WEBVTT

01:27.360 --> 01:28.680
เถ้าแก่เซี่ย พี่เสี่ยวซุน

01:29.760 --> 01:31.720
กำลังพูดถึงอยู่พอดีเลย

01:32.440 --> 01:34.000
พูดถึงฉันอยู่เหรอ พูดถึงฉันว่าไง

01:34.080 --> 01:35.960
บอกว่าเธอร่าเริง น่ารัก แถมยังมีน้ำใจ

01:37.800 --> 01:39.240
คุณออกมาหน่อย ฉันมีเรื่องคุยด้วย

01:39.320 --> 01:40.520
ฉันฟังไม่ได้เหรอ

01:43.080 --> 01:44.080
เร็วๆ

01:45.200 --> 01:46.880
เรื่องอะไรนะ ดีใจขนาดนี้เลย

01:46.960 --> 01:48.920
เรื่องดี ดีมากถึงมากที่สุด

01:49.440 --> 01:50.760
มีลาภลอยมาให้จับหรือไง

01:51.640 --> 01:52.680
เดาถูกแล้ว

01:52.760 --> 01:54.160
แต่จะทำได้หรือเปล่านั้น

01:54.240 --> 01:55.560
ก็ต้องดูที่ผลงานเราแล้ว

01:56.200 --> 01:57.600
โชคลาภอะไร

01:58.280 --> 02:00.560
ดีใจซะขนาดนี้ เล่าให้ฟังซิ

02:00.640 --> 02:02.560
เคยได้ยินชื่อร้านหนังสือเสาหวาไหม

02:02.640 --> 02:05.280
เคยสิ เปิดที่ปักกิ่งเป็นร้านแรก ฉันเคยไปด้วย

02:05.360 --> 02:10.400
งั้นคุณว่ามาเปิดที่อวิ๋นเหมียวของเรา
จะเป็นยังไง

02:13.120 --> 02:14.560
จะเป็นยังไงอะไร

02:14.640 --> 02:15.760
นั่นก็เยี่ยมไปเลย

02:15.840 --> 02:16.680
ขอรายละเอียดหน่อย

02:18.160 --> 02:19.000
หิวแล้ว

02:19.080 --> 02:21.280
อยากกินไก่อบขิงของร้านเก๋อซังฮวา

02:21.360 --> 02:22.440
ไปกินกันเลย

02:26.480 --> 02:28.760
ร้านหนังสือเสาหวาเหรอ เคยไปสิ

02:28.840 --> 02:31.200
ปักกิ่งมีอยู่ที่หนึ่ง ฉันเคยไปกับเพื่อนสนิท

02:31.280 --> 02:33.200
แล้วมันให้ความรู้สึกยังไงกับคุณบ้างคะ

02:34.240 --> 02:36.480
ใหญ่มาก มีสองสามชั้นแน่ะ

02:36.560 --> 02:38.840
แล้วก็ดูมีศิลปะ ละเอียดอ่อน

02:39.360 --> 02:40.480
มีความเอาใจใส่

02:40.560 --> 02:42.760
กาแฟอร่อย พวกขนมก็ไม่เลว

02:42.840 --> 02:46.120
หมวดหมู่หนังสือเยอะดี
และยังมีพวกของจิปาถะด้วย

02:46.640 --> 02:47.720
น่าเดินมาก

02:49.160 --> 02:51.400
ถ้าเปิดในอวิ๋นเหมียวสักร้าน

02:51.480 --> 02:53.520
สำหรับคุณแล้วมันดึงดูดไหม

02:53.600 --> 02:54.440
ดึงดูดสิ

02:55.120 --> 02:57.520
ร้านที่เขาชิงเฉิงก็ใกล้จะเปิดบริการแล้ว

02:57.600 --> 03:00.840
มีบล็อกเกอร์ท่องเที่ยวหลายคน
ยังเตรียมไปที่นั่นโดยเฉพาะด้วย

03:00.920 --> 03:04.480
แถมโฮมสเตย์ดีๆ แถวเขาชิงเฉิง
ก็ถูกจองเต็มหมดแล้ว

03:05.000 --> 03:07.560
เขาชิงเฉิงมีของดีอะไรเหรอ

03:07.640 --> 03:08.800
นางพญางูขาว

03:08.880 --> 03:10.760
ร้านกาแฟขายซุปงูงี้เหรอ

03:13.120 --> 03:14.040
ไร้สาระ

03:17.480 --> 03:18.360
เมนูหลักยังไม่มาเลย

03:18.440 --> 03:20.600
คุณอย่าเพิ่งกินปังนมจนอิ่มก่อนล่ะ พอได้แล้ว

03:20.680 --> 03:21.760
ฉันชอบนี่นา

03:22.840 --> 03:23.800
ทานเยอะเดี๋ยวตดนะ

03:26.040 --> 03:28.200
ตดอะไรกัน

03:28.280 --> 03:31.240
เดี๋ยวสิ ที่พวกคุณพูดกันเมื่อกี้ ฉันยังไม่เข้าใจเลย
สรุปคือยังไงเหรอ

03:31.320 --> 03:33.680
ก็คือมีร้านหนังสือร้านหนึ่ง

03:33.760 --> 03:35.320
จะมาเปิดที่นี่ใช่ไหม

03:35.400 --> 03:37.200
ฉันมีรุ่นพี่ที่สนิทคนหนึ่ง

03:37.280 --> 03:39.320
เขาเป็นเพื่อนเรียนปริญญาโทกับผู้ก่อตั้ง

03:39.400 --> 03:42.600
ฉันเลยบอกว่าให้เขา ช่วยแนะนำให้รู้จักหน่อย

03:42.680 --> 03:45.080
ฉันเลยเล่าสถานการณ์คร่าวๆ
ของหมู่บ้านอวิ๋นเหมียวให้ฟัง

03:45.160 --> 03:46.680
เขาสนใจมาก

03:46.760 --> 03:48.240
เลยอยากลองมาสำรวจดูก่อน

03:49.600 --> 03:50.720
มาสำรวจดูก่อน

03:50.800 --> 03:53.080
- ก็แปลว่ายังไม่แน่นอน
- นี่

03:53.600 --> 03:55.080
พูดแบบนี้ก็ไม่ถูก

03:55.160 --> 03:56.320
รุ่นพี่ฉันบอกแล้ว

03:56.400 --> 03:58.200
ถ้าเขาไม่ได้สนใจมาก

03:58.280 --> 04:00.160
ก็คงไม่มาดูด้วยตัวเอง

04:00.240 --> 04:01.840
เขาคงแค่ส่งผู้ช่วยมา

04:01.920 --> 04:04.080
เขาได้เริ่มก้าวแรกให้แล้ว

04:04.160 --> 04:06.360
ส่วนเราต้องเป็นคนวาดสานต่อให้เสร็จ

04:07.160 --> 04:08.120
เพราะฉะนั้น

04:08.200 --> 04:09.640
พวกเราต้องเตรียมตัวล่วงหน้า

04:09.720 --> 04:10.720
ฉันรับผิดชอบเรื่องต้อนรับ

04:10.800 --> 04:12.760
ให้นายทุนของเราได้เข้าใจ
ภูมิศาสตร์ สิ่งแวดล้อม

04:12.840 --> 04:17.160
และเอกลักษณ์วัฒนธรรม
ของหมู่บ้านอวิ๋นเหมืยวอย่างเต็มที่

04:17.240 --> 04:19.839
ได้ งั้นฉันรับผิดชอบบรรยายการฟื้นฟูพื้นที่ชนบท

04:19.920 --> 04:21.720
นโยบายสนับสนุนสำหรับนักลงทุน

04:21.800 --> 04:23.680
แล้วก็สิทธิประโยชน์ด้านภาษี

04:25.040 --> 04:26.080
หงโต้ว

04:26.160 --> 04:28.200
ช่วยพวกเราต้อนรับแขกหน่อยสิ

04:29.280 --> 04:31.360
ฉันไม่เคยต้อนรับระดับหัวหน้ามาก่อนเลย

04:31.440 --> 04:33.320
พวกเรามีแต่หัวหน้าต้อนรับระดับหัวหน้า

04:33.400 --> 04:35.520
ประเด็นคือ คุณไม่ใช่คนในพื้นที่

04:35.600 --> 04:38.600
คนภายนอก
พวกเขาก็จะรู้สึกว่าคำพูดของคุณเป็นความจริง

04:38.680 --> 04:40.360
อีกอย่าง ไม่รู้ว่าพวกเขามากี่คน

04:40.440 --> 04:41.760
เราต้องการคนช่วยจริงๆ

04:47.080 --> 04:48.040
มาเถอะ

04:48.120 --> 04:51.400
ให้น้าหวยหลาน ตัดชุดให้เราไว้ใส่ต้อนรับด้วย

04:52.240 --> 04:53.320
เอ่อ…

04:53.400 --> 04:54.880
พวกเรานี่หมายถึงใครบ้างเหรอ

04:54.960 --> 04:56.120
รวมเธอด้วยน่า

04:56.640 --> 04:58.120
ฉันจะบอกให้นะ หงโต้ว

04:58.200 --> 05:00.640
ฉันเคยเห็นครูเซี่ยตัดชุดทางการให้เสี่ยวเกอจื่อ

05:00.720 --> 05:03.320
ทำให้เขาโดยเฉพาะ ดูดีมากเลยล่ะ

05:03.400 --> 05:05.920
แถมบนคอเสื้อยังปักลวดลายไว้ด้วย

05:06.000 --> 05:07.840
มีชุดเดียวในโลก ไม่ซ้ำกับใครแน่นอน

05:07.920 --> 05:11.240
ใช่ พวกเขาเข้าร่วมนิทรรศการ
มรดกทางวัฒนธรรม ต้องใส่ชุดเป็นทางการ

