คุณคิดอะไรอยู่
ฉันกำลังคิดว่ามีดาวเยอะมาก
พวกมันสว่างมากเลย
ตอนเด็กๆ ยายของฉันชอบเล่าเรื่องให้ฟัง ตอนช่วงหน้าร้อน
นอนเล่นอยู่ในสวน
ยายชอบพัดลมให้ฉัน
เล่าตำนาน สาวเลี้ยงวัวกับสาวทอผ้า
ยายบอกว่าพอมีคนตายแล้ว ดาวบนท้องฟ้าจะเพิ่มขึ้น
แล้วฉันก็ถามยายว่า ดาวดวงไหนเป็นของคุณตา
ยายบอกว่าเป็นดาวที่กำลังมองฉันอยู่ดวงนั้น
ยายคุณพูดถูก
ผมคิดว่าเมื่อคนตายแล้ว ก็จะกลับคืนสู่ช่องว่างของดวงดาว
คุณก็เชื่อเหรอ
ผมไม่เชื่อในพระเจ้า
ผมเชื่อวิทยาศาสตร์
ผมเชื่อว่าทุกสิ่งจะไม่สูญสลายหายไป
ทุกอย่างมีพลังงานของมัน
และสิ่งเหล่านี้จะไม่หายไป
แค่มีการผลัดเปลี่ยนเท่านั้น
เพราะงั้นผมคิดว่าเรื่องดวงดาวกับความตาย เป็นวิทยาศาสตร์
ถ้างั้นฉันจะเปลี่ยนเป็นสัตว์ ก้อนเมฆ ต้นไม้ แบบนี้เหรอ
คุณจะเปลี่ยนเป็นสิ่งที่คุณต้องการ
คุณอยากเปลี่ยนเป็นอะไร
อยากเปลี่ยนเป็นอะไรนะเหรอ
ฉันอยากเป็นสายลม
สายลม
ถ้าฉันคิดถึงใคร ฉันจะได้พัดไปหาคนนั้น
พวกเขาจะได้รู้
ถ้าคุณต้องการ คุณก็เป็นสายลมได้
เพราะพลังงานจะเกิดขึ้น เมื่อคุณนึกถึงมัน
วิเศษมาก
อย่าถามน่า นี่เป็นวิทยาศาสตร์
แล้วคุณล่ะ
อยากเป็นอะไร
อยากเป็นฝน
ทำไมคะ
แต่ฉันเชื่อว่า เฉินหนานซิงต้องปลายเป็นดวงดาวแน่
ตอนเธอเกิด
พ่อเธอเห็นว่าฟ้าใกล้สว่างแล้ว
แถวทางใต้จะมีดาวหนานจีซิงที่สว่างอยู่มากๆ
เธอเลยชื่อหนานซิง
หนานจีซิง
เราอยู่ทางเหนือ
มองไม่เห็นดาวหนานจีซิง
ตอนที่ฟ้าใกล้สว่าง
เรามองเห็นแต่ดาวฉี่หมิง
และมันอยู่ทิศตะวันออก
มองไม่เห็นดาวหนานจีซิง
ใช่
พ่อเธอคงเข้าใจผิด
แต่ไม่เป็นไรหรอก
ยังไงเธอก็กลายเป็นดวงดาวอยู่ดี
มีดาวส่องสว่างอยู่มากมาย
ไม่มีใครบอกได้ว่าดาวไหนเป็นคุณยาย
คุณตา
หรือเฉินหนานซิง
แต่ดวงดาวทุกดวงกำลังมองคุณอยู่
พวกเขาจะเห็นฉันจริงเหรอ
จริงสิ
พวกเขาอยากให้คุณมีความสุขนะ
และมีชีวิตที่ดี
ฉันก็คิดมาตลอด
พวกเขาเป็นแบบนี้เสมอ
แต่ฉันมีเรื่องที่เสียใจอยู่หลายเรื่อง
ตัดไม่ขาด
รู้สึกผิด
ปล่อยวางไม่ได้
จริงๆ ฉันมีเวลาเยอะมากเลยนะ
แต่พวกเราไม่เคยออกมาท่องเที่ยวด้วยกัน
สุขภาพของเธอคงมีปัญหามานานแล้ว
แต่ฉันไม่เคยใส่ใจเธอจริงจัง
ตอนที่เธอกำลังจะตาย
ฉันไม่ได้อยู่ข้างๆ เธอ
เธอจากไปอย่างโดดเดี่ยว
