เถ้าแก่เซี่ย พี่เสี่ยวซุน
กำลังพูดถึงอยู่พอดีเลย
พูดถึงฉันอยู่เหรอ พูดถึงฉันว่าไง
บอกว่าเธอร่าเริง น่ารัก แถมยังมีน้ำใจ
คุณออกมาหน่อย ฉันมีเรื่องคุยด้วย
ฉันฟังไม่ได้เหรอ
เร็วๆ
เรื่องอะไรนะ ดีใจขนาดนี้เลย
เรื่องดี ดีมากถึงมากที่สุด
มีลาภลอยมาให้จับหรือไง
เดาถูกแล้ว
แต่จะทำได้หรือเปล่านั้น
ก็ต้องดูที่ผลงานเราแล้ว
โชคลาภอะไร
ดีใจซะขนาดนี้ เล่าให้ฟังซิ
เคยได้ยินชื่อร้านหนังสือเสาหวาไหม
เคยสิ เปิดที่ปักกิ่งเป็นร้านแรก ฉันเคยไปด้วย
งั้นคุณว่ามาเปิดที่อวิ๋นเหมียวของเรา จะเป็นยังไง
จะเป็นยังไงอะไร
นั่นก็เยี่ยมไปเลย
ขอรายละเอียดหน่อย
หิวแล้ว
อยากกินไก่อบขิงของร้านเก๋อซังฮวา
ไปกินกันเลย
ร้านหนังสือเสาหวาเหรอ เคยไปสิ
ปักกิ่งมีอยู่ที่หนึ่ง ฉันเคยไปกับเพื่อนสนิท
แล้วมันให้ความรู้สึกยังไงกับคุณบ้างคะ
ใหญ่มาก มีสองสามชั้นแน่ะ
แล้วก็ดูมีศิลปะ ละเอียดอ่อน
มีความเอาใจใส่
กาแฟอร่อย พวกขนมก็ไม่เลว
หมวดหมู่หนังสือเยอะดี และยังมีพวกของจิปาถะด้วย
น่าเดินมาก
ถ้าเปิดในอวิ๋นเหมียวสักร้าน
สำหรับคุณแล้วมันดึงดูดไหม
ดึงดูดสิ
ร้านที่เขาชิงเฉิงก็ใกล้จะเปิดบริการแล้ว
มีบล็อกเกอร์ท่องเที่ยวหลายคน ยังเตรียมไปที่นั่นโดยเฉพาะด้วย
แถมโฮมสเตย์ดีๆ แถวเขาชิงเฉิง ก็ถูกจองเต็มหมดแล้ว
เขาชิงเฉิงมีของดีอะไรเหรอ
นางพญางูขาว
ร้านกาแฟขายซุปงูงี้เหรอ
ไร้สาระ
เมนูหลักยังไม่มาเลย
คุณอย่าเพิ่งกินปังนมจนอิ่มก่อนล่ะ พอได้แล้ว
ฉันชอบนี่นา
ทานเยอะเดี๋ยวตดนะ
ตดอะไรกัน
เดี๋ยวสิ ที่พวกคุณพูดกันเมื่อกี้ ฉันยังไม่เข้าใจเลย สรุปคือยังไงเหรอ
ก็คือมีร้านหนังสือร้านหนึ่ง
จะมาเปิดที่นี่ใช่ไหม
ฉันมีรุ่นพี่ที่สนิทคนหนึ่ง
เขาเป็นเพื่อนเรียนปริญญาโทกับผู้ก่อตั้ง
ฉันเลยบอกว่าให้เขา ช่วยแนะนำให้รู้จักหน่อย
ฉันเลยเล่าสถานการณ์คร่าวๆ ของหมู่บ้านอวิ๋นเหมียวให้ฟัง
เขาสนใจมาก
เลยอยากลองมาสำรวจดูก่อน
มาสำรวจดูก่อน
- ก็แปลว่ายังไม่แน่นอน - นี่
พูดแบบนี้ก็ไม่ถูก
รุ่นพี่ฉันบอกแล้ว
