(บ้านโหย่วเฟิง)
ถือกินเองนะจ๊ะ
ผู้เช่าต้องทำความสะอาดเองเหรอ
น้ากุ้ย คนในชุมชน รับผิดชอบพื้นที่ส่วนรวม
สบายมาก สงบดีด้วย
เมื่อกี้อยู่หน้าประตูห้องเธอ ฉันเห็นเซี่ยจือเหยา
เขาอยู่บ้านข้างๆ
เมื่อวานฉันถามเขา
เขาบอกว่าทำงานอยู่ที่ปักกิ่งหลายปี
ทำเกี่ยวกับการลงทุน
หลังจากจบมหาวิทยาลัย ก็อยู่ทำงานที่ปักกิ่ง
ไม่นานมานี้ ตอนวันครบรอบการตายปู่ของเขา
พ่อเขากลับมา
แล้วฉันก็ได้เจออยู่ครั้งหนึ่ง
ฟังจากที่พ่อเขาพูด
ที่จริงคนที่บ้านเขา ไม่สนับสนุนให้เขากลับมาทำงานที่หมู่บ้าน
ยังไงในความคิดของพวกเขา
คนที่สามารถเดินออกไปจากชุมชน
ถ้าไม่ถึงขั้นไปไม่รอดแล้วจริงๆ
ทุกคนก็ไม่ยอมกลับมา
ฉันไปเดินดูรอบๆ มาแล้ว
รู้สึกว่าไม่ค่อยมีนักท่องเที่ยวนะ
ค่อยดูอีกสักสองสามปีเถอะ
รอให้การโฆษณา และบอกปากต่อปากสำเร็จ
ยังมีร้านหนังสือเสาหวาอีก
อะไรๆ ก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว
มันก็ไม่แน่หรอก
หลายๆ ที่ก็ดี แค่ไม่มีคนไป
ก็เป็นไปได้
แต่ฉันเชื่อว่ามันจะดีขึ้น
ที่จริงเซี่ยจือเหยาก็ลำบากเหมือนกัน
พี่คิดดูนะ
ชุมชนมีเรื่องอะไรก็มาหาเขา
ชาวบ้านมีเรื่องก็มาหาเขา
เรื่องส่วนตัวของเขา เขาก็ต้องจัดการแก้ปัญหาเอง
แต่เขาก็ดูร่าเริงแจ่มใสทุกวัน
ไม่เห็นไปปรับทุกข์กับใคร
ถ้าไม่รู้ก็คงคิดว่าชีวิตเขาสบายมาก
เป็นอะไรเหรอ
เธอดูเขาสิ
ขยันทำงานสู้ชีวิตแค่ไหน
แล้วดูเธอ
เมื่อไหร่จะหางานทำสักที
รออีกสักเดือนแล้วกัน
รอฉันกลับไป
ช่วยพ่อกับแม่ย้ายบ้าน
แล้วฉันค่อยไปหางาน
ยังจะกลับปักกิ่งอีก
ไม่คิดจะมาเซี่ยงไฮ้เหรอ
เคยคิดแล้ว แต่ก็ยังอยากอยู่ปักกิ่ง
ที่จริงฉันคิดว่า เซี่ยงไฮ้ก็มีข้อดีของเซี่ยงไฮ้
เธอดูเขตหวงผู่สิ โรงแรมห้าดาวกองกันอยู่
และพี่เขยก็ยังมีอะพาร์ตเมนต์เก่าอยู่ที่นั่น
คนเช่าใกล้จะหมดสัญญาแล้ว
ถ้าเธอยอมมา
เราเก็บกวาดให้เธออยู่ก็ได้
พี่เขยเธอบอกแล้ว ขอแค่เธอจ่ายค่าส่วนกลาง ค่าน้ำค่าไฟเอง
บางที
ช่วยดูแลหลิงตัง เล่นเป็นเพื่อนเขาหน่อยก็พอแล้ว
พ่อกับแม่อยากให้ฉันไปล่ะสิ
พวกพี่คุยกันแล้วสินะ
ใช่
เธอคิดดู ฉันกับพี่เขยเธออยู่เซี่ยงไฮ้
มีเรื่องอะไร พวกเราก็ช่วยเหลือกันได้
ความหวังดีของพี่กับพี่เขย ฉันรับไว้ด้วยใจ
แต่ไม่รบกวนดีกว่า
ฉันมีเป้าหมายอยู่แล้ว
รุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยของฉันอยู่ที่ปักกิ่งคนหนึ่ง
เป็นฝ่ายบุคคลของโรงแรมห้าดาว
เขาอยากให้ฉันไปอยู่แผนกอบรมพนักงาน
เธอว่า
ถ้าเธอมีแฟนอยู่ปักกิ่งสักคน
ฉันก็คงไม่เกลี้ยกล่อมเธอหรอก
แต่ลองคิดดูสิ เธอมีอะไรที่ปักกิ่งเหรอ
ไม่มีอะไร
ฉันแค่ชินแล้ว
ฉันว่าอยู่ที่นี่เธอก็ชินเหมือนกันนะ
ฉันว่าแล้ว
พี่มาที่นี่ก็เพื่อสั่งสอนฉัน
แบบนี้เรียกว่าสั่งสอนเหรอ
หรือไม่จริง
ครอบครัวเราสี่คน
ตั้งแต่เด็กแม่นั่งแท่นประธาน
พ่อเป็นผู้จัดการใหญ่
พี่เป็นผู้จัดการแผนก
มีแค่ฉันเป็นพนักงานที่ถูกควบคุม ใช่ไหม
ตอนนี้ท่านประธานเกษียณ
พี่ขึ้นเป็นประธานแทน
เรื่องเล็กใหญ่ในบ้าน ก็ต้องมาถามท่านประธาน
ใช่ไหม
พี่มาสั่งสอนฉัน มันก็สมเหตุสมผล
