หมู่บ้านคุณนี่เกินไปแล้วนะ
ไม่เห็นเหมือนที่เขาพูดกันเลย
พูดซะนึกว่าจริง
อีกหน่อยก็คงเป็นแต่งงานหนึ่งเดือนแล้วมีลูกเลย
หมู่บ้านก็เป็นแบบนี้แหละ
วันนี้พูดเรื่องคุณ พรุ่งนี้พูดเรื่องคนอื่น
เหมือนลมเหมือนเมฆ
เล่ากันไปเล่ากันมา
พวกเด็กๆ ไปหาคุณที่บ้านพักกันหมดแล้ว
โอกาสดีขนาดนี้
ทำไมไม่ยอมอธิบายล่ะคุณ
จะให้ฉันอธิบายอะไร
ฉันบอกไปเดี๋ยวพวกเขาก็รู้ว่าฉันเป็นใคร
ตรรกะอะไรของคุณเนี่ย
ตอนนั้นที่อาเหยาใส่ความคุณ คุณโกรธถึงขนาดจะไล่ตีเขา
ไม่ได้ขนาดนั้นสักหน่อย
ตอนนี้คุณมีโอกาสอธิบายแล้ว แต่คุณก็ไม่ทำ
อธิบายอะไรเล่า
อีกไม่กี่วันฉันก็จะไปแล้ว
ฉันมาแล้ว
- ทางนี้ - ฉันพาต้าม่ายมาด้วย
มา นั่งด้วยกัน
พี่กว้านจวิน โค้กสองค่ะ
- ครับผม - อาหารยังไม่เรียบร้อย
คุยอะไรกันอยู่เหรอ
ก็พูดว่าหงโต้วใกล้จะไปแล้วน่ะสิ ทีนี้ก็เหลือฉันคนเดียว
อะไรของคุณ คุณต้องทำอะไรก็ทำต่อไปสิ
หงโต้ว คุณจะไปแล้วเหรอ
ยังหรอก
งั้นที่พูดว่าเถ้าแก่เซี่ยจะทำยังไง หมายถึงอะไรเหรอ
เรื่องของฉันกับเซี่ยจือเหยา คุณยังไม่รู้เหรอ
พวกคุณมีเรื่องอะไรกันเหรอ
สวี่หงโต้ว
มันเหมือนคุณสร้างข่าวลือของตัวเองนะ
ข่าวลืออะไรอะ
ตอนนี้ทุกคนกำลังพูดกันว่า หงโต้วเป็นแฟนเก่าที่ปักกิ่งของเถ้าแก่เซี่ย
ตอนนี้กลับมาง้อเขาแล้ว แล้วไม่ใช่แค่คืนดีกันด้วย
ใกล้จะแต่งงานกันแล้ว
- แล้วสองคนจะแต่งงานกันไหม - คิดอะไรของคุณเนี่ย
ฉันว่าเกิดขึ้นได้นะ
พวกคุณเหมาะสมจะแต่งงานกัน
ทำไม
โสดทั้งคู่ไง
ถ้าคุณไม่พูดผมไม่รู้เลยนะเนี่ย
เรื่องจริงมากๆ
จริงนะ
ในนิยายมีความสัมพันธ์หนึ่ง เรียกว่าแต่งก่อน รักทีหลัง
นักอ่านชอบกันมาก หวานแหววสุดๆ
หยุดถอนหายใจได้แล้วคุณ
เดี๋ยวฉันก็ไปแล้ว อดทนหน่อยนะ
คุณจะไปได้ยังไง
พอคุณไป พวกเขาก็พูดกันอีกว่า
แฟนของเถ้าแก่เซี่ยอดทนใช้ชีวิตในชนบทไม่ได้ ก็เลยทิ้งเถ้าแก่เซี่ยไปอีกครั้ง
พูดได้ดีเลย
สวี่หงโต้ว
คุณนี่มันจริงๆ เลยนะ ต่อไปผมจะหาแฟนยังไงล่ะเนี่ย
ฉันจะบอกนะ ถ้าเธอรังเกียจและทิ้งคุณเพราะเรื่องนี้
ผู้หญิงคนนั้นไม่มีค่าพอสำหรับรักของคุณหรอก
พูดดีมากๆเลยนะ
- ใช่มะ - อาหารมาแล้ว
(ปิ้งย่างต้นไม้แชมเปียน)
เผ็ดพิเศษเลยนะ
ส่วนอันนี้เผ็ดปกติ
อันนี้ไม่เผ็ด
ขอบคุณค่ะ เถ้าแก่
ถ้าวันนึงคุณแต่งงานกับอาเหยาจริงๆ นะ
ให้กินเนื้อย่างที่นี่ฟรีเลย
จริงเหรอ
ขนาดฉันยังไม่ได้ฟรี แต่นายให้เธอเนี่ยนะ
ฉันให้ใครก็เรื่องของฉันไหมล่ะ
เอาเวลาไปจัดการเรื่องตัวเองเถอะ
พรุ่งนี้ฉันไม่ไปที่ร้านนะ
- ทำไม - ไปเที่ยว
- ไปกับใคร - พวกเขาสองคน
พรุ่งนี้ฉันก็หยุด
ต้าม่ายอยู่ที่ห้องไม่ออกไปไหน
ใครเรียกก็ไม่ยอม
ไม่ง่ายเลยนะที่เธอจะเป็นคนชวน
เพราะงั้นเราถึงพลาดไม่ได้
อืม
ไปเถอะ
(ลิปสติกดอกไม้สดทำเอง)
สีนี้สว่างไม่พอ
แล้วก็งานดูพื้นๆ มาก
งั้นเรามาทำเงินร้อนกันเถอะ อาศัยด้านคุณภาพ
กลวงนะ
สายรัดแกะเป็นลายฉลุ
ส่วนกล่องยังดูเรียบง่ายไป
- เดี๋ยวผมทำตัวอย่างให้ดู - ได้ๆ
ครับพี่ มีอะไรรึเปล่า
ครับ ใจเย็นก่อน เดี๋ยวไปครับ