ทุกครั้งที่ฉันมีความสุขกับพวกคุณ
แป๊บเดียวก็เริ่มเศร้าอีกแล้ว
ฉันคิดว่าถ้าพวกคุณรู้จักเธอด้วยคงดี
คุณจะชอบเธอมากๆ
เพราะว่าเธอดีมากๆ
งั้นไหนคุณลองบอกผมสิ
เธอเป็นคนยังไง
เธอบริสุทธิ์และสดใส
ทุกครั้งที่เธออยู่ต่อหน้าคุณ
ไม่ว่าอากาศวันนั้นจะเป็นยังไง
แดดร้อน ฝนตก มีหิมะ หรือลมแรง
คุณจะรู้สึกว่าวันนั้นเป็นวันที่ดี
สามารถทำให้ทุกวันเป็นวันที่ดีได้ เพื่อนคุณยอดเยี่ยมมาก
ใช่ เธอเป็นเทพธิดาของฉัน
ผมเชื่อ
ขนาดเธอจากไปแล้ว คุณยังคิดถึงเธอและเสียใจขนาดนี้
และตอนคุณพูดถึงเธอก็ดูมีความสุขมาก
เหมือนว่าจะจริงนะ
เพราะอะไรล่ะ
เพราะตอนที่คุณพูดชื่อเธอ
ก็เหมือนเธอกำลังอยู่ตรงนี้
และตอนที่คุณหยุดเอ่ยถึงเธอ
ก็เหมือนเธอได้หายไปแล้วจริงๆ
หากเทียบกับคนอื่นๆ ที่ผมไม่รู้จักในโลกนี้
ถึงผมจะไม่รู้จักกับเฉินหนานซิง
เธอดูมีตัวตน
ส่วนคนพวกนั้นที่ผมไม่รู้จัก
ในมุมของผมแล้ว ความจริงพวกเขาก็ไม่ได้มีตัวตนอยู่ด้วยซ้ำ
ตอนที่คุณมองผม
พูดกับผม
กลับทำให้ผมรู้สึกว่า
ผมอยู่ข้างๆ คุณ
ไฟดับแล้ว
คุณหนาวไหม
- นิดหน่อย - โอเค
เดี๋ยวผมไปเอาผ้าห่มก่อน
ดื่มชาร้อนหน่อยไหม
คุณก็คลุมด้วยสิ
ค่ำนี้คุณดื่มไปเยอะเลย
อาจจะต้องลุกมาเข้าห้องนํ้าตอนกลางคืนนะ
ไม่หรอก
ฉันเป็นพนักงานต้อนรับ ที่กลั้นปัสสาวะได้เป็นลำดับที่สองนะ
ใช่ ผมลืมไปเลย
งั้นแข่งกันไหม
แข่งอะไร
เรื่องเมื่อกี้ไง
คุณแข่งอะไรที่ดีกว่านี้หน่อยได้ไหม
งั้นแข่งว่าใครหลับก่อน
- ก็ยังไม่ดีเท่าไร - แข่งไหม
ได้ แข่งก็แข่ง
ซินซิน
เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ
- เราคุยกันระหว่างทางดีกว่า - ได้
เหล่าหู
นายนั่งรถกับเถ้าแก่เซี่ยนะ
- ได้ - อือ
เซี่ยเซี่ย
- วางดีๆ นะ - ครับ
- ยังมีที่วางอีกไหม - มี
ไม่หมดก็วางเบาะหลัง
คุณลองตรวจอีกทีนะ
ว่าลืมอะไรรึเปล่า
ครบแล้ว
ตอนบ่ายเดี๋ยวช่วยส่งออกไปให้
ไม่ต้องกังวลนะ
ถ้าลืมอะไรก็บอกฉันได้
ไม่อยากไปเลย
เราก็ยังติดต่อกันอยู่นะ
เอาอีกแล้ว
เลี้ยงส่งกันไปหลายมื้อแล้วนะ
- ไปกัน - ไปเถอะ
ไปกัน
- ใบเดียวเหรอ - ใช่
- โอเค - ไปกัน
เป็นไงบ้าง อร่อยไหม
แปลกนิดหน่อย
มีกลิ่นซีฟู๊ด
ฉันใส่สะระแหน่ปลา
ใส่ทำไม
คนแถวนี้ชอบกินนี่
แต่ผมไม่นะ