05:12.720 --> 05:14.440
งั้นพวกเราต้องรีบตัดชุดแล้วสิ

05:14.520 --> 05:15.840
เตรียมการให้พร้อม

05:15.920 --> 05:17.520
- งั้นกินเสร็จก็ไปกันเลย
- ดีสิ

05:17.600 --> 05:19.520
- ได้เลย
- ไก่อบขิงมาแล้ว

05:19.600 --> 05:21.360
- มาแล้ว
- วางตรงนี้

05:21.440 --> 05:22.480
ทานให้อร่อยนะ

05:23.080 --> 05:24.520
ขอบคุณค่ะน้าฮวา

05:24.600 --> 05:26.000
ยินดีจ้า

05:26.080 --> 05:27.120
ทานแล้วนะ

05:48.400 --> 05:50.320
คุณเก็บผลงานของครูหวยหลานไว้

05:50.840 --> 05:52.120
เพราะอยากจัดนิทรรศการให้ท่านเหรอ

05:53.360 --> 05:56.440
ช่างฝีมือเก่าแก่หลายสิบปีอย่างครูหวยหลาน

05:56.520 --> 05:58.120
ผลงานล้วนมีจิตวิญญาณ

05:58.200 --> 05:59.680
เป็นงานศิลปะที่สมบูรณ์แบบ

06:00.960 --> 06:03.440
ในฐานะช่างฝีมือในท้องที่
จัดนิทรรศการได้อย่างไม่มีปัญหา

06:05.360 --> 06:07.560
ลูกของครูหวยหลาน ทำงานอะไรเหรอ

06:08.080 --> 06:09.240
ท่านยังไม่แต่งงานเลย

06:11.480 --> 06:12.360
ทำไมล่ะ

06:13.320 --> 06:15.360
ตอนครูหวยหลานอายุ 18 ไปเที่ยวเมืองเก่า

06:15.440 --> 06:17.080
ได้พบกับชาวฝรั่งเศสคนหนึ่ง

06:17.600 --> 06:20.320
ชาวฝรั่งเศสคนนั้น เป็นจิตรกรที่มาเที่ยวที่จีน

06:20.840 --> 06:23.040
เขาตกหลุมรักครูหวยหลานตั้งแต่แรกเห็น

06:23.120 --> 06:24.680
และเชิญท่านไปเป็นแบบวาดรูป

06:50.600 --> 06:53.840
จิตรกรคนนั้นวาดภาพเหมือน
ให้ครูหวยหลานหลายภาพ

06:54.360 --> 06:56.800
ครูหวยหลานก็ตกหลุมรักเขาในเวลาต่อมา

06:58.200 --> 06:59.520
ต่อมาทำไมถึงเลิกกันล่ะ

07:01.560 --> 07:03.440
จิตรกรคนนั้นต้องกลับประเทศ

07:03.520 --> 07:06.320
เขาบอกกับครูหวยหลานว่า ผมรักคุณ

07:06.400 --> 07:08.560
ถ้าคุณก็รักผม กลับไปกับผมนะ

07:09.280 --> 07:10.680
ครูหวยหลานเลยบอกว่า

07:11.200 --> 07:12.320
ฉันรักคุณ

07:12.400 --> 07:14.520
ถ้าคุณรักฉัน ก็อยู่ที่นี่ต่อเถอะ

07:15.240 --> 07:16.920
คนฝรั่งเศสก็เลยเงียบไป

07:17.840 --> 07:19.240
ครูหวยหลานเลยบอกว่า

07:20.280 --> 07:22.640
เรื่องที่คุณทำไม่ได้ คุณก็อย่ามาร้องขอให้ฉันทำ

07:22.720 --> 07:24.600
เพราะความรักคือความเสมอภาค

07:25.440 --> 07:27.200
ถ้าคุณจะพิสูจน์ว่ารักฉัน

07:27.280 --> 07:29.040
คุณก็ต้องทำเพื่อฉันมากกว่า

07:29.120 --> 07:30.360
ใช่

07:30.440 --> 07:33.240
หลังจากนั้น ครูหวยหลานก็ไม่ชอบใครอีก

07:33.320 --> 07:34.480
เลยยังไม่แต่งงาน

07:35.000 --> 07:37.280
แต่ว่านะ ท่านทำในสิ่งที่ตัวเองชอบมาตลอด

07:37.800 --> 07:40.120
ท่านชอบงานปัก ชอบสอนลูกศิษย์

07:40.200 --> 07:41.880
เพราะงั้น ก็มีความสุขกับสิ่งที่ทำ

07:43.360 --> 07:44.800
ไอติมคุณละลายหมดแล้ว

07:46.240 --> 07:48.040
- เอามาให้ผม มา
- มีทิชชูไหมคะ

07:48.120 --> 07:49.240
ไม่มี

07:49.320 --> 07:50.280
มา เอาให้ผม

07:51.600 --> 07:54.040
เช็ดเสื้อเลย กลับไปค่อยซัก

08:00.720 --> 08:02.120
ไม่น่ามาทางนี้เลย

08:02.640 --> 08:04.560
- หยางซวี่
- พี่เหยา

08:04.640 --> 08:05.560
คนนี้คือ

08:05.640 --> 08:06.480
นี่เพื่อนฉันเอง

08:06.560 --> 08:07.880
นี่พ่อของถัวถัว

08:08.560 --> 08:10.240
สวัสดีค่ะ พ่อถัวถัว

08:10.320 --> 08:11.480
สวัสดีครับ

08:11.560 --> 08:13.200
- จะไปเมื่อไหร่
- ใกล้แล้วครับ

08:13.280 --> 08:14.440
เมียผมไปเช่าห้องไว้แล้ว

08:15.960 --> 08:17.560
ถัวถัวรู้ไหมว่าจะไม่พาเขาไปด้วย

08:18.320 --> 08:19.600
ปิดเขาไว้ก่อนแล้วกัน

08:19.680 --> 08:20.560
บอกล่วงหน้ากลัวเขางอแง

08:23.200 --> 08:24.280
เขาก็จะเศร้าอีกแล้วละสิ

08:25.800 --> 08:26.800
ทำไงได้ล่ะ

08:26.880 --> 08:28.000
ไม่คุยแล้ว

08:28.080 --> 08:29.680
- ไว้ไปกินข้าวด้วยกันก่อนผมไปนะ
- โอเค

08:29.760 --> 08:31.160
- ไปก่อนนะครับ
- บ๊ายบาย

08:39.880 --> 08:40.799
เป็นอะไรไป

08:42.679 --> 08:44.200
ไม่มีอะไร ไปกันเถอะ

08:46.400 --> 08:48.080
ถัวถัว กินเยอะๆ นะ

08:48.160 --> 08:50.240
ไปคุณหมิงก็จะไม่ได้กินแล้ว

08:52.120 --> 08:53.240
ไปคุณหมิง

08:53.880 --> 08:55.520
ใครบอกถัวถัวจะไปคุณหมิง

08:55.600 --> 08:57.360
พ่อแม่เขาจะไป

08:57.440 --> 08:59.600
แต่ถัวถัวไม่อยากไป

08:59.680 --> 09:01.840
แต่เขาจะทำอะไรได้ล่ะคะ

09:03.040 --> 09:04.440
วางใจเถอะ ถัวถัว

09:04.520 --> 09:06.160
พ่อกับแม่ไม่ได้พาหนูไปด้วย

09:06.240 --> 09:08.560
หนูตั้งใจเรียนอยู่กับคุณปู่คุณย่าที่บ้านนี่แหละ

09:09.160 --> 09:11.560
ลุงกว้านจวินโกหก

09:11.640 --> 09:12.920
ไม่ได้โกหกนะ

09:13.440 --> 09:14.680
พ่อหนูพูดกับลุงเอง

09:15.200 --> 09:17.440
ต่อไปหนูก็เรียนหนังสือเหมือนหู่จื่อ

09:18.120 --> 09:20.040
พวกหนูสี่คน ยังได้เล่นด้วยกันเหมือนเดิม

09:20.120 --> 09:21.400
วางใจเถอะ

09:21.480 --> 09:23.600
- จริงเหรอครับพ่อ
- จริงเหรอครับ

09:23.680 --> 09:24.760
จริงสิ

09:33.920 --> 09:35.120
เป็นอะไรไป ถัวถัว

09:36.400 --> 09:37.520
ทำไมร้องไห้ล่ะ

09:38.440 --> 09:40.600
ไม่เป็นไรนะๆ ไม่ร้องแล้วๆ

09:41.640 --> 09:42.960
เป็นอะไร ไหนดูซิ

09:43.920 --> 09:45.240
เป็นอะไรไป ถัวถัว

09:45.320 --> 09:47.280
พวกหนูยังได้อยู่ด้วยกัน ไม่ใช่เหรอ

09:47.360 --> 09:48.840
ไม่ร้องนะๆ ไม่ร้องๆ

09:55.560 --> 09:58.720
มีกับไม่มีคู่มือพนักงาน มันต่างกันตรงไหน

09:59.240 --> 10:00.600
ต่างกันอยู่แล้ว

10:01.200 --> 10:02.760
ไม่มาสาย ไม่เลิกงานก่อนเวลา

10:04.720 --> 10:07.320
ไม่มาสาย ไม่เลิกงานก่อนเวลา
ไม่ลางานตามอำเภอใจ

10:07.400 --> 10:09.440
ได้เงินเพิ่ม 200 หยวนต่อเดือน รู้หรือยัง

10:10.120 --> 10:12.400
งั้นควรมีคู่มือพนักงานนี้มานานแล้ว

10:12.480 --> 10:14.000
เด็กสาวที่เรือนนั่นดีจริงๆ

10:15.360 --> 10:17.640
อย่าฟังแต่ข้อดีที่เป่าผิงพูด

10:17.720 --> 10:21.720
จะออกคู่มือมา เพียงเพื่อเพิ่มเงินเดือนได้ยังไง

10:22.360 --> 10:24.800
เพื่อเพิ่มโบนัสความขยันต่างห่าง

10:26.000 --> 10:27.680
ต่อไปถ้าเลิกงานก่อนเวลา ก็หักเงินเดือน

10:27.760 --> 10:29.240
ประเมินแล้วไม่ผ่านเกณฑ์

10:29.320 --> 10:31.360
ก็โดนหักเงินเดือน ระวังกันด้วยล่ะ

10:31.440 --> 10:34.520
เสี่ยวชุนบอกว่า
บริษัทใหญ่ในเมืองก็เป็นแบบนี้หมด

10:35.120 --> 10:37.560
สรุปแล้วคู่มือนี้มันดีหรือไม่ดีล่ะ

10:37.640 --> 10:40.320
สำหรับพวกเราไม่ใช่ว่าดี แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ดี

