WEBVTT

01:29.120 --> 01:30.080
เสี่ยวหวง

01:31.040 --> 01:34.200
ช่วยจ่ายเงินเดือนให้ทีมก่อสร้างด้วยนะ

01:38.960 --> 01:39.880
เถ้าแก่เซี่ย

01:40.640 --> 01:42.240
ถึงผมจะอาย แต่ก็ต้องรบกวนให้คุณเป็นธุระ

01:42.760 --> 01:47.840
ส่งต่อโฮมสเตย์ให้ด้วยนะ

01:48.920 --> 01:49.760
ได้ครับ

01:50.280 --> 01:52.160
เรื่องนี้ผมจะจัดการให้ ไม่ต้องห่วง

01:53.640 --> 01:54.720
ผม

01:56.480 --> 01:58.200
ไม่รู้จริงๆ ว่าจะขอบคุณพวกคุณยังไง

01:59.520 --> 02:02.400
ตอนที่ผมเลือกที่นี่ พวกคุณก็ช่วยเหลือมาตลอด

02:03.040 --> 02:04.320
ช่วยเหลือมากมาย

02:04.400 --> 02:07.560
แล้วผมก็ทิ้งเรื่องวุ่นวายพวกนี้ให้จัดการ

02:08.320 --> 02:09.759
อย่าพูดอย่างนี้สิคะ

02:09.840 --> 02:11.160
เราทำสิ่งที่เราสามารถทำได้

02:11.680 --> 02:13.560
เรื่องอื่นก็ช่วยอะไรไม่ค่อยได้

02:15.680 --> 02:17.120
สู้ๆ ให้อยู่รอดต่อไปครับ

02:18.400 --> 02:19.400
มันจะดีขึ้นแน่

02:22.600 --> 02:23.440
ขอบคุณนะ

02:34.840 --> 02:35.960
เอาละๆ

02:36.560 --> 02:38.680
อย่าใช้อารมณ์มาก

02:38.760 --> 02:39.720
ฮึบไว้หน่อย

02:40.600 --> 02:41.800
แต่ฉันเศร้า

02:42.840 --> 02:44.320
ฉันรู้ว่าเธอเศร้า

02:44.840 --> 02:47.080
แต่ร้องไห้กลับหมู่บ้านไม่ดีแน่

02:48.200 --> 02:49.360
คุณไม่เศร้าเหรอ

02:50.760 --> 02:52.880
แน่นอนฉันเศร้า

02:53.480 --> 02:57.800
ฉันเพิ่งแอบบ่นพวกเขา
สามีภรรยาไปเมื่อสองสามวันก่อน

02:58.600 --> 02:59.560
ฉันด้วย

03:00.560 --> 03:01.520
ฉันยังด่าเขาด้วย

03:02.240 --> 03:03.880
คุณใจร้ายมากนะเถ้าแก่เซี่ย

03:04.920 --> 03:06.640
งั้นฉันต้องร้องไห้ด้วยไหม

03:07.760 --> 03:08.960
ไม่ได้หรอก

03:09.040 --> 03:10.280
คุณต้องขับรถดีๆ

03:20.080 --> 03:22.080
พวกเขาแย่มาก

03:23.400 --> 03:25.000
เสี่ยวหวงเป็นเจ้าหน้าที่ที่นี่

03:25.080 --> 03:26.840
ดังนั้นเธอควรจะช่วยพวกเขา

03:26.920 --> 03:28.400
แต่ไม่ใช่เรื่องของคุณ

03:28.480 --> 03:30.360
คุณได้ช่วยเหลือพวกเขา

03:30.440 --> 03:31.760
แต่พวกเขาตำหนิคุณ

03:33.160 --> 03:34.600
ไม่ใช่นะ อาจารย์หู

03:35.440 --> 03:36.560
หยุดเลยๆ

03:36.640 --> 03:38.160
ผมจะบอกคุณให้ว่าเขาจะทำยังไงต่อไป

03:38.240 --> 03:41.160
เขาจะขอให้คุณย้ายโฮมสเตย์

03:41.240 --> 03:42.240
หลังจากนั้น

03:42.320 --> 03:44.720
พวกเขาจะออกค่าใช้จ่ายในการตกแต่ง
ให้กับทีมก่อสร้าง

03:45.240 --> 03:47.200
คุณเป็นผู้รับผิดชอบ

03:47.280 --> 03:49.720
พวกเขาแน่ใจว่า คุณปล่อยไว้อย่างนั้นได้ไม่ได้

03:50.320 --> 03:52.040
อาจารย์หูอย่าเพิ่งไปโทษพวกเขาสิ

03:52.120 --> 03:53.440
- คุณให้ผมพูดให้จบ…
- บ้าเหรอ

03:53.520 --> 03:54.920
เป็นแบบนี้แล้วยังไม่ให้ด่า

03:55.720 --> 03:57.000
บ้าไปแล้ว

03:58.080 --> 03:59.160
ภรรยาของเขาเป็นมะเร็ง

04:07.040 --> 04:11.440
พวกเขาลาออกจากงานในเซินเจิ้น
และตัดสินใจเปิดโรงแรมแบบโฮมสเตย์ที่นี่

04:11.520 --> 04:13.240
พวกเขาคิดว่าจะอาศัยอยู่ที่นี่

04:14.320 --> 04:15.880
เมื่อต้นปีที่ผ่านมา

04:15.960 --> 04:17.160
ภรรยาของเขารู้สึกเจ็บขา

04:17.680 --> 04:18.760
ตอนแรกคิดว่าเพราะขาดแคลเซียม

04:18.839 --> 04:21.839
พอพวกเขาไปโรงพยาบาล
หมอบอกว่าเป็นมะเร็งกระดูก

04:22.440 --> 04:23.640
และเป็นระยะกลางแล้ว

04:24.640 --> 04:25.600
หลังจากปรึกษากันแล้ว

04:26.280 --> 04:28.920
พวกเขาคิดว่าที่นี่ต้องการเงินลงทุนสูง

04:29.000 --> 04:30.360
และพวกเขาไม่ต้องการรบกวนเรา

04:30.440 --> 04:33.320
ก็เลยตัดสินใจที่จะสร้างโฮมสเตย์ต่อไป

04:33.400 --> 04:35.720
และรับการรักษาที่เซินเจิ้น

04:37.400 --> 04:38.440
สุดท้ายคือ

04:39.000 --> 04:40.960
ครอบครัวของพวกเขารู้เรื่องนี้

04:41.680 --> 04:42.520
พวกเขากังวล

04:42.600 --> 04:45.040
พ่อของเขามีภาวะสมองตาย
และตอนนี้กำลังอยู่ในห้องไอซียู

04:45.800 --> 04:48.360
เงินก็ถูกใช้ไปหมดอย่างรวดเร็วทุกวัน

04:49.640 --> 04:51.240
พวกเขามีกับปัญหาจริงๆ

04:52.520 --> 04:55.200
จริงๆ เลย
ความโชคร้ายไม่เคยมาแค่เรื่องเดียว

04:57.680 --> 04:59.320
แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่แรก

05:00.440 --> 05:03.680
เถ้าแก่เซี่ยยังไม่ทันจะพูดอะไร
คุณเริ่มตำหนิพวกเขาแล้ว

05:04.400 --> 05:06.240
เถ้าแก่เซี่ยอยากจะขัดจังหวะนาย แต่นายไม่ฟัง

05:07.160 --> 05:08.200
ทำได้ดีๆ

05:11.160 --> 05:12.000
ไปกันเถอะๆ

05:15.640 --> 05:19.880
คุณคิดว่าเราต้องบริจาคเงินไหม

05:23.160 --> 05:24.280
ฉีดอีกหน่อย

05:32.480 --> 05:33.680
ต้าม่าย คุณกำลังทำอะไรน่ะ

05:36.320 --> 05:39.800
เท้าฉันโดนรองเท้ากัดจนเป็นตุ่มน้ำพอง
ข้างละสองตุ่ม แถมยังขึ้นตรงกันเป๊ะทั้งสองข้าง