ถ้าเอาตามที่เธอว่า งั้นฉันก็คงเป็นเลขาที่คอยวิ่งเต้นให้ประธาน
ส่วนเธอเห็นชัดๆ ว่าเป็นคุณหนูใหญ่ ที่แฝงตัวเข้ามาทำงานในบริษัท
ทั้งเอาแต่ใจ ทั้งหัวแข็ง
ทั้งประธาน ผู้จัดการใหญ่
ทำอะไรเธอไม่ได้ ถึงขั้นแอบกลัวเธอด้วยซ้ำ
เลยให้เลขาอย่างฉันวิ่งไปวิ่งมา
ฉันเสียแรงเปล่าแถมยังโดนว่าอีก
พ่อแม่เนี่ยนะกลัวฉัน
ใช่สิ กลัวเธอ ต้องดูสีหน้าเธอ
เข้าข้างเธอตั้งแต่เล็กจนโต
บอกฉันเป็นพี่ อายุมากกว่า ต้องยอมให้เธอ
พี่เคยยอมให้ฉันตอนไหนกัน
ทำไมฉันต้องยอมให้เธอด้วย
ฉันต้องยอมด้วยเหรอ
เธอน่ะมันเด็กขี้แย
- เด็กขี้แยเหรอ - ใช่ เด็กขี้แย
นี่ ตอนเราเด็กๆ นะ
ไก่ตายเธอก็ร้องไห้
กระต่ายตาย เธอก็ร้อง
ยังมีตอนปลาทองตาย เธอก็ร้องไห้
ตลกที่สุดคือตอนฉันเด็ดดอกเทียน มาทาเล็บแค่ไม่กี่ดอก
เธอก็ยังร้อง
พอเธอร้อง พ่อแม่ก็ด่าฉัน
ปลาทองน่ะเพราะพี่ให้อาหารมันเยอะ
เลยกินจนท้องแตกตาย
ส่วนกระต่าย พี่ให้มันกินผักกาดเขียว
จนมันท้องเสียตาย
ส่วนดอกเทียน พี่ไม่เหลือให้ฉันสักดอก
พี่ยังน้อยใจอะไรอีก
แม่เป็นคนให้อาหารกระต่ายจนตาย
แล้วมาโทษฉัน
ตั้งแต่เล็กจนโต ฉันบอกไปกี่ครั้งแล้ว
พี่ก็ให้มันเหมือนกัน
ดูเธอสิ…
อย่าเอาแต่เป็นเหมือนพ่อสิ วันๆ เอาแต่ “ดูเธอสิๆ”
ฉันไม่ดู
ฉันไม่ไปเซี่ยงไฮ้
ทำไมไปเซี่ยงไฮ้ไม่ได้
ที่นั่นฉันมีเส้นสายเยอะแยะ
ก็เพราะพี่อยู่ที่นั่นฉันถึงไม่อยากไป
ไม่ไปก็ดี ฉันก็ไม่อยากสนใจเหมือนกัน
เวลาหมากัดกัน ขนเต็มปาก
- ห้ามพูดตามยาย - ห้ามพูดตามยาย
กินไปเลย
แม่ ที่ควรพูดหนูก็พูดไปหมดแล้ว
เขาก็ยังอยากกลับปักกิ่งอยู่ดี
โต้วนี่ชอบทำให้เป็นห่วงจริงๆ
ตอนนี้แกพูด น้องก็ไม่ฟังแล้วเหรอ
น้องเคยฟังหนูตั้งแต่เมื่อไหร่
พี่รองเป็นอะไรเหรอคะ
ไม่รู้ว่าเหมือนใคร
ไม่มีอะไร
เหมือนยายไงคะ
แม่คะ
ตอนนี้หลิงตังเหมือนแม่เข้าไปทุกวันแล้ว
บอกว่าหนูกับโต้ว
เป็นหมากัดกัน ขนเต็มปาก
เพิ่งสองวันเอง พวกแกก็กัดกันอีกแล้วเหรอ
หนูจะเถียงสู้เธอได้ยังไง
ปากคอเราะรายขนาดนั้น
บอกว่าแม่เป็นประธาน
พ่อเป็นผู้จัดการ
หนูเป็นหัวหน้าแผนก
คอยคุมเธออยู่คนเดียว
คุมเธอคนเดียวไม่ดีเหรอ
คุณประธานคะ
มีเรื่องหนึ่ง หนูคิดว่า ไม่ใช่ปัญหาใหญ่
แต่ก็ต้องรายงานแม่หน่อย
เล่นลิ้นเก่ง พูดมา เรื่องอะไร
แม่จำผู้ชายในวิดีโอที่โต้วส่งให้แม่ได้ไหม
เถ้าแก่เซี่ยอะไรนั่นน่ะ
หนูรู้สึกว่า ยัยโต้วของเราน่าจะชอบเขาเข้าแล้ว
จริงเหรอ
แต่ว่า
มันไกลไปหน่อยไหม
แต่หนูดูยัยโต้ว ไม่มีท่าทีว่าจะพัฒนาความสัมพันธ์นะ
ยังจำแฟนเก่าเธอที่ชื่อเคอจีได้ไหม
เขาจะให้เธอย้ายไปทำงานที่โรงแรมในซีอู่หวน
เธอกลับเปลี่ยนคนซะงั้น
เพราะงั้นแม่วางใจเถอะ
ยัยโต้วน่ะ จะไม่ไปที่ไหนเพราะผู้ชายคนหนึ่งหรอก
และจะไม่อยู่ที่ไหนเพราะผู้ชายคนเดียว
ตอนนี้ไม่รู้ว่านิสัยแบบนี้เป็นเรื่องดีหรือเปล่า
นี่ก็ถึงวัยสร้างครอบครัวแล้ว
- ไม่มีอะไร - แม่คะ
คือ…แม่คะ หนูมีเรื่องต้องจัดการ
แค่นี้ก่อนนะคะ
ได้ๆ งั้นลูกทำธุระก่อนเถอะ
พ่อของลูกออกไปซื้อของแล้ว
ตอนเที่ยงจะห่อเกี๊ยวให้เข่อซินกิน
ค่ะ บ๊ายบาย