(ต้าม่าย)
(กำลังขึ้นเครื่อง ไม่ต้องห่วง)
(เดินทางปลอดภัยนะ ถึงแล้วบอกด้วย)
ทำไมพี่ดูไม่มีความสุข
ต้าม่ายกลับไปแล้ว
พี่ก็ใกล้จะต้องไปแล้วใช่ไหม
ฉันไม่ไปหรอก
ช้าเร็วยังไงก็ต้องไป
ก็ไม่ใช่ตอนนี้สักหน่อย
ปีหน้า
เรื่องปีหน้ายังอีกนาน
ฉันไม่รู้หรอก
ทำไมคิดว่านาน
พริบตาเดียวก็ปีนึงแล้ว
รสอะไรเนี่ย
ฉันไม่ควรใส่สะระแหน่ปลาลงไป
ผมไม่กล้าพูดตรงๆ
หงโต้วไม่มาสองวันแล้ว
ยุ่งอะไรอยู่เหรอ
ที่บ้านพักมีคนจะกลับบ้านนะ
พวกเขาเลยอยู่ทานอาหารด้วยกัน
- งั้นไปแล้วรึยัง - ไปแล้วครับ
งั้นเย็นนี้ชวนเธอมาสิ
ย่าจะทำขนมแป้งทอดต้นหอม
ได้ยินไหม
ได้ยินครับ
เอาละ
หอมจัง
ถามอาเหยาที
จะกลับมาทานข้าวเมื่อไหร่
ค่ะ
ย่าคะ
เขาบอกว่าน้าเป่าผิงชวนเขาทานข้าว
พวกเราไม่ต้องรอค่ะ
งั้นเรากินกันสองคน
(บะหมี่หยางชุน)
ใจเย็น ค่อยๆ พูด
พ่อฉันทำเกินไปแล้ว
ฉันสัญญาแล้วว่าจะออกไปอาทิตย์ละสี่วัน
เขียนหนังสือสัญญาแล้วด้วย
เขาบอกว่าจะส่งของขวัญให้ฉัน
ฉันคาดหวังมาก
แล้วก็เป็นแบบนี้
ต้าม่ายเป็นอะไรเหรอ
พ่อเขาให้ของขวัญน่ะ
หงโต้วก็อยู่ด้วยเหรอ
อยู่
อยู่ในห้องครัว
เปิดกล้องกันนะ
ขอดูของขวัญหน่อย
แป๊บนึงนะ
น่ารักจังเลย
ทำไมถึงฉี่อีกแล้วล่ะ
เดี๋ยวฉันค่อยมาเช็ด
คุณคิดว่ามันน่ารักเหรอ
พ่อบอกว่าในหนึ่งอาทิตย์ ต้องมามันไปเดินเล่นสี่วัน
สี่วัน!
แล้วนอกจากนั้น ให้มันอยู่ในห้องนํ้า
แต่เวลาเลี้ยงหมา คุณต้องพาไปเดินทุกวันไม่ใช่เหรอ
ถ้ารู้เร็วกว่านี้ฉันไม่กลับมาแล้ว
พ่อคุณเก่งมากเลยนะ
ไม่น่าแปลกใจที่เป็นครู เขาสามารถจัดการนักเรียนได้
ต้าม่าย เราเข้าใจคุณนะ
คุณน่าสงสารมาก
ไม่พูดกับพวกคุณแล้ว
ฉันต้องไปเช็ดพื้นอีก
บะหมี่ในซอสง่ายๆ กินเลย ไม่งั้นเดี๋ยวเส้นมันจะติดกัน
ฉันไม่รับประกันความอร่อยนะ
ใส่น้ำมันหมู จะไม่อร่อยได้ยังไง
ช่วงนี้มีเรื่องอะไรในใจรึเปล่า
เปล่า
ไม่อยากไปเหรอ
นิดหน่อย
แต่ฉันว่างงานตลอดไม่ได้หรอกนะ ใช่ไหม
ฉันต้องกลับไปใช้ชีวิต ไปทำงานตามปกติ
แล้วคุณกับเถ้าแก่เซี่ยละ
เราทำไม
ฉันเห็นหมดแล้ว ตอนที่คุณนั่งดูดาวนอกเต้นท์กับเขา
ฉันเห็นนะ
ซินซิน
เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ
- เราคุยกันระหว่างทางดีกว่า - ได้
