WEBVTT

00:01:51.880 --> 00:01:53.000 align:center
คุณคิดอะไรอยู่

00:01:55.320 --> 00:01:59.640 align:center
ฉันกำลังคิดว่ามีดาวเยอะมาก

00:02:00.160 --> 00:02:01.280 align:center
พวกมันสว่างมากเลย

00:02:03.400 --> 00:02:09.840 align:center
ตอนเด็กๆ ยายของฉันชอบเล่าเรื่องให้ฟัง
ตอนช่วงหน้าร้อน

00:02:10.880 --> 00:02:12.520 align:center
นอนเล่นอยู่ในสวน

00:02:13.960 --> 00:02:15.760 align:center
ยายชอบพัดลมให้ฉัน

00:02:17.080 --> 00:02:20.520 align:center
เล่าตำนาน สาวเลี้ยงวัวกับสาวทอผ้า

00:02:22.280 --> 00:02:27.800 align:center
ยายบอกว่าพอมีคนตายแล้ว
ดาวบนท้องฟ้าจะเพิ่มขึ้น

00:02:29.080 --> 00:02:32.920 align:center
แล้วฉันก็ถามยายว่า ดาวดวงไหนเป็นของคุณตา

00:02:33.800 --> 00:02:37.480 align:center
ยายบอกว่าเป็นดาวที่กำลังมองฉันอยู่ดวงนั้น

00:02:41.160 --> 00:02:42.720 align:center
ยายคุณพูดถูก

00:02:43.480 --> 00:02:48.960 align:center
ผมคิดว่าเมื่อคนตายแล้ว
ก็จะกลับคืนสู่ช่องว่างของดวงดาว

00:02:49.840 --> 00:02:51.160 align:center
คุณก็เชื่อเหรอ

00:02:51.720 --> 00:02:53.240 align:center
ผมไม่เชื่อในพระเจ้า

00:02:53.320 --> 00:02:55.000 align:center
ผมเชื่อวิทยาศาสตร์

00:02:56.240 --> 00:02:59.920 align:center
ผมเชื่อว่าทุกสิ่งจะไม่สูญสลายหายไป

00:03:00.960 --> 00:03:03.800 align:center
ทุกอย่างมีพลังงานของมัน

00:03:04.520 --> 00:03:05.840 align:center
และสิ่งเหล่านี้จะไม่หายไป

00:03:06.440 --> 00:03:09.160 align:center
แค่มีการผลัดเปลี่ยนเท่านั้น

00:03:10.280 --> 00:03:15.840 align:center
เพราะงั้นผมคิดว่าเรื่องดวงดาวกับความตาย
เป็นวิทยาศาสตร์

00:03:18.560 --> 00:03:23.640 align:center
ถ้างั้นฉันจะเปลี่ยนเป็นสัตว์
ก้อนเมฆ ต้นไม้ แบบนี้เหรอ

00:03:26.280 --> 00:03:28.320 align:center
คุณจะเปลี่ยนเป็นสิ่งที่คุณต้องการ

00:03:29.560 --> 00:03:30.960 align:center
คุณอยากเปลี่ยนเป็นอะไร

00:03:31.040 --> 00:03:32.280 align:center
อยากเปลี่ยนเป็นอะไรนะเหรอ

00:03:36.640 --> 00:03:38.160 align:center
ฉันอยากเป็นสายลม

00:03:38.240 --> 00:03:39.200 align:center
สายลม

00:03:40.520 --> 00:03:44.280 align:center
ถ้าฉันคิดถึงใคร ฉันจะได้พัดไปหาคนนั้น

00:03:45.080 --> 00:03:46.280 align:center
พวกเขาจะได้รู้

00:03:49.880 --> 00:03:52.640 align:center
ถ้าคุณต้องการ คุณก็เป็นสายลมได้

00:03:53.240 --> 00:03:56.600 align:center
เพราะพลังงานจะเกิดขึ้น เมื่อคุณนึกถึงมัน

00:03:57.840 --> 00:03:59.200 align:center
วิเศษมาก

00:03:59.280 --> 00:04:01.040 align:center
อย่าถามน่า นี่เป็นวิทยาศาสตร์

00:04:07.160 --> 00:04:08.240 align:center
แล้วคุณล่ะ

00:04:09.080 --> 00:04:10.480 align:center
อยากเป็นอะไร

00:04:16.720 --> 00:04:17.880 align:center
อยากเป็นฝน

00:04:21.320 --> 00:04:22.640 align:center
ทำไมคะ

00:04:30.480 --> 00:04:35.080 align:center
แต่ฉันเชื่อว่า
เฉินหนานซิงต้องปลายเป็นดวงดาวแน่

00:04:37.360 --> 00:04:38.480 align:center
ตอนเธอเกิด

00:04:38.560 --> 00:04:40.640 align:center
พ่อเธอเห็นว่าฟ้าใกล้สว่างแล้ว

00:04:41.160 --> 00:04:45.280 align:center
แถวทางใต้จะมีดาวหนานจีซิงที่สว่างอยู่มากๆ

00:04:45.360 --> 00:04:47.200 align:center
เธอเลยชื่อหนานซิง

00:04:49.640 --> 00:04:50.560 align:center
หนานจีซิง

00:04:51.920 --> 00:04:53.640 align:center
เราอยู่ทางเหนือ

00:04:53.720 --> 00:04:55.440 align:center
มองไม่เห็นดาวหนานจีซิง

00:04:56.360 --> 00:04:57.840 align:center
ตอนที่ฟ้าใกล้สว่าง

00:04:57.920 --> 00:04:59.200 align:center
เรามองเห็นแต่ดาวฉี่หมิง

00:04:59.280 --> 00:05:00.480 align:center
และมันอยู่ทิศตะวันออก

00:05:02.400 --> 00:05:03.680 align:center
มองไม่เห็นดาวหนานจีซิง

00:05:04.240 --> 00:05:05.080 align:center
ใช่

00:05:05.600 --> 00:05:07.040 align:center
พ่อเธอคงเข้าใจผิด

00:05:09.480 --> 00:05:10.560 align:center
แต่ไม่เป็นไรหรอก

00:05:10.640 --> 00:05:12.000 align:center
ยังไงเธอก็กลายเป็นดวงดาวอยู่ดี

00:05:21.080 --> 00:05:23.080 align:center
มีดาวส่องสว่างอยู่มากมาย

00:05:23.760 --> 00:05:25.320 align:center
ไม่มีใครบอกได้ว่าดาวไหนเป็นคุณยาย

00:05:25.400 --> 00:05:26.320 align:center
คุณตา

00:05:26.400 --> 00:05:27.880 align:center
หรือเฉินหนานซิง

00:05:29.160 --> 00:05:33.560 align:center
แต่ดวงดาวทุกดวงกำลังมองคุณอยู่

00:05:40.040 --> 00:05:41.320 align:center
พวกเขาจะเห็นฉันจริงเหรอ

00:05:42.320 --> 00:05:43.480 align:center
จริงสิ

00:05:44.400 --> 00:05:48.840 align:center
พวกเขาอยากให้คุณมีความสุขนะ

00:05:48.920 --> 00:05:50.000 align:center
และมีชีวิตที่ดี

00:05:53.920 --> 00:05:55.520 align:center
ฉันก็คิดมาตลอด

00:05:56.320 --> 00:05:57.800 align:center
พวกเขาเป็นแบบนี้เสมอ

00:06:05.880 --> 00:06:08.000 align:center
แต่ฉันมีเรื่องที่เสียใจอยู่หลายเรื่อง

00:06:08.760 --> 00:06:09.720 align:center
ตัดไม่ขาด

00:06:11.600 --> 00:06:12.440 align:center
รู้สึกผิด

00:06:13.720 --> 00:06:14.920 align:center
ปล่อยวางไม่ได้

00:06:16.160 --> 00:06:21.120 align:center
จริงๆ ฉันมีเวลาเยอะมากเลยนะ

00:06:23.000 --> 00:06:27.000 align:center
แต่พวกเราไม่เคยออกมาท่องเที่ยวด้วยกัน

00:06:30.400 --> 00:06:33.160 align:center
สุขภาพของเธอคงมีปัญหามานานแล้ว

00:06:38.280 --> 00:06:45.440 align:center
แต่ฉันไม่เคยใส่ใจเธอจริงจัง

00:06:52.680 --> 00:06:54.440 align:center
ตอนที่เธอกำลังจะตาย

00:07:04.640 --> 00:07:06.000 align:center
ฉันไม่ได้อยู่ข้างๆ เธอ

00:07:06.080 --> 00:07:07.840 align:center
เธอจากไปอย่างโดดเดี่ยว

00:07:12.920 --> 00:07:15.240 align:center
ทุกครั้งที่ฉันมีความสุขกับพวกคุณ

00:07:15.320 --> 00:07:17.040 align:center
แป๊บเดียวก็เริ่มเศร้าอีกแล้ว

00:07:17.880 --> 00:07:21.960 align:center
ฉันคิดว่าถ้าพวกคุณรู้จักเธอด้วยคงดี

00:07:22.560 --> 00:07:24.640 align:center
คุณจะชอบเธอมากๆ

00:07:25.520 --> 00:07:28.040 align:center
เพราะว่าเธอดีมากๆ

00:07:37.280 --> 00:07:38.360 align:center
งั้นไหนคุณลองบอกผมสิ

00:07:39.480 --> 00:07:40.880 align:center
เธอเป็นคนยังไง

00:07:48.800 --> 00:07:53.800 align:center
เธอบริสุทธิ์และสดใส

00:07:55.000 --> 00:07:56.560 align:center
ทุกครั้งที่เธออยู่ต่อหน้าคุณ

00:07:57.480 --> 00:07:58.920 align:center
ไม่ว่าอากาศวันนั้นจะเป็นยังไง

00:07:59.480 --> 00:08:04.680 align:center
แดดร้อน ฝนตก มีหิมะ หรือลมแรง

00:08:06.000 --> 00:08:07.720 align:center
คุณจะรู้สึกว่าวันนั้นเป็นวันที่ดี

00:08:11.880 --> 00:08:16.760 align:center
สามารถทำให้ทุกวันเป็นวันที่ดีได้
เพื่อนคุณยอดเยี่ยมมาก