ถ้าเขาไม่ได้สนใจมาก
ก็คงไม่มาดูด้วยตัวเอง
เขาคงแค่ส่งผู้ช่วยมา
เขาได้เริ่มก้าวแรกให้แล้ว
ส่วนเราต้องเป็นคนวาดสานต่อให้เสร็จ
เพราะฉะนั้น
พวกเราต้องเตรียมตัวล่วงหน้า
ฉันรับผิดชอบเรื่องต้อนรับ
ให้นายทุนของเราได้เข้าใจ ภูมิศาสตร์ สิ่งแวดล้อม
และเอกลักษณ์วัฒนธรรม ของหมู่บ้านอวิ๋นเหมืยวอย่างเต็มที่
ได้ งั้นฉันรับผิดชอบบรรยายการฟื้นฟูพื้นที่ชนบท
นโยบายสนับสนุนสำหรับนักลงทุน
แล้วก็สิทธิประโยชน์ด้านภาษี
หงโต้ว
ช่วยพวกเราต้อนรับแขกหน่อยสิ
ฉันไม่เคยต้อนรับระดับหัวหน้ามาก่อนเลย
พวกเรามีแต่หัวหน้าต้อนรับระดับหัวหน้า
ประเด็นคือ คุณไม่ใช่คนในพื้นที่
คนภายนอก พวกเขาก็จะรู้สึกว่าคำพูดของคุณเป็นความจริง
อีกอย่าง ไม่รู้ว่าพวกเขามากี่คน
เราต้องการคนช่วยจริงๆ
มาเถอะ
ให้น้าหวยหลาน ตัดชุดให้เราไว้ใส่ต้อนรับด้วย
เอ่อ…
พวกเรานี่หมายถึงใครบ้างเหรอ
รวมเธอด้วยน่า
ฉันจะบอกให้นะ หงโต้ว
ฉันเคยเห็นครูเซี่ยตัดชุดทางการให้เสี่ยวเกอจื่อ
ทำให้เขาโดยเฉพาะ ดูดีมากเลยล่ะ
แถมบนคอเสื้อยังปักลวดลายไว้ด้วย
มีชุดเดียวในโลก ไม่ซ้ำกับใครแน่นอน
ใช่ พวกเขาเข้าร่วมนิทรรศการ มรดกทางวัฒนธรรม ต้องใส่ชุดเป็นทางการ
งั้นพวกเราต้องรีบตัดชุดแล้วสิ
เตรียมการให้พร้อม
- งั้นกินเสร็จก็ไปกันเลย - ดีสิ
- ได้เลย - ไก่อบขิงมาแล้ว
- มาแล้ว - วางตรงนี้
ทานให้อร่อยนะ
ขอบคุณค่ะน้าฮวา
ยินดีจ้า
ทานแล้วนะ
คุณเก็บผลงานของครูหวยหลานไว้
เพราะอยากจัดนิทรรศการให้ท่านเหรอ
ช่างฝีมือเก่าแก่หลายสิบปีอย่างครูหวยหลาน
ผลงานล้วนมีจิตวิญญาณ
เป็นงานศิลปะที่สมบูรณ์แบบ
ในฐานะช่างฝีมือในท้องที่ จัดนิทรรศการได้อย่างไม่มีปัญหา
ลูกของครูหวยหลาน ทำงานอะไรเหรอ
ท่านยังไม่แต่งงานเลย
ทำไมล่ะ
ตอนครูหวยหลานอายุ 18 ไปเที่ยวเมืองเก่า
ได้พบกับชาวฝรั่งเศสคนหนึ่ง
ชาวฝรั่งเศสคนนั้น เป็นจิตรกรที่มาเที่ยวที่จีน
เขาตกหลุมรักครูหวยหลานตั้งแต่แรกเห็น
และเชิญท่านไปเป็นแบบวาดรูป
จิตรกรคนนั้นวาดภาพเหมือน ให้ครูหวยหลานหลายภาพ