05:39.880 --> 05:40.840
ดูสิ

05:43.240 --> 05:44.840
พรุ่งนี้เราต้องไปไหม

05:47.120 --> 05:48.240
ไม่ไปแล้ว

05:48.320 --> 05:50.400
เซี่ยจือเหยาบอกว่าหยางกว้านจวินจะไปที่นั่น

05:50.480 --> 05:51.880
เราต้องไป

05:53.560 --> 05:55.640
อาจารย์หูกับฉันบอกน้าเฟิ่ง

05:55.720 --> 05:57.080
ว่าเราจะไปที่นั่นช้า

05:58.200 --> 06:01.240
เพราะมื้อเที่ยงพรุ่งนี้คือหมูสามชั้นย่าง

06:01.920 --> 06:03.160
คุณไม่อัปเดตนิยายเหรอ

06:03.240 --> 06:05.520
ติดพลาสเตอร์เสร็จแล้วค่อยเขียนนิยาย

06:05.600 --> 06:08.640
ถ้าวันนี้คุณยังไม่มีไอเดีย พรุ่งนี้ก็ไม่มีให้อัปนะ

06:08.720 --> 06:10.520
ไม่ต้องกังวล ฉันเขียนเพิ่มเติมแล้ว

06:10.600 --> 06:14.520
มีพออัปสองวันเลย

06:15.480 --> 06:17.800
สองวัน นั่นก็เพียงพอแล้ว

06:17.880 --> 06:19.200
สองวัน

06:19.280 --> 06:22.560
แค่พล็อตตอนที่พระเอกนางเอก
ไปสืบเรื่องแหล่งน้ำก็ยังเขียนไม่เสร็จเลย

06:27.440 --> 06:29.440
พวกคุณไม่ต้องแอบมองหน้ากัน ฉันรู้ตั้งนานแล้ว

06:31.640 --> 06:32.960
จริงเหรอ

06:33.040 --> 06:36.520
น่าน่ามีสามบัญชี

06:36.600 --> 06:37.680
ส่วนหงโต้วมีสอง

06:39.120 --> 06:41.320
คุณรู้ได้ยังไงน่ะ

06:41.400 --> 06:42.400
ง่ายจะตาย

06:42.480 --> 06:46.080
เพราะบัญชีพวกนี้ถูกลงทะเบียนในเวลาไล่เลี่ยกัน

06:46.160 --> 06:48.680
แล้วก็มาแสดงความคิดเห็นแค่นิยายของฉันด้วย

06:50.360 --> 06:52.680
แล้วคุณแยกออกได้ไงว่าอันไหนของใคร

06:52.760 --> 06:55.240
วลีและรูปแบบการพิมพ์ไง

06:56.040 --> 06:57.200
ตอนที่น่าน่าส่งข้อความ

06:57.280 --> 07:00.600
จะชอบใช้เครื่องหมายคลื่นแล้วก็ยิ้ม

07:01.120 --> 07:05.400
และสามบัญชีของคุณ
ส่วนใหญ่ใช้เพื่อด่าคอมเม้นต์เกลียดชังพวกนั้น

07:05.480 --> 07:07.600
และที่ด่าๆ มาก็ประมาณว่า

07:07.680 --> 07:09.800
“พ่อแม่ของเลี้ยงดูคุณมา

07:09.880 --> 07:11.920
เพื่อให้มาเป็นนักเลงคีย์บอร์ดหรือไง”

07:13.160 --> 07:14.520
“ใจร้ายจัง

07:14.600 --> 07:16.400
คุณเป็นขยะบนอินเทอร์เน็ต”

07:16.920 --> 07:17.800
และอะไรพวกนั้น

07:17.880 --> 07:21.280
แม้ว่าเธอจะแสดงความคิดเห็นมากมาย
สิ่งที่เธอพูดไม่ก้าวร้าวเลย

07:22.040 --> 07:24.760
ความเห็นที่หงโต้วเขียนเป็นเหมือนบทกวี

07:25.280 --> 07:27.560
มันรู้สึกไม่มีตัวตน

07:28.640 --> 07:30.240
และทำให้ผู้คนคิดว่าเธอมีความสามารถ

07:30.320 --> 07:33.640
แต่คุณไม่แน่ใจว่า จุดที่เธอยกย่องคือจุดไหน

07:34.240 --> 07:35.240
อย่างเช่น

07:37.040 --> 07:38.760
ในนวนิยายของนักเขียน

07:38.840 --> 07:41.680
เวลาก็เหมือนทะเลทราย ทำให้คนหมดแรง

07:43.760 --> 07:44.800
ประเด็นสำคัญของการยกย่องคนคืออะไร

07:45.400 --> 07:47.760
คือต้องตรงไปตรงมาหนักแน่น

07:47.840 --> 07:49.680
และอวยให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

