WEBVTT

01:26.520 --> 01:30.160
(บ้านโหย่วเฟิง)

02:10.240 --> 02:11.720
ถือกินเองนะจ๊ะ

02:15.560 --> 02:17.560
ผู้เช่าต้องทำความสะอาดเองเหรอ

02:20.440 --> 02:23.280
น้ากุ้ย คนในชุมชน รับผิดชอบพื้นที่ส่วนรวม

02:24.840 --> 02:26.680
สบายมาก สงบดีด้วย

02:31.560 --> 02:36.200
เมื่อกี้อยู่หน้าประตูห้องเธอ ฉันเห็นเซี่ยจือเหยา

02:36.960 --> 02:38.320
เขาอยู่บ้านข้างๆ

02:42.120 --> 02:43.080
เมื่อวานฉันถามเขา

02:43.160 --> 02:45.600
เขาบอกว่าทำงานอยู่ที่ปักกิ่งหลายปี

02:45.680 --> 02:46.520
ทำเกี่ยวกับการลงทุน

02:47.800 --> 02:50.280
หลังจากจบมหาวิทยาลัย ก็อยู่ทำงานที่ปักกิ่ง

02:50.360 --> 02:53.480
ไม่นานมานี้ ตอนวันครบรอบการตายปู่ของเขา

02:54.000 --> 02:55.160
พ่อเขากลับมา

02:55.240 --> 02:57.200
แล้วฉันก็ได้เจออยู่ครั้งหนึ่ง

02:57.720 --> 02:59.480
ฟังจากที่พ่อเขาพูด

03:00.000 --> 03:03.080
ที่จริงคนที่บ้านเขา
ไม่สนับสนุนให้เขากลับมาทำงานที่หมู่บ้าน

03:03.600 --> 03:05.600
ยังไงในความคิดของพวกเขา

03:05.680 --> 03:07.560
คนที่สามารถเดินออกไปจากชุมชน

03:08.080 --> 03:09.520
ถ้าไม่ถึงขั้นไปไม่รอดแล้วจริงๆ

03:10.040 --> 03:11.320
ทุกคนก็ไม่ยอมกลับมา

03:13.560 --> 03:15.400
ฉันไปเดินดูรอบๆ มาแล้ว

03:15.480 --> 03:17.640
รู้สึกว่าไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวนะ

03:19.560 --> 03:21.240
ค่อยดูอีกสักสองสามปีเถอะ

03:21.960 --> 03:24.320
รอให้การโฆษณา และบอกปากต่อปากสำเร็จ

03:24.400 --> 03:25.800
ยังมีร้านหนังสือเสาหวาอีก

03:25.880 --> 03:27.280
อะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว

03:27.360 --> 03:28.360
มันก็ไม่แน่หรอก

03:28.440 --> 03:31.240
หลายๆ ที่ก็ดี แค่ไม่มีคนไป

03:31.320 --> 03:33.200
ก็เป็นไปได้

03:33.720 --> 03:35.560
แต่ฉันเชื่อว่ามันจะดีขึ้น

03:36.320 --> 03:38.440
ที่จริงเซี่ยจือเหยาก็ลำบากเหมือนกัน

03:38.520 --> 03:39.600
พี่คิดดูนะ

03:39.680 --> 03:41.000
ชุมชนมีเรื่องอะไรก็มาหาเขา

03:41.080 --> 03:42.760
ชาวบ้านมีเรื่องก็มาหาเขา

03:43.280 --> 03:46.120
เรื่องส่วนตัวของเขา
เขาก็ต้องจัดการแก้ปัญหาเอง

03:46.640 --> 03:48.480
แต่เขาก็ดูร่าเริงแจ่มใสทุกวัน

03:48.560 --> 03:49.960
ไม่เห็นไปปรับทุกข์กับใคร

03:50.680 --> 03:52.720
ถ้าไม่รู้ก็คงคิดว่าชีวิตเขาสบายมาก

03:57.040 --> 03:58.440
เป็นอะไรเหรอ

03:58.520 --> 03:59.880
เธอดูเขาสิ

03:59.960 --> 04:01.960
ขยันทำงานสู้ชีวิตแค่ไหน

04:02.040 --> 04:02.960
แล้วดูเธอ

04:03.480 --> 04:04.760
เมื่อไหร่จะหางานทำสักที

04:04.840 --> 04:06.520
รออีกสักเดือนแล้วกัน

04:07.040 --> 04:07.880
รอฉันกลับไป

04:07.960 --> 04:09.720
ช่วยพ่อกับแม่ย้ายบ้าน

04:09.800 --> 04:11.480
แล้วฉันค่อยไปหางาน

04:11.560 --> 04:13.240
ยังจะกลับปักกิ่งอีก

04:14.680 --> 04:15.800
ไม่คิดจะมาเซี่ยงไฮ้เหรอ

04:16.399 --> 04:18.360
เคยคิดแล้ว แต่ก็ยังอยากอยู่ปักกิ่ง

04:20.880 --> 04:23.760
ที่จริงฉันคิดว่า เซี่ยงไฮ้ก็มีข้อดีของเซี่ยงไฮ้

04:23.840 --> 04:26.640
เธอดูเขตหวงผู่สิ โรงแรมห้าดาวกองกันอยู่

04:27.520 --> 04:30.120
และพี่เขยก็ยังมีอะพาร์ตเมนต์เก่าอยู่ที่นั่น

04:30.200 --> 04:32.040
คนเช่าใกล้จะหมดสัญญาแล้ว

04:32.120 --> 04:33.560
ถ้าเธอยอมมา

04:33.640 --> 04:35.320
เราเก็บกวาดให้เธออยู่ก็ได้

04:36.000 --> 04:38.760
พี่เขยเธอบอกแล้ว ขอแค่เธอจ่ายค่าส่วนกลาง
ค่าน้ำค่าไฟเอง

04:38.840 --> 04:40.440
บางที

04:40.520 --> 04:43.120
ช่วยดูแลหลิงตัง เล่นเป็นเพื่อนเขาหน่อยก็พอแล้ว

04:44.320 --> 04:45.960
พ่อกับแม่อยากให้ฉันไปล่ะสิ

04:46.480 --> 04:47.720
พวกพี่คุยกันแล้วสินะ

04:47.800 --> 04:48.680
ใช่

04:49.200 --> 04:51.240
เธอคิดดู ฉันกับพี่เขยเธออยู่เซี่ยงไฮ้

04:51.320 --> 04:53.480
มีเรื่องอะไร พวกเราก็ช่วยเหลือกันได้

04:55.800 --> 04:57.880
ความหวังดีของพี่กับพี่เขย ฉันรับไว้ด้วยใจ

04:57.960 --> 04:59.680
แต่ไม่รบกวนดีกว่า

05:00.400 --> 05:01.560
ฉันมีเป้าหมายอยู่แล้ว

05:02.440 --> 05:04.840
รุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยของฉันอยู่ที่ปักกิ่งคนหนึ่ง

05:04.920 --> 05:06.600
เป็นฝ่ายบุคคลของโรงแรมห้าดาว

05:06.680 --> 05:08.760
เขาอยากให้ฉันไปอยู่แผนกอบรมพนักงาน

05:11.080 --> 05:12.000
เธอว่า

05:12.080 --> 05:14.680
ถ้าเธอมีแฟนอยู่ปักกิ่งสักคน

05:14.760 --> 05:16.440
ฉันก็คงไม่เกลี้ยกล่อมเธอหรอก

05:17.000 --> 05:18.840
แต่ลองคิดดูสิ เธอมีอะไรที่ปักกิ่งเหรอ

05:20.160 --> 05:21.240
ไม่มีอะไร

05:21.320 --> 05:22.760
ฉันแค่ชินแล้ว

05:22.840 --> 05:24.960
ฉันว่าอยู่ที่นี่เธอก็ชินเหมือนกันนะ

05:28.240 --> 05:29.360
ฉันว่าแล้ว

05:29.880 --> 05:31.600
พี่มาที่นี่ก็เพื่อสั่งสอนฉัน

05:31.680 --> 05:33.240
แบบนี้เรียกว่าสั่งสอนเหรอ

05:33.320 --> 05:35.120
หรือไม่จริง

05:35.200 --> 05:36.520
ครอบครัวเราสี่คน

05:36.600 --> 05:38.360
ตั้งแต่เด็กแม่นั่งแท่นประธาน

05:38.440 --> 05:40.080
พ่อเป็นผู้จัดการใหญ่

05:40.160 --> 05:41.680
พี่เป็นผู้จัดการแผนก

05:41.760 --> 05:44.120
มีแค่ฉันเป็นพนักงานที่ถูกควบคุม ใช่ไหม

05:44.200 --> 05:45.600
ตอนนี้ท่านประธานเกษียณ

05:45.680 --> 05:46.720
พี่ขึ้นเป็นประธานแทน

05:46.800 --> 05:49.880
เรื่องเล็กใหญ่ในบ้าน ก็ต้องมาถามท่านประธาน

05:49.960 --> 05:50.800
ใช่ไหม

05:50.880 --> 05:53.600
พี่มาสั่งสอนฉัน มันก็สมเหตุสมผล

05:55.880 --> 06:00.120
ถ้าเอาตามที่เธอว่า
งั้นฉันก็คงเป็นเลขาที่คอยวิ่งเต้นให้ประธาน

06:00.720 --> 06:03.920
ส่วนเธอเห็นชัดๆ ว่าเป็นคุณหนูใหญ่
ที่แฝงตัวเข้ามาทำงานในบริษัท

