WEBVTT

00:01:26.520 --> 00:01:30.160 align:center
(บ้านโหย่วเฟิง)

00:02:10.240 --> 00:02:11.720 align:center
ถือกินเองนะจ๊ะ

00:02:15.560 --> 00:02:17.560 align:center
ผู้เช่าต้องทำความสะอาดเองเหรอ

00:02:20.440 --> 00:02:23.280 align:center
น้ากุ้ย คนในชุมชน รับผิดชอบพื้นที่ส่วนรวม

00:02:24.840 --> 00:02:26.680 align:center
สบายมาก สงบดีด้วย

00:02:31.560 --> 00:02:36.200 align:center
เมื่อกี้อยู่หน้าประตูห้องเธอ ฉันเห็นเซี่ยจือเหยา

00:02:36.960 --> 00:02:38.320 align:center
เขาอยู่บ้านข้างๆ

00:02:42.120 --> 00:02:43.080 align:center
เมื่อวานฉันถามเขา

00:02:43.160 --> 00:02:45.600 align:center
เขาบอกว่าทำงานอยู่ที่ปักกิ่งหลายปี

00:02:45.680 --> 00:02:46.520 align:center
ทำเกี่ยวกับการลงทุน

00:02:47.800 --> 00:02:50.280 align:center
หลังจากจบมหาวิทยาลัย ก็อยู่ทำงานที่ปักกิ่ง

00:02:50.360 --> 00:02:53.480 align:center
ไม่นานมานี้ ตอนวันครบรอบการตายปู่ของเขา

00:02:54.000 --> 00:02:55.160 align:center
พ่อเขากลับมา

00:02:55.240 --> 00:02:57.200 align:center
แล้วฉันก็ได้เจออยู่ครั้งหนึ่ง

00:02:57.720 --> 00:02:59.480 align:center
ฟังจากที่พ่อเขาพูด

00:03:00.000 --> 00:03:03.080 align:center
ที่จริงคนที่บ้านเขา
ไม่สนับสนุนให้เขากลับมาทำงานที่หมู่บ้าน

00:03:03.600 --> 00:03:05.600 align:center
ยังไงในความคิดของพวกเขา

00:03:05.680 --> 00:03:07.560 align:center
คนที่สามารถเดินออกไปจากชุมชน

00:03:08.080 --> 00:03:09.520 align:center
ถ้าไม่ถึงขั้นไปไม่รอดแล้วจริงๆ

00:03:10.040 --> 00:03:11.320 align:center
ทุกคนก็ไม่ยอมกลับมา

00:03:13.560 --> 00:03:15.400 align:center
ฉันไปเดินดูรอบๆ มาแล้ว

00:03:15.480 --> 00:03:17.640 align:center
รู้สึกว่าไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวนะ

00:03:19.560 --> 00:03:21.240 align:center
ค่อยดูอีกสักสองสามปีเถอะ

00:03:21.960 --> 00:03:24.320 align:center
รอให้การโฆษณา และบอกปากต่อปากสำเร็จ

00:03:24.400 --> 00:03:25.800 align:center
ยังมีร้านหนังสือเสาหวาอีก

00:03:25.880 --> 00:03:27.280 align:center
อะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว

00:03:27.360 --> 00:03:28.360 align:center
มันก็ไม่แน่หรอก

00:03:28.440 --> 00:03:31.240 align:center
หลายๆ ที่ก็ดี แค่ไม่มีคนไป

00:03:31.320 --> 00:03:33.200 align:center
ก็เป็นไปได้

00:03:33.720 --> 00:03:35.560 align:center
แต่ฉันเชื่อว่ามันจะดีขึ้น

00:03:36.320 --> 00:03:38.440 align:center
ที่จริงเซี่ยจือเหยาก็ลำบากเหมือนกัน

00:03:38.520 --> 00:03:39.600 align:center
พี่คิดดูนะ

00:03:39.680 --> 00:03:41.000 align:center
ชุมชนมีเรื่องอะไรก็มาหาเขา

00:03:41.080 --> 00:03:42.760 align:center
ชาวบ้านมีเรื่องก็มาหาเขา

00:03:43.280 --> 00:03:46.120 align:center
เรื่องส่วนตัวของเขา
เขาก็ต้องจัดการแก้ปัญหาเอง

00:03:46.640 --> 00:03:48.480 align:center
แต่เขาก็ดูร่าเริงแจ่มใสทุกวัน

00:03:48.560 --> 00:03:49.960 align:center
ไม่เห็นไปปรับทุกข์กับใคร

00:03:50.680 --> 00:03:52.720 align:center
ถ้าไม่รู้ก็คงคิดว่าชีวิตเขาสบายมาก

00:03:57.040 --> 00:03:58.440 align:center
เป็นอะไรเหรอ

00:03:58.520 --> 00:03:59.880 align:center
เธอดูเขาสิ

00:03:59.960 --> 00:04:01.960 align:center
ขยันทำงานสู้ชีวิตแค่ไหน

00:04:02.040 --> 00:04:02.960 align:center
แล้วดูเธอ

00:04:03.480 --> 00:04:04.760 align:center
เมื่อไหร่จะหางานทำสักที

00:04:04.840 --> 00:04:06.520 align:center
รออีกสักเดือนแล้วกัน

00:04:07.040 --> 00:04:07.880 align:center
รอฉันกลับไป

00:04:07.960 --> 00:04:09.720 align:center
ช่วยพ่อกับแม่ย้ายบ้าน

00:04:09.800 --> 00:04:11.480 align:center
แล้วฉันค่อยไปหางาน

00:04:11.560 --> 00:04:13.240 align:center
ยังจะกลับปักกิ่งอีก

00:04:14.680 --> 00:04:15.800 align:center
ไม่คิดจะมาเซี่ยงไฮ้เหรอ

00:04:16.399 --> 00:04:18.360 align:center
เคยคิดแล้ว แต่ก็ยังอยากอยู่ปักกิ่ง

00:04:20.880 --> 00:04:23.760 align:center
ที่จริงฉันคิดว่า เซี่ยงไฮ้ก็มีข้อดีของเซี่ยงไฮ้

00:04:23.840 --> 00:04:26.640 align:center
เธอดูเขตหวงผู่สิ โรงแรมห้าดาวกองกันอยู่

00:04:27.520 --> 00:04:30.120 align:center
และพี่เขยก็ยังมีอะพาร์ตเมนต์เก่าอยู่ที่นั่น

00:04:30.200 --> 00:04:32.040 align:center
คนเช่าใกล้จะหมดสัญญาแล้ว

00:04:32.120 --> 00:04:33.560 align:center
ถ้าเธอยอมมา

00:04:33.640 --> 00:04:35.320 align:center
เราเก็บกวาดให้เธออยู่ก็ได้

00:04:36.000 --> 00:04:38.760 align:center
พี่เขยเธอบอกแล้ว ขอแค่เธอจ่ายค่าส่วนกลาง
ค่าน้ำค่าไฟเอง

00:04:38.840 --> 00:04:40.440 align:center
บางที

00:04:40.520 --> 00:04:43.120 align:center
ช่วยดูแลหลิงตัง เล่นเป็นเพื่อนเขาหน่อยก็พอแล้ว

00:04:44.320 --> 00:04:45.960 align:center
พ่อกับแม่อยากให้ฉันไปล่ะสิ

00:04:46.480 --> 00:04:47.720 align:center
พวกพี่คุยกันแล้วสินะ

00:04:47.800 --> 00:04:48.680 align:center
ใช่

00:04:49.200 --> 00:04:51.240 align:center
เธอคิดดู ฉันกับพี่เขยเธออยู่เซี่ยงไฮ้

00:04:51.320 --> 00:04:53.480 align:center
มีเรื่องอะไร พวกเราก็ช่วยเหลือกันได้

00:04:55.800 --> 00:04:57.880 align:center
ความหวังดีของพี่กับพี่เขย ฉันรับไว้ด้วยใจ

00:04:57.960 --> 00:04:59.680 align:center
แต่ไม่รบกวนดีกว่า

00:05:00.400 --> 00:05:01.560 align:center
ฉันมีเป้าหมายอยู่แล้ว

00:05:02.440 --> 00:05:04.840 align:center
รุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยของฉันอยู่ที่ปักกิ่งคนหนึ่ง

00:05:04.920 --> 00:05:06.600 align:center
เป็นฝ่ายบุคคลของโรงแรมห้าดาว

00:05:06.680 --> 00:05:08.760 align:center
เขาอยากให้ฉันไปอยู่แผนกอบรมพนักงาน

00:05:11.080 --> 00:05:12.000 align:center
เธอว่า

00:05:12.080 --> 00:05:14.680 align:center
ถ้าเธอมีแฟนอยู่ปักกิ่งสักคน

00:05:14.760 --> 00:05:16.440 align:center
ฉันก็คงไม่เกลี้ยกล่อมเธอหรอก

00:05:17.000 --> 00:05:18.840 align:center
แต่ลองคิดดูสิ เธอมีอะไรที่ปักกิ่งเหรอ

00:05:20.160 --> 00:05:21.240 align:center
ไม่มีอะไร

00:05:21.320 --> 00:05:22.760 align:center
ฉันแค่ชินแล้ว

00:05:22.840 --> 00:05:24.960 align:center
ฉันว่าอยู่ที่นี่เธอก็ชินเหมือนกันนะ

00:05:28.240 --> 00:05:29.360 align:center
ฉันว่าแล้ว

00:05:29.880 --> 00:05:31.600 align:center
พี่มาที่นี่ก็เพื่อสั่งสอนฉัน

00:05:31.680 --> 00:05:33.240 align:center
แบบนี้เรียกว่าสั่งสอนเหรอ

00:05:33.320 --> 00:05:35.120 align:center
หรือไม่จริง

00:05:35.200 --> 00:05:36.520 align:center
ครอบครัวเราสี่คน

00:05:36.600 --> 00:05:38.360 align:center
ตั้งแต่เด็กแม่นั่งแท่นประธาน

00:05:38.440 --> 00:05:40.080 align:center
พ่อเป็นผู้จัดการใหญ่

00:05:40.160 --> 00:05:41.680 align:center
พี่เป็นผู้จัดการแผนก

00:05:41.760 --> 00:05:44.120 align:center
มีแค่ฉันเป็นพนักงานที่ถูกควบคุม ใช่ไหม

00:05:44.200 --> 00:05:45.600 align:center
ตอนนี้ท่านประธานเกษียณ

00:05:45.680 --> 00:05:46.720 align:center
พี่ขึ้นเป็นประธานแทน

00:05:46.800 --> 00:05:49.880 align:center
เรื่องเล็กใหญ่ในบ้าน ก็ต้องมาถามท่านประธาน

00:05:49.960 --> 00:05:50.800 align:center
ใช่ไหม

00:05:50.880 --> 00:05:53.600 align:center
พี่มาสั่งสอนฉัน มันก็สมเหตุสมผล

00:05:55.880 --> 00:06:00.120 align:center
ถ้าเอาตามที่เธอว่า
งั้นฉันก็คงเป็นเลขาที่คอยวิ่งเต้นให้ประธาน

00:06:00.720 --> 00:06:03.920 align:center
ส่วนเธอเห็นชัดๆ ว่าเป็นคุณหนูใหญ่
ที่แฝงตัวเข้ามาทำงานในบริษัท

00:06:04.000 --> 00:06:06.360 align:center
ทั้งเอาแต่ใจ ทั้งหัวแข็ง

00:06:06.440 --> 00:06:08.000 align:center
ทั้งประธาน ผู้จัดการใหญ่

00:06:08.080 --> 00:06:10.440 align:center
ทำอะไรเธอไม่ได้ ถึงขั้นแอบกลัวเธอด้วยซ้ำ