00:08:20.200 --> 00:08:22.080 align:center
ใช่ เธอเป็นเทพธิดาของฉัน

00:08:23.840 --> 00:08:24.880 align:center
ผมเชื่อ

00:08:26.480 --> 00:08:30.800 align:center
ขนาดเธอจากไปแล้ว
คุณยังคิดถึงเธอและเสียใจขนาดนี้

00:08:31.960 --> 00:08:35.080 align:center
และตอนคุณพูดถึงเธอก็ดูมีความสุขมาก

00:08:40.320 --> 00:08:42.080 align:center
เหมือนว่าจะจริงนะ

00:08:42.640 --> 00:08:43.559 align:center
เพราะอะไรล่ะ

00:08:45.240 --> 00:08:47.320 align:center
เพราะตอนที่คุณพูดชื่อเธอ

00:08:48.000 --> 00:08:49.080 align:center
ก็เหมือนเธอกำลังอยู่ตรงนี้

00:08:50.600 --> 00:08:52.280 align:center
และตอนที่คุณหยุดเอ่ยถึงเธอ

00:08:53.320 --> 00:08:55.000 align:center
ก็เหมือนเธอได้หายไปแล้วจริงๆ

00:08:59.480 --> 00:09:02.000 align:center
หากเทียบกับคนอื่นๆ ที่ผมไม่รู้จักในโลกนี้

00:09:03.240 --> 00:09:05.040 align:center
ถึงผมจะไม่รู้จักกับเฉินหนานซิง

00:09:06.040 --> 00:09:07.240 align:center
เธอดูมีตัวตน

00:09:09.320 --> 00:09:11.160 align:center
ส่วนคนพวกนั้นที่ผมไม่รู้จัก

00:09:11.240 --> 00:09:16.040 align:center
ในมุมของผมแล้ว
ความจริงพวกเขาก็ไม่ได้มีตัวตนอยู่ด้วยซ้ำ

00:09:19.080 --> 00:09:20.440 align:center
ตอนที่คุณมองผม

00:09:21.360 --> 00:09:22.880 align:center
พูดกับผม

00:09:23.840 --> 00:09:25.360 align:center
กลับทำให้ผมรู้สึกว่า

00:09:26.840 --> 00:09:28.280 align:center
ผมอยู่ข้างๆ คุณ

00:09:54.480 --> 00:09:55.720 align:center
ไฟดับแล้ว

00:09:57.520 --> 00:09:59.200 align:center
คุณหนาวไหม

00:10:01.800 --> 00:10:03.000 align:center
- นิดหน่อย
- โอเค

00:10:03.080 --> 00:10:04.120 align:center
เดี๋ยวผมไปเอาผ้าห่มก่อน

00:10:25.920 --> 00:10:28.040 align:center
ดื่มชาร้อนหน่อยไหม

00:10:38.520 --> 00:10:39.520 align:center
คุณก็คลุมด้วยสิ

00:10:53.480 --> 00:10:55.840 align:center
ค่ำนี้คุณดื่มไปเยอะเลย

00:10:55.920 --> 00:10:58.600 align:center
อาจจะต้องลุกมาเข้าห้องนํ้าตอนกลางคืนนะ

00:10:59.520 --> 00:11:00.680 align:center
ไม่หรอก

00:11:00.760 --> 00:11:03.640 align:center
ฉันเป็นพนักงานต้อนรับ
ที่กลั้นปัสสาวะได้เป็นลำดับที่สองนะ

00:11:05.360 --> 00:11:07.040 align:center
ใช่ ผมลืมไปเลย

00:11:09.840 --> 00:11:11.120 align:center
งั้นแข่งกันไหม

00:11:11.200 --> 00:11:12.040 align:center
แข่งอะไร

00:11:12.640 --> 00:11:13.560 align:center
เรื่องเมื่อกี้ไง

00:11:14.480 --> 00:11:16.280 align:center
คุณแข่งอะไรที่ดีกว่านี้หน่อยได้ไหม

00:11:17.840 --> 00:11:19.200 align:center
งั้นแข่งว่าใครหลับก่อน

00:11:19.720 --> 00:11:22.440 align:center
- ก็ยังไม่ดีเท่าไร
- แข่งไหม

00:11:23.400 --> 00:11:25.240 align:center
ได้ แข่งก็แข่ง

00:13:08.840 --> 00:13:09.720 align:center
ซินซิน

00:13:09.800 --> 00:13:11.320 align:center
เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ

00:13:11.400 --> 00:13:13.520 align:center
- เราคุยกันระหว่างทางดีกว่า
- ได้

00:13:14.080 --> 00:13:14.960 align:center
เหล่าหู

00:13:15.480 --> 00:13:17.400 align:center
นายนั่งรถกับเถ้าแก่เซี่ยนะ

00:13:17.480 --> 00:13:19.080 align:center
- ได้
- อือ

00:13:19.680 --> 00:13:20.680 align:center
เซี่ยเซี่ย

00:13:20.760 --> 00:13:22.800 align:center
- วางดีๆ นะ
- ครับ

00:13:28.080 --> 00:13:30.200 align:center
- ยังมีที่วางอีกไหม
- มี

00:13:30.720 --> 00:13:31.680 align:center
ไม่หมดก็วางเบาะหลัง

00:13:41.480 --> 00:13:42.400 align:center
คุณลองตรวจอีกทีนะ

00:13:42.480 --> 00:13:44.080 align:center
ว่าลืมอะไรรึเปล่า

00:13:45.520 --> 00:13:46.960 align:center
ครบแล้ว

00:13:48.200 --> 00:13:49.640 align:center
ตอนบ่ายเดี๋ยวช่วยส่งออกไปให้

00:13:49.720 --> 00:13:50.920 align:center
ไม่ต้องกังวลนะ

00:13:51.000 --> 00:13:53.200 align:center
ถ้าลืมอะไรก็บอกฉันได้

00:13:55.120 --> 00:13:57.240 align:center
ไม่อยากไปเลย

00:13:57.320 --> 00:13:58.960 align:center
เราก็ยังติดต่อกันอยู่นะ

00:14:01.960 --> 00:14:03.080 align:center
เอาอีกแล้ว

00:14:03.160 --> 00:14:06.040 align:center
เลี้ยงส่งกันไปหลายมื้อแล้วนะ

00:14:06.120 --> 00:14:07.400 align:center
- ไปกัน
- ไปเถอะ

00:14:07.480 --> 00:14:08.960 align:center
ไปกัน

00:14:09.040 --> 00:14:10.400 align:center
- ใบเดียวเหรอ
- ใช่

00:14:10.480 --> 00:14:11.680 align:center
- โอเค
- ไปกัน

00:14:34.480 --> 00:14:36.640 align:center
เป็นไงบ้าง อร่อยไหม

00:14:40.480 --> 00:14:41.880 align:center
แปลกนิดหน่อย

00:14:43.080 --> 00:14:44.040 align:center
มีกลิ่นซีฟู๊ด

00:14:45.480 --> 00:14:47.360 align:center
ฉันใส่สะระแหน่ปลา

00:14:48.560 --> 00:14:49.880 align:center
ใส่ทำไม

00:14:50.600 --> 00:14:52.760 align:center
คนแถวนี้ชอบกินนี่

00:14:53.480 --> 00:14:55.120 align:center
แต่ผมไม่นะ

00:15:01.200 --> 00:15:02.520 align:center
(ต้าม่าย)

00:15:02.600 --> 00:15:06.360 align:center
(กำลังขึ้นเครื่อง ไม่ต้องห่วง)

00:15:08.520 --> 00:15:12.840 align:center
(เดินทางปลอดภัยนะ ถึงแล้วบอกด้วย)