ครูหวยหลานก็ตกหลุมรักเขาในเวลาต่อมา
ต่อมาทำไมถึงเลิกกันล่ะ
จิตรกรคนนั้นต้องกลับประเทศ
เขาบอกกับครูหวยหลานว่า ผมรักคุณ
ถ้าคุณก็รักผม กลับไปกับผมนะ
ครูหวยหลานเลยบอกว่า
ฉันรักคุณ
ถ้าคุณรักฉัน ก็อยู่ที่นี่ต่อเถอะ
คนฝรั่งเศสก็เลยเงียบไป
ครูหวยหลานเลยบอกว่า
เรื่องที่คุณทำไม่ได้ คุณก็อย่ามาร้องขอให้ฉันทำ
เพราะความรักคือความเสมอภาค
ถ้าคุณจะพิสูจน์ว่ารักฉัน
คุณก็ต้องทำเพื่อฉันมากกว่า
ใช่
หลังจากนั้น ครูหวยหลานก็ไม่ชอบใครอีก
เลยยังไม่แต่งงาน
แต่ว่านะ ท่านทำในสิ่งที่ตัวเองชอบมาตลอด
ท่านชอบงานปัก ชอบสอนลูกศิษย์
เพราะงั้น ก็มีความสุขกับสิ่งที่ทำ
ไอติมคุณละลายหมดแล้ว
- เอามาให้ผม มา - มีทิชชูไหมคะ
ไม่มี
มา เอาให้ผม
เช็ดเสื้อเลย กลับไปค่อยซัก
ไม่น่ามาทางนี้เลย
- หยางซวี่ - พี่เหยา
คนนี้คือ
นี่เพื่อนฉันเอง
นี่พ่อของถัวถัว
สวัสดีค่ะ พ่อถัวถัว
สวัสดีครับ
- จะไปเมื่อไหร่ - ใกล้แล้วครับ
เมียผมไปเช่าห้องไว้แล้ว
ถัวถัวรู้ไหมว่าจะไม่พาเขาไปด้วย
ปิดเขาไว้ก่อนแล้วกัน
บอกล่วงหน้ากลัวเขางอแง
เขาก็จะเศร้าอีกแล้วละสิ
ทำไงได้ล่ะ
ไม่คุยแล้ว
- ไว้ไปกินข้าวด้วยกันก่อนผมไปนะ - โอเค
- ไปก่อนนะครับ - บ๊ายบาย
เป็นอะไรไป
ไม่มีอะไร ไปกันเถอะ
ถัวถัว กินเยอะๆ นะ
ไปคุณหมิงก็จะไม่ได้กินแล้ว
ไปคุณหมิง
ใครบอกถัวถัวจะไปคุณหมิง
พ่อแม่เขาจะไป
แต่ถัวถัวไม่อยากไป
แต่เขาจะทำอะไรได้ล่ะคะ
วางใจเถอะ ถัวถัว
พ่อกับแม่ไม่ได้พาหนูไปด้วย
หนูตั้งใจเรียนอยู่กับคุณปู่คุณย่าที่บ้านนี่แหละ
ลุงกว้านจวินโกหก
ไม่ได้โกหกนะ
พ่อหนูพูดกับลุงเอง
ต่อไปหนูก็เรียนหนังสือเหมือนหู่จื่อ
พวกหนูสี่คน ยังได้เล่นด้วยกันเหมือนเดิม
วางใจเถอะ
- จริงเหรอครับพ่อ - จริงเหรอครับ
จริงสิ
เป็นอะไรไป ถัวถัว
ทำไมร้องไห้ล่ะ
ไม่เป็นไรนะๆ ไม่ร้องแล้วๆ
เป็นอะไร ไหนดูซิ
เป็นอะไรไป ถัวถัว
พวกหนูยังได้อยู่ด้วยกัน ไม่ใช่เหรอ
ไม่ร้องนะๆ ไม่ร้องๆ
มีกับไม่มีคู่มือพนักงาน มันต่างกันตรงไหน
ต่างกันอยู่แล้ว