07:49.760 --> 07:51.520
คุณควรให้นักเขียนรู้สึกถึงพลัง

07:51.600 --> 07:52.960
และปล่อยให้เธอรู้สึกผิดต่อคุณ

07:53.040 --> 07:54.920
ถ้าเธอไม่ได้เขียน 20,000 คำ

08:00.240 --> 08:01.960
ฉันแค่ล้อเล่น

08:03.120 --> 08:03.960
ฉันไม่ได้อวยแบบนั้น

08:04.560 --> 08:06.560
เพิ่งเคยเห็นคนยกย่องแบบนี้

08:06.640 --> 08:08.200
ฉันแค่ด่าคอมเม้นต์เกลียดชังพวกนั้น

08:08.280 --> 08:09.480
อันอื่นฉันไม่ได้เขียน

08:11.160 --> 08:12.040
เป็นคุณนั่นแหละ

08:16.840 --> 08:17.760
ทำไมเหรอ

08:17.840 --> 08:20.240
ทั้งหมดที่เราทำไปก็เปล่าประโยชน์

08:20.320 --> 08:22.080
คุณรู้หมดแล้วว่าเราเป็นคนทำ

08:25.800 --> 08:26.960
จริงๆ แล้ว

08:28.240 --> 08:30.200
ทั้งๆ ที่รู้ว่าเป็นพวกคุณ

08:31.400 --> 08:35.280
เมื่อฉันเห็นความคิดเห็นที่ให้กำลังใจเหล่านั้น

08:35.799 --> 08:38.080
และรู้สึกถึงความห่วงใยและความรักของพวกคุณ

08:38.760 --> 08:41.880
ใจของฉันก็เต็มไปด้วยความกล้าหาญและพลัง

08:43.280 --> 08:45.600
และฉันได้ตัดสินใจแล้ว

08:45.680 --> 08:47.520
ฉันจะไม่หางานทำ ฉันจะเขียนนิยายต่อไป

08:47.600 --> 08:49.320
จริงเหรอ

08:49.400 --> 08:51.720
ใช่ ฉันเริ่มเขียนโครงร่าง
ของนิยายเรื่องต่อไปแล้ว

08:54.240 --> 08:56.480
ดังนั้น ท่านเทพต้าม่ายฉา

08:56.560 --> 08:57.800
คุณตัดสินใจจะไม่ปิดนามปากกาแล้วใช่ไหม

08:59.040 --> 09:00.680
ไม่ปิดแล้ว ไม่ปิดแล้ว

09:02.400 --> 09:05.520
เราถูกขังอยู่ในความคิดเห็นของคนอื่น

09:05.600 --> 09:07.800
แต่เราต้องเข้าใจเรื่องหนึ่ง

09:08.320 --> 09:10.680
เมื่อน้ำท่วมมาถึงตัวคุณ

09:12.240 --> 09:13.400
คุณจมน้ำ

09:13.920 --> 09:15.120
แต่มันไม่ใช่ความผิดของคุณ

09:23.000 --> 09:24.080
พูดได้ถูกต้อง

09:29.400 --> 09:31.320
- โทรศัพท์ของฉันอยู่ที่ไหน
- คุณไม่ได้เอามาที่นี่

09:31.400 --> 09:32.400
ฉันไม่ได้เอามาเหรอ

09:33.040 --> 09:36.160
สิ่งที่ฉันพูดเมื่อกี้เป็นคำพังเพย
ประโยคทองนะรู้ไหม

09:36.240 --> 09:39.600
นั่นคือธีมของหน่วยสืบสวนแหล่งน้ำ

09:39.680 --> 09:41.760
ฉันรู้แล้วว่าจะเขียนอะไร เพื่อนรัก

09:41.840 --> 09:43.360
ฉันจะกลับไปเขียน

09:45.320 --> 09:46.360
ระวังด้วย

09:47.760 --> 09:48.840
ยอดเยี่ยม

09:52.680 --> 09:54.880
ฉันโหยหา

09:54.960 --> 09:56.680
การทำความฝันให้เป็นจริง

09:57.960 --> 09:59.760
ยิ่งอยากได้

10:00.280 --> 10:02.440
ยิ่งซุ่มซ่าม

10:03.360 --> 10:05.120
ความสับสนของคุณ

10:05.640 --> 10:07.160
ความตื่นตระหนกของฉัน

10:08.720 --> 10:11.680
มันกำลังเฝ้าดูเราอยู่

10:14.640 --> 10:16.560
แต่มันไม่พูดอะไรเลย

10:24.040 --> 10:25.720
โต้วของพวกเราบอกว่า

10:26.240 --> 10:28.640
เธอเก็บลูกพลัมด้วยตัวเอง

10:28.720 --> 10:30.840
จากนั้นเธอก็เอาใส่กล่อง
จากในสวนแล้วส่งมาให้ฉัน

10:31.480 --> 10:33.280
ถูกกว่าท้องตลาดมาก

10:34.480 --> 10:37.120
ถูกต้อง แล้วยังช่วยคนงานสวนผลไม้

10:39.040 --> 10:40.640
กุ้ยเซิง เธอขับรถมานะ

10:40.720 --> 10:42.000
เดี๋ยวฉันฝากไปให้เข่อซินสองกล่อง

10:43.240 --> 10:44.720
มีอยู่ตั้งเยอะแน่ะ

10:52.160 --> 10:54.000
ส่งไปให้พวกคุณยี่สิบกว่ากล่อง

10:54.520 --> 10:56.240
ไม่เยอะเท่าไรหรอกค่ะ แค่ 50 กิโล

10:57.240 --> 10:59.240
คุณเอาไปทำเป็นแยมได้

10:59.760 --> 11:02.120
มันไม่แพงหรอกค่ะ ผลไม้ที่นี่ราคาถูก

11:05.920 --> 11:06.920
ได้ๆ

11:07.440 --> 11:08.840
จะทำอาหารอร่อยๆ ให้ฉันใช่ไหม

11:10.440 --> 11:12.160
แต่เก็บลูกพลัมไว้ก่อนนะคะ

11:12.680 --> 11:13.760
โอเค บ๊ายบาย

11:14.280 --> 11:15.520
(คุณแม่หนานหนาน)

11:15.600 --> 11:18.520
(พี่)

11:21.720 --> 11:22.760
ฮัลโหล

11:24.200 --> 11:25.120
ได้รับแล้วเหรอ

11:25.200 --> 11:30.000
เธอส่งลูกพลัมมาให้เยอะ จะให้ฉันไปวางขาย
หน้าทางเข้ารถไฟใต้ดินใช่ไหม

