ไม่ได้ดูพระอาทิตย์ขึ้นนานแค่ไหนแล้วนะ
สวยจัง
คุณทำอะไรน่ะ
ชมพระอาทิตย์ขึ้นไง
ถ่ายผมทำไม ไม่ถ่ายตอนพระอาทิตย์ขึ้นรึไง
นี่ไงคะ กำลังถ่ายอยู่
ว่าฉันดูพระอาทิตย์ขึ้นกับใคร
เขาคือ เซี่ยจือเหยา
เขาเป็นคนหล่อ กำลังกลายเป็นผู้ประกอบการ
จนนิดหน่อย
อย่างไงก็ตาม…
เขาปฏิบัติตามศีลธรรมของผู้ชาย
เขาเป็นคนใจดีและกตัญญู
ในฐานะที่เป็นเพื่อนที่ดี ฉันจะหาคู่ให้เขาด้วย
ไม่จำเป็น ผมกำลังจริงจังกับงานอยู่
ครั้งก่อนคุณไม่ได้พูดแบบนี้นะ
หน้ายังไม่ล้างเลย ขี้ตาก็ยังมี
- ห้ามถ่ายนะ - ไม่เป็นไร
- ไม่ได้ ห้ามถ่าย - ได้ๆ
หู
ไปแล้วนะ
เดี๋ยว จะไปไหนครับ
ผมจะไปเยี่ยมพ่อน่ะ
คุณปรุงยาในห้องเหรอ
ผมเพิ่งตื่น ยังไม่ได้ทำอะไรเลย
แล้วมีคนไปส่งคุณที่สนามบินรึเปล่า
เดี๋ยวเสี่ยวชุนพาไปนะ
ทำไมมันเร็วแบบนี้ละ
นายไม่ต้องไปส่งหรอก
ผมเปล่า ไม่ได้คิดงั้นสักหน่อย
จะลงข้างล่างต่างหาก
ได้อยู่ๆ
- ไม่ต้อง ผมยกได้ - ยังไงผมก็มีแรงกว่า
ปล่อยมือเถอะครับ
ต้าม่าย ไปแล้วนะ
เดินทางดีๆ นะคะ
ไม่ต้องไปส่งหรอก
- เอามา - ไม่ได้จะส่งคุณสักหน่อย
แค่ออกไปเดินเล่น
ไปๆ
ตายังไม่สว่างเลย ยังจะมาเดินเล่น
ไปแล้วนะ
จริงๆ เลยนะ
ระวังนะ
ในนั้นมีถ้วย ทำให้พังละ
(บ้านดิน)
งั้นคุณเอามาให้ผม
- ไปแล้วนะ - คุณ…
เดินทางดีๆ นะครับ
ถึงแล้วก็ส่งข้อความมาบอกหน่อยนะครับ
ได้ ผมจะส่งมาบอกในกรุ๊ป
- กลับไปได้แล้ว - เดินทางปลอดภัยนะครับ
ดีมากเลยนะ
ท่านหม่ามีกำลังใจขึ้น
ดีมากๆ
น่าเสียใจจัง
ฉันเขียนเพลงไม่ออก
ฉันก็เขียนบทไม่ออก
ถ้างั้น…
พวกเราไปเช่าที่กันไหมล่ะ
ปลูกอะไรอะ
ปลูกอะไรเหรอ
มีไอเดียไหม
ดอกไม้
ดอกไม้อะไร
ดอกไม้ที่ทำให้ทุกอย่างราบรื่น
นายละ
ฉันเหรอ…
ปลูกดวงอาทิตย์
ดวงอาทิตย์
ทำให้เราพบเจอ
แสงทั้งเจ็ด
- มันส่องดอกไม้ในใจของเรา - มันส่องดอกไม้ในใจของเรา
- งดงาม น่าทะนุถนอม - งดงาม น่าทะนุถนอม
- วันนี้เราเติบโตท่ามกลางแสงแดด - วันนี้เราเติบโตท่ามกลางแสงแดด
- พรุ่งนี้ เราจะสร้างโลกที่สวยงาม - พรุ่งนี้ เราจะสร้างโลกที่สวยงาม
- มาสร้างกัน - มาสร้างกัน
นั่นเพลงเหรอ
ไม่ใช่มั้ง
ไม่ต้องสนหรอก
มาเถอะมา
- มาเถอะมา - มาเถอะมา
- แสงทั้งเจ็ด - แสงทั้งเจ็ด
- คือแสงตะวัน - คือแสง…
- เราเดินไปสู่อนาคต - เราเดินไปสู่อนาคต
- ด้วยความฝันหลากสี - ด้วยความฝันหลากสี
- แสงทั้งเจ็ด - แสงทั้งเจ็ด
ข้าวผัดอร่อยมาก ทำไมไม่กินละ
กินไม่ลง
ไม่กินแล้วจริงๆ เหรอ
เปลืองแย่
ย่าบอกว่าหลังจากคนตายแล้ว
ต้องกินของที่เหลือทิ้งชาติก่อนให้หมด ถึงจะเกิดใหม่ได้
ขอบใจ
ทำไม
ฉันกำลังคิดว่า
จะช่วยเพื่อนฉันยังไงดี
มีเงินไม่ใช่เหรอ ให้เขายืมสิ
เรื่องเล็กน้อย
ไม่เกี่ยวกับเงินสักหน่อย งานต่างหาก
เขา…
ไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองนะ
ก็ให้กำลังใจเขาสิ
เขาจะได้สู้ๆ
กินข้าวต่อไปเหอะ
ตอนฉันเรียนแกะสลักไม้
ครูชอบด่าฉันบ่อยๆ
ว่างานฉันไม่ได้เรื่อง
นั่นยิ่งทำให้ฉันไม่อยากทำต่อ
แต่มีครั้งหนึ่ง ฉันได้ยินครูด่าลูกศิษย์อีกคน
“เธออย่าเอาอย่างเซี่ยเซี่ยนะ
เขาน่ะตัวขี้เกียจ
แต่เขาน่ะหัวไว ฝีมือดี เรียนรู้เร็ว”
ตอนนั้นฉันดีใจมาก
งั้นนายก็ชอบฟังเวลาครูชมนายน่ะสิ
ไม่เชิงนะ
แค่กำลังคิดว่า ควรให้กำลังใจแบบต่อหน้า
ฉันทำอยู่แล้ว
ชมว่าเขาเก่งอยู่ตลอด
แต่เหมือนยังไม่ได้ผลเท่าไร
เขาอาจคิดว่าพี่ทำไปตามมารยาท
ไม่ใช่
ฉันจริงใจ
นายว่า…
ฉันควรพูดกับเขาบ่อยๆ ไหม
พูดล้างสมองอะไรแบบนั้นน่ะ
(ฉันกำลังแก้ไขต้นฉบับ กินกันก่อนเลย)
(คุณทำได้ดีมากแล้ว อย่ากดดันตัวเอง มากินข้าวกัน)
ไม่ยอมออกมา
ต้าม่ายบอกว่ากำลังเขียนบทอยู่ ไม่กิน
เป็นอะไรรึเปล่านะ
ปกติออกจะกระตือรือร้นเวลากินข้าว
ฉันทำกับข้าวไว้เยอะเกินไป
เอ๊ะ… ชวนอาจารย์หูมาดีไหม
ได้
อาจารย์หู
(หูโหย่วอวี๋)
(ว่าไง)
ลงมากินหมี่เสี้ยนกับเราไหมคะ
(ไม่ละ ฉันจะนอนแล้ว)
เขาส่งข้อความมาบอกว่าไม่กิน เขานอนแล้ว
ปกติเขาน่ะเสียงดังที่สุด
แปลกจัง
ฟังนะ
บางครั้งอารมณ์ศิลปินก็แปรปรวนเยอะมาก
ตอนฉันเพิ่งกลับมา
เห็นอาจารย์หูกับต้าม่ายนั่งอยู่ตรงนั้น
จ้องตากัน
ดูเหม่อลอยเอามากๆ
ทำเยอะเกินไป เปลืองอีกแล้ว
งั้นเรียกให้คุณสามีที่ยังไม่เข้าพิธีมาทานด้วยสิ
คุณสามีที่ยังไม่เข้าพิธี
เขาคงหลับไปแล้วตอนนี้
ฉันพบว่าคุณมีข้อดีมากๆ
- อะไรเหรอ - พูดเรื่องล้อเล่นได้ง่ายมาก
ก็มันสนุกดีนี่ ฉันเลยเล่นด้วย
ส่วนคนอื่นไม่แน่หรอกนะ
หลักๆ ก็คือ อยู่ที่ระดับการยอมรับนะ
ตอนทำงานที่โรงแรม
ไม่ว่าแขกจะพูดอะไร
ฉันต้องรับหมดทุกอย่าง
และยังต้องยิ้มรับและทำใจให้เชื่อด้วย
แล้วอะไรที่มันหนักมากๆ ละ
เช่นหมิ่นประมาท ใส่ร้าย
ทำลายชื่อเสียงอะไรแบบนั้น
ก็ต้องให้กฎหมายลงโทษเขา
อาเหยา อยากกินอะไร
เดี๋ยวย่าไปทำให้
ดึกแล้ว อย่ากินดีกว่าครับ
ได้ยังไงกัน
เดี๋ยวย่าลวกเส้นเอ่อร์ซือให้กิน
เมื่อเช้ามีเนื้อสับเยอะเลย
จะใส่เข้าไป มีไข่ตุ๋นสองฟองด้วย
หอมอร่อย
ย่าครับ
ผมลืมบอกไปนะครับ บ้านไม่เหลือเนื้อแล้ว
จะเป็นไปได้ยังไง
เมื่อเช้ายังเหลือตั้งครึ่งนึง
ผมเอาไปให้ที่บ้านพักแล้วนะ
เธอดีกับเขาจังเลยนะ
เขาตอบรับเธอไหม
ผมกับหงโต้วเป็นแค่เพื่อนกันนะครับ
ย่ายังไม่ได้พูดถึงหงโต้วเลยนะ
ย่าก็…
ย่าลงไปได้แล้วครับ
ผมกำลังทำงานอยู่ยุ่งมาก
งั้นย่าไปทำกับข้าว
เธอต้องกิน
ครับๆ
(วีแชต ตอนนี้)
(หลับรึยัง กินบะหมี่ไหม)
ย่า ไม่ต้องทำแล้วครับ
ใช่เนื้อสับจากบ้านผมรึเปล่า
ใช่แล้ว
คุณเอาไปทำอะไรน่ะ
ใส่หมี่เสี้ยนกับผักค่ะ
เยี่ยม สุดยอดแม่ครัว!