- เกิดอะไรขึ้นครับ - เปล่า นายทำงานต่อเถอะ
เอาเงินมาให้เราเลยนะ เอามา
เดี๋ยวค่ะเดี๋ยว ฟังฉันพูดก่อน
ใจเย็นก่อนนะคะ
ปัญหาเรื่องเงินต้องได้รับการแก้ไขแน่นอนค่ะ
พวกคุณรื้อพวกนี้ออก นั่นเท่ากับเสียแรงเปล่านะคะ
คุณบอกว่าหยุดโปรเจกต์กะทันหัน
ค่าจ้างก็ไม่ให้มาสองเดือนแล้ว
เจ้านายก็หายหัว แล้วพวกเราจะทำยังไง
เจ้านายโทรหาฉันแล้วค่ะ
เขากำลังรวบรวมเงินอยู่
งั้นก็ดี ให้เขาแก้ปัญหาเรื่องเงินก่อน
- ใช่ไหม - ใช่
เอาเงินมา พวกเรายังต้องซื้อข้าวกินนะ
- คณะกรรมการไม่รับผิดชอบเหรอ - ไปที่สำนักงานหมู่บ้าน
พวกคุณก็รู้ วันนี้เลขากับกรรมการออกไปประชุม
พวกเขาไม่ได้เพิกเฉย
อย่าพูดเหมือนง่ายสิ จ่ายเงินให้เรามา
ติดหนี้ก็จ่าย
เอาเงินมา เอาเงินมา
ถึงแล้วครับ ถึงแล้ว
ขอบคุณครับ
คืนเงินมา คืนเงินมา คืนเงินมา
- หยุดพูดมากได้แล้ว - พี่เซี่ย
พี่เซี่ย
ทุกคนหยุดก่อน
อาเหยามาแล้ว เราฟังเขาพูดก่อน
ทำไมถึงมายืนล้อมเสี่ยวหวงกันล่ะ
ตะโกนใส่ผู้หญิงกันได้ยังไงครับ
มีปัญหาก็แก้ไขกันครับ มาๆ
ครับ เรามาแก้ไขปัญหากัน
มาๆ นี่ครับบุหรี่
พี่ครับ
แค่พี่โทรหาผมก็รีบมาทันที
มาแก้ปัญหากันเถอะ
อย่าเพิ่งโมโหครับ ดีไหม
อาเหยา เจ้านายน่ะหนีไปแล้ว
แต่เงินยังไม่จ่ายเลยนะ
ครับ เรื่องเงินต้องให้ทุกคนแน่นอน
เจ้านายเขาลงทุนโฮมสเตย์
ส่วนที่เหลืออยู่ก็มีมูลค่าหลายแสน
พระหนี แต่วัดยังอยู่ถูกไหมครับ
ใช่ค่ะ เขาลงทุนไปตั้งเท่าไหร่ เงินเดือนแค่เท่าไหร่เอง
ไม่มีทางทิ้งไปหรอกค่ะ
งั้นก็จ่ายให้พวกเราก่อน
ใช่ จ่ายให้พวกเรามาก่อน
เงินอยู่ไหน
- จ่ายเงินมา - พอๆ
รอเดี๋ยว
อาเหยา
นายเป็นคนบอกให้เราสร้าง
- ใช่ครับ - หวงซินซินเป็นคนรับรอง
เพราะงั้นพวกนายมีส่วนต้องรับผิดชอบ
ที่จริงแล้ว ไม่จ่ายเงินเดือน พวกเราไม่มีทางทำงาน
แต่เพราะเมื่อก่อนเจ้านายก็ดูเป็นคนดี
ดังนั้นพวกเราเข้าใจเขา
หรือต่อให้จ่ายเงินเดือนช้า ยังไงเราก็ยังทำต่อ
ถึงตอนนี้เขากำลังไประดมทุนก็เถอะ
แต่พวกเราต้องรอนานแค่ไหน
งานอย่างอื่นเรายังต้องทำต่ออีกไหม
เราจะรอหรือไม่รอ
แค่คำตอบก็ให้ไม่ได้
คืออย่างนี้ครับ
โฮมสเตย์ใกล้สนามบินจ่ายราคาสูงกว่านี้อีก
นายบอกว่าที่นี่อยู่ใกล้บ้าน
ทุกคนกลับบ้านง่าย
อีกทั้งยังดีต่ออนาคตของหมู่บ้าน
พวกเราเห็นด้วย
แต่ตอนนี้เจ้านายมาหนีไป
ค่าแรงก็ไม่จ่าย
นายว่าควรทำไงต่อล่ะ
พี่ครับ สบายใจได้
ผมกับเสี่ยวหวงกำลังหาทางช่วยทุกคนอยู่
เย็นนี้ผมไปหาพี่ โอเคไหมครับ
ผมรู้ทุกคนกังวลอะไรอยู่
นั่นแหละครับ
แต่การยืนอยู่ตรงนี้ไม่ช่วยอะไร
โอเคไหมครับ พวกเราจะเร่งหาวิธีจ่ายเงินค่าจ้างให้ทุกคน
พอใจกันไหมครับ
อาเหยาจะเป็นเจ้านายใหญ่แล้ว
มาพูดแทนเจ้านาย
มาปลอบให้พวกเรา
หุบปากไม่ก่อเรื่อง
ทุกคนแค่อยากได้เงินคืน
ทำไมพี่ถึงได้พูดว่าก่อเรื่องล่ะครับ
เรื่องเงินเดือน ไม่ว่าจะร้องรัฐบาล นักข่าวหรืออะไรก็ต้องใช้เวลา
งั้นตอนนี้พวกนายก็ให้เงินมาสิ
- ไอ้งั่งนี่ - คุณลุงคะ
พวกเขาสองคนติดเงินนายรึไง
ไอ้โง่นี่
ลุงคะ อย่าเตะเขาเลยค่ะ
เขาทำงานแล้วไม่ได้รับเงิน