11:30.560 --> 11:31.800
ก็ไม่ได้มากนะ

11:31.880 --> 11:33.360
เอาไปแบ่งให้เพื่อนๆ พี่บ้างก็ได้

11:33.880 --> 11:35.480
ให้กับญาติบางคน

11:35.560 --> 11:37.080
และครูของหลิงตังบ้างก็ได้

11:37.600 --> 11:39.440
วันหยุดของเธอเป็นยังไงบ้าง

11:39.960 --> 11:43.360
ดีนะ อยู่ที่นี่ก็สบายดี

11:44.720 --> 11:46.320
สบายดีขนาดนั้นเลยเหรอ

11:50.520 --> 11:52.680
เธอกำลังปิดบังอะไรฉันอยู่หรือเปล่า

11:54.360 --> 11:55.280
อะไร

11:55.920 --> 11:58.120
แต่ฉันรู้สึกว่ามีบางอย่าง

11:59.320 --> 12:01.000
งั้นพี่ก็ลองคิดดูแล้วกันนะ

12:02.360 --> 12:03.280
โอเค บ๊ายบาย

12:05.440 --> 12:08.000
เป็นยังไง ยังบวกออกมาไม่ได้เหรอ

12:10.240 --> 12:13.120
พี่หงโต้ว หนูเลิกเรียนเลขได้ไหม

12:14.720 --> 12:15.680
ไม่ได้แน่นอน

12:16.200 --> 12:18.200
แต่หนูไม่ชอบวิชาเลข

12:19.760 --> 12:20.840
ทำไมล่ะ

12:24.360 --> 12:25.200
แปดบวกเก้า

12:25.800 --> 12:27.240
แปดบวกเก้า

12:27.320 --> 12:29.640
ตั้ง 20 นาทีแล้ว ยังบวกไม่ได้อีกเหรอ

12:30.240 --> 12:31.800
แม่อย่าพูดดังสิ

12:31.880 --> 12:33.080
หนูได้ยินเสียงแม่แล้ว

12:33.160 --> 12:34.240
ได้ยินใช่ไหม

12:34.320 --> 12:36.240
ถ้าได้ยินงั้นเอาใหม่ มา อีกรอบ

12:36.320 --> 12:37.160
นับ

12:38.480 --> 12:41.360
หนึ่ง สอง สาม

12:42.480 --> 12:44.560
สี่ ห้า

12:46.800 --> 12:49.520
หก เจ็ด

12:50.160 --> 12:53.920
แปด เก้า สิบ

12:54.440 --> 12:55.760
สิบเอ็ด

12:56.880 --> 12:58.240
สิบสอง

12:58.320 --> 12:59.920
- สิบสาม
- เอาละ หยุด

13:00.640 --> 13:02.600
นี่ไง นิ้วก็มีนี่ไง

13:02.680 --> 13:05.480
หรือว่านิ้วของแม่สั้นจนเธอมองไม่เห็น

13:06.600 --> 13:08.120
แม่ หนูเห็นแล้ว

13:08.200 --> 13:09.560
อย่าโมโหสิ

13:09.640 --> 13:10.840
แม่ไม่ได้โมโห

13:10.920 --> 13:12.640
แค่ปัญหาง่ายๆ แค่นี้ลูกยังแก้ไม่ได้

13:12.720 --> 13:14.360
แล้วต่อไปจะทำยังไง

13:16.320 --> 13:18.240
ไม่ต้องมามองแม่แบบนี้

13:22.200 --> 13:24.720
นับต่อไป เราจะหยุดก็ต่อเมื่อลูกแก้ได้แล้ว

13:24.800 --> 13:25.640
นับ

13:35.760 --> 13:36.880
เอาชนะความยากลำบาก

13:41.000 --> 13:43.280
ช่วยหนูครั้งนี้สักครั้งนะคะ

13:43.800 --> 13:45.320
ขอร้องนะคะ

14:00.520 --> 14:01.360
แค่ครั้งเดียวนะ

14:15.960 --> 14:17.800
เขียนใหม่ เข้าใจไหม

15:34.880 --> 15:36.680
ทำไมมีเรื่องน่ารำคาญมากมาย

15:37.440 --> 15:39.040
ไม่มีเรื่องไหนผ่านไปได้ด้วยดีเลย

15:42.120 --> 15:43.600
นายจะโอนย้ายโฮมสเตย์ยังไงล่ะ

15:44.120 --> 15:45.160
ราคาก็ไม่ถูก

15:45.680 --> 15:46.920
ใครจะซื้อ

15:49.320 --> 15:52.480
หากมีร้านหนังสือเสาฮวาในหมู่บ้าน

15:53.000 --> 15:55.280
ฉันโอนโฮมสเตย์ให้ใครก็ได้

15:58.320 --> 16:00.400
ถ้าพวกเขาไม่ลงทุนให้ที่นี่ล่ะ

16:02.920 --> 16:04.440
งั้นฉันจะบริหารโฮมสเตย์เอง

16:05.120 --> 16:06.320
นายมีเงินเหรอ

16:10.600 --> 16:11.440
ไม่มี

16:11.520 --> 16:13.080
แล้วจะบริหารได้ยังไง

16:14.400 --> 16:16.320
ฉันจะออกไปหาเงิน

16:17.960 --> 16:19.720
ฟังที่นายพูดเข้าสิ

16:20.240 --> 16:22.200
พูดเหมือนเงินจะงอกออกมาเองได้เหมือนเห็ด

16:22.280 --> 16:23.760
ที่โตขึ้นมาได้หลังฝนตก

16:23.840 --> 16:25.520
ออกไปหาที่ไหนก็เจอ

16:32.040 --> 16:34.000
ทำไมตอนนั้นฉันถึงไม่ตั้งใจเรียน

16:34.920 --> 16:36.200
ถ้าฉันเข้ามหาวิทยาลัยได้

16:36.280 --> 16:38.000
ตอนนี้ก็จะช่วยนายได้

16:40.080 --> 16:43.840
นายอยู่เปิดร้านปิ้งย่างที่นี่ได้ไง

16:43.920 --> 16:46.680
ตอนเย็นถ้าหิวแล้ว
ก็ไม่ต้องไปหาของกินของอร่อยที่ไหนไกล

16:48.120 --> 16:50.320
นายดื่มเป็นเพื่อนฉันได้บางครั้ง

16:50.840 --> 16:52.400
และฟังฉันระบาย

16:52.480 --> 16:54.000
นี่ก็ถือเป็นการช่วยฉันแล้ว

17:01.000 --> 17:01.880
ก็จริง

17:02.400 --> 17:03.560
ทุกคนกำลังพึ่งพานาย

17:04.680 --> 17:05.920
แล้วนายล่ะ พึ่งพาใครได้บ้าง

17:06.839 --> 17:07.880
นายมีความกดดันอย่างหนัก

17:10.359 --> 17:12.440
ใครไม่มีความกดดันบ้างล่ะ

17:14.839 --> 17:16.319
มันไม่ใช่เรื่องใหญ่

17:19.280 --> 17:20.960
เอาละ รีบลงมาเถอะ

17:21.040 --> 17:21.880
ระวังจะตกไป

17:21.960 --> 17:25.839
(แชมเปียนสามบาร์บีคิว)

17:29.560 --> 17:30.840
สวีหงโต้วสั่งเดลิเวอรี่ไว้

17:31.520 --> 17:33.080
อีกเดี๋ยวนายก็เอาไปให้เขา

17:35.320 --> 17:37.320
- เขาสั่งอะไร
- ไม่บอกหรอก

17:38.200 --> 17:39.320
เขาชอบกินกุ้งนี่

17:39.400 --> 17:41.560
- นายเอาอันนี้ให้เขาไป
- เขาสั่งมาแล้ว

17:42.600 --> 17:43.440
มะเขือๆ

17:43.520 --> 17:44.600
เลือกลูกใหญ่สิ

17:44.680 --> 17:45.600
นายหุบปากได้ไหม

17:46.680 --> 17:47.640
ผักด้วย มาๆ

17:52.800 --> 17:54.520
ตอนย่างระวังไฟด้วยนะ

17:54.600 --> 17:56.160
- น้ำมันน้อยๆ
- นายมาย่างไหม

17:58.120 --> 17:59.240
ย่างเถอะๆ

18:15.600 --> 18:17.520
คุณ… ทำไมคุณมายืนอยู่ข้างนอกล่ะ

18:18.040 --> 18:20.520
ฉันได้ยินหยางกว้านจวินบอกว่าคุณดื่มเหล้ามา

18:20.600 --> 18:22.960
ฉันกลัวคุณเมาหลับอยู่ในซอย ก็เลยมารอรับคุณ

18:24.400 --> 18:25.800
ยังไม่กินข้าวเหรอ

18:25.880 --> 18:26.800
กินแล้ว

18:26.880 --> 18:29.000
ฉันสั่งให้ต้าม่ายกับอาจารย์หู

18:33.360 --> 18:34.840
คุณดื่มมาเยอะนะ

18:36.920 --> 18:37.880
ไม่เยอะ

18:38.920 --> 18:41.840
ในบ้านยังมีเหล้าไหม
ไม่งั้นคุณเลี้ยงเหล้าผมหน่อย

18:44.800 --> 18:46.440
ได้ ไปเถอะ

19:04.400 --> 19:05.440
เหล้าของคุณ

19:13.080 --> 19:13.920
นมเหรอ

19:15.480 --> 19:18.680
ตอนเย็นๆ คุณดื่มเหล้าไปเยอะขนาดนี้
กลับไปเดี๋ยวคุณย่าเห็นเข้า

19:18.760 --> 19:19.680
เขาจะไม่เป็นห่วงเหรอ

19:19.760 --> 19:21.200
ดื่มนมหน่อยนะ

19:26.760 --> 19:28.240
เติมน้ำตาลด้วยเหรอ

19:28.320 --> 19:29.320
น้ำผึ้ง

19:38.120 --> 19:39.200
คุณไม่เป็นไรใช่ไหม

19:42.520 --> 19:43.840
ถ้าคุณไม่ถามก็ยังดี

19:45.320 --> 19:47.680
แต่พอถามแล้ว ผมรู้สึกเสียใจนิดหน่อย

19:53.560 --> 19:55.080
ยังไงดีล่ะ

19:56.160 --> 19:59.440
มันยากที่จะพูด

20:08.600 --> 20:10.360
วันนั้น หลังจากพบกับเถ้าแก่หลี่

20:11.600 --> 20:13.560
ที่เป็นเจ้าของโฮมสเตย์ในหมู่บ้านเรา

20:15.320 --> 20:17.640
ในใจผมก็รู้สึกเศร้าใจ

20:20.360 --> 20:21.440
ก็เข้าใจได้

20:24.360 --> 20:26.920
ผมเจอเถ้าแก่เนี้ยบ่อยด้วย

20:28.080 --> 20:30.320
ทุกครั้งที่ไปที่นั่น เธอมักจะเลี้ยงข้าวเรา

20:32.400 --> 20:33.680
บอกว่า

20:33.760 --> 20:35.960
หลังจากสร้างโฮมสเตย์เสร็จแล้ว

20:36.800 --> 20:38.840
เธอจะเชิญพ่อแม่มาใช้ชีวิตที่นี่

20:39.960 --> 20:43.080
แม้ว่าลูกของเธอจะอายุแค่สองขวบ

20:43.880 --> 20:46.920
เขาก็ไปโรงเรียนอนุบาลในเมืองได้

20:48.120 --> 20:49.640
ถึงพวกเขาจะไม่สามารถทำเงินได้มากนัก

20:51.000 --> 20:52.760
แต่ข้าวของที่นี่ราคาถูก

20:53.680 --> 20:55.760
หาเลี้ยงได้ทั้งครอบครัว

20:58.920 --> 20:59.880
แต่คุณว่า

20:59.960 --> 21:01.880
เธอก็อยู่ดีๆ

21:02.760 --> 21:05.480
และยังสาวมาก ลูกของเธอยังเล็กแค่นี้

21:05.560 --> 21:07.120
เธอยังมีหนทางอีกยาวไกล

21:07.960 --> 21:10.200
ทำไมจู่ๆ เธอถึงเป็นมะเร็งได้

21:16.480 --> 21:18.560
แม่บอกฉันว่า

21:20.200 --> 21:22.000
เส้นทางไปสู่ความตายไม่แบ่งเด็กหรือคนแก่

21:24.440 --> 21:25.680
คุณไม่เคยรู้ว่า

21:25.760 --> 21:28.440
คนคนหนึ่งจะจากโลกไป

21:29.480 --> 21:33.040
เมื่อไหร่ และด้วยเหตุไหน

21:37.920 --> 21:39.040
ดังนั้น

21:41.040 --> 21:42.280
เมื่อผมคิดถึงเรื่องนี้

21:43.040 --> 21:44.480
ผมก็รู้สึกว่า

21:46.240 --> 21:47.320
กลัวเล็กน้อย

21:48.480 --> 21:49.400
กลัวเหรอ

21:53.640 --> 21:54.640
พูดอย่างนี้แล้วกัน

21:57.160 --> 21:59.360
หลายคนพึ่งพาผมตอนนี้

22:01.160 --> 22:03.000
ถ้าผมเป็นโรคร้ายแรง

22:03.520 --> 22:07.040
หรือเกิดอุบัติเหตุ แล้วผมก็ตายทันที

22:07.120 --> 22:09.160
และทิ้งความยุ่งเหยิงไว้ให้พวกเขา

22:09.680 --> 22:11.040
แล้วพวกเขาจะทำยังไงล่ะ

22:13.120 --> 22:14.840
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ในใจของผมก็

