม้แต่เถ้าแก่เซี่ยก็เป็นแบบนั้น
หนูหมดความหวังกับผู้ชายแล้ว
เธอพูดถูก ผู้ชายน่ะลืมเร็ว
ดูอย่างเป่าผิงสิ
เหล่ากวนไม่อยู่แล้ว หลายปีมานี้ก็ไม่คิดที่จะหาคนอื่น
- ใช่ - ส่วนอีกาเฒ่านั้น
เมียตายยังไม่ครบร้อยวัน
ก็ไปหาแม่สื่อให้แนะนำเมียใหม่ซะแล้ว
หน้าไม่อาย
ตาแก่นั่นหน้าไม่อายจริงๆ
- หน้าไม่อาย - หน้าไม่อาย
แต่ว่านะฉู่ฉู่ เสี่ยวเยว่
พวกเธออย่าเพิ่งหมดหวังนะ
ยังมีผู้ชายดีๆ อยู่
อย่างเช่นกว้านจินของน้า
เจ้าเด็กกว้านจินนั่นไม่เลวจริงๆ
เธออย่าไปหัดคุยโม้เหมือนอากุ้ยเลย
เจอกับตัวเดี๋ยวก็รู้เอง
ก็จริง
หวานไหม
หวานค่ะ
อ้าปาก
- หวานไหม - หวาน
พี่อย่าเอามองผม พี่เองก็ลองกินด้วยสิ
หวาน
จริงสิ พี่ม่านจวิน
พี่ขอขวดเหล้า
กับกระป๋องเบียร์จากน่าน่า ไปทำอะไร
ฉันจะแสดงมายากล
ความลับซะด้วย
ต่อไปกินลูกพีชหมดแล้ว
เก็บเมล็ดไว้ให้ฉันนะ
พี่จะเอาไปทำอะไร
นี่คือสิ่งมีชีวิตทั้งนั้น
เข้าใจไหม
เอนตัวมาซิ
ผมเธอยาวเกินไปแล้วมั้ง
เดี๋ยวฉันตัดให้
พี่ตัดเป็นด้วยเหรอ
แน่นอน ผมของลูกสาวฉัน ฉันก็เป็นคนตัด
งั้นก็เยี่ยมไปเลย
ผมจะบอกให้ ร้านตัดผมที่นี่แพงมาก
แค่ตัดผมไม่กี่ฉับก็หลายหยวนแล้ว
เพื่อเป็นการตอบแทน เธอต้องร้องเพลงให้ฉันฟัง
ได้อยู่แล้ว พี่อยากฟังเพลงอะไร
สายลม
ผมไปหยิบกีตาร์ก่อน
เจียฮุ่ย
สวัสดีค่ะ
- สวัสดีค่ะ - นี่คือลูกพีชลอยแก้ว เมนูพิเศษของร้านเรา
พวกคุณลองชิมดูนะคะ
ได้ค่ะ ขอบคุณ
- ครับ ขอบคุณครับ - ไม่ต้องเกรงใจค่ะ
สวัสดีค่ะ
นี่คือลูกพีชลอยแก้ว เมนูพิเศษของร้านเรา
- เชิญชิมดูก่อนนะคะ - ขอบคุณค่ะ
- ด้วยความยินดีค่ะ
ทานให้อร่อยนะคะ
ท่าทางของพวกนายไม่เป็นธรรมชาติ ปลอมไป
ไหน หันหน้ามองกันหน่อย มองหน้ากัน
แล้วก็ ฉีกยิ้มหน่อย เงยหน้าขึ้น
ทำท่าเหมือนลูกพีชนี่ อร่อยมาก
ใช่ แบบนั้นเลย
สาม สอง หนึ่ง
ดีมาก ไปทำงานต่อไป
ทำไมฉันรู้สึกว่า พวกเราโดนหลอกใช้เลย
ช่างเรื่องโดนหลอกใช้เถอะ
