WEBVTT

00:01:27.840 --> 00:01:29.440 align:center
ฉันเขียนไม่ออกแล้ว

00:01:32.960 --> 00:01:35.000 align:center
วันนี้ไม่มีแรงบันดาลใจสินะ

00:01:35.520 --> 00:01:37.800 align:center
แรงบันดาลใจเพียงอย่างเดียวไม่สามารถ
ทำให้คุณเป็นนักเขียนแบบเต็มเวลาได้

00:01:41.000 --> 00:01:43.080 align:center
เกี่ยวกับเรื่องนี้

00:01:43.160 --> 00:01:44.800 align:center
ฉันไม่มีแรงบันดาลใจมานานแล้ว

00:01:45.400 --> 00:01:47.040 align:center
ไม่มีแรงบันดาลใจจะเขียนยังไงล่ะ

00:01:47.680 --> 00:01:49.120 align:center
งั้นก็ยังต้องเขียน

00:01:49.200 --> 00:01:50.800 align:center
งั้นจะเขียนยังไงล่ะ

00:01:52.120 --> 00:01:53.360 align:center
ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของฉัน

00:01:53.880 --> 00:01:54.960 align:center
การยืนหยัด

00:01:55.480 --> 00:01:57.000 align:center
ความหลงใหลที่เผาผลาญพลังชีวิต

00:01:59.680 --> 00:02:01.400 align:center
ฟังแล้วเลือดเดือดพล่านเลย

00:02:02.400 --> 00:02:03.560 align:center
แล้วก็เจ็บปวดด้วย

00:02:05.320 --> 00:02:07.080 align:center
แต่มีหนังเรื่องหนึ่งบอกว่า

00:02:08.000 --> 00:02:09.199 align:center
ความเจ็บปวด

00:02:09.280 --> 00:02:11.080 align:center
เป็นผืนดินแห่งการสร้างสรรค์

00:02:12.840 --> 00:02:13.800 align:center
เห็นด้วย

00:02:14.320 --> 00:02:16.080 align:center
แล้วการปลูกไม้น้ำล่ะ

00:02:20.200 --> 00:02:21.520 align:center
ขอโทษนะ

00:02:21.600 --> 00:02:24.000 align:center
ฉันหยอกเล่นน่ะ ฉันเห็นคุณอารมณ์ไม่ค่อยดี

00:02:24.760 --> 00:02:26.160 align:center
ก็ตลกอยู่นิดหน่อยนะ

00:02:26.240 --> 00:02:27.440 align:center
ใช่ไหม

00:02:28.840 --> 00:02:31.240 align:center
งั้นคุณก็ต้องพูดกับเราบ่อยๆ สิ

00:02:31.320 --> 00:02:34.320 align:center
ถึงเราจะช่วยอะไร เรื่องงานเขียนไม่ได้

00:02:34.400 --> 00:02:36.840 align:center
แต่ถ้าคุณพูดออกมา ก็จะช่วยระบายอารมณ์ได้นะ

00:02:41.680 --> 00:02:43.200 align:center
ฉัน

00:02:43.280 --> 00:02:44.960 align:center
กำลังคิดจะไปเป็นครู

00:02:45.040 --> 00:02:46.840 align:center
อยากเปลี่ยนสายงานเหรอ

00:02:48.160 --> 00:02:51.240 align:center
ฉันเริ่มเป็นนักเขียนตั้งแต่ตอนเรียนปีสี่

00:02:51.320 --> 00:02:53.080 align:center
หลังเรียนจบก็กลายเป็นนักเขียนเต็มตัว

00:02:54.360 --> 00:02:55.840 align:center
ตอนนั้นยังอายุน้อย

00:02:55.920 --> 00:02:57.680 align:center
ตอนแรกเริ่ม ฉันเก่งมาก

00:02:57.760 --> 00:02:58.960 align:center
ก็เลยไม่คิดจะดูแลตัวเอง

00:02:59.040 --> 00:03:01.200 align:center
ฉันเขียนเกือบ 20,000 ตัวอักษรในแต่ละวัน

00:03:01.280 --> 00:03:02.160 align:center
รายได้ก็ไม่เลวเลย

00:03:02.880 --> 00:03:04.560 align:center
แต่พอเขียนมาหลายปี

00:03:04.640 --> 00:03:08.160 align:center
ฉันเลยค่อยๆ ลองไปจนเริ่มจับจุดได้
สำนวนก็ดีขึ้นแล้ว

00:03:08.880 --> 00:03:11.160 align:center
เทคนิคการเล่าเรื่องก็พัฒนาขึ้นตั้งเยอะ

00:03:11.680 --> 00:03:13.880 align:center
แต่ฉันก็เขียนเร็วแบบนั้นไม่ได้แล้ว

00:03:15.440 --> 00:03:18.800 align:center
ธีมโปรดของฉัน ค่อนข้างแปลก

00:03:18.880 --> 00:03:22.520 align:center
ดังนั้นมันจึงไม่ดัง

00:03:23.160 --> 00:03:26.640 align:center
ไม่ว่าฉันจะเขียนพล็อตยังไง ก็มีแต่โดนด่า

00:03:27.320 --> 00:03:29.400 align:center
ฉันรู้สึกกดดันและผิดหวัง

00:03:30.520 --> 00:03:31.920 align:center
แล้วก็ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง

00:03:34.520 --> 00:03:36.080 align:center
ดังนั้นฉันเลยคิดว่า

00:03:36.160 --> 00:03:38.760 align:center
รอให้นิยายเรื่องนี้เขียนจบแล้ว

00:03:39.280 --> 00:03:42.600 align:center
ฉันเชื่อฟังพ่อ ไปหางานอื่นดีกว่า

00:03:43.720 --> 00:03:45.920 align:center
แต่คุณชอบการเขียนนิยายมากๆ นี่

00:03:46.640 --> 00:03:49.000 align:center
แต่พ่อแม่ของฉันก็เป็นห่วงฉันมากนะ

00:03:49.080 --> 00:03:52.480 align:center
เป็นแค่นักเขียนนอกกระแส

00:03:52.560 --> 00:03:54.200 align:center
ที่เขียนงานนอกกระแส

00:03:54.280 --> 00:03:57.080 align:center
ขนาดตัวเองยังไม่มั่นใจว่าจะทำออกมาได้ดีไหม

00:03:57.920 --> 00:04:00.840 align:center
อนาคตข้างหน้า
ก็ไม่รู้เลยว่าจะดีขึ้นมาได้หรือเปล่า

00:04:02.080 --> 00:04:04.800 align:center
จะมีวันฟ้าเปิด
หรือทางที่โรยด้วยกลีบดอกไม้บ้างไหม

00:04:09.120 --> 00:04:12.560 align:center
ที่จริงฉัน ฉันเป็นคนที่รสนิยมไม่ดี

00:04:13.280 --> 00:04:14.280 align:center
แล้วฉันก็อยากหาเงิน

00:04:14.360 --> 00:04:17.560 align:center
ให้ได้เยอะๆ ฉันอยากให้มีคนชื่นชอบ

00:04:17.640 --> 00:04:18.920 align:center
แล้วก็อยากประสบความสำเร็จ

00:04:20.279 --> 00:04:22.280 align:center
ใครจะไม่อยากล่ะ ทุกคนก็เป็นแบบนี้

00:04:23.200 --> 00:04:24.200 align:center
ใช่แล้ว

00:04:25.680 --> 00:04:28.000 align:center
คุณเป็นนักเขียนคนแรกที่ฉันรู้จัก

00:04:28.080 --> 00:04:30.240 align:center
ก่อนหน้านี้ฉันคิดว่า พวกคุณไม่ต้องไปทำงาน

00:04:30.320 --> 00:04:32.320 align:center
ก็สามารถร่ำรวยและมีเวลาว่างได้

00:04:32.400 --> 00:04:34.160 align:center
แล้วก็มีนักอ่านมากมายชื่นชอบ

00:04:34.240 --> 00:04:36.000 align:center
ต้องใช้ชีวิตอย่างมีความสุขแน่

00:04:37.960 --> 00:04:41.160 align:center
ที่คุณพูดถึงคือนักเขียนที่ประสบความสำเร็จ
น้อยคนนักที่จะทำได้ หาได้ยากมาก

00:04:41.960 --> 00:04:43.840 align:center
หลายๆ คนในโลกออนไลน์ถามว่า

00:04:43.920 --> 00:04:45.960 align:center
นักเขียนอย่างเราทำเงินได้ปีละเท่าไร

00:04:46.040 --> 00:04:47.640 align:center
ลิขสิทธิ์ขายได้มากแค่ไหน

00:04:47.720 --> 00:04:49.240 align:center
แต่พวกนั้นก็เป็นแค่ตัวเศษตัวบน

00:04:49.320 --> 00:04:53.000 align:center
ที่เป็นเพียงหนึ่งในล้านของสมการเท่านั้นแหละ

00:04:53.720 --> 00:04:56.400 align:center
ส่วนพวกเราก็คือตัวส่วนด้านล่าง
ที่ประคองชีวิตให้แค่พอมีกินมีใช้ไปวันๆ

00:04:59.840 --> 00:05:02.880 align:center
แล้วถ้าเขียนออกมาไม่ได้จริงๆ ล่ะ

00:05:03.520 --> 00:05:06.480 align:center
ก็แจ้งกับพวกนักอ่านหน่อยก็ได้
ว่าขอเลื่อนออกไปหน่อย

00:05:06.560 --> 00:05:07.440 align:center
คงไม่ใช่ปัญหาใหญ่หรอกนะ

00:05:09.120 --> 00:05:09.960 align:center
ไม่ได้

00:05:10.920 --> 00:05:12.480 align:center
นักเขียนแบบพวกเราน่ะ

00:05:12.560 --> 00:05:14.040 align:center
อยู่ได้ด้วยยอดเข้าอ่านเรื่องราวต่อเนื่อง

00:05:14.840 --> 00:05:17.000 align:center
อย่าพูดถึงว่าหยุดอัพแค่ช่วงหนึ่งเลย

00:05:18.080 --> 00:05:19.360 align:center
ถึงแม้จะแค่สามวัน

00:05:21.080 --> 00:05:22.640 align:center
จะทำให้จำนวนความคิดเห็นลดลง

00:05:23.240 --> 00:05:25.000 align:center
ตกจากอันดับ รายได้ลดลงครึ่งหนึ่ง

00:05:25.080 --> 00:05:26.480 align:center
นักอ่านก็จะหนีไปเร็วมาก

00:05:27.000 --> 00:05:28.520 align:center
เพราะว่าเราไม่อัพ

00:05:28.600 --> 00:05:30.080 align:center
แต่คนอื่นอัพเป็นสองเท่า

00:05:31.480 --> 00:05:32.600 align:center
นิยายเรื่องนี้ก็กลายเป็นขยะไป

00:05:33.720 --> 00:05:37.320 align:center
แต่ว่าถ้าเนื้อเรื่องดี นักอ่านก็จะรอ

00:05:38.520 --> 00:05:40.440 align:center
ขอเพียงเขียนเรื่องออกมาดี

00:05:40.960 --> 00:05:42.560 align:center
นักอ่านก็จะยังรอ

00:05:45.240 --> 00:05:48.200 align:center
มันฟังเหมือนกับว่า

00:05:48.280 --> 00:05:50.480 align:center
เหมือนว่าคุณมีเงินสามสิบล้านฝากอยู่ในธนาคาร