รู้สึกแย่เป็นธรรมดา เข้าใจได้ค่ะ
ใช่ครับ ถ้าเป็นผม ผมก็ร้อนใจ
แยกย้ายกันเถอะครับ
กลับกันเลย
อยู่ตรงนี้ทำอะไร ร้อนจะแย่
เงินวันนี้ก็ตามที่คุยกันเลยครับ
ไว้รอประกาศนะครับ ดีไหมครับ
กลับบ้านกัน
แยกย้ายกลับกันเถอะครับ กลับไปรอประกาศ
ไปๆ กลับ
บุหรี่ไหมครับ
ไปๆ แยกย้าย
รอประกาศนะ
พี่ครับ
บุหรี่ครับ
อาเหยา
ฉันเชื่อนาย
อย่ารีบดื่มแบบนั้นสิ
ช่างบังเอิญเหลือเกิน
เลขานุการและผู้อำนวยการไม่อยู่
ฉันโทรหาผู้อำนวยการ
และเขาขอให้ฉันไปดูที่นั่น
ไม่มีใครฟังฉันตอนฉันมาถึง
ฉันตัวคนเดียว
ฉันจะโน้มน้าวใจคนจำนวนมากได้ยังไง
ตอนนี้ฉันปากแห้งและกระหายแทบตาย
เกิดอะไรขึ้นกับเจ้านาย
เขาล้มละลายจริงเหรอ
ฉันโทรหาเขา
เขาบอกว่าเขากำลังระดมทุน
เขาใช้เวลามากมายกับบ้านหลังนี้
แต่ถึงเขาจะล้มละลายจริงๆ
เขาก็ควรกลับมาพยายามขายบ้าน
บ้านไม่ใช่ว่าจะขายกันได้ง่ายๆ นะ
ถ้าร้านหนังสือซาวฮว๋าอยู่ที่นี่ คงจะขายได้ง่ายกว่า
รุ่นพี่ที่เรียนการถ่ายภาพจะมาเมื่อไหร่
เธอบอกว่าเธอจะมาที่นี่หลังจากถ่ายทำเสร็จ
ดี
หงโต้วของคุณล่ะ อยู่ที่ไหน
ออกไปเที่ยว เธอไม่ใช่หงโต้วของฉัน
คุณกำลังจะแต่งงาน คุณไม่รู้เหรอ
ฉันไม่รู้
(รังนกนางแอ่น)
เสี่ยวฉิน
มีอะไร
โดนพ่อดุอีกแล้วเหรอ
กำลังสแกนผ่านวีแชต
พี่เหยา
พี่บอกฉันในวีแชตว่าเรื่องแต่งงานเป็นแค่ข่าวลือ
เป็นเรื่องจริงใช่ไหมคะ
ใช่สิ เรียกฉันว่าคุณอาเหยา
แล้วแต่งงานกับฉันได้ไหม
ไม่ได้อยู่แล้วสิ
ทำไมล่ะ
พี่ไม่ชอบที่ฉันการศึกษาต่ำ และไม่มีความสามารถอะไร
ใช่ไหมคะ
เสี่ยวฉิน
ตอนฉันเรียนมัธยมต้น เธอเป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ
ฉันยังกอดเธอในตอนนั้น
จากนั้นฉันก็เริ่มทำงาน
ฉันให้เงินของขวัญเธอทุกปีเวลาฉันกลับมา จำได้ไหม
ผู้ชายบางคนชอบผู้หญิงที่อายุน้อยกว่า
ในทีวี ดาราชายบางคน อายุมากกว่าภรรยา 12 ปี
ใช่ไหม ซินซิน
ใช่
แต่คุณอาเหยาชอบผู้หญิงอายุใกล้เคียงกับเขา
และมีเรื่องที่คุยกันได้
เรื่องอะไร
เราแบ่งปันทุกอย่าง หลังจากอยู่ด้วยกันนานแล้วก็ได้
เรื่องที่ฉันบอก ไม่เกี่ยวว่าอยู่นานไม่นาน
มันเป็นเรื่องของจิตวิญญาณ
ไม่รู้ละ
พี่เหยา ฉันให้โอกาสพี่ครั้งสุดท้าย
ถ้าฉันไปเรียนงานเย็บ พี่จะพิจารณาฉันไหม
ไม่
ก็ได้ ฉันก็จะไม่เลือกพี่เหมือนกัน
มีใครบางคนกำลังจีบตามฉัน
แล้วก็ เรียกฉันว่าแคนดี้
บาย แคนดี้
แคนดี้เหรอ
ฉันบอกให้ต้าเซี่ยตรวจสอบและส่งไซต์ทั้งหมด ที่กำลังก่อสร้างรอบหมู่บ้านของเรามาให้ฉัน
เราไปถามแต่ละที่ได้เลย
อือ ได้
เหล่าหู
มาแล้ว อยู่นี่
มาๆ ยินดีต้อนรับ
- สวัสดี - ทางนี้ครับ
มาๆ ฉันขอแนะนำ
พวกเขาคือสามสาวงามแห่งบ้านพักของเรา
น่าน่า หงโต้ว และต้าม่าย
- สวัสดี - นี่เพื่อนสนิทผม หม่าเฉี่ย
เธอและสามีเป็นเจ้าของบาร์แห่งนี้
ปกติเราจะมาสังสรรค์กันที่นี่
ดื่มเหล้า เม้าท์มอย สบายใจ
ค่ะ ดื่มให้อร่อยนะคะ เดี๋ยวฉันไปเตรียมตัวก่อนนะ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณมาก
พวกคุณอยากดื่มอะไร
นี่ค่ะ ฉันเสิร์ฟค็อกเทลให้