ล้อเล่นน่า
ว่าไม่ได้นะ เถ้าแก่เซี่ยฝีมือทำกับข้าวไม่ธรรมดา
ได้ย่าสอนให้ทั้งนั้นแหละ
แต่ตอนนี้ย่าใส่เกลือเยอะมาก ไม่ค่อยให้ทำแล้วละ
แต่พวกคุณพูดว่าอะไรนะ อาจารย์หูอารมณ์ไม่ค่อยแน่นอนเหรอ
เหมือนกำลังผิดหวังท้อแท้นะ
เพราะตกงานรึเปล่า
ตกงาน
น่าจะเป็นร้านอาหารที่เขาไปร้องเพลงละมั้ง
ไม่สังเกตเหรอว่า เขาไม่ได้ออกจากห้องหลายวันแล้ว
อาจจะไม่ใช่ก็ได้
เขาร้องเพลงจนเจ๊งไปสองร้านแล้ว
หรือว่าไปเจอพ่อผมเข้า
ลุงเซี่ยเพิ่งกลับมาไม่ใช่เหรอ
นอกจากวันครบรอบวันตาย
ตอนไปเก็บมันฝรั่งที่บ้านน้าเฟิ่ง
แล้วก็ไปที่ร้านของเรา คงจะดูว่ากิจการเป็นยังไง
เขาจะมีเวลาคุยเรื่องดนตรีกับอาจารย์หูเหรอ
พ่อผม
เรียกแบบที่เขาเรียกกัน เป็นปรมาจารย์ด้านการบริหารเวลา
ลุงเซี่ยช่วยด้วย
ไม่สิ
เกี่ยวอะไรกับพ่อคุณเหรอคะ
เกี่ยวมากเลยนะ
ตอนที่พ่อรู้ว่าอาจารย์หูเป็นนักดนตรี
ว่าเขาเป็นนักดนตรี
อาจารย์หูมีความสุขมาก
เขาเลยร้องเพลงตัวเองให้พ่อผมฟัง
แล้วก็ขอคำแนะนำ
พ่อผมก็ดูจริงจังมาก
ถือไปฟังถึงในตลาด
แล้วก็ให้คนอื่นคอมเมนต์ด้วย
แล้วไงต่อคะ
จากนั้นก็ได้คอมเมนต์มาเป็นกองเลย
แต่มีแค่คำเดียวคือ ไม่เพราะ
ไม่มีใครคิดว่าเพราะเลยเหรอ
ก็คงมี
ก็ขอคำแนะนำใช่ไหมละ แนะนำกันไม่ค่อยออกหรอก
อย่างเช่นว่า ถึงแม้เพลงเพราะ
แต่เนื้อร้องค่อนข้างมั่ว
แค่เรื่องความรัก และซาบซึ้ง ไม่มีรูปแบบ
“ถ้ากิจการมูลค่าไม่สูง
จะให้ดังน่ะยาก ยังไม่สู้เลียนเสียงแมว”
พวกเขาดูมืออาชีพกันจัง
ใช่
แถมยังทำให้ พ่อของผมรู้สึกภูมิใจทุกครั้ง
ที่เจอกับอาจารย์หู
ชอบบอกให้เขาไปเรียนจากวงตำนานนกฟินิกส์
คุณนี่แม้แต่พ่อก็ไม่เว้นเชียวนะ
ก็นั่นแหละ
แต่พ่อผมบอกว่า ทำแบบนี้จะดีกับเขา
แถมเสี่ยวหูยังถ่อมตัวมาก
ตอนแรกยังเรียกว่าอาจารย์หู
ตอนนี้เปลี่ยนมาเรียกเป็นเสี่ยวหูซะแล้ว
โอเค คัต
- คัต - ดีมาก
ฉันยิ้มจนหน้าแข็งหมดแล้ว
อันนี้ดีนะ ยิ้มสวยค่ะ แต่ติดอยู่นิดนึง
ป้าๆ ด้านหลังดูไม่ค่อยเข้ากับฉากเท่าไร
รบกวนคุณบอกพวกเขาหน่อยได้ไหมคะ ถอยหลังไปอีกนิด
ได้ค่ะ
แป๊บนะคะ
คุณยายคะ สวัสดีค่ะ
ต้าม่าย
- ดื่มน้ำก่อน - โอเค
เหนื่อยแล้วใช่ไหม
ไม่ ฉันนั่งอยู่ตลอด
ฉันบอกแล้วว่าถ่ายวิดีโอสนุก คุณว่าจริงไหม
ใช่ สนุกดี
เห็นพวกคุณวิ่งไปวิ่งมา
คงเหนื่อยกันน่าดู
