WEBVTT

01:31.240 --> 01:34.360
น้ากุ้ย ยังไม่เสร็จอีกเหรอ

01:34.440 --> 01:37.000
มาแล้วๆ เร่งอยู่นั่นแหละ

01:38.560 --> 01:40.600
เอาแต่เร่งอยู่นั่น

01:41.920 --> 01:44.160
ทำไมทำรกอีกแล้วล่ะเนี่ย

01:44.240 --> 01:46.040
- เดี๋ยวเก็บให้สะอาดด้วยนะ
- โอเค

01:46.560 --> 01:47.640
นี่อะไร

01:47.720 --> 01:49.280
อย่าจับซี้ซั้วครับ ของแพง

01:49.360 --> 01:51.200
มา น้ากุ้ย

01:51.280 --> 01:52.320
เชิญนั่ง

01:56.240 --> 01:57.360
น้ากุ้ย

01:58.360 --> 01:59.480
นมม้าครับ

02:00.000 --> 02:01.400
นมม้าเหรอ

02:02.240 --> 02:03.720
รีดมาจากฟาร์มม้าของอาเหยาเหรอ

02:04.440 --> 02:05.360
ใช่แล้ว

02:07.480 --> 02:09.800
ผมอยากทำเป็นรุ่นลิมิเต็ด

02:10.639 --> 02:13.560
วันนี้ตั้งใจทำให้น้าแก้วหนึ่ง

02:13.640 --> 02:14.920
น้าลองชิมดู

02:17.240 --> 02:20.720
ส่วนนี่ ชาจินซือหง

02:20.800 --> 02:23.600
ใช้เป็นเบสชา ผสมกับนมม้า

02:25.440 --> 02:27.200
เท่าที่ผมรู้จักน้า

02:28.480 --> 02:29.600
ผมจะ…

02:30.120 --> 02:31.840
ทำชานมให้น้า

02:32.920 --> 02:36.400
ด้วยสูตรที่ผมคิดว่าสุดยอดที่สุด

02:36.920 --> 02:38.200
เป็นเกียรติจริงๆ

02:44.280 --> 02:45.960
- น้าชิมดู
- ได้ๆ

02:47.120 --> 02:48.240
ท่านหม่า เสร็จแล้วนะ

02:49.320 --> 02:51.880
โดยส่วนตัวแล้ว ฉันชอบชาชิงเหมยที่สุด

02:51.960 --> 02:55.600
เพราะถ้าเทียบกับ
ความเปรี้ยวของมะนาว มันจะนุ่มกว่า

02:56.280 --> 02:57.760
ฉันเลยให้เก้าคะแนน

02:59.200 --> 03:00.040
แต่ว่า

03:00.120 --> 03:02.400
ฉันแค่ให้ตามความรู้สึกของตัวเองนะ

03:02.480 --> 03:03.480
ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องชาน่ะค่ะ

03:03.560 --> 03:05.240
ตามความรู้สึกน่ะถูกแล้ว

03:05.320 --> 03:07.840
สำคัญที่สุดคือถูกปากตัวเอง

03:09.120 --> 03:12.600
คิดดูนะ ลูกค้ามาร้านเราทำไม

03:12.680 --> 03:14.760
มารับบริการไงล่ะ

03:14.840 --> 03:17.880
แน่นอน คุณอาจมาครั้งสองครั้งตามกระแส

03:18.400 --> 03:20.880
แต่สิ่งที่ดึงลูกค้าไว้ได้คืออะไร

03:21.400 --> 03:23.000
นั้นคือตัวสินค้าเอง

03:24.680 --> 03:25.760
หงโต้ว

03:26.400 --> 03:27.880
ไม่ชอบ…

03:27.960 --> 03:29.760
ดื่มชานมจริงๆ เหรอ

03:30.640 --> 03:32.040
เฉยๆ ค่ะ

03:32.120 --> 03:34.520
เทียบกับอย่างอื่น ฉันชอบชาบริสุทธิ์มากกว่า

03:34.600 --> 03:36.400
พวกชานมแพงเกินไป ใช่ไหม

03:36.480 --> 03:38.600
ยังไม่ใส่อะไร ก็แก้วละ 20-30 หยวนแล้ว

03:40.080 --> 03:41.040
ตายจริง

03:41.760 --> 03:42.640
แก้วละเท่าไรนะ

03:42.720 --> 03:44.080
ประมาณ 30 หยวนค่ะ

03:44.160 --> 03:45.560
สามสิบหยวน

03:45.640 --> 03:46.760
แก้วเล็กๆ เนี่ยนะ

03:46.840 --> 03:47.960
ไม่ๆ

03:48.040 --> 03:49.640
ที่น้าดื่มเป็นแบบลิมิเต็ด

03:49.720 --> 03:51.400
ถ้าจะขาย ไม่ใช่แค่ 30 หยวนแน่นอน

03:52.840 --> 03:54.520
ทำไมแพงขนาดนั้นล่ะ

03:54.600 --> 03:55.840
ใส่ทองด้วยหรือไง

03:57.440 --> 03:58.440
น้ากุ้ย

03:59.200 --> 04:01.160
ความเห็นนี้ไม่เลว

04:01.240 --> 04:03.560
ผมพิจารณาใส่แผ่นทองลงไปได้นะ

04:05.000 --> 04:07.120
แต่ต้องปรับราคาอีกหน่อย

04:08.480 --> 04:10.360
ท่านหม่า คุณน่ะ

04:10.440 --> 04:12.640
ไม่ต้องขายชานมแล้ว

04:12.720 --> 04:14.400
คุณไปปล้นบนถนน

04:14.480 --> 04:16.040
ได้เงินเร็วกว่าอีก

04:17.240 --> 04:18.600
ฉันลำบากลำบน

04:18.680 --> 04:20.399
ตั้งแต่เช้าจรดเย็น

04:20.480 --> 04:22.600
ก็ได้แค่ 50 หยวนเอง

04:22.680 --> 04:24.920
ชานมแก้วเดียวของคุณ ตั้ง 30 หยวนแน่ะ

04:25.760 --> 04:27.680
ตีให้ตายฉันก็ไม่กินหรอก

04:27.760 --> 04:29.320
น้ากุ้ย คืออย่างนี้นะ

04:30.480 --> 04:32.240
ตัวชานมเอง

04:32.320 --> 04:33.680
มันไม่แพงหรอก

04:33.760 --> 04:34.960
แต่หน้าร้านของผม

04:35.040 --> 04:36.800
ต้นทุนค่าพนักงาน ค่าน้ำค่าไฟ

04:36.880 --> 04:39.400
ผมต้องเพิ่มเข้าไปในราคาด้วย

04:39.480 --> 04:40.640
งั้นฉันถามหน่อย

04:41.280 --> 04:43.840
คุณจะไปหาคนโง่แบบนั้นมาจากไหนเยอะแยะ

04:43.920 --> 04:44.880
ให้อุดหนุนคุณ

04:45.520 --> 04:46.680
ไม่ใช่

04:46.760 --> 04:49.920
น้ากุ้ยคะ จะบอกว่าเป็นคนโง่ไม่ได้นะคะ

04:50.000 --> 04:52.600
คนทั่วไปต้องมีความต้องการ
ในการบริโภคแบบนี้อยู่แล้ว

04:52.680 --> 04:54.720
- ใช่
- น้าดู ชานมแก้วหนึ่ง

04:54.800 --> 04:57.080
ราคา 20-30 หยวน สำหรับผู้บริโภคทั่วไป

04:57.160 --> 04:58.920
ดื่มเป็นครั้งคราวได้

04:59.000 --> 05:01.880
แต่ถ้าจะดื่มทุกวัน
ก็ถือเป็นค่าใช้จ่ายที่สูงพอสมควร

05:03.040 --> 05:04.520
มันก็ใช่

05:05.120 --> 05:07.200
แต่ร้านของเราทำบัตรสมาชิกได้

05:07.280 --> 05:09.360
แต่ว่า ผู้บริโภค

05:09.440 --> 05:13.360
ที่ไม่ตามกระแส “ชานมแก้วแรก
เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาเยือน” อย่างฉัน

05:13.440 --> 05:14.400
นับเป็นส่วนน้อย

05:14.480 --> 05:15.800
ท่านหม่ามองข้ามได้

05:16.720 --> 05:17.680
แน่นอน

05:17.760 --> 05:19.440
ถ้าสภาพแวดล้อมในร้านดี

05:19.520 --> 05:21.120
บริการดี มีเอกลักษณ์

05:21.200 --> 05:23.520
ถ้าฉันต้องนัดคนคุยธุระ

05:23.600 --> 05:25.560
ก็จะเลือกร้านแบบคุณเป็นอันดับแรก

05:25.640 --> 05:28.880
เพราะตอนนี้หลายคนต่างต้องการ
สนับสนุนแบรนด์ในประเทศอยู่แล้วนี่คะ

