WEBVTT

00:01:31.240 --> 00:01:34.360 align:center
น้ากุ้ย ยังไม่เสร็จอีกเหรอ

00:01:34.440 --> 00:01:37.000 align:center
มาแล้วๆ เร่งอยู่นั่นแหละ

00:01:38.560 --> 00:01:40.600 align:center
เอาแต่เร่งอยู่นั่น

00:01:41.920 --> 00:01:44.160 align:center
ทำไมทำรกอีกแล้วล่ะเนี่ย

00:01:44.240 --> 00:01:46.040 align:center
- เดี๋ยวเก็บให้สะอาดด้วยนะ
- โอเค

00:01:46.560 --> 00:01:47.640 align:center
นี่อะไร

00:01:47.720 --> 00:01:49.280 align:center
อย่าจับซี้ซั้วครับ ของแพง

00:01:49.360 --> 00:01:51.200 align:center
มา น้ากุ้ย

00:01:51.280 --> 00:01:52.320 align:center
เชิญนั่ง

00:01:56.240 --> 00:01:57.360 align:center
น้ากุ้ย

00:01:58.360 --> 00:01:59.480 align:center
นมม้าครับ

00:02:00.000 --> 00:02:01.400 align:center
นมม้าเหรอ

00:02:02.240 --> 00:02:03.720 align:center
รีดมาจากฟาร์มม้าของอาเหยาเหรอ

00:02:04.440 --> 00:02:05.360 align:center
ใช่แล้ว

00:02:07.480 --> 00:02:09.800 align:center
ผมอยากทำเป็นรุ่นลิมิเต็ด

00:02:10.639 --> 00:02:13.560 align:center
วันนี้ตั้งใจทำให้น้าแก้วหนึ่ง

00:02:13.640 --> 00:02:14.920 align:center
น้าลองชิมดู

00:02:17.240 --> 00:02:20.720 align:center
ส่วนนี่ ชาจินซือหง

00:02:20.800 --> 00:02:23.600 align:center
ใช้เป็นเบสชา ผสมกับนมม้า

00:02:25.440 --> 00:02:27.200 align:center
เท่าที่ผมรู้จักน้า

00:02:28.480 --> 00:02:29.600 align:center
ผมจะ…

00:02:30.120 --> 00:02:31.840 align:center
ทำชานมให้น้า

00:02:32.920 --> 00:02:36.400 align:center
ด้วยสูตรที่ผมคิดว่าสุดยอดที่สุด

00:02:36.920 --> 00:02:38.200 align:center
เป็นเกียรติจริงๆ

00:02:44.280 --> 00:02:45.960 align:center
- น้าชิมดู
- ได้ๆ

00:02:47.120 --> 00:02:48.240 align:center
ท่านหม่า เสร็จแล้วนะ

00:02:49.320 --> 00:02:51.880 align:center
โดยส่วนตัวแล้ว ฉันชอบชาชิงเหมยที่สุด

00:02:51.960 --> 00:02:55.600 align:center
เพราะถ้าเทียบกับ
ความเปรี้ยวของมะนาว มันจะนุ่มกว่า

00:02:56.280 --> 00:02:57.760 align:center
ฉันเลยให้เก้าคะแนน

00:02:59.200 --> 00:03:00.040 align:center
แต่ว่า

00:03:00.120 --> 00:03:02.400 align:center
ฉันแค่ให้ตามความรู้สึกของตัวเองนะ

00:03:02.480 --> 00:03:03.480 align:center
ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องชาน่ะค่ะ

00:03:03.560 --> 00:03:05.240 align:center
ตามความรู้สึกน่ะถูกแล้ว

00:03:05.320 --> 00:03:07.840 align:center
สำคัญที่สุดคือถูกปากตัวเอง

00:03:09.120 --> 00:03:12.600 align:center
คิดดูนะ ลูกค้ามาร้านเราทำไม

00:03:12.680 --> 00:03:14.760 align:center
มารับบริการไงล่ะ

00:03:14.840 --> 00:03:17.880 align:center
แน่นอน คุณอาจมาครั้งสองครั้งตามกระแส

00:03:18.400 --> 00:03:20.880 align:center
แต่สิ่งที่ดึงลูกค้าไว้ได้คืออะไร

00:03:21.400 --> 00:03:23.000 align:center
นั้นคือตัวสินค้าเอง

00:03:24.680 --> 00:03:25.760 align:center
หงโต้ว

00:03:26.400 --> 00:03:27.880 align:center
ไม่ชอบ…

00:03:27.960 --> 00:03:29.760 align:center
ดื่มชานมจริงๆ เหรอ

00:03:30.640 --> 00:03:32.040 align:center
เฉยๆ ค่ะ

00:03:32.120 --> 00:03:34.520 align:center
เทียบกับอย่างอื่น ฉันชอบชาบริสุทธิ์มากกว่า

00:03:34.600 --> 00:03:36.400 align:center
พวกชานมแพงเกินไป ใช่ไหม

00:03:36.480 --> 00:03:38.600 align:center
ยังไม่ใส่อะไร ก็แก้วละ 20-30 หยวนแล้ว

00:03:40.080 --> 00:03:41.040 align:center
ตายจริง

00:03:41.760 --> 00:03:42.640 align:center
แก้วละเท่าไรนะ

00:03:42.720 --> 00:03:44.080 align:center
ประมาณ 30 หยวนค่ะ

00:03:44.160 --> 00:03:45.560 align:center
สามสิบหยวน

00:03:45.640 --> 00:03:46.760 align:center
แก้วเล็กๆ เนี่ยนะ

00:03:46.840 --> 00:03:47.960 align:center
ไม่ๆ

00:03:48.040 --> 00:03:49.640 align:center
ที่น้าดื่มเป็นแบบลิมิเต็ด

00:03:49.720 --> 00:03:51.400 align:center
ถ้าจะขาย ไม่ใช่แค่ 30 หยวนแน่นอน

00:03:52.840 --> 00:03:54.520 align:center
ทำไมแพงขนาดนั้นล่ะ

00:03:54.600 --> 00:03:55.840 align:center
ใส่ทองด้วยหรือไง

00:03:57.440 --> 00:03:58.440 align:center
น้ากุ้ย

00:03:59.200 --> 00:04:01.160 align:center
ความเห็นนี้ไม่เลว

00:04:01.240 --> 00:04:03.560 align:center
ผมพิจารณาใส่แผ่นทองลงไปได้นะ

00:04:05.000 --> 00:04:07.120 align:center
แต่ต้องปรับราคาอีกหน่อย

00:04:08.480 --> 00:04:10.360 align:center
ท่านหม่า คุณน่ะ

00:04:10.440 --> 00:04:12.640 align:center
ไม่ต้องขายชานมแล้ว

00:04:12.720 --> 00:04:14.400 align:center
คุณไปปล้นบนถนน

00:04:14.480 --> 00:04:16.040 align:center
ได้เงินเร็วกว่าอีก

00:04:17.240 --> 00:04:18.600 align:center
ฉันลำบากลำบน

00:04:18.680 --> 00:04:20.399 align:center
ตั้งแต่เช้าจรดเย็น

00:04:20.480 --> 00:04:22.600 align:center
ก็ได้แค่ 50 หยวนเอง

00:04:22.680 --> 00:04:24.920 align:center
ชานมแก้วเดียวของคุณ ตั้ง 30 หยวนแน่ะ

00:04:25.760 --> 00:04:27.680 align:center
ตีให้ตายฉันก็ไม่กินหรอก

00:04:27.760 --> 00:04:29.320 align:center
น้ากุ้ย คืออย่างนี้นะ

00:04:30.480 --> 00:04:32.240 align:center
ตัวชานมเอง

00:04:32.320 --> 00:04:33.680 align:center
มันไม่แพงหรอก

00:04:33.760 --> 00:04:34.960 align:center
แต่หน้าร้านของผม

00:04:35.040 --> 00:04:36.800 align:center
ต้นทุนค่าพนักงาน ค่าน้ำค่าไฟ

00:04:36.880 --> 00:04:39.400 align:center
ผมต้องเพิ่มเข้าไปในราคาด้วย

00:04:39.480 --> 00:04:40.640 align:center
งั้นฉันถามหน่อย

00:04:41.280 --> 00:04:43.840 align:center
คุณจะไปหาคนโง่แบบนั้นมาจากไหนเยอะแยะ

00:04:43.920 --> 00:04:44.880 align:center
ให้อุดหนุนคุณ

00:04:45.520 --> 00:04:46.680 align:center
ไม่ใช่

00:04:46.760 --> 00:04:49.920 align:center
น้ากุ้ยคะ จะบอกว่าเป็นคนโง่ไม่ได้นะคะ

00:04:50.000 --> 00:04:52.600 align:center
คนทั่วไปต้องมีความต้องการ
ในการบริโภคแบบนี้อยู่แล้ว

00:04:52.680 --> 00:04:54.720 align:center
- ใช่
- น้าดู ชานมแก้วหนึ่ง

00:04:54.800 --> 00:04:57.080 align:center
ราคา 20-30 หยวน สำหรับผู้บริโภคทั่วไป

00:04:57.160 --> 00:04:58.920 align:center
ดื่มเป็นครั้งคราวได้

00:04:59.000 --> 00:05:01.880 align:center
แต่ถ้าจะดื่มทุกวัน
ก็ถือเป็นค่าใช้จ่ายที่สูงพอสมควร

00:05:03.040 --> 00:05:04.520 align:center
มันก็ใช่

00:05:05.120 --> 00:05:07.200 align:center
แต่ร้านของเราทำบัตรสมาชิกได้

00:05:07.280 --> 00:05:09.360 align:center
แต่ว่า ผู้บริโภค

00:05:09.440 --> 00:05:13.360 align:center
ที่ไม่ตามกระแส “ชานมแก้วแรก
เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาเยือน” อย่างฉัน

00:05:13.440 --> 00:05:14.400 align:center
นับเป็นส่วนน้อย

00:05:14.480 --> 00:05:15.800 align:center
ท่านหม่ามองข้ามได้

00:05:16.720 --> 00:05:17.680 align:center
แน่นอน

00:05:17.760 --> 00:05:19.440 align:center
ถ้าสภาพแวดล้อมในร้านดี

00:05:19.520 --> 00:05:21.120 align:center
บริการดี มีเอกลักษณ์

00:05:21.200 --> 00:05:23.520 align:center
ถ้าฉันต้องนัดคนคุยธุระ

00:05:23.600 --> 00:05:25.560 align:center
ก็จะเลือกร้านแบบคุณเป็นอันดับแรก

00:05:25.640 --> 00:05:28.880 align:center
เพราะตอนนี้หลายคนต่างต้องการ
สนับสนุนแบรนด์ในประเทศอยู่แล้วนี่คะ

00:05:30.320 --> 00:05:31.200 align:center
หงโต้ว

00:05:31.280 --> 00:05:33.600 align:center
คุณช่วยผมได้มากจริงๆ

00:05:33.680 --> 00:05:36.680 align:center
โดยเฉพาะด้านการประชาสัมพันธ์สินค้า

00:05:37.200 --> 00:05:39.800 align:center
จะทำให้ลูกค้าสนใจมากขึ้นได้ยังไง

00:05:40.920 --> 00:05:44.360 align:center
การสำรวจผู้บริโภคของเรายังทำได้ไม่ดีพอ