ไม่มาสาย ไม่เลิกงานก่อนเวลา
ไม่ลางานตามอำเภอใจ
ได้เงินเพิ่ม 200 หยวนต่อเดือน รู้หรือยัง
งั้นควรมีคู่มือพนักงานนี้มานานแล้ว
เด็กสาวที่เรือนนั่นดีจริงๆ
อย่าฟังแต่ข้อดีที่เป่าผิงพูด
จะออกคู่มือมา เพียงเพื่อเพิ่มเงินเดือนได้ยังไง
เพื่อเพิ่มโบนัสความขยันต่างห่าง
ต่อไปถ้าเลิกงานก่อนเวลา ก็หักเงินเดือน
ประเมินแล้วไม่ผ่านเกณฑ์
ก็โดนหักเงินเดือน ระวังกันด้วยล่ะ
เสี่ยวชุนบอกว่า บริษัทใหญ่ในเมืองก็เป็นแบบนี้หมด
สรุปแล้วคู่มือนี้มันดีหรือไม่ดีล่ะ
สำหรับพวกเราไม่ใช่ว่าดี แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ดี
ตั้งใจทำงานก็พอแล้ว
สวี่หงโต้วทำงานที่คาเฟ่เหรอ
เสี่ยวชุนบอกว่าเป็นอาสาสมัคร
คนที่เรือนพักนั่น มีแต่คนมีความสามารถเนอะ
อยู่ในเมืองจนเบื่อ
ออกมาพักผ่อนหย่อนใจ
แม้แต่น่าน่าคนนั้น
ก็คงอยู่ไม่นานมากหรอก
คนหนุ่มสาวในหมู่บ้าน ต้องพากันหนีไปข้างนอก
จริงสิ
หยางซวี่กับเมียก็จะออกไปเหมือนกัน
ไม่กล้าบอกลูก
เมื่อคืนถัวถัวรู้ว่าจะไม่พาเขาไปด้วย
ร้องไห้งอแงใหญ่เลย
หู่จื่อก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ
พ่อกับแม่เขากลับมาตอนปีใหม่
เขายังไม่กล้าเข้าใกล้เลย
พูดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะคะ
เถ้าแก่เซี่ยกับผู้จัดการเสี่ยวชุน ก็มีความสามารถเหมือนกัน
ยังกลับมาเลยนี่คะ
หวงซินซินด้วยอีกคน
พอจบมหาวิทยาลัยก็มาเป็นเจ้าหน้าที่ประจำหมู่บ้าน
ให้ความสำคัญกับการพัฒนาชุมชน
บอกว่าถ้าพัฒนาขึ้นมาได้
แล้วทุกอย่างก็จะกลับมา
ความคิดดีมาก
จะสำเร็จไหมยังไม่แน่นอนเลย
นี่เรียกว่าก้าวแรกของการเดินทัพหมื่นลี้
แต่การเดินทัพไกลหมื่นลี้ ก็เดินถึงแล้วนี่คะ
งั้นคอยดูว่า เดินจนเธออายุเท่าฉันจะเดินถึงไหม
เธออย่าพูดบั่นทอนกำลังใจแบบนี้สิ
วัยรุ่นขาดการพูดบั่นทอนกำลังใจแบบนี้แหละ
จะง่ายแบบนั้นได้ยังไง ใช่ไหม
น้าเป่าผิงคะ
ตอนอยู่บ้านน้าเคยได้ยิน ผู้จัดการเสี่ยวชุนพูดถึง
เรื่องเถ้าแก่เซี่ยกับสวี่หงโต้วไหมคะ