มันเหมือนวันหยุดนะ
นึกถึงตอนฉันเพิ่งเรียนจบใหม่ๆ
ไปถ่ายงานที่กว่างโจวกับคนในชมรม
ภูเขาลูกนั้นเดินยากมาก
รถก็ผ่านไม่ได้
บางครั้งต้องตามรถเครื่องมือคันใหญ่ๆ ไป
สุดยอด
คนอื่นทำ เราก็ต้องทำด้วย
ถ้าให้ชมว่าเก่งละก็ ต้องเป็นซินซินแล้วละ
ตอนอยู่มหาวิทยาลัยเขาอยู่ชมรมโต้วาที
เด็กกว่าฉันสองปี
ตอนที่เขาแข่งขันนะ มีความสามารถมากๆ
ปกติดูเป็นคนน่ารัก
พอพูดเท่านั้นแหละ ดุดันมาก
ใช่ เก่งจริงๆ
ใช่ไหมล่ะ
ปกติซินซินนะ ชอบพูดติดๆ ขัดๆ
บางทีถ้าเร่งรีบมากๆ
พูดไม่ออกก็ร้องออกมาเลย
เขาน่ะ เข้าร่วมทีมโต้วาที
เพราะต้องการเปลี่ยนตัวเอง
เมื่อก่อนซินซินพูดติดอ่างเหรอเนี่ย
ตอนนี้เขาทำได้ไง
ต้องฝึกเยอะมากๆ
แล้วก็มองตัวเองในกระจกทุกวัน พูดกับตัวเอง
เขาเก่งมากๆ เขาทำได้ และจะทำให้ได้
ลึกลับเกินไป
นี่คือพลังแห่งศรัทธา
ตอนที่คุณเชื่อว่า คุณสามารถเปลี่ยนแปลงทุกอย่างได้
สิ่งนั้นจะเปลี่ยนตาม
- ลองดูก็ได้นะ - ขอบคุณทุกคนค่ะ ขอบคุณ
- ขอบคุณนะคะ บ๊ายบาย - ได้เลย
อาซุน เรียบร้อยแล้ว!
- มา ถ่ายอีกรอบ - อีกรอบนะ
ยิ้มมีความสุขนะ
- แบบโรคติดต่อ - ใช่ มีความสุข
เหมือนกับครั้งที่แล้วนะ
- ทำได้ไหม - มา
เจียฮุย เด็กดี
อาจารย์หู
อาจารย์หู อยู่ไหมคะ
ใคร
ฉันเสี่ยวชุน ทำไมไม่รับสายละ
- เสี่ยวชุนเหรอ - เปิดประตูหน่อย
ฉันปิดเสียงไว้น่ะ
คุณเป็นอะไรไปเนี่ย
ฉันเพิ่งตื่น ยังไม่ได้เก็บของเลย
มีอะไรเหรอ
- ฉันอยากให้นายช่วยอะไรหน่อยนะ - ว่ามา
พอดีครูของเสี่ยวหูลู่ พวกเด็กอนุบาลนะ
ลาออกไปแล้วเลยไม่มีคนสอน
ฉันอยากให้นายสอนคาบดนตรีแทนหน่อย
ฉันเล่นแอกคอร์เดียนไม่เป็น
เรื่องนั้นไม่เป็นไร นายสอนออแกนก็ได้
อ้อ อันนั้นฉันเล่นเป็น
แต่สอนเด็กไม่เป็นหรอกนะ
- ไปหาคนอื่นเถอะ - ฉันหาใครได้ละ
ฉันก็รู้จักแค่นายที่เก่งดนตรี
สอนเด็กไม่ยากหรอก
สอนแค่สักนิดสักหน่อยก็พอ
ไม่ได้ๆ
ต้องได้
รีบอาบนํ้าแต่งตัวเลยนะ เก็บของด้วย
โอเคนะ อย่าใส่เสื้อผ้าแปลกๆ ละ
อย่าให้เด็กได้กลิ่นบุหรี่กับแอลกอฮอล์
ฉันบอกกับพวกเขาไว้แล้ว
นายก็เตรียมเพลงเด็กไปด้วย
ไปให้ทันเริ่มเรียนตอนสองโมงครึ่งนะ
ไม่ได้ บาย
สองโมงครึ่ง ตรงเวลานะ
ต้องไปให้ได้
- เสี่ยวชุน - สองโมงครึ่ง
- ไม่ ไม่ไป - สองโมงครึ่ง
นี่มันวันอะไรเนี่ย
หวัดดี เด็กๆ!