ตอนนี้ฉันกังวลว่า เขาคลั่งรักขนาดนี้ จะถูกสวี่หงโต้วหลอกกลับปักกิ่งหรือเปล่า
ไม่อยากกินแล้ว
เรามาดูกันว่า คุณป้า เตรียมของอะไรไว้ให้หนูบ้าง
รองเท้าหัวเสือเหรอ
นี่น่ะ คุณย่าทำให้ฉัน ตอนอยู่ที่ยูนนาน
เธอไม่เอาตังค์ด้วยนะ
ทุกฝีเข็มมาจากใจคุณย่าเลย
ถ้าคุณยายยังอยู่
คงต้องทำรองเท้าหัวเสือให้ลูกแน่นอน
ที่ตัวคุณย่ามีกลิ่นเหมือนคุณยายด้วยนะ เธอลองดมสิ
จริงๆ ด้วย
เป็นกลิ่นถั่วต้ม
ไม่ใช่กลิ่นขนมปังปิ้งเหรอ
กลิ่นถั่วต้ม
เธอรีบเช็ดน้ำตาเดี๋ยวนี้เลย
เดี๋ยวแม่มาเห็น จะคิดว่าฉันทำอะไรเธอหรอก
ฉันไม่เป็นไร คนท้องก็งี้แหละ
อารมณ์อ่อนไหวเป็นพิเศษ
เข่อซิน
สามีเธอดีกับเธอไหม
ก็ดีนะ
พวกเราสองคนขี้เกียจกันทั้งคู่
แม่เขาตามใจ จนเขาทำอะไรไม่เป็น
แม่ฉันเองก็ตามใจ จนฉันทำอะไรไม่เป็น
ทำตัวเป็นเด็กทั้งสองคน ไม่มีใครเกลียดกันลง
เธอช่างมีวาสนาในหมู่คนโง่จริงๆ
พี่รอง ฉันได้คนไม่เอาไหนมา
พี่ต้องมองหาคนดีๆ นะ
ต้องดีขนาดไหน
ก่อนอื่น ต้องหล่อ หาเงินได้
แล้วก็นะ ครอบครัวต้องดี
พ่อแม่มีเหตุผล
มีกำลังซื้อบ้านที่ปักกิ่งได้
อย่างน้อยทะเบียนบ้านก็ต้องอยู่ที่ปักกิ่งด้วย
แล้วถ้าไม่ใช่ที่ปักกิ่งล่ะ
งั้นเซี่ยงไฮ้ก็ได้
แล้วยูนนานล่ะ
ยูนนานเหรอ
ยูนนานก็
พี่แอบชอบใครที่ยูนนานเหรอ
พี่แอบปิ๊งกับเขาในชั่วข้ามคืนเหรอ
เธอพูดบ้าอะไรเนี่ย
อย่าให้แม่เธอกับแม่ฉันได้ยินเชียวนะ
พี่ชอบใครเหรอ
ฉันจะบอกเธอให้นะ
ถ้าไม่ติดว่าเธอท้องอยู่ ฉันตีเธอไปแล้ว
พูดอะไรออกมาเนี่ย
ลูกจ๋า แม่กลัวมากเลย
ป้าของหนูทำไมหัวร้อนแล้วล่ะ
เธอนั่นแหละ น่ารำคาญ
เข้าเรื่องเถอะ
พี่หางานใหม่ได้หรือยัง
งานใหม่เหรอ
ป้าบอกว่าพี่ทำงานอยู่โรงแรมที่ปักกิ่งมาสิบปีแล้ว
อยู่จนเบื่อเลยอยากเปลี่ยนงานใหม่
เป็นไงบ้าง
- ระวัง - แม่คะ
มีอะไรให้หนูช่วยไหม
ลูกน่ะ ไปรอกินเฉยๆ เถอะ
แม่
แม่ แม่อยู่นั่นแหละ เป็นแพะหรือไง มีอะไรก็พูดมา
แม่รู้ได้ยังไงว่าหนูลาออกแล้ว