เรื่องอะไร
นั่นน่ะสิ เรื่องอะไร น้าไม่เคยได้ยิน
หนูได้ยินย่าหนูพูดมา
เถ้าแก่เซี่ยฟังเธอทุกอย่างเลย
ไม่ใช่มั้ง
แถมยังพาเธอไปกินข้าว ที่ร้านอาหารบ่อยๆ ด้วยล่ะ
ไปกินข้าวที่ร้านอาหารต้องจ่ายไม่น้อยสินะ
ใช่ค่ะ
ยอมจ่ายเงินขนาดนี้ต้องใช่แน่
พ่อผมบอกว่า ครั้งนี้พ่อกลับมากับแม่เลี้ยง
อาหย่วนไม่มา
เขาเรียนไม่ทันไปเยอะมาก
ต้องเรียนซ่อม
ย่าครับ
ฟังผมพูดอยู่ไหมเนี่ย
คิดอะไรอยู๋ครับ
อาเหยา
บอกความจริงกับย่ามาซิ
เธอให้สวี่หงโต้วส่งย่าไปตั้งแผง
แล้วยังเรียกมากินข้าวที่บ้าน
เธอหลงรักเธอเข้าแล้วหรือเปล่า
เธอคิดว่าย่าเหมือนยายของเธอ
เลยชอบอยู่กับย่า
อีกอย่าง เมื่อก่อนผมก็เคยชวนพวกน่าน่า มากินข้าวที่บ้านไม่ใช่เหรอ
น่าน่ามากับเสี่ยวชุน
เคยมาแค่สองครั้งเอง
เธอก็ไม่มีอะไรพูดกับเธอเลย
เธอปฏิบัติกับสวี่หงโต้วพิเศษกว่า
ยังเลี้ยงขนมจีนเธอด้วย
นั่นคือเงื่อนไขที่ผมให้เธอมาเป็นอาสาสมัคร เลี้ยงข้าวน่ะ
เลี้ยงข้าว
ทำไมเขาไม่ให้ค่าอาหารคุณโดยตรงเลยล่ะ
ฉันไม่ได้ไม่มีเงินซื้อข้าว
เขาต้องให้ฉันอยู่ดีกินดีอยู่แล้ว
แล้วทำไมเขาถึงพาแค่คุณไปดูม้าคลอดลูกด้วยล่ะ
ม้าคลอดลูก
ผมต้องพาเธอไปดูสิ่งที่หาดูในเมืองไม่ได้บ้าง
ผมเห็นเธอเอาแต่เล่นกับแมวอยู่ที่เรือนพัก
น่าจะเป็นคนชอบสัตว์
ตอนที่หลานมองเธอ
ยิ้มจนตาหยีเชียว
เขาไม่ยิ้มให้ใครบ้าง
หลังจากพบคุณ เขาก็ยิ้มอย่างมีความสุขเป็นพิเศษ
ฉันเป็นอาสาสมัครนี่นา
ถ้าเป็นฉัน ฉันคงยิ้มมีความสุขกว่าเขาอีก
ชายหญิงอยู่ด้วยกัน ต้องคบกันเสมอไปเหรอ
ฉันไม่ได้มาหาแฟนสักหน่อย
ย่าอย่าคิดเยอะสิครับ
ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรจริงๆ
ผมแค่รู้สึกว่าเธอ เป็นคนดี มีน้ำใจ
แต่ว่า เดี๋ยวเธอก็ต้องกลับไปแล้ว
ย่าอย่าคิดไปไกลสิครับ
ยังไงซะ ย่าก็ชอบเธอ
ย่าชอบก็ชอบไป อย่าลามมาถึงผมสิ
อย่าว่าหลานก็ชอบเหมือนกันแหละ
มันเป็นความชอบแบบเพื่อนต่างหากครับ
หลานชอบเธอนั่นแหละ
ย่าช่วยได้นะ
ย่าอย่าหาทำนะครับ
