WEBVTT

00:01:35.600 --> 00:01:39.000 align:center
(หลุมศพของเฉินหนานซิง)

00:01:39.920 --> 00:01:40.760 align:center
หนานหนาน

00:01:41.360 --> 00:01:44.040 align:center
หงโต้วมาไกลเพื่อมาเยี่ยมลูกเลยนะ

00:01:44.120 --> 00:01:49.560 align:center
ลูกอยู่บนสวรรค์ ต้องคุ้มครองเธอให้ดี
ให้ใช้ชีวิตและการงานราบรื่นนะ

00:01:50.840 --> 00:01:52.360 align:center
ให้เธอพักผ่อนให้ดีก็พอแล้วค่ะ

00:01:52.440 --> 00:01:53.840 align:center
ไม่ต้องเปลืองแรงมาคุ้มครองหนูหรอก

00:01:55.560 --> 00:01:57.120 align:center
ให้สาวๆ เขาได้คุยกันเถอะ

00:01:58.000 --> 00:01:58.840 align:center
เราไปกันเถอะ

00:01:59.360 --> 00:02:00.480 align:center
จริงด้วยๆ

00:02:00.560 --> 00:02:01.600 align:center
ไม่ต้องรีบนะ

00:02:01.680 --> 00:02:03.040 align:center
เราไปรอที่ลานจอดรถ

00:02:54.920 --> 00:02:56.000 align:center
(หาเพื่อนใหม่)

00:02:56.680 --> 00:02:57.520 align:center
ดูนี่สิ

00:02:59.440 --> 00:03:00.600 align:center
ฉันค่อยๆ เก็บสะสมมาน่ะ

00:03:02.760 --> 00:03:04.560 align:center
เรื่องที่เธอกำชับฉันน่ะ

00:03:06.240 --> 00:03:07.760 align:center
ฉันเกือบทำได้ครบแล้วนะ

00:03:09.960 --> 00:03:11.080 align:center
หาเพื่อน

00:03:11.960 --> 00:03:15.320 align:center
กินอาหารอร่อย เที่ยวเล่นให้สนุก

00:03:17.000 --> 00:03:19.040 align:center
ได้รู้สึกกลับไปเหมือนตอนเด็กๆ

00:03:20.440 --> 00:03:22.960 align:center
ความรู้สึกเป็นยังไงน่ะเหรอ ก็แบบว่า

00:03:25.760 --> 00:03:26.840 align:center
ฉันก็ไม่รู้จะพูดยังไง

00:03:28.200 --> 00:03:31.000 align:center
ก็คงเป็น ความรู้สึกที่ใกล้เคียงกับความสุขที่สุดมั้ง

00:03:39.200 --> 00:03:40.800 align:center
เดี๋ยวเอารูปให้ดู

00:03:43.640 --> 00:03:45.880 align:center
(ที่นี่แดดจ้าตลอดเลย ดีจัง)

00:04:17.720 --> 00:04:19.279 align:center
(ต้าม่ายรักการมีความฝัน)

00:04:26.880 --> 00:04:29.440 align:center
ซุปดอกหยางน้ำ ยังจำได้ไหม

00:04:31.440 --> 00:04:32.600 align:center
แล้วก็อันนี้

00:04:32.680 --> 00:04:36.160 align:center
(รูปเซี่ยจือเหยาวันนี็)

00:04:38.240 --> 00:04:39.320 align:center
หล่อไหม

00:04:53.160 --> 00:04:56.040 align:center
สัญญาของเรา จะมีผลตลอดไป

00:05:08.200 --> 00:05:09.320 align:center
คุณลุงคุณป้า หนูไปก่อนนะคะ

00:05:09.400 --> 00:05:10.760 align:center
รักษาสุขภาพด้วย

00:05:10.840 --> 00:05:13.080 align:center
เอาละๆ รีบไปเถอะ เดี๋ยวรถรอนาน

00:05:15.680 --> 00:05:16.720 align:center
เดินทางปลอดภัยนะ

00:05:17.760 --> 00:05:20.720 align:center
ถึงแล้วบอกด้วย ฝากทักทายพ่อแม่หนูด้วยนะ

00:05:22.600 --> 00:05:23.440 align:center
กลับดีๆ นะ

00:05:32.200 --> 00:05:34.320 align:center
นี่คือพัสดุตีกลับ ไม่ใช่ถังขยะนะ

00:05:34.400 --> 00:05:36.720 align:center
ยังต้องเอาไปขายต่ออีก โยนแบบนี้ได้ยังไง

00:05:36.800 --> 00:05:38.320 align:center
ก็แค่ใบชาไม่ใช่เหรอ

00:05:38.400 --> 00:05:39.680 align:center
ใบชาแล้วโยนได้เหรอ

00:05:39.760 --> 00:05:41.480 align:center
ใบชาจะไม่หักหรือไง กระป๋องชาจะไม่บุบใช่ไหม

00:05:54.200 --> 00:05:55.840 align:center
แกทำอะไรของแก

00:05:55.920 --> 00:05:58.360 align:center
แค่ลูบนิดเดียวเอง แกเกือบเตะโดนคนอื่นเลยนะ

00:05:58.960 --> 00:06:01.120 align:center
ถ้าเตะโดนคนอื่นขึ้นมา พ่อต้องชดใช้นะ

00:06:01.200 --> 00:06:02.840 align:center
บ้านเรามีหนี้เยอะแค่ไหน แกรู้ไหม

00:06:03.720 --> 00:06:04.960 align:center
เอาแกไปจำนำดีไหม หา

00:06:07.000 --> 00:06:09.520 align:center
เดี๋ยว แกมีโมโหเหรอ พูดไม่กี่คำก็มีโมโหแล้ว

00:06:09.600 --> 00:06:10.760 align:center
พ่อก็มีโมโหเป็นนะ

00:06:12.560 --> 00:06:13.680 align:center
เย็นนี้ไม่ต้องกินข้าวเลย

00:06:23.360 --> 00:06:26.000 align:center
นายสอบได้ที่ 14 ก็กล้าเถียงกับแม่นายแล้วเหรอ

00:06:26.080 --> 00:06:28.720 align:center
งั้นถ้านายสอบติดมหาวิทยาลัยชิงหัว
ทั้งบ้านไม่ต้องคุกเข่าต้อนรับนายเลยเหรอ

00:06:29.720 --> 00:06:31.280 align:center
นายดูพฤติกรรมตัวนายสิ

00:06:33.320 --> 00:06:34.720 align:center
อย่างนายนี่เรียกว่าดีใช่ไหม

00:06:34.800 --> 00:06:37.360 align:center
ได้ งั้นวันนี้ฉันจะสั่งสอนนายเอง

00:06:38.040 --> 00:06:40.320 align:center
นายไม่รู้ตัวเองใช่ไหม
ว่าควรทำตัวที่โรงเรียนยังไง

00:06:45.000 --> 00:06:46.920 align:center
ใครเป็นหัวขโมยกันแน่

00:06:47.000 --> 00:06:47.880 align:center
แกนั่นแหละ

00:06:47.960 --> 00:06:48.960 align:center
แกขโมยที่ดิน

00:06:49.040 --> 00:06:50.680 align:center
- แถมยังยึดไปเยอะอีก
- ค่อยๆ พูดกันเถอะนะคะ

00:06:50.760 --> 00:06:52.320 align:center
- แกวัดไปสิ
- เดี๋ยวสิ คุณอา

00:06:52.400 --> 00:06:53.520 align:center
วัดเลย

00:06:53.600 --> 00:06:55.200 align:center
- ให้เสี่ยวหวงพาไปวัดดูเลย
- เราค่อยๆ คุยกันนะคะ

00:06:55.280 --> 00:06:56.920 align:center
ไปดูกันว่า มันล้ำเขตของแกไหม

00:06:57.000 --> 00:06:58.040 align:center
- คืนข้าวโพดฉันมา
- ไม่ได้นะคะ

00:06:58.120 --> 00:06:59.440 align:center
- อย่าลงไม้ลงมือนะคะ
- แกคืนข้าวโพดฉันมา

00:07:00.440 --> 00:07:01.280 align:center
เลิกทะเลาะกันได้เลย

00:07:01.360 --> 00:07:02.520 align:center
(สถานีบริการประชาชน หมู่บ้านอวิ๋นเหมียว)

00:07:03.440 --> 00:07:04.440 align:center
พวกอาทั้งสองคน

00:07:05.080 --> 00:07:06.880 align:center
พูดไม่เข้าใจกันแล้วใช่ไหม

00:07:08.680 --> 00:07:10.520 align:center
มา ตีเลย

00:07:11.560 --> 00:07:13.720 align:center
อาดูสิ อาทำอะไรกับผมไว้
จนตอนนี้ยังไม่หายดีเลย

00:07:14.400 --> 00:07:17.040 align:center
ตีมาเลย ระบายความโกรธมาที่ผมเต็มที่เลย

00:07:17.760 --> 00:07:18.800 align:center
อย่าทำแบบนี้ทุกปีได้ไหม

00:07:18.880 --> 00:07:21.640 align:center
หว่านเมล็ดก็ตีกันที เก็บเกี่ยวก็ตีกันที

00:07:22.480 --> 00:07:23.960 align:center
ผมเหนื่อยแล้วจริงๆ นะ

00:07:24.040 --> 00:07:25.200 align:center
ตี ตีเลย ตีมาตรงนี้เลย

00:07:25.280 --> 00:07:26.440 align:center
มาๆ ใช้อันนี้ตีเลย ใช้อันนี้ตี

00:07:26.520 --> 00:07:29.040 align:center
มา ตีๆ ตีเลย มาๆ ตีๆ

00:07:29.120 --> 00:07:31.240 align:center
อาเหยา อาเหยา อย่า อย่าทำแบบนี้เลย

00:08:11.240 --> 00:08:12.800 align:center
ทำไมลูกยังมาไม่ถึงอีกเนี่ย

00:08:12.880 --> 00:08:14.440 align:center
ลูกบอกว่า ขึ้นรถแล้วไม่ใช่เหรอ

00:08:14.520 --> 00:08:17.160 align:center
นั่นสิซอสคุณเป็นไงบ้าง

00:08:17.240 --> 00:08:19.680 align:center
ตุ๋นเสร็จแล้ว เนื้อติดมันละลายหมดแล้ว

00:08:19.760 --> 00:08:20.760 align:center
ดีๆ

00:08:22.520 --> 00:08:25.040 align:center
ถ้างั้นให้ผมไปรอรับที่หน้าหมู่บ้านดีไหม

00:08:25.120 --> 00:08:26.120 align:center
งั้นคุณรีบไปเถอะ

00:08:26.200 --> 00:08:28.080 align:center
ฉันเห็นคุณนั่งไม่ติดเลย

00:08:28.160 --> 00:08:29.800 align:center
อย่างกับมีตะปูตำก้น

00:08:31.600 --> 00:08:32.679 align:center
มาแล้ว มาแล้ว

00:08:32.760 --> 00:08:33.919 align:center
เตรียมลวกเส้นเร็ว

00:08:36.039 --> 00:08:37.280 align:center
โต้ว กลับมาแล้วเหรอ

00:08:37.360 --> 00:08:38.400 align:center
พ่อคะ

00:08:38.480 --> 00:08:40.799 align:center
- ผ้ากันเปื้อนสกปรกๆ
- ตุ๋นอะไรคะเนี่ย

00:08:40.880 --> 00:08:42.360 align:center
- หอมมากเลย
- ตาแม่แล้ว

00:08:43.159 --> 00:08:44.840 align:center
เที่ยวจนติดลมเลยสิ ไม่กลับมาเลย

00:08:44.920 --> 00:08:46.400 align:center
เอวแม่หนาขึ้นอีกแล้ว

00:08:46.480 --> 00:08:48.280 align:center
เดี๋ยวเหอะ รีบไปล้างมือเลย

00:08:48.360 --> 00:08:49.320 align:center
พัสดุที่หนูส่งมาล่ะคะ

00:08:49.400 --> 00:08:50.480 align:center
อยู่ในห้องของลูกน่ะ

00:08:50.560 --> 00:08:51.920 align:center
- เร็วๆ นะ
- ค่ะ

00:08:52.000 --> 00:08:53.480 align:center
มาเร็วๆ

00:08:53.560 --> 00:08:56.440 align:center
แม่เขาทำก๋วยเตี๋ยวซอสผัดที่ลูกชอบไว้ด้วย

00:08:57.520 --> 00:08:59.640 align:center
ลวกเส้นๆ

00:09:05.760 --> 00:09:07.600 align:center
มาๆ กระเทียมดองที่ลูกชอบ

00:09:08.160 --> 00:09:09.240 align:center
ทำไมพ่อกับแม่ไม่กินล่ะ

00:09:09.320 --> 00:09:11.720 align:center
พ่อเขาบอกว่าต้องรอลูกก่อน

00:09:12.840 --> 00:09:14.360 align:center
ตอนส่งกินเกี๊ยว ตอนรับกินก๋วยเตี๋ยว

00:09:14.440 --> 00:09:16.520 align:center
แม่เขาน่ะ กลัวว่าลูกจะกินระหว่างทางมาแล้ว

00:09:17.280 --> 00:09:19.000 align:center
- มา รีบกินตอนร้อนๆ
- ค่ะ

00:09:19.720 --> 00:09:20.600 align:center
- พ่อแม่คะ
- กินหน่อย

00:09:20.680 --> 00:09:22.800 align:center
หนูเดาไว้ว่าพ่อกับแม่ต้องทำของอร่อยไว้ให้หนูแน่

00:09:22.880 --> 00:09:24.280 align:center
หนูก็เลยเก็บท้องรอไง

00:09:24.360 --> 00:09:25.600 align:center
นี่สิเรียกหลักแหลม

00:09:26.760 --> 00:09:28.040 align:center
เป็นไงบ้าง เค็มไหม

00:09:30.320 --> 00:09:32.280 align:center
อร่อยมากเลยค่ะ นัมเบอร์วันเลย

00:09:35.120 --> 00:09:37.520 align:center
แล้วพ่อแม่ของหนานหนาน เป็นยังไงบ้าง

00:09:39.960 --> 00:09:40.840 align:center
สบายดีค่ะ

00:09:42.120 --> 00:09:45.000 align:center
พวกเขาฝากหนูทักทายพ่อกับแม่มาด้วย

00:09:49.280 --> 00:09:50.800 align:center
อย่าถอนหายใจสิ

00:09:51.960 --> 00:09:53.840 align:center
บ้านใหม่เก็บของไปถึงไหนแล้วคะ

00:09:53.920 --> 00:09:54.800 align:center
เหลืออีกเดียวแล้วละ

00:09:54.880 --> 00:09:55.960 align:center
ถางที่รกๆ ออกแล้ว

00:09:56.600 --> 00:09:58.520 align:center
ทดสอบฟอร์มาลดีไฮด์แล้ว
อากาศอยู่ในระดับมาตรฐาน

00:09:58.600 --> 00:10:02.280 align:center
ช่วงนี้พ่อกับแม่ลากของไปๆ มาๆ ไม่น้อยเลย

00:10:03.440 --> 00:10:06.600 align:center
ก็ขยะในห้องลูกนั่นแหละ
เราไม่รู้ว่าต้องจัดการยังไง

00:10:06.680 --> 00:10:07.960 align:center
จะทิ้งหรือจะเก็บ

00:10:08.040 --> 00:10:09.160 align:center
รอลูกมาจัดการเอง

00:10:09.240 --> 00:10:11.640 align:center
ห้องหนูมีขยะตรงไหนคะ

00:10:11.720 --> 00:10:13.200 align:center
ลูกไปดูเองสิ

00:10:13.280 --> 00:10:15.640 align:center
นิตยสารเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ยังเก็บไว้อยู่อีก

00:10:15.720 --> 00:10:17.040 align:center
เก็บไว้ทำอะไร

00:10:17.120 --> 00:10:18.520 align:center
เก็บไว้เป็นที่ระลึกไง

00:10:19.120 --> 00:10:22.360 align:center
แม่ว่าลูกน่ะ
ไปอยู่กับยายหลิวตึกข้างๆ ได้เลย

00:10:22.960 --> 00:10:24.120 align:center
อะไรก็เก็บไว้หมด

00:10:24.760 --> 00:10:26.760 align:center
วันๆ เอาแต่เก็บขยะข้างบ้าน

00:10:26.840 --> 00:10:28.880 align:center
ลูกชาย ลูกสะใภ้พูดอะไร เธอก็ไม่ฟัง

00:10:28.960 --> 00:10:31.280 align:center
กองขยะในบ้านนั่น กองพะเนินไปหมด
จนไม่มีทางเดินแล้ว

00:10:32.720 --> 00:10:35.280 align:center
แม่ของลูกน่ะ ชอบพูดจาเวอร์วัง

00:10:35.960 --> 00:10:37.680 align:center
พ่อก็ไม่เห็นว่าของเยอะอะไร แค่ตู้ใบเดียว

00:10:37.760 --> 00:10:38.800 align:center
ไม่ถือว่าเยอะหรอก

00:10:39.880 --> 00:10:41.240 align:center
วันนั้นคุณบอกเองไม่ใช่เหรอ

00:10:41.320 --> 00:10:44.120 align:center
ขยะตู้นั้นของโต้ว เราต้องทิ้งให้ลูก

00:10:44.840 --> 00:10:46.640 align:center
ครั้งนี้คุณเปลี่ยนเป็นคนดีซะงั้น

00:10:46.720 --> 00:10:50.080 align:center
ผมบอกตอนไหน ว่าเป็นขยะ
ผมบอกว่ามันเป็นของเก่า

00:10:50.160 --> 00:10:51.760 align:center
ขยะกับของเก่า

00:10:51.840 --> 00:10:53.520 align:center
หูคุณฟังไม่ชัดเอง

00:10:53.600 --> 00:10:55.480 align:center
ได้ ครั้งหน้าถ้าคุณพูดอีก ฉันจะอัดเสียงไว้

00:10:55.560 --> 00:10:57.480 align:center
ยังไงซะ ผมก็ไม่ได้พูดแบบนั้น

00:10:57.560 --> 00:10:59.200 align:center
พ่อเขาน่ะ เรียกว่า ความจำเสื่อมแบบเลือกได้

00:10:59.280 --> 00:11:00.600 align:center
อยากจำอันไหนก็จำ

00:11:00.680 --> 00:11:02.680 align:center
ไม่อยากจำ เขาก็คิดว่าไม่เคยเกิดขึ้น

00:11:06.800 --> 00:11:08.520 align:center
(สมุดความทรงจำเพื่อนร่วมชั้น)

00:11:53.160 --> 00:11:57.320 align:center
(สวี่หงโต้ว)

00:12:09.840 --> 00:12:11.800 align:center
พี่โต้ว ป้าบอกว่าพี่กลับมาแล้ว

00:12:11.880 --> 00:12:13.400 align:center
อีกสองวันฉันกับแม่จะไปบ้านพี่นะ

00:12:14.040 --> 00:12:16.160 align:center
พี่อย่าลืมซื้อเชอร์รี่ไว้ให้ฉันด้วยนะ

00:12:17.560 --> 00:12:19.200 align:center
(ฉันมาถึงนานจิงแล้ว)

00:12:19.280 --> 00:12:20.360 align:center
(เซี่ยจือเหยา：
ได้เจอพ่อแม่คุณหรือยัง)

00:12:20.440 --> 00:12:23.880 align:center
(เซี่ยจือเหยา: ยัง เพิ่งลงเครื่อง
ฉันต้องขึ้นรถไปตัวเมืองอีก)

00:12:23.960 --> 00:12:25.160 align:center
(โอเค)

00:12:28.320 --> 00:12:32.400 align:center
(คุณกำลังทำอะไรอยู่)

00:12:57.120 --> 00:13:01.920 align:center
(วีแชตโมเมนต์:
(บะหมี่ฉีกของแม่อร่อยที่หนึ่งในจักรวาล)

00:13:02.520 --> 00:13:07.960 align:center
(ม่าย: ถ้าอิ่มแล้ว เหลือถ้วยให้เลียหน่อย)

00:13:08.040 --> 00:13:13.160 align:center
(ม่าย: ถ้าอิ่มแล้ว เหลือถ้วยให้เลียหน่อย)

00:13:13.240 --> 00:13:14.640 align:center
(ตอบกลับม่าย)

00:13:14.720 --> 00:13:19.600 align:center
ต้าม่ายเป็นแมงมุมจริงๆ ด้วย
อยู่บนใยออนไลน์ตลอด)

00:13:28.120 --> 00:13:31.200 align:center
หยางจือหนาน เกินไป เกินไปจริงๆ

00:13:32.120 --> 00:13:33.320 align:center
เราเพิ่งจะคบกัน

00:13:33.400 --> 00:13:34.680 align:center
วันเกิดแรกของเขา

00:13:34.760 --> 00:13:36.680 align:center
ฉันตั้งใจถามเขาสุดๆ ว่าวันไหน

00:13:36.760 --> 00:13:40.640 align:center
ใช้นิ้วเท้าคิดก็รู้แล้วไหม
ว่าต้องเตรียมของขวัญมาฉลองด้วยกัน

00:13:40.720 --> 00:13:42.480 align:center
สุดท้าย เมื่อตอนห้าโมงเย็น

00:13:42.560 --> 00:13:43.880 align:center
ฉันไปรับเค้ก

00:13:43.960 --> 00:13:45.960 align:center
ฉันยังตั้งใจทำผมเพื่อเขาด้วย

00:13:47.040 --> 00:13:48.440 align:center
ฉันโทรไปถามเขาว่าเลิกงานหรือยัง

00:13:48.960 --> 00:13:51.480 align:center
เขาบอกว่าวันนี้เขาไม่ได้มาทำงาน

00:13:51.560 --> 00:13:53.440 align:center
ลาพักร้อน กลับไปบ้าน

00:13:54.720 --> 00:13:56.280 align:center
เขากลับไปบ้านแล้ว

00:13:57.520 --> 00:13:59.160 align:center
ฉันถามเขาว่า กลับบ้านทำไม

00:13:59.800 --> 00:14:02.040 align:center
เขาบอกว่าเขากลับบ้านไปฉลองวันเกิด

00:14:02.120 --> 00:14:03.600 align:center
แถมยังบอกว่าไม่เป็นไร

00:14:03.680 --> 00:14:06.280 align:center
ของขวัญวันเกิด ค่อยให้พรุ่งนี้ก็ได้

00:14:08.920 --> 00:14:11.440 align:center
น่าโมโหชะมัด ฉันจะเลิกกับเขา

00:14:12.040 --> 00:14:13.160 align:center
ไม่ต้องถึงขนาดนั้นหรอก เสี่ยวฉิน

00:14:13.840 --> 00:14:16.640 align:center
เด็กนั่น เขาอาจจะไม่เคยมีแฟนมาก่อน

00:14:16.720 --> 00:14:18.000 align:center
ค่อนข้างซื่อๆ ไง

00:14:18.080 --> 00:14:19.280 align:center
เลยไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้

00:14:19.360 --> 00:14:20.360 align:center
เขาจะไม่เข้าใจได้ยังไง

00:14:20.440 --> 00:14:22.160 align:center
เขาไม่อยากอยู่กับฉันทุกวันเหรอ

00:14:22.240 --> 00:14:24.360 align:center
อยู่ด้วยกันทุกวัน เดี๋ยวก็รำคาญทุกวันสิ

00:14:24.440 --> 00:14:25.800 align:center
รำคาญฉันเหรอ

00:14:26.880 --> 00:14:28.400 align:center
เขารำคาญฉันเหรอ

00:14:29.000 --> 00:14:30.160 align:center
ไม่ได้บอกว่ารำคาญเธอ

00:14:30.880 --> 00:14:31.920 align:center
ฉันหมายถึง

00:14:32.000 --> 00:14:34.280 align:center
สองคนจะตัวติดกันตลอดไม่ได้

00:14:35.040 --> 00:14:37.200 align:center
ขนาดคนสวยยังมีวันที่มองจนเอียนเลย

00:14:37.280 --> 00:14:40.280 align:center
คบกันน่ะ เธอต้องให้พื้นที่ส่วนตัวอีกฝ่ายด้วย

00:14:40.920 --> 00:14:42.240 align:center
พื้นที่ส่วนตัวเหรอ

00:14:42.320 --> 00:14:44.200 align:center
เป็นแฟนกันต้องมีพื้นที่ส่วนตัวไปทำไม

00:14:44.280 --> 00:14:46.000 align:center
ฉันยังให้พื้นที่ส่วนตัวเขาไม่พอเหรอ

00:14:46.080 --> 00:14:48.560 align:center
ฉันก็ไม่ได้ให้เขาโทรหาตอนทำงานเสียหน่อย

00:14:49.200 --> 00:14:51.280 align:center
แค่ต้องส่งโลเคชั่นให้ทุกๆ ครึ่งชั่วโมงเท่านั้นเอง

00:14:53.200 --> 00:14:55.440 align:center
เสี่ยวฉิน ฉันไม่ได้ว่าอะไรเธอนะ

00:14:56.280 --> 00:14:57.120 align:center
หยางกว้านจิน

00:14:57.200 --> 00:14:58.920 align:center
ตอนพูดกับฉัน ระวังด้วย

00:14:59.000 --> 00:15:01.080 align:center
ถ้านับญาติกัน ฉันเป็นอาเล็กของพี่นะ

00:15:05.800 --> 00:15:07.760 align:center
เจียเป่ากับกั๋วเป่าเรียกเธอว่า พี่

00:15:07.840 --> 00:15:09.000 align:center
ฉันต้องเรียกเธอว่า อาเล็กเหรอ

00:15:09.080 --> 00:15:10.520 align:center
ถ้าบอกว่าฉันเป็นฝ่ายถูก

00:15:10.600 --> 00:15:12.240 align:center
ฉันจะเรียกว่าพี่กว้านจวิน

00:15:12.320 --> 00:15:15.880 align:center
แต่ถ้าบอกว่าฉันเป็นฝ่ายผิด
ฉันจะเรียกแบบนับญาติ

00:15:15.960 --> 00:15:17.640 align:center
(แชมเปียนสามบาร์บีคิว)

00:15:17.720 --> 00:15:19.520 align:center
ไม่ได้บอกว่าเธอผิด

00:15:19.600 --> 00:15:21.560 align:center
ฉันแค่บอกเธอจากประสบการณ์

00:15:22.120 --> 00:15:23.600 align:center
ถ้าเธออยู่ด้วยกันทุกวัน

00:15:23.680 --> 00:15:25.440 align:center
ไม่นานก็เบื่อกัน เธอรู้ไหม

00:15:26.560 --> 00:15:27.640 align:center
เขาเบื่อเหรอ

00:15:29.000 --> 00:15:30.560 align:center
เบื่อฉันงั้นเหรอ

00:15:31.560 --> 00:15:33.120 align:center
ให้ตายสิ อาเหยา อาได้ยินไหม

00:15:33.200 --> 00:15:35.440 align:center
- ฉันได้ยินแล้ว
- เขาเบื่อฉัน

00:15:35.520 --> 00:15:37.800 align:center
- ทำไมเขาเป็นแบบนี้ล่ะ
- เกินไปแล้ว

00:15:38.400 --> 00:15:40.240 align:center
หยางจือหนานเกินไปแล้ว

00:15:40.320 --> 00:15:41.640 align:center
ต้องการพื้นที่ส่วนตัวอะไร

00:15:41.720 --> 00:15:43.600 align:center
เป็นแฟนกันต้องการพื้นที่ส่วนตัวทำไม

00:15:43.680 --> 00:15:46.240 align:center
ไม่ควรอยู่กับคนที่ชอบทุกวินาทีเหรอ

00:15:46.320 --> 00:15:47.160 align:center
ใช่ไหม

00:15:47.240 --> 00:15:49.520 align:center
วันนี้เสี่ยวฉินของเรา แต่งตัวสวยขนาดนี้

00:15:49.600 --> 00:15:53.200 align:center
แถมยังซื้อเค้กมาด้วย
สุดท้าย หยางจือหนานกลับบ้านไปแล้ว

00:15:53.280 --> 00:15:56.080 align:center
เป็นแฟนกัน ก็ต้องฉลองวันเกิดกับแฟนทั้งนั้น

00:15:56.720 --> 00:15:58.120 align:center
เธอรู้ไหม มันหมายความว่ายังไง

00:15:58.200 --> 00:15:59.200 align:center
หมายความว่ายังไง

00:15:59.920 --> 00:16:01.400 align:center
หมายความว่าในใจเขาไม่เคยมีเธอเลย

00:16:06.120 --> 00:16:07.480 align:center
ไอ้สารเลวหยางจือหนาน

00:16:08.880 --> 00:16:10.320 align:center
ฉันจะเลิกกับเขา

00:16:10.400 --> 00:16:11.280 align:center
เลิกเลย

00:16:11.360 --> 00:16:13.440 align:center
ตอนนี้เลย รีบบอกเลย
โทรบอกเขาเลย บอกเลิกเลย

00:16:13.520 --> 00:16:14.400 align:center
เกินไปแล้ว

00:16:14.480 --> 00:16:15.840 align:center
เสี่ยวฉิน อย่าโทรๆ

00:16:15.920 --> 00:16:17.360 align:center
หยางกว้านจวิน หยุดอยู่ตรงนั้นเลย

00:16:17.440 --> 00:16:19.240 align:center
วันนี้ใครมาห้ามก็ไม่มีประโยชน์

00:16:23.120 --> 00:16:25.360 align:center
หยางจือหนาน ฉันให้พื้นที่ส่วนตัวกับนายแล้ว

00:16:25.440 --> 00:16:26.440 align:center
เราเลิกกัน

00:16:34.320 --> 00:16:36.320 align:center
ฉันไม่มีแฟนแล้ว

00:16:38.920 --> 00:16:40.040 align:center
เสี่ยวฉิน

00:16:40.120 --> 00:16:41.520 align:center
ฟังอาพูดนะ

00:16:41.600 --> 00:16:44.080 align:center
เราอย่าเสียน้ำตาให้ความรัก

00:16:48.080 --> 00:16:50.520 align:center
เราต้องตั้งใจทำงานให้ดี เธอเข้าใจไหม

00:16:52.160 --> 00:16:54.880 align:center
ฉันไม่มีงานด้วยซ้ำ

00:16:59.840 --> 00:17:01.160 align:center
เซี่ยจือเหยา

00:17:01.240 --> 00:17:02.840 align:center
นายใส่ไฟอะไรของนายเนี่ย

00:17:02.920 --> 00:17:04.680 align:center
เผลอแป๊บเดียว แฟนเสี่ยวฉินหายวับไปเลย

00:17:05.480 --> 00:17:08.400 align:center
วันนี้ถ้านายไม่อยู่ข้างเธอ เรื่องนี้ก็ไม่จบ

00:17:13.200 --> 00:17:17.200 align:center
ฉันว่านายน่ะ อิจฉาคนมีคู่
พอตัวเองไม่มีคู่ก็เลยอิจฉา

00:17:17.800 --> 00:17:18.599 align:center
ใช่ไหม

00:17:18.680 --> 00:17:21.720 align:center
หยางกว้านจวิน ห้ามพูดแบบนี้กับอาเหยานะ

00:17:21.800 --> 00:17:23.760 align:center
ในโลกนี้มีแค่อาเหยาที่อยู่ข้างฉัน

00:17:23.839 --> 00:17:26.240 align:center
ใช่ๆ อาเหยาจะอยู่ข้างเธอตลอดไป

00:17:28.640 --> 00:17:31.600 align:center
อาเหยา งั้นเราแต่งงานกันดีไหม

00:17:37.680 --> 00:17:39.560 align:center
สมน้ำหน้า อยากสุมไฟดีนัก

00:17:46.320 --> 00:17:47.720 align:center
เป็นอะไร ก้างติดคอเหรอ

00:17:48.320 --> 00:17:49.240 align:center
กรรมตามทันแล้ว

00:17:49.320 --> 00:17:50.160 align:center
อาเหยา

00:17:51.000 --> 00:17:52.000 align:center
- ก้างติดคอจริงเหรอ
- กินเค้กก่อน

00:17:54.560 --> 00:17:56.320 align:center
ไม่ต้องกินเค้กแล้ว ไปโรงพยาบาลเถอะ

00:17:56.400 --> 00:17:57.240 align:center
ไปๆ

00:17:57.320 --> 00:17:58.520 align:center
อาเหยา อย่าไอ

00:17:58.600 --> 00:17:59.440 align:center
ฉันกลัวนะ

00:18:06.040 --> 00:18:07.040 align:center
อย่ากลืนน้ำลายนะ

00:18:07.120 --> 00:18:08.040 align:center
อดทนไว้

00:18:09.200 --> 00:18:12.040 align:center
โชคดีที่ปักไม่ลึก ปักแค่ต่อมทอนซิล

00:18:12.880 --> 00:18:14.720 align:center
ต่อมทอนซิลของคุณนี่สวยจริงๆ

00:18:16.360 --> 00:18:17.720 align:center
ดีมาก

00:18:19.200 --> 00:18:20.120 align:center
ออกมาแล้วๆ

00:18:21.480 --> 00:18:23.520 align:center
ไม่ได้เห็นคนโดนก้างปลาใหญ่ขนาดนี้ตำมานานแล้ว

00:18:23.600 --> 00:18:25.200 align:center
คุณกลืนเข้าไปได้ยังไงเนี่ย

00:18:25.960 --> 00:18:26.800 align:center
ไม่ทันระวังน่ะครับ

00:18:26.880 --> 00:18:29.840 align:center
มีคนกินปลาแล้วก้างติดคอมาให้รักษาทุกวัน

00:18:29.920 --> 00:18:31.000 align:center
กินปลาต้องระวังให้ดี

00:18:31.720 --> 00:18:34.080 align:center
คุณยังนับว่าโชคดี รู้จักมาโรงพยาบาล

00:18:34.160 --> 00:18:35.880 align:center
หลายคนกินน้ำส้มสายชู กลืนข้าว

00:18:35.960 --> 00:18:39.000 align:center
ก้างปลาก็ยิ่งลงไปลึก
ถ้ากรีดลงคอโดนหลอดอาหารอันตรายมากนะ

00:18:41.960 --> 00:18:43.000 align:center
สักครู่นะครับ

00:18:43.080 --> 00:18:44.360 align:center
ผมขอถ่ายรูปหน่อย

00:18:45.040 --> 00:18:46.600 align:center
แฟนไม่มาด้วยเหรอคะ

00:18:47.560 --> 00:18:49.880 align:center
คนที่พาผู้หญิงคนสวยๆ มาให้น้ำเกลือ
คือคุณใช่ไหมคะ

00:18:55.280 --> 00:18:56.840 align:center
ยังดีที่ไม่เป็นไร

00:18:56.920 --> 00:18:58.280 align:center
ฉันตกใจหมดเลย

00:18:58.360 --> 00:18:59.880 align:center
- ไปเถอะ
- เสี่ยวฉิน

00:18:59.960 --> 00:19:01.920 align:center
ตอนฉันเด็กๆ ก็เคยโดนก้างติดคอ

00:19:02.000 --> 00:19:03.480 align:center
ใหญ่กว่าก้างที่ติดคอเขาอีก

00:19:03.560 --> 00:19:04.640 align:center
ใหญ่มาก

00:19:04.720 --> 00:19:06.200 align:center
ใหญ่ขนาดนั้นเลย

00:19:06.280 --> 00:19:10.120 align:center
ตอนนั้นฉันตกใจแทบแย่
ต่อไปกินปลา ต้องระวังให้มาก

00:19:10.880 --> 00:19:12.440 align:center
เมื่อกี้เธอยังจะให้เขากินเค้กอีก

00:19:12.520 --> 00:19:14.480 align:center
หมอคนนั้นก็บอกแล้ว ว่าห้ามกินอะไรเข้าไป

00:19:32.360 --> 00:19:33.960 align:center
(เซี่ยจือเหยา)

00:19:50.560 --> 00:19:51.920 align:center
(หยางจื่อ: กินปลาแล้วใครไม่โดนก้างทิ่มบ้าง)

00:19:52.000 --> 00:19:53.600 align:center
(ฉางซิน, หลี่หลินซี
สุดหล่อ ปลาดี)

00:19:53.680 --> 00:19:54.800 align:center
(หย่วน: พี่ชายผมโดนดีซะแล้ว)

00:19:54.880 --> 00:19:56.120 align:center
(ใบไม้ในป่า: เจ้านาย สมกับเป็นคุณ)

00:20:00.520 --> 00:20:01.720 align:center
(คุณเป็นไอดอลของผมจริงๆ)

00:20:01.800 --> 00:20:03.520 align:center
(น่าน่าตอบม่าย: ลืมบอกว่าชมรมยุบแล้ว)

00:20:03.600 --> 00:20:08.520 align:center
(เย่, ใส่ผักชีหนึ่งกำ, นกจันทรา
หมิงเยว่ยุ่งกับการหาเงิน, อู๋เยว่)

00:20:10.120 --> 00:20:11.920 align:center
ไม่กดไลก์ให้สักนิด

00:20:13.200 --> 00:20:14.840 align:center
ผมอุตส่าห์เฝ้าคุณให้น้ำเกลือทั้งคืนเลยนะ

00:20:28.040 --> 00:20:29.440 align:center
ก้างติดคอเหรอ

00:20:30.000 --> 00:20:31.880 align:center
(ก้างปลาชิ้นใหญ่ทิ่มต่อมทอนซิลผม)

00:20:31.960 --> 00:20:33.000 align:center
(11 ชั่วโมงก่อน)

00:20:33.080 --> 00:20:34.040 align:center
(สมกับเป็นไอดอลของฉัน)

00:20:42.200 --> 00:20:45.080 align:center
(แล้วมันไปทิ่มได้ยังไง)

00:20:49.280 --> 00:20:51.640 align:center
โต้ว ลุกมากินข้าวเช้าได้แล้ว

00:20:51.720 --> 00:20:52.960 align:center
ค่ะ

00:20:53.040 --> 00:20:53.880 align:center
เร็วๆ นะ

00:21:03.920 --> 00:21:07.360 align:center
(แม่ฉันทำบะหมี่เอง อร่อยที่สุดในโลก)

00:21:10.400 --> 00:21:11.320 align:center
เธอปวดหัวเหรอ

00:21:11.920 --> 00:21:12.760 align:center
เปล่าครับ

00:21:14.440 --> 00:21:16.240 align:center
งั้นกินข้าวดีๆ สิ

00:21:16.840 --> 00:21:19.280 align:center
ไม่กินเดี๋ยวไม่มีแรงนะ

00:21:19.360 --> 00:21:22.680 align:center
คนเราน่ะ เสียใจแล้ว ก็ต้องการพลัง

00:21:23.320 --> 00:21:26.520 align:center
ไม่ใช่สักหน่อย เสียใจอะไร ย่าก็จริงๆ เลย

00:21:29.920 --> 00:21:30.880 align:center
เดี๋ยวค่อยกิน

00:21:33.800 --> 00:21:35.160 align:center
ย่าครับ

00:21:35.240 --> 00:21:37.320 align:center
เธอไม่ส่งข้อความมาหาผมเลย

00:21:37.400 --> 00:21:39.280 align:center
ผมก็ไม่กล้าทักไปหาเธอ

00:21:40.080 --> 00:21:42.080 align:center
ทำไมทักไปก่อนไม่ได้ล่ะ

00:21:43.120 --> 00:21:45.440 align:center
โทรศัพท์เธอสัญญาณไม่ดีเหรอ

00:21:45.520 --> 00:21:46.760 align:center
ผมจริงจังนะ

00:21:47.760 --> 00:21:50.600 align:center
ก็แบบว่า อำนาจการตัดสินใจไม่ได้อยู่ในมือผม

00:21:50.680 --> 00:21:51.840 align:center
ก่อนเธอไป

00:21:52.480 --> 00:21:53.440 align:center
ผมบอกเธอไปแล้ว

00:21:55.040 --> 00:21:56.080 align:center
บอกว่าอะไร

00:21:59.800 --> 00:22:00.840 align:center
บอกว่า

00:22:01.680 --> 00:22:02.840 align:center
ผมชอบเธอ

00:22:10.120 --> 00:22:11.880 align:center
ย่าทำแบบนี้ ผมไม่พูดแล้วนะ

00:22:12.520 --> 00:22:13.640 align:center
พูดมา พูดมา

00:22:14.400 --> 00:22:16.720 align:center
เธอชอบเขา แล้วยังไงต่อ

00:22:17.880 --> 00:22:19.000 align:center
ก็ไม่ยังไง

00:22:19.080 --> 00:22:21.200 align:center
แค่บอกความรู้สึกของผมไป ก็ไม่มีอะไรต่อแล้ว

00:22:21.720 --> 00:22:22.720 align:center
แล้ว

00:22:22.800 --> 00:22:25.720 align:center
เขาบอกว่า ต่อไปห้ามติดต่อกันอีกเหรอ

00:22:25.800 --> 00:22:26.800 align:center
ไม่ใช่หรอก

00:22:26.880 --> 00:22:30.320 align:center
ก็ติดต่อกันบ่อยๆ เป็นเพื่อนกันอะไรแบบนั้น

00:22:30.960 --> 00:22:32.360 align:center
ก็แค่นั้นไง

00:22:32.440 --> 00:22:36.280 align:center
หลานพูดออกไปหมดแล้ว
ตอนนี้จะมาทำหน้าบางทำไม

00:22:36.840 --> 00:22:39.520 align:center
หน้าหนาหน่อย รุกนิดหน่อย

00:22:40.240 --> 00:22:44.920 align:center
ไม่แน่อาจจะได้คบกันทางออนไลน์ก็ได้

00:22:46.040 --> 00:22:49.360 align:center
ย่า เขาไม่ชอบรักออนไลน์ ไม่ชอบรักทางไกล

00:22:50.160 --> 00:22:52.040 align:center
งั้นเธอก็ต้องยอมลำบากหน่อยแล้วล่ะ

00:22:52.120 --> 00:22:54.920 align:center
ยูนนานบินไปปักกิ่ง ปักกิ่งบินมายูนนาน

00:22:55.520 --> 00:22:56.880 align:center
ย่ามีเงิน

00:22:56.960 --> 00:22:59.000 align:center
ย่าเก็บเงินไว้ให้เธอด้วยนะ

00:22:59.760 --> 00:23:01.480 align:center
เก็บเงินไว้ให้ผมเหรอ

00:23:01.560 --> 00:23:02.560 align:center
เก็บไว้เท่าไรแล้วล่ะ

00:23:03.480 --> 00:23:04.600 align:center
เธอรอก่อน

00:23:12.080 --> 00:23:12.920 align:center
ดูสิ

00:23:24.640 --> 00:23:25.520 align:center
นี่

00:23:33.040 --> 00:23:36.160 align:center
เงินนี่น่ะ ฉันวางแผนไว้ว่า

00:23:37.080 --> 00:23:40.920 align:center
ถ้าเธอทำธุรกิจที่นี่ไม่รอด ย่าก็จะเอาเงินให้

00:23:41.000 --> 00:23:42.360 align:center
ให้เธอกลับไปปักกิ่ง

00:23:43.040 --> 00:23:45.040 align:center
หรือไม่ก็เอาไว้ให้เธอแต่งเมีย

00:23:45.120 --> 00:23:47.880 align:center
เอาไว้เป็นเงินเริ่มต้นสร้างครอบครัว

00:23:48.600 --> 00:23:49.640 align:center
แน่นอนว่า

00:23:49.720 --> 00:23:52.200 align:center
คงไม่พอซื้อบ้าน ซื้อที่ดินหรอก

00:23:52.280 --> 00:23:54.960 align:center
แต่ว่า ใช้ในยามฉุกเฉินได้

00:23:58.400 --> 00:23:59.600 align:center
ย่าคิดว่า

00:24:00.400 --> 00:24:04.160 align:center
การที่หงโต้วกลับไป ก็เป็นเรื่องดีสำหรับพวกเธอ

00:24:04.920 --> 00:24:06.640 align:center
พวกเธอยังหนุ่มยังสาว

00:24:06.720 --> 00:24:08.800 align:center
รักง่าย หน่ายเร็ว

00:24:09.400 --> 00:24:11.320 align:center
พอเธอไป ก็ได้ลองห่างกัน

00:24:11.400 --> 00:24:14.280 align:center
ถ้าต่างคนต่างยังคิดถึงกัน

00:24:15.080 --> 00:24:18.600 align:center
งั้นก็ค่อยๆ คิดว่าทางข้างหน้าจะเดินกันไปยังไง

00:24:19.680 --> 00:24:21.160 align:center
ไม่ต้องรีบร้อนหรอก

00:24:25.760 --> 00:24:27.440 align:center
ย่ากับปู่เธอน่ะ

00:24:29.000 --> 00:24:30.600 align:center
สร้างตัวด้วยสองมือเปล่า

00:24:30.680 --> 00:24:33.240 align:center
ในชีวิตนี้มีคติพจน์อยู่อย่างหนึ่ง

00:24:33.920 --> 00:24:38.120 align:center
นั่นก็คือ ตัวเองอยากได้อะไร ก็ต้องลงมือทำเลย

00:24:38.680 --> 00:24:40.640 align:center
อย่ารอใครมาหยิบยื่นให้

00:24:43.880 --> 00:24:45.280 align:center
ปลุกใจลุกขึ้นฮึดสู้

00:24:45.360 --> 00:24:47.360 align:center
อย่าเอาแต่หมดอาลัยตายอยาก

00:24:47.440 --> 00:24:48.400 align:center
เข้าใจไหม

00:24:50.160 --> 00:24:51.320 align:center
เข้าใจแล้ว

00:24:51.400 --> 00:24:52.520 align:center
งั้นก็ตั้งใจกินข้าวซะ

00:24:54.480 --> 00:24:57.080 align:center
ย่า สมุดบัญชีนี่ ให้ผมไม่ใช่เหรอ

00:24:57.160 --> 00:24:59.560 align:center
รอเธอซื้อตั๋วเครื่องบินก่อน แล้วค่อยให้

00:25:00.680 --> 00:25:01.600 align:center
เดี๋ยวสิ

00:25:01.680 --> 00:25:03.360 align:center
แต่ว่าผมยังแปลกใจอยู่

00:25:03.440 --> 00:25:05.200 align:center
ย่าเก็บเงินไว้เยอะขนาดนี้ได้ยังไง

00:25:07.960 --> 00:25:12.000 align:center
ย่าก็โทรหาพ่อเธอวันเว้นวัน

00:25:12.080 --> 00:25:15.720 align:center
วันนี้บอกว่าปวดหัว พรุ่งนี้บอกปวดสะโพก

00:25:15.800 --> 00:25:17.000 align:center
เพื่อจะให้เอาเงินเขา

00:25:17.080 --> 00:25:18.440 align:center
มาเก็บให้เธอไงล่ะ

00:25:20.480 --> 00:25:22.480 align:center
ผมรับโทรศัพท์ก่อนนะ เสี่ยวหวง

00:25:23.960 --> 00:25:24.960 align:center
เสี่ยวหวง ว่าไง

00:25:25.040 --> 00:25:26.040 align:center
ฮัลโหล เหล่าเซี่ย

00:25:26.120 --> 00:25:28.160 align:center
อีกห้าวัน ทีมของร้านหนังสือเสาหวาจะมาที่นี่

00:25:28.800 --> 00:25:31.080 align:center
- เธอแน่ใจนะ
- แน่ใจๆ มาประชุมเร็ว

00:25:31.160 --> 00:25:32.000 align:center
ได้ๆ เดี่ยวฉันรีบไป

00:25:33.040 --> 00:25:35.720 align:center
ย่าครับ ผมต้องรีบไปประชุมที่คณะกรรมการชุมชน

00:25:35.800 --> 00:25:37.280 align:center
ไม่ได้กินข้าวอีกแล้ว

00:25:37.360 --> 00:25:39.280 align:center
- เอานี่ไปกินระหว่างทาง
- ครับ

00:25:39.360 --> 00:25:40.200 align:center
อันนั้นให้ผมใช่ไหม

00:25:41.560 --> 00:25:42.400 align:center
ขอบคุณครับย่า

00:25:43.280 --> 00:25:44.160 align:center
ไปก่อนนะ

00:25:56.000 --> 00:25:57.600 align:center
ตอนหนูอยู่ที่อวิ๋นเหมียวน่ะ

00:25:57.680 --> 00:26:01.640 align:center
ฟ้ายังไม่สาง หนูก็ตื่นขึ้นมา
ไปกินก๋วยเตี๋ยวที่ตลาดสดในตำบลแล้ว

00:26:02.880 --> 00:26:05.320 align:center
คนขี้เกียจแบบลูกตื่นเช้าเป็นด้วยเหรอ

00:26:05.400 --> 00:26:06.800 align:center
มีคนมาเรียกหนูน่ะ

00:26:06.880 --> 00:26:09.960 align:center
บ้านของเซี่ยจือเหยา อยู่ห่างจากบ้านพักหนู
แค่ซอยกันเอง

00:26:10.680 --> 00:26:13.040 align:center
หนูมองเห็นลานบ้านของเขา
ได้จากหน้าต่างของหนูเลย

00:26:13.120 --> 00:26:14.240 align:center
เขาตื่นตั้งแต่เช้า

00:26:14.320 --> 00:26:16.120 align:center
เอาก้อนหินมาปาที่หน้าต่าง

00:26:16.720 --> 00:26:19.800 align:center
หนูบอกเลยนะ ร้านเล็กๆ แบบนั้น
ถ้าไม่ใช่คนในพื้นที่ ไม่มีทางรู้จัก

00:26:25.000 --> 00:26:26.680 align:center
คนที่ลูกบอกว่า

00:26:26.760 --> 00:26:28.760 align:center
กลับบ้านไปสร้างธุรกิจที่บ้านใช่ไหม

00:26:28.840 --> 00:26:30.240 align:center
เขานั่นแหละ เขาเป็นคนดีมาก

00:26:34.080 --> 00:26:35.560 align:center
เขาอายุเท่าไรแล้ว

00:26:36.320 --> 00:26:37.200 align:center
สามสิบต้นๆ

00:26:40.440 --> 00:26:42.840 align:center
แม่ว่าคุณสมบัติของเขาฟังดูดีนะ

00:26:42.920 --> 00:26:44.200 align:center
ยังไม่เคยแต่งงานเหรอ

00:26:45.040 --> 00:26:46.720 align:center
เขายังไม่เจอคนที่เหมาะค่ะ

00:26:46.800 --> 00:26:48.960 align:center
ครั้งล่าสุดที่เขามีแฟน ก็ตอนมหาวิทยาลัยนู่น

00:26:50.680 --> 00:26:52.160 align:center
นั่นก็สิบกว่าปีแล้วนะ

00:26:54.880 --> 00:26:58.520 align:center
ที่ยังไม่หาแฟน
คงจะไม่ใช่เพราะปัญหานั้นหรือเปล่า

00:26:58.600 --> 00:26:59.520 align:center
แม่

00:27:01.320 --> 00:27:02.920 align:center
นี่ไม่ใช่เรื่องน่าอายอะไรนี่

00:27:03.000 --> 00:27:05.520 align:center
ยังไม่เจอคนที่เหมาะสม
ก็คือยังไม่เจอคนที่เหมาะไง

00:27:05.600 --> 00:27:08.080 align:center
คนทั่วไปไม่คิดถึงเรื่องปัญหาด้านสุขภาพหรอกค่ะ

00:27:08.840 --> 00:27:11.960 align:center
คนทั่วไปก็ต้องคิดเรื่องนี้แหละ
ไม่งั้นทำไมถึงไม่หาแฟนสักทีล่ะ

00:27:12.560 --> 00:27:13.640 align:center
สเปคสูงไง

00:27:13.720 --> 00:27:16.200 align:center
งั้นที่ลูกสาวแม่ไม่มีแฟน
ก็เพราะหนูมีปัญหาเหมือนกันใช่ไหม

00:27:16.280 --> 00:27:17.960 align:center
ลูกไม่มีปัญหาอยู่แล้ว

00:27:18.040 --> 00:27:20.120 align:center
ตอนนี้ ผู้หญิงแต่งงานช้าเป็นเรื่องปกติไปแล้ว

00:27:20.200 --> 00:27:21.680 align:center
แม่ แม่สองมาตรฐานนะเนี่ย

00:27:21.760 --> 00:27:25.440 align:center
แน่นอน ตัวเองเลี้ยงมา
ก็ต้องบอกว่าดีหมดแหละ ใช่ไหม

00:27:27.120 --> 00:27:28.920 align:center
แต่ทั้งสองคนอยู่ห่างกันเกินไป

00:27:32.160 --> 00:27:33.040 align:center
ลูกรีบกินเถอะ รีบกิน

00:27:33.120 --> 00:27:34.440 align:center
กินเสร็จแล้วจะพาไปเที่ยว

00:27:35.840 --> 00:27:37.400 align:center
หนูไม่ไปตกปลากับพ่อนะ

00:27:37.480 --> 00:27:40.360 align:center
ใครจะไปตกปลากัน
เราจะไปเก็บลูกพีชกัน ดีไหม

00:27:41.160 --> 00:27:42.080 align:center
เก็บลูกพีช

00:27:42.160 --> 00:27:43.000 align:center
รีบกิน

00:27:51.960 --> 00:27:55.920 align:center
ลูกพีชที่หงโต้วเก็บมา ดีทั้งนั้น

00:27:56.000 --> 00:27:58.000 align:center
ลูกนึงหนักสักสองสามขีดได้มั้ง

00:27:58.720 --> 00:28:00.200 align:center
หวานมาก

00:28:01.600 --> 00:28:02.440 align:center
เขียนว่าอะไรเหรอ

00:28:03.080 --> 00:28:05.280 align:center
หวังว่าจะได้ยินข่าวดีจากคุณ

00:28:06.280 --> 00:28:07.600 align:center
ข่าวดีเรื่องอะไร

00:28:07.680 --> 00:28:09.000 align:center
เรื่องร้านหนังสือน่ะครับ

00:28:11.680 --> 00:28:12.560 align:center
ย่า มองทางนี้หน่อยครับ

00:28:15.120 --> 00:28:17.520 align:center
รูปนี้ดีมากเลยครับ

00:28:17.600 --> 00:28:18.560 align:center
ย่าดูหน่อย

00:28:20.680 --> 00:28:21.880 align:center
เธอถ่ายย่าน่าเกลียด น่าเกลียดมาก

00:28:21.960 --> 00:28:23.840 align:center
- น่าเกลียดมาก
- นี่แหละเรียกว่าน่ารัก ย่าไม่เข้าใจ

00:28:23.920 --> 00:28:24.960 align:center
น่ารักอะไรกัน

00:28:25.040 --> 00:28:26.880 align:center
- ผมส่งไปแล้ว
- ส่งมาให้ย่า

00:28:28.120 --> 00:28:30.160 align:center
ย่าจะฟาดเธอให้ตายเลย

00:28:30.240 --> 00:28:32.880 align:center
- อย่านะ
- ผมเอาไปให้น้าหวยหลานกล่องนึงก่อนนะ

00:28:32.960 --> 00:28:35.160 align:center
เจ็บๆ ไปแล้วๆ

00:28:39.000 --> 00:28:40.040 align:center
นี่ค่ะ กินลูกพีชกัน

00:28:46.200 --> 00:28:48.200 align:center
หวาน หวานจริงๆ

00:28:48.280 --> 00:28:50.160 align:center
ส่งมาตั้งสองร้อยกว่าโล

00:28:50.240 --> 00:28:52.040 align:center
ต้องจ่ายค่าส่งเท่าไรเนี่ย

00:28:53.480 --> 00:28:54.520 align:center
น่าเสียดาย

00:28:54.600 --> 00:28:55.840 align:center
เด็กสาวนั่นเป็นคนดี

00:28:55.920 --> 00:28:57.600 align:center
น่าเสียดายที่ไม่ชินที่นี่

00:28:57.680 --> 00:28:59.240 align:center
พวกเธอดูอาเหยาก่อนหน้านี้สิ

00:28:59.320 --> 00:29:00.600 align:center
เดี๋ยวก็อารมณ์แปรปรวน

00:29:00.680 --> 00:29:01.880 align:center
เดี๋ยวก็ไม่พูดไม่จา

00:29:01.960 --> 00:29:04.000 align:center
เอาแต่อมพะนำ ไม่สดใสเลย

00:29:05.440 --> 00:29:07.280 align:center
เมื่อเช้าเขาก็มาที่นี่

00:29:07.360 --> 00:29:08.480 align:center
ดูสบายดีนะ

00:29:08.560 --> 00:29:10.680 align:center
อารมณ์ดี แถมยิ้มจนตาหยี

00:29:12.680 --> 00:29:16.040 align:center
เพราะอย่างนี้ไงคะ ผู้ชายกับผู้หญิงเลยต่างกัน

00:29:16.120 --> 00:29:18.800 align:center
ถ้าผู้ชายอกหัก อกหักได้แค่อาทิตย์เดียว

00:29:18.880 --> 00:29:20.080 align:center
แม้แต่เถ้าแก่เซี่ยก็เป็นแบบนั้น

00:29:20.760 --> 00:29:23.360 align:center
หนูหมดความหวังกับผู้ชายแล้ว

00:29:23.440 --> 00:29:26.040 align:center
เธอพูดถูก ผู้ชายน่ะลืมเร็ว

00:29:26.120 --> 00:29:27.080 align:center
ดูอย่างเป่าผิงสิ

00:29:27.160 --> 00:29:30.840 align:center
เหล่ากวนไม่อยู่แล้ว
หลายปีมานี้ก็ไม่คิดที่จะหาคนอื่น

00:29:30.920 --> 00:29:32.680 align:center
- ใช่
- ส่วนอีกาเฒ่านั้น

00:29:32.760 --> 00:29:35.720 align:center
เมียตายยังไม่ครบร้อยวัน

00:29:35.800 --> 00:29:37.320 align:center
ก็ไปหาแม่สื่อให้แนะนำเมียใหม่ซะแล้ว

00:29:38.200 --> 00:29:39.040 align:center
หน้าไม่อาย

00:29:39.120 --> 00:29:40.960 align:center
ตาแก่นั่นหน้าไม่อายจริงๆ

00:29:41.040 --> 00:29:42.120 align:center
- หน้าไม่อาย
- หน้าไม่อาย

00:29:43.240 --> 00:29:44.240 align:center
แต่ว่านะฉู่ฉู่ เสี่ยวเยว่

00:29:44.320 --> 00:29:46.200 align:center
พวกเธออย่าเพิ่งหมดหวังนะ

00:29:46.280 --> 00:29:47.800 align:center
ยังมีผู้ชายดีๆ อยู่

00:29:47.880 --> 00:29:49.760 align:center
อย่างเช่นกว้านจินของน้า

00:29:51.480 --> 00:29:53.480 align:center
เจ้าเด็กกว้านจินนั่นไม่เลวจริงๆ

00:29:54.080 --> 00:29:55.840 align:center
เธออย่าไปหัดคุยโม้เหมือนอากุ้ยเลย

00:29:55.920 --> 00:29:57.120 align:center
เจอกับตัวเดี๋ยวก็รู้เอง

00:29:58.320 --> 00:29:59.480 align:center
ก็จริง

00:29:59.560 --> 00:30:00.600 align:center
หวานไหม

00:30:00.680 --> 00:30:01.520 align:center
หวานค่ะ

00:30:10.000 --> 00:30:10.840 align:center
อ้าปาก

00:30:13.760 --> 00:30:16.160 align:center
- หวานไหม
- หวาน

00:30:18.000 --> 00:30:20.360 align:center
พี่อย่าเอามองผม พี่เองก็ลองกินด้วยสิ

00:30:26.160 --> 00:30:27.000 align:center
หวาน

00:30:27.680 --> 00:30:28.520 align:center
จริงสิ พี่ม่านจวิน

00:30:29.040 --> 00:30:31.040 align:center
พี่ขอขวดเหล้า

00:30:31.120 --> 00:30:32.760 align:center
กับกระป๋องเบียร์จากน่าน่า ไปทำอะไร

00:30:33.800 --> 00:30:34.840 align:center
ฉันจะแสดงมายากล

00:30:35.960 --> 00:30:37.280 align:center
ความลับซะด้วย

00:30:38.480 --> 00:30:40.680 align:center
ต่อไปกินลูกพีชหมดแล้ว

00:30:40.760 --> 00:30:41.640 align:center
เก็บเมล็ดไว้ให้ฉันนะ

00:30:42.440 --> 00:30:43.520 align:center
พี่จะเอาไปทำอะไร

00:30:44.440 --> 00:30:46.080 align:center
นี่คือสิ่งมีชีวิตทั้งนั้น

00:30:46.160 --> 00:30:47.080 align:center
เข้าใจไหม

00:30:50.920 --> 00:30:51.840 align:center
เอนตัวมาซิ

00:30:53.480 --> 00:30:56.040 align:center
ผมเธอยาวเกินไปแล้วมั้ง

00:30:56.120 --> 00:30:57.360 align:center
เดี๋ยวฉันตัดให้

00:30:58.000 --> 00:30:59.440 align:center
พี่ตัดเป็นด้วยเหรอ

00:30:59.520 --> 00:31:01.600 align:center
แน่นอน ผมของลูกสาวฉัน ฉันก็เป็นคนตัด

00:31:01.680 --> 00:31:02.880 align:center
งั้นก็เยี่ยมไปเลย

00:31:02.960 --> 00:31:05.280 align:center
ผมจะบอกให้ ร้านตัดผมที่นี่แพงมาก

00:31:05.360 --> 00:31:07.160 align:center
แค่ตัดผมไม่กี่ฉับก็หลายหยวนแล้ว

00:31:07.240 --> 00:31:09.440 align:center
เพื่อเป็นการตอบแทน เธอต้องร้องเพลงให้ฉันฟัง

00:31:09.520 --> 00:31:11.800 align:center
ได้อยู่แล้ว พี่อยากฟังเพลงอะไร

00:31:11.880 --> 00:31:13.000 align:center
สายลม

00:31:17.040 --> 00:31:18.160 align:center
ผมไปหยิบกีตาร์ก่อน

00:31:21.040 --> 00:31:21.880 align:center
เจียฮุ่ย

00:31:38.880 --> 00:31:39.880 align:center
สวัสดีค่ะ

00:31:39.960 --> 00:31:43.000 align:center
- สวัสดีค่ะ
- นี่คือลูกพีชลอยแก้ว เมนูพิเศษของร้านเรา

00:31:43.080 --> 00:31:44.360 align:center
พวกคุณลองชิมดูนะคะ

00:31:44.440 --> 00:31:45.560 align:center
ได้ค่ะ ขอบคุณ

00:31:45.640 --> 00:31:47.080 align:center
- ครับ ขอบคุณครับ
- ไม่ต้องเกรงใจค่ะ

00:31:54.160 --> 00:31:55.000 align:center
สวัสดีค่ะ

00:31:55.600 --> 00:31:57.800 align:center
นี่คือลูกพีชลอยแก้ว เมนูพิเศษของร้านเรา

00:31:57.880 --> 00:31:59.160 align:center
- เชิญชิมดูก่อนนะคะ
- ขอบคุณค่ะ

00:31:59.240 --> 00:32:00.720 align:center
- ขอบคุณค่ะ
- ด้วยความยินดีค่ะ

00:32:02.200 --> 00:32:03.080 align:center
ทานให้อร่อยนะคะ

00:32:05.760 --> 00:32:08.160 align:center
ท่าทางของพวกนายไม่เป็นธรรมชาติ ปลอมไป

00:32:08.240 --> 00:32:10.600 align:center
ไหน หันหน้ามองกันหน่อย มองหน้ากัน

00:32:10.680 --> 00:32:12.840 align:center
แล้วก็ ฉีกยิ้มหน่อย เงยหน้าขึ้น

00:32:13.440 --> 00:32:15.240 align:center
ทำท่าเหมือนลูกพีชนี่ อร่อยมาก

00:32:15.320 --> 00:32:16.240 align:center
ใช่ แบบนั้นเลย

00:32:16.320 --> 00:32:17.720 align:center
สาม สอง หนึ่ง

00:32:19.320 --> 00:32:21.120 align:center
ดีมาก ไปทำงานต่อไป

00:32:25.320 --> 00:32:26.840 align:center
ทำไมฉันรู้สึกว่า พวกเราโดนหลอกใช้เลย

00:32:28.280 --> 00:32:29.600 align:center
ช่างเรื่องโดนหลอกใช้เถอะ

00:32:29.680 --> 00:32:33.640 align:center
ตอนนี้ฉันกังวลว่า เขาคลั่งรักขนาดนี้
จะถูกสวี่หงโต้วหลอกกลับปักกิ่งหรือเปล่า

00:32:38.120 --> 00:32:39.040 align:center
ไม่อยากกินแล้ว

00:32:58.680 --> 00:33:01.800 align:center
เรามาดูกันว่า คุณป้า
เตรียมของอะไรไว้ให้หนูบ้าง

00:33:08.120 --> 00:33:09.400 align:center
รองเท้าหัวเสือเหรอ

00:33:10.680 --> 00:33:12.520 align:center
นี่น่ะ คุณย่าทำให้ฉัน ตอนอยู่ที่ยูนนาน

00:33:13.200 --> 00:33:14.240 align:center
เธอไม่เอาตังค์ด้วยนะ

00:33:14.320 --> 00:33:16.240 align:center
ทุกฝีเข็มมาจากใจคุณย่าเลย

00:33:19.280 --> 00:33:20.720 align:center
ถ้าคุณยายยังอยู่

00:33:21.880 --> 00:33:23.800 align:center
คงต้องทำรองเท้าหัวเสือให้ลูกแน่นอน

00:33:23.880 --> 00:33:27.120 align:center
ที่ตัวคุณย่ามีกลิ่นเหมือนคุณยายด้วยนะ
เธอลองดมสิ

00:33:30.200 --> 00:33:31.040 align:center
จริงๆ ด้วย

00:33:33.760 --> 00:33:35.440 align:center
เป็นกลิ่นถั่วต้ม

00:33:36.080 --> 00:33:37.400 align:center
ไม่ใช่กลิ่นขนมปังปิ้งเหรอ

00:33:38.000 --> 00:33:39.600 align:center
กลิ่นถั่วต้ม

00:33:45.960 --> 00:33:47.440 align:center
เธอรีบเช็ดน้ำตาเดี๋ยวนี้เลย

00:33:47.520 --> 00:33:50.520 align:center
เดี๋ยวแม่มาเห็น จะคิดว่าฉันทำอะไรเธอหรอก

00:33:51.520 --> 00:33:53.360 align:center
ฉันไม่เป็นไร คนท้องก็งี้แหละ

00:33:53.440 --> 00:33:55.080 align:center
อารมณ์อ่อนไหวเป็นพิเศษ

00:33:59.960 --> 00:34:00.960 align:center
เข่อซิน

00:34:01.840 --> 00:34:03.120 align:center
สามีเธอดีกับเธอไหม

00:34:03.760 --> 00:34:05.280 align:center
ก็ดีนะ

00:34:05.360 --> 00:34:07.040 align:center
พวกเราสองคนขี้เกียจกันทั้งคู่

00:34:07.120 --> 00:34:08.719 align:center
แม่เขาตามใจ จนเขาทำอะไรไม่เป็น

00:34:08.800 --> 00:34:10.679 align:center
แม่ฉันเองก็ตามใจ จนฉันทำอะไรไม่เป็น

00:34:10.760 --> 00:34:13.280 align:center
ทำตัวเป็นเด็กทั้งสองคน ไม่มีใครเกลียดกันลง

00:34:14.080 --> 00:34:16.199 align:center
เธอช่างมีวาสนาในหมู่คนโง่จริงๆ

00:34:17.520 --> 00:34:20.080 align:center
พี่รอง ฉันได้คนไม่เอาไหนมา

00:34:20.159 --> 00:34:22.520 align:center
พี่ต้องมองหาคนดีๆ นะ

00:34:25.480 --> 00:34:26.320 align:center
ต้องดีขนาดไหน

00:34:28.239 --> 00:34:30.520 align:center
ก่อนอื่น ต้องหล่อ หาเงินได้

00:34:30.600 --> 00:34:32.960 align:center
แล้วก็นะ ครอบครัวต้องดี

00:34:33.040 --> 00:34:34.320 align:center
พ่อแม่มีเหตุผล

00:34:35.000 --> 00:34:36.639 align:center
มีกำลังซื้อบ้านที่ปักกิ่งได้

00:34:36.719 --> 00:34:38.960 align:center
อย่างน้อยทะเบียนบ้านก็ต้องอยู่ที่ปักกิ่งด้วย

00:34:39.880 --> 00:34:41.280 align:center
แล้วถ้าไม่ใช่ที่ปักกิ่งล่ะ

00:34:41.360 --> 00:34:42.679 align:center
งั้นเซี่ยงไฮ้ก็ได้

00:34:44.719 --> 00:34:46.000 align:center
แล้วยูนนานล่ะ

00:34:46.080 --> 00:34:46.920 align:center
ยูนนานเหรอ

00:34:47.560 --> 00:34:48.760 align:center
ยูนนานก็

00:34:50.560 --> 00:34:51.840 align:center
พี่แอบชอบใครที่ยูนนานเหรอ

00:34:53.159 --> 00:34:55.480 align:center
พี่แอบปิ๊งกับเขาในชั่วข้ามคืนเหรอ

00:34:56.440 --> 00:34:57.600 align:center
เธอพูดบ้าอะไรเนี่ย

00:34:57.680 --> 00:34:59.320 align:center
อย่าให้แม่เธอกับแม่ฉันได้ยินเชียวนะ

00:34:59.400 --> 00:35:00.240 align:center
พี่ชอบใครเหรอ

00:35:00.840 --> 00:35:01.960 align:center
ฉันจะบอกเธอให้นะ

00:35:02.040 --> 00:35:03.920 align:center
ถ้าไม่ติดว่าเธอท้องอยู่ ฉันตีเธอไปแล้ว

00:35:04.000 --> 00:35:05.840 align:center
พูดอะไรออกมาเนี่ย

00:35:05.920 --> 00:35:08.840 align:center
ลูกจ๋า แม่กลัวมากเลย

00:35:08.920 --> 00:35:11.080 align:center
ป้าของหนูทำไมหัวร้อนแล้วล่ะ

00:35:11.160 --> 00:35:12.640 align:center
เธอนั่นแหละ น่ารำคาญ

00:35:14.160 --> 00:35:15.400 align:center
เข้าเรื่องเถอะ

00:35:15.480 --> 00:35:17.280 align:center
พี่หางานใหม่ได้หรือยัง

00:35:18.280 --> 00:35:19.680 align:center
งานใหม่เหรอ

00:35:20.640 --> 00:35:24.240 align:center
ป้าบอกว่าพี่ทำงานอยู่โรงแรมที่ปักกิ่งมาสิบปีแล้ว

00:35:24.320 --> 00:35:26.000 align:center
อยู่จนเบื่อเลยอยากเปลี่ยนงานใหม่

00:35:27.680 --> 00:35:28.520 align:center
เป็นไงบ้าง

00:35:39.720 --> 00:35:41.440 align:center
- ระวัง
- แม่คะ

00:35:44.120 --> 00:35:45.920 align:center
มีอะไรให้หนูช่วยไหม

00:35:46.000 --> 00:35:47.800 align:center
ลูกน่ะ ไปรอกินเฉยๆ เถอะ

00:35:55.960 --> 00:35:56.800 align:center
แม่

00:35:57.400 --> 00:36:00.920 align:center
แม่ แม่อยู่นั่นแหละ
เป็นแพะหรือไง มีอะไรก็พูดมา

00:36:03.960 --> 00:36:05.880 align:center
แม่รู้ได้ยังไงว่าหนูลาออกแล้ว

00:36:08.000 --> 00:36:10.400 align:center
บ้านน้าซุนน่ะ จะไปเที่ยวที่ปักกิ่งกันใช่ไหม

00:36:10.480 --> 00:36:12.400 align:center
น้าก็เลยโทรศัพท์ โทรไปที่โรงแรมของลูก

00:36:12.480 --> 00:36:15.240 align:center
เผื่อบอกชื่อลูกแล้วจะได้ลดราคา

00:36:15.320 --> 00:36:18.040 align:center
สุดท้ายพนักงานบอกว่า ผู้จัดการสวี่ลาออกแล้วค่ะ

00:36:23.200 --> 00:36:24.080 align:center
สวี่หงโต้วเอ๊ย

00:36:24.160 --> 00:36:26.600 align:center
เขาเรียกว่าอะไรนะ สวรรค์มีตาใช่ไหม

00:36:26.680 --> 00:36:30.920 align:center
ดูลูกสิ ตั้งแต่เด็กจนโต
แค่พูดโกหกก็ถูกเปิดเผยทันที

00:36:32.160 --> 00:36:34.480 align:center
แม่รู้ว่าหนูลาออก ทำไมไม่ถามหนูเลยล่ะ

00:36:35.360 --> 00:36:37.160 align:center
แม่เห็นลูกไปเที่ยวข้างนอกสบายใจ

00:36:37.240 --> 00:36:39.040 align:center
จะให้ถามอะไร กลับมาค่อยคุยกันก็ได้

00:36:39.880 --> 00:36:41.280 align:center
แต่กลับมาก็ไม่เห็นถามเลยนี่คะ

00:36:42.360 --> 00:36:43.800 align:center
งั้นลูกพูดมา

00:36:44.720 --> 00:36:46.200 align:center
ความจริงแล้ว ไม่มีอะไรหรอก

00:36:46.280 --> 00:36:49.040 align:center
ก็แม่ให้หนูทำตัวเป็น
นกฝึกบินก่อนคนอื่น ตั้งแต่เด็กจนโต

00:36:49.120 --> 00:36:51.440 align:center
ตอนนี้นกน้อยตัวนี้บินไม่ไหวแล้ว เหนื่อยแล้ว

00:36:51.520 --> 00:36:53.720 align:center
อยากหยุดพักหายใจหายคอหน่อย

00:36:54.760 --> 00:36:56.440 align:center
ไม่บินก็ไม่บิน

00:36:56.520 --> 00:36:58.160 align:center
บินกลับรังมาก็ไม่เสียหาย

00:36:59.040 --> 00:37:01.080 align:center
พวกเราสามคน รอสวี่หงหมี่

00:37:01.160 --> 00:37:02.360 align:center
จับแมลง

00:37:02.440 --> 00:37:03.760 align:center
มาป้อนพวกเรากินก็ได้

00:37:04.360 --> 00:37:08.040 align:center
ก็เหมือนกับรังนกนางแอ่นใต้ชายคาบ้านยายไง

00:37:10.040 --> 00:37:11.280 align:center
แม่

00:37:11.360 --> 00:37:12.960 align:center
หนูจริงจังนะ

00:37:14.520 --> 00:37:16.000 align:center
ได้ บอกมา

00:37:16.080 --> 00:37:17.120 align:center
จะทำอะไรต่อ

00:37:21.320 --> 00:37:24.520 align:center
พ่อกับพี่ อยากให้ลูกไปเซี่ยงไฮ้

00:37:26.400 --> 00:37:28.920 align:center
จริงๆ แล้วมี เพื่อนฝ่ายบุคคลมาหาหนู

00:37:29.720 --> 00:37:31.720 align:center
แผนกจัดอบรมของโรงแรม กำลังหาคนอยู่

00:37:31.800 --> 00:37:33.360 align:center
งานเหมาะกับหนูมากเลย

00:37:33.440 --> 00:37:35.720 align:center
เข้างานเลิกงานตามเวลาปกติ

00:37:35.800 --> 00:37:37.440 align:center
ไม่ต้องสแตนด์บาย 24 ชั่วโมง

00:37:38.760 --> 00:37:40.240 align:center
งั้นก็ดีเลยสิ

00:37:40.320 --> 00:37:42.200 align:center
ลูกคิดว่าเหมาะก็ดีแล้ว

00:37:42.280 --> 00:37:43.760 align:center
ลูกไม่ต้องสนแม่กับพ่อหรอก

00:37:43.840 --> 00:37:45.880 align:center
พวกเรายังมีเงินเก็บอยู่ เราใช้จ่ายไม่เยอะ

00:37:46.480 --> 00:37:48.360 align:center
อีกอย่าง ยังมีพี่เขาคอยดูอยู่

00:37:48.440 --> 00:37:50.880 align:center
ขอแค่ลูกอิ่ม ทั้งบ้านก็ไม่หิวแล้ว

00:37:50.960 --> 00:37:52.600 align:center
ลูกไม่ต้องกดดันขนาดนั้นหรอก

00:37:54.000 --> 00:37:56.520 align:center
แต่หนูไม่อยากด้อยไปกว่าพี่เยอะนัก

00:37:58.360 --> 00:38:00.760 align:center
ลูกจะไปเปรียบเทียบกับพี่เขาทำไม

00:38:00.840 --> 00:38:02.600 align:center
หนูไม่ได้เปรียบเทียบกับพี่

00:38:02.680 --> 00:38:05.960 align:center
ตั้งแต่เด็กจนโต พ่อกับแม่นั่นแหละ
ชอบเปรียบเทียบหนูกับพี่

00:38:07.920 --> 00:38:08.960 align:center
เป็นความผิดแม่เอง

00:38:09.040 --> 00:38:10.040 align:center
แม่ไม่ควรเปรียบเทียบขนาดนั้น

00:38:10.640 --> 00:38:13.120 align:center
เราผิดเอง แม่ขอโทษนะ แม่ผิดไปแล้ว

00:38:13.200 --> 00:38:14.960 align:center
แม่ สำนึกผิดเร็วไปไหมเนี่ย

00:38:15.040 --> 00:38:16.360 align:center
เปิดก่อนได้เปรียบสุดๆ

00:38:16.440 --> 00:38:17.680 align:center
หนูไม่รู้จะพูดอะไรเลย

00:38:18.840 --> 00:38:20.600 align:center
ไม่รู้จะพูดอะไรก็ไม่ต้องพูด

00:38:20.680 --> 00:38:21.920 align:center
รอกินเฉยๆ ก็พอแล้ว

00:38:22.600 --> 00:38:23.640 align:center
ไม่เติมน้ำแล้วเหรอ เกี๊ยวน่ะ

00:38:23.720 --> 00:38:25.680 align:center
ไม่ต้องยุ่งแล้ว ไปรอกินไป

00:38:34.880 --> 00:38:37.440 align:center
คนพวกนี้เลวจริงๆ

00:38:39.960 --> 00:38:40.880 align:center
ดีจริงๆ

00:38:47.120 --> 00:38:47.960 align:center
เรียบร้อย

00:38:48.720 --> 00:38:50.440 align:center
- ตาผมแล้ว
- ได้

00:38:55.040 --> 00:38:56.480 align:center
เดี๋ยวย่านวดให้เธอเอง

00:38:57.840 --> 00:38:59.280 align:center
เป็นไง

00:38:59.360 --> 00:39:00.240 align:center
แรงนี่

00:39:02.800 --> 00:39:04.040 align:center
(เซี่ยจือเหยา)

00:39:04.120 --> 00:39:06.280 align:center
(เซี่ยจือเหยา: คุณเก็บลูกพีชมาเท่าไรเนี่ย
แบ่งทุกคนได้หมดเลย ลำบากคุณแล้ว)

00:39:06.360 --> 00:39:08.680 align:center
(อยู่ที่บ้านคงมีอะไรสนุกๆ ให้ทำละสิ
ไม่ตอบข้อความบ้างเลย)

00:39:23.640 --> 00:39:24.480 align:center
เป็นอะไร

00:39:27.080 --> 00:39:28.000 align:center
ใครกัน

00:39:28.960 --> 00:39:30.200 align:center
หงโต้วโทรหาผมแล้ว

00:39:31.200 --> 00:39:32.280 align:center
รับสิ

00:39:38.320 --> 00:39:40.280 align:center
เจ้าเด็กโง่นี่

00:39:51.440 --> 00:39:53.040 align:center
(รับสาย)

00:39:55.120 --> 00:39:57.160 align:center
ฮัลโหล ได้ยินชัดไหม

00:39:57.240 --> 00:39:59.880 align:center
ฮัลโหล คุณกำลังยุ่งเหรอ ตั้งนานกว่าจะรับ

00:40:00.840 --> 00:40:03.680 align:center
เมื่อกี้ย่าอยู่ข้างๆ น่ะ ผมขึ้นมารับข้างบน

00:40:05.880 --> 00:40:07.120 align:center
กำลังทำอะไรอยู่เหรอ

00:40:08.480 --> 00:40:09.640 align:center
กำลังเก็บหนังสือน่ะ

00:40:09.720 --> 00:40:11.280 align:center
เตรียมย้ายบ้านอีกไม่กี่วัน

00:40:16.480 --> 00:40:19.080 align:center
เมื่อตอนบ่าย ที่ไม่ได้ตอบแชต

00:40:19.160 --> 00:40:22.240 align:center
น้าฉันพาลูกพี่ลูกน้องมาเล่นที่บ้าน
วุ่นวายกันใหญ่เลย

00:40:22.320 --> 00:40:24.040 align:center
ทุกคนมาห่อเกี๊ยวกัน

00:40:24.120 --> 00:40:26.240 align:center
น้องฉันท้องอยู่ ท้องเธอใหญ่มาก

00:40:26.320 --> 00:40:27.480 align:center
เลยอยู่เป็นเพื่อนเธอ

00:40:29.880 --> 00:40:30.720 align:center
มิน่าล่ะ

00:40:31.440 --> 00:40:33.800 align:center
จริงๆ แล้ว ถ้าคุณโทรมาตอนบ่าย
ผมก็รับไม่ได้เหมือนกัน

00:40:33.880 --> 00:40:35.480 align:center
ผมประชุมเรื่องร้านหนังสือในชุมชนอยู่น่ะ

00:40:36.400 --> 00:40:37.480 align:center
มีความคืบหน้าไหม

00:40:38.680 --> 00:40:40.760 align:center
อีกไม่กี่วันจะมีทีมเข้ามาตรวจสอบ

00:40:40.840 --> 00:40:41.960 align:center
เราคุยเรื่องการต้อนรับ

00:40:42.040 --> 00:40:43.600 align:center
ผมทำหน้าที่ติดต่อในชุมชน

00:40:47.320 --> 00:40:50.200 align:center
แล้วก็ที่โฮมสเตย์ อีกสองสามวันจะมีคนมาดูที่

00:40:51.320 --> 00:40:52.200 align:center
ขายต่อยากไหม

00:40:52.720 --> 00:40:53.600 align:center
ก็พอสมควร

00:40:53.680 --> 00:40:55.760 align:center
คนที่อยากได้น่ะ ให้ราคาต่ำมาก

00:40:55.840 --> 00:40:57.160 align:center
ความจริงก็อยากฉวยโอกาสนั่นแหละ

00:40:57.240 --> 00:40:58.760 align:center
เจ้าของคนก่อนต้องการใช้เงินด่วน

00:40:58.840 --> 00:41:00.920 align:center
ราคานั่น ลดลงสุดๆ แล้ว

00:41:03.200 --> 00:41:04.400 align:center
งั้นเหรอ

00:41:06.600 --> 00:41:07.720 align:center
ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว

00:41:08.320 --> 00:41:09.320 align:center
มีแต่เรื่องวุ่นวายใจ

00:41:21.480 --> 00:41:23.000 align:center
- เส้นที่แม่คุณทำ
- คอคุณเป็นยังไงบ้าง

00:41:27.720 --> 00:41:29.440 align:center
คุณเห็นแล้ว ทำไมไม่กดถูกใจให้ผมล่ะ

00:41:30.280 --> 00:41:32.920 align:center
ตอนฉันเห็น คุณก็โพสต์ไป 11 ชั่วโมงแล้ว

00:41:34.000 --> 00:41:36.160 align:center
อีกอย่าง กดถูกใจเหมาะกับเรื่องแบบนี้ที่ไหนกัน

00:41:36.240 --> 00:41:37.600 align:center
ผมไม่อะไรอยู่แล้ว

00:41:40.200 --> 00:41:42.160 align:center
คุณก็ไม่ได้กดถูกใจให้ฉันเหมือนกันนี่

00:41:42.240 --> 00:41:44.920 align:center
ตอนผมเห็น ก็ผ่านไปสิบกว่าชั่วโมงเหมือนกัน

00:41:45.000 --> 00:41:47.040 align:center
ตอนคุณโพสต์ ผมไปโรงพยาบาลไง

00:41:48.240 --> 00:41:49.280 align:center
ก็ได้

00:41:51.840 --> 00:41:54.520 align:center
งั้นไม่โกรธกันแล้วนะ

00:41:58.080 --> 00:42:00.720 align:center
ถ้าอย่างนั้นเวลาปกติ คุยกันบ่อยขึ้นได้ไหม

00:42:06.400 --> 00:42:07.640 align:center
คุณขำอะไร

00:42:08.240 --> 00:42:09.880 align:center
มีความสุขหัวเราะไม่ได้เหรอ

00:42:09.960 --> 00:42:11.240 align:center
คุณกลับบ้านไม่ดีใจหรือไง

00:42:16.680 --> 00:42:18.160 align:center
ฉันวางก่อนนะ

00:42:18.240 --> 00:42:20.080 align:center
คุณรีบพักผ่อนนะ ฝันดีค่ะ

00:42:21.280 --> 00:42:22.720 align:center
ได้ งั้นแค่นี้นะ

00:42:22.800 --> 00:42:23.760 align:center
ฝันดีครับ

00:42:41.160 --> 00:42:42.400 align:center
ทำอะไรกันคะ

00:42:42.480 --> 00:42:43.560 align:center
แม่เขามาแอบฟัง