05:30.320 --> 05:31.200
หงโต้ว

05:31.280 --> 05:33.600
คุณช่วยผมได้มากจริงๆ

05:33.680 --> 05:36.680
โดยเฉพาะด้านการประชาสัมพันธ์สินค้า

05:37.200 --> 05:39.800
จะทำให้ลูกค้าสนใจมากขึ้นได้ยังไง

05:40.920 --> 05:44.360
การสำรวจผู้บริโภคของเรายังทำได้ไม่ดีพอ

05:45.400 --> 05:47.560
ช่วยคนได้ก็ดีค่ะ

05:47.640 --> 05:49.760
ถือว่าฉันไม่ได้ดื่มชาของคุณฟรีๆ

05:51.040 --> 05:52.400
คุณดื่มฟรีได้ตลอดชีวิตเลย

05:53.320 --> 05:54.640
ถ้าเป็นฉันนะ

05:55.160 --> 05:57.000
ฉันจะไปซื้อนมที่ซูเปอร์มาร์เก็ต

05:57.080 --> 05:58.720
เอามาต้มกับชาดำที่บ้าน

05:58.800 --> 06:01.040
ก็เป็นชานมเหมือนกันไม่ใช่เหรอ

06:01.920 --> 06:03.840
ฉันไม่มีทางหลงกลหรอก

06:04.520 --> 06:08.120
เขาน่ะ ทำเพื่อหลอกคนมีเงินโดยเฉพาะ

06:08.200 --> 06:10.400
ไม่ค่ะๆ แบบนี้ไม่ใช่โดนหลอกหรอกค่ะ

06:10.480 --> 06:12.840
เขาทำธุรกิจนี่คะ

06:12.920 --> 06:15.040
ต้องมีกลุ่มเป้าหมายของตัวเองทั้งนั้น

06:20.400 --> 06:21.440
ใช่ๆ

06:22.040 --> 06:23.440
หงโต้วพูดถูก

06:24.040 --> 06:27.320
คนอย่างฉันน่ารำคาญมากใช่ไหม

06:27.400 --> 06:28.240
ดูสิ

06:28.320 --> 06:29.840
ท่านหม่าน่ะ

06:29.920 --> 06:33.280
ให้ฉันดื่มชานมแก้วละ 30 หยวนฟรีๆ

06:33.360 --> 06:35.160
ฉันยังพูดจาไม่น่าฟังอีก

06:35.240 --> 06:36.520
ฉันไม่ดีเอง ท่านหม่า

06:36.600 --> 06:37.760
เรื่องเล็กน้อย

06:38.280 --> 06:40.880
ต่อไปฉันต้องเลียนแบบนกขุนทองหน่อยแล้ว

06:40.960 --> 06:43.240
เจอหน้าก็ “ขอให้เฮงๆ รวยๆ

06:43.320 --> 06:44.800
อร่อยถูกปาก”

06:45.600 --> 06:47.200
อย่า น้ากุ้ย

06:47.720 --> 06:49.800
น้าต้องรักษาความเป็นตัวเองเอาไว้

06:50.880 --> 06:54.120
น้ารู้ไหมว่าทำไมผมถึงชอบน้า

06:54.200 --> 06:55.880
ก็เพราะว่า

06:55.960 --> 06:57.000
น้าน่ะ

06:57.920 --> 06:59.000
มีความจริงใจ

06:59.080 --> 07:00.720
พูดจาตรงไปตรงมา

07:00.800 --> 07:02.160
ปากตรงกับใจ

07:02.960 --> 07:03.840
รักน้ามากเลย

07:05.320 --> 07:07.000
ปากหวานปานน้ำผึ้ง

07:07.520 --> 07:09.000
เอาแต่ชมฉัน

07:09.080 --> 07:10.880
ฟังแล้วดูเหมือนไม่ใช่คนดี

07:11.840 --> 07:13.080
เอาละๆ

07:13.160 --> 07:16.200
ฉันยังทำงานไม่เสร็จเลย
ไม่อยู่คุยสัพเพเหระด้วยแล้ว

07:20.520 --> 07:22.440
อร่อยจริงด้วยแฮะ

07:22.960 --> 07:24.480
- ไปละๆ
- ครับๆ

07:25.280 --> 07:26.640
ทำงานเสร็จแล้วมาดื่มต่อนะ

07:29.760 --> 07:31.480
ต้าม่ายยังเขียนไม่เสร็จอีกเหรอ

07:33.160 --> 07:34.160
ใกล้แล้ว

07:37.480 --> 07:38.720
(มีหนึ่งข้อความใหม่)

07:42.160 --> 07:43.280
(การผสมผสาน)

07:43.360 --> 07:44.480
(ระหว่างชาผูเอ่อร์กับน้ำเต้าหู้)

07:44.560 --> 07:45.640
(ให้ความรู้สึกประหลาดใจ…)

07:46.600 --> 07:49.560
นี่เขียนวิทยานิพนธ์จบเหรอ

07:49.640 --> 07:50.760
- คุณดูสิ
- ขอดูหน่อยค่ะ

07:53.320 --> 07:56.200
ต้าม่าย คุณเขียนนิยายให้ใบชาเหรอ

07:56.920 --> 08:00.440
อะไรคือ
“ความรักของนมถั่วเหลืองกับชาผูเอ่อร์

08:00.960 --> 08:02.320
เดิมไม่เป็นที่ยอมรับบนโลก”

08:07.200 --> 08:08.240
ต้าม่าย

08:08.320 --> 08:09.560
อันนี้เยี่ยมเลย

08:10.720 --> 08:11.880
ทำไมเหรอคะ

08:13.960 --> 08:15.320
ช่วยเขียนเป็นเรื่องให้หน่อยได้ไหม

08:15.400 --> 08:16.360
ไม่ได้

08:17.400 --> 08:18.960
เดี๋ยวสิ เป็นแค่เรื่องง่ายๆ

08:19.040 --> 08:21.680
แค่เปรียบนมถั่วเหลืองเป็นคน
แล้วทำเป็นตัวการ์ตูน

08:21.760 --> 08:24.080
ฉันหมายความว่า ต้องจ่ายเงิน

08:26.040 --> 08:27.240
ทุกคนต่างเป็นคนในสังคม

08:27.320 --> 08:29.360
ไม่มีการทำงานฟรีหรอก

08:29.880 --> 08:31.840
แต่ฉันให้คุณราคามิตรภาพได้นะคะ

08:32.840 --> 08:34.880
นึกว่าเรื่องใหญ่อะไรซะอีก

08:34.960 --> 08:36.840
แค่เงินไม่ใช่เหรอ เสนอราคามา

08:36.919 --> 08:39.080
- ตกลง
- ยินดีที่ได้ร่วมงาน

08:42.880 --> 08:44.120
เขียนตอนนี้เลย

08:46.280 --> 08:48.200
ฮัลโหล พัสดุเหรอคะ

08:48.720 --> 08:50.320
เอาไว้ที่จุดรับของได้เลยค่ะ

08:50.400 --> 08:51.480
โอเค ขอบคุณค่ะ

08:52.720 --> 08:53.760
ฉันไปเอาพัสดุก่อนนะคะ

08:53.840 --> 08:54.840
ไปเถอะๆ

09:15.240 --> 09:18.320
ครูตี ผมอีกสิ

09:19.240 --> 09:20.200
ไปกันครับ

09:20.280 --> 09:22.360
(เขากำลังทดสอบขีดจำกัดของการถูกตี)

09:28.480 --> 09:29.400
ครู

09:30.160 --> 09:31.840
- ครูครับ
- อะไร

09:32.960 --> 09:34.120
แกะสลักอะไรอยู่

09:35.080 --> 09:36.440
เธอดูเองไม่เป็นเหรอ

09:36.960 --> 09:39.120
นี่คือดอกบัวแกะสลักนูน

09:39.200 --> 09:40.360
ที่ทางโรงแรมสั่งมา

09:41.040 --> 09:42.240
ดูฝีมือครูผมสิครับ

09:42.760 --> 09:44.760
รายละเอียดเป็นศิลปะ

09:45.840 --> 09:48.680
ไม่ตั้งใจทำงาน วิ่งมาประจบฉันแทนใช่ไหม

09:48.760 --> 09:51.240
(เขาเขิน)

09:51.320 --> 09:52.880
อย่าถ่าย อย่าถ่ายฉัน

09:52.960 --> 09:54.200
ถ่ายตัวเองไป

09:54.280 --> 09:55.120
จริงๆ เลย

09:55.200 --> 09:56.080
ครูครับ

09:56.160 --> 09:57.640
แฟนคลับอยากดูครูนี่นา

09:57.720 --> 09:58.640
บอกครูเก่งมาก

09:58.720 --> 09:59.840
(เซี่ยเซี่ยโดนตี)

09:59.920 --> 10:01.000
บอกว่าฉันเก่งเหรอ

10:01.800 --> 10:05.120
ไปๆ อย่าถ่ายๆ อย่ามาถ่ายฉัน

10:05.200 --> 10:07.440
(ครูดูจริงจังมาก)

10:07.520 --> 10:09.680
(เขาจริงจัง)

10:15.760 --> 10:17.840
ครู ผมมีของขวัญจะให้

10:18.640 --> 10:19.640
ไม่เอา

10:20.160 --> 10:22.600
ครูยื่นมือมาสิครับ

10:22.680 --> 10:26.960
(เซี่ยเซี่ยต้องโดนตีแน่
สุดยอดเลย ตลกเป็นบ้า ฮ่าๆ)

10:27.040 --> 10:28.200
อะไรเหรอ

10:28.280 --> 10:31.160
(เซี่ยเซี่ยตลกชะมัด)

10:31.240 --> 10:32.560
ไอ้เด็กเวร

10:32.640 --> 10:33.800
- หยุดนะ
- วิ่งเร็ว

10:33.880 --> 10:35.240
หยุดนะ

10:35.320 --> 10:36.480
เธอน่ะ

10:37.200 --> 10:38.280
หยุดเดี๋ยวนี้

10:38.800 --> 10:39.760
หยุดเลย

10:41.640 --> 10:44.960
ฉันชอบซีรีส์ “ครูตีผมอีกสิครับ” นี่มากจริงๆ

10:45.560 --> 10:48.720
แล้วก็อันก่อน “ศิษย์พี่ศิษย์น้องโปรดชี้แนะ”
ก็โอเคเหมือนกัน