00:05:45.400 --> 00:05:47.560 align:center
ช่วยคนได้ก็ดีค่ะ

00:05:47.640 --> 00:05:49.760 align:center
ถือว่าฉันไม่ได้ดื่มชาของคุณฟรีๆ

00:05:51.040 --> 00:05:52.400 align:center
คุณดื่มฟรีได้ตลอดชีวิตเลย

00:05:53.320 --> 00:05:54.640 align:center
ถ้าเป็นฉันนะ

00:05:55.160 --> 00:05:57.000 align:center
ฉันจะไปซื้อนมที่ซูเปอร์มาร์เก็ต

00:05:57.080 --> 00:05:58.720 align:center
เอามาต้มกับชาดำที่บ้าน

00:05:58.800 --> 00:06:01.040 align:center
ก็เป็นชานมเหมือนกันไม่ใช่เหรอ

00:06:01.920 --> 00:06:03.840 align:center
ฉันไม่มีทางหลงกลหรอก

00:06:04.520 --> 00:06:08.120 align:center
เขาน่ะ ทำเพื่อหลอกคนมีเงินโดยเฉพาะ

00:06:08.200 --> 00:06:10.400 align:center
ไม่ค่ะๆ แบบนี้ไม่ใช่โดนหลอกหรอกค่ะ

00:06:10.480 --> 00:06:12.840 align:center
เขาทำธุรกิจนี่คะ

00:06:12.920 --> 00:06:15.040 align:center
ต้องมีกลุ่มเป้าหมายของตัวเองทั้งนั้น

00:06:20.400 --> 00:06:21.440 align:center
ใช่ๆ

00:06:22.040 --> 00:06:23.440 align:center
หงโต้วพูดถูก

00:06:24.040 --> 00:06:27.320 align:center
คนอย่างฉันน่ารำคาญมากใช่ไหม

00:06:27.400 --> 00:06:28.240 align:center
ดูสิ

00:06:28.320 --> 00:06:29.840 align:center
ท่านหม่าน่ะ

00:06:29.920 --> 00:06:33.280 align:center
ให้ฉันดื่มชานมแก้วละ 30 หยวนฟรีๆ

00:06:33.360 --> 00:06:35.160 align:center
ฉันยังพูดจาไม่น่าฟังอีก

00:06:35.240 --> 00:06:36.520 align:center
ฉันไม่ดีเอง ท่านหม่า

00:06:36.600 --> 00:06:37.760 align:center
เรื่องเล็กน้อย

00:06:38.280 --> 00:06:40.880 align:center
ต่อไปฉันต้องเลียนแบบนกขุนทองหน่อยแล้ว

00:06:40.960 --> 00:06:43.240 align:center
เจอหน้าก็ “ขอให้เฮงๆ รวยๆ

00:06:43.320 --> 00:06:44.800 align:center
อร่อยถูกปาก”

00:06:45.600 --> 00:06:47.200 align:center
อย่า น้ากุ้ย

00:06:47.720 --> 00:06:49.800 align:center
น้าต้องรักษาความเป็นตัวเองเอาไว้

00:06:50.880 --> 00:06:54.120 align:center
น้ารู้ไหมว่าทำไมผมถึงชอบน้า

00:06:54.200 --> 00:06:55.880 align:center
ก็เพราะว่า

00:06:55.960 --> 00:06:57.000 align:center
น้าน่ะ

00:06:57.920 --> 00:06:59.000 align:center
มีความจริงใจ

00:06:59.080 --> 00:07:00.720 align:center
พูดจาตรงไปตรงมา

00:07:00.800 --> 00:07:02.160 align:center
ปากตรงกับใจ

00:07:02.960 --> 00:07:03.840 align:center
รักน้ามากเลย

00:07:05.320 --> 00:07:07.000 align:center
ปากหวานปานน้ำผึ้ง

00:07:07.520 --> 00:07:09.000 align:center
เอาแต่ชมฉัน

00:07:09.080 --> 00:07:10.880 align:center
ฟังแล้วดูเหมือนไม่ใช่คนดี

00:07:11.840 --> 00:07:13.080 align:center
เอาละๆ

00:07:13.160 --> 00:07:16.200 align:center
ฉันยังทำงานไม่เสร็จเลย
ไม่อยู่คุยสัพเพเหระด้วยแล้ว

00:07:20.520 --> 00:07:22.440 align:center
อร่อยจริงด้วยแฮะ

00:07:22.960 --> 00:07:24.480 align:center
- ไปละๆ
- ครับๆ

00:07:25.280 --> 00:07:26.640 align:center
ทำงานเสร็จแล้วมาดื่มต่อนะ

00:07:29.760 --> 00:07:31.480 align:center
ต้าม่ายยังเขียนไม่เสร็จอีกเหรอ

00:07:33.160 --> 00:07:34.160 align:center
ใกล้แล้ว

00:07:37.480 --> 00:07:38.720 align:center
(มีหนึ่งข้อความใหม่)

00:07:42.160 --> 00:07:43.280 align:center
(การผสมผสาน)

00:07:43.360 --> 00:07:44.480 align:center
(ระหว่างชาผูเอ่อร์กับน้ำเต้าหู้)

00:07:44.560 --> 00:07:45.640 align:center
(ให้ความรู้สึกประหลาดใจ…)

00:07:46.600 --> 00:07:49.560 align:center
นี่เขียนวิทยานิพนธ์จบเหรอ

00:07:49.640 --> 00:07:50.760 align:center
- คุณดูสิ
- ขอดูหน่อยค่ะ

00:07:53.320 --> 00:07:56.200 align:center
ต้าม่าย คุณเขียนนิยายให้ใบชาเหรอ

00:07:56.920 --> 00:08:00.440 align:center
อะไรคือ
“ความรักของนมถั่วเหลืองกับชาผูเอ่อร์

00:08:00.960 --> 00:08:02.320 align:center
เดิมไม่เป็นที่ยอมรับบนโลก”

00:08:07.200 --> 00:08:08.240 align:center
ต้าม่าย

00:08:08.320 --> 00:08:09.560 align:center
อันนี้เยี่ยมเลย

00:08:10.720 --> 00:08:11.880 align:center
ทำไมเหรอคะ

00:08:13.960 --> 00:08:15.320 align:center
ช่วยเขียนเป็นเรื่องให้หน่อยได้ไหม

00:08:15.400 --> 00:08:16.360 align:center
ไม่ได้

00:08:17.400 --> 00:08:18.960 align:center
เดี๋ยวสิ เป็นแค่เรื่องง่ายๆ

00:08:19.040 --> 00:08:21.680 align:center
แค่เปรียบนมถั่วเหลืองเป็นคน
แล้วทำเป็นตัวการ์ตูน

00:08:21.760 --> 00:08:24.080 align:center
ฉันหมายความว่า ต้องจ่ายเงิน

00:08:26.040 --> 00:08:27.240 align:center
ทุกคนต่างเป็นคนในสังคม

00:08:27.320 --> 00:08:29.360 align:center
ไม่มีการทำงานฟรีหรอก

00:08:29.880 --> 00:08:31.840 align:center
แต่ฉันให้คุณราคามิตรภาพได้นะคะ

00:08:32.840 --> 00:08:34.880 align:center
นึกว่าเรื่องใหญ่อะไรซะอีก

00:08:34.960 --> 00:08:36.840 align:center
แค่เงินไม่ใช่เหรอ เสนอราคามา

00:08:36.919 --> 00:08:39.080 align:center
- ตกลง
- ยินดีที่ได้ร่วมงาน

00:08:42.880 --> 00:08:44.120 align:center
เขียนตอนนี้เลย

00:08:46.280 --> 00:08:48.200 align:center
ฮัลโหล พัสดุเหรอคะ

00:08:48.720 --> 00:08:50.320 align:center
เอาไว้ที่จุดรับของได้เลยค่ะ

00:08:50.400 --> 00:08:51.480 align:center
โอเค ขอบคุณค่ะ

00:08:52.720 --> 00:08:53.760 align:center
ฉันไปเอาพัสดุก่อนนะคะ

00:08:53.840 --> 00:08:54.840 align:center
ไปเถอะๆ

00:09:15.240 --> 00:09:18.320 align:center
ครูตี ผมอีกสิ

00:09:19.240 --> 00:09:20.200 align:center
ไปกันครับ

00:09:20.280 --> 00:09:22.360 align:center
(เขากำลังทดสอบขีดจำกัดของการถูกตี)

00:09:28.480 --> 00:09:29.400 align:center
ครู

00:09:30.160 --> 00:09:31.840 align:center
- ครูครับ
- อะไร

00:09:32.960 --> 00:09:34.120 align:center
แกะสลักอะไรอยู่

00:09:35.080 --> 00:09:36.440 align:center
เธอดูเองไม่เป็นเหรอ

00:09:36.960 --> 00:09:39.120 align:center
นี่คือดอกบัวแกะสลักนูน

00:09:39.200 --> 00:09:40.360 align:center
ที่ทางโรงแรมสั่งมา

00:09:41.040 --> 00:09:42.240 align:center
ดูฝีมือครูผมสิครับ

00:09:42.760 --> 00:09:44.760 align:center
รายละเอียดเป็นศิลปะ

00:09:45.840 --> 00:09:48.680 align:center
ไม่ตั้งใจทำงาน วิ่งมาประจบฉันแทนใช่ไหม

00:09:48.760 --> 00:09:51.240 align:center
(เขาเขิน)

00:09:51.320 --> 00:09:52.880 align:center
อย่าถ่าย อย่าถ่ายฉัน

00:09:52.960 --> 00:09:54.200 align:center
ถ่ายตัวเองไป

00:09:54.280 --> 00:09:55.120 align:center
จริงๆ เลย

00:09:55.200 --> 00:09:56.080 align:center
ครูครับ

00:09:56.160 --> 00:09:57.640 align:center
แฟนคลับอยากดูครูนี่นา

00:09:57.720 --> 00:09:58.640 align:center
บอกครูเก่งมาก

00:09:58.720 --> 00:09:59.840 align:center
(เซี่ยเซี่ยโดนตี)

00:09:59.920 --> 00:10:01.000 align:center
บอกว่าฉันเก่งเหรอ

00:10:01.800 --> 00:10:05.120 align:center
ไปๆ อย่าถ่ายๆ อย่ามาถ่ายฉัน

00:10:05.200 --> 00:10:07.440 align:center
(ครูดูจริงจังมาก)

00:10:07.520 --> 00:10:09.680 align:center
(เขาจริงจัง)

00:10:15.760 --> 00:10:17.840 align:center
ครู ผมมีของขวัญจะให้

00:10:18.640 --> 00:10:19.640 align:center
ไม่เอา

00:10:20.160 --> 00:10:22.600 align:center
ครูยื่นมือมาสิครับ

00:10:22.680 --> 00:10:26.960 align:center
(เซี่ยเซี่ยต้องโดนตีแน่
สุดยอดเลย ตลกเป็นบ้า ฮ่าๆ)

00:10:27.040 --> 00:10:28.200 align:center
อะไรเหรอ

00:10:28.280 --> 00:10:31.160 align:center
(เซี่ยเซี่ยตลกชะมัด)

00:10:31.240 --> 00:10:32.560 align:center
ไอ้เด็กเวร

00:10:32.640 --> 00:10:33.800 align:center
- หยุดนะ
- วิ่งเร็ว

00:10:33.880 --> 00:10:35.240 align:center
หยุดนะ

00:10:35.320 --> 00:10:36.480 align:center
เธอน่ะ

00:10:37.200 --> 00:10:38.280 align:center
หยุดเดี๋ยวนี้

00:10:38.800 --> 00:10:39.760 align:center
หยุดเลย

00:10:41.640 --> 00:10:44.960 align:center
ฉันชอบซีรีส์ “ครูตีผมอีกสิครับ” นี่มากจริงๆ

