WEBVTT 00:01:30.240 --> 00:01:33.240 align:center หมู่บ้านคุณนี่เกินไปแล้วนะ 00:01:33.320 --> 00:01:35.360 align:center ไม่เห็นเหมือนที่เขาพูดกันเลย 00:01:35.440 --> 00:01:36.840 align:center พูดซะนึกว่าจริง 00:01:36.920 --> 00:01:39.960 align:center อีกหน่อยก็คงเป็นแต่งงานหนึ่งเดือนแล้วมีลูกเลย 00:01:40.840 --> 00:01:42.200 align:center หมู่บ้านก็เป็นแบบนี้แหละ 00:01:42.800 --> 00:01:44.760 align:center วันนี้พูดเรื่องคุณ พรุ่งนี้พูดเรื่องคนอื่น 00:01:44.840 --> 00:01:46.400 align:center เหมือนลมเหมือนเมฆ 00:01:46.480 --> 00:01:50.440 align:center เล่ากันไปเล่ากันมา 00:01:51.960 --> 00:01:54.240 align:center พวกเด็กๆ ไปหาคุณที่บ้านพักกันหมดแล้ว 00:01:54.320 --> 00:01:55.520 align:center โอกาสดีขนาดนี้ 00:01:55.600 --> 00:01:56.840 align:center ทำไมไม่ยอมอธิบายล่ะคุณ 00:01:58.040 --> 00:01:59.320 align:center จะให้ฉันอธิบายอะไร 00:01:59.400 --> 00:02:01.640 align:center ฉันบอกไปเดี๋ยวพวกเขาก็รู้ว่าฉันเป็นใคร 00:02:02.760 --> 00:02:04.080 align:center ตรรกะอะไรของคุณเนี่ย 00:02:04.920 --> 00:02:09.440 align:center ตอนนั้นที่อาเหยาใส่ความคุณ คุณโกรธถึงขนาดจะไล่ตีเขา 00:02:10.160 --> 00:02:11.960 align:center ไม่ได้ขนาดนั้นสักหน่อย 00:02:12.560 --> 00:02:15.360 align:center ตอนนี้คุณมีโอกาสอธิบายแล้ว แต่คุณก็ไม่ทำ 00:02:17.600 --> 00:02:18.680 align:center อธิบายอะไรเล่า 00:02:19.360 --> 00:02:21.120 align:center อีกไม่กี่วันฉันก็จะไปแล้ว 00:02:26.000 --> 00:02:27.000 align:center ฉันมาแล้ว 00:02:27.680 --> 00:02:29.040 align:center - ทางนี้ - ฉันพาต้าม่ายมาด้วย 00:02:30.600 --> 00:02:31.880 align:center มา นั่งด้วยกัน 00:02:31.960 --> 00:02:33.320 align:center พี่กว้านจวิน โค้กสองค่ะ 00:02:33.400 --> 00:02:34.560 align:center - ครับผม - อาหารยังไม่เรียบร้อย 00:02:34.640 --> 00:02:35.760 align:center คุยอะไรกันอยู่เหรอ 00:02:35.840 --> 00:02:39.960 align:center ก็พูดว่าหงโต้วใกล้จะไปแล้วน่ะสิ ทีนี้ก็เหลือฉันคนเดียว 00:02:40.840 --> 00:02:43.440 align:center อะไรของคุณ คุณต้องทำอะไรก็ทำต่อไปสิ 00:02:44.040 --> 00:02:45.040 align:center หงโต้ว คุณจะไปแล้วเหรอ 00:02:45.120 --> 00:02:46.200 align:center ยังหรอก 00:02:46.800 --> 00:02:48.520 align:center งั้นที่พูดว่าเถ้าแก่เซี่ยจะทำยังไง หมายถึงอะไรเหรอ 00:02:49.120 --> 00:02:51.120 align:center เรื่องของฉันกับเซี่ยจือเหยา คุณยังไม่รู้เหรอ 00:02:52.960 --> 00:02:54.080 align:center พวกคุณมีเรื่องอะไรกันเหรอ 00:02:54.680 --> 00:02:55.600 align:center สวี่หงโต้ว 00:02:56.360 --> 00:02:58.240 align:center มันเหมือนคุณสร้างข่าวลือของตัวเองนะ 00:02:59.240 --> 00:03:00.280 align:center ข่าวลืออะไรอะ 00:03:03.760 --> 00:03:08.680 align:center ตอนนี้ทุกคนกำลังพูดกันว่า หงโต้วเป็นแฟนเก่าที่ปักกิ่งของเถ้าแก่เซี่ย 00:03:08.760 --> 00:03:12.480 align:center ตอนนี้กลับมาง้อเขาแล้ว แล้วไม่ใช่แค่คืนดีกันด้วย 00:03:12.560 --> 00:03:14.760 align:center ใกล้จะแต่งงานกันแล้ว 00:03:17.200 --> 00:03:19.280 align:center - แล้วสองคนจะแต่งงานกันไหม - คิดอะไรของคุณเนี่ย 00:03:22.120 --> 00:03:25.000 align:center ฉันว่าเกิดขึ้นได้นะ 00:03:26.520 --> 00:03:29.800 align:center พวกคุณเหมาะสมจะแต่งงานกัน 00:03:30.720 --> 00:03:31.560 align:center ทำไม 00:03:33.000 --> 00:03:33.840 align:center โสดทั้งคู่ไง 00:03:36.200 --> 00:03:37.880 align:center ถ้าคุณไม่พูดผมไม่รู้เลยนะเนี่ย 00:03:37.960 --> 00:03:39.400 align:center เรื่องจริงมากๆ 00:03:39.480 --> 00:03:40.680 align:center จริงนะ 00:03:40.760 --> 00:03:44.280 align:center ในนิยายมีความสัมพันธ์หนึ่ง เรียกว่าแต่งก่อน รักทีหลัง 00:03:44.360 --> 00:03:46.920 align:center นักอ่านชอบกันมาก หวานแหววสุดๆ 00:03:49.360 --> 00:03:51.000 align:center หยุดถอนหายใจได้แล้วคุณ 00:03:51.920 --> 00:03:54.720 align:center เดี๋ยวฉันก็ไปแล้ว อดทนหน่อยนะ 00:03:55.320 --> 00:03:56.880 align:center คุณจะไปได้ยังไง 00:03:56.960 --> 00:03:59.840 align:center พอคุณไป พวกเขาก็พูดกันอีกว่า 00:03:59.920 --> 00:04:05.600 align:center แฟนของเถ้าแก่เซี่ยอดทนใช้ชีวิตในชนบทไม่ได้ ก็เลยทิ้งเถ้าแก่เซี่ยไปอีกครั้ง 00:04:06.440 --> 00:04:07.640 align:center พูดได้ดีเลย 00:04:07.720 --> 00:04:09.080 align:center สวี่หงโต้ว 00:04:09.160 --> 00:04:12.160 align:center คุณนี่มันจริงๆ เลยนะ ต่อไปผมจะหาแฟนยังไงล่ะเนี่ย 00:04:13.440 --> 00:04:17.399 align:center ฉันจะบอกนะ ถ้าเธอรังเกียจและทิ้งคุณเพราะเรื่องนี้ 00:04:17.480 --> 00:04:18.880 align:center ผู้หญิงคนนั้นไม่มีค่าพอสำหรับรักของคุณหรอก 00:04:19.839 --> 00:04:20.880 align:center พูดดีมากๆเลยนะ 00:04:20.959 --> 00:04:22.880 align:center - ใช่มะ - อาหารมาแล้ว 00:04:22.960 --> 00:04:24.000 align:center (ปิ้งย่างต้นไม้แชมเปียน) 00:04:24.080 --> 00:04:25.360 align:center เผ็ดพิเศษเลยนะ 00:04:25.440 --> 00:04:26.440 align:center ส่วนอันนี้เผ็ดปกติ 00:04:33.600 --> 00:04:35.320 align:center อันนี้ไม่เผ็ด 00:04:35.400 --> 00:04:36.280 align:center ขอบคุณค่ะ เถ้าแก่ 00:04:36.920 --> 00:04:38.920 align:center ถ้าวันนึงคุณแต่งงานกับอาเหยาจริงๆ นะ 00:04:39.000 --> 00:04:40.160 align:center ให้กินเนื้อย่างที่นี่ฟรีเลย 00:04:40.960 --> 00:04:42.440 align:center จริงเหรอ 00:04:42.520 --> 00:04:44.680 align:center ขนาดฉันยังไม่ได้ฟรี แต่นายให้เธอเนี่ยนะ 00:04:44.760 --> 00:04:46.720 align:center ฉันให้ใครก็เรื่องของฉันไหมล่ะ 00:04:46.800 --> 00:04:47.800 align:center เอาเวลาไปจัดการเรื่องตัวเองเถอะ 00:04:52.160 --> 00:04:54.600 align:center พรุ่งนี้ฉันไม่ไปที่ร้านนะ 00:04:55.200 --> 00:04:56.680 align:center - ทำไม - ไปเที่ยว 00:04:56.760 --> 00:04:58.040 align:center - ไปกับใคร - พวกเขาสองคน 00:04:59.560 --> 00:05:00.680 align:center พรุ่งนี้ฉันก็หยุด 00:05:01.400 --> 00:05:02.880 align:center ต้าม่ายอยู่ที่ห้องไม่ออกไปไหน 00:05:02.960 --> 00:05:04.560 align:center ใครเรียกก็ไม่ยอม 00:05:04.640 --> 00:05:07.280 align:center ไม่ง่ายเลยนะที่เธอจะเป็นคนชวน 00:05:07.360 --> 00:05:09.240 align:center เพราะงั้นเราถึงพลาดไม่ได้ 00:05:09.320 --> 00:05:10.160 align:center อืม 00:05:12.280 --> 00:05:13.120 align:center ไปเถอะ 00:06:23.800 --> 00:06:26.640 align:center (ลิปสติกดอกไม้สดทำเอง) 00:06:50.560 --> 00:06:52.800 align:center สีนี้สว่างไม่พอ 00:06:52.880 --> 00:06:54.560 align:center แล้วก็งานดูพื้นๆ มาก 00:06:55.960 --> 00:06:58.160 align:center งั้นเรามาทำเงินร้อนกันเถอะ อาศัยด้านคุณภาพ 00:06:58.240 --> 00:06:59.240 align:center กลวงนะ 00:06:59.800 --> 00:07:01.440 align:center สายรัดแกะเป็นลายฉลุ 00:07:01.520 --> 00:07:02.760 align:center ส่วนกล่องยังดูเรียบง่ายไป 00:07:02.840 --> 00:07:04.880 align:center - เดี๋ยวผมทำตัวอย่างให้ดู - ได้ๆ 00:07:09.320 --> 00:07:11.720 align:center ครับพี่ มีอะไรรึเปล่า 00:07:15.520 --> 00:07:17.200 align:center ครับ ใจเย็นก่อน เดี๋ยวไปครับ 00:07:19.120 --> 00:07:21.040 align:center - เกิดอะไรขึ้นครับ - เปล่า นายทำงานต่อเถอะ 00:07:29.760 --> 00:07:32.680 align:center เอาเงินมาให้เราเลยนะ เอามา 00:07:32.760 --> 00:07:35.080 align:center