10:40.840 --> 10:42.240
ตั้งใจทำงานก็พอแล้ว

10:46.280 --> 10:50.080
สวี่หงโต้วทำงานที่คาเฟ่เหรอ

10:50.160 --> 10:51.880
เสี่ยวชุนบอกว่าเป็นอาสาสมัคร

10:51.960 --> 10:55.520
คนที่เรือนพักนั่น มีแต่คนมีความสามารถเนอะ

10:55.600 --> 10:56.920
อยู่ในเมืองจนเบื่อ

10:57.000 --> 10:58.040
ออกมาพักผ่อนหย่อนใจ

10:58.120 --> 10:59.680
แม้แต่น่าน่าคนนั้น

10:59.760 --> 11:01.560
ก็คงอยู่ไม่นานมากหรอก

11:01.640 --> 11:04.680
คนหนุ่มสาวในหมู่บ้าน ต้องพากันหนีไปข้างนอก

11:04.760 --> 11:05.600
จริงสิ

11:05.680 --> 11:08.560
หยางซวี่กับเมียก็จะออกไปเหมือนกัน

11:09.080 --> 11:10.880
ไม่กล้าบอกลูก

11:10.960 --> 11:13.720
เมื่อคืนถัวถัวรู้ว่าจะไม่พาเขาไปด้วย

11:14.360 --> 11:15.600
ร้องไห้งอแงใหญ่เลย

11:16.640 --> 11:18.480
หู่จื่อก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ

11:19.360 --> 11:21.160
พ่อกับแม่เขากลับมาตอนปีใหม่

11:21.240 --> 11:22.280
เขายังไม่กล้าเข้าใกล้เลย

11:23.000 --> 11:24.720
พูดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะคะ

11:24.800 --> 11:27.320
เถ้าแก่เซี่ยกับผู้จัดการเสี่ยวชุน
ก็มีความสามารถเหมือนกัน

11:28.000 --> 11:29.200
ยังกลับมาเลยนี่คะ

11:29.280 --> 11:30.160
หวงซินซินด้วยอีกคน

11:30.760 --> 11:34.320
พอจบมหาวิทยาลัยก็มาเป็นเจ้าหน้าที่ประจำหมู่บ้าน

11:34.400 --> 11:36.440
ให้ความสำคัญกับการพัฒนาชุมชน

11:36.520 --> 11:38.160
บอกว่าถ้าพัฒนาขึ้นมาได้

11:38.240 --> 11:39.600
แล้วทุกอย่างก็จะกลับมา

11:41.480 --> 11:42.680
ความคิดดีมาก

11:43.720 --> 11:46.000
จะสำเร็จไหมยังไม่แน่นอนเลย

11:46.080 --> 11:48.200
นี่เรียกว่าก้าวแรกของการเดินทัพหมื่นลี้

11:48.280 --> 11:50.800
แต่การเดินทัพไกลหมื่นลี้ ก็เดินถึงแล้วนี่คะ

11:51.920 --> 11:54.360
งั้นคอยดูว่า เดินจนเธออายุเท่าฉันจะเดินถึงไหม

11:54.440 --> 11:56.640
เธออย่าพูดบั่นทอนกำลังใจแบบนี้สิ

11:57.240 --> 11:59.840
วัยรุ่นขาดการพูดบั่นทอนกำลังใจแบบนี้แหละ

12:00.520 --> 12:01.680
จะง่ายแบบนั้นได้ยังไง ใช่ไหม

12:04.240 --> 12:05.280
น้าเป่าผิงคะ

12:05.360 --> 12:07.560
ตอนอยู่บ้านน้าเคยได้ยิน ผู้จัดการเสี่ยวชุนพูดถึง

12:07.640 --> 12:09.040
เรื่องเถ้าแก่เซี่ยกับสวี่หงโต้วไหมคะ

12:09.120 --> 12:10.040
เรื่องอะไร

12:10.120 --> 12:11.560
นั่นน่ะสิ เรื่องอะไร น้าไม่เคยได้ยิน

12:11.640 --> 12:13.440
หนูได้ยินย่าหนูพูดมา

12:13.520 --> 12:15.920
เถ้าแก่เซี่ยฟังเธอทุกอย่างเลย

12:16.000 --> 12:17.240
ไม่ใช่มั้ง

12:17.840 --> 12:20.040
แถมยังพาเธอไปกินข้าว
ที่ร้านอาหารบ่อยๆ ด้วยล่ะ

12:20.760 --> 12:22.920
ไปกินข้าวที่ร้านอาหารต้องจ่ายไม่น้อยสินะ

12:23.000 --> 12:24.400
ใช่ค่ะ

12:25.080 --> 12:26.960
ยอมจ่ายเงินขนาดนี้ต้องใช่แน่

12:32.280 --> 12:35.000
พ่อผมบอกว่า ครั้งนี้พ่อกลับมากับแม่เลี้ยง

12:35.080 --> 12:36.080
อาหย่วนไม่มา

12:36.600 --> 12:38.080
เขาเรียนไม่ทันไปเยอะมาก

12:38.160 --> 12:39.080
ต้องเรียนซ่อม

12:41.240 --> 12:42.280
ย่าครับ

12:42.360 --> 12:43.400
ฟังผมพูดอยู่ไหมเนี่ย

12:45.400 --> 12:46.680
คิดอะไรอยู๋ครับ

12:48.160 --> 12:49.320
อาเหยา

12:49.400 --> 12:51.520
บอกความจริงกับย่ามาซิ

12:52.480 --> 12:55.040
เธอให้สวี่หงโต้วส่งย่าไปตั้งแผง

12:55.120 --> 12:57.000
แล้วยังเรียกมากินข้าวที่บ้าน

12:57.080 --> 12:59.360
เธอหลงรักเธอเข้าแล้วหรือเปล่า

13:00.840 --> 13:02.560
เธอคิดว่าย่าเหมือนยายของเธอ

13:02.640 --> 13:04.240
เลยชอบอยู่กับย่า

13:04.320 --> 13:07.760
อีกอย่าง เมื่อก่อนผมก็เคยชวนพวกน่าน่า
มากินข้าวที่บ้านไม่ใช่เหรอ

13:07.840 --> 13:10.520
น่าน่ามากับเสี่ยวชุน

13:10.600 --> 13:12.360
เคยมาแค่สองครั้งเอง

13:12.440 --> 13:15.040
เธอก็ไม่มีอะไรพูดกับเธอเลย

13:15.120 --> 13:17.520
เธอปฏิบัติกับสวี่หงโต้วพิเศษกว่า

13:17.600 --> 13:20.120
ยังเลี้ยงขนมจีนเธอด้วย

13:20.640 --> 13:23.520
นั่นคือเงื่อนไขที่ผมให้เธอมาเป็นอาสาสมัคร
เลี้ยงข้าวน่ะ

13:23.600 --> 13:24.800
เลี้ยงข้าว

13:25.880 --> 13:28.040
ทำไมเขาไม่ให้ค่าอาหารคุณโดยตรงเลยล่ะ

13:29.280 --> 13:30.680
ฉันไม่ได้ไม่มีเงินซื้อข้าว

13:30.760 --> 13:32.480
เขาต้องให้ฉันอยู่ดีกินดีอยู่แล้ว

13:33.600 --> 13:37.000
แล้วทำไมเขาถึงพาแค่คุณไปดูม้าคลอดลูกด้วยล่ะ

13:37.080 --> 13:38.440
ม้าคลอดลูก

13:39.280 --> 13:41.640
ผมต้องพาเธอไปดูสิ่งที่หาดูในเมืองไม่ได้บ้าง

13:41.720 --> 13:43.760
ผมเห็นเธอเอาแต่เล่นกับแมวอยู่ที่เรือนพัก

13:43.840 --> 13:45.160
น่าจะเป็นคนชอบสัตว์

13:46.240 --> 13:48.000
ตอนที่หลานมองเธอ

13:48.080 --> 13:50.520
ยิ้มจนตาหยีเชียว

13:53.240 --> 13:54.760
เขาไม่ยิ้มให้ใครบ้าง

13:54.840 --> 13:57.680
หลังจากพบคุณ เขาก็ยิ้มอย่างมีความสุขเป็นพิเศษ

13:59.400 --> 14:00.920
ฉันเป็นอาสาสมัครนี่นา

14:01.000 --> 14:03.040
ถ้าเป็นฉัน ฉันคงยิ้มมีความสุขกว่าเขาอีก

14:05.720 --> 14:08.480
ชายหญิงอยู่ด้วยกัน ต้องคบกันเสมอไปเหรอ

14:08.560 --> 14:10.000
ฉันไม่ได้มาหาแฟนสักหน่อย

14:13.520 --> 14:15.480
ย่าอย่าคิดเยอะสิครับ

14:15.560 --> 14:17.400
ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรจริงๆ

14:18.040 --> 14:22.560
ผมแค่รู้สึกว่าเธอ เป็นคนดี มีน้ำใจ

14:23.400 --> 14:26.160
แต่ว่า เดี๋ยวเธอก็ต้องกลับไปแล้ว

14:26.240 --> 14:27.360
ย่าอย่าคิดไปไกลสิครับ

14:27.960 --> 14:29.560
ยังไงซะ ย่าก็ชอบเธอ

14:29.640 --> 14:31.840
ย่าชอบก็ชอบไป อย่าลามมาถึงผมสิ

14:31.920 --> 14:33.520
อย่าว่าหลานก็ชอบเหมือนกันแหละ

14:33.600 --> 14:36.080
มันเป็นความชอบแบบเพื่อนต่างหากครับ

14:36.680 --> 14:38.760
หลานชอบเธอนั่นแหละ

14:40.240 --> 14:41.200
ย่าช่วยได้นะ

14:41.280 --> 14:42.360
ย่าอย่าหาทำนะครับ

14:43.400 --> 14:45.080
เดี๋ยวเธอก็ไม่กล้ามาบ้านอีกหรอก

14:46.120 --> 14:47.280
ย่าอย่าก่อเรื่องนะ

14:48.400 --> 14:50.280
รอเดี๋ยวครับ มีสายเข้า

15:00.080 --> 15:01.320
ฮัลโหล ท่านหม่า

15:01.400 --> 15:02.280
มีอะไรเหรอครับ

15:03.880 --> 15:05.120
ผมกำลังส่งย่าไปตั้งแผง

15:06.880 --> 15:08.840
โอเค เดี๋ยวเจอกันนะครับ

15:12.360 --> 15:13.240
ไปครับ

15:16.760 --> 15:18.320
- ไปกัน
- ไป

15:24.200 --> 15:26.080
วันนี้ต้องรดน้ำพวกไม้อวบน้ำแล้ว

15:32.760 --> 15:34.440
ทำไมวันนี้ไม่มานั่งแล้วล่ะ

15:35.680 --> 15:36.680
แปลกแฮะ

15:38.360 --> 15:39.400
เจียฮุ่ย

15:47.480 --> 15:49.360
ทำไมรู้สึกว่าเหมือน…

15:59.280 --> 16:00.320
เชิญ

16:08.160 --> 16:09.160
ชาคุณภาพ

16:09.240 --> 16:10.360
ครั้งหน้าเอามาให้ผมด้วยนะ

16:10.960 --> 16:11.840
ได้

16:18.360 --> 16:19.360
เถ้าแก่เซี่ย

16:19.880 --> 16:20.960
ที่มาครั้งนี้

16:21.880 --> 16:23.440
มีเรื่องอยากขอคำชี้แนะ

16:24.480 --> 16:25.360
เชิญพูดครับ

16:25.440 --> 16:27.680
เวลาวัยรุ่นนัดบอด

16:28.320 --> 16:29.840
ปกติไปที่ไหนกัน

16:30.760 --> 16:31.760
ร้านกาแฟ

16:31.840 --> 16:34.680
ถ้าคุยเรื่องงาน ปกติไปที่ไหน

16:35.440 --> 16:36.280
ร้านกาแฟ

16:36.360 --> 16:39.920
พบปะพูดคุย ทำงานอิสระ ปกติจะไปที่ไหน

16:40.520 --> 16:42.160
นี่กำลังเล่นเกมฝึกสมองเหรอครับ

16:42.240 --> 16:43.640
ก็ยังเป็นร้านกาแฟ

16:45.240 --> 16:47.560
ทำไมไม่ใช่ร้านน้ำชา

16:48.360 --> 16:50.000
ชาก็ดีเหมือนกัน

16:50.760 --> 16:51.800
อีกอย่างในประเทศจีน

16:52.400 --> 16:55.240
ควรมีคนที่ดื่มชาเยอะกว่าถึงจะถูก

16:59.160 --> 17:00.200
คุณ

17:01.480 --> 17:02.840
ไม่ถามผมเหรอว่าทำไม

17:03.600 --> 17:06.359
ให้ผมเรียกเย่เซินมาช่วยตบมุกไหมละครับ

17:08.000 --> 17:10.280
ถึงตอนนี้แล้ว ยังจะมาล้อผมเล่นอีก

17:10.359 --> 17:12.480
ผมนั่งไม่ติดแล้วเนี่ย

17:14.839 --> 17:16.800
คุณนั่งอยู่ที่นี่มาปีกว่าแล้ว

17:16.880 --> 17:19.160
ถึงเวลาเริ่มต้นธุรกิจอีกครั้งแล้ว

17:21.480 --> 17:22.520
คุณฟังผมนะ

17:25.119 --> 17:26.240
ในสมองผม

17:27.079 --> 17:28.840
ความคิดที่จะทำธุรกิจพวกนั้น

17:29.360 --> 17:31.120
ก็เหมือนกับหน่อไม้หลังฝนตก

17:32.520 --> 17:33.600
ที่โผล่ขึ้นมาเรื่อยๆ

17:34.120 --> 17:36.240
อยากดันมันกลับลงไปก็ทำไม่ได้

17:38.280 --> 17:40.640
ทุกวันที่ผมนั่งสมาธิ

17:41.200 --> 17:42.160
สงบจิต

17:43.000 --> 17:45.600
ก็เพราะอยากปล่อยวางความคิดทั้งหมด

17:46.400 --> 17:48.240
ถ้าวางไม่ลงจริงๆ

17:48.760 --> 17:52.960
ทุกคืนผมก็จะหยิบพู่กันขึ้นมา
เขียนลงไปบนกระดาษ

17:53.560 --> 17:56.320
แล้วจุดกำยาน เผากระดาษนั่นเสีย

17:56.400 --> 17:59.240
ให้มันลอยไปตามลม

18:00.920 --> 18:02.440
แต่มีอยู่ความคิดหนึ่ง

18:03.240 --> 18:05.840
วนเวียนอยูในหัวผมตลอด สลัดไม่ออก

18:05.920 --> 18:08.040
ยิ่มผมคิด มันก็ยิ่งชัดเจน

18:08.120 --> 18:10.600
ผมยิ่งไตร่ตรอง ผมก็ยิ่งเขียนได้ละเอียด

18:11.640 --> 18:14.440
ทุกคืนพอผมหลับตาลง ก็จะคิดว่า

18:14.520 --> 18:19.160
ร้านดื่มชารูปแบบใหม่ควรเลือกสถานที่
ควรทำการตลาด ควร…

18:19.240 --> 18:21.480
- ร้านชาใหม่
- แล้วควรจะหาเงินทุนมาจากไหน

18:21.560 --> 18:23.560
เปิดสาขาอื่น เข้าสู่ตลาดยังไง

18:25.920 --> 18:27.640
ยังไม่ได้คิดไกลขนาดนั้น

18:28.160 --> 18:29.120
ก็แค่คิดว่า

18:29.640 --> 18:32.800
จะเปิดได้กี่สาขาในประเทศ

18:35.000 --> 18:37.000
เพราะฉันนั้นคุณอยากจะ…

18:37.080 --> 18:40.200
เปิดแบรนด์ร้านน้ำชา
ที่เหมาะกับการพบปะพักผ่อนใช่ไหม

18:40.280 --> 18:41.320
ถูกต้อง

18:41.960 --> 18:44.000
กาแฟทำได้ ทำไมชาจะทำไม่ได้

18:45.560 --> 18:46.880
ผมเคยทำการวิจัย

18:47.520 --> 18:50.720
ตอนนี้ในตลาดได้มีร้านน้ำชารูปแบบใหม่

18:50.800 --> 18:53.560
ที่มีเป้าหมายพัฒนาพื้นที่ที่สามขึ้นมาแล้ว

18:54.080 --> 18:55.080
แต่ว่า

18:55.920 --> 18:57.560
เป้าหมายไม่ชัดเจนพอ

18:57.640 --> 18:59.120
เลยยังไม่ประสบความสำเร็จ

18:59.960 --> 19:05.640
ยังมีช่องว่างอีกมากมายที่สามารถ
พัฒนา ปรับปรุง ส่งเสริมได้

19:07.880 --> 19:08.720
พูดให้ผมฟังหน่อย

19:09.360 --> 19:10.320
ได้

19:11.440 --> 19:13.800
งั้นคุณฟังผมสาธยายนะ

19:16.240 --> 19:18.960
ผมน่ะ ปกติชอบดื่มชา

19:20.440 --> 19:24.120
พอมีความรู้เกี่ยวกับ
วัฒนธรรมการดื่มชาของจีนอยู่บ้าง

19:27.120 --> 19:28.960
แต่พูดตามจริงแล้ว

19:29.040 --> 19:29.960
คนสมัยนี้

19:30.640 --> 19:31.800
โดยเฉพาะวัยรุ่น

19:32.920 --> 19:34.080
ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องชา

19:34.160 --> 19:36.240
เพราะงั้นในเวลานี้

19:36.320 --> 19:38.360
ก็ยิ่งต้องการมืออาชีพอย่างเรา

19:38.880 --> 19:41.320
เลือกชาที่ดีให้กับพวกเขา

19:41.840 --> 19:45.120
จะเลือกวิธีต้มชาที่ดี และเหมาะสมที่สุดยังไง

19:45.640 --> 19:48.040
ให้พวกเขาสัมผัสถึงเสน่ห์

19:48.120 --> 19:50.680
และวัฒนธรรมของชาได้อย่างลึกซึ้งจริงๆ

19:51.720 --> 19:53.040
ยังมีอีกอย่างที่สำคัญมาก

19:53.120 --> 19:55.040
พวกเราควรก้าวให้ทันยุคสมัย

19:56.160 --> 19:58.960
ต้องเอาพวกเครื่องดื่มที่ไม่ใช่ชาบริสุทธิ์

19:59.040 --> 20:02.040
แต่ถูกปากและเป็นที่ต้องการของวัยรุ่น
เก็บกลับมาให้หมด

20:03.680 --> 20:04.760
ดังนั้น

20:06.000 --> 20:08.800
คุณอยากขยายแนวคิดเรื่องชาให้กว้างขึ้น

20:08.880 --> 20:10.000
ถูกต้อง

20:10.640 --> 20:12.120
ไม่จำกัดขอบเขตตัวเอง

20:12.200 --> 20:13.640
ไม่พยายามให้หรูหรา

20:14.320 --> 20:15.160
เถ้าแก่เซี่ย

20:15.240 --> 20:18.640
วัฒนธรรมชาของจีน มันต้องกลับมาเยาว์วัย

20:19.160 --> 20:21.160
ต้องกลับมาสดใสอีกครั้ง

20:21.880 --> 20:25.840
วัฒนธรรมชาต้องกระจายไปทั่วทุกซอกทุกมุม

20:26.560 --> 20:28.800
ถ้าคุณต้องการ ก็มีอยู่ทุกที่

20:28.880 --> 20:31.320
คุณไม่สนใจ ก็จะค่อยๆ ชอบมันเอง

20:32.400 --> 20:33.440
นี่คือแนวคิดของผม

20:37.400 --> 20:39.880
งั้นคุณอยากเปิดร้านแรกที่ไหน

20:39.960 --> 20:41.760
ต้องเป็นเมืองใหญ่ระดับหนึ่งอยู่แล้ว

20:42.360 --> 20:43.760
ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้

20:43.840 --> 20:45.040
กวางโจว หรือไม่ก็เซินเจิ้น

20:45.120 --> 20:48.240
แต่จะต้องมั่นคง

20:48.320 --> 20:52.080
อิทธิพลแบรนด์ของร้านแรก
ต้องสร้างมันขึ้นมาให้ได้

20:53.320 --> 20:55.920
จะพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องไปพร้อมกันไหม

20:56.000 --> 21:00.200
ใช่ ผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง
ต้องวางไว้ในที่ที่จับต้องง่ายในร้าน

21:00.280 --> 21:01.880
ถ้าสนใจก็หยิบได้ตลอดเวลา

21:07.520 --> 21:09.440
ถ้าร้านแรกประสบความสำเร็จ

21:10.040 --> 21:12.280
ร้านอื่นๆ ก็จะง่ายไปเอง

21:13.320 --> 21:15.280
รู้สึกว่าโอกาสทางการตลาด

21:16.640 --> 21:17.720
และช่องว่างในอนาคตไม่เลวเลย

21:19.240 --> 21:20.080
เถ้าแก่เซี่ย

21:21.400 --> 21:22.600
คุณคิดว่า…

21:23.360 --> 21:24.200
น่าทำใช่ไหม

21:24.880 --> 21:27.120
ผมเลิกประเมินการลงทุนไปนานแล้ว

21:27.640 --> 21:28.480
เรื่องนี้ผมรู้

21:29.120 --> 21:32.600
แต่ว่า คุณไม่เคยถูกใจโปรเจคของผมเลย
และไม่ลงทุนด้วย

21:34.240 --> 21:36.640
ความจริงพิสูจน์ว่า ก่อนหน้านี้ผมตัดสินใจถูก

21:37.360 --> 21:38.560
แล้วอันนี้ล่ะ

21:39.840 --> 21:41.000
คุณเคยคิดไหม

21:41.080 --> 21:43.720
มีแนวคิดตั้งมากมาย ทำไมคุณเลือกอันนี้

21:43.800 --> 21:44.840
เคยคิดสิ

21:45.680 --> 21:46.920
เพราะผมชอบ

21:47.720 --> 21:50.680
เป็นสิ่งที่ผมอยากทำจากใจจริง

21:52.080 --> 21:53.320
แน่ใจนะว่าไม่ตามกระแส

21:54.120 --> 21:55.520
ไม่ตามกระแสแน่นอน

21:55.600 --> 21:57.000
งั้นก็ดีแล้วนี่ครับ

21:57.080 --> 21:58.400
อุตสาหกรรมฟื้นฟูประเทศ

21:58.480 --> 21:59.560
ผมคิดว่า

22:00.080 --> 22:01.000
คุณลองดูได้

22:03.080 --> 22:04.000
ไม่สาดน้ำเย็นใส่ผมแล้วเหรอ

22:04.920 --> 22:06.360
ถ้าคุณเริ่มทำขึ้นมาจริงๆ

22:06.440 --> 22:08.600
ปัญหาต่างๆ ก็จะตามขึ้นมาเรื่อยๆ

22:08.680 --> 22:09.600
จำเป็นให้ผมสาดน้ำเหรอ

22:10.800 --> 22:12.520
อีกอย่าง การเริ่มธุรกิจ

22:12.600 --> 22:14.000
คุณมีประสบการณ์กว่าผม

22:14.080 --> 22:16.920
ทั้งประสบการณ์ที่สำเร็จหรือล้มเหลว
ก็มากกว่าผมทั้งนั้น

22:17.000 --> 22:19.320
ตรงจุดนี้ ผมยังต้องเรียนจากคุณ

22:21.840 --> 22:22.880
มันก็ใช่

22:24.320 --> 22:26.080
ดี งั้้นตกลงแล้วนะ

22:26.160 --> 22:28.160
ผมวางกลยุทธ์ คุณจัดการเรื่องเงินทุน

22:29.600 --> 22:30.440
ได้

22:30.520 --> 22:31.560
เยี่ยม

22:33.680 --> 22:34.800
อันดับแรก

22:35.320 --> 22:38.120
ผมต้องการสร้างทีมวิจัยพัฒนาขึ้นมา

22:39.320 --> 22:41.760
ช่วงแรกอาจจะต้องมีค่าใช้จ่ายหน่อย

22:42.880 --> 22:44.280
- เงินนี้จำเป็นต้องจ่าย
- ใช่

22:45.280 --> 22:46.360
ผมไม่มีเงินนะ

22:47.640 --> 22:49.080
คุณมองผมทำไม

22:49.160 --> 22:50.760
- ผมก็ไม่มีเงิน
- คุณ…

22:51.520 --> 22:53.800
คุณ คุณเป็นถึงเถ้าแก่ คุณ…

22:53.880 --> 22:55.560
มัวแต่ทำอะไรอยู่เนี่ย

22:55.640 --> 22:57.200
ยังมีหน้ามาว่าผมอีก

22:57.280 --> 23:00.000
คุณมีเงินที่ไหนล่ะ
บ้านที่ปักกิ่งก็ขายเอาไปใช้หนี้หมดแล้วนี่

23:00.080 --> 23:02.720
คุณนี่… ไว้หน้ากันบ้างสิ จริงๆ เลย

23:04.120 --> 23:05.040
ดื่มชาก่อน

23:09.040 --> 23:10.520
ยังมาวัฒนธรรมชาอีก

23:18.200 --> 23:19.480
- ใช่ห้องนี้ไหม
- ไม่ใช่ๆ

23:19.560 --> 23:21.320
ด้านหลังนู่น ยังไม่ออกมา

23:22.600 --> 23:23.800
เธอไม่ได้เจอลูกมาครึ่งปีแล้วสินะ

23:23.880 --> 23:26.600
ใช่ ไม่รู้ว่าเห็นแล้วและจำได้ทันทีหรือเปล่า

23:27.520 --> 23:29.320
- ออกมาแล้ว ห้องนั้นไง
- เหรอ

23:29.920 --> 23:31.840
เด็กๆ ข้างหลังยืนตรงกลางนะจ๊ะ

23:31.920 --> 23:33.400
- อย่าแตกแถว
- หู่จื่อ

23:33.920 --> 23:34.880
- หู่จื่อ
- เข้าแถว อย่าเดินไปเดินมา

23:35.560 --> 23:36.600
หู่จื่อ

23:38.000 --> 23:39.560
แม่เอง แม่ไง

23:40.080 --> 23:41.720
เธอดูสิ ยืนเอ๋อไปเลย

23:41.800 --> 23:43.400
นี่แม่เอง

23:44.000 --> 23:45.160
ไม่กล้าเรียกแล้ว

23:46.320 --> 23:47.600
แม่ไงจ๊ะ

23:51.520 --> 23:53.560
หู่จื่อ ฝั่งนี้มีรถ ไม่ปลอดภัย

23:53.640 --> 23:55.080
แม่จูงมือลูกดีไหม

23:55.760 --> 23:56.800
แม่จับมือลูกนะ

23:59.200 --> 24:00.680
หู่จื่อ อย่าวิ่งสิ

24:00.760 --> 24:01.680
อันตรายนะ

24:06.000 --> 24:08.480
ช้าหน่อยๆ ระวังล้มนะ ระวังด้วย

24:24.840 --> 24:26.920
แม่ว่าแล้ว สองพ่อลูกอยู่ด้วยกันทีไร

24:27.000 --> 24:28.600
ถ้าไม่ดื่มให้หนำใจ ก็คงไม่ยอมขยับไปไหนแน่ๆ

24:28.680 --> 24:31.400
- หลับแล้วใช่ไหมคะ
- หลับแล้ว หู่จื่อก็หลับแล้ว

24:31.480 --> 24:32.720
มา หลบไป แม่ล้างเอง

24:32.800 --> 24:34.240
ไม่เป็นไร ใกล้เสร็จแล้วค่ะแม่

24:37.040 --> 24:38.640
ทำไมร้องไห้ล่ะ

24:39.800 --> 24:40.760
ไม่มีอะไรค่ะ

24:41.280 --> 24:43.200
เกิดอะไรขึ้น แกบอกแม่สิ

24:44.320 --> 24:45.960
เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า

24:46.040 --> 24:49.240
แม่คะ อย่าคิดมากเลยค่ะ ไม่มีอะไรจริงๆ

24:49.320 --> 24:51.640
ไม่มีอะไรแล้วแกร้องไห้ทำไม

24:55.640 --> 24:57.880
วันนี้หนูไปรับหู่จื่อ

24:59.560 --> 25:01.640
เหมือนลูกไม่รู้จักหนูเลย

25:01.720 --> 25:03.280
แถมไม่ให้หนูจับมือด้วย

25:04.200 --> 25:06.400
ลูกไม่สนิทกับหนูแล้ว

25:08.680 --> 25:09.560
มาๆ

25:10.080 --> 25:11.120
รีบเช็ดเร็ว

25:12.160 --> 25:13.160
อย่าเสียใจไปเลย

25:13.840 --> 25:15.280
แม่นึกว่าเรื่องอะไรซะอีก

25:15.920 --> 25:16.920
เช็ดอีกหน่อย นี่

25:18.520 --> 25:19.680
ฟังแม่นะ

25:20.320 --> 25:23.640
เลี้ยงเด็กก็เหมือนเลี้ยงลูกสุนัข

25:23.720 --> 25:26.760
แกกลับบ้านมาสักสามวัน
เขาก็จะกอดแกไม่ปล่อยแล้ว

25:28.240 --> 25:29.720
มา เช็ดอีก

25:29.800 --> 25:31.040
อย่าเก็บไปใส่ใจเลย

25:31.120 --> 25:33.080
ตอนนี้หู่จื่อยังเด็กอยู่

25:33.160 --> 25:35.400
รอเขาโตขึ้นอีกหน่อย เขาก็จะเข้าใจเอง

25:36.840 --> 25:38.600
- จริงเหรอคะ
- จริงสิ

25:44.920 --> 25:47.400
ที่จริง ไม่ใช่เขาไม่คิดถึงพวกแก

25:47.920 --> 25:50.120
เขาแค่เขิน ทำตัวไม่ถูก

25:50.640 --> 25:53.120
ตอนพวกแกไม่อยู่ เขาถามอยู่บ่อยๆ

25:53.640 --> 25:55.600
เมื่อไหร่แม่จะกลับมา

25:57.320 --> 25:59.160
- จริงเหรอคะ
- จริงสิ

26:01.640 --> 26:03.800
เขาคงคิดถึงจีจีบอนด์ตัวใหม่มากกว่า

26:07.560 --> 26:08.520
แกรู้จักเขาดีที่สุดแล้ว

26:10.280 --> 26:12.840
แม่ก็ ตกลงปลอบหนูอยู่ไหมเนี่ย

26:12.920 --> 26:14.880
ปลอบอยู่เนี่ย ไม่ใช่ปลอบแล้วคืออะไร

26:20.520 --> 26:21.800
ยังมีอะไรอีก

26:22.520 --> 26:24.520
- จีจีบอนด์
- จีจีบอนด์

26:24.600 --> 26:26.240
ทุกครั้งที่พ่อมาเยี่ยมฉัน

26:26.320 --> 26:28.560
ก็จะเอาของอร่อยๆ มาฝาก เยอะแยะเลยละ

26:28.640 --> 26:31.000
และยังซื้อหนังสือนิทานให้ฉันหลายเล่ม

26:31.080 --> 26:34.240
ใช่ ถัวถัว นายอยากได้อะไรก็โทรหาพ่อแม่ได้

26:34.320 --> 26:36.200
นายคิดถึงพวกท่านไหม

26:37.440 --> 26:40.120
ไม่คิดถึง
ลูกผู้ชาย เสือเลือดเสียเหงื่อไม่เสียน้ำตา

26:40.200 --> 26:42.920
ฉันก็อยากให้พ่อแม่ของฉันออกไปทำงานเหมือนกัน

26:43.000 --> 26:45.480
แบบนี้ฉันก็เล่นโทรศัพท์ทุกวันได้แล้ว

26:47.440 --> 26:49.640
เปลี่ยนรสใหม่ให้แกนะ

26:49.720 --> 26:50.840
อร่อยไหม

26:52.920 --> 26:54.320
น้ากุ้ย

26:54.400 --> 26:55.440
มากินขนมเปี๊ยะจีไจ่กันครับ

26:55.520 --> 26:56.560
น้าเอ๋อเอามาให้เมื่อเช้า

26:57.080 --> 26:59.120
น้าไม่กิน พวกเธอกินเถอะ น้ากำลังยุ่ง

26:59.640 --> 27:01.280
ช่างเถอะๆ ขอสองชิ้นๆ

27:07.040 --> 27:08.600
ใกล้แล้วค่ะ รอแป๊บนะคะ

27:09.480 --> 27:11.080
ไม่รีบ ค่อยๆ ลงมานะ

27:12.640 --> 27:13.480
ระวังสิ

27:15.600 --> 27:16.440
ขอโทษด้วยนะคะ

27:16.520 --> 27:17.760
ตื่นสายน่ะ

27:17.840 --> 27:18.880
ไม่เป็นไรค่ะ

27:18.960 --> 27:20.920
ฉันไม่ชินกับการให้คนอื่นรอ

27:21.000 --> 27:23.240
ที่ปรึกษาอย่างคุณตั้งใจขนาดนี้เชียว

27:23.320 --> 27:25.320
ทำซะคนอื่นไม่กล้าอู้แล้วเนี่ย

27:25.400 --> 27:27.280
ใช่ ฮ่องเต้ไม่รีบขันทีรีบ

27:27.360 --> 27:29.040
อย่างมากคุณก็เป็นแค่นางกำนัล

27:29.120 --> 27:30.240
ขันทียังไม่มาเลย

27:31.280 --> 27:32.560
เมื่อคืนนอนไม่อิ่มหรือเปล่า

27:33.240 --> 27:34.080
อย่าพูดถึงเลย

27:34.160 --> 27:36.000
พี่สาวฉันโทรมาตอนเที่ยงคืน

27:36.080 --> 27:38.920
ให้ฉันโทรไปอวยพรวันเกิดแม่

27:39.000 --> 27:40.800
จากนั้นฉันก็นอนไม่หลับ

27:40.880 --> 27:42.200
ก็เลยดูหนัง

27:43.040 --> 27:45.320
พี่สาวคุณเยี่ยมจริงๆ เขาไม่นอนบ้างเหรอ

27:45.400 --> 27:47.960
ไม่นอน ไม่เคยนอนก่อนตีหนึ่งเลย

27:48.040 --> 27:49.920
ทำงานหนักขนาดนั้นเลย

27:50.000 --> 27:50.880
ไม่ใช่หรอก

27:51.400 --> 27:54.400
พี่ฉันน่ะ ก่อนนอนต้องเล่นมือถือสองชั่วโมง

27:54.920 --> 27:55.960
หาความบันเทิงชดเชย

27:56.480 --> 27:57.520
อัจฉริยะ

27:58.600 --> 27:59.640
เริ่มกันเถอะ

27:59.720 --> 28:00.600
รอแป๊บหนึ่ง

28:00.680 --> 28:02.920
ผมโทรถามขันทีก่อนว่าถึงไหนแล้ว

28:07.840 --> 28:09.160
มาแล้ว

28:10.000 --> 28:11.200
ไม่ต้องโทรหรอก มาแล้วครับ

28:18.160 --> 28:19.200
พึ่งถึงกันใช่ไหม

28:20.280 --> 28:21.120
เห็นหรือยัง

28:21.200 --> 28:22.920
นี่ก็คือเอกลักษณ์สไตล์ของเรา

28:23.800 --> 28:25.360
คนนี้คุณน่าจะเคยเห็น

28:25.960 --> 28:27.040
กราฟิกดีไซด์ของพวกเรา เย่เซิน

28:27.120 --> 28:29.000
หัวดีไม่เบาเลยนะ

28:29.080 --> 28:30.760
มาครบแล้ว เริ่มกันเลย

28:30.840 --> 28:32.200
โอเค หัวหน้าพูดได้

28:32.280 --> 28:33.960
งั้นผมจะเดี่ยวไมโครโฟนคู่ตบมุก

28:34.040 --> 28:36.000
ให้ทุกคนฟังก่อน โอเคไหม

28:36.080 --> 28:38.120
คู่ตบมุก ต้องสองคนไม่ใช่เหรอ

28:38.200 --> 28:40.080
พอเถอะๆ เลิกพูดมากได้แล้ว

28:40.160 --> 28:41.560
เข้าประเด็นกันดีกว่า

28:42.080 --> 28:43.720
เรื่องที่พวกเราจะหารือกันวันนี้

28:43.800 --> 28:46.880
คือการเตรียมงานต้อนรับ
เถ้าแก่ใหญ่ของร้านหนังสือเสาหวา

28:46.960 --> 28:48.360
รวมทั้งขอความคิดเห็นว่า

28:48.880 --> 28:51.040
นอกจากทรัพยากรคุณภาพ
อย่างร้านหนังสือเสาหวา

28:51.120 --> 28:53.200
ยังมีอย่างอื่น ที่จะดึงดูดนักท่องเที่ยวได้อีกไหม

28:54.400 --> 28:56.400
ผมลองพูดเป็นตัวอย่างคร่าวๆ ก่อนนะ

28:57.000 --> 28:59.960
ตอนนี้ชุมชนของเรา
มีโฮมสเตย์ระดับกลางแห่งหนึ่ง

29:00.040 --> 29:02.200
และโฮมสเตย์ระดับไฮเอนด์แห่งหนึ่งที่กำลังสร้าง

29:03.120 --> 29:05.200
โรงมัดย้อม สามารถลองสัมผัสการมัดย้อมได้

29:05.280 --> 29:07.040
ส่วนโรงปักผ้า ก็เปิดคอร์สสอนได้

29:08.120 --> 29:10.240
รอบๆ ยังมีฟาร์มม้า จุดตั้งแคมป์

29:10.760 --> 29:12.080
สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน

29:12.160 --> 29:15.360
เป้าหมายให้นักท่องเที่ยวพักที่นี่สองคืน
ก็พอจะทำได้

29:16.280 --> 29:17.320
นอกจากนี้

29:17.400 --> 29:19.280
ผมมีแพลนว่าจะถ่ายวิดีโอสั้นโปรโมท

29:20.120 --> 29:21.840
โชว์ทุกอย่างที่เรามี

29:22.520 --> 29:24.320
โพสต์ลงอินเตอร์เน็ต

29:24.400 --> 29:27.480
แล้วก็เปิดวนที่ร้านของเราได้

29:27.560 --> 29:29.600
เทียบกับการทำโปรชัวร์โปรโมท

29:29.680 --> 29:32.200
ผมคิดว่าจะดึงดูดนักท่องเที่ยวให้ชุมชนได้มาก

29:32.280 --> 29:34.120
ฉันคิดว่าไอเดียนี้ดีมาก

29:35.000 --> 29:36.960
มีเรื่องร้านหนังสือเข้ามาพอดีไงล่ะ

29:37.040 --> 29:40.120
ผมก็เลยอยากกำหนดวันทำวิดีโอโปรโมทด้วยเลย

29:40.200 --> 29:41.880
ถ่ายชุมชนไปพร้อมกัน

29:42.400 --> 29:44.160
ให้เสี่ยวหวงออกกล้อง

29:44.760 --> 29:47.680
- ติดตามเสี่ยวหวง
- ไปสัมผัสประสบการณ์กิจกรรมท่องเที่ยว

29:47.760 --> 29:49.440
บรรยากาศของธรรมชาติ อาหารอร่อย

29:49.520 --> 29:51.080
แล้วก็พวกศิลปะมรดกทางวัฒนธรรม

29:51.160 --> 29:52.000
เดี๋ยวนะ

29:52.520 --> 29:53.600
ทำไมเป็นฉันล่ะ

29:54.680 --> 29:56.320
เพราะเธอร่าเริงน่ารัก

29:56.400 --> 29:57.800
ทำให้คนรู้สึกเป็นกันเอง

30:01.240 --> 30:02.280
ได้

30:02.920 --> 30:04.720
ขอแค่มีประโยชน์ต่อการพัฒนาชุมชนของเรา

30:04.800 --> 30:06.680
ร่างกายของฉัน เอาไปได้เลย

30:07.920 --> 30:08.800
ผมคิดไว้แล้ว

30:08.880 --> 30:10.600
วิดีโอโปรโมทใช้หัวข้อ…

30:11.120 --> 30:12.840
สายลมนำพารัก

30:15.360 --> 30:16.680
ทำไมเป็นหัวข้อนี้ล่ะคะ

30:17.200 --> 30:18.040
อธิบายหน่อยสิ

30:19.920 --> 30:23.160
ที่เรือนพักของเรามีชื่อว่า ‘เรือนลมพัดผ่าน’

30:23.240 --> 30:26.200
เพราะหวังว่าทุกคนที่ได้มาพักที่นี่

30:26.280 --> 30:29.360
จะตามหาพลังแห่งความสุขในชีวิตให้กลับมาได้

30:29.440 --> 30:31.800
คุณลักษณะของลม คือการเคลื่อนที่ของอากาศ

30:31.880 --> 30:34.560
อากาศไหลจากที่อุณหภูมิต่ำ
ไปยังที่อุณหภูมิสูง จึงเกิดเป็นลม

30:34.640 --> 30:36.800
สรรพสิ่งบนโลกก็จะมีชีวิตชีวา

30:36.880 --> 30:38.320
ไม่มีลม ก็จะหยุดนิ่งไม่ไหวติง

30:38.920 --> 30:40.640
นกยังต้องลงใต้ไปหลบหนาว

30:40.720 --> 30:42.880
คนเราเมื่อรู้สึกเหน็บหนาว

30:42.960 --> 30:45.200
ก็ต้องขยับไปในที่ที่อบอุ่น

30:45.280 --> 30:48.880
ตามหาพลังแห่งความสุข
พลังแห่งความมีชีวิตชีวา พลังอันงดงาม

30:48.960 --> 30:51.560
หรืออาจจะเป็น… พลังของการเริ่มต้นใหม่

30:58.200 --> 31:00.160
เสี่ยวหวง ยังมีคำถามอีกไหม

31:02.440 --> 31:04.880
ฉันก็ว่ามันดีอยู่

31:04.960 --> 31:10.160
แต่ว่า เรื่องงบประมาณของชุมชนเรา มัน…

31:10.240 --> 31:11.360
วางใจ

31:11.440 --> 31:13.000
เรื่องเงินฉันจัดการเอง

31:13.080 --> 31:15.160
รอคุณพูดคำนี้แหละ

31:15.800 --> 31:17.480
งั้นก็ตกลงตามนี้แล้วกันนะ

31:17.560 --> 31:18.560
เย่เซิน

31:19.240 --> 31:20.160
พูดอะไรหน่อยสิ

31:22.120 --> 31:23.200
ผมยังต้องคิดหน่อย

31:25.360 --> 31:26.320
นายไม่ได้เตรียมมาเหรอ

31:26.400 --> 31:28.680
ผมคิดจะมาหาไอเดียที่นี่ไงล่ะครับ

31:29.920 --> 31:31.280
งั้นเอาโน้ตบุ๊กมาทำไม

31:31.360 --> 31:33.240
โน้ตบุ๊กก็แค่เครื่องมือในการประชุม

31:33.320 --> 31:34.640
สวี่หงโต้ว คุณว่าถูกไหม

31:35.160 --> 31:37.160
ไม่สิ ฉันเตรียมตัวมาแล้วนะ

31:38.400 --> 31:40.720
คุณเป็นแค่ที่ปรึกษาไม่ใช่เหรอ

31:40.800 --> 31:42.840
ใช่ไง เพราะงั้นฉันเลยเตรียมมาไม่เยอะ

31:43.440 --> 31:44.480
แค่สิบกว่าอย่างเอง

31:46.440 --> 31:49.960
ผมกังวลเรื่องอย่าง…
สังคมการทำงานหนักจะแพร่มาถึงที่นี่มาก

31:50.600 --> 31:52.080
ซินซิน เธอว่าไหมล่ะ

31:52.600 --> 31:53.680
ใช่

31:53.760 --> 31:54.720
ฉันคิดว่า

31:55.800 --> 31:57.440
การประชุมที่มีนายอยู่

31:57.520 --> 31:59.240
เป็นการประชุมคุยไร้สาระ หุบปากเถอะ

32:01.080 --> 32:02.120
หงโต้ว คุณพูดก่อน

32:02.840 --> 32:03.680
ฉันคิดว่า

32:03.760 --> 32:06.720
ร้านออนไลน์ของเรา
แต่ละวันต้องส่งพัสดุหลายชิ้นใช่ไหมล่ะ

32:06.800 --> 32:12.040
แล้วถ้าเราใส่โบรชัวร์ท่องเที่ยวของอวิ๋นเหมียว
ลงในกล่องพัสดุด้วย

32:12.680 --> 32:16.040
แบบนั้นก็จะทำให้ลูกค้าจดจำได้

32:16.120 --> 32:18.080
ถ้าครั้งหน้าพวกเขาต้องการไปเที่ยว

32:18.160 --> 32:19.800
หรือตอนที่มาต้าหลี่

32:19.880 --> 32:21.960
ไม่แน่ อาจพิจารณามาที่นี่ก็ได้

32:22.480 --> 32:24.440
อันนี้ดี ผมคิดว่าโอเค

32:25.280 --> 32:27.760
จริงสิ ถ้าพวกเราถ่ายวิดีโอโปรโมท

32:27.840 --> 32:30.600
ฉันคิดว่าสามารถ เพิ่มคิวอาร์โคดลงในโบร์ชัวได้

32:30.680 --> 32:32.840
- สแกนก็ดูได้เลย
- ใช้ได้

32:32.920 --> 32:35.040
คลิปสั้นดีกว่าจริงๆ ฉันเองก็คิดขึ้นมาได้เมื่อกี้

33:49.280 --> 33:50.440
คุณย่าคะ

33:50.520 --> 33:51.600
ข้างนอกสว่างไป

33:52.120 --> 33:53.280
ไม่ดีต่อสายตา

33:53.360 --> 33:55.800
สว่างสิถึงดีต่อสายตา

33:55.880 --> 33:58.080
อยู่เฉยๆ ทำให้แก่เร็ว

33:58.680 --> 33:59.720
แบบนี้จะตาบอดได้นะคะ

34:02.560 --> 34:04.480
ไม่ใช่ หนูหมายถึง

34:05.320 --> 34:07.400
อาจส่งผลกระทบร้ายแรงตามมา

34:08.520 --> 34:10.760
นอนคลุมโปงดูโทรศัพท์ จะตาบอดไหม

34:11.880 --> 34:14.239
แสงจ้าขนาดนี้มองจอคอม จะตาบอดไหม

34:15.040 --> 34:18.520
ย่าว่านะ เด็กอย่างพวกหนูนั่นแหละ
ที่จะตาบอดไว

34:22.880 --> 34:24.719
คุณย่าก็ถือว่าเล่นกับหนูหน่อยนะคะ

34:24.800 --> 34:27.040
ย่ากำลังคุยด้วยอยู่ไม่ใช่เหรอ

34:28.440 --> 34:30.120
คุยกันก็ถือว่าเล่นเหรอคะ

34:30.800 --> 34:34.760
คุณย่าคะ ปกติตอนไม่ทำงาน คุณย่าชอบทำอะไรคะ

34:34.840 --> 34:36.960
ไปเดินเล่น พบปะกับเพื่อนบ้าน

34:37.480 --> 34:38.800
ไม่เล่นไพ่เหรอคะ

34:39.560 --> 34:42.600
ย่าทำงานจนชินมาทั้งชีวิต

34:43.120 --> 34:44.120
ไม่เคยเล่นหรอก

34:44.920 --> 34:46.239
ตอนยังเด็ก

34:47.840 --> 34:50.960
ไม่มีข้าวกิน ไม่มีเสื้ออุ่นๆ ใส่

34:51.639 --> 34:53.280
ทั้งผู้ใหญ่ทั้งเด็ก

34:53.360 --> 34:55.320
พากันหิวจนตาลาย

34:55.400 --> 34:57.680
ทำงานเพื่อแลกอาหารเล็กๆ น้อยๆ

34:58.880 --> 35:02.400
ตอนเป็นสาวก็ชอบร้องเพลงอยู่

35:02.920 --> 35:05.680
คุณปู่ของอาเหยา ร้องเพลงเพราะมาก

35:07.080 --> 35:09.520
พอพวกเราทำงานในนาจนเหนื่อย

35:09.600 --> 35:11.440
เขาก็ร้องเพลงให้ย่าฟัง

35:12.360 --> 35:14.800
ถ้าเขาออกทะเลหาปลา

35:14.880 --> 35:17.160
ย่าก็จะยืนรอเขาอยู่บนฝั่ง

35:17.680 --> 35:19.320
เขากลับมาพร้อมกับร้องเพลง

35:21.960 --> 35:23.160
เพราะมากเลยละ

35:27.800 --> 35:32.440
เดิมทีอาเหยามีลุงอีกคน

35:34.480 --> 35:38.240
ตอนคลอดเขาออกมา ปากก็เป็นสีม่วงคล้ำ

35:39.400 --> 35:40.720
พออายุห้าหกขวบ

35:41.760 --> 35:43.080
แค่วิ่งเล่น

35:44.080 --> 35:45.840
ก็หายใจไม่ออก

35:47.240 --> 35:50.800
พอไปตรวจดูที่โรงพยาบาล ถึงรู้ว่าหัวใจมีรู

35:50.880 --> 35:52.240
เป็นแต่กำเนิด

35:53.040 --> 35:54.120
โรงพยาบาลรักษาไม่ได้

35:54.960 --> 35:57.400
ไม่ก้าวหน้าเหมือนตอนนี้ แถมยังมีประกันสุขภาพ

35:58.160 --> 36:00.000
ตอนนั้นยืมเงินมาไม่น้อย

36:00.720 --> 36:04.560
บวกกับเงินที่ยืมมาแต่งงานสร้างบ้าน
ยังคืนไม่หมด

36:05.400 --> 36:10.120
ตอนนั้นพ่อของอาเหยา ก็ยังเป็นเด็กแบเบาะ

36:10.920 --> 36:11.920
ดังนั้น

36:13.840 --> 36:16.320
เลยต้องทำงานเอาเป็นเอาตาย

36:19.240 --> 36:20.720
เป็นแบบนี้มาทั้งชีวิต

36:22.120 --> 36:23.240
ไม่เคยได้เล่น

36:35.680 --> 36:36.760
คุณย่าคะ

36:36.840 --> 36:38.680
รอหนูแป๊บนะคะ หนูไปหยิบของก่อน

36:40.080 --> 36:41.200
เดี๋ยวก็กลับมาค่ะ

37:08.800 --> 37:11.280
- ย่ายังเล่นไม่เป็นเลย
- เอาใหม่

37:12.160 --> 37:13.360
- เอาใหม่
- ค่ะๆ เอาใหม่

37:34.960 --> 37:36.440
เอาใหม่ๆ

37:37.680 --> 37:39.840
ครั้งนี้ย่าเลือกสีฟ้า

38:00.680 --> 38:02.280
หนูเล่นโกง

38:02.360 --> 38:04.560
คุณย่า เรื่องนี้มันเป็นเรื่องของเทคนิคนะคะ

38:04.640 --> 38:07.240
ไม่ได้เล่นไพ่สักหน่อย จะเล่นโกงได้ยังไง

38:08.880 --> 38:11.040
อีกสิบนาที เตรียมทานข้าว

38:11.120 --> 38:12.160
เล่นอะไรกันครับ

38:12.240 --> 38:13.560
ช่วยเพนกวินจากแท่นน้ำแข็ง

38:13.640 --> 38:14.800
พึ่งมาถึงเมื่อเช้า

38:14.880 --> 38:16.200
ว่าจะเอาไว้ให้พวกถัวถัวเล่น

38:18.800 --> 38:20.720
ทำไมย่าดูไม่มีความสุขเลย

38:21.600 --> 38:22.720
เล่นแพ้น่ะ

38:23.360 --> 38:24.680
เธอเล่นโกง

38:25.520 --> 38:28.040
คุณย่าคะ อันนี้โกงไม่ได้นะคะ

38:29.960 --> 38:31.600
งั้นคุณย่าลองเล่นกับอาเหยาของคุณย่าดู

38:31.680 --> 38:33.680
- ได้สิๆ มาครับ
- มา

38:38.720 --> 38:41.000
- เธอเอาสีไหน
- ผมเอาสีแดง

38:42.680 --> 38:43.680
สีขาวๆ

38:43.760 --> 38:44.960
งั้นผมเริ่มก่อนนะ

38:57.680 --> 38:59.480
เห็นไหมคะ มีประสบการณ์แล้วใช่ไหม

39:00.000 --> 39:01.800
- เอาใหม่
- เอาใหม่

39:12.200 --> 39:13.280
คุณย่าคะ

39:13.360 --> 39:15.400
เชี่ยวชาญแล้วนะคะ เชี่ยวชาญแล้ว

39:16.920 --> 39:18.320
- เอาใหม่
- มาสิ

39:42.680 --> 39:43.920
สองคนเล่นโกงหรือเปล่า

39:44.960 --> 39:46.760
มันเป็นเรื่องของเทคนิค

39:46.840 --> 39:47.680
ไม่ใช่เล่นไพ่สักหน่อย

39:47.760 --> 39:49.640
จะโกงได้ยังไง

39:49.720 --> 39:51.280
หงโต้วสอนให้ย่าโกงแน่ๆ

39:51.360 --> 39:52.880
คุณแพ้ไม่เป็นใช่ไหม

39:54.240 --> 39:56.280
คุณโกง แล้วยังมาสอนย่าโกงอีก

39:58.800 --> 40:00.120
พอโดนจับได้เลยโมโหกลบเกลื่อนล่ะสิ

40:00.200 --> 40:02.040
- เหมือนย่าเข้าไปทุกวัน
- เธอนี่

40:02.120 --> 40:03.120
ไม่เล่นกับคนขี้โกงแล้ว

40:03.200 --> 40:04.600
เก็บด้วย เตรียมตัวกินข้าว

40:05.360 --> 40:08.040
คุณเนี่ยนะ ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้เลย

40:08.560 --> 40:10.280
คนแพ้ไม่เป็น

40:10.800 --> 40:12.080
แพ้แล้วโมโหซะงั้น

40:13.120 --> 40:14.360
ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้

40:16.800 --> 40:19.280
อุตส่าห์ได้หยุดตั้งหลายเดือน

40:19.360 --> 40:20.600
ยังไปทำงานให้คนอื่นอีก

40:21.200 --> 40:22.520
เขาให้เธอเท่าไร

40:23.440 --> 40:26.200
เป็นอาสาสมัคร ฉันเห็นว่ามันมีความหมายดี

40:26.280 --> 40:27.640
แถมยังเลี้ยงข้าวอีกด้วย

40:28.600 --> 40:29.720
แย่แล้วๆ

40:29.800 --> 40:31.680
ถูกหนุ่มหล่อประจำหมู่บ้านล้างสมองซะแล้ว

40:32.440 --> 40:35.000
ความถนัดของนายทุน ก็คือล้างสมองเก่ง

40:35.080 --> 40:36.960
เธอไม่มีเงินกินข้าวหรือไง

40:37.480 --> 40:39.320
หรือว่าเขาเอาของดีหายากให้กิน

40:40.520 --> 40:42.800
ถูกต้อง เป็นของดีหายากจริงๆ

40:44.200 --> 40:47.160
คนที่ล้างสมองโต้วได้ ไม่ใช่คนธรรมดาหรอก

40:47.960 --> 40:49.560
ครั้งนี้ทำงานให้คนอื่นฟรีๆ

40:49.640 --> 40:53.240
หนูว่าครั้งหน้าพวกเราคงต้องไปช่วยเธอ
จากพวกขบวนการแชร์ลูกโซ่แล้วมั้ง

40:53.320 --> 40:55.080
ดีจัง พี่สาวที่แสนดี

40:55.160 --> 40:58.040
แบบนั้นฉันก็วางใจให้เขาล้างสมองได้แล้ว

40:59.840 --> 41:01.720
พี่พูดอะไรฉันก็ไม่โกรธทั้งนั้นแหละ

41:02.240 --> 41:04.840
แล้วแต่จะพูดเลย ฉันไม่โกรธ

41:06.000 --> 41:07.120
พัฒนาขึ้นนะเนี่ย

41:07.200 --> 41:11.040
แม่ว่านะ
ก็ควรออกไปเที่ยวเล่น ผ่อนคลายให้มากๆ

41:11.120 --> 41:13.120
จิตใจก็จะกว้างขวางขึ้น ใช่ไหม

41:14.040 --> 41:19.160
แม่คะ หนูส่งน้ำมันเห็ดโคน
และเห็ดหนิวกานตากแห้ง

41:19.240 --> 41:20.800
ที่บ้านคุณย่าเซี่ยทำเองไปให้นะคะ

41:20.880 --> 41:21.960
อย่าลืมรับของนะคะ

41:23.160 --> 41:24.480
แล้วมันกินยังไงเหรอ

41:24.560 --> 41:25.640
เดี๋ยวหนูส่งให้

41:26.440 --> 41:29.000
ไม่คุยแล้ว หนูไปทานอาหารก่อน ทำเสร็จแล้ว

41:29.080 --> 41:31.800
ยังจะกินมื้อดึกอีก ระวังอ้วนตายนะ

41:32.920 --> 41:34.240
ขอบคุณสำหรับคำอวยพร

41:34.320 --> 41:35.160
บ๊ายบาย

41:35.240 --> 41:36.600
รีบนอนนะ

41:36.680 --> 41:37.520
บ๊ายบายๆ

41:37.600 --> 41:38.600
บาย

41:47.440 --> 41:49.000
- เสร็จหรือยัง หงโต้ว
- เสร็จแล้ว

41:49.080 --> 41:50.680
ฉันไปถามต้าม่ายก่อนว่ากินไหม

41:51.440 --> 41:52.360
ดูให้ทีนะ

42:19.120 --> 42:20.080
น่าน่า