00:05:50.560 --> 00:05:52.840 align:center
หนึ่งปีก็จะมีรายได้หนึ่งล้าน เป็นกำไร

00:05:54.200 --> 00:05:56.120 align:center
ขอแค่เขียนได้ดี

00:05:56.640 --> 00:06:00.120 align:center
เงื่อนไขข้อนี้มีช่องว่างขนาดใหญ่

00:06:00.640 --> 00:06:04.000 align:center
เป็นกำแพงสูงชันที่นักเขียน
ร้อยละ 99 อย่างพวกเรา ไม่มีวันก้าวข้ามไปได้

00:06:05.560 --> 00:06:07.680 align:center
ดังนั้นทุกครั้งเวลาที่มีคนถามฉัน

00:06:07.760 --> 00:06:10.520 align:center
เกี่ยวกับเรื่องงาน ว่าคุณกำลังเขียนอะไรน่ะ

00:06:11.680 --> 00:06:12.840 align:center
ฉันก็

00:06:13.920 --> 00:06:16.560 align:center
ฉันก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร

00:06:19.120 --> 00:06:20.840 align:center
ไม่รู้เลยว่าที่แท้แล้วเป็นแบบนี้

00:06:21.360 --> 00:06:23.160 align:center
ฉันมีความคิดของฉันเอง

00:06:23.240 --> 00:06:25.200 align:center
ไม่รู้ว่าพูดออกมาแล้ว จะช่วยคุณได้รึเปล่า

00:06:27.680 --> 00:06:30.480 align:center
ที่จริงฉันอิจฉาคนแบบคุณนะ

00:06:30.560 --> 00:06:32.840 align:center
มีงานที่ตัวเองชอบมากๆ อยู่หนึ่งงาน

00:06:32.920 --> 00:06:34.960 align:center
แล้วยังเป็นคนที่ทุ่มเทเพื่อมันด้วย

00:06:35.680 --> 00:06:38.440 align:center
ถึงแม้คุณจะบอกว่าชอบเงิน
แล้วก็อยากประสบความสำเร็จ

00:06:38.960 --> 00:06:40.600 align:center
แต่ว่าฉันเชื่อว่า

00:06:40.680 --> 00:06:41.720 align:center
ถ้าหาก

00:06:42.480 --> 00:06:44.800 align:center
ถ้าคุณเขียนงานออกมางานหนึ่งที่คุณพอใจ

00:06:44.880 --> 00:06:47.200 align:center
ที่คุณมีความรู้สึกของความสำเร็จ ความตื่นเต้น

00:06:48.320 --> 00:06:52.040 align:center
คุณจะต้องเขียนมันออกมาได้แม้ไม่ได้เงินสักบาท

00:06:52.120 --> 00:06:52.960 align:center
ใช่ไหม

00:06:57.040 --> 00:06:59.440 align:center
เพราะว่าชอบถึงมีความสำคัญ

00:06:59.520 --> 00:07:02.920 align:center
ในใจของคุณมันต้องไม่ใช่สิ่งที่ไม่สำคัญหรอก

00:07:04.080 --> 00:07:05.360 align:center
แต่จะว่าไปแล้ว

00:07:05.880 --> 00:07:07.880 align:center
ผู้คนชอบความแข็งแกร่ง

00:07:08.400 --> 00:07:10.000 align:center
มักจะชอบพวกที่ ไม่ว่าจะเกิดอุปสรรค

00:07:10.080 --> 00:07:12.720 align:center
หรือโชคร้ายอะไร

00:07:13.240 --> 00:07:15.080 align:center
ก็ยังสามารถยืนหยัดเป็นตัวเองได้

00:07:15.600 --> 00:07:17.120 align:center
และไม่ท้อถอย

00:07:18.920 --> 00:07:21.040 align:center
มีคนมากมายที่ฝันจะเป็นฮีโร่

00:07:22.120 --> 00:07:24.560 align:center
แต่คนที่สามารถเป็นฮีโร่ได้จะมีสักกี่คน

00:07:27.640 --> 00:07:29.520 align:center
พวกเราล้วนเป็นคนธรรมดา

00:07:30.720 --> 00:07:33.720 align:center
ตอนที่เรากำลังเผชิญหน้ากับทางเลือกในชีวิต

00:07:34.240 --> 00:07:36.560 align:center
จะต้องวัดจากหลักความเป็นจริง

00:07:37.360 --> 00:07:38.960 align:center
พวกนี้เป็นเรื่องที่หนักหนา

00:07:42.120 --> 00:07:43.160 align:center
ต้าม่าย

00:07:43.680 --> 00:07:45.240 align:center
อย่าโทษตัวเองเกินไป

00:07:46.280 --> 00:07:48.160 align:center
ไม่ว่าคุณจะเลือกแบบไหน

00:07:48.960 --> 00:07:50.800 align:center
ฉันก็จะเชียร์คุณเสมอ

00:07:53.040 --> 00:07:54.200 align:center
ฉันก็ด้วย

00:07:57.800 --> 00:07:58.960 align:center
จะร้องอีกแล้ว

00:08:00.120 --> 00:08:01.480 align:center
รีบกินเร็ว เย็นแล้ว

00:08:16.400 --> 00:08:17.240 align:center
อันนี้อร่อยมาก

00:08:21.240 --> 00:08:22.480 align:center
อร่อยนะ

00:08:34.760 --> 00:08:35.600 align:center
น่าน่า

00:08:35.679 --> 00:08:38.000 align:center
ไม่ต้องเก็บแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันเก็บเอง

00:08:43.799 --> 00:08:45.800 align:center
น่าน่า เธอเป็นอะไร

00:08:50.160 --> 00:08:51.440 align:center
ไม่เป็นไร

00:08:52.920 --> 00:08:55.080 align:center
ต้าม่ายดีขึ้นแล้ว คุณก็ร้องอีก

00:09:01.520 --> 00:09:02.440 align:center
ฉัน

00:09:04.480 --> 00:09:05.720 align:center
ฉันก็แค่คิดว่า

00:09:06.240 --> 00:09:07.640 align:center
รู้สึกผิดกับต้าม่าย

00:09:23.280 --> 00:09:24.160 align:center
น่าน่า

00:09:25.600 --> 00:09:26.760 align:center
สวัสดี คือ

00:09:27.360 --> 00:09:29.280 align:center
คุณช่วยซักผ้าปูที่นอนให้ฉันเหรอ

00:09:29.800 --> 00:09:33.160 align:center
ฉันเห็นคุณเอาใส่ไว้ในตะกร้า
ก็เลยซักไปด้วยกันเลย

00:09:34.240 --> 00:09:35.200 align:center
ขอบคุณนะ

00:09:35.280 --> 00:09:37.040 align:center
เมื่อกี้ฉันอยากจะเอาผ้าไปซัก

00:09:37.120 --> 00:09:38.960 align:center
แต่เห็นว่ามีคนกำลังใช้อยู่

00:09:39.040 --> 00:09:41.920 align:center
ฉันก็เลยคิดว่าเดี๋ยวค่อยกลับมาซัก
ดังนั้นก็เลยใส่ผ้าปูที่นอนไว้ในนั้น

00:09:42.000 --> 00:09:43.160 align:center
ขอโทษนะที่เพิ่มงานให้คุณ

00:09:44.400 --> 00:09:46.720 align:center
ไม่เป็นไรๆ ยังไงซะก็ใช้เครื่องซัก

00:09:46.800 --> 00:09:48.040 align:center
ไม่ยุ่งยากหรอก

00:09:48.920 --> 00:09:50.080 align:center
งั้นฉันช่วยตากผ้าปูที่นอนเอง

00:09:53.360 --> 00:09:54.320 align:center
ขอบคุณ

00:09:54.400 --> 00:09:55.800 align:center
- คุณจับด้านนั้น
- ได้

00:09:57.360 --> 00:09:58.320 align:center
มา

00:10:02.520 --> 00:10:03.560 align:center
จริงสิต้าม่าย

00:10:03.640 --> 00:10:04.760 align:center
คุณทำงานอะไรน่ะ

00:10:06.480 --> 00:10:08.680 align:center
ฉันเป็นฟรีแลนซ์

00:10:08.760 --> 00:10:10.080 align:center
ฟรีแลนซ์เหรอ

00:10:11.200 --> 00:10:12.880 align:center
นักออกแบบเหรอ

00:10:13.400 --> 00:10:16.200 align:center
ฉันเห็นคุณชอบเก็บตัวอยู่แต่ในห้อง

00:10:16.280 --> 00:10:18.960 align:center
แล้วก็ยังเป็นสตรีมเมอร์ด้วย

00:10:20.480 --> 00:10:21.480 align:center
ไม่ใช่หรอก

00:10:22.760 --> 00:10:24.160 align:center
ฉันเขียนนิยายน่ะ

00:10:24.920 --> 00:10:26.240 align:center
เป็นนักเขียนบนอินเทอร์เน็ตเหรอ

00:10:27.920 --> 00:10:29.480 align:center
ฉันบอกคุณแค่คนเดียวนะ

00:10:29.560 --> 00:10:32.120 align:center
อย่าถ่อมตัวสิ นี่มันร้ายกาจมากเลยนะ

00:10:32.720 --> 00:10:33.920 align:center
ตั้งแต่เล็กจนโต

00:10:34.000 --> 00:10:35.920 align:center
เรื่องที่ทำให้ฉันปวดหัวมากที่สุด
ก็คือการเขียนเรียงความ

00:10:36.000 --> 00:10:39.720 align:center
ทุกครั้งที่ต้องใช้เครื่องหมายต่างๆ

00:10:40.240 --> 00:10:41.520 align:center
มาช่วยให้เขียนครบ 800 ตัวอักษรเลยนะ

00:10:42.520 --> 00:10:43.960 align:center
ฉันตรงข้ามกับของคุณพอดี

00:10:44.040 --> 00:10:46.000 align:center
ฉันต้องควบคุมตนเอง
ไม่ให้เขียนเกิน 800 ตัวอักษร

00:10:46.080 --> 00:10:49.440 align:center
คุณเขียนไว้ที่ไหนเหรอ ฉันอยากจะไปอ่านบ้าง

00:10:54.000 --> 00:10:57.000 align:center
คุณชอบประเภทไหนเหรอ
ฉันสามารถแนะนำให้ได้นะ

00:10:57.600 --> 00:11:00.160 align:center
ไม่ได้จำเป็นต้องอ่านที่ฉันเขียนหรอก

00:11:00.240 --> 00:11:02.640 align:center
เพื่อนนักเขียนของฉันส่วนใหญ่ เขียนแต่นิยายรัก