- ดื่ม - ขอบคุณค่ะ
- ยินดีค่ะ - มา
ชนแก้ว
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ แฮปปี้เบิร์ธเดย์
แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
- สุขสันต์วันเกิด - สุขสันต์วันเกิด
มาๆ
- ขอพรกัน - ใช่ๆ
- สุขสันต์วันเกิด - เป่าเทียนยังไม่ดับเลย
มาช่วยกันเป่าดีกว่า
หนึ่ง สอง สาม
ฉันเห็นบัตรประชาชนของคุณ
เราอยากจัดงานวันเกิดให้คุณ
แต่ไม่คิดว่าคุณจะชวนขึ้นมาก่อน
แล้วยังไม่พูดอะไรอีกด้วย
ฉันกับหงโต้วเลยตัดสินใจปล่อยเบลอ และแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง
แล้วทำให้คุณประหลาดใจ
- อื้อ ฉันประหลาดใจ - น้องต้าม่าย สุขสันต์วันเกิด
ขอบคุณ ครูหู
เป็นเกียรติของฉัน เป็นสิ่งที่ควรทำอยู่แล้ว
ขอบคุณค่ะ ครูหู
ไม่เป็นไรหรอก
พวกเราพักที่เดียวกัน ถือเป็นครอบครัวเดียวกัน
ไม่ต้องเกรงใจ
ครูหู แก้วนี้ดื่มให้คุณ
ชนแล้วนะ
โอ้โฮ
เธอนี่…
งั้นฉันก็ชนแก้วเหมือนกัน
- พรุ่งนี้ฉันจะให้คนงานมาที่นี่ ขอบคุณค่ะ - ได้
คนงานบางส่วนขอลาไปงานเลี้ยงร้องเพลง เราขาดแคลนแรงงานชั่วคราว
ยืนยันอีกครั้งครับ จ่ายวันต่อวันใช่ไหมครับ
ใช่ จ่ายวันต่อวัน
- ใช่ - ค่ะ
ไม่ต้องเดินส่งเราหรอกค่ะ
- กลับไปหน้างานได้เลย - ได้ๆ
กลับดีๆนะ
- แล้วเจอกัน - ค่า เจอกันค่ะ
มา ฉันเลี้ยงข้าวคุณเอง
ไม่ละ
ฉันไปส่งเธอก่อน
สามสาวออกไปข้างนอก ฉันต้องไปรับพวกเขา
ได้ค่ะ
เพลง “เมื่อมองย้อนกลับไป” มอบให้เพื่อนของฉันฟังค่ะ
หงโต้ว เราจะเป็นยังไงตอนแก่
แค่หญิงชราคนหนึ่ง
ไม่ ฉันหมายความว่าเราจะยังกินผลไม้ และเล่นด้วยกันแบบนี้ตอนแก่ไหม
แน่นอน
เราสามารถไปที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน เพื่อชมการชักธงชาติ
จากนั้นฉันจะไปดิสโก้แดนซ์จนกว่ากระดูกจะหัก
ฉันจะซื้อยาเม็ดแคลเซียมให้เธอ
ฉันซื้อสีย้อมผมให้เธอได้
ฉันจะซื้อไม้เท้าให้เธอ
ฉันจะซื้อรถเข็นไฟฟ้าให้เธอ
เธอใจกว้างมาก
ค่าเล่าเรียนของหลานชายเธอ ฉันจ่ายให้
เธอใจกว้างมาก คุณยายหงโต้ว
จากนั้นฉันจะกล่าวขอบคุณเจิ้งเสี่ยวเป่า
เจิ้งเสี่ยวเป่า
เธอสองคนอยู่ด้วยกันแค่สองสัปดาห์ใช่ไหม
เจิ้งเสี่ยวเป่า น่าอายไหมเนี่ย
เธอนี่ ห้ามหัวเราะเลยนะ ห้าม
ห้ามหัวเราะ
ห้ามพูดมั่วๆ ด้วย
ฉันเปล่าสักหน่อย ฉันพูดความจริงเถอะ
ไม่ได้ ห้ามเธอพูดแบบนี้
- ห้าม - หยุดเลยนะ
ไม่ได้
คุณร้องเพราะมาก
นี่ของฉัน
- ของนาย - ใช่ ของฉัน
เมื่อกี้ฉันนั่งตรงนี้
ฉันคิดว่า… ฉันคิดว่าคุณสองคนตั้งวงดนตรีได้นะ
เรียกว่าหูล่าทาง
หูล่าทาง
แถวบ้านฉันเรียกน่าน่าว่าล่าล่า
เราแยก น.หนูกับ ล.ลิงไม่ได้
ฉันว่านอกจากหูล่าทาง ยังเรียกฮูล่าชวนได้ด้วย
น้องต้าม่าย เธอดื่มเยอะไปแล้วรึเปล่า
ไม่ต้องดื่มแล้วนะ
ฉันเปล่า
ครูหู
หืม
ตอนแรกฉันรู้สึกว่าคุณเป็นตัววุ่นวาย
แต่วันนี้ฉันขอโทษที่คิดแบบนั้น
- แก้วนี้ดื่มให้คุณค่ะ - อย่าถึงขนาดนั้นเลย
อย่าๆ มาฉันดื่มเอง
เร็วมาก
เพิ่งพูดว่าฉันเป็นตัววุ่นวาย
ดูเธอสิ ดื่มเยอะขนาดนี้
อื้อ เยอะเกินไปแล้ว
ต้าม่าย
เถ้าแก่เซี่ย