นี่ครูหู จะมาสอนดนตรีวันนี้
มาจ้ะเด็กๆ
สวัสดีครูหู
- สวัสดีครับ ครูหู - สวัสดีค่ะ ครูหู
หวัดดี
เด็กๆ ปรบมือต้อนรับครูหูหน่อย
- ยินดีต้อนรับครูหู - ยินดีต้อนรับครูหู
วันนี้ครูหูเตรียมเพลงอะไรมาคะ
“แสงสว่างทั้งเจ็ด” เด็กๆ เคยเรียนแล้วไหมครับ
- ยังค่ะ - ครับ งั้นเพลงนี้
- ได้ค่ะ - โอเค
ถ้างั้นคุณ
ร้องให้เด็กๆ ฟังก่อนรอบนึงนะคะ
เด็กๆ อยากฟังครูหูร้องเพลงกันไหม
อยาก!
ปรบมือให้กำลังใจหน่อยเร็ว
งั้น ฉันร้องละนะ
ดวงอาทิตย์
ทำให้เราพบเจอแสงทั้งเจ็ด
งดงาม น่าทะนุถนอม
มันส่องดอกไม้ในใจของเรา
วันนี้เราเติบโตท่ามกลางแสงแดด
พรุ่งนี้ เราจะพรุ่งนี้ เราจะสร้างโลกที่สวยงาม
เริ่มกันเลย
มาสร้างกัน
เริ่มกันเลย
มาสร้างกัน
แสงทั้งเจ็ด
คือแสงตะวัน
เราเดินไปสู่อนาคต
ด้วยความฝันหลากสี
ครูหูร้องเพลงเพราะไหม
เพราะมากเลย!
ปรบมือกัน
ขอบคุณ
(ร้านกาแฟโหย่วเฟิง)
คุณรู้ไหม
ในใบโฆษณา
ต้าม่ายถ่ายรูป
คุณกับสามีที่ยังไม่เข้าพิธีด้วย
ถ่ายตอนไหนเหรอ
ตอนจูงม้าเดินริมชายหาด ใต้แสงตะวัน
โรแมนติกมาก
เหมือนเล่นนํ้าใต้แสงตะวัน
แล้วของคุณละ
ไม่มีรูปฉันในนั้น
แต่มีบ้านพักของพวกเรา
ฉันบอกจวิ้นจื่อไปแล้ว
ต้องไม่เห็นหน้าฉันในนั้น
แค่ถ่ายจากข้างหลังตอนนั่งดื่มนํ้าชา
นี่
สุ่นจื่อ
อ
ทำไมถึงชื่อสุ่นจื่อนะ
เหมือนแม่เขาจะเรียกว่าจู๋จื่อ
จู๋จื่อ ไม่เอาน่า
เสร็จแล้ว
ดูสิ
ได้ไหม
ได้ ดีมาก
- นี่แหละ - งั้นส่งแล้วนะ
คะแม่
โต้ว ส่งแฮมมาเยอะแยะเลยนะ
พ่อเขายกไม่ไหวแล้ว
ครั้งก่อนส่งให้สองขา เห็นแม่บอกว่าอร่อย
ของบ้านเพื่อนทางนี้เขาทำกันค่ะ
เอาไปแบ่งให้พวกป้าๆ ยายๆ แถวนั้นด้วยนะคะ
ดีจัง
ตอนนี้ทำอะไรอยู่เหรอ
อาบแดดอยู่ที่บ้านพักนะคะ
- ป้าสี่ - เธออายุสามสิบกว่าแล้วนะ
เหมือนกับยายไม่มีผิดเลย
แถมยังอาบแดดด้วย
บ้านใหม่เป็นยังไงบ้างคะ ย้ายได้เมื่อไหร่
เพิ่งเสร็จ
แม่คิดว่า
รอลูกกลับมา
แล้วค่อยย้าย
จัดของในห้องให้ดีนะ แม่ไม่รู้ว่า
มีของอันไหนที่ลูกอยากเก็บไว้บ้าง
ได้ค่ะ
อ้อ ไม่ต้องซื้ออะไรมาให้แล้วนะ
รู้แล้วค่ะ
มีดหั่นไม่ออก
มีดอีโต้บ้านเราก็ไม่ค่อยคมแล้ว
งั้นก็ยืมเพื่อนบ้านสิ
- ได้ - โต้ว แค่นี้นะ
เดี๋ยวพวกเราจะต้องหั่นขาแฮมอีก
แค่นี้นะคะ พ่อ แม่
บายค่ะ
ที่รัก ทำไมรอบนี้ ฟังเสียงโต้วแล้ว เหมือนกำลังมีความสุข
ก่อนหน้าผมไม่กล้าพูด