เหล่าหู นายนั่งรถกับเถ้าแก่เซี่ยนะ
เซี่ยเซี่ย
วางดีๆ นะ ถนนไม่ค่อยดี
โอเค
เอามาให้ฉัน
เอ้า เซี่ยเซี่ย
แล้วยังไง
อะไรยังไง
มีทั้งโอกาสสำคัญและสิ่งกระตุ้น
มันเปลี่ยนไปแล้วนะ
ไม่คิดจะทำอะไรต่อเหรอ
ยังไง
วิดีโอคอลกับเขาไง
ติดต่อกันอยู่เรื่อยๆ
คนเราก็ต้องรู้สึกอยากสัมผัสใกล้ชิด
และได้กลิ่น จะได้เยียวยาจิตใจ
ตอนอยู่ในสภาพแวดล้อมใหม่
พอปล่อยสบาย
เป็นเรื่องง่ายที่จะมีช่องว่างในใจ
ให้คนบางคนเดินเข้ามา
ฉันเป็นแค่นักท่องเที่ยว
ไม่ใช่คนที่นี่
แต่เขาเดินเข้าไปแล้ว คุณจะทำยังไง
ฉันก็ไม่รู้
ไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน
ไม่มีประสบการณ์เลย
เพราะงั้นช่วงนี้ฉันถึงได้หลบหน้าเขา
หงโต้ว
งั้นคุณมีความสุขตอนเจอเขา
หรือตอนหลบหน้าเขา
มีความสุขตอนเจอเขา
คุณเคยมีความรักมาก่อนไหม
มีสิ
มีสิ ตอนมัธยม เขาคนนั้นเรียนเก่งมาก
เรานั่งตรงข้ามกัน
งั้นตอนเจอเขาก็ต้องดีใจ
ทั้งตอนคุยกับเขา
หรือตอนที่เขาแตะโดนสมุดของคุณ
ก็จะรู้สึกตื่นเต้น
ใช่แล้ว
งั้นก็ใช่แล้วแหละ
ใช้จินตนาการหน่อยสิ
ความรู้สึกคุณตอนนี้กับตอนนั้นก็ไม่ต่างกัน
คือเจอเขาแล้วมีความสุข
งั้นก็ต้องมีความสุขต่อไป
เพื่อนสาว ไหนๆ ก็จะไปแล้ว
ก็ทำทุกวันให้มีความสุข
อย่าทำให้ตัวเองทุกข์ใจ ฟังเสียงหัวใจตัวเองซะ
ยังไงวันหยุดของคุณก็ยังไม่หมด
ก็มีเหตุผล
ฉันมีประสบการณ์ความรักมากกว่าคุณนะ
ฉันไม่หลอกคุณหรอก
ฉันอยากเป็นซุนหงอคง
นายแพ้แล้วก็ต้องเป็นหมู
ฉันไม่สน ฉันอยากเป็นซุนหงอคง
- กั่วเปา - งั้นนายเป็นพระเอาไหม
ไม่! ฉันอยากเป็นซุนหงอคง
ทำไมถึงแกล้งกั่วเปาอีกแล้ว
แม่ให้พวกเธอเล่นกันดีๆ ไม่ใช่เหรอ
พวกเราไม่ได้แกล้งเขาครับ
เขาอยากเป็นซุนหงอคง
งั้นก็ให้เขาเป็น
ผมเป็นซุนหงอคง
เธอไม่ใช่อุลตร้าแมนเหรอ
ทำไมตอนนี้ถึงเป็นซุนหงอคงแล้วละ
อุลตร้าแมนไม่ได้เดินทางไปประจิม
ห้ามพูด
ป้าขอพูดกับพวกเธอหน่อย
- ให้อุลตร้าแมนไปด้วยได้ไหม - ฉันอยากเป็นซุนหงอคง
ไม่ได้ครับ ป้าเสี่ยวชุน
เราต้องพาหมูไป
อุลตร้าแมนต้องปราบ สัตว์ประหลาดอยู่ในเมือง
ได้
กั่วเปา
ฟังนะ
ตอนนี้เธอขึ้นชั้นอนุบาลแล้วนะ
ไม่มีใครเขามากลิ้งบนพื้นหรอก
- ผมอยากเป็นซุนหงอคง - ได้
เดี๋ยววันอาทิตย์นี้เจียเป่าก็กลับมาแล้ว