00:15:14.960 --> 00:15:15.800 align:center
ทำไมพี่ดูไม่มีความสุข

00:15:16.320 --> 00:15:17.880 align:center
ต้าม่ายกลับไปแล้ว

00:15:22.200 --> 00:15:23.560 align:center
พี่ก็ใกล้จะต้องไปแล้วใช่ไหม

00:15:25.120 --> 00:15:26.040 align:center
ฉันไม่ไปหรอก

00:15:27.480 --> 00:15:29.000 align:center
ช้าเร็วยังไงก็ต้องไป

00:15:29.640 --> 00:15:32.120 align:center
ก็ไม่ใช่ตอนนี้สักหน่อย

00:15:34.800 --> 00:15:35.720 align:center
ปีหน้า

00:15:38.280 --> 00:15:40.080 align:center
เรื่องปีหน้ายังอีกนาน

00:15:40.840 --> 00:15:42.800 align:center
ฉันไม่รู้หรอก

00:15:45.640 --> 00:15:48.000 align:center
ทำไมคิดว่านาน

00:15:48.080 --> 00:15:50.080 align:center
พริบตาเดียวก็ปีนึงแล้ว

00:16:00.000 --> 00:16:01.240 align:center
รสอะไรเนี่ย

00:16:01.320 --> 00:16:03.720 align:center
ฉันไม่ควรใส่สะระแหน่ปลาลงไป

00:16:09.080 --> 00:16:10.760 align:center
ผมไม่กล้าพูดตรงๆ

00:16:18.440 --> 00:16:20.280 align:center
หงโต้วไม่มาสองวันแล้ว

00:16:20.360 --> 00:16:21.480 align:center
ยุ่งอะไรอยู่เหรอ

00:16:22.480 --> 00:16:24.160 align:center
ที่บ้านพักมีคนจะกลับบ้านนะ

00:16:24.240 --> 00:16:26.240 align:center
พวกเขาเลยอยู่ทานอาหารด้วยกัน

00:16:28.080 --> 00:16:30.000 align:center
- งั้นไปแล้วรึยัง
- ไปแล้วครับ

00:16:30.760 --> 00:16:33.760 align:center
งั้นเย็นนี้ชวนเธอมาสิ

00:16:33.840 --> 00:16:35.720 align:center
ย่าจะทำขนมแป้งทอดต้นหอม

00:16:38.600 --> 00:16:40.320 align:center
ได้ยินไหม

00:16:41.520 --> 00:16:42.800 align:center
ได้ยินครับ

00:16:57.240 --> 00:16:58.080 align:center
เอาละ

00:17:01.360 --> 00:17:02.640 align:center
หอมจัง

00:17:03.160 --> 00:17:05.160 align:center
ถามอาเหยาที

00:17:05.240 --> 00:17:06.640 align:center
จะกลับมาทานข้าวเมื่อไหร่

00:17:06.720 --> 00:17:07.560 align:center
ค่ะ

00:17:24.440 --> 00:17:25.280 align:center
ย่าคะ

00:17:25.359 --> 00:17:26.920 align:center
เขาบอกว่าน้าเป่าผิงชวนเขาทานข้าว

00:17:27.000 --> 00:17:28.280 align:center
พวกเราไม่ต้องรอค่ะ

00:17:29.160 --> 00:17:30.440 align:center
งั้นเรากินกันสองคน

00:17:47.640 --> 00:17:48.760 align:center
(บะหมี่หยางชุน)

00:18:04.000 --> 00:18:06.240 align:center
ใจเย็น ค่อยๆ พูด

00:18:07.200 --> 00:18:09.960 align:center
พ่อฉันทำเกินไปแล้ว

00:18:10.040 --> 00:18:12.640 align:center
ฉันสัญญาแล้วว่าจะออกไปอาทิตย์ละสี่วัน

00:18:12.720 --> 00:18:14.680 align:center
เขียนหนังสือสัญญาแล้วด้วย

00:18:14.760 --> 00:18:17.400 align:center
เขาบอกว่าจะส่งของขวัญให้ฉัน

00:18:17.480 --> 00:18:19.760 align:center
ฉันคาดหวังมาก

00:18:19.840 --> 00:18:21.800 align:center
แล้วก็เป็นแบบนี้

00:18:24.160 --> 00:18:25.200 align:center
ต้าม่ายเป็นอะไรเหรอ

00:18:25.280 --> 00:18:27.240 align:center
พ่อเขาให้ของขวัญน่ะ

00:18:27.320 --> 00:18:29.240 align:center
หงโต้วก็อยู่ด้วยเหรอ

00:18:29.320 --> 00:18:30.200 align:center
อยู่

00:18:30.280 --> 00:18:31.360 align:center
อยู่ในห้องครัว

00:18:31.920 --> 00:18:33.000 align:center
เปิดกล้องกันนะ

00:18:33.080 --> 00:18:35.280 align:center
ขอดูของขวัญหน่อย

00:18:35.360 --> 00:18:36.920 align:center
แป๊บนึงนะ

00:18:44.240 --> 00:18:45.680 align:center
น่ารักจังเลย

00:18:45.760 --> 00:18:48.000 align:center
ทำไมถึงฉี่อีกแล้วล่ะ

00:18:48.600 --> 00:18:49.880 align:center
เดี๋ยวฉันค่อยมาเช็ด

00:18:52.200 --> 00:18:54.000 align:center
คุณคิดว่ามันน่ารักเหรอ

00:18:54.080 --> 00:18:57.680 align:center
พ่อบอกว่าในหนึ่งอาทิตย์
ต้องมามันไปเดินเล่นสี่วัน

00:18:57.760 --> 00:18:58.880 align:center
สี่วัน!

00:18:58.960 --> 00:19:02.640 align:center
แล้วนอกจากนั้น ให้มันอยู่ในห้องนํ้า

00:19:02.720 --> 00:19:07.000 align:center
แต่เวลาเลี้ยงหมา
คุณต้องพาไปเดินทุกวันไม่ใช่เหรอ

00:19:07.080 --> 00:19:10.520 align:center
ถ้ารู้เร็วกว่านี้ฉันไม่กลับมาแล้ว

00:19:10.600 --> 00:19:12.320 align:center
พ่อคุณเก่งมากเลยนะ

00:19:12.400 --> 00:19:15.800 align:center
ไม่น่าแปลกใจที่เป็นครู
เขาสามารถจัดการนักเรียนได้

00:19:16.560 --> 00:19:18.720 align:center
ต้าม่าย เราเข้าใจคุณนะ

00:19:18.800 --> 00:19:20.120 align:center
คุณน่าสงสารมาก

00:19:21.240 --> 00:19:22.400 align:center
ไม่พูดกับพวกคุณแล้ว

00:19:22.480 --> 00:19:24.080 align:center
ฉันต้องไปเช็ดพื้นอีก

00:19:27.720 --> 00:19:30.080 align:center
บะหมี่ในซอสง่ายๆ
กินเลย ไม่งั้นเดี๋ยวเส้นมันจะติดกัน

00:19:30.160 --> 00:19:31.520 align:center
ฉันไม่รับประกันความอร่อยนะ

00:19:31.600 --> 00:19:34.320 align:center
ใส่น้ำมันหมู จะไม่อร่อยได้ยังไง

00:19:43.880 --> 00:19:45.240 align:center
ช่วงนี้มีเรื่องอะไรในใจรึเปล่า

00:19:47.400 --> 00:19:48.280 align:center
เปล่า

00:19:49.800 --> 00:19:50.920 align:center
ไม่อยากไปเหรอ

00:19:52.440 --> 00:19:53.280 align:center
นิดหน่อย

00:19:53.840 --> 00:19:56.640 align:center
แต่ฉันว่างงานตลอดไม่ได้หรอกนะ ใช่ไหม

00:19:57.240 --> 00:20:00.080 align:center
ฉันต้องกลับไปใช้ชีวิต ไปทำงานตามปกติ

00:20:00.680 --> 00:20:02.040 align:center
แล้วคุณกับเถ้าแก่เซี่ยละ

00:20:03.200 --> 00:20:04.680 align:center
เราทำไม

00:20:07.760 --> 00:20:11.760 align:center
ฉันเห็นหมดแล้ว
ตอนที่คุณนั่งดูดาวนอกเต้นท์กับเขา

00:20:12.360 --> 00:20:13.480 align:center
ฉันเห็นนะ

00:20:23.000 --> 00:20:24.120 align:center
ซินซิน

00:20:24.200 --> 00:20:26.160 align:center
เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ

00:20:26.240 --> 00:20:28.040 align:center
- เราคุยกันระหว่างทางดีกว่า
- ได้

00:20:29.640 --> 00:20:32.440 align:center
เหล่าหู นายนั่งรถกับเถ้าแก่เซี่ยนะ

00:20:33.440 --> 00:20:34.320 align:center
เซี่ยเซี่ย

00:20:34.840 --> 00:20:36.200 align:center
วางดีๆ นะ ถนนไม่ค่อยดี

00:20:36.280 --> 00:20:37.200 align:center
โอเค

00:20:38.600 --> 00:20:39.600 align:center
เอามาให้ฉัน

00:20:39.680 --> 00:20:40.520 align:center
เอ้า เซี่ยเซี่ย

00:20:43.360 --> 00:20:44.400 align:center
แล้วยังไง

00:20:45.560 --> 00:20:46.800 align:center
อะไรยังไง

00:20:46.880 --> 00:20:48.560 align:center
มีทั้งโอกาสสำคัญและสิ่งกระตุ้น

00:20:48.640 --> 00:20:50.240 align:center
มันเปลี่ยนไปแล้วนะ

00:20:50.800 --> 00:20:52.720 align:center
ไม่คิดจะทำอะไรต่อเหรอ

00:20:54.040 --> 00:20:55.200 align:center
ยังไง

00:20:55.280 --> 00:20:57.480 align:center
วิดีโอคอลกับเขาไง

00:20:58.400 --> 00:21:01.760 align:center
ติดต่อกันอยู่เรื่อยๆ

00:21:01.840 --> 00:21:06.160 align:center
คนเราก็ต้องรู้สึกอยากสัมผัสใกล้ชิด

00:21:06.240 --> 00:21:10.320 align:center
และได้กลิ่น จะได้เยียวยาจิตใจ

00:21:13.720 --> 00:21:16.280 align:center
ตอนอยู่ในสภาพแวดล้อมใหม่

00:21:17.040 --> 00:21:18.160 align:center
พอปล่อยสบาย

00:21:21.200 --> 00:21:23.800 align:center
เป็นเรื่องง่ายที่จะมีช่องว่างในใจ

00:21:26.000 --> 00:21:30.800 align:center
ให้คนบางคนเดินเข้ามา

00:21:33.760 --> 00:21:35.520 align:center
ฉันเป็นแค่นักท่องเที่ยว

00:21:37.800 --> 00:21:39.240 align:center
ไม่ใช่คนที่นี่

00:21:41.720 --> 00:21:45.000 align:center
แต่เขาเดินเข้าไปแล้ว คุณจะทำยังไง

00:21:47.040 --> 00:21:48.280 align:center
ฉันก็ไม่รู้

00:21:49.040 --> 00:21:51.200 align:center
ไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน

00:21:51.800 --> 00:21:52.920 align:center
ไม่มีประสบการณ์เลย

00:21:53.800 --> 00:21:56.160 align:center
เพราะงั้นช่วงนี้ฉันถึงได้หลบหน้าเขา

00:21:59.560 --> 00:22:00.720 align:center
หงโต้ว

00:22:00.800 --> 00:22:03.080 align:center
งั้นคุณมีความสุขตอนเจอเขา

00:22:03.160 --> 00:22:04.560 align:center
หรือตอนหลบหน้าเขา

00:22:07.320 --> 00:22:08.440 align:center
มีความสุขตอนเจอเขา

00:22:09.920 --> 00:22:11.920 align:center
คุณเคยมีความรักมาก่อนไหม

00:22:12.000 --> 00:22:13.000 align:center
มีสิ

00:22:13.560 --> 00:22:16.920 align:center
มีสิ ตอนมัธยม เขาคนนั้นเรียนเก่งมาก

00:22:17.520 --> 00:22:19.640 align:center
เรานั่งตรงข้ามกัน

00:22:20.840 --> 00:22:22.960 align:center
งั้นตอนเจอเขาก็ต้องดีใจ

00:22:23.040 --> 00:22:24.400 align:center
ทั้งตอนคุยกับเขา

00:22:24.480 --> 00:22:27.400 align:center
หรือตอนที่เขาแตะโดนสมุดของคุณ

00:22:27.480 --> 00:22:29.600 align:center
ก็จะรู้สึกตื่นเต้น

00:22:30.680 --> 00:22:31.640 align:center
ใช่แล้ว

00:22:31.720 --> 00:22:33.240 align:center
งั้นก็ใช่แล้วแหละ

00:22:33.840 --> 00:22:35.880 align:center
ใช้จินตนาการหน่อยสิ

00:22:35.960 --> 00:22:38.320 align:center
ความรู้สึกคุณตอนนี้กับตอนนั้นก็ไม่ต่างกัน

00:22:38.400 --> 00:22:40.320 align:center
คือเจอเขาแล้วมีความสุข

00:22:40.400 --> 00:22:41.880 align:center
งั้นก็ต้องมีความสุขต่อไป

00:22:44.000 --> 00:22:46.880 align:center
เพื่อนสาว ไหนๆ ก็จะไปแล้ว

00:22:46.960 --> 00:22:49.600 align:center
ก็ทำทุกวันให้มีความสุข

00:22:49.680 --> 00:22:52.200 align:center
อย่าทำให้ตัวเองทุกข์ใจ ฟังเสียงหัวใจตัวเองซะ

00:22:52.280 --> 00:22:54.320 align:center
ยังไงวันหยุดของคุณก็ยังไม่หมด

00:22:58.320 --> 00:22:59.360 align:center
ก็มีเหตุผล

00:23:01.880 --> 00:23:03.720 align:center
ฉันมีประสบการณ์ความรักมากกว่าคุณนะ

00:23:03.800 --> 00:23:05.160 align:center
ฉันไม่หลอกคุณหรอก

00:23:19.320 --> 00:23:22.520 align:center
ฉันอยากเป็นซุนหงอคง

00:23:22.600 --> 00:23:24.680 align:center
นายแพ้แล้วก็ต้องเป็นหมู

00:23:24.760 --> 00:23:27.320 align:center
ฉันไม่สน ฉันอยากเป็นซุนหงอคง

00:23:27.400 --> 00:23:30.120 align:center
- กั่วเปา
- งั้นนายเป็นพระเอาไหม

00:23:30.200 --> 00:23:33.560 align:center
ไม่! ฉันอยากเป็นซุนหงอคง

00:23:38.160 --> 00:23:39.480 align:center
ทำไมถึงแกล้งกั่วเปาอีกแล้ว

00:23:39.560 --> 00:23:41.080 align:center
แม่ให้พวกเธอเล่นกันดีๆ ไม่ใช่เหรอ

00:23:41.160 --> 00:23:42.280 align:center
พวกเราไม่ได้แกล้งเขาครับ

00:23:42.360 --> 00:23:44.400 align:center
เขาอยากเป็นซุนหงอคง

00:23:44.480 --> 00:23:45.960 align:center
งั้นก็ให้เขาเป็น

00:23:46.040 --> 00:23:47.520 align:center
ผมเป็นซุนหงอคง

00:23:48.480 --> 00:23:49.880 align:center
เธอไม่ใช่อุลตร้าแมนเหรอ

00:23:49.960 --> 00:23:51.120 align:center
ทำไมตอนนี้ถึงเป็นซุนหงอคงแล้วละ

00:23:51.200 --> 00:23:54.480 align:center
อุลตร้าแมนไม่ได้เดินทางไปประจิม

00:23:54.560 --> 00:23:55.400 align:center
ห้ามพูด

00:23:56.000 --> 00:23:57.840 align:center
ป้าขอพูดกับพวกเธอหน่อย

00:23:57.920 --> 00:24:02.280 align:center
- ให้อุลตร้าแมนไปด้วยได้ไหม
- ฉันอยากเป็นซุนหงอคง

00:24:02.360 --> 00:24:03.640 align:center
ไม่ได้ครับ ป้าเสี่ยวชุน

00:24:03.720 --> 00:24:05.120 align:center
เราต้องพาหมูไป

00:24:05.200 --> 00:24:07.640 align:center
อุลตร้าแมนต้องปราบ สัตว์ประหลาดอยู่ในเมือง

00:24:08.720 --> 00:24:09.720 align:center
ได้

00:24:10.240 --> 00:24:11.080 align:center
กั่วเปา

00:24:11.160 --> 00:24:12.880 align:center
ฟังนะ

00:24:12.960 --> 00:24:14.280 align:center
ตอนนี้เธอขึ้นชั้นอนุบาลแล้วนะ

00:24:14.360 --> 00:24:15.760 align:center
ไม่มีใครเขามากลิ้งบนพื้นหรอก

00:24:15.840 --> 00:24:17.600 align:center
- ผมอยากเป็นซุนหงอคง
- ได้

00:24:17.680 --> 00:24:19.600 align:center
เดี๋ยววันอาทิตย์นี้เจียเป่าก็กลับมาแล้ว