06:04.000 --> 06:06.360
ทั้งเอาแต่ใจ ทั้งหัวแข็ง

06:06.440 --> 06:08.000
ทั้งประธาน ผู้จัดการใหญ่

06:08.080 --> 06:10.440
ทำอะไรเธอไม่ได้ ถึงขั้นแอบกลัวเธอด้วยซ้ำ

06:11.080 --> 06:12.720
เลยให้เลขาอย่างฉันวิ่งไปวิ่งมา

06:12.800 --> 06:14.400
ฉันเสียแรงเปล่าแถมยังโดนว่าอีก

06:14.920 --> 06:16.800
พ่อแม่เนี่ยนะกลัวฉัน

06:16.880 --> 06:19.280
ใช่สิ กลัวเธอ ต้องดูสีหน้าเธอ

06:20.040 --> 06:21.840
เข้าข้างเธอตั้งแต่เล็กจนโต

06:22.360 --> 06:25.440
บอกฉันเป็นพี่ อายุมากกว่า ต้องยอมให้เธอ

06:26.560 --> 06:27.960
พี่เคยยอมให้ฉันตอนไหนกัน

06:28.040 --> 06:29.720
ทำไมฉันต้องยอมให้เธอด้วย

06:29.800 --> 06:31.320
ฉันต้องยอมด้วยเหรอ

06:31.400 --> 06:32.360
เธอน่ะมันเด็กขี้แย

06:32.960 --> 06:35.400
- เด็กขี้แยเหรอ
- ใช่ เด็กขี้แย

06:35.480 --> 06:36.640
นี่ ตอนเราเด็กๆ นะ

06:36.720 --> 06:38.440
ไก่ตายเธอก็ร้องไห้

06:38.520 --> 06:40.480
กระต่ายตาย เธอก็ร้อง

06:40.560 --> 06:43.200
ยังมีตอนปลาทองตาย เธอก็ร้องไห้

06:43.280 --> 06:46.680
ตลกที่สุดคือตอนฉันเด็ดดอกเทียน
มาทาเล็บแค่ไม่กี่ดอก

06:46.760 --> 06:47.960
เธอก็ยังร้อง

06:48.040 --> 06:49.440
พอเธอร้อง พ่อแม่ก็ด่าฉัน

06:50.520 --> 06:52.320
ปลาทองน่ะเพราะพี่ให้อาหารมันเยอะ

06:52.400 --> 06:53.480
เลยกินจนท้องแตกตาย

06:53.560 --> 06:55.560
ส่วนกระต่าย พี่ให้มันกินผักกาดเขียว

06:55.640 --> 06:57.480
จนมันท้องเสียตาย

06:58.000 --> 06:59.680
ส่วนดอกเทียน พี่ไม่เหลือให้ฉันสักดอก

06:59.760 --> 07:01.000
พี่ยังน้อยใจอะไรอีก

07:01.080 --> 07:02.520
แม่เป็นคนให้อาหารกระต่ายจนตาย

07:02.600 --> 07:03.840
แล้วมาโทษฉัน

07:03.920 --> 07:06.400
ตั้งแต่เล็กจนโต ฉันบอกไปกี่ครั้งแล้ว

07:06.480 --> 07:08.080
พี่ก็ให้มันเหมือนกัน

07:08.160 --> 07:09.280
ดูเธอสิ…

07:10.000 --> 07:12.760
อย่าเอาแต่เป็นเหมือนพ่อสิ
วันๆ เอาแต่ “ดูเธอสิๆ”