22:15.360 --> 22:17.720
ผมรู้สึกหัวเสียเล็กน้อย

22:18.600 --> 22:21.080
ความกลัว วิตกกังวล หวาดกลัว

22:21.160 --> 22:23.640
และความรู้สึกไม่มั่นคง มันโอบล้อมเข้ามา

22:29.800 --> 22:32.480
คุณว่าผมคิดมากไปหรือเปล่า

22:35.520 --> 22:36.560
ฉันเข้าใจ

22:39.680 --> 22:41.080
ในฐานะผู้ชาย

22:41.600 --> 22:43.080
ทำไมอ่อนไหวขนาดนี้นะ

22:44.040 --> 22:46.280
คุณไม่ต้องสนใจผมแล้ว ไม่ต้องสนใจผม

22:48.040 --> 22:49.240
ฉันเข้าใจคุณนะ

22:54.200 --> 22:56.080
ฉันเข้าใจคุณมากๆ มากๆ

22:59.480 --> 23:00.480
เชื่อฉันสิ

23:07.880 --> 23:11.720
มันเหมือนก้าวลงไปบนความว่างเปล่า

23:13.960 --> 23:14.960
ที่

23:15.920 --> 23:16.840
ความวิตกกังวล

23:17.360 --> 23:18.480
กลัว

23:20.080 --> 23:25.080
ต่อความไม่แน่นอนของชีวิตในอนาคต

23:26.200 --> 23:27.400
ไม่มีความรู้สึกปลอดภัย

23:28.040 --> 23:29.680
มันเหมือนกับอยู่ใน

23:30.200 --> 23:31.200
ทะเลทราย

23:31.840 --> 23:32.920
เมื่อคุณมองไปรอบๆ

23:33.720 --> 23:34.840
ไม่มีอะไรเลย

23:36.280 --> 23:37.800
และคุณไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน

23:48.680 --> 23:52.400
ฉันคิดว่าคุณคงไม่เข้าใจความรู้สึกแบบนี้

24:01.760 --> 24:02.920
ไปที่ห้องของฉันกันเถอะ

24:04.080 --> 24:05.320
- ไป
- เดินไหวไหม

24:06.520 --> 24:08.320
ผม… ผมเดินไหว

24:08.400 --> 24:10.320
แต่ว่าตอนนี้ดึกเกินไปแล้วรึเปล่า

24:11.000 --> 24:12.720
ฉันต้องการให้คุณดูอะไรบางอย่าง

24:42.840 --> 24:45.160
รีบปิดประตูอย่าให้ยุงเข้า

25:00.640 --> 25:04.040
ฉันต้องการแบ่งปัน
เรื่องราวความรักของฉันกับคุณ

25:07.240 --> 25:09.240
ก่อนหน้านี้คุณไม่ยอมให้ผมดูนี่นา

25:09.320 --> 25:10.520
ทำไมตอนนี้ยอมแล้วล่ะ

25:11.160 --> 25:12.960
ฉันไม่ได้เตรียมตัวมาก่อน

25:17.240 --> 25:20.400
(หาเพื่อน)

25:20.480 --> 25:22.520
(วันนี้เซี่ยจือเหยา)

25:22.600 --> 25:24.240
(เซี่ยจือเหยา เขาใช้ได้ ฉันชอบย่าเขา)

25:24.320 --> 25:27.320
“เซี่ยจือเหยา เขาใช้ได้”

25:27.400 --> 25:29.440
ผมเป็นแค่คนที่ใช้ได้เองเหรอ

25:29.520 --> 25:31.240
ตอนนั้นฉันเพิ่งเริ่มเขียนมัน

25:36.760 --> 25:38.160
คุณเขียนพวกนี้ขึ้นมาทำไม

25:55.320 --> 25:56.320
เขียนให้เธอน่ะ

25:57.520 --> 25:58.760
เธอนี่คือใคร

26:01.800 --> 26:02.920
เฉินหนานซิง

26:05.120 --> 26:06.560
ผู้หญิงเหรอ

26:07.200 --> 26:09.360
เฉินหนานซิงไม่ใช่แฟนเก่าของคุณเหรอ

26:10.080 --> 26:11.800
เธอคือความรักในชีวิตของฉัน

26:13.640 --> 26:14.840
เพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน

26:16.360 --> 26:17.680
และจะเป็นตลอดไป

26:20.640 --> 26:23.880
เพราะเธอยุ่งกับการทำงานมาที่นี่ไม่ได้
คุณจึงเขียนพวกนี้ให้เธอเหรอ

26:24.400 --> 26:25.440
เธอตายไปแล้ว

26:25.960 --> 26:26.880
เพราะมะเร็ง

26:38.240 --> 26:40.720
ฉันเข้าใจสิ่งที่คุณพูด

26:40.800 --> 26:42.920
และฉันอาจมีความเข้าใจที่ลึกซึ้งกว่าคุณ

26:47.760 --> 26:49.400
คนรอบข้างคุณ

26:49.920 --> 26:51.440
คนที่เคยเป็นเพื่อนกับคุณ

26:52.160 --> 26:55.000
จู่ๆ ก็ประสบเหตุร้ายครั้งใหญ่

26:55.080 --> 26:56.960
เรื่องนั้นก็ทำให้เราใจสั่น

27:00.480 --> 27:02.120
เหมือนติดอยู่ในฝันร้าย

27:03.760 --> 27:06.400
เหมือนก้าวพลาดบันไดสูงๆ

27:08.240 --> 27:10.200
เหมือนเครื่องบินหายไปจากจอเรดาร์

27:12.800 --> 27:14.920
เหมือนหลงทางอยู่ในทะเลทราย

27:16.040 --> 27:19.080
มันเหมือนหมีขั้วโลกนั่งอยู่บนน้ำแข็งที่กำลังละลาย

27:19.160 --> 27:20.840
และหาทิศทางไม่ได้

27:27.640 --> 27:29.480
ฉันไม่สามารถบอกใครได้

27:29.560 --> 27:31.440
ถึงความกลัว ความวิตกกังวลของฉัน

27:31.960 --> 27:33.320
และความสงสัยในชีวิต

27:35.680 --> 27:37.280
ฉันนับเป็นอะไร

27:40.680 --> 27:42.480
แม้แต่เพื่อนสนิทของฉัน

27:44.120 --> 27:49.520
การตายของเธอไม่ได้ทำให้ชีวิตฉันเปลี่ยนไป

27:51.560 --> 27:53.560
ฉันจะยังไปทำงานแล้วกลับบ้าน

27:54.480 --> 27:55.560
ไปช้อปปิ้งและดูหนัง

27:57.640 --> 28:00.720
ฉันจะคิดถึงเธอเมื่อฉันอยู่คนเดียวและเศร้า

28:05.160 --> 28:07.920
พ่อแม่ของเธอสูญเสียทุกอย่างเมื่อเธอเสียชีวิต

28:09.840 --> 28:10.800
ฉันคิดว่า…

28:11.320 --> 28:12.520
ฉันคิดว่าฉัน…

28:13.840 --> 28:17.400
ฉันไม่คู่ควรที่จะเสียใจนานเมื่อเสียเธอไป

28:23.800 --> 28:24.840
สวีหงโต้ว

28:28.400 --> 28:31.200
มาตรฐานทางศีลธรรมที่คุณตั้งไว้
ให้ตัวเองมันเข้มงวดเกินไป

28:34.000 --> 28:36.400
ถึงจะรู้สึกเจ็บปวดและจะเจ็บปวดอีกนานแค่ไหน

28:39.120 --> 28:40.400
ก็ต้องมีคุณสมบัติเหรอ

28:45.760 --> 28:46.840
อาจจะใช่

28:51.280 --> 28:52.880
ก่อนหน้านี้หนานหนานบอกว่า

28:52.960 --> 28:55.280
เธออยากมาเที่ยวที่ยูนนานกับฉัน

28:57.480 --> 28:58.800
แต่ในตอนนั้น

29:00.080 --> 29:02.400
ฉันไม่อยากให้งานล่าช้า

29:03.280 --> 29:04.720
อยากได้เลื่อนตำแหน่ง

29:09.320 --> 29:10.640
ตอนนี้ฉันอยู่ที่นี่

29:13.040 --> 29:15.080
แต่เห็นไหม เธอไม่ได้อยู่ที่นี่

29:54.280 --> 29:55.280
ฉันไม่เป็นไร

30:46.520 --> 30:50.600
(ขอบคุณที่รับฟังเรื่องหนานซิง)