00:10:45.560 --> 00:10:48.720 align:center
แล้วก็อันก่อน “ศิษย์พี่ศิษย์น้องโปรดชี้แนะ”
ก็โอเคเหมือนกัน

00:10:48.800 --> 00:10:51.240 align:center
แต่ได้ดูตอนครูตีเธอนี่ตลกมากจริงๆ นะ

00:10:51.840 --> 00:10:54.400 align:center
ครูตีผมแบบเอาจริงเอาจัง เจ็บมาก

00:10:55.160 --> 00:10:57.080 align:center
ดื่มน้อยๆ หน่อย นี่บ่ายกี่โมงแล้ว

00:10:57.160 --> 00:10:58.840 align:center
ระวังกลางคืนนอนไม่หลับล่ะ

00:10:59.440 --> 00:11:00.720 align:center
กลางคืนผมต้องทำงาน

00:11:01.400 --> 00:11:02.960 align:center
ขยันแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

00:11:03.800 --> 00:11:05.680 align:center
ครูให้ผมทำงานเยอะๆ

00:11:05.760 --> 00:11:06.840 align:center
จะได้ฝึกฝีมือ

00:11:06.920 --> 00:11:08.040 align:center
เป็นแบบอย่างให้ศิษย์น้อง

00:11:10.240 --> 00:11:12.800 align:center
เซี่ยเซี่ยของเรารู้ความ โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

00:11:12.880 --> 00:11:14.120 align:center
อย่า อย่าทำผมสิ

00:11:23.640 --> 00:11:25.880 align:center
ทำไมเธอดูดีใจแบบนี้ล่ะ

00:11:26.920 --> 00:11:28.920 align:center
เพราะฉันก็เป็นหนูน้อยที่มีคนมารับเหมือนกันนี่นา

00:11:34.440 --> 00:11:35.400 align:center
พูดจริงนะ

00:11:35.920 --> 00:11:38.440 align:center
คุณไม่ชอบออกจากบ้าน
แต่ยังมารับฉันตอนเลิกงาน

00:11:38.520 --> 00:11:39.960 align:center
ไม่ฝืนใจจริงๆ เหรอ

00:11:42.000 --> 00:11:45.400 align:center
ฉันรู้ว่านั่งนานมันไม่ดีต่อสุขภาพ

00:11:48.400 --> 00:11:49.960 align:center
เรื่องนี้ฉันมีประสบการณ์

00:11:51.360 --> 00:11:54.640 align:center
ตอนที่ชีวิตเราตกอยู่ในช่วงที่ทุกข์ทรมาน

00:11:55.160 --> 00:11:56.800 align:center
ก็จะคิดอะไรแย่

00:11:56.880 --> 00:11:58.160 align:center
และฟุ้งซ่าน

00:11:58.760 --> 00:12:00.920 align:center
ไม่ได้ช่วยแก้ไขปัญหาอะไรเลย

00:12:01.440 --> 00:12:03.360 align:center
แต่ในช่วงเวลาแบบนี้

00:12:03.440 --> 00:12:05.240 align:center
แค่เราออกไปเดินดูโลกกว้าง

00:12:05.760 --> 00:12:07.120 align:center
พูดคุยกับผู้คน

00:12:07.640 --> 00:12:09.680 align:center
สูดอากาศที่บริสุทธิ์

00:12:09.760 --> 00:12:11.240 align:center
รับแสงแดด

00:12:11.760 --> 00:12:13.920 align:center
แล้วก็ทานของอร่อยๆ

00:12:14.000 --> 00:12:15.920 align:center
ก็จะค่อยๆ มีพลังขึ้นมา

00:12:24.160 --> 00:12:25.800 align:center
ฉัน… จะฟังคุณ

00:12:25.880 --> 00:12:28.640 align:center
ออกมาเดินเล่นรับแสงแดดบ่อยๆ

00:12:28.720 --> 00:12:30.560 align:center
- ทานของอร่อยๆ
- โอเค

00:12:30.640 --> 00:12:32.720 align:center
งั้นคืนนี้กินอะไรดี

00:12:32.800 --> 00:12:34.640 align:center
คุณอยากกินอะไร ฉันทำให้กิน

00:12:34.720 --> 00:12:35.920 align:center
ฉันคิดก่อนนะ

00:12:40.680 --> 00:12:42.280 align:center
- คุณอา
- อาเหยา

00:12:45.760 --> 00:12:47.160 align:center
ยังไม่ตื่นเหรอ

00:12:50.920 --> 00:12:52.200 align:center
สวี่หงโต้ว

00:12:53.320 --> 00:12:54.680 align:center
นกทำให้ตื่นเหรอ

00:13:25.600 --> 00:13:27.800 align:center
พ่อครับ ไปตักน้ำเหรอ

00:13:32.520 --> 00:13:34.640 align:center
นั่นคือผู้เช่าคนหนึ่งของเรือนพักน่ะ

00:13:36.560 --> 00:13:37.560 align:center
ฉันดูออก

00:14:08.240 --> 00:14:09.320 align:center
เสี่ยวเฮย

00:14:12.280 --> 00:14:13.480 align:center
เสี่ยวเฮย

00:14:14.760 --> 00:14:15.880 align:center
เจียฮุ่ย

00:14:16.800 --> 00:14:18.040 align:center
กินอะไรน่ะ

00:14:31.640 --> 00:14:32.520 align:center
คุณลุง

00:14:33.040 --> 00:14:35.480 align:center
- กลับมาแล้วเหรอครับ
- เสี่ยวหู

00:14:36.000 --> 00:14:37.080 align:center
สวัสดีครับลุง

00:14:37.160 --> 00:14:38.880 align:center
ลุงกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ

00:14:39.400 --> 00:14:41.440 align:center
ครบรอบวันตายคุณปู่อาเหยา
เลยกลับมากวาดสุสาน

00:14:43.760 --> 00:14:45.920 align:center
- ที่บ้านสบายดีกันนะครับ
- สบายดี

00:14:46.000 --> 00:14:48.240 align:center
- ช่วงนี้อาหย่วนเชื่อฟังไหมครับ
- เชื่อฟัง

00:14:48.320 --> 00:14:49.160 align:center
รู้จักเรียนแล้ว

00:14:50.120 --> 00:14:51.320 align:center
งั้นก็ดีสิครับ

00:14:51.400 --> 00:14:53.880 align:center
ก่อนหน้านี้นะ ทำเถ้าแก่เซี่ยกลุ้มแทบแย่

00:14:53.960 --> 00:14:56.320 align:center
เด็กผู้ชายอายุ 16-17 เขา…

00:14:56.400 --> 00:14:57.640 align:center
เพลงใหม่เธอแต่งถึงไหนแล้ว

00:14:59.400 --> 00:15:00.920 align:center
ลุงครับ ช่วงนี้ผมไม่ได้แต่งเพลง

00:15:01.000 --> 00:15:02.680 align:center
รอผมแต่งแล้ว จะส่งให้ลุงคนแรกนะครับ

00:15:02.760 --> 00:15:04.240 align:center
ตอนลุงส่งของ จะได้ฟังไปด้วย

00:15:04.320 --> 00:15:05.680 align:center
- ช่วยเรียกสติ
- ไม่ต้อง

00:15:06.400 --> 00:15:09.360 align:center
ตอนพวกเราส่งของ ไม่เคยฟังอะไรแบบนั้นหรอก

00:15:10.440 --> 00:15:13.400 align:center
เธอแต่งแบบ
เพลงของวงตำนานนกฟินิกส์ไม่ได้เหรอ

00:15:13.920 --> 00:15:15.680 align:center
แบบนั้นฟังแล้วคึกมาก

00:15:19.360 --> 00:15:20.720 align:center
มันคนละแนวครับลุง

00:15:21.240 --> 00:15:22.680 align:center
ลองเปลี่ยนแนวดูสิ

00:15:22.760 --> 00:15:24.760 align:center
เขียนเพลงที่ชาวบ้านเขาชอบฟังกัน

00:15:25.360 --> 00:15:26.360 align:center
เหมือน…

00:15:27.440 --> 00:15:30.360 align:center
ฉันเหมือนปลาที่กำลังว่ายอยู่ในสระ

00:15:30.440 --> 00:15:31.560 align:center
แบบนี้น่ะ

00:15:31.640 --> 00:15:32.520 align:center
มัน…

00:15:32.600 --> 00:15:33.960 align:center
มันสะใจ

00:15:34.040 --> 00:15:34.880 align:center
แม่อาหย่วนน่ะ

00:15:34.960 --> 00:15:37.960 align:center
แต่ละวันอยู่ข้างนอกวันละสองชั่วโมง

00:15:38.040 --> 00:15:39.320 align:center
เธอมีความสุขมากเลยล่ะ

00:15:40.280 --> 00:15:41.680 align:center
เพลงแนวนั้นดี

00:15:42.640 --> 00:15:45.040 align:center
ได้ครับลุง ผมจะพยายาม

00:15:45.120 --> 00:15:46.840 align:center
โอเค พยายามเข้านะ

00:15:47.360 --> 00:15:48.800 align:center
เอาละ ฉันไม่กวนแล้ว

00:15:51.240 --> 00:15:52.160 align:center
สวัสดีครับ

00:15:52.680 --> 00:15:54.760 align:center
- ทำงานเถอะ
- เดินระวังครับ

00:16:10.000 --> 00:16:12.920 align:center
ถึงโรงงานแล้วโทรมาด้วยนะ

00:16:14.000 --> 00:16:15.960 align:center
ทำตัวดีๆ ละ

00:16:16.040 --> 00:16:17.360 align:center
มาเถอะ

00:16:18.800 --> 00:16:19.760 align:center
น้าฮวา

00:16:20.280 --> 00:16:22.360 align:center
พ่อแม่หู่จื่อ จะกลับกวางโจวแล้วเหรอ

00:16:22.440 --> 00:16:23.560 align:center
กลับแล้วค่ะ ที่โรงงานยุ่งน่ะ

00:16:23.640 --> 00:16:25.600 align:center
เถ้าแก่โทรมาเร่งให้พวกเรากลับไป

00:16:25.680 --> 00:16:26.960 align:center
งานยุ่งน่ะดีแล้ว

00:16:27.040 --> 00:16:28.440 align:center
พวกเขาจ่ายเป็นรายชิ้น

00:16:28.520 --> 00:16:30.720 align:center
ยิ่งทำเยอะ ก็จะได้เยอะ

00:16:32.360 --> 00:16:33.760 align:center
พวกเธอสองคนจะไปไหนเหรอ

00:16:33.840 --> 00:16:35.680 align:center
พวกเราจะไปรับคนครับ

00:16:38.320 --> 00:16:39.400 align:center
(ร้านขายของชำมู่หยู)