เดี๋ยวป้าจะให้เขาลากเธอขึ้นมา
ไม่กลิ้งบนพื้นแล้วเหรอ
มา
เดี๋ยวพาไปล้างหน้า
ฟังนะ
พวกเธอต้องเล่นกันดีๆ ไม่วุ่นวาย
ถ้าจะเล่นแบบนี้ละก็
ต้องผลัดกันเป็นพระถัง หมู ลิง
เข้าใจไหม
ไม่ได้ หนูเป็นพระถังซำจั๋ง
ทำไมถึงได้อยากเป็นพระอยู่ตลอดละ
พระถังซำจั๋งมีฝันที่ยิ่งใหญ่ หนูก็มี
- ดังนั้นหนูเลยเป็นพระถังซำจั๋ง - อ้อ
เสี่ยวหูลู่
ถ้าเธอเรียนบวกลบไม่เกินสิบได้
จะเล่นเป็นอะไรก็แล้วแต่เลย
ดีไหม
โอเค เดี๋ยวแม่พาเขาไปล้างหน้าก่อน
กั่วเปา
โตขนาดนี้แล้วยังร้องไห้
น่าอายจริงๆ
อาเฟิ่ง
ฉันมาแล้ว
คนอื่นละ
ออกไปกินข้าวกันนะ
กินอะไรอยู่
เกี๊ยวผัก
อาชางเป็นโรคโลหิตจาง เธอล่ะ
จะเป็นด้วยเหรอ
ใส่ไข่ลงไปแล้ว
ไข่ไก่
เธอจะใส่ลงไปเท่าไรกันเชียว
ฉันรู้หรอกน่า
ด้านในเป็นผักทั้งหมด
พอแล้ว
ฉันเอาของอร่อยมาให้
เสี่ยวซีให้มาเหรอ
ไม่ใช่ ฉันทำเอง
ซี่โครงกระดูกวัว
วัวเหรอ
เอาสิ ลองชิมดู
ลองดูนะ
อร่อยไหม
เธอทำอาหารเก่งนะ
กินให้หมดนะ กินไป
ดูเธอตอนนี้สิ
ต้องกินเนื้อให้มากกว่านี้นะ รู้ไหม
พอเซี่ยเฉียงกลับมา
เห็นพวกเธอสองคนผอมแห้งแบบนั้น
เขาจะคิดยังไง
เขาจะรู้สึกยังไง
กินเลยนะ
กินให้หมด
ได้ยินไหม
เดี๋ยวฉันกินเกี๊ยวผักเอง
เป็นไง
อร่อย
ธัญพืชเป็นสิ่งที่ดี
ไม่ๆ ฉันไม่กิน
ชิ้นเดียว
ไม่ๆ กิน
ฉันกินอันนี้ อร่อย
(รายการค่าขนส่งจากโกดังอีคอมเมิร์ซ)
อือ เอาอันนี้ไปจ่ายก่อน
ได้
พี่ หงโต้วใกล้จะกลับไปแล้วนะ
ฉันคิดว่าควรจะรับสมัครคนใหม่
ฉันบอกเธอตั้งนานแล้วนี่
ก็ตอนนั้นฉันไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้นี่
หงโต้วเตรียมการไว้ให้แล้ว เราก็ควรจะสานต่อ
ได้
เธอจัดการได้เลย
ได้เลย
โอเค กลับแล้วนะ
บ๊ายบาย
บาย
ลุง
ม้าน้อยเป็นไงบ้างครับ
มันสบายดี
นี่ ผมซื้อแครอทมา
โอเค
(อัลบั้มรูป)
(รูปและวิดีโอ)
(ส่ง)
จะเดินเร็วไปไหน
ถามเธออยู่นะ
ทำอะไรของเธอ
ห้ามมายุ่ง
เสี่ยวฉิน
เธอ
พี่รอง
เกิดอะไรขึ้น
ทะเลาะกับพ่อมาอีกแล้วเหรอ
เขาเลิกบังคับให้เธอเรียนงานปักแล้วนี่
เขาไม่ชอบหยางจือหนาน
หยางจือหนานนี่ใคร
เขาเป็นพนักงานขายของโฮมสเตย์ในเมือง
แฟนฉัน
มีความรักแล้วเหรอ
ดีใจด้วย
ทำไมพ่อเธอไม่ชอบเขา
เขาอ่อนกว่าฉันหลายปี พ่อคิดว่าเขาไม่มั่นคง
อายุเท่าไร
สิบเก้า
อ่อนกว่าเธอห้าปีเหรอ
แล้วไง
ก็ไม่แล้วไง
แค่ไม่เคยรู้มาก่อน
มานี่ เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง
เขามาจีบฉันก่อน
เขาเคยมาซื้อของที่ร้านฉัน
ฉันมีเซนส์
จริงๆ หน้าบ้านของเขาน่ะมีร้านค้า
ฉันก็เลยถามเขาว่าชอบฉันรึเปล่า
เขาวิ่งหนี
วันถัดมา เขาก็ซื้อข้าวมาให้ฉัน
ไม่ใช่เพราะเขาซื้อข้าวให้ฉันหรอกนะ
ฉันจีบยากมากเลยนะ
เขาจีบอยู่ตั้งนาน ฉันถึงตอบตกลง
- นานแค่ไหน - อาทิตย์กว่า
ที่จริงฉันอยากตอบรับตั้งแต่วันแรกแล้ว
ไม่งั้นจะให้รอถึงปีหน้าเดือนสามเหรอ
พ่อเธออายุมากแล้ว
ความคิดบางอย่างเราอาจไม่เข้าใจ
อย่าไปอารมณ์เสียใส่เขาเลย
ฉันเปล่า
แต่ไม่ว่าฉันจะทำอะไรเขาก็ไม่เห็นด้วย
เราไปตัดต้นหอมกัน
เขาเป็นห่วงแม่ เลยสั่งให้อยู่บ้าน
ฉันเป็นห่วงเขา
เลยปิดร้านไปกับเขา
เขาเอาแต่พูดว่าฉันคอยแต่สร้างปัญหาให้
บอกว่าฉันขี้เกียจตั้งแต่เด็ก ไม่ยอมเรียนอะไรเลย
หยางจือหนานไม่ดีอย่างนั้นไม่ดีอย่างนี้
ฉันถึงได้โกรธแบบนี้
เธอนี่นะ เหมือนแม่เธอเลย
ใช่
เขาต้องเข้าใจฉันสิ
มันเป็นสิ่งที่สืบทอดมา
แต่เขาบอกว่าฉันโง่
ให้เรียนก็ไม่เรียน
ไม่รู้จักหาแฟนดีๆ
อะไรที่ว่าดี
ฉันชอบเขาก็เป็นเรื่องดีไม่ใช่เหรอ
เธอพูดถูก
ใช่ไหมล่ะ
อาเหยา
พูดแบบนี้แล้วสบายใจขึ้นเยอะ
คุยเสร็จแล้ว เธอก็ไปหั่นต้นหอมได้
ไม่รีบ คุยกันต่อ
คุยเรื่องของอาดีกว่า
บอกฉันมา
อากับหงโต้วไม่ได้คบกันอยู่จริงๆ เหรอ
เอาอีกแล้ว
บอกแล้วว่าเป็นแขก
เดือนหน้าก็หมดสัญญาเช่าแล้ว
เธอจะกลับไปจริงๆ เหรอ
ฉันว่าอาออกจะชอบเขานะ
ฉันก็ชอบเขา
เขาขาวมากเลย
อาเหยา
อาแก่แล้วนะ
ถ้าไม่รีบละก็ จะไม่มีใครเอาแล้วนะ
ตามไปจีบเธอเลย
ให้เธออยู่ต่อ
คงต้องใช้เวลาจีบสักพัก
เสร็จแล้วเธอก็กลับไปได้แล้ว
พูดอะไรเยอะแยะไร้สาระ
เหมือนพ่อเธอไม่มีผิด
อาเหยา ทำไมพูดจาแบบนี้
อะไรคือฉันเหมือนพ่อไม่มีผิด
ฉันเป็นห่วงอาอยู่นะ
ฉันยุ่งอยู่
เธอกลับไปได้แล้ว
จือหนานของฉันดีกว่าเป็นไหนๆ
จือหนานดีที่สุดในโลก
หงโต้วชอบกินไก่
เรียกเธอมาด้วย
ไม่ละครับ ป่านนี้เขาคงกินข้าวเสร็จแล้ว
งั้นถามเธอสิ
ไม่ถาม
ถามสิ
ไม่ครับ ย่าไปถามเองเลย
หงโต้ว
อย่าตะโกนสิครับ
เป็นอะไร
ย่านั่นแหละ เป็นอะไร
