(น่าน่า ฉันไม่น่ากลับบ้านเลย ปาดน้ำตา)
(โมโหชะมัด เพิ่งทะเลาะกับพ่อมา)
(เขาล้ำเส้นเหรอ)
(ไม่อยากหัวเราะ แต่ตลกมาก ฮ่าๆ)
ดูอะไรอยู่
ทำไมหัวเราะอย่างมีความสุขขนาดนี้
- ฉันรบกวนคุณหรือเปล่า - ไม่เลย
ฉันเขียนเสร็จแล้ว เหลือแค่ตรวจสอบอีกครั้ง
ทำไมหงโต้วกับเหล่าหูยังไม่กลับมานะ
นักร้องที่บาร์ในเมืองลาออกไปแล้ว
วันนี้อาจารย์หูเลยไปออดิชันที่นั่น
หงโต้วคงจะเล่นไพ่นกกระจอก อยู่ที่บ้านเถ้าแก่เซี่ย
ช่วงนี้คุณย่าเซี่ยติดการเล่นไพ่นกกระจอกไปแล้ว
แถบความคืบหน้าขึ้นช้าไปแล้ว
แถบความคืบหน้าอะไร
แถบความคืบหน้าของความรัก
จะมีแถบความคืบหน้าของความรัก ระหว่างพวกเขาสองคนได้ที่ไหน
หงโต้วมาอยู่ที่นี่แค่แป๊บเดียว
แค่สองหรือสามเดือน
พอเขาไปแล้ว ก็ต้องแยกย้ายกันไป
สองคนนี้คืบหน้าอะไรไม่ได้หรอก
ไม่ถูก
ฉันคิดว่า มันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเวลา
นี่ ความก้าวหน้าในอาชีพของหงโต้ว ไม่ได้อยู่ที่นี่
การแต่งงานสมัยนี้ไม่เหมือนสมัยก่อน ที่แต่งกับไก่ก็ตามไก่ แต่งกับสุนัขตามสุนัข
ผู้หญิงต้องพิจารณาภาพรวมทั้งหมด
ถูกต้อง
การงานต้องมาเป็นอันดับแรก
ใช่ การงานต้องมาก่อน
เมื่อมีการงานแล้วถึงค่อยเริ่มไล่ตามสิ่งอื่นได้
คุณพูดถูก
แต่ว่าเสี่ยวหวง
คุณมาทำงานที่นี่นานแล้ว
ทำไมไม่หาแฟนที่นี่ล่ะ
ฉันมีแฟนแล้ว
เขาเป็นครูอยู่ในมณฑลกุ้ยโจว
เราเพิ่งคบกันเมื่อเดือนที่แล้ว
คุณที่มีเวลาไปหาแฟนในกุ้ยโจวได้ยังไง
ฤดูร้อนที่แล้ว ฉันไปเยี่ยมพ่อแม่ที่กุ้ยโจว
แม่ของฉันบอกฉันก่อนที่จะไปว่า
พวกเขามีครูอาสาสมัครคนใหม่
ที่ต้องตรงสเปคของฉันแน่นอน
พวกเขาชมไม่หยุดปาก เหมือนเขาเป็นดอกไม้งั้นแหละ
พอฉันไปถึงที่นั่น ฉันเห็นเขาด้วยตนเอง
เขาเป็นชายหนุ่มที่เป็นสุภาพบุรุษมาก
พูดก็เพราะ นิสัยพึ่งพาได้
ที่สำคัญที่สุดคือ เขาจะอายถ้าคุณมองตรงไปที่เขา
หน้าของเขาจะแดงก่ำ
แม่ฉันรู้ความชอบของฉันเป็นอย่างดี
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่า แม่ของคุณจะแนะนำเขาให้คุณรู้จัก
ฉันเองก็ประทับใจเขา เราก็เลยยังติดต่อกัน
และก็ตัดสินใจสารภาพรักกันเมื่อเดือนก่อน
แล้วก็เป็นแฟนกัน
ดังนั้นคุณสองคนจึงมีความรักออนไลน์ทางไกล
แต่ตอนนี้ฉันมีความคิดนะ
ฉันอยากพาเขามาอยู่ที่นี่
โรงเรียนของเราก็ขาดแคลนครู
เขาเต็มใจรึเปล่า
เขา… ตอนนี้ไม่เต็มใจ
ให้แม่คุณคุยกับเขาสิ
แม่ยังลังเลใจกว่า
แม่ของฉันบอกฉันว่า
นักเรียนที่เขากำลังสอนอยู่ กำลังจะสอบเข้ามัธยมปลาย
และบอกว่าอย่าแม้แต่จะคิด
ทั้งครอบครัวคุณนี่ตลกดีชะมัด
แค่แม่ของฉันต่างหาก
เสี่ยวฉินกำลังดูแลร้านขายของชำ
ซึ่งไม่ได้มีธุระอะไรมากมาย
ฉันคิดว่าร้านน่าจะอยู่ได้ไม่นาน
อีกอย่าง