00:16:39.480 --> 00:16:42.000 align:center
พี่คะ หนูเอาสับปะรดสีเหลือง

00:16:42.080 --> 00:16:43.680 align:center
ผมเอาลูกพีช

00:16:43.760 --> 00:16:45.200 align:center
ผมก็เอาสับปะรดครับ

00:16:45.280 --> 00:16:46.600 align:center
ผมเอาลูกพีช

00:16:46.680 --> 00:16:47.600 align:center
จ้ะ

00:16:50.600 --> 00:16:51.520 align:center
นี่จ้ะ

00:16:52.040 --> 00:16:53.440 align:center
- ขอบคุณครับพี่
- ขอบคุณค่ะพี่

00:16:53.520 --> 00:16:55.040 align:center
- ขอบคุณค่ะพี่
- ไม่เป็นไรจ้ะ

00:17:07.800 --> 00:17:10.760 align:center
ถัวถัว ขอบใจที่เลี้ยงไอติมพวกเรานะ

00:17:10.839 --> 00:17:12.800 align:center
ไม่ต้องห่วง ฉันมีเงิน

00:17:12.880 --> 00:17:15.359 align:center
พ่อกับแม่ฉัน อีกไม่กี่วันก็ไปแล้ว

00:17:15.440 --> 00:17:18.359 align:center
ตอนนี้เลยให้เงินค่าขนมฉันทุกวัน

00:17:18.960 --> 00:17:21.839 align:center
ดีมากใช่ไหม ต่อไปแค่พ่อกับแม่นายกลับมา

00:17:21.920 --> 00:17:24.920 align:center
ก็จะเอาของอร่อยกับของเล่น
มาฝากนายเยอะแยะเลย

00:17:26.480 --> 00:17:29.440 align:center
ฉันก็อยากให้พ่อไปขายปิ้งย่างที่คุนหมิงเหมือนกัน

00:17:29.520 --> 00:17:33.840 align:center
งั้นก็ให้ลุงเหยาเกลี้ยกล่อมพ่อนาย
ให้เขาออกไปหาเงินเยอะๆ

00:17:33.920 --> 00:17:36.200 align:center
ลุงไม่เกลี้ยกล่อมเขาหรอกนะ

00:17:36.280 --> 00:17:38.880 align:center
ลุงอยากให้คนในชุมชนกลับมากันหมด

00:17:39.880 --> 00:17:41.240 align:center
ลุงเหยาแย่มากเลย

00:17:42.400 --> 00:17:43.560 align:center
แย่มากเลย

00:17:48.280 --> 00:17:50.160 align:center
แก๊งสี่สหาย ทำไมมาอยู่ที่นี่กันหมดเลย

00:17:50.920 --> 00:17:52.960 align:center
หู่จื่อ แม่หนูจะไปแล้ว

00:17:53.040 --> 00:17:54.520 align:center
ทำไมหนูยังกินไอติมอยู่ที่นี่ล่ะ

00:17:54.600 --> 00:17:56.080 align:center
แม่ผมอยู่ไหน

00:17:56.800 --> 00:17:57.640 align:center
รออยู่หน้าทางเข้าตำบล

00:17:59.440 --> 00:18:01.680 align:center
แม่ แม่

00:18:02.480 --> 00:18:03.920 align:center
แม่ครับ

00:18:04.000 --> 00:18:05.800 align:center
- ไป
- แม่

00:18:06.960 --> 00:18:09.200 align:center
- แม่
- หู่จื่อ

00:18:09.280 --> 00:18:10.680 align:center
หู่จื่อ

00:18:10.760 --> 00:18:13.200 align:center
หู่จื่อ หู่จื่อ

00:18:13.280 --> 00:18:14.800 align:center
หู่จื่อ

00:18:14.880 --> 00:18:17.200 align:center
น้าฮวา น้าไม่ไปกับพวกหงหงเหรอ

00:18:17.280 --> 00:18:18.320 align:center
อยากไปอยู่

00:18:18.400 --> 00:18:20.160 align:center
ถ้าฉันไปแล้วจะไปทำอะไร

00:18:22.040 --> 00:18:24.040 align:center
- อยู่บ้านดูแลสุขภาพด้วยนะแม่
- ลูกก็เหมือนกัน

00:18:24.120 --> 00:18:26.800 align:center
- อย่าหักโหมเกินไป
- พักผ่อนมากๆ กอดหน่อย

00:18:26.880 --> 00:18:29.080 align:center
แม่เหมือนกัน ดูแลสุขภาพด้วย อย่าหักโหมนัก

00:18:30.920 --> 00:18:33.080 align:center
ทุกครั้งที่ฉันกลับปักกิ่ง

00:18:33.160 --> 00:18:34.400 align:center
แม่ฉันก็พูดแบบนี้

00:18:38.960 --> 00:18:41.600 align:center
- แม่
- หู่จื่อ

00:18:41.680 --> 00:18:44.440 align:center
- แย่แล้ว หู่จื่อมาแล้ว
- แม่ครับ

00:18:44.520 --> 00:18:46.280 align:center
หู่จื่อ

00:18:46.360 --> 00:18:47.360 align:center
เธอสองคนขึ้นรถเร็ว

00:18:47.440 --> 00:18:48.560 align:center
- เร็วๆ ขึ้นรถ
- หู่จื่อ

00:18:48.640 --> 00:18:49.480 align:center
ไปไม่ได้นะ

00:18:49.560 --> 00:18:51.160 align:center
- อย่าวิ่ง
- อย่าไป ถ้าไปจะกลับไม่ได้นะ

00:18:51.240 --> 00:18:52.760 align:center
- กลับไปเร็ว มีแม่อยู่
- แม่

00:18:52.840 --> 00:18:53.720 align:center
รีบขึ้นรถ

00:18:53.800 --> 00:18:55.440 align:center
รีบขึ้นรถไปเร็ว

00:18:58.720 --> 00:19:01.200 align:center
หู่จื่อ หู่จื่อ แม่จะรีบกลับมานะ

00:19:01.280 --> 00:19:03.520 align:center
อย่าวิ่งๆ ยายอยู่นี่ ยายอยู่นี่

00:19:04.480 --> 00:19:07.240 align:center
- อย่าวิ่งลูก
- แม่

00:19:12.160 --> 00:19:16.440 align:center
แม่!

00:19:18.000 --> 00:19:21.720 align:center
- แม่
- อย่าร้อง

00:19:24.040 --> 00:19:26.320 align:center
แม่!

00:19:26.400 --> 00:19:28.600 align:center
คุณรู้ไหมว่าทำไมผมกับเสี่ยวหวง
ถึงพยายามทำเรื่องนี้

00:19:30.640 --> 00:19:31.760 align:center
นี่ก็คือเหตุผล

00:19:31.840 --> 00:19:33.760 align:center
- ยายซื้ออุลตร้าแมนให้ ดีไหม
- แม่

00:19:33.840 --> 00:19:35.880 align:center
- ยายอุลตร้าแมนให้ ซื้อขนมให้ด้วย
- แม่

00:19:36.520 --> 00:19:37.960 align:center
ไม่ต้องร้อง

00:19:39.000 --> 00:19:40.520 align:center
อย่าร้อง ไม่เอาลูก

00:19:41.400 --> 00:19:43.440 align:center
หู่จื่อ มานี่มา

00:19:44.040 --> 00:19:47.240 align:center
ลุกขึ้นๆ ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไรๆ

00:19:47.320 --> 00:19:48.560 align:center
ไม่เป็นไรๆ

00:19:48.640 --> 00:19:49.560 align:center
พอแล้ว ไม่เป็นไร

00:19:49.640 --> 00:19:51.920 align:center
ลุงเหยาพาไปให้อาหารม้า ดีไหม

00:19:52.440 --> 00:19:54.320 align:center
ซื้อไอติมให้กินด้วย ดีไหม

00:19:54.400 --> 00:19:55.440 align:center
อย่าร้องๆ

00:19:56.280 --> 00:19:58.120 align:center
ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไรๆ

00:19:59.880 --> 00:20:01.120 align:center
ไม่เป็นไรๆ น้าฮวา ไม่เป็นไร

00:20:13.160 --> 00:20:15.200 align:center
ไม่เป็นไรๆ

00:20:15.280 --> 00:20:17.400 align:center
ลุงเหยาพาไปให้อาหารม้า

00:20:17.480 --> 00:20:19.080 align:center
ซื้อไอติมให้กิน

00:20:22.840 --> 00:20:23.920 align:center
- สวัสดีค่ะ
- สวัสดีค่ะ

00:20:24.000 --> 00:20:25.480 align:center
ใช่สุ่นจื่อกับเสี่ยวฟางไหมคะ

00:20:25.560 --> 00:20:27.640 align:center
- ใช่ สวัสดีค่ะ ฉันคือสุ่นจื่อ
- สวัสดีค่ะ สวี่หงโต้วค่ะ

00:20:27.720 --> 00:20:29.400 align:center
คือว่าหวงซินซินประชุมอยู่

00:20:29.480 --> 00:20:30.880 align:center
เลยให้ฉันกับเถ้าแก่เซี่ยมารับแทนค่ะ

00:20:30.960 --> 00:20:33.480 align:center
เถ้าแก่… นั่นคือเถ้าแก่เซี่ยค่ะ

00:20:39.400 --> 00:20:41.000 align:center
ลุงซื่อผิงมาแล้วเหรอคะ

00:20:41.080 --> 00:20:42.080 align:center
ตาแก่มาเหรอ

00:20:42.160 --> 00:20:43.200 align:center
หนีตอนนี้ยังทันไหม

00:20:43.280 --> 00:20:44.920 align:center
คุณน้า ยุ่งอยู่เหรอ

00:20:45.440 --> 00:20:46.720 align:center
เกอจื่อ

00:20:47.640 --> 00:20:49.000 align:center
ลุง มาแล้วเหรอคะ

00:20:49.080 --> 00:20:50.840 align:center
เย่เซิน ฉันตามหาเธออยู่พอดี

00:20:52.000 --> 00:20:53.560 align:center
เมื่อกี้ฉันไปเดินดู…

00:20:53.640 --> 00:20:54.960 align:center
ที่โกดังของพวกเธอมา

00:20:55.040 --> 00:20:57.000 align:center
เสี่ยวเยว่บอกว่าวันนี้เธอหยุด

00:20:57.080 --> 00:20:58.120 align:center
หยุดครับ

00:20:58.840 --> 00:21:00.000 align:center
มาเที่ยวเหรอ

00:21:00.680 --> 00:21:01.680 align:center
เกอจื่อเรียกผมมาช่วย

00:21:01.760 --> 00:21:03.320 align:center
เพื่อนร่วมงานช่วยเหลือกันครับ

00:21:03.920 --> 00:21:05.560 align:center
ใช่ค่ะ หนูให้เขามาช่วยงาน

00:21:06.440 --> 00:21:07.600 align:center
งั้นพวกเธอทำงานเถอะ

00:21:22.840 --> 00:21:24.880 align:center
ลุงคะ ลุงทำธุระก่อนไหมคะ

00:21:25.720 --> 00:21:27.160 align:center
แค่อยากคุยเล่นๆ น่ะ

00:21:28.320 --> 00:21:29.520 align:center
ทำงานเถอะ

00:21:36.000 --> 00:21:38.000 align:center
ร้านแกะสลักไม้ของเหอซุ่นน่ะ

00:21:38.080 --> 00:21:40.080 align:center
อาเหยากำลังช่วยพวกเขาปรับปรุง

00:21:40.160 --> 00:21:41.080 align:center
ทำการโปรโมท

00:21:41.160 --> 00:21:42.080 align:center
เก็บเงินพวกเขาไหม

00:21:45.240 --> 00:21:46.520 align:center
เธอมองเขาทำไม

00:21:47.520 --> 00:21:51.120 align:center
เว็บผลงานฝีมือของพวกเธอ
ขายไม้แกะสลักจากโรงแกะสลักด้วยเหรอ

00:21:52.720 --> 00:21:56.240 align:center
อาเหยาแค่ช่วยเฉยๆ
หรือแบ่งกำไรกับพวกเขาด้วย