00:11:04.600 --> 00:11:05.600 align:center
ฉันไม่เป็นไรหรอก

00:11:05.680 --> 00:11:09.360 align:center
แต่ชอบพวกกังฟู กับระทึกขวัญมากกว่า

00:11:10.600 --> 00:11:12.720 align:center
แต่ที่สำคัญคืออยากอ่านที่คุณเขียนมากกว่า

00:11:12.800 --> 00:11:15.760 align:center
เพราะว่าได้อยู่กับนักเขียนทั้งที

00:11:20.400 --> 00:11:23.360 align:center
คุณจะคิดว่าฉันไม่ได้เรื่องไหมเนี่ย

00:11:24.120 --> 00:11:25.240 align:center
ไม่หรอก

00:11:26.200 --> 00:11:27.120 align:center
ได้แน่นอน

00:11:27.200 --> 00:11:28.760 align:center
งั้นนิยายของคุณอยู่ในเว็บไหนเหรอ

00:11:28.840 --> 00:11:31.040 align:center
ฉันไม่มีบัญชี ฉันต้องรีบไปลงทะเบียนก่อน

00:11:31.120 --> 00:11:32.240 align:center
คุณไม่ต้องลงทะเบียนหรอก

00:11:32.320 --> 00:11:34.440 align:center
เดี๋ยวฉันส่งไฟล์ให้ ใช้มือถืออ่านก็ได้

00:11:34.520 --> 00:11:36.000 align:center
จะได้ยังไง

00:11:36.080 --> 00:11:37.640 align:center
ฉันต้องจ่ายเงินอ่านสิ

00:11:37.720 --> 00:11:39.160 align:center
ไม่เป็นไรหรอก

00:11:39.240 --> 00:11:41.800 align:center
ฉันแค่ส่งให้คุณอ่าน คุณไม่ส่งต่อก็พอ

00:11:43.320 --> 00:11:44.880 align:center
แต่ฉันจะอ่านฟรีๆ ไม่ได้หรอก

00:11:44.960 --> 00:11:46.360 align:center
คุณไม่ได้อ่านฟรีหรอก

00:11:46.440 --> 00:11:47.920 align:center
คุณซักผ้าปูที่นอนให้ฉัน

00:11:48.000 --> 00:11:50.360 align:center
นี่คือเครื่องซักผ้าซักต่างหาก จะนับได้ยังไง

00:11:50.440 --> 00:11:52.360 align:center
นี่ต้องนับอยู่แล้ว

00:11:57.280 --> 00:11:58.280 align:center
ไปเถอะ

00:11:58.800 --> 00:12:01.320 align:center
งั้นตอนเที่ยงอยากกินอะไร
พวกเราไปกินข้าวกันเถอะ

00:12:01.960 --> 00:12:04.040 align:center
อะไรก็ได้ วันนี้คุณหยุดเหรอ

00:12:04.120 --> 00:12:05.160 align:center
ฉันทำงานหกวันหยุดหนึ่งวัน

00:12:06.040 --> 00:12:07.680 align:center
งั้นคุณอยากกินอะไร

00:12:09.000 --> 00:12:10.920 align:center
อะไรก็ได้ตามใจคุณ

00:12:11.440 --> 00:12:13.880 align:center
ฉัน ไม่งั้นฉันทำอาหารให้ดีกว่า

00:12:14.400 --> 00:12:15.480 align:center
คุณทำอาหารเป็นเหรอ

00:12:17.040 --> 00:12:20.560 align:center
เจ้าที่ๆ ไม้พลองกายสิทธิ์ของข้าอยู่ไหนเนี่ย
ท่านซุนหงอคง

00:12:20.640 --> 00:12:24.240 align:center
ไม้พลองของเจ้าก็อยู่ที่
ทรงผมที่แสนจะเข้ากันของเจ้าไง

00:12:28.080 --> 00:12:30.120 align:center
น้องสาว มาผิงไฟหน่อยมา

00:12:30.200 --> 00:12:31.200 align:center
เรียกต้าม่าย

00:12:32.000 --> 00:12:33.440 align:center
- เรียกต้าม่าย
- ต้าม่าย

00:12:33.520 --> 00:12:35.200 align:center
น้องม่ายม่าย มาผิงไฟเร็ว

00:12:38.600 --> 00:12:39.800 align:center
ต้าม่าย หิวรึยัง

00:12:39.880 --> 00:12:41.400 align:center
เรามีมันหวานเผา แล้วก็ข้าวโพดเผา

00:12:42.480 --> 00:12:44.800 align:center
นั่งสิๆ ฉันแนะนำเพื่อนบ้านให้เธอรู้จักหน่อยนะ

00:12:44.880 --> 00:12:46.000 align:center
มา

00:12:48.360 --> 00:12:51.080 align:center
คนนี้คือหม่าชิวซาน ท่านหม่า

00:12:53.320 --> 00:12:54.400 align:center
สวัสดีค่ะ

00:12:55.120 --> 00:12:56.200 align:center
คนที่กำลังแทะข้าวโพดอยู่

00:12:56.280 --> 00:12:58.480 align:center
คือหูโหย่วอวี๋ อาจารย์หู เขาเป็นนักร้อง

00:12:59.360 --> 00:13:00.480 align:center
นักดนตรีๆ

00:13:00.560 --> 00:13:02.120 align:center
ได้ๆ นักดนตรี

00:13:03.680 --> 00:13:06.000 align:center
น้องม่ายม่าย

00:13:06.080 --> 00:13:07.000 align:center
คุณทำงานอะไรเหรอ

00:13:08.440 --> 00:13:10.680 align:center
คุณเป็นนักร้อง ส่วนเธอเขียนนิยายออนไลน์

00:13:10.760 --> 00:13:11.640 align:center
เป็นนักเขียน

00:13:13.040 --> 00:13:13.880 align:center
เป็นนักเขียนออนไลน์

00:13:14.480 --> 00:13:15.680 align:center
งั้นก็ได้เงินเยอะน่ะสิ

00:13:15.760 --> 00:13:16.600 align:center
ผมดูในอินเทอร์เน็ต

00:13:16.680 --> 00:13:18.680 align:center
บอกว่านักเขียนออนไลน์
ปีหนึ่งทำเงินได้หนึ่งร้อยล้านนะ

00:13:22.160 --> 00:13:23.880 align:center
นึกแล้ว

00:13:23.960 --> 00:13:27.320 align:center
น้องสาวที่มาใหม่ทำไมไม่ยอมออกจากห้อง
ขังตัวเองไว้ข้างใน

00:13:27.400 --> 00:13:29.480 align:center
ดึกดื่นแล้วไฟยังเปิดอยู่เลย

00:13:29.560 --> 00:13:30.400 align:center
ก็คือกำลังทำงานสร้างสรรค์อยู่

00:13:31.320 --> 00:13:33.720 align:center
ผมเข้าใจ สาวติดบ้าน นกฮูกราตรี

00:13:34.240 --> 00:13:35.320 align:center
เข้าพวกแล้ว

00:13:35.400 --> 00:13:36.680 align:center
คุณเขียนหนังสือ

00:13:36.760 --> 00:13:37.720 align:center
ผมเขียนเพลง

00:13:38.240 --> 00:13:39.360 align:center
ตามหลักแล้ว

00:13:39.440 --> 00:13:40.800 align:center
เรานับเป็นคนวงการเดียวกัน

00:13:40.880 --> 00:13:43.400 align:center
ใช้ภาษาเดียวกัน
ไม่มีเรื่องอะไรเราก็คุยกันให้มากขึ้นนะ

00:13:47.720 --> 00:13:49.040 align:center
ทำไมไม่พูดอะไรล่ะ

00:13:49.760 --> 00:13:51.040 align:center
ทำไมคุณเงียบจัง

00:13:51.640 --> 00:13:52.920 align:center
เพราะคุณพูดมากเกินไปไง

00:13:53.760 --> 00:13:54.800 align:center
เข้าใจ

00:13:54.880 --> 00:13:58.720 align:center
ตอนนี้โด่งดังไง เป็นโรคกลัวสังคม

00:13:58.800 --> 00:14:00.240 align:center
ที่จริงน่ะ เพราะกดดันมากไป

00:14:01.560 --> 00:14:03.720 align:center
น้องต้าม่าย

00:14:03.800 --> 00:14:06.120 align:center
นามปากกาของคุณชื่ออะไรเหรอ

00:14:06.200 --> 00:14:09.360 align:center
พี่ชายจะตั้งใจเข้าไป เรียนรู้สักหน่อย

00:14:12.880 --> 00:14:15.200 align:center
ขอโทษนะคะ ฉันอยากบอกหุ่นเชิดของตัวเอง

00:14:15.960 --> 00:14:17.320 align:center
พวกคุณสนุกต่อเถอะ

00:14:18.360 --> 00:14:20.000 align:center
คุณอยากกิน อะไรอย่างอื่นรึเปล่า

00:14:21.280 --> 00:14:22.600 align:center
เปล่า ข้าวโพดพอแล้ว

00:14:22.680 --> 00:14:25.080 align:center
ฉันอยากต้มบะหมี่กินเองสักหน่อย

00:14:28.480 --> 00:14:29.640 align:center
นี่

00:14:30.480 --> 00:14:31.600 align:center
เป็นอะไรไป

00:14:31.680 --> 00:14:33.680 align:center
บอกหุ่นเชิดคืออะไร

00:14:33.760 --> 00:14:35.160 align:center
ทำไมต้องเก็บเป็นความลับล่ะ

00:14:35.240 --> 00:14:36.760 align:center
เรื่องส่วนตัว

00:14:37.720 --> 00:14:40.600 align:center
คุณเป็นคนแปลกหน้า อย่าไปถาม

00:14:41.120 --> 00:14:42.480 align:center
นี่มีอะไรที่ต้องเป็นความลับล่ะ

00:14:43.120 --> 00:14:45.040 align:center
นี่ไม่ใช่เรื่องดีเหรอ ช่วยเธอโปรโมตไง

00:14:45.960 --> 00:14:48.920 align:center
น่าน่า คุณรู้นามปากกาของเขาไหม

00:14:49.680 --> 00:14:50.720 align:center
ฉันไม่รู้

00:14:51.240 --> 00:14:53.000 align:center
งั้นคุณรู้ไหมว่าอะไรคือหุ่นเชิด

00:14:53.680 --> 00:14:54.720 align:center
ไม่รู้

00:14:55.600 --> 00:14:58.400 align:center
ที่จริงต้าม่ายคงแค่ต้องการบอกฉันคนเดียวจริงๆ

00:15:00.360 --> 00:15:03.680 align:center
ตอนนั้นเธอต้องเชื่อใจฉันมากแน่ๆ ถึงได้บอกฉัน

00:15:03.760 --> 00:15:06.240 align:center
ฉันไม่รู้ว่า ในใจเธอลำบากอย่างนี้

00:15:06.320 --> 00:15:08.280 align:center
ก็เลยคิดเอาเองตามประสาคนอวดฉลาดว่า

00:15:08.360 --> 00:15:11.320 align:center
ขอแค่ไม่บอกนามปากกาของเธอออกไป
ก็โอเคแล้ว

00:15:14.920 --> 00:15:16.600 align:center
ต้าม่ายไม่ได้โทษคุณหรอก

00:15:16.680 --> 00:15:19.640 align:center
ฉันถึงรู้สึกผิดไง

00:15:20.760 --> 00:15:22.360 align:center
คุณไม่สามารถรู้ใจเพื่อนสนิท

00:15:22.880 --> 00:15:25.520 align:center
ไปได้ทุกอย่างหรอก

00:15:27.000 --> 00:15:28.600 align:center
ต่อไปก็ทำดีกับเธอให้มากๆ ก็พอ

00:15:55.480 --> 00:15:56.960 align:center
อรุณสวัสดิ์ต้าม่าย

00:16:07.000 --> 00:16:08.320 align:center
เป็นอะไรไป

00:16:08.400 --> 00:16:09.760 align:center
ยังไม่ตื่นเหรอ

00:16:12.160 --> 00:16:13.480 align:center
เธอวางใจเถอะ

00:16:13.560 --> 00:16:15.400 align:center
รู้ว่าคุณเป็นนักเขียนก็ไม่เป็นไรหรอก

00:16:15.480 --> 00:16:17.120 align:center
พวกเขาไม่รู้สักหน่อยว่า
นามปากกาของคุณคืออะไร

00:16:17.200 --> 00:16:18.080 align:center
จริงไหม

00:16:20.080 --> 00:16:21.240 align:center
ขอบคุณนะ

00:16:21.760 --> 00:16:23.200 align:center
ขอบคุณ

00:16:24.480 --> 00:16:26.200 align:center
เรื่องนี้ก็ต้องขอบคุณเหรอ

00:16:27.320 --> 00:16:28.760 align:center
ฉันจะบอกให้นะ

00:16:28.840 --> 00:16:31.200 align:center
ฉันร้องไห้ตอนอ่านบทที่ 30 ด้วย

00:16:33.560 --> 00:16:35.040 align:center
ทำไมร้องไห้ล่ะ

00:16:35.120 --> 00:16:36.400 align:center
ก็นางเอก

00:16:36.480 --> 00:16:38.400 align:center
คิดว่าตัวเองจะตายที่นั่นแล้ว

00:16:38.480 --> 00:16:39.840 align:center
ดังนั้นก็เลยกลืนหลักฐานลงไป

00:16:39.920 --> 00:16:42.360 align:center
และหวังว่า คนอื่นจะเจอมันตอนพิสูจน์ศพ

00:16:44.360 --> 00:16:46.280 align:center
ถึงฉันจะรู้ว่าเขาไม่ตาย

00:16:46.360 --> 00:16:48.600 align:center
แต่ฉันก็ยังร้องไห้เพราะตอนนั้นมันยอดเยี่ยมมาก

00:16:58.040 --> 00:17:00.360 align:center
นี่จริงตอนนั้นโดนด่าเละเลยนะ

00:17:01.080 --> 00:17:02.280 align:center
ทำไมล่ะ

00:17:02.880 --> 00:17:06.079 align:center
กลุ่มหนึ่งคิดว่านางเอกประมาท

00:17:06.160 --> 00:17:08.760 align:center
และอีกกลุ่มคิดว่าพระเอกไม่มีประโยชน์

00:17:11.760 --> 00:17:13.440 align:center
ฉันคิดว่าเรื่องนี้น่ะ

00:17:13.520 --> 00:17:15.440 align:center
มีส่วนของความรักน้อยไปหน่อย

00:17:15.520 --> 00:17:17.480 align:center
แต่พล็อตการไขคดี น่าสนใจมากเลย

00:17:19.079 --> 00:17:22.520 align:center
คุณว่าทำไมนางเอกต้องรอให้พระเอกไปช่วยล่ะ

00:17:22.599 --> 00:17:24.200 align:center
เธอช่วยตัวเองได้เก่งจะตาย จริงไหม

00:17:24.880 --> 00:17:26.319 align:center
อีกอย่างในฐานะที่
พระเอกเป็นเพื่อนร่วมงานของเธอ

00:17:26.400 --> 00:17:28.760 align:center
เขาก็ทำทุกอย่างที่สามารถทำได้แล้ว

00:17:29.800 --> 00:17:32.000 align:center
ฉันคิดว่า ทุกคนมีความชอบของตัวเอง

00:17:32.080 --> 00:17:33.360 align:center
มีคนชอบ

00:17:33.440 --> 00:17:34.600 align:center
ก็ต้องมีคนไม่ชอบ

00:17:34.680 --> 00:17:36.280 align:center
ยังไงซะฉันก็ค่อนข้างชอบนะ

00:17:37.040 --> 00:17:39.680 align:center
ฉันพูดจากใจจริงนะ ไม่ได้ชมคุณเล่นๆ

00:17:43.880 --> 00:17:46.120 align:center
ขอบคุณที่ชอบแล้วก็สนับสนุนนะ

00:17:47.080 --> 00:17:48.360 align:center
ขอบคุณอีกแล้ว

00:17:48.440 --> 00:17:50.400 align:center
ฉันต่างหากที่ควรต้องขอบคุณ

00:17:52.240 --> 00:17:54.200 align:center
ยังไงซะก็ไม่เคยเก็บเงินจากฉัน

00:18:03.360 --> 00:18:04.400 align:center
ต้าม่าย

00:18:05.000 --> 00:18:06.960 align:center
ฉันเห็นว่า

00:18:07.040 --> 00:18:08.280 align:center
คุณชอบแมวมาก

00:18:08.800 --> 00:18:10.120 align:center
ดังนั้น

00:18:10.640 --> 00:18:14.080 align:center
ฉันมอบแมวไม้ตัวนี้ให้คุณนะ

00:18:14.160 --> 00:18:17.480 align:center
แบบนี้มันก็จะอยู่กับคุณตอนที่เขียนต้นฉบับได้

00:18:23.560 --> 00:18:24.600 align:center
น่ารักจังเลย

00:18:24.680 --> 00:18:25.680 align:center
ชอบไหม

00:18:26.480 --> 00:18:28.000 align:center
ชอบ ขอบคุณนะ

00:18:28.080 --> 00:18:31.600 align:center
ไม่ต้องพูดขอบคุณกับฉันแล้ว

00:18:37.360 --> 00:18:38.840 align:center
ตอนนี้เขียนจบไปกี่บทแล้วล่ะ

00:18:38.920 --> 00:18:40.120 align:center
แปดสิบกว่าบท

00:18:40.200 --> 00:18:41.760 align:center
สู้ๆ นะ

00:18:41.840 --> 00:18:44.240 align:center
ฉันจะบอกให้ ฉันใกล้จะอ่านมันจบแล้ว

00:18:50.520 --> 00:18:52.120 align:center
เธอรีบกินเถอะ เดี๋ยวจะเย็นซะก่อน

00:19:45.200 --> 00:19:49.440 align:center
(คนที่ฉันชอบ (แล้วแต่ชะตา)
ชีวิตที่ฉันต้องการไหมนะ)

00:20:18.080 --> 00:20:19.320 align:center
เสี่ยวหลิว

00:20:19.400 --> 00:20:22.080 align:center
ช่วยถาม เพื่อนๆ ที่แผงขายเสื้อผ้าให้หน่อยว่า

00:20:22.160 --> 00:20:25.280 align:center
โดยปกติแล้วพวกเขาจะสั่งซื้อ
เสื้อผ้าจากโรงงานเล็กๆ ในช่วงเวลาไหน

00:20:25.360 --> 00:20:27.120 align:center
ใช่ แบบที่ไม่เกินห้าคนน่ะ

00:20:29.080 --> 00:20:31.120 align:center
ได้ๆ ผมจะรอโทรศัพท์นะ

00:20:31.640 --> 00:20:32.640 align:center
วางแล้ว

00:20:56.360 --> 00:20:57.480 align:center
สวี่หงโต้ว

00:20:58.960 --> 00:20:59.960 align:center
จะขี่ม้าไหม

00:21:00.040 --> 00:21:01.040 align:center
ไม่ละ

00:21:01.560 --> 00:21:03.040 align:center
ฉันแค่มาดูพวกมัน

00:21:04.040 --> 00:21:04.960 align:center
เรียนเถอะ

00:21:05.640 --> 00:21:07.600 align:center
รอลูกม้าโตแล้ว ให้คุณขี่

00:21:08.800 --> 00:21:10.560 align:center
ถึงตอนนั้นฉันคงกลับไปแล้วล่ะ

00:21:25.560 --> 00:21:26.760 align:center
ดังนั้น

00:21:27.280 --> 00:21:28.720 align:center
ยังคิดที่จะกลับปักกิ่งเหรอ

00:21:29.800 --> 00:21:30.920 align:center
ก็อาจจะไปที่เซี่ยงไฮ้

00:21:32.440 --> 00:21:33.280 align:center
ก็จริง

00:21:33.800 --> 00:21:35.080 align:center
พี่สาวของคุณอยู่ที่เซี่ยงไฮ้

00:21:35.160 --> 00:21:36.360 align:center
คุณสามารถช่วยเหลือกันได้

00:21:43.920 --> 00:21:47.680 align:center
คุณรู้สึกไหมว่าเวลาผ่านไปไวมาก

00:21:52.000 --> 00:21:53.160 align:center
ไวสิ

00:22:00.480 --> 00:22:01.960 align:center
คุณเก็บพลังงานสำหรับ

00:22:02.040 --> 00:22:03.360 align:center
ออกเดินทางอีกครั้งเต็มรึยัง

00:22:05.000 --> 00:22:06.480 align:center
ฉันต้องลองคิดดูหน่อย

00:22:07.560 --> 00:22:09.040 align:center
ยังขาดอีกนิดหน่อย

00:22:10.360 --> 00:22:11.320 align:center
ใกล้แล้วล่ะ

00:22:13.480 --> 00:22:14.880 align:center
แล้วคุณปล่อยวางเรื่อง

00:22:14.960 --> 00:22:16.120 align:center
ในใจไปรึยัง

00:22:21.160 --> 00:22:22.680 align:center
เมื่อก่อนอยากปล่อยวาง

00:22:23.760 --> 00:22:25.280 align:center
แต่ตอนนี้ฉันเสียใจแล้ว

00:22:29.800 --> 00:22:30.760 align:center
และไม่อาจปล่อยวางได้

00:22:34.480 --> 00:22:37.360 align:center
สิ่งที่เราทะนุถนอมในใจ ล้วนแต่มีน้ำหนัก

00:22:38.840 --> 00:22:40.640 align:center
แค่ต้องเรียนรู้ให้ชิน

00:22:41.360 --> 00:22:42.480 align:center
ที่จะแบกพวกมันไว้แล้วใช้ชีวิตดีๆ

00:22:48.520 --> 00:22:50.160 align:center
ในเส้นทางชีวิตของคน

00:22:51.040 --> 00:22:53.520 align:center
ก็จะได้สัมผัสกับความยากลำบากและความทรมาน

00:22:54.360 --> 00:22:55.920 align:center
แบบนี้ชีวิตเราถึงจะเติบโต

00:22:57.200 --> 00:22:58.320 align:center
แต่ว่านะ

00:22:59.720 --> 00:23:01.600 align:center
โชคดีที่ความเจ็บปวดพวกนี้

00:23:01.680 --> 00:23:03.160 align:center
มันจะจางหายไปโดยเร็ว

00:23:05.280 --> 00:23:06.800 align:center
เวลาจะพามันจากไป

00:23:07.880 --> 00:23:09.000 align:center
และช่วยเยียวยาเรา

00:23:11.240 --> 00:23:12.600 align:center
สิ่งที่ไร้ความปรานีที่สุดคือกาลเวลา

00:23:13.800 --> 00:23:17.040 align:center
แต่สิ่งที่อ่อนโยนที่สุด ก็คือกาลเวลาเช่นกัน

00:23:31.560 --> 00:23:32.760 align:center
จริงด้วย

00:23:33.720 --> 00:23:34.920 align:center
ใกล้จะปีหนึ่งแล้ว

00:23:36.520 --> 00:23:38.360 align:center
คนยุคนี้ใช้ชีวิตเร็วมาก

00:23:38.880 --> 00:23:41.000 align:center
ในหนึ่งปี ที่จริงก็นานอยู่นะ

00:23:43.480 --> 00:23:44.840 align:center
เหมือนเพิ่งผ่านมาเมื่อวานนี้เอง

00:23:49.280 --> 00:23:50.760 align:center
คุณรักเขาขนาดนั้นเหรอ

00:23:58.360 --> 00:23:59.600 align:center
คุณพูดอะไรน่ะ

00:24:00.640 --> 00:24:01.600 align:center
ฉัน…

00:24:02.760 --> 00:24:03.960 align:center
ฉันยังไม่เคยเล่าให้คุณฟัง

00:24:04.720 --> 00:24:06.760 align:center
ผมตาแหลมคมขนาดนี้

00:24:06.840 --> 00:24:08.120 align:center
ก็แค่อกหักน่า

00:24:09.240 --> 00:24:10.200 align:center
บอกหน่อยสิ

00:24:10.280 --> 00:24:12.280 align:center
คุณสวยขนาดนี้

00:24:12.360 --> 00:24:14.440 align:center
ยังทำงานเก่งด้วย

00:24:14.520 --> 00:24:17.600 align:center
แต่ทำไมยึดติดกับเรื่องความรักนักล่ะ

00:24:17.680 --> 00:24:19.280 align:center
ยังลาออกด้วย

00:24:19.360 --> 00:24:20.440 align:center
เป็นเพื่อนร่วมงานเหรอ

00:24:20.520 --> 00:24:21.880 align:center
ทำไมเขาไม่ลาออก

00:24:28.840 --> 00:24:29.960 align:center
คุณมองผมทำไม

00:24:30.040 --> 00:24:31.080 align:center
ผมพูดผิดไปเหรอ

00:24:33.760 --> 00:24:35.160 align:center
คุณพูดถูกทุกอย่าง

00:24:36.120 --> 00:24:37.880 align:center
เขาเป็นความรักในชีวิตฉัน

00:24:39.520 --> 00:24:42.320 align:center
ถ้าคุณพูดอย่างนี้ งั้นผมต้องขอเตือนสติหน่อยแล้ว

00:24:43.000 --> 00:24:44.040 align:center
ไม่ฟังๆ

00:24:45.360 --> 00:24:47.320 align:center
- กลับแล้วนะ
- เดี๋ยวสิ ไปไหนล่ะ

00:24:47.400 --> 00:24:48.760 align:center
กลับร้านกาแฟสิ

00:24:48.840 --> 00:24:50.160 align:center
คุณอย่าหลีกเลี่ยงปัญหาสิ

00:24:51.840 --> 00:24:54.280 align:center
พลังในการเริ่มต้นใหม่ก็มีแล้วไม่ใช่เหรอ

00:24:56.920 --> 00:24:58.040 align:center
สวี่หงโต้ว

00:25:01.320 --> 00:25:02.960 align:center
ตอนเย็นมากินข้าวที่บ้านผมนะ

00:25:11.200 --> 00:25:12.360 align:center
ไก่ตุ๋น

00:25:20.800 --> 00:25:22.520 align:center
ไก่ตุ๋น

00:25:23.160 --> 00:25:24.760 align:center
ตุ๋นหงโต้วดีกว่า

00:25:30.840 --> 00:25:33.160 align:center
ให้คุณหั่นเป็นเส้นๆ ไม่ใช่ชิ้นใหญ่แบบนี้

00:25:33.680 --> 00:25:35.720 align:center
ก็ฉันชอบกินหัวหอมชิ้นใหญ่ๆ นี่

00:25:36.600 --> 00:25:38.280 align:center
งั้นคุณก็กินทั้งลูกเลยสิ

00:25:40.320 --> 00:25:42.440 align:center
ตาผม อย่า

00:25:43.040 --> 00:25:43.880 align:center
เถ้าแก่เซี่ย

00:25:46.000 --> 00:25:48.000 align:center
- หงโต้วก็อยู่เหรอ
- มาแล้ว

00:25:48.080 --> 00:25:51.000 align:center
ท่านหม่า มาได้จังหวะเลยนะคะ
กินไก่ตุ๋นด้วยกันไหม

00:25:51.080 --> 00:25:52.200 align:center
ไม่กินแล้ว

00:25:52.280 --> 00:25:53.680 align:center
อีกเดี๋ยวผมมีประชุมทางไกลอีก

00:25:55.160 --> 00:25:56.160 align:center
เถ้าแก่เซี่ย

00:26:01.080 --> 00:26:03.560 align:center
เป็นยังไงบ้าง

00:26:04.440 --> 00:26:05.720 align:center
ผมหาเงินมาให้คุณนิดหน่อย

00:26:06.640 --> 00:26:07.480 align:center
จริงเหรอ

00:26:07.560 --> 00:26:09.840 align:center
ผมโทรหาเพื่อนร่วมงานเก่าของผมที่ชื่อเสิ่นเลี่ยง

00:26:09.920 --> 00:26:11.160 align:center
คุณก็เคยเจอเขา

00:26:11.240 --> 00:26:13.240 align:center
ผมเล่าให้เขาฟัง เกี่ยวกับงานของคุณ

00:26:13.320 --> 00:26:15.560 align:center
เขาเต็มใจจะให้ทุนก้อนแรกกับคุณ

00:26:17.640 --> 00:26:18.920 align:center
คุณไปเตรียมวางแผนมาให้พร้อม

00:26:19.000 --> 00:26:21.320 align:center
เดี๋ยวผมจะสร้างกลุ่มให้คุณสองคนคุยกัน
แล้วผมก็จะไม่ยุ่ง

00:26:21.400 --> 00:26:22.440 align:center
ได้ๆ

00:26:23.880 --> 00:26:26.320 align:center
คุณ เหล่าเซี่ย

00:26:29.400 --> 00:26:30.440 align:center
ฟังนะ

00:26:30.960 --> 00:26:31.920 align:center
จากนี้ไป

00:26:32.480 --> 00:26:33.560 align:center
เราสองคนนับเป็นพี่น้องแท้ๆ

00:26:34.320 --> 00:26:35.560 align:center
ไม่จำเป็นหรอกครับ

00:26:35.640 --> 00:26:37.680 align:center
เงินก็ไม่ได้เยอะ เป็นญาติพี่น้องก็พอ

00:26:37.760 --> 00:26:39.880 align:center
ไม่ ต้องเป็นจริงๆ

00:26:39.960 --> 00:26:41.320 align:center
คุณนี่ๆ

00:26:41.400 --> 00:26:43.280 align:center
คุณช่วยผมในเวลาสำคัญตลอดเลย

00:26:43.360 --> 00:26:44.640 align:center
โอเค ผมไม่กวนแล้ว

00:26:44.720 --> 00:26:46.120 align:center
ผมจะกลับไปเตรียมตัวประชุมต่อ

00:26:48.720 --> 00:26:50.080 align:center
เดี๋ยวๆ ขอกอดอีกที

00:26:50.160 --> 00:26:52.640 align:center
- น้องชายที่แสนดี
- โอเค

00:26:52.720 --> 00:26:55.040 align:center
- กินไก่กันให้อร่อยนะ
- ครับ

00:27:02.480 --> 00:27:03.840 align:center
เป็นอะไรไป

00:27:04.480 --> 00:27:06.040 align:center
ท่านหม่าจะตั้งกิจการเหรอ

00:27:10.160 --> 00:27:11.680 align:center
เขาเก่งมากเหรอ

00:27:11.760 --> 00:27:13.480 align:center
แค่เก่งซะที่ไหน

00:27:13.560 --> 00:27:14.800 align:center
ยังบ้าอีกด้วย

00:27:14.880 --> 00:27:15.880 align:center
บ้าเหรอ

00:27:16.640 --> 00:27:17.760 align:center
ผมกับเขา

00:27:17.840 --> 00:27:19.680 align:center
รู้จักกันเพราะเรื่องงานมาหลายปีแล้ว

00:27:19.760 --> 00:27:20.760 align:center
เป็นเพื่อนเก่ากันเลยละ

00:27:22.480 --> 00:27:25.880 align:center
แค่เดือนนี้เดือนเดียว
มีเว็บดีลกลุ่มเปิดตัวตั้ง 20 กว่าเจ้า

00:27:25.960 --> 00:27:27.720 align:center
การแข่งขันรุนแรงมาก

00:27:27.800 --> 00:27:29.120 align:center
ทำไมแข่งขันรุนแรงล่ะ

00:27:29.840 --> 00:27:32.120 align:center
เพราะเป็นตลาดที่มีศักยภาพไง

00:27:32.960 --> 00:27:34.720 align:center
ผมจะบอกให้นะ ผมไม่กลัวการแข่งขัน

00:27:34.800 --> 00:27:36.120 align:center
เรากำลังแย่งชิงบัลลังก์

00:27:36.640 --> 00:27:38.600 align:center
ตอนจบจะเป็นยังไงไม่มีใครรู้

00:27:39.760 --> 00:27:40.880 align:center
พี่น้อง

00:27:41.560 --> 00:27:43.600 align:center
ผมจะใช้ไม้เด็ดตบให้คว่ำแบบสู้ไม่ได้เลย

00:27:44.160 --> 00:27:46.280 align:center
ต่อให้พวกนั้นจะรวมกลุ่มกันมาสักยี่สิบคน

00:27:46.360 --> 00:27:47.320 align:center
ผมก็ใช้สิบคน

00:27:47.400 --> 00:27:49.000 align:center
ถ้าพวกนั้นลดเหลือสิบคน ฝั่งผมก็ใช้แค่ห้าคนพอ

00:27:49.080 --> 00:27:50.240 align:center
ถ้าเขากล้าใช้ห้าคน

00:27:50.320 --> 00:27:52.240 align:center
ผมจัดคนเดียวก็ได้

00:27:53.280 --> 00:27:55.920 align:center
งั้นคุณจะไปคุยราคากับผู้ขายยังไงล่ะ

00:27:56.000 --> 00:27:58.080 align:center
ไม่ต้อง เราไม่ต้องไปคุยราคา

00:27:59.040 --> 00:28:01.080 align:center
เราจะจ่ายราคาส่วนต่างเอง

00:28:01.680 --> 00:28:03.400 align:center
ดังนั้นผมจึงต้องการ

00:28:03.480 --> 00:28:05.040 align:center
เงินลงทุนที่มากขึ้น

00:28:06.640 --> 00:28:08.400 align:center
ออกเงินเองเหรอ

00:28:08.480 --> 00:28:09.640 align:center
ใช่

00:28:10.880 --> 00:28:11.960 align:center
พี่น้อง

00:28:13.880 --> 00:28:15.360 align:center
ผู้ที่จะทำการใหญ่

00:28:15.880 --> 00:28:18.040 align:center
วิสัยทัศน์ต้องกว้างไกล

00:28:18.120 --> 00:28:19.480 align:center
จะมาจับตาแค่

00:28:19.560 --> 00:28:22.440 align:center
เงินทองอันน้อยนิดที่อยู่ตรงหน้าไม่ได้

00:28:24.480 --> 00:28:25.600 align:center
ลวดลาย

00:28:27.000 --> 00:28:28.040 align:center
พวกเรา

00:28:29.320 --> 00:28:31.320 align:center
- ลองคิดดูหน่อย
- คิด

00:28:34.240 --> 00:28:35.240 align:center
ได้

00:28:41.680 --> 00:28:43.080 align:center
ต้องประสบความสำเร็จยิ่งใหญ่แน่

00:28:47.160 --> 00:28:48.520 align:center
ซื้อแบบกลุ่มเหรอ

00:28:49.040 --> 00:28:50.920 align:center
นั่นมันตั้งหลายปีมาแล้ว

00:28:51.000 --> 00:28:52.440 align:center
ผมโกยเงินออกมาตั้งนานแล้ว

00:28:55.000 --> 00:28:56.000 align:center
พี่น้อง

00:28:57.640 --> 00:28:59.120 align:center
คุณรู้ไหมตอนนี้

00:28:59.200 --> 00:29:01.080 align:center
ธุรกิจที่มีแววที่สุดคืออะไร

00:29:03.360 --> 00:29:04.680 align:center
ธุรกิจขายความรู้

00:29:06.680 --> 00:29:08.640 align:center
แล้วเราจะยกระดับการบริโภคได้ยังไง

00:29:09.160 --> 00:29:10.120 align:center
ด้วยความรู้

00:29:10.200 --> 00:29:12.080 align:center
การยกระดับความมั่งคั่งที่จับต้องไม่ได้

00:29:14.040 --> 00:29:14.880 align:center
แน่นอนว่า

00:29:14.960 --> 00:29:20.040 align:center
ผมไม่เหมือนคนพวกนั้นที่หากินกับความกลัว

00:29:20.640 --> 00:29:23.000 align:center
โดยพื้นฐานแล้ว ผมต้องการพัฒนา

00:29:23.080 --> 00:29:24.920 align:center
ความกระหายความรู้ของผู้คน

00:29:25.000 --> 00:29:28.080 align:center
และความต้องการที่จะเป็นคนที่ดีขึ้น

00:29:31.120 --> 00:29:32.160 align:center
ผมรู้ว่าคุณจะถามอะไร

00:29:33.360 --> 00:29:34.640 align:center
ใครจะจ่ายเงิน

00:29:35.240 --> 00:29:37.280 align:center
ปริมาณคือทุกสิ่ง

00:29:37.360 --> 00:29:38.920 align:center
ฝั่งโฆษณาเป็นคนจ่าย

00:29:41.200 --> 00:29:43.600 align:center
และผมจะเติมพลังด้วยความรู้

00:29:43.680 --> 00:29:46.560 align:center
ฝ่ายโฆษณาจ่ายเงินให้ความรู้

00:29:48.040 --> 00:29:50.080 align:center
เป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่ขนาดไหน

00:29:51.480 --> 00:29:53.720 align:center
ผมนับถือตัวเองมากนะ

00:29:54.360 --> 00:29:55.360 align:center
เอาไปหนึ่งมวน

00:29:55.440 --> 00:29:56.440 align:center
ผมไม่สูบ

00:29:56.520 --> 00:29:57.760 align:center
ขอโทษนะคะ

00:29:57.840 --> 00:29:59.200 align:center
ที่นี่เราไม่สามารถสูบบุหรี่ได้ค่ะ

00:30:02.480 --> 00:30:03.360 align:center
สาวน้อย

00:30:04.200 --> 00:30:07.840 align:center
ผมจะให้ความรู้คุณฟรีหนึ่งเรื่อง

00:30:09.760 --> 00:30:12.720 align:center
นี่เรียกว่าซิการ์

00:30:12.800 --> 00:30:13.840 align:center
ซิการ์ก็ไม่ได้ค่ะ

00:30:16.640 --> 00:30:17.760 align:center
ก็ได้

00:30:26.640 --> 00:30:28.080 align:center
แค่ดมน่าจะได้นะ

00:30:29.480 --> 00:30:31.280 align:center
ธุรกิจแบบแบ่งปันทรัพยากรน่ะ

00:30:32.880 --> 00:30:35.280 align:center
ถือเป็นสุดยอดนวัตกรรมที่ยิ่งใหญ่จริงๆ

00:30:37.200 --> 00:30:38.520 align:center
เหลือเชื่อ

00:30:41.760 --> 00:30:44.920 align:center
ตลาดน่านน้ำสีแดงที่คุณเห็นน่ะ

00:30:45.000 --> 00:30:46.680 align:center
มันก็แค่ภาพลวงตา

00:30:47.200 --> 00:30:48.560 align:center
เราต้องมองให้ลึกถึงรากเหง้าของปัญหา

00:30:49.560 --> 00:30:51.760 align:center
คุณต้องหาหัวใจของมัน

00:30:53.480 --> 00:30:56.440 align:center
โลกใบนี้มันมีกลไกของมันอยู่

00:30:58.040 --> 00:30:59.160 align:center
ทรัพยากร

00:31:00.760 --> 00:31:03.600 align:center
ดังนั้นไม่มีอะไรที่แบ่งปันไม่ได้

00:31:04.120 --> 00:31:06.080 align:center
แต่เราต้องแบ่งปันมันให้คุ้มค่า

00:31:08.360 --> 00:31:09.640 align:center
ลองคิดดู

00:31:10.160 --> 00:31:13.560 align:center
ทุกแง่มุมของชีวิตประจำวัน

00:31:14.440 --> 00:31:19.000 align:center
ในแต่ละหมวดหมู่น่ะ ลองจิ้มมาสักสิบกว่าอย่างดูสิ

00:31:19.720 --> 00:31:21.240 align:center
มีโอกาสสูงมาก

00:31:24.920 --> 00:31:26.760 align:center
การแบ่งปันผลประโยชน์ทางธุรกิจ

00:31:26.840 --> 00:31:29.200 align:center
ไม่เพียงแต่เศรษฐกิจเท่านั้น

00:31:30.840 --> 00:31:34.240 align:center
แต่ยังรวมถึงประเทศชาติ ผู้คน
และแม้แต่โลกของเรา

00:31:34.760 --> 00:31:36.560 align:center
ช่างเป็นความเมตตาที่ยิ่งใหญ่จริงๆ

00:31:38.160 --> 00:31:40.240 align:center
เพราะเราเป็นเพื่อนกัน

00:31:41.360 --> 00:31:44.280 align:center
ดังนั้นผมก็เลยจะแบ่งปันกับคุณ

00:31:45.600 --> 00:31:46.640 align:center
รอบแรกสุด

00:31:47.160 --> 00:31:48.480 align:center
ทุนประเดิมรอบนี้ คุณจัดมาเลย

00:31:50.240 --> 00:31:53.520 align:center
เพราะคุณไม่สามารถ รับราคานี้ได้

00:31:54.040 --> 00:31:56.160 align:center
ในรอบต่อๆ ไป

00:31:58.560 --> 00:32:00.880 align:center
รอบริษัทเราเข้าตลาด

00:32:01.400 --> 00:32:03.360 align:center
ถึงแม้ความสัมพันธ์ของเราจะดี

00:32:04.360 --> 00:32:07.680 align:center
แต่คุณจะสามารถหาซื้อได้จาก
ตลาดมือสองเท่านั้น

00:32:13.520 --> 00:32:14.640 align:center
ได้

00:32:15.160 --> 00:32:17.920 align:center
งั้นเดี๋ยวผมกลับไปประชุมหารือก่อน

00:32:21.520 --> 00:32:22.480 align:center
ได้

00:32:23.400 --> 00:32:25.240 align:center
แต่ว่าต้องรีบหน่อยนะ

00:32:25.760 --> 00:32:28.520 align:center
โอกาสไม่คอยท่า เวลาไม่รอใคร

00:32:30.400 --> 00:32:31.840 align:center
ใช่ไหมเจ้าแบ่งปัน

00:32:33.040 --> 00:32:34.480 align:center
ถึงเวลานั้น

00:32:35.000 --> 00:32:37.400 align:center
ฉันจะพาแกไปกดกริ่งเอง

00:32:43.760 --> 00:32:45.560 align:center
ครั้งก่อนๆ เขาโชคดี

00:32:45.640 --> 00:32:47.080 align:center
และโกยเงินมาได้ก่อนฟองสบู่แตก

00:32:47.160 --> 00:32:49.320 align:center
ได้เงินมานิดหน่อย
จากนั้นเขาก็กลายเป็นผู้กว้างขวาง

00:32:49.400 --> 00:32:51.480 align:center
ครั้งสุดท้ายคือเศรษฐกิจแบ่งปัน

00:32:51.560 --> 00:32:53.680 align:center
เขาคิดว่า ในที่สุดเขาก็พบกับอาชีพ

00:32:53.760 --> 00:32:55.560 align:center
ที่ต้องดิ้นรนตลอดชีวิต

00:32:55.640 --> 00:32:57.320 align:center
และนำเงินทั้งหมดที่มีไปลงทุน

00:32:57.400 --> 00:32:58.560 align:center
สุดท้ายก็ล้มละลาย

00:33:00.680 --> 00:33:02.680 align:center
พอหน้าที่การงานโดนพังทลาย

00:33:02.760 --> 00:33:04.280 align:center
นิสัยใจคอก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน

00:33:04.360 --> 00:33:05.560 align:center
จากคนที่ไล่ตามความสำเร็จ

00:33:05.640 --> 00:33:07.240 align:center
ก็เปลี่ยนไปไล่ตามการบำเพ็ญเซียน

00:33:07.320 --> 00:33:08.560 align:center
บำเพ็ญเซียนอะไรเล่า

00:33:08.640 --> 00:33:10.040 align:center
ไม่หรอก แค่สภาพจิตใจของเขาพังทลาย

00:33:10.600 --> 00:33:12.200 align:center
มีใครอยู่บ้านไหม

00:33:14.160 --> 00:33:15.480 align:center
พ่อของเสี่ยวฉิน

00:33:16.480 --> 00:33:17.480 align:center
พี่รอง

00:33:20.240 --> 00:33:21.400 align:center
อยู่เหรอ อาเหยา

00:33:36.160 --> 00:33:37.720 align:center
ร้านของชำของฉัน

00:33:37.800 --> 00:33:39.480 align:center
เปิดมาสิบกว่าปีแล้ว

00:33:40.440 --> 00:33:42.720 align:center
ตอนนั้นในตำบลก็มีไม่กี่ร้าน

00:33:43.400 --> 00:33:45.000 align:center
แต่ดูตอนนี้สิ

00:33:45.080 --> 00:33:46.440 align:center
ซูเปอร์มาร์เก็ต

00:33:46.520 --> 00:33:50.000 align:center
และไอ้ร้านที่เปิดตลอด 24 ชั่วโมง
ที่กำลังสร้างอยู่นั่น

00:33:51.120 --> 00:33:54.560 align:center
ยังมีทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่
ที่ไปซื้อของออนไลน์ด้วย

00:33:55.760 --> 00:33:58.160 align:center
ร้านขายของชำนี้ ยิ่งนับวันยิ่งขายได้น้อยลงทุกที

00:33:58.760 --> 00:33:59.960 align:center
ครับ

00:34:00.480 --> 00:34:02.280 align:center
พี่คิดได้ตรงจุด

00:34:02.800 --> 00:34:04.760 align:center
ฉันเป็นคนที่มีวิสัยทัศน์นะ

00:34:05.480 --> 00:34:07.800 align:center
เย็บปักถักร้อยนับเป็นทักษะที่ดี

00:34:08.440 --> 00:34:11.080 align:center
และมีแนวโน้มดีด้วย

00:34:12.000 --> 00:34:13.040 align:center
ไม่ผิด

00:34:13.120 --> 00:34:14.800 align:center
มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้

00:34:14.880 --> 00:34:16.639 align:center
ต้องการการปกป้องและการสืบทอด

00:34:16.719 --> 00:34:19.560 align:center
ดังนั้นเขาควรต้องเรียนสิ

00:34:19.639 --> 00:34:20.880 align:center
แล้วต้องเรียนรู้ให้ดีด้วย

00:34:22.719 --> 00:34:24.800 align:center
เขาฟังเธอมากกว่า

00:34:24.880 --> 00:34:26.080 align:center
เธอไปเกลี้ยกล่อมเขาที

00:34:26.679 --> 00:34:27.920 align:center
พี่รอง

00:34:28.000 --> 00:34:29.880 align:center
เรื่องนี้จะไปบังคับกันไม่ได้

00:34:29.960 --> 00:34:32.760 align:center
ผมคิดว่าเสี่ยวฉินไม่สนใจ

00:34:32.840 --> 00:34:33.679 align:center
ไม่ๆ

00:34:34.199 --> 00:34:35.440 align:center
เธอไปบอกเขาอย่างนี้

00:34:36.159 --> 00:34:38.520 align:center
“พอเธอเรียนแล้ว

00:34:39.480 --> 00:34:40.639 align:center
ฉันจะไปสู่ขอ”

00:34:42.639 --> 00:34:45.920 align:center
ไปกล่อมให้เขาเรียนก่อน

00:34:46.000 --> 00:34:47.679 align:center
ถูกไหม อาเหยา

00:34:49.040 --> 00:34:50.199 align:center
คุณย่า

00:34:51.199 --> 00:34:53.280 align:center
อาเหยา เอาไก่ตุ๋นมาส่งให้แล้ว

00:34:53.360 --> 00:34:54.560 align:center
หงหงมาแล้วเหรอ

00:34:54.639 --> 00:34:55.760 align:center
พี่รองก็อยู่เหรอ

00:34:58.040 --> 00:35:00.280 align:center
อาเหยา ถ้าที่บ้านมีแขก

00:35:00.360 --> 00:35:01.920 align:center
งั้นเดี๋ยวฉันค่อยกลับมาคุยด้วย ตอนมาเก็บจานนะ

00:35:02.000 --> 00:35:04.000 align:center
ไม่ต้อง พวกคุณมาตรงเวลาพอดี

00:35:04.080 --> 00:35:05.480 align:center
พี่รองเพิ่งคุยกันจบพอดี

00:35:10.040 --> 00:35:13.440 align:center
ยังมีเพื่อนอีกหลายคน รอฉันไปเล่นไพ่ด้วย

00:35:16.680 --> 00:35:17.800 align:center
งั้น…

00:35:18.520 --> 00:35:20.080 align:center
คุณย่า งั้นผมไปก่อนนะ

00:35:20.680 --> 00:35:21.840 align:center
เดินดีๆ นะ

00:35:21.920 --> 00:35:24.600 align:center
- พี่รอง กลับดีๆ
- งั้นผมไม่ส่งแล้วนะพี่รอง

00:35:25.160 --> 00:35:26.040 align:center
ไม่ต้องส่งๆ

00:35:26.880 --> 00:35:28.840 align:center
- บาย
- บ๊ายบาย

00:35:28.920 --> 00:35:30.560 align:center
มา นั่งก่อน นั่งๆ

00:35:31.840 --> 00:35:33.080 align:center
หงหง

00:35:33.160 --> 00:35:36.920 align:center
ก่อนหน้านี้พวกคุณบอกว่า
อยากตั้งโรงงานเสื้อผ้าเล็กๆ ใช่ไหม

00:35:37.000 --> 00:35:38.280 align:center
จากข้อมูลที่พวกคุณให้มา

00:35:38.360 --> 00:35:40.520 align:center
ผมไปหาข้อมูลมาเพิ่ม
แล้วเลยคำนวณบัญชีออกมาให้อันหนึ่ง

00:35:41.160 --> 00:35:42.960 align:center
ต้นทุนที่พวกคุณเคยคาดไว้

00:35:43.040 --> 00:35:44.000 align:center
ก่อนหน้านี้มันต่ำไปหน่อย

00:35:44.520 --> 00:35:45.680 align:center
พวกคุณจะคิดแค่ว่า

00:35:45.760 --> 00:35:47.480 align:center
ทำเสื้อผ้าตัวหนึ่งได้กำไรเท่าไรไม่ได้

00:35:47.560 --> 00:35:49.280 align:center
แต่ยังต้องคิดถึง

00:35:49.360 --> 00:35:51.000 align:center
ค่าเช่าห้อง ค่าน้ำ ค่าไฟ

00:35:51.080 --> 00:35:52.760 align:center
ค่าซ่อมงานด้วย

00:35:52.840 --> 00:35:54.600 align:center
มา ลองดูอันนี้

00:35:55.920 --> 00:35:57.960 align:center
แล้วผมก็ยังไปลองถามมา

00:35:58.040 --> 00:35:59.680 align:center
คำสั่งซื้อของโรงงานขนาดเล็ก

00:35:59.760 --> 00:36:01.160 align:center
ไม่ค่อยปกติ

00:36:01.760 --> 00:36:02.840 align:center
บางครั้งมีคนสั่งซื้อด่วน

00:36:02.920 --> 00:36:05.040 align:center
และบางครั้งไม่มีใบสั่งของ

00:36:05.120 --> 00:36:07.480 align:center
คุณต้องมีการเตรียมใจไว้ แล้วก็คิดให้ชัดเจน

00:36:08.000 --> 00:36:10.280 align:center
อาเหยายุ่งทั้งวันเลยนะคะ

00:36:11.120 --> 00:36:13.720 align:center
บ้านใครมีปัญหาก็มาหาเขา

00:36:13.800 --> 00:36:16.480 align:center
คิดว่าเขามีวัฒนธรรม มีความรู้

00:36:17.760 --> 00:36:19.200 align:center
พวกเราอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน

00:36:19.280 --> 00:36:20.880 align:center
ช่วยได้ก็ช่วย

00:36:27.880 --> 00:36:29.440 align:center
(โต้ว: ฉันก็เหมือนกัน เพื่อนบ้านกับญาติๆ
ก็ชอบให้ฉันจองโรงแรมตอนที่พวกเขาไปปักกิ่ง)

00:36:29.520 --> 00:36:30.600 align:center
(ชอบถามด้วยว่าไปเที่ยวที่ไหนดี)

00:36:30.680 --> 00:36:32.560 align:center
(เหยา: พ่อของเหล่าฉินสนับสนุนให้ผม
เป็นคนโกหกทางอารมณ์)

00:36:32.640 --> 00:36:33.920 align:center
(โต้ว: ยิ่งหล่อยิ่งมีความรับผิดชอบนะ)

00:36:45.520 --> 00:36:50.680 align:center
(เหยา: พรุ่งนี้กินบะหมี่กันไหม)

00:36:54.360 --> 00:37:01.040 align:center
(โต้ว: ตื่นตอนไหน)

00:37:01.120 --> 00:37:04.120 align:center
(เหยา: ห้าโมงครึ่ง)

00:37:04.200 --> 00:37:06.080 align:center
(โต้ว: ไป)

00:37:15.080 --> 00:37:17.520 align:center
พวกเขาบอกว่า แฟนเก่าของอาเหยา

00:37:17.600 --> 00:37:18.880 align:center
คนที่มาหาเขาจากปักกิ่ง

00:37:19.400 --> 00:37:20.680 align:center
ตอนนี้พักอยู่ที่บ้านพัก

00:37:20.760 --> 00:37:21.680 align:center
เธอเคยเจอไหม

00:37:21.760 --> 00:37:23.240 align:center
แฟนเก่าเหรอ

00:37:24.080 --> 00:37:25.600 align:center
เธอยังไม่รู้เหรอ

00:37:26.120 --> 00:37:27.880 align:center
พักอยู่ที่บ้านพัก ไม่ยอมไปสักที

00:37:27.960 --> 00:37:29.120 align:center
จะขอคืนดีกับเขาให้ได้

00:37:29.720 --> 00:37:32.320 align:center
ฉันยังเห็นพวกเขาอยู่ที่ริมน้ำด้วย

00:37:32.400 --> 00:37:33.840 align:center
ริมน้ำเหรอ

00:37:33.920 --> 00:37:34.960 align:center
ทำอะไรกัน

00:37:35.480 --> 00:37:37.880 align:center
อยู่ใกล้กันขนาดนั้นจะทำอะไรได้

00:37:38.960 --> 00:37:40.200 align:center
ก็อันนั้นไง

00:37:40.880 --> 00:37:42.120 align:center
จูบปากกัน

00:37:43.920 --> 00:37:45.520 align:center
แบบนี้ฉันจะกล้าดูให้ละเอียดได้ยังไง

00:37:45.600 --> 00:37:47.920 align:center
พี่สาว พี่ก็บอกฉันให้ละเอียดหน่อย

00:37:49.080 --> 00:37:52.360 align:center
ฉันจะบอกให้
เรื่องนี้น่ะ ทุกคนในหมู่บ้านเรารู้กันหมดแล้ว

00:37:52.440 --> 00:37:55.440 align:center
ใช่สิ บอกว่าเห็นพวกเขาที่ริมแม่น้ำ

00:37:57.640 --> 00:37:59.200 align:center
ไม่ๆ

00:38:00.120 --> 00:38:02.800 align:center
เรื่องที่ควรปิดประตูทำที่บ้าน ยังมาทำข้างนอก

00:38:02.880 --> 00:38:04.520 align:center
ไม่สนใจภาพลักษณ์เอาเสียเลย

00:38:04.600 --> 00:38:06.000 align:center
ฉันนึกออกแล้ว

00:38:06.080 --> 00:38:07.520 align:center
เย็นวันแรกที่หงโต้วมาที่นี่

00:38:07.600 --> 00:38:09.600 align:center
ฉันไปส่งเนื้อวัวที่บ้านอาเหยา

00:38:10.320 --> 00:38:12.960 align:center
ฉันก็เห็นว่าหงโต้วกำลังกินข้าวเย็นที่บ้านเขา

00:38:13.040 --> 00:38:14.160 align:center
ฉันก็ประหลาดใจนะ

00:38:14.240 --> 00:38:16.760 align:center
ทำไมแขกของบ้านพักกลับวิ่งไป
กินข้าวที่บ้านเขา

00:38:16.840 --> 00:38:17.680 align:center
ใช่แล้ว

00:38:17.760 --> 00:38:20.160 align:center
ก็เพราะมาหาเขาไง

00:38:20.240 --> 00:38:21.600 align:center
ฉันดูออกตั้งนานแล้ว

00:38:22.120 --> 00:38:23.360 align:center
เมื่อก่อนเขากับอาเหยา

00:38:23.440 --> 00:38:25.640 align:center
กินปิ้งย่างที่ร้านของกว้านจวิน

00:38:25.720 --> 00:38:26.960 align:center
ยังแลกเปลี่ยนสายตาด้วยความรัก

00:38:28.480 --> 00:38:31.440 align:center
เธอยังมองออกตั้งนานแล้ว
มองออกตั้งนานแล้วทำไมไม่พูด

00:38:31.520 --> 00:38:33.920 align:center
ฉันกลับไปถามกว้านจวิน ว่าพวกเขาคบกันใช่ไหม

00:38:34.000 --> 00:38:34.840 align:center
กว้านจวินบอกว่าไม่ใช่

00:38:34.920 --> 00:38:36.880 align:center
งั้นฉันก็ไม่กล้าเล่าน่ะสิ

00:38:38.160 --> 00:38:39.720 align:center
นี่ก็เข้าเค้าแล้ว

00:38:39.800 --> 00:38:42.680 align:center
พวกเธอคิดดู อาสาสมัครที่มาเมื่อก่อน
ก็แค่ทำงานจิปาถะ

00:38:42.760 --> 00:38:44.160 align:center
แต่หงโต้วไม่เหมือนกัน

00:38:44.240 --> 00:38:47.280 align:center
เธอทำคู่มือพนักงานให้ดีที่สุด

00:38:47.360 --> 00:38:49.720 align:center
แล้วยังจัดการร้านของเขา
ให้อย่างดีโดยไม่ได้เงินเดือน

00:38:49.800 --> 00:38:50.640 align:center
นี่มันก็ชัดเจนแล้วน่ะสิ

00:38:50.720 --> 00:38:52.440 align:center
- ใช่ไหม
- ชัดเจนอะไรเหรอ

00:38:52.520 --> 00:38:55.400 align:center
- เธอนี่
- นี่ก็คือเถ้าแก่เนี้ยไง

00:38:56.960 --> 00:38:59.440 align:center
เถ้าแก่เนี้ยก็คือภรรยาของเถ้าแก่

00:38:59.520 --> 00:39:03.200 align:center
ดังนั้นพี่หงโต้ว ก็คือภรรยาของลุงเหยา

00:39:03.800 --> 00:39:05.040 align:center
พวกเขายังไม่แต่งงาน

00:39:05.120 --> 00:39:06.840 align:center
ดังนั้นไม่ใช่ภรรยา

00:39:06.920 --> 00:39:09.400 align:center
ดังนั้นจึงเป็นแค่ภรรยาที่ยังไม่ได้แต่งงาน

00:39:09.480 --> 00:39:10.760 align:center
ตอนที่พวกเขาแต่งงาน

00:39:10.840 --> 00:39:13.560 align:center
เราก็จะได้กินสตูว์หมูแล้ว

00:39:16.960 --> 00:39:18.880 align:center
ได้ยินว่า ตอนที่พวกเขาอยู่ปักกิ่ง

00:39:18.960 --> 00:39:20.440 align:center
ก็คบกันหลายปีแล้ว

00:39:20.520 --> 00:39:22.280 align:center
หลังจากนั้นอาเหยากลับมาทำงานที่บ้าน

00:39:22.360 --> 00:39:24.040 align:center
ก็เลิกกับเธอ

00:39:24.120 --> 00:39:25.640 align:center
คนในหมู่บ้านแนะนำผู้หญิงให้อาเหยาหลายคน

00:39:25.720 --> 00:39:27.280 align:center
แต่ก็ไม่เข้าตาสักคน

00:39:27.360 --> 00:39:29.240 align:center
เพราะเขาลืมเธอไม่ได้

00:39:29.320 --> 00:39:31.080 align:center
ดังนั้นเธอคนนี้น่ะ

00:39:31.160 --> 00:39:33.280 align:center
นี่ก็กลับมาหาเขาแล้วไง

00:39:33.840 --> 00:39:36.200 align:center
งั้นเจ้าหมูขี้เกียจที่บ้านฉัน ก็โตได้ที่พอดี

00:39:36.280 --> 00:39:38.480 align:center
ไม่รู้ว่าจะจัดงานมงคลได้ไหม

00:39:38.560 --> 00:39:41.000 align:center
ใกล้แล้ว พวกเขาไป

00:39:41.080 --> 00:39:44.120 align:center
ตัดชุดแต่งงาน ที่บ้านอาจารย์หวยหลานแล้ว

00:39:44.640 --> 00:39:47.080 align:center
หมูที่บ้านเธอโตทันเวลาพอดี

00:39:47.960 --> 00:39:49.480 align:center
- ทันเวลาพอดี
- ดีจังเลย

00:39:49.560 --> 00:39:50.440 align:center
คุณย่าเซี่ย

00:39:50.960 --> 00:39:52.040 align:center
ยินดีด้วย

00:39:52.640 --> 00:39:54.520 align:center
ผมรอดื่มเหล้ามงคลของอาเหยานะ

00:39:54.600 --> 00:39:55.880 align:center
ผมไปก่อนนะ

00:40:07.160 --> 00:40:10.000 align:center
สรุปคือ ตอนนี้ข่าวลือยิ่งลือยิ่งจริงแล้ว

00:40:10.080 --> 00:40:13.080 align:center
ตอนนี้คุณกลายเป็นภรรยา
ที่ยังไม่ได้เข้าพิธีของเถ้าแก่เซี่ยไปแล้ว

00:40:13.720 --> 00:40:15.960 align:center
ตอนนี้ถ้าคุณสองคนไม่แต่งงานล่ะก็

00:40:16.040 --> 00:40:18.680 align:center
เรื่องนี้จะจบไม่สวยแน่

00:40:29.960 --> 00:40:31.720 align:center
พี่หงโต้ว อันนี้ให้พี่

00:40:34.840 --> 00:40:35.720 align:center
ให้ฉัน

00:40:35.800 --> 00:40:37.280 align:center
แกะสลักได้ไม่เลว

00:40:39.200 --> 00:40:40.200 align:center
ทำไมส่งให้ฉันล่ะ

00:40:40.960 --> 00:40:43.000 align:center
ผมเองก็ไม่มีเงิน ทำเป็นแต่อันนี้

00:40:43.080 --> 00:40:44.000 align:center
นี่คือพระอวโลกิเตศวร

00:40:44.080 --> 00:40:45.280 align:center
ที่อุ้มเด็กอยู่สองคน

00:40:45.360 --> 00:40:46.920 align:center
วางไว้ที่บ้านสามารถคลอดลูกแฝดได้

00:40:49.880 --> 00:40:51.320 align:center
นายอย่าเพิ่มเรื่องวุ่นวายได้ไหม

00:40:52.120 --> 00:40:53.320 align:center
เพิ่มเรื่องวุ่นวายอะไร

00:40:55.320 --> 00:40:56.280 align:center
ให้ฉันจริงเหรอ

00:40:57.080 --> 00:40:58.080 align:center
งั้นนายห้ามเสียใจนะ

00:40:58.720 --> 00:40:59.600 align:center
ผมไม่เสียใจหรอก

00:40:59.680 --> 00:41:01.560 align:center
ผมแกะได้ไม่ดี พี่ไม่รังเกียจก็พอแล้ว

00:41:02.480 --> 00:41:03.760 align:center
ไม่รังเกียจ

00:41:05.080 --> 00:41:05.880 align:center
ฉันชอบ

00:41:07.240 --> 00:41:08.720 align:center
งั้นผมไปก่อนนะ

00:41:09.760 --> 00:41:11.320 align:center
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

00:41:13.800 --> 00:41:14.840 align:center
เธอจะเอาอันนี้ไปทำอะไร

00:41:15.480 --> 00:41:17.880 align:center
เธอไม่ได้ยินที่เซี่ยเซี่ยบอกเหรอ
ว่านี่คือความจริงใจของเขา

00:41:17.960 --> 00:41:18.960 align:center
อีกอย่าง

00:41:19.040 --> 00:41:20.160 align:center
ยังคลอดแฝดได้ด้วย

00:41:21.280 --> 00:41:22.960 align:center
แล้วคุณจะจบเรื่องนี้ยังไง

00:41:23.840 --> 00:41:25.120 align:center
จบเรื่องยังไง

00:41:25.200 --> 00:41:26.200 align:center
ไม่ต้องจบเรื่องหรอก

00:41:26.280 --> 00:41:27.440 align:center
ไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย

00:41:47.200 --> 00:41:50.480 align:center
(บ้านดิน)

00:41:50.560 --> 00:41:52.880 align:center
- พวกคุณกำลังดูอะไรเหรอ
- เรากำลังดูเจ้าสาวอยู่

00:41:54.120 --> 00:41:55.520 align:center
เจ้าสาว

00:41:55.600 --> 00:41:57.600 align:center
- ใช่แล้ว
- มีเจ้าสาวที่ไหน

00:41:57.680 --> 00:42:00.040 align:center
นั่นไง นั่คือเจ้าสาวที่ยังไม่เข้าประตู
ของอาเหยา

00:42:00.120 --> 00:42:01.160 align:center
ใช่แล้ว

00:42:02.440 --> 00:42:04.040 align:center
- ไม่เหมือนใครเลย
- ใช่แล้ว

00:42:15.880 --> 00:42:17.560 align:center
เมื่อกี้ใครถามนะ