00:06:11.080 --> 00:06:12.720 align:center
เลยให้เลขาอย่างฉันวิ่งไปวิ่งมา

00:06:12.800 --> 00:06:14.400 align:center
ฉันเสียแรงเปล่าแถมยังโดนว่าอีก

00:06:14.920 --> 00:06:16.800 align:center
พ่อแม่เนี่ยนะกลัวฉัน

00:06:16.880 --> 00:06:19.280 align:center
ใช่สิ กลัวเธอ ต้องดูสีหน้าเธอ

00:06:20.040 --> 00:06:21.840 align:center
เข้าข้างเธอตั้งแต่เล็กจนโต

00:06:22.360 --> 00:06:25.440 align:center
บอกฉันเป็นพี่ อายุมากกว่า ต้องยอมให้เธอ

00:06:26.560 --> 00:06:27.960 align:center
พี่เคยยอมให้ฉันตอนไหนกัน

00:06:28.040 --> 00:06:29.720 align:center
ทำไมฉันต้องยอมให้เธอด้วย

00:06:29.800 --> 00:06:31.320 align:center
ฉันต้องยอมด้วยเหรอ

00:06:31.400 --> 00:06:32.360 align:center
เธอน่ะมันเด็กขี้แย

00:06:32.960 --> 00:06:35.400 align:center
- เด็กขี้แยเหรอ
- ใช่ เด็กขี้แย

00:06:35.480 --> 00:06:36.640 align:center
นี่ ตอนเราเด็กๆ นะ

00:06:36.720 --> 00:06:38.440 align:center
ไก่ตายเธอก็ร้องไห้

00:06:38.520 --> 00:06:40.480 align:center
กระต่ายตาย เธอก็ร้อง

00:06:40.560 --> 00:06:43.200 align:center
ยังมีตอนปลาทองตาย เธอก็ร้องไห้

00:06:43.280 --> 00:06:46.680 align:center
ตลกที่สุดคือตอนฉันเด็ดดอกเทียน
มาทาเล็บแค่ไม่กี่ดอก

00:06:46.760 --> 00:06:47.960 align:center
เธอก็ยังร้อง

00:06:48.040 --> 00:06:49.440 align:center
พอเธอร้อง พ่อแม่ก็ด่าฉัน

00:06:50.520 --> 00:06:52.320 align:center
ปลาทองน่ะเพราะพี่ให้อาหารมันเยอะ

00:06:52.400 --> 00:06:53.480 align:center
เลยกินจนท้องแตกตาย

00:06:53.560 --> 00:06:55.560 align:center
ส่วนกระต่าย พี่ให้มันกินผักกาดเขียว

00:06:55.640 --> 00:06:57.480 align:center
จนมันท้องเสียตาย

00:06:58.000 --> 00:06:59.680 align:center
ส่วนดอกเทียน พี่ไม่เหลือให้ฉันสักดอก

00:06:59.760 --> 00:07:01.000 align:center
พี่ยังน้อยใจอะไรอีก

00:07:01.080 --> 00:07:02.520 align:center
แม่เป็นคนให้อาหารกระต่ายจนตาย

00:07:02.600 --> 00:07:03.840 align:center
แล้วมาโทษฉัน

00:07:03.920 --> 00:07:06.400 align:center
ตั้งแต่เล็กจนโต ฉันบอกไปกี่ครั้งแล้ว

00:07:06.480 --> 00:07:08.080 align:center
พี่ก็ให้มันเหมือนกัน

00:07:08.160 --> 00:07:09.280 align:center
ดูเธอสิ…

00:07:10.000 --> 00:07:12.760 align:center
อย่าเอาแต่เป็นเหมือนพ่อสิ
วันๆ เอาแต่ “ดูเธอสิๆ”

00:07:12.840 --> 00:07:13.760 align:center
ฉันไม่ดู

00:07:16.200 --> 00:07:17.440 align:center
ฉันไม่ไปเซี่ยงไฮ้

00:07:17.520 --> 00:07:19.240 align:center
ทำไมไปเซี่ยงไฮ้ไม่ได้

00:07:19.760 --> 00:07:21.840 align:center
ที่นั่นฉันมีเส้นสายเยอะแยะ

00:07:21.920 --> 00:07:24.320 align:center
ก็เพราะพี่อยู่ที่นั่นฉันถึงไม่อยากไป

00:07:29.520 --> 00:07:31.560 align:center
ไม่ไปก็ดี ฉันก็ไม่อยากสนใจเหมือนกัน

00:07:35.480 --> 00:07:37.240 align:center
เวลาหมากัดกัน ขนเต็มปาก

00:07:37.320 --> 00:07:38.680 align:center
- ห้ามพูดตามยาย
- ห้ามพูดตามยาย

00:07:39.920 --> 00:07:40.920 align:center
กินไปเลย

00:07:54.840 --> 00:07:57.000 align:center
แม่ ที่ควรพูดหนูก็พูดไปหมดแล้ว

00:07:57.080 --> 00:07:58.840 align:center
เขาก็ยังอยากกลับปักกิ่งอยู่ดี

00:07:59.960 --> 00:08:02.200 align:center
โต้วนี่ชอบทำให้เป็นห่วงจริงๆ

00:08:02.280 --> 00:08:04.200 align:center
ตอนนี้แกพูด น้องก็ไม่ฟังแล้วเหรอ

00:08:04.280 --> 00:08:06.240 align:center
น้องเคยฟังหนูตั้งแต่เมื่อไหร่

00:08:06.320 --> 00:08:07.560 align:center
พี่รองเป็นอะไรเหรอคะ

00:08:07.640 --> 00:08:09.160 align:center
ไม่รู้ว่าเหมือนใคร

00:08:09.240 --> 00:08:10.080 align:center
ไม่มีอะไร

00:08:10.160 --> 00:08:11.560 align:center
เหมือนยายไงคะ

00:08:12.320 --> 00:08:13.400 align:center
แม่คะ

00:08:13.480 --> 00:08:15.880 align:center
ตอนนี้หลิงตังเหมือนแม่เข้าไปทุกวันแล้ว

00:08:15.960 --> 00:08:17.120 align:center
บอกว่าหนูกับโต้ว

00:08:17.200 --> 00:08:19.280 align:center
เป็นหมากัดกัน ขนเต็มปาก

00:08:20.760 --> 00:08:22.920 align:center
เพิ่งสองวันเอง พวกแกก็กัดกันอีกแล้วเหรอ

00:08:23.440 --> 00:08:25.000 align:center
หนูจะเถียงสู้เธอได้ยังไง

00:08:25.080 --> 00:08:26.600 align:center
ปากคอเราะรายขนาดนั้น

00:08:27.160 --> 00:08:28.720 align:center
บอกว่าแม่เป็นประธาน

00:08:29.400 --> 00:08:30.800 align:center
พ่อเป็นผู้จัดการ

00:08:30.880 --> 00:08:32.559 align:center
หนูเป็นหัวหน้าแผนก

00:08:32.640 --> 00:08:33.679 align:center
คอยคุมเธออยู่คนเดียว

00:08:34.440 --> 00:08:35.880 align:center
คุมเธอคนเดียวไม่ดีเหรอ

00:08:38.520 --> 00:08:39.640 align:center
คุณประธานคะ

00:08:39.720 --> 00:08:42.919 align:center
มีเรื่องหนึ่ง หนูคิดว่า ไม่ใช่ปัญหาใหญ่

00:08:43.000 --> 00:08:44.600 align:center
แต่ก็ต้องรายงานแม่หน่อย

00:08:44.680 --> 00:08:46.840 align:center
เล่นลิ้นเก่ง พูดมา เรื่องอะไร

00:08:46.920 --> 00:08:50.120 align:center
แม่จำผู้ชายในวิดีโอที่โต้วส่งให้แม่ได้ไหม

00:08:50.200 --> 00:08:51.920 align:center
เถ้าแก่เซี่ยอะไรนั่นน่ะ

00:08:53.040 --> 00:08:55.560 align:center
หนูรู้สึกว่า ยัยโต้วของเราน่าจะชอบเขาเข้าแล้ว

00:08:57.040 --> 00:08:58.040 align:center
จริงเหรอ

00:08:59.880 --> 00:09:01.000 align:center
แต่ว่า

00:09:01.080 --> 00:09:02.320 align:center
มันไกลไปหน่อยไหม

00:09:03.680 --> 00:09:07.200 align:center
แต่หนูดูยัยโต้ว
ไม่มีท่าทีว่าจะพัฒนาความสัมพันธ์นะ

00:09:07.720 --> 00:09:09.640 align:center
ยังจำแฟนเก่าเธอที่ชื่อเคอจีได้ไหม

00:09:10.280 --> 00:09:13.760 align:center
เขาจะให้เธอย้ายไปทำงานที่โรงแรมในซีอู่หวน

00:09:13.840 --> 00:09:15.200 align:center
เธอกลับเปลี่ยนคนซะงั้น

00:09:16.040 --> 00:09:17.120 align:center
เพราะงั้นแม่วางใจเถอะ

00:09:17.200 --> 00:09:20.360 align:center
ยัยโต้วน่ะ
จะไม่ไปที่ไหนเพราะผู้ชายคนหนึ่งหรอก

00:09:20.440 --> 00:09:22.760 align:center
และจะไม่อยู่ที่ไหนเพราะผู้ชายคนเดียว

00:09:24.040 --> 00:09:26.520 align:center
ตอนนี้ไม่รู้ว่านิสัยแบบนี้เป็นเรื่องดีหรือเปล่า

00:09:26.600 --> 00:09:28.960 align:center
นี่ก็ถึงวัยสร้างครอบครัวแล้ว

00:09:31.120 --> 00:09:32.200 align:center
- ไม่มีอะไร
- แม่คะ

00:09:32.280 --> 00:09:34.480 align:center
คือ…แม่คะ หนูมีเรื่องต้องจัดการ

00:09:34.560 --> 00:09:35.400 align:center
แค่นี้ก่อนนะคะ

00:09:35.480 --> 00:09:37.200 align:center
ได้ๆ งั้นลูกทำธุระก่อนเถอะ

00:09:37.280 --> 00:09:38.440 align:center
พ่อของลูกออกไปซื้อของแล้ว

00:09:38.520 --> 00:09:40.080 align:center
ตอนเที่ยงจะห่อเกี๊ยวให้เข่อซินกิน

00:09:40.920 --> 00:09:42.400 align:center
ค่ะ บ๊ายบาย

00:09:46.200 --> 00:09:48.040 align:center
ป้าคะ พี่รองเป็นอะไรเหรอคะ

00:09:48.120 --> 00:09:50.040 align:center
- ไม่เป็นไรนะ
- ไม่มีอะไรๆ

00:09:50.120 --> 00:09:51.840 align:center
เขาไปเที่ยวพักร้อนที่ยูนนานน่ะ

00:09:51.920 --> 00:09:54.600 align:center
ส่วนพี่ใหญ่เขาก็เลยพาลูกไปเที่ยว

00:09:54.680 --> 00:09:55.920 align:center
ดีจังเลย

00:09:56.440 --> 00:09:57.960 align:center
ตอนเด็กพี่ใหญ่กับพี่รอง

00:09:58.040 --> 00:09:59.960 align:center
อย่างกับประทัดเจอกับไฟ

00:10:00.040 --> 00:10:01.960 align:center
พอจุดก็ปะทุ

00:10:02.520 --> 00:10:03.600 align:center
ยังไปว่าคนอื่นอีก

00:10:03.680 --> 00:10:06.120 align:center
เธอก็เคยทะเลาะกับพี่รองของเธอ
เหมือนกันนั่นแหละ