00:21:57.920 --> 00:21:59.240 align:center
เย่เซิน ลุงถามแน่ะ

00:21:59.320 --> 00:22:00.480 align:center
อย่าถามผม ผมเจ็บขาอยู่

00:22:00.560 --> 00:22:01.960 align:center
เปล่าสักหน่อย

00:22:04.360 --> 00:22:06.200 align:center
พวกเธอคงรู้อยู่แล้วล่ะมั้ง

00:22:07.640 --> 00:22:10.280 align:center
เย่เซิน เธอเป็นคนออกแบบหน้าเว็บ

00:22:10.880 --> 00:22:12.240 align:center
เกอจื่อเป็นคนลงสินค้า

00:22:12.320 --> 00:22:13.480 align:center
ใช่ไหม

00:22:15.320 --> 00:22:17.240 align:center
เอ่อ น่าจะ…

00:22:18.760 --> 00:22:20.360 align:center
ช่วยงานมั้งคะ

00:22:20.960 --> 00:22:22.400 align:center
เหมือนจะช่วยงานน่ะครับ

00:22:24.440 --> 00:22:25.400 align:center
ช่วยงาน

00:22:27.120 --> 00:22:29.760 align:center
ก็หมายความว่า ทำให้เซี่ยเหอซุ่นฟรีๆ สินะ

00:22:34.480 --> 00:22:35.320 align:center
ทำงานกันเถอะ

00:22:36.000 --> 00:22:37.040 align:center
- สวัสดีค่ะลุง
- สวัสดีครับ

00:22:37.120 --> 00:22:38.880 align:center
- ไปก่อนนะครับน้า
- บ๊ายบาย

00:22:40.200 --> 00:22:41.880 align:center
ขอบคุณสวรรค์

00:22:41.960 --> 00:22:43.560 align:center
รีบทำงาน ทำเสร็จค่อยกินข้าว

00:22:44.600 --> 00:22:45.760 align:center
เราสองคนก่อเรื่องอีกแล้ว

00:22:47.440 --> 00:22:49.720 align:center
(เส้นทางสู่อิสรภาพ)

00:24:17.720 --> 00:24:18.880 align:center
ลองดู

00:24:26.920 --> 00:24:28.000 align:center
เยี่ยม

00:24:33.600 --> 00:24:34.720 align:center
แบบนี้ถูกแล้ว

00:24:36.240 --> 00:24:37.400 align:center
อยู่ว่างๆ

00:24:37.920 --> 00:24:39.440 align:center
ก็ออกมารับแสงแดดบ้าง

00:24:40.880 --> 00:24:42.360 align:center
สบายจะตาย

00:24:43.240 --> 00:24:46.320 align:center
มันมีประโยชน์ต่องานเขียนของคุณ

00:24:47.760 --> 00:24:48.840 align:center
แล้วก็

00:24:49.360 --> 00:24:50.400 align:center
ไม่มีอะไรทำ

00:24:51.080 --> 00:24:52.760 align:center
ก็มาคุยกับผมบ่อยๆ

00:24:53.760 --> 00:24:54.840 align:center
จะช่วยเรื่องแต่งเพลง

00:24:55.440 --> 00:24:56.720 align:center
ของผมได้เหมือนกัน

00:25:03.240 --> 00:25:04.520 align:center
ลมพัดแล้ว

00:25:08.720 --> 00:25:10.240 align:center
ผมเพิ่งแต่งเสร็จท่อนหนึ่งพอดี

00:25:13.600 --> 00:25:16.320 align:center
พัดไปเถอะ พัดไป…

00:25:18.960 --> 00:25:20.560 align:center
ตาแก่นั่นกลับมาทำไมอีก

00:25:21.440 --> 00:25:22.400 align:center
ใคร

00:25:23.440 --> 00:25:25.240 align:center
แฟนคลับวงตำนานนกฟินิกส์

00:25:25.320 --> 00:25:26.720 align:center
พ่อของเถ้าแก่เซี่ย

00:25:27.680 --> 00:25:28.960 align:center
คุณเองก็ระวังเขานะ

00:25:29.040 --> 00:25:30.760 align:center
ผมกลับไปหลบที่ห้องก่อน

00:25:30.840 --> 00:25:31.920 align:center
ไปละ

00:25:32.000 --> 00:25:33.200 align:center
ระวังด้วยนะ

00:26:01.800 --> 00:26:03.040 align:center
มาหาใครคะ

00:26:03.680 --> 00:26:05.680 align:center
เธอคือสวี่หงโต้วสินะ

00:26:05.760 --> 00:26:07.080 align:center
ใช่ค่ะ

00:26:07.160 --> 00:26:09.400 align:center
ฉันคือพ่อของเซี่ยจือเหยา

00:26:11.080 --> 00:26:13.080 align:center
ลุงเซี่ย สวัสดีค่ะ

00:26:13.160 --> 00:26:15.520 align:center
ไม่ต้องลุก นั่งเถอะๆ

00:26:15.600 --> 00:26:16.840 align:center
นั่งๆ

00:26:16.920 --> 00:26:17.760 align:center
นั่ง

00:26:21.520 --> 00:26:22.640 align:center
บ๊ายบาย

00:26:34.080 --> 00:26:38.760 align:center
อาหย่วน…กลับไปเรียนแล้ว มีปัญหาอะไรไหมคะ

00:26:39.720 --> 00:26:41.040 align:center
กลับไปรู้จักตั้งใจเรียนแล้ว

00:26:41.120 --> 00:26:42.160 align:center
เหรอคะ

00:26:43.840 --> 00:26:44.800 align:center
ดีมากจริงๆ ค่ะ

00:26:46.600 --> 00:26:47.920 align:center
ตอนนี้เรือนพัก…

00:26:48.440 --> 00:26:49.760 align:center
ตกแต่งดีเลยทีเดียว

00:26:49.840 --> 00:26:50.960 align:center
ใช่ค่ะ

00:26:51.040 --> 00:26:53.280 align:center
น้ากุ้ยทำงานละเอียดมาก

00:26:55.680 --> 00:26:57.200 align:center
อยู่ที่นี่ชินหรือยัง

00:26:57.720 --> 00:26:58.840 align:center
ชินแล้วค่ะ

00:26:59.680 --> 00:27:01.600 align:center
อยู่เดือนสองเดือนยังพอไหว

00:27:02.120 --> 00:27:03.560 align:center
พอนานไป

00:27:03.640 --> 00:27:05.160 align:center
ก็คงคิดถึงปักกิ่งแล้ว

00:27:06.360 --> 00:27:07.480 align:center
ก็อาจจะใช่

00:27:16.320 --> 00:27:19.080 align:center
คุณลุงมีเรื่องอะไร อยากคุยกับฉันหรือเปล่าคะ

00:27:21.400 --> 00:27:22.560 align:center
บังเอิญได้เจอเธอ

00:27:22.640 --> 00:27:24.080 align:center
ก็เลยคุยเรื่อยเปื่อย

00:27:24.160 --> 00:27:25.200 align:center
ค่ะ

00:27:26.080 --> 00:27:28.360 align:center
ฉันได้ยินย่าอาเหยาบอก

00:27:28.440 --> 00:27:29.640 align:center
เธอพูดอะไร

00:27:29.720 --> 00:27:31.080 align:center
อาเหยาก็ฟังหมด

00:27:32.160 --> 00:27:33.000 align:center
ไม่นะคะ

00:27:33.880 --> 00:27:35.000 align:center
น่าจะมีการเข้าใจผิด

00:27:35.080 --> 00:27:36.560 align:center
ฉันกับเขา

00:27:36.640 --> 00:27:38.560 align:center
หลักๆ แล้วคุยกันแต่เรื่องในร้านนะคะ

00:27:39.400 --> 00:27:40.400 align:center
พอดีเลย

00:27:40.480 --> 00:27:42.520 align:center
ฉันก็อยากคุยเรื่องร้านพอดี

00:27:42.600 --> 00:27:44.280 align:center
เธอช่วยฉันออกความคิดเห็น

00:27:44.360 --> 00:27:45.280 align:center
หน่อยได้ไหม

00:27:45.880 --> 00:27:47.080 align:center
ได้สิ ลุงพูดมาเถอะค่ะ

00:27:48.760 --> 00:27:50.120 align:center
คืออย่างนี้

00:27:50.200 --> 00:27:52.320 align:center
อวิ๋นเหมียวเป็นหมู่บ้านชนบท

00:27:52.840 --> 00:27:55.680 align:center
คนหนุ่มสาว ที่เรียนเก่งๆ ก็ไปเมืองใหญ่กันหมด

00:27:56.600 --> 00:27:59.080 align:center
คนที่เรียนไม่เก่ง แต่มีไหวพริบ

00:27:59.160 --> 00:28:01.360 align:center
อยากขับรถ ทำธุรกิจ

00:28:01.880 --> 00:28:03.280 align:center
ก็พากันไปที่ซวงหลาง

00:28:03.360 --> 00:28:07.000 align:center
ซี่โจว เมืองเก่า ไปเมืองที่ค่อนข้างเจริญกันหมด

00:28:08.120 --> 00:28:10.040 align:center
แต่เมืองเล็กๆ อย่างอวิ๋นเหมียว

00:28:10.120 --> 00:28:12.480 align:center
เธอตะโกนจนคอแตก

00:28:12.560 --> 00:28:13.720 align:center
จะมาสักกี่คน

00:28:15.400 --> 00:28:16.680 align:center
ลุงวิเคราะห์ได้ถูก

00:28:16.760 --> 00:28:18.800 align:center
แต่ส่วนตัวฉันคิดว่า

00:28:18.880 --> 00:28:21.440 align:center
พูดแบบนี้ก็ไม่ถูกทั้งหมด

00:28:21.520 --> 00:28:23.040 align:center
เพราะก่อนที่จะพัฒนา

00:28:23.120 --> 00:28:26.120 align:center
สถานที่พวกนั้นต่างเป็นชุมชนประมง
กับเมืองโบราณเล็กๆ

00:28:26.200 --> 00:28:28.080 align:center
- ใช่ไหมคะ
- ใช่

00:28:28.600 --> 00:28:31.800 align:center
ก็เหมือนกับที่พวกเราขายดอกไม้ในตลาด

00:28:31.880 --> 00:28:33.600 align:center
ตอนเริ่มทำคนยังน้อย

00:28:33.680 --> 00:28:34.960 align:center
ร้านเล็กทำให้เป็นร้านใหญ่ได้

00:28:35.640 --> 00:28:37.600 align:center
พอร้านใหญ่ขึ้น ก็จะขายได้เยอะ

00:28:37.680 --> 00:28:38.680 align:center
ลูกค้าเยอะ

00:28:38.760 --> 00:28:40.040 align:center
ถ้าสินค้าขายดี

00:28:40.120 --> 00:28:43.080 align:center
พวกสวนดอกไม้ก็เต็มใจส่งพันธุ์ดอกไม้

00:28:43.160 --> 00:28:44.600 align:center
ที่หายาก

00:28:44.680 --> 00:28:46.360 align:center
และดอกไม้ที่ดีที่สุด

00:28:46.440 --> 00:28:47.640 align:center
ให้เราในราคาที่ดีที่สุด

00:28:48.240 --> 00:28:49.760 align:center
เพราะร้านคุณใหญ่ ใช่ไหม

00:28:49.840 --> 00:28:51.600 align:center
ลูกค้าเยอะ ขายได้เยอะ ก็จะได้เงินเยอะ

00:28:51.680 --> 00:28:53.520 align:center
ร้านของคุณก็จะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

00:28:53.600 --> 00:28:55.360 align:center
เธอว่าร้านเล็กๆ ที่เพิ่งเปิด

00:28:55.440 --> 00:28:57.720 align:center
จะเอาอะไรไปสู้กับร้านใหญ่ๆ แบบนั้น

00:28:58.800 --> 00:28:59.640 align:center
ลุงพูดถูก

00:28:59.720 --> 00:29:02.360 align:center
- ใช่ไหมล่ะ
- แต่ส่วนตัวหนูคิดว่า

00:29:03.520 --> 00:29:05.760 align:center
จะเปรียบเทียบแบบนี้หมดก็ไม่ถูก

00:29:05.840 --> 00:29:09.800 align:center
ลุงคิดดูนะ ยังไงของที่เข้าร้าน ก็เหมือนกันหมด

00:29:09.880 --> 00:29:12.000 align:center
แต่ในสถานที่ท่องเที่ยว

00:29:12.080 --> 00:29:13.160 align:center
แต่ละที่

00:29:13.680 --> 00:29:15.400 align:center
มีทิวทัศน์ต่างกัน

00:29:15.480 --> 00:29:16.600 align:center
ใช่ไหมคะ

00:29:18.200 --> 00:29:19.120 align:center
ได้

00:29:19.640 --> 00:29:20.560 align:center
ไม่เปรียบแบบนี้

00:29:21.600 --> 00:29:23.720 align:center
ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว เราคุยแค่อาเหยา

00:29:24.600 --> 00:29:25.840 align:center
ตอนนั้น

00:29:25.920 --> 00:29:27.120 align:center
แม่ของเขาออกไปทำงาน

00:29:27.200 --> 00:29:30.240 align:center
ก็เพื่อให้เขาได้ร่ำเรียน เดินออกไปจากที่นี่

00:29:30.320 --> 00:29:33.240 align:center
ออกไปจากที่เล็กๆ แห่งนี้
ไม่จมอยู่ในความทุกข์ยาก

00:29:33.760 --> 00:29:36.280 align:center
อาเหยามุมานะมาก
สอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ปักกิ่งได้

00:29:37.120 --> 00:29:39.040 align:center
มีงานดีๆ ทำที่ปักกิ่ง ได้เงินเดือนเยอะ

00:29:39.640 --> 00:29:40.920 align:center
แต่ดันกลับมา

00:29:41.440 --> 00:29:44.400 align:center
เอาเงินที่หามาได้ในหลายปีนี้มาลงทุนหมด
แถมยังกู้สินเชื่อ

00:29:45.680 --> 00:29:48.560 align:center
หลายปีมานี้เหมือนกับ
เอาเงินเทลงไปในหลุมที่ถมไม่เต็ม

00:29:48.640 --> 00:29:50.880 align:center
ในตำบลมีรถบัสสักกี่คันวิ่งผ่าน

00:29:50.960 --> 00:29:51.960 align:center
เธอว่าที่นี่…

00:29:52.480 --> 00:29:55.280 align:center
หมู่บ้านเล็กๆ แห่งนี้ มีนักท่องเที่ยวที่ไหนกัน

00:29:56.440 --> 00:29:58.560 align:center
ใช่ ลุงพูดถูก

00:29:59.080 --> 00:30:00.120 align:center
ใช่ไหมล่ะ

00:30:01.000 --> 00:30:03.840 align:center
คืออย่างนี้ค่ะ คนเป็นพ่อเป็นแม่

00:30:03.920 --> 00:30:05.920 align:center
ยังไงก็ต้องคิดการณ์ไกลเพื่อลูก

00:30:06.000 --> 00:30:07.080 align:center
พ่อแม่หนูก็เหมือนกัน

00:30:07.160 --> 00:30:08.800 align:center
ดูสิ เห็นไหม

00:30:09.440 --> 00:30:11.880 align:center
มิน่า ย่าอาเหยาถึงชอบเธอ

00:30:12.640 --> 00:30:13.680 align:center
สาวน้อยอย่างเธอ

00:30:14.200 --> 00:30:15.360 align:center
เก่งจริงๆ

00:30:16.280 --> 00:30:17.240 align:center
มีไหวพริบ

00:30:18.320 --> 00:30:20.240 align:center
พูดจาน่าฟังมาก

00:30:28.200 --> 00:30:29.640 align:center
คุณลุงคะ

00:30:29.720 --> 00:30:31.000 align:center
คือว่า…

00:30:31.760 --> 00:30:33.160 align:center
ที่ลุงพูดเรื่องพวกนี้กับฉัน

00:30:33.240 --> 00:30:35.040 align:center
เพราะอยากบ่นเฉยๆ

00:30:35.120 --> 00:30:37.120 align:center
หรืออยากให้ฉันไปโน้มน้าวอาเหยา

00:30:37.640 --> 00:30:38.680 align:center
ให้กลับปักกิ่งคะ

00:30:40.960 --> 00:30:42.240 align:center
เรื่องนี้แหละ

00:30:43.640 --> 00:30:46.040 align:center
เธอคิดดู หลายปีที่อาเหยากลับมา

00:30:46.120 --> 00:30:48.320 align:center
ไม่ได้ผลดีอะไรเลย

00:30:48.400 --> 00:30:50.440 align:center
ในหมู่บ้านมีเรื่องอะไรก็มาหาเขาหมด

00:30:51.880 --> 00:30:55.160 align:center
เรื่องกลุ้มใจตั้งเป็นกอง
ดูอย่างโรงแกะสลักไม้ของเซี่ยเหอซุ่นสิ

00:30:55.240 --> 00:30:56.400 align:center
มันเกี่ยวอะไรกับเขาด้วย

00:30:56.920 --> 00:30:59.040 align:center
นี่… นี่… ทำโฮมสเตย์พวกนี้

00:30:59.120 --> 00:31:00.760 align:center
เกี่ยวอะไรกับเขา

00:31:00.840 --> 00:31:02.320 align:center
เสี่ยวหวงเป็นเจ้าหน้าที่รัฐ

00:31:02.400 --> 00:31:03.400 align:center
ต้องคอยดูแล

00:31:03.480 --> 00:31:05.520 align:center
แต่ตอนนี้พอเกิดเรื่อง ก็วิ่งมาหาอาเหยา

00:31:06.040 --> 00:31:07.360 align:center
นี่มันอะไรกัน

00:31:09.480 --> 00:31:10.360 align:center
ใช่ค่ะ

00:31:11.440 --> 00:31:13.920 align:center
แต่อาเหยาลงทุนไปเยอะขนาดนี้

00:31:14.000 --> 00:31:16.840 align:center
ใช่ไหมคะ ตอนนี้โครงสร้างพื้นฐาน
ก็เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาแล้ว

00:31:16.920 --> 00:31:18.160 align:center
ถ้าเขาจากไปตอนนี้

00:31:18.680 --> 00:31:20.240 align:center
ไม่เป็นการล้มกลางคันเหรอคะ

00:31:20.320 --> 00:31:22.680 align:center
เขาเซ้งขายออกไปได้นี่

00:31:24.400 --> 00:31:26.280 align:center
งั้นคนที่ยอมเซ้งต่อ

00:31:26.360 --> 00:31:30.800 align:center
ก็คงเพราะเห็นคุณค่าของสิ่งที่อาเหยาทำ
ถูกไหมคะ

00:31:31.920 --> 00:31:33.280 align:center
พูดแบบนี้ก็ถูก

00:31:36.480 --> 00:31:38.520 align:center
นี่… นี่ก็…

00:31:38.600 --> 00:31:40.840 align:center
เหมือนกับยุงตัวหนึ่งบินชนหยากไย่

00:31:40.920 --> 00:31:43.360 align:center
บินไปไหนไม่ได้หรอก

00:31:43.880 --> 00:31:45.800 align:center
เธอว่าเขาทำเพื่ออะไร

00:31:50.440 --> 00:31:51.600 align:center
ลุงเซี่ยคะ

00:31:51.680 --> 00:31:53.680 align:center
ฉันเล่าเรื่องของฉันให้ฟังดีไหมคะ

00:31:54.600 --> 00:31:55.600 align:center
ได้สิ

00:31:55.680 --> 00:31:56.840 align:center
คืออย่างนี้ค่ะ

00:31:56.920 --> 00:31:59.920 align:center
หลังจากเรียนจบ ฉันก็ทำงานที่ปักกิ่งมาตลอด

00:32:00.000 --> 00:32:02.040 align:center
ทำงานด้านโรงแรม งานยุ่งมาก

00:32:02.880 --> 00:32:05.520 align:center
บางครั้ง ตอนที่ลูกค้าขอบคุณ

00:32:05.600 --> 00:32:09.320 align:center
ในใจฉันก็จะรู้สึกประสบความสำเร็จ มีคุณค่า

00:32:09.400 --> 00:32:10.880 align:center
แต่เวลาส่วนมาก

00:32:11.400 --> 00:32:12.920 align:center
ก็ยังทำงานเหมือนเครื่องจักร

00:32:14.080 --> 00:32:15.680 align:center
ฉันทำงานมาสิบกว่าปี

00:32:17.200 --> 00:32:19.600 align:center
ก็เหมือนกับคนส่วนใหญ่

00:32:19.680 --> 00:32:22.640 align:center
อยากหาเงินซื้อบ้าน ซื้อรถ

00:32:22.720 --> 00:32:23.960 align:center
ใช่ไหมคะ

00:32:25.000 --> 00:32:27.920 align:center
แบบนี้ ก็จะตั้งรกรากที่ปักกิ่งได้

00:32:28.000 --> 00:32:29.680 align:center
พอกลับบ้านเกิด

00:32:29.760 --> 00:32:31.040 align:center
ในสายตาของญาติๆ

00:32:31.120 --> 00:32:32.840 align:center
ก็ดูประสบความสำเร็จมาก ใช่ไหมคะ

00:32:32.920 --> 00:32:34.080 align:center
เก่งมาก

00:32:34.160 --> 00:32:36.120 align:center
เป็นแบบอย่างช่วยกระตุ้น

00:32:36.200 --> 00:32:38.080 align:center
ให้คนรุ่นหลังตั้งใจเรียน

00:32:38.160 --> 00:32:39.440 align:center
ดีจะตาย

00:32:40.960 --> 00:32:42.880 align:center
แต่ฉันไม่เคยคิดว่า

00:32:45.000 --> 00:32:47.840 align:center
ความสำเร็จของชีวิตในระบบค่านิยมทางโลก

00:32:47.920 --> 00:32:49.720 align:center
เป็นสิ่งที่ฉันต้องการ

00:32:51.080 --> 00:32:52.320 align:center
อย่างเช่น

00:32:52.400 --> 00:32:53.400 align:center
ลุงคิดดูนะ

00:32:56.240 --> 00:32:58.400 align:center
อย่างเช่น ฉันอยู่ได้อีกแค่สามเดือน

00:32:58.480 --> 00:33:00.280 align:center
ก็ต้องไปจากโลกนี้

00:33:02.200 --> 00:33:03.600 align:center
งั้นฉันอยากทำอะไรกันแน่

00:33:04.400 --> 00:33:06.360 align:center
ความฝันของฉันคืออะไร อยากทำอะไร

00:33:06.440 --> 00:33:08.560 align:center
พวกนี้ฉันไม่เคยคิดเลย ฉันไม่รู้

00:33:08.640 --> 00:33:10.360 align:center
ไม่เคยคิดถึงเรื่องพวกนี้มาก่อน

00:33:12.680 --> 00:33:13.840 align:center
แต่ว่า

00:33:14.360 --> 00:33:16.240 align:center
อาเหยากับซินซินไม่เหมือนกัน

00:33:16.960 --> 00:33:19.240 align:center
พวกเขามีเป้าหมายที่มั่นคงของตัวเอง

00:33:19.320 --> 00:33:20.960 align:center
และยังมีอุดมการณ์ที่จะต่อสู้

00:33:24.120 --> 00:33:25.440 align:center
ฉันอิจฉาพวกเขา

00:33:27.440 --> 00:33:28.760 align:center
และชื่นชมพวกเขามาก

00:33:29.640 --> 00:33:32.200 align:center
พวกเขาไม่ได้คิดถึงแค่ตัวเอง

00:33:32.720 --> 00:33:35.080 align:center
และไม่ได้มองแค่เส้นทางเล็กๆ ที่อยู่ตรงหน้า

00:33:35.600 --> 00:33:37.360 align:center
พวกเขายังต้องไปที่ที่ไกลออกไป

00:33:37.440 --> 00:33:39.040 align:center
และยังต้องพาคนอื่นไปด้วย

00:33:40.240 --> 00:33:41.600 align:center
ที่ที่ไกลออกไป

00:33:42.840 --> 00:33:44.080 align:center
คือที่ไหนเหรอ

00:33:44.920 --> 00:33:46.080 align:center
ไม่ใช่ปักกิ่งหรอกเหรอ

00:33:46.160 --> 00:33:48.040 align:center
มีที่ไหนที่ไกลกว่าปักกิ่งอีก

00:33:49.200 --> 00:33:50.680 align:center
มีสิคะ

00:33:50.760 --> 00:33:52.680 align:center
งั้นชุมชนอวิ๋นเหมียว

00:33:52.760 --> 00:33:54.600 align:center
ในอนาคตข้างหน้าล่ะคะ

00:33:55.920 --> 00:33:59.600 align:center
ถึงตอนนั้นทุกคนก็ไม่ต้องดิ้นรนเพื่อหาเงิน

00:33:59.680 --> 00:34:01.600 align:center
ลำบากรอนแรมไปที่อื่น

00:34:01.680 --> 00:34:03.720 align:center
ทุกคนที่ออกไปก็จะได้กลับมา

00:34:03.800 --> 00:34:05.880 align:center
คนที่ออกไปจะกลับมาได้ยังไง

00:34:05.960 --> 00:34:07.040 align:center
ได้สิคะ

00:34:07.120 --> 00:34:08.800 align:center
เมื่อชุมชนพัฒนาขึ้นมาก็กลับมาได้แล้ว

00:34:10.080 --> 00:34:12.600 align:center
มาร่วมสร้างสรรค์ ปกป้องบ้านเกิด ใช่ไหมคะ

00:34:12.679 --> 00:34:14.920 align:center
ทุกคนสามารถใช้ความสามารถที่มีอยู่

00:34:15.440 --> 00:34:16.880 align:center
ได้เลี้ยงดูลูกหลาน

00:34:16.960 --> 00:34:17.920 align:center
คนแก่มีที่พึ่งพิง

00:34:22.520 --> 00:34:23.480 align:center
คุณลุงคะ

00:34:24.520 --> 00:34:27.040 align:center
ลุงกับป้าลำบากขนาดนี้

00:34:27.120 --> 00:34:29.600 align:center
หาเงินส่งเขาเรียน เปลี่ยนชะตาชีวิตของเขา

00:34:30.199 --> 00:34:31.520 align:center
งั้นตอนนี้เขา

00:34:32.040 --> 00:34:34.480 align:center
นำเงินทองและความรู้กลับมา

00:34:34.560 --> 00:34:36.480 align:center
ทั้งยังอยากเปลี่ยนชะตาชีวิตของคนมากมาย

00:34:39.560 --> 00:34:41.199 align:center
เหตุผลที่ลุงจากไปในตอนนั้น

00:34:41.719 --> 00:34:43.120 align:center
ก็คือเหตุผลที่เขากลับมา

00:34:44.960 --> 00:34:48.920 align:center
ลุงว่าลุงควรจะสนับสนุน
และให้กำลังใจเขาหรือเปล่าคะ

00:34:55.400 --> 00:34:57.240 align:center
ต้องกินจนถึงเมื่อไหร่เนี่ย

00:34:57.880 --> 00:35:00.760 align:center
มีแต่ของที่อาหย่วนกับแม่เขาชอบกินทั้งนั้น

00:35:01.360 --> 00:35:03.960 align:center
ยังไงตู้เย็นที่บ้านก็ใหญ่ ค่อยๆ กินไปสิ

00:35:05.760 --> 00:35:06.760 align:center
เรียบร้อย

00:35:06.840 --> 00:35:08.560 align:center
ขับรถดีๆ ล่ะครับ

00:35:08.640 --> 00:35:09.640 align:center
ตั้งหลายชั่วโมงน่ะ

00:35:09.720 --> 00:35:11.200 align:center
มีจุดพักรถก็พักบ้าง

00:35:11.280 --> 00:35:12.520 align:center
รู้แล้ว

00:35:13.680 --> 00:35:14.520 align:center
แม่

00:35:15.440 --> 00:35:16.280 align:center
เชื่อฟังอาเหยาล่ะ

00:35:18.880 --> 00:35:19.880 align:center
มีอะไรก็โทรมานะ

00:35:20.480 --> 00:35:21.600 align:center
รู้แล้วครับ

00:35:27.240 --> 00:35:28.120 align:center
ตั้งใจทำงานล่ะ

00:35:35.320 --> 00:35:36.640 align:center
แม่ครับ ไปก่อนนะ

00:35:46.800 --> 00:35:48.480 align:center
ครั้งนี้พ่อของแก

00:35:48.560 --> 00:35:50.400 align:center
พูดอะไรไม่น่าฟังหรือเปล่า

00:35:50.480 --> 00:35:51.480 align:center
ไม่ครับ

00:35:52.000 --> 00:35:53.240 align:center
เขาบอกแล้วไม่ใช่เหรอ

00:35:53.320 --> 00:35:54.360 align:center
“ตั้งใจทำงาน”

00:35:56.400 --> 00:35:58.760 align:center
พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกแล้ว

00:36:09.080 --> 00:36:12.800 align:center
- เถ้าแก่เซี่ย กาแฟสักแก้วไหมคะ
- ไม่ละ แค่นี้ก็พอ

00:36:14.040 --> 00:36:14.880 align:center
หงโต้วล่ะ

00:36:15.400 --> 00:36:17.240 align:center
อยู่ข้างใน มาหาเธอเหรอ

00:36:17.320 --> 00:36:18.680 align:center
เปล่า แค่ถามดูน่ะ

00:36:38.120 --> 00:36:39.040 align:center
ทำไมมาตอนบ่ายล่ะคะ

00:36:40.920 --> 00:36:43.400 align:center
ผมไปหาเสี่ยวหวงที่สภาชุมชน
เลยผ่านมาทางนี้น่ะ

00:36:45.080 --> 00:36:46.800 align:center
ไปสภาชุมชน ผ่านมาทางนี้

00:36:47.440 --> 00:36:48.640 align:center
คุณกลับมาทางไหน

00:36:49.760 --> 00:36:51.160 align:center
คุณทำกาแฟให้ผมสักแก้วหน่อย

00:36:52.440 --> 00:36:53.600 align:center
ไหนบอกไม่เอากาแฟไง

00:36:54.520 --> 00:36:57.880 align:center
ผมอยากจะทดสอบ
ฝีมือชงกาแฟของหงโต้ว ว่าพัฒนาขึ้นไหม

00:36:58.400 --> 00:37:00.080 align:center
เขาจงใจ

00:37:00.160 --> 00:37:02.080 align:center
งั้นฉันดริฟต์กาแฟให้สักแก้ว

00:37:03.440 --> 00:37:04.760 align:center
ตอนนี้ดริฟต์กาแฟเป็นแล้วเหรอ

00:37:04.840 --> 00:37:06.160 align:center
ฉันสอนเอง

00:37:07.480 --> 00:37:08.720 align:center
นี่ครูฉัน

00:37:36.720 --> 00:37:38.000 align:center
ขำอะไรของคุณ

00:37:38.920 --> 00:37:40.160 align:center
ขำท่าทางงกๆ เงิ่นๆ ของคุณ

00:37:41.880 --> 00:37:44.680 align:center
คุณเป็นทุกอย่างตั้งแต่เกิด
ไม่เคยเป็นมือใหม่หรือไง

00:37:47.400 --> 00:37:48.840 align:center
มาๆ ผมช่วย

00:37:48.920 --> 00:37:50.440 align:center
วางตรงนี้ หมุน

00:37:52.240 --> 00:37:53.080 align:center
หมุน

00:37:55.200 --> 00:37:56.240 align:center
มาๆ

00:38:01.040 --> 00:38:02.520 align:center
ดีแล้วๆ ดีขึ้นเรื่อยๆ แล้ว

00:38:02.600 --> 00:38:04.280 align:center
- สู้ๆ
- ทำจนฉันจะทำไม่เป็นแล้ว

00:38:06.560 --> 00:38:07.960 align:center
หัวเราะอะไรน่ะ

00:38:11.160 --> 00:38:12.400 align:center
ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาหัวเราะอะไร

00:38:12.480 --> 00:38:14.480 align:center
ผมทนไม่ไหวเลยหัวเราะน่ะ

00:38:24.520 --> 00:38:26.760 align:center
พ่อเถ้าแก่เซี่ยมา แล้วยังไง

00:38:28.440 --> 00:38:30.120 align:center
คุณเข้ามาทีหลัง เลยไม่รู้

00:38:30.200 --> 00:38:32.280 align:center
สองวันก่อนเขาไปเดินดูที่โกดัง

00:38:32.360 --> 00:38:34.840 align:center
พอกลับมาก็มานั่งที่โต๊ะฉัน ถามนี่ถามนั่น

00:38:34.920 --> 00:38:37.720 align:center
อะไร “ช่วงนี้กิจการดีไหม

00:38:37.800 --> 00:38:39.480 align:center
เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า”

00:38:39.560 --> 00:38:40.440 align:center
ยังถามหาเย่เซินด้วย

00:38:40.520 --> 00:38:42.320 align:center
ฉันบอกว่าวันนี้เย่เซินหยุด

00:38:42.400 --> 00:38:45.400 align:center
ผมรู้ว่าเมื่อวาน
เขาไปโรงงานมัดย้อมมา ผมถึงได้ไป

00:38:45.480 --> 00:38:46.880 align:center
สุดท้ายตาแก่เจ้าเล่ห์มาก

00:38:46.960 --> 00:38:48.360 align:center
พอเห็นหน้าผมก็ถามสารพัด

00:38:48.880 --> 00:38:50.240 align:center
ตอนสอบผมยังไม่ตื่นเต้นขนาดนี้เลย

00:38:51.280 --> 00:38:53.240 align:center
- ทำไม
- ทำไม

00:38:53.320 --> 00:38:56.160 align:center
ผมทดสอบคุณนะ คุณว่าจนถึงตอนนี้บริษัทเรา

00:38:56.240 --> 00:38:57.760 align:center
อุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดคืออะไร

00:38:58.400 --> 00:38:59.600 align:center
อุปสรรคที่ใหญ่ที่สุด

00:39:00.640 --> 00:39:02.800 align:center
ไม่มีนักท่องเที่ยวมา ยอดขายออนไลน์ไม่มั่นคง

00:39:02.880 --> 00:39:04.000 align:center
ไม่ใช่ทั้งนั้น

00:39:04.640 --> 00:39:06.880 align:center
- งั้นคือ…
- พ่อของเถ้าแก่เซี่ย

00:39:06.960 --> 00:39:09.400 align:center
สัญญานี่ ฉันไม่ให้เซ็น

00:39:09.480 --> 00:39:10.360 align:center
(เป็นการแสดงห้ามลอกเลียนแบบ
ที่อยู่ในขวดคือโค้ก)

00:39:10.440 --> 00:39:11.440 align:center
ถ้าแกเซ็น

00:39:12.440 --> 00:39:13.440 align:center
ฉันจะกินยาตาย

00:39:14.200 --> 00:39:15.360 align:center
พ่อ

00:39:15.440 --> 00:39:16.920 align:center
คนมุงดูเยอะขนาดนี้

00:39:17.000 --> 00:39:18.680 align:center
- กลับไปค่อยคุยกัน
- อย่าเข้ามา

00:39:19.720 --> 00:39:20.760 align:center
แกเข้ามาฉันจะดื่ม

00:39:20.840 --> 00:39:21.960 align:center
ดื่มจริงๆ นะ

00:39:22.040 --> 00:39:25.040 align:center
- เลิกสร้างเรื่องได้หรือยัง
- ผู้นำชุมชนมาแล้ว

00:39:25.120 --> 00:39:27.160 align:center
- คือ…
- ผู้นำชุมชนมาก็ไม่มีประโยชน์

00:39:27.240 --> 00:39:28.960 align:center
- ซื่อผิง
- อย่าเข้ามานะ

00:39:29.040 --> 00:39:30.560 align:center
ทำอะไรของนายเนี่ย

00:39:30.640 --> 00:39:33.320 align:center
โรงมัดย้อมนี่ ผมไม่ยอมให้เขาเซ้งมาหรอก

00:39:34.080 --> 00:39:35.520 align:center
หัวหน้า คุณช่วยตัดสินที

00:39:36.480 --> 00:39:38.840 align:center
งานที่ปักกิ่งไม่ทำ งานดีๆ ไม่ทำ

00:39:38.920 --> 00:39:40.080 align:center
รั้นจะกลับมาทำธุรกิจที่นี่

00:39:40.600 --> 00:39:42.280 align:center
ผมทำธุรกิจมานานหลายปี

00:39:43.080 --> 00:39:45.120 align:center
ธุรกิจมันทำง่ายหรือไง

00:39:45.200 --> 00:39:46.920 align:center
พอแล้ว มีอะไรกลับไปคุยที่บ้าน

00:39:47.000 --> 00:39:48.880 align:center
- ไม่ได้
- ไม่ได้ก็ไปคุยที่สภาชุมชน

00:39:49.400 --> 00:39:51.560 align:center
- ไม่ไป
- พ่อดื่มของพ่อไป ผมเซ็นของผมไป

00:39:53.880 --> 00:39:55.760 align:center
- ซื่อผิง
- ทำอะไรเนี่ย

00:39:55.840 --> 00:39:57.560 align:center
อย่าฉีกสัญญาสิ

00:39:57.640 --> 00:39:59.480 align:center
- นายเป็นบ้าอะไร
- ไม่ให้แกเซ็น

00:39:59.560 --> 00:40:01.280 align:center
นายฉีกสัญญาขาดหมดแล้ว

00:40:01.360 --> 00:40:02.360 align:center
แกห้ามเซ็นนะ

00:40:02.440 --> 00:40:04.200 align:center
เราไปคุยที่ห้องทำงานสภาชุมชนกัน

00:40:04.280 --> 00:40:06.040 align:center
- ผมไม่ยอมให้เขาเซ็น
- อาเหยา

00:40:07.000 --> 00:40:08.320 align:center
- หัว…
- อาเหยา มาด้วย

00:40:08.400 --> 00:40:09.480 align:center
แกห้ามเซ็นนะ

00:40:10.000 --> 00:40:11.000 align:center
ไม่ให้เขาเซ็น

00:40:13.280 --> 00:40:15.760 align:center
- ไม่ให้เขาเซ็น
- ไปคุยกันที่สภาชุมชน

00:40:16.440 --> 00:40:17.800 align:center
- เกอจื่อ
- คะพี่

00:40:18.400 --> 00:40:19.360 align:center
ไปพิมพ์สัญญามาใหม่

00:40:20.640 --> 00:40:21.480 align:center
พี่ อันนี้…

00:40:21.560 --> 00:40:23.000 align:center
ไม่เป็นไร

00:40:23.080 --> 00:40:25.080 align:center
ตาแก่รักชีวิตจะตาย ในนั้นคือโค้ก

00:40:27.600 --> 00:40:28.440 align:center
คือว่า…

00:40:29.080 --> 00:40:31.360 align:center
น้าๆ แยกย้ายกันไปเถอะค่ะ ไม่มีอะไรแล้ว

00:40:31.440 --> 00:40:32.880 align:center
แยกย้าย ไปทำงานเถอะ

00:40:32.960 --> 00:40:35.000 align:center
เกิดอะไรขึ้นละเนี่ย

00:40:35.080 --> 00:40:37.200 align:center
ลุงครับ ลุงทำอะไรเนี่ย

00:40:37.920 --> 00:40:39.560 align:center
มีฟ้าย่อมมีฝน มีลูกสาวก็ต้องออกเรือน

00:40:39.640 --> 00:40:41.440 align:center
ลูกชายจะทำธุรกิจ ห้ามไม่ได้หรอก ใช่ไหมครับ

00:40:42.240 --> 00:40:43.800 align:center
แกจะทำโฮมสเตย์นี่ใช่ไหม

00:40:44.320 --> 00:40:45.440 align:center
ได้ มา

00:40:46.920 --> 00:40:48.640 align:center
- เข็นทับฉันไปสิ
- ลุง ลุกขึ้นมา

00:40:48.720 --> 00:40:50.360 align:center
ทับฉันไปเลย ทับฉันให้ตาย

00:40:50.440 --> 00:40:51.440 align:center
- แล้วอยากทำอะไรก็ทำ
- ลุกขึ้นมา ลุง

00:40:51.520 --> 00:40:52.880 align:center
อยากทำอะไรก็ทำ

00:40:55.200 --> 00:40:56.160 align:center
หลบหน่อย

00:40:56.680 --> 00:40:57.840 align:center
เย่เซิน เป็นอะไร

00:40:57.920 --> 00:40:59.080 align:center
ตี…ตีโดนขาผม

00:41:00.440 --> 00:41:01.560 align:center
พ่อตีคนอื่นทำไม

00:41:01.640 --> 00:41:02.800 align:center
ฉันเปล่านะ

00:41:02.880 --> 00:41:04.360 align:center
มา ไปโรงพยาบาล

00:41:05.880 --> 00:41:06.880 align:center
อย่าเข้ามานะ

00:41:09.720 --> 00:41:11.960 align:center
อาเหยา พ่อนายอยู่ตรงนี้ พวกเราจะทำยังไง

00:41:13.200 --> 00:41:16.040 align:center
เข็นทับไปเลย ไม่กลัวเจ็บก็ให้เขานอนไป

00:41:16.960 --> 00:41:17.960 align:center
แก…

00:41:20.520 --> 00:41:21.800 align:center
ฉันไม่เห็นด้วย

00:41:22.480 --> 00:41:23.560 align:center
ไอ้พวกเวร

00:41:38.320 --> 00:41:41.320 align:center
(อีกหนึ่งปีใหม่ สูงขึ้นอีกขั้น)

00:41:41.400 --> 00:41:45.400 align:center
(พรมากมี ลูกหลานเต็มบ้าน)

00:41:59.600 --> 00:42:00.680 align:center
เยี่ยม

00:42:01.440 --> 00:42:02.840 align:center
พ่อเยี่ยมจริงๆ

00:42:05.240 --> 00:42:06.520 align:center
ดันหน่อยๆ

00:42:09.160 --> 00:42:10.680 align:center
ระวัง ระวังนะ ระวัง

00:42:10.760 --> 00:42:12.080 align:center
ระวังหัวๆ

00:42:13.160 --> 00:42:15.360 align:center
เถ้าแก่เซี่ย หลบหน่อยค่ะ

00:42:28.800 --> 00:42:29.840 align:center
ทำอะไร

00:42:39.080 --> 00:42:40.800 align:center
มา เข้ามานั่งข้างใน

00:42:47.960 --> 00:42:49.240 align:center
อาเหยา

00:42:52.320 --> 00:42:53.400 align:center
เข้าใจหรือยัง

00:42:53.480 --> 00:42:55.680 align:center
ตอนนี้แค่นึกถึงตาแก่นั่น

00:42:55.760 --> 00:42:57.160 align:center
ผมก็เจ็บขาขึ้นมา

00:42:58.760 --> 00:43:00.760 align:center
โชคดีที่พ่อของเขามีกิจการอยู่คุนหมิง

00:43:00.840 --> 00:43:01.720 align:center
เลยอยู่ที่นี่ทุกวันไม่ได้

00:43:01.800 --> 00:43:04.840 align:center
สองปีก่อนนะ พอเขาว่างก็จะมาก่อกวน

00:43:04.920 --> 00:43:06.000 align:center
ตอนนี้ไม่ก่อกวนแล้ว

00:43:06.080 --> 00:43:08.000 align:center
แต่พอกลับมาก็ถามนั่นถามนี่

00:43:09.360 --> 00:43:11.400 align:center
ฉันว่าพ่อเขายังไม่ยอมแพ้หรอก เชื่อไหม

00:43:11.480 --> 00:43:12.520 align:center
แน่นอนสิ

00:43:13.040 --> 00:43:14.840 align:center
เดี๋ยวสิ ดูพวกนายของกินเต็มโต๊ะเลย

00:43:14.920 --> 00:43:16.080 align:center
- ไป
- ไปเถอะ

00:43:16.160 --> 00:43:17.000 align:center
กลับมาแล้วเหรอครับ

00:43:19.000 --> 00:43:20.120 align:center
เถ้าแก่เซี่ย ลุงไปแล้วเหรอ

00:43:20.720 --> 00:43:21.560 align:center
ไปแล้ว

00:43:23.520 --> 00:43:24.600 align:center
ไปแล้วก็ดี

00:43:24.680 --> 00:43:26.040 align:center
ไปแล้วก็ดีๆ

00:43:27.840 --> 00:43:28.840 align:center
เดี๋ยวสิ

00:43:28.920 --> 00:43:30.320 align:center
นายกลัวเขาทำไม

00:43:30.400 --> 00:43:31.960 align:center
ตอนนั้นเขาก่อเรื่องขนาดนั้น ฉันยังไม่กลัวเลย

00:43:32.040 --> 00:43:34.160 align:center
มีแค่พี่แหละ ที่ไม่กลัวลุงซื่อผิง

00:43:34.240 --> 00:43:36.120 align:center
พวกเรากลัวเขากันหมด

00:43:36.200 --> 00:43:37.360 align:center
เขากลับมาครั้งนี้

00:43:37.440 --> 00:43:38.880 align:center
ได้บอกให้ฉันตั้งใจทำงาน

00:43:39.400 --> 00:43:40.960 align:center
เอาละ เก็บเสร็จแล้วมาประชุม

00:43:41.040 --> 00:43:42.000 align:center
โอเค

00:43:42.520 --> 00:43:43.480 align:center
เสร็จแล้ว
เสร็จแล้วมาประชุม