ผู้ชายที่เสี่ยวฉินชอบ ก็ไม่มีงานที่ดี
พ่อแม่ของเสี่ยวฉินคงจะเป็นห่วง
ห่วงไปก็ไม่มีประโยชน์
พ่อแม่ตัดสินใจแทนลูกไม่ได้
เมื่อวันก่อนพ่อของเสี่ยวฉิน ยังมาถามเรื่องเซี่ยเซี่ยอยู่เลย
ถามเรื่องเซี่ยเซี่ยทำไม
เขาถูกใจเซี่ยเซี่ยแล้วไง
คิดว่าเขามีฝีมือดี
เขาถูกใจเซี่ยเซี่ยจริงๆ ไหม
เมื่อสองปีที่แล้วเขายังคิดว่า ครอบครัวของเรายากจนอยู่เลย
นั่นคือเมื่อสองปีที่แล้ว
ตอนนี้แตกต่างกัน
เซี่ยเซี่ยได้เรียนงานฝีมือ
และเราทุกคนรู้จักเขาดี จริงไหม
แล้วถ้ามีผู้หญิงดีๆ เราต้องแนะนำเธอให้เซี่ยเซี่ยรู้จักทันที
เซี่ยเซี่ยยังเด็ก
เราควรพิจารณาอาเหยาก่อน
เรื่องของอาเหยา จะมีที่ให้เราเป็นห่วงที่ไหน
ก็มีเสี่ยวชุนไง
ฉันได้ยินมาว่า
เสี่ยวชุนรู้จักเจ้าของร้านอาหารในเมือง
บอกว่าเขาหน้าตาสะสวย
เขาจะแนะนำผู้หญิงคนนั้นให้อาเหยารู้จักไหม
เดี๋ยวสิน้ากุ้ย อย่าเพิ่งคุยกัน
เล่นไพ่นกกระจอกก่อน
สามหมื่น
เสี่ยวชุนพูดถึงเรื่องนี้ที่บ้าน
อาเหยาคิดว่ายังไงบ้าง
ไม่ได้ครับ
ผมบอกเขาแล้วว่า
อย่าทำแบบนี้ ให้โฟกัสไปที่งาน
เธอไปพบเขาจะเป็นอะไรไปล่ะ
ไม่ใช่ เสี่ยวชุนคนนี้ สนใจแต่เรื่องงานได้ไหมเนี่ย
เขางานยุ่งตั้งแต่เช้ายันเย็น
ทำไมถึงมีเวลาคิดเรื่องเล็กน้อยล่ะ
นี่ก็เป็นเรื่องที่สำคัญนะ ใช่ไหม
ใช่แล้ว
คุณน้า คุณต้องจัดการเขาหน่อยนะ
พวกเธอก็จัดการไปเองเถอะ
ฉันจัดการเขาไม่ไหวหรอก
เขาบอกฉัน
ให้เข้าใจสถานการณ์แล้ว
ละทิ้งภาพมายา
อะไรคือ “เข้าใจสถานการณ์ และละทิ้งภาพมายา” คะ
คุณเตะฉันทำไม
ผม… ผมขายาว
อย่ามองไพ่ของผมสิ
พวกเราตอนนี้ก็เป็นแค่ พวกตบมือข้างเดียวไม่ดังนั่นแหละ
อาเหยาไม่สนใจด้วยซ้ำ
หงโต้ว
เธอคิดอย่างไรเกี่ยวกับอาเหยา
เขาเป็นคนดีมากค่ะ
ฉันถามหน่อยนะ เขาเป็นคนแบบที่เธอชอบไหม
ไม่ใช่
ทำไมไม่ชอบล่ะ
ฉันชอบคนที่ผิวขาวหน่อย
อย่าแอบดูไพ่ของผมสิ
ฉันไม่ได้ดู
(สวี่หงโต้ว)
(หงโต้ว พรุ่งนี้ว่างไหม ฉันจะเลี้ยงมื้อเที่ยง)
(การฟื้นฟูชนบท และการพัฒนาอีคอมเมิร์ซในท้องถิ่น)
เสี่ยวชุน เรามาถึงแล้วนะ
หงโต้ว
(ร้านอาหารฟิวชัน)
คุณ… เดี๋ยวสิ
ทำไมพี่ถึงมาอยู่ที่นี่ได้
เธอเรียกหงโต้วมากินข้าวไม่ใช่เหรอ
ฉันบังเอิญอยู่แถวนั้นพอดี ก็เลยมากินข้าวกัน
เป็นอะไรไป
หรือว่ามีเรื่องจะคุยกับเขา ที่ให้ฉันรู้ไม่ได้
ไม่ใช่
เราจะคุยกันแบบสาวๆ
พี่จะเข้ามายุ่งทำไมล่ะ
กลับไปที่ร้านเถอะ
ให้น่าน่าทำแพนเค้กมันฝรั่งให้นะ
นี่ไล่กันจริงๆ เหรอ
เสี่ยวชุน
ไปยืนที่ประตูกันทำไมล่ะ
มาแล้วๆ
รีบเข้ามาสิ
คือ
ถ้าอยากกินก็มากับเราก็ได้
ไปกันเถอะ หงโต้ว
- เดี๋ยวสิ - ไปเถอะ
เซี่ยเสี่ยวชุนนี่มันทัศนคติอะไรของเธอ
ฉันขอแนะนำให้รู้จัก
คนนี้ เป็นเจ้าของร้านนี้ ชื่อเสี่ยวเวย
นี่คือเพื่อนสนิทของฉัน ชื่อสวี่หงโต้ว