เดี๋ยวค่ะเดี๋ยว ฟังฉันพูดก่อน 00:07:35.160 --> 00:07:36.000 align:center ใจเย็นก่อนนะคะ 00:07:36.080 --> 00:07:39.320 align:center ปัญหาเรื่องเงินต้องได้รับการแก้ไขแน่นอนค่ะ 00:07:39.400 --> 00:07:42.480 align:center พวกคุณรื้อพวกนี้ออก นั่นเท่ากับเสียแรงเปล่านะคะ 00:07:42.560 --> 00:07:44.000 align:center คุณบอกว่าหยุดโปรเจกต์กะทันหัน 00:07:44.080 --> 00:07:46.240 align:center ค่าจ้างก็ไม่ให้มาสองเดือนแล้ว 00:07:46.320 --> 00:07:48.680 align:center เจ้านายก็หายหัว แล้วพวกเราจะทำยังไง 00:07:48.760 --> 00:07:50.200 align:center เจ้านายโทรหาฉันแล้วค่ะ 00:07:50.280 --> 00:07:51.880 align:center เขากำลังรวบรวมเงินอยู่ 00:07:51.960 --> 00:07:54.520 align:center งั้นก็ดี ให้เขาแก้ปัญหาเรื่องเงินก่อน 00:07:54.600 --> 00:07:55.480 align:center - ใช่ไหม - ใช่ 00:07:55.560 --> 00:07:56.800 align:center เอาเงินมา พวกเรายังต้องซื้อข้าวกินนะ 00:07:56.880 --> 00:07:59.320 align:center - คณะกรรมการไม่รับผิดชอบเหรอ - ไปที่สำนักงานหมู่บ้าน 00:07:59.400 --> 00:08:02.080 align:center พวกคุณก็รู้ วันนี้เลขากับกรรมการออกไปประชุม 00:08:02.160 --> 00:08:03.560 align:center พวกเขาไม่ได้เพิกเฉย 00:08:03.640 --> 00:08:05.000 align:center อย่าพูดเหมือนง่ายสิ จ่ายเงินให้เรามา 00:08:05.080 --> 00:08:06.640 align:center ติดหนี้ก็จ่าย 00:08:06.720 --> 00:08:09.400 align:center เอาเงินมา เอาเงินมา 00:08:18.920 --> 00:08:20.760 align:center ถึงแล้วครับ ถึงแล้ว 00:08:20.840 --> 00:08:21.680 align:center ขอบคุณครับ 00:08:24.760 --> 00:08:26.560 align:center คืนเงินมา คืนเงินมา คืนเงินมา 00:08:26.640 --> 00:08:28.360 align:center - หยุดพูดมากได้แล้ว - พี่เซี่ย 00:08:28.440 --> 00:08:29.800 align:center พี่เซี่ย 00:08:29.880 --> 00:08:31.120 align:center ทุกคนหยุดก่อน 00:08:31.200 --> 00:08:32.840 align:center อาเหยามาแล้ว เราฟังเขาพูดก่อน 00:08:32.919 --> 00:08:34.679 align:center ทำไมถึงมายืนล้อมเสี่ยวหวงกันล่ะ 00:08:34.760 --> 00:08:36.720 align:center ตะโกนใส่ผู้หญิงกันได้ยังไงครับ 00:08:37.440 --> 00:08:38.799 align:center มีปัญหาก็แก้ไขกันครับ มาๆ 00:08:38.880 --> 00:08:40.080 align:center ครับ เรามาแก้ไขปัญหากัน 00:08:40.600 --> 00:08:42.280 align:center มาๆ นี่ครับบุหรี่ 00:08:44.240 --> 00:08:45.120 align:center พี่ครับ 00:08:45.200 --> 00:08:47.760 align:center แค่พี่โทรหาผมก็รีบมาทันที 00:08:47.840 --> 00:08:49.040 align:center มาแก้ปัญหากันเถอะ 00:08:49.120 --> 00:08:50.280 align:center อย่าเพิ่งโมโหครับ ดีไหม 00:08:51.520 --> 00:08:53.480 align:center อาเหยา เจ้านายน่ะหนีไปแล้ว 00:08:53.560 --> 00:08:54.960 align:center แต่เงินยังไม่จ่ายเลยนะ 00:08:56.840 --> 00:09:00.320 align:center ครับ เรื่องเงินต้องให้ทุกคนแน่นอน 00:09:00.400 --> 00:09:02.920 align:center เจ้านายเขาลงทุนโฮมสเตย์ 00:09:03.000 --> 00:09:04.480 align:center ส่วนที่เหลืออยู่ก็มีมูลค่าหลายแสน 00:09:04.560 --> 00:09:06.320 align:center พระหนี แต่วัดยังอยู่ถูกไหมครับ 00:09:06.400 --> 00:09:09.360 align:center ใช่ค่ะ เขาลงทุนไปตั้งเท่าไหร่ เงินเดือนแค่เท่าไหร่เอง 00:09:09.440 --> 00:09:11.400 align:center ไม่มีทางทิ้งไปหรอกค่ะ 00:09:12.000 --> 00:09:13.400 align:center งั้นก็จ่ายให้พวกเราก่อน 00:09:13.480 --> 00:09:15.040 align:center ใช่ จ่ายให้พวกเรามาก่อน 00:09:15.120 --> 00:09:16.240 align:center เงินอยู่ไหน 00:09:16.760 --> 00:09:17.840 align:center - จ่ายเงินมา - พอๆ 00:09:17.920 --> 00:09:18.840 align:center รอเดี๋ยว 00:09:20.400 --> 00:09:21.560 align:center อาเหยา 00:09:21.640 --> 00:09:23.800 align:center นายเป็นคนบอกให้เราสร้าง 00:09:23.880 --> 00:09:25.880 align:center - ใช่ครับ - หวงซินซินเป็นคนรับรอง 00:09:25.960 --> 00:09:28.160 align:center เพราะงั้นพวกนายมีส่วนต้องรับผิดชอบ 00:09:28.760 --> 00:09:31.920 align:center ที่จริงแล้ว ไม่จ่ายเงินเดือน พวกเราไม่มีทางทำงาน 00:09:32.640 --> 00:09:34.360 align:center แต่เพราะเมื่อก่อนเจ้านายก็ดูเป็นคนดี 00:09:34.440 --> 00:09:36.520 align:center ดังนั้นพวกเราเข้าใจเขา 00:09:36.600 --> 00:09:40.240 align:center หรือต่อให้จ่ายเงินเดือนช้า ยังไงเราก็ยังทำต่อ 00:09:40.320 --> 00:09:43.600 align:center ถึงตอนนี้เขากำลังไประดมทุนก็เถอะ 00:09:43.680 --> 00:09:45.320 align:center แต่พวกเราต้องรอนานแค่ไหน 00:09:46.000 --> 00:09:47.760 align:center งานอย่างอื่นเรายังต้องทำต่ออีกไหม 00:09:48.360 --> 00:09:49.440 align:center เราจะรอหรือไม่รอ 00:09:50.080 --> 00:09:51.480 align:center แค่คำตอบก็ให้ไม่ได้ 00:09:52.200 --> 00:09:53.600 align:center คืออย่างนี้ครับ 00:09:53.680 --> 00:09:57.640 align:center โฮมสเตย์ใกล้สนามบินจ่ายราคาสูงกว่านี้อีก 00:09:58.320 --> 00:10:01.480 align:center นายบอกว่าที่นี่อยู่ใกล้บ้าน 00:10:01.560 --> 00:10:03.400 align:center ทุกคนกลับบ้านง่าย 00:10:04.840 --> 00:10:08.040 align:center อีกทั้งยังดีต่ออนาคตของหมู่บ้าน 00:10:08.120 --> 00:10:10.040 align:center พวกเราเห็นด้วย 00:10:10.120 --> 00:10:11.760 align:center แต่ตอนนี้เจ้านายมาหนีไป 00:10:11.840 --> 00:10:13.120 align:center ค่าแรงก็ไม่จ่าย 00:10:13.200 --> 00:10:14.840 align:center นายว่าควรทำไงต่อล่ะ 00:10:16.800 --> 00:10:19.120 align:center พี่ครับ สบายใจได้ 00:10:19.200 --> 00:10:22.160 align:center ผมกับเสี่ยวหวงกำลังหาทางช่วยทุกคนอยู่ 00:10:22.240 --> 00:10:24.680 align:center เย็นนี้ผมไปหาพี่ โอเคไหมครับ 00:10:28.000 --> 00:10:30.480 align:center ผมรู้ทุกคนกังวลอะไรอยู่ 00:10:30.560 --> 00:10:31.600 align:center นั่นแหละครับ 00:10:31.680 --> 00:10:34.720 align:center แต่การยืนอยู่ตรงนี้ไม่ช่วยอะไร 00:10:34.800 --> 00:10:37.600 align:center โอเคไหมครับ พวกเราจะเร่งหาวิธีจ่ายเงินค่าจ้างให้ทุกคน 00:10:37.680 --> 00:10:38.640 align:center พอใจกันไหมครับ 00:10:38.720 --> 00:10:40.880 align:center อาเหยาจะเป็นเจ้านายใหญ่แล้ว 00:10:40.960 --> 00:10:42.760 align:center มาพูดแทนเจ้านาย 00:10:42.840 --> 00:10:44.480 align:center มาปลอบให้พวกเรา 00:10:44.560 --> 00:10:45.760 align:center หุบปากไม่ก่อเรื่อง 00:10:46.480 --> 00:10:48.760 align:center ทุกคนแค่อยากได้เงินคืน 00:10:48.840 --> 00:10:50.640 align:center ทำไมพี่ถึงได้พูดว่าก่อเรื่องล่ะครับ 00:10:52.080 --> 00:10:58.200 align:center เรื่องเงินเดือน ไม่ว่าจะร้องรัฐบาล นักข่าวหรืออะไรก็ต้องใช้เวลา 00:10:59.200 --> 00:11:00.920 align:center งั้นตอนนี้พวกนายก็ให้เงินมาสิ 00:11:01.000 --> 00:11:03.000 align:center - ไอ้งั่งนี่ - คุณลุงคะ 00:11:03.080 --> 00:11:04.760 align:center พวกเขาสองคนติดเงินนายรึไง 00:11:04.840 --> 00:11:05.880 align:center ไอ้โง่นี่ 00:11:05.960 --> 00:11:07.480 align:center ลุงคะ อย่าเตะเขาเลยค่ะ 00:11:07.560 --> 00:11:09.120 align:center เขาทำงานแล้วไม่ได้รับเงิน 00:11:09.200 --> 00:11:11.120 align:center รู้สึกแย่เป็นธรรมดา เข้าใจได้ค่ะ 00:11:11.200 --> 00:11:13.240 align:center ใช่ครับ ถ้าเป็นผม ผมก็ร้อนใจ 00:11:14.560 --> 00:11:15.760 align:center แยกย้ายกันเถอะครับ 00:11:15.840 --> 00:11:16.960 align:center กลับกันเลย 00:11:17.040 --> 00:11:18.720 align:center อยู่ตรงนี้ทำอะไร ร้อนจะแย่ 00:11:19.320 --> 00:11:21.280 align:center เงินวันนี้ก็ตามที่คุยกันเลยครับ 00:11:21.360 --> 00:11:23.280 align:center ไว้รอประกาศนะครับ ดีไหมครับ 00:11:23.360 --> 00:11:24.760 align:center กลับบ้านกัน 00:11:24.840 --> 00:11:26.880 align:center แยกย้ายกลับกันเถอะครับ กลับไปรอประกาศ 00:11:26.960 --> 00:11:28.360 align:center ไปๆ กลับ 00:11:29.080 --> 00:11:29.960 align:center บุหรี่ไหมครับ 00:11:30.040 --> 00:11:31.320 align:center ไปๆ แยกย้าย 00:11:33.440 --> 00:11:34.560 align:center รอประกาศนะ 00:11:36.080 --> 00:11:37.040 align:center พี่ครับ 00:11:37.560 --> 00:11:38.800 align:center บุหรี่ครับ 00:11:41.200 --> 00:11:42.200 align:center อาเหยา 00:11:43.560 --> 00:11:44.400 align:center ฉันเชื่อนาย 00:11:57.840 --> 00:11:59.480 align:center อย่ารีบดื่มแบบนั้นสิ 00:12:06.200 --> 00:12:07.600 align:center ช่างบังเอิญเหลือเกิน 00:12:08.480 --> 00:12:10.560 align:center เลขานุการและผู้อำนวยการไม่อยู่ 00:12:10.640 --> 00:12:11.880 align:center ฉันโทรหาผู้อำนวยการ 00:12:11.960 --> 00:12:13.480 align:center และเขาขอให้ฉันไปดูที่นั่น 00:12:13.560 --> 00:12:15.040 align:center ไม่มีใครฟังฉันตอนฉันมาถึง 00:12:15.120 --> 00:12:16.840 align:center ฉันตัวคนเดียว 00:12:16.920 --> 00:12:19.200 align:center ฉันจะโน้มน้าวใจคนจำนวนมากได้ยังไง 00:12:19.280 --> 00:12:21.560 align:center ตอนนี้ฉันปากแห้งและกระหายแทบตาย 00:12:23.600 --> 00:12:25.600 align:center เกิดอะไรขึ้นกับเจ้านาย 00:12:25.680 --> 00:12:26.800 align:center เขาล้มละลายจริงเหรอ 00:12:27.560 --> 00:12:29.000 align:center ฉันโทรหาเขา 00:12:29.080 --> 00:12:30.560 align:center เขาบอกว่าเขากำลังระดมทุน 00:12:33.080 --> 00:12:34.480 align:center เขาใช้เวลามากมายกับบ้านหลังนี้ 00:12:34.560 --> 00:12:36.000 align:center แต่ถึงเขาจะล้มละลายจริงๆ 00:12:36.080 --> 00:12:39.000 align:center เขาก็ควรกลับมาพยายามขายบ้าน 00:12:40.280 --> 00:12:42.600 align:center บ้านไม่ใช่ว่าจะขายกันได้ง่ายๆ นะ 00:12:45.720 --> 00:12:48.560 align:center ถ้าร้านหนังสือซาวฮว๋าอยู่ที่นี่ คงจะขายได้ง่ายกว่า 00:12:51.080 --> 00:12:53.880 align:center รุ่นพี่ที่เรียนการถ่ายภาพจะมาเมื่อไหร่ 00:12:54.560 --> 00:12:56.520 align:center เธอบอกว่าเธอจะมาที่นี่หลังจากถ่ายทำเสร็จ 00:12:57.680 --> 00:12:58.560 align:center ดี 00:13:01.440 --> 00:13:02.960 align:center หงโต้วของคุณล่ะ อยู่ที่ไหน 00:13:03.040 --> 00:13:05.320 align:center ออกไปเที่ยว เธอไม่ใช่หงโต้วของฉัน 00:13:06.440 --> 00:13:08.000 align:center คุณกำลังจะแต่งงาน คุณไม่รู้เหรอ 00:13:08.080 --> 00:13:09.280 align:center ฉันไม่รู้ 00:13:12.320 --> 00:13:13.960 align:center (รังนกนางแอ่น) 00:13:14.040 --> 00:13:15.000 align:center เสี่ยวฉิน 00:13:21.680 --> 00:13:22.680 align:center มีอะไร 00:13:22.760 --> 00:13:24.440 align:center โดนพ่อดุอีกแล้วเหรอ 00:13:24.520 --> 00:13:25.840 align:center กำลังสแกนผ่านวีแชต 00:13:34.080 --> 00:13:34.920 align:center พี่เหยา 00:13:35.000 --> 00:13:37.520 align:center พี่บอกฉันในวีแชตว่าเรื่องแต่งงานเป็นแค่ข่าวลือ 00:13:37.600 --> 00:13:38.640 align:center เป็นเรื่องจริงใช่ไหมคะ 00:13:39.760 --> 00:13:42.160 align:center ใช่สิ เรียกฉันว่าคุณอาเหยา 00:13:45.200 --> 00:13:46.600 align:center แล้วแต่งงานกับฉันได้ไหม 00:13:50.440 --> 00:13:51.840 align:center ไม่ได้อยู่แล้วสิ 00:13:51.920 --> 00:13:53.000 align:center ทำไมล่ะ 00:13:53.080 --> 00:13:55.480 align:center พี่ไม่ชอบที่ฉันการศึกษาต่ำ และไม่มีความสามารถอะไร 00:13:55.560 --> 00:13:56.480 align:center ใช่ไหมคะ 00:13:58.480 --> 00:13:59.760 align:center เสี่ยวฉิน 00:13:59.840 --> 00:14:02.120 align:center ตอนฉันเรียนมัธยมต้น เธอเป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ 00:14:02.200 --> 00:14:03.440 align:center ฉันยังกอดเธอในตอนนั้น 00:14:03.520 --> 00:14:04.360 align:center จากนั้นฉันก็เริ่มทำงาน 00:14:04.440 --> 00:14:06.760 align:center ฉันให้เงินของขวัญเธอทุกปีเวลาฉันกลับมา จำได้ไหม 00:14:07.400 --> 00:14:09.480 align:center ผู้ชายบางคนชอบผู้หญิงที่อายุน้อยกว่า 00:14:09.560 --> 00:14:12.600 align:center ในทีวี ดาราชายบางคน อายุมากกว่าภรรยา 12 ปี 00:14:13.240 --> 00:14:14.520 align:center ใช่ไหม ซินซิน 00:14:18.360 --> 00:14:19.520 align:center ใช่ 00:14:20.480 --> 00:14:21.400 align:center ใช่ 00:14:21.480 --> 00:14:23.960 align:center แต่คุณอาเหยาชอบผู้หญิงอายุใกล้เคียงกับเขา 00:14:24.040 --> 00:14:24.880 align:center และมีเรื่องที่คุยกันได้ 00:14:25.680 --> 00:14:27.240 align:center เรื่องอะไร 00:14:27.320 --> 00:14:29.960 align:center เราแบ่งปันทุกอย่าง หลังจากอยู่ด้วยกันนานแล้วก็ได้ 00:14:30.720 --> 00:14:33.920 align:center เรื่องที่ฉันบอก ไม่เกี่ยวว่าอยู่นานไม่นาน 00:14:34.000 --> 00:14:37.800 align:center มันเป็นเรื่องของจิตวิญญาณ 00:14:40.320 --> 00:14:41.160 align:center ไม่รู้ละ 00:14:43.360 --> 00:14:46.240 align:center พี่เหยา ฉันให้โอกาสพี่ครั้งสุดท้าย 00:14:46.320 --> 00:14:48.920 align:center ถ้าฉันไปเรียนงานเย็บ พี่จะพิจารณาฉันไหม 00:14:51.360 --> 00:14:52.560 align:center ไม่ 00:14:54.120 --> 00:14:56.240 align:center ก็ได้ ฉันก็จะไม่เลือกพี่เหมือนกัน 00:14:56.320 --> 00:14:57.400 align:center มีใครบางคนกำลังจีบตามฉัน 00:15:00.960 --> 00:15:03.560 align:center แล้วก็ เรียกฉันว่าแคนดี้ 00:15:07.120 --> 00:15:08.480 align:center บาย แคนดี้ 00:15:09.480 --> 00:15:10.920 align:center แคนดี้เหรอ 00:15:15.000 --> 00:15:18.920 align:center ฉันบอกให้ต้าเซี่ยตรวจสอบและส่งไซต์ทั้งหมด ที่กำลังก่อสร้างรอบหมู่บ้านของเรามาให้ฉัน 00:15:19.000 --> 00:15:19.960 align:center เราไปถามแต่ละที่ได้เลย 00:15:20.040 --> 00:15:21.320 align:center อือ ได้ 00:16:22.840 --> 00:16:23.840 align:center เหล่าหู 00:16:24.600 --> 00:16:25.760 align:center มาแล้ว อยู่นี่ 00:16:25.840 --> 00:16:27.160 align:center มาๆ ยินดีต้อนรับ 00:16:27.240 --> 00:16:28.600 align:center - สวัสดี - ทางนี้ครับ 00:16:29.600 --> 00:16:31.680 align:center มาๆ ฉันขอแนะนำ 00:16:31.760 --> 00:16:34.320 align:center พวกเขาคือสามสาวงามแห่งบ้านพักของเรา 00:16:34.400 --> 00:16:36.640 align:center น่าน่า หงโต้ว และต้าม่าย 00:16:36.720 --> 00:16:39.280 align:center - สวัสดี - นี่เพื่อนสนิทผม หม่าเฉี่ย 00:16:39.360 --> 00:16:41.600 align:center เธอและสามีเป็นเจ้าของบาร์แห่งนี้ 00:16:42.480 --> 00:16:44.120 align:center ปกติเราจะมาสังสรรค์กันที่นี่ 00:16:44.200 --> 00:16:47.680 align:center ดื่มเหล้า เม้าท์มอย สบายใจ 00:16:47.760 --> 00:16:49.920 align:center ค่ะ ดื่มให้อร่อยนะคะ เดี๋ยวฉันไปเตรียมตัวก่อนนะ 00:16:50.000 --> 00:16:51.600 align:center - ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณมาก 00:16:55.040 --> 00:16:56.960 align:center พวกคุณอยากดื่มอะไร 00:17:08.800 --> 00:17:10.480 align:center นี่ค่ะ ฉันเสิร์ฟค็อกเทลให้ 00:17:13.440 --> 00:17:14.800 align:center - ดื่ม - ขอบคุณค่ะ 00:17:14.880 --> 00:17:16.160 align:center - ยินดีค่ะ - มา 00:17:17.079 --> 00:17:18.760 align:center ชนแก้ว 00:18:11.360 --> 00:18:14.480 align:center แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู 00:18:15.480 --> 00:18:19.520 align:center แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู 00:18:19.600 --> 00:18:23.640 align:center แฮปปี้เบิร์ธเดย์ แฮปปี้เบิร์ธเดย์ 00:18:23.720 --> 00:18:29.800 align:center แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู 00:18:29.880 --> 00:18:31.480 align:center - สุขสันต์วันเกิด - สุขสันต์วันเกิด 00:18:32.400 --> 00:18:33.440 align:center มาๆ 00:18:33.520 --> 00:18:35.240 align:center - ขอพรกัน - ใช่ๆ 00:18:49.040 --> 00:18:51.120 align:center - สุขสันต์วันเกิด - เป่าเทียนยังไม่ดับเลย 00:18:51.200 --> 00:18:52.720 align:center มาช่วยกันเป่าดีกว่า 00:18:52.800 --> 00:18:54.120 align:center หนึ่ง สอง สาม 00:18:58.920 --> 00:19:00.160 align:center ฉันเห็นบัตรประชาชนของคุณ 00:19:00.240 --> 00:19:02.600 align:center เราอยากจัดงานวันเกิดให้คุณ 00:19:02.680 --> 00:19:04.160 align:center แต่ไม่คิดว่าคุณจะชวนขึ้นมาก่อน 00:19:04.240 --> 00:19:05.320 align:center แล้วยังไม่พูดอะไรอีกด้วย 00:19:05.400 --> 00:19:10.200 align:center ฉันกับหงโต้วเลยตัดสินใจปล่อยเบลอ และแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง 00:19:10.280 --> 00:19:11.680 align:center แล้วทำให้คุณประหลาดใจ 00:19:12.800 --> 00:19:15.480 align:center - อื้อ ฉันประหลาดใจ - น้องต้าม่าย สุขสันต์วันเกิด 00:19:16.760 --> 00:19:17.840 align:center ขอบคุณ ครูหู 00:19:18.360 --> 00:19:20.200 align:center เป็นเกียรติของฉัน เป็นสิ่งที่ควรทำอยู่แล้ว 00:19:21.280 --> 00:19:22.400 align:center ขอบคุณค่ะ ครูหู 00:19:22.480 --> 00:19:23.640 align:center ไม่เป็นไรหรอก 00:19:23.720 --> 00:19:25.320 align:center พวกเราพักที่เดียวกัน ถือเป็นครอบครัวเดียวกัน 00:19:25.400 --> 00:19:26.240 align:center ไม่ต้องเกรงใจ 00:19:26.320 --> 00:19:27.600 align:center ครูหู แก้วนี้ดื่มให้คุณ 00:19:27.680 --> 00:19:28.600 align:center ชนแล้วนะ 00:19:29.880 --> 00:19:30.920 align:center โอ้โฮ 00:19:31.560 --> 00:19:32.720 align:center เธอนี่… 00:19:32.800 --> 00:19:34.000 align:center งั้นฉันก็ชนแก้วเหมือนกัน 00:19:39.440 --> 00:19:42.320 align:center - พรุ่งนี้ฉันจะให้คนงานมาที่นี่ ขอบคุณค่ะ - ได้ 00:19:42.400 --> 00:19:45.600 align:center คนงานบางส่วนขอลาไปงานเลี้ยงร้องเพลง เราขาดแคลนแรงงานชั่วคราว 00:19:45.680 --> 00:19:47.600 align:center ยืนยันอีกครั้งครับ จ่ายวันต่อวันใช่ไหมครับ 00:19:47.680 --> 00:19:48.880 align:center ใช่ จ่ายวันต่อวัน 00:19:48.960 --> 00:19:49.880 align:center - ใช่ - ค่ะ 00:19:50.720 --> 00:19:51.640 align:center ไม่ต้องเดินส่งเราหรอกค่ะ 00:19:51.720 --> 00:19:53.040 align:center - กลับไปหน้างานได้เลย - ได้ๆ 00:19:53.120 --> 00:19:54.240 align:center กลับดีๆนะ 00:19:54.320 --> 00:19:56.320 align:center - แล้วเจอกัน - ค่า เจอกันค่ะ 00:19:57.280 --> 00:19:58.520 align:center มา ฉันเลี้ยงข้าวคุณเอง 00:19:58.600 --> 00:19:59.640 align:center ไม่ละ 00:19:59.720 --> 00:20:01.080 align:center ฉันไปส่งเธอก่อน 00:20:01.160 --> 00:20:03.400 align:center สามสาวออกไปข้างนอก ฉันต้องไปรับพวกเขา 00:20:04.160 --> 00:20:05.040 align:center ได้ค่ะ 00:20:06.680 --> 00:20:09.640 align:center เพลง “เมื่อมองย้อนกลับไป” มอบให้เพื่อนของฉันฟังค่ะ 00:21:47.240 --> 00:21:50.280 align:center หงโต้ว เราจะเป็นยังไงตอนแก่ 00:21:50.360 --> 00:21:52.120 align:center แค่หญิงชราคนหนึ่ง 00:21:52.200 --> 00:21:57.720 align:center ไม่ ฉันหมายความว่าเราจะยังกินผลไม้ และเล่นด้วยกันแบบนี้ตอนแก่ไหม 00:21:57.800 --> 00:21:59.200 align:center แน่นอน 00:21:59.280 --> 00:22:01.560 align:center เราสามารถไปที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน เพื่อชมการชักธงชาติ 00:22:03.320 --> 00:22:06.120 align:center จากนั้นฉันจะไปดิสโก้แดนซ์จนกว่ากระดูกจะหัก 00:22:07.560 --> 00:22:08.760 align:center ฉันจะซื้อยาเม็ดแคลเซียมให้เธอ 00:22:08.840 --> 00:22:10.000 align:center ฉันซื้อสีย้อมผมให้เธอได้ 00:22:10.080 --> 00:22:11.080 align:center ฉันจะซื้อไม้เท้าให้เธอ 00:22:11.680 --> 00:22:13.120 align:center ฉันจะซื้อรถเข็นไฟฟ้าให้เธอ 00:22:13.200 --> 00:22:14.600 align:center เธอใจกว้างมาก 00:22:16.000 --> 00:22:17.520 align:center ค่าเล่าเรียนของหลานชายเธอ ฉันจ่ายให้ 00:22:19.640 --> 00:22:21.560 align:center เธอใจกว้างมาก คุณยายหงโต้ว 00:22:22.400 --> 00:22:24.440 align:center จากนั้นฉันจะกล่าวขอบคุณเจิ้งเสี่ยวเป่า 00:22:25.040 --> 00:22:25.960 align:center เจิ้งเสี่ยวเป่า 00:22:27.440 --> 00:22:29.800 align:center เธอสองคนอยู่ด้วยกันแค่สองสัปดาห์ใช่ไหม 00:22:29.880 --> 00:22:31.560 align:center เจิ้งเสี่ยวเป่า น่าอายไหมเนี่ย 00:22:32.240 --> 00:22:34.200 align:center เธอนี่ ห้ามหัวเราะเลยนะ ห้าม 00:22:35.000 --> 00:22:35.840 align:center ห้ามหัวเราะ 00:22:36.480 --> 00:22:37.680 align:center ห้ามพูดมั่วๆ ด้วย 00:22:37.760 --> 00:22:39.640 align:center ฉันเปล่าสักหน่อย ฉันพูดความจริงเถอะ 00:22:39.720 --> 00:22:40.800 align:center ไม่ได้ ห้ามเธอพูดแบบนี้ 00:22:40.880 --> 00:22:41.720 align:center - ห้าม - หยุดเลยนะ 00:22:41.800 --> 00:22:42.640 align:center ไม่ได้ 00:23:08.840 --> 00:23:10.920 align:center คุณร้องเพราะมาก 00:23:11.440 --> 00:23:13.280 align:center นี่ของฉัน 00:23:13.360 --> 00:23:14.480 align:center - ของนาย - ใช่ ของฉัน 00:23:14.560 --> 00:23:15.840 align:center เมื่อกี้ฉันนั่งตรงนี้ 00:23:18.000 --> 00:23:21.640 align:center ฉันคิดว่า… ฉันคิดว่าคุณสองคนตั้งวงดนตรีได้นะ 00:23:22.480 --> 00:23:23.920 align:center เรียกว่าหูล่าทาง 00:23:24.000 --> 00:23:25.760 align:center หูล่าทาง 00:23:25.840 --> 00:23:28.520 align:center แถวบ้านฉันเรียกน่าน่าว่าล่าล่า 00:23:28.600 --> 00:23:32.600 align:center เราแยก น.หนูกับ ล.ลิงไม่ได้ 00:23:33.800 --> 00:23:38.320 align:center ฉันว่านอกจากหูล่าทาง ยังเรียกฮูล่าชวนได้ด้วย 00:23:39.880 --> 00:23:41.440 align:center น้องต้าม่าย เธอดื่มเยอะไปแล้วรึเปล่า 00:23:41.520 --> 00:23:42.680 align:center ไม่ต้องดื่มแล้วนะ 00:23:42.760 --> 00:23:43.600 align:center ฉันเปล่า 00:23:48.880 --> 00:23:49.760 align:center ครูหู 00:23:49.840 --> 00:23:51.000 align:center หืม 00:23:51.560 --> 00:23:54.960 align:center ตอนแรกฉันรู้สึกว่าคุณเป็นตัววุ่นวาย 00:23:56.880 --> 00:23:58.200 align:center แต่วันนี้ฉันขอโทษที่คิดแบบนั้น 00:23:58.280 --> 00:24:00.320 align:center - แก้วนี้ดื่มให้คุณค่ะ - อย่าถึงขนาดนั้นเลย 00:24:00.400 --> 00:24:01.840 align:center อย่าๆ มาฉันดื่มเอง 00:24:12.480 --> 00:24:13.320 align:center เร็วมาก 00:24:13.400 --> 00:24:15.640 align:center เพิ่งพูดว่าฉันเป็นตัววุ่นวาย 00:24:15.720 --> 00:24:16.640 align:center ดูเธอสิ ดื่มเยอะขนาดนี้ 00:24:16.720 --> 00:24:17.880 align:center อื้อ เยอะเกินไปแล้ว 00:24:19.600 --> 00:24:20.560 align:center ต้าม่าย 00:24:23.240 --> 00:24:24.320 align:center เถ้าแก่เซี่ย 00:24:25.200 --> 00:24:26.480 align:center ที่ไหนนะ โรงจอดรถ 00:24:27.280 --> 00:24:28.480 align:center ได้ครับ 00:24:29.440 --> 00:24:30.280 align:center ต้าม่าย 00:24:39.040 --> 00:24:40.160 align:center ต้าม่าย 00:24:40.240 --> 00:24:41.480 align:center - เราต้องกลับแล้ว - สวัสดีค่ะ 00:24:41.560 --> 00:24:44.040 align:center คุณคือคุณน่าน่าที่ร้องเพลงใช่ไหมคะ 00:24:45.680 --> 00:24:47.720 align:center ไม่ใช่ค่ะ จำคนผิดแล้ว 00:24:49.760 --> 00:24:51.560 align:center - ขอโทษค่ะ - ไม่เป็นไรค่ะ 00:25:04.040 --> 00:25:05.960 align:center เธอเป็นอะไรเหรอ เมาแล้ว 00:25:06.040 --> 00:25:07.240 align:center ใช่ เธอดื่มเยอะเกินไป 00:25:07.320 --> 00:25:08.800 align:center เถ้าแก่เซี่ยอยู่ลานจอดรถแล้ว กลับกันเถอะ 00:25:08.880 --> 00:25:09.720 align:center - ปะ - งั้นฉันไปจ่ายเงิน 00:25:09.800 --> 00:25:11.440 align:center ฉันจ่ายแล้ว 00:25:11.520 --> 00:25:14.040 align:center - ขอโทษด้วยนะ - ทำไมเหรอ 00:25:14.920 --> 00:25:16.160 align:center - กลับกันเถอะ - อื้อ 00:25:16.240 --> 00:25:19.360 align:center แล้วต้าม่ายล่ะ 00:25:20.480 --> 00:25:21.680 align:center - มา - ฉันไม่ได้เมา 00:25:21.760 --> 00:25:23.600 align:center - ไม่ได้เมา - อื้อๆ 00:25:23.680 --> 00:25:24.600 align:center ไม่เมา งั้นไปกันเถอะ 00:25:24.680 --> 00:25:26.240 align:center เซี่ยจือเหยามาแล้ว กลับแล้วเหรอ 00:25:26.320 --> 00:25:27.560 align:center ทำไมเขาถึงมารับเรา 00:25:27.640 --> 00:25:28.640 align:center ดื่มแล้วขับไม่ได้ 00:25:28.720 --> 00:25:29.840 align:center พยุงเธอให้ดีนะ 00:25:29.920 --> 00:25:31.880 align:center - ระวัง - ฉันจะเดินตามข้างหลัง 00:25:32.800 --> 00:25:35.600 align:center พ่อไม่อนุญาติให้หาแฟนนอกพื้นที่ 00:25:35.680 --> 00:25:36.920 align:center โอเคๆ 00:25:37.000 --> 00:25:38.440 align:center ทำไมเธอถึงเมาแบบนี้ได้ 00:25:39.960 --> 00:25:43.240 align:center ทุกเทศกาลฤดูใบไม้ผลิ เวลาฉันกลับมารวมกันที่บ้าน 00:25:43.320 --> 00:25:44.720 align:center พวกเขาบอกว่าจะหาสามีให้ฉัน 00:25:44.800 --> 00:25:45.920 align:center และให้ฉันมีลูกสองคน 00:25:46.000 --> 00:25:47.000 align:center ลูกสองเหรอ 00:25:47.080 --> 00:25:48.840 align:center - ขนาดแฟนฉันไม่มีเลย - ค่อยๆ เดิน 00:25:48.920 --> 00:25:51.080 align:center - ค่อยๆ เดิน - ลูกสอง 00:25:51.640 --> 00:25:53.880 align:center - ระวัง - ป้าฉันไร้สาระ 00:25:53.960 --> 00:25:55.320 align:center เธอบ้าไปแล้ว 00:25:55.400 --> 00:25:57.800 align:center - เธอพาผู้ชายคนนั้นมาที่บ้านฉัน - ทางนี้ 00:25:57.880 --> 00:25:58.720 align:center ทางนี้ 00:25:58.800 --> 00:26:00.000 align:center พระเจ้า 00:26:00.080 --> 00:26:02.400 align:center - ระวัง - ตื่นมาไม่ล้างหน้า… 00:26:02.480 --> 00:26:04.200 align:center ครูหู ทางนี้ 00:26:04.280 --> 00:26:05.880 align:center - ไม่เป็นไร - อยู่ในห้องนั่งเล่น 00:26:05.960 --> 00:26:09.240 align:center - ฉันยังโอเคอยู่ - มีผู้ชายคนหนึ่งในชุดสูทผูกเน็คไท 00:26:10.080 --> 00:26:11.480 align:center เขาเป็นเหมือนผู้จัดการฝ่ายขาย 00:26:12.840 --> 00:26:14.520 align:center - ทำไมเธอถึงดื่มมากขนาดนี้ - เกิดอะไรขึ้น 00:26:14.600 --> 00:26:17.840 align:center น่าน่าบอกว่าค็อกเทลมันแรง 00:26:17.920 --> 00:26:22.040 align:center ฉันเพิ่งตื่นนอนทั้งที่ไม่ได้แปรงฟัน 00:26:22.760 --> 00:26:24.400 align:center ฉันจะมีความรักโรแมนติกได้ไง 00:26:25.880 --> 00:26:28.360 align:center ป้าของคุณเป็นคนตลก 00:26:28.440 --> 00:26:30.320 align:center - ขึ้นรถกันก่อนนะ - เข้าไปในรถ 00:26:30.400 --> 00:26:33.160 align:center แต่ว่าหาแฟนไม่เห็นจำเป็นต้องออกไปข้างนอก 00:26:33.240 --> 00:26:39.000 align:center ทุกครั้งที่เราออกไปเที่ยว เราจะไปร้านชานมตลอด 00:26:39.080 --> 00:26:42.560 align:center เป็นช่วงเดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคม ร้อนมาก 00:26:42.640 --> 00:26:44.280 align:center - ครูหู - ขึ้นรถ 00:26:44.360 --> 00:26:45.680 align:center คุณรู้ไหม 00:26:45.760 --> 00:26:48.000 align:center เราไปร้านชานมทุกครั้งที่ออกเดต 00:26:49.240 --> 00:26:52.160 align:center ร้อนมากในเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม 00:26:52.800 --> 00:26:54.720 align:center หงโต้ว ขึ้นรถ 00:27:05.200 --> 00:27:06.200 align:center ขึ้นรถ 00:27:09.560 --> 00:27:12.040 align:center ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับเขา 00:27:12.840 --> 00:27:14.680 align:center คุณรู้ไหมว่าเขาพูดอะไรกับฉัน 00:27:14.760 --> 00:27:16.640 align:center เขาบอกว่าเขามีรายได้หลักหมื่นต่อเดือน 00:27:16.720 --> 00:27:19.600 align:center แล้วเขาก็ถามฉันว่า ฉันมีรายได้เท่าไหร่จากการเขียนออนไลน์ 00:27:19.680 --> 00:27:21.160 align:center ฉันว่าฉันก็หาได้หมื่นนึงเหมือนกัน 00:27:22.800 --> 00:27:24.840 align:center - รู้ไหมเขาพูดอะไรต่อจากนั้น - น่าน่า 00:27:24.920 --> 00:27:26.400 align:center - เขาบอกว่า… - คาดเข็มขัดให้เธอด้วย 00:27:26.480 --> 00:27:28.160 align:center - อื้อ - “เอาเลขบัญชีเธอมาให้ฉัน” 00:27:28.240 --> 00:27:30.160 align:center หงโต้ว 00:27:30.240 --> 00:27:32.640 align:center - คาดเข็มขัดด้วย - จะให้ได้ยังไง 00:27:32.720 --> 00:27:35.000 align:center - ทำไมฉันต้องให้เลขบัญชีกับเขา - คาดเข็มขัด 00:27:35.080 --> 00:27:36.600 align:center ไม่มีเหตผลเอาซะเลย 00:27:40.760 --> 00:27:42.560 align:center ดีนะที่ฉันเตรียมพร้อมตลอด 00:27:45.840 --> 00:27:47.600 align:center พวกเธอไม่รู้เหรอว่าหงโต้วก็เมามากเหมือนกัน 00:27:48.480 --> 00:27:50.400 align:center งั้นก็เล่นเกม “จริงหรือกล้า” กับเธอสิ 00:27:50.480 --> 00:27:52.200 align:center เราไม่ได้ไปไกลขนาดนั้น คุณรู้ไหม 00:27:53.280 --> 00:27:55.920 align:center เราเพิ่งจะเจอกัน คุยกัน 00:27:56.000 --> 00:27:58.400 align:center เราคงเป็นแค่เพื่อนกันใช่มะ 00:27:58.480 --> 00:28:00.440 align:center คุณรู้ไหมว่าเขาพูดอะไรกับฉัน 00:28:00.520 --> 00:28:05.560 align:center เขาบอกว่าฤกษ์ดีเมื่อไหร่ ให้ฉันย้ายไปที่ห้องเขาได้ 00:28:05.640 --> 00:28:07.040 align:center ทำไมฉันต้องไปอยู่กับเขา 00:28:07.120 --> 00:28:10.240 align:center เขาบอกว่าเขาจะให้ตู้เสื้อผ้าครึ่งหนึ่ง สำหรับเสื้อผ้าฉัน 00:28:14.240 --> 00:28:16.760 align:center เราเพิ่งเจอกันนะ 00:28:16.840 --> 00:28:17.960 align:center ใช่ 00:28:18.040 --> 00:28:19.840 align:center สวรรค์ ฝนต้องตกลงมานะ 00:28:20.440 --> 00:28:22.880 align:center ตกมันให้ทั้งปีไปเลย ได้ยินไหม 00:28:22.960 --> 00:28:24.000 align:center ครูหู 00:28:24.520 --> 00:28:26.440 align:center มีตุ๊กตาที่เบาะหลัง 00:28:26.520 --> 00:28:27.600 align:center ส่งมาให้ผมหน่อย 00:28:28.240 --> 00:28:29.080 align:center ได้ 00:28:31.000 --> 00:28:32.080 align:center ไม่เป็นไรนะ 00:28:36.920 --> 00:28:40.280 align:center ทำไมถึงมีตุ๊กตาในรถล่ะ 00:28:41.160 --> 00:28:42.520 align:center หูลู่ทิ้งมันไว้ 00:28:43.240 --> 00:28:44.200 align:center มา 00:28:44.280 --> 00:28:47.320 align:center แม่ของฉันชอบผู้หญิงที่ไม่แต่งหน้า 00:28:47.880 --> 00:28:49.680 align:center ขอฉันร้องเพลงนะ 00:28:50.840 --> 00:28:52.960 align:center ฉันนะขำมาก 00:28:53.040 --> 00:28:54.480 align:center จากนั้นฉันก็ซื้อชุดโมเดล 00:28:54.560 --> 00:28:55.760 align:center เดาซิว่ามันเท่าไหร่ 00:28:56.680 --> 00:28:57.520 align:center ตั้ง 2,800 หยวน 00:28:58.720 --> 00:29:00.640 align:center - แพงจัง - ใช่มะ 00:29:00.720 --> 00:29:03.640 align:center แค่ชุดโมเดล 2,800 หยวน แพงมะ 00:29:05.240 --> 00:29:07.480 align:center - แค่ซื้อชุดโมเดลเล็กๆ มา - เธอร้องไห้เหรอ 00:29:07.560 --> 00:29:09.440 align:center งั้นนายก็เล่นเกม “จริงหรือกล้า”กับเธอสิ 00:29:09.520 --> 00:29:11.040 align:center เล่นอะไร “จริงหรือกล้า” 00:29:11.120 --> 00:29:12.600 align:center - ตกใจหมดเลย - พวกคุณไม่รู้หรอก 00:29:12.680 --> 00:29:14.600 align:center ผู้ชายคนนั้นต้องการเลิกกับฉัน 00:29:14.680 --> 00:29:16.360 align:center เขาขอเงินค่าชานมฉันด้วยซ้ำ 00:29:16.440 --> 00:29:18.200 align:center - อะไรนะ - อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ 00:29:18.280 --> 00:29:21.920 align:center - ชานมเหรอ - วันที่เขาซื้อชานมให้ฉัน เขาใช้คูปอง 00:29:22.000 --> 00:29:22.880 align:center - คุณรู้ไหม - เขาไม่มีเงินจ่าย 00:29:22.960 --> 00:29:24.000 align:center พวกเขาเป็นอะไรอะ 00:29:24.080 --> 00:29:25.800 align:center แล้วเขาก็พูดว่า 00:29:25.880 --> 00:29:27.360 align:center “ค่าโดยสารฉันไม่คิดคืน” 00:29:29.320 --> 00:29:31.880 align:center จากนั้นพ่อของฉันก็บังคับให้ฉันวิ่ง 00:29:32.880 --> 00:29:34.760 align:center แล้วขอให้ฉันหางานทำ 00:29:35.560 --> 00:29:37.720 align:center ฉันไม่มีความคิดเรื่องนั้น 00:29:49.200 --> 00:29:51.160 align:center ต้าม่ายปกติไม่พูดมาก 00:29:51.240 --> 00:29:52.160 align:center คงเก็บกด 00:29:55.760 --> 00:29:56.640 align:center เย็นแล้ว 00:29:57.240 --> 00:29:58.600 align:center แม่ของฉันพูดเหมือนกัน 00:29:58.680 --> 00:30:01.600 align:center เพราะงั้นคุณควรพูดกับเราเยอะๆ 00:30:02.320 --> 00:30:03.800 align:center สบายจัง 00:30:04.600 --> 00:30:06.680 align:center ดูสิ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณเมา 00:30:06.760 --> 00:30:10.840 align:center เราจะไม่มีทางรู้เกี่ยวกับญาติของคุณ 00:30:10.920 --> 00:30:13.200 align:center แล้วก็คู่เดตของคุณ 00:30:13.280 --> 00:30:14.800 align:center ชุดโมเดล 2,800 หยวนของคุณ 00:30:14.880 --> 00:30:16.400 align:center และเรื่องที่พ่อของคุณบังคับให้วิ่ง 00:30:17.600 --> 00:30:18.640 align:center สบายจัง 00:30:19.520 --> 00:30:20.640 align:center ฉันจะไม่ดื่มอีกแล้ว 00:30:21.560 --> 00:30:22.880 align:center แล้วก็หงโต้ว 00:30:24.400 --> 00:30:25.880 align:center คุณน่ะน่าขำกว่าอีกนะ 00:30:25.960 --> 00:30:27.200 align:center มัวแต่ร้องไห้ตลอดเลย 00:30:28.080 --> 00:30:29.400 align:center ฟัง “เมื่อมองย้อนกลับไป” อีกครั้ง 00:30:29.480 --> 00:30:32.520 align:center ซํ้าแล้วซํ้าเล่า แล้วก็ร้องไห้ตลอดเลย 00:30:35.680 --> 00:30:38.880 align:center ยังมีกระต่ายขนปุยตัวนั้น ที่คุณร้องไห้ใส่จนเปียก เป็นของหูลู่ 00:30:38.960 --> 00:30:41.720 align:center อย่าลืมซักและส่งคืนให้เถ้าแก่เซี่ยล่ะ 00:30:45.720 --> 00:30:46.920 align:center ฉันอยากกลับบ้าน 00:30:54.400 --> 00:30:55.280 align:center ไส้กรอก 00:31:01.000 --> 00:31:02.880 align:center - คุณจะไปไหน - ฉันจะเก็บเสื้อผ้า 00:31:02.960 --> 00:31:03.920 align:center เดี๋ยวค่อยทำ 00:31:04.000 --> 00:31:05.480 align:center กินก่อน เดี๋ยวเย็นซะ 00:31:05.560 --> 00:31:07.360 align:center ไม่เป็นไร ฉันทำได้ 00:31:07.440 --> 00:31:08.920 align:center ฉันกินเสร็จฉันเก็บเอง 00:31:09.000 --> 00:31:10.080 align:center นั่งกินไปเถอะ 00:31:10.920 --> 00:31:11.920 align:center เสื้อผ้าเยอะขนาดนี้ 00:31:12.560 --> 00:31:14.160 align:center - แม่ - พี่ครับ 00:31:14.240 --> 00:31:15.800 align:center ตามใจแม่เถอะ เขาไม่ฟังพี่หรอก 00:31:16.320 --> 00:31:18.160 align:center อย่าพูดแบบนั้นสิ 00:31:18.240 --> 00:31:19.440 align:center เธอล่ะฟังฉันรึเปล่า 00:31:19.520 --> 00:31:22.840 align:center ฉันเคยบอกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าอย่าติดต่อหลัวเฉวียนอีก 00:31:22.920 --> 00:31:25.240 align:center ผมเปล่า แต่เขาชอบส่งวีแชตมาให้ 00:31:25.320 --> 00:31:26.800 align:center เขาก็ส่งมาให้ฉันด้วย 00:31:27.640 --> 00:31:29.840 align:center พวกเธอตอบตลอด เขาก็ต้องส่งมาบ่อยสิ 00:31:29.920 --> 00:31:31.200 align:center ลองถ้าไม่ตอบดู เขาจะส่งอะไรให้อีกไหม 00:31:31.800 --> 00:31:33.080 align:center ฉันเปล่าตอบเขาสักหน่อย 00:31:34.000 --> 00:31:35.400 align:center แต่แม่กดไลค์ให้เขานะ 00:31:36.400 --> 00:31:37.520 align:center เขาก็กดให้ฉัน 00:31:37.600 --> 00:31:39.520 align:center งั้นแม่บล็อกเขาได้ไหม 00:31:40.120 --> 00:31:41.560 align:center ฉันไม่มีความลับอะไรสักหน่อย 00:31:41.640 --> 00:31:42.760 align:center ทำไมต้องบล็อคด้วย 00:31:46.000 --> 00:31:48.960 align:center หลัวเฉวียนไม่ใช่ญาติของเราอีกต่อไปแล้ว 00:31:49.040 --> 00:31:50.040 align:center เขาใกล้จะแต่งงานใหม่แล้วนะคะ 00:31:50.120 --> 00:31:52.400 align:center ถ้าเขายังติดต่อกับครอบครัวอดีตภรรยาอยู่ตลอด 00:31:52.480 --> 00:31:54.400 align:center ภรรยาของเขาจะคิดยังไง 00:31:54.480 --> 00:31:55.840 align:center อย่างน้อยก็ควรรักษามิตรภาพไว้สักหน่อย 00:31:55.920 --> 00:31:57.480 align:center แต่นี่มันมากเกินไป 00:31:58.080 --> 00:32:00.680 align:center แม่ ยังโกรธอยู่เหรอคะ 00:32:03.440 --> 00:32:04.640 align:center เปล่า แม่ไม่ได้โกรธ 00:32:05.240 --> 00:32:07.440 align:center แล้วทำไมถึงได้ฉุนเฉียวแบบนี้ล่ะคะ 00:32:10.640 --> 00:32:12.600 align:center แม่เปล่า แม่แค่พูดเสียงดังมากเฉยๆ 00:32:12.680 --> 00:32:13.760 align:center กินข้าวไปนะลูก 00:32:18.960 --> 00:32:20.040 align:center (พ่อเสี่ยวหูลู่) 00:32:29.880 --> 00:32:30.720 align:center หลัวเฉวียน 00:32:30.800 --> 00:32:34.160 align:center ฉันไม่ได้บอกคุณเหรอ อย่าติดต่อครอบครัวฉันอีกเลย 00:32:34.240 --> 00:32:35.320 align:center ไม่เข้าใจเหรอ 00:32:41.200 --> 00:32:42.240 align:center แม่ 00:32:43.280 --> 00:32:44.920 align:center ฉันนึกว่าเป็นหลัวเฉวียน 00:32:45.000 --> 00:32:47.160 align:center ทำไมถึงไม่ใช่มือถือของตัวเองล่ะ 00:32:48.600 --> 00:32:49.920 align:center อ้อ ขี้เกียจไปหยิบสินะ 00:32:50.000 --> 00:32:52.800 align:center อยากพูดกับหูลู่เหรอ 00:32:52.880 --> 00:32:53.800 align:center ได้ๆ หูลู่ 00:32:53.880 --> 00:32:55.160 align:center คุณย่า อะ 00:32:58.000 --> 00:33:00.920 align:center ย่าคะ พวกเรากำลังทานอาหารเช้า คิดถึงหนูเหรอคะ 00:33:02.040 --> 00:33:03.320 align:center ไม่ต้องหรอกนะคะ 00:33:03.400 --> 00:33:06.840 align:center แม่หนูบอกว่าจะพาหนูไปหาย่าในวันหยุด 00:33:06.920 --> 00:33:08.760 align:center วันนี้หนูมีงานเลี้ยง 00:33:09.400 --> 00:33:10.280 align:center มีงานเลี้ยงด้วยเหรอ 00:33:11.040 --> 00:33:12.600 align:center วันเกิดเพื่อนหนูนะ 00:33:12.680 --> 00:33:15.240 align:center หนูจะไปที่นั่นตอนเที่ยงค่ะ 00:33:16.240 --> 00:33:17.400 align:center หงหงจะไปกว่างโจว 00:33:17.480 --> 00:33:18.800 align:center เลยจัดงานให้เธอล่วงหน้า 00:33:18.880 --> 00:33:20.520 align:center ดูเธอสิ เธอยุ่งกว่าหัวหน้าหมู่บ้านอีก 00:33:21.120 --> 00:33:23.160 align:center ตกลง เดี๋ยวจะให้คุยกับคุณยาย 00:33:24.080 --> 00:33:25.120 align:center ฉันเหรอ 00:33:29.320 --> 00:33:30.280 align:center ฮัลโหล 00:33:31.120 --> 00:33:32.320 align:center ซูอวี้ 00:33:32.400 --> 00:33:34.640 align:center สบายดี เธอล่ะ 00:33:38.960 --> 00:33:40.920 align:center ทำไมเธอไม่ใช้มือถือตัวเองล่ะ 00:33:41.000 --> 00:33:43.000 align:center เธอต้องขอให้แม่เกลี้ยกล่อม ให้หลัวเฉวียนออกเดตแน่ๆ 00:33:43.080 --> 00:33:44.040 align:center น่าสนุก 00:33:47.520 --> 00:33:48.840 align:center ขอโทษ ฉันผิดไปแล้ว 00:33:54.120 --> 00:33:55.680 align:center ต่อไปเธอก็อย่าติดต่อเขาเลยนะ 00:34:12.560 --> 00:34:14.280 align:center เสี่ยวชุน เกิดอะไรขึ้น 00:34:15.239 --> 00:34:16.080 align:center มีไรเหรอ 00:34:17.880 --> 00:34:24.840 align:center หน้าของพี่เหมือนมีรังสีมืดครึ้ม 00:34:29.679 --> 00:34:32.480 align:center เรื่องไม่เป็นเรื่องน่ะ 00:34:32.560 --> 00:34:37.800 align:center ญาติผู้ทุกข์ยากจะโทรหาเราเสมอ 00:34:37.880 --> 00:34:40.560 align:center ขนาดลูกชายตัวเองจะออกเดต ยังต้องให้แม่ฉันช่วย 00:34:40.639 --> 00:34:41.960 align:center น่ารำคาญจริงๆ 00:34:44.560 --> 00:34:46.360 align:center งั้นก็มีความสัมพันธ์ที่ดีกันสินะ 00:34:46.440 --> 00:34:48.080 align:center คนที่มีไมตรีต่อกันเท่านั้นจึงจะทำแบบนี้ได้ 00:34:48.159 --> 00:34:49.679 align:center ใครอยากมีไมตรีกับเขา 00:34:49.760 --> 00:34:51.560 align:center ไป ไปให้ไกลเลย 00:34:51.639 --> 00:34:52.560 align:center ยิ่งไกลยิ่งดี 00:34:59.520 --> 00:35:01.240 align:center เรายังต้องทำขนมอยู่หนึ่งอย่าง 00:35:04.720 --> 00:35:06.880 align:center นี่คือร้านกาแฟที่น่าน่าทำงาน 00:35:06.960 --> 00:35:08.160 align:center มันดีเลยละ 00:35:08.240 --> 00:35:09.880 align:center หนูเลยไม่ได้อยู่บ้านตลอด 00:35:09.960 --> 00:35:11.080 align:center หนูออกไปเที่ยว 00:35:11.160 --> 00:35:14.400 align:center กับหงโต้วแล้วก็น่าน่าตลอดทั้งวันเมื่อวานนี้ 00:35:15.240 --> 00:35:18.880 align:center สาวๆ อย่างพวกลูก ไปเที่ยวบาร์คนเยอะๆ แบบนั้นได้ไง 00:35:18.960 --> 00:35:20.440 align:center ไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย 00:35:20.520 --> 00:35:23.960 align:center ครูหูเป็นนักร้องที่บ้านพักของเรา 00:35:24.040 --> 00:35:26.440 align:center เป็นบาร์เงียบๆ ที่เพื่อนของเขาเป็นเจ้าของ 00:35:26.520 --> 00:35:29.040 align:center เป็นที่สำหรับฟังเพลงเท่านั้น 00:35:30.640 --> 00:35:31.600 align:center น่าน่ามาแล้ว 00:35:32.200 --> 00:35:33.920 align:center หนูแนะนำให้รู้จัก พ่อกับแม่ฉันน่ะ 00:35:35.640 --> 00:35:37.400 align:center สวัสดีค่ะ คุณลุงคุณป้า 00:35:37.480 --> 00:35:38.560 align:center สวัสดีๆ 00:35:38.640 --> 00:35:39.560 align:center น่าน่า สวัสดี 00:35:39.640 --> 00:35:42.720 align:center ขอบคุณที่จำวันเกิดลูกของเราได้ 00:35:43.480 --> 00:35:44.640 align:center เรื่องเล็กน้อยค่ะ 00:35:44.720 --> 00:35:46.600 align:center ต้าม่ายดูแลฉันอยู่ตลอดเลยค่ะ 00:35:46.680 --> 00:35:48.720 align:center เธอทำขนมตอนเที่ยงคืนให้ฉันเสมอ 00:35:48.800 --> 00:35:50.240 align:center เธอรู้จักดูแลคนอื่น 00:35:50.320 --> 00:35:51.240 align:center เธอทำได้ดีมาก 00:35:51.960 --> 00:35:54.680 align:center น่าน่า ปกติเธอออกไปข้างนอกไหม 00:35:54.760 --> 00:35:56.920 align:center ไปสิคะ ไป 00:35:57.000 --> 00:35:59.720 align:center ลูกนี่นะ 00:36:00.400 --> 00:36:02.680 align:center ค่ะ เธอออกไป ฉันพาเธอไปด้วยตลอด 00:36:03.200 --> 00:36:05.280 align:center ค่ะๆ พอแค่นี้ก่อนนะคะ 00:36:05.360 --> 00:36:06.400 align:center หนูจะไปทำงานแล้ว 00:36:06.480 --> 00:36:08.280 align:center แค่เห็นหนูในเฟซไทม์ก็พอ วางแล้วค่ะ 00:36:08.360 --> 00:36:11.480 align:center เขียนเสร็จหนึ่งชั่วโมงก็ยืนขึ้นผ่อนคลายบ้างนะ 00:36:11.560 --> 00:36:12.840 align:center บริหารดวงตา 00:36:12.920 --> 00:36:14.440 align:center ค่า หนูทำอยู่ 00:36:14.520 --> 00:36:17.280 align:center แล้วก็ โชคชะตายังเชื่อมโยงผู้คนเข้าด้วยกัน 00:36:17.360 --> 00:36:20.480 align:center คนที่ดีกับลูกคือผู้ช่วยชีวิตของลูก 00:36:20.560 --> 00:36:22.600 align:center คนแบบนี้หาได้ยาก 00:36:22.680 --> 00:36:24.440 align:center พวกลูกเข้ากันได้ดี อย่าทะเลาะกันนะ 00:36:26.600 --> 00:36:27.760 align:center เข้าใจแล้ว ครูโจว 00:36:27.840 --> 00:36:29.280 align:center ฉันด้วย ครูโจว 00:36:29.360 --> 00:36:30.640 align:center บ๊ายบาย 00:36:30.720 --> 00:36:32.000 align:center โอเค วางสายละ ลาก่อน 00:36:34.400 --> 00:36:35.600 align:center เรียนเสร็จสักที 00:36:35.680 --> 00:36:36.680 align:center รีบกินเถอะ 00:36:38.360 --> 00:36:39.440 align:center น่าน่า 00:36:40.960 --> 00:36:42.360 align:center - ฉันไปดูอย่างอื่นก่อนนะ - อื้อ 00:36:42.440 --> 00:36:43.400 align:center น่าน่า 00:36:45.160 --> 00:36:46.000 align:center ฮะ 00:36:48.480 --> 00:36:53.720 align:center วันหลังถ้าฉันว่าง ให้ฉันมารับคุณนะ 00:36:55.840 --> 00:36:57.720 align:center เหมือนที่พ่อกับแม่ฉันพูด 00:36:57.800 --> 00:37:00.040 align:center ฉันต้องขยับร่างกายบ้าง 00:37:01.360 --> 00:37:04.320 align:center ล้อฉันเล่นรึเปล่า 00:37:05.520 --> 00:37:07.440 align:center ฉันจะพยายาม 00:37:07.520 --> 00:37:08.760 align:center ต้องว่างให้ได้ 00:37:09.360 --> 00:37:10.600 align:center จริงเหรอ 00:37:10.680 --> 00:37:11.600 align:center จริงสิ 00:37:16.680 --> 00:37:19.240 align:center รู้ไหมว่าลมมาได้ยังไง 00:37:20.960 --> 00:37:24.240 align:center อากาศร้อนหมุนวนกับอากาศเย็น 00:37:24.320 --> 00:37:25.880 align:center และที่ที่เย็นจะอุ่นขึ้น 00:37:26.480 --> 00:37:27.920 align:center เมื่อได้รับความอบอุ่น 00:37:28.000 --> 00:37:30.600 align:center มันก็จะไหลไปสู่ที่ใหม่ 00:37:30.680 --> 00:37:32.040 align:center และทิศทางลมใหม่จะปรากฏขึ้น 00:37:35.040 --> 00:37:36.560 align:center มันหมายความว่าอะไร 00:37:36.640 --> 00:37:39.520 align:center มันทำอะไรกับทิศทางลม 00:37:41.680 --> 00:37:42.840 align:center ฉันหมายความว่า… 00:37:48.600 --> 00:37:51.120 align:center ฉันหมายความว่าคุณมาหาฉัน 00:37:51.720 --> 00:37:54.280 align:center และฉันจะมาหาคุณ 00:37:55.080 --> 00:37:57.440 align:center ฉันจะดีกับคุณ ดีให้มากๆ 00:38:01.400 --> 00:38:04.360 align:center แล้วฉันก็มาหาคุณ 00:38:04.440 --> 00:38:06.800 align:center เรามีอุณหภูมิเท่ากัน 00:38:06.880 --> 00:38:08.520 align:center คุณมาหาฉันได้ยังไง 00:38:10.280 --> 00:38:11.520 align:center ยัยโง่ 00:38:12.800 --> 00:38:15.160 align:center แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม ขอบคุณนะ 00:38:15.960 --> 00:38:17.600 align:center ฉันก็จะดีกับคุณให้มาก 00:38:19.200 --> 00:38:20.160 align:center ไปทำงานแล้วนะ 00:38:26.000 --> 00:38:27.200 align:center ทำอันนี้ 00:39:25.640 --> 00:39:27.680 align:center (สังสรรค์กันสนุกสนาน ทำกระต่ายเสี่ยวหูลู่เปียก) 00:39:29.720 --> 00:39:30.640 align:center หงโต้ว 00:39:38.360 --> 00:39:39.320 align:center เดี๋ยวลงไป 00:39:39.400 --> 00:39:41.520 align:center ไม่เป็นไร ไม่รีบ รอได้ 