เดี๋ยวเธอก็ไม่กล้ามาบ้านอีกหรอก
ย่าอย่าก่อเรื่องนะ
รอเดี๋ยวครับ มีสายเข้า
ฮัลโหล ท่านหม่า
มีอะไรเหรอครับ
ผมกำลังส่งย่าไปตั้งแผง
โอเค เดี๋ยวเจอกันนะครับ
ไปครับ
- ไปกัน - ไป
วันนี้ต้องรดน้ำพวกไม้อวบน้ำแล้ว
ทำไมวันนี้ไม่มานั่งแล้วล่ะ
แปลกแฮะ
เจียฮุ่ย
ทำไมรู้สึกว่าเหมือน…
เชิญ
ชาคุณภาพ
ครั้งหน้าเอามาให้ผมด้วยนะ
ได้
เถ้าแก่เซี่ย
ที่มาครั้งนี้
มีเรื่องอยากขอคำชี้แนะ
เชิญพูดครับ
เวลาวัยรุ่นนัดบอด
ปกติไปที่ไหนกัน
ร้านกาแฟ
ถ้าคุยเรื่องงาน ปกติไปที่ไหน
ร้านกาแฟ
พบปะพูดคุย ทำงานอิสระ ปกติจะไปที่ไหน
นี่กำลังเล่นเกมฝึกสมองเหรอครับ
ก็ยังเป็นร้านกาแฟ
ทำไมไม่ใช่ร้านน้ำชา
ชาก็ดีเหมือนกัน
อีกอย่างในประเทศจีน
ควรมีคนที่ดื่มชาเยอะกว่าถึงจะถูก
คุณ
ไม่ถามผมเหรอว่าทำไม
ให้ผมเรียกเย่เซินมาช่วยตบมุกไหมละครับ
ถึงตอนนี้แล้ว ยังจะมาล้อผมเล่นอีก
ผมนั่งไม่ติดแล้วเนี่ย
คุณนั่งอยู่ที่นี่มาปีกว่าแล้ว
ถึงเวลาเริ่มต้นธุรกิจอีกครั้งแล้ว
คุณฟังผมนะ
ในสมองผม
ความคิดที่จะทำธุรกิจพวกนั้น
ก็เหมือนกับหน่อไม้หลังฝนตก
ที่โผล่ขึ้นมาเรื่อยๆ
อยากดันมันกลับลงไปก็ทำไม่ได้
ทุกวันที่ผมนั่งสมาธิ
สงบจิต
ก็เพราะอยากปล่อยวางความคิดทั้งหมด
ถ้าวางไม่ลงจริงๆ
ทุกคืนผมก็จะหยิบพู่กันขึ้นมา เขียนลงไปบนกระดาษ
แล้วจุดกำยาน เผากระดาษนั่นเสีย
ให้มันลอยไปตามลม
แต่มีอยู่ความคิดหนึ่ง
วนเวียนอยูในหัวผมตลอด สลัดไม่ออก
ยิ่มผมคิด มันก็ยิ่งชัดเจน
ผมยิ่งไตร่ตรอง ผมก็ยิ่งเขียนได้ละเอียด
ทุกคืนพอผมหลับตาลง ก็จะคิดว่า
ร้านดื่มชารูปแบบใหม่ควรเลือกสถานที่ ควรทำการตลาด ควร…
- ร้านชาใหม่ - แล้วควรจะหาเงินทุนมาจากไหน
เปิดสาขาอื่น เข้าสู่ตลาดยังไง
ยังไม่ได้คิดไกลขนาดนั้น
ก็แค่คิดว่า
จะเปิดได้กี่สาขาในประเทศ
เพราะฉันนั้นคุณอยากจะ…
เปิดแบรนด์ร้านน้ำชา ที่เหมาะกับการพบปะพักผ่อนใช่ไหม
ถูกต้อง
กาแฟทำได้ ทำไมชาจะทำไม่ได้
ผมเคยทำการวิจัย
ตอนนี้ในตลาดได้มีร้านน้ำชารูปแบบใหม่
ที่มีเป้าหมายพัฒนาพื้นที่ที่สามขึ้นมาแล้ว