- ยินดีที่ได้รู้จัก - ยินดีที่ได้พบคุณเช่นกัน
คนนี้เป็นพี่ชายของฉัน เซี่ยจือเหยา
ดีใจที่ได้เจอครับ
เถ้าแก่เซี่ย
วันนี้คุณมีเวลามาแล้วเหรอ
ใช่ๆ
วันนี้เขาว่าง
งั้นเราไปนั่งในสวนกันเถอะ จะได้คุยกันสะดวกหน่อย
- ตกลง - ไปกันเถอะ
ไปกันเถอะ หงโต้ว
พวกคุณสั่งตามสบายเลยนะ
ไม่ต้องเกรงใจ
วันนี้ฉันเลี้ยงเอง
เมื่อก่อนยังพูดบ่อยๆ ว่า จะเลี้ยงข้าวเสี่ยวชุน แต่เขายุ่งมาก
วันนี้ฉันให้คุณจ่ายไม่ได้
หงโต้วอยู่ที่นี่มานานแล้ว อีกเดี๋ยวก็จะกลับไปแล้ว
แต่ฉันไม่เคยเลี้ยงข้าวเธอเลยสักครั้ง
ดังนั้นฉันควรจ่ายค่าอาหารมื้อนี้เอง
งั้นหงโต้วไม่ได้ทำงานที่นี่เหรอ
ฉันเหรอ ไม่หรอกค่ะ
ฉันมาพักที่บ้านพักของเถ้าแก่เซี่ย
ฉันเป็นผู้เช่า
งั้นนี่คือมื้ออำลาเหรอ
งั้นฉันอยู่ที่นี่จะเหมาะสมรึเปล่า
ไม่หรอก เหมาะแล้วๆ
แค่กินอาหารกันเอง ไม่ต้องกังวล
งั้นฉันเลี้ยงเหล้าทุกคนเอง
ฉันมีไวน์แดงดีๆ ขวดหนึ่ง
วันนี้ได้เอามาเปิดพอดี
เดี๋ยวฉันไปหยิบมาให้
ไม่ ไม่ต้อง เกรงใจจังเลย เสี่ยวเวย
เธอเป็นนักสังคมโดยกำเนิดใช่ไหม
เดี๋ยวสิพี่เหยา
ก่อนหน้านี้ที่ฉันพูดด้วย พี่จำอะไรไม่ได้เลยเหรอ
อะไร
ก่อนหน้านี้ฉันเล่าเรื่องของ
เจ้าของร้านอาหารฟิวชั่นซุนเสี่ยวเวย ที่ฉันว่าจะแนะนำให้พี่รู้จักไง
เขาปฏิเสธไป
แต่ฉันบอกเขาแบบนั้นไม่ได้
ฉันบอกเขาไปว่าพี่ไม่มีเวลา
ว่างเมื่อไหร่จะมาแน่นอน
คุณมองฉันทำไม
ฉันไม่ได้ขอให้คุณมาสักหน่อย
คุณขอมาเอง
ถ้าอย่างนั้นผมจะไปก่อน
ตอนนี้จะออกไปไหนล่ะ
เมื่อกี้ให้ไป
แต่ไม่ยอมไป
ดูเมนูเรียบร้อยแล้วใช่ไหม
เราเอาเบอร์เกอร์เนื้อหนึ่งที่
และแพนเค้กซาลามี่
- ดีไหม - โอเค
- แล้วคุณล่ะ หงโต้ว - เบอร์ริโต้ไก่
ได้เลย
ผม…
ผมอะไรก็ได้
ตกลง รอเดี๋ยวนะ ฉันจะไปแจ้งทางครัวก่อน
ตกลง
- มา… ชนแก้ว - ช่างเป็นวันที่มีความสุข
อย่างแท้จริง
ก่อนหน้านี้เสี่ยวชุนบอกว่า เถ้าแก่เซี่ยไม่มีเวลา
ฉันยังคิดว่า จะไปขี่ม้าที่คอกม้าของเถ้าแก่เซี่ยอยู่เลย
แต่ร้านอาหารของฉันเพิ่งจะเปิด
ก็เลยไม่ได้ไปสักที
ไม่ว่างกันทั้งคู่เลยนะ
เพื่อนบ้านฉันนะ พอได้ยินชื่อเถ้าแก่เซี่ย พวกเขาก็รู้จักทุกคน
บอกว่าเป็นนักธุรกิจใหญ่
และหน้าตาดี
และเป็นคนอบอุ่น
พูดเกินไปแล้วๆ
อย่าฟังพวกเขาพูดไร้สาระ
นี่ไม่ใช่เรื่องไร้สาระ
วันนี้ได้เจอ ก็หล่อจริงๆ
แต่ว่า ทำไมคุณถึงไม่มีแฟนล่ะ
คือว่าพี่ของฉันน่ะ เป็นคนมีพรสวรรค์ที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก
ที่วันๆ เอาแต่ทุ่มเททำงาน
พรสวรรค์ที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก
ตอนแรก ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน
ต่อมาฉันพบว่า
แท้จริงแล้วไม่ใช่
เขามีมาตรฐานสูง