บ้านน้าซุนน่ะ จะไปเที่ยวที่ปักกิ่งกันใช่ไหม
น้าก็เลยโทรศัพท์ โทรไปที่โรงแรมของลูก
เผื่อบอกชื่อลูกแล้วจะได้ลดราคา
สุดท้ายพนักงานบอกว่า ผู้จัดการสวี่ลาออกแล้วค่ะ
สวี่หงโต้วเอ๊ย
เขาเรียกว่าอะไรนะ สวรรค์มีตาใช่ไหม
ดูลูกสิ ตั้งแต่เด็กจนโต แค่พูดโกหกก็ถูกเปิดเผยทันที
แม่รู้ว่าหนูลาออก ทำไมไม่ถามหนูเลยล่ะ
แม่เห็นลูกไปเที่ยวข้างนอกสบายใจ
จะให้ถามอะไร กลับมาค่อยคุยกันก็ได้
แต่กลับมาก็ไม่เห็นถามเลยนี่คะ
งั้นลูกพูดมา
ความจริงแล้ว ไม่มีอะไรหรอก
ก็แม่ให้หนูทำตัวเป็น นกฝึกบินก่อนคนอื่น ตั้งแต่เด็กจนโต
ตอนนี้นกน้อยตัวนี้บินไม่ไหวแล้ว เหนื่อยแล้ว
อยากหยุดพักหายใจหายคอหน่อย
ไม่บินก็ไม่บิน
บินกลับรังมาก็ไม่เสียหาย
พวกเราสามคน รอสวี่หงหมี่
จับแมลง
มาป้อนพวกเรากินก็ได้
ก็เหมือนกับรังนกนางแอ่นใต้ชายคาบ้านยายไง
แม่
หนูจริงจังนะ
ได้ บอกมา
จะทำอะไรต่อ
พ่อกับพี่ อยากให้ลูกไปเซี่ยงไฮ้
จริงๆ แล้วมี เพื่อนฝ่ายบุคคลมาหาหนู
แผนกจัดอบรมของโรงแรม กำลังหาคนอยู่
งานเหมาะกับหนูมากเลย
เข้างานเลิกงานตามเวลาปกติ
ไม่ต้องสแตนด์บาย 24 ชั่วโมง
งั้นก็ดีเลยสิ
ลูกคิดว่าเหมาะก็ดีแล้ว
ลูกไม่ต้องสนแม่กับพ่อหรอก
พวกเรายังมีเงินเก็บอยู่ เราใช้จ่ายไม่เยอะ
อีกอย่าง ยังมีพี่เขาคอยดูอยู่
ขอแค่ลูกอิ่ม ทั้งบ้านก็ไม่หิวแล้ว
ลูกไม่ต้องกดดันขนาดนั้นหรอก
แต่หนูไม่อยากด้อยไปกว่าพี่เยอะนัก
ลูกจะไปเปรียบเทียบกับพี่เขาทำไม
หนูไม่ได้เปรียบเทียบกับพี่
ตั้งแต่เด็กจนโต พ่อกับแม่นั่นแหละ ชอบเปรียบเทียบหนูกับพี่
เป็นความผิดแม่เอง
แม่ไม่ควรเปรียบเทียบขนาดนั้น
เราผิดเอง แม่ขอโทษนะ แม่ผิดไปแล้ว
แม่ สำนึกผิดเร็วไปไหมเนี่ย
เปิดก่อนได้เปรียบสุดๆ
หนูไม่รู้จะพูดอะไรเลย
ไม่รู้จะพูดอะไรก็ไม่ต้องพูด
รอกินเฉยๆ ก็พอแล้ว
ไม่เติมน้ำแล้วเหรอ เกี๊ยวน่ะ
ไม่ต้องยุ่งแล้ว ไปรอกินไป
คนพวกนี้เลวจริงๆ
ดีจริงๆ
เรียบร้อย