ที่ไหนนะ โรงจอดรถ
ได้ครับ
ต้าม่าย
- เราต้องกลับแล้ว - สวัสดีค่ะ
คุณคือคุณน่าน่าที่ร้องเพลงใช่ไหมคะ
ไม่ใช่ค่ะ จำคนผิดแล้ว
- ขอโทษค่ะ - ไม่เป็นไรค่ะ
เธอเป็นอะไรเหรอ เมาแล้ว
ใช่ เธอดื่มเยอะเกินไป
เถ้าแก่เซี่ยอยู่ลานจอดรถแล้ว กลับกันเถอะ
- ปะ - งั้นฉันไปจ่ายเงิน
ฉันจ่ายแล้ว
- ขอโทษด้วยนะ - ทำไมเหรอ
- กลับกันเถอะ - อื้อ
แล้วต้าม่ายล่ะ
- มา - ฉันไม่ได้เมา
- ไม่ได้เมา - อื้อๆ
ไม่เมา งั้นไปกันเถอะ
เซี่ยจือเหยามาแล้ว กลับแล้วเหรอ
ทำไมเขาถึงมารับเรา
ดื่มแล้วขับไม่ได้
พยุงเธอให้ดีนะ
- ระวัง - ฉันจะเดินตามข้างหลัง
พ่อไม่อนุญาติให้หาแฟนนอกพื้นที่
โอเคๆ
ทำไมเธอถึงเมาแบบนี้ได้
ทุกเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ เวลาฉันกลับมารวมกันที่บ้าน
พวกเขาบอกว่าจะหาสามีให้ฉัน
และให้ฉันมีลูกสองคน
ลูกสองเหรอ
- ขนาดแฟนฉันไม่มีเลย - ค่อยๆ เดิน
- ลูกสอง
- ระวัง - ป้าฉันไร้สาระ
เธอบ้าไปแล้ว
- เธอพาผู้ชายคนนั้นมาที่บ้านฉัน - ทางนี้
ทางนี้
พระเจ้า
- ระวัง - ตื่นมาไม่ล้างหน้า…
ครูหู ทางนี้
- ไม่เป็นไร - อยู่ในห้องนั่งเล่น
- ฉันยังโอเคอยู่ - มีผู้ชายคนหนึ่งในชุดสูทผูกเน็คไท
เขาเป็นเหมือนผู้จัดการฝ่ายขาย
- ทำไมเธอถึงดื่มมากขนาดนี้ - เกิดอะไรขึ้น
น่าน่าบอกว่าค็อกเทลมันแรง
ฉันเพิ่งตื่นนอนทั้งที่ไม่ได้แปรงฟัน
ฉันจะมีความรักโรแมนติกได้ไง
ป้าของคุณเป็นคนตลก
- ขึ้นรถกันก่อนนะ - เข้าไปในรถ
แต่ว่าหาแฟนไม่เห็นจำเป็นต้องออกไปข้างนอก
ทุกครั้งที่เราออกไปเที่ยว เราจะไปร้านชานมตลอด
เป็นช่วงเดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคม ร้อนมาก
- ครูหู - ขึ้นรถ
คุณรู้ไหม
เราไปร้านชานมทุกครั้งที่ออกเดต
ร้อนมากในเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม
หงโต้ว ขึ้นรถ
ขึ้นรถ
ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับเขา
คุณรู้ไหมว่าเขาพูดอะไรกับฉัน
เขาบอกว่าเขามีรายได้หลักหมื่นต่อเดือน
แล้วเขาก็ถามฉันว่า ฉันมีรายได้เท่าไหร่จากการเขียนออนไลน์
ฉันว่าฉันก็หาได้หมื่นนึงเหมือนกัน
- รู้ไหมเขาพูดอะไรต่อจากนั้น - น่าน่า
- เขาบอกว่า… - คาดเข็มขัดให้เธอด้วย
- อื้อ - “เอาเลขบัญชีเธอมาให้ฉัน”
หงโต้ว
- คาดเข็มขัดด้วย - จะให้ได้ยังไง
- ทำไมฉันต้องให้เลขบัญชีกับเขา - คาดเข็มขัด
ไม่มีเหตผลเอาซะเลย
ดีนะที่ฉันเตรียมพร้อมตลอด
พวกเธอไม่รู้เหรอว่าหงโต้วก็เมามากเหมือนกัน
งั้นก็เล่นเกม “จริงหรือกล้า” กับเธอสิ
เราไม่ได้ไปไกลขนาดนั้น คุณรู้ไหม
เราเพิ่งจะเจอกัน คุยกัน
เราคงเป็นแค่เพื่อนกันใช่มะ
คุณรู้ไหมว่าเขาพูดอะไรกับฉัน
เขาบอกว่าฤกษ์ดีเมื่อไหร่ ให้ฉันย้ายไปที่ห้องเขาได้
ทำไมฉันต้องไปอยู่กับเขา
เขาบอกว่าเขาจะให้ตู้เสื้อผ้าครึ่งหนึ่ง สำหรับเสื้อผ้าฉัน
เราเพิ่งเจอกันนะ
ใช่
สวรรค์ ฝนต้องตกลงมานะ
ตกมันให้ทั้งปีไปเลย ได้ยินไหม
ครูหู
มีตุ๊กตาที่เบาะหลัง
ส่งมาให้ผมหน่อย
ได้
ไม่เป็นไรนะ
ทำไมถึงมีตุ๊กตาในรถล่ะ
หูลู่ทิ้งมันไว้
มา
แม่ของฉันชอบผู้หญิงที่ไม่แต่งหน้า
ขอฉันร้องเพลงนะ
ฉันนะขำมาก
จากนั้นฉันก็ซื้อชุดโมเดล
เดาซิว่ามันเท่าไหร่
ตั้ง 2,800 หยวน
- แพงจัง - ใช่มะ
แค่ชุดโมเดล 2,800 หยวน แพงมะ
- แค่ซื้อชุดโมเดลเล็กๆ มา - เธอร้องไห้เหรอ
งั้นนายก็เล่นเกม “จริงหรือกล้า”กับเธอสิ
เล่นอะไร “จริงหรือกล้า”
- ตกใจหมดเลย - พวกคุณไม่รู้หรอก
ผู้ชายคนนั้นต้องการเลิกกับฉัน
เขาขอเงินค่าชานมฉันด้วยซ้ำ
- อะไรนะ - อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ
- ชานมเหรอ - วันที่เขาซื้อชานมให้ฉัน เขาใช้คูปอง
- คุณรู้ไหม - เขาไม่มีเงินจ่าย
พวกเขาเป็นอะไรอะ
แล้วเขาก็พูดว่า
“ค่าโดยสารฉันไม่คิดคืน”
จากนั้นพ่อของฉันก็บังคับให้ฉันวิ่ง
แล้วขอให้ฉันหางานทำ
ฉันไม่มีความคิดเรื่องนั้น
ต้าม่ายปกติไม่พูดมาก
คงเก็บกด
เย็นแล้ว
แม่ของฉันพูดเหมือนกัน
เพราะงั้นคุณควรพูดกับเราเยอะๆ
สบายจัง
ดูสิ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณเมา
เราจะไม่มีทางรู้เกี่ยวกับญาติของคุณ
แล้วก็คู่เดตของคุณ
ชุดโมเดล 2,800 หยวนของคุณ
และเรื่องที่พ่อของคุณบังคับให้วิ่ง
สบายจัง
ฉันจะไม่ดื่มอีกแล้ว
แล้วก็หงโต้ว
คุณน่ะน่าขำกว่าอีกนะ
มัวแต่ร้องไห้ตลอดเลย
ฟัง “เมื่อมองย้อนกลับไป” อีกครั้ง
ซํ้าแล้วซํ้าเล่า แล้วก็ร้องไห้ตลอดเลย
ยังมีกระต่ายขนปุยตัวนั้น ที่คุณร้องไห้ใส่จนเปียก เป็นของหูลู่
อย่าลืมซักและส่งคืนให้เถ้าแก่เซี่ยล่ะ
ฉันอยากกลับบ้าน
ไส้กรอก
- คุณจะไปไหน - ฉันจะเก็บเสื้อผ้า
เดี๋ยวค่อยทำ
กินก่อน เดี๋ยวเย็นซะ
ไม่เป็นไร ฉันทำได้
ฉันกินเสร็จฉันเก็บเอง
นั่งกินไปเถอะ
เสื้อผ้าเยอะขนาดนี้
- แม่ - พี่ครับ
ตามใจแม่เถอะ เขาไม่ฟังพี่หรอก
อย่าพูดแบบนั้นสิ
เธอล่ะฟังฉันรึเปล่า
ฉันเคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าอย่าติดต่อหลัวเฉวียนอีก
ผมเปล่า แต่เขาชอบส่งวีแชตมาให้
เขาก็ส่งมาให้ฉันด้วย
พวกเธอตอบตลอด เขาก็ต้องส่งมาบ่อยสิ
ลองถ้าไม่ตอบดู เขาจะส่งอะไรให้อีกไหม
ฉันเปล่าตอบเขาสักหน่อย
แต่แม่กดไลค์ให้เขานะ
เขาก็กดให้ฉัน
งั้นแม่บล็อกเขาได้ไหม
ฉันไม่มีความลับอะไรสักหน่อย
ทำไมต้องบล็อคด้วย
หลัวเฉวียนไม่ใช่ญาติของเราอีกต่อไปแล้ว
เขาใกล้จะแต่งงานใหม่แล้วนะคะ
ถ้าเขายังติดต่อกับครอบครัวอดีตภรรยาอยู่ตลอด
ภรรยาของเขาจะคิดยังไง
อย่างน้อยก็ควรรักษามิตรภาพไว้สักหน่อย
แต่นี่มันมากเกินไป
แม่ ยังโกรธอยู่เหรอคะ
เปล่า แม่ไม่ได้โกรธ
แล้วทำไมถึงได้ฉุนเฉียวแบบนี้ล่ะคะ
แม่เปล่า แม่แค่พูดเสียงดังมากเฉยๆ
กินข้าวไปนะลูก
(พ่อเสี่ยวหูลู่)
หลัวเฉวียน
ฉันไม่ได้บอกคุณเหรอ อย่าติดต่อครอบครัวฉันอีกเลย
ไม่เข้าใจเหรอ
แม่
ฉันนึกว่าเป็นหลัวเฉวียน
ทำไมถึงไม่ใช่มือถือของตัวเองล่ะ
อ้อ ขี้เกียจไปหยิบสินะ
อยากพูดกับหูลู่เหรอ
ได้ๆ หูลู่
คุณย่า อะ
ย่าคะ พวกเรากำลังทานอาหารเช้า คิดถึงหนูเหรอคะ
ไม่ต้องหรอกนะคะ
แม่หนูบอกว่าจะพาหนูไปหาย่าในวันหยุด
วันนี้หนูมีงานเลี้ยง
มีงานเลี้ยงด้วยเหรอ
วันเกิดเพื่อนหนูนะ