00:24:19.680 --> 00:24:21.200 align:center
เดี๋ยวป้าจะให้เขาลากเธอขึ้นมา

00:24:25.240 --> 00:24:26.640 align:center
ไม่กลิ้งบนพื้นแล้วเหรอ

00:24:27.840 --> 00:24:28.680 align:center
มา

00:24:30.160 --> 00:24:32.120 align:center
เดี๋ยวพาไปล้างหน้า

00:24:32.640 --> 00:24:33.840 align:center
ฟังนะ

00:24:33.920 --> 00:24:36.720 align:center
พวกเธอต้องเล่นกันดีๆ ไม่วุ่นวาย

00:24:36.800 --> 00:24:39.440 align:center
ถ้าจะเล่นแบบนี้ละก็

00:24:39.520 --> 00:24:42.480 align:center
ต้องผลัดกันเป็นพระถัง หมู ลิง

00:24:42.560 --> 00:24:43.440 align:center
เข้าใจไหม

00:24:44.040 --> 00:24:45.760 align:center
ไม่ได้ หนูเป็นพระถังซำจั๋ง

00:24:46.680 --> 00:24:48.560 align:center
ทำไมถึงได้อยากเป็นพระอยู่ตลอดละ

00:24:48.640 --> 00:24:51.400 align:center
พระถังซำจั๋งมีฝันที่ยิ่งใหญ่ หนูก็มี

00:24:51.480 --> 00:24:54.080 align:center
- ดังนั้นหนูเลยเป็นพระถังซำจั๋ง
- อ้อ

00:24:54.160 --> 00:24:55.240 align:center
เสี่ยวหูลู่

00:24:55.760 --> 00:24:58.680 align:center
ถ้าเธอเรียนบวกลบไม่เกินสิบได้

00:24:58.760 --> 00:25:00.760 align:center
จะเล่นเป็นอะไรก็แล้วแต่เลย

00:25:00.840 --> 00:25:01.800 align:center
ดีไหม

00:25:02.960 --> 00:25:04.320 align:center
โอเค เดี๋ยวแม่พาเขาไปล้างหน้าก่อน

00:25:05.920 --> 00:25:07.000 align:center
กั่วเปา

00:25:07.520 --> 00:25:09.560 align:center
โตขนาดนี้แล้วยังร้องไห้

00:25:09.640 --> 00:25:11.240 align:center
น่าอายจริงๆ

00:25:19.040 --> 00:25:20.040 align:center
อาเฟิ่ง

00:25:20.120 --> 00:25:21.120 align:center
ฉันมาแล้ว

00:25:22.920 --> 00:25:23.840 align:center
คนอื่นละ

00:25:24.800 --> 00:25:26.080 align:center
ออกไปกินข้าวกันนะ

00:25:28.240 --> 00:25:29.280 align:center
กินอะไรอยู่

00:25:29.360 --> 00:25:30.800 align:center
เกี๊ยวผัก

00:25:33.040 --> 00:25:35.240 align:center
อาชางเป็นโรคโลหิตจาง เธอล่ะ

00:25:35.320 --> 00:25:36.400 align:center
จะเป็นด้วยเหรอ

00:25:37.160 --> 00:25:38.600 align:center
ใส่ไข่ลงไปแล้ว

00:25:39.360 --> 00:25:40.480 align:center
ไข่ไก่

00:25:40.560 --> 00:25:42.440 align:center
เธอจะใส่ลงไปเท่าไรกันเชียว

00:25:42.520 --> 00:25:43.960 align:center
ฉันรู้หรอกน่า

00:25:44.600 --> 00:25:45.680 align:center
ด้านในเป็นผักทั้งหมด

00:25:46.240 --> 00:25:47.520 align:center
พอแล้ว

00:25:51.480 --> 00:25:52.880 align:center
ฉันเอาของอร่อยมาให้

00:25:53.560 --> 00:25:55.320 align:center
เสี่ยวซีให้มาเหรอ

00:25:55.400 --> 00:25:57.360 align:center
ไม่ใช่ ฉันทำเอง

00:26:00.880 --> 00:26:02.120 align:center
ซี่โครงกระดูกวัว

00:26:02.200 --> 00:26:03.400 align:center
วัวเหรอ

00:26:03.480 --> 00:26:04.800 align:center
เอาสิ ลองชิมดู

00:26:04.880 --> 00:26:05.920 align:center
ลองดูนะ

00:26:10.960 --> 00:26:11.800 align:center
อร่อยไหม

00:26:12.400 --> 00:26:13.880 align:center
เธอทำอาหารเก่งนะ

00:26:13.960 --> 00:26:16.080 align:center
กินให้หมดนะ กินไป

00:26:17.240 --> 00:26:19.520 align:center
ดูเธอตอนนี้สิ

00:26:20.120 --> 00:26:22.440 align:center
ต้องกินเนื้อให้มากกว่านี้นะ รู้ไหม

00:26:24.200 --> 00:26:25.920 align:center
พอเซี่ยเฉียงกลับมา

00:26:26.000 --> 00:26:29.600 align:center
เห็นพวกเธอสองคนผอมแห้งแบบนั้น

00:26:29.680 --> 00:26:31.240 align:center
เขาจะคิดยังไง

00:26:31.320 --> 00:26:32.200 align:center
เขาจะรู้สึกยังไง

00:26:34.000 --> 00:26:35.200 align:center
กินเลยนะ

00:26:35.280 --> 00:26:36.640 align:center
กินให้หมด

00:26:36.720 --> 00:26:37.560 align:center
ได้ยินไหม

00:26:38.120 --> 00:26:39.440 align:center
เดี๋ยวฉันกินเกี๊ยวผักเอง

00:26:42.240 --> 00:26:43.080 align:center
เป็นไง

00:26:44.160 --> 00:26:45.040 align:center
อร่อย

00:26:47.040 --> 00:26:48.440 align:center
ธัญพืชเป็นสิ่งที่ดี

00:26:50.400 --> 00:26:51.440 align:center
ไม่ๆ ฉันไม่กิน

00:26:51.520 --> 00:26:52.880 align:center
ชิ้นเดียว

00:26:52.960 --> 00:26:54.440 align:center
ไม่ๆ กิน

00:26:55.760 --> 00:26:56.880 align:center
ฉันกินอันนี้ อร่อย

00:26:57.800 --> 00:26:59.280 align:center
(รายการค่าขนส่งจากโกดังอีคอมเมิร์ซ)

00:27:09.840 --> 00:27:12.520 align:center
อือ เอาอันนี้ไปจ่ายก่อน

00:27:12.600 --> 00:27:13.520 align:center
ได้

00:27:14.520 --> 00:27:18.200 align:center
พี่ หงโต้วใกล้จะกลับไปแล้วนะ

00:27:18.960 --> 00:27:22.200 align:center
ฉันคิดว่าควรจะรับสมัครคนใหม่

00:27:23.000 --> 00:27:24.600 align:center
ฉันบอกเธอตั้งนานแล้วนี่

00:27:25.520 --> 00:27:28.680 align:center
ก็ตอนนั้นฉันไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้นี่

00:27:28.760 --> 00:27:31.360 align:center
หงโต้วเตรียมการไว้ให้แล้ว เราก็ควรจะสานต่อ

00:27:33.000 --> 00:27:34.120 align:center
ได้

00:27:34.200 --> 00:27:35.040 align:center
เธอจัดการได้เลย

00:27:35.600 --> 00:27:36.480 align:center
ได้เลย

00:27:37.480 --> 00:27:39.080 align:center
โอเค กลับแล้วนะ

00:27:41.040 --> 00:27:41.880 align:center
บ๊ายบาย

00:27:41.960 --> 00:27:42.800 align:center
บาย

00:27:57.880 --> 00:27:58.840 align:center
ลุง

00:27:59.480 --> 00:28:00.440 align:center
ม้าน้อยเป็นไงบ้างครับ

00:28:00.520 --> 00:28:01.480 align:center
มันสบายดี

00:28:03.000 --> 00:28:04.720 align:center
นี่ ผมซื้อแครอทมา

00:28:05.280 --> 00:28:06.120 align:center
โอเค

00:28:28.320 --> 00:28:29.160 align:center
(อัลบั้มรูป)

00:28:29.240 --> 00:28:30.480 align:center
(รูปและวิดีโอ)

00:28:30.560 --> 00:28:33.280 align:center
(ส่ง)

00:28:40.880 --> 00:28:42.280 align:center
จะเดินเร็วไปไหน

00:28:43.560 --> 00:28:44.680 align:center
ถามเธออยู่นะ

00:28:49.480 --> 00:28:50.440 align:center
ทำอะไรของเธอ

00:28:50.520 --> 00:28:51.520 align:center
ห้ามมายุ่ง

00:28:52.120 --> 00:28:53.320 align:center
เสี่ยวฉิน

00:28:53.400 --> 00:28:54.240 align:center
เธอ

00:28:56.600 --> 00:28:57.520 align:center
พี่รอง

00:29:16.640 --> 00:29:17.680 align:center
เกิดอะไรขึ้น

00:29:18.200 --> 00:29:19.600 align:center
ทะเลาะกับพ่อมาอีกแล้วเหรอ

00:29:21.520 --> 00:29:23.920 align:center
เขาเลิกบังคับให้เธอเรียนงานปักแล้วนี่

00:29:24.520 --> 00:29:25.680 align:center
เขาไม่ชอบหยางจือหนาน

00:29:26.920 --> 00:29:28.200 align:center
หยางจือหนานนี่ใคร

00:29:29.280 --> 00:29:30.960 align:center
เขาเป็นพนักงานขายของโฮมสเตย์ในเมือง

00:29:31.040 --> 00:29:32.000 align:center
แฟนฉัน

00:29:33.880 --> 00:29:35.400 align:center
มีความรักแล้วเหรอ

00:29:37.800 --> 00:29:39.120 align:center
ดีใจด้วย

00:29:39.760 --> 00:29:41.640 align:center
ทำไมพ่อเธอไม่ชอบเขา

00:29:41.720 --> 00:29:44.160 align:center
เขาอ่อนกว่าฉันหลายปี พ่อคิดว่าเขาไม่มั่นคง