00:10:07.040 --> 00:10:09.240 align:center
เด็กพวกนี้ พอแยกกันก็คิดถึง

00:10:09.320 --> 00:10:11.640 align:center
พอเจอกัน ไม่ถึงสามนาทีก็ทะเลาะกันแล้ว

00:10:12.280 --> 00:10:13.200 align:center
นั่นสิ

00:10:13.800 --> 00:10:16.880 align:center
ลูกสาวบ้านเราน่ะ อารมณ์ร้ายกันทั้งนั้น

00:10:17.960 --> 00:10:20.560 align:center
นี่ถ้าลูกในท้องของเข่อซิน เป็นผู้หญิงเหมือนกัน

00:10:20.640 --> 00:10:22.240 align:center
คงปวดหัวกว่าเดิมอีกแน่

00:10:22.760 --> 00:10:23.640 align:center
อย่าดีกว่าค่ะ

00:10:42.240 --> 00:10:43.680 align:center
เสี่ยวซุนไปรับของที่โกดัง

00:10:43.760 --> 00:10:45.600 align:center
วันนี้หูลู่จะมาทำการบ้านที่นี่

00:10:46.320 --> 00:10:48.160 align:center
หลิงตังไม่ได้ออกไปเที่ยวเหรอ

00:10:51.240 --> 00:10:52.200 align:center
ทำงานเหรอ

00:10:55.920 --> 00:10:57.160 align:center
ทำอะไรอยู่เหรอ

00:10:57.240 --> 00:10:58.800 align:center
เล่นหมากล้อมน่ะ

00:10:58.880 --> 00:11:00.160 align:center
- ฉันขอดูได้ไหม
- ได้สิ

00:11:05.800 --> 00:11:06.880 align:center
เถ้าแก่เซี่ยมาแล้วเหรอ

00:11:12.720 --> 00:11:13.960 align:center
- หงโต้ว
- คะ

00:11:14.040 --> 00:11:15.920 align:center
ส้มหมดแล้ว ต้องซื้อเพิ่มอีกสองโลครึ่ง

00:11:16.600 --> 00:11:17.840 align:center
- ฉันไปเอง
- สองโลครึ่งเหรอ

00:11:17.920 --> 00:11:19.280 align:center
มันหนักนะ ผมไปกับคุณเอง

00:11:20.240 --> 00:11:21.920 align:center
- คุณไม่ยุ่งเหรอ
- ไม่ยุ่ง

00:11:23.200 --> 00:11:24.080 align:center
น่าน่า กุญแจรถ

00:11:27.360 --> 00:11:29.400 align:center
เถ้าแก่เซี่ย รถอยู่ข้างใน

00:11:29.480 --> 00:11:30.760 align:center
รอผมแป๊บนะ

00:11:35.760 --> 00:11:36.920 align:center
สองโลครึ่ง

00:11:37.520 --> 00:11:38.600 align:center
หนักมาก

00:11:46.240 --> 00:11:47.080 align:center
ไปกัน

00:11:47.160 --> 00:11:48.000 align:center
ไป

00:12:00.320 --> 00:12:01.320 align:center
เป็นอะไรไป

00:12:01.960 --> 00:12:03.400 align:center
ทะเลาะกับพี่เหรอ

00:12:03.480 --> 00:12:04.720 align:center
ไม่ได้ทะเลาะ

00:12:04.800 --> 00:12:05.720 align:center
แค่ตกลงกันไม่ได้

00:12:06.240 --> 00:12:07.080 align:center
ตกลงกันเหรอ

00:12:07.600 --> 00:12:08.480 align:center
เรื่องอะไร

00:12:09.280 --> 00:12:11.920 align:center
พ่อแม่ฉันอยากให้ฉันไปทำงานที่เซี่ยงไฮ้มาตลอด

00:12:12.480 --> 00:12:15.600 align:center
พอพี่รู้ว่าฉันลาออก
เลยมาเกลี้ยกล่อมให้ฉันไปเซี่ยงไฮ้

00:12:17.520 --> 00:12:20.080 align:center
พ่อแม่คุณคงอยากให้พี่น้องช่วยเหลือกัน

00:12:20.160 --> 00:12:21.200 align:center
ใช่

00:12:21.280 --> 00:12:22.960 align:center
แต่ถ้าฉันไปเซี่ยงไฮ้

00:12:23.040 --> 00:12:24.920 align:center
จะไม่ใช่ช่วยเหลือกันแล้ว

00:12:25.000 --> 00:12:27.800 align:center
จะกลายเป็นพี่ช่วยฉันเพียงฝ่ายเดียว

00:12:27.880 --> 00:12:30.160 align:center
พี่ฉันจะมายุ่งทุกเรื่อง จัดการทุกอย่าง

00:12:30.240 --> 00:12:32.400 align:center
ฉันไม่กลายเป็นผีดูดเลือดพี่ฉันหรอกเหรอ

00:12:32.480 --> 00:12:34.480 align:center
ต่อให้พี่เขยเห็นด้วย

00:12:34.560 --> 00:12:36.520 align:center
แต่ญาติมากมายที่เซี่ยงไฮ้ของพี่เขย

00:12:37.040 --> 00:12:39.480 align:center
ถ้ารู้ว่าพี่เขยต้องดูแลน้องเมียด้วย

00:12:39.560 --> 00:12:42.560 align:center
งั้นพี่เขยต้องดูแลพวกลูกพี่ลูกน้องด้วยไหม

00:12:43.480 --> 00:12:45.920 align:center
คุณยังไม่แต่งงานเลย ทำไมคิดเยอะขนาดนี้ล่ะ

00:12:47.360 --> 00:12:49.000 align:center
ถึงจะไม่เคยเจอกับตัว

00:12:49.080 --> 00:12:50.920 align:center
แต่ก็เคยเห็นมาก่อน

00:12:52.680 --> 00:12:53.880 align:center
คุณกับพี่สาวคุณน่ะ

00:12:53.960 --> 00:12:56.480 align:center
เป็นเหมือนสามีภรรยาที่ทั้งรักทั้งเกลียด

00:12:56.560 --> 00:12:58.160 align:center
ทั้งๆ ที่เป็นห่วงอีกฝ่าย

00:12:58.240 --> 00:13:00.040 align:center
แต่ก็หยิ่งในศักดิ์ศรี ไม่ยอมคุยกันดีๆ

00:13:00.560 --> 00:13:02.080 align:center
ฉันคุยดีๆ แล้ว

00:13:02.160 --> 00:13:03.720 align:center
พี่เขานั่นแหละที่พิลึกคน

00:13:03.800 --> 00:13:05.280 align:center
คุณคิดดูนะ มาแล้วก็ไม่ตั้งใจเที่ยว

00:13:05.360 --> 00:13:07.400 align:center
ทำงานคุยโทรศัพท์ทั้งวัน

00:13:07.960 --> 00:13:09.520 align:center
ยุ่งอย่างกับอะไร

00:13:09.600 --> 00:13:11.600 align:center
พูดอะไรไปเธอก็ไม่สนใจ

00:13:11.680 --> 00:13:13.800 align:center
เธอยุ่งแบบนั้น ทำไมยังมาหาคุณอีกล่ะ

00:13:14.320 --> 00:13:15.360 align:center
มาสั่งสอนฉันไง

00:13:15.880 --> 00:13:17.600 align:center
งั้นโทรมาก็ได้นี่

00:13:21.240 --> 00:13:23.600 align:center
ผมหมายถึง ทำไมเธอถึงมาไกลขนาดนี้

00:13:23.680 --> 00:13:24.840 align:center
ทั้งแพ้ที่สูง

00:13:24.920 --> 00:13:27.200 align:center
ทั้งปวดหัวนอนไม่หลับ กลางคืนยังเลือดกำเดาไหล

00:13:29.800 --> 00:13:30.960 align:center
เลือดกำเดาไหล

00:13:31.920 --> 00:13:33.200 align:center
คุณฟังใครพูดมา

00:13:33.280 --> 00:13:34.600 align:center
เจ้าของโฮมสเตย์

00:13:34.680 --> 00:13:37.920 align:center
ทีแรกผมโทรหาเขา อยากให้เขาช่วยดูแลพี่หงหมี่

00:13:38.000 --> 00:13:39.160 align:center
เขาบอกผมว่า

00:13:39.240 --> 00:13:42.480 align:center
กลางดึกพี่หงหมี่โทรมาถามที่ฟร้อนท์
ว่ามียาแก้ปวดไหม

00:13:42.560 --> 00:13:45.280 align:center
ทำความสะอาดตอนเช้า
เห็นเลือดเปื้อนอยู่บนปลอกหมอน

00:13:46.800 --> 00:13:49.200 align:center
คุณน่ะ อย่ามองแค่ภายนอก ต้องมองให้ลึกหน่อย

00:13:49.280 --> 00:13:51.040 align:center
พี่เขารู้ว่าคุณลาออก เลยเป็นห่วง

00:13:51.120 --> 00:13:53.280 align:center
อยากมาดูให้เห็นกับตา ว่าคุณสบายดีไหม

00:15:05.080 --> 00:15:06.280 align:center
นี่คือพิกัดเหรอ

00:15:06.360 --> 00:15:07.200 align:center
(โมโนโคเมติก อิมเพรสชัน)

00:15:07.280 --> 00:15:08.720 align:center
ไม่เลว ความรู้กว้างขวางนี่

00:15:08.800 --> 00:15:10.280 align:center
รู้ด้วยว่าเป็นพิกัด

00:15:12.480 --> 00:15:13.600 align:center
ให้พี่

00:15:14.280 --> 00:15:15.320 align:center
ชาหงจิ่งเทียน

00:15:15.400 --> 00:15:17.040 align:center
ช่วยเพิ่มภูมิคุ้มกัน

00:15:17.120 --> 00:15:18.680 align:center
คุณยายในหมู่บ้านเป็นคนทำ

00:15:19.200 --> 00:15:20.240 align:center
ให้พี่ทั้งกระปุกเลย

00:15:23.600 --> 00:15:24.640 align:center
ฉันเช็ดแล้ว

00:15:24.720 --> 00:15:25.560 align:center
มันไม่สกปรก

00:15:25.640 --> 00:15:26.480 align:center
แค่สีลอกเอง

00:15:26.560 --> 00:15:28.800 align:center
ในนี้เป็นของดีเชียวนะ

00:15:28.880 --> 00:15:30.000 align:center
ไม่ใช่ถูกๆ

00:15:30.520 --> 00:15:32.960 align:center
พี่ค่อยๆ ดื่ม ดีต่อสุขภาพ

00:15:34.440 --> 00:15:35.400 align:center
เยอะจัง

00:15:36.440 --> 00:15:38.120 align:center
แล้วก็แก้วนี่ ฉันเพิ่งซื้อมา

00:15:38.200 --> 00:15:39.040 align:center
ของใหม่

00:15:39.920 --> 00:15:41.520 align:center
ที่นี่น่ะ อากาศแห้ง

00:15:42.160 --> 00:15:43.080 align:center
ดื่มน้ำเยอะๆ

00:15:43.840 --> 00:15:45.280 align:center
ตั้งใจทำงาน โอเค

00:15:45.360 --> 00:15:47.480 align:center
- ฉันไปทำงานล่ะ
- โอเค

00:16:08.960 --> 00:16:10.280 align:center
หอมจังเลย

00:16:10.800 --> 00:16:12.760 align:center
ใส่กุหลาบเหรอคะ ใช่

00:16:14.840 --> 00:16:16.160 align:center
ดองเยอะขนาดนี้เชียว

00:16:16.240 --> 00:16:18.560 align:center
ไม่เยอะหรอก แบ่งแจกทุกบ้านก็หมดแล้ว

00:16:18.640 --> 00:16:19.480 align:center
ลอกชิมดูสิ

00:16:19.560 --> 00:16:21.560 align:center
เดี๋ยวฉันไปเอาขวดมาให้นะ

00:16:22.680 --> 00:16:24.080 align:center
ชิมดู อร่อยไหม

00:16:30.400 --> 00:16:31.640 align:center
มีกลิ่นกุหลาบจริงด้วย

00:16:31.720 --> 00:16:32.640 align:center
คุณลองสิ

00:16:32.720 --> 00:16:33.720 align:center
คุณลองจิบอีกที

00:16:44.080 --> 00:16:46.680 align:center
คืนนี้ตอนชวนพี่สาวคุณมาทานข้าว
ให้เธอลองชิมดูด้วย