10:48.800 --> 10:51.240
แต่ได้ดูตอนครูตีเธอนี่ตลกมากจริงๆ นะ

10:51.840 --> 10:54.400
ครูตีผมแบบเอาจริงเอาจัง เจ็บมาก

10:55.160 --> 10:57.080
ดื่มน้อยๆ หน่อย นี่บ่ายกี่โมงแล้ว

10:57.160 --> 10:58.840
ระวังกลางคืนนอนไม่หลับล่ะ

10:59.440 --> 11:00.720
กลางคืนผมต้องทำงาน

11:01.400 --> 11:02.960
ขยันแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

11:03.800 --> 11:05.680
ครูให้ผมทำงานเยอะๆ

11:05.760 --> 11:06.840
จะได้ฝึกฝีมือ

11:06.920 --> 11:08.040
เป็นแบบอย่างให้ศิษย์น้อง

11:10.240 --> 11:12.800
เซี่ยเซี่ยของเรารู้ความ โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

11:12.880 --> 11:14.120
อย่า อย่าทำผมสิ

11:23.640 --> 11:25.880
ทำไมเธอดูดีใจแบบนี้ล่ะ

11:26.920 --> 11:28.920
เพราะฉันก็เป็นหนูน้อยที่มีคนมารับเหมือนกันนี่นา

11:34.440 --> 11:35.400
พูดจริงนะ

11:35.920 --> 11:38.440
คุณไม่ชอบออกจากบ้าน
แต่ยังมารับฉันตอนเลิกงาน

11:38.520 --> 11:39.960
ไม่ฝืนใจจริงๆ เหรอ

11:42.000 --> 11:45.400
ฉันรู้ว่านั่งนานมันไม่ดีต่อสุขภาพ

11:48.400 --> 11:49.960
เรื่องนี้ฉันมีประสบการณ์

11:51.360 --> 11:54.640
ตอนที่ชีวิตเราตกอยู่ในช่วงที่ทุกข์ทรมาน

11:55.160 --> 11:56.800
ก็จะคิดอะไรแย่

11:56.880 --> 11:58.160
และฟุ้งซ่าน

11:58.760 --> 12:00.920
ไม่ได้ช่วยแก้ไขปัญหาอะไรเลย

12:01.440 --> 12:03.360
แต่ในช่วงเวลาแบบนี้

12:03.440 --> 12:05.240
แค่เราออกไปเดินดูโลกกว้าง

12:05.760 --> 12:07.120
พูดคุยกับผู้คน

12:07.640 --> 12:09.680
สูดอากาศที่บริสุทธิ์

12:09.760 --> 12:11.240
รับแสงแดด

12:11.760 --> 12:13.920
แล้วก็ทานของอร่อยๆ

12:14.000 --> 12:15.920
ก็จะค่อยๆ มีพลังขึ้นมา

12:24.160 --> 12:25.800
ฉัน… จะฟังคุณ

12:25.880 --> 12:28.640
ออกมาเดินเล่นรับแสงแดดบ่อยๆ

12:28.720 --> 12:30.560
- ทานของอร่อยๆ
- โอเค

12:30.640 --> 12:32.720
งั้นคืนนี้กินอะไรดี

12:32.800 --> 12:34.640
คุณอยากกินอะไร ฉันทำให้กิน

12:34.720 --> 12:35.920
ฉันคิดก่อนนะ

12:40.680 --> 12:42.280
- คุณอา
- อาเหยา

12:45.760 --> 12:47.160
ยังไม่ตื่นเหรอ

12:50.920 --> 12:52.200
สวี่หงโต้ว

12:53.320 --> 12:54.680
นกทำให้ตื่นเหรอ

13:25.600 --> 13:27.800
พ่อครับ ไปตักน้ำเหรอ

13:32.520 --> 13:34.640
นั่นคือผู้เช่าคนหนึ่งของเรือนพักน่ะ

13:36.560 --> 13:37.560
ฉันดูออก

14:08.240 --> 14:09.320
เสี่ยวเฮย

14:12.280 --> 14:13.480
เสี่ยวเฮย

14:14.760 --> 14:15.880
เจียฮุ่ย

14:16.800 --> 14:18.040
กินอะไรน่ะ

14:31.640 --> 14:32.520
คุณลุง

14:33.040 --> 14:35.480
- กลับมาแล้วเหรอครับ
- เสี่ยวหู

14:36.000 --> 14:37.080
สวัสดีครับลุง

14:37.160 --> 14:38.880
ลุงกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ

14:39.400 --> 14:41.440
ครบรอบวันตายคุณปู่อาเหยา
เลยกลับมากวาดสุสาน

14:43.760 --> 14:45.920
- ที่บ้านสบายดีกันนะครับ
- สบายดี

14:46.000 --> 14:48.240
- ช่วงนี้อาหย่วนเชื่อฟังไหมครับ
- เชื่อฟัง

14:48.320 --> 14:49.160
รู้จักเรียนแล้ว

14:50.120 --> 14:51.320
งั้นก็ดีสิครับ

14:51.400 --> 14:53.880
ก่อนหน้านี้นะ ทำเถ้าแก่เซี่ยกลุ้มแทบแย่

14:53.960 --> 14:56.320
เด็กผู้ชายอายุ 16-17 เขา…

14:56.400 --> 14:57.640
เพลงใหม่เธอแต่งถึงไหนแล้ว

14:59.400 --> 15:00.920
ลุงครับ ช่วงนี้ผมไม่ได้แต่งเพลง

15:01.000 --> 15:02.680
รอผมแต่งแล้ว จะส่งให้ลุงคนแรกนะครับ

15:02.760 --> 15:04.240
ตอนลุงส่งของ จะได้ฟังไปด้วย

15:04.320 --> 15:05.680
- ช่วยเรียกสติ
- ไม่ต้อง

15:06.400 --> 15:09.360
ตอนพวกเราส่งของ ไม่เคยฟังอะไรแบบนั้นหรอก

15:10.440 --> 15:13.400
เธอแต่งแบบ
เพลงของวงตำนานนกฟินิกส์ไม่ได้เหรอ

15:13.920 --> 15:15.680
แบบนั้นฟังแล้วคึกมาก

15:19.360 --> 15:20.720
มันคนละแนวครับลุง

15:21.240 --> 15:22.680
ลองเปลี่ยนแนวดูสิ

15:22.760 --> 15:24.760
เขียนเพลงที่ชาวบ้านเขาชอบฟังกัน

15:25.360 --> 15:26.360
เหมือน…

15:27.440 --> 15:30.360
ฉันเหมือนปลาที่กำลังว่ายอยู่ในสระ

15:30.440 --> 15:31.560
แบบนี้น่ะ

15:31.640 --> 15:32.520
มัน…

15:32.600 --> 15:33.960
มันสะใจ

15:34.040 --> 15:34.880
แม่อาหย่วนน่ะ

15:34.960 --> 15:37.960
แต่ละวันอยู่ข้างนอกวันละสองชั่วโมง

15:38.040 --> 15:39.320
เธอมีความสุขมากเลยล่ะ

15:40.280 --> 15:41.680
เพลงแนวนั้นดี

15:42.640 --> 15:45.040
ได้ครับลุง ผมจะพยายาม

15:45.120 --> 15:46.840
โอเค พยายามเข้านะ

15:47.360 --> 15:48.800
เอาละ ฉันไม่กวนแล้ว

15:51.240 --> 15:52.160
สวัสดีครับ

15:52.680 --> 15:54.760
- ทำงานเถอะ
- เดินระวังครับ

16:10.000 --> 16:12.920
ถึงโรงงานแล้วโทรมาด้วยนะ

16:14.000 --> 16:15.960
ทำตัวดีๆ ละ

16:16.040 --> 16:17.360
มาเถอะ

16:18.800 --> 16:19.760
น้าฮวา

16:20.280 --> 16:22.360
พ่อแม่หู่จื่อ จะกลับกวางโจวแล้วเหรอ

16:22.440 --> 16:23.560
กลับแล้วค่ะ ที่โรงงานยุ่งน่ะ

16:23.640 --> 16:25.600
เถ้าแก่โทรมาเร่งให้พวกเรากลับไป

16:25.680 --> 16:26.960
งานยุ่งน่ะดีแล้ว

16:27.040 --> 16:28.440
พวกเขาจ่ายเป็นรายชิ้น

16:28.520 --> 16:30.720
ยิ่งทำเยอะ ก็จะได้เยอะ

16:32.360 --> 16:33.760
พวกเธอสองคนจะไปไหนเหรอ

16:33.840 --> 16:35.680
พวกเราจะไปรับคนครับ

16:38.320 --> 16:39.400
(ร้านขายของชำมู่หยู)