30:50.680 --> 30:54.640
(ฉันดีใจที่เล่าเรื่องนี้ให้คุณฟัง)

30:54.720 --> 30:58.760
(แค่เก็บเป็นความลับระหว่างเรานะ ขอบคุณ)

31:01.840 --> 31:04.160
(ผมก็ดีใจเหมือนกัน นอนไวๆ นะ ฝันดี)

31:06.240 --> 31:08.800
ทำไมพอถึงช่วงเวลาสำคัญแล้วไม่พูดอะไรเลย

31:09.560 --> 31:10.960
แค่จะปลอบเธอ ฉันก็ทำไม่ได้

31:12.760 --> 31:13.760
โง่ชะมัดเลย

31:27.800 --> 31:30.040
เมนูใหม่ แซนด์วิชเนื้อย่าง

31:30.120 --> 31:31.080
ลองชิมดู

31:43.000 --> 31:43.840
เป็นยังไงบ้าง

31:45.520 --> 31:46.520
ไม่อร่อย

31:50.320 --> 31:51.520
เนื้อมันเยิ้มเกินไป

31:52.480 --> 31:53.960
และมันหวานเกินไป

31:54.040 --> 31:55.160
รสชาติแปลกๆ

31:57.000 --> 31:58.160
แล้วข้อดีล่ะ

32:02.000 --> 32:04.200
ขนมปังนุ่มอร่อย

32:07.960 --> 32:11.120
ฉันควรจะใส่แยมช็อกโกแลตให้น้อยลง

32:11.200 --> 32:14.240
และเนื้อควรจะเกรียมกว่านี้

32:17.120 --> 32:18.320
พรุ่งนี้เช้านายมาที่นี่อีกนะ

32:18.400 --> 32:19.480
มาลองชิมอีก

32:20.840 --> 32:22.000
ยังให้ผมลองอีกเหรอ

32:22.520 --> 32:24.280
นายก็ถือว่ามากินอาหารเช้าแล้วกัน

32:24.360 --> 32:25.480
กินให้หมดนะ อย่าให้เสียเปล่า

32:26.360 --> 32:28.360
พรุ่งนี้ผมไม่มาหรอก จะหากินที่บ้าน

32:29.040 --> 32:30.760
เมื่อวานนายก็พูดแบบนี้

32:33.720 --> 32:34.760
สวัสดี

32:35.520 --> 32:36.720
เถ้าแก่เซี่ย

32:36.800 --> 32:37.800
- อรุณสวัสดิ์พี่ใหญ่
- อรุณสวัสดิ์

32:37.880 --> 32:39.360
- เซี่ยเซี่ยก็อยู่เหรอ
- อรุณสวัสดิ์

32:39.440 --> 32:40.440
ผมกำลังโดนวางยาพิษอยู่น่ะ

32:40.960 --> 32:42.640
เขากำลังลองชิมเมนูใหม่ให้ฉันอยู่

32:47.640 --> 32:49.440
- อรุณสวัสดิ์
- อรุณสวัสดิ์

32:50.400 --> 32:51.240
กาแฟไหม

32:52.280 --> 32:53.480
เมื่อเช้าดื่มมาแล้ว

32:54.400 --> 32:55.280
โอเค

32:57.160 --> 32:58.120
มีอะไรให้ดูล่ะ

32:58.880 --> 32:59.760
อะไรเหรอ

33:00.280 --> 33:01.280
วิดีโอโปรโมต

33:01.360 --> 33:02.760
สุ่นจื่อเพิ่งส่งมาให้เมื่อเช้านี้

33:03.720 --> 33:04.800
เร็วจังเลย

33:09.520 --> 33:10.640
พร้อมรึยัง

33:13.480 --> 33:17.480
(มายังสถานที่ที่ลมพัดผ่าน)

33:25.600 --> 33:27.760
นี่ที่ไหนน่ะ ถ่ายมาสวยมากเลย

33:29.000 --> 33:30.320
มีพี่ซินซินด้วย

33:30.400 --> 33:31.920
พี่ซินซินที่ไหนล่ะ

33:32.000 --> 33:34.160
เสี่ยวหวงเป็นนางเอกเลยนะ

33:59.000 --> 33:59.960
เสี่ยวฉิน

34:05.360 --> 34:06.960
ยังมีแม่ของนายแล้วก็น้ากุ้ยด้วยนะ

34:37.239 --> 34:39.920
น่าน่า มือของเธอแสดงได้ดีมาก

34:58.040 --> 35:00.240
ว้าว สวยมากๆ ต้องแต่งงานกันจริงๆ แล้ว

35:00.320 --> 35:01.160
พวกคุณแต่งงานกันเลยเถอะ

35:02.720 --> 35:05.160
พี่ เดี๋ยวผมเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวให้ อาซ้อ ไม่สิ

35:05.240 --> 35:07.000
พี่หงโต้วๆ

35:07.080 --> 35:08.680
พอเลย ยังจะดูไหม

35:08.760 --> 35:09.600
ดู

35:16.160 --> 35:17.000
มันสวยมาก

35:18.000 --> 35:19.400
ที่นี่ที่ไหน

35:20.480 --> 35:22.560
ไม่มีเอฟเฟกต์วิดีโอใช่ไหม

35:22.640 --> 35:23.600
ทางช้างเผือกของจริงเลย

35:24.120 --> 35:26.240
ของจริง พี่เหยาพาผมไปที่นั่นเมื่อปีที่แล้ว

35:26.320 --> 35:27.480
เราขับรถจี๊ปไปที่นั่น

35:27.560 --> 35:29.560
มีดวงดาวอยู่เพียบเลย มันสว่างมาก

35:31.000 --> 35:32.080
ฉันอยากไปที่นั่นจัง

35:34.080 --> 35:35.720
ผมรู้ว่าพวกคุณต้องอยากไปที่นั่น

35:35.800 --> 35:38.440
ก็เลยกำลังจะจัดกิจกรรมสร้างทีมอีกครั้ง

35:39.080 --> 35:40.440
สร้างทีมอีกแล้ว

35:40.520 --> 35:43.480
รอบนี้ต้องการแรงงานฟรีที่ไหนอีกล่ะ

35:43.560 --> 35:45.200
คราวนี้เป็นการสร้างทีมจริงๆ

35:45.280 --> 35:46.720
ครั้งที่แล้วพวกคุณลำบากเก็บลูกพลัม

35:46.800 --> 35:49.440
ดังนั้นผมจะจัดค่ายตอนกลางคืนและเล่นทั้งวัน

35:50.080 --> 35:51.240
ผมไปกับพี่ได้ไหม

35:51.760 --> 35:54.040
- ผมก็ไปเก็บมาสองวันเลยนะ
- พาไปด้วยๆ

35:55.360 --> 35:56.640
ไปเที่ยวกับเราไหม

35:56.720 --> 35:58.880
ที่นั่นสวยงามมากนะ
สามารถถ่ายรูปสวยๆ ได้ด้วย

36:01.080 --> 36:02.040
คุณจะไปเมื่อไหร่

36:03.720 --> 36:04.840
พรุ่งนี้บ่าย

36:04.920 --> 36:07.600
เราจะตั้งแคมป์กันหนึ่งคืน แล้วกลับมาในวันถัดไป
มันจะไม่รบกวนการทำงาน