ถ้าหาที่ดีที่สุดไม่ได้ ก็ยอมเป็นโสดดีกว่า
ไม่เหมือนผู้ชายบางคน
ที่มีภรรยา แต่ก็ยังมองหาเมียน้อย
เขาไม่ใช่คนแบบนั้น
ผมไม่ได้สูงส่งขนาดนั้น
แค่ไม่มีใครชอบผม
- อย่าพูดถึงมันเลย มาเร็ว - หมดแก้ว
- มา - ชนแก้ว
- หมดแก้วเหรอ - หมดแก้ว
(ร้านอาหารฟิวชัน)
ทำไมคุณไม่ช่วยพูดให้ผมบ้าง
ฉันพูดทุกอย่างเพื่อคุณแล้ว
ที่พูดถึงคุณก็มีแต่คำชม
ฉันบอกว่าคุณเป็นคนมีน้ำใจและกตัญญู
คุณกำลังช่วยผมเหรอหรือคุณกำลังช่วยหาคู่ให้ผม
เสี่ยวเวยก็คิดจะให้คุณมาที่นี่เพื่อนัดบอดอยู่แล้ว
แต่คุณไม่ควรต่อบทสนทนาสิ
ผมพยายามที่สุดแล้ว ที่จะหลีกเลี่ยงหัวข้อนัดบอด แต่คุณก็นำมันกลับมาใหม่
งั้นสิ่งที่เสี่ยวเวยถาม ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่นี่
แต่ในเมื่อเขาถามฉัน ฉันต้องตอบสิ
ตอนนี้ดีเลย
ตอนนี้เขาคิดว่า ผมกระตือรือร้นที่จะนัดบอดกับเขามาก
และยังหาคนพูดเก่งอีกสองคนมาเป็นเพื่อนด้วย
เสี่ยวชุนทำก็ช่างเถอะ
ยังมีคุณอีก
คุณต้องการส่งผมให้เธอขนาดนี้เลย ใช่ไหม
ไม่ใช่
คุณคิดไปถึงไหนแล้ว
ทำไมเสี่ยวชุนถึงช้านักนะ
ผมยังมีธุระ
ผมไม่รอแล้ว ขอไปก่อน
ได้
ขอบคุณนะ
หงโต้ว
พี่เหยาล่ะ
เขาออกไปทำงานแล้ว
ทำไมเขาถึงไปเร็วจัง
ฉันขอโทษด้วยนะ
ที่จริงฉันคิดว่าร้านนี้บรรยากาศดีทีเดียว ฉันจึงพาคุณมาที่นี่
- ไม่นึกว่า… - ไม่หรอก อาหารอร่อยมาก
คุณจะไปไหน
ฉันจะกลับไปที่โกดัง แล้วคุณล่ะ
ฉันจะไปเยี่ยมคุณย่าเซี่ย
งั้นไปด้วยกันนะ
กินอะไรมาหรือยัง
กินแล้วค่ะ
ฉันง่วงนิดหน่อย
มา
นั่งที่นี่
ถอนหายใจอะไร
มีเรื่องอะไรกวนใจเหรอ
ฉันสับสนเล็กน้อย
เธอคิดมากไปเอง
ยิ่งคิดเกี่ยวกับมันมากเท่าไร
ก็ยิ่งลำบากมากขึ้นเท่านั้น
คุณย่า
ฉันสงสัย ทำไมคนเราถึง เหมือนหมีดำหักข้าวโพดล่ะคะ
หักหนึ่งครั้ง ก็หล่นหนึ่งครั้ง
ทำไมถึงมีทุกอย่างไม่ได้
คนน่ะ ไม่อาจจะโลภมากได้
เมื่อเธอมีเงินหนึ่งพัน เธอก็จะอยากได้เงินหนึ่งหมื่น
เมื่อได้เป็นจักรพรรดิ ก็ต้องการที่จะเป็นพระเจ้า
คนมีเพียงสองมือ
ไม่ว่าข้างหน้าจะมีโชคลาภมากมายเพียงใด
คุณมีเพียงสองมือที่จะหยิบของพวกนั้น
ถ้าเอาสร้อยข้อมือทองคำและสร้อยข้อมือเงิน
ก็จะเอากำไลหยกไปไม่ได้
ต้องการอะไร ก็ได้อย่างนั้นได้ยังไง
เราไม่สามารถมีทุกอย่างที่ต้องการได้
ฉันเข้าใจแล้วค่ะ
จะไปจากที่นี่เมื่อไรล่ะ
อีกไม่กี่วันค่ะ
งั้นก็มากินข้าวที่บ้านบ่อยๆ สิ
ดีสิคะ
คุณย่า
ฉันคิดว่ากลิ่นบนตัวคุณย่า เหมือนคุณยายของฉันเลย
กลิ่นอะไร
กลิ่นของขนมปังอบ
นั่นคือกลิ่นของฟืนที่ไหม้
คุณย่า
ต้องรักษาสุขภาพให้แข็งแรงนะคะ
ต้องฟังคำพูดของอาเหยา
ถ้ารู้สึกไม่สบาย ต้องไปโรงพยาบาลนะ
อย่าอดทนแค่เพราะมันยุ่งยากนะคะ
ฉันเข้าใจแล้ว
ย่าน่ะ ก็อยากกำชับเธอสักหลายคำ
อย่าจริงจังกับสิ่งต่างๆ มากเกินไป
ต้องผ่อนคลายหน่อย
ยิ่งกังวลมากเท่าไร ปัญหาก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
ทุกอย่างจึงจะผ่านไปได้
ฉันเข้าใจแล้วค่ะ
(สายที่ไม่ได้รับ น่าน่า)
ฮัลโหล น่าน่า
มีเรื่องอะไร
เถ้าแก่เซี่ย
ตอนบ่ายหงโต้วเป็นไข้ ไปให้น้ำเกลือที่โรงพยาบาลแล้ว
ยังไม่กลับมา
คุณมีเวลาไปรับเธอไหม
ผมจะไปเดี๋ยวนี้
(คลินิกหลัวเซีย เมืองต้าหลี่)
(ห้องสังเกตอาการ)
คุณ…
ปกติคุณไม่ค่อยออกกำลังกายเหรอ
ผมไม่ออกกำลังกายเหรอ
วันนี้ทั้งวันผม…
เดี๋ยวสิ
เกิดอะไรขึ้น
ทำไมคุณไม่บอกผมว่า คุณมีไข้และต้องมาให้น้ำเกลือ
แค่น้ำเกลือเอง
ทำไมฉันต้องบอกคุณล่ะ
คุณไม่ควรมาคนเดียว
ตอนอยู่ปักกิ่งฉันก็ไปโรงพยาบาลคนเดียวตลอด
ที่นี่คือปักกิ่งเหรอ
เดี๋ยวสิ ตอนบ่ายคุณโกรธแล้วไม่ใช่เหรอ
ไม่ว่าจะโกรธหรือไม่โกรธ ผมจะไม่ทิ้งคุณไว้คนเดียวแบบนี้
มันไม่ใช่โรคร้ายแรง
ฉันไม่ได้บอบบางขนาดนั้น
ผมว่าคุณเสียสติไปแล้ว
ดูสิว่าตอนนี้กี่โมงแล้ว
เดี๋ยวพอน้ำเกลือหมด ข้างนอกจะมืดสนิทแล้ว
คุณไม่กลัวเหรอ
ฉันบอกอาจารย์หูแล้ว
เขาอยู่ที่บาร์ในเมือง หลังจากที่เขาทำงานเสร็จแล้ว
ก็จะกลับบ้านพร้อมฉัน
ผมว่าคุณตั้งใจจะทำให้ผมโมโหจนตายจริงๆ
ฉันทำอะไร จะทำให้คุณโมโหจนตายได้ยังไง
ช่างเถอะๆ
คุณกำลังป่วยอยู่
ผมจะไม่ทะเลาะกับคนป่วยหรอก
ยาฆ่าเชื้อ
ไข้เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย ฉันต้องมาให้ยาสามวัน
ตัวไม่ร้อนแล้ว
คุณหิวไหม
ไม่หิว
คือ
คุณนั่งสิ
อย่ามายืนขวาง
อย่างกับเสา
คือ… เมื่อตอนบ่าย
ขอโทษนะ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำอย่างนั้น
อย่าโกรธเลย
ทำไมคุณถึงขอโทษ
ผมต่างหากที่ต้องขอโทษ
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับผม
แต่ว่าเสี่ยวเวยคนนั้นสวยจริงๆ นะ
คุณควรใช้เวลากับเธอให้มากขึ้น
บางทีคุณสองคนสามารถ…
ใช่ไหม
เธอสวยออก
ใช่ไหมล่ะ
ผม
ได้กลิ่นอะไรนะ
กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อเหรอ
กลิ่นเปรี้ยว
คุณบ้าหรือเปล่า
ขอมือหน่อย
ทำไมน่ะ
อ่านฝ่ามือของคุณ
ไสหัวไป
คุณหนาวไหม
มา
ผมเพิ่มไข่ให้คุณสองฟอง
บะหมี่เหลือไว้ได้ แต่คุณต้องกินไข่ให้หมด
เยอะจังเลย
คุณแบ่งไปบ้างสิ
มันไม่ได้เยอะขนาดนั้น คุณกินก่อน ถ้ากินไม่หมดค่อยให้ผมกิน
นี่มันเยอะไปจริงๆ
คุณไปเอาชามมา
ก็ได้
ผมจะช่วยคุณกินบะหมี่
คุณต้องกินไข่เอง
ผมจะไปชงชาร้อนให้คุณ
นี่คือ
เกิดอะไรขึ้น
อะไรก็เกิดขึ้นได้ระหว่างชายหญิง
เธอคิดว่า
พวกเขากำลังคบกันรึเปล่า
ต้าม่ายบอกว่า ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในขณะนี้
ในอนาคตจะเรียกว่ารำลึกความหลัง
รำลึกความหลัง
ไม่เข้าใจ