00:29:44.840 --> 00:29:45.840 align:center
อายุเท่าไร

00:29:45.920 --> 00:29:47.520 align:center
สิบเก้า

00:29:47.600 --> 00:29:49.040 align:center
อ่อนกว่าเธอห้าปีเหรอ

00:29:49.840 --> 00:29:50.720 align:center
แล้วไง

00:29:52.000 --> 00:29:53.200 align:center
ก็ไม่แล้วไง

00:29:53.280 --> 00:29:55.760 align:center
แค่ไม่เคยรู้มาก่อน

00:29:58.320 --> 00:29:59.480 align:center
มานี่ เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง

00:30:01.840 --> 00:30:03.240 align:center
เขามาจีบฉันก่อน

00:30:03.320 --> 00:30:05.120 align:center
เขาเคยมาซื้อของที่ร้านฉัน

00:30:05.200 --> 00:30:06.960 align:center
ฉันมีเซนส์

00:30:07.040 --> 00:30:09.240 align:center
จริงๆ หน้าบ้านของเขาน่ะมีร้านค้า

00:30:09.880 --> 00:30:12.720 align:center
ฉันก็เลยถามเขาว่าชอบฉันรึเปล่า

00:30:12.800 --> 00:30:14.160 align:center
เขาวิ่งหนี

00:30:15.000 --> 00:30:17.600 align:center
วันถัดมา เขาก็ซื้อข้าวมาให้ฉัน

00:30:20.600 --> 00:30:22.600 align:center
ไม่ใช่เพราะเขาซื้อข้าวให้ฉันหรอกนะ

00:30:22.680 --> 00:30:24.040 align:center
ฉันจีบยากมากเลยนะ

00:30:24.120 --> 00:30:26.600 align:center
เขาจีบอยู่ตั้งนาน ฉันถึงตอบตกลง

00:30:28.160 --> 00:30:30.680 align:center
- นานแค่ไหน
- อาทิตย์กว่า

00:30:32.800 --> 00:30:34.640 align:center
ที่จริงฉันอยากตอบรับตั้งแต่วันแรกแล้ว

00:30:34.720 --> 00:30:37.200 align:center
ไม่งั้นจะให้รอถึงปีหน้าเดือนสามเหรอ

00:30:40.520 --> 00:30:42.000 align:center
พ่อเธออายุมากแล้ว

00:30:42.080 --> 00:30:43.640 align:center
ความคิดบางอย่างเราอาจไม่เข้าใจ

00:30:43.720 --> 00:30:45.160 align:center
อย่าไปอารมณ์เสียใส่เขาเลย

00:30:45.760 --> 00:30:47.240 align:center
ฉันเปล่า

00:30:47.320 --> 00:30:49.800 align:center
แต่ไม่ว่าฉันจะทำอะไรเขาก็ไม่เห็นด้วย

00:30:49.880 --> 00:30:52.120 align:center
เราไปตัดต้นหอมกัน

00:30:52.200 --> 00:30:54.800 align:center
เขาเป็นห่วงแม่ เลยสั่งให้อยู่บ้าน

00:30:54.880 --> 00:30:55.880 align:center
ฉันเป็นห่วงเขา

00:30:55.960 --> 00:30:58.400 align:center
เลยปิดร้านไปกับเขา

00:30:58.480 --> 00:31:02.160 align:center
เขาเอาแต่พูดว่าฉันคอยแต่สร้างปัญหาให้

00:31:02.240 --> 00:31:04.560 align:center
บอกว่าฉันขี้เกียจตั้งแต่เด็ก
ไม่ยอมเรียนอะไรเลย

00:31:04.640 --> 00:31:06.600 align:center
หยางจือหนานไม่ดีอย่างนั้นไม่ดีอย่างนี้

00:31:06.680 --> 00:31:08.320 align:center
ฉันถึงได้โกรธแบบนี้

00:31:09.680 --> 00:31:12.480 align:center
เธอนี่นะ เหมือนแม่เธอเลย

00:31:13.080 --> 00:31:13.920 align:center
ใช่

00:31:14.000 --> 00:31:15.240 align:center
เขาต้องเข้าใจฉันสิ

00:31:15.320 --> 00:31:17.400 align:center
มันเป็นสิ่งที่สืบทอดมา

00:31:18.880 --> 00:31:21.480 align:center
แต่เขาบอกว่าฉันโง่

00:31:21.560 --> 00:31:23.120 align:center
ให้เรียนก็ไม่เรียน

00:31:23.200 --> 00:31:25.400 align:center
ไม่รู้จักหาแฟนดีๆ

00:31:26.280 --> 00:31:28.000 align:center
อะไรที่ว่าดี

00:31:28.080 --> 00:31:29.880 align:center
ฉันชอบเขาก็เป็นเรื่องดีไม่ใช่เหรอ

00:31:33.480 --> 00:31:34.560 align:center
เธอพูดถูก

00:31:35.080 --> 00:31:36.280 align:center
ใช่ไหมล่ะ

00:31:36.360 --> 00:31:37.200 align:center
อาเหยา

00:31:37.280 --> 00:31:39.880 align:center
พูดแบบนี้แล้วสบายใจขึ้นเยอะ

00:31:41.640 --> 00:31:44.200 align:center
คุยเสร็จแล้ว เธอก็ไปหั่นต้นหอมได้

00:31:44.720 --> 00:31:46.720 align:center
ไม่รีบ คุยกันต่อ

00:31:46.800 --> 00:31:48.320 align:center
คุยเรื่องของอาดีกว่า

00:31:48.840 --> 00:31:49.720 align:center
บอกฉันมา

00:31:49.800 --> 00:31:53.400 align:center
อากับหงโต้วไม่ได้คบกันอยู่จริงๆ เหรอ

00:31:53.480 --> 00:31:55.000 align:center
เอาอีกแล้ว

00:31:55.080 --> 00:31:56.440 align:center
บอกแล้วว่าเป็นแขก

00:31:56.520 --> 00:31:57.960 align:center
เดือนหน้าก็หมดสัญญาเช่าแล้ว

00:31:59.080 --> 00:32:00.680 align:center
เธอจะกลับไปจริงๆ เหรอ

00:32:01.280 --> 00:32:03.640 align:center
ฉันว่าอาออกจะชอบเขานะ

00:32:04.560 --> 00:32:06.000 align:center
ฉันก็ชอบเขา

00:32:06.080 --> 00:32:07.760 align:center
เขาขาวมากเลย

00:32:10.440 --> 00:32:11.560 align:center
อาเหยา

00:32:11.640 --> 00:32:13.040 align:center
อาแก่แล้วนะ

00:32:13.120 --> 00:32:16.160 align:center
ถ้าไม่รีบละก็ จะไม่มีใครเอาแล้วนะ

00:32:16.240 --> 00:32:17.280 align:center
ตามไปจีบเธอเลย

00:32:17.360 --> 00:32:18.440 align:center
ให้เธออยู่ต่อ

00:32:18.520 --> 00:32:20.240 align:center
คงต้องใช้เวลาจีบสักพัก

00:32:21.520 --> 00:32:22.720 align:center
เสร็จแล้วเธอก็กลับไปได้แล้ว

00:32:22.800 --> 00:32:24.440 align:center
พูดอะไรเยอะแยะไร้สาระ

00:32:24.520 --> 00:32:25.920 align:center
เหมือนพ่อเธอไม่มีผิด

00:32:26.000 --> 00:32:28.440 align:center
อาเหยา ทำไมพูดจาแบบนี้

00:32:28.520 --> 00:32:30.040 align:center
อะไรคือฉันเหมือนพ่อไม่มีผิด

00:32:30.120 --> 00:32:31.840 align:center
ฉันเป็นห่วงอาอยู่นะ

00:32:31.920 --> 00:32:33.000 align:center
ฉันยุ่งอยู่

00:32:33.080 --> 00:32:34.520 align:center
เธอกลับไปได้แล้ว

00:32:35.400 --> 00:32:37.320 align:center
จือหนานของฉันดีกว่าเป็นไหนๆ

00:32:38.560 --> 00:32:40.440 align:center
จือหนานดีที่สุดในโลก

00:33:05.480 --> 00:33:07.000 align:center
หงโต้วชอบกินไก่

00:33:07.080 --> 00:33:08.520 align:center
เรียกเธอมาด้วย

00:33:08.600 --> 00:33:11.680 align:center
ไม่ละครับ ป่านนี้เขาคงกินข้าวเสร็จแล้ว

00:33:11.760 --> 00:33:13.000 align:center
งั้นถามเธอสิ

00:33:13.560 --> 00:33:14.480 align:center
ไม่ถาม

00:33:15.080 --> 00:33:16.440 align:center
ถามสิ

00:33:17.760 --> 00:33:19.800 align:center
ไม่ครับ ย่าไปถามเองเลย

00:33:22.240 --> 00:33:23.800 align:center
หงโต้ว

00:33:23.880 --> 00:33:25.080 align:center
อย่าตะโกนสิครับ

00:33:26.120 --> 00:33:27.760 align:center
เป็นอะไร

00:33:27.840 --> 00:33:28.960 align:center
ย่านั่นแหละ เป็นอะไร

00:33:29.040 --> 00:33:31.040 align:center
ทำไมต้องเคยเรียกเธออยู่ตลอด

00:33:31.120 --> 00:33:32.720 align:center
เธอจะไปแล้ว ย่ารู้ไหม

00:33:32.800 --> 00:33:34.240 align:center
รู้สิ

00:33:34.320 --> 00:33:36.840 align:center
ก็เลยเรียกเธอมาไง

00:33:38.720 --> 00:33:40.200 align:center
ผมรู้ว่าย่าคิดอะไร

00:33:40.280 --> 00:33:41.120 align:center
อย่าเลยครับ

00:33:42.000 --> 00:33:43.280 align:center
ย่าคิดอะไรอยู่

00:33:45.280 --> 00:33:47.200 align:center
พูด ย่าคิดอะไรอยู่

00:33:49.560 --> 00:33:50.920 align:center
พูดมา พูด

00:33:51.000 --> 00:33:52.040 align:center
ย่า

00:33:52.120 --> 00:33:54.440 align:center
หงโต้วเขาแค่มาเที่ยว

00:33:54.520 --> 00:33:56.440 align:center
เราต้องอยู่กับความจริง หยุดคิดได้แล้วครับ

00:33:56.520 --> 00:33:57.840 align:center
ไม่ต้องชวนเธอมาแล้ว

00:33:57.920 --> 00:33:59.480 align:center
เขาไม่กล้าปฏิเสธหรอก

00:33:59.560 --> 00:34:01.480 align:center
แขกคนอื่นย่าไม่เห็นเคยชวน

00:34:01.560 --> 00:34:03.000 align:center
มันไม่ดีนะครับ

00:34:07.800 --> 00:34:09.320 align:center
มองผมทำไมเนี่ย

00:34:09.400 --> 00:34:11.360 align:center
เรียกหงโต้วมากินข้าว

00:34:13.080 --> 00:34:14.360 align:center
ย่าเรียกเองเลย ผมไปกินข้างนอก

00:34:16.679 --> 00:34:19.199 align:center
ดึกขนาดนี้แล้วจะไปไหน

00:34:19.280 --> 00:34:21.320 align:center
ย่าไม่เรียกเขาแล้วก็ได้

00:34:21.840 --> 00:34:23.880 align:center
ไม่เรียกแล้ว โอเคไหม

00:34:42.280 --> 00:34:43.560 align:center
นี่ครับ อาหารของคุณ

00:34:43.639 --> 00:34:45.280 align:center
- ตามสบายครับ
- ขอบคุณ

00:35:05.400 --> 00:35:06.240 align:center
เป็นอะไร

00:35:07.440 --> 00:35:09.640 align:center
มาแล้วนั่งเงียบ

00:35:09.720 --> 00:35:10.680 align:center
เกิดอะไรขึ้น

00:35:11.680 --> 00:35:12.680 align:center
นายยุ่งอยู่ไม่ใช่เหรอ

00:35:12.760 --> 00:35:14.320 align:center
แล้วฉันจะพูดกับใคร

00:35:15.760 --> 00:35:16.600 align:center
บอกความจริงมา

00:35:18.320 --> 00:35:20.240 align:center
ร้านหนังสือจะไม่รอดใช่ไหม

00:35:21.920 --> 00:35:23.560 align:center
นายมองฉันดีๆ หน่อยไม่ได้รึไง

00:35:24.360 --> 00:35:26.280 align:center
ฉันก็อยากคิดเรื่องดีๆ

00:35:26.360 --> 00:35:28.320 align:center
แต่มีครั้งไหนที่นายจะไม่นั่งแบบนี้บ้าง

00:35:28.400 --> 00:35:29.560 align:center
ดื่มเหล้า

00:35:29.640 --> 00:35:31.040 align:center
นั่งหน้าเครียด

00:35:31.560 --> 00:35:32.520 align:center
คงจะมีเรื่องแย่อะไรสักอย่าง

00:35:39.360 --> 00:35:41.720 align:center
ชีวิตนี้ฉันคงเป็นเจ้านายไม่ได้

00:35:43.200 --> 00:35:45.040 align:center
ฉันไม่มีความสามารถรับแรงกดดัน

00:35:46.000 --> 00:35:48.640 align:center
ทุกครั้งที่ได้ยินว่างานของนายกำลังแย่

00:35:48.720 --> 00:35:51.600 align:center
เหมือนฉันกำลังนั่งรถไฟเหาะ ทั้งวิ่งขึ้นวิ่งลง

00:35:52.200 --> 00:35:53.440 align:center
จะไปสนทำไมว่านั่งรถอะไร

00:35:53.520 --> 00:35:54.440 align:center
ไม่ใช่เรื่องร้านหนังสือ

00:35:56.680 --> 00:36:00.960 align:center
เป็นเรื่องส่วนตัว

00:36:02.920 --> 00:36:04.120 align:center
เรื่องส่วนตัว

00:36:05.640 --> 00:36:07.160 align:center
อย่างนายจะมีเรื่องส่วนตัวอะไร

00:36:17.840 --> 00:36:19.280 align:center
หรือว่าหงโต้วพูดอะไรกับนาย

00:36:20.640 --> 00:36:22.080 align:center
เขาจะพูดอะไรกับฉันได้

00:36:22.160 --> 00:36:23.480 align:center
งั้นนายก็ต้องพูดอะไรกับเขาสักอย่าง

00:36:23.560 --> 00:36:24.760 align:center
เปล่า

00:36:24.840 --> 00:36:26.120 align:center
งั้นนายก็พูดกับเขาสิ

00:36:27.000 --> 00:36:29.400 align:center
มัวแต่ดื่มเหล้าเหงาอยู่คนเดียว มีอะไรดีขึ้นรึไง

00:36:29.480 --> 00:36:31.560 align:center
นายต้องบอกเขา บอกไปเลย

00:36:32.640 --> 00:36:33.720 align:center
พูดอะไร

00:36:33.800 --> 00:36:35.000 align:center
อยากพูดอะไรก็พูดสิ

00:36:35.080 --> 00:36:36.680 align:center
ฉันไม่มีอะไรจะพูด

00:36:36.760 --> 00:36:38.800 align:center
อย่ามาแอ๊บต่อหน้าฉัน

00:36:38.880 --> 00:36:40.280 align:center
ฉันรู้จักนาย

00:36:40.800 --> 00:36:44.680 align:center
ปกตินายเป็นคนกล้าลุยออก

00:36:45.200 --> 00:36:47.400 align:center
ดูนายตอนนี้สิ อย่างกับคนมีความลับ

00:36:47.480 --> 00:36:50.600 align:center
แววตาเหมือนหัวขโมยจอมเจ้าเล่ห์

00:36:52.840 --> 00:36:55.000 align:center
ดูพวกเขาสิ แบบนั้นนะ

00:36:56.240 --> 00:36:58.400 align:center
เบาๆ หน่อย เด็กได้ยิน

00:36:59.000 --> 00:37:00.720 align:center
เด็กจะไปรู้อะไร

00:37:00.800 --> 00:37:01.680 align:center
ไม่ต้องห่วงน่า

00:37:02.920 --> 00:37:04.680 align:center
ก่อนหน้านี้ฉันไม่เข้าไปวุ่นวาย

00:37:07.000 --> 00:37:10.520 align:center
เพราะคิดว่านายกับเขาเหมาะสมกันดี

00:37:10.600 --> 00:37:12.080 align:center
รีบบอกเขาละ

00:37:14.080 --> 00:37:16.400 align:center
บอกแล้ว แล้วไงต่อ

00:37:16.480 --> 00:37:17.640 align:center
อะไรแล้วไงต่อ

00:37:17.720 --> 00:37:19.880 align:center
ถ้าเขาปฏิเสธก็ถอยสิ

00:37:21.960 --> 00:37:24.600 align:center
แต่ฉันว่าเขาก็ชอบนายด้วยนะ

00:37:27.280 --> 00:37:28.120 align:center
ได้

00:37:29.880 --> 00:37:31.520 align:center
ถึงแม้ว่าเขาชอบฉัน

00:37:32.120 --> 00:37:33.000 align:center
แล้วไง

00:37:33.600 --> 00:37:35.040 align:center
อะไรของนาย

00:37:35.120 --> 00:37:36.040 align:center
ก็คบกันสิ

00:37:36.120 --> 00:37:37.680 align:center
คบยังไง

00:37:37.760 --> 00:37:39.520 align:center
ยังมาถามอีก

00:37:39.600 --> 00:37:41.160 align:center
ก็แค่คบกัน

00:37:41.240 --> 00:37:43.440 align:center
ฉันไม่รู้ว่าจะคบกันยังไง

00:37:44.000 --> 00:37:45.040 align:center
ฉันอยู่ที่นี่

00:37:45.120 --> 00:37:47.600 align:center
เขาอยู่ปักกิ่ง รักทางไกลงั้นเหรอ

00:37:49.080 --> 00:37:50.880 align:center
พยายามรั้งเขาไว้สิ

00:37:52.680 --> 00:37:55.960 align:center
ทำไมในความคิดของนาย ฉันต้องรั้งเขาไว้

00:37:56.040 --> 00:37:57.280 align:center
ทำไมไม่ใช่ฉันต้องไปกับเขา

00:37:57.360 --> 00:38:01.000 align:center
เพราะนายไปไม่ได้

00:38:01.080 --> 00:38:03.480 align:center
นายจะทิ้งงานที่นี่ แล้วไปกับเขาเหรอ

00:38:04.000 --> 00:38:04.920 align:center
ไม่ ทำไม่ได้

00:38:05.000 --> 00:38:06.560 align:center
ในเมื่อฉันยังไปกับเขาไม่ได้

00:38:06.640 --> 00:38:08.800 align:center
แล้วฉันมีสิทธิ์อะไรไปรั้งให้เขาอยู่ต่อ

00:38:10.000 --> 00:38:15.320 align:center
ทำไมผู้ชายถึงต้องเป็นฝ่ายได้เปรียบ
แล้วให้ผู้หญิงเสียสละเพื่อความรัก

00:38:15.400 --> 00:38:17.480 align:center
ผู้ชายทำแค่รับปาก

00:38:17.560 --> 00:38:19.360 align:center
ว่าจะให้ชีวิตที่ดีกับเขา

00:38:24.360 --> 00:38:25.600 align:center
ฉันไม่ได้คิดแบบนั้น

00:38:26.200 --> 00:38:30.440 align:center
ฉันว่า สองคนต้องเข้าใจกันนะ

00:38:30.520 --> 00:38:34.320 align:center
ขนาดนายยังพูดเลยว่าฉันไปกับเขาไม่ได้
แล้วจะคุยกันยังไง

00:38:39.000 --> 00:38:39.880 align:center
ได้

00:38:40.840 --> 00:38:42.160 align:center
นายชอบเขา

00:38:42.240 --> 00:38:43.480 align:center
ไม่ใช่ฉันสักหน่อย

00:38:46.120 --> 00:38:47.960 align:center
แล้วนายคิดจะทำยังไง

00:38:48.560 --> 00:38:50.120 align:center
ไม่รู้

00:38:50.640 --> 00:38:52.720 align:center
ไม่รู้ไงถึงได้กลุ้มอยู่แบบนี้

00:38:53.520 --> 00:38:55.200 align:center
ไม่เจอก็คิดถึง

00:38:55.280 --> 00:38:57.680 align:center
พอเจอ ก็ไม่รู้จะพูดอะไร

00:38:58.280 --> 00:39:01.520 align:center
ฉันรู้สึกว่าตัวเองเหมือนคนงี่เง่า

00:39:01.600 --> 00:39:02.520 align:center
นายรู้ไหม

00:39:05.160 --> 00:39:06.640 align:center
นายกำลังงี่เง่า

00:39:08.840 --> 00:39:10.400 align:center
เอาน่า ดื่มๆ

00:39:17.680 --> 00:39:18.960 align:center
ฉันพูดจริงนะ

00:39:19.040 --> 00:39:20.280 align:center
นายคิดเยอะไป

00:39:21.040 --> 00:39:23.280 align:center
เอาแต่คิดไปคิดมาทุกวัน

00:39:24.480 --> 00:39:27.120 align:center
เรื่องงานฉันเข้าใจนาย

00:39:27.880 --> 00:39:29.800 align:center
แต่ชอบสาวทั้งทียังจะมาคิดเยอะอีก

00:39:29.880 --> 00:39:30.880 align:center
ไม่เหนื่อยเหรอ

00:39:32.680 --> 00:39:33.920 align:center
ฉันว่านะ

00:39:34.000 --> 00:39:35.800 align:center
นายไม่ต้องสนอนาคตขนาดนั้น

00:39:35.880 --> 00:39:38.160 align:center
นายแค่ดีกับเธอ ดีให้ถึงที่สุด

00:39:38.880 --> 00:39:40.040 align:center
พอเธอไปแล้ว

00:39:40.120 --> 00:39:42.120 align:center
ยังสามารถจดจำเรื่องดีๆ ของนายได้

00:39:47.080 --> 00:39:47.920 align:center
ได้

00:39:48.440 --> 00:39:49.720 align:center
ค่อยๆ คิดละ

00:40:14.000 --> 00:40:15.800 align:center
แม่คะ เล่านิทานหน่อย

00:40:15.880 --> 00:40:18.000 align:center
วันนี้เล่าไม่ได้

00:40:18.080 --> 00:40:19.360 align:center
กำลังทำงาน

00:40:20.000 --> 00:40:22.560 align:center
หนังสือที่ลุงเหยาให้ ยังอ่านไม่จบเหรอ

00:40:30.880 --> 00:40:34.680 align:center
แม่คะ วันนี้หนูได้ยินความลับของลุงเหยาด้วย

00:40:35.280 --> 00:40:36.800 align:center
อะไรเหรอ

00:40:36.880 --> 00:40:39.480 align:center
ลุงชอบพี่สาวหงโต้ว

00:40:41.440 --> 00:40:42.960 align:center
นั่นไม่ใช่ความลับ

00:40:43.560 --> 00:40:44.920 align:center
แม่ ลุงไม่เคยบอก

00:40:45.000 --> 00:40:46.400 align:center
ทำไมถึงรู้ละคะ

00:40:48.240 --> 00:40:51.880 align:center
เพราะแม่มีประสบการณ์

00:40:51.960 --> 00:40:53.640 align:center
ประสบการณ์อะไรคะ

00:41:00.360 --> 00:41:03.520 align:center
เรื่องมันยาว

00:41:03.600 --> 00:41:04.960 align:center
พูดง่ายๆ นะ

00:41:05.040 --> 00:41:08.080 align:center
แม่เคยชอบคนอื่นมาก่อน

00:41:08.160 --> 00:41:11.160 align:center
รู้ว่าเวลาชอบใครสักคนจะเป็นยังไง

00:41:11.760 --> 00:41:13.400 align:center
หมายถึงพ่อเหรอคะ

00:41:16.040 --> 00:41:17.920 align:center
ก่อนเจอพ่อของเธอ

00:41:18.560 --> 00:41:20.960 align:center
แม่ก็เคยชอบคนอื่นมา

00:41:21.040 --> 00:41:22.720 align:center
ใครคะ

00:41:25.280 --> 00:41:28.640 align:center
เป็นเพื่อนที่นั่งโต๊ะข้างๆ แม่สมัยเรียนมัธยม

00:41:29.760 --> 00:41:31.400 align:center
เขาเรียนดีมากเลยนะ

00:41:31.480 --> 00:41:33.640 align:center
แล้วก็ หล่อด้วย

00:41:34.320 --> 00:41:36.320 align:center
ผิดคลํ้านิดๆ

00:41:37.040 --> 00:41:40.480 align:center
มีลักยิ้มด้านขวาเวลายิ้ม

00:41:40.560 --> 00:41:43.160 align:center
เธอเป็นแม่คนนะ พูดอะไรเนี่ย

00:41:43.240 --> 00:41:44.080 align:center
แม่

00:41:44.160 --> 00:41:46.240 align:center
ทำไมถึงมาแอบฟังล่ะคะ

00:41:46.320 --> 00:41:47.600 align:center
ฉันเปล่า

00:41:47.680 --> 00:41:48.600 align:center
นอนได้แล้ว

00:41:48.680 --> 00:41:50.280 align:center
ค่ะ ไปนอนกันเถอะ

00:42:03.480 --> 00:42:04.440 align:center
นอนๆ

00:42:05.440 --> 00:42:07.560 align:center
หนูอยากอ่านหนังสือก่อนแล้วค่อยนอน

00:42:07.640 --> 00:42:09.520 align:center
ได้ๆ นี่หนังสือ

00:42:09.600 --> 00:42:10.960 align:center
เดี๋ยวแม่เล่นมือถือ

00:42:38.880 --> 00:42:40.760 align:center
(ทำไมไปนั่งอยู่ตรงนั้น)

00:42:42.080 --> 00:42:45.680 align:center
(เซี่ยจื่อเหยา: ทำไมไปนั่งอยู่ตรงนั้น)

00:42:45.760 --> 00:42:49.840 align:center
(ทำไมไปนั่งอยู่ตรงนั้น)

00:42:52.400 --> 00:42:55.960 align:center
(รับลม เป่าผมน่ะ คุณล่ะ)

00:42:56.880 --> 00:42:58.080 align:center
(กำลังให้อาหารม้า)

00:43:12.680 --> 00:43:15.880 align:center
(เหรอ รีบเข้านอนละ)

00:43:15.960 --> 00:43:17.480 align:center
(นอนไม่หลับ)

00:43:27.640 --> 00:43:33.480 align:center
(มีอะไรรึเปล่า)

00:43:40.080 --> 00:43:44.200 align:center
(คิดมากนะ)

00:43:50.760 --> 00:43:54.920 align:center
(อย่าคิดมากเลย)

00:44:05.880 --> 00:44:07.760 align:center
(โอเค)

00:44:19.640 --> 00:44:21.440 align:center
(พรุ่งนี้อยากกินซุปครีมถั่วแระไหม)

00:44:25.920 --> 00:44:26.920 align:center
(ดูก่อน)

00:44:40.120 --> 00:44:43.840 align:center
(รีบนอน เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมซื้อมาให้แล้วจะโทรหา)