36:07.680 --> 36:08.520
ตกลง

36:08.600 --> 36:10.760
ฉันจะถามในกลุ่มว่าใครอยากไปกับเราบ้าง

36:10.840 --> 36:13.240
- ตกลง
- โอเค งั้นผมจะเตรียมข้าวของอื่นๆ ที่เหลือ

36:13.760 --> 36:14.920
แยกย้ายได้

36:28.720 --> 36:30.320
เงียบมากแล้วก็สบายมากเลย

36:31.400 --> 36:33.600
รู้สึกเหมือนโลกนี้มีแค่เรา

36:34.640 --> 36:35.640
พูดถูกเลย

36:36.320 --> 36:39.240
ฉันมีแรงบันดาลใจ
สำหรับหนังสือเล่มใหม่ของฉันแล้ว

36:40.200 --> 36:42.240
พอได้แล้วต้าม่าย พอก่อน

36:42.320 --> 36:44.080
เขียนตอนจบเสร็จแล้วค่อยว่ากัน

36:44.880 --> 36:45.880
ก็ได้

36:48.840 --> 36:51.080
มาช่วยกันกางเต็นท์ก่อน

36:51.160 --> 36:52.520
มาแล้ว

36:54.560 --> 36:56.000
ทำงานก่อน

36:56.080 --> 36:56.920
ทำยังไง

36:57.000 --> 36:59.240
คุณถืออันนี้ไว้ ผมจะเสียบหมุดเข้าไป

36:59.760 --> 37:00.840
อาจารย์หู

37:00.920 --> 37:02.880
ทำไมถึงแอบขี้เกียจอีกแล้ว

37:02.960 --> 37:04.120
มาทำงาน

37:04.200 --> 37:05.440
เขาแกล้งทำเป็นไม่ได้ยินเรา

37:15.240 --> 37:17.760
อาจารย์หู นายไม่ทำงาน ไม่มาช่วยกันเลยนะ

37:17.840 --> 37:21.360
มือของศิลปิน ไม่สามารถทำงานใช้แรงแบบนี้ได้

37:22.320 --> 37:23.400
เซี่ยเซี่ย

37:23.480 --> 37:24.800
ไม่ต้องตัดแล้ว

37:24.880 --> 37:26.800
มานี่สิ ดื่มกาแฟก่อน

37:26.880 --> 37:29.160
เราเชื่อใจเสี่ยงหวงได้ตลอด

37:29.680 --> 37:31.080
ผมไม่ใช่ศิลปินสักหน่อย

37:33.120 --> 37:35.880
ฉันกำลังปรับปรุงตำแหน่งของนาย
และนายก็ไม่ยอมรับน้ำใจ

37:40.280 --> 37:42.000
เราก็ไปเก็บฟืนกันเถอะ

37:43.360 --> 37:45.760
เก็บมาเยอะหน่อย
หลังพระอาทิตย์ตกดินอากาศก็จะหนาวเย็น

37:46.280 --> 37:47.320
ไปกันเถอะ

37:51.120 --> 37:52.080
ทางนั้น

38:01.320 --> 38:02.880
เลือกท่อนบางๆ

38:04.480 --> 38:05.560
ใช่ๆ โอเคๆ

38:06.200 --> 38:08.640
อยากมีความรักบ้างจัง

38:11.120 --> 38:12.320
อย่าคิดเหลวไหล

38:12.400 --> 38:14.040
พวกเขาอยู่ด้วยกันไม่ได้หรอก

38:14.120 --> 38:15.960
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ

38:16.480 --> 38:18.440
พวกเขายังไม่มีใครแต่งงาน

38:18.520 --> 38:20.600
และก็ชอบอีกฝ่าย

38:22.360 --> 38:24.120
ค่าเช่าของหงโต้วจะหมดในเดือนหน้าแล้วใช่ไหม

38:25.720 --> 38:27.680
เธอไม่เข้าใจหรอก สาวน้อย

38:27.760 --> 38:30.680
ด้วยระยะเวลาที่จำกัด

38:31.200 --> 38:35.920
เป็นไปได้ที่จะเกิดความรัก
ในเวลาอันสั้นแต่แข็งแกร่ง

38:40.800 --> 38:41.880
คุณเห็นด้วยกับเขาเหรอ

38:41.960 --> 38:43.040
ฉันเห็นด้วย

38:44.600 --> 38:46.640
ฉันมีประสบการณ์นะ

38:49.760 --> 38:54.120
พวกผู้หญิงมักจะบอกฉันว่า

38:54.640 --> 38:56.480
“เมื่อคุณร้องเพลงให้ฉันฟัง

38:56.560 --> 38:58.680
ฉันมีความรู้สึกพิเศษ

38:59.640 --> 39:00.960
มันก็คือความรัก”

39:01.040 --> 39:03.960
เมื่อฉันเพิ่งเริ่มสัมผัสกลิ่นหอมของความรัก

39:04.560 --> 39:06.040
เธอส่งข้อความมาหาฉัน

39:06.560 --> 39:07.560
และพูดว่า

39:08.240 --> 39:09.440
“มันเป็นเพียงความฝัน

39:10.040 --> 39:11.080
ตื่นเถอะ”