หนูจะไปที่นั่นตอนเที่ยงค่ะ
หงหงจะไปกว่างโจว
เลยจัดงานให้เธอล่วงหน้า
ดูเธอสิ เธอยุ่งกว่าหัวหน้าหมู่บ้านอีก
ตกลง เดี๋ยวจะให้คุยกับคุณยาย
ฉันเหรอ
ฮัลโหล
ซูอวี้
สบายดี เธอล่ะ
ทำไมเธอไม่ใช้มือถือตัวเองล่ะ
เธอต้องขอให้แม่เกลี้ยกล่อม ให้หลัวเฉวียนออกเดตแน่ๆ
น่าสนุก
ขอโทษ ฉันผิดไปแล้ว
ต่อไปเธอก็อย่าติดต่อเขาเลยนะ
เสี่ยวชุน เกิดอะไรขึ้น
มีไรเหรอ
หน้าของพี่เหมือนมีรังสีมืดครึ้ม
เรื่องไม่เป็นเรื่องน่ะ
ญาติผู้ทุกข์ยากจะโทรหาเราเสมอ
ขนาดลูกชายตัวเองจะออกเดต ยังต้องให้แม่ฉันช่วย
น่ารำคาญจริงๆ
งั้นก็มีความสัมพันธ์ที่ดีกันสินะ
คนที่มีไมตรีต่อกันเท่านั้นจึงจะทำแบบนี้ได้
ใครอยากมีไมตรีกับเขา
ไป ไปให้ไกลเลย
ยิ่งไกลยิ่งดี
เรายังต้องทำขนมอยู่หนึ่งอย่าง
นี่คือร้านกาแฟที่น่าน่าทำงาน
มันดีเลยละ
หนูเลยไม่ได้อยู่บ้านตลอด
หนูออกไปเที่ยว
กับหงโต้วแล้วก็น่าน่าตลอดทั้งวันเมื่อวานนี้
สาวๆ อย่างพวกลูก ไปเที่ยวบาร์คนเยอะๆ แบบนั้นได้ไง
ไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย
ครูหูเป็นนักร้องที่บ้านพักของเรา
เป็นบาร์เงียบๆ ที่เพื่อนของเขาเป็นเจ้าของ
เป็นที่สำหรับฟังเพลงเท่านั้น
น่าน่ามาแล้ว
หนูแนะนำให้รู้จัก พ่อกับแม่ฉันน่ะ
สวัสดีค่ะ คุณลุงคุณป้า
สวัสดีๆ
น่าน่า สวัสดี
ขอบคุณที่จำวันเกิดลูกของเราได้
เรื่องเล็กน้อยค่ะ
ต้าม่ายดูแลฉันอยู่ตลอดเลยค่ะ
เธอทำขนมตอนเที่ยงคืนให้ฉันเสมอ
เธอรู้จักดูแลคนอื่น
เธอทำได้ดีมาก
น่าน่า ปกติเธอออกไปข้างนอกไหม
ไปสิคะ ไป
ลูกนี่นะ
ค่ะ เธอออกไป ฉันพาเธอไปด้วยตลอด
ค่ะๆ พอแค่นี้ก่อนนะคะ
หนูจะไปทำงานแล้ว
แค่เห็นหนูในเฟซไทม์ก็พอ วางแล้วค่ะ
เขียนเสร็จหนึ่งชั่วโมงก็ยืนขึ้นผ่อนคลายบ้างนะ
บริหารดวงตา
ค่า หนูทำอยู่
แล้วก็ โชคชะตายังเชื่อมโยงผู้คนเข้าด้วยกัน
คนที่ดีกับลูกคือผู้ช่วยชีวิตของลูก
คนแบบนี้หาได้ยาก
พวกลูกเข้ากันได้ดี อย่าทะเลาะกันนะ
เข้าใจแล้ว ครูโจว
ฉันด้วย ครูโจว
บ๊ายบาย
โอเค วางสายละ ลาก่อน
เรียนเสร็จสักที
รีบกินเถอะ
น่าน่า
- ฉันไปดูอย่างอื่นก่อนนะ - อื้อ
น่าน่า
ฮะ
วันหลังถ้าฉันว่าง ให้ฉันมารับคุณนะ
เหมือนที่พ่อกับแม่ฉันพูด
ฉันต้องขยับร่างกายบ้าง
ล้อฉันเล่นรึเปล่า
ฉันจะพยายาม
ต้องว่างให้ได้
จริงเหรอ
จริงสิ
รู้ไหมว่าลมมาได้ยังไง
อากาศร้อนหมุนวนกับอากาศเย็น
และที่ที่เย็นจะอุ่นขึ้น
เมื่อได้รับความอบอุ่น
มันก็จะไหลไปสู่ที่ใหม่
และทิศทางลมใหม่จะปรากฏขึ้น
มันหมายความว่าอะไร
มันทำอะไรกับทิศทางลม
ฉันหมายความว่า…
ฉันหมายความว่าคุณมาหาฉัน
และฉันจะมาหาคุณ
ฉันจะดีกับคุณ ดีให้มากๆ
แล้วฉันก็มาหาคุณ
เรามีอุณหภูมิเท่ากัน
คุณมาหาฉันได้ยังไง
ยัยโง่
แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม ขอบคุณนะ
ฉันก็จะดีกับคุณให้มาก
ไปทำงานแล้วนะ
ทำอันนี้
(สังสรรค์กันสนุกสนาน ทำกระต่ายเสี่ยวหูลู่เปียก)
หงโต้ว
เดี๋ยวลงไป
ไม่เป็นไร ไม่รีบ รอได้
“ไม่เป็นไร รอได้”
แต่คุณตะโกนหาฉันนะ
คุณพ่อค้า คุณพ่อค้า
(บ้านดิน)
ไปกัน
เพิ่งตื่นเหรอ