แต่ว่า
เป้าหมายไม่ชัดเจนพอ
เลยยังไม่ประสบความสำเร็จ
ยังมีช่องว่างอีกมากมายที่สามารถ พัฒนา ปรับปรุง ส่งเสริมได้
พูดให้ผมฟังหน่อย
ได้
งั้นคุณฟังผมสาธยายนะ
ผมน่ะ ปกติชอบดื่มชา
พอมีความรู้เกี่ยวกับ วัฒนธรรมการดื่มชาของจีนอยู่บ้าง
แต่พูดตามจริงแล้ว
คนสมัยนี้
โดยเฉพาะวัยรุ่น
ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องชา
เพราะงั้นในเวลานี้
ก็ยิ่งต้องการมืออาชีพอย่างเรา
เลือกชาที่ดีให้กับพวกเขา
จะเลือกวิธีต้มชาที่ดี และเหมาะสมที่สุดยังไง
ให้พวกเขาสัมผัสถึงเสน่ห์
และวัฒนธรรมของชาได้อย่างลึกซึ้งจริงๆ
ยังมีอีกอย่างที่สำคัญมาก
พวกเราควรก้าวให้ทันยุคสมัย
ต้องเอาพวกเครื่องดื่มที่ไม่ใช่ชาบริสุทธิ์
แต่ถูกปากและเป็นที่ต้องการของวัยรุ่น เก็บกลับมาให้หมด
ดังนั้น
คุณอยากขยายแนวคิดเรื่องชาให้กว้างขึ้น
ถูกต้อง
ไม่จำกัดขอบเขตตัวเอง
ไม่พยายามให้หรูหรา
เถ้าแก่เซี่ย
วัฒนธรรมชาของจีน มันต้องกลับมาเยาว์วัย
ต้องกลับมาสดใสอีกครั้ง
วัฒนธรรมชาต้องกระจายไปทั่วทุกซอกทุกมุม
ถ้าคุณต้องการ ก็มีอยู่ทุกที่
คุณไม่สนใจ ก็จะค่อยๆ ชอบมันเอง
นี่คือแนวคิดของผม
งั้นคุณอยากเปิดร้านแรกที่ไหน
ต้องเป็นเมืองใหญ่ระดับหนึ่งอยู่แล้ว
ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้
กวางโจว หรือไม่ก็เซินเจิ้น
แต่จะต้องมั่นคง
อิทธิพลแบรนด์ของร้านแรก ต้องสร้างมันขึ้นมาให้ได้
จะพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องไปพร้อมกันไหม
ใช่ ผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง ต้องวางไว้ในที่ที่จับต้องง่ายในร้าน
ถ้าสนใจก็หยิบได้ตลอดเวลา
ถ้าร้านแรกประสบความสำเร็จ
ร้านอื่นๆ ก็จะง่ายไปเอง
รู้สึกว่าโอกาสทางการตลาด
และช่องว่างในอนาคตไม่เลวเลย
เถ้าแก่เซี่ย
คุณคิดว่า…
น่าทำใช่ไหม
ผมเลิกประเมินการลงทุนไปนานแล้ว
เรื่องนี้ผมรู้
แต่ว่า คุณไม่เคยถูกใจโปรเจคของผมเลย และไม่ลงทุนด้วย
ความจริงพิสูจน์ว่า ก่อนหน้านี้ผมตัดสินใจถูก