ไปเขียนเพลงดีกว่า
มันฝรั่ง มันฝรั่ง
ฉันคือ มันเทศ
อะไรกันเนี่ย
(สัญญาของเรา)
(เสี่ยวชุน)
ฮัลโหล เสี่ยวชุน
ฉันอยู่ที่บ้าน
เขามาถึงแล้วเหรอ
โอเค ฉันจะลงไปข้างล่างรอรับ
หงโต้ว
คุณไปกับเธอเถอะ
- ได้ค่ะ - สวัสดี
- เดินทางราบรื่นดีไหม
- ราบรื่นดีค่ะ - เสี่ยวชุนไปขนของแล้ว
ทำงานเสร็จแล้วเขาจะมา ฉันจะพาไปดูห้องของคุณก่อน
โอเค ขอบคุณค่ะ
- กระเป๋าเดินทาง - ส่งมาให้ฉัน
- ที่จับ - โอเค
ฉันได้ยินมาว่าคุณมีไข้แล้วไปฉีดน้ำเกลือมาเมื่อวาน
ตอนนี้ฉันสบายดีแล้ว ขอบคุณนะ
ถ้าอย่างนั้นผมไปก่อนนะ
- เชิญทางนี้ค่ะ - ขอบคุณ
ตอนนี้เป็นเวลากลางวัน ทุกคนไปทำงานกันหมดแล้ว
เราจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับคุณ เย็นวันนี้เมื่อทุกคนกลับมา
ไม่ต้องรบกวนทุกคนหรอกค่ะ
ไม่เป็นไร นี่คือประเพณีใหม่ของบ้านพัก
ห้องของคุณอยู่บนชั้นสอง
ระวังนะ บันไดชันไปหน่อย
คุณถือไหวไหม
- ให้ฉันช่วยคุณเถอะ - ไม่เป็นไร
มันไม่ได้หนักขนาดนั้น
ระวังนะ บันไดแคบ
บ้านพักนี้ใหญ่ดีนะ
ตรงนี้ไม่ใช่ที่ดินปลูกบ้านแปลงเดียวหรอกค่ะ
แต่เป็นที่ดินของสามครัวเรือน ที่เอามารวมเข้าด้วยกัน
ตอนแรกที่นี่เป็นโรงแรม
แต่มันเลิกกิจการไปแล้ว
และไม่ได้ใช้งานมาสามปีแล้ว
ภายหลัง เถ้าแก่เซี่ยพานักออกแบบ มารีโนเวทสถานที่ทั้งหมดอีกครั้ง
และให้สำหรับเช่าระยะสั้น
ที่นี่มีหกห้อง
พื้นที่สาธารณะอยู่ชั้นล่าง
เดี๋ยวฉันพาคุณไปดูห้องนะ
ตกลง
มาค่ะ
นี่ห้องของคุณ แม่บ้านมาทำความสะอาดให้แล้วก่อนที่คุณจะมา
เปิดหน้าต่างรับอากาศบริสุทธิ์
เครื่องใช้ไฟฟ้าก็ตรวจสอบแล้ว ไม่มีปัญหาอะไร
แต่ว่า
คุณน้าจะทำความสะอาดพื้นที่สาธารณะเท่านั้น
คุณจะต้องทำความสะอาดห้องด้วยตัวเอง
ถ้าอยากให้แม่บ้านทำความสะอาดให้คุณ คุณจะต้องจ่ายเงินเพิ่ม
เข้าใจแล้ว
จริงสิ ระหว่างช่วงเช้า และกลางคืนอุณหภูมิต่างกันมาก
และกลางคืนมียุงชุม
ฉันจะเอายาฆ่าแมลงมาให้คุณฉีดทีหลัง
ในห้องฉันมี คุณไม่จำเป็นต้องซื้อแล้ว
- ขอบคุณมาก - ยินดีค่ะ
คุณเป็นแม่บ้านที่นี่ด้วยหรือ
ฉัน… ไม่ใช่ค่ะ
ฉันเป็นผู้เช่าข้างบ้าน
ฉันแค่ช่วยอะไรนิดหน่อย
คุณก็เป็นผู้เช่าด้วยเหรอ
ใช่ๆ
ถ้าคุณไม่บอกว่าคุณเป็นผู้เช่า ฉันคิดว่าคุณอยู่ที่นี่มานานแล้ว
ทำไมเหรอ
บรรยากาศของคุณกับบ้านพักนี้ดูกลมกลืน
อีกสองวันฉันก็จะไปแล้ว
แต่สองวันนี้ฉันยังอยู่ที่นี่
ถ้าคุณต้องการอะไร ก็แค่ถามฉัน
งั้นช่างน่าเสียดาย
ฉันเพิ่งมาถึง แต่คุณกำลังจะจากไป
แต่การพบกันของเราที่นี่ เป็นผลมาจากความบังเอิญ
ก็ถูก
ฉันขอแนะนำตัวเองหน่อย
ฉันชื่อไป๋ม่านจวิน
เรียกฉันว่าพี่ม่านจวินก็ได้
พี่ม่านจวิน สวี่หงโต้วค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