เปล่า ซักผ้าอยู่นะ
- อื้อ กินข้าวแล้วรึยัง - กินแล้ว
กินกับน่าน่า
หัวเราะอะไร
ผมเกิดมาพร้อมกับปากยิ้ม
ดูดีตั้งแต่เกิด
งั้นคุณต้องคิดดีๆ ละ ดูดีไม่เกี่ยวกับหล่อ
คุณเลือกได้แค่หนึ่ง
เจ้าชายหางม้า ฟังดูดีใช่ไหม
ผมอยากคุยกับคุณเรื่องพนักงานคลังสินค้า
คนแรกคือน้าเฟิ่ง
เธอเป็นผู้บริหารฝ่ายบริการลูกค้า
เป็นคนชอบธรรมและมัธยัสถ์
เธอเปลี่ยนบุคลิกของตัวเองได้ยาก
งั้นอย่าให้เธอทำงานแบบนั้นสิคะ
ให้คนอื่นทำแทน ขอให้เธอส่งสินค้า
ในฐานะผู้บริหารฝ่ายบริการลูกค้า ชั่วโมงการทำงานยาวนาน
เธอต้องส่งข้อความหลังเลิกงาน
แต่ได้ค่าตอบแทนสูงกว่างานอื่นๆ
เธอพยายามที่จะพิมพ์มันให้ดี
จากนั้นเธอก็มีความสามารถในงานนี้
สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือเธอค่อนข้างทุ่มเท
ผมไม่ได้พูดให้ร้ายคนอื่น
แต่ไม่มีใครดีไปกว่าน้าเฟิ่ง
ฉันไม่เคยเห็นเจ้านายอย่างคุณ
นี่คือหมู่บ้าน
พวกเขามักจะพูดว่า เห็นผมวิ่งเล่นไม่ใส่เสื้อผ้าตั้งแต่เด็ก
พวกเขาชอบคุยเรื่องประวัติที่น่าอับอายของคุณ
คุณไม่เหลือศักดิ์ศรีต่อหน้าพวกเขาเลย
ค่ะ
ฉันจะลองเปลี่ยนความคิดของน้าเฟิ่งดูก็ได้
คุณทำได้ ผู้จัดการสวี่ ผมเชื่อคุณ
จะพยายามค่ะ
คุณกำลังถ่อมตัว
โอเคใช่ไหม
ผู้จัดการสวี่
มาดูนี่หน่อยสิ
ขอคืนเพราะไม่อร่อย
ฉันทำอย่างนั้นได้ไหม
ดูนะ
คืนเงินครึ่งหนึ่ง
ลูกค้าไม่พอใจ งั้นเราก็จะทำให้พวกเขามีความสุข
เราไม่สามารถทำธุรกิจที่ขาดทุนได้
ผู้จัดการ
น้าเฟิ่งคะ
ธุรกิจมีกำไรขาดทุน
เราควรคิดจากมุมของลูกค้าของเรา
เราควรตอบสนองความต้องการของพวกเขา
ที่จริงแล้วการคืนสินค้านั้นดีสำหรับเรา
เรามีประกันการคืนสินค้า
ตราบใดที่สินค้าไม่เป็นไร เราสามารถขายมันได้อีก
ฉันตรวจสอบความคิดเห็นพวกนี้แล้ว
ส่วนใหญ่พูดแบบนั้น คืนเงินก็ยาก
และแพ็คเกจก็ไม่ดี
แล้วเวลาส่งของ
พวกเขาวางพัสดุไว้ด้านนอกโดยไม่แจ้งลูกค้า
และรสชาติไม่อร่อย
เธอว่าไม่อร่อย แต่เขาอร่อย
ฉันไม่เคยได้ยินว่าขอคืนเพราะไม่อร่อย
แบบนั้นมันเกินไปหน่อย
น้าเฟิ่งคะ
ตราบใดที่ลูกค้าไม่พอใจ
- ความคิดเห็นจะไม่ดี - อือ
มันส่งผลกระทบต่อลูกค้ารายใหม่ และอัตราการซื้อซ้ำ
หากเราให้บริการที่ดี
เขาจะอยากมาซื้ออีกครั้ง แม้ว่าครั้งนี้เขาจะไม่พอใจก็ตาม
ส่วนความคิดเห็นนั้น เขาจะบอกว่าเราบริการดี
ตอบสนองเร็ว
โดยทั่วไป บริการที่ดีนำไปสู่วงจรเชิงบวก
ลูกค้าจะรู้สึกประหลาดใจ
การให้ลูกค้าของเราพึงพอใจ คือจุดประสงค์ของเรา
หากลูกค้ารู้สึกดี พวกเขาก็จะเป็นลูกค้าประจำของเรา
พี่หงโต้ว ตอนคุณเป็นผู้จัดการโรงแรม
เคยเจอแขกที่ทำอะไรเกินเหตุบ้างไหมคะ
เจอมาหมดแล้วละ
มีครั้งหนึ่งโทรหาแขกเรื่องคืนห้อง
เขาอารมณ์ร้าย สาดกาแฟเย็นใส่หน้าฉัน
แล้วก็มียุงบินเข้าไปในห้องของเขา
ฉันถูกแขกเปลือยกายดุด่าเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง
เปลือยทั้งตัวเหรอ
มันจะเป็นไปได้ยังไง
คุณทนได้ขนาดนี้เลยเหรอ
ใช่ค่ะ
- หงโต้ว - ไง
เธอเก่ง
- ระดับเมเนเจอร์ต้องไม่ธรรมดา - ใช่ นึ่งชั่วโมง