แล้วอันนี้ล่ะ
คุณเคยคิดไหม
มีแนวคิดตั้งมากมาย ทำไมคุณเลือกอันนี้
เคยคิดสิ
เพราะผมชอบ
เป็นสิ่งที่ผมอยากทำจากใจจริง
แน่ใจนะว่าไม่ตามกระแส
ไม่ตามกระแสแน่นอน
งั้นก็ดีแล้วนี่ครับ
อุตสาหกรรมฟื้นฟูประเทศ
ผมคิดว่า
คุณลองดูได้
ไม่สาดน้ำเย็นใส่ผมแล้วเหรอ
ถ้าคุณเริ่มทำขึ้นมาจริงๆ
ปัญหาต่างๆ ก็จะตามขึ้นมาเรื่อยๆ
จำเป็นให้ผมสาดน้ำเหรอ
อีกอย่าง การเริ่มธุรกิจ
คุณมีประสบการณ์กว่าผม
ทั้งประสบการณ์ที่สำเร็จหรือล้มเหลว ก็มากกว่าผมทั้งนั้น
ตรงจุดนี้ ผมยังต้องเรียนจากคุณ
มันก็ใช่
ดี งั้้นตกลงแล้วนะ
ผมวางกลยุทธ์ คุณจัดการเรื่องเงินทุน
ได้
เยี่ยม
อันดับแรก
ผมต้องการสร้างทีมวิจัยพัฒนาขึ้นมา
ช่วงแรกอาจจะต้องมีค่าใช้จ่ายหน่อย
- เงินนี้จำเป็นต้องจ่าย - ใช่
ผมไม่มีเงินนะ
คุณมองผมทำไม
- ผมก็ไม่มีเงิน - คุณ…
คุณ คุณเป็นถึงเถ้าแก่ คุณ…
มัวแต่ทำอะไรอยู่เนี่ย
ยังมีหน้ามาว่าผมอีก
คุณมีเงินที่ไหนล่ะ บ้านที่ปักกิ่งก็ขายเอาไปใช้หนี้หมดแล้วนี่
คุณนี่… ไว้หน้ากันบ้างสิ จริงๆ เลย
ดื่มชาก่อน
ยังมาวัฒนธรรมชาอีก
- ใช่ห้องนี้ไหม - ไม่ใช่ๆ
ด้านหลังนู่น ยังไม่ออกมา
เธอไม่ได้เจอลูกมาครึ่งปีแล้วสินะ
ใช่ ไม่รู้ว่าเห็นแล้วและจำได้ทันทีหรือเปล่า
- ออกมาแล้ว ห้องนั้นไง - เหรอ
เด็กๆ ข้างหลังยืนตรงกลางนะจ๊ะ
- อย่าแตกแถว - หู่จื่อ
- เข้าแถว อย่าเดินไปเดินมา
หู่จื่อ
แม่เอง แม่ไง
เธอดูสิ ยืนเอ๋อไปเลย
นี่แม่เอง
ไม่กล้าเรียกแล้ว
แม่ไงจ๊ะ
หู่จื่อ ฝั่งนี้มีรถ ไม่ปลอดภัย
แม่จูงมือลูกดีไหม
แม่จับมือลูกนะ
หู่จื่อ อย่าวิ่งสิ
อันตรายนะ
ช้าหน่อยๆ ระวังล้มนะ ระวังด้วย
แม่ว่าแล้ว สองพ่อลูกอยู่ด้วยกันทีไร
ถ้าไม่ดื่มให้หนำใจ ก็คงไม่ยอมขยับไปไหนแน่ๆ
- หลับแล้วใช่ไหมคะ - หลับแล้ว หู่จื่อก็หลับแล้ว
มา หลบไป แม่ล้างเอง
ไม่เป็นไร ใกล้เสร็จแล้วค่ะแม่
ทำไมร้องไห้ล่ะ
ไม่มีอะไรค่ะ
เกิดอะไรขึ้น แกบอกแม่สิ
เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า
แม่คะ อย่าