WEBVTT

01:27.840 --> 01:29.440
ฉันเขียนไม่ออกแล้ว

01:32.960 --> 01:35.000
วันนี้ไม่มีแรงบันดาลใจสินะ

01:35.520 --> 01:37.800
แรงบันดาลใจเพียงอย่างเดียวไม่สามารถ
ทำให้คุณเป็นนักเขียนแบบเต็มเวลาได้

01:41.000 --> 01:43.080
เกี่ยวกับเรื่องนี้

01:43.160 --> 01:44.800
ฉันไม่มีแรงบันดาลใจมานานแล้ว

01:45.400 --> 01:47.040
ไม่มีแรงบันดาลใจจะเขียนยังไงล่ะ

01:47.680 --> 01:49.120
งั้นก็ยังต้องเขียน

01:49.200 --> 01:50.800
งั้นจะเขียนยังไงล่ะ

01:52.120 --> 01:53.360
ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของฉัน

01:53.880 --> 01:54.960
การยืนหยัด

01:55.480 --> 01:57.000
ความหลงใหลที่เผาผลาญพลังชีวิต

01:59.680 --> 02:01.400
ฟังแล้วเลือดเดือดพล่านเลย

02:02.400 --> 02:03.560
แล้วก็เจ็บปวดด้วย

02:05.320 --> 02:07.080
แต่มีหนังเรื่องหนึ่งบอกว่า

02:08.000 --> 02:09.199
ความเจ็บปวด

02:09.280 --> 02:11.080
เป็นผืนดินแห่งการสร้างสรรค์

02:12.840 --> 02:13.800
เห็นด้วย

02:14.320 --> 02:16.080
แล้วการปลูกไม้น้ำล่ะ

02:20.200 --> 02:21.520
ขอโทษนะ

02:21.600 --> 02:24.000
ฉันหยอกเล่นน่ะ ฉันเห็นคุณอารมณ์ไม่ค่อยดี

02:24.760 --> 02:26.160
ก็ตลกอยู่นิดหน่อยนะ

02:26.240 --> 02:27.440
ใช่ไหม

02:28.840 --> 02:31.240
งั้นคุณก็ต้องพูดกับเราบ่อยๆ สิ

02:31.320 --> 02:34.320
ถึงเราจะช่วยอะไร เรื่องงานเขียนไม่ได้

02:34.400 --> 02:36.840
แต่ถ้าคุณพูดออกมา ก็จะช่วยระบายอารมณ์ได้นะ

02:41.680 --> 02:43.200
ฉัน

02:43.280 --> 02:44.960
กำลังคิดจะไปเป็นครู

02:45.040 --> 02:46.840
อยากเปลี่ยนสายงานเหรอ

02:48.160 --> 02:51.240
ฉันเริ่มเป็นนักเขียนตั้งแต่ตอนเรียนปีสี่

02:51.320 --> 02:53.080
หลังเรียนจบก็กลายเป็นนักเขียนเต็มตัว

02:54.360 --> 02:55.840
ตอนนั้นยังอายุน้อย

02:55.920 --> 02:57.680
ตอนแรกเริ่ม ฉันเก่งมาก

02:57.760 --> 02:58.960
ก็เลยไม่คิดจะดูแลตัวเอง

02:59.040 --> 03:01.200
ฉันเขียนเกือบ 20,000 ตัวอักษรในแต่ละวัน

03:01.280 --> 03:02.160
รายได้ก็ไม่เลวเลย

03:02.880 --> 03:04.560
แต่พอเขียนมาหลายปี

03:04.640 --> 03:08.160
ฉันเลยค่อยๆ ลองไปจนเริ่มจับจุดได้
สำนวนก็ดีขึ้นแล้ว

03:08.880 --> 03:11.160
เทคนิคการเล่าเรื่องก็พัฒนาขึ้นตั้งเยอะ

03:11.680 --> 03:13.880
แต่ฉันก็เขียนเร็วแบบนั้นไม่ได้แล้ว

03:15.440 --> 03:18.800
ธีมโปรดของฉัน ค่อนข้างแปลก

03:18.880 --> 03:22.520
ดังนั้นมันจึงไม่ดัง

03:23.160 --> 03:26.640
ไม่ว่าฉันจะเขียนพล็อตยังไง ก็มีแต่โดนด่า

03:27.320 --> 03:29.400
ฉันรู้สึกกดดันและผิดหวัง

03:30.520 --> 03:31.920
แล้วก็ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง

03:34.520 --> 03:36.080
ดังนั้นฉันเลยคิดว่า

03:36.160 --> 03:38.760
รอให้นิยายเรื่องนี้เขียนจบแล้ว

03:39.280 --> 03:42.600
ฉันเชื่อฟังพ่อ ไปหางานอื่นดีกว่า

03:43.720 --> 03:45.920
แต่คุณชอบการเขียนนิยายมากๆ นี่

03:46.640 --> 03:49.000
แต่พ่อแม่ของฉันก็เป็นห่วงฉันมากนะ

03:49.080 --> 03:52.480
เป็นแค่นักเขียนนอกกระแส

03:52.560 --> 03:54.200
ที่เขียนงานนอกกระแส

03:54.280 --> 03:57.080
ขนาดตัวเองยังไม่มั่นใจว่าจะทำออกมาได้ดีไหม

03:57.920 --> 04:00.840
อนาคตข้างหน้า
ก็ไม่รู้เลยว่าจะดีขึ้นมาได้หรือเปล่า

04:02.080 --> 04:04.800
จะมีวันฟ้าเปิด
หรือทางที่โรยด้วยกลีบดอกไม้บ้างไหม

04:09.120 --> 04:12.560
ที่จริงฉัน ฉันเป็นคนที่รสนิยมไม่ดี

04:13.280 --> 04:14.280
แล้วฉันก็อยากหาเงิน

04:14.360 --> 04:17.560
ให้ได้เยอะๆ ฉันอยากให้มีคนชื่นชอบ

04:17.640 --> 04:18.920
แล้วก็อยากประสบความสำเร็จ

04:20.279 --> 04:22.280
ใครจะไม่อยากล่ะ ทุกคนก็เป็นแบบนี้

04:23.200 --> 04:24.200
ใช่แล้ว

04:25.680 --> 04:28.000
คุณเป็นนักเขียนคนแรกที่ฉันรู้จัก

04:28.080 --> 04:30.240
ก่อนหน้านี้ฉันคิดว่า พวกคุณไม่ต้องไปทำงาน

04:30.320 --> 04:32.320
ก็สามารถร่ำรวยและมีเวลาว่างได้

04:32.400 --> 04:34.160
แล้วก็มีนักอ่านมากมายชื่นชอบ

04:34.240 --> 04:36.000
ต้องใช้ชีวิตอย่างมีความสุขแน่

04:37.960 --> 04:41.160
ที่คุณพูดถึงคือนักเขียนที่ประสบความสำเร็จ
น้อยคนนักที่จะทำได้ หาได้ยากมาก

04:41.960 --> 04:43.840
หลายๆ คนในโลกออนไลน์ถามว่า

04:43.920 --> 04:45.960
นักเขียนอย่างเราทำเงินได้ปีละเท่าไร

04:46.040 --> 04:47.640
ลิขสิทธิ์ขายได้มากแค่ไหน

04:47.720 --> 04:49.240
แต่พวกนั้นก็เป็นแค่ตัวเศษตัวบน

04:49.320 --> 04:53.000
ที่เป็นเพียงหนึ่งในล้านของสมการเท่านั้นแหละ

04:53.720 --> 04:56.400
ส่วนพวกเราก็คือตัวส่วนด้านล่าง
ที่ประคองชีวิตให้แค่พอมีกินมีใช้ไปวันๆ

04:59.840 --> 05:02.880
แล้วถ้าเขียนออกมาไม่ได้จริงๆ ล่ะ

05:03.520 --> 05:06.480
ก็แจ้งกับพวกนักอ่านหน่อยก็ได้
ว่าขอเลื่อนออกไปหน่อย

05:06.560 --> 05:07.440
คงไม่ใช่ปัญหาใหญ่หรอกนะ

05:09.120 --> 05:09.960
ไม่ได้

05:10.920 --> 05:12.480
นักเขียนแบบพวกเราน่ะ

05:12.560 --> 05:14.040
อยู่ได้ด้วยยอดเข้าอ่านเรื่องราวต่อเนื่อง

05:14.840 --> 05:17.000
อย่าพูดถึงว่าหยุดอัพแค่ช่วงหนึ่งเลย

05:18.080 --> 05:19.360
ถึงแม้จะแค่สามวัน

05:21.080 --> 05:22.640
จะทำให้จำนวนความคิดเห็นลดลง

05:23.240 --> 05:25.000
ตกจากอันดับ รายได้ลดลงครึ่งหนึ่ง

05:25.080 --> 05:26.480
นักอ่านก็จะหนีไปเร็วมาก

05:27.000 --> 05:28.520
เพราะว่าเราไม่อัพ

05:28.600 --> 05:30.080
แต่คนอื่นอัพเป็นสองเท่า

05:31.480 --> 05:32.600
นิยายเรื่องนี้ก็กลายเป็นขยะไป

05:33.720 --> 05:37.320
แต่ว่าถ้าเนื้อเรื่องดี นักอ่านก็จะรอ

05:38.520 --> 05:40.440
ขอเพียงเขียนเรื่องออกมาดี

05:40.960 --> 05:42.560
นักอ่านก็จะยังรอ

05:45.240 --> 05:48.200
มันฟังเหมือนกับว่า

05:48.280 --> 05:50.480
เหมือนว่าคุณมีเงินสามสิบล้านฝากอยู่ในธนาคาร

05:50.560 --> 05:52.840
หนึ่งปีก็จะมีรายได้หนึ่งล้าน เป็นกำไร

05:54.200 --> 05:56.120
ขอแค่เขียนได้ดี

05:56.640 --> 06:00.120
เงื่อนไขข้อนี้มีช่องว่างขนาดใหญ่

06:00.640 --> 06:04.000
เป็นกำแพงสูงชันที่นักเขียน
ร้อยละ 99 อย่างพวกเรา ไม่มีวันก้าวข้ามไปได้

06:05.560 --> 06:07.680
ดังนั้นทุกครั้งเวลาที่มีคนถามฉัน

06:07.760 --> 06:10.520
เกี่ยวกับเรื่องงาน ว่าคุณกำลังเขียนอะไรน่ะ

06:11.680 --> 06:12.840
ฉันก็

06:13.920 --> 06:16.560
ฉันก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร

06:19.120 --> 06:20.840
ไม่รู้เลยว่าที่แท้แล้วเป็นแบบนี้

06:21.360 --> 06:23.160
ฉันมีความคิดของฉันเอง

06:23.240 --> 06:25.200
ไม่รู้ว่าพูดออกมาแล้ว จะช่วยคุณได้รึเปล่า

06:27.680 --> 06:30.480
ที่จริงฉันอิจฉาคนแบบคุณนะ

06:30.560 --> 06:32.840
มีงานที่ตัวเองชอบมากๆ อยู่หนึ่งงาน

06:32.920 --> 06:34.960
แล้วยังเป็นคนที่ทุ่มเทเพื่อมันด้วย

06:35.680 --> 06:38.440
ถึงแม้คุณจะบอกว่าชอบเงิน
แล้วก็อยากประสบความสำเร็จ

06:38.960 --> 06:40.600
แต่ว่าฉันเชื่อว่า

06:40.680 --> 06:41.720
ถ้าหาก

06:42.480 --> 06:44.800
ถ้าคุณเขียนงานออกมางานหนึ่งที่คุณพอใจ

06:44.880 --> 06:47.200
ที่คุณมีความรู้สึกของความสำเร็จ ความตื่นเต้น

06:48.320 --> 06:52.040
คุณจะต้องเขียนมันออกมาได้แม้ไม่ได้เงินสักบาท

06:52.120 --> 06:52.960
ใช่ไหม

06:57.040 --> 06:59.440
เพราะว่าชอบถึงมีความสำคัญ

06:59.520 --> 07:02.920
ในใจของคุณมันต้องไม่ใช่สิ่งที่ไม่สำคัญหรอก

07:04.080 --> 07:05.360
แต่จะว่าไปแล้ว

07:05.880 --> 07:07.880
ผู้คนชอบความแข็งแกร่ง

07:08.400 --> 07:10.000
มักจะชอบพวกที่ ไม่ว่าจะเกิดอุปสรรค

07:10.080 --> 07:12.720
หรือโชคร้ายอะไร

07:13.240 --> 07:15.080
ก็ยังสามารถยืนหยัดเป็นตัวเองได้

07:15.600 --> 07:17.120
และไม่ท้อถอย

07:18.920 --> 07:21.040
มีคนมากมายที่ฝันจะเป็นฮีโร่

07:22.120 --> 07:24.560
แต่คนที่สามารถเป็นฮีโร่ได้จะมีสักกี่คน

07:27.640 --> 07:29.520
พวกเราล้วนเป็นคนธรรมดา

07:30.720 --> 07:33.720
ตอนที่เรากำลังเผชิญหน้ากับทางเลือกในชีวิต

07:34.240 --> 07:36.560
จะต้องวัดจากหลักความเป็นจริง

07:37.360 --> 07:38.960
พวกนี้เป็นเรื่องที่หนักหนา

07:42.120 --> 07:43.160
ต้าม่าย

07:43.680 --> 07:45.240
อย่าโทษตัวเองเกินไป

07:46.280 --> 07:48.160
ไม่ว่าคุณจะเลือกแบบไหน

07:48.960 --> 07:50.800
ฉันก็จะเชียร์คุณเสมอ

07:53.040 --> 07:54.200
ฉันก็ด้วย

07:57.800 --> 07:58.960
จะร้องอีกแล้ว

08:00.120 --> 08:01.480
รีบกินเร็ว เย็นแล้ว

08:16.400 --> 08:17.240
อันนี้อร่อยมาก

08:21.240 --> 08:22.480
อร่อยนะ

08:34.760 --> 08:35.600
น่าน่า

08:35.679 --> 08:38.000
ไม่ต้องเก็บแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันเก็บเอง

08:43.799 --> 08:45.800
น่าน่า เธอเป็นอะไร

08:50.160 --> 08:51.440
ไม่เป็นไร

08:52.920 --> 08:55.080
ต้าม่ายดีขึ้นแล้ว คุณก็ร้องอีก

09:01.520 --> 09:02.440
ฉัน

09:04.480 --> 09:05.720
ฉันก็แค่คิดว่า

09:06.240 --> 09:07.640
รู้สึกผิดกับต้าม่าย

09:23.280 --> 09:24.160
น่าน่า

09:25.600 --> 09:26.760
สวัสดี คือ

09:27.360 --> 09:29.280
คุณช่วยซักผ้าปูที่นอนให้ฉันเหรอ

09:29.800 --> 09:33.160
ฉันเห็นคุณเอาใส่ไว้ในตะกร้า
ก็เลยซักไปด้วยกันเลย

09:34.240 --> 09:35.200
ขอบคุณนะ

09:35.280 --> 09:37.040
เมื่อกี้ฉันอยากจะเอาผ้าไปซัก

09:37.120 --> 09:38.960
แต่เห็นว่ามีคนกำลังใช้อยู่

09:39.040 --> 09:41.920
ฉันก็เลยคิดว่าเดี๋ยวค่อยกลับมาซัก
ดังนั้นก็เลยใส่ผ้าปูที่นอนไว้ในนั้น

09:42.000 --> 09:43.160
ขอโทษนะที่เพิ่มงานให้คุณ

09:44.400 --> 09:46.720
ไม่เป็นไรๆ ยังไงซะก็ใช้เครื่องซัก

09:46.800 --> 09:48.040
ไม่ยุ่งยากหรอก

09:48.920 --> 09:50.080
งั้นฉันช่วยตากผ้าปูที่นอนเอง

09:53.360 --> 09:54.320
ขอบคุณ

09:54.400 --> 09:55.800
- คุณจับด้านนั้น
- ได้

09:57.360 --> 09:58.320
มา

10:02.520 --> 10:03.560
จริงสิต้าม่าย

10:03.640 --> 10:04.760
คุณทำงานอะไรน่ะ

10:06.480 --> 10:08.680
ฉันเป็นฟรีแลนซ์

10:08.760 --> 10:10.080
ฟรีแลนซ์เหรอ

10:11.200 --> 10:12.880
นักออกแบบเหรอ

10:13.400 --> 10:16.200
ฉันเห็นคุณชอบเก็บตัวอยู่แต่ในห้อง

10:16.280 --> 10:18.960
แล้วก็ยังเป็นสตรีมเมอร์ด้วย

10:20.480 --> 10:21.480
ไม่ใช่หรอก

10:22.760 --> 10:24.160
ฉันเขียนนิยายน่ะ

10:24.920 --> 10:26.240
เป็นนักเขียนบนอินเทอร์เน็ตเหรอ

10:27.920 --> 10:29.480
ฉันบอกคุณแค่คนเดียวนะ

10:29.560 --> 10:32.120
อย่าถ่อมตัวสิ นี่มันร้ายกาจมากเลยนะ

10:32.720 --> 10:33.920
ตั้งแต่เล็กจนโต

10:34.000 --> 10:35.920
เรื่องที่ทำให้ฉันปวดหัวมากที่สุด
ก็คือการเขียนเรียงความ

10:36.000 --> 10:39.720
ทุกครั้งที่ต้องใช้เครื่องหมายต่างๆ

10:40.240 --> 10:41.520
มาช่วยให้เขียนครบ 800 ตัวอักษรเลยนะ

10:42.520 --> 10:43.960
ฉันตรงข้ามกับของคุณพอดี

10:44.040 --> 10:46.000
ฉันต้องควบคุมตนเอง
ไม่ให้เขียนเกิน 800 ตัวอักษร

10:46.080 --> 10:49.440
คุณเขียนไว้ที่ไหนเหรอ ฉันอยากจะไปอ่านบ้าง

10:54.000 --> 10:57.000
คุณชอบประเภทไหนเหรอ
ฉันสามารถแนะนำให้ได้นะ

10:57.600 --> 11:00.160
ไม่ได้จำเป็นต้องอ่านที่ฉันเขียนหรอก

11:00.240 --> 11:02.640
เพื่อนนักเขียนของฉันส่วนใหญ่ เขียนแต่นิยายรัก

11:04.600 --> 11:05.600
ฉันไม่เป็นไรหรอก

11:05.680 --> 11:09.360
แต่ชอบพวกกังฟู กับระทึกขวัญมากกว่า

11:10.600 --> 11:12.720
แต่ที่สำคัญคืออยากอ่านที่คุณเขียนมากกว่า

11:12.800 --> 11:15.760
เพราะว่าได้อยู่กับนักเขียนทั้งที

11:20.400 --> 11:23.360
คุณจะคิดว่าฉันไม่ได้เรื่องไหมเนี่ย

11:24.120 --> 11:25.240
ไม่หรอก

11:26.200 --> 11:27.120
ได้แน่นอน

11:27.200 --> 11:28.760
งั้นนิยายของคุณอยู่ในเว็บไหนเหรอ

11:28.840 --> 11:31.040
ฉันไม่มีบัญชี ฉันต้องรีบไปลงทะเบียนก่อน

11:31.120 --> 11:32.240
คุณไม่ต้องลงทะเบียนหรอก

11:32.320 --> 11:34.440
เดี๋ยวฉันส่งไฟล์ให้ ใช้มือถืออ่านก็ได้

11:34.520 --> 11:36.000
จะได้ยังไง

11:36.080 --> 11:37.640
ฉันต้องจ่ายเงินอ่านสิ

11:37.720 --> 11:39.160
ไม่เป็นไรหรอก

11:39.240 --> 11:41.800
ฉันแค่ส่งให้คุณอ่าน คุณไม่ส่งต่อก็พอ

11:43.320 --> 11:44.880
แต่ฉันจะอ่านฟรีๆ ไม่ได้หรอก

11:44.960 --> 11:46.360
คุณไม่ได้อ่านฟรีหรอก

11:46.440 --> 11:47.920
คุณซักผ้าปูที่นอนให้ฉัน

11:48.000 --> 11:50.360
นี่คือเครื่องซักผ้าซักต่างหาก จะนับได้ยังไง

11:50.440 --> 11:52.360
นี่ต้องนับอยู่แล้ว

11:57.280 --> 11:58.280
ไปเถอะ

11:58.800 --> 12:01.320
งั้นตอนเที่ยงอยากกินอะไร
พวกเราไปกินข้าวกันเถอะ

12:01.960 --> 12:04.040
อะไรก็ได้ วันนี้คุณหยุดเหรอ

12:04.120 --> 12:05.160
ฉันทำงานหกวันหยุดหนึ่งวัน

12:06.040 --> 12:07.680
งั้นคุณอยากกินอะไร

12:09.000 --> 12:10.920
อะไรก็ได้ตามใจคุณ

12:11.440 --> 12:13.880
ฉัน ไม่งั้นฉันทำอาหารให้ดีกว่า

12:14.400 --> 12:15.480
คุณทำอาหารเป็นเหรอ

12:17.040 --> 12:20.560
เจ้าที่ๆ ไม้พลองกายสิทธิ์ของข้าอยู่ไหนเนี่ย
ท่านซุนหงอคง

12:20.640 --> 12:24.240
ไม้พลองของเจ้าก็อยู่ที่
ทรงผมที่แสนจะเข้ากันของเจ้าไง

12:28.080 --> 12:30.120
น้องสาว มาผิงไฟหน่อยมา

12:30.200 --> 12:31.200
เรียกต้าม่าย

12:32.000 --> 12:33.440
- เรียกต้าม่าย
- ต้าม่าย

12:33.520 --> 12:35.200
น้องม่ายม่าย มาผิงไฟเร็ว

12:38.600 --> 12:39.800
ต้าม่าย หิวรึยัง

12:39.880 --> 12:41.400
เรามีมันหวานเผา แล้วก็ข้าวโพดเผา

12:42.480 --> 12:44.800
นั่งสิๆ ฉันแนะนำเพื่อนบ้านให้เธอรู้จักหน่อยนะ

12:44.880 --> 12:46.000
มา

12:48.360 --> 12:51.080
คนนี้คือหม่าชิวซาน ท่านหม่า

12:53.320 --> 12:54.400
สวัสดีค่ะ

12:55.120 --> 12:56.200
คนที่กำลังแทะข้าวโพดอยู่

12:56.280 --> 12:58.480
คือหูโหย่วอวี๋ อาจารย์หู เขาเป็นนักร้อง

12:59.360 --> 13:00.480
นักดนตรีๆ

13:00.560 --> 13:02.120
ได้ๆ นักดนตรี

13:03.680 --> 13:06.000
น้องม่ายม่าย

13:06.080 --> 13:07.000
คุณทำงานอะไรเหรอ

13:08.440 --> 13:10.680
คุณเป็นนักร้อง ส่วนเธอเขียนนิยายออนไลน์

13:10.760 --> 13:11.640
เป็นนักเขียน

13:13.040 --> 13:13.880
เป็นนักเขียนออนไลน์

13:14.480 --> 13:15.680
งั้นก็ได้เงินเยอะน่ะสิ

13:15.760 --> 13:16.600
ผมดูในอินเทอร์เน็ต

13:16.680 --> 13:18.680
บอกว่านักเขียนออนไลน์
ปีหนึ่งทำเงินได้หนึ่งร้อยล้านนะ

13:22.160 --> 13:23.880
นึกแล้ว

13:23.960 --> 13:27.320
น้องสาวที่มาใหม่ทำไมไม่ยอมออกจากห้อง
ขังตัวเองไว้ข้างใน

13:27.400 --> 13:29.480
ดึกดื่นแล้วไฟยังเปิดอยู่เลย

13:29.560 --> 13:30.400
ก็คือกำลังทำงานสร้างสรรค์อยู่

13:31.320 --> 13:33.720
ผมเข้าใจ สาวติดบ้าน นกฮูกราตรี

13:34.240 --> 13:35.320
เข้าพวกแล้ว

13:35.400 --> 13:36.680
คุณเขียนหนังสือ

13:36.760 --> 13:37.720
ผมเขียนเพลง

13:38.240 --> 13:39.360
ตามหลักแล้ว

13:39.440 --> 13:40.800
เรานับเป็นคนวงการเดียวกัน

13:40.880 --> 13:43.400
ใช้ภาษาเดียวกัน
ไม่มีเรื่องอะไรเราก็คุยกันให้มากขึ้นนะ

13:47.720 --> 13:49.040
ทำไมไม่พูดอะไรล่ะ

13:49.760 --> 13:51.040
ทำไมคุณเงียบจัง

13:51.640 --> 13:52.920
เพราะคุณพูดมากเกินไปไง

13:53.760 --> 13:54.800
เข้าใจ

13:54.880 --> 13:58.720
ตอนนี้โด่งดังไง เป็นโรคกลัวสังคม

13:58.800 --> 14:00.240
ที่จริงน่ะ เพราะกดดันมากไป

14:01.560 --> 14:03.720
น้องต้าม่าย

14:03.800 --> 14:06.120
นามปากกาของคุณชื่ออะไรเหรอ

14:06.200 --> 14:09.360
พี่ชายจะตั้งใจเข้าไป เรียนรู้สักหน่อย

14:12.880 --> 14:15.200
ขอโทษนะคะ ฉันอยากบอกหุ่นเชิดของตัวเอง

14:15.960 --> 14:17.320
พวกคุณสนุกต่อเถอะ

14:18.360 --> 14:20.000
คุณอยากกิน อะไรอย่างอื่นรึเปล่า

14:21.280 --> 14:22.600
เปล่า ข้าวโพดพอแล้ว

14:22.680 --> 14:25.080
ฉันอยากต้มบะหมี่กินเองสักหน่อย

14:28.480 --> 14:29.640
นี่

14:30.480 --> 14:31.600
เป็นอะไรไป

14:31.680 --> 14:33.680
บอกหุ่นเชิดคืออะไร

14:33.760 --> 14:35.160
ทำไมต้องเก็บเป็นความลับล่ะ

14:35.240 --> 14:36.760
เรื่องส่วนตัว

14:37.720 --> 14:40.600
คุณเป็นคนแปลกหน้า อย่าไปถาม

14:41.120 --> 14:42.480
นี่มีอะไรที่ต้องเป็นความลับล่ะ

14:43.120 --> 14:45.040
นี่ไม่ใช่เรื่องดีเหรอ ช่วยเธอโปรโมตไง

14:45.960 --> 14:48.920
น่าน่า คุณรู้นามปากกาของเขาไหม

14:49.680 --> 14:50.720
ฉันไม่รู้

14:51.240 --> 14:53.000
งั้นคุณรู้ไหมว่าอะไรคือหุ่นเชิด

14:53.680 --> 14:54.720
ไม่รู้

14:55.600 --> 14:58.400
ที่จริงต้าม่ายคงแค่ต้องการบอกฉันคนเดียวจริงๆ

15:00.360 --> 15:03.680
ตอนนั้นเธอต้องเชื่อใจฉันมากแน่ๆ ถึงได้บอกฉัน

15:03.760 --> 15:06.240
ฉันไม่รู้ว่า ในใจเธอลำบากอย่างนี้

15:06.320 --> 15:08.280
ก็เลยคิดเอาเองตามประสาคนอวดฉลาดว่า

15:08.360 --> 15:11.320
ขอแค่ไม่บอกนามปากกาของเธอออกไป
ก็โอเคแล้ว

15:14.920 --> 15:16.600
ต้าม่ายไม่ได้โทษคุณหรอก

15:16.680 --> 15:19.640
ฉันถึงรู้สึกผิดไง

15:20.760 --> 15:22.360
คุณไม่สามารถรู้ใจเพื่อนสนิท

15:22.880 --> 15:25.520
ไปได้ทุกอย่างหรอก

15:27.000 --> 15:28.600
ต่อไปก็ทำดีกับเธอให้มากๆ ก็พอ

15:55.480 --> 15:56.960
อรุณสวัสดิ์ต้าม่าย

16:07.000 --> 16:08.320
เป็นอะไรไป

16:08.400 --> 16:09.760
ยังไม่ตื่นเหรอ

16:12.160 --> 16:13.480
เธอวางใจเถอะ

16:13.560 --> 16:15.400
รู้ว่าคุณเป็นนักเขียนก็ไม่เป็นไรหรอก

16:15.480 --> 16:17.120
พวกเขาไม่รู้สักหน่อยว่า
นามปากกาของคุณคืออะไร

16:17.200 --> 16:18.080
จริงไหม

16:20.080 --> 16:21.240
ขอบคุณนะ

16:21.760 --> 16:23.200
ขอบคุณ

16:24.480 --> 16:26.200
เรื่องนี้ก็ต้องขอบคุณเหรอ

16:27.320 --> 16:28.760
ฉันจะบอกให้นะ

16:28.840 --> 16:31.200
ฉันร้องไห้ตอนอ่านบทที่ 30 ด้วย

16:33.560 --> 16:35.040
ทำไมร้องไห้ล่ะ

16:35.120 --> 16:36.400
ก็นางเอก

16:36.480 --> 16:38.400
คิดว่าตัวเองจะตายที่นั่นแล้ว

16:38.480 --> 16:39.840
ดังนั้นก็เลยกลืนหลักฐานลงไป

16:39.920 --> 16:42.360
และหวังว่า คนอื่นจะเจอมันตอนพิสูจน์ศพ

16:44.360 --> 16:46.280
ถึงฉันจะรู้ว่าเขาไม่ตาย

16:46.360 --> 16:48.600
แต่ฉันก็ยังร้องไห้เพราะตอนนั้นมันยอดเยี่ยมมาก

16:58.040 --> 17:00.360
นี่จริงตอนนั้นโดนด่าเละเลยนะ

17:01.080 --> 17:02.280
ทำไมล่ะ

17:02.880 --> 17:06.079
กลุ่มหนึ่งคิดว่านางเอกประมาท

17:06.160 --> 17:08.760
และอีกกลุ่มคิดว่าพระเอกไม่มีประโยชน์

17:11.760 --> 17:13.440
ฉันคิดว่าเรื่องนี้น่ะ

17:13.520 --> 17:15.440
มีส่วนของความรักน้อยไปหน่อย

17:15.520 --> 17:17.480
แต่พล็อตการไขคดี น่าสนใจมากเลย

17:19.079 --> 17:22.520
คุณว่าทำไมนางเอกต้องรอให้พระเอกไปช่วยล่ะ

17:22.599 --> 17:24.200
เธอช่วยตัวเองได้เก่งจะตาย จริงไหม

17:24.880 --> 17:26.319
อีกอย่างในฐานะที่
พระเอกเป็นเพื่อนร่วมงานของเธอ

17:26.400 --> 17:28.760
เขาก็ทำทุกอย่างที่สามารถทำได้แล้ว

17:29.800 --> 17:32.000
ฉันคิดว่า ทุกคนมีความชอบของตัวเอง

17:32.080 --> 17:33.360
มีคนชอบ

17:33.440 --> 17:34.600
ก็ต้องมีคนไม่ชอบ

17:34.680 --> 17:36.280
ยังไงซะฉันก็ค่อนข้างชอบนะ

17:37.040 --> 17:39.680
ฉันพูดจากใจจริงนะ ไม่ได้ชมคุณเล่นๆ

17:43.880 --> 17:46.120
ขอบคุณที่ชอบแล้วก็สนับสนุนนะ

17:47.080 --> 17:48.360
ขอบคุณอีกแล้ว

17:48.440 --> 17:50.400
ฉันต่างหากที่ควรต้องขอบคุณ

17:52.240 --> 17:54.200
ยังไงซะก็ไม่เคยเก็บเงินจากฉัน

18:03.360 --> 18:04.400
ต้าม่าย

18:05.000 --> 18:06.960
ฉันเห็นว่า

18:07.040 --> 18:08.280
คุณชอบแมวมาก

18:08.800 --> 18:10.120
ดังนั้น

18:10.640 --> 18:14.080
ฉันมอบแมวไม้ตัวนี้ให้คุณนะ

18:14.160 --> 18:17.480
แบบนี้มันก็จะอยู่กับคุณตอนที่เขียนต้นฉบับได้

18:23.560 --> 18:24.600
น่ารักจังเลย

18:24.680 --> 18:25.680
ชอบไหม

18:26.480 --> 18:28.000
ชอบ ขอบคุณนะ

18:28.080 --> 18:31.600
ไม่ต้องพูดขอบคุณกับฉันแล้ว

18:37.360 --> 18:38.840
ตอนนี้เขียนจบไปกี่บทแล้วล่ะ

18:38.920 --> 18:40.120
แปดสิบกว่าบท

18:40.200 --> 18:41.760
สู้ๆ นะ

18:41.840 --> 18:44.240
ฉันจะบอกให้ ฉันใกล้จะอ่านมันจบแล้ว

18:50.520 --> 18:52.120
เธอรีบกินเถอะ เดี๋ยวจะเย็นซะก่อน

19:45.200 --> 19:49.440
(คนที่ฉันชอบ (แล้วแต่ชะตา)
ชีวิตที่ฉันต้องการไหมนะ)

20:18.080 --> 20:19.320
เสี่ยวหลิว

20:19.400 --> 20:22.080
ช่วยถาม เพื่อนๆ ที่แผงขายเสื้อผ้าให้หน่อยว่า

20:22.160 --> 20:25.280
โดยปกติแล้วพวกเขาจะสั่งซื้อ
เสื้อผ้าจากโรงงานเล็กๆ ในช่วงเวลาไหน

20:25.360 --> 20:27.120
ใช่ แบบที่ไม่เกินห้าคนน่ะ

20:29.080 --> 20:31.120
ได้ๆ ผมจะรอโทรศัพท์นะ

20:31.640 --> 20:32.640
วางแล้ว

20:56.360 --> 20:57.480
สวี่หงโต้ว

20:58.960 --> 20:59.960
จะขี่ม้าไหม

21:00.040 --> 21:01.040
ไม่ละ

21:01.560 --> 21:03.040
ฉันแค่มาดูพวกมัน

21:04.040 --> 21:04.960
เรียนเถอะ

21:05.640 --> 21:07.600
รอลูกม้าโตแล้ว ให้คุณขี่

21:08.800 --> 21:10.560
ถึงตอนนั้นฉันคงกลับไปแล้วล่ะ

21:25.560 --> 21:26.760
ดังนั้น

21:27.280 --> 21:28.720
ยังคิดที่จะกลับปักกิ่งเหรอ

21:29.800 --> 21:30.920
ก็อาจจะไปที่เซี่ยงไฮ้

21:32.440 --> 21:33.280
ก็จริง

21:33.800 --> 21:35.080
พี่สาวของคุณอยู่ที่เซี่ยงไฮ้

21:35.160 --> 21:36.360
คุณสามารถช่วยเหลือกันได้

21:43.920 --> 21:47.680
คุณรู้สึกไหมว่าเวลาผ่านไปไวมาก

21:52.000 --> 21:53.160
ไวสิ

22:00.480 --> 22:01.960
คุณเก็บพลังงานสำหรับ

22:02.040 --> 22:03.360
ออกเดินทางอีกครั้งเต็มรึยัง

22:05.000 --> 22:06.480
ฉันต้องลองคิดดูหน่อย

22:07.560 --> 22:09.040
ยังขาดอีกนิดหน่อย

22:10.360 --> 22:11.320
ใกล้แล้วล่ะ

22:13.480 --> 22:14.880
แล้วคุณปล่อยวางเรื่อง

22:14.960 --> 22:16.120
ในใจไปรึยัง

22:21.160 --> 22:22.680
เมื่อก่อนอยากปล่อยวาง

22:23.760 --> 22:25.280
แต่ตอนนี้ฉันเสียใจแล้ว

22:29.800 --> 22:30.760
และไม่อาจปล่อยวางได้

22:34.480 --> 22:37.360
สิ่งที่เราทะนุถนอมในใจ ล้วนแต่มีน้ำหนัก

22:38.840 --> 22:40.640
แค่ต้องเรียนรู้ให้ชิน

22:41.360 --> 22:42.480
ที่จะแบกพวกมันไว้แล้วใช้ชีวิตดีๆ

22:48.520 --> 22:50.160
ในเส้นทางชีวิตของคน

22:51.040 --> 22:53.520
ก็จะได้สัมผัสกับความยากลำบากและความทรมาน

22:54.360 --> 22:55.920
แบบนี้ชีวิตเราถึงจะเติบโต

22:57.200 --> 22:58.320
แต่ว่านะ

22:59.720 --> 23:01.600
โชคดีที่ความเจ็บปวดพวกนี้

23:01.680 --> 23:03.160
มันจะจางหายไปโดยเร็ว

23:05.280 --> 23:06.800
เวลาจะพามันจากไป

23:07.880 --> 23:09.000
และช่วยเยียวยาเรา

23:11.240 --> 23:12.600
สิ่งที่ไร้ความปรานีที่สุดคือกาลเวลา

23:13.800 --> 23:17.040
แต่สิ่งที่อ่อนโยนที่สุด ก็คือกาลเวลาเช่นกัน

23:31.560 --> 23:32.760
จริงด้วย

23:33.720 --> 23:34.920
ใกล้จะปีหนึ่งแล้ว

23:36.520 --> 23:38.360
คนยุคนี้ใช้ชีวิตเร็วมาก

23:38.880 --> 23:41.000
ในหนึ่งปี ที่จริงก็นานอยู่นะ

23:43.480 --> 23:44.840
เหมือนเพิ่งผ่านมาเมื่อวานนี้เอง

23:49.280 --> 23:50.760
คุณรักเขาขนาดนั้นเหรอ

23:58.360 --> 23:59.600
คุณพูดอะไรน่ะ

24:00.640 --> 24:01.600
ฉัน…

24:02.760 --> 24:03.960
ฉันยังไม่เคยเล่าให้คุณฟัง

24:04.720 --> 24:06.760
ผมตาแหลมคมขนาดนี้

24:06.840 --> 24:08.120
ก็แค่อกหักน่า

24:09.240 --> 24:10.200
บอกหน่อยสิ

24:10.280 --> 24:12.280
คุณสวยขนาดนี้

24:12.360 --> 24:14.440
ยังทำงานเก่งด้วย

24:14.520 --> 24:17.600
แต่ทำไมยึดติดกับเรื่องความรักนักล่ะ

24:17.680 --> 24:19.280
ยังลาออกด้วย

24:19.360 --> 24:20.440
เป็นเพื่อนร่วมงานเหรอ

24:20.520 --> 24:21.880
ทำไมเขาไม่ลาออก

24:28.840 --> 24:29.960
คุณมองผมทำไม

24:30.040 --> 24:31.080
ผมพูดผิดไปเหรอ

24:33.760 --> 24:35.160
คุณพูดถูกทุกอย่าง

24:36.120 --> 24:37.880
เขาเป็นความรักในชีวิตฉัน

24:39.520 --> 24:42.320
ถ้าคุณพูดอย่างนี้ งั้นผมต้องขอเตือนสติหน่อยแล้ว

24:43.000 --> 24:44.040
ไม่ฟังๆ

24:45.360 --> 24:47.320
- กลับแล้วนะ
- เดี๋ยวสิ ไปไหนล่ะ

24:47.400 --> 24:48.760
กลับร้านกาแฟสิ

24:48.840 --> 24:50.160
คุณอย่าหลีกเลี่ยงปัญหาสิ

24:51.840 --> 24:54.280
พลังในการเริ่มต้นใหม่ก็มีแล้วไม่ใช่เหรอ

24:56.920 --> 24:58.040
สวี่หงโต้ว

25:01.320 --> 25:02.960
ตอนเย็นมากินข้าวที่บ้านผมนะ

25:11.200 --> 25:12.360
ไก่ตุ๋น

25:20.800 --> 25:22.520
ไก่ตุ๋น

25:23.160 --> 25:24.760
ตุ๋นหงโต้วดีกว่า

25:30.840 --> 25:33.160
ให้คุณหั่นเป็นเส้นๆ ไม่ใช่ชิ้นใหญ่แบบนี้

25:33.680 --> 25:35.720
ก็ฉันชอบกินหัวหอมชิ้นใหญ่ๆ นี่

25:36.600 --> 25:38.280
งั้นคุณก็กินทั้งลูกเลยสิ

25:40.320 --> 25:42.440
ตาผม อย่า

25:43.040 --> 25:43.880
เถ้าแก่เซี่ย

25:46.000 --> 25:48.000
- หงโต้วก็อยู่เหรอ
- มาแล้ว

25:48.080 --> 25:51.000
ท่านหม่า มาได้จังหวะเลยนะคะ
กินไก่ตุ๋นด้วยกันไหม

25:51.080 --> 25:52.200
ไม่กินแล้ว

25:52.280 --> 25:53.680
อีกเดี๋ยวผมมีประชุมทางไกลอีก

25:55.160 --> 25:56.160
เถ้าแก่เซี่ย

26:01.080 --> 26:03.560
เป็นยังไงบ้าง

26:04.440 --> 26:05.720
ผมหาเงินมาให้คุณนิดหน่อย

26:06.640 --> 26:07.480
จริงเหรอ

26:07.560 --> 26:09.840
ผมโทรหาเพื่อนร่วมงานเก่าของผมที่ชื่อเสิ่นเลี่ยง

26:09.920 --> 26:11.160
คุณก็เคยเจอเขา

26:11.240 --> 26:13.240
ผมเล่าให้เขาฟัง เกี่ยวกับงานของคุณ

26:13.320 --> 26:15.560
เขาเต็มใจจะให้ทุนก้อนแรกกับคุณ

26:17.640 --> 26:18.920
คุณไปเตรียมวางแผนมาให้พร้อม

26:19.000 --> 26:21.320
เดี๋ยวผมจะสร้างกลุ่มให้คุณสองคนคุยกัน
แล้วผมก็จะไม่ยุ่ง

26:21.400 --> 26:22.440
ได้ๆ

26:23.880 --> 26:26.320
คุณ เหล่าเซี่ย

26:29.400 --> 26:30.440
ฟังนะ

26:30.960 --> 26:31.920
จากนี้ไป

26:32.480 --> 26:33.560
เราสองคนนับเป็นพี่น้องแท้ๆ

26:34.320 --> 26:35.560
ไม่จำเป็นหรอกครับ

26:35.640 --> 26:37.680
เงินก็ไม่ได้เยอะ เป็นญาติพี่น้องก็พอ

26:37.760 --> 26:39.880
ไม่ ต้องเป็นจริงๆ

26:39.960 --> 26:41.320
คุณนี่ๆ

26:41.400 --> 26:43.280
คุณช่วยผมในเวลาสำคัญตลอดเลย

26:43.360 --> 26:44.640
โอเค ผมไม่กวนแล้ว

26:44.720 --> 26:46.120
ผมจะกลับไปเตรียมตัวประชุมต่อ

26:48.720 --> 26:50.080
เดี๋ยวๆ ขอกอดอีกที

26:50.160 --> 26:52.640
- น้องชายที่แสนดี
- โอเค

26:52.720 --> 26:55.040
- กินไก่กันให้อร่อยนะ
- ครับ

27:02.480 --> 27:03.840
เป็นอะไรไป

27:04.480 --> 27:06.040
ท่านหม่าจะตั้งกิจการเหรอ

27:10.160 --> 27:11.680
เขาเก่งมากเหรอ

27:11.760 --> 27:13.480
แค่เก่งซะที่ไหน

27:13.560 --> 27:14.800
ยังบ้าอีกด้วย

27:14.880 --> 27:15.880
บ้าเหรอ

27:16.640 --> 27:17.760
ผมกับเขา

27:17.840 --> 27:19.680
รู้จักกันเพราะเรื่องงานมาหลายปีแล้ว

27:19.760 --> 27:20.760
เป็นเพื่อนเก่ากันเลยละ

27:22.480 --> 27:25.880
แค่เดือนนี้เดือนเดียว
มีเว็บดีลกลุ่มเปิดตัวตั้ง 20 กว่าเจ้า

27:25.960 --> 27:27.720
การแข่งขันรุนแรงมาก

27:27.800 --> 27:29.120
ทำไมแข่งขันรุนแรงล่ะ

27:29.840 --> 27:32.120
เพราะเป็นตลาดที่มีศักยภาพไง

27:32.960 --> 27:34.720
ผมจะบอกให้นะ ผมไม่กลัวการแข่งขัน

27:34.800 --> 27:36.120
เรากำลังแย่งชิงบัลลังก์

27:36.640 --> 27:38.600
ตอนจบจะเป็นยังไงไม่มีใครรู้

27:39.760 --> 27:40.880
พี่น้อง

27:41.560 --> 27:43.600
ผมจะใช้ไม้เด็ดตบให้คว่ำแบบสู้ไม่ได้เลย

27:44.160 --> 27:46.280
ต่อให้พวกนั้นจะรวมกลุ่มกันมาสักยี่สิบคน

27:46.360 --> 27:47.320
ผมก็ใช้สิบคน

27:47.400 --> 27:49.000
ถ้าพวกนั้นลดเหลือสิบคน ฝั่งผมก็ใช้แค่ห้าคนพอ

27:49.080 --> 27:50.240
ถ้าเขากล้าใช้ห้าคน

27:50.320 --> 27:52.240
ผมจัดคนเดียวก็ได้

27:53.280 --> 27:55.920
งั้นคุณจะไปคุยราคากับผู้ขายยังไงล่ะ

27:56.000 --> 27:58.080
ไม่ต้อง เราไม่ต้องไปคุยราคา

27:59.040 --> 28:01.080
เราจะจ่ายราคาส่วนต่างเอง

28:01.680 --> 28:03.400
ดังนั้นผมจึงต้องการ

28:03.480 --> 28:05.040
เงินลงทุนที่มากขึ้น

28:06.640 --> 28:08.400
ออกเงินเองเหรอ

28:08.480 --> 28:09.640
ใช่

28:10.880 --> 28:11.960
พี่น้อง

28:13.880 --> 28:15.360
ผู้ที่จะทำการใหญ่

28:15.880 --> 28:18.040
วิสัยทัศน์ต้องกว้างไกล

28:18.120 --> 28:19.480
จะมาจับตาแค่

28:19.560 --> 28:22.440
เงินทองอันน้อยนิดที่อยู่ตรงหน้าไม่ได้

28:24.480 --> 28:25.600
ลวดลาย

28:27.000 --> 28:28.040
พวกเรา

28:29.320 --> 28:31.320
- ลองคิดดูหน่อย
- คิด

28:34.240 --> 28:35.240
ได้

28:41.680 --> 28:43.080
ต้องประสบความสำเร็จยิ่งใหญ่แน่

28:47.160 --> 28:48.520
ซื้อแบบกลุ่มเหรอ

28:49.040 --> 28:50.920
นั่นมันตั้งหลายปีมาแล้ว

28:51.000 --> 28:52.440
ผมโกยเงินออกมาตั้งนานแล้ว

28:55.000 --> 28:56.000
พี่น้อง

28:57.640 --> 28:59.120
คุณรู้ไหมตอนนี้

28:59.200 --> 29:01.080
ธุรกิจที่มีแววที่สุดคืออะไร

29:03.360 --> 29:04.680
ธุรกิจขายความรู้

29:06.680 --> 29:08.640
แล้วเราจะยกระดับการบริโภคได้ยังไง

29:09.160 --> 29:10.120
ด้วยความรู้

29:10.200 --> 29:12.080
การยกระดับความมั่งคั่งที่จับต้องไม่ได้

29:14.040 --> 29:14.880
แน่นอนว่า

29:14.960 --> 29:20.040
ผมไม่เหมือนคนพวกนั้นที่หากินกับความกลัว

29:20.640 --> 29:23.000
โดยพื้นฐานแล้ว ผมต้องการพัฒนา

29:23.080 --> 29:24.920
ความกระหายความรู้ของผู้คน

29:25.000 --> 29:28.080
และความต้องการที่จะเป็นคนที่ดีขึ้น

29:31.120 --> 29:32.160
ผมรู้ว่าคุณจะถามอะไร

29:33.360 --> 29:34.640
ใครจะจ่ายเงิน

29:35.240 --> 29:37.280
ปริมาณคือทุกสิ่ง

29:37.360 --> 29:38.920
ฝั่งโฆษณาเป็นคนจ่าย

29:41.200 --> 29:43.600
และผมจะเติมพลังด้วยความรู้

29:43.680 --> 29:46.560
ฝ่ายโฆษณาจ่ายเงินให้ความรู้

29:48.040 --> 29:50.080
เป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหน

29:51.480 --> 29:53.720
ผมนับถือตัวเองมากนะ

29:54.360 --> 29:55.360
เอาไปหนึ่งมวน

29:55.440 --> 29:56.440
ผมไม่สูบ

29:56.520 --> 29:57.760
ขอโทษนะคะ

29:57.840 --> 29:59.200
ที่นี่เราไม่สามารถสูบบุหรี่ได้ค่ะ

30:02.480 --> 30:03.360
สาวน้อย

30:04.200 --> 30:07.840
ผมจะให้ความรู้คุณฟรีหนึ่งเรื่อง

30:09.760 --> 30:12.720
นี่เรียกว่าซิการ์

30:12.800 --> 30:13.840
ซิการ์ก็ไม่ได้ค่ะ

30:16.640 --> 30:17.760
ก็ได้

30:26.640 --> 30:28.080
แค่ดมน่าจะได้นะ

30:29.480 --> 30:31.280
ธุรกิจแบบแบ่งปันทรัพยากรน่ะ

30:32.880 --> 30:35.280
ถือเป็นสุดยอดนวัตกรรมที่ยิ่งใหญ่จริงๆ

30:37.200 --> 30:38.520
เหลือเชื่อ

30:41.760 --> 30:44.920
ตลาดน่านน้ำสีแดงที่คุณเห็นน่ะ

30:45.000 --> 30:46.680
มันก็แค่ภาพลวงตา

30:47.200 --> 30:48.560
เราต้องมองให้ลึกถึงรากเหง้าของปัญหา

30:49.560 --> 30:51.760
คุณต้องหาหัวใจของมัน

30:53.480 --> 30:56.440
โลกใบนี้มันมีกลไกของมันอยู่

30:58.040 --> 30:59.160
ทรัพยากร

31:00.760 --> 31:03.600
ดังนั้นไม่มีอะไรที่แบ่งปันไม่ได้

31:04.120 --> 31:06.080
แต่เราต้องแบ่งปันมันให้คุ้มค่า

31:08.360 --> 31:09.640
ลองคิดดู

31:10.160 --> 31:13.560
ทุกแง่มุมของชีวิตประจำวัน

31:14.440 --> 31:19.000
ในแต่ละหมวดหมู่น่ะ ลองจิ้มมาสักสิบกว่าอย่างดูสิ

31:19.720 --> 31:21.240
มีโอกาสสูงมาก

31:24.920 --> 31:26.760
การแบ่งปันผลประโยชน์ทางธุรกิจ

31:26.840 --> 31:29.200
ไม่เพียงแต่เศรษฐกิจเท่านั้น

31:30.840 --> 31:34.240
แต่ยังรวมถึงประเทศชาติ ผู้คน
และแม้แต่โลกของเรา

31:34.760 --> 31:36.560
ช่างเป็นความเมตตาที่ยิ่งใหญ่จริงๆ

31:38.160 --> 31:40.240
เพราะเราเป็นเพื่อนกัน

31:41.360 --> 31:44.280
ดังนั้นผมก็เลยจะแบ่งปันกับคุณ

31:45.600 --> 31:46.640
รอบแรกสุด

31:47.160 --> 31:48.480
ทุนประเดิมรอบนี้ คุณจัดมาเลย

31:50.240 --> 31:53.520
เพราะคุณไม่สามารถ รับราคานี้ได้

31:54.040 --> 31:56.160
ในรอบต่อๆ ไป

31:58.560 --> 32:00.880
รอบริษัทเราเข้าตลาด

32:01.400 --> 32:03.360
ถึงแม้ความสัมพันธ์ของเราจะดี

32:04.360 --> 32:07.680
แต่คุณจะสามารถหาซื้อได้จาก
ตลาดมือสองเท่านั้น

32:13.520 --> 32:14.640
ได้

32:15.160 --> 32:17.920
งั้นเดี๋ยวผมกลับไปประชุมหารือก่อน

32:21.520 --> 32:22.480
ได้

32:23.400 --> 32:25.240
แต่ว่าต้องรีบหน่อยนะ

32:25.760 --> 32:28.520
โอกาสไม่คอยท่า เวลาไม่รอใคร

32:30.400 --> 32:31.840
ใช่ไหมเจ้าแบ่งปัน

32:33.040 --> 32:34.480
ถึงเวลานั้น

32:35.000 --> 32:37.400
ฉันจะพาแกไปกดกริ่งเอง

32:43.760 --> 32:45.560
ครั้งก่อนๆ เขาโชคดี

32:45.640 --> 32:47.080
และโกยเงินมาได้ก่อนฟองสบู่แตก

32:47.160 --> 32:49.320
ได้เงินมานิดหน่อย
จากนั้นเขาก็กลายเป็นผู้กว้างขวาง

32:49.400 --> 32:51.480
ครั้งสุดท้ายคือเศรษฐกิจแบ่งปัน

32:51.560 --> 32:53.680
เขาคิดว่า ในที่สุดเขาก็พบกับอาชีพ

32:53.760 --> 32:55.560
ที่ต้องดิ้นรนตลอดชีวิต

32:55.640 --> 32:57.320
และนำเงินทั้งหมดที่มีไปลงทุน

32:57.400 --> 32:58.560
สุดท้ายก็ล้มละลาย

33:00.680 --> 33:02.680
พอหน้าที่การงานโดนพังทลาย

33:02.760 --> 33:04.280
นิสัยใจคอก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน

33:04.360 --> 33:05.560
จากคนที่ไล่ตามความสำเร็จ

33:05.640 --> 33:07.240
ก็เปลี่ยนไปไล่ตามการบำเพ็ญเซียน

33:07.320 --> 33:08.560
บำเพ็ญเซียนอะไรเล่า

33:08.640 --> 33:10.040
ไม่หรอก แค่สภาพจิตใจของเขาพังทลาย

33:10.600 --> 33:12.200
มีใครอยู่บ้านไหม

33:14.160 --> 33:15.480
พ่อของเสี่ยวฉิน

33:16.480 --> 33:17.480
พี่รอง

33:20.240 --> 33:21.400
อยู่เหรอ อาเหยา

33:36.160 --> 33:37.720
ร้านของชำของฉัน

33:37.800 --> 33:39.480
เปิดมาสิบกว่าปีแล้ว

33:40.440 --> 33:42.720
ตอนนั้นในตำบลก็มีไม่กี่ร้าน

33:43.400 --> 33:45.000
แต่ดูตอนนี้สิ

33:45.080 --> 33:46.440
ซูเปอร์มาร์เก็ต

33:46.520 --> 33:50.000
และไอ้ร้านที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมง
ที่กำลังสร้างอยู่นั่น

33:51.120 --> 33:54.560
ยังมีทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่
ที่ไปซื้อของออนไลน์ด้วย

33:55.760 --> 33:58.160
ร้านขายของชำนี้ ยิ่งนับวันยิ่งขายได้น้อยลงทุกที

33:58.760 --> 33:59.960
ครับ

34:00.480 --> 34:02.280
พี่คิดได้ตรงจุด

34:02.800 --> 34:04.760
ฉันเป็นคนที่มีวิสัยทัศน์นะ

34:05.480 --> 34:07.800
เย็บปักถักร้อยนับเป็นทักษะที่ดี

34:08.440 --> 34:11.080
และมีแนวโน้มดีด้วย

34:12.000 --> 34:13.040
ไม่ผิด

34:13.120 --> 34:14.800
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

34:14.880 --> 34:16.639
ต้องการการปกป้องและการสืบทอด

34:16.719 --> 34:19.560
ดังนั้นเขาควรต้องเรียนสิ

34:19.639 --> 34:20.880
แล้วต้องเรียนรู้ให้ดีด้วย

34:22.719 --> 34:24.800
เขาฟังเธอมากกว่า

34:24.880 --> 34:26.080
เธอไปเกลี้ยกล่อมเขาที

34:26.679 --> 34:27.920
พี่รอง

34:28.000 --> 34:29.880
เรื่องนี้จะไปบังคับกันไม่ได้

34:29.960 --> 34:32.760
ผมคิดว่าเสี่ยวฉินไม่สนใจ

34:32.840 --> 34:33.679
ไม่ๆ

34:34.199 --> 34:35.440
เธอไปบอกเขาอย่างนี้

34:36.159 --> 34:38.520
“พอเธอเรียนแล้ว

34:39.480 --> 34:40.639
ฉันจะไปสู่ขอ”

34:42.639 --> 34:45.920
ไปกล่อมให้เขาเรียนก่อน

34:46.000 --> 34:47.679
ถูกไหม อาเหยา

34:49.040 --> 34:50.199
คุณย่า

34:51.199 --> 34:53.280
อาเหยา เอาไก่ตุ๋นมาส่งให้แล้ว

34:53.360 --> 34:54.560
หงหงมาแล้วเหรอ

34:54.639 --> 34:55.760
พี่รองก็อยู่เหรอ

34:58.040 --> 35:00.280
อาเหยา ถ้าที่บ้านมีแขก

35:00.360 --> 35:01.920
งั้นเดี๋ยวฉันค่อยกลับมาคุยด้วย ตอนมาเก็บจานนะ

35:02.000 --> 35:04.000
ไม่ต้อง พวกคุณมาตรงเวลาพอดี

35:04.080 --> 35:05.480
พี่รองเพิ่งคุยกันจบพอดี

35:10.040 --> 35:13.440
ยังมีเพื่อนอีกหลายคน รอฉันไปเล่นไพ่ด้วย

35:16.680 --> 35:17.800
งั้น…

35:18.520 --> 35:20.080
คุณย่า งั้นผมไปก่อนนะ

35:20.680 --> 35:21.840
เดินดีๆ นะ

35:21.920 --> 35:24.600
- พี่รอง กลับดีๆ
- งั้นผมไม่ส่งแล้วนะพี่รอง

35:25.160 --> 35:26.040
ไม่ต้องส่งๆ

35:26.880 --> 35:28.840
- บาย
- บ๊ายบาย

35:28.920 --> 35:30.560
มา นั่งก่อน นั่งๆ

35:31.840 --> 35:33.080
หงหง

35:33.160 --> 35:36.920
ก่อนหน้านี้พวกคุณบอกว่า
อยากตั้งโรงงานเสื้อผ้าเล็กๆ ใช่ไหม

35:37.000 --> 35:38.280
จากข้อมูลที่พวกคุณให้มา

35:38.360 --> 35:40.520
ผมไปหาข้อมูลมาเพิ่ม
แล้วเลยคำนวณบัญชีออกมาให้อันหนึ่ง

35:41.160 --> 35:42.960
ต้นทุนที่พวกคุณเคยคาดไว้

35:43.040 --> 35:44.000
ก่อนหน้านี้มันต่ำไปหน่อย

35:44.520 --> 35:45.680
พวกคุณจะคิดแค่ว่า

35:45.760 --> 35:47.480
ทำเสื้อผ้าตัวหนึ่งได้กำไรเท่าไรไม่ได้

35:47.560 --> 35:49.280
แต่ยังต้องคิดถึง

35:49.360 --> 35:51.000
ค่าเช่าห้อง ค่าน้ำ ค่าไฟ

35:51.080 --> 35:52.760
ค่าซ่อมงานด้วย

35:52.840 --> 35:54.600
มา ลองดูอันนี้

35:55.920 --> 35:57.960
แล้วผมก็ยังไปลองถามมา

35:58.040 --> 35:59.680
คำสั่งซื้อของโรงงานขนาดเล็ก

35:59.760 --> 36:01.160
ไม่ค่อยปกติ

36:01.760 --> 36:02.840
บางครั้งมีคนสั่งซื้อด่วน

36:02.920 --> 36:05.040
และบางครั้งไม่มีใบสั่งของ

36:05.120 --> 36:07.480
คุณต้องมีการเตรียมใจไว้ แล้วก็คิดให้ชัดเจน

36:08.000 --> 36:10.280
อาเหยายุ่งทั้งวันเลยนะคะ

36:11.120 --> 36:13.720
บ้านใครมีปัญหาก็มาหาเขา

36:13.800 --> 36:16.480
คิดว่าเขามีวัฒนธรรม มีความรู้

36:17.760 --> 36:19.200
พวกเราอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน

36:19.280 --> 36:20.880
ช่วยได้ก็ช่วย

36:27.880 --> 36:29.440
(โต้ว: ฉันก็เหมือนกัน เพื่อนบ้านกับญาติๆ
ก็ชอบให้ฉันจองโรงแรมตอนที่พวกเขาไปปักกิ่ง)

36:29.520 --> 36:30.600
(ชอบถามด้วยว่าไปเที่ยวที่ไหนดี)

36:30.680 --> 36:32.560
(เหยา: พ่อของเหล่าฉินสนับสนุนให้ผม
เป็นคนโกหกทางอารมณ์)

36:32.640 --> 36:33.920
(โต้ว: ยิ่งหล่อยิ่งมีความรับผิดชอบนะ)

36:45.520 --> 36:50.680
(เหยา: พรุ่งนี้กินบะหมี่กันไหม)

36:54.360 --> 37:01.040
(โต้ว: ตื่นตอนไหน)

37:01.120 --> 37:04.120
(เหยา: ห้าโมงครึ่ง)

37:04.200 --> 37:06.080
(โต้ว: ไป)

37:15.080 --> 37:17.520
พวกเขาบอกว่า แฟนเก่าของอาเหยา

37:17.600 --> 37:18.880
คนที่มาหาเขาจากปักกิ่ง

37:19.400 --> 37:20.680
ตอนนี้พักอยู่ที่บ้านพัก

37:20.760 --> 37:21.680
เธอเคยเจอไหม

37:21.760 --> 37:23.240
แฟนเก่าเหรอ

37:24.080 --> 37:25.600
เธอยังไม่รู้เหรอ

37:26.120 --> 37:27.880
พักอยู่ที่บ้านพัก ไม่ยอมไปสักที

37:27.960 --> 37:29.120
จะขอคืนดีกับเขาให้ได้

37:29.720 --> 37:32.320
ฉันยังเห็นพวกเขาอยู่ที่ริมน้ำด้วย

37:32.400 --> 37:33.840
ริมน้ำเหรอ

37:33.920 --> 37:34.960
ทำอะไรกัน

37:35.480 --> 37:37.880
อยู่ใกล้กันขนาดนั้นจะทำอะไรได้

37:38.960 --> 37:40.200
ก็อันนั้นไง

37:40.880 --> 37:42.120
จูบปากกัน

37:43.920 --> 37:45.520
แบบนี้ฉันจะกล้าดูให้ละเอียดได้ยังไง

37:45.600 --> 37:47.920
พี่สาว พี่ก็บอกฉันให้ละเอียดหน่อย

37:49.080 --> 37:52.360
ฉันจะบอกให้
เรื่องนี้น่ะ ทุกคนในหมู่บ้านเรารู้กันหมดแล้ว

37:52.440 --> 37:55.440
ใช่สิ บอกว่าเห็นพวกเขาที่ริมแม่น้ำ

37:57.640 --> 37:59.200
ไม่ๆ

38:00.120 --> 38:02.800
เรื่องที่ควรปิดประตูทำที่บ้าน ยังมาทำข้างนอก

38:02.880 --> 38:04.520
ไม่สนใจภาพลักษณ์เอาเสียเลย

38:04.600 --> 38:06.000
ฉันนึกออกแล้ว

38:06.080 --> 38:07.520
เย็นวันแรกที่หงโต้วมาที่นี่

38:07.600 --> 38:09.600
ฉันไปส่งเนื้อวัวที่บ้านอาเหยา

38:10.320 --> 38:12.960
ฉันก็เห็นว่าหงโต้วกำลังกินข้าวเย็นที่บ้านเขา

38:13.040 --> 38:14.160
ฉันก็ประหลาดใจนะ

38:14.240 --> 38:16.760
ทำไมแขกของบ้านพักกลับวิ่งไป
กินข้าวที่บ้านเขา

38:16.840 --> 38:17.680
ใช่แล้ว

38:17.760 --> 38:20.160
ก็เพราะมาหาเขาไง

38:20.240 --> 38:21.600
ฉันดูออกตั้งนานแล้ว

38:22.120 --> 38:23.360
เมื่อก่อนเขากับอาเหยา

38:23.440 --> 38:25.640
กินปิ้งย่างที่ร้านของกว้านจวิน

38:25.720 --> 38:26.960
ยังแลกเปลี่ยนสายตาด้วยความรัก

38:28.480 --> 38:31.440
เธอยังมองออกตั้งนานแล้ว
มองออกตั้งนานแล้วทำไมไม่พูด

38:31.520 --> 38:33.920
ฉันกลับไปถามกว้านจวิน ว่าพวกเขาคบกันใช่ไหม

38:34.000 --> 38:34.840
กว้านจวินบอกว่าไม่ใช่

38:34.920 --> 38:36.880
งั้นฉันก็ไม่กล้าเล่าน่ะสิ

38:38.160 --> 38:39.720
นี่ก็เข้าเค้าแล้ว

38:39.800 --> 38:42.680
พวกเธอคิดดู อาสาสมัครที่มาเมื่อก่อน
ก็แค่ทำงานจิปาถะ

38:42.760 --> 38:44.160
แต่หงโต้วไม่เหมือนกัน

38:44.240 --> 38:47.280
เธอทำคู่มือพนักงานให้ดีที่สุด

38:47.360 --> 38:49.720
แล้วยังจัดการร้านของเขา
ให้อย่างดีโดยไม่ได้เงินเดือน

38:49.800 --> 38:50.640
นี่มันก็ชัดเจนแล้วน่ะสิ

38:50.720 --> 38:52.440
- ใช่ไหม
- ชัดเจนอะไรเหรอ

38:52.520 --> 38:55.400
- เธอนี่
- นี่ก็คือเถ้าแก่เนี้ยไง

38:56.960 --> 38:59.440
เถ้าแก่เนี้ยก็คือภรรยาของเถ้าแก่

38:59.520 --> 39:03.200
ดังนั้นพี่หงโต้ว ก็คือภรรยาของลุงเหยา

39:03.800 --> 39:05.040
พวกเขายังไม่แต่งงาน

39:05.120 --> 39:06.840
ดังนั้นไม่ใช่ภรรยา

39:06.920 --> 39:09.400
ดังนั้นจึงเป็นแค่ภรรยาที่ยังไม่ได้แต่งงาน

39:09.480 --> 39:10.760
ตอนที่พวกเขาแต่งงาน

39:10.840 --> 39:13.560
เราก็จะได้กินสตูว์หมูแล้ว

39:16.960 --> 39:18.880
ได้ยินว่า ตอนที่พวกเขาอยู่ปักกิ่ง

39:18.960 --> 39:20.440
ก็คบกันหลายปีแล้ว

39:20.520 --> 39:22.280
หลังจากนั้นอาเหยากลับมาทำงานที่บ้าน

39:22.360 --> 39:24.040
ก็เลิกกับเธอ

39:24.120 --> 39:25.640
คนในหมู่บ้านแนะนำผู้หญิงให้อาเหยาหลายคน

39:25.720 --> 39:27.280
แต่ก็ไม่เข้าตาสักคน

39:27.360 --> 39:29.240
เพราะเขาลืมเธอไม่ได้

39:29.320 --> 39:31.080
ดังนั้นเธอคนนี้น่ะ

39:31.160 --> 39:33.280
นี่ก็กลับมาหาเขาแล้วไง

39:33.840 --> 39:36.200
งั้นเจ้าหมูขี้เกียจที่บ้านฉัน ก็โตได้ที่พอดี

39:36.280 --> 39:38.480
ไม่รู้ว่าจะจัดงานมงคลได้ไหม

39:38.560 --> 39:41.000
ใกล้แล้ว พวกเขาไป

39:41.080 --> 39:44.120
ตัดชุดแต่งงาน ที่บ้านอาจารย์หวยหลานแล้ว

39:44.640 --> 39:47.080
หมูที่บ้านเธอโตทันเวลาพอดี

39:47.960 --> 39:49.480
- ทันเวลาพอดี
- ดีจังเลย

39:49.560 --> 39:50.440
คุณย่าเซี่ย

39:50.960 --> 39:52.040
ยินดีด้วย

39:52.640 --> 39:54.520
ผมรอดื่มเหล้ามงคลของอาเหยานะ

39:54.600 --> 39:55.880
ผมไปก่อนนะ

40:07.160 --> 40:10.000
สรุปคือ ตอนนี้ข่าวลือยิ่งลือยิ่งจริงแล้ว

40:10.080 --> 40:13.080
ตอนนี้คุณกลายเป็นภรรยา
ที่ยังไม่ได้เข้าพิธีของเถ้าแก่เซี่ยไปแล้ว

40:13.720 --> 40:15.960
ตอนนี้ถ้าคุณสองคนไม่แต่งงานล่ะก็

40:16.040 --> 40:18.680
เรื่องนี้จะจบไม่สวยแน่

40:29.960 --> 40:31.720
พี่หงโต้ว อันนี้ให้พี่

40:34.840 --> 40:35.720
ให้ฉัน

40:35.800 --> 40:37.280
แกะสลักได้ไม่เลว

40:39.200 --> 40:40.200
ทำไมส่งให้ฉันล่ะ

40:40.960 --> 40:43.000
ผมเองก็ไม่มีเงิน ทำเป็นแต่อันนี้

40:43.080 --> 40:44.000
นี่คือพระอวโลกิเตศวร

40:44.080 --> 40:45.280
ที่อุ้มเด็กอยู่สองคน

40:45.360 --> 40:46.920
วางไว้ที่บ้านสามารถคลอดลูกแฝดได้

40:49.880 --> 40:51.320
นายอย่าเพิ่มเรื่องวุ่นวายได้ไหม

40:52.120 --> 40:53.320
เพิ่มเรื่องวุ่นวายอะไร

40:55.320 --> 40:56.280
ให้ฉันจริงเหรอ

40:57.080 --> 40:58.080
งั้นนายห้ามเสียใจนะ

40:58.720 --> 40:59.600
ผมไม่เสียใจหรอก

40:59.680 --> 41:01.560
ผมแกะได้ไม่ดี พี่ไม่รังเกียจก็พอแล้ว

41:02.480 --> 41:03.760
ไม่รังเกียจ

41:05.080 --> 41:05.880
ฉันชอบ

41:07.240 --> 41:08.720
งั้นผมไปก่อนนะ

41:09.760 --> 41:11.320
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

41:13.800 --> 41:14.840
เธอจะเอาอันนี้ไปทำอะไร

41:15.480 --> 41:17.880
เธอไม่ได้ยินที่เซี่ยเซี่ยบอกเหรอ
ว่านี่คือความจริงใจของเขา

41:17.960 --> 41:18.960
อีกอย่าง

41:19.040 --> 41:20.160
ยังคลอดแฝดได้ด้วย

41:21.280 --> 41:22.960
แล้วคุณจะจบเรื่องนี้ยังไง

41:23.840 --> 41:25.120
จบเรื่องยังไง

41:25.200 --> 41:26.200
ไม่ต้องจบเรื่องหรอก

41:26.280 --> 41:27.440
ไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย

41:47.200 --> 41:50.480
(บ้านดิน)

41:50.560 --> 41:52.880
- พวกคุณกำลังดูอะไรเหรอ
- เรากำลังดูเจ้าสาวอยู่

41:54.120 --> 41:55.520
เจ้าสาว

41:55.600 --> 41:57.600
- ใช่แล้ว
- มีเจ้าสาวที่ไหน

41:57.680 --> 42:00.040
นั่นไง นั่คือเจ้าสาวที่ยังไม่เข้าประตู
ของอาเหยา

42:00.120 --> 42:01.160
ใช่แล้ว

42:02.440 --> 42:04.040
- ไม่เหมือนใครเลย
- ใช่แล้ว

42:15.880 --> 42:17.560
เมื่อกี้ใครถามนะ