ป้าคะ พี่รองเป็นอะไรเหรอคะ
- ไม่เป็นไรนะ - ไม่มีอะไรๆ
เขาไปเที่ยวพักร้อนที่ยูนนานน่ะ
ส่วนพี่ใหญ่เขาก็เลยพาลูกไปเที่ยว
ดีจังเลย
ตอนเด็กพี่ใหญ่กับพี่รอง
อย่างกับประทัดเจอกับไฟ
พอจุดก็ปะทุ
ยังไปว่าคนอื่นอีก
เธอก็เคยทะเลาะกับพี่รองของเธอ เหมือนกันนั่นแหละ
เด็กพวกนี้ พอแยกกันก็คิดถึง
พอเจอกัน ไม่ถึงสามนาทีก็ทะเลาะกันแล้ว
นั่นสิ
ลูกสาวบ้านเราน่ะ อารมณ์ร้ายกันทั้งนั้น
นี่ถ้าลูกในท้องของเข่อซิน เป็นผู้หญิงเหมือนกัน
คงปวดหัวกว่าเดิมอีกแน่
อย่าดีกว่าค่ะ
เสี่ยวซุนไปรับของที่โกดัง
วันนี้หูลู่จะมาทำการบ้านที่นี่
หลิงตังไม่ได้ออกไปเที่ยวเหรอ
ทำงานเหรอ
ทำอะไรอยู่เหรอ
เล่นหมากล้อมน่ะ
- ฉันขอดูได้ไหม - ได้สิ
เถ้าแก่เซี่ยมาแล้วเหรอ
- หงโต้ว - คะ
ส้มหมดแล้ว ต้องซื้อเพิ่มอีกสองโลครึ่ง
- ฉันไปเอง - สองโลครึ่งเหรอ
มันหนักนะ ผมไปกับคุณเอง
- คุณไม่ยุ่งเหรอ - ไม่ยุ่ง
น่าน่า กุญแจรถ
เถ้าแก่เซี่ย รถอยู่ข้างใน
รอผมแป๊บนะ
สองโลครึ่ง
หนักมาก
ไปกัน
ไป
เป็นอะไรไป
ทะเลาะกับพี่เหรอ
ไม่ได้ทะเลาะ
แค่ตกลงกันไม่ได้
ตกลงกันเหรอ
เรื่องอะไร
พ่อแม่ฉันอยากให้ฉันไปทำงานที่เซี่ยงไฮ้มาตลอด
พอพี่รู้ว่าฉันลาออก เลยมาเกลี้ยกล่อมให้ฉันไปเซี่ยงไฮ้
พ่อแม่คุณคงอยากให้พี่น้องช่วยเหลือกัน
ใช่
แต่ถ้าฉันไปเซี่ยงไฮ้
จะไม่ใช่ช่วยเหลือกันแล้ว
จะกลายเป็นพี่ช่วยฉันเพียงฝ่ายเดียว
พี่ฉันจะมายุ่งทุกเรื่อง จัดการทุกอย่าง
ฉันไม่กลายเป็นผีดูดเลือดพี่ฉันหรอกเหรอ
ต่อให้พี่เขยเห็นด้วย
แต่ญาติมากมายที่เซี่ยงไฮ้ของพี่เขย
ถ้ารู้ว่าพี่เขยต้องดูแลน้องเมียด้วย
งั้นพี่เขยต้องดูแลพวกลูกพี่ลูกน้องด้วยไหม
คุณยังไม่แต่งงานเลย ทำไมคิดเยอะขนาดนี้ล่ะ
ถึงจะไม่เคยเจอกับตัว
แต่ก็เคยเห็นมาก่อน
คุณกับพี่สาวคุณน่ะ
เป็นเหมือนสามีภรรยาที่ทั้งรักทั้งเกลียด
ทั้งๆ ที่เป็นห่วงอีกฝ่าย
แต่ก็หยิ่งในศักดิ์ศรี ไม่ยอมคุยกันดีๆ
ฉันคุยดีๆ แล้ว
พี่เขานั่นแหละที่พิลึกคน
คุณคิดดูนะ มาแล้วก็ไม่ตั้งใจเที่ยว
ทำงานคุยโทรศัพท์ทั้งวัน
ยุ่งอย่างกับอะไร
พูดอะไรไปเธอก็ไม่สนใจ
เธอยุ่งแบบนั้น ทำไมยังมาหาคุณอีกล่ะ
มาสั่งสอนฉันไง
งั้นโทรมาก็ได้นี่
ผมหมายถึง ทำไมเธอถึงมาไกลขนาดนี้
ทั้งแพ้ที่สูง
ทั้งปวดหัวนอนไม่หลับ กลางคืนยังเลือดกำเดาไหล
เลือดกำเดาไหล
คุณฟังใครพูดมา
เจ้าของโฮมสเตย์
ทีแรกผมโทรหาเขา อยากให้เขาช่วยดูแลพี่หงหมี่
เขาบอกผมว่า
กลางดึกพี่หงหมี่โทรมาถามที่ฟร้อนท์ ว่ามียาแก้ปวดไหม
ทำความสะอาดตอนเช้า เห็นเลือดเปื้อนอยู่บนปลอกหมอน
คุณน่ะ อย่ามองแค่ภายนอก ต้องมองให้ลึกหน่อย
พี่เขารู้ว่าคุณลาออก เลยเป็นห่วง
อยากมาดูให้เห็นกับตา ว่าคุณสบายดีไหม
นี่คือพิกัดเหรอ
(โมโนโคเมติก อิมเพรสชัน)
ไม่เลว ความรู้กว้างขวางนี่
รู้ด้วยว่าเป็นพิกัด
ให้พี่
ชาหงจิ่งเทียน
ช่วยเพิ่มภูมิคุ้มกัน
คุณยายในหมู่บ้านเป็นคนทำ
ให้พี่ทั้งกระปุกเลย
ฉันเช็ดแล้ว
มันไม่สกปรก
แค่สีลอกเอง
ในนี้เป็นของดีเชียวนะ
ไม่ใช่ถูกๆ
พี่ค่อยๆ ดื่ม ดีต่อสุขภาพ
เยอะจัง
แล้วก็แก้วนี่ ฉันเพิ่งซื้อมา