07:12.840 --> 07:13.760
ฉันไม่ดู

07:16.200 --> 07:17.440
ฉันไม่ไปเซี่ยงไฮ้

07:17.520 --> 07:19.240
ทำไมไปเซี่ยงไฮ้ไม่ได้

07:19.760 --> 07:21.840
ที่นั่นฉันมีเส้นสายเยอะแยะ

07:21.920 --> 07:24.320
ก็เพราะพี่อยู่ที่นั่นฉันถึงไม่อยากไป

07:29.520 --> 07:31.560
ไม่ไปก็ดี ฉันก็ไม่อยากสนใจเหมือนกัน

07:35.480 --> 07:37.240
เวลาหมากัดกัน ขนเต็มปาก

07:37.320 --> 07:38.680
- ห้ามพูดตามยาย
- ห้ามพูดตามยาย

07:39.920 --> 07:40.920
กินไปเลย

07:54.840 --> 07:57.000
แม่ ที่ควรพูดหนูก็พูดไปหมดแล้ว

07:57.080 --> 07:58.840
เขาก็ยังอยากกลับปักกิ่งอยู่ดี

07:59.960 --> 08:02.200
โต้วนี่ชอบทำให้เป็นห่วงจริงๆ

08:02.280 --> 08:04.200
ตอนนี้แกพูด น้องก็ไม่ฟังแล้วเหรอ

08:04.280 --> 08:06.240
น้องเคยฟังหนูตั้งแต่เมื่อไหร่

08:06.320 --> 08:07.560
พี่รองเป็นอะไรเหรอคะ

08:07.640 --> 08:09.160
ไม่รู้ว่าเหมือนใคร

08:09.240 --> 08:10.080
ไม่มีอะไร

08:10.160 --> 08:11.560
เหมือนยายไงคะ

08:12.320 --> 08:13.400
แม่คะ

08:13.480 --> 08:15.880
ตอนนี้หลิงตังเหมือนแม่เข้าไปทุกวันแล้ว

08:15.960 --> 08:17.120
บอกว่าหนูกับโต้ว

08:17.200 --> 08:19.280
เป็นหมากัดกัน ขนเต็มปาก

08:20.760 --> 08:22.920
เพิ่งสองวันเอง พวกแกก็กัดกันอีกแล้วเหรอ

08:23.440 --> 08:25.000
หนูจะเถียงสู้เธอได้ยังไง

08:25.080 --> 08:26.600
ปากคอเราะรายขนาดนั้น

08:27.160 --> 08:28.720
บอกว่าแม่เป็นประธาน

08:29.400 --> 08:30.800
พ่อเป็นผู้จัดการ

08:30.880 --> 08:32.559
หนูเป็นหัวหน้าแผนก

08:32.640 --> 08:33.679
คอยคุมเธออยู่คนเดียว

08:34.440 --> 08:35.880
คุมเธอคนเดียวไม่ดีเหรอ

08:38.520 --> 08:39.640
คุณประธานคะ

08:39.720 --> 08:42.919
มีเรื่องหนึ่ง หนูคิดว่า ไม่ใช่ปัญหาใหญ่

08:43.000 --> 08:44.600
แต่ก็ต้องรายงานแม่หน่อย

08:44.680 --> 08:46.840
เล่นลิ้นเก่ง พูดมา เรื่องอะไร

08:46.920 --> 08:50.120
แม่จำผู้ชายในวิดีโอที่โต้วส่งให้แม่ได้ไหม

08:50.200 --> 08:51.920
เถ้าแก่เซี่ยอะไรนั่นน่ะ

08:53.040 --> 08:55.560
หนูรู้สึกว่า ยัยโต้วของเราน่าจะชอบเขาเข้าแล้ว

08:57.040 --> 08:58.040
จริงเหรอ

08:59.880 --> 09:01.000
แต่ว่า

09:01.080 --> 09:02.320
มันไกลไปหน่อยไหม

09:03.680 --> 09:07.200
แต่หนูดูยัยโต้ว
ไม่มีท่าทีว่าจะพัฒนาความสัมพันธ์นะ

09:07.720 --> 09:09.640
ยังจำแฟนเก่าเธอที่ชื่อเคอจีได้ไหม

09:10.280 --> 09:13.760
เขาจะให้เธอย้ายไปทำงานที่โรงแรมในซีอู่หวน

09:13.840 --> 09:15.200
เธอกลับเปลี่ยนคนซะงั้น

09:16.040 --> 09:17.120
เพราะงั้นแม่วางใจเถอะ

09:17.200 --> 09:20.360
ยัยโต้วน่ะ
จะไม่ไปที่ไหนเพราะผู้ชายคนหนึ่งหรอก

09:20.440 --> 09:22.760
และจะไม่อยู่ที่ไหนเพราะผู้ชายคนเดียว

09:24.040 --> 09:26.520
ตอนนี้ไม่รู้ว่านิสัยแบบนี้เป็นเรื่องดีหรือเปล่า

09:26.600 --> 09:28.960
นี่ก็ถึงวัยสร้างครอบครัวแล้ว

09:31.120 --> 09:32.200
- ไม่มีอะไร
- แม่คะ

09:32.280 --> 09:34.480
คือ…แม่คะ หนูมีเรื่องต้องจัดการ

09:34.560 --> 09:35.400
แค่นี้ก่อนนะคะ

09:35.480 --> 09:37.200
ได้ๆ งั้นลูกทำธุระก่อนเถอะ

09:37.280 --> 09:38.440
พ่อของลูกออกไปซื้อของแล้ว

09:38.520 --> 09:40.080
ตอนเที่ยงจะห่อเกี๊ยวให้เข่อซินกิน

09:40.920 --> 09:42.400
ค่ะ บ๊ายบาย

09:46.200 --> 09:48.040
ป้าคะ พี่รองเป็นอะไรเหรอคะ

09:48.120 --> 09:50.040
- ไม่เป็นไรนะ
- ไม่มีอะไรๆ

09:50.120 --> 09:51.840
เขาไปเที่ยวพักร้อนที่ยูนนานน่ะ

09:51.920 --> 09:54.600
ส่วนพี่ใหญ่เขาก็เลยพาลูกไปเที่ยว

09:54.680 --> 09:55.920
ดีจังเลย

09:56.440 --> 09:57.960
ตอนเด็กพี่ใหญ่กับพี่รอง

09:58.040 --> 09:59.960
อย่างกับประทัดเจอกับไฟ

10:00.040 --> 10:01.960
พอจุดก็ปะทุ

10:02.520 --> 10:03.600
ยังไปว่าคนอื่นอีก

10:03.680 --> 10:06.120
เธอก็เคยทะเลาะกับพี่รองของเธอ
เหมือนกันนั่นแหละ

10:07.040 --> 10:09.240
เด็กพวกนี้ พอแยกกันก็คิดถึง

10:09.320 --> 10:11.640
พอเจอกัน ไม่ถึงสามนาทีก็ทะเลาะกันแล้ว

10:12.280 --> 10:13.200
นั่นสิ

10:13.800 --> 10:16.880
ลูกสาวบ้านเราน่ะ อารมณ์ร้ายกันทั้งนั้น

10:17.960 --> 10:20.560
นี่ถ้าลูกในท้องของเข่อซิน เป็นผู้หญิงเหมือนกัน

10:20.640 --> 10:22.240
คงปวดหัวกว่าเดิมอีกแน่

10:22.760 --> 10:23.640
อย่าดีกว่าค่ะ

10:42.240 --> 10:43.680
เสี่ยวซุนไปรับของที่โกดัง

10:43.760 --> 10:45.600
วันนี้หูลู่จะมาทำการบ้านที่นี่

10:46.320 --> 10:48.160
หลิงตังไม่ได้ออกไปเที่ยวเหรอ

10:51.240 --> 10:52.200
ทำงานเหรอ

10:55.920 --> 10:57.160
ทำอะไรอยู่เหรอ

10:57.240 --> 10:58.800
เล่นหมากล้อมน่ะ

10:58.880 --> 11:00.160
- ฉันขอดูได้ไหม
- ได้สิ

11:05.800 --> 11:06.880
เถ้าแก่เซี่ยมาแล้วเหรอ

11:12.720 --> 11:13.960
- หงโต้ว
- คะ

11:14.040 --> 11:15.920
ส้มหมดแล้ว ต้องซื้อเพิ่มอีกสองโลครึ่ง

11:16.600 --> 11:17.840
- ฉันไปเอง
- สองโลครึ่งเหรอ

11:17.920 --> 11:19.280
มันหนักนะ ผมไปกับคุณเอง

11:20.240 --> 11:21.920
- คุณไม่ยุ่งเหรอ
- ไม่ยุ่ง

11:23.200 --> 11:24.080
น่าน่า กุญแจรถ

11:27.360 --> 11:29.400
เถ้าแก่เซี่ย รถอยู่ข้างใน

11:29.480 --> 11:30.760
รอผมแป๊บนะ

11:35.760 --> 11:36.920
สองโลครึ่ง

11:37.520 --> 11:38.600
หนักมาก

11:46.240 --> 11:47.080
ไปกัน

11:47.160 --> 11:48.000
ไป

12:00.320 --> 12:01.320
เป็นอะไรไป

12:01.960 --> 12:03.400
ทะเลาะกับพี่เหรอ

12:03.480 --> 12:04.720
ไม่ได้ทะเลาะ

12:04.800 --> 12:05.720
แค่ตกลงกันไม่ได้

12:06.240 --> 12:07.080
ตกลงกันเหรอ

12:07.600 --> 12:08.480
เรื่องอะไร

12:09.280 --> 12:11.920
พ่อแม่ฉันอยากให้ฉันไปทำงานที่เซี่ยงไฮ้มาตลอด

12:12.480 --> 12:15.600
พอพี่รู้ว่าฉันลาออก
เลยมาเกลี้ยกล่อมให้ฉันไปเซี่ยงไฮ้

12:17.520 --> 12:20.080
พ่อแม่คุณคงอยากให้พี่น้องช่วยเหลือกัน

12:20.160 --> 12:21.200
ใช่

12:21.280 --> 12:22.960
แต่ถ้าฉันไปเซี่ยงไฮ้

12:23.040 --> 12:24.920
จะไม่ใช่ช่วยเหลือกันแล้ว

12:25.000 --> 12:27.800
จะกลายเป็นพี่ช่วยฉันเพียงฝ่ายเดียว

12:27.880 --> 12:30.160
พี่ฉันจะมายุ่งทุกเรื่อง จัดการทุกอย่าง

12:30.240 --> 12:32.400
ฉันไม่กลายเป็นผีดูดเลือดพี่ฉันหรอกเหรอ

12:32.480 --> 12:34.480
ต่อให้พี่เขยเห็นด้วย

12:34.560 --> 12:36.520
แต่ญาติมากมายที่เซี่ยงไฮ้ของพี่เขย

12:37.040 --> 12:39.480
ถ้ารู้ว่าพี่เขยต้องดูแลน้องเมียด้วย

12:39.560 --> 12:42.560
งั้นพี่เขยต้องดูแลพวกลูกพี่ลูกน้องด้วยไหม

12:43.480 --> 12:45.920
คุณยังไม่แต่งงานเลย ทำไมคิดเยอะขนาดนี้ล่ะ

12:47.360 --> 12:49.000
ถึงจะไม่เคยเจอกับตัว

12:49.080 --> 12:50.920
แต่ก็เคยเห็นมาก่อน

12:52.680 --> 12:53.880
คุณกับพี่สาวคุณน่ะ

12:53.960 --> 12:56.480
เป็นเหมือนสามีภรรยาที่ทั้งรักทั้งเกลียด

12:56.560 --> 12:58.160
ทั้งๆ ที่เป็นห่วงอีกฝ่าย

12:58.240 --> 13:00.040
แต่ก็หยิ่งในศักดิ์ศรี ไม่ยอมคุยกันดีๆ

13:00.560 --> 13:02.080
ฉันคุยดีๆ แล้ว

13:02.160 --> 13:03.720
พี่เขานั่นแหละที่พิลึกคน

13:03.800 --> 13:05.280
คุณคิดดูนะ มาแล้วก็ไม่ตั้งใจเที่ยว

13:05.360 --> 13:07.400
ทำงานคุยโทรศัพท์ทั้งวัน

13:07.960 --> 13:09.520
ยุ่งอย่างกับอะไร

13:09.600 --> 13:11.600
พูดอะไรไปเธอก็ไม่สนใจ

13:11.680 --> 13:13.800
เธอยุ่งแบบนั้น ทำไมยังมาหาคุณอีกล่ะ

13:14.320 --> 13:15.360
มาสั่งสอนฉันไง

13:15.880 --> 13:17.600
งั้นโทรมาก็ได้นี่

13:21.240 --> 13:23.600
ผมหมายถึง ทำไมเธอถึงมาไกลขนาดนี้

13:23.680 --> 13:24.840
ทั้งแพ้ที่สูง

13:24.920 --> 13:27.200
ทั้งปวดหัวนอนไม่หลับ กลางคืนยังเลือดกำเดาไหล

13:29.800 --> 13:30.960
เลือดกำเดาไหล

13:31.920 --> 13:33.200
คุณฟังใครพูดมา

13:33.280 --> 13:34.600
เจ้าของโฮมสเตย์

13:34.680 --> 13:37.920
ทีแรกผมโทรหาเขา อยากให้เขาช่วยดูแลพี่หงหมี่

13:38.000 --> 13:39.160
เขาบอกผมว่า

13:39.240 --> 13:42.480
กลางดึกพี่หงหมี่โทรมาถามที่ฟร้อนท์
ว่ามียาแก้ปวดไหม

13:42.560 --> 13:45.280
ทำความสะอาดตอนเช้า
เห็นเลือดเปื้อนอยู่บนปลอกหมอน

13:46.800 --> 13:49.200
คุณน่ะ อย่ามองแค่ภายนอก ต้องมองให้ลึกหน่อย

13:49.280 --> 13:51.040
พี่เขารู้ว่าคุณลาออก เลยเป็นห่วง

13:51.120 --> 13:53.280
อยากมาดูให้เห็นกับตา ว่าคุณสบายดีไหม

15:05.080 --> 15:06.280
นี่คือพิกัดเหรอ

15:06.360 --> 15:07.200
(โมโนโคเมติก อิมเพรสชัน)

15:07.280 --> 15:08.720
ไม่เลว ความรู้กว้างขวางนี่

15:08.800 --> 15:10.280
รู้ด้วยว่าเป็นพิกัด

15:12.480 --> 15:13.600
ให้พี่

15:14.280 --> 15:15.320
ชาหงจิ่งเทียน

15:15.400 --> 15:17.040
ช่วยเพิ่มภูมิคุ้มกัน

15:17.120 --> 15:18.680
คุณยายในหมู่บ้านเป็นคนทำ

15:19.200 --> 15:20.240
ให้พี่ทั้งกระปุกเลย

15:23.600 --> 15:24.640
ฉันเช็ดแล้ว

15:24.720 --> 15:25.560
มันไม่สกปรก

15:25.640 --> 15:26.480
แค่สีลอกเอง

15:26.560 --> 15:28.800
ในนี้เป็นของดีเชียวนะ

15:28.880 --> 15:30.000
ไม่ใช่ถูกๆ

15:30.520 --> 15:32.960
พี่ค่อยๆ ดื่ม ดีต่อสุขภาพ

15:34.440 --> 15:35.400
เยอะจัง

15:36.440 --> 15:38.120
แล้วก็แก้วนี่ ฉันเพิ่งซื้อมา

15:38.200 --> 15:39.040
ของใหม่

15:39.920 --> 15:41.520
ที่นี่น่ะ อากาศแห้ง

15:42.160 --> 15:43.080
ดื่มน้ำเยอะๆ

15:43.840 --> 15:45.280
ตั้งใจทำงาน โอเค

15:45.360 --> 15:47.480
- ฉันไปทำงานล่ะ
- โอเค

16:08.960 --> 16:10.280
หอมจังเลย

16:10.800 --> 16:12.760
ใส่กุหลาบเหรอคะ ใช่

16:14.840 --> 16:16.160
ดองเยอะขนาดนี้เชียว

16:16.240 --> 16:18.560
ไม่เยอะหรอก แบ่งแจกทุกบ้านก็หมดแล้ว

16:18.640 --> 16:19.480
ลอกชิมดูสิ

16:19.560 --> 16:21.560
เดี๋ยวฉันไปเอาขวดมาให้นะ

16:22.680 --> 16:24.080
ชิมดู อร่อยไหม

16:30.400 --> 16:31.640
มีกลิ่นกุหลาบจริงด้วย

16:31.720 --> 16:32.640
คุณลองสิ

16:32.720 --> 16:33.720
คุณลองจิบอีกที

16:44.080 --> 16:46.680
คืนนี้ตอนชวนพี่สาวคุณมาทานข้าว
ให้เธอลองชิมดูด้วย

16:47.960 --> 16:50.720
คุณรู้ไหม ฉันพบว่า หลังจากฉันมาที่นี่

16:51.240 --> 16:52.600
ไม่ว่าจะไปบ้านใคร

16:52.680 --> 16:55.160
ก็ไม่มีใครให้ฉันกลับมือเปล่า

16:55.720 --> 16:56.600
คุณไม่ต้องห่วง

16:56.680 --> 16:57.920
ตอนคุณกลับ

16:58.000 --> 16:59.640
ผมก็จะไม่ให้คุณกลับไปมือเปล่า

17:01.240 --> 17:03.320
คุณเตรียมอะไรไว้ให้ฉันเหรอ

17:04.440 --> 17:06.119
คุณอยากได้อะไร บอกมาได้เลย

17:07.200 --> 17:08.280
อะไรก็ได้เหรอ

17:11.000 --> 17:12.040
เงินไม่ได้นะ

17:14.359 --> 17:15.280
ไม่ต้องห่วง

17:15.800 --> 17:17.960
ฉันจะเอาแค่สิ่งที่คุณมี

17:26.119 --> 17:27.200
- มาแล้ว
- มาครับมา

17:27.720 --> 17:28.880
- ผมช่วยกรอก
- มา

17:28.960 --> 17:29.920
ใช้อันนี้เหรอคะ

17:30.480 --> 17:31.960
ใช่ อันไหนก็ได้จ้ะ

17:41.240 --> 17:42.160
เด็กๆ เลิกเล่นได้แล้ว

17:42.240 --> 17:43.600
ไปล้างมือเตรียมกินข้าว

17:43.680 --> 17:44.960
ไปกันเถอะหลิงตัง

17:49.800 --> 17:51.200
สวี่หงโต้ว

17:51.280 --> 17:53.480
ช่วยดูหน่อย มีอะไรอยู่ที่คอผม

17:53.560 --> 17:54.400
อย่าขยับ

17:54.480 --> 17:55.320
ผึ้งน่ะ

17:55.400 --> 17:56.320
คุณไล่มันไปเร็ว

17:59.200 --> 18:00.040
ไปแล้วเหรอ

18:01.040 --> 18:03.000
อย่าจับ โดนต่อยหรือเปล่า ฉันดูหน่อย

18:03.080 --> 18:03.960
ไม่หรอกมั้ง

18:04.040 --> 18:05.080
ไม่หรอก

18:12.680 --> 18:13.960
กินข้าวกัน กินข้าว

18:14.560 --> 18:15.400
ไป

18:22.840 --> 18:24.040
พี่หงหมี่ครับ

18:24.120 --> 18:26.040
นี่คือเหล้ากุหลาบ
ที่อาคนหนึ่งในหมู่บ้านเราดองเอง

18:26.120 --> 18:27.040
พี่ลองชิมดู

18:27.840 --> 18:29.240
ที่บ้านของพวกเขา

18:29.880 --> 18:31.680
มีถังใหญ่ขนาดนี้ ดองไว้หลายถังเลย

18:31.760 --> 18:32.920
- ชิมดูสิ
- ใช่ครับ

18:33.000 --> 18:35.760
ถ้าในหมู่บ้านมีคนแต่งงาน
ก็ต้องเตรียมเอาไว้ก่อน

18:36.800 --> 18:37.680
ได้

18:38.240 --> 18:40.680
แก้วนี้ ถือซะว่าเลี้ยงส่งฉันแล้วกัน

18:40.760 --> 18:42.720
พรุ่งนี้เช้าฉันก็จะกลับแล้ว

18:43.240 --> 18:44.640
พี่กลับวันมะรืนไม่ใช่เหรอ

18:45.760 --> 18:48.120
กะทันหันน่ะ ต้องไปดูงานที่ปักกิ่ง

18:48.200 --> 18:50.080
มะรืนค่อยกลับเซี่ยงไฮ้

18:50.640 --> 18:51.960
พาหลิงตังไปด้วยเหรอ

18:52.920 --> 18:53.800
พรุ่งนี้ผู้ช่วยก็ไปด้วย

18:54.720 --> 18:57.640
พรุ่งนี้ฉันกะว่าจะพาพวกพี่
ไปเที่ยวที่เมืองเก่าสักหน่อย

18:58.360 --> 18:59.240
ไม่ต้องหรอก

18:59.320 --> 19:02.080
ยังไงครั้งนี้ก็ไม่ได้ตั้งใจมาเที่ยว

19:02.160 --> 19:04.040
มาเพื่อสั่งสอนเธอโดยเฉพาะ

19:06.920 --> 19:08.600
ขอบคุณที่คุณต้อนรับอย่างดี

19:09.120 --> 19:10.160
สองวันนี้รบกวนแล้วนะ

19:10.240 --> 19:11.480
ไม่รบกวนครับ

19:11.560 --> 19:13.360
อยากให้พี่อยู่ต่ออีกหน่อยด้วยซ้ำ

19:13.440 --> 19:14.640
ไม่ได้พูดเพราะเกรงใจนะครับ

19:15.240 --> 19:16.440
- มา
- พี่ อย่าดื่มเยอะนะ

19:16.520 --> 19:17.640
พรุ่งนี้ต้องไปดูงาน

19:23.840 --> 19:24.800
อร่อยล่ะสิ

19:26.440 --> 19:30.520
นี่คือ กุหลาบจากสวนกุหลาบที่ขับรถผ่าน
แล้วพี่บอกว่าขี้เหร่มากนั่น