งั้นคุณเก็บกระเป๋าก่อนก็ได้ค่ะ
เสี่ยวชุนจะมาทีหลัง
เขาบอกว่าอยากมากินข้าวกับคุณ
ได้สิ
ถ้าต้องการอะไรก็โทรหาฉันได้เลยนะคะ
- แน่นอน - ขอบคุณมาก
ไม่เป็นไร
สวี่หงโต้ว
คุณเป็นยังไงบ้าง
ฉันสบายดี
จะไปให้น้ำเกลือเมื่อไหร่
สี่โมงเย็น
ผมจะไปกับคุณ
ตกลง
หงโต้ว ทำไมเธอถึงกลับมาคนเดียว
เถ้าแก่เซี่ยล่ะ
ซินซินเพิ่งโทรมา เธอบอกให้เขาไปหากรรมการหมู่บ้าน
เพื่อไกล่เกลี่ยระหว่างชาวบ้าน
รอเดี๋ยวๆ
คุณไปรับผู้เช่ารายใหม่
เขาสวยไหม
คืองี้นะ
ไหนคุณก็รู้จักกับเขา
ช่วยขึ้นไปข้างบนแล้วเรียกให้เขาลงมาที
ผมจะนั่งที่นี่ และเล่นกีตาร์โดยหันหลังให้
เป็นการสร้างบรรยายกาศลึกลับ
- ดีไหม - ได้
- ขอบคุณ - ฉันจะไปตามมาให้
ผ่อนคลายนะ
อย่าประหม่า
ฉันดูเป็นยังไงบ้าง
พี่ม่านจวิน
ตอนนี้คุณว่างไหม ลงไปนั่งข้างล่างกันเถอะ
ได้สิ
คุณจัดกระเป๋าเดินทางเสร็จแล้วหรือยัง
เสร็จแล้ว ฉันมีของไม่เยอะ
คุณลงไปข้างล่างก่อน
ฉันจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า
ตกลง
มาแล้ว อาจารย์หู เตรียมพร้อม!
ยังคงเป็นเพลงเดิม
คุณคือ
เถ้าแก่
- ขอเอสเพรสโซ่สองช็อต - ขอบคุณ
ไปให้พ้น!
ผมจะพูดอะไรสองสามคำแล้วผมจะไป
พี่สาว
ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไร เดี๋ยวมันก็ผ่านไป
ถ้าตอนนี้คุณกำลังมีเรื่องลำบาก
ก็ควรวางปัญหาไว้สักครู่
แล้วคุณจะพบว่าสิ่งที่รบกวนคุณอยู่ตอนนี้
จะหายไปเองในอนาคตอันใกล้
ถึงแม้ว่าคุณจะหมกมุ่นอยู่กับมัน
- อุปสรรคนี้… ขอบคุณครับ - อเมริกาโน่ได้แล้วครับ
เดี๋ยวมันจะผ่านไป
ผมพูดจบแล้ว ลาก่อน
แม่ มีอะไรๆ
ผมอยู่ที่ปักกิ่ง นี่เป็นเทศกาลดนตรี
ไม่ใช่บาร์ เทศกาลดนตรี ลองฟังสิ
เถ้าแก่
ขออีกแก้ว
- ได้เลย - ผมจะโทรหาทีหลังนะ
บ๊ายบาย
นี่กาแฟของผม
บ๊ายบาย
คุณ
แก้วของคุณ
ฉันจะซื้อเครื่องดื่มให้คุณ
ไม่ได้ มันดึกเกินไป ผมไม่ดื่มแล้ว
ตอนนี้ดึกมากแล้ว
ทำไมคุณถึงดื่มเอสเปรสโซสองช็อตล่ะ
มาเร็ว
มาคุยกับฉันสิ
ก็ได้
ถึงเราจะไม่รู้จักกัน
ในเมื่อคุณอารมณ์ไม่ดี
งั้นก็ถือว่าผมเป็นถังขยะ
คุณอยากจะพูดอะไร ก็พูดกับผมเถอะ
ผมไม่เป็นไร ผมทนได้
เดี๋ยวฉันจะให้ดูอะไร
กระเป๋าของฉันอยู่ที่ไหน
ใบหย่า
ของสาธารณรัฐประชาชนจีน
ผมยังไม่เคยเห็นทะเบียนสมรสด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้ผมได้เห็นใบหย่าแล้ว
เหมือนกันเลยหรือเปล่า
เกือบเหมือน เกือบเหมือน
เห็นคุณเป็นแบบนี้…
สามีของคุณ
อดีตสามีนอกใจคุณเหรอ
เปล่า
แล้วคุณนอกใจเขาไหม
ฉันจะไปมีเวลาที่ไหนล่ะ
ฉันต้องดูแลครอบครัว
ดูแลลูกสาว ดูแลอดีตสามีของฉัน
แล้วก็แม่สามีของฉัน
คุณพักอยู่กับแม่สามีของคุณเหรอ
งั้นแสดงว่าความสัมพันธ์ ของแม่สามีกับลูกสะใภ้ไม่ดี
ไม่ใช่
แม่สามีของฉันอยู่ชั้นบน