เมื่อก่อนดูเธอไม่ค่อยมีชีวิตชีวา
ทำอะไรก็ดูเฉยๆ
ไม่มีชีวิตชีวา พูดอย่างอื่นไม่ได้รึไง
ถ้าพูดไม่เป็นก็หยุดไปเลย
แค่อธิบายนะ
ฉันไม่อยากฟังคุณอธิบาย
อะไรละ
ผมพูดไม่เป็นเอง
คุณอย่าโกรธเลยนะ
จะไปไหน
ไปยืมมีดไง
พูดนิดหน่อยก็โกรธ ไม่น่ารักเลยนะคุณ
แล้วคุณน่ารักหรือไง
ใช่ ผมน่ะน่ารัก
ผมจะขี่มอเตอร์ไซค์ไปยืมมีดแล้ว
พ่อแม่คุณจะย้ายบ้านเหรอ
พี่สาวซื้อบ้านให้พวกเขานะ ส่วนฉันก็จ่ายค่ารีโนเวท
เป็นลูกสาวที่ดีนะเนี่ย
ใช่
พวกลูกสาวน่ะน่ารัก
น่าน่าถูกใจใครบ้างไหม บอกฉันได้นะ
ฉันจะพาเขามาเจอเธอ ที่งานเทศกาลครั้งต่อไป
ยายคะ ไม่ต้องห่วงหนูหรอกค่ะ
ห่วงหงโต้วดีกว่า
หงโต้วมีอาเหยาแล้วนี่
หงโต้ว ยายจะบอกให้นะ
แถวนี้น่ะ ไม่มีใคร
ดีกว่าอาเหยาแล้ว
คุณยายคะ
ฉันกับเขาเป็นแค่เพื่อนกันค่ะ
ไม่นานฉันก็กลับแล้ว
ถ้าเจอคนไหน ที่คิดว่าเหมาะสมก็แนะนำเขาเถอะค่ะ
เธอไม่ชอบเขาเหรอ
ถามฉันสักร้อยครั้ง
ก็ตอบแบบเดิมค่ะ
ฉันกับเขาไม่มีความรู้สึกกันแบบนั้น
แค่ทำงานด้วยกันค่ะ
แต่เหมือนอาเหยาจะชอบเธอมากนะ
ยายซิ่วอิงคะ อย่าเสียใจไปเลยค่ะ
ถึงหงโต้วเขาจะไปแล้ว แต่ฉันยังอยู่นะ
ดูฉันสิคะ
เธอก็น่ารัก
ใช่ไหมละคะ ถ้าอย่างนั้นฉันดูเป็นไงบ้างคะ
แล้วเธอว่าเซี่ยเซี่ยดูเป็นไงบ้าง
เซี่ยเซี่ย
นั่นน่ะเป็นน้องชายนะคะ
ฉันชอบผู้ใหญ่ค่ะ
เหมือนเถ้าแก่เซี่ยเหรอ
เหมือนผมทำไมเหรอ
เถ้าแก่เซี่ย มาได้ยังไงเนี่ย
ซื้อมะละกอมาน่ะ เลยเอามาฝาก
กำลังเผาผมอยู่เหรอ
ฉันกำลังพูดกับป้าซิ่วอิงว่า
ฉันชอบผู้ใหญ่อย่างคุณ
ตาถึงนะเนี่ย
คุณยายครับ มะละกอเปรี้ยว
ขอบใจ ไม่เป็นไร
- น่าน่า มีชาเย็นไหม - มีค่ะ
เคยกินไหม มะละกอเปรี้ยว
- ยังค่ะ - ลองดู
เปรี้ยว
ลองดูก่อนสิ
ขอบคุณ
เปรี้ยวเป็นพิเศษ
ไม่เปรี้ยวเหรอ
นิดหน่อยค่ะ
คุณกินแบบเปรี้ยวได้เหรอ
คุณเป็นสาวน้อยนํ้าส้มสายชูเหรอ
พูดอะไรของคุณนะ
เปล่านี่
พอฝนหยุด
เจ๋อชิงก็ลงจากเขาแล้ว เก็บเห็ดมาได้ตั้งเยอะ
เดี๋ยวพวกเราต้องไปชิงเต่าแล้ว
ฉันต้องทอดไก่เพิ่มไปให้อาหยางกับเสี่ยวซี
เอ้านี่ เอาไปคนละหนึ่งห่อ
โอเค พอไหม
พอแล้ว เยอะแล้ว
เธอไปแล้วบ้านพักจะทำยังไง
ฉันคุยกับอาเฟิ่งแล้ว
ระหว่างฉันไปชิงเต่า
ให้อาเฟิ่งช่วยดูงานแทน
เดี๋ยวเขาก็จะมาที่บ้านพัก
แล้วฉันจะบอกว่าเขาต้องดูแลยังไง
ทำไมดูซับซ้อนจัง
ฉันให้เงินเดือนเขาห้าสิบหยวน
เอาละ ฉันไปหาอาเฟิ่งแล้วนะ