00:16:47.960 --> 00:16:50.720 align:center
คุณรู้ไหม ฉันพบว่า หลังจากฉันมาที่นี่

00:16:51.240 --> 00:16:52.600 align:center
ไม่ว่าจะไปบ้านใคร

00:16:52.680 --> 00:16:55.160 align:center
ก็ไม่มีใครให้ฉันกลับมือเปล่า

00:16:55.720 --> 00:16:56.600 align:center
คุณไม่ต้องห่วง

00:16:56.680 --> 00:16:57.920 align:center
ตอนคุณกลับ

00:16:58.000 --> 00:16:59.640 align:center
ผมก็จะไม่ให้คุณกลับไปมือเปล่า

00:17:01.240 --> 00:17:03.320 align:center
คุณเตรียมอะไรไว้ให้ฉันเหรอ

00:17:04.440 --> 00:17:06.119 align:center
คุณอยากได้อะไร บอกมาได้เลย

00:17:07.200 --> 00:17:08.280 align:center
อะไรก็ได้เหรอ

00:17:11.000 --> 00:17:12.040 align:center
เงินไม่ได้นะ

00:17:14.359 --> 00:17:15.280 align:center
ไม่ต้องห่วง

00:17:15.800 --> 00:17:17.960 align:center
ฉันจะเอาแค่สิ่งที่คุณมี

00:17:26.119 --> 00:17:27.200 align:center
- มาแล้ว
- มาครับมา

00:17:27.720 --> 00:17:28.880 align:center
- ผมช่วยกรอก
- มา

00:17:28.960 --> 00:17:29.920 align:center
ใช้อันนี้เหรอคะ

00:17:30.480 --> 00:17:31.960 align:center
ใช่ อันไหนก็ได้จ้ะ

00:17:41.240 --> 00:17:42.160 align:center
เด็กๆ เลิกเล่นได้แล้ว

00:17:42.240 --> 00:17:43.600 align:center
ไปล้างมือเตรียมกินข้าว

00:17:43.680 --> 00:17:44.960 align:center
ไปกันเถอะหลิงตัง

00:17:49.800 --> 00:17:51.200 align:center
สวี่หงโต้ว

00:17:51.280 --> 00:17:53.480 align:center
ช่วยดูหน่อย มีอะไรอยู่ที่คอผม

00:17:53.560 --> 00:17:54.400 align:center
อย่าขยับ

00:17:54.480 --> 00:17:55.320 align:center
ผึ้งน่ะ

00:17:55.400 --> 00:17:56.320 align:center
คุณไล่มันไปเร็ว

00:17:59.200 --> 00:18:00.040 align:center
ไปแล้วเหรอ

00:18:01.040 --> 00:18:03.000 align:center
อย่าจับ โดนต่อยหรือเปล่า ฉันดูหน่อย

00:18:03.080 --> 00:18:03.960 align:center
ไม่หรอกมั้ง

00:18:04.040 --> 00:18:05.080 align:center
ไม่หรอก

00:18:12.680 --> 00:18:13.960 align:center
กินข้าวกัน กินข้าว

00:18:14.560 --> 00:18:15.400 align:center
ไป

00:18:22.840 --> 00:18:24.040 align:center
พี่หงหมี่ครับ

00:18:24.120 --> 00:18:26.040 align:center
นี่คือเหล้ากุหลาบ
ที่อาคนหนึ่งในหมู่บ้านเราดองเอง

00:18:26.120 --> 00:18:27.040 align:center
พี่ลองชิมดู

00:18:27.840 --> 00:18:29.240 align:center
ที่บ้านของพวกเขา

00:18:29.880 --> 00:18:31.680 align:center
มีถังใหญ่ขนาดนี้ ดองไว้หลายถังเลย

00:18:31.760 --> 00:18:32.920 align:center
- ชิมดูสิ
- ใช่ครับ

00:18:33.000 --> 00:18:35.760 align:center
ถ้าในหมู่บ้านมีคนแต่งงาน
ก็ต้องเตรียมเอาไว้ก่อน

00:18:36.800 --> 00:18:37.680 align:center
ได้

00:18:38.240 --> 00:18:40.680 align:center
แก้วนี้ ถือซะว่าเลี้ยงส่งฉันแล้วกัน

00:18:40.760 --> 00:18:42.720 align:center
พรุ่งนี้เช้าฉันก็จะกลับแล้ว

00:18:43.240 --> 00:18:44.640 align:center
พี่กลับวันมะรืนไม่ใช่เหรอ

00:18:45.760 --> 00:18:48.120 align:center
กะทันหันน่ะ ต้องไปดูงานที่ปักกิ่ง

00:18:48.200 --> 00:18:50.080 align:center
มะรืนค่อยกลับเซี่ยงไฮ้

00:18:50.640 --> 00:18:51.960 align:center
พาหลิงตังไปด้วยเหรอ

00:18:52.920 --> 00:18:53.800 align:center
พรุ่งนี้ผู้ช่วยก็ไปด้วย

00:18:54.720 --> 00:18:57.640 align:center
พรุ่งนี้ฉันกะว่าจะพาพวกพี่
ไปเที่ยวที่เมืองเก่าสักหน่อย

00:18:58.360 --> 00:18:59.240 align:center
ไม่ต้องหรอก

00:18:59.320 --> 00:19:02.080 align:center
ยังไงครั้งนี้ก็ไม่ได้ตั้งใจมาเที่ยว

00:19:02.160 --> 00:19:04.040 align:center
มาเพื่อสั่งสอนเธอโดยเฉพาะ

00:19:06.920 --> 00:19:08.600 align:center
ขอบคุณที่คุณต้อนรับอย่างดี

00:19:09.120 --> 00:19:10.160 align:center
สองวันนี้รบกวนแล้วนะ

00:19:10.240 --> 00:19:11.480 align:center
ไม่รบกวนครับ

00:19:11.560 --> 00:19:13.360 align:center
อยากให้พี่อยู่ต่ออีกหน่อยด้วยซ้ำ

00:19:13.440 --> 00:19:14.640 align:center
ไม่ได้พูดเพราะเกรงใจนะครับ

00:19:15.240 --> 00:19:16.440 align:center
- มา
- พี่ อย่าดื่มเยอะนะ

00:19:16.520 --> 00:19:17.640 align:center
พรุ่งนี้ต้องไปดูงาน

00:19:23.840 --> 00:19:24.800 align:center
อร่อยล่ะสิ

00:19:26.440 --> 00:19:30.520 align:center
นี่คือ กุหลาบจากสวนกุหลาบที่ขับรถผ่าน
แล้วพี่บอกว่าขี้เหร่มากนั่น

00:19:31.560 --> 00:19:33.080 align:center
- ฉันพูดเหรอ
- พี่พูด

00:19:33.160 --> 00:19:34.160 align:center
พี่พูดตอนขับรถผ่าน

00:19:35.400 --> 00:19:37.120 align:center
พี่อย่ามาทำเป็นลืม

00:19:37.200 --> 00:19:38.960 align:center
เถ้าแก่เซี่ยก็ได้ยิน ใช่ไหม

00:19:41.680 --> 00:19:43.880 align:center
ผมไม่ได้ยิน ตอนนั้นผมขับรถอยู่

00:19:48.000 --> 00:19:49.280 align:center
เถ้าแก่เซี่ย มา

00:19:51.120 --> 00:19:52.840 align:center
- กิจการรุ่งเรือง
- ขอบคุณครับ

00:19:54.240 --> 00:19:55.080 align:center
น้าหงหมี่คะ

00:19:55.160 --> 00:19:57.680 align:center
เมื่อไหร่น้าจะพาหลิงตังมาเที่ยวอีก

00:19:59.080 --> 00:20:01.200 align:center
พวกเราน่าจะไม่ได้มาอีกแล้ว

00:20:01.280 --> 00:20:03.000 align:center
เพราะพวกเรามาเที่ยวที่นี่

00:20:03.080 --> 00:20:05.640 align:center
ครั้งหน้าก็จะไปเที่ยวที่อื่นแล้ว

00:20:06.160 --> 00:20:08.560 align:center
แล้วเราไม่มาเยี่ยมคุณน้าเหรอคะ

00:20:10.880 --> 00:20:13.760 align:center
คุณน้าก็มาเที่ยวเหมือนกัน

00:20:18.440 --> 00:20:19.680 align:center
ไม่เป็นไร

00:20:19.760 --> 00:20:20.600 align:center
ต่อไปพวกหนู

00:20:20.680 --> 00:20:23.040 align:center
ก็โทรศัพท์วิดีโอคอลเห็นหน้ากันได้

00:20:24.840 --> 00:20:26.640 align:center
ใช่ โทรศัพท์เอา

00:20:34.880 --> 00:20:36.080 align:center
กินข้าวๆ

00:20:56.720 --> 00:20:57.640 align:center
พี่

00:20:57.720 --> 00:20:59.360 align:center
ดื่มน้ำผึ้งหน่อยนะ

00:20:59.880 --> 00:21:01.520 align:center
ถึงสุราข้าวจะแอลกอฮอล์ต่ำ แต่ก็เป็นเหล้า

00:21:01.600 --> 00:21:03.000 align:center
พรุ่งนี้ยังต้องไปดูงานอีก

00:21:06.200 --> 00:21:07.800 align:center
เธอจะไปเซี่ยงไฮ้ไหม

00:21:11.320 --> 00:21:12.720 align:center
พี่ดื่มก่อน โอเคไหม

00:21:13.600 --> 00:21:14.840 align:center
จะไปไหม

00:21:17.880 --> 00:21:18.720 align:center
ฉัน…

00:21:19.720 --> 00:21:22.160 align:center
ถ้าว่างฉันจะไปเยี่ยมพวกพี่ โอเคไหม

00:21:24.680 --> 00:21:25.640 align:center
รู้แล้ว

00:21:26.600 --> 00:21:28.080 align:center
เธอเกลียดฉัน

00:21:31.280 --> 00:21:32.160 align:center
ไม่ได้เกลียด

00:21:32.240 --> 00:21:33.960 align:center
เธอน่ะเกลียดฉัน

00:21:35.840 --> 00:21:38.360 align:center
รู้ว่าฉันอยู่ที่นั่น ก็เลยไม่ไป

00:21:44.080 --> 00:21:46.200 align:center
คำนี้พี่จำได้ดีเชียวนะ

00:21:48.120 --> 00:21:49.080 align:center
ฉันผิดเอง

00:21:50.560 --> 00:21:51.880 align:center
ฉันไม่ควรพูดแบบนั้น

00:21:52.920 --> 00:21:54.640 align:center
แล้วพี่รู้ไหมว่าฉันหมายความว่าไง

00:21:55.160 --> 00:21:56.880 align:center
ฉันไม่อยากรบกวนพวกพี่

00:21:57.880 --> 00:22:00.480 align:center
เธอไม่อยากรบกวนพวกฉัน

00:22:00.560 --> 00:22:03.160 align:center
งั้นเธอช่วยใช้ชีวิตดีๆ หน่อยได้ไหม

00:22:03.840 --> 00:22:06.400 align:center
เธอลาออกโดยไม่บอกคนที่บ้าน

00:22:08.600 --> 00:22:10.640 align:center
ตอนนี้ก็ไม่บอกอะไรกับฉันเลย

00:22:11.760 --> 00:22:14.200 align:center
ฉันได้รู้การใช้ชีวิตของเธอ

00:22:14.720 --> 00:22:17.680 align:center
จากโมเมนต์วีแชทหรือไม่ก็เพื่อนเธอเท่านั้น

00:22:20.680 --> 00:22:22.360 align:center
ฉันคิดถึงตอนเด็ก

00:22:22.440 --> 00:22:24.320 align:center
ที่เธอเดินตามก้นฉันต้อยๆ จริงๆ

00:22:24.400 --> 00:22:26.600 align:center
ยัยหงโต้วตัวน้อย

00:22:26.680 --> 00:22:27.680 align:center
เดินตามฉันเตาะแตะ

00:22:36.000 --> 00:22:37.960 align:center
ทำฉันโมโหแทบตาย

00:22:38.040 --> 00:22:39.120 align:center
พี่เมาแล้วบ้าเหรอ

00:22:39.200 --> 00:22:40.640 align:center
ลงไม้ลงมือด้วยพี่เนี่ย

00:22:40.720 --> 00:22:42.320 align:center
- ฉันจะ…
- คนขี้เมา

00:22:42.400 --> 00:22:43.480 align:center
- ตีเธอเลย
- จะมาตีฉันทำไม

00:22:43.560 --> 00:22:44.560 align:center
พี่ตีอีกฉันจะเอาคืนแล้วนะ

00:22:44.640 --> 00:22:45.600 align:center
- ตีเธอเลย
- ฉันเอาคืนนะ

00:22:45.680 --> 00:22:47.720 align:center
พี่เขาเมาขนาดนั้นแล้ว คุณยังนั่งให้เขาตีอีก

00:22:47.800 --> 00:22:49.160 align:center
รีบหนีสิ

00:22:49.240 --> 00:22:50.520 align:center
ฉันจะฟ้องพ่อกับแม่

00:22:50.600 --> 00:22:51.920 align:center
ว่าพี่เมาแล้วตีคนอื่น

00:22:52.800 --> 00:22:54.600 align:center
ฉันจะบอกแม่ว่า

00:22:54.680 --> 00:22:56.080 align:center
ตอนเธออยู่มัธยมต้น
ใช้ขวดเหล้าเดตกันในวัยเรียน

00:22:56.800 --> 00:22:58.800 align:center
ฉันใช้ขวดเหล้าเดตตอนวัยเรียนตั้งแต่เมื่อไหร่

00:22:58.880 --> 00:22:59.840 align:center
ก็…

00:23:00.560 --> 00:23:02.840 align:center
พวกคุณหมายถึงสอดจดหมายในขวดแก้วเหรอ

00:23:03.400 --> 00:23:04.240 align:center
พวกเธอ

00:23:04.760 --> 00:23:06.000 align:center
บอกเลยนะ

00:23:06.080 --> 00:23:07.600 align:center
อย่าถลำลึก…เกินไป

00:23:18.800 --> 00:23:19.800 align:center
ไม่เป็นไร

00:23:26.400 --> 00:23:27.600 align:center
นี่คือด้านหลังค่ะ

00:23:28.480 --> 00:23:30.120 align:center
ส่วนหลักของอาคารก็สร้างเสร็จแล้ว

00:23:30.200 --> 00:23:31.440 align:center
มีทั้งหมดแปดห้อง

00:23:31.520 --> 00:23:33.720 align:center
ห้องที่เล็กสุด มีขนาด 40 กว่าตารางเมตร

00:23:33.800 --> 00:23:35.280 align:center
มา ดูทางนี้ค่ะ

00:23:35.360 --> 00:23:36.840 align:center
ชั้นบนมีห้องชุดสี่ห้อง

00:23:36.920 --> 00:23:38.240 align:center
วิวดีมากเลยล่ะค่ะ

00:23:39.120 --> 00:23:41.920 align:center
จุดยืนของเถ้าแก่
คือต้องการสร้างเป็นบูติคโฮมสเตย์

00:23:42.000 --> 00:23:43.520 align:center
- ฟังดูดีเลยทีเดียว
- ใช่

00:23:44.040 --> 00:23:45.600 align:center
ใช่ค่ะ เถ้าแก่บอกแล้วว่า

00:23:45.680 --> 00:23:47.680 align:center
การออกแบบตัวอาคารกับภายในของที่นี่

00:23:47.760 --> 00:23:48.840 align:center
ได้ออกแบบมาพร้อมกัน

00:23:48.920 --> 00:23:50.240 align:center
ถ้าพวกคุณต้องการ

00:23:50.320 --> 00:23:52.880 align:center
เขาเอาแบบตกแต่งภายในให้พวกคุณดูได้ค่ะ

00:23:53.480 --> 00:23:55.560 align:center
- ขอดูอีกหน่อยนะครับ
- ตามสบายเลยค่ะ

00:23:55.640 --> 00:24:00.320 align:center
(นำเกียรติยศมาสู่บรรพบุรุษ
และขยันหมั่นเพียรเพื่ออนาคต)

00:24:09.560 --> 00:24:10.800 align:center
ขออีกแก้วสิ

00:24:10.880 --> 00:24:12.240 align:center
เสี่ยวหวง

00:24:12.320 --> 00:24:13.680 align:center
นี่มันความเข้มสามเท่าเชียวนะ

00:24:13.760 --> 00:24:14.840 align:center
คุณจะดื่มอีกไม่ได้

00:24:14.920 --> 00:24:16.720 align:center
เดี๋ยวคืนนี้นอนไม่หลับเอา

00:24:16.800 --> 00:24:18.840 align:center
คุณดูพลังงานที่ฉันเสียไปตอนกลางวันสิ

00:24:18.920 --> 00:24:20.760 align:center
ต่อให้คุณโยนหมอนเข้าไปในเล้าหมูให้ฉัน

00:24:20.840 --> 00:24:22.960 align:center
ฉันก็จะ…หลับได้ทันที

00:24:24.600 --> 00:24:27.160 align:center
มีน้ำข้าวบาร์เลย์สกัดเย็นอยู่
เปลี่ยนรสชาติหน่อยไหม

00:24:28.080 --> 00:24:29.240 align:center
ก็ได้

00:24:31.600 --> 00:24:33.520 align:center
ใช่เน็ตไอดอลคนนั้นไหม

00:24:44.240 --> 00:24:45.240 align:center
เป็นอะไรเหรอ

00:24:45.920 --> 00:24:47.280 align:center
มีคนแอบถ่ายน่ะ

00:24:54.360 --> 00:24:55.880 align:center
พวกคุณมาจากที่ไหนกันคะ

00:24:55.960 --> 00:24:57.800 align:center
พวกเรามาจากเซี่ยงไฮ้ค่ะ

00:24:58.320 --> 00:24:59.440 align:center
เซี่ยงไฮ้

00:25:00.520 --> 00:25:02.840 align:center
ทำไมถึงเลือกมาเที่ยวที่นี่ล่ะคะ

00:25:03.440 --> 00:25:05.560 align:center
พวกเราได้เห็นวิดีโอโปรโมทของพวกคุณ

00:25:05.640 --> 00:25:07.760 align:center
คิดไม่ถึงว่า ตัวจริงพวกคุณดูดีกว่าในวิดีโออีก

00:25:07.840 --> 00:25:09.800 align:center
- วิดีโอโปรโมทเหรอคะ
- ใช่ค่ะ

00:25:12.760 --> 00:25:14.400 align:center
แล้วพวกคุณคิดว่าที่นี่เป็นไงบ้างคะ

00:25:14.480 --> 00:25:16.560 align:center
ดีมากค่ะ พวกเราเพิ่งมาถึงตอนเช้าเองค่ะ

00:25:16.640 --> 00:25:18.520 align:center
พวกเราอยากลองไปตามหา

00:25:18.600 --> 00:25:20.480 align:center
- สถานที่สวยๆ ที่อยู่ในวิดีโอค่ะ
- ใช่ค่ะ

00:25:20.560 --> 00:25:22.160 align:center
- ฉันรู้จักพอดีเลยค่ะ
- คุณรู้จักเหรอ

00:25:22.240 --> 00:25:23.320 align:center
- ฉันแนะนำพวกคุณได้นะ
- ใช่สิ

00:25:23.400 --> 00:25:24.760 align:center
- ขอเพิ่มเพื่อนวีแชตได้ไหมคะ
- มาค่ะ

00:25:24.840 --> 00:25:25.800 align:center
- ไม่มีปัญหา
- ดีจัง

00:25:25.880 --> 00:25:27.640 align:center
- พวกเราไปก่อนนะคะ
- บ๊ายบาย

00:25:41.120 --> 00:25:43.240 align:center
คุณเป็นโรคกลัวกล้องหรือเปล่า

00:25:45.840 --> 00:25:47.920 align:center
เหมือนจะมีนิดหน่อย

00:25:50.560 --> 00:25:53.280 align:center
คนหน้าตาดีแบบคุณ ที่โดนแอบถ่ายอยู่บ่อยๆ

00:25:53.360 --> 00:25:54.280 align:center
คงรำคาญมากเลยสินะ

00:25:56.120 --> 00:25:57.120 align:center
ฉันสวยเหรอ

00:26:00.080 --> 00:26:02.320 align:center
งั้นคุณบอกซิว่า ฉันสวยตรงไหน

00:26:03.800 --> 00:26:04.880 align:center
ความสวยของคุณ

00:26:04.960 --> 00:26:08.080 align:center
เป็นแบบถ่อมตัว สงบเสงี่ยม

00:26:08.160 --> 00:26:09.880 align:center
สวย แต่ไม่รู้ตัว

00:26:11.240 --> 00:26:13.400 align:center
- ฟังแล้วรู้สึกดีจัง
- ได้ใจ

00:26:13.480 --> 00:26:15.040 align:center
เอาละ ฉันไปแล้วนะ กลับสภาชุมชน

00:26:15.640 --> 00:26:16.480 align:center
จริงสิ

00:26:16.560 --> 00:26:18.080 align:center
ฉันเตรียมน้ำข้าวบาร์เลย์ไว้ให้แล้ว

00:26:18.160 --> 00:26:19.000 align:center
ขอบคุณนะ

00:26:19.680 --> 00:26:21.520 align:center
พรุ่งนี้อย่าลืมมาลองชิมให้ฉันล่ะ

00:26:22.080 --> 00:26:24.000 align:center
ลองยาพิษ คุณเรียกเซี่ยเซี่ยดีกว่า

00:26:24.080 --> 00:26:25.160 align:center
ไปล่ะ บ๊ายบาย

00:26:25.240 --> 00:26:26.080 align:center
ไปแล้วนะ

00:26:37.800 --> 00:26:38.800 align:center
ไปเมื่อตอนเช้าเหรอ

00:26:39.320 --> 00:26:41.000 align:center
พี่หงหมี่กับพี่หงโต้วไม่เหมือนกันเลย

00:26:41.080 --> 00:26:42.120 align:center
นายก็เจอแล้วเหรอ

00:26:42.200 --> 00:26:43.520 align:center
เธอมาที่โรงแกะสลักน่ะ

00:26:43.600 --> 00:26:47.880 align:center
ภาพไม้แกะสลักฝีมือครูผม
ที่แขวนบนผนังตะวันออกมาสองปีนั่น

00:26:47.960 --> 00:26:50.120 align:center
สมบัติประจำร้านที่ใครถามก็บอกว่าแพง
ถูกเธอซื้อไปแล้ว

00:26:51.480 --> 00:26:52.560 align:center
พอผมเห็นที่อยู่รับของ

00:26:52.640 --> 00:26:54.920 align:center
เขียนชื่อเอาไว้ว่า สวี่หงหมี่

00:26:55.520 --> 00:26:57.560 align:center
ผมเลยถามเธอว่า ใช่พี่สาวพี่หงโต้วหรือเปล่า

00:26:58.360 --> 00:26:59.440 align:center
เธอบอกว่าใช่

00:27:00.080 --> 00:27:02.800 align:center
งั้นนายรีบบอกเสี่ยวหลาน
ให้เอาลงจากร้านออนไลน์

00:27:02.880 --> 00:27:04.160 align:center
ไม่ต้องห่วง

00:27:04.680 --> 00:27:05.960 align:center
ผมบอกตั้งแต่ซื้อแล้ว

00:27:07.320 --> 00:27:08.480 align:center
(เบอร์ที่ไม่รู้จัก)

00:27:12.720 --> 00:27:13.960 align:center
ฮัลโหล สวัสดีค่ะ ใครคะ

00:27:15.960 --> 00:27:17.800 align:center
ใช่ค่ะ ที่นี่บ้านโหย่วเฟิงค่ะ

00:27:17.880 --> 00:27:19.040 align:center
มีให้เช่าระยะสั้นค่ะ

00:27:20.320 --> 00:27:21.960 align:center
ลูกค้าเป็นคู่รักหรือคนเดียวคะ

00:27:22.480 --> 00:27:23.320 align:center
ขอบคุณครับแม่

00:27:24.120 --> 00:27:25.120 align:center
ผู้หญิงท่านหนึ่งนะคะ

00:27:25.200 --> 00:27:26.600 align:center
ประมาณวันไหนคะ

00:27:27.680 --> 00:27:29.720 align:center
โอเค เดี๋ยวจองให้นะคะ รอสักครู่

00:27:30.320 --> 00:27:31.920 align:center
ตอนแรก พวกเขาไม่ให้ผมร้องเพลงของผม

00:27:32.000 --> 00:27:33.400 align:center
ให้ร้องเพลงของพวกเขาแทน

00:27:33.480 --> 00:27:35.320 align:center
ผมบอกว่า “เดี๋ยวก่อนๆ”

00:27:35.400 --> 00:27:38.000 align:center
“คุณลองฟังเพลงของผมก่อน
ถ้าไม่เพราะ ผมค่อยร้องเพลงของพวกคุณ”

00:27:38.080 --> 00:27:39.520 align:center
จากนั้นผมก็ร้อง

00:27:39.600 --> 00:27:40.520 align:center
ผู้รับผิดชอบเลยบอกว่า

00:27:40.600 --> 00:27:43.240 align:center
“พอแล้วๆ อาจารย์หู ไม่ต้องร้องแล้ว”
“พวกเรารู้แล้ว”

00:27:43.320 --> 00:27:44.680 align:center
แล้วสรุปได้ร้องไหม

00:27:45.760 --> 00:27:47.640 align:center
ไม่ครับ ร้องเพลงพวกเขาเหมือนเดิม

00:27:47.720 --> 00:27:49.000 align:center
ผู้ชมไม่มีวาสนาได้ฟังแล้ว

00:27:49.080 --> 00:27:50.520 align:center
สองหมื่น

00:27:50.600 --> 00:27:51.680 align:center
ผ่อง

00:27:51.760 --> 00:27:52.920 align:center
โทษทีนะ

00:27:53.640 --> 00:27:55.080 align:center
ย่าคะ ใกล้ครบคู่ยังคะ

00:27:55.160 --> 00:27:57.760 align:center
ยังเลย ยังจับคู่ไม่ได้เลย

00:27:58.960 --> 00:27:59.800 align:center
ผ่อง

00:28:02.560 --> 00:28:03.440 align:center
สามหมื่น

00:28:05.240 --> 00:28:06.560 align:center
- อย่าแอบดูสิ
- ไผ่สาม

00:28:06.640 --> 00:28:07.760 align:center
ผมจะทิ้งไพ่ให้คุณ

00:28:11.440 --> 00:28:12.400 align:center
ขอบคุณ ไม่ต้องจริงๆ

00:28:12.480 --> 00:28:14.800 align:center
ฉันคลำเอง ตาที่แล้วเพิ่งชนะไป

00:28:14.880 --> 00:28:15.920 align:center
ไม่เลวนี่หงโต้ว

00:28:16.000 --> 00:28:17.480 align:center
มือขึ้นจริงๆ

00:28:18.320 --> 00:28:20.520 align:center
- มา
- เดี๋ยวสิ คุณชนะได้ยังไง

00:28:20.600 --> 00:28:21.920 align:center
ชนะแล้วจะทำไม

00:28:22.520 --> 00:28:23.360 align:center
อาเหยา

00:28:24.480 --> 00:28:25.960 align:center
- น้าเฟิ่ง ในห้องครับ
- เล่นไพ่นกกระจอกเหรอ

00:28:26.040 --> 00:28:27.800 align:center
- มาๆ เอาผักมาให้
- สวัสดีครับอาเฟิ่ง

00:28:28.400 --> 00:28:29.520 align:center
- ตอนบ่ายไปที่สวนมา
- ขอบคุณครับ

00:28:30.120 --> 00:28:31.200 align:center
เยอะขนาดนี้เชียว

00:28:31.280 --> 00:28:32.960 align:center
- ขอบคุณมากครับ
- สดมากเลยล่ะ

00:28:33.040 --> 00:28:34.080 align:center
- ไม่ต้องๆ
- นั่งที่ผมครับ

00:28:34.160 --> 00:28:35.640 align:center
ไม่นั่ง ไม่เล่นๆ

00:28:35.720 --> 00:28:36.960 align:center
เดี๋ยวน้าไปนั่งข้างๆ ย่าเซี่ย

00:28:37.040 --> 00:28:38.600 align:center
น้าเฟิ่งเล่นเถอะครับ อย่าให้เขาเล่นเลย

00:28:38.680 --> 00:28:40.760 align:center
เขาดวงซวยมาก

00:28:40.840 --> 00:28:42.320 align:center
ฉันอ่อนให้พวกนายเถอะ

00:28:42.840 --> 00:28:45.120 align:center
เอางี้ เล่นกันไปนะครับ

00:28:45.200 --> 00:28:46.800 align:center
เดี๋ยวผมไปชงชาเก๋ากี๊มาให้

00:28:46.880 --> 00:28:47.720 align:center
หงโต้ว โอเคไหม

00:28:48.360 --> 00:28:50.480 align:center
ชาผูเอ่อร์ที่ท่านหม่าทิ้งไว้ครั้งก่อนล่ะ

00:28:50.560 --> 00:28:52.400 align:center
ดึกขนาดนี้จะดื่มชาผูเอ๋อร์อะไรอีก

00:28:52.480 --> 00:28:54.520 align:center
- เก๋ากี๊นี่แหละ
- แล้วถามทำไม

00:28:55.280 --> 00:28:56.120 align:center
เล่นไปเถอะ

00:29:02.800 --> 00:29:03.640 align:center
อย่าลงตัวนี้

00:29:03.720 --> 00:29:04.840 align:center
เอาตัวนี้ๆ

00:29:04.920 --> 00:29:06.680 align:center
ตัวนี้เหรอ เป็นไพ่หนึ่งเชือกนะ

00:29:06.760 --> 00:29:07.880 align:center
ตอนนี้บนโต๊ะไม่มี

00:29:07.960 --> 00:29:09.600 align:center
แล้วถ้าเกิดฝั่งนั้นเขามีกันล่ะ

00:29:10.360 --> 00:29:12.360 align:center
สองท่าน ประชุมกันเหรอ

00:29:13.080 --> 00:29:14.120 align:center
งั้นตัวนี้นะ

00:29:14.880 --> 00:29:16.800 align:center
- เจ็ดเหรียญ
- เอา

00:29:19.760 --> 00:29:21.160 align:center
กากแล้วยังอยากเล่น

00:29:21.240 --> 00:29:22.320 align:center
อย่าสั่งมั่วซั่วได้ไหม

00:29:22.400 --> 00:29:23.760 align:center
- เหม็นกลิ่นความซวย
- จริงๆ เลย

00:29:23.840 --> 00:29:25.760 align:center
- เดี๋ยวครับน้าเฟิ่ง
- ไม่ต่อให้กันเลย

00:29:25.840 --> 00:29:27.600 align:center
เกินไปนะครับเนี่ย

00:29:27.680 --> 00:29:28.520 align:center
สี่หมื่นนะ

00:29:28.600 --> 00:29:29.520 align:center
น็อค

00:29:31.400 --> 00:29:32.800 align:center
คุณย่าครับ…

00:29:33.320 --> 00:29:35.200 align:center
ชนะแต้มน้อยก็ชนะเหรอนี่

00:29:35.280 --> 00:29:38.040 align:center
ชนะแต้มน้อยก็ดีกว่าไม่ชนะ

00:29:38.120 --> 00:29:40.560 align:center
จะครบอยู่แล้วเชียว

00:29:41.320 --> 00:29:43.080 align:center
เพราะพวกคุณสองคนเอาแต่ซุบซิบกันอยู่นั่น

00:29:43.160 --> 00:29:44.280 align:center
ซุบซิบซะผม…

00:29:44.360 --> 00:29:45.200 align:center
ซวยเลย

00:29:48.960 --> 00:29:50.720 align:center
เฮ้อ ไพ่ดีขนาดนี้

00:30:38.640 --> 00:30:41.440 align:center
ครั้งนี้ท่านหม่าจะอยู่นานแค่ไหนคะ

00:30:42.600 --> 00:30:43.800 align:center
พรุ่งนี้ตอนกลางวัน

00:30:44.320 --> 00:30:45.840 align:center
จะไปพบพวกปรมาจารย์ชาสักหน่อย

00:30:45.920 --> 00:30:47.080 align:center
ตอนเย็นก็กลับปักกิ่งแล้ว

00:30:48.080 --> 00:30:49.200 align:center
มาหรือยัง มาหรือยัง

00:30:49.280 --> 00:30:50.680 align:center
มาหรือยัง

00:30:53.600 --> 00:30:55.680 align:center
ทำไมกินกันแล้วล่ะครับ

00:30:55.760 --> 00:30:58.400 align:center
นี่เตรียมไว้ให้เพื่อนบ้านสาวสวยคนใหม่นะ

00:30:58.480 --> 00:31:01.160 align:center
พวกคุณกินแบบนี้
เปลือกถั่วเปลือกทานตะวันเต็มโต๊ะไปหมด

00:31:01.240 --> 00:31:03.520 align:center
เธอเห็นเข้า จะคิดว่าเราไม่ให้เกียรตินะครับ

00:31:03.600 --> 00:31:05.360 align:center
สุขุมหน่อย

00:31:05.440 --> 00:31:08.120 align:center
ไม่ใช่พอได้ยินคำว่าสาวสวย ก็ทำเป็นตื่นเต้นแบบนั้น

00:31:08.200 --> 00:31:10.000 align:center
อะไรคือทำเป็นตื่นเต้น

00:31:10.080 --> 00:31:11.600 align:center
ผมตื่นเต้นจริงๆ นะครับ

00:31:11.680 --> 00:31:13.560 align:center
ผมดีใจที่สุดเลย

00:31:14.360 --> 00:31:17.320 align:center
ถ้าเกิดว่าเพื่อนบ้านสาวสวยคนนี้
ตกหลุมรักผมเข้า

00:31:17.400 --> 00:31:20.840 align:center
มันก็คงเป็น… ความรักอันหวานแหววเลยนะครับ

00:31:22.600 --> 00:31:24.640 align:center
ชาดีขนาดนี้ จะอ้วกก็เสียดาย

00:31:25.240 --> 00:31:27.280 align:center
อ้วกสิๆ อ้วกออกมาสิ อ้วกเลย

00:31:27.360 --> 00:31:28.600 align:center
จะบอกให้นะ เหล่าหม่า

00:31:28.680 --> 00:31:30.040 align:center
ตั้งแต่คุณเริ่มทำธุรกิจ

00:31:30.120 --> 00:31:32.320 align:center
ออร่าเซียนของคุณก็ไม่เหลือเลย

00:31:32.400 --> 00:31:34.680 align:center
คำพูดก็ไม่ลึกซึ้งเหมือนก่อน

00:31:34.760 --> 00:31:35.720 align:center
รีบเตรียมตัวเลย

00:31:35.800 --> 00:31:37.800 align:center
อีกเดี๋ยวคุณต้องแสดงศิลปะชงชา
ให้เพื่อนบ้านสาวสวยดูนะ

00:31:37.880 --> 00:31:38.720 align:center
ถุย

00:31:39.760 --> 00:31:41.760 align:center
- หงโต้ว มาๆ
- ทำอะไร

00:31:41.840 --> 00:31:43.040 align:center
ถือไว้ๆ

00:31:43.120 --> 00:31:44.440 align:center
เคยเห็นอันนี้ใช่ไหม

00:31:44.520 --> 00:31:46.600 align:center
อีกเดี๋ยว พอผมร้องถึง…

00:31:46.680 --> 00:31:50.440 align:center
“พอได้เจอเธอ ก็เหมือนป่าไผ่ได้เจอฤดูร้อน”

00:31:51.080 --> 00:31:53.160 align:center
“เหมือนนกได้เจอคลื่นทะเล”

00:31:53.240 --> 00:31:54.080 align:center
- “ทะเลทราย…”
- คุณก็เล่นด้วย

00:31:54.160 --> 00:31:55.600 align:center
ใช่ๆ แบบนี้แหละๆ

00:31:55.680 --> 00:31:56.800 align:center
ถูกต้องๆ

00:31:56.880 --> 00:31:59.160 align:center
ฟังฉัน ทางที่ดีนายไปคุกเข่าเล่นหน้าประตู

00:31:59.240 --> 00:32:00.400 align:center
ได้ผลที่สุด

00:32:00.480 --> 00:32:01.920 align:center
คุณน่ารำคาญไปไหมครับเนี่ย

00:32:02.600 --> 00:32:03.440 align:center
ทำไม

00:32:03.520 --> 00:32:05.680 align:center
- ฉันว่า
- อย่าขยับๆ ผมถือเอง

00:32:05.760 --> 00:32:06.880 align:center
มาแล้วๆ

00:32:06.960 --> 00:32:08.080 align:center
ตั้งแถวเร็ว

00:32:08.160 --> 00:32:09.120 align:center
ยิ้มหน่อยสิ

00:32:09.200 --> 00:32:10.400 align:center
ยิ้มหน่อยน่า

00:32:16.920 --> 00:32:18.160 align:center
ซินซินก็มาด้วยเหรอ

00:32:18.960 --> 00:32:19.880 align:center
เพื่อนบ้านสาวสวยล่ะ

00:32:20.720 --> 00:32:22.040 align:center
ขอแนะนำอย่างเป็นทางการ

00:32:22.120 --> 00:32:23.160 align:center
เพื่อนบ้านคนใหม่ของเรา

00:32:23.240 --> 00:32:25.080 align:center
เพื่อนบ้านคนสวยของพวกคุณ

00:32:25.680 --> 00:32:27.840 align:center
ฉันก็คือเพื่อนบ้านคนสวยคนนั้น

00:32:27.920 --> 00:32:29.040 align:center
เซอร์ไพรซ์ไหม

00:32:32.120 --> 00:32:33.560 align:center
- แยกย้ายๆ
- อย่าเพิ่งสิ

00:32:33.640 --> 00:32:34.520 align:center
แยกย้ายๆ

00:32:34.600 --> 00:32:36.480 align:center
- เป็นอะไร หู…
- เธอเล่นอะไรเนี่ย

00:32:36.560 --> 00:32:38.320 align:center
ฉันแค่ล้อเล่นเอง ต้องขนาดนี้เหรอ

00:32:39.200 --> 00:32:41.600 align:center
ซินซิน คุณย้ายมาจริงๆ เหรอ

00:32:41.680 --> 00:32:44.000 align:center
ห้องพักเธอหลังคารั่ว ต้องซ่อมน่ะ

00:32:44.080 --> 00:32:45.800 align:center
เลยมาพักที่นี่ก่อนสักสองเดือน

00:32:46.320 --> 00:32:47.360 align:center
อาจารย์หู

00:32:47.440 --> 00:32:48.600 align:center
อย่าเศร้าใจไปเลย

00:32:48.680 --> 00:32:50.320 align:center
อีกสองสามวัน จะมีแขกผู้หญิงมาพักจริงๆ

00:32:51.560 --> 00:32:53.480 align:center
- จริงเหรอ
- จริงๆ

00:32:54.480 --> 00:32:55.760 align:center
มาตอนไหน

00:32:55.840 --> 00:32:57.520 align:center
นายไม่ต้อนรับฉันขนาดนี้เชียว

00:32:59.120 --> 00:33:00.400 align:center
ไม่ใช่อย่างนั้น เสี่ยวหวง

00:33:00.920 --> 00:33:03.040 align:center
ก็แค่… หลอกให้ฉันดีใจ

00:33:04.080 --> 00:33:05.880 align:center
ซินซิน นั่งก่อนสิ

00:33:05.960 --> 00:33:08.520 align:center
อีกเดี๋ยว ท่านหม่าจะแสดงศิลปะชงชาให้คุณดู

00:33:08.600 --> 00:33:10.560 align:center
- เดี๋ยวฉันจะไปช่วยคุณจัดของเอง
- ไป

00:33:10.640 --> 00:33:11.680 align:center
โอเคๆ

00:33:12.480 --> 00:33:14.040 align:center
น่าน่าเล่าให้ฟังว่าคุณปูที่นอนเก่งมาก

00:33:14.120 --> 00:33:15.920 align:center
- สอนฉันหน่อยสิ
- ได้สิ ฉันปูให้เอง

00:33:16.000 --> 00:33:18.440 align:center
ตกลง งั้นฉันไม่เกรงใจละนะ

00:33:21.560 --> 00:33:22.880 align:center
หนูจะไปแล้วเหรอ

00:33:23.760 --> 00:33:25.480 align:center
หนูคุยกับอาเหยาแล้วว่า

00:33:25.560 --> 00:33:27.200 align:center
สองสามวันนี้จะไม่มาช่วยงานแล้ว

00:33:27.280 --> 00:33:28.600 align:center
กะจะพักสักหน่อย

00:33:28.680 --> 00:33:29.760 align:center
หนู…

00:33:30.400 --> 00:33:32.080 align:center
หนูจะกลับมาอีกไหม

00:33:32.600 --> 00:33:33.800 align:center
มาสิคะ

00:33:33.880 --> 00:33:35.200 align:center
หนูต้องกลับมาเยี่ยมพวกคุณยายแน่

00:33:35.720 --> 00:33:37.840 align:center
แล้วอาเหยาจะทำยังไงล่ะ

00:33:40.920 --> 00:33:42.600 align:center
คนช่วยงานคนใหม่ใกล้มาแล้ว

00:33:42.680 --> 00:33:43.880 align:center
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ

00:33:44.680 --> 00:33:46.720 align:center
หนูไม่เอาอาเหยาของเราแล้วเหรอ

00:33:48.920 --> 00:33:50.040 align:center
นั่นสิ

00:33:51.360 --> 00:33:52.320 align:center
หนู

00:34:01.800 --> 00:34:02.920 align:center
- ฆ่าเชื้อหรือยัง
- ไม่ต้องห่วง

00:34:03.000 --> 00:34:05.560 align:center
ไม่ต้องห่วง ใช้แอลกอฮอล์ฆ่าเชื้อหมดแล้วครับ

00:34:06.080 --> 00:34:08.040 align:center
เราส่งไปให้พี่สาวหงโต้วแค่สิบขวด

00:34:08.120 --> 00:34:09.560 align:center
มันน้อยไปไหม

00:34:09.639 --> 00:34:12.000 align:center
ถ้าชอบดื่ม ส่งไปเยอะๆ หน่อยจะเป็นไร

00:34:13.000 --> 00:34:14.239 align:center
ส่งไปแค่นี้ก่อน

00:34:14.320 --> 00:34:15.639 align:center
ไม่พอค่อยว่ากัน

00:34:16.159 --> 00:34:17.400 align:center
มันก็ใช่

00:34:18.760 --> 00:34:20.280 align:center
น้าได้ยินเสี่ยวชุนพูดมา

00:34:20.880 --> 00:34:22.440 align:center
ห้องของหงโต้วใกล้หมดสัญญาแล้ว

00:34:22.520 --> 00:34:24.320 align:center
และเขาไม่เช่าต่อ

00:34:25.360 --> 00:34:27.800 align:center
ใช่ครับ เธอต้องกลับไปทำงานแล้ว

00:34:28.719 --> 00:34:31.679 align:center
งั้นพวกเธอสองคนจะเอายังไง

00:34:32.480 --> 00:34:33.480 align:center
เดี๋ยวสิ

00:34:33.560 --> 00:34:35.719 align:center
ตอนนี้แก้ข่าวลือก็ไม่มีคนเชื่อแล้วใช่ไหมครับ

00:34:36.320 --> 00:34:38.440 align:center
ฟังจากความหมายของเธอ

00:34:38.520 --> 00:34:41.920 align:center
งั้นน้าจะให้เสี่ยวซุนแนะนำคนให้เธออีกเยอะๆนะ

00:34:43.520 --> 00:34:45.679 align:center
น้าว่าตอนนี้ ผมเหมือนคนมีเวลาหาแฟนเหรอครับ

00:34:45.760 --> 00:34:47.760 align:center
ผู้หญิงเขาก็ไม่มีเวลาหาแฟนเหมือนกันนั่นแหละ

00:34:47.840 --> 00:34:49.400 align:center
ต่างทำงานไปด้วยคบแฟนไปด้วยทั้งนั้น

00:34:51.639 --> 00:34:53.920 align:center
มีคนมาจีบเสี่ยวชุนของเราด้วยนะ

00:34:55.880 --> 00:34:58.200 align:center
- ใครครับ
- ซัพพลายเออร์คนหนึ่ง

00:34:58.760 --> 00:34:59.840 align:center
โทรมาหาเธอ

00:34:59.920 --> 00:35:02.000 align:center
น้าได้ยินเขานัดเธอไปกินข้าวน่ะ

00:35:03.480 --> 00:35:04.600 align:center
แล้วเสี่ยวชุนว่าไงครับ

00:35:05.200 --> 00:35:06.120 align:center
“ไม่มีเวลา”

00:35:09.760 --> 00:35:10.680 align:center
น้าจะบอกให้นะ

00:35:10.760 --> 00:35:12.920 align:center
ชีวิตแต่ละวัน หาบน้ำคนเดียวมันเหนื่อย

00:35:13.000 --> 00:35:15.160 align:center
สองคนช่วยกันหาบถึงจะสบาย

00:35:15.240 --> 00:35:18.360 align:center
หนุ่มสาวอย่างพวกเธอ
เดี๋ยวอีกหน่อยก็เสียใจภายหลังหรอก

00:35:19.960 --> 00:35:20.840 align:center
กรอกเหล้าก่อนเถอะครับ

00:35:25.360 --> 00:35:26.200 align:center
มา

00:35:43.040 --> 00:35:45.760 align:center
(ฉันต้องให้เงินน้าเป่าผิงไหม)

00:35:52.760 --> 00:35:57.240 align:center
(ถ้าคุณให้เงิน น้าเป่าผิงไล่คุณออกจากบ้านแน่)

00:35:57.320 --> 00:36:02.040 align:center
(ทั้งกินทั้งเอากลับ ฉันเกรงใจ)

00:36:06.120 --> 00:36:08.240 align:center
(แค่คุณชมว่าเหล้าอร่อยแกก็ดีใจแล้ว)

00:36:08.320 --> 00:36:10.600 align:center
(ฮ่าๆ )

00:36:10.680 --> 00:36:15.680 align:center
(โอเค เหมือนแม่ฉันเลยล่ะ)

00:36:15.760 --> 00:36:20.080 align:center
(จริงสิ ย่าให้ผมถามว่าพรุ่งนี้อยากกินอะไร)

00:36:20.680 --> 00:36:23.840 align:center
(ฉันชอบทุกอย่างที่คุณย่าทำ)

00:36:23.920 --> 00:36:29.680 align:center
(ตอนเช้าอยากกินก๋วยเตี๋ยวเนื้อสด
ที่ตลาดร้านนั้นไหม)

00:36:29.760 --> 00:36:36.760 align:center
(ฉันตื่นไม่ไหว)

00:36:36.840 --> 00:36:42.040 align:center
(เดี๋ยวผมไปเรียกคุณเอง)

00:36:59.720 --> 00:37:00.640 align:center
มา

00:37:00.720 --> 00:37:02.640 align:center
ทานซุปปลาสำลีนี่ก่อน

00:37:02.720 --> 00:37:04.240 align:center
ใส่สมุนไพรด้วย

00:37:04.320 --> 00:37:05.880 align:center
วันๆ ยุ่งขนาดนี้

00:37:05.960 --> 00:37:07.640 align:center
ต้องบำรุงหน่อย

00:37:07.720 --> 00:37:09.520 align:center
วางไว้ก่อนเถอะครับย่า

00:37:09.600 --> 00:37:10.760 align:center
ทำเหมือนผมอยู่ไฟไปได้

00:37:11.640 --> 00:37:13.200 align:center
เดี๋ยวจะเย็นซะก่อน

00:37:13.280 --> 00:37:14.120 align:center
มา

00:37:21.320 --> 00:37:23.160 align:center
อร่อยครับ โอเค ผมกินแล้ว

00:37:23.240 --> 00:37:24.400 align:center
ย่าวางตรงนี้นะครับ

00:37:24.480 --> 00:37:26.480 align:center
ตักมาเยอะเชียว ให้ข้าวหมูเหรอครับ

00:37:26.560 --> 00:37:27.960 align:center
ให้ข้าวหมูอะไร

00:37:28.040 --> 00:37:30.240 align:center
เธอต้องมีร่างกายที่แข็งแรง

00:37:37.360 --> 00:37:39.080 align:center
ไม่ต้องมาซ่อน

00:37:39.160 --> 00:37:41.160 align:center
ย่าเห็นตั้งนานแล้ว

00:37:41.240 --> 00:37:43.440 align:center
เดี๋ยวสิครับ รูปมันสวยดี

00:37:43.520 --> 00:37:45.400 align:center
ย่าดูตาโต ๆ น่าหลงใหลของเจ้าน่ารักสิ

00:37:45.480 --> 00:37:46.320 align:center
ไม่ได้มีอย่างอื่น

00:37:46.400 --> 00:37:48.000 align:center
ย่าพูดอะไรหรือยัง

00:37:48.520 --> 00:37:49.440 align:center
ร้อนตัว

00:37:50.520 --> 00:37:51.600 align:center
รีบกินล่ะ

00:37:53.920 --> 00:37:54.760 align:center
ย่าครับ

00:37:56.640 --> 00:37:58.760 align:center
ย่าอย่าไปพูดกับใครนะครับ

00:38:14.520 --> 00:38:16.280 align:center
(โอเค)

00:40:11.560 --> 00:40:13.160 align:center
ตื่นแล้วๆ แป๊บนะ

00:40:14.760 --> 00:40:15.680 align:center
เดินไปนะ

00:40:15.760 --> 00:40:16.640 align:center
ได้สิ

00:40:17.160 --> 00:40:18.120 align:center
รอฉันแป๊บนึง

00:40:19.240 --> 00:40:20.920 align:center
นั่นเสื้อตัวใหม่คุณเหรอ

00:40:21.000 --> 00:40:22.560 align:center
ไม่ใช่ ซื้อตั้งแต่ปีกลายแล้ว

00:40:23.840 --> 00:40:25.000 align:center
ดึงป้ายราคาออกหน่อย

00:40:39.440 --> 00:40:40.440 align:center
ไปกันเถอะ

00:40:42.520 --> 00:40:44.120 align:center
แค่ไปกินข้าว คุณต้องแต่งหน้าด้วยเหรอ

00:40:44.200 --> 00:40:45.800 align:center
ฉัน…ไม่ได้แต่งนะ

00:40:45.880 --> 00:40:47.160 align:center
ฉันแค่เขียนคิ้ว

00:40:47.240 --> 00:40:48.440 align:center
ทาแป้ง

00:40:48.520 --> 00:40:49.680 align:center
ทาลิป

00:40:49.760 --> 00:40:50.920 align:center
ฉีดน้ำหอมนิดหน่อยเอง

00:40:54.840 --> 00:40:56.400 align:center
คุณเอาป้ายราคาออกหรือยัง

00:40:57.080 --> 00:40:58.080 align:center
คุณอยากได้ไหมล่ะ

00:40:58.160 --> 00:40:59.760 align:center
ฉันจะเอาไปทำอะไร

00:41:00.280 --> 00:41:01.720 align:center
ไม่เอาก็เลิกถามได้แล้ว

00:41:03.120 --> 00:41:04.440 align:center
ไม่เห็นเป็นไรเลย

00:41:04.960 --> 00:41:06.120 align:center
ฉันจะบอกคุณให้นะ

00:41:06.640 --> 00:41:09.760 align:center
ฉันออกไปชอปปิ้งกับเฉินหนานซิง
ซื้อกระโปรงมาตัวหนึ่ง

00:41:10.520 --> 00:41:12.760 align:center
ยังแยกหน้าแยกหลังไม่ออกก็ใส่ออกจากร้านแล้ว

00:41:13.280 --> 00:41:14.280 align:center
แล้วใครรู้ตัวก่อน

00:41:14.360 --> 00:41:15.400 align:center
คอไงล่ะ

00:41:15.480 --> 00:41:16.640 align:center
รัดแทบตาย

00:41:16.720 --> 00:41:18.440 align:center
คุณเคยทำเรื่องเด๋อด๋าแบบนี้ด้วย

00:41:20.880 --> 00:41:22.280 align:center
คุณฉีดน้ำหอมเหรอ

00:41:22.880 --> 00:41:24.600 align:center
ครีมอาบน้ำกลิ่นน้ำผึ้งน่ะ

00:41:24.680 --> 00:41:25.720 align:center
จมูกไวดีนี่

00:41:26.600 --> 00:41:27.600 align:center
หอมดี

00:41:27.680 --> 00:41:28.520 align:center
ยี่ห้ออะไรเหรอ

00:41:28.600 --> 00:41:30.360 align:center
ยี่ห้อเก่าแก่ของในประเทศนี่แหละ

00:41:30.440 --> 00:41:31.360 align:center
ถูกมากเลย

00:41:36.920 --> 00:41:38.320 align:center
ก๋วยเตี๋ยวได้แล้วจ้ะ

00:41:43.080 --> 00:41:44.040 align:center
อร่อยไหม

00:42:11.120 --> 00:42:12.320 align:center
อยู่ที่ตลาด

00:42:12.840 --> 00:42:15.720 align:center
ฉันเห็นหงโต้วกับอาเหยากำลังกินก๋วยเตี๋ยวกันอยู่

00:42:15.800 --> 00:42:16.800 align:center
ทั้งสองสนิทสนมกันมาก

00:42:18.320 --> 00:42:20.760 align:center
เมื่อคืนวันก่อน
ฉันไปเล่นไพ่นกกระจอกบ้านอาเหยา

00:42:20.840 --> 00:42:22.840 align:center
ก็เห็นสองคนอยู่ด้วยกัน

00:42:22.920 --> 00:42:24.000 align:center
เข้ากันดีนะ

00:42:24.640 --> 00:42:25.960 align:center
อย่าเดามั่วกันเลยค่ะ

00:42:26.040 --> 00:42:28.440 align:center
หงโต้วไม่ได้มาช่วยงานแล้ว

00:42:28.520 --> 00:42:30.560 align:center
อีกอย่าง ห้องพักก็ไม่เช่าต่อแล้ว

00:42:31.160 --> 00:42:32.680 align:center
ใช่ ฟังจากความหมายของอาเหยา

00:42:32.760 --> 00:42:34.000 align:center
สองคนนี้ยังไม่มีหวัง

00:42:35.120 --> 00:42:36.640 align:center
พวกเราต่างก็เคยผ่านกันมาก่อน

00:42:37.160 --> 00:42:39.160 align:center
ลูกไม้ตื้นๆ ของสองคนนี้น่ะ

00:42:39.240 --> 00:42:40.240 align:center
หมดหวังเหรอ

00:42:40.320 --> 00:42:41.760 align:center
จะหลอกใครกัน

00:42:43.040 --> 00:42:44.080 align:center
พูดงี้แล้วกัน

00:42:44.600 --> 00:42:46.880 align:center
พวกเขาสองคนชอบพอกันจริงๆ นั่นแหละ

00:42:46.960 --> 00:42:48.240 align:center
แต่สถานที่มันไม่ใช่

00:42:48.320 --> 00:42:50.080 align:center
ยังไงหงโต้วก็ต้องกลับปักกิ่ง

00:42:50.680 --> 00:42:52.160 align:center
อยู่ที่นี่ไม่ชินเหรอ

00:42:52.240 --> 00:42:53.840 align:center
ก็ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ

00:42:53.920 --> 00:42:56.280 align:center
ที่จริงหงโต้วมาที่นี่ ก็เพื่อมาเที่ยว

00:42:56.360 --> 00:42:57.520 align:center
แถมก็อยู่ได้ไม่นาน

00:42:57.600 --> 00:42:59.440 align:center
เพราะงั้นในแผนชีวิตของเธอ

00:42:59.520 --> 00:43:01.600 align:center
เดิมทีก็ไม่มีที่นี่อยู่แล้ว เข้าใจไหมคะ

00:43:01.680 --> 00:43:03.800 align:center
เข้าใจแล้ว ก็คือไม่ชินนั่นแหละ

00:43:05.200 --> 00:43:06.560 align:center
ไม่ใช่ไม่ชิน

00:43:06.640 --> 00:43:08.480 align:center
แต่การพัฒนาความรู้สึกของพวกเขา

00:43:08.560 --> 00:43:12.200 align:center
ยังไม่ถึงขั้นต้องมาคิดว่าอยู่ชินหรือไม่ชิน

00:43:12.280 --> 00:43:13.800 align:center
งั้นก็พัฒนาสิ

00:43:14.400 --> 00:43:16.800 align:center
ก็มันพัฒนาต่อไปไม่ได้แล้วไงคะ

00:43:16.880 --> 00:43:18.200 align:center
เพราะอยู่ไม่ชินเหรอ

00:43:19.040 --> 00:43:20.760 align:center
ไม่ใช่อยู่ไม่ชิน

00:43:20.840 --> 00:43:22.360 align:center
เธอไม่เข้าใจเหรอ

00:43:22.440 --> 00:43:24.880 align:center
หงโต้วเป็นสาวเมืองใหญ่

00:43:24.960 --> 00:43:27.800 align:center
ให้มาอยู่ที่นี่ ใครจะอยากมาอยู่บ้านนอกกันล่ะ

00:43:27.880 --> 00:43:29.560 align:center
ก็คืออยู่ไม่ชินไม่ใช่เหรอไง

00:43:30.480 --> 00:43:31.840 align:center
ใช่ อยู่ไม่ชินๆ อยู่ไม่ชิน

00:43:31.920 --> 00:43:33.000 align:center
อยู่ไม่ชิน

00:43:35.040 --> 00:43:36.000 align:center
เธอนี่มันดื้อจริงๆ