WEBVTT

00:02:00.840 --> 00:02:02.040 align:center
(น่าน่า ฉันไม่น่ากลับบ้านเลย
ปาดน้ำตา)

00:02:02.120 --> 00:02:03.320 align:center
(โมโหชะมัด เพิ่งทะเลาะกับพ่อมา)

00:02:05.560 --> 00:02:06.960 align:center
(เขาล้ำเส้นเหรอ)

00:02:07.040 --> 00:02:08.360 align:center
(ไม่อยากหัวเราะ แต่ตลกมาก ฮ่าๆ)

00:02:09.400 --> 00:02:10.440 align:center
ดูอะไรอยู่

00:02:10.520 --> 00:02:11.560 align:center
ทำไมหัวเราะอย่างมีความสุขขนาดนี้

00:02:12.960 --> 00:02:14.880 align:center
- ฉันรบกวนคุณหรือเปล่า
- ไม่เลย

00:02:14.960 --> 00:02:16.920 align:center
ฉันเขียนเสร็จแล้ว เหลือแค่ตรวจสอบอีกครั้ง

00:02:30.440 --> 00:02:32.760 align:center
ทำไมหงโต้วกับเหล่าหูยังไม่กลับมานะ

00:02:33.920 --> 00:02:35.360 align:center
นักร้องที่บาร์ในเมืองลาออกไปแล้ว

00:02:35.440 --> 00:02:36.920 align:center
วันนี้อาจารย์หูเลยไปออดิชันที่นั่น

00:02:37.480 --> 00:02:40.520 align:center
หงโต้วคงจะเล่นไพ่นกกระจอก
อยู่ที่บ้านเถ้าแก่เซี่ย

00:02:40.600 --> 00:02:42.560 align:center
ช่วงนี้คุณย่าเซี่ยติดการเล่นไพ่นกกระจอกไปแล้ว

00:02:44.560 --> 00:02:46.400 align:center
แถบความคืบหน้าขึ้นช้าไปแล้ว

00:02:46.480 --> 00:02:47.600 align:center
แถบความคืบหน้าอะไร

00:02:47.680 --> 00:02:49.280 align:center
แถบความคืบหน้าของความรัก

00:02:50.240 --> 00:02:52.600 align:center
จะมีแถบความคืบหน้าของความรัก
ระหว่างพวกเขาสองคนได้ที่ไหน

00:02:52.680 --> 00:02:54.280 align:center
หงโต้วมาอยู่ที่นี่แค่แป๊บเดียว

00:02:54.360 --> 00:02:55.680 align:center
แค่สองหรือสามเดือน

00:02:55.760 --> 00:02:58.080 align:center
พอเขาไปแล้ว ก็ต้องแยกย้ายกันไป

00:02:58.160 --> 00:03:00.480 align:center
สองคนนี้คืบหน้าอะไรไม่ได้หรอก

00:03:03.320 --> 00:03:04.200 align:center
ไม่ถูก

00:03:05.200 --> 00:03:07.600 align:center
ฉันคิดว่า มันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเวลา

00:03:08.640 --> 00:03:11.760 align:center
นี่ ความก้าวหน้าในอาชีพของหงโต้ว ไม่ได้อยู่ที่นี่

00:03:11.840 --> 00:03:14.520 align:center
การแต่งงานสมัยนี้ไม่เหมือนสมัยก่อน
ที่แต่งกับไก่ก็ตามไก่ แต่งกับสุนัขตามสุนัข

00:03:14.600 --> 00:03:16.920 align:center
ผู้หญิงต้องพิจารณาภาพรวมทั้งหมด

00:03:18.240 --> 00:03:19.280 align:center
ถูกต้อง

00:03:19.360 --> 00:03:20.560 align:center
การงานต้องมาเป็นอันดับแรก

00:03:21.200 --> 00:03:23.120 align:center
ใช่ การงานต้องมาก่อน

00:03:23.200 --> 00:03:25.760 align:center
เมื่อมีการงานแล้วถึงค่อยเริ่มไล่ตามสิ่งอื่นได้

00:03:27.680 --> 00:03:29.360 align:center
คุณพูดถูก

00:03:29.440 --> 00:03:30.760 align:center
แต่ว่าเสี่ยวหวง

00:03:31.280 --> 00:03:34.000 align:center
คุณมาทำงานที่นี่นานแล้ว

00:03:34.080 --> 00:03:36.160 align:center
ทำไมไม่หาแฟนที่นี่ล่ะ

00:03:36.920 --> 00:03:37.840 align:center
ฉันมีแฟนแล้ว

00:03:39.320 --> 00:03:40.840 align:center
เขาเป็นครูอยู่ในมณฑลกุ้ยโจว

00:03:40.920 --> 00:03:42.280 align:center
เราเพิ่งคบกันเมื่อเดือนที่แล้ว

00:03:42.360 --> 00:03:45.320 align:center
คุณที่มีเวลาไปหาแฟนในกุ้ยโจวได้ยังไง

00:03:47.680 --> 00:03:50.320 align:center
ฤดูร้อนที่แล้ว ฉันไปเยี่ยมพ่อแม่ที่กุ้ยโจว

00:03:50.400 --> 00:03:52.280 align:center
แม่ของฉันบอกฉันก่อนที่จะไปว่า

00:03:52.360 --> 00:03:54.320 align:center
พวกเขามีครูอาสาสมัครคนใหม่

00:03:54.400 --> 00:03:55.760 align:center
ที่ต้องตรงสเปคของฉันแน่นอน

00:03:55.840 --> 00:03:57.840 align:center
พวกเขาชมไม่หยุดปาก
เหมือนเขาเป็นดอกไม้งั้นแหละ

00:03:59.160 --> 00:04:01.760 align:center
พอฉันไปถึงที่นั่น ฉันเห็นเขาด้วยตนเอง

00:04:01.840 --> 00:04:03.960 align:center
เขาเป็นชายหนุ่มที่เป็นสุภาพบุรุษมาก

00:04:04.040 --> 00:04:06.880 align:center
พูดก็เพราะ นิสัยพึ่งพาได้

00:04:06.960 --> 00:04:09.560 align:center
ที่สำคัญที่สุดคือ เขาจะอายถ้าคุณมองตรงไปที่เขา

00:04:09.640 --> 00:04:10.720 align:center
หน้าของเขาจะแดงก่ำ

00:04:12.640 --> 00:04:15.680 align:center
แม่ฉันรู้ความชอบของฉันเป็นอย่างดี

00:04:16.240 --> 00:04:19.000 align:center
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่า
แม่ของคุณจะแนะนำเขาให้คุณรู้จัก

00:04:19.839 --> 00:04:22.440 align:center
ฉันเองก็ประทับใจเขา เราก็เลยยังติดต่อกัน

00:04:22.520 --> 00:04:24.840 align:center
และก็ตัดสินใจสารภาพรักกันเมื่อเดือนก่อน

00:04:24.920 --> 00:04:26.600 align:center
แล้วก็เป็นแฟนกัน

00:04:27.680 --> 00:04:31.480 align:center
ดังนั้นคุณสองคนจึงมีความรักออนไลน์ทางไกล

00:04:34.240 --> 00:04:35.720 align:center
แต่ตอนนี้ฉันมีความคิดนะ

00:04:36.480 --> 00:04:38.160 align:center
ฉันอยากพาเขามาอยู่ที่นี่

00:04:38.240 --> 00:04:40.280 align:center
โรงเรียนของเราก็ขาดแคลนครู

00:04:40.360 --> 00:04:41.320 align:center
เขาเต็มใจรึเปล่า

00:04:41.840 --> 00:04:44.760 align:center
เขา… ตอนนี้ไม่เต็มใจ

00:04:44.840 --> 00:04:46.240 align:center
ให้แม่คุณคุยกับเขาสิ

00:04:46.320 --> 00:04:47.720 align:center
แม่ยังลังเลใจกว่า

00:04:47.800 --> 00:04:49.240 align:center
แม่ของฉันบอกฉันว่า

00:04:49.320 --> 00:04:51.200 align:center
นักเรียนที่เขากำลังสอนอยู่
กำลังจะสอบเข้ามัธยมปลาย

00:04:51.280 --> 00:04:52.640 align:center
และบอกว่าอย่าแม้แต่จะคิด

00:04:54.120 --> 00:04:56.400 align:center
ทั้งครอบครัวคุณนี่ตลกดีชะมัด

00:04:56.480 --> 00:04:57.560 align:center
แค่แม่ของฉันต่างหาก

00:05:01.000 --> 00:05:03.240 align:center
เสี่ยวฉินกำลังดูแลร้านขายของชำ

00:05:03.320 --> 00:05:04.680 align:center
ซึ่งไม่ได้มีธุระอะไรมากมาย

00:05:04.760 --> 00:05:07.160 align:center
ฉันคิดว่าร้านน่าจะอยู่ได้ไม่นาน

00:05:07.240 --> 00:05:08.240 align:center
อีกอย่าง

00:05:08.320 --> 00:05:11.920 align:center
ผู้ชายที่เสี่ยวฉินชอบ ก็ไม่มีงานที่ดี

00:05:12.000 --> 00:05:14.240 align:center
พ่อแม่ของเสี่ยวฉินคงจะเป็นห่วง

00:05:14.320 --> 00:05:16.400 align:center
ห่วงไปก็ไม่มีประโยชน์

00:05:16.480 --> 00:05:19.080 align:center
พ่อแม่ตัดสินใจแทนลูกไม่ได้

00:05:19.160 --> 00:05:22.560 align:center
เมื่อวันก่อนพ่อของเสี่ยวฉิน
ยังมาถามเรื่องเซี่ยเซี่ยอยู่เลย

00:05:23.680 --> 00:05:25.040 align:center
ถามเรื่องเซี่ยเซี่ยทำไม

00:05:25.120 --> 00:05:26.160 align:center
เขาถูกใจเซี่ยเซี่ยแล้วไง

00:05:26.240 --> 00:05:28.160 align:center
คิดว่าเขามีฝีมือดี

00:05:28.240 --> 00:05:29.280 align:center
เขาถูกใจเซี่ยเซี่ยจริงๆ ไหม

00:05:29.360 --> 00:05:31.280 align:center
เมื่อสองปีที่แล้วเขายังคิดว่า
ครอบครัวของเรายากจนอยู่เลย

00:05:31.360 --> 00:05:32.720 align:center
นั่นคือเมื่อสองปีที่แล้ว

00:05:32.800 --> 00:05:33.960 align:center
ตอนนี้แตกต่างกัน

00:05:34.040 --> 00:05:35.120 align:center
เซี่ยเซี่ยได้เรียนงานฝีมือ

00:05:35.200 --> 00:05:37.400 align:center
และเราทุกคนรู้จักเขาดี จริงไหม

00:05:37.480 --> 00:05:40.120 align:center
แล้วถ้ามีผู้หญิงดีๆ
เราต้องแนะนำเธอให้เซี่ยเซี่ยรู้จักทันที

00:05:40.200 --> 00:05:41.720 align:center
เซี่ยเซี่ยยังเด็ก

00:05:41.800 --> 00:05:42.880 align:center
เราควรพิจารณาอาเหยาก่อน

00:05:44.240 --> 00:05:47.160 align:center
เรื่องของอาเหยา จะมีที่ให้เราเป็นห่วงที่ไหน

00:05:47.240 --> 00:05:49.080 align:center
ก็มีเสี่ยวชุนไง

00:05:49.600 --> 00:05:50.720 align:center
ฉันได้ยินมาว่า

00:05:50.800 --> 00:05:53.960 align:center
เสี่ยวชุนรู้จักเจ้าของร้านอาหารในเมือง

00:05:54.040 --> 00:05:56.240 align:center
บอกว่าเขาหน้าตาสะสวย

00:05:57.240 --> 00:05:59.000 align:center
เขาจะแนะนำผู้หญิงคนนั้นให้อาเหยารู้จักไหม

00:05:59.840 --> 00:06:01.360 align:center
เดี๋ยวสิน้ากุ้ย อย่าเพิ่งคุยกัน

00:06:01.440 --> 00:06:02.560 align:center
เล่นไพ่นกกระจอกก่อน

00:06:05.160 --> 00:06:06.160 align:center
สามหมื่น

00:06:07.360 --> 00:06:09.360 align:center
เสี่ยวชุนพูดถึงเรื่องนี้ที่บ้าน

00:06:09.440 --> 00:06:11.560 align:center
อาเหยาคิดว่ายังไงบ้าง

00:06:11.640 --> 00:06:13.200 align:center
ไม่ได้ครับ

00:06:13.280 --> 00:06:14.560 align:center
ผมบอกเขาแล้วว่า

00:06:14.640 --> 00:06:16.280 align:center
อย่าทำแบบนี้ ให้โฟกัสไปที่งาน

00:06:16.360 --> 00:06:18.840 align:center
เธอไปพบเขาจะเป็นอะไรไปล่ะ

00:06:18.920 --> 00:06:22.280 align:center
ไม่ใช่ เสี่ยวชุนคนนี้
สนใจแต่เรื่องงานได้ไหมเนี่ย

00:06:22.360 --> 00:06:23.880 align:center
เขางานยุ่งตั้งแต่เช้ายันเย็น

00:06:23.960 --> 00:06:25.480 align:center
ทำไมถึงมีเวลาคิดเรื่องเล็กน้อยล่ะ

00:06:25.560 --> 00:06:27.520 align:center
นี่ก็เป็นเรื่องที่สำคัญนะ ใช่ไหม

00:06:27.600 --> 00:06:29.120 align:center
ใช่แล้ว

00:06:30.120 --> 00:06:32.280 align:center
คุณน้า คุณต้องจัดการเขาหน่อยนะ

00:06:32.880 --> 00:06:34.200 align:center
พวกเธอก็จัดการไปเองเถอะ

00:06:34.280 --> 00:06:35.920 align:center
ฉันจัดการเขาไม่ไหวหรอก

00:06:36.000 --> 00:06:38.200 align:center
เขาบอกฉัน

00:06:38.720 --> 00:06:40.120 align:center
ให้เข้าใจสถานการณ์แล้ว

00:06:40.200 --> 00:06:42.040 align:center
ละทิ้งภาพมายา

00:06:42.120 --> 00:06:44.520 align:center
อะไรคือ “เข้าใจสถานการณ์
และละทิ้งภาพมายา” คะ

00:06:47.680 --> 00:06:49.560 align:center
คุณเตะฉันทำไม

00:06:49.640 --> 00:06:51.320 align:center
ผม… ผมขายาว

00:06:52.800 --> 00:06:54.440 align:center
อย่ามองไพ่ของผมสิ

00:06:59.600 --> 00:07:02.080 align:center
พวกเราตอนนี้ก็เป็นแค่
พวกตบมือข้างเดียวไม่ดังนั่นแหละ

00:07:02.160 --> 00:07:04.160 align:center
อาเหยาไม่สนใจด้วยซ้ำ

00:07:05.240 --> 00:07:06.280 align:center
หงโต้ว

00:07:07.040 --> 00:07:08.600 align:center
เธอคิดอย่างไรเกี่ยวกับอาเหยา

00:07:08.680 --> 00:07:09.800 align:center
เขาเป็นคนดีมากค่ะ

00:07:10.400 --> 00:07:12.880 align:center
ฉันถามหน่อยนะ เขาเป็นคนแบบที่เธอชอบไหม

00:07:14.080 --> 00:07:15.200 align:center
ไม่ใช่

00:07:15.800 --> 00:07:17.600 align:center
ทำไมไม่ชอบล่ะ

00:07:17.680 --> 00:07:19.680 align:center
ฉันชอบคนที่ผิวขาวหน่อย

00:07:22.280 --> 00:07:23.400 align:center
อย่าแอบดูไพ่ของผมสิ

00:07:23.480 --> 00:07:24.480 align:center
ฉันไม่ได้ดู

00:07:28.840 --> 00:07:31.720 align:center
(สวี่หงโต้ว)

00:07:34.040 --> 00:07:35.640 align:center
(หงโต้ว พรุ่งนี้ว่างไหม ฉันจะเลี้ยงมื้อเที่ยง)

00:07:45.520 --> 00:07:47.840 align:center
(การฟื้นฟูชนบท
และการพัฒนาอีคอมเมิร์ซในท้องถิ่น)

00:07:51.080 --> 00:07:52.360 align:center
เสี่ยวชุน เรามาถึงแล้วนะ

00:07:56.280 --> 00:07:57.120 align:center
หงโต้ว

00:07:57.200 --> 00:07:58.960 align:center
(ร้านอาหารฟิวชัน)

00:07:59.040 --> 00:08:00.400 align:center
คุณ… เดี๋ยวสิ

00:08:00.480 --> 00:08:01.320 align:center
ทำไมพี่ถึงมาอยู่ที่นี่ได้

00:08:02.200 --> 00:08:03.440 align:center
เธอเรียกหงโต้วมากินข้าวไม่ใช่เหรอ

00:08:03.520 --> 00:08:05.520 align:center
ฉันบังเอิญอยู่แถวนั้นพอดี ก็เลยมากินข้าวกัน

00:08:08.800 --> 00:08:09.760 align:center
เป็นอะไรไป

00:08:09.840 --> 00:08:11.840 align:center
หรือว่ามีเรื่องจะคุยกับเขา ที่ให้ฉันรู้ไม่ได้

00:08:11.920 --> 00:08:12.760 align:center
ไม่ใช่

00:08:14.320 --> 00:08:15.720 align:center
เราจะคุยกันแบบสาวๆ

00:08:15.800 --> 00:08:16.840 align:center
พี่จะเข้ามายุ่งทำไมล่ะ

00:08:16.920 --> 00:08:17.840 align:center
กลับไปที่ร้านเถอะ

00:08:17.920 --> 00:08:19.440 align:center
ให้น่าน่าทำแพนเค้กมันฝรั่งให้นะ

00:08:19.520 --> 00:08:21.320 align:center
นี่ไล่กันจริงๆ เหรอ

00:08:21.400 --> 00:08:22.520 align:center
เสี่ยวชุน

00:08:23.120 --> 00:08:24.880 align:center
ไปยืนที่ประตูกันทำไมล่ะ

00:08:24.960 --> 00:08:25.880 align:center
มาแล้วๆ

00:08:25.960 --> 00:08:27.280 align:center
รีบเข้ามาสิ

00:08:28.080 --> 00:08:29.160 align:center
คือ

00:08:30.200 --> 00:08:31.600 align:center
ถ้าอยากกินก็มากับเราก็ได้

00:08:31.680 --> 00:08:32.840 align:center
ไปกันเถอะ หงโต้ว

00:08:32.919 --> 00:08:33.760 align:center
- เดี๋ยวสิ
- ไปเถอะ

00:08:33.840 --> 00:08:35.679 align:center
เซี่ยเสี่ยวชุนนี่มันทัศนคติอะไรของเธอ

00:08:35.760 --> 00:08:37.280 align:center
ฉันขอแนะนำให้รู้จัก

00:08:37.360 --> 00:08:40.440 align:center
คนนี้ เป็นเจ้าของร้านนี้ ชื่อเสี่ยวเวย

00:08:40.520 --> 00:08:42.799 align:center
นี่คือเพื่อนสนิทของฉัน ชื่อสวี่หงโต้ว

00:08:42.880 --> 00:08:44.440 align:center
- ยินดีที่ได้รู้จัก
- ยินดีที่ได้พบคุณเช่นกัน

00:08:46.400 --> 00:08:48.760 align:center
คนนี้เป็นพี่ชายของฉัน เซี่ยจือเหยา

00:08:48.840 --> 00:08:50.280 align:center
ดีใจที่ได้เจอครับ

00:08:51.320 --> 00:08:52.160 align:center
เถ้าแก่เซี่ย

00:08:53.200 --> 00:08:55.520 align:center
วันนี้คุณมีเวลามาแล้วเหรอ

00:09:00.480 --> 00:09:01.760 align:center
ใช่ๆ

00:09:01.840 --> 00:09:03.520 align:center
วันนี้เขาว่าง

00:09:03.600 --> 00:09:06.080 align:center
งั้นเราไปนั่งในสวนกันเถอะ
จะได้คุยกันสะดวกหน่อย

00:09:06.160 --> 00:09:07.080 align:center
- ตกลง
- ไปกันเถอะ

00:09:07.160 --> 00:09:08.200 align:center
ไปกันเถอะ หงโต้ว

00:09:12.280 --> 00:09:13.280 align:center
พวกคุณสั่งตามสบายเลยนะ

00:09:13.360 --> 00:09:14.800 align:center
ไม่ต้องเกรงใจ

00:09:14.880 --> 00:09:16.560 align:center
วันนี้ฉันเลี้ยงเอง

00:09:16.640 --> 00:09:19.240 align:center
เมื่อก่อนยังพูดบ่อยๆ ว่า
จะเลี้ยงข้าวเสี่ยวชุน แต่เขายุ่งมาก

00:09:20.440 --> 00:09:22.840 align:center
วันนี้ฉันให้คุณจ่ายไม่ได้

00:09:22.920 --> 00:09:25.400 align:center
หงโต้วอยู่ที่นี่มานานแล้ว อีกเดี๋ยวก็จะกลับไปแล้ว

00:09:25.480 --> 00:09:28.080 align:center
แต่ฉันไม่เคยเลี้ยงข้าวเธอเลยสักครั้ง

00:09:28.160 --> 00:09:30.280 align:center
ดังนั้นฉันควรจ่ายค่าอาหารมื้อนี้เอง

00:09:32.040 --> 00:09:33.680 align:center
งั้นหงโต้วไม่ได้ทำงานที่นี่เหรอ

00:09:33.760 --> 00:09:35.360 align:center
ฉันเหรอ ไม่หรอกค่ะ

00:09:35.440 --> 00:09:37.160 align:center
ฉันมาพักที่บ้านพักของเถ้าแก่เซี่ย

00:09:37.240 --> 00:09:38.760 align:center
ฉันเป็นผู้เช่า

00:09:41.040 --> 00:09:43.640 align:center
งั้นนี่คือมื้ออำลาเหรอ

00:09:43.720 --> 00:09:45.040 align:center
งั้นฉันอยู่ที่นี่จะเหมาะสมรึเปล่า

00:09:45.120 --> 00:09:46.280 align:center
ไม่หรอก เหมาะแล้วๆ

00:09:46.360 --> 00:09:48.320 align:center
แค่กินอาหารกันเอง ไม่ต้องกังวล

00:09:48.880 --> 00:09:50.440 align:center
งั้นฉันเลี้ยงเหล้าทุกคนเอง

00:09:50.520 --> 00:09:52.480 align:center
ฉันมีไวน์แดงดีๆ ขวดหนึ่ง

00:09:52.560 --> 00:09:53.560 align:center
วันนี้ได้เอามาเปิดพอดี

00:09:53.640 --> 00:09:54.560 align:center
เดี๋ยวฉันไปหยิบมาให้

00:09:54.640 --> 00:09:56.800 align:center
ไม่ ไม่ต้อง เกรงใจจังเลย เสี่ยวเวย

00:10:00.760 --> 00:10:03.200 align:center
เธอเป็นนักสังคมโดยกำเนิดใช่ไหม

00:10:06.120 --> 00:10:07.480 align:center
เดี๋ยวสิพี่เหยา

00:10:07.560 --> 00:10:09.760 align:center
ก่อนหน้านี้ที่ฉันพูดด้วย พี่จำอะไรไม่ได้เลยเหรอ

00:10:10.840 --> 00:10:12.320 align:center
อะไร

00:10:12.400 --> 00:10:13.960 align:center
ก่อนหน้านี้ฉันเล่าเรื่องของ

00:10:14.040 --> 00:10:17.000 align:center
เจ้าของร้านอาหารฟิวชั่นซุนเสี่ยวเวย
ที่ฉันว่าจะแนะนำให้พี่รู้จักไง

00:10:22.040 --> 00:10:23.360 align:center
เขาปฏิเสธไป

00:10:23.960 --> 00:10:25.960 align:center
แต่ฉันบอกเขาแบบนั้นไม่ได้

00:10:26.040 --> 00:10:27.360 align:center
ฉันบอกเขาไปว่าพี่ไม่มีเวลา

00:10:27.440 --> 00:10:29.080 align:center
ว่างเมื่อไหร่จะมาแน่นอน

00:10:32.840 --> 00:10:33.760 align:center
คุณมองฉันทำไม

00:10:34.280 --> 00:10:35.400 align:center
ฉันไม่ได้ขอให้คุณมาสักหน่อย

00:10:35.480 --> 00:10:36.560 align:center
คุณขอมาเอง

00:10:39.120 --> 00:10:40.520 align:center
ถ้าอย่างนั้นผมจะไปก่อน

00:10:40.600 --> 00:10:41.920 align:center
ตอนนี้จะออกไปไหนล่ะ

00:10:42.000 --> 00:10:43.240 align:center
เมื่อกี้ให้ไป

00:10:43.760 --> 00:10:45.080 align:center
แต่ไม่ยอมไป

00:10:46.440 --> 00:10:47.920 align:center
ดูเมนูเรียบร้อยแล้วใช่ไหม

00:10:49.800 --> 00:10:52.840 align:center
เราเอาเบอร์เกอร์เนื้อหนึ่งที่

00:10:52.920 --> 00:10:54.760 align:center
และแพนเค้กซาลามี่

00:10:54.840 --> 00:10:55.680 align:center
- ดีไหม
- โอเค

00:10:55.760 --> 00:10:57.600 align:center
- แล้วคุณล่ะ หงโต้ว
- เบอร์ริโต้ไก่

00:10:57.680 --> 00:10:58.520 align:center
ได้เลย

00:11:00.520 --> 00:11:01.360 align:center
ผม…

00:11:02.240 --> 00:11:03.520 align:center
ผมอะไรก็ได้

00:11:04.680 --> 00:11:06.600 align:center
ตกลง รอเดี๋ยวนะ ฉันจะไปแจ้งทางครัวก่อน

00:11:06.680 --> 00:11:07.560 align:center
ตกลง

00:11:18.400 --> 00:11:19.880 align:center
- มา… ชนแก้ว
- ช่างเป็นวันที่มีความสุข

00:11:19.960 --> 00:11:21.560 align:center
อย่างแท้จริง

00:11:25.440 --> 00:11:27.280 align:center
ก่อนหน้านี้เสี่ยวชุนบอกว่า เถ้าแก่เซี่ยไม่มีเวลา

00:11:27.960 --> 00:11:30.320 align:center
ฉันยังคิดว่า
จะไปขี่ม้าที่คอกม้าของเถ้าแก่เซี่ยอยู่เลย

00:11:30.840 --> 00:11:32.520 align:center
แต่ร้านอาหารของฉันเพิ่งจะเปิด

00:11:32.600 --> 00:11:33.960 align:center
ก็เลยไม่ได้ไปสักที

00:11:34.640 --> 00:11:35.560 align:center
ไม่ว่างกันทั้งคู่เลยนะ

00:11:36.400 --> 00:11:39.240 align:center
เพื่อนบ้านฉันนะ พอได้ยินชื่อเถ้าแก่เซี่ย
พวกเขาก็รู้จักทุกคน

00:11:39.320 --> 00:11:40.840 align:center
บอกว่าเป็นนักธุรกิจใหญ่

00:11:40.920 --> 00:11:41.800 align:center
และหน้าตาดี

00:11:41.880 --> 00:11:43.400 align:center
และเป็นคนอบอุ่น

00:11:43.480 --> 00:11:44.720 align:center
พูดเกินไปแล้วๆ

00:11:44.800 --> 00:11:46.360 align:center
อย่าฟังพวกเขาพูดไร้สาระ

00:11:46.440 --> 00:11:48.120 align:center
นี่ไม่ใช่เรื่องไร้สาระ

00:11:48.200 --> 00:11:50.120 align:center
วันนี้ได้เจอ ก็หล่อจริงๆ

00:11:51.400 --> 00:11:53.680 align:center
แต่ว่า ทำไมคุณถึงไม่มีแฟนล่ะ

00:11:54.520 --> 00:11:56.840 align:center
คือว่าพี่ของฉันน่ะ
เป็นคนมีพรสวรรค์ที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก

00:11:56.920 --> 00:11:58.560 align:center
ที่วันๆ เอาแต่ทุ่มเททำงาน

00:11:58.640 --> 00:11:59.840 align:center
พรสวรรค์ที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก

00:12:05.040 --> 00:12:07.000 align:center
ตอนแรก ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน

00:12:08.280 --> 00:12:09.400 align:center
ต่อมาฉันพบว่า

00:12:09.480 --> 00:12:10.760 align:center
แท้จริงแล้วไม่ใช่

00:12:10.840 --> 00:12:12.040 align:center
เขามีมาตรฐานสูง

00:12:12.680 --> 00:12:14.400 align:center
ถ้าหาที่ดีที่สุดไม่ได้ ก็ยอมเป็นโสดดีกว่า

00:12:14.480 --> 00:12:16.120 align:center
ไม่เหมือนผู้ชายบางคน

00:12:16.200 --> 00:12:18.680 align:center
ที่มีภรรยา แต่ก็ยังมองหาเมียน้อย

00:12:18.760 --> 00:12:19.640 align:center
เขาไม่ใช่คนแบบนั้น

00:12:23.160 --> 00:12:24.680 align:center
ผมไม่ได้สูงส่งขนาดนั้น

00:12:24.760 --> 00:12:26.400 align:center
แค่ไม่มีใครชอบผม

00:12:29.000 --> 00:12:30.920 align:center
- อย่าพูดถึงมันเลย มาเร็ว
- หมดแก้ว

00:12:31.000 --> 00:12:32.360 align:center
- มา
- ชนแก้ว

00:12:32.440 --> 00:12:34.000 align:center
- หมดแก้วเหรอ
- หมดแก้ว

00:12:43.480 --> 00:12:47.160 align:center
(ร้านอาหารฟิวชัน)

00:12:52.000 --> 00:12:54.000 align:center
ทำไมคุณไม่ช่วยพูดให้ผมบ้าง

00:12:55.160 --> 00:12:56.880 align:center
ฉันพูดทุกอย่างเพื่อคุณแล้ว

00:12:56.960 --> 00:12:58.720 align:center
ที่พูดถึงคุณก็มีแต่คำชม

00:12:58.800 --> 00:13:01.240 align:center
ฉันบอกว่าคุณเป็นคนมีน้ำใจและกตัญญู

00:13:02.800 --> 00:13:05.400 align:center
คุณกำลังช่วยผมเหรอหรือคุณกำลังช่วยหาคู่ให้ผม

00:13:05.480 --> 00:13:08.880 align:center
เสี่ยวเวยก็คิดจะให้คุณมาที่นี่เพื่อนัดบอดอยู่แล้ว

00:13:09.480 --> 00:13:11.040 align:center
แต่คุณไม่ควรต่อบทสนทนาสิ

00:13:11.120 --> 00:13:13.920 align:center
ผมพยายามที่สุดแล้ว ที่จะหลีกเลี่ยงหัวข้อนัดบอด
แต่คุณก็นำมันกลับมาใหม่

00:13:14.840 --> 00:13:16.640 align:center
งั้นสิ่งที่เสี่ยวเวยถาม ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่นี่

00:13:16.720 --> 00:13:18.560 align:center
แต่ในเมื่อเขาถามฉัน ฉันต้องตอบสิ

00:13:18.640 --> 00:13:19.880 align:center
ตอนนี้ดีเลย

00:13:19.960 --> 00:13:22.200 align:center
ตอนนี้เขาคิดว่า
ผมกระตือรือร้นที่จะนัดบอดกับเขามาก

00:13:22.280 --> 00:13:24.000 align:center
และยังหาคนพูดเก่งอีกสองคนมาเป็นเพื่อนด้วย

00:13:26.040 --> 00:13:27.400 align:center
เสี่ยวชุนทำก็ช่างเถอะ

00:13:27.480 --> 00:13:28.640 align:center
ยังมีคุณอีก

00:13:31.000 --> 00:13:33.000 align:center
คุณต้องการส่งผมให้เธอขนาดนี้เลย ใช่ไหม

00:13:35.280 --> 00:13:36.120 align:center
ไม่ใช่

00:13:36.200 --> 00:13:37.720 align:center
คุณคิดไปถึงไหนแล้ว

00:13:46.720 --> 00:13:48.560 align:center
ทำไมเสี่ยวชุนถึงช้านักนะ

00:13:51.240 --> 00:13:52.080 align:center
ผมยังมีธุระ

00:13:52.160 --> 00:13:53.320 align:center
ผมไม่รอแล้ว ขอไปก่อน

00:13:53.840 --> 00:13:54.880 align:center
ได้

00:14:05.440 --> 00:14:06.280 align:center
ขอบคุณนะ

00:14:06.880 --> 00:14:07.720 align:center
หงโต้ว

00:14:09.560 --> 00:14:10.440 align:center
พี่เหยาล่ะ

00:14:10.520 --> 00:14:11.800 align:center
เขาออกไปทำงานแล้ว

00:14:11.880 --> 00:14:13.800 align:center
ทำไมเขาถึงไปเร็วจัง

00:14:15.600 --> 00:14:16.720 align:center
ฉันขอโทษด้วยนะ

00:14:16.800 --> 00:14:19.800 align:center
ที่จริงฉันคิดว่าร้านนี้บรรยากาศดีทีเดียว
ฉันจึงพาคุณมาที่นี่

00:14:19.880 --> 00:14:22.080 align:center
- ไม่นึกว่า…
- ไม่หรอก อาหารอร่อยมาก

00:14:22.880 --> 00:14:23.800 align:center
คุณจะไปไหน

00:14:23.880 --> 00:14:25.560 align:center
ฉันจะกลับไปที่โกดัง แล้วคุณล่ะ

00:14:25.640 --> 00:14:26.800 align:center
ฉันจะไปเยี่ยมคุณย่าเซี่ย

00:14:26.880 --> 00:14:28.360 align:center
งั้นไปด้วยกันนะ

00:14:33.880 --> 00:14:35.080 align:center
กินอะไรมาหรือยัง

00:14:35.960 --> 00:14:37.120 align:center
กินแล้วค่ะ

00:14:38.080 --> 00:14:39.320 align:center
ฉันง่วงนิดหน่อย

00:14:41.440 --> 00:14:42.280 align:center
มา

00:14:45.280 --> 00:14:46.160 align:center
นั่งที่นี่

00:15:00.520 --> 00:15:01.720 align:center
ถอนหายใจอะไร

00:15:02.240 --> 00:15:03.440 align:center
มีเรื่องอะไรกวนใจเหรอ

00:15:05.600 --> 00:15:07.240 align:center
ฉันสับสนเล็กน้อย

00:15:08.440 --> 00:15:10.000 align:center
เธอคิดมากไปเอง

00:15:10.640 --> 00:15:11.800 align:center
ยิ่งคิดเกี่ยวกับมันมากเท่าไร

00:15:11.880 --> 00:15:13.760 align:center
ก็ยิ่งลำบากมากขึ้นเท่านั้น

00:15:17.040 --> 00:15:17.920 align:center
คุณย่า

00:15:18.520 --> 00:15:22.600 align:center
ฉันสงสัย ทำไมคนเราถึง
เหมือนหมีดำหักข้าวโพดล่ะคะ

00:15:23.360 --> 00:15:25.480 align:center
หักหนึ่งครั้ง ก็หล่นหนึ่งครั้ง

00:15:26.000 --> 00:15:27.360 align:center
ทำไมถึงมีทุกอย่างไม่ได้

00:15:29.400 --> 00:15:31.360 align:center
คนน่ะ ไม่อาจจะโลภมากได้

00:15:31.880 --> 00:15:33.920 align:center
เมื่อเธอมีเงินหนึ่งพัน
เธอก็จะอยากได้เงินหนึ่งหมื่น

00:15:34.000 --> 00:15:36.720 align:center
เมื่อได้เป็นจักรพรรดิ ก็ต้องการที่จะเป็นพระเจ้า

00:15:37.480 --> 00:15:39.240 align:center
คนมีเพียงสองมือ

00:15:39.320 --> 00:15:42.000 align:center
ไม่ว่าข้างหน้าจะมีโชคลาภมากมายเพียงใด

00:15:42.080 --> 00:15:44.400 align:center
คุณมีเพียงสองมือที่จะหยิบของพวกนั้น

00:15:44.480 --> 00:15:46.360 align:center
ถ้าเอาสร้อยข้อมือทองคำและสร้อยข้อมือเงิน

00:15:46.440 --> 00:15:48.480 align:center
ก็จะเอากำไลหยกไปไม่ได้

00:15:48.560 --> 00:15:50.880 align:center
ต้องการอะไร ก็ได้อย่างนั้นได้ยังไง

00:15:54.240 --> 00:15:56.200 align:center
เราไม่สามารถมีทุกอย่างที่ต้องการได้

00:15:57.160 --> 00:15:58.240 align:center
ฉันเข้าใจแล้วค่ะ

00:15:59.920 --> 00:16:01.520 align:center
จะไปจากที่นี่เมื่อไรล่ะ

00:16:01.600 --> 00:16:02.760 align:center
อีกไม่กี่วันค่ะ

00:16:04.200 --> 00:16:06.320 align:center
งั้นก็มากินข้าวที่บ้านบ่อยๆ สิ

00:16:06.400 --> 00:16:07.960 align:center
ดีสิคะ

00:16:09.480 --> 00:16:10.640 align:center
คุณย่า

00:16:10.720 --> 00:16:14.360 align:center
ฉันคิดว่ากลิ่นบนตัวคุณย่า
เหมือนคุณยายของฉันเลย

00:16:15.640 --> 00:16:16.680 align:center
กลิ่นอะไร

00:16:17.440 --> 00:16:18.760 align:center
กลิ่นของขนมปังอบ

00:16:22.360 --> 00:16:24.880 align:center
นั่นคือกลิ่นของฟืนที่ไหม้

00:16:29.400 --> 00:16:30.360 align:center
คุณย่า

00:16:31.040 --> 00:16:32.760 align:center
ต้องรักษาสุขภาพให้แข็งแรงนะคะ

00:16:33.560 --> 00:16:35.440 align:center
ต้องฟังคำพูดของอาเหยา

00:16:36.320 --> 00:16:37.960 align:center
ถ้ารู้สึกไม่สบาย ต้องไปโรงพยาบาลนะ

00:16:38.040 --> 00:16:39.440 align:center
อย่าอดทนแค่เพราะมันยุ่งยากนะคะ

00:16:41.080 --> 00:16:42.160 align:center
ฉันเข้าใจแล้ว

00:16:43.120 --> 00:16:46.040 align:center
ย่าน่ะ ก็อยากกำชับเธอสักหลายคำ

00:16:46.760 --> 00:16:48.960 align:center
อย่าจริงจังกับสิ่งต่างๆ มากเกินไป

00:16:49.840 --> 00:16:50.800 align:center
ต้องผ่อนคลายหน่อย

00:16:52.080 --> 00:16:54.400 align:center
ยิ่งกังวลมากเท่าไร ปัญหาก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

00:16:55.360 --> 00:16:56.760 align:center
ทุกอย่างจึงจะผ่านไปได้

00:17:01.120 --> 00:17:02.160 align:center
ฉันเข้าใจแล้วค่ะ

00:19:35.120 --> 00:19:36.920 align:center
(สายที่ไม่ได้รับ น่าน่า)

00:19:46.080 --> 00:19:47.080 align:center
ฮัลโหล น่าน่า

00:19:47.160 --> 00:19:48.160 align:center
มีเรื่องอะไร

00:19:48.680 --> 00:19:49.520 align:center
เถ้าแก่เซี่ย

00:19:49.600 --> 00:19:50.960 align:center
ตอนบ่ายหงโต้วเป็นไข้
ไปให้น้ำเกลือที่โรงพยาบาลแล้ว

00:19:51.040 --> 00:19:51.960 align:center
ยังไม่กลับมา

00:19:52.040 --> 00:19:53.720 align:center
คุณมีเวลาไปรับเธอไหม

00:19:54.640 --> 00:19:55.600 align:center
ผมจะไปเดี๋ยวนี้

00:20:02.640 --> 00:20:03.480 align:center
(คลินิกหลัวเซีย เมืองต้าหลี่)

00:20:04.280 --> 00:20:07.400 align:center
(ห้องสังเกตอาการ)

00:20:16.680 --> 00:20:17.560 align:center
คุณ…

00:20:18.240 --> 00:20:20.200 align:center
ปกติคุณไม่ค่อยออกกำลังกายเหรอ

00:20:21.200 --> 00:20:22.480 align:center
ผมไม่ออกกำลังกายเหรอ

00:20:23.360 --> 00:20:24.920 align:center
วันนี้ทั้งวันผม…

00:20:28.680 --> 00:20:29.880 align:center
เดี๋ยวสิ

00:20:29.960 --> 00:20:31.480 align:center
เกิดอะไรขึ้น

00:20:31.560 --> 00:20:33.280 align:center
ทำไมคุณไม่บอกผมว่า
คุณมีไข้และต้องมาให้น้ำเกลือ

00:20:35.520 --> 00:20:36.840 align:center
แค่น้ำเกลือเอง

00:20:36.920 --> 00:20:38.320 align:center
ทำไมฉันต้องบอกคุณล่ะ

00:20:39.640 --> 00:20:40.960 align:center
คุณไม่ควรมาคนเดียว

00:20:42.840 --> 00:20:44.640 align:center
ตอนอยู่ปักกิ่งฉันก็ไปโรงพยาบาลคนเดียวตลอด

00:20:46.480 --> 00:20:47.800 align:center
ที่นี่คือปักกิ่งเหรอ

00:20:51.920 --> 00:20:53.960 align:center
เดี๋ยวสิ ตอนบ่ายคุณโกรธแล้วไม่ใช่เหรอ

00:20:54.480 --> 00:20:56.800 align:center
ไม่ว่าจะโกรธหรือไม่โกรธ
ผมจะไม่ทิ้งคุณไว้คนเดียวแบบนี้

00:21:01.240 --> 00:21:03.080 align:center
มันไม่ใช่โรคร้ายแรง

00:21:03.160 --> 00:21:04.480 align:center
ฉันไม่ได้บอบบางขนาดนั้น

00:21:05.720 --> 00:21:07.080 align:center
ผมว่าคุณเสียสติไปแล้ว

00:21:07.720 --> 00:21:09.040 align:center
ดูสิว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว

00:21:09.120 --> 00:21:11.600 align:center
เดี๋ยวพอน้ำเกลือหมด ข้างนอกจะมืดสนิทแล้ว

00:21:11.680 --> 00:21:12.720 align:center
คุณไม่กลัวเหรอ

00:21:14.240 --> 00:21:16.000 align:center
ฉันบอกอาจารย์หูแล้ว

00:21:16.080 --> 00:21:18.200 align:center
เขาอยู่ที่บาร์ในเมือง
หลังจากที่เขาทำงานเสร็จแล้ว

00:21:18.280 --> 00:21:19.960 align:center
ก็จะกลับบ้านพร้อมฉัน

00:21:22.240 --> 00:21:24.760 align:center
ผมว่าคุณตั้งใจจะทำให้ผมโมโหจนตายจริงๆ

00:21:25.960 --> 00:21:28.320 align:center
ฉันทำอะไร จะทำให้คุณโมโหจนตายได้ยังไง

00:21:41.640 --> 00:21:42.880 align:center
ช่างเถอะๆ

00:21:43.400 --> 00:21:44.800 align:center
คุณกำลังป่วยอยู่

00:21:44.880 --> 00:21:46.480 align:center
ผมจะไม่ทะเลาะกับคนป่วยหรอก

00:21:49.040 --> 00:21:50.320 align:center
ยาฆ่าเชื้อ

00:21:51.360 --> 00:21:53.760 align:center
ไข้เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย
ฉันต้องมาให้ยาสามวัน

00:22:03.640 --> 00:22:04.720 align:center
ตัวไม่ร้อนแล้ว

00:22:07.000 --> 00:22:07.840 align:center
คุณหิวไหม

00:22:09.680 --> 00:22:10.520 align:center
ไม่หิว

00:22:11.480 --> 00:22:12.520 align:center
คือ

00:22:12.600 --> 00:22:13.640 align:center
คุณนั่งสิ

00:22:13.720 --> 00:22:15.440 align:center
อย่ามายืนขวาง

00:22:15.520 --> 00:22:16.440 align:center
อย่างกับเสา

00:22:42.800 --> 00:22:45.000 align:center
คือ… เมื่อตอนบ่าย

00:22:46.560 --> 00:22:47.560 align:center
ขอโทษนะ

00:22:48.520 --> 00:22:50.200 align:center
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำอย่างนั้น

00:22:50.280 --> 00:22:51.280 align:center
อย่าโกรธเลย

00:22:53.200 --> 00:22:54.760 align:center
ทำไมคุณถึงขอโทษ

00:22:54.840 --> 00:22:56.280 align:center
ผมต่างหากที่ต้องขอโทษ

00:22:56.800 --> 00:22:58.280 align:center
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับผม

00:23:01.080 --> 00:23:04.400 align:center
แต่ว่าเสี่ยวเวยคนนั้นสวยจริงๆ นะ

00:23:07.560 --> 00:23:09.040 align:center
คุณควรใช้เวลากับเธอให้มากขึ้น

00:23:09.120 --> 00:23:10.200 align:center
บางทีคุณสองคนสามารถ…

00:23:10.280 --> 00:23:11.280 align:center
ใช่ไหม

00:23:13.120 --> 00:23:14.160 align:center
เธอสวยออก

00:23:24.720 --> 00:23:25.960 align:center
ใช่ไหมล่ะ

00:23:28.280 --> 00:23:29.760 align:center
ผม

00:23:29.840 --> 00:23:31.400 align:center
ได้กลิ่นอะไรนะ

00:23:32.960 --> 00:23:34.400 align:center
กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อเหรอ

00:23:39.480 --> 00:23:40.920 align:center
กลิ่นเปรี้ยว

00:23:42.880 --> 00:23:44.280 align:center
คุณบ้าหรือเปล่า

00:23:47.120 --> 00:23:48.280 align:center
ขอมือหน่อย

00:23:50.480 --> 00:23:51.600 align:center
ทำไมน่ะ

00:23:55.640 --> 00:23:57.040 align:center
อ่านฝ่ามือของคุณ

00:23:57.560 --> 00:23:58.760 align:center
ไสหัวไป

00:24:10.960 --> 00:24:11.880 align:center
คุณหนาวไหม

00:24:26.400 --> 00:24:27.360 align:center
มา

00:24:28.360 --> 00:24:30.200 align:center
ผมเพิ่มไข่ให้คุณสองฟอง

00:24:30.280 --> 00:24:32.240 align:center
บะหมี่เหลือไว้ได้ แต่คุณต้องกินไข่ให้หมด

00:24:34.280 --> 00:24:35.680 align:center
เยอะจังเลย

00:24:35.760 --> 00:24:37.360 align:center
คุณแบ่งไปบ้างสิ

00:24:37.440 --> 00:24:40.160 align:center
มันไม่ได้เยอะขนาดนั้น
คุณกินก่อน ถ้ากินไม่หมดค่อยให้ผมกิน

00:24:41.680 --> 00:24:43.080 align:center
นี่มันเยอะไปจริงๆ

00:24:43.920 --> 00:24:44.960 align:center
คุณไปเอาชามมา

00:24:46.600 --> 00:24:47.440 align:center
ก็ได้

00:25:07.840 --> 00:25:09.600 align:center
ผมจะช่วยคุณกินบะหมี่

00:25:09.680 --> 00:25:10.960 align:center
คุณต้องกินไข่เอง

00:25:16.160 --> 00:25:18.200 align:center
ผมจะไปชงชาร้อนให้คุณ

00:25:26.920 --> 00:25:28.320 align:center
นี่คือ

00:25:29.240 --> 00:25:31.120 align:center
เกิดอะไรขึ้น

00:25:34.800 --> 00:25:36.680 align:center
อะไรก็เกิดขึ้นได้ระหว่างชายหญิง

00:25:39.040 --> 00:25:40.200 align:center
เธอคิดว่า

00:25:41.280 --> 00:25:43.000 align:center
พวกเขากำลังคบกันรึเปล่า

00:25:44.560 --> 00:25:47.480 align:center
ต้าม่ายบอกว่า ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในขณะนี้

00:25:47.560 --> 00:25:50.640 align:center
ในอนาคตจะเรียกว่ารำลึกความหลัง

00:25:51.920 --> 00:25:53.840 align:center
รำลึกความหลัง

00:25:56.120 --> 00:25:58.520 align:center
ไม่เข้าใจ

00:26:01.520 --> 00:26:02.840 align:center
ไปเขียนเพลงดีกว่า

00:26:09.320 --> 00:26:10.480 align:center
มันฝรั่ง มันฝรั่ง

00:26:18.080 --> 00:26:19.520 align:center
ฉันคือ มันเทศ

00:26:19.600 --> 00:26:21.200 align:center
อะไรกันเนี่ย

00:26:47.200 --> 00:26:49.680 align:center
(สัญญาของเรา)

00:26:59.480 --> 00:27:00.360 align:center
(เสี่ยวชุน)

00:27:01.760 --> 00:27:03.000 align:center
ฮัลโหล เสี่ยวชุน

00:27:03.520 --> 00:27:04.800 align:center
ฉันอยู่ที่บ้าน

00:27:05.480 --> 00:27:06.840 align:center
เขามาถึงแล้วเหรอ

00:27:07.560 --> 00:27:08.480 align:center
โอเค ฉันจะลงไปข้างล่างรอรับ

00:27:21.160 --> 00:27:22.240 align:center
หงโต้ว

00:27:22.320 --> 00:27:23.160 align:center
คุณไปกับเธอเถอะ

00:27:23.240 --> 00:27:24.400 align:center
- ได้ค่ะ
- สวัสดี

00:27:24.480 --> 00:27:25.640 align:center
- สวัสดี
- เดินทางราบรื่นดีไหม

00:27:25.720 --> 00:27:27.480 align:center
- ราบรื่นดีค่ะ
- เสี่ยวชุนไปขนของแล้ว

00:27:27.560 --> 00:27:29.160 align:center
ทำงานเสร็จแล้วเขาจะมา
ฉันจะพาไปดูห้องของคุณก่อน

00:27:29.240 --> 00:27:30.640 align:center
โอเค ขอบคุณค่ะ

00:27:31.680 --> 00:27:33.280 align:center
- กระเป๋าเดินทาง
- ส่งมาให้ฉัน

00:27:33.360 --> 00:27:34.640 align:center
- ที่จับ
- โอเค

00:27:36.400 --> 00:27:37.800 align:center
ฉันได้ยินมาว่าคุณมีไข้แล้วไปฉีดน้ำเกลือมาเมื่อวาน

00:27:38.560 --> 00:27:40.040 align:center
ตอนนี้ฉันสบายดีแล้ว ขอบคุณนะ

00:27:40.120 --> 00:27:41.000 align:center
ถ้าอย่างนั้นผมไปก่อนนะ

00:27:41.840 --> 00:27:43.160 align:center
- เชิญทางนี้ค่ะ
- ขอบคุณ

00:27:47.800 --> 00:27:50.880 align:center
ตอนนี้เป็นเวลากลางวัน
ทุกคนไปทำงานกันหมดแล้ว

00:27:50.960 --> 00:27:53.280 align:center
เราจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับคุณ
เย็นวันนี้เมื่อทุกคนกลับมา

00:27:53.360 --> 00:27:54.800 align:center
ไม่ต้องรบกวนทุกคนหรอกค่ะ

00:27:54.880 --> 00:27:56.920 align:center
ไม่เป็นไร นี่คือประเพณีใหม่ของบ้านพัก

00:27:57.000 --> 00:27:58.040 align:center
ห้องของคุณอยู่บนชั้นสอง

00:27:58.120 --> 00:27:59.920 align:center
ระวังนะ บันไดชันไปหน่อย

00:28:00.440 --> 00:28:01.720 align:center
คุณถือไหวไหม

00:28:01.800 --> 00:28:02.760 align:center
- ให้ฉันช่วยคุณเถอะ
- ไม่เป็นไร

00:28:02.840 --> 00:28:03.960 align:center
มันไม่ได้หนักขนาดนั้น

00:28:08.000 --> 00:28:09.640 align:center
ระวังนะ บันไดแคบ

00:28:16.040 --> 00:28:17.800 align:center
บ้านพักนี้ใหญ่ดีนะ

00:28:19.120 --> 00:28:21.080 align:center
ตรงนี้ไม่ใช่ที่ดินปลูกบ้านแปลงเดียวหรอกค่ะ

00:28:21.160 --> 00:28:23.000 align:center
แต่เป็นที่ดินของสามครัวเรือน
ที่เอามารวมเข้าด้วยกัน

00:28:23.080 --> 00:28:25.320 align:center
ตอนแรกที่นี่เป็นโรงแรม

00:28:25.920 --> 00:28:27.280 align:center
แต่มันเลิกกิจการไปแล้ว

00:28:27.360 --> 00:28:28.680 align:center
และไม่ได้ใช้งานมาสามปีแล้ว

00:28:29.200 --> 00:28:32.440 align:center
ภายหลัง เถ้าแก่เซี่ยพานักออกแบบ
มารีโนเวทสถานที่ทั้งหมดอีกครั้ง

00:28:32.520 --> 00:28:33.800 align:center
และให้สำหรับเช่าระยะสั้น

00:28:33.880 --> 00:28:35.360 align:center
ที่นี่มีหกห้อง

00:28:35.440 --> 00:28:37.200 align:center
พื้นที่สาธารณะอยู่ชั้นล่าง

00:28:38.080 --> 00:28:39.400 align:center
เดี๋ยวฉันพาคุณไปดูห้องนะ

00:28:40.000 --> 00:28:40.840 align:center
ตกลง

00:28:43.280 --> 00:28:44.160 align:center
มาค่ะ

00:28:47.000 --> 00:28:50.840 align:center
นี่ห้องของคุณ
แม่บ้านมาทำความสะอาดให้แล้วก่อนที่คุณจะมา

00:28:50.920 --> 00:28:52.040 align:center
เปิดหน้าต่างรับอากาศบริสุทธิ์

00:28:52.560 --> 00:28:55.320 align:center
เครื่องใช้ไฟฟ้าก็ตรวจสอบแล้ว ไม่มีปัญหาอะไร

00:28:56.240 --> 00:28:57.280 align:center
แต่ว่า

00:28:57.360 --> 00:29:00.440 align:center
คุณน้าจะทำความสะอาดพื้นที่สาธารณะเท่านั้น

00:29:00.520 --> 00:29:02.440 align:center
คุณจะต้องทำความสะอาดห้องด้วยตัวเอง

00:29:02.520 --> 00:29:05.240 align:center
ถ้าอยากให้แม่บ้านทำความสะอาดให้คุณ
คุณจะต้องจ่ายเงินเพิ่ม

00:29:05.880 --> 00:29:06.960 align:center
เข้าใจแล้ว

00:29:07.480 --> 00:29:09.560 align:center
จริงสิ ระหว่างช่วงเช้า
และกลางคืนอุณหภูมิต่างกันมาก

00:29:09.640 --> 00:29:11.400 align:center
และกลางคืนมียุงชุม

00:29:11.480 --> 00:29:13.000 align:center
ฉันจะเอายาฆ่าแมลงมาให้คุณฉีดทีหลัง

00:29:13.080 --> 00:29:15.200 align:center
ในห้องฉันมี คุณไม่จำเป็นต้องซื้อแล้ว

00:29:15.280 --> 00:29:17.040 align:center
- ขอบคุณมาก
- ยินดีค่ะ

00:29:17.120 --> 00:29:18.560 align:center
คุณเป็นแม่บ้านที่นี่ด้วยหรือ

00:29:18.640 --> 00:29:20.400 align:center
ฉัน… ไม่ใช่ค่ะ

00:29:20.480 --> 00:29:22.000 align:center
ฉันเป็นผู้เช่าข้างบ้าน

00:29:22.080 --> 00:29:23.240 align:center
ฉันแค่ช่วยอะไรนิดหน่อย

00:29:24.000 --> 00:29:24.960 align:center
คุณก็เป็นผู้เช่าด้วยเหรอ

00:29:25.040 --> 00:29:26.400 align:center
ใช่ๆ

00:29:26.480 --> 00:29:29.200 align:center
ถ้าคุณไม่บอกว่าคุณเป็นผู้เช่า
ฉันคิดว่าคุณอยู่ที่นี่มานานแล้ว

00:29:30.160 --> 00:29:31.160 align:center
ทำไมเหรอ

00:29:31.240 --> 00:29:33.440 align:center
บรรยากาศของคุณกับบ้านพักนี้ดูกลมกลืน

00:29:35.200 --> 00:29:36.480 align:center
อีกสองวันฉันก็จะไปแล้ว

00:29:36.560 --> 00:29:37.520 align:center
แต่สองวันนี้ฉันยังอยู่ที่นี่

00:29:37.600 --> 00:29:39.280 align:center
ถ้าคุณต้องการอะไร ก็แค่ถามฉัน

00:29:40.320 --> 00:29:42.520 align:center
งั้นช่างน่าเสียดาย

00:29:42.600 --> 00:29:43.800 align:center
ฉันเพิ่งมาถึง แต่คุณกำลังจะจากไป

00:29:44.800 --> 00:29:46.360 align:center
แต่การพบกันของเราที่นี่
เป็นผลมาจากความบังเอิญ

00:29:47.360 --> 00:29:48.560 align:center
ก็ถูก

00:29:49.240 --> 00:29:51.240 align:center
ฉันขอแนะนำตัวเองหน่อย

00:29:51.320 --> 00:29:52.440 align:center
ฉันชื่อไป๋ม่านจวิน

00:29:52.960 --> 00:29:54.240 align:center
เรียกฉันว่าพี่ม่านจวินก็ได้

00:29:55.040 --> 00:29:57.120 align:center
พี่ม่านจวิน สวี่หงโต้วค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก

00:29:57.200 --> 00:29:58.400 align:center
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

00:29:58.480 --> 00:30:00.080 align:center
งั้นคุณเก็บกระเป๋าก่อนก็ได้ค่ะ

00:30:00.160 --> 00:30:01.000 align:center
เสี่ยวชุนจะมาทีหลัง

00:30:01.080 --> 00:30:02.160 align:center
เขาบอกว่าอยากมากินข้าวกับคุณ

00:30:02.840 --> 00:30:03.720 align:center
ได้สิ

00:30:03.800 --> 00:30:05.360 align:center
ถ้าต้องการอะไรก็โทรหาฉันได้เลยนะคะ

00:30:05.440 --> 00:30:06.960 align:center
- แน่นอน
- ขอบคุณมาก

00:30:07.040 --> 00:30:07.880 align:center
ไม่เป็นไร

00:30:17.440 --> 00:30:18.560 align:center
สวี่หงโต้ว

00:30:20.160 --> 00:30:21.080 align:center
คุณเป็นยังไงบ้าง

00:30:21.160 --> 00:30:22.480 align:center
ฉันสบายดี

00:30:23.600 --> 00:30:24.560 align:center
จะไปให้น้ำเกลือเมื่อไหร่

00:30:24.640 --> 00:30:25.680 align:center
สี่โมงเย็น

00:30:25.760 --> 00:30:26.960 align:center
ผมจะไปกับคุณ

00:30:27.800 --> 00:30:28.920 align:center
ตกลง

00:30:42.680 --> 00:30:44.800 align:center
หงโต้ว ทำไมเธอถึงกลับมาคนเดียว

00:30:44.880 --> 00:30:46.200 align:center
เถ้าแก่เซี่ยล่ะ

00:30:46.280 --> 00:30:48.560 align:center
ซินซินเพิ่งโทรมา
เธอบอกให้เขาไปหากรรมการหมู่บ้าน

00:30:48.640 --> 00:30:50.560 align:center
เพื่อไกล่เกลี่ยระหว่างชาวบ้าน

00:30:51.440 --> 00:30:53.280 align:center
รอเดี๋ยวๆ

00:30:54.320 --> 00:30:55.440 align:center
คุณไปรับผู้เช่ารายใหม่

00:30:56.560 --> 00:30:58.040 align:center
เขาสวยไหม

00:30:59.560 --> 00:31:00.440 align:center
คืองี้นะ

00:31:00.520 --> 00:31:02.160 align:center
ไหนคุณก็รู้จักกับเขา

00:31:02.240 --> 00:31:03.800 align:center
ช่วยขึ้นไปข้างบนแล้วเรียกให้เขาลงมาที

00:31:03.880 --> 00:31:06.480 align:center
ผมจะนั่งที่นี่ และเล่นกีตาร์โดยหันหลังให้

00:31:06.560 --> 00:31:09.320 align:center
เป็นการสร้างบรรยายกาศลึกลับ

00:31:09.400 --> 00:31:10.800 align:center
- ดีไหม
- ได้

00:31:10.880 --> 00:31:11.960 align:center
- ขอบคุณ
- ฉันจะไปตามมาให้

00:31:12.040 --> 00:31:13.080 align:center
ผ่อนคลายนะ

00:31:13.600 --> 00:31:15.120 align:center
อย่าประหม่า

00:31:29.120 --> 00:31:30.800 align:center
ฉันดูเป็นยังไงบ้าง

00:31:36.040 --> 00:31:37.400 align:center
พี่ม่านจวิน

00:31:39.840 --> 00:31:41.520 align:center
ตอนนี้คุณว่างไหม ลงไปนั่งข้างล่างกันเถอะ

00:31:41.600 --> 00:31:42.480 align:center
ได้สิ

00:31:42.560 --> 00:31:43.840 align:center
คุณจัดกระเป๋าเดินทางเสร็จแล้วหรือยัง

00:31:43.920 --> 00:31:45.640 align:center
เสร็จแล้ว ฉันมีของไม่เยอะ

00:31:45.720 --> 00:31:46.840 align:center
คุณลงไปข้างล่างก่อน

00:31:46.920 --> 00:31:48.040 align:center
ฉันจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

00:31:48.120 --> 00:31:49.120 align:center
ตกลง

00:32:01.080 --> 00:32:02.800 align:center
มาแล้ว อาจารย์หู เตรียมพร้อม!

00:32:26.960 --> 00:32:28.280 align:center
ยังคงเป็นเพลงเดิม

00:32:30.360 --> 00:32:31.760 align:center
คุณคือ

00:32:43.720 --> 00:32:44.760 align:center
เถ้าแก่

00:32:44.840 --> 00:32:47.400 align:center
- ขอเอสเพรสโซ่สองช็อต
- ขอบคุณ

00:33:29.600 --> 00:33:30.440 align:center
ไปให้พ้น!

00:33:31.040 --> 00:33:32.680 align:center
ผมจะพูดอะไรสองสามคำแล้วผมจะไป

00:33:33.800 --> 00:33:35.240 align:center
พี่สาว

00:33:35.320 --> 00:33:37.280 align:center
ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไร เดี๋ยวมันก็ผ่านไป

00:33:37.800 --> 00:33:39.720 align:center
ถ้าตอนนี้คุณกำลังมีเรื่องลำบาก

00:33:39.800 --> 00:33:41.920 align:center
ก็ควรวางปัญหาไว้สักครู่

00:33:42.000 --> 00:33:43.760 align:center
แล้วคุณจะพบว่าสิ่งที่รบกวนคุณอยู่ตอนนี้

00:33:43.840 --> 00:33:46.640 align:center
จะหายไปเองในอนาคตอันใกล้

00:33:46.720 --> 00:33:48.680 align:center
ถึงแม้ว่าคุณจะหมกมุ่นอยู่กับมัน

00:33:48.760 --> 00:33:50.320 align:center
- อุปสรรคนี้… ขอบคุณครับ
- อเมริกาโน่ได้แล้วครับ

00:33:50.400 --> 00:33:51.720 align:center
เดี๋ยวมันจะผ่านไป

00:33:51.800 --> 00:33:53.800 align:center
ผมพูดจบแล้ว ลาก่อน

00:34:00.800 --> 00:34:02.840 align:center
แม่ มีอะไรๆ

00:34:03.720 --> 00:34:05.880 align:center
ผมอยู่ที่ปักกิ่ง นี่เป็นเทศกาลดนตรี

00:34:05.960 --> 00:34:07.680 align:center
ไม่ใช่บาร์ เทศกาลดนตรี ลองฟังสิ

00:34:07.760 --> 00:34:09.040 align:center
เถ้าแก่

00:34:10.560 --> 00:34:11.800 align:center
ขออีกแก้ว

00:34:11.880 --> 00:34:13.159 align:center
- ได้เลย
- ผมจะโทรหาทีหลังนะ

00:34:13.239 --> 00:34:14.199 align:center
บ๊ายบาย

00:34:18.120 --> 00:34:19.639 align:center
นี่กาแฟของผม

00:34:20.159 --> 00:34:21.000 align:center
บ๊ายบาย

00:34:21.080 --> 00:34:22.120 align:center
คุณ

00:34:23.800 --> 00:34:25.040 align:center
แก้วของคุณ

00:34:27.880 --> 00:34:29.320 align:center
ฉันจะซื้อเครื่องดื่มให้คุณ

00:34:29.400 --> 00:34:31.560 align:center
ไม่ได้ มันดึกเกินไป ผมไม่ดื่มแล้ว

00:34:32.560 --> 00:34:33.639 align:center
ตอนนี้ดึกมากแล้ว

00:34:33.719 --> 00:34:36.199 align:center
ทำไมคุณถึงดื่มเอสเปรสโซสองช็อตล่ะ

00:34:38.199 --> 00:34:39.520 align:center
มาเร็ว

00:34:40.760 --> 00:34:42.000 align:center
มาคุยกับฉันสิ

00:34:45.639 --> 00:34:46.880 align:center
ก็ได้

00:34:46.960 --> 00:34:48.440 align:center
ถึงเราจะไม่รู้จักกัน

00:34:49.960 --> 00:34:51.800 align:center
ในเมื่อคุณอารมณ์ไม่ดี

00:34:52.719 --> 00:34:54.320 align:center
งั้นก็ถือว่าผมเป็นถังขยะ

00:34:54.400 --> 00:34:56.239 align:center
คุณอยากจะพูดอะไร ก็พูดกับผมเถอะ

00:34:56.840 --> 00:34:58.320 align:center
ผมไม่เป็นไร ผมทนได้

00:35:00.680 --> 00:35:02.440 align:center
เดี๋ยวฉันจะให้ดูอะไร

00:35:09.920 --> 00:35:11.000 align:center
กระเป๋าของฉันอยู่ที่ไหน

00:35:22.120 --> 00:35:24.160 align:center
ใบหย่า

00:35:24.680 --> 00:35:26.360 align:center
ของสาธารณรัฐประชาชนจีน

00:35:27.960 --> 00:35:29.600 align:center
ผมยังไม่เคยเห็นทะเบียนสมรสด้วยซ้ำ

00:35:29.680 --> 00:35:31.600 align:center
แต่ตอนนี้ผมได้เห็นใบหย่าแล้ว

00:35:31.680 --> 00:35:33.280 align:center
เหมือนกันเลยหรือเปล่า

00:35:33.800 --> 00:35:36.080 align:center
เกือบเหมือน เกือบเหมือน

00:35:37.320 --> 00:35:39.160 align:center
เห็นคุณเป็นแบบนี้…

00:35:39.680 --> 00:35:40.880 align:center
สามีของคุณ

00:35:42.320 --> 00:35:44.520 align:center
อดีตสามีนอกใจคุณเหรอ

00:35:44.600 --> 00:35:45.760 align:center
เปล่า

00:35:46.680 --> 00:35:48.240 align:center
แล้วคุณนอกใจเขาไหม

00:35:49.760 --> 00:35:51.880 align:center
ฉันจะไปมีเวลาที่ไหนล่ะ

00:35:53.600 --> 00:35:55.440 align:center
ฉันต้องดูแลครอบครัว

00:35:55.520 --> 00:35:57.560 align:center
ดูแลลูกสาว ดูแลอดีตสามีของฉัน

00:35:57.640 --> 00:35:59.320 align:center
แล้วก็แม่สามีของฉัน

00:36:00.040 --> 00:36:01.520 align:center
คุณพักอยู่กับแม่สามีของคุณเหรอ

00:36:02.040 --> 00:36:03.880 align:center
งั้นแสดงว่าความสัมพันธ์
ของแม่สามีกับลูกสะใภ้ไม่ดี

00:36:03.960 --> 00:36:05.360 align:center
ไม่ใช่

00:36:05.440 --> 00:36:06.960 align:center
แม่สามีของฉันอยู่ชั้นบน

00:36:07.040 --> 00:36:08.240 align:center
ท่านเป็นคนดีมาก

00:36:09.840 --> 00:36:13.720 align:center
ฉันแต่งงานกับอดีตสามี
เพราะฉันคิดว่าแม่สามีของฉัน

00:36:13.800 --> 00:36:15.320 align:center
เป็นคนที่ดีจริงๆ

00:36:16.800 --> 00:36:19.680 align:center
งั้นก็ เป็นสามีเก่าของคุณที่ไม่ปฏิบัติต่อคุณไม่ดี

00:36:19.760 --> 00:36:20.840 align:center
ควรหย่าๆ

00:36:21.600 --> 00:36:22.800 align:center
ก็ไม่ใช่

00:36:22.880 --> 00:36:24.880 align:center
พ่อแม่ของฉันหาความผิดของเขาไม่เจอ

00:36:24.960 --> 00:36:26.440 align:center
แล้วทำไมล่ะ

00:36:27.440 --> 00:36:29.280 align:center
ในเมื่อทุกคนดีหมด ทำไมคุณถึงหย่า

00:36:29.360 --> 00:36:30.760 align:center
ผมไม่เข้าใจ

00:36:32.080 --> 00:36:33.400 align:center
คุณไม่จำเป็นต้องเข้าใจ

00:36:34.760 --> 00:36:35.840 align:center
ชนแก้ว

00:36:35.920 --> 00:36:38.760 align:center
พี่สาว คุณไม่ควรดื่มมากเกินไป

00:36:38.840 --> 00:36:40.160 align:center
หยุดดื่มได้แล้ว

00:36:40.240 --> 00:36:42.080 align:center
ชนแก้ว

00:36:46.000 --> 00:36:48.560 align:center
ตอนนี้คุณหย่าแล้ว

00:36:49.480 --> 00:36:53.520 align:center
คุณต้องเชื่อ ว่าคุณจะมี
อนาคตที่สดใสและมีความสุข

00:36:56.000 --> 00:36:57.160 align:center
ขอบคุณ

00:37:36.360 --> 00:37:38.640 align:center
ตอนนั้นฉันเห็นเธออารมณ์ไม่ดี

00:37:38.720 --> 00:37:41.480 align:center
ฉันจึงขึ้นไปเกลี้ยกล่อมเธอ
ตามความเคยชินจากงาน

00:37:41.560 --> 00:37:44.520 align:center
ขอบคุณนะ ที่ไม่มองผมเป็นนักเลง

00:37:45.160 --> 00:37:48.280 align:center
อาจารย์หูน่ะ ดูแล้วคล้ายผู้ร้าย

00:37:49.160 --> 00:37:51.920 align:center
แต่ในความเป็นจริง เขาค่อนข้างอบอุ่นนะคะ

00:37:53.760 --> 00:37:56.640 align:center
ใช่ ตอนนั้นเขาบอกฉันว่าถ้าฉันรู้สึกแย่

00:37:56.720 --> 00:37:58.720 align:center
และต้องการพักผ่อน เป็นระยะเวลาหนึ่ง

00:37:58.800 --> 00:38:01.320 align:center
ฉันสามารถมาที่นี่ได้ เพราะคนที่นี่น่ารักมาก

00:38:01.400 --> 00:38:03.920 align:center
ใช่ ผู้คนที่นี่ดีมาก

00:38:04.000 --> 00:38:05.920 align:center
แต่ผมไม่ได้คาดหวัง ว่าคุณจะมาที่นี่จริงๆ

00:38:06.000 --> 00:38:07.720 align:center
ใช่ไหม คุณไม่แม้แต่จะทิ้งช่องทางติดต่อไว้ให้ผม

00:38:07.800 --> 00:38:09.760 align:center
ฉันหาเองไม่ได้หรือไง

00:38:11.560 --> 00:38:12.560 align:center
น่าเสียดาย

00:38:13.160 --> 00:38:15.960 align:center
คุณควรบอกเสี่ยวชุนว่าเป็นเพื่อนของผม

00:38:16.040 --> 00:38:17.680 align:center
และผมเชิญคุณมาที่นี่

00:38:17.760 --> 00:38:19.480 align:center
เธอจะได้ให้ส่วนลดค่าเช่า

00:38:19.560 --> 00:38:20.600 align:center
จริงหรือ

00:38:21.120 --> 00:38:22.480 align:center
อาจารย์หู

00:38:22.560 --> 00:38:24.920 align:center
ห้องของนายเอง นายก็ไม่ได้ส่วนลดนี่

00:38:27.760 --> 00:38:30.200 align:center
ชาติที่แล้ว เธอต้องเป็นเครื่องขุดเจาะแน่

00:38:30.720 --> 00:38:31.640 align:center
รู้จักแต่ขัดขานะนี่

00:38:32.240 --> 00:38:33.760 align:center
พี่ม่านจวิน กินผลไม้หน่อย

00:38:35.480 --> 00:38:36.560 align:center
ขอบคุณ

00:38:37.240 --> 00:38:38.200 align:center
ลองพูดอีกครั้งสิ

00:38:38.280 --> 00:38:39.400 align:center
นายขโมยข้าวโพดของฉัน

00:38:39.480 --> 00:38:41.000 align:center
- หน้าไม่อายจริงๆ
- นั่นเป็นที่ดินของฉัน

00:38:42.040 --> 00:38:43.080 align:center
- อย่าทะเลาะกัน
- อย่าทะเลาะกัน

00:38:43.160 --> 00:38:44.320 align:center
- อย่าทะเลาะกันที่นี่
- อย่าทะเลาะกันที่นี่

00:38:44.400 --> 00:38:45.560 align:center
- อย่าทะเลาะกันที่นี่
- อย่าทะเลาะกันที่นี่

00:38:45.640 --> 00:38:46.520 align:center
- หยุดนะ
- ลุงครับ

00:38:46.600 --> 00:38:47.520 align:center
หยุดๆ

00:38:47.600 --> 00:38:49.200 align:center
- เลิกสู้กัน
- ลุง

00:38:49.280 --> 00:38:50.120 align:center
- หน้าไม่อาย
- ลุงครับ

00:39:06.440 --> 00:39:08.400 align:center
ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้

00:39:09.240 --> 00:39:10.480 align:center
พวกคุณลุงทะเลาะกัน

00:39:10.560 --> 00:39:12.920 align:center
ไม่มีผมยาวให้ดึง พวกเขาเลยฉีกเสื้อผ้าของผม

00:39:14.480 --> 00:39:15.720 align:center
คุณมีรอยข่วนด้วย

00:39:15.800 --> 00:39:18.040 align:center
- ที่ไหน
- ที่คอ

00:39:20.960 --> 00:39:22.040 align:center
คุณอาจติดเชื้อได้

00:39:22.840 --> 00:39:24.440 align:center
คุณขึ้นมาชั้นบน เดี๋ยวฉันใช้ไอโอดีนล้างแผลให้

00:39:26.520 --> 00:39:27.680 align:center
งั้นคุณปล่อยลงมาสิ

00:39:29.840 --> 00:39:30.800 align:center
อะไร

00:39:30.880 --> 00:39:33.240 align:center
คุณปล่อยผมลงมา ผมจะได้ปีนขึ้นไป

00:39:35.080 --> 00:39:36.200 align:center
งั้นคุณปล่อยใยเองสิ

00:39:49.000 --> 00:39:50.120 align:center
เข้ามา

00:39:58.800 --> 00:40:00.320 align:center
กำลังเก็บกระเป๋าเหรอ

00:40:01.760 --> 00:40:03.520 align:center
คุณนั่งรอก่อน ฉันกำลังหาไอโอดีน

00:40:24.160 --> 00:40:25.560 align:center
หาเจอแล้ว

00:40:25.640 --> 00:40:26.600 align:center
รอเดี๋ยว

00:40:39.240 --> 00:40:40.120 align:center
มา ให้ฉันดูหน่อย

00:40:41.840 --> 00:40:43.800 align:center
เล็บเขาคมจริงๆ

00:40:43.880 --> 00:40:46.080 align:center
ถ้าเขาข่วนหน้าคุณ คุณจะต้องเสียโฉมแน่

00:40:46.160 --> 00:40:48.120 align:center
คุณไม่เห็นเล็บของเขาด้วยตัวเอง

00:40:48.200 --> 00:40:50.880 align:center
เล็บกลายเป็นสีน้ำตาลไปหมดเพราะสูบบุหรี่
แล้วซอกเล็บก็กลายเป็นสีดำทั้งหมด

00:40:54.840 --> 00:40:56.440 align:center
คุณฆ่าเชื้อก็ฆ่าเชื้ออย่างเดียวสิ

00:40:56.520 --> 00:40:57.440 align:center
อย่าเป่าลมใส่คอผม

00:40:57.520 --> 00:41:00.400 align:center
ขอโทษนะ ฉันทำอย่างนั้นโดยไม่รู้ตัว

00:41:16.320 --> 00:41:17.400 align:center
ไม่เป็นไร

00:41:19.480 --> 00:41:20.360 align:center
ทำต่อไปเถอะ

00:41:21.360 --> 00:41:22.320 align:center
ทำต่อไปเถอะ

00:41:48.880 --> 00:41:52.200 align:center
ตอนคุณกลับไปอาบน้ำก็ระวังด้วยนะ

00:41:52.280 --> 00:41:53.680 align:center
อย่าให้น้ำโดนแผล

00:41:59.320 --> 00:42:00.320 align:center
งั้นผมไปก่อนนะ

00:42:10.520 --> 00:42:11.520 align:center
จริงสิ

00:42:14.240 --> 00:42:15.360 align:center
คุณอย่าเก็บของดึกเกินไปนะ

00:42:15.440 --> 00:42:16.440 align:center
นอนแต่หัวค่ำหน่อย

00:42:17.440 --> 00:42:18.640 align:center
คุณด้วยนะ

00:42:18.720 --> 00:42:20.000 align:center
พักผ่อนไวๆ

00:44:46.080 --> 00:44:50.400 align:center
(เซี่ยจื่อเหยา เขาใช้ได้ ฉันชอบย่าเขา)

00:44:50.480 --> 00:44:55.800 align:center
(คนที่คุณรัก (ปล่อยให้มันเป็นไปตามวาสนา)
ชีวิตที่ต้องการ)
ลายเป็นสีดำทั้งหมด