19:31.560 --> 19:33.080
- ฉันพูดเหรอ
- พี่พูด

19:33.160 --> 19:34.160
พี่พูดตอนขับรถผ่าน

19:35.400 --> 19:37.120
พี่อย่ามาทำเป็นลืม

19:37.200 --> 19:38.960
เถ้าแก่เซี่ยก็ได้ยิน ใช่ไหม

19:41.680 --> 19:43.880
ผมไม่ได้ยิน ตอนนั้นผมขับรถอยู่

19:48.000 --> 19:49.280
เถ้าแก่เซี่ย มา

19:51.120 --> 19:52.840
- กิจการรุ่งเรือง
- ขอบคุณครับ

19:54.240 --> 19:55.080
น้าหงหมี่คะ

19:55.160 --> 19:57.680
เมื่อไหร่น้าจะพาหลิงตังมาเที่ยวอีก

19:59.080 --> 20:01.200
พวกเราน่าจะไม่ได้มาอีกแล้ว

20:01.280 --> 20:03.000
เพราะพวกเรามาเที่ยวที่นี่

20:03.080 --> 20:05.640
ครั้งหน้าก็จะไปเที่ยวที่อื่นแล้ว

20:06.160 --> 20:08.560
แล้วเราไม่มาเยี่ยมคุณน้าเหรอคะ

20:10.880 --> 20:13.760
คุณน้าก็มาเที่ยวเหมือนกัน

20:18.440 --> 20:19.680
ไม่เป็นไร

20:19.760 --> 20:20.600
ต่อไปพวกหนู

20:20.680 --> 20:23.040
ก็โทรศัพท์วิดีโอคอลเห็นหน้ากันได้

20:24.840 --> 20:26.640
ใช่ โทรศัพท์เอา

20:34.880 --> 20:36.080
กินข้าวๆ

20:56.720 --> 20:57.640
พี่

20:57.720 --> 20:59.360
ดื่มน้ำผึ้งหน่อยนะ

20:59.880 --> 21:01.520
ถึงสุราข้าวจะแอลกอฮอล์ต่ำ แต่ก็เป็นเหล้า

21:01.600 --> 21:03.000
พรุ่งนี้ยังต้องไปดูงานอีก

21:06.200 --> 21:07.800
เธอจะไปเซี่ยงไฮ้ไหม

21:11.320 --> 21:12.720
พี่ดื่มก่อน โอเคไหม

21:13.600 --> 21:14.840
จะไปไหม

21:17.880 --> 21:18.720
ฉัน…

21:19.720 --> 21:22.160
ถ้าว่างฉันจะไปเยี่ยมพวกพี่ โอเคไหม

21:24.680 --> 21:25.640
รู้แล้ว

21:26.600 --> 21:28.080
เธอเกลียดฉัน

21:31.280 --> 21:32.160
ไม่ได้เกลียด

21:32.240 --> 21:33.960
เธอน่ะเกลียดฉัน

21:35.840 --> 21:38.360
รู้ว่าฉันอยู่ที่นั่น ก็เลยไม่ไป

21:44.080 --> 21:46.200
คำนี้พี่จำได้ดีเชียวนะ

21:48.120 --> 21:49.080
ฉันผิดเอง

21:50.560 --> 21:51.880
ฉันไม่ควรพูดแบบนั้น

21:52.920 --> 21:54.640
แล้วพี่รู้ไหมว่าฉันหมายความว่าไง

21:55.160 --> 21:56.880
ฉันไม่อยากรบกวนพวกพี่

21:57.880 --> 22:00.480
เธอไม่อยากรบกวนพวกฉัน

22:00.560 --> 22:03.160
งั้นเธอช่วยใช้ชีวิตดีๆ หน่อยได้ไหม

22:03.840 --> 22:06.400
เธอลาออกโดยไม่บอกคนที่บ้าน

22:08.600 --> 22:10.640
ตอนนี้ก็ไม่บอกอะไรกับฉันเลย

22:11.760 --> 22:14.200
ฉันได้รู้การใช้ชีวิตของเธอ

22:14.720 --> 22:17.680
จากโมเมนต์วีแชทหรือไม่ก็เพื่อนเธอเท่านั้น

22:20.680 --> 22:22.360
ฉันคิดถึงตอนเด็ก

22:22.440 --> 22:24.320
ที่เธอเดินตามก้นฉันต้อยๆ จริงๆ

22:24.400 --> 22:26.600
ยัยหงโต้วตัวน้อย

22:26.680 --> 22:27.680
เดินตามฉันเตาะแตะ

22:36.000 --> 22:37.960
ทำฉันโมโหแทบตาย

22:38.040 --> 22:39.120
พี่เมาแล้วบ้าเหรอ

22:39.200 --> 22:40.640
ลงไม้ลงมือด้วยพี่เนี่ย

22:40.720 --> 22:42.320
- ฉันจะ…
- คนขี้เมา

22:42.400 --> 22:43.480
- ตีเธอเลย
- จะมาตีฉันทำไม

22:43.560 --> 22:44.560
พี่ตีอีกฉันจะเอาคืนแล้วนะ

22:44.640 --> 22:45.600
- ตีเธอเลย
- ฉันเอาคืนนะ

22:45.680 --> 22:47.720
พี่เขาเมาขนาดนั้นแล้ว คุณยังนั่งให้เขาตีอีก

22:47.800 --> 22:49.160
รีบหนีสิ

22:49.240 --> 22:50.520
ฉันจะฟ้องพ่อกับแม่

22:50.600 --> 22:51.920
ว่าพี่เมาแล้วตีคนอื่น

22:52.800 --> 22:54.600
ฉันจะบอกแม่ว่า

22:54.680 --> 22:56.080
ตอนเธออยู่มัธยมต้น
ใช้ขวดเหล้าเดตกันในวัยเรียน

22:56.800 --> 22:58.800
ฉันใช้ขวดเหล้าเดตตอนวัยเรียนตั้งแต่เมื่อไหร่

22:58.880 --> 22:59.840
ก็…

23:00.560 --> 23:02.840
พวกคุณหมายถึงสอดจดหมายในขวดแก้วเหรอ

23:03.400 --> 23:04.240
พวกเธอ

23:04.760 --> 23:06.000
บอกเลยนะ

23:06.080 --> 23:07.600
อย่าถลำลึก…เกินไป

23:18.800 --> 23:19.800
ไม่เป็นไร

23:26.400 --> 23:27.600
นี่คือด้านหลังค่ะ

23:28.480 --> 23:30.120
ส่วนหลักของอาคารก็สร้างเสร็จแล้ว

23:30.200 --> 23:31.440
มีทั้งหมดแปดห้อง

23:31.520 --> 23:33.720
ห้องที่เล็กสุด มีขนาด 40 กว่าตารางเมตร

23:33.800 --> 23:35.280
มา ดูทางนี้ค่ะ

23:35.360 --> 23:36.840
ชั้นบนมีห้องชุดสี่ห้อง

23:36.920 --> 23:38.240
วิวดีมากเลยล่ะค่ะ

23:39.120 --> 23:41.920
จุดยืนของเถ้าแก่
คือต้องการสร้างเป็นบูติคโฮมสเตย์

23:42.000 --> 23:43.520
- ฟังดูดีเลยทีเดียว
- ใช่

23:44.040 --> 23:45.600
ใช่ค่ะ เถ้าแก่บอกแล้วว่า

23:45.680 --> 23:47.680
การออกแบบตัวอาคารกับภายในของที่นี่

23:47.760 --> 23:48.840
ได้ออกแบบมาพร้อมกัน

23:48.920 --> 23:50.240
ถ้าพวกคุณต้องการ

23:50.320 --> 23:52.880
เขาเอาแบบตกแต่งภายในให้พวกคุณดูได้ค่ะ

23:53.480 --> 23:55.560
- ขอดูอีกหน่อยนะครับ
- ตามสบายเลยค่ะ

23:55.640 --> 24:00.320
(นำเกียรติยศมาสู่บรรพบุรุษ
และขยันหมั่นเพียรเพื่ออนาคต)

24:09.560 --> 24:10.800
ขออีกแก้วสิ

24:10.880 --> 24:12.240
เสี่ยวหวง

24:12.320 --> 24:13.680
นี่มันความเข้มสามเท่าเชียวนะ

24:13.760 --> 24:14.840
คุณจะดื่มอีกไม่ได้

24:14.920 --> 24:16.720
เดี๋ยวคืนนี้นอนไม่หลับเอา

24:16.800 --> 24:18.840
คุณดูพลังงานที่ฉันเสียไปตอนกลางวันสิ

24:18.920 --> 24:20.760
ต่อให้คุณโยนหมอนเข้าไปในเล้าหมูให้ฉัน

24:20.840 --> 24:22.960
ฉันก็จะ…หลับได้ทันที

24:24.600 --> 24:27.160
มีน้ำข้าวบาร์เลย์สกัดเย็นอยู่
เปลี่ยนรสชาติหน่อยไหม

24:28.080 --> 24:29.240
ก็ได้

24:31.600 --> 24:33.520
ใช่เน็ตไอดอลคนนั้นไหม

24:44.240 --> 24:45.240
เป็นอะไรเหรอ

24:45.920 --> 24:47.280
มีคนแอบถ่ายน่ะ

24:54.360 --> 24:55.880
พวกคุณมาจากที่ไหนกันคะ

24:55.960 --> 24:57.800
พวกเรามาจากเซี่ยงไฮ้ค่ะ

24:58.320 --> 24:59.440
เซี่ยงไฮ้

25:00.520 --> 25:02.840
ทำไมถึงเลือกมาเที่ยวที่นี่ล่ะคะ

25:03.440 --> 25:05.560
พวกเราได้เห็นวิดีโอโปรโมทของพวกคุณ

25:05.640 --> 25:07.760
คิดไม่ถึงว่า ตัวจริงพวกคุณดูดีกว่าในวิดีโออีก

25:07.840 --> 25:09.800
- วิดีโอโปรโมทเหรอคะ
- ใช่ค่ะ

25:12.760 --> 25:14.400
แล้วพวกคุณคิดว่าที่นี่เป็นไงบ้างคะ

25:14.480 --> 25:16.560
ดีมากค่ะ พวกเราเพิ่งมาถึงตอนเช้าเองค่ะ

25:16.640 --> 25:18.520
พวกเราอยากลองไปตามหา

25:18.600 --> 25:20.480
- สถานที่สวยๆ ที่อยู่ในวิดีโอค่ะ
- ใช่ค่ะ

25:20.560 --> 25:22.160
- ฉันรู้จักพอดีเลยค่ะ
- คุณรู้จักเหรอ

25:22.240 --> 25:23.320
- ฉันแนะนำพวกคุณได้นะ
- ใช่สิ

25:23.400 --> 25:24.760
- ขอเพิ่มเพื่อนวีแชตได้ไหมคะ
- มาค่ะ

25:24.840 --> 25:25.800
- ไม่มีปัญหา
- ดีจัง

25:25.880 --> 25:27.640
- พวกเราไปก่อนนะคะ
- บ๊ายบาย

25:41.120 --> 25:43.240
คุณเป็นโรคกลัวกล้องหรือเปล่า

25:45.840 --> 25:47.920
เหมือนจะมีนิดหน่อย

25:50.560 --> 25:53.280
คนหน้าตาดีแบบคุณ ที่โดนแอบถ่ายอยู่บ่อยๆ

25:53.360 --> 25:54.280
คงรำคาญมากเลยสินะ

25:56.120 --> 25:57.120
ฉันสวยเหรอ

26:00.080 --> 26:02.320
งั้นคุณบอกซิว่า ฉันสวยตรงไหน

26:03.800 --> 26:04.880
ความสวยของคุณ

26:04.960 --> 26:08.080
เป็นแบบถ่อมตัว สงบเสงี่ยม

26:08.160 --> 26:09.880
สวย แต่ไม่รู้ตัว

26:11.240 --> 26:13.400
- ฟังแล้วรู้สึกดีจัง
- ได้ใจ

26:13.480 --> 26:15.040
เอาละ ฉันไปแล้วนะ กลับสภาชุมชน

26:15.640 --> 26:16.480
จริงสิ

26:16.560 --> 26:18.080
ฉันเตรียมน้ำข้าวบาร์เลย์ไว้ให้แล้ว

26:18.160 --> 26:19.000
ขอบคุณนะ

26:19.680 --> 26:21.520
พรุ่งนี้อย่าลืมมาลองชิมให้ฉันล่ะ

26:22.080 --> 26:24.000
ลองยาพิษ คุณเรียกเซี่ยเซี่ยดีกว่า

26:24.080 --> 26:25.160
ไปล่ะ บ๊ายบาย

26:25.240 --> 26:26.080
ไปแล้วนะ

26:37.800 --> 26:38.800
ไปเมื่อตอนเช้าเหรอ

26:39.320 --> 26:41.000
พี่หงหมี่กับพี่หงโต้วไม่เหมือนกันเลย

26:41.080 --> 26:42.120
นายก็เจอแล้วเหรอ

26:42.200 --> 26:43.520
เธอมาที่โรงแกะสลักน่ะ

26:43.600 --> 26:47.880
ภาพไม้แกะสลักฝีมือครูผม
ที่แขวนบนผนังตะวันออกมาสองปีนั่น

26:47.960 --> 26:50.120
สมบัติประจำร้านที่ใครถามก็บอกว่าแพง
ถูกเธอซื้อไปแล้ว

26:51.480 --> 26:52.560
พอผมเห็นที่อยู่รับของ

26:52.640 --> 26:54.920
เขียนชื่อเอาไว้ว่า สวี่หงหมี่

26:55.520 --> 26:57.560
ผมเลยถามเธอว่า ใช่พี่สาวพี่หงโต้วหรือเปล่า

26:58.360 --> 26:59.440
เธอบอกว่าใช่

27:00.080 --> 27:02.800
งั้นนายรีบบอกเสี่ยวหลาน
ให้เอาลงจากร้านออนไลน์

27:02.880 --> 27:04.160
ไม่ต้องห่วง

27:04.680 --> 27:05.960
ผมบอกตั้งแต่ซื้อแล้ว

27:07.320 --> 27:08.480
(เบอร์ที่ไม่รู้จัก)