39:11.600 --> 39:13.360
ฉันถามว่าทำไม

39:13.880 --> 39:14.960
เธอเดาสิว่าเป็นยังไง

39:15.040 --> 39:16.560
เป็นยังไงล่ะ

39:17.160 --> 39:18.440
เธอบล็อกฉัน

39:20.880 --> 39:23.280
แสงดีเดี๋ยวถ่ายรูปให้

39:23.360 --> 39:26.840
ความรักมาและไปเหมือนพายุทอร์นาโด

39:28.240 --> 39:29.720
แม้ว่าฉันจะเห็นด้วยกับเขา

39:30.520 --> 39:34.160
แต่ฉันคิดว่า
หงโต้วและเถ้าแก่เซี่ยเป็นคนที่มีเหตุผล

39:34.240 --> 39:36.120
หากพวกเขาไม่สามารถ
รับผิดชอบในความสัมพันธ์ได้

39:36.200 --> 39:37.560
พวกเขาจะไม่เริ่มต้น

39:37.640 --> 39:38.840
เหตุผล

39:39.360 --> 39:42.440
สามารถป้องกันตัวคุณเอง
จากการเข้าสู่ความสัมพันธ์

39:42.960 --> 39:46.800
แต่ไม่สามารถป้องกันตัวคุณเอง
จากการตกหลุมรัก

39:56.640 --> 39:57.480
น่าน่า

39:58.320 --> 39:59.720
เธอคิดยังไงกับเรื่องประธานสาว

39:59.800 --> 40:03.440
ออกไปท่องเที่ยว
และได้พบกับผู้ชายที่หล่อที่สุดในหมู่บ้าน

40:03.520 --> 40:05.760
และช่วยให้เขาเริ่มต้นธุรกิจของเขา

40:11.280 --> 40:12.640
ตอนนี้พอจะนึกภาพออกแล้ว

40:15.040 --> 40:16.720
เขียนถึงฉันในนิยายของเธอด้วยสิ

40:16.800 --> 40:17.840
ไม่ได้

40:18.880 --> 40:20.400
พระรองก็ไม่ได้เหรอ

40:21.200 --> 40:22.120
ไม่

40:27.800 --> 40:29.400
มาเร็วๆ ชนแก้วๆ

40:30.600 --> 40:31.720
- มาเร็ว
- ชนแก้ว

40:31.800 --> 40:33.880
- ชนแก้ว
- ชนแก้ว

40:40.800 --> 40:42.040
มันเทศนี้อร่อยมาก

40:42.120 --> 40:43.040
หวานมาก

40:43.120 --> 40:45.120
หลายวันมานี้ฉันรู้สึกว่าอาหารอร่อยทุกอย่าง

40:45.200 --> 40:46.040
ฉันด้วย

40:46.120 --> 40:48.160
ฉันคิดว่าอาหารที่น้าเฟิ่งทำอร่อยมาก

40:48.960 --> 40:51.600
ดังนั้น คนควรทำงานมากขึ้น

40:51.680 --> 40:52.880
และออกแรงมากขึ้น

40:53.920 --> 40:54.760
มันฝรั่งนี้

40:55.600 --> 40:56.440
โรยเกลือปรุงรส

40:56.520 --> 40:57.960
ถึงจะอร่อยที่สุด

40:58.920 --> 41:00.040
พอแล้วๆ

41:06.640 --> 41:08.320
คุณดื่มกาแฟน้อยลงหน่อย

41:08.400 --> 41:09.760
ระวังคืนนี้คุณจะนอนไม่หลับ

41:09.840 --> 41:11.400
ฉันจะไม่นอนหลับ

41:11.480 --> 41:12.720
ฉันจะนอนดูดาวทั้งคืน

41:14.000 --> 41:15.600
ถ้าไม่กลัวหนาวก็ดูเถอะ

41:18.480 --> 41:19.440
ดีจังเลย

41:19.960 --> 41:22.320
เป็นการดีที่เราจะรวมตัวกัน

41:23.360 --> 41:26.000
มันน่าเสียดาย ที่ท่านหม่าไม่ได้อยู่ที่นี่

41:26.080 --> 41:27.680
ถ้าเขาอยู่ที่นี่

41:27.760 --> 41:29.560
เราได้อยู่กันครบก็คงยิ่งดี

41:30.200 --> 41:33.040
ต้าม่าย เธอจะไปเมื่อไหร่

41:35.880 --> 41:37.320
สัปดาห์หน้าไง

41:38.320 --> 41:41.080
ฉันบอกเสี่ยวชุนว่า
ฉันจะเช็คเอาท์ในสัปดาห์หน้าแล้ว

41:41.160 --> 41:43.200
อยู่ที่นี่ต่ออีกสักสองสามวันได้ไหม

41:43.720 --> 41:44.880
ฉันออกมานานเกินไป

41:44.960 --> 41:47.800
พ่อแม่ของฉันมักจะโทรมาตามให้กลับบ้าน

41:49.080 --> 41:51.360
คุณบอกพ่อแล้วหรือยังว่าจะไม่หางานทำ

41:52.640 --> 41:53.960
ฉันสัญญากับพ่อว่า

41:54.040 --> 41:55.880
ฉันจะออกไปข้างนอกอย่างน้อยอาทิตย์ละสี่วัน

41:56.400 --> 41:57.520
ก็ควรจะเป็นแบบนี้แหละ

41:58.280 --> 41:59.520
ต้าม่าย

41:59.600 --> 42:01.320
งั้นเธอจะกลับมาเยี่ยมเราไหม

42:01.400 --> 42:02.400
แน่นอน

42:02.480 --> 42:04.520
ฉันจะกลับมาและพักอยู่ที่นี่สักระยะหนึ่งในปีหน้า

42:04.600 --> 42:06.040
แล้วพวกคุณจะยังอยู่ที่นี่ไหม

42:06.920 --> 42:08.880
ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาจะอยู่ที่นี่ไหม แต่ฉันจะอยู่ที่นี่

42:08.960 --> 42:09.840
ฉันไม่มีที่ไป

42:10.480 --> 42:11.760
ฉันด้วย

42:11.840 --> 42:12.760
เธอก็ไม่มีที่ไปเหรอ

42:12.840 --> 42:14.400
งั้นก็ดีสิ

42:14.480 --> 42:16.960
ถึงตอนนั้นผมจะเก็บห้องไว้ให้คุณ
และให้ส่วนลดแก่คุณ 20 เปอร์เซ็นต์ด้วย

42:17.040 --> 42:18.920
ไม่จำเป็นหรอก เธอนอนกับฉันได้
และไม่ต้องชำระเงิน

42:20.320 --> 42:22.440
เถ้าแก่เซี่ย เมื่อเราพูดถึงเรื่องนี้

42:22.520 --> 42:24.760
คุณทำตัวเหมือนพ่อค้าใจร้าย

42:26.200 --> 42:27.320
ขอบคุณสำหรับคำชมของคุณ

42:27.400 --> 42:28.560
ผมเป็นพ่อค้าใจร้ายจริงๆ

42:28.640 --> 42:30.240
คุณเองก็เหมือนกันแหละ

42:30.320 --> 42:33.760
ผมได้ยินมาว่า
คุณเรียกเก็บเงินจากท่านหม่า 200 หยวน

42:33.840 --> 42:34.960
สำหรับเรื่องราวความรักในร้านน้ำชา

42:36.120 --> 42:37.440
นี่คือหลักการของฉัน

42:37.520 --> 42:39.760
ฉันเรียกเก็บเงินเขาในราคามิตรภาพได้
แต่ไม่เก็บเงินไม่ได้จริงๆ

42:40.600 --> 42:42.040
ผมชื่นชมสิ่งนั้นจริงๆ

42:46.720 --> 42:48.720
ถ้าต้าม่ายไปแล้ว

42:48.800 --> 42:52.160
ไม่มีใครทำบะหมี่
และแบ่งกันกินกับฉันตอนเที่ยงคืนแล้ว

42:58.640 --> 43:00.640
เพื่อนเอ๋ย ไม่ต้องเสียใจ

43:00.720 --> 43:02.400
มันเหมือนกับการเสิร์ฟอาหารค่ำเมื่อแขกมาถึง

43:02.480 --> 43:05.600
หลังกินอิ่มเราก็ไป แล้วเราจะมาใหม่ในวันถัดไป

43:06.800 --> 43:07.840
ถูกต้อง

43:09.960 --> 43:11.800
อาจารย์หู ในตอนนี้

43:11.880 --> 43:14.000
ฉันคิดว่าคุณควรร้องเพลง

43:14.080 --> 43:15.800
- ถูกต้อง
- ถูกต้อง

43:15.880 --> 43:17.080
ตกลง อยากฟังเพลงอะไร

43:17.160 --> 43:18.280
ฉันไม่เหมือนกับพวกเธอนะ

43:18.360 --> 43:20.800
ฉันจะไม่เรียกเก็บเงิน ฟังต้นทุนความรักเหรอ

43:20.880 --> 43:23.800
เมื่อคืนนายร้องเพลงอะไรในห้อง

43:23.880 --> 43:24.720
เพราะดี

43:25.840 --> 43:27.280
นั่นคือเพลงใหม่ของฉัน

43:27.360 --> 43:28.440
งั้นร้องเพลงนั้นสิ

43:31.800 --> 43:33.440
เพลงใหม่ของฉัน

43:33.520 --> 43:35.080
สายลม ขอมอบให้ทุกคน

43:35.160 --> 43:36.200
ปรบมือ!

43:38.200 --> 43:39.200
โอเคๆ

43:46.640 --> 43:49.000
ฉันโหยหา

43:49.080 --> 43:51.000
การทำความฝันให้เป็นจริง

43:52.240 --> 43:53.640
ยิ่งอยากได้

43:54.560 --> 43:56.520
ยิ่งซุ่มซ่าม

43:57.600 --> 43:59.840
ความสับสนของคุณ

43:59.920 --> 44:01.920
ความตื่นตระหนกของฉัน

44:02.960 --> 44:06.160
มันกำลังเฝ้าดูเราอยู่

44:08.000 --> 44:09.800
แต่มันไม่พูดอะไรเลย

44:10.320 --> 44:14.240
มีบางคนคนหยุด และบางคนยังคงดำเนินต่อไป

44:16.120 --> 44:17.560
พเนจรไป

44:18.080 --> 44:20.320
ชีวิตก็คือบ้าน

44:20.920 --> 44:23.120
และวันเวลาคือหน้าต่าง

44:23.200 --> 44:28.360
เรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นรอบตัวเรา

44:28.440 --> 44:30.480
หน้าต่างทุกบาน

44:36.320 --> 44:37.920
ผู้คน