16:39.480 --> 16:42.000
พี่คะ หนูเอาสับปะรดสีเหลือง

16:42.080 --> 16:43.680
ผมเอาลูกพีช

16:43.760 --> 16:45.200
ผมก็เอาสับปะรดครับ

16:45.280 --> 16:46.600
ผมเอาลูกพีช

16:46.680 --> 16:47.600
จ้ะ

16:50.600 --> 16:51.520
นี่จ้ะ

16:52.040 --> 16:53.440
- ขอบคุณครับพี่
- ขอบคุณค่ะพี่

16:53.520 --> 16:55.040
- ขอบคุณค่ะพี่
- ไม่เป็นไรจ้ะ

17:07.800 --> 17:10.760
ถัวถัว ขอบใจที่เลี้ยงไอติมพวกเรานะ

17:10.839 --> 17:12.800
ไม่ต้องห่วง ฉันมีเงิน

17:12.880 --> 17:15.359
พ่อกับแม่ฉัน อีกไม่กี่วันก็ไปแล้ว

17:15.440 --> 17:18.359
ตอนนี้เลยให้เงินค่าขนมฉันทุกวัน

17:18.960 --> 17:21.839
ดีมากใช่ไหม ต่อไปแค่พ่อกับแม่นายกลับมา

17:21.920 --> 17:24.920
ก็จะเอาของอร่อยกับของเล่น
มาฝากนายเยอะแยะเลย

17:26.480 --> 17:29.440
ฉันก็อยากให้พ่อไปขายปิ้งย่างที่คุนหมิงเหมือนกัน

17:29.520 --> 17:33.840
งั้นก็ให้ลุงเหยาเกลี้ยกล่อมพ่อนาย
ให้เขาออกไปหาเงินเยอะๆ

17:33.920 --> 17:36.200
ลุงไม่เกลี้ยกล่อมเขาหรอกนะ

17:36.280 --> 17:38.880
ลุงอยากให้คนในชุมชนกลับมากันหมด

17:39.880 --> 17:41.240
ลุงเหยาแย่มากเลย

17:42.400 --> 17:43.560
แย่มากเลย

17:48.280 --> 17:50.160
แก๊งสี่สหาย ทำไมมาอยู่ที่นี่กันหมดเลย

17:50.920 --> 17:52.960
หู่จื่อ แม่หนูจะไปแล้ว

17:53.040 --> 17:54.520
ทำไมหนูยังกินไอติมอยู่ที่นี่ล่ะ

17:54.600 --> 17:56.080
แม่ผมอยู่ไหน

17:56.800 --> 17:57.640
รออยู่หน้าทางเข้าตำบล

17:59.440 --> 18:01.680
แม่ แม่

18:02.480 --> 18:03.920
แม่ครับ

18:04.000 --> 18:05.800
- ไป
- แม่

18:06.960 --> 18:09.200
- แม่
- หู่จื่อ

18:09.280 --> 18:10.680
หู่จื่อ

18:10.760 --> 18:13.200
หู่จื่อ หู่จื่อ

18:13.280 --> 18:14.800
หู่จื่อ

18:14.880 --> 18:17.200
น้าฮวา น้าไม่ไปกับพวกหงหงเหรอ

18:17.280 --> 18:18.320
อยากไปอยู่

18:18.400 --> 18:20.160
ถ้าฉันไปแล้วจะไปทำอะไร

18:22.040 --> 18:24.040
- อยู่บ้านดูแลสุขภาพด้วยนะแม่
- ลูกก็เหมือนกัน

18:24.120 --> 18:26.800
- อย่าหักโหมเกินไป
- พักผ่อนมากๆ กอดหน่อย

18:26.880 --> 18:29.080
แม่เหมือนกัน ดูแลสุขภาพด้วย อย่าหักโหมนัก

18:30.920 --> 18:33.080
ทุกครั้งที่ฉันกลับปักกิ่ง

18:33.160 --> 18:34.400
แม่ฉันก็พูดแบบนี้

18:38.960 --> 18:41.600
- แม่
- หู่จื่อ

18:41.680 --> 18:44.440
- แย่แล้ว หู่จื่อมาแล้ว
- แม่ครับ

18:44.520 --> 18:46.280
หู่จื่อ

18:46.360 --> 18:47.360
เธอสองคนขึ้นรถเร็ว

18:47.440 --> 18:48.560
- เร็วๆ ขึ้นรถ
- หู่จื่อ

18:48.640 --> 18:49.480
ไปไม่ได้นะ

18:49.560 --> 18:51.160
- อย่าวิ่ง
- อย่าไป ถ้าไปจะกลับไม่ได้นะ

18:51.240 --> 18:52.760
- กลับไปเร็ว มีแม่อยู่
- แม่

18:52.840 --> 18:53.720
รีบขึ้นรถ

18:53.800 --> 18:55.440
รีบขึ้นรถไปเร็ว

18:58.720 --> 19:01.200
หู่จื่อ หู่จื่อ แม่จะรีบกลับมานะ

19:01.280 --> 19:03.520
อย่าวิ่งๆ ยายอยู่นี่ ยายอยู่นี่

19:04.480 --> 19:07.240
- อย่าวิ่งลูก
- แม่

19:12.160 --> 19:16.440
แม่!

19:18.000 --> 19:21.720
- แม่
- อย่าร้อง

19:24.040 --> 19:26.320
แม่!

19:26.400 --> 19:28.600
คุณรู้ไหมว่าทำไมผมกับเสี่ยวหวง
ถึงพยายามทำเรื่องนี้

19:30.640 --> 19:31.760
นี่ก็คือเหตุผล

19:31.840 --> 19:33.760
- ยายซื้ออุลตร้าแมนให้ ดีไหม
- แม่

19:33.840 --> 19:35.880
- ยายอุลตร้าแมนให้ ซื้อขนมให้ด้วย
- แม่

19:36.520 --> 19:37.960
ไม่ต้องร้อง

19:39.000 --> 19:40.520
อย่าร้อง ไม่เอาลูก

19:41.400 --> 19:43.440
หู่จื่อ มานี่มา

19:44.040 --> 19:47.240
ลุกขึ้นๆ ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไรๆ

19:47.320 --> 19:48.560
ไม่เป็นไรๆ

19:48.640 --> 19:49.560
พอแล้ว ไม่เป็นไร

19:49.640 --> 19:51.920
ลุงเหยาพาไปให้อาหารม้า ดีไหม

19:52.440 --> 19:54.320
ซื้อไอติมให้กินด้วย ดีไหม

19:54.400 --> 19:55.440
อย่าร้องๆ

19:56.280 --> 19:58.120
ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไรๆ

19:59.880 --> 20:01.120
ไม่เป็นไรๆ น้าฮวา ไม่เป็นไร

20:13.160 --> 20:15.200
ไม่เป็นไรๆ

20:15.280 --> 20:17.400
ลุงเหยาพาไปให้อาหารม้า

20:17.480 --> 20:19.080
ซื้อไอติมให้กิน

20:22.840 --> 20:23.920
- สวัสดีค่ะ
- สวัสดีค่ะ

20:24.000 --> 20:25.480
ใช่สุ่นจื่อกับเสี่ยวฟางไหมคะ

20:25.560 --> 20:27.640
- ใช่ สวัสดีค่ะ ฉันคือสุ่นจื่อ
- สวัสดีค่ะ สวี่หงโต้วค่ะ

20:27.720 --> 20:29.400
คือว่าหวงซินซินประชุมอยู่

20:29.480 --> 20:30.880
เลยให้ฉันกับเถ้าแก่เซี่ยมารับแทนค่ะ

20:30.960 --> 20:33.480
เถ้าแก่… นั่นคือเถ้าแก่เซี่ยค่ะ

20:39.400 --> 20:41.000
ลุงซื่อผิงมาแล้วเหรอคะ

20:41.080 --> 20:42.080
ตาแก่มาเหรอ

20:42.160 --> 20:43.200
หนีตอนนี้ยังทันไหม

20:43.280 --> 20:44.920
คุณน้า ยุ่งอยู่เหรอ

20:45.440 --> 20:46.720
เกอจื่อ

20:47.640 --> 20:49.000
ลุง มาแล้วเหรอคะ

20:49.080 --> 20:50.840
เย่เซิน ฉันตามหาเธออยู่พอดี

20:52.000 --> 20:53.560
เมื่อกี้ฉันไปเดินดู…

20:53.640 --> 20:54.960
ที่โกดังของพวกเธอมา

20:55.040 --> 20:57.000
เสี่ยวเยว่บอกว่าวันนี้เธอหยุด

20:57.080 --> 20:58.120
หยุดครับ

20:58.840 --> 21:00.000
มาเที่ยวเหรอ

21:00.680 --> 21:01.680
เกอจื่อเรียกผมมาช่วย

21:01.760 --> 21:03.320
เพื่อนร่วมงานช่วยเหลือกันครับ

21:03.920 --> 21:05.560
ใช่ค่ะ หนูให้เขามาช่วยงาน

21:06.440 --> 21:07.600
งั้นพวกเธอทำงานเถอะ

21:22.840 --> 21:24.880
ลุงคะ ลุงทำธุระก่อนไหมคะ

21:25.720 --> 21:27.160
แค่อยากคุยเล่นๆ น่ะ

21:28.320 --> 21:29.520
ทำงานเถอะ

21:36.000 --> 21:38.000
ร้านแกะสลักไม้ของเหอซุ่นน่ะ

21:38.080 --> 21:40.080
อาเหยากำลังช่วยพวกเขาปรับปรุง

21:40.160 --> 21:41.080
ทำการโปรโมท

21:41.160 --> 21:42.080
เก็บเงินพวกเขาไหม

21:45.240 --> 21:46.520
เธอมองเขาทำไม

21:47.520 --> 21:51.120
เว็บผลงานฝีมือของพวกเธอ
ขายไม้แกะสลักจากโรงแกะสลักด้วยเหรอ

21:52.720 --> 21:56.240
อาเหยาแค่ช่วยเฉยๆ
หรือแบ่งกำไรกับพวกเขาด้วย

21:57.920 --> 21:59.240
เย่เซิน ลุงถามแน่ะ

21:59.320 --> 22:00.480
อย่าถามผม ผมเจ็บขาอยู่

22:00.560 --> 22:01.960
เปล่าสักหน่อย

22:04.360 --> 22:06.200
พวกเธอคงรู้อยู่แล้วล่ะมั้ง

22:07.640 --> 22:10.280
เย่เซิน เธอเป็นคนออกแบบหน้าเว็บ

22:10.880 --> 22:12.240
เกอจื่อเป็นคนลงสินค้า

22:12.320 --> 22:13.480
ใช่ไหม

22:15.320 --> 22:17.240
เอ่อ น่าจะ…

22:18.760 --> 22:20.360
ช่วยงานมั้งคะ

22:20.960 --> 22:22.400
เหมือนจะช่วยงานน่ะครับ

22:24.440 --> 22:25.400
ช่วยงาน

22:27.120 --> 22:29.760
ก็หมายความว่า ทำให้เซี่ยเหอซุ่นฟรีๆ สินะ

22:34.480 --> 22:35.320
ทำงานกันเถอะ

22:36.000 --> 22:37.040
- สวัสดีค่ะลุง
- สวัสดีครับ

22:37.120 --> 22:38.880
- ไปก่อนนะครับน้า
- บ๊ายบาย

22:40.200 --> 22:41.880
ขอบคุณสวรรค์

22:41.960 --> 22:43.560
รีบทำงาน ทำเสร็จค่อยกินข้าว

22:44.600 --> 22:45.760
เราสองคนก่อเรื่องอีกแล้ว

22:47.440 --> 22:49.720
(เส้นทางสู่อิสรภาพ)

24:17.720 --> 24:18.880
ลองดู

24:26.920 --> 24:28.000
เยี่ยม

24:33.600 --> 24:34.720
แบบนี้ถูกแล้ว

24:36.240 --> 24:37.400
อยู่ว่างๆ

24:37.920 --> 24:39.440
ก็ออกมารับแสงแดดบ้าง

24:40.880 --> 24:42.360
สบายจะตาย

24:43.240 --> 24:46.320
มันมีประโยชน์ต่องานเขียนของคุณ

24:47.760 --> 24:48.840
แล้วก็

24:49.360 --> 24:50.400
ไม่มีอะไรทำ

24:51.080 --> 24:52.760
ก็มาคุยกับผมบ่อยๆ

24:53.760 --> 24:54.840
จะช่วยเรื่องแต่งเพลง

24:55.440 --> 24:56.720
ของผมได้เหมือนกัน

25:03.240 --> 25:04.520
ลมพัดแล้ว

25:08.720 --> 25:10.240
ผมเพิ่งแต่งเสร็จท่อนหนึ่งพอดี

25:13.600 --> 25:16.320
พัดไปเถอะ พัดไป…

25:18.960 --> 25:20.560
ตาแก่นั่นกลับมาทำไมอีก

25:21.440 --> 25:22.400
ใคร

25:23.440 --> 25:25.240
แฟนคลับวงตำนานนกฟินิกส์

25:25.320 --> 25:26.720
พ่อของเถ้าแก่เซี่ย

25:27.680 --> 25:28.960
คุณเองก็ระวังเขานะ

25:29.040 --> 25:30.760
ผมกลับไปหลบที่ห้องก่อน

25:30.840 --> 25:31.920
ไปละ

25:32.000 --> 25:33.200
ระวังด้วยนะ

26:01.800 --> 26:03.040
มาหาใครคะ

26:03.680 --> 26:05.680
เธอคือสวี่หงโต้วสินะ

26:05.760 --> 26:07.080
ใช่ค่ะ

26:07.160 --> 26:09.400
ฉันคือพ่อของเซี่ยจือเหยา

26:11.080 --> 26:13.080
ลุงเซี่ย สวัสดีค่ะ

26:13.160 --> 26:15.520
ไม่ต้องลุก นั่งเถอะๆ

26:15.600 --> 26:16.840
นั่งๆ

26:16.920 --> 26:17.760
นั่ง

26:21.520 --> 26:22.640
บ๊ายบาย

26:34.080 --> 26:38.760
อาหย่วน…กลับไปเรียนแล้ว มีปัญหาอะไรไหมคะ

26:39.720 --> 26:41.040
กลับไปรู้จักตั้งใจเรียนแล้ว

26:41.120 --> 26:42.160
เหรอคะ

26:43.840 --> 26:44.800
ดีมากจริงๆ ค่ะ

26:46.600 --> 26:47.920
ตอนนี้เรือนพัก…

26:48.440 --> 26:49.760
ตกแต่งดีเลยทีเดียว

26:49.840 --> 26:50.960
ใช่ค่ะ

26:51.040 --> 26:53.280
น้ากุ้ยทำงานละเอียดมาก

26:55.680 --> 26:57.200
อยู่ที่นี่ชินหรือยัง

26:57.720 --> 26:58.840
ชินแล้วค่ะ

26:59.680 --> 27:01.600
อยู่เดือนสองเดือนยังพอไหว

27:02.120 --> 27:03.560
พอนานไป

27:03.640 --> 27:05.160
ก็คงคิดถึงปักกิ่งแล้ว

27:06.360 --> 27:07.480
ก็อาจจะใช่

27:16.320 --> 27:19.080
คุณลุงมีเรื่องอะไร อยากคุยกับฉันหรือเปล่าคะ

27:21.400 --> 27:22.560
บังเอิญได้เจอเธอ

27:22.640 --> 27:24.080
ก็เลยคุยเรื่อยเปื่อย

27:24.160 --> 27:25.200
ค่ะ

27:26.080 --> 27:28.360
ฉันได้ยินย่าอาเหยาบอก

27:28.440 --> 27:29.640
เธอพูดอะไร

27:29.720 --> 27:31.080
อาเหยาก็ฟังหมด

27:32.160 --> 27:33.000
ไม่นะคะ

27:33.880 --> 27:35.000
น่าจะมีการเข้าใจผิด

27:35.080 --> 27:36.560
ฉันกับเขา

27:36.640 --> 27:38.560
หลักๆ แล้วคุยกันแต่เรื่องในร้านนะคะ

27:39.400 --> 27:40.400
พอดีเลย

27:40.480 --> 27:42.520
ฉันก็อยากคุยเรื่องร้านพอดี

27:42.600 --> 27:44.280
เธอช่วยฉันออกความคิดเห็น

27:44.360 --> 27:45.280
หน่อยได้ไหม

27:45.880 --> 27:47.080
ได้สิ ลุงพูดมาเถอะค่ะ

27:48.760 --> 27:50.120
คืออย่างนี้

27:50.200 --> 27:52.320
อวิ๋นเหมียวเป็นหมู่บ้านชนบท

27:52.840 --> 27:55.680
คนหนุ่มสาว ที่เรียนเก่งๆ ก็ไปเมืองใหญ่กันหมด

27:56.600 --> 27:59.080
คนที่เรียนไม่เก่ง แต่มีไหวพริบ

27:59.160 --> 28:01.360
อยากขับรถ ทำธุรกิจ

28:01.880 --> 28:03.280
ก็พากันไปที่ซวงหลาง

28:03.360 --> 28:07.000
ซี่โจว เมืองเก่า ไปเมืองที่ค่อนข้างเจริญกันหมด

28:08.120 --> 28:10.040
แต่เมืองเล็กๆ อย่างอวิ๋นเหมียว

28:10.120 --> 28:12.480
เธอตะโกนจนคอแตก

28:12.560 --> 28:13.720
จะมาสักกี่คน

28:15.400 --> 28:16.680
ลุงวิเคราะห์ได้ถูก

28:16.760 --> 28:18.800
แต่ส่วนตัวฉันคิดว่า

28:18.880 --> 28:21.440
พูดแบบนี้ก็ไม่ถูกทั้งหมด

28:21.520 --> 28:23.040
เพราะก่อนที่จะพัฒนา

28:23.120 --> 28:26.120
สถานที่พวกนั้นต่างเป็นชุมชนประมง
กับเมืองโบราณเล็กๆ

28:26.200 --> 28:28.080
- ใช่ไหมคะ
- ใช่

28:28.600 --> 28:31.800
ก็เหมือนกับที่พวกเราขายดอกไม้ในตลาด

28:31.880 --> 28:33.600
ตอนเริ่มทำคนยังน้อย

28:33.680 --> 28:34.960
ร้านเล็กทำให้เป็นร้านใหญ่ได้

28:35.640 --> 28:37.600
พอร้านใหญ่ขึ้น ก็จะขายได้เยอะ

28:37.680 --> 28:38.680
ลูกค้าเยอะ

28:38.760 --> 28:40.040
ถ้าสินค้าขายดี

28:40.120 --> 28:43.080
พวกสวนดอกไม้ก็เต็มใจส่งพันธุ์ดอกไม้

28:43.160 --> 28:44.600
ที่หายาก

28:44.680 --> 28:46.360
และดอกไม้ที่ดีที่สุด

28:46.440 --> 28:47.640
ให้เราในราคาที่ดีที่สุด

28:48.240 --> 28:49.760
เพราะร้านคุณใหญ่ ใช่ไหม

28:49.840 --> 28:51.600
ลูกค้าเยอะ ขายได้เยอะ ก็จะได้เงินเยอะ

28:51.680 --> 28:53.520
ร้านของคุณก็จะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

28:53.600 --> 28:55.360
เธอว่าร้านเล็กๆ ที่เพิ่งเปิด

28:55.440 --> 28:57.720
จะเอาอะไรไปสู้กับร้านใหญ่ๆ แบบนั้น

28:58.800 --> 28:59.640
ลุงพูดถูก

28:59.720 --> 29:02.360
- ใช่ไหมล่ะ
- แต่ส่วนตัวหนูคิดว่า

29:03.520 --> 29:05.760
จะเปรียบเทียบแบบนี้หมดก็ไม่ถูก

29:05.840 --> 29:09.800
ลุงคิดดูนะ ยังไงของที่เข้าร้าน ก็เหมือนกันหมด

29:09.880 --> 29:12.000
แต่ในสถานที่ท่องเที่ยว

29:12.080 --> 29:13.160
แต่ละที่

29:13.680 --> 29:15.400
มีทิวทัศน์ต่างกัน

29:15.480 --> 29:16.600
ใช่ไหมคะ

29:18.200 --> 29:19.120
ได้

29:19.640 --> 29:20.560
ไม่เปรียบแบบนี้

29:21.600 --> 29:23.720
ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว เราคุยแค่อาเหยา

29:24.600 --> 29:25.840
ตอนนั้น

29:25.920 --> 29:27.120
แม่ของเขาออกไปทำงาน

29:27.200 --> 29:30.240
ก็เพื่อให้เขาได้ร่ำเรียน เดินออกไปจากที่นี่

29:30.320 --> 29:33.240
ออกไปจากที่เล็กๆ แห่งนี้
ไม่จมอยู่ในความทุกข์ยาก

29:33.760 --> 29:36.280
อาเหยามุมานะมาก
สอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ปักกิ่งได้

29:37.120 --> 29:39.040
มีงานดีๆ ทำที่ปักกิ่ง ได้เงินเดือนเยอะ

29:39.640 --> 29:40.920
แต่ดันกลับมา

29:41.440 --> 29:44.400
เอาเงินที่หามาได้ในหลายปีนี้มาลงทุนหมด
แถมยังกู้สินเชื่อ

29:45.680 --> 29:48.560
หลายปีมานี้เหมือนกับ
เอาเงินเทลงไปในหลุมที่ถมไม่เต็ม

29:48.640 --> 29:50.880
ในตำบลมีรถบัสสักกี่คันวิ่งผ่าน

29:50.960 --> 29:51.960
เธอว่าที่นี่…

29:52.480 --> 29:55.280
หมู่บ้านเล็กๆ แห่งนี้ มีนักท่องเที่ยวที่ไหนกัน

29:56.440 --> 29:58.560
ใช่ ลุงพูดถูก

29:59.080 --> 30:00.120
ใช่ไหมล่ะ

30:01.000 --> 30:03.840
คืออย่างนี้ค่ะ คนเป็นพ่อเป็นแม่

30:03.920 --> 30:05.920
ยังไงก็ต้องคิดการณ์ไกลเพื่อลูก

30:06.000 --> 30:07.080
พ่อแม่หนูก็เหมือนกัน

30:07.160 --> 30:08.800
ดูสิ เห็นไหม

30:09.440 --> 30:11.880
มิน่า ย่าอาเหยาถึงชอบเธอ

30:12.640 --> 30:13.680
สาวน้อยอย่างเธอ

30:14.200 --> 30:15.360
เก่งจริงๆ

30:16.280 --> 30:17.240
มีไหวพริบ

30:18.320 --> 30:20.240
พูดจาน่าฟังมาก

30:28.200 --> 30:29.640
คุณลุงคะ

30:29.720 --> 30:31.000
คือว่า…

30:31.760 --> 30:33.160
ที่ลุงพูดเรื่องพวกนี้กับฉัน

30:33.240 --> 30:35.040
เพราะอยากบ่นเฉยๆ

30:35.120 --> 30:37.120
หรืออยากให้ฉันไปโน้มน้าวอาเหยา

30:37.640 --> 30:38.680
ให้กลับปักกิ่งคะ

30:40.960 --> 30:42.240
เรื่องนี้แหละ

30:43.640 --> 30:46.040
เธอคิดดู หลายปีที่อาเหยากลับมา

30:46.120 --> 30:48.320
ไม่ได้ผลดีอะไรเลย

30:48.400 --> 30:50.440
ในหมู่บ้านมีเรื่องอะไรก็มาหาเขาหมด

30:51.880 --> 30:55.160
เรื่องกลุ้มใจตั้งเป็นกอง
ดูอย่างโรงแกะสลักไม้ของเซี่ยเหอซุ่นสิ

30:55.240 --> 30:56.400
มันเกี่ยวอะไรกับเขาด้วย

30:56.920 --> 30:59.040
นี่… นี่… ทำโฮมสเตย์พวกนี้

30:59.120 --> 31:00.760
เกี่ยวอะไรกับเขา

31:00.840 --> 31:02.320
เสี่ยวหวงเป็นเจ้าหน้าที่รัฐ

31:02.400 --> 31:03.400
ต้องคอยดูแล

31:03.480 --> 31:05.520
แต่ตอนนี้พอเกิดเรื่อง ก็วิ่งมาหาอาเหยา

31:06.040 --> 31:07.360
นี่มันอะไรกัน

31:09.480 --> 31:10.360
ใช่ค่ะ

31:11.440 --> 31:13.920
แต่อาเหยาลงทุนไปเยอะขนาดนี้

31:14.000 --> 31:16.840
ใช่ไหมคะ ตอนนี้โครงสร้างพื้นฐาน
ก็เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแล้ว

31:16.920 --> 31:18.160
ถ้าเขาจากไปตอนนี้

31:18.680 --> 31:20.240
ไม่เป็นการล้มกลางคันเหรอคะ

31:20.320 --> 31:22.680
เขาเซ้งขายออกไปได้นี่

31:24.400 --> 31:26.280
งั้นคนที่ยอมเซ้งต่อ

31:26.360 --> 31:30.800
ก็คงเพราะเห็นคุณค่าของสิ่งที่อาเหยาทำ
ถูกไหมคะ

31:31.920 --> 31:33.280
พูดแบบนี้ก็ถูก

31:36.480 --> 31:38.520
นี่… นี่ก็…

31:38.600 --> 31:40.840
เหมือนกับยุงตัวหนึ่งบินชนหยากไย่

31:40.920 --> 31:43.360
บินไปไหนไม่ได้หรอก

31:43.880 --> 31:45.800
เธอว่าเขาทำเพื่ออะไร

31:50.440 --> 31:51.600
ลุงเซี่ยคะ

31:51.680 --> 31:53.680
ฉันเล่าเรื่องของฉันให้ฟังดีไหมคะ

31:54.600 --> 31:55.600
ได้สิ

31:55.680 --> 31:56.840
คืออย่างนี้ค่ะ

31:56.920 --> 31:59.920
หลังจากเรียนจบ ฉันก็ทำงานที่ปักกิ่งมาตลอด

32:00.000 --> 32:02.040
ทำงานด้านโรงแรม งานยุ่งมาก

32:02.880 --> 32:05.520
บางครั้ง ตอนที่ลูกค้าขอบคุณ

32:05.600 --> 32:09.320
ในใจฉันก็จะรู้สึกประสบความสำเร็จ มีคุณค่า

32:09.400 --> 32:10.880
แต่เวลาส่วนมาก

32:11.400 --> 32:12.920
ก็ยังทำงานเหมือนเครื่องจักร

32:14.080 --> 32:15.680
ฉันทำงานมาสิบกว่าปี

32:17.200 --> 32:19.600
ก็เหมือนกับคนส่วนใหญ่

32:19.680 --> 32:22.640
อยากหาเงินซื้อบ้าน ซื้อรถ

32:22.720 --> 32:23.960
ใช่ไหมคะ

32:25.000 --> 32:27.920
แบบนี้ ก็จะตั้งรกรากที่ปักกิ่งได้

32:28.000 --> 32:29.680
พอกลับบ้านเกิด

32:29.760 --> 32:31.040
ในสายตาของญาติๆ

32:31.120 --> 32:32.840
ก็ดูประสบความสำเร็จมาก ใช่ไหมคะ

32:32.920 --> 32:34.080
เก่งมาก

32:34.160 --> 32:36.120
เป็นแบบอย่างช่วยกระตุ้น

32:36.200 --> 32:38.080
ให้คนรุ่นหลังตั้งใจเรียน

32:38.160 --> 32:39.440
ดีจะตาย

32:40.960 --> 32:42.880
แต่ฉันไม่เคยคิดว่า

32:45.000 --> 32:47.840
ความสำเร็จของชีวิตในระบบค่านิยมทางโลก

32:47.920 --> 32:49.720
เป็นสิ่งที่ฉันต้องการ

32:51.080 --> 32:52.320
อย่างเช่น

32:52.400 --> 32:53.400
ลุงคิดดูนะ

32:56.240 --> 32:58.400
อย่างเช่น ฉันอยู่ได้อีกแค่สามเดือน

32:58.480 --> 33:00.280
ก็ต้องไปจากโลกนี้

33:02.200 --> 33:03.600
งั้นฉันอยากทำอะไรกันแน่

33:04.400 --> 33:06.360
ความฝันของฉันคืออะไร อยากทำอะไร

33:06.440 --> 33:08.560
พวกนี้ฉันไม่เคยคิดเลย ฉันไม่รู้

33:08.640 --> 33:10.360
ไม่เคยคิดถึงเรื่องพวกนี้มาก่อน

33:12.680 --> 33:13.840
แต่ว่า

33:14.360 --> 33:16.240
อาเหยากับซินซินไม่เหมือนกัน

33:16.960 --> 33:19.240
พวกเขามีเป้าหมายที่มั่นคงของตัวเอง

33:19.320 --> 33:20.960
และยังมีอุดมการณ์ที่จะต่อสู้

33:24.120 --> 33:25.440
ฉันอิจฉาพวกเขา

33:27.440 --> 33:28.760
และชื่นชมพวกเขามาก

33:29.640 --> 33:32.200
พวกเขาไม่ได้คิดถึงแค่ตัวเอง

33:32.720 --> 33:35.080
และไม่ได้มองแค่เส้นทางเล็กๆ ที่อยู่ตรงหน้า

33:35.600 --> 33:37.360
พวกเขายังต้องไปที่ที่ไกลออกไป

33:37.440 --> 33:39.040
และยังต้องพาคนอื่นไปด้วย

33:40.240 --> 33:41.600
ที่ที่ไกลออกไป

33:42.840 --> 33:44.080
คือที่ไหนเหรอ

33:44.920 --> 33:46.080
ไม่ใช่ปักกิ่งหรอกเหรอ

33:46.160 --> 33:48.040
มีที่ไหนที่ไกลกว่าปักกิ่งอีก

33:49.200 --> 33:50.680
มีสิคะ

33:50.760 --> 33:52.680
งั้นชุมชนอวิ๋นเหมียว

33:52.760 --> 33:54.600
ในอนาคตข้างหน้าล่ะคะ

33:55.920 --> 33:59.600
ถึงตอนนั้นทุกคนก็ไม่ต้องดิ้นรนเพื่อหาเงิน

33:59.680 --> 34:01.600
ลำบากรอนแรมไปที่อื่น

34:01.680 --> 34:03.720
ทุกคนที่ออกไปก็จะได้กลับมา

34:03.800 --> 34:05.880
คนที่ออกไปจะกลับมาได้ยังไง

34:05.960 --> 34:07.040
ได้สิคะ

34:07.120 --> 34:08.800
เมื่อชุมชนพัฒนาขึ้นมาก็กลับมาได้แล้ว

34:10.080 --> 34:12.600
มาร่วมสร้างสรรค์ ปกป้องบ้านเกิด ใช่ไหมคะ

34:12.679 --> 34:14.920
ทุกคนสามารถใช้ความสามารถที่มีอยู่

34:15.440 --> 34:16.880
ได้เลี้ยงดูลูกหลาน

34:16.960 --> 34:17.920
คนแก่มีที่พึ่งพิง

34:22.520 --> 34:23.480
คุณลุงคะ

34:24.520 --> 34:27.040
ลุงกับป้าลำบากขนาดนี้

34:27.120 --> 34:29.600
หาเงินส่งเขาเรียน เปลี่ยนชะตาชีวิตของเขา

34:30.199 --> 34:31.520
งั้นตอนนี้เขา

34:32.040 --> 34:34.480
นำเงินทองและความรู้กลับมา

34:34.560 --> 34:36.480
ทั้งยังอยากเปลี่ยนชะตาชีวิตของคนมากมาย

34:39.560 --> 34:41.199
เหตุผลที่ลุงจากไปในตอนนั้น

34:41.719 --> 34:43.120
ก็คือเหตุผลที่เขากลับมา

34:44.960 --> 34:48.920
ลุงว่าลุงควรจะสนับสนุน
และให้กำลังใจเขาหรือเปล่าคะ

34:55.400 --> 34:57.240
ต้องกินจนถึงเมื่อไหร่เนี่ย

34:57.880 --> 35:00.760
มีแต่ของที่อาหย่วนกับแม่เขาชอบกินทั้งนั้น

35:01.360 --> 35:03.960
ยังไงตู้เย็นที่บ้านก็ใหญ่ ค่อยๆ กินไปสิ

35:05.760 --> 35:06.760
เรียบร้อย

35:06.840 --> 35:08.560
ขับรถดีๆ ล่ะครับ

35:08.640 --> 35:09.640
ตั้งหลายชั่วโมงน่ะ

35:09.720 --> 35:11.200
มีจุดพักรถก็พักบ้าง

35:11.280 --> 35:12.520
รู้แล้ว

35:13.680 --> 35:14.520
แม่

35:15.440 --> 35:16.280
เชื่อฟังอาเหยาล่ะ

35:18.880 --> 35:19.880
มีอะไรก็โทรมานะ

35:20.480 --> 35:21.600
รู้แล้วครับ

35:27.240 --> 35:28.120
ตั้งใจทำงานล่ะ

35:35.320 --> 35:36.640
แม่ครับ ไปก่อนนะ

35:46.800 --> 35:48.480
ครั้งนี้พ่อของแก

35:48.560 --> 35:50.400
พูดอะไรไม่น่าฟังหรือเปล่า

35:50.480 --> 35:51.480
ไม่ครับ

35:52.000 --> 35:53.240
เขาบอกแล้วไม่ใช่เหรอ

35:53.320 --> 35:54.360
“ตั้งใจทำงาน”

35:56.400 --> 35:58.760
พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกแล้ว

36:09.080 --> 36:12.800
- เถ้าแก่เซี่ย กาแฟสักแก้วไหมคะ
- ไม่ละ แค่นี้ก็พอ

36:14.040 --> 36:14.880
หงโต้วล่ะ

36:15.400 --> 36:17.240
อยู่ข้างใน มาหาเธอเหรอ

36:17.320 --> 36:18.680
เปล่า แค่ถามดูน่ะ

36:38.120 --> 36:39.040
ทำไมมาตอนบ่ายล่ะคะ

36:40.920 --> 36:43.400
ผมไปหาเสี่ยวหวงที่สภาชุมชน
เลยผ่านมาทางนี้น่ะ

36:45.080 --> 36:46.800
ไปสภาชุมชน ผ่านมาทางนี้

36:47.440 --> 36:48.640
คุณกลับมาทางไหน

36:49.760 --> 36:51.160
คุณทำกาแฟให้ผมสักแก้วหน่อย

36:52.440 --> 36:53.600
ไหนบอกไม่เอากาแฟไง

36:54.520 --> 36:57.880
ผมอยากจะทดสอบ
ฝีมือชงกาแฟของหงโต้ว ว่าพัฒนาขึ้นไหม

36:58.400 --> 37:00.080
เขาจงใจ

37:00.160 --> 37:02.080
งั้นฉันดริฟต์กาแฟให้สักแก้ว

37:03.440 --> 37:04.760
ตอนนี้ดริฟต์กาแฟเป็นแล้วเหรอ

37:04.840 --> 37:06.160
ฉันสอนเอง

37:07.480 --> 37:08.720
นี่ครูฉัน

37:36.720 --> 37:38.000
ขำอะไรของคุณ

37:38.920 --> 37:40.160
ขำท่าทางงกๆ เงิ่นๆ ของคุณ

37:41.880 --> 37:44.680
คุณเป็นทุกอย่างตั้งแต่เกิด
ไม่เคยเป็นมือใหม่หรือไง

37:47.400 --> 37:48.840
มาๆ ผมช่วย

37:48.920 --> 37:50.440
วางตรงนี้ หมุน

37:52.240 --> 37:53.080
หมุน

37:55.200 --> 37:56.240
มาๆ

38:01.040 --> 38:02.520
ดีแล้วๆ ดีขึ้นเรื่อยๆ แล้ว

38:02.600 --> 38:04.280
- สู้ๆ
- ทำจนฉันจะทำไม่เป็นแล้ว

38:06.560 --> 38:07.960
หัวเราะอะไรน่ะ

38:11.160 --> 38:12.400
ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาหัวเราะอะไร

38:12.480 --> 38:14.480
ผมทนไม่ไหวเลยหัวเราะน่ะ

38:24.520 --> 38:26.760
พ่อเถ้าแก่เซี่ยมา แล้วยังไง

38:28.440 --> 38:30.120
คุณเข้ามาทีหลัง เลยไม่รู้

38:30.200 --> 38:32.280
สองวันก่อนเขาไปเดินดูที่โกดัง

38:32.360 --> 38:34.840
พอกลับมาก็มานั่งที่โต๊ะฉัน ถามนี่ถามนั่น

38:34.920 --> 38:37.720
อะไร “ช่วงนี้กิจการดีไหม

38:37.800 --> 38:39.480
เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า”

38:39.560 --> 38:40.440
ยังถามหาเย่เซินด้วย

38:40.520 --> 38:42.320
ฉันบอกว่าวันนี้เย่เซินหยุด

38:42.400 --> 38:45.400
ผมรู้ว่าเมื่อวาน
เขาไปโรงงานมัดย้อมมา ผมถึงได้ไป

38:45.480 --> 38:46.880
สุดท้ายตาแก่เจ้าเล่ห์มาก

38:46.960 --> 38:48.360
พอเห็นหน้าผมก็ถามสารพัด

38:48.880 --> 38:50.240
ตอนสอบผมยังไม่ตื่นเต้นขนาดนี้เลย

38:51.280 --> 38:53.240
- ทำไม
- ทำไม

38:53.320 --> 38:56.160
ผมทดสอบคุณนะ คุณว่าจนถึงตอนนี้บริษัทเรา

38:56.240 --> 38:57.760
อุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดคืออะไร

38:58.400 --> 38:59.600
อุปสรรคที่ใหญ่ที่สุด

39:00.640 --> 39:02.800
ไม่มีนักท่องเที่ยวมา ยอดขายออนไลน์ไม่มั่นคง

39:02.880 --> 39:04.000
ไม่ใช่ทั้งนั้น

39:04.640 --> 39:06.880
- งั้นคือ…
- พ่อของเถ้าแก่เซี่ย

39:06.960 --> 39:09.400
สัญญานี่ ฉันไม่ให้เซ็น

39:09.480 --> 39:10.360
(เป็นการแสดงห้ามลอกเลียนแบบ
ที่อยู่ในขวดคือโค้ก)

39:10.440 --> 39:11.440
ถ้าแกเซ็น

39:12.440 --> 39:13.440
ฉันจะกินยาตาย

39:14.200 --> 39:15.360
พ่อ

39:15.440 --> 39:16.920
คนมุงดูเยอะขนาดนี้

39:17.000 --> 39:18.680
- กลับไปค่อยคุยกัน
- อย่าเข้ามา

39:19.720 --> 39:20.760
แกเข้ามาฉันจะดื่ม

39:20.840 --> 39:21.960
ดื่มจริงๆ นะ

39:22.040 --> 39:25.040
- เลิกสร้างเรื่องได้หรือยัง
- ผู้นำชุมชนมาแล้ว

39:25.120 --> 39:27.160
- คือ…
- ผู้นำชุมชนมาก็ไม่มีประโยชน์

39:27.240 --> 39:28.960
- ซื่อผิง
- อย่าเข้ามานะ

39:29.040 --> 39:30.560
ทำอะไรของนายเนี่ย

39:30.640 --> 39:33.320
โรงมัดย้อมนี่ ผมไม่ยอมให้เขาเซ้งมาหรอก

39:34.080 --> 39:35.520
หัวหน้า คุณช่วยตัดสินที

39:36.480 --> 39:38.840
งานที่ปักกิ่งไม่ทำ งานดีๆ ไม่ทำ

39:38.920 --> 39:40.080
รั้นจะกลับมาทำธุรกิจที่นี่

39:40.600 --> 39:42.280
ผมทำธุรกิจมานานหลายปี

39:43.080 --> 39:45.120
ธุรกิจมันทำง่ายหรือไง

39:45.200 --> 39:46.920
พอแล้ว มีอะไรกลับไปคุยที่บ้าน

39:47.000 --> 39:48.880
- ไม่ได้
- ไม่ได้ก็ไปคุยที่สภาชุมชน

39:49.400 --> 39:51.560
- ไม่ไป
- พ่อดื่มของพ่อไป ผมเซ็นของผมไป

39:53.880 --> 39:55.760
- ซื่อผิง
- ทำอะไรเนี่ย

39:55.840 --> 39:57.560
อย่าฉีกสัญญาสิ

39:57.640 --> 39:59.480
- นายเป็นบ้าอะไร
- ไม่ให้แกเซ็น

39:59.560 --> 40:01.280
นายฉีกสัญญาขาดหมดแล้ว

40:01.360 --> 40:02.360
แกห้ามเซ็นนะ

40:02.440 --> 40:04.200
เราไปคุยที่ห้องทำงานสภาชุมชนกัน

40:04.280 --> 40:06.040
- ผมไม่ยอมให้เขาเซ็น
- อาเหยา

40:07.000 --> 40:08.320
- หัว…
- อาเหยา มาด้วย

40:08.400 --> 40:09.480
แกห้ามเซ็นนะ

40:10.000 --> 40:11.000
ไม่ให้เขาเซ็น

40:13.280 --> 40:15.760
- ไม่ให้เขาเซ็น
- ไปคุยกันที่สภาชุมชน

40:16.440 --> 40:17.800
- เกอจื่อ
- คะพี่

40:18.400 --> 40:19.360
ไปพิมพ์สัญญามาใหม่

40:20.640 --> 40:21.480
พี่ อันนี้…

40:21.560 --> 40:23.000
ไม่เป็นไร

40:23.080 --> 40:25.080
ตาแก่รักชีวิตจะตาย ในนั้นคือโค้ก

40:27.600 --> 40:28.440
คือว่า…

40:29.080 --> 40:31.360
น้าๆ แยกย้ายกันไปเถอะค่ะ ไม่มีอะไรแล้ว

40:31.440 --> 40:32.880
แยกย้าย ไปทำงานเถอะ

40:32.960 --> 40:35.000
เกิดอะไรขึ้นละเนี่ย

40:35.080 --> 40:37.200
ลุงครับ ลุงทำอะไรเนี่ย

40:37.920 --> 40:39.560
มีฟ้าย่อมมีฝน มีลูกสาวก็ต้องออกเรือน

40:39.640 --> 40:41.440
ลูกชายจะทำธุรกิจ ห้ามไม่ได้หรอก ใช่ไหมครับ

40:42.240 --> 40:43.800
แกจะทำโฮมสเตย์นี่ใช่ไหม

40:44.320 --> 40:45.440
ได้ มา

40:46.920 --> 40:48.640
- เข็นทับฉันไปสิ
- ลุง ลุกขึ้นมา

40:48.720 --> 40:50.360
ทับฉันไปเลย ทับฉันให้ตาย

40:50.440 --> 40:51.440
- แล้วอยากทำอะไรก็ทำ
- ลุกขึ้นมา ลุง

40:51.520 --> 40:52.880
อยากทำอะไรก็ทำ

40:55.200 --> 40:56.160
หลบหน่อย

40:56.680 --> 40:57.840
เย่เซิน เป็นอะไร

40:57.920 --> 40:59.080
ตี…ตีโดนขาผม

41:00.440 --> 41:01.560
พ่อตีคนอื่นทำไม

41:01.640 --> 41:02.800
ฉันเปล่านะ

41:02.880 --> 41:04.360
มา ไปโรงพยาบาล

41:05.880 --> 41:06.880
อย่าเข้ามานะ

41:09.720 --> 41:11.960
อาเหยา พ่อนายอยู่ตรงนี้ พวกเราจะทำยังไง

41:13.200 --> 41:16.040
เข็นทับไปเลย ไม่กลัวเจ็บก็ให้เขานอนไป

41:16.960 --> 41:17.960
แก…

41:20.520 --> 41:21.800
ฉันไม่เห็นด้วย

41:22.480 --> 41:23.560
ไอ้พวกเวร

41:38.320 --> 41:41.320
(อีกหนึ่งปีใหม่ สูงขึ้นอีกขั้น)

41:41.400 --> 41:45.400
(พรมากมี ลูกหลานเต็มบ้าน)

41:59.600 --> 42:00.680
เยี่ยม

42:01.440 --> 42:02.840
พ่อเยี่ยมจริงๆ

42:05.240 --> 42:06.520
ดันหน่อยๆ

42:09.160 --> 42:10.680
ระวัง ระวังนะ ระวัง

42:10.760 --> 42:12.080
ระวังหัวๆ

42:13.160 --> 42:15.360
เถ้าแก่เซี่ย หลบหน่อยค่ะ

42:28.800 --> 42:29.840
ทำอะไร

42:39.080 --> 42:40.800
มา เข้ามานั่งข้างใน

42:47.960 --> 42:49.240
อาเหยา

42:52.320 --> 42:53.400
เข้าใจหรือยัง

42:53.480 --> 42:55.680
ตอนนี้แค่นึกถึงตาแก่นั่น

42:55.760 --> 42:57.160
ผมก็เจ็บขาขึ้นมา

42:58.760 --> 43:00.760
โชคดีที่พ่อของเขามีกิจการอยู่คุนหมิง

43:00.840 --> 43:01.720
เลยอยู่ที่นี่ทุกวันไม่ได้

43:01.800 --> 43:04.840
สองปีก่อนนะ พอเขาว่างก็จะมาก่อกวน

43:04.920 --> 43:06.000
ตอนนี้ไม่ก่อกวนแล้ว

43:06.080 --> 43:08.000
แต่พอกลับมาก็ถามนั่นถามนี่

43:09.360 --> 43:11.400
ฉันว่าพ่อเขายังไม่ยอมแพ้หรอก เชื่อไหม

43:11.480 --> 43:12.520
แน่นอนสิ

43:13.040 --> 43:14.840
เดี๋ยวสิ ดูพวกนายของกินเต็มโต๊ะเลย

43:14.920 --> 43:16.080
- ไป
- ไปเถอะ

43:16.160 --> 43:17.000
กลับมาแล้วเหรอครับ

43:19.000 --> 43:20.120
เถ้าแก่เซี่ย ลุงไปแล้วเหรอ

43:20.720 --> 43:21.560
ไปแล้ว

43:23.520 --> 43:24.600
ไปแล้วก็ดี

43:24.680 --> 43:26.040
ไปแล้วก็ดีๆ

43:27.840 --> 43:28.840
เดี๋ยวสิ

43:28.920 --> 43:30.320
นายกลัวเขาทำไม

43:30.400 --> 43:31.960
ตอนนั้นเขาก่อเรื่องขนาดนั้น ฉันยังไม่กลัวเลย

43:32.040 --> 43:34.160
มีแค่พี่แหละ ที่ไม่กลัวลุงซื่อผิง

43:34.240 --> 43:36.120
พวกเรากลัวเขากันหมด

43:36.200 --> 43:37.360
เขากลับมาครั้งนี้

43:37.440 --> 43:38.880
ได้บอกให้ฉันตั้งใจทำงาน

43:39.400 --> 43:40.960
เอาละ เก็บเสร็จแล้วมาประชุม

43:41.040 --> 43:42.000
โอเค

43:42.520 --> 43:43.480
เสร็จแล้ว
เสร็จแล้วมาประชุม