27:12.720 --> 27:13.960
ฮัลโหล สวัสดีค่ะ ใครคะ

27:15.960 --> 27:17.800
ใช่ค่ะ ที่นี่บ้านโหย่วเฟิงค่ะ

27:17.880 --> 27:19.040
มีให้เช่าระยะสั้นค่ะ

27:20.320 --> 27:21.960
ลูกค้าเป็นคู่รักหรือคนเดียวคะ

27:22.480 --> 27:23.320
ขอบคุณครับแม่

27:24.120 --> 27:25.120
ผู้หญิงท่านหนึ่งนะคะ

27:25.200 --> 27:26.600
ประมาณวันไหนคะ

27:27.680 --> 27:29.720
โอเค เดี๋ยวจองให้นะคะ รอสักครู่

27:30.320 --> 27:31.920
ตอนแรก พวกเขาไม่ให้ผมร้องเพลงของผม

27:32.000 --> 27:33.400
ให้ร้องเพลงของพวกเขาแทน

27:33.480 --> 27:35.320
ผมบอกว่า “เดี๋ยวก่อนๆ”

27:35.400 --> 27:38.000
“คุณลองฟังเพลงของผมก่อน
ถ้าไม่เพราะ ผมค่อยร้องเพลงของพวกคุณ”

27:38.080 --> 27:39.520
จากนั้นผมก็ร้อง

27:39.600 --> 27:40.520
ผู้รับผิดชอบเลยบอกว่า

27:40.600 --> 27:43.240
“พอแล้วๆ อาจารย์หู ไม่ต้องร้องแล้ว”
“พวกเรารู้แล้ว”

27:43.320 --> 27:44.680
แล้วสรุปได้ร้องไหม

27:45.760 --> 27:47.640
ไม่ครับ ร้องเพลงพวกเขาเหมือนเดิม

27:47.720 --> 27:49.000
ผู้ชมไม่มีวาสนาได้ฟังแล้ว

27:49.080 --> 27:50.520
สองหมื่น

27:50.600 --> 27:51.680
ผ่อง

27:51.760 --> 27:52.920
โทษทีนะ

27:53.640 --> 27:55.080
ย่าคะ ใกล้ครบคู่ยังคะ

27:55.160 --> 27:57.760
ยังเลย ยังจับคู่ไม่ได้เลย

27:58.960 --> 27:59.800
ผ่อง

28:02.560 --> 28:03.440
สามหมื่น

28:05.240 --> 28:06.560
- อย่าแอบดูสิ
- ไผ่สาม

28:06.640 --> 28:07.760
ผมจะทิ้งไพ่ให้คุณ

28:11.440 --> 28:12.400
ขอบคุณ ไม่ต้องจริงๆ

28:12.480 --> 28:14.800
ฉันคลำเอง ตาที่แล้วเพิ่งชนะไป

28:14.880 --> 28:15.920
ไม่เลวนี่หงโต้ว

28:16.000 --> 28:17.480
มือขึ้นจริงๆ

28:18.320 --> 28:20.520
- มา
- เดี๋ยวสิ คุณชนะได้ยังไง

28:20.600 --> 28:21.920
ชนะแล้วจะทำไม

28:22.520 --> 28:23.360
อาเหยา

28:24.480 --> 28:25.960
- น้าเฟิ่ง ในห้องครับ
- เล่นไพ่นกกระจอกเหรอ

28:26.040 --> 28:27.800
- มาๆ เอาผักมาให้
- สวัสดีครับอาเฟิ่ง

28:28.400 --> 28:29.520
- ตอนบ่ายไปที่สวนมา
- ขอบคุณครับ

28:30.120 --> 28:31.200
เยอะขนาดนี้เชียว

28:31.280 --> 28:32.960
- ขอบคุณมากครับ
- สดมากเลยล่ะ

28:33.040 --> 28:34.080
- ไม่ต้องๆ
- นั่งที่ผมครับ

28:34.160 --> 28:35.640
ไม่นั่ง ไม่เล่นๆ

28:35.720 --> 28:36.960
เดี๋ยวน้าไปนั่งข้างๆ ย่าเซี่ย

28:37.040 --> 28:38.600
น้าเฟิ่งเล่นเถอะครับ อย่าให้เขาเล่นเลย

28:38.680 --> 28:40.760
เขาดวงซวยมาก

28:40.840 --> 28:42.320
ฉันอ่อนให้พวกนายเถอะ

28:42.840 --> 28:45.120
เอางี้ เล่นกันไปนะครับ

28:45.200 --> 28:46.800
เดี๋ยวผมไปชงชาเก๋ากี๊มาให้

28:46.880 --> 28:47.720
หงโต้ว โอเคไหม

28:48.360 --> 28:50.480
ชาผูเอ่อร์ที่ท่านหม่าทิ้งไว้ครั้งก่อนล่ะ

28:50.560 --> 28:52.400
ดึกขนาดนี้จะดื่มชาผูเอ๋อร์อะไรอีก

28:52.480 --> 28:54.520
- เก๋ากี๊นี่แหละ
- แล้วถามทำไม

28:55.280 --> 28:56.120
เล่นไปเถอะ

29:02.800 --> 29:03.640
อย่าลงตัวนี้

29:03.720 --> 29:04.840
เอาตัวนี้ๆ

29:04.920 --> 29:06.680
ตัวนี้เหรอ เป็นไพ่หนึ่งเชือกนะ

29:06.760 --> 29:07.880
ตอนนี้บนโต๊ะไม่มี

29:07.960 --> 29:09.600
แล้วถ้าเกิดฝั่งนั้นเขามีกันล่ะ

29:10.360 --> 29:12.360
สองท่าน ประชุมกันเหรอ

29:13.080 --> 29:14.120
งั้นตัวนี้นะ

29:14.880 --> 29:16.800
- เจ็ดเหรียญ
- เอา

29:19.760 --> 29:21.160
กากแล้วยังอยากเล่น

29:21.240 --> 29:22.320
อย่าสั่งมั่วซั่วได้ไหม

29:22.400 --> 29:23.760
- เหม็นกลิ่นความซวย
- จริงๆ เลย

29:23.840 --> 29:25.760
- เดี๋ยวครับน้าเฟิ่ง
- ไม่ต่อให้กันเลย

29:25.840 --> 29:27.600
เกินไปนะครับเนี่ย

29:27.680 --> 29:28.520
สี่หมื่นนะ

29:28.600 --> 29:29.520
น็อค

29:31.400 --> 29:32.800
คุณย่าครับ…

29:33.320 --> 29:35.200
ชนะแต้มน้อยก็ชนะเหรอนี่

29:35.280 --> 29:38.040
ชนะแต้มน้อยก็ดีกว่าไม่ชนะ

29:38.120 --> 29:40.560
จะครบอยู่แล้วเชียว

29:41.320 --> 29:43.080
เพราะพวกคุณสองคนเอาแต่ซุบซิบกันอยู่นั่น

29:43.160 --> 29:44.280
ซุบซิบซะผม…

29:44.360 --> 29:45.200
ซวยเลย

29:48.960 --> 29:50.720
เฮ้อ ไพ่ดีขนาดนี้

30:38.640 --> 30:41.440
ครั้งนี้ท่านหม่าจะอยู่นานแค่ไหนคะ

30:42.600 --> 30:43.800
พรุ่งนี้ตอนกลางวัน

30:44.320 --> 30:45.840
จะไปพบพวกปรมาจารย์ชาสักหน่อย

30:45.920 --> 30:47.080
ตอนเย็นก็กลับปักกิ่งแล้ว

30:48.080 --> 30:49.200
มาหรือยัง มาหรือยัง

30:49.280 --> 30:50.680
มาหรือยัง

30:53.600 --> 30:55.680
ทำไมกินกันแล้วล่ะครับ

30:55.760 --> 30:58.400
นี่เตรียมไว้ให้เพื่อนบ้านสาวสวยคนใหม่นะ

30:58.480 --> 31:01.160
พวกคุณกินแบบนี้
เปลือกถั่วเปลือกทานตะวันเต็มโต๊ะไปหมด

31:01.240 --> 31:03.520
เธอเห็นเข้า จะคิดว่าเราไม่ให้เกียรตินะครับ

31:03.600 --> 31:05.360
สุขุมหน่อย

31:05.440 --> 31:08.120
ไม่ใช่พอได้ยินคำว่าสาวสวย ก็ทำเป็นตื่นเต้นแบบนั้น

31:08.200 --> 31:10.000
อะไรคือทำเป็นตื่นเต้น

31:10.080 --> 31:11.600
ผมตื่นเต้นจริงๆ นะครับ

31:11.680 --> 31:13.560
ผมดีใจที่สุดเลย

31:14.360 --> 31:17.320
ถ้าเกิดว่าเพื่อนบ้านสาวสวยคนนี้
ตกหลุมรักผมเข้า

31:17.400 --> 31:20.840
มันก็คงเป็น… ความรักอันหวานแหววเลยนะครับ

31:22.600 --> 31:24.640
ชาดีขนาดนี้ จะอ้วกก็เสียดาย

31:25.240 --> 31:27.280
อ้วกสิๆ อ้วกออกมาสิ อ้วกเลย

31:27.360 --> 31:28.600
จะบอกให้นะ เหล่าหม่า

31:28.680 --> 31:30.040
ตั้งแต่คุณเริ่มทำธุรกิจ

31:30.120 --> 31:32.320
ออร่าเซียนของคุณก็ไม่เหลือเลย

31:32.400 --> 31:34.680
คำพูดก็ไม่ลึกซึ้งเหมือนก่อน

31:34.760 --> 31:35.720
รีบเตรียมตัวเลย

31:35.800 --> 31:37.800
อีกเดี๋ยวคุณต้องแสดงศิลปะชงชา
ให้เพื่อนบ้านสาวสวยดูนะ

31:37.880 --> 31:38.720
ถุย

31:39.760 --> 31:41.760
- หงโต้ว มาๆ
- ทำอะไร

31:41.840 --> 31:43.040
ถือไว้ๆ

31:43.120 --> 31:44.440
เคยเห็นอันนี้ใช่ไหม

31:44.520 --> 31:46.600
อีกเดี๋ยว พอผมร้องถึง…

31:46.680 --> 31:50.440
“พอได้เจอเธอ ก็เหมือนป่าไผ่ได้เจอฤดูร้อน”

31:51.080 --> 31:53.160
“เหมือนนกได้เจอคลื่นทะเล”

31:53.240 --> 31:54.080
- “ทะเลทราย…”
- คุณก็เล่นด้วย

31:54.160 --> 31:55.600
ใช่ๆ แบบนี้แหละๆ

31:55.680 --> 31:56.800
ถูกต้องๆ

31:56.880 --> 31:59.160
ฟังฉัน ทางที่ดีนายไปคุกเข่าเล่นหน้าประตู

31:59.240 --> 32:00.400
ได้ผลที่สุด

32:00.480 --> 32:01.920
คุณน่ารำคาญไปไหมครับเนี่ย

32:02.600 --> 32:03.440
ทำไม

32:03.520 --> 32:05.680
- ฉันว่า
- อย่าขยับๆ ผมถือเอง

32:05.760 --> 32:06.880
มาแล้วๆ

32:06.960 --> 32:08.080
ตั้งแถวเร็ว

32:08.160 --> 32:09.120
ยิ้มหน่อยสิ

32:09.200 --> 32:10.400
ยิ้มหน่อยน่า

32:16.920 --> 32:18.160
ซินซินก็มาด้วยเหรอ

32:18.960 --> 32:19.880
เพื่อนบ้านสาวสวยล่ะ

32:20.720 --> 32:22.040
ขอแนะนำอย่างเป็นทางการ

32:22.120 --> 32:23.160
เพื่อนบ้านคนใหม่ของเรา

32:23.240 --> 32:25.080
เพื่อนบ้านคนสวยของพวกคุณ

32:25.680 --> 32:27.840
ฉันก็คือเพื่อนบ้านคนสวยคนนั้น

32:27.920 --> 32:29.040
เซอร์ไพรซ์ไหม

32:32.120 --> 32:33.560
- แยกย้ายๆ
- อย่าเพิ่งสิ

32:33.640 --> 32:34.520
แยกย้ายๆ

32:34.600 --> 32:36.480
- เป็นอะไร หู…
- เธอเล่นอะไรเนี่ย

32:36.560 --> 32:38.320
ฉันแค่ล้อเล่นเอง ต้องขนาดนี้เหรอ

32:39.200 --> 32:41.600
ซินซิน คุณย้ายมาจริงๆ เหรอ

32:41.680 --> 32:44.000
ห้องพักเธอหลังคารั่ว ต้องซ่อมน่ะ

32:44.080 --> 32:45.800
เลยมาพักที่นี่ก่อนสักสองเดือน

32:46.320 --> 32:47.360
อาจารย์หู

32:47.440 --> 32:48.600
อย่าเศร้าใจไปเลย

32:48.680 --> 32:50.320
อีกสองสามวัน จะมีแขกผู้หญิงมาพักจริงๆ

32:51.560 --> 32:53.480
- จริงเหรอ
- จริงๆ

32:54.480 --> 32:55.760
มาตอนไหน

32:55.840 --> 32:57.520
นายไม่ต้อนรับฉันขนาดนี้เชียว

32:59.120 --> 33:00.400
ไม่ใช่อย่างนั้น เสี่ยวหวง

33:00.920 --> 33:03.040
ก็แค่… หลอกให้ฉันดีใจ

33:04.080 --> 33:05.880
ซินซิน นั่งก่อนสิ

33:05.960 --> 33:08.520
อีกเดี๋ยว ท่านหม่าจะแสดงศิลปะชงชาให้คุณดู

33:08.600 --> 33:10.560
- เดี๋ยวฉันจะไปช่วยคุณจัดของเอง
- ไป

33:10.640 --> 33:11.680
โอเคๆ

33:12.480 --> 33:14.040
น่าน่าเล่าให้ฟังว่าคุณปูที่นอนเก่งมาก

33:14.120 --> 33:15.920
- สอนฉันหน่อยสิ
- ได้สิ ฉันปูให้เอง

33:16.000 --> 33:18.440
ตกลง งั้นฉันไม่เกรงใจละนะ

33:21.560 --> 33:22.880
หนูจะไปแล้วเหรอ

33:23.760 --> 33:25.480
หนูคุยกับอาเหยาแล้วว่า

33:25.560 --> 33:27.200
สองสามวันนี้จะไม่มาช่วยงานแล้ว

33:27.280 --> 33:28.600
กะจะพักสักหน่อย

33:28.680 --> 33:29.760
หนู…

33:30.400 --> 33:32.080
หนูจะกลับมาอีกไหม

33:32.600 --> 33:33.800
มาสิคะ

33:33.880 --> 33:35.200
หนูต้องกลับมาเยี่ยมพวกคุณยายแน่

33:35.720 --> 33:37.840
แล้วอาเหยาจะทำยังไงล่ะ

33:40.920 --> 33:42.600
คนช่วยงานคนใหม่ใกล้มาแล้ว

33:42.680 --> 33:43.880
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ

33:44.680 --> 33:46.720
หนูไม่เอาอาเหยาของเราแล้วเหรอ

33:48.920 --> 33:50.040
นั่นสิ

33:51.360 --> 33:52.320
หนู

34:01.800 --> 34:02.920
- ฆ่าเชื้อหรือยัง
- ไม่ต้องห่วง

34:03.000 --> 34:05.560
ไม่ต้องห่วง ใช้แอลกอฮอล์ฆ่าเชื้อหมดแล้วครับ

34:06.080 --> 34:08.040
เราส่งไปให้พี่สาวหงโต้วแค่สิบขวด

34:08.120 --> 34:09.560
มันน้อยไปไหม

34:09.639 --> 34:12.000
ถ้าชอบดื่ม ส่งไปเยอะๆ หน่อยจะเป็นไร

34:13.000 --> 34:14.239
ส่งไปแค่นี้ก่อน

34:14.320 --> 34:15.639
ไม่พอค่อยว่ากัน

34:16.159 --> 34:17.400
มันก็ใช่

34:18.760 --> 34:20.280
น้าได้ยินเสี่ยวชุนพูดมา

34:20.880 --> 34:22.440
ห้องของหงโต้วใกล้หมดสัญญาแล้ว

34:22.520 --> 34:24.320
และเขาไม่เช่าต่อ

34:25.360 --> 34:27.800
ใช่ครับ เธอต้องกลับไปทำงานแล้ว

34:28.719 --> 34:31.679
งั้นพวกเธอสองคนจะเอายังไง

34:32.480 --> 34:33.480
เดี๋ยวสิ

34:33.560 --> 34:35.719
ตอนนี้แก้ข่าวลือก็ไม่มีคนเชื่อแล้วใช่ไหมครับ

34:36.320 --> 34:38.440
ฟังจากความหมายของเธอ

34:38.520 --> 34:41.920
งั้นน้าจะให้เสี่ยวซุนแนะนำคนให้เธออีกเยอะๆนะ

34:43.520 --> 34:45.679
น้าว่าตอนนี้ ผมเหมือนคนมีเวลาหาแฟนเหรอครับ

34:45.760 --> 34:47.760
ผู้หญิงเขาก็ไม่มีเวลาหาแฟนเหมือนกันนั่นแหละ

34:47.840 --> 34:49.400
ต่างทำงานไปด้วยคบแฟนไปด้วยทั้งนั้น

34:51.639 --> 34:53.920
มีคนมาจีบเสี่ยวชุนของเราด้วยนะ

34:55.880 --> 34:58.200
- ใครครับ
- ซัพพลายเออร์คนหนึ่ง

34:58.760 --> 34:59.840
โทรมาหาเธอ

34:59.920 --> 35:02.000
น้าได้ยินเขานัดเธอไปกินข้าวน่ะ

35:03.480 --> 35:04.600
แล้วเสี่ยวชุนว่าไงครับ

35:05.200 --> 35:06.120
“ไม่มีเวลา”

35:09.760 --> 35:10.680
น้าจะบอกให้นะ

35:10.760 --> 35:12.920
ชีวิตแต่ละวัน หาบน้ำคนเดียวมันเหนื่อย

35:13.000 --> 35:15.160
สองคนช่วยกันหาบถึงจะสบาย

35:15.240 --> 35:18.360
หนุ่มสาวอย่างพวกเธอ
เดี๋ยวอีกหน่อยก็เสียใจภายหลังหรอก

35:19.960 --> 35:20.840
กรอกเหล้าก่อนเถอะครับ

35:25.360 --> 35:26.200
มา

35:43.040 --> 35:45.760
(ฉันต้องให้เงินน้าเป่าผิงไหม)

35:52.760 --> 35:57.240
(ถ้าคุณให้เงิน น้าเป่าผิงไล่คุณออกจากบ้านแน่)

35:57.320 --> 36:02.040
(ทั้งกินทั้งเอากลับ ฉันเกรงใจ)