ได้
อันที่สามคือไพลิน
เกิดจากอะไรสักอย่าง
มันทำให้ฉันนึกถึงดาวเมื่อเดือนสาม
ดาวปลาคู่
อาเฟิ่ง
ฉู่ฉู่
น้ากุ้ยมาแล้ว
เสี่ยวเยว่
ช่วยหน่อย
ดื่มนํ้าไหมคะ เดี๋ยวเอามาให้
ขอบใจ ไม่เป็นไร ไม่หิว
เธออุตส่าห์มาเลยเหรอเนี่ย
ฉันยังไม่เลิกงานเลย
รู้น่า
เจ๋อชิงไปเก็บเห็ดบนเขามา
เลยเอามาแบ่ง
- นี่ของเธอ - ขอบใจ
- ของเธอ - ดีจังเลยค่ะ
เดี๋ยวคืนนี้จะได้ย่างให้ย่ากิน
ยังสดอยู่เลยเนอะ
ค่ะ
โรงแรมข้างนอกเขารับซื้อ
ราคาสูงมากเลย
แต่ฉันไม่สนหรอก
ใช่ไหมล่ะ
มันยังสดอยู่ก็รีบกินนะ
ย่างกินกับแฮมอร่อยมาก
ต้าหยางกับเสี่ยวซีให้อั่งเปาน้า
เป็นของขวัญวันเกิดใช่ไหม
ไม่ใช่แค่วันเกิดหรอกนะ
ฉันได้รับทุกเทศกาลเลย
ฉันกับเจ๋อชิงใช้กันไม่หวาดไม่ไหว
ช่างเถอะ
ถือว่าเก็บไว้ให้หลาน ใช่ไหม
โชคดีจังเลยค่ะ
แน่อยู่แล้ว
อาเฟิ่ง
มา
สองห่อนี้ของเธอ
ข้างในมีเห็ดเยอะเลยนะ
ฉันไปก่อนนะ
จะไปรอที่บ้านพัก
เลิกงานแล้วค่อยเจอกันนะ
รู้แล้ว
กลับดีๆ นะคะ
จ้า
ฉันต้องไปหาหงโต้วก่อนนะ
กลับดีๆ นะคะ
ไว้เจอกัน
เยว่เยว่ ฉู่ฉู่
เห็ดพวกนี้
พวกเธอเอาไปด้วยเถอะ
บ้านน้าไม่กินเหรอคะ
ไม่ค่อยกินกันน่ะ
เอาไปเถอะ
ค่ะ
พวกเราคิดว่า
สองสามีภรรยาต้าหยางยุ่งมาก
ฉันไปชิงเต่าได้นะ
ช่วยดูแลลูกของพวกเขา
ถูกไหม
ก่อนที่เด็กๆ จะเข้าอนุบาล
ตอนพากลับบ้านเดิม
ก็เป็นฉันที่ดูแลพวกเขา
แต่ต้าหยางไม่เห็นด้วย
เขาบอกว่าพวกเราเหนื่อยมาทั้งชีวิตแล้ว
อย่าทำงานอีกเลย พักผ่อนไปซะ
ต้าหยางกตัญญูนะคะ
- ใช่ - น้ากุ้ยคะ
พวกนี้ไม่มีพิษใช่ไหมคะ
ไม่มี
เสี่ยวซีก็เป็นเด็กดีนะ
เมื่อก่อนเขาตำหนิพี่ชายตัวเองตั้งหลายครั้ง
ว่าไม่ค่อยขยันโทรหาฉัน
เสี่ยวซีโทรหาฉันทุกวันเลยนะ
พวกเธอโทรหาพ่อแม่บ่อยไหม
มันน่ากลัวไหม
อ้อ
ต้องผัดนานหน่อยนะ
นานๆ เลย
- แล้วก็… - นี่อะไรเหรอ
น่าน่า
ฉันกำลังคุยกับหงโต้วอยู่นะ
ได้ค่ะ ไม่มีพิษ
ฉันจะไปจัดการเห็ด
หงโต้ว
เธอโทรหาแม่เธอบ่อยไหม
สองสามวันครั้งค่ะ
ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ
ตอนที่ยุ่ง ไม่โทรไม่เป็นไร
ตอนที่ไม่ยุ่งก็ไม่โทร
แล้วเธอจะโทรหาตอนไหนละ
ต้องรอให้เกิดเรื่องก่อนเหรอ
จะสนิทกันน้อยลง
ใช่แล้วค่ะ
อื้อ ใช่
ฉันจะไปชิงเต่าแล้ว
ไปกินอาหารทะเล
- เดี๋ยวเอานํ้ามาให้นะคะ - ไม่ต้องๆ
ฉันว่า
ต้องทำเค้กดอกไม้เยอะๆ
ต้องเรียกเป่าผิงมาด้วย