- ตาผมแล้ว - ได้
เดี๋ยวย่านวดให้เธอเอง
เป็นไง
แรงนี่
(เซี่ยจือเหยา)
(เซี่ยจือเหยา: คุณเก็บลูกพีชมาเท่าไรเนี่ย แบ่งทุกคนได้หมดเลย ลำบากคุณแล้ว)
(อยู่ที่บ้านคงมีอะไรสนุกๆ ให้ทำละสิ ไม่ตอบข้อความบ้างเลย)
เป็นอะไร
ใครกัน
หงโต้วโทรหาผมแล้ว
รับสิ
เจ้าเด็กโง่นี่
(รับสาย)
ฮัลโหล ได้ยินชัดไหม
ฮัลโหล คุณกำลังยุ่งเหรอ ตั้งนานกว่าจะรับ
เมื่อกี้ย่าอยู่ข้างๆ น่ะ ผมขึ้นมารับข้างบน
กำลังทำอะไรอยู่เหรอ
กำลังเก็บหนังสือน่ะ
เตรียมย้ายบ้านอีกไม่กี่วัน
เมื่อตอนบ่าย ที่ไม่ได้ตอบแชต
น้าฉันพาลูกพี่ลูกน้องมาเล่นที่บ้าน วุ่นวายกันใหญ่เลย
ทุกคนมาห่อเกี๊ยวกัน
น้องฉันท้องอยู่ ท้องเธอใหญ่มาก
เลยอยู่เป็นเพื่อนเธอ
มิน่าล่ะ
จริงๆ แล้ว ถ้าคุณโทรมาตอนบ่าย ผมก็รับไม่ได้เหมือนกัน
ผมประชุมเรื่องร้านหนังสือในชุมชนอยู่น่ะ
มีความคืบหน้าไหม
อีกไม่กี่วันจะมีทีมเข้ามาตรวจสอบ
เราคุยเรื่องการต้อนรับ
ผมทำหน้าที่ติดต่อในชุมชน
แล้วก็ที่โฮมสเตย์ อีกสองสามวันจะมีคนมาดูที่
ขายต่อยากไหม
ก็พอสมควร
คนที่อยากได้น่ะ ให้ราคาต่ำมาก
ความจริงก็อยากฉวยโอกาสนั่นแหละ
เจ้าของคนก่อนต้องการใช้เงินด่วน
ราคานั่น ลดลงสุดๆ แล้ว
งั้นเหรอ
ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว
มีแต่เรื่องวุ่นวายใจ
- เส้นที่แม่คุณทำ - คอคุณเป็นยังไงบ้าง
คุณเห็นแล้ว ทำไมไม่กดถูกใจให้ผมล่ะ
ตอนฉันเห็น คุณก็โพสต์ไป 11 ชั่วโมงแล้ว
อีกอย่าง กดถูกใจเหมาะกับเรื่องแบบนี้ที่ไหนกัน
ผมไม่อะไรอยู่แล้ว
คุณก็ไม่ได้กดถูกใจให้ฉันเหมือนกันนี่
ตอนผมเห็น ก็ผ่านไปสิบกว่าชั่วโมงเหมือนกัน
ตอนคุณโพสต์ ผมไปโรงพยาบาลไง
ก็ได้
งั้นไม่โกรธกันแล้วนะ
ถ้าอย่างนั้นเวลาปกติ คุยกันบ่อยขึ้นได้ไหม
คุณขำอะไร
มีความสุขหัวเราะไม่ได้เหรอ
คุณกลับบ้านไม่ดีใจหรือไง
ฉันวางก่อนนะ
คุณรีบพักผ่อนนะ ฝันดีค่ะ
ได้ งั้นแค่นี้นะ
ฝันดีครับ
ทำอะไรกันคะ
แม่เขามาแอบฟัง