ทำไมต้องเคยเรียกเธออยู่ตลอด
เธอจะไปแล้ว ย่ารู้ไหม
รู้สิ
ก็เลยเรียกเธอมาไง
ผมรู้ว่าย่าคิดอะไร
อย่าเลยครับ
ย่าคิดอะไรอยู่
พูด ย่าคิดอะไรอยู่
พูดมา พูด
ย่า
หงโต้วเขาแค่มาเที่ยว
เราต้องอยู่กับความจริง หยุดคิดได้แล้วครับ
ไม่ต้องชวนเธอมาแล้ว
เขาไม่กล้าปฏิเสธหรอก
แขกคนอื่นย่าไม่เห็นเคยชวน
มันไม่ดีนะครับ
มองผมทำไมเนี่ย
เรียกหงโต้วมากินข้าว
ย่าเรียกเองเลย ผมไปกินข้างนอก
ดึกขนาดนี้แล้วจะไปไหน
ย่าไม่เรียกเขาแล้วก็ได้
ไม่เรียกแล้ว โอเคไหม
นี่ครับ อาหารของคุณ
- ตามสบายครับ - ขอบคุณ
เป็นอะไร
มาแล้วนั่งเงียบ
เกิดอะไรขึ้น
นายยุ่งอยู่ไม่ใช่เหรอ
แล้วฉันจะพูดกับใคร
บอกความจริงมา
ร้านหนังสือจะไม่รอดใช่ไหม
นายมองฉันดีๆ หน่อยไม่ได้รึไง
ฉันก็อยากคิดเรื่องดีๆ
แต่มีครั้งไหนที่นายจะไม่นั่งแบบนี้บ้าง
ดื่มเหล้า
นั่งหน้าเครียด
คงจะมีเรื่องแย่อะไรสักอย่าง
ชีวิตนี้ฉันคงเป็นเจ้านายไม่ได้
ฉันไม่มีความสามารถรับแรงกดดัน
ทุกครั้งที่ได้ยินว่างานของนายกำลังแย่
เหมือนฉันกำลังนั่งรถไฟเหาะ ทั้งวิ่งขึ้นวิ่งลง
จะไปสนทำไมว่านั่งรถอะไร
ไม่ใช่เรื่องร้านหนังสือ
เป็นเรื่องส่วนตัว
เรื่องส่วนตัว
อย่างนายจะมีเรื่องส่วนตัวอะไร
หรือว่าหงโต้วพูดอะไรกับนาย
เขาจะพูดอะไรกับฉันได้
งั้นนายก็ต้องพูดอะไรกับเขาสักอย่าง
เปล่า
งั้นนายก็พูดกับเขาสิ
มัวแต่ดื่มเหล้าเหงาอยู่คนเดียว มีอะไรดีขึ้นรึไง
นายต้องบอกเขา บอกไปเลย
พูดอะไร
อยากพูดอะไรก็พูดสิ
ฉันไม่มีอะไรจะพูด
อย่ามาแอ๊บต่อหน้าฉัน
ฉันรู้จักนาย
ปกตินายเป็นคนกล้าลุยออก
ดูนายตอนนี้สิ อย่างกับคนมีความลับ
แววตาเหมือนหัวขโมยจอมเจ้าเล่ห์
ดูพวกเขาสิ แบบนั้นนะ
เบาๆ หน่อย เด็กได้ยิน
เด็กจะไปรู้อะไร
ไม่ต้องห่วงน่า
ก่อนหน้านี้ฉันไม่เข้าไปวุ่นวาย
เพราะคิดว่านายกับเขาเหมาะสมกันดี
รีบบอกเขาละ
บอกแล้ว แล้วไงต่อ
อะไรแล้วไงต่อ
ถ้าเขาปฏิเสธก็ถอยสิ
แต่ฉันว่าเขาก็ชอบนายด้วยนะ
ได้
ถึงแม้ว่าเขาชอบฉัน
แล้วไง
อะไรของนาย
ก็คบกันสิ
คบยังไง
ยังมาถามอีก
ก็แค่คบกัน
ฉันไม่รู้ว่าจะคบกันยังไง
ฉันอยู่ที่นี่
เขาอยู่ปักกิ่ง รักทางไกลงั้นเหรอ
พยายามรั้งเขาไว้สิ
ทำไมในความคิดของนาย ฉันต้องรั้งเขาไว้
ทำไมไม่ใช่ฉันต้องไปกับเขา