ทำเนยกรอบเยอะๆ
ไว้แบ่งให้ทุกคน
ให้ทุกคนชิมด้วย
แล้วก็เพิ่มเกี๊ยวแฮมเข้าไปด้วย
เสี่ยวหวงจะมาถ่ายวิดีโอนี่
งั้นเธอก็มาห่อเกี๊ยวด้วยสิ เธอจะได้อยู่ในนั้นด้วย
- ฉันถ่ายแล้วค่ะ - จริงเหรอ
ดีจัง
พอถ่ายเสร็จ ก็เอาให้พ่อกับแม่เธอดู
เป็นเกียรติมากเลยนะ
ฟังนะ
ฉันบอกกับเสี่ยวซีว่าจะเป็นดาราแล้ว
แต่ให้ตายยังไงเขาก็ไม่เชื่อ
ไม่เชื่อ
เธอดูสิ เดี๋ยวฉันจะส่งให้เขาดู
ดูสิว่าจะยังไม่เชื่ออีกไหม
คิดไม่ถึงจริงๆ เลย ว่าตัวเองจะได้เป็นดารา
- ใช่ค่ะ - เนอะ
เธอก็ถ่ายด้วยกันได้
ถ่ายด้วยกันเนอะ
- พี่น้องทุกคนครับ - ขอโทษค่ะ
- ดูได้ แต่ถ่ายไม่ได้นะคะ - ไม่ได้นะครับ
ถ่ายไม่ได้นะครับ
ไม่วิ่งนะครับ ขอบคุณครับ
หยุดก่อน
น่าน่า ปรึกษาหน่อย
ถ่ายหน้าเธอได้ไหม
ไม่ได้
ทำไม
หน้าตาออกจะสวย
เธอไม่ยอม
มือของเธอสวยมากเลยนะ
ลื่นไหลเป็นธรรมชาติมาก
ใช่ค่ะ ฉันไม่อยาก
ได้ เปลี่ยนวิธีถ่ายใหม่
ตอนเริ่มถ่าย ให้ซูมด้านล่างนะ
ใช่ เริ่มจากมือ
ไปด้านหลังอีก
แล้วก็ขึ้นมา
ใช่ ช้าๆ
ไม่น่ารักเหรอ
ไม่ใช่บอกว่า ให้แต่งหน้าให้พวกเขาเหรอ
ดีมากค่ะ
น้าเป่าผิง
มา ถ่ายรูปรวมกัน
- ได้ไหมคะ - มาๆ
- มา ถ่ายรูป - มา
- ยืนดีๆ นะ - มองกล้องนะ
ถ่ายแล้วนะ
หนึ่ง สอง สาม
โอเค
ล้างตาให้สะอาดนะ
แก้มด้วย
เด็กคนอื่นละ ยังไม่เห็นเลย
เดี๋ยวโทรตาม
ใช้สบู่ ใช้สบู่ล้าง
- ลุงเหยา - ลุงเหยา
- มาๆ - ให้ไว
- มาล้างหน้า - ล้างให้สะอาด
หลีกทางให้พวกเขาหน่อย
- มาข้างหน้า - หลีกหน่อย
ลูกแมว
โอเค คัท
เก่งมากๆ
เด็กๆ อีกรอบดีไหม
เก่งกันมากเลย
อีกรอบนะ ไปยืนที่เดิม
ดีมาก มาเถอะ
วิ่งอีกรอบ
ค่ะ
เราจะเดินไปถึงเมื่อไหร่
จนกว่าสุ่นจื่อจะถ่ายได้สิ่งที่ต้องการ
อย่าหันกลับมา อย่ามองกล้อง
ใกล้กันหน่อย
พูดบ้าง หัวเราะบ้าง
จับมือด้วย
สุ่นจื่อให้ทำอะไร ก็ทำไปเถอะ
จะได้เสร็จ
- ใช่ - แบบนี้แหละ ถ่ายต่อไป
พูดอะไรดี
แถมบอกให้หัวเราะด้วย
ไหนล่ะ มุกแป้กของคุณน่ะ
มุกแป้ก
คุณไม่เมาใช่ไหมเนี่ย
เกิดอะไรขึ้น
ผม… ร้อน
- คุณไม่ร้อนเหรอ - ร้อนเหรอ
แต่มือคุณออกเหงื่อนะ
งั้นคล้องแขนดีกว่า
ใช่
คุณหม่าโทรหาผม
เขากำลังไว้ทุกข์อยู่
ซักผ้า ถูบ้าน ทำกับข้าว
พ่อกับแม่ก็ไม่ค่อยไยดีเขา
ทำเอาเขาไม่กล้าจะว่าอะไร
เขาก็มีด้านที่กลัวคนเหมือนกันนะ
นี่เป็นฉากที่ต้าม่ายทำให้เราเลยนะ
เดินจูงม้ากับคนรัก
ริมทะเล