36:06.120 --> 36:08.240
(แค่คุณชมว่าเหล้าอร่อยแกก็ดีใจแล้ว)

36:08.320 --> 36:10.600
(ฮ่าๆ )

36:10.680 --> 36:15.680
(โอเค เหมือนแม่ฉันเลยล่ะ)

36:15.760 --> 36:20.080
(จริงสิ ย่าให้ผมถามว่าพรุ่งนี้อยากกินอะไร)

36:20.680 --> 36:23.840
(ฉันชอบทุกอย่างที่คุณย่าทำ)

36:23.920 --> 36:29.680
(ตอนเช้าอยากกินก๋วยเตี๋ยวเนื้อสด
ที่ตลาดร้านนั้นไหม)

36:29.760 --> 36:36.760
(ฉันตื่นไม่ไหว)

36:36.840 --> 36:42.040
(เดี๋ยวผมไปเรียกคุณเอง)

36:59.720 --> 37:00.640
มา

37:00.720 --> 37:02.640
ทานซุปปลาสำลีนี่ก่อน

37:02.720 --> 37:04.240
ใส่สมุนไพรด้วย

37:04.320 --> 37:05.880
วันๆ ยุ่งขนาดนี้

37:05.960 --> 37:07.640
ต้องบำรุงหน่อย

37:07.720 --> 37:09.520
วางไว้ก่อนเถอะครับย่า

37:09.600 --> 37:10.760
ทำเหมือนผมอยู่ไฟไปได้

37:11.640 --> 37:13.200
เดี๋ยวจะเย็นซะก่อน

37:13.280 --> 37:14.120
มา

37:21.320 --> 37:23.160
อร่อยครับ โอเค ผมกินแล้ว

37:23.240 --> 37:24.400
ย่าวางตรงนี้นะครับ

37:24.480 --> 37:26.480
ตักมาเยอะเชียว ให้ข้าวหมูเหรอครับ

37:26.560 --> 37:27.960
ให้ข้าวหมูอะไร

37:28.040 --> 37:30.240
เธอต้องมีร่างกายที่แข็งแรง

37:37.360 --> 37:39.080
ไม่ต้องมาซ่อน

37:39.160 --> 37:41.160
ย่าเห็นตั้งนานแล้ว

37:41.240 --> 37:43.440
เดี๋ยวสิครับ รูปมันสวยดี

37:43.520 --> 37:45.400
ย่าดูตาโต ๆ น่าหลงใหลของเจ้าน่ารักสิ

37:45.480 --> 37:46.320
ไม่ได้มีอย่างอื่น

37:46.400 --> 37:48.000
ย่าพูดอะไรหรือยัง

37:48.520 --> 37:49.440
ร้อนตัว

37:50.520 --> 37:51.600
รีบกินล่ะ

37:53.920 --> 37:54.760
ย่าครับ

37:56.640 --> 37:58.760
ย่าอย่าไปพูดกับใครนะครับ

38:14.520 --> 38:16.280
(โอเค)

40:11.560 --> 40:13.160
ตื่นแล้วๆ แป๊บนะ

40:14.760 --> 40:15.680
เดินไปนะ

40:15.760 --> 40:16.640
ได้สิ

40:17.160 --> 40:18.120
รอฉันแป๊บนึง

40:19.240 --> 40:20.920
นั่นเสื้อตัวใหม่คุณเหรอ

40:21.000 --> 40:22.560
ไม่ใช่ ซื้อตั้งแต่ปีกลายแล้ว

40:23.840 --> 40:25.000
ดึงป้ายราคาออกหน่อย

40:39.440 --> 40:40.440
ไปกันเถอะ

40:42.520 --> 40:44.120
แค่ไปกินข้าว คุณต้องแต่งหน้าด้วยเหรอ

40:44.200 --> 40:45.800
ฉัน…ไม่ได้แต่งนะ

40:45.880 --> 40:47.160
ฉันแค่เขียนคิ้ว

40:47.240 --> 40:48.440
ทาแป้ง

40:48.520 --> 40:49.680
ทาลิป

40:49.760 --> 40:50.920
ฉีดน้ำหอมนิดหน่อยเอง

40:54.840 --> 40:56.400
คุณเอาป้ายราคาออกหรือยัง

40:57.080 --> 40:58.080
คุณอยากได้ไหมล่ะ

40:58.160 --> 40:59.760
ฉันจะเอาไปทำอะไร

41:00.280 --> 41:01.720
ไม่เอาก็เลิกถามได้แล้ว

41:03.120 --> 41:04.440
ไม่เห็นเป็นไรเลย

41:04.960 --> 41:06.120
ฉันจะบอกคุณให้นะ

41:06.640 --> 41:09.760
ฉันออกไปชอปปิ้งกับเฉินหนานซิง
ซื้อกระโปรงมาตัวหนึ่ง

41:10.520 --> 41:12.760
ยังแยกหน้าแยกหลังไม่ออกก็ใส่ออกจากร้านแล้ว

41:13.280 --> 41:14.280
แล้วใครรู้ตัวก่อน

41:14.360 --> 41:15.400
คอไงล่ะ

41:15.480 --> 41:16.640
รัดแทบตาย

41:16.720 --> 41:18.440
คุณเคยทำเรื่องเด๋อด๋าแบบนี้ด้วย

41:20.880 --> 41:22.280
คุณฉีดน้ำหอมเหรอ

41:22.880 --> 41:24.600
ครีมอาบน้ำกลิ่นน้ำผึ้งน่ะ

41:24.680 --> 41:25.720
จมูกไวดีนี่

41:26.600 --> 41:27.600
หอมดี

41:27.680 --> 41:28.520
ยี่ห้ออะไรเหรอ

41:28.600 --> 41:30.360
ยี่ห้อเก่าแก่ของในประเทศนี่แหละ

41:30.440 --> 41:31.360
ถูกมากเลย

41:36.920 --> 41:38.320
ก๋วยเตี๋ยวได้แล้วจ้ะ

41:43.080 --> 41:44.040
อร่อยไหม

42:11.120 --> 42:12.320
อยู่ที่ตลาด

42:12.840 --> 42:15.720
ฉันเห็นหงโต้วกับอาเหยากำลังกินก๋วยเตี๋ยวกันอยู่

42:15.800 --> 42:16.800
ทั้งสองสนิทสนมกันมาก

42:18.320 --> 42:20.760
เมื่อคืนวันก่อน
ฉันไปเล่นไพ่นกกระจอกบ้านอาเหยา

42:20.840 --> 42:22.840
ก็เห็นสองคนอยู่ด้วยกัน

42:22.920 --> 42:24.000
เข้ากันดีนะ

42:24.640 --> 42:25.960
อย่าเดามั่วกันเลยค่ะ

42:26.040 --> 42:28.440
หงโต้วไม่ได้มาช่วยงานแล้ว

42:28.520 --> 42:30.560
อีกอย่าง ห้องพักก็ไม่เช่าต่อแล้ว

42:31.160 --> 42:32.680
ใช่ ฟังจากความหมายของอาเหยา

42:32.760 --> 42:34.000
สองคนนี้ยังไม่มีหวัง

42:35.120 --> 42:36.640
พวกเราต่างก็เคยผ่านกันมาก่อน

42:37.160 --> 42:39.160
ลูกไม้ตื้นๆ ของสองคนนี้น่ะ

42:39.240 --> 42:40.240
หมดหวังเหรอ

42:40.320 --> 42:41.760
จะหลอกใครกัน

42:43.040 --> 42:44.080
พูดงี้แล้วกัน

42:44.600 --> 42:46.880
พวกเขาสองคนชอบพอกันจริงๆ นั่นแหละ

42:46.960 --> 42:48.240
แต่สถานที่มันไม่ใช่

42:48.320 --> 42:50.080
ยังไงหงโต้วก็ต้องกลับปักกิ่ง

42:50.680 --> 42:52.160
อยู่ที่นี่ไม่ชินเหรอ

42:52.240 --> 42:53.840
ก็ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ

42:53.920 --> 42:56.280
ที่จริงหงโต้วมาที่นี่ ก็เพื่อมาเที่ยว

42:56.360 --> 42:57.520
แถมก็อยู่ได้ไม่นาน

42:57.600 --> 42:59.440
เพราะงั้นในแผนชีวิตของเธอ

42:59.520 --> 43:01.600
เดิมทีก็ไม่มีที่นี่อยู่แล้ว เข้าใจไหมคะ

43:01.680 --> 43:03.800
เข้าใจแล้ว ก็คือไม่ชินนั่นแหละ

43:05.200 --> 43:06.560
ไม่ใช่ไม่ชิน

43:06.640 --> 43:08.480
แต่การพัฒนาความรู้สึกของพวกเขา

43:08.560 --> 43:12.200
ยังไม่ถึงขั้นต้องมาคิดว่าอยู่ชินหรือไม่ชิน

43:12.280 --> 43:13.800
งั้นก็พัฒนาสิ

43:14.400 --> 43:16.800
ก็มันพัฒนาต่อไปไม่ได้แล้วไงคะ

43:16.880 --> 43:18.200
เพราะอยู่ไม่ชินเหรอ

43:19.040 --> 43:20.760
ไม่ใช่อยู่ไม่ชิน

43:20.840 --> 43:22.360
เธอไม่เข้าใจเหรอ

43:22.440 --> 43:24.880
หงโต้วเป็นสาวเมืองใหญ่

43:24.960 --> 43:27.800
ให้มาอยู่ที่นี่ ใครจะอยากมาอยู่บ้านนอกกันล่ะ

43:27.880 --> 43:29.560
ก็คืออยู่ไม่ชินไม่ใช่เหรอไง

43:30.480 --> 43:31.840
ใช่ อยู่ไม่ชินๆ อยู่ไม่ชิน

43:31.920 --> 43:33.000
อยู่ไม่ชิน

43:35.040 --> 43:36.000
เธอนี่มันดื้อจริงๆ