เพราะนายไปไม่ได้
นายจะทิ้งงานที่นี่ แล้วไปกับเขาเหรอ
ไม่ ทำไม่ได้
ในเมื่อฉันยังไปกับเขาไม่ได้
แล้วฉันมีสิทธิ์อะไรไปรั้งให้เขาอยู่ต่อ
ทำไมผู้ชายถึงต้องเป็นฝ่ายได้เปรียบ แล้วให้ผู้หญิงเสียสละเพื่อความรัก
ผู้ชายทำแค่รับปาก
ว่าจะให้ชีวิตที่ดีกับเขา
ฉันไม่ได้คิดแบบนั้น
ฉันว่า สองคนต้องเข้าใจกันนะ
ขนาดนายยังพูดเลยว่าฉันไปกับเขาไม่ได้ แล้วจะคุยกันยังไง
ได้
นายชอบเขา
ไม่ใช่ฉันสักหน่อย
แล้วนายคิดจะทำยังไง
ไม่รู้
ไม่รู้ไงถึงได้กลุ้มอยู่แบบนี้
ไม่เจอก็คิดถึง
พอเจอ ก็ไม่รู้จะพูดอะไร
ฉันรู้สึกว่าตัวเองเหมือนคนงี่เง่า
นายรู้ไหม
นายกำลังงี่เง่า
เอาน่า ดื่มๆ
ฉันพูดจริงนะ
นายคิดเยอะไป
เอาแต่คิดไปคิดมาทุกวัน
เรื่องงานฉันเข้าใจนาย
แต่ชอบสาวทั้งทียังจะมาคิดเยอะอีก
ไม่เหนื่อยเหรอ
ฉันว่านะ
นายไม่ต้องสนอนาคตขนาดนั้น
นายแค่ดีกับเธอ ดีให้ถึงที่สุด
พอเธอไปแล้ว
ยังสามารถจดจำเรื่องดีๆ ของนายได้
ได้
ค่อยๆ คิดละ
แม่คะ เล่านิทานหน่อย
วันนี้เล่าไม่ได้
กำลังทำงาน
หนังสือที่ลุงเหยาให้ ยังอ่านไม่จบเหรอ
แม่คะ วันนี้หนูได้ยินความลับของลุงเหยาด้วย
อะไรเหรอ
ลุงชอบพี่สาวหงโต้ว
นั่นไม่ใช่ความลับ
แม่ ลุงไม่เคยบอก
ทำไมถึงรู้ละคะ
เพราะแม่มีประสบการณ์
ประสบการณ์อะไรคะ
เรื่องมันยาว
พูดง่ายๆ นะ
แม่เคยชอบคนอื่นมาก่อน
รู้ว่าเวลาชอบใครสักคนจะเป็นยังไง
หมายถึงพ่อเหรอคะ
ก่อนเจอพ่อของเธอ
แม่ก็เคยชอบคนอื่นมา
ใครคะ
เป็นเพื่อนที่นั่งโต๊ะข้างๆ แม่สมัยเรียนมัธยม
เขาเรียนดีมากเลยนะ
แล้วก็ หล่อด้วย
ผิดคลํ้านิดๆ
มีลักยิ้มด้านขวาเวลายิ้ม
เธอเป็นแม่คนนะ พูดอะไรเนี่ย
แม่
ทำไมถึงมาแอบฟังล่ะคะ
ฉันเปล่า
นอนได้แล้ว
ค่ะ ไปนอนกันเถอะ
นอนๆ
หนูอยากอ่านหนังสือก่อนแล้วค่อยนอน
ได้ๆ นี่หนังสือ
เดี๋ยวแม่เล่นมือถือ
(ทำไมไปนั่งอยู่ตรงนั้น)
(เซี่ยจื่อเหยา: ทำไมไปนั่งอยู่ตรงนั้น)
(ทำไมไปนั่งอยู่ตรงนั้น)
(รับลม เป่าผมน่ะ คุณล่ะ)
(กำลังให้อาหารม้า)
(เหรอ รีบเข้านอนละ)
(นอนไม่หลับ)
(มีอะไรรึเปล่า)
(คิดมากนะ)
(อย่าคิดมากเลย)
(โอเค)
(พรุ่งนี้อยากกินซุปครีมถั่วแระไหม)
(ดูก่อน)
(รีบนอน เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมซื้อมาให้แล้วจะโทรหา)