ของใหม่
ที่นี่น่ะ อากาศแห้ง
ดื่มน้ำเยอะๆ
ตั้งใจทำงาน โอเค
- ฉันไปทำงานล่ะ - โอเค
หอมจังเลย
ใส่กุหลาบเหรอคะ ใช่
ดองเยอะขนาดนี้เชียว
ไม่เยอะหรอก แบ่งแจกทุกบ้านก็หมดแล้ว
ลอกชิมดูสิ
เดี๋ยวฉันไปเอาขวดมาให้นะ
ชิมดู อร่อยไหม
มีกลิ่นกุหลาบจริงด้วย
คุณลองสิ
คุณลองจิบอีกที
คืนนี้ตอนชวนพี่สาวคุณมาทานข้าว ให้เธอลองชิมดูด้วย
คุณรู้ไหม ฉันพบว่า หลังจากฉันมาที่นี่
ไม่ว่าจะไปบ้านใคร
ก็ไม่มีใครให้ฉันกลับมือเปล่า
คุณไม่ต้องห่วง
ตอนคุณกลับ
ผมก็จะไม่ให้คุณกลับไปมือเปล่า
คุณเตรียมอะไรไว้ให้ฉันเหรอ
คุณอยากได้อะไร บอกมาได้เลย
อะไรก็ได้เหรอ
เงินไม่ได้นะ
ไม่ต้องห่วง
ฉันจะเอาแค่สิ่งที่คุณมี
- มาแล้ว - มาครับมา
- ผมช่วยกรอก - มา
ใช้อันนี้เหรอคะ
ใช่ อันไหนก็ได้จ้ะ
เด็กๆ เลิกเล่นได้แล้ว
ไปล้างมือเตรียมกินข้าว
ไปกันเถอะหลิงตัง
สวี่หงโต้ว
ช่วยดูหน่อย มีอะไรอยู่ที่คอผม
อย่าขยับ
ผึ้งน่ะ
คุณไล่มันไปเร็ว
ไปแล้วเหรอ
อย่าจับ โดนต่อยหรือเปล่า ฉันดูหน่อย
ไม่หรอกมั้ง
ไม่หรอก
กินข้าวกัน กินข้าว
ไป
พี่หงหมี่ครับ
นี่คือเหล้ากุหลาบ ที่อาคนหนึ่งในหมู่บ้านเราดองเอง
พี่ลองชิมดู
ที่บ้านของพวกเขา
มีถังใหญ่ขนาดนี้ ดองไว้หลายถังเลย
- ชิมดูสิ - ใช่ครับ
ถ้าในหมู่บ้านมีคนแต่งงาน ก็ต้องเตรียมเอาไว้ก่อน
ได้
แก้วนี้ ถือซะว่าเลี้ยงส่งฉันแล้วกัน
พรุ่งนี้เช้าฉันก็จะกลับแล้ว
พี่กลับวันมะรืนไม่ใช่เหรอ
กะทันหันน่ะ ต้องไปดูงานที่ปักกิ่ง
มะรืนค่อยกลับเซี่ยงไฮ้
พาหลิงตังไปด้วยเหรอ
พรุ่งนี้ผู้ช่วยก็ไปด้วย
พรุ่งนี้ฉันกะว่าจะพาพวกพี่ ไปเที่ยวที่เมืองเก่าสักหน่อย
ไม่ต้องหรอก
ยังไงครั้งนี้ก็ไม่ได้ตั้งใจมาเที่ยว
มาเพื่อสั่งสอนเธอโดยเฉพาะ
ขอบคุณที่คุณต้อนรับอย่างดี
สองวันนี้รบกวนแล้วนะ
ไม่รบกวนครับ
อยากให้พี่อยู่ต่ออีกหน่อยด้วยซ้ำ
ไม่ได้พูดเพราะเกรงใจนะครับ
- มา - พี่ อย่าดื่มเยอะนะ
พรุ่งนี้ต้องไปดูงาน
อร่อยล่ะสิ
นี่คือ กุหลาบจากสวนกุหลาบที่ขับรถผ่าน แล้วพี่บอกว่าขี้เหร่มากนั่น
- ฉันพูดเหรอ - พี่พูด
พี่พูดตอนขับรถผ่าน
พี่อย่ามาทำเป็นลืม
เถ้าแก่เซี่ยก็ได้ยิน ใช่ไหม
ผมไม่ได้ยิน ตอนนั้นผมขับรถอยู่
เถ้าแก่เซี่ย มา
- กิจการรุ่งเรือง - ขอบคุณครับ
น้าหงหมี่คะ
เมื่อไหร่น้าจะพาหลิงตังมาเที่ยวอีก
พวกเราน่าจะไม่ได้มาอีกแล้ว
เพราะพวกเรามาเที่ยวที่นี่
ครั้งหน้าก็จะไปเที่ยวที่อื่นแล้ว
แล้วเราไม่มาเยี่ยมคุณน้าเหรอคะ
คุณน้าก็มาเที่ยวเหมือนกัน
ไม่เป็นไร
ต่อไปพวกหนู
ก็โทรศัพท์วิดีโอคอลเห็นหน้ากันได้
ใช่ โทรศัพท์เอา
กินข้าวๆ
พี่
ดื่มน้ำผึ้งหน่อยนะ
ถึงสุราข้าวจะแอลกอฮอล์ต่ำ แต่ก็เป็นเหล้า
พรุ่งนี้ยังต้องไปดูงานอีก
เธอจะไปเซี่ยงไฮ้ไหม
พี่ดื่มก่อน โอเคไหม
จะไปไหม
ฉัน…
ถ้าว่างฉันจะไปเยี่ยมพวกพี่ โอเคไหม
รู้แล้ว
เธอเกลียดฉัน
ไม่ได้เกลียด
เธอน่ะเกลียดฉัน
รู้ว่าฉันอยู่ที่นั่น ก็เลยไม่ไป
คำนี้พี่จำได้ดีเชียวนะ
ฉันผิดเอง
ฉันไม่ควรพูดแบบนั้น
แล้วพี่รู้ไหมว่าฉันหมายความว่าไง
ฉันไม่อยากรบกวนพวกพี่
เธอไม่อยากรบกวนพวกฉัน