ท่านเป็นคนดีมาก
ฉันแต่งงานกับอดีตสามี เพราะฉันคิดว่าแม่สามีของฉัน
เป็นคนที่ดีจริงๆ
งั้นก็ เป็นสามีเก่าของคุณที่ไม่ปฏิบัติต่อคุณไม่ดี
ควรหย่าๆ
ก็ไม่ใช่
พ่อแม่ของฉันหาความผิดของเขาไม่เจอ
แล้วทำไมล่ะ
ในเมื่อทุกคนดีหมด ทำไมคุณถึงหย่า
ผมไม่เข้าใจ
คุณไม่จำเป็นต้องเข้าใจ
ชนแก้ว
พี่สาว คุณไม่ควรดื่มมากเกินไป
หยุดดื่มได้แล้ว
ชนแก้ว
ตอนนี้คุณหย่าแล้ว
คุณต้องเชื่อ ว่าคุณจะมี อนาคตที่สดใสและมีความสุข
ขอบคุณ
ตอนนั้นฉันเห็นเธออารมณ์ไม่ดี
ฉันจึงขึ้นไปเกลี้ยกล่อมเธอ ตามความเคยชินจากงาน
ขอบคุณนะ ที่ไม่มองผมเป็นนักเลง
อาจารย์หูน่ะ ดูแล้วคล้ายผู้ร้าย
แต่ในความเป็นจริง เขาค่อนข้างอบอุ่นนะคะ
ใช่ ตอนนั้นเขาบอกฉันว่าถ้าฉันรู้สึกแย่
และต้องการพักผ่อน เป็นระยะเวลาหนึ่ง
ฉันสามารถมาที่นี่ได้ เพราะคนที่นี่น่ารักมาก
ใช่ ผู้คนที่นี่ดีมาก
แต่ผมไม่ได้คาดหวัง ว่าคุณจะมาที่นี่จริงๆ
ใช่ไหม คุณไม่แม้แต่จะทิ้งช่องทางติดต่อไว้ให้ผม
ฉันหาเองไม่ได้หรือไง
น่าเสียดาย
คุณควรบอกเสี่ยวชุนว่าเป็นเพื่อนของผม
และผมเชิญคุณมาที่นี่
เธอจะได้ให้ส่วนลดค่าเช่า
จริงหรือ
อาจารย์หู
ห้องของนายเอง นายก็ไม่ได้ส่วนลดนี่
ชาติที่แล้ว เธอต้องเป็นเครื่องขุดเจาะแน่
รู้จักแต่ขัดขานะนี่
พี่ม่านจวิน กินผลไม้หน่อย
ขอบคุณ
ลองพูดอีกครั้งสิ
นายขโมยข้าวโพดของฉัน
- หน้าไม่อายจริงๆ - นั่นเป็นที่ดินของฉัน
- อย่าทะเลาะกัน - อย่าทะเลาะกัน
- อย่าทะเลาะกันที่นี่ - อย่าทะเลาะกันที่นี่
- หยุดนะ - ลุงครับ
หยุดๆ
- เลิกสู้กัน - ลุง
- หน้าไม่อาย - ลุงครับ
ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้
พวกคุณลุงทะเลาะกัน
ไม่มีผมยาวให้ดึง พวกเขาเลยฉีกเสื้อผ้าของผม
คุณมีรอยข่วนด้วย
- ที่ไหน - ที่คอ
คุณอาจติดเชื้อได้
คุณขึ้นมาชั้นบน เดี๋ยวฉันใช้ไอโอดีนล้างแผลให้
งั้นคุณปล่อยลงมาสิ
อะไร
คุณปล่อยผมลงมา ผมจะได้ปีนขึ้นไป
งั้นคุณปล่อยใยเองสิ
เข้ามา
กำลังเก็บกระเป๋าเหรอ
คุณนั่งรอก่อน ฉันกำลังหาไอโอดีน
หาเจอแล้ว
รอเดี๋ยว
มา ให้ฉันดูหน่อย
เล็บเขาคมจริงๆ
ถ้าเขาข่วนหน้าคุณ คุณจะต้องเสียโฉมแน่
คุณไม่เห็นเล็บของเขาด้วยตัวเอง
เล็บกลายเป็นสีน้ำตาลไปหมดเพราะสูบบุหรี่ แล้วซอกเล็บก็กลายเป็นสีดำทั้งหมด
คุณฆ่าเชื้อก็ฆ่าเชื้ออย่างเดียวสิ
อย่าเป่าลมใส่คอผม
ขอโทษนะ ฉันทำอย่างนั้นโดยไม่รู้ตัว
ไม่เป็นไร
ทำต่อไปเถอะ
ตอนคุณกลับไปอาบน้ำก็ระวังด้วยนะ
อย่าให้น้ำโดนแผล
งั้นผมไปก่อนนะ
จริงสิ
คุณอย่าเก็บของดึกเกินไปนะ
นอนแต่หัวค่ำหน่อย
คุณด้วยนะ
พักผ่อนไวๆ
(เซี่ยจื่อเหยา เขาใช้ได้ ฉันชอบย่าเขา)
(คนที่คุณรัก (ปล่อยให้มันเป็นไปตามวาสนา) ชีวิตที่ต้องการ) ลายเป็นสีดำทั้งหมด