00:39:43.360 --> 00:39:45.120 align:center “ไม่เป็นไร รอได้” 00:39:45.200 --> 00:39:46.800 align:center แต่คุณตะโกนหาฉันนะ 00:39:46.880 --> 00:39:48.720 align:center คุณพ่อค้า คุณพ่อค้า 00:39:52.200 --> 00:39:53.200 align:center (บ้านดิน) 00:39:53.280 --> 00:39:54.120 align:center ไปกัน 00:39:54.640 --> 00:39:55.640 align:center เพิ่งตื่นเหรอ 00:39:55.720 --> 00:39:56.880 align:center เปล่า ซักผ้าอยู่นะ 00:39:57.560 --> 00:39:58.920 align:center - อื้อ กินข้าวแล้วรึยัง - กินแล้ว 00:39:59.880 --> 00:40:01.200 align:center กินกับน่าน่า 00:40:04.520 --> 00:40:05.680 align:center หัวเราะอะไร 00:40:06.360 --> 00:40:07.840 align:center ผมเกิดมาพร้อมกับปากยิ้ม 00:40:07.920 --> 00:40:09.200 align:center ดูดีตั้งแต่เกิด 00:40:09.920 --> 00:40:14.840 align:center งั้นคุณต้องคิดดีๆ ละ ดูดีไม่เกี่ยวกับหล่อ 00:40:14.920 --> 00:40:16.440 align:center คุณเลือกได้แค่หนึ่ง 00:40:17.120 --> 00:40:20.400 align:center เจ้าชายหางม้า ฟังดูดีใช่ไหม 00:40:22.000 --> 00:40:24.080 align:center ผมอยากคุยกับคุณเรื่องพนักงานคลังสินค้า 00:40:24.160 --> 00:40:25.600 align:center คนแรกคือน้าเฟิ่ง 00:40:25.680 --> 00:40:27.800 align:center เธอเป็นผู้บริหารฝ่ายบริการลูกค้า 00:40:27.880 --> 00:40:31.840 align:center เป็นคนชอบธรรมและมัธยัสถ์ 00:40:31.920 --> 00:40:34.480 align:center เธอเปลี่ยนบุคลิกของตัวเองได้ยาก 00:40:35.760 --> 00:40:37.600 align:center งั้นอย่าให้เธอทำงานแบบนั้นสิคะ 00:40:38.480 --> 00:40:41.640 align:center ให้คนอื่นทำแทน ขอให้เธอส่งสินค้า 00:40:42.360 --> 00:40:44.240 align:center ในฐานะผู้บริหารฝ่ายบริการลูกค้า ชั่วโมงการทำงานยาวนาน 00:40:44.320 --> 00:40:46.000 align:center เธอต้องส่งข้อความหลังเลิกงาน 00:40:46.080 --> 00:40:49.280 align:center แต่ได้ค่าตอบแทนสูงกว่างานอื่นๆ 00:40:49.920 --> 00:40:53.680 align:center เธอพยายามที่จะพิมพ์มันให้ดี 00:40:54.280 --> 00:40:55.920 align:center จากนั้นเธอก็มีความสามารถในงานนี้ 00:40:56.000 --> 00:40:57.680 align:center สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือเธอค่อนข้างทุ่มเท 00:40:58.520 --> 00:41:00.760 align:center ผมไม่ได้พูดให้ร้ายคนอื่น 00:41:00.840 --> 00:41:03.440 align:center แต่ไม่มีใครดีไปกว่าน้าเฟิ่ง 00:41:04.520 --> 00:41:06.840 align:center ฉันไม่เคยเห็นเจ้านายอย่างคุณ 00:41:07.560 --> 00:41:08.800 align:center นี่คือหมู่บ้าน 00:41:08.880 --> 00:41:13.480 align:center พวกเขามักจะพูดว่า เห็นผมวิ่งเล่นไม่ใส่เสื้อผ้าตั้งแต่เด็ก 00:41:13.560 --> 00:41:15.160 align:center พวกเขาชอบคุยเรื่องประวัติที่น่าอับอายของคุณ 00:41:15.240 --> 00:41:17.240 align:center คุณไม่เหลือศักดิ์ศรีต่อหน้าพวกเขาเลย 00:41:18.320 --> 00:41:19.160 align:center ค่ะ 00:41:19.800 --> 00:41:22.280 align:center ฉันจะลองเปลี่ยนความคิดของน้าเฟิ่งดูก็ได้ 00:41:23.320 --> 00:41:25.720 align:center คุณทำได้ ผู้จัดการสวี่ ผมเชื่อคุณ 00:41:25.800 --> 00:41:26.640 align:center จะพยายามค่ะ 00:41:27.440 --> 00:41:28.400 align:center คุณกำลังถ่อมตัว 00:41:29.520 --> 00:41:30.440 align:center โอเคใช่ไหม 00:41:38.360 --> 00:41:39.720 align:center ผู้จัดการสวี่ 00:41:39.800 --> 00:41:41.440 align:center มาดูนี่หน่อยสิ 00:41:42.760 --> 00:41:44.800 align:center ขอคืนเพราะไม่อร่อย 00:41:44.880 --> 00:41:46.360 align:center ฉันทำอย่างนั้นได้ไหม 00:41:47.080 --> 00:41:47.920 align:center ดูนะ 00:41:51.640 --> 00:41:52.520 align:center คืนเงินครึ่งหนึ่ง 00:41:52.600 --> 00:41:53.880 align:center คืนเงินครึ่งหนึ่ง 00:41:54.480 --> 00:41:57.280 align:center ลูกค้าไม่พอใจ งั้นเราก็จะทำให้พวกเขามีความสุข 00:41:57.360 --> 00:41:59.360 align:center เราไม่สามารถทำธุรกิจที่ขาดทุนได้ 00:41:59.440 --> 00:42:00.560 align:center ผู้จัดการ 00:42:01.480 --> 00:42:02.400 align:center น้าเฟิ่งคะ 00:42:02.480 --> 00:42:05.960 align:center ธุรกิจมีกำไรขาดทุน 00:42:06.040 --> 00:42:09.360 align:center เราควรคิดจากมุมของลูกค้าของเรา 00:42:09.440 --> 00:42:10.840 align:center เราควรตอบสนองความต้องการของพวกเขา 00:42:11.640 --> 00:42:12.840 align:center ที่จริงแล้วการคืนสินค้านั้นดีสำหรับเรา 00:42:12.920 --> 00:42:14.960 align:center เรามีประกันการคืนสินค้า 00:42:15.040 --> 00:42:18.520 align:center ตราบใดที่สินค้าไม่เป็นไร เราสามารถขายมันได้อีก 00:42:19.720 --> 00:42:21.440 align:center ฉันตรวจสอบความคิดเห็นพวกนี้แล้ว 00:42:21.520 --> 00:42:25.440 align:center ส่วนใหญ่พูดแบบนั้น คืนเงินก็ยาก 00:42:25.520 --> 00:42:26.800 align:center และแพ็คเกจก็ไม่ดี 00:42:26.880 --> 00:42:28.440 align:center แล้วเวลาส่งของ 00:42:28.520 --> 00:42:31.200 align:center พวกเขาวางพัสดุไว้ด้านนอกโดยไม่แจ้งลูกค้า 00:42:31.280 --> 00:42:33.440 align:center และรสชาติไม่อร่อย 00:42:34.160 --> 00:42:36.600 align:center เธอว่าไม่อร่อย แต่เขาอร่อย 00:42:36.680 --> 00:42:38.520 align:center ฉันไม่เคยได้ยินว่าขอคืนเพราะไม่อร่อย 00:42:38.600 --> 00:42:39.760 align:center แบบนั้นมันเกินไปหน่อย 00:42:39.840 --> 00:42:41.000 align:center น้าเฟิ่งคะ 00:42:41.960 --> 00:42:43.400 align:center ตราบใดที่ลูกค้าไม่พอใจ 00:42:43.480 --> 00:42:45.240 align:center - ความคิดเห็นจะไม่ดี - อือ 00:42:45.320 --> 00:42:48.400 align:center มันส่งผลกระทบต่อลูกค้ารายใหม่ และอัตราการซื้อซ้ำ 00:42:49.800 --> 00:42:51.320 align:center หากเราให้บริการที่ดี 00:42:51.400 --> 00:42:55.920 align:center เขาจะอยากมาซื้ออีกครั้ง แม้ว่าครั้งนี้เขาจะไม่พอใจก็ตาม 00:42:57.120 --> 00:42:59.640 align:center ส่วนความคิดเห็นนั้น เขาจะบอกว่าเราบริการดี 00:42:59.720 --> 00:43:00.760 align:center ตอบสนองเร็ว 00:43:00.840 --> 00:43:04.280 align:center โดยทั่วไป บริการที่ดีนำไปสู่วงจรเชิงบวก 00:43:05.160 --> 00:43:08.840 align:center ลูกค้าจะรู้สึกประหลาดใจ 00:43:09.480 --> 00:43:12.800 align:center การให้ลูกค้าของเราพึงพอใจ คือจุดประสงค์ของเรา 00:43:12.880 --> 00:43:15.240 align:center หากลูกค้ารู้สึกดี พวกเขาก็จะเป็นลูกค้าประจำของเรา 00:43:16.800 --> 00:43:20.160 align:center พี่หงโต้ว ตอนคุณเป็นผู้จัดการโรงแรม 00:43:20.240 --> 00:43:22.800 align:center เคยเจอแขกที่ทำอะไรเกินเหตุบ้างไหมคะ 00:43:22.880 --> 00:43:24.600 align:center เจอมาหมดแล้วละ 00:43:25.320 --> 00:43:29.400 align:center มีครั้งหนึ่งโทรหาแขกเรื่องคืนห้อง 00:43:29.480 --> 00:43:32.840 align:center เขาอารมณ์ร้าย สาดกาแฟเย็นใส่หน้าฉัน 00:43:33.640 --> 00:43:35.920 align:center แล้วก็มียุงบินเข้าไปในห้องของเขา 00:43:36.000 --> 00:43:38.200 align:center ฉันถูกแขกเปลือยกายดุด่าเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง 00:43:38.880 --> 00:43:39.880 align:center เปลือยทั้งตัวเหรอ 00:43:40.640 --> 00:43:42.840 align:center มันจะเป็นไปได้ยังไง 00:43:43.440 --> 00:43:45.280 align:center คุณทนได้ขนาดนี้เลยเหรอ 00:43:45.360 --> 00:43:46.400 align:center ใช่ค่ะ 00:43:47.160 --> 00:43:48.120 align:center - หงโต้ว - ไง 00:43:54.520 --> 00:43:55.520 align:center เธอเก่ง 00:43:56.240 --> 00:43:58.240 align:center - ระดับเมเนเจอร์ต้องไม่ธรรมดา - ใช่ นึ่งชั่วโมง