งั้นเธอช่วยใช้ชีวิตดีๆ หน่อยได้ไหม
เธอลาออกโดยไม่บอกคนที่บ้าน
ตอนนี้ก็ไม่บอกอะไรกับฉันเลย
ฉันได้รู้การใช้ชีวิตของเธอ
จากโมเมนต์วีแชทหรือไม่ก็เพื่อนเธอเท่านั้น
ฉันคิดถึงตอนเด็ก
ที่เธอเดินตามก้นฉันต้อยๆ จริงๆ
ยัยหงโต้วตัวน้อย
เดินตามฉันเตาะแตะ
ทำฉันโมโหแทบตาย
พี่เมาแล้วบ้าเหรอ
ลงไม้ลงมือด้วยพี่เนี่ย
- ฉันจะ… - คนขี้เมา
- ตีเธอเลย - จะมาตีฉันทำไม
พี่ตีอีกฉันจะเอาคืนแล้วนะ
- ตีเธอเลย - ฉันเอาคืนนะ
พี่เขาเมาขนาดนั้นแล้ว คุณยังนั่งให้เขาตีอีก
รีบหนีสิ
ฉันจะฟ้องพ่อกับแม่
ว่าพี่เมาแล้วตีคนอื่น
ฉันจะบอกแม่ว่า
ตอนเธออยู่มัธยมต้น ใช้ขวดเหล้าเดตกันในวัยเรียน
ฉันใช้ขวดเหล้าเดตตอนวัยเรียนตั้งแต่เมื่อไหร่
ก็…
พวกคุณหมายถึงสอดจดหมายในขวดแก้วเหรอ
พวกเธอ
บอกเลยนะ
อย่าถลำลึก…เกินไป
ไม่เป็นไร
นี่คือด้านหลังค่ะ
ส่วนหลักของอาคารก็สร้างเสร็จแล้ว
มีทั้งหมดแปดห้อง
ห้องที่เล็กสุด มีขนาด 40 กว่าตารางเมตร
มา ดูทางนี้ค่ะ
ชั้นบนมีห้องชุดสี่ห้อง
วิวดีมากเลยล่ะค่ะ
จุดยืนของเถ้าแก่ คือต้องการสร้างเป็นบูติคโฮมสเตย์
- ฟังดูดีเลยทีเดียว - ใช่
ใช่ค่ะ เถ้าแก่บอกแล้วว่า
การออกแบบตัวอาคารกับภายในของที่นี่
ได้ออกแบบมาพร้อมกัน
ถ้าพวกคุณต้องการ
เขาเอาแบบตกแต่งภายในให้พวกคุณดูได้ค่ะ
- ขอดูอีกหน่อยนะครับ - ตามสบายเลยค่ะ
(นำเกียรติยศมาสู่บรรพบุรุษ และขยันหมั่นเพียรเพื่ออนาคต)
ขออีกแก้วสิ
เสี่ยวหวง
นี่มันความเข้มสามเท่าเชียวนะ
คุณจะดื่มอีกไม่ได้
เดี๋ยวคืนนี้นอนไม่หลับเอา
คุณดูพลังงานที่ฉันเสียไปตอนกลางวันสิ
ต่อให้คุณโยนหมอนเข้าไปในเล้าหมูให้ฉัน
ฉันก็จะ…หลับได้ทันที
มีน้ำข้าวบาร์เลย์สกัดเย็นอยู่ เปลี่ยนรสชาติหน่อยไหม
ก็ได้
ใช่เน็ตไอดอลคนนั้นไหม
เป็นอะไรเหรอ
มีคนแอบถ่ายน่ะ
พวกคุณมาจากที่ไหนกันคะ
พวกเรามาจากเซี่ยงไฮ้ค่ะ
เซี่ยงไฮ้
ทำไมถึงเลือกมาเที่ยวที่นี่ล่ะคะ
พวกเราได้เห็นวิดีโอโปรโมทของพวกคุณ
คิดไม่ถึงว่า ตัวจริงพวกคุณดูดีกว่าในวิดีโออีก
- วิดีโอโปรโมทเหรอคะ - ใช่ค่ะ
แล้วพวกคุณคิดว่าที่นี่เป็นไงบ้างคะ
ดีมากค่ะ พวกเราเพิ่งมาถึงตอนเช้าเองค่ะ
พวกเราอยากลองไปตามหา
- สถานที่สวยๆ ที่อยู่ในวิดีโอค่ะ - ใช่ค่ะ
- ฉันรู้จักพอดีเลยค่ะ - คุณรู้จักเหรอ
- ฉันแนะนำพวกคุณได้นะ - ใช่สิ
- ขอเพิ่มเพื่อนวีแชตได้ไหมคะ - มาค่ะ
- ไม่มีปัญหา - ดีจัง
- พวกเราไปก่อนนะคะ - บ๊ายบาย
คุณเป็นโรคกลัวกล้องหรือเปล่า
เหมือนจะมีนิดหน่อย
คนหน้าตาดีแบบคุณ ที่โดนแอบถ่ายอยู่บ่อยๆ
คงรำคาญมากเลยสินะ
ฉันสวยเหรอ
งั้นคุณบอกซิว่า ฉันสวยตรงไหน
ความสวยของคุณ
เป็นแบบถ่อมตัว สงบเสงี่ยม
สวย แต่ไม่รู้ตัว
- ฟังแล้วรู้สึกดีจัง - ได้ใจ
เอาละ ฉันไปแล้วนะ กลับสภาชุมชน
จริงสิ
ฉันเตรียมน้ำข้าวบาร์เลย์ไว้ให้แล้ว
ขอบคุณนะ
พรุ่งนี้อย่าลืมมาลองชิมให้ฉันล่ะ
ลองยาพิษ คุณเรียกเซี่ยเซี่ยดีกว่า
ไปล่ะ บ๊ายบาย
ไปแล้วนะ
ไปเมื่อตอนเช้าเหรอ
พี่หงหมี่กับพี่หงโต้วไม่เหมือนกันเลย
นายก็เจอแล้วเหรอ
เธอมาที่โรงแกะสลักน่ะ
ภาพไม้แกะสลักฝีมือครูผม ที่แขวนบนผนังตะวันออกมาสองปีนั่น
สมบัติประจำร้านที่ใครถามก็บอกว่าแพง ถูกเธอซื้อไปแล้ว
พอผมเห็นที่อยู่รับของ
เขียนชื่อเอาไว้ว่า สวี่หงหมี่
ผมเลยถามเธอว่า ใช่พี่สาวพี่หงโต้วหรือเปล่า
เธอบอกว่าใช่
งั้นนายรีบบอกเสี่ยวหลาน ให้เอาลงจากร้านออนไลน์
ไม่ต้องห่วง
ผมบอกตั้งแต่ซื้อแล้ว
(เบอร์ที่ไม่รู้จัก)
ฮัลโหล สวัสดีค่ะ ใครคะ
ใช่ค่ะ ที่นี่บ้านโหย่วเฟิงค่ะ
มีให้เช่าระยะสั้นค่ะ
ลูกค้าเป็นคู่รักหรือคนเดียวคะ
ขอบคุณครับแม่
ผู้หญิงท่านหนึ่งนะคะ
ประมาณวันไหนคะ
โอเค เดี๋ยวจองให้นะคะ รอสักครู่
ตอนแรก พวกเขาไม่ให้ผมร้องเพลงของผม
ให้ร้องเพลงของพวกเขาแทน
ผมบอกว่า “เดี๋ยวก่อนๆ”
“คุณลองฟังเพลงของผมก่อน ถ้าไม่เพราะ ผมค่อยร้องเพลงของพวกคุณ”
จากนั้นผมก็ร้อง
ผู้รับผิดชอบเลยบอกว่า
“พอแล้วๆ อาจารย์หู ไม่ต้องร้องแล้ว” “พวกเรารู้แล้ว”
แล้วสรุปได้ร้องไหม
ไม่ครับ ร้องเพลงพวกเขาเหมือนเดิม
ผู้ชมไม่มีวาสนาได้ฟังแล้ว
สองหมื่น
ผ่อง
โทษทีนะ
ย่าคะ ใกล้ครบคู่ยังคะ
ยังเลย ยังจับคู่ไม่ได้เลย
ผ่อง
สามหมื่น
- อย่าแอบดูสิ - ไผ่สาม
ผมจะทิ้งไพ่ให้คุณ
ขอบคุณ ไม่ต้องจริงๆ
ฉันคลำเอง ตาที่แล้วเพิ่งชนะไป
ไม่เลวนี่หงโต้ว
มือขึ้นจริงๆ
- มา - เดี๋ยวสิ คุณชนะได้ยังไง
ชนะแล้วจะทำไม
อาเหยา
- น้าเฟิ่ง ในห้องครับ - เล่นไพ่นกกระจอกเหรอ
- มาๆ เอาผักมาให้ - สวัสดีครับอาเฟิ่ง
- ตอนบ่ายไปที่สวนมา - ขอบคุณครับ
เยอะขนาดนี้เชียว
- ขอบคุณมากครับ - สดมากเลยล่ะ
- ไม่ต้องๆ - นั่งที่ผมครับ
ไม่นั่ง ไม่เล่นๆ
เดี๋ยวน้าไปนั่งข้างๆ ย่าเซี่ย
น้าเฟิ่งเล่นเถอะครับ อย่าให้เขาเล่นเลย
เขาดวงซวยมาก
ฉันอ่อนให้พวกนายเถอะ
เอางี้ เล่นกันไปนะครับ
เดี๋ยวผมไปชงชาเก๋ากี๊มาให้
หงโต้ว โอเคไหม
ชาผูเอ่อร์ที่ท่านหม่าทิ้งไว้ครั้งก่อนล่ะ
ดึกขนาดนี้จะดื่มชาผูเอ๋อร์อะไรอีก
- เก๋ากี๊นี่แหละ - แล้วถามทำไม
เล่นไปเถอะ
อย่าลงตัวนี้
เอาตัวนี้ๆ
ตัวนี้เหรอ เป็นไพ่หนึ่งเชือกนะ
ตอนนี้บนโต๊ะไม่มี
แล้วถ้าเกิดฝั่งนั้นเขามีกันล่ะ
สองท่าน ประชุมกันเหรอ
งั้นตัวนี้นะ
- เจ็ดเหรียญ - เอา
กากแล้วยังอยากเล่น
อย่าสั่งมั่วซั่วได้ไหม
- เหม็นกลิ่นความซวย - จริงๆ เลย
- เดี๋ยวครับน้าเฟิ่ง - ไม่ต่อให้กันเลย
เกินไปนะครับเนี่ย
สี่หมื่นนะ
น็อค
คุณย่าครับ…
ชนะแต้มน้อยก็ชนะเหรอนี่
ชนะแต้มน้อยก็ดีกว่าไม่ชนะ
จะครบอยู่แล้วเชียว
เพราะพวกคุณสองคนเอาแต่ซุบซิบกันอยู่นั่น
ซุบซิบซะผม…
ซวยเลย
เฮ้อ ไพ่ดีขนาดนี้
ครั้งนี้ท่านหม่าจะอยู่นานแค่ไหนคะ
พรุ่งนี้ตอนกลางวัน
จะไปพบพวกปรมาจารย์ชาสักหน่อย
ตอนเย็นก็กลับปักกิ่งแล้ว
มาหรือยัง มาหรือยัง
มาหรือยัง
ทำไมกินกันแล้วล่ะครับ
นี่เตรียมไว้ให้เพื่อนบ้านสาวสวยคนใหม่นะ
พวกคุณกินแบบนี้ เปลือกถั่วเปลือกทานตะวันเต็มโต๊ะไปหมด
เธอเห็นเข้า จะคิดว่าเราไม่ให้เกียรตินะครับ
สุขุมหน่อย
ไม่ใช่พอได้ยินคำว่าสาวสวย ก็ทำเป็นตื่นเต้นแบบนั้น
อะไรคือทำเป็นตื่นเต้น
ผมตื่นเต้นจริงๆ นะครับ
ผมดีใจที่สุดเลย
ถ้าเกิดว่าเพื่อนบ้านสาวสวยคนนี้ ตกหลุมรักผมเข้า
มันก็คงเป็น… ความรักอันหวานแหววเลยนะครับ
