WEBVTT 00:01:33.080 --> 00:01:35.200 align:center ดูสิ ปลาแดดเดียวของป้าเออร์ 00:01:35.280 --> 00:01:36.720 align:center - แห้งดีนะ - ใช่ 00:01:36.800 --> 00:01:37.800 align:center ดีกว่าของฉันอีก 00:01:41.360 --> 00:01:42.880 align:center ทำอะไรอยู่น่ะ 00:01:44.000 --> 00:01:45.600 align:center ไม่รู้สิ ออกกำลังกายเหรอ 00:01:47.360 --> 00:01:48.480 align:center ไม่เวียนหัวเหรอ 00:01:49.120 --> 00:01:49.960 align:center ไม่รู้สิ 00:01:50.480 --> 00:01:52.680 align:center ดูนั่นสิ ดูเอวของเธอ 00:01:53.400 --> 00:01:54.400 align:center ดูสิ 00:01:54.480 --> 00:01:55.360 align:center เอวทำไมเหรอ 00:01:56.040 --> 00:01:59.120 align:center ก่อนฉันคลอดต้าหยาง เอวฉันบางแค่ 21 นิ้ว 00:02:00.160 --> 00:02:01.000 align:center แต่ตอนนี้ไม่แล้ว 00:02:01.680 --> 00:02:02.920 align:center เธอก็ด้วย 00:02:05.720 --> 00:02:07.480 align:center - อรุณสวัสดิ์ค่ะ - อื้อ 00:02:07.560 --> 00:02:09.960 align:center - เพิ่งมาใหม่เมื่อวานใช่ไหม - ใช่ค่ะ 00:02:10.560 --> 00:02:12.040 align:center เขาชื่อป้าเป่าผิง 00:02:12.120 --> 00:02:13.640 align:center ฉันชื่อน้ากุ้ย 00:02:13.720 --> 00:02:15.880 align:center หนึ่งในสามของโฮมสเตย์ 00:02:15.960 --> 00:02:17.480 align:center เป็นของครอบครัวเรา 00:02:17.560 --> 00:02:19.880 align:center คล้ายว่าฉันก็เป็นเจ้าของนั่นแหละ 00:02:20.560 --> 00:02:22.480 align:center ฉันรับผิดชอบเรื่องความสะอาดของที่นี่ 00:02:23.240 --> 00:02:24.360 align:center เธอชื่ออะไร 00:02:24.880 --> 00:02:27.280 align:center ฉันชื่อไป๋ม่านจวินค่ะ เรียกฉันเสี่ยวไป๋ก็ได้ค่ะ 00:02:28.280 --> 00:02:29.120 align:center เสี่ยวไป๋ 00:02:29.720 --> 00:02:30.960 align:center เธอทำอะไรอยู่เหรอ 00:02:31.680 --> 00:02:32.600 align:center เล่นโยคะค่ะ 00:02:32.680 --> 00:02:34.360 align:center มันคืออะไรเหรอ 00:02:35.040 --> 00:02:37.080 align:center น่าจะเหมือนกับที่ท่านหม่าทำละมั้ง 00:02:37.160 --> 00:02:39.040 align:center ท่านหม่านั่งนิ่งๆ 00:02:39.120 --> 00:02:40.160 align:center แต่เธอเคลื่อนไหว 00:02:40.240 --> 00:02:41.280 align:center แล้วก็ยืนด้วยมือ 00:02:41.360 --> 00:02:42.320 align:center ใช่ไหม 00:02:42.400 --> 00:02:43.520 align:center อะไรนะคะ 00:02:44.160 --> 00:02:46.120 align:center ทำต่อเถอะ ไปข้างบนกัน 00:02:51.000 --> 00:02:53.080 align:center ทำไมเธอไม่เวียนหัวก็ไม่รู้ 00:02:53.160 --> 00:02:55.080 align:center เธอยังสาวอยู่เลย 00:02:57.080 --> 00:03:00.480 align:center อันนี้ไม้ไผ่แห้ง เห็ดตับเต่าแห้ง 00:03:00.560 --> 00:03:02.000 align:center ให้เธอทั้งหมดเลยนะ 00:03:02.640 --> 00:03:03.600 align:center ไม่ต้องกลัวนะ 00:03:03.680 --> 00:03:05.840 align:center ไม่มีพิษ 00:03:05.920 --> 00:03:07.560 align:center ไม่กลัวค่า 00:03:08.360 --> 00:03:09.520 align:center ฉันไม่กลัวค่ะน้ากุ้ย 00:03:10.200 --> 00:03:11.200 align:center เอ่อ… 00:03:11.280 --> 00:03:13.520 align:center เยอะมากเลยค่ะ เยอะจริงๆ 00:03:13.600 --> 00:03:15.200 align:center เอาไปเยอะๆ นั่นแหละ 00:03:15.280 --> 00:03:18.120 align:center เอาไปฝากพ่อแม่เธอด้วย 00:03:19.960 --> 00:03:22.160 align:center มีพัดนมกับไส้กรอกด้วยนะ ฉันเอามาให้เธอ 00:03:22.240 --> 00:03:23.600 align:center ขอบคุณค่ะ 00:03:23.680 --> 00:03:25.920 align:center พวกนี้จากน้าเฟิ่ง 00:03:26.000 --> 00:03:28.280 align:center พีชแห้ง แอปเปิ้ลแห้ง 00:03:28.360 --> 00:03:31.520 align:center เขาเด็ดจากต้นเองเลยนะ 00:03:31.600 --> 00:03:32.800 align:center ธรรมชาติดั้งเดิมเลยละ 00:03:33.960 --> 00:03:35.680 align:center พีชแห้งเนี่ยดีมากเลยนะ 00:03:35.760 --> 00:03:37.000 align:center เอาไปทำนํ้าหวานได้ 00:03:37.880 --> 00:03:38.840 align:center - ขอบคุณค่ะ - พวกนี้… 00:03:38.920 --> 00:03:43.400 align:center ซิ่วอิงให้พริกแห้งกับงาเธอ 00:03:44.200 --> 00:03:46.520 align:center ฉ่ายอวิ๋นให้เต้าหู้ดำกับเต้าหู้เหลือง 00:03:48.200 --> 00:03:49.520 align:center แล้วปลาของป้าเออร์ล่ะ 00:03:49.600 --> 00:03:51.200 align:center - อยู่ไหน - อยู่นี่ 00:03:51.720 --> 00:03:52.880 align:center นี่ปลาแห้ง 00:03:55.400 --> 00:03:57.400 align:center แล้วเธอจะขนกลับยังไงล่ะเนี่ย 00:03:58.280 --> 00:03:59.760 align:center เยอะมากเลยนะคะ จริงๆ ค่ะ 00:03:59.840 --> 00:04:01.120 align:center ดูสิคะ 00:04:01.200 --> 00:04:02.800 align:center ฉันไม่มีของอะไรให้กลับเลย 00:04:02.880 --> 00:04:04.800 align:center แล้วก็ไม่ได้ทำอะไรให้ทุกคนเลยด้วย 00:04:04.880 --> 00:04:06.840 align:center มันเป็นแค่นํ้าใจเล็กน้อยของพวกเรา 00:04:06.920 --> 00:04:08.560 align:center ตอนที่เธอเป็นอาสาสมัครที่นี่ 00:04:08.640 --> 00:04:09.560 align:center เธอทำงานหนักมาก 00:04:09.640 --> 00:04:11.040 align:center ช่วยอาเหยาไว้เยอะเลย 00:04:11.920 --> 00:04:13.560 align:center ทุกคนชอบเธอ 00:04:13.640 --> 00:04:15.800 align:center ป้าๆ ย่าๆ ที่นี่ 00:04:15.880 --> 00:04:17.320 align:center ไม่อยากให้เธอกลับไปทั้งนั้นแหละ 00:04:18.399 --> 00:04:20.680 align:center หงโต้ว พอกลับไปแล้ว 00:04:20.760 --> 00:04:22.320 align:center อย่าลืมพวกเรานะ 00:04:22.400 --> 00:04:24.680 align:center ต้องหาโอกาสมาเยี่ยมพวกเรานะ 00:04:25.720 --> 00:04:28.160 align:center หงโต้วยุ่งขนาดนั้นจะมีเวลาว่างได้ยังไง 00:04:28.240 --> 00:04:30.120 align:center โทรหาก็ได้ 00:04:30.720 --> 00:04:32.760 align:center - วิดีโอคอล - ใช่ๆ 00:04:38.600 --> 00:04:40.320 align:center ฉันเตรียมของขวัญไว้ 00:04:40.400 --> 00:04:41.480 align:center มีบางอันยังไม่ได้แกะ 00:04:41.560 --> 00:04:42.600 align:center ให้พวกเธอ 00:04:45.240 --> 00:04:46.600 align:center - หูลู่ - ค่า 00:04:46.680 --> 00:04:47.720 align:center - ถัวถัว - ครับ 00:04:47.800 --> 00:04:48.720 align:center - หู่จื่อ - ครับ 00:04:48.800 --> 00:04:49.840 align:center - กั่วเปา - ขอผมด้วยครับ 00:04:49.920 --> 00:04:51.560 align:center พูดว่า “ครับ” 00:04:51.640 --> 00:04:53.080 align:center - ครับ - อะ 00:04:53.680 --> 00:04:54.600 align:center ให้เธอ 00:04:54.680 --> 00:04:56.120 align:center ขอบคุณครับ 00:04:57.360 --> 00:04:59.200 align:center - ให้เธอ - ขอบคุณครับ 00:05:00.520 --> 00:05:01.800 align:center ขอบคุณครับ 00:05:03.200 --> 00:05:04.560 align:center ขอบคุณค่ะ 00:05:06.160 --> 00:05:07.760 align:center พี่คะ อันนี้คืออะไร 00:05:08.360 --> 00:05:09.480 align:center รูบิก 00:05:09.560 --> 00:05:11.200 align:center รูบิก 00:05:12.640 --> 00:05:13.920 align:center รับปากกับพี่ค่ะ 00:05:14.000 --> 00:05:15.240 align:center พอพี่กลับไปแล้ว 00:05:15.320 --> 00:05:16.880 align:center ต้องไปเล่นกับคุณย่า 00:05:16.960 --> 00:05:19.640 align:center ที่บ้านอาเหยาบ่อยๆ 00:05:19.720 --> 00:05:20.560 align:center โอเคไหม 00:05:20.640 --> 00:05:21.560 align:center - ครับ - ค่ะ 00:05:21.640 --> 00:05:22.760 align:center ทวดเล่นเป็นไหมคะ 00:05:22.840 --> 00:05:24.440 align:center - เธอต้องสอนย่านะ - ได้ค่ะ 00:05:25.400 --> 00:05:26.320 align:center พี่หงโต้วคะ 00:05:26.400 --> 00:05:28.920 align:center ต่อไปจะพาหลิงตังมาเยี่ยมพวกเราไหมคะ 00:05:32.160 --> 00:05:33.120 align:center ยังไม่รู้เลย 00:05:33.200 --> 00:05:36.080 align:center ถ้าพี่กลับไปแล้ว ลุงเหยาแต่งงานกับใครล่ะครับ 00:05:38.520 --> 00:05:39.600 align:center อันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน 00:05:39.680 --> 00:05:42.320 align:center เมื่อไหร่พี่จะจัดงาน ผมอยากกินข้าวผัดหมู 00:05:42.400 --> 00:05:43.600 align:center ผมอยากกินข้าวหวาน 00:05:43.680 --> 00:05:45.160 align:center ผมด้วย 00:05:45.240 --> 00:05:47.400 align:center หยุดคิดได้แล้ว ไม่ได้แต่งงานแล้วสักหน่อย 00:05:48.480 --> 00:05:51.000 align:center จะไม่มีการทำอาหาร 00:05:51.080 --> 00:05:53.440 align:center ไม่มีข้าวหวานด้วย 00:05:57.560 --> 00:06:00.040 align:center หนึ่ง สอง สาม 00:06:00.120 --> 00:06:02.520 align:center หนึ่ง สอง สาม 00:06:03.040 --> 00:06:05.280 align:center หนึ่ง สอง สาม 00:06:05.360 --> 00:06:07.280 align:center หนึ่ง สอง สาม 00:06:08.160 --> 00:06:09.960 align:center หนึ่ง สอง สาม 00:06:10.680 --> 00:06:12.840 align:center หนึ่ง สอง สาม 00:06:13.480 --> 00:06:16.160 align:center หนึ่ง สอง สาม 00:06:16.240 --> 00:06:17.240 align:center - หนึ่ง สอง สาม - ทำได้แล้ว 00:06:17.320 --> 00:06:18.320 align:center สู้ๆ 00:06:25.120 --> 00:06:27.640 align:center ได้แล้ว ขอบคุณทุกคน ขอบคุณ 00:06:27.720 --> 00:06:29.160 align:center พี่จิ่ว ผมมีธุระ ไปก่อนนะ 00:06:29.240 --> 00:06:31.240 align:center - ขอบใจนะ อาเหยา - เต็มใจครับ 00:06:31.320 --> 00:06:32.720 align:center - บาย - ขอบใจนะ 00:06:32.800 --> 00:06:34.160 align:center ขอบใจนะทุกคน 00:06:34.240 --> 00:06:35.280 align:center ขอบใจนะ 00:06:36.720 --> 00:06:38.200 align:center ขอบใจ 00:06:39.520 --> 00:06:41.040 align:center - เสร็จแล้วค่ะ - ขอบคุณนะ 00:06:52.520 --> 00:06:54.120 align:center ไม่ใช่แทรกเตอร์ตกในหลุมเหรอ 00:06:54.200 --> 00:06:55.040 align:center อื้อ 00:06:55.120 --> 00:06:56.840 align:center ผมล้มลงโคลนด้วย กลับไปคงต้องอาบนํ้าใหม่แล้ว 00:06:56.920 --> 00:06:57.760 align:center ดีนะที่ยังทัน 00:06:57.840 --> 00:06:59.760 align:center ฉันบอกแล้วไงว่ากลับเองได้ 00:06:59.840 --> 00:07:01.600 align:center ผมก็บอกแล้วว่าจะมารับคุณ 00:07:03.680 --> 00:07:04.880 align:center เหมือนคุณมีแผลนะ 00:07:04.960 --> 00:07:06.200 align:center นํ้าที่ไว้อาบเหรอ 00:07:06.800 --> 00:07:08.360 align:center ไม่เป็นไรหรอก ผมไม่เจ็บ 00:07:08.440 --> 00:07:09.720 align:center แต่ยังต้องระวังนะ 00:07:09.800 --> 00:07:10.800 align:center ไม่งั้นจะทิ้งรอยแผลเป็น 00:07:11.680 --> 00:07:12.600 align:center อื้อ 00:07:12.680 --> 00:07:14.920 align:center งั้นเราไปชายหาดกันไหม 00:07:15.880 --> 00:07:17.080 align:center จะอ้อมไปเหรอ 00:07:17.160 --> 00:07:19.040 align:center ดูพระอาทิตย์ตก 00:07:31.800 --> 00:07:32.760 align:center เซี่ยจือเหยา 00:07:34.680 --> 00:07:36.200 align:center คุณถ่ายผมทำไม 00:07:37.120 --> 00:07:38.200 align:center เป็นที่ระลึกไง 00:07:40.920 --> 00:07:42.440 align:center จะให้ตัวเองกลายเป็นนักท่องเที่ยวแล้วรึไง 00:07:43.320 --> 00:07:45.040 align:center ฉันก็เป็นนักท่องเที่ยวอยู่แล้ว 00:07:45.560 --> 00:07:47.440 align:center อื้อ นักท่องเที่ยว 00:07:48.680 --> 00:07:50.120 align:center พวกป้าเป่าผิง 00:07:50.200 --> 00:07:52.400 align:center กำลังคิดอยู่ว่า จะให้ของอร่อยอะไรติดมือคุณกลับไปดี 00:07:53.040 --> 00:07:56.440 align:center ผมคิดอยู่ตั้งนาน ยังไม่รู้เลยว่าจะให้อะไรคุณดี 00:07:57.920 --> 00:07:59.320 align:center ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย 00:07:59.400 --> 00:08:01.160 align:center คุณให้ฉันมาตั้งเยอะแล้วนะ 00:08:01.680 --> 00:08:02.920 align:center ผมให้อะไรคุณ 00:08:05.960 --> 00:08:07.040 align:center พระอาทิตย์ขึ้น 00:08:07.120 --> 00:08:08.000 align:center พระอาทิตย์ตก 00:08:08.840 --> 00:08:10.080 align:center ดวงดาว 00:08:10.680 --> 00:08:11.680 align:center สายลม 00:08:12.360 --> 00:08:13.440 align:center ความกล้าหาญ 00:08:14.720 --> 00:08:15.840 align:center ความหวัง 00:08:15.920 --> 00:08:17.600 align:center อยากได้เป็นสิ่งของบ้างก็ได้นะ 00:08:21.520 --> 00:08:23.120 align:center ฉันว่าฉันรวยกว่าคุณนะ 00:08:24.600 --> 00:08:25.640 align:center ฉันไม่มีหนี้ด้วย 00:08:50.680 --> 00:08:51.720 align:center สวยจัง 00:09:05.080 --> 00:09:06.480 align:center คุณรู้จักเพลิดเพลิน 00:09:06.560 --> 00:09:08.480 align:center กับสิ่งรอบตัวเป็นแล้วนะ 00:09:08.560 --> 00:09:09.880 align:center แน่นอน 00:09:10.720 --> 00:09:12.960 align:center มันเป็นอะไรที่งดงามมาก 00:09:33.640 --> 00:09:35.160 align:center ทำไมคุณเงียบไปล่ะ 00:09:36.720 --> 00:09:38.320 align:center กำลังคิดว่า 00:09:38.400 --> 00:09:39.400 align:center จะพูดอะไรดี 00:09:40.000 --> 00:09:41.480 align:center พูดอะไรเหรอ 00:09:42.400 --> 00:09:43.680 align:center พูดมาเถอะ 00:10:10.680 --> 00:10:11.920 align:center ของขวัญแห่งการจากลา 00:10:14.280 --> 00:10:15.320 align:center ผมทำเองนะ 00:10:16.320 --> 00:10:17.960 align:center ไม่ได้แพงอะไรหรอก 00:10:18.040 --> 00:10:19.240 align:center กลัวให้แพงๆ ไปแล้วคุณจะไม่รับ 00:10:19.840 --> 00:10:21.240 align:center ทำเองเลยเหรอ 00:10:21.320 --> 00:10:22.280 align:center ทำไมเหรอ 00:10:33.240 --> 00:10:35.320 align:center ทำไมแหวนถึงเกี่ยวกันละ 00:10:36.480 --> 00:10:39.600 align:center เวทมนตร์น่ะ บาลาลา มนตร์วิเศษ 00:10:46.920 --> 00:10:48.640 align:center คุณไม่ชอบเหรอ 00:10:49.680 --> 00:10:50.720 align:center ชอบค่ะ 00:10:51.760 --> 00:10:52.880 align:center ขอบคุณนะ 00:10:58.640 --> 00:11:00.880 align:center คุณเจ็บมือใช่ไหม 00:11:00.960 --> 00:11:03.520 align:center เปล่า ตอนไปช่วยรถแทรกเตอร์น่ะ 00:11:21.720 --> 00:11:22.760 align:center สวยนะ 00:11:22.840 --> 00:11:23.800 align:center สวย 00:11:24.320 --> 00:11:26.280 align:center คุณสวย ใส่อะไรก็สวย 00:11:50.480 --> 00:11:51.440 align:center สวี่หงโต้ว 00:12:04.120 --> 00:12:05.760 align:center ตอนที่พบคุณครั้งแรก 00:12:06.600 --> 00:12:08.840 align:center ผมคิดว่าคุณเป็นคนซื่อตรง 00:12:09.600 --> 00:12:10.840 align:center ตอนที่รู้จักกันจริงๆ 00:12:10.920 --> 00:12:13.080 align:center คุณค่อนข้างโชคร้าย แต่น่าสนใจ 00:12:14.160 --> 00:12:16.440 align:center ตอนที่ขอให้คุณทำอะไรให้สักอย่าง 00:12:16.520 --> 00:12:18.080 align:center มีเงื่อนไขสารพัดเลย 00:12:18.160 --> 00:12:19.320 align:center แต่จริงๆ แล้วคุณใจอ่อนมาก 00:12:20.680 --> 00:12:21.760 align:center ไม่ว่ายังไง 00:12:22.480 --> 00:12:23.880 align:center ผมคิดว่าคุณ… 00:12:27.360 --> 00:12:28.680 align:center ผมคิดว่าคุณ… 00:12:30.880 --> 00:12:31.880 align:center ดีพอเลย 00:12:35.040 --> 00:12:36.240 align:center ดีพอ 00:12:38.560 --> 00:12:42.320 align:center ดีพอในแบบที่ผมชอบ 00:12:46.400 --> 00:12:48.120 align:center ผมมีความสุขมากเลยนะ 00:12:48.760 --> 00:12:50.440 align:center ตอนอยู่กับคุณ 00:12:51.880 --> 00:12:55.280 align:center ไม่ว่าจะทำอะไรก็มีความสุขหมด 00:12:56.640 --> 00:12:57.760 align:center มีความสุขจน… 00:12:59.400 --> 00:13:00.480 align:center ผมเศร้าไปเลยละ 00:13:02.880 --> 00:13:04.400 align:center เพราะว่าสถานที่กับเวลาที่เรารู้จักกัน 00:13:04.480 --> 00:13:05.960 align:center ไม่เหมาะสมเท่าไหร่ 00:13:08.840 --> 00:13:11.000 align:center บางครั้งผมก็รู้สึกเสียใจ 00:13:12.240 --> 00:13:14.120 align:center ตอนที่อยู่ปักกิ่ง 00:13:14.200 --> 00:13:16.400 align:center ทั้งๆ ที่เดินผ่านโรงแรมคุณออกบ่อย 00:13:16.920 --> 00:13:18.480 align:center แต่ผมไม่เคยเดินเข้าไปเลย 00:13:20.280 --> 00:13:24.320 align:center ถ้าผมเดินเข้าไป คงรู้จักคุณเร็วกว่านี้ 00:13:25.800 --> 00:13:29.800 align:center และบางที เรื่องราวของเรา อาจเป็นไปได้ในอีกแบบนึง 00:13:34.480 --> 00:13:35.720 align:center ถ้อยคำพวกนี้ 00:13:35.800 --> 00:13:38.080 align:center เดิมทีแล้วผมตั้งใจจะเก็บไว้ในใจ 00:13:39.920 --> 00:13:41.200 align:center แต่ผมก็คิดมานานแล้ว 00:13:43.480 --> 00:13:44.640 align:center ท้ายที่สุดแล้วผมอยาก 00:13:46.400 --> 00:13:47.920 align:center ส่งมอบความทรงจำดีๆ ให้คุณ 00:13:50.240 --> 00:13:52.400 align:center ริมชายหาดที่มีสายลมพัดผ่าน 00:13:54.120 --> 00:13:55.960 align:center ภายใต้หมอกยามเย็น และตะวันยามสนธยาเป็นพยาน 00:13:58.000 --> 00:13:58.960 align:center มีผู้ชายคนหนึ่ง 00:14:01.320 --> 00:14:02.800 align:center ชอบคุณมากๆ 00:14:12.520 --> 00:14:13.440 align:center ผมพูดออกมาแล้ว 00:14:15.240 --> 00:14:16.360 align:center เซี่อจือเหยา 00:14:16.880 --> 00:14:18.680 align:center คุณกล้ามาก 00:14:19.240 --> 00:14:21.200 align:center คิดไม่ถึงละสิ ตรงเอามากๆ 00:14:23.480 --> 00:14:24.600 align:center ทำเอาซะรับไม่ไหวเลย 00:14:25.120 --> 00:14:26.880 align:center ใช่ ผมรู้อยู่แล้ว 00:14:31.120 --> 00:14:33.960 align:center เอาน่า มันดีแล้ว คุณน่ะร้องไห้ทำไมก็ไม่รู้ 00:14:34.040 --> 00:14:35.560 align:center ไม่ต้องไว้หน้าผมหรอกนะ 00:14:46.400 --> 00:14:47.600 align:center ขอบคุณนะ 00:14:48.520 --> 00:14:49.840 align:center ฉันชอบของขวัญคุณนะ 00:14:52.480 --> 00:14:53.600 align:center ครับ 00:14:54.360 --> 00:14:55.440 align:center สวี่หงโต้ว 00:14:57.120 --> 00:14:59.080 align:center คุณจะได้ใช้ชีวิตแบบที่คุณต้องการ 00:15:00.240 --> 00:15:01.440 align:center ขอให้คุณมีความสุขนะ 00:15:06.960 --> 00:15:08.440 align:center ขอบคุณ 00:15:30.560 --> 00:15:31.720 align:center กลับบ้านกันเถอะ 00:15:52.760 --> 00:15:54.520 align:center หงโต้ว เดินทางปลอดภัยนะ 00:15:55.800 --> 00:15:57.680 align:center - ร้านหนังสือมีข่าวคราวอะไรบอกฉันด้วยนะ - ได้ 00:15:57.760 --> 00:15:58.920 align:center จะติดต่อไปบ่อยๆ นะ 00:15:59.000 --> 00:16:01.080 align:center - แนะนำแหล่งข้อมูลมาให้ - ได้ 00:16:01.160 --> 00:16:03.480 align:center ของของคุณ ฉันจะส่งกลับให้คืนนี้นะ 00:16:03.560 --> 00:16:05.080 align:center กลับถึงแล้วก็อย่าลืมส่งอะไรกลับมาให้บ้างนะ 00:16:07.120 --> 00:16:08.040 align:center เดินทางปลอดภัยนะ 00:16:09.400 --> 00:16:10.240 align:center ถึงบ้านแล้ว 00:16:11.080 --> 00:16:13.040 align:center ต้องบอกทุกคนในกรุ๊ปด้วยนะ 00:16:29.600 --> 00:16:30.600 align:center ไป 00:18:15.280 --> 00:18:20.160 align:center (ขาออกภายในประเทศ) 00:18:22.520 --> 00:18:23.440 align:center เข้าไปเถอะ 00:18:24.120 --> 00:18:25.520 align:center ผมส่งคุณตรงนี้ 00:18:29.320 --> 00:18:30.280 align:center กอดหน่อย 00:18:33.720 --> 00:18:34.800 align:center ช่างเถอะ 00:18:35.800 --> 00:18:36.720 align:center รีบไปได้แล้ว 00:18:42.880 --> 00:18:44.480 align:center กอดกันก่อนดีกว่า 00:18:46.880 --> 00:18:48.360 align:center ตกลงคุณจะเอายังไงเนี่ย 00:19:23.000 --> 00:19:24.120 align:center เดินทางปลอดภัยนะ 00:19:28.400 --> 00:19:29.440 align:center ลาก่อน 00:19:30.040 --> 00:19:31.120 align:center ลาก่อน 00:21:19.560 --> 00:21:20.560 align:center ฉันยุ่งจนลืมไปเลย 00:21:20.640 --> 00:21:22.120 align:center เธอไปวันนี้เหรอ 00:21:22.200 --> 00:21:23.600 align:center นึกว่าพรุ่งนี้ซะอีก 00:21:23.680 --> 00:21:26.000 align:center เถ้าแก่เซี่ยก็ไปส่งด้วยตัวเองเลย 00:21:26.080 --> 00:21:27.160 align:center เมื่อกี้หงโต้วส่งข้อความ 00:21:27.240 --> 00:21:29.080 align:center มาบอกในกลุ่มว่าเครื่องแลนดิ้งแล้ว 00:21:31.520 --> 00:21:33.560 align:center พี่ใหญ่นี่ดวงอาภัพจริงเลย 00:21:33.640 --> 00:21:35.680 align:center กว่าจะเจอผู้หญิงที่ชอบไม่ใช่เรื่องง่ายๆ 00:21:35.760 --> 00:21:36.920 align:center ไม่มีวาสนาซะเลย 00:21:37.840 --> 00:21:40.760 align:center ความรักน่ะต้องการเวลานะ 00:21:41.360 --> 00:21:44.000 align:center ก็ใช้เวลาตั้งนานแล้วนะ ไม่เห็นได้ผลอะไรเลย 00:21:47.360 --> 00:21:48.600 align:center คุณยายซิ่วอิง 00:21:49.200 --> 00:21:50.240 align:center อื้อๆ 00:21:50.320 --> 00:21:51.840 align:center อย่าๆ ฉันเองดีกว่า 00:21:51.920 --> 00:21:52.760 align:center เดี๋ยวมันบาดมือนะ 00:21:54.560 --> 00:21:56.360 align:center หงโต้วน่ะใส่ใจมากที่สุด 00:21:57.480 --> 00:22:00.960 align:center ฉันจะพยายามไม่นึกถึงเวลาเขาอยู่ที่นี่ 00:22:06.840 --> 00:22:08.200 align:center - ใช่ไหม - ใคร 00:22:08.280 --> 00:22:09.720 align:center เสื้อขาวนั่นเหรอ ใช่ 00:22:10.240 --> 00:22:11.440 align:center - หงโต้ว - หงโต้ว 00:22:11.520 --> 00:22:12.440 align:center ทางนี้ 00:22:12.520 --> 00:22:13.880 align:center คุณลุง คุณป้า 00:22:15.400 --> 00:22:16.280 align:center ทางนี้ 00:22:17.360 --> 00:22:19.080 align:center - ถึงแล้ว - หงโต้ว 00:22:19.160 --> 00:22:20.120 align:center เข้ามาก่อน 00:22:21.040 --> 00:22:22.400 align:center นั่งพักก่อนนะ 00:22:22.480 --> 00:22:23.960 align:center เดี๋ยวไปทำกับข้าวมาให้ 00:22:24.480 --> 00:22:25.360 align:center อื้อ 00:22:25.880 --> 00:22:26.760 align:center เปลี่ยนรองเท้าก่อน 00:22:29.560 --> 00:22:30.600 align:center มา 00:22:32.040 --> 00:22:33.680 align:center นี่ห้องของหนานหนาน 00:22:37.360 --> 00:22:39.440 align:center หนานหนาน หงโต้วมาเยี่ยมแล้ว 00:22:41.520 --> 00:22:42.680 align:center ดีใจใช่ไหม 00:23:22.520 --> 00:23:24.880 align:center ห้องเล็กไปหน่อยนะ 00:23:25.680 --> 00:23:27.840 align:center ป้าเผาของไปบางส่วน 00:23:28.360 --> 00:23:31.160 align:center เหลือไว้ให้คิดถึงแค่เล็กน้อย 00:23:32.240 --> 00:23:34.680 align:center แบบนี้ดีไหม เดี๋ยวป้ากับลุงนอนห้องนี้ 00:23:34.760 --> 00:23:36.640 align:center - ส่วนเธอก็นอนห้องพวกเรา - ไม่เป็นไร 00:23:37.160 --> 00:23:38.320 align:center หนูนอนห้องนี้ได้ค่ะ 00:23:38.960 --> 00:23:40.440 align:center ของนี้เป็นของหนานหนาน 00:23:48.240 --> 00:23:49.240 align:center ป้าไม่เป็นไร 00:23:49.320 --> 00:23:50.480 align:center ป้าไม่เป็นไร 00:23:52.640 --> 00:23:53.680 align:center ป้าคะ 00:23:53.760 --> 00:23:55.520 align:center ฉันเอาของมาหลายอย่าง 00:23:55.600 --> 00:23:56.680 align:center ดูสิคะ 00:23:57.920 --> 00:23:59.680 align:center เธอเคยส่งมาให้ตั้งเยอะแล้ว 00:23:59.760 --> 00:24:01.560 align:center ยังเอามาฝากอีกเหรอ 00:24:02.120 --> 00:24:04.120 align:center - ชนแก้ว - ชนแก้ว 00:24:06.680 --> 00:24:08.800 align:center ป้าบ่มเองเลยนะ เป็นไงบ้าง ชอบไหม 00:24:09.400 --> 00:24:10.720 align:center อร่อยค่ะ 00:24:10.800 --> 00:24:11.640 align:center ใช่ไหมละ 00:24:12.760 --> 00:24:15.520 align:center แถวกำแพงไม่รู้ใครปลูกองุ่นไว้สองต้น 00:24:15.600 --> 00:24:16.640 align:center ลูกอวบๆ 00:24:16.720 --> 00:24:19.560 align:center แต่มันเปรี้ยวมาก 00:24:20.680 --> 00:24:21.600 align:center ไม่มีใครเก็บเลย 00:24:21.680 --> 00:24:24.000 align:center นกมากิน แถมยังพามดมาด้วย 00:24:24.080 --> 00:24:25.920 align:center ป้าเขาเสียดาย 00:24:26.000 --> 00:24:27.720 align:center ก็เลยเด็ดมาบ่มไวน์ 00:24:28.720 --> 00:24:29.720 align:center อย่างที่เห็น 00:24:30.400 --> 00:24:32.200 align:center - อร่อยเลยละ - จริงค่ะ 00:24:32.280 --> 00:24:34.600 align:center ป้าแบ่งให้เพื่อนบ้านด้วยนะ 00:24:34.680 --> 00:24:37.920 align:center ทีหลังองุ่นต้นนั้นก็ป๊อปขึ้นมาทันที 00:24:38.800 --> 00:24:40.080 align:center อย่าฟังอย่างเดียวสิ กินไปด้วย 00:24:40.160 --> 00:24:41.600 align:center หนูกำลังจะพูดอยู่พอดีเลยค่ะ 00:24:41.680 --> 00:24:44.480 align:center คุณลุงคะ ไก่ตุ๋นนี่อร่อยมาก 00:24:44.560 --> 00:24:45.880 align:center แป๊บนึงนะคะ ทานกันก่อนเลย 00:24:46.520 --> 00:24:49.560 align:center - ขอถ่ายวิดีโอส่งให้ที่บ้านก่อน - ได้สิ 00:24:49.640 --> 00:24:51.880 align:center อย่าเพิ่งกิน เดี๋ยวถ่ายไม่สวย 00:24:51.960 --> 00:24:53.640 align:center หนูอยู่บ้านหนานหนานค่ะ 00:24:53.720 --> 00:24:56.320 align:center คุณลุงทำกับข้าวให้หลายอย่างเลย 00:24:56.840 --> 00:24:59.640 align:center ไก่ตุ๋นนี่อร่อยมาก 00:25:00.440 --> 00:25:01.800 align:center นี่เชฟใหญ่ของเรา ลุงเฉิน 00:25:02.440 --> 00:25:04.320 align:center เนื้อไก่ที่เลี้ยงแบบปล่อยอร่อยนะ 00:25:05.640 --> 00:25:07.040 align:center ป้าเหม่ยลี่คนสวย 00:25:07.560 --> 00:25:08.640 align:center มินิฮาร์ท 00:25:08.720 --> 00:25:10.080 align:center มินิฮาร์ท 00:25:11.320 --> 00:25:13.800 align:center นี่ไวน์องุ่นค่ะ 00:25:13.880 --> 00:25:14.960 align:center มันดีมาก 00:25:15.040 --> 00:25:16.440 align:center - ทำจากองุ่นเปรี้ยว - อื้อ 00:25:16.520 --> 00:25:18.040 align:center แต่ไวน์ไม่เปรี้ยวนะ 00:25:20.040 --> 00:25:20.960 align:center เสร็จแล้วค่ะ 00:25:21.880 --> 00:25:23.600 align:center เธอกินปลาด้วยสิ 00:25:23.680 --> 00:25:25.480 align:center - รอก่อน ให้เขากินด้วย - อร่อยนะ 00:25:26.520 --> 00:25:27.720 align:center (เซี่ยจือเหยา) 00:25:34.800 --> 00:25:36.600 align:center เอ้า มา รีบกินกัน 00:25:36.680 --> 00:25:38.880 align:center - ค่ะ - ลองชิมดู 00:25:39.600 --> 00:25:40.800 align:center ขอบคุณค่ะ 00:25:40.880 --> 00:25:42.040 align:center ครูครับ 00:25:42.120 --> 00:25:43.920 align:center ลองอีกครั้ง ปะ 00:25:44.000 --> 00:25:45.000 align:center ปะ 00:25:50.040 --> 00:25:52.240 align:center - ครูครับ กินอะไรอยู่น่ะ - หยุดเลย 00:25:52.320 --> 00:25:53.880 align:center ทำไมมีแค่สองอย่างล่ะ 00:25:54.960 --> 00:25:56.640 align:center อย่าถ่าย อย่า 00:25:56.720 --> 00:25:58.800 align:center ถ่ายอะไรก็ไม่รู้ ฉันกำลังกินข้าวอยู่ 00:25:58.880 --> 00:25:59.960 align:center หยุดเลย 00:26:00.480 --> 00:26:02.440 align:center ครูครับ ดูนี่ 00:26:06.000 --> 00:26:07.440 align:center ไอ้เด็กบ้า 00:26:07.520 --> 00:26:08.880 align:center แกะสลักแมงกุดจี่ 00:26:08.960 --> 00:26:10.360 align:center จะขายให้ใครเขา 00:26:11.280 --> 00:26:12.920 align:center นี่ไม่ใช่ไม่สลักครับ นี่มันของจริง 00:26:14.160 --> 00:26:15.360 align:center คิดจะหลอกฉันรึไง 00:26:15.440 --> 00:26:17.320 align:center ไม่ครับ ของจริง 00:26:22.200 --> 00:26:23.800 align:center - ไอ้บ้า - ครูครับ 00:26:23.880 --> 00:26:25.840 align:center ผมแค่อยากเอากับข้าวมาให้เพิ่ม มีประโยชน์น่ะครับ 00:26:25.920 --> 00:26:27.560 align:center ไม่เอาครับ อย่าตีผม 00:26:27.640 --> 00:26:29.560 align:center อย่าตีผมเลย ไม่เอา 00:26:58.200 --> 00:26:59.360 align:center อาเหยา 00:27:01.280 --> 00:27:02.160 align:center อะนี่ 00:27:04.680 --> 00:27:06.120 align:center ต้มไก่เสร็จแล้ว 00:27:08.040 --> 00:27:09.000 align:center ลองชิมดู 00:27:10.880 --> 00:27:13.960 align:center พรุ่งนี้ถ้าเพิ่มบะหมี่ข้าวลงไปคงอร่อยน่าดู 00:27:14.040 --> 00:27:15.440 align:center กินก่อน 00:27:15.520 --> 00:27:18.800 align:center พรุ่งนี้ค่อยเติมบะหมี่ข้าวลงไป อ่าๆ 00:27:18.880 --> 00:27:20.120 align:center ผมกินเองครับ 00:27:20.680 --> 00:27:21.640 align:center อื้อๆ 00:27:25.480 --> 00:27:27.080 align:center หงโต้วถึงแล้วรึยัง 00:27:28.520 --> 00:27:29.640 align:center น่าจะถึงแล้วครับ 00:27:29.720 --> 00:27:31.320 align:center ตอนที่เครื่องแลนดิ้ง เธอทักมาบอกแล้วครับ 00:27:32.240 --> 00:27:34.080 align:center งั้นเธอกินข้าวแล้วรึยัง 00:27:34.160 --> 00:27:35.800 align:center ต้องกินแล้วครับ 00:27:36.400 --> 00:27:37.920 align:center ถามเธอซิ 00:27:38.000 --> 00:27:40.400 align:center - ถามอะไรครับ - กินข้าวแล้วรึยังไง 00:27:41.040 --> 00:27:42.320 align:center ไม่ต้องถามหรอก 00:27:42.840 --> 00:27:45.720 align:center ติดต่อกับเธอบ่อยๆ 00:27:46.320 --> 00:27:47.640 align:center มีเรื่องจำเป็นแล้วค่อยติดต่อไปสิครับ 00:27:47.720 --> 00:27:49.040 align:center ตอนนี้ไม่มีเหตุผลอะไรต้องติดต่อไป 00:27:49.120 --> 00:27:51.400 align:center ถ้าแกไม่ติดต่อไป 00:27:51.480 --> 00:27:53.360 align:center งั้นก็เปลี่ยนภาพนี้ซะ 00:27:54.400 --> 00:27:56.080 align:center ครับ ไว้ผมจะเปลี่ยน 00:27:57.960 --> 00:28:00.520 align:center ทำไมแกไม่เหมือนฉันสักนิดเลยนะ 00:28:00.600 --> 00:28:03.800 align:center ตอนที่ฉันจีบปู่ของแก 00:28:03.880 --> 00:28:06.080 align:center เขาอยู่ไหน ฉันก็อยู่นั่น 00:28:06.160 --> 00:28:07.320 align:center ย่าครับ 00:28:07.400 --> 00:28:09.000 align:center นั่นน่ะมันหัวนักรักนะครับ 00:28:09.760 --> 00:28:10.800 align:center อะไรนะ 00:28:11.480 --> 00:28:13.680 align:center ก็คนที่จีบคนเป็นยังไงล่ะครับ 00:28:15.120 --> 00:28:18.200 align:center ไม่นะ เพราะฉันชอบปู่แกต่างหาก 00:28:18.720 --> 00:28:20.280 align:center ผมไม่เหมือนย่า 00:28:20.360 --> 00:28:22.720 align:center พอหงโต้วไปแล้ว ผมมีความสุขมาก 00:28:22.800 --> 00:28:26.960 align:center ความสวยของเขาขัดขวางการงานผมมาก 00:28:28.560 --> 00:28:31.080 align:center ดูซิว่าแกจะปากแข็งถึงเมื่อไหร่ 00:28:31.160 --> 00:28:33.320 align:center - กินซะ - ครับ 00:29:02.760 --> 00:29:04.760 align:center หนึ่ง สอง 00:29:04.840 --> 00:29:06.720 align:center สาม สี่ 00:29:06.800 --> 00:29:07.720 align:center - ห้า - ตกแล้ว 00:29:07.800 --> 00:29:10.080 align:center - เธอต้องทำแบบฉันนี่ แบบนี้ - หก เจ็ด 00:29:10.160 --> 00:29:11.920 align:center พามาทางนี้ ใช่ 00:29:12.000 --> 00:29:13.040 align:center ดีเลย 00:29:13.120 --> 00:29:14.120 align:center ต่อ 00:29:14.200 --> 00:29:15.400 align:center เสี่ยวเหม่ย 00:29:15.480 --> 00:29:17.320 align:center หลานสาวหรือน้องสาว 00:29:17.400 --> 00:29:18.560 align:center ลูกบุญธรรมนะ 00:29:18.640 --> 00:29:20.480 align:center เธอมาจากปักกิ่ง 00:29:20.560 --> 00:29:21.920 align:center ลูกบุญธรรม 00:29:22.000 --> 00:29:24.080 align:center ปักกิ่งไกลมากเลยนะ เธอดีจัง 00:29:24.720 --> 00:29:27.440 align:center เธอยังชอบส่งอาหารมาให้ฉันบ่อยๆ ด้วย 00:29:27.520 --> 00:29:28.600 align:center ดีจังเลย 00:29:33.960 --> 00:29:35.120 align:center ป้าคะ 00:29:35.200 --> 00:29:36.640 align:center หนานซิงบอกหนูว่า 00:29:36.720 --> 00:29:38.560 align:center ป้าคลอดเขาทั้งคืน 00:29:38.640 --> 00:29:40.560 align:center ตอนที่เขาคลอดออกมาตอนเช้า 00:29:40.640 --> 00:29:43.960 align:center ลุงเห็นว่าบนท้องฟ้ามีแค่ดาวหนานจี 00:29:44.040 --> 00:29:45.280 align:center เลยให้เธอชื่อหนานซิง 00:29:45.920 --> 00:29:47.320 align:center หนูโดนเขาหลอกอยู่ตั้งนาน 00:29:47.400 --> 00:29:49.440 align:center ไม่กี่วันก่อนเพิ่งรู้ว่า 00:29:49.520 --> 00:29:52.240 align:center ขั้วโลกเหนือมองไม่เห็นดาวหนานจี 00:29:56.800 --> 00:29:59.280 align:center ชื่อเขาปู่เป็นคนตั้งให้น่ะ 00:29:59.360 --> 00:30:02.080 align:center ในสวนบ้านปู่ปลูกต้นหนานซิง 00:30:02.160 --> 00:30:04.280 align:center ไม่ต้องรดนํ้าก็เติบโตได้ดี 00:30:04.360 --> 00:30:05.520 align:center เขียวขจี 00:30:05.600 --> 00:30:07.760 align:center - เลยให้เธอชื่อหนานซิง - ใช่ 00:30:07.840 --> 00:30:10.040 align:center ตอนเด็กเขาไม่ชอบชื่อนี้หรอกนะ 00:30:10.120 --> 00:30:12.760 align:center บอกว่าชื่อเหมือนต้นหญ้าที่บ้านคุณปู่ 00:30:17.160 --> 00:30:18.720 align:center เลือกแอปเปิลสักหน่อย 00:30:21.760 --> 00:30:23.400 align:center อันนี้ไม่ไม่ดี มาเดี๋ยวแม่บอกให้ฟัง 00:30:23.480 --> 00:30:24.720 align:center แอปเปิล… 00:30:28.120 --> 00:30:28.960 align:center เดี๋ยวป้าบอกให้ฟัง 00:30:29.040 --> 00:30:32.280 align:center แอปเปิลที่มีแถบเป็นแนวตั้ง 00:30:32.360 --> 00:30:33.200 align:center มันจะหวาน 00:30:45.680 --> 00:30:47.520 align:center - อะไรเหรอคะ หนูดูหน่อย - ครีมย้อมผม 00:30:48.200 --> 00:30:49.120 align:center อันนี้ไม่ดีค่ะ 00:30:49.200 --> 00:30:50.760 align:center ทำไมล่ะ 00:30:52.640 --> 00:30:55.080 align:center ไม่ได้ อันนี้ไม่ได้ มันแพงนะ ไม่เอาน่า 00:30:55.160 --> 00:30:57.440 align:center พวกเราแก่แล้ว ไม่จำเป็นต้องใช้หรอก 00:31:06.160 --> 00:31:07.240 align:center เป็น 459 หยวนค่ะ 00:31:09.120 --> 00:31:11.480 align:center - ไม่ได้ ไม่ต้องจ่าย - นี่ ไม่ต้อง 00:31:12.000 --> 00:31:12.960 align:center - เด็กคนนี้นี่ - จ่ายแล้วเหรอ 00:31:13.040 --> 00:31:13.880 align:center ค่ะ 00:31:23.520 --> 00:31:26.440 align:center หงโต้ว ด้านบนมีผมขาวอยู่ 00:31:26.520 --> 00:31:27.560 align:center - ทาเยอะๆ หน่อยนะ - ค่ะๆ 00:31:27.640 --> 00:31:29.400 align:center อย่ามาสั่งมั่วๆ สิ 00:31:29.480 --> 00:31:30.720 align:center หงโต้วทำได้ดีอยู่แล้ว 00:31:30.800 --> 00:31:32.120 align:center ฉันกำลังมีความสุขเลย 00:31:32.200 --> 00:31:33.360 align:center ก็ไม่แน่นะคะ 00:31:33.440 --> 00:31:35.040 align:center ลุงมีประสบการณ์มากกว่า 00:31:35.120 --> 00:31:36.320 align:center นี่ครั้งแรกของหนูเลย 00:31:36.400 --> 00:31:38.040 align:center ลุงน่ะตาไม่ดี 00:31:38.120 --> 00:31:40.360 align:center มองไม่เห็นหรอก 00:31:40.960 --> 00:31:42.560 align:center ใครตาไม่ดี 00:31:42.640 --> 00:31:44.440 align:center สายตาฉันออกจะแหลมคม 00:31:49.000 --> 00:31:50.680 align:center เสร็จแล้วค่ะ เดี๋ยวรอให้ซึม 00:31:50.760 --> 00:31:52.360 align:center - นั่งพักสักหน่อย - หงโต้ว มาๆ 00:31:52.440 --> 00:31:54.240 align:center - ดื่มชาหน่อย - ได้ค่ะ 00:31:58.040 --> 00:31:59.520 align:center - มือไม่ได้ติดสีใช่ไหม - เปล่าคะ 00:32:00.200 --> 00:32:01.480 align:center เหนื่อยเลยนะ 00:32:04.040 --> 00:32:05.040 align:center หนูถ่ายรูปหน่อยค่ะ 00:32:05.560 --> 00:32:06.600 align:center ถ่ายรูป 00:32:07.120 --> 00:32:09.080 align:center - ดูคุณสิ - มาๆ 00:32:10.720 --> 00:32:12.480 align:center เอ้า ยิ้ม 00:32:12.560 --> 00:32:14.400 align:center ยิ้ม 00:32:20.520 --> 00:32:23.480 align:center ดูสิ เหมือนปากปลาเลย 00:32:23.560 --> 00:32:25.600 align:center - ไม่ได้ๆ ไม่สวยเลย - เอาใหม่ 00:32:25.680 --> 00:32:27.240 align:center ถ่ายใหม่นะ 00:32:27.320 --> 00:32:29.160 align:center ลบๆ มาๆ ถ่ายใหม่ มา 00:32:44.560 --> 00:32:45.760 align:center หอม 00:32:51.200 --> 00:32:52.080 align:center (กลุ่มแชทบ้านโหย่วเฟิง) 00:32:53.000 --> 00:32:55.280 align:center บะหมี่เสร็จแล้ว ใครจะลงมากินบ้าง 00:32:58.720 --> 00:33:02.560 align:center (ต้าม่าย: บังเอิญจัง ฉันก็กำลังต้มบะหมี่อยู่) 00:33:02.640 --> 00:33:04.640 align:center (หม่าชิวซาน: กำลังประชุม จะสั่งข้าวกลับบ้าน) 00:33:10.040 --> 00:33:12.520 align:center อาจารย์หู เรียกพี่เค้ามากินด้วยกันสิ 00:33:15.200 --> 00:33:16.880 align:center กำลังคุยกันอยู่ 00:33:16.960 --> 00:33:18.920 align:center ไม่มีใครฟังคุณร้องเพลงหรอก 00:33:19.440 --> 00:33:22.800 align:center บางคนก็ฟังเพลงดังในอินเทอร์เน็ต 00:33:22.880 --> 00:33:24.160 align:center แต่ฟังแค่ส่วนหนึ่ง 00:33:24.240 --> 00:33:25.200 align:center เป็นแบบนี้แหละ… 00:33:26.880 --> 00:33:28.080 align:center อาจารย์หู 00:33:28.160 --> 00:33:29.600 align:center บะหมี่ข้าวเสร็จแล้ว 00:33:31.000 --> 00:33:32.200 align:center น่าน่า ฉันต้องไปในเมืองนะ 00:33:32.280 --> 00:33:33.120 align:center ไปร้องเพลงแรกของฉัน 00:33:33.200 --> 00:33:34.360 align:center ฉันไม่ได้กินนะ 00:33:35.640 --> 00:33:36.680 align:center แล้วพี่ล่ะ 00:33:36.760 --> 00:33:38.080 align:center ฉันไม่กินข้าวเย็นน่ะ 00:33:38.160 --> 00:33:39.320 align:center ฉันจะไปฟังเขาร้องเพลงด้วย 00:33:39.920 --> 00:33:41.880 align:center - ไปแล้วนะ บาย - บาย 00:33:41.960 --> 00:33:42.880 align:center บาย 00:33:43.400 --> 00:33:44.680 align:center ยิ่งกว่านั้นนะ 00:33:45.280 --> 00:33:46.880 align:center เวลาร้องบนเวที 00:33:46.960 --> 00:33:48.520 align:center - พวกนั้น… - ทำไว้ตั้งเยอะแน่ะ 00:34:26.880 --> 00:34:28.679 align:center เขียนมาทั้งวัน 00:34:28.760 --> 00:34:30.400 align:center พรุ่งนี้ยังต้องไปประชุมในเมือง 00:34:30.480 --> 00:34:32.400 align:center พี่ล่ะ เดี๋ยวนี้ยุ่งอะไรอยู่ 00:34:32.920 --> 00:34:35.679 align:center วันนี้มีแขกตกม้า 00:34:35.760 --> 00:34:37.280 align:center พาเขาไปเอกซเรย์ที่โรงพยาบาล 00:34:37.360 --> 00:34:38.600 align:center เขาบาดเจ็บหนักไหม 00:34:38.679 --> 00:34:39.760 align:center ยังดีที่ไม่เป็นอะไรมาก 00:34:39.840 --> 00:34:41.360 align:center แค่เจ็บเล็กน้อยเท่านั้น 00:34:43.080 --> 00:34:43.920 align:center น่าน่า 00:34:44.000 --> 00:34:45.880 align:center เธอทำอะไรกินน่ะ มีพอให้เราสองคนไหม 00:34:48.719 --> 00:34:49.920 align:center เธอเป็นอะไรน่ะ 00:34:51.719 --> 00:34:53.960 align:center เปล่า พอสิ รอเดี๋ยวนะ 00:35:17.960 --> 00:35:20.960 align:center เธอร้องไห้เพราะทำแล้วไม่ใครกิน 00:35:21.040 --> 00:35:22.240 align:center ใช่ไหม 00:35:22.840 --> 00:35:23.920 align:center เปล่า 00:35:26.280 --> 00:35:30.800 align:center แค่รู้สึกว่าไม่ได้กินข้าวคนเดียวนานแล้ว 00:35:32.720 --> 00:35:33.920 align:center พอเห็นว่า 00:35:34.440 --> 00:35:37.000 align:center ห้องทุกห้องมืดหมดเลย ก็เลย… 00:35:39.040 --> 00:35:40.080 align:center ก็เลยรู้สึก 00:35:40.880 --> 00:35:42.280 align:center เหงานิดหน่อย 00:35:43.720 --> 00:35:45.480 align:center คงเพราะฉันอ่อนไหวเกินไป 00:35:46.080 --> 00:35:47.680 align:center ฉันไม่คิดว่างั้นนะ 00:35:47.760 --> 00:35:50.040 align:center เธอแค่ไม่ชินกับการแยกจาก 00:35:53.320 --> 00:35:55.960 align:center ดูสิ ผู้หญิงแข็งแกร่งอย่างฉัน 00:35:56.040 --> 00:35:57.480 align:center มีครั้งหนึ่งฉันไปเยี่ยมแม่กับพ่อ 00:35:57.560 --> 00:36:01.440 align:center พอขึ้นรถกลับเท่านั้นแหละ ร้องไห้เลย 00:36:02.240 --> 00:36:03.840 align:center แม่เธอต้องเศร้าน่าดู 00:36:03.920 --> 00:36:06.760 align:center ไม่นะ แม่มีความสุขมาก 00:36:06.840 --> 00:36:10.040 align:center หลังจากเรากลับมา เขายุ่งกับทำครัวและงานของเขา 00:36:10.760 --> 00:36:12.360 align:center เป็นไปไม่ได้หรอก 00:36:12.440 --> 00:36:13.600 align:center เขากำลังปากแข็งอยู่แน่ 00:36:13.680 --> 00:36:14.960 align:center จริงนะ 00:36:15.040 --> 00:36:16.800 align:center แฟนฉันแอบบอกมาน่ะ 00:36:16.880 --> 00:36:19.080 align:center แม่ถอนหายใจแบบโล่งอก 00:36:19.160 --> 00:36:20.200 align:center หลังจากพวกเรากลับไป 00:36:20.280 --> 00:36:21.400 align:center เขาเปรียบเทียบฉันกับพ่อ 00:36:21.480 --> 00:36:23.120 align:center และพูดถึงพระพุทธเจ้า 00:36:25.440 --> 00:36:27.440 align:center สมกับเป็นไอดอลของฉันเลย 00:36:28.160 --> 00:36:29.880 align:center แล้วฉันไม่ใช่ไอดอลเธอเหรอ 00:36:30.640 --> 00:36:33.320 align:center ฉันหลงรักอาจารย์เถามาตั้งนานแล้ว 00:36:34.720 --> 00:36:36.000 align:center แล้วสโมสรของฉันล่ะ 00:36:36.080 --> 00:36:37.760 align:center ละลายหายไปตั้งนานแล้ว 00:36:41.200 --> 00:36:42.280 align:center เยี่ยมมาก 00:36:42.880 --> 00:36:43.880 align:center ขอโทษนะ 00:36:45.360 --> 00:36:48.360 align:center พูดเย็นชาเกินไปนะเนี่ย 00:36:48.440 --> 00:36:50.080 align:center ใช่ เย็นชา 00:36:50.160 --> 00:36:51.240 align:center พวกเขาไปกันหมดแล้ว 00:36:54.280 --> 00:36:55.600 align:center อย่าห่วงเลย 00:36:55.680 --> 00:36:57.320 align:center เดี๋ยวก็มีแขกคนใหม่มา 00:36:57.400 --> 00:36:59.200 align:center หน้าต่างแต่ละบานก็จะสว่าง 00:37:00.880 --> 00:37:01.960 align:center ไม่เหมือนกัน 00:37:03.200 --> 00:37:04.320 align:center ไม่ว่าจะเป็นใครมา 00:37:05.760 --> 00:37:06.600 align:center ก็ไม่เหมือนต้าม่าย 00:37:09.040 --> 00:37:10.240 align:center กับหงโต้ว 00:37:22.200 --> 00:37:23.400 align:center อย่าร้องเลยนะ 00:37:24.560 --> 00:37:26.320 align:center เหล่าเซี่ย พี่ก็อย่าเศร้านะ 00:37:35.640 --> 00:37:36.560 align:center ดูสิ 00:37:59.760 --> 00:38:01.240 align:center ฉันเอารูปมาวางน่ะ 00:38:01.320 --> 00:38:03.120 align:center เธออย่านอนดึกล่ะ 00:38:03.200 --> 00:38:04.080 align:center ป้าคะ 00:38:05.560 --> 00:38:06.600 align:center คือว่า… 00:38:10.320 --> 00:38:11.680 align:center หนูจะกลับพรุ่งนี้นะคะ 00:38:13.640 --> 00:38:14.680 align:center นอนห้องนี้ดีไหมคะ 00:38:14.760 --> 00:38:16.440 align:center เล่าเรื่องหนานซิงให้ฟัง 00:38:28.960 --> 00:38:32.040 align:center มีเพื่อนคนนึงบอกหนูว่า 00:38:33.120 --> 00:38:35.160 align:center เวลาเราพูดเกี่ยวกับใครบางคน 00:38:36.160 --> 00:38:37.440 align:center เขาคนนั้นก็จะมีตัวตนขึ้นมา 00:38:38.960 --> 00:38:40.800 align:center เวลาที่เราไม่พูดถึงเขา 00:38:45.000 --> 00:38:46.080 align:center ก็เหมือนเขาจะหายไป 00:38:47.640 --> 00:38:49.440 align:center ดังนั้นเรามาพูดเกี่ยวกับเขาเยอะๆ นะคะ 00:39:04.440 --> 00:39:06.360 align:center ตอนหนานหนานอายุร้อยวัน 00:39:08.280 --> 00:39:10.920 align:center ตอนอายุหนึ่งขวบ ย่าอุ้มเขาไว้ 00:39:14.320 --> 00:39:16.440 align:center อ้วนนะคะตอนนั้น 00:39:17.280 --> 00:39:18.400 align:center เขาตัวใหญ่ 00:39:18.480 --> 00:39:20.520 align:center ตั้งสองวันแน่ะกว่าจะคลอดเขาออกมาได้ 00:39:20.600 --> 00:39:22.640 align:center แถมยังหนักตั้ง 3.9 กิโลฯ 00:39:23.160 --> 00:39:24.440 align:center ตัวก็แดงมาก 00:39:24.520 --> 00:39:27.040 align:center ขมวดคิ้วแล้วก็ร้องแง 00:39:27.120 --> 00:39:30.040 align:center ตอนนั้นป้าตกใจมาก 00:39:30.120 --> 00:39:32.800 align:center บอกว่าทำไมลูกตัวเองน่าเกลียดขนาดนี้ 00:39:38.800 --> 00:39:40.960 align:center ตอนเขาอยู่ประถม 00:39:42.080 --> 00:39:43.680 align:center มีคนขายขาไก่หมัก 00:39:43.760 --> 00:39:46.320 align:center ไอ้ที่เรียกว่าน่องไก่น่ะ แถวบริษัทของพ่อ 00:39:46.880 --> 00:39:49.040 align:center ทุกวันต้องกินหนึ่งชิ้น 00:39:49.600 --> 00:39:53.120 align:center ถ้าเป็นลูกคนอื่นต้องเลือกกิน 00:39:53.200 --> 00:39:55.080 align:center แต่เขาไม่ 00:39:55.160 --> 00:39:56.720 align:center เขากินทุกอย่าง 00:39:58.920 --> 00:40:00.680 align:center ตอนนี้เขากลับมาผอมแล้วค่ะ 00:40:00.760 --> 00:40:01.720 align:center ใช่ 00:40:04.120 --> 00:40:05.480 align:center คุณลุงรูปนี้หล่อมากเลยค่ะ 00:40:07.520 --> 00:40:09.760 align:center น่าจะเป็นตอนอาหนานขึ้นม.ต้น 00:40:10.320 --> 00:40:13.120 align:center นี่วันเกิดย่าของเขา อันนี้เป็นเค้ก 00:40:14.400 --> 00:40:16.800 align:center เขาผอมลงแล้ว เขากินน้อยลง 00:40:16.880 --> 00:40:18.200 align:center เพราะอยากสวยขึ้น 00:40:22.040 --> 00:40:23.840 align:center เขาสูงกว่าป้า 00:40:31.200 --> 00:40:32.400 align:center เขาหน้าตาเหมือนพ่อ 00:40:33.400 --> 00:40:34.280 align:center ใช่ไหม 00:40:55.800 --> 00:40:57.960 align:center ตอนที่หนานหนานจากไป 00:40:59.400 --> 00:41:01.120 align:center ทั้งลุงทั้งป้าใช้ชีวิตผ่านไปวันๆ 00:41:03.400 --> 00:41:05.720 align:center พวกเราเงียบมาก 00:41:06.560 --> 00:41:08.800 align:center เปิดทีวีแต่ไม่ดู 00:41:10.360 --> 00:41:11.680 align:center เวลาคิดถึงเขา 00:41:12.400 --> 00:41:14.720 align:center ก็จะมาที่ห้องนี้ 00:41:14.800 --> 00:41:16.000 align:center แล้วก็ร้องไห้ 00:41:17.480 --> 00:41:19.080 align:center เหนื่อยแล้วก็กลับไปนอน 00:41:21.080 --> 00:41:23.240 align:center เหมือนกับฝันร้าย 00:41:24.480 --> 00:41:25.600 align:center ไม่ใช่ความจริง 00:41:29.520 --> 00:41:32.320 align:center ทั้งญาติและเพื่อนๆ 00:41:33.200 --> 00:41:37.320 align:center พวกเขามาหาเรา 00:41:39.480 --> 00:41:41.960 align:center ร้องไห้กับพวกเรา 00:41:44.080 --> 00:41:45.440 align:center ป้ากลัวว่าพวกเขาจะถาม 00:41:51.680 --> 00:41:52.640 align:center หงโต้ว 00:41:57.440 --> 00:41:59.240 align:center ป้าสงสัยมาตลอด หรือชาติที่แล้ว 00:41:59.320 --> 00:42:01.880 align:center ตัวเองทำชั่วเอาไว้ 00:42:05.040 --> 00:42:10.280 align:center ชีวิตนี้ถึงได้ไม่เหลืออะไรเลย 00:42:19.520 --> 00:42:21.360 align:center ป้ารู้สึกขอบคุณเธอมาก 00:42:23.560 --> 00:42:25.880 align:center ตอนนั้นเธอโทรมาหาพวกเราบ่อยๆ 00:42:28.160 --> 00:42:30.560 align:center คอยถามว่ากินอะไรทำอะไร 00:42:32.680 --> 00:42:34.320 align:center พวกเราตอบออกไปไม่ได้ 00:42:35.920 --> 00:42:38.280 align:center เธอก็วิดีโอคอลมา 00:42:41.200 --> 00:42:45.240 align:center ตอนนั้นเศร้าจนไม่มีกะจิตกะใจ 00:42:46.240 --> 00:42:47.760 align:center แต่ลุงเค้าใส่ใจมาก 00:42:48.400 --> 00:42:50.080 align:center เขาถามป้าว่า 00:42:50.760 --> 00:42:52.360 align:center “เธอไม่เห็นเหรอว่า 00:42:53.440 --> 00:42:56.400 align:center หงโต้วก็ดูไม่สดใส” 00:43:00.840 --> 00:43:01.840 align:center พวกเรา… 00:43:01.920 --> 00:43:05.560 align:center พวกเราเห็นแก่ตัวเกินไป เอาแต่นึกถึงแต่ตัวเอง 00:43:06.320 --> 00:43:10.120 align:center ไม่นึกถึงคนอื่นเลย 00:43:20.400 --> 00:43:23.400 align:center อาของหนานหนานก็ป่วย 00:43:23.480 --> 00:43:25.880 align:center แต่เธอกลับทำอาหารมาส่งให้เราบ่อย 00:43:27.680 --> 00:43:29.800 align:center พวกหลานๆ 00:43:29.880 --> 00:43:31.280 align:center ทำงานก็ยุ่ง 00:43:32.200 --> 00:43:34.160 align:center แต่ยังหาเวลามาเยี่ยมพวกเรา 00:43:39.240 --> 00:43:42.120 align:center ลุงเค้าบอกกับป้าว่า 00:43:45.000 --> 00:43:47.000 align:center หนานซิงเขาไปสบายแล้ว 00:43:48.080 --> 00:43:49.760 align:center พวกเราก็ต้องใช้ชีวิตต่อ 00:43:52.480 --> 00:43:54.560 align:center จริงๆ ตอนนี้ป้าคิดได้แล้ว 00:43:54.640 --> 00:43:55.880 align:center สบายดีมาก 00:43:57.880 --> 00:43:59.120 align:center อีกไม่นาน 00:44:02.680 --> 00:44:05.040 align:center เราคงได้พบกันอีก 00:44:13.320 --> 00:44:15.240 align:center พวกเราสบายดี 00:44:15.320 --> 00:44:16.520 align:center ไม่ต้องห่วง 00:44:16.600 --> 00:44:22.720 align:center เราสบายดี พวกเราออกกำลังกาย กินอาหารทุกวัน 00:44:23.440 --> 00:44:26.600 align:center ไม่ต้องห่วง ไม่ต้องส่งอาหารมาให้เราแล้วนะ