ชาดีขนาดนี้ จะอ้วกก็เสียดาย
อ้วกสิๆ อ้วกออกมาสิ อ้วกเลย
จะบอกให้นะ เหล่าหม่า
ตั้งแต่คุณเริ่มทำธุรกิจ
ออร่าเซียนของคุณก็ไม่เหลือเลย
คำพูดก็ไม่ลึกซึ้งเหมือนก่อน
รีบเตรียมตัวเลย
อีกเดี๋ยวคุณต้องแสดงศิลปะชงชา ให้เพื่อนบ้านสาวสวยดูนะ
ถุย
- หงโต้ว มาๆ - ทำอะไร
ถือไว้ๆ
เคยเห็นอันนี้ใช่ไหม
อีกเดี๋ยว พอผมร้องถึง…
“พอได้เจอเธอ ก็เหมือนป่าไผ่ได้เจอฤดูร้อน”
“เหมือนนกได้เจอคลื่นทะเล”
- “ทะเลทราย…” - คุณก็เล่นด้วย
ใช่ๆ แบบนี้แหละๆ
ถูกต้องๆ
ฟังฉัน ทางที่ดีนายไปคุกเข่าเล่นหน้าประตู
ได้ผลที่สุด
คุณน่ารำคาญไปไหมครับเนี่ย
ทำไม
- ฉันว่า - อย่าขยับๆ ผมถือเอง
มาแล้วๆ
ตั้งแถวเร็ว
ยิ้มหน่อยสิ
ยิ้มหน่อยน่า
ซินซินก็มาด้วยเหรอ
เพื่อนบ้านสาวสวยล่ะ
ขอแนะนำอย่างเป็นทางการ
เพื่อนบ้านคนใหม่ของเรา
เพื่อนบ้านคนสวยของพวกคุณ
ฉันก็คือเพื่อนบ้านคนสวยคนนั้น
เซอร์ไพรซ์ไหม
- แยกย้ายๆ - อย่าเพิ่งสิ
แยกย้ายๆ
- เป็นอะไร หู… - เธอเล่นอะไรเนี่ย
ฉันแค่ล้อเล่นเอง ต้องขนาดนี้เหรอ
ซินซิน คุณย้ายมาจริงๆ เหรอ
ห้องพักเธอหลังคารั่ว ต้องซ่อมน่ะ
เลยมาพักที่นี่ก่อนสักสองเดือน
อาจารย์หู
อย่าเศร้าใจไปเลย
อีกสองสามวัน จะมีแขกผู้หญิงมาพักจริงๆ
- จริงเหรอ - จริงๆ
มาตอนไหน
นายไม่ต้อนรับฉันขนาดนี้เชียว
ไม่ใช่อย่างนั้น เสี่ยวหวง
ก็แค่… หลอกให้ฉันดีใจ
ซินซิน นั่งก่อนสิ
อีกเดี๋ยว ท่านหม่าจะแสดงศิลปะชงชาให้คุณดู
- เดี๋ยวฉันจะไปช่วยคุณจัดของเอง - ไป
โอเคๆ
น่าน่าเล่าให้ฟังว่าคุณปูที่นอนเก่งมาก
- สอนฉันหน่อยสิ - ได้สิ ฉันปูให้เอง
ตกลง งั้นฉันไม่เกรงใจละนะ
หนูจะไปแล้วเหรอ
หนูคุยกับอาเหยาแล้วว่า
สองสามวันนี้จะไม่มาช่วยงานแล้ว
กะจะพักสักหน่อย
หนู…
หนูจะกลับมาอีกไหม
มาสิคะ
หนูต้องกลับมาเยี่ยมพวกคุณยายแน่
แล้วอาเหยาจะทำยังไงล่ะ
คนช่วยงานคนใหม่ใกล้มาแล้ว
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
หนูไม่เอาอาเหยาของเราแล้วเหรอ
นั่นสิ
หนู
- ฆ่าเชื้อหรือยัง - ไม่ต้องห่วง
ไม่ต้องห่วง ใช้แอลกอฮอล์ฆ่าเชื้อหมดแล้วครับ
เราส่งไปให้พี่สาวหงโต้วแค่สิบขวด
มันน้อยไปไหม
ถ้าชอบดื่ม ส่งไปเยอะๆ หน่อยจะเป็นไร
ส่งไปแค่นี้ก่อน
ไม่พอค่อยว่ากัน
มันก็ใช่
น้าได้ยินเสี่ยวชุนพูดมา
ห้องของหงโต้วใกล้หมดสัญญาแล้ว
และเขาไม่เช่าต่อ
ใช่ครับ เธอต้องกลับไปทำงานแล้ว
งั้นพวกเธอสองคนจะเอายังไง
เดี๋ยวสิ
ตอนนี้แก้ข่าวลือก็ไม่มีคนเชื่อแล้วใช่ไหมครับ
ฟังจากความหมายของเธอ
งั้นน้าจะให้เสี่ยวซุนแนะนำคนให้เธออีกเยอะๆนะ
น้าว่าตอนนี้ ผมเหมือนคนมีเวลาหาแฟนเหรอครับ
ผู้หญิงเขาก็ไม่มีเวลาหาแฟนเหมือนกันนั่นแหละ
ต่างทำงานไปด้วยคบแฟนไปด้วยทั้งนั้น
มีคนมาจีบเสี่ยวชุนของเราด้วยนะ
- ใครครับ - ซัพพลายเออร์คนหนึ่ง
โทรมาหาเธอ
น้าได้ยินเขานัดเธอไปกินข้าวน่ะ
แล้วเสี่ยวชุนว่าไงครับ
“ไม่มีเวลา”
น้าจะบอกให้นะ
ชีวิตแต่ละวัน หาบน้ำคนเดียวมันเหนื่อย
สองคนช่วยกันหาบถึงจะสบาย
หนุ่มสาวอย่างพวกเธอ เดี๋ยวอีกหน่อยก็เสียใจภายหลังหรอก
กรอกเหล้าก่อนเถอะครับ
มา
(ฉันต้องให้เงินน้าเป่าผิงไหม)
(ถ้าคุณให้เงิน น้าเป่าผิงไล่คุณออกจากบ้านแน่)
(ทั้งกินทั้งเอากลับ ฉันเกรงใจ)
(แค่คุณชมว่าเหล้าอร่อยแกก็ดีใจแล้ว)
(ฮ่าๆ )
(โอเค เหมือนแม่ฉันเลยล่ะ)
(จริงสิ ย่าให้ผมถามว่าพรุ่งนี้อยากกินอะไร)
(ฉันชอบทุกอย่างที่คุณย่าทำ)
(ตอนเช้าอยากกินก๋วยเตี๋ยวเนื้อสด ที่ตลาดร้านนั้นไหม)
(ฉันตื่นไม่ไหว)
(เดี๋ยวผมไปเรียกคุณเอง)
มา
ทานซุปปลาสำลีนี่ก่อน
ใส่สมุนไพรด้วย
วันๆ ยุ่งขนาดนี้
ต้องบำรุงหน่อย
วางไว้ก่อนเถอะครับย่า
ทำเหมือนผมอยู่ไฟไปได้
เดี๋ยวจะเย็นซะก่อน
มา
อร่อยครับ โอเค ผมกินแล้ว
ย่าวางตรงนี้นะครับ
ตักมาเยอะเชียว ให้ข้าวหมูเหรอครับ
ให้ข้าวหมูอะไร
เธอต้องมีร่างกายที่แข็งแรง
ไม่ต้องมาซ่อน
ย่าเห็นตั้งนานแล้ว
เดี๋ยวสิครับ รูปมันสวยดี
ย่าดูตาโต ๆ น่าหลงใหลของเจ้าน่ารักสิ
ไม่ได้มีอย่างอื่น
ย่าพูดอะไรหรือยัง
ร้อนตัว
รีบกินล่ะ
ย่าครับ
ย่าอย่าไปพูดกับใครนะครับ
(โอเค)
ตื่นแล้วๆ แป๊บนะ
เดินไปนะ
ได้สิ
รอฉันแป๊บนึง
นั่นเสื้อตัวใหม่คุณเหรอ
ไม่ใช่ ซื้อตั้งแต่ปีกลายแล้ว
ดึงป้ายราคาออกหน่อย
ไปกันเถอะ
แค่ไปกินข้าว คุณต้องแต่งหน้าด้วยเหรอ
ฉัน…ไม่ได้แต่งนะ
ฉันแค่เขียนคิ้ว
ทาแป้ง
ทาลิป
ฉีดน้ำหอมนิดหน่อยเอง
คุณเอาป้ายราคาออกหรือยัง
คุณอยากได้ไหมล่ะ
ฉันจะเอาไปทำอะไร
ไม่เอาก็เลิกถามได้แล้ว
ไม่เห็นเป็นไรเลย
ฉันจะบอกคุณให้นะ
ฉันออกไปชอปปิ้งกับเฉินหนานซิง ซื้อกระโปรงมาตัวหนึ่ง
ยังแยกหน้าแยกหลังไม่ออกก็ใส่ออกจากร้านแล้ว
แล้วใครรู้ตัวก่อน
คอไงล่ะ
รัดแทบตาย
คุณเคยทำเรื่องเด๋อด๋าแบบนี้ด้วย
คุณฉีดน้ำหอมเหรอ
ครีมอาบน้ำกลิ่นน้ำผึ้งน่ะ
จมูกไวดีนี่
หอมดี
ยี่ห้ออะไรเหรอ
ยี่ห้อเก่าแก่ของในประเทศนี่แหละ
ถูกมากเลย
ก๋วยเตี๋ยวได้แล้วจ้ะ
อร่อยไหม
อยู่ที่ตลาด
ฉันเห็นหงโต้วกับอาเหยากำลังกินก๋วยเตี๋ยวกันอยู่
ทั้งสองสนิทสนมกันมาก
เมื่อคืนวันก่อน ฉันไปเล่นไพ่นกกระจอกบ้านอาเหยา
ก็เห็นสองคนอยู่ด้วยกัน
เข้ากันดีนะ
อย่าเดามั่วกันเลยค่ะ
หงโต้วไม่ได้มาช่วยงานแล้ว
อีกอย่าง ห้องพักก็ไม่เช่าต่อแล้ว
ใช่ ฟังจากความหมายของอาเหยา
สองคนนี้ยังไม่มีหวัง
พวกเราต่างก็เคยผ่านกันมาก่อน
ลูกไม้ตื้นๆ ของสองคนนี้น่ะ
หมดหวังเหรอ
จะหลอกใครกัน
พูดงี้แล้วกัน
พวกเขาสองคนชอบพอกันจริงๆ นั่นแหละ
แต่สถานที่มันไม่ใช่
ยังไงหงโต้วก็ต้องกลับปักกิ่ง
อยู่ที่นี่ไม่ชินเหรอ
ก็ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ
ที่จริงหงโต้วมาที่นี่ ก็เพื่อมาเที่ยว
แถมก็อยู่ได้ไม่นาน
เพราะงั้นในแผนชีวิตของเธอ
เดิมทีก็ไม่มีที่นี่อยู่แล้ว เข้าใจไหมคะ
เข้าใจแล้ว ก็คือไม่ชินนั่นแหละ
ไม่ใช่ไม่ชิน
แต่การพัฒนาความรู้สึกของพวกเขา
ยังไม่ถึงขั้นต้องมาคิดว่าอยู่ชินหรือไม่ชิน
งั้นก็พัฒนาสิ
ก็มันพัฒนาต่อไปไม่ได้แล้วไงคะ
เพราะอยู่ไม่ชินเหรอ
ไม่ใช่อยู่ไม่ชิน
เธอไม่เข้าใจเหรอ
หงโต้วเป็นสาวเมืองใหญ่
ให้มาอยู่ที่นี่ ใครจะอยากมาอยู่บ้านนอกกันล่ะ
ก็คืออยู่ไม่ชินไม่ใช่เหรอไง
ใช่ อยู่ไม่ชินๆ อยู่ไม่ชิน
อยู่ไม่ชิน
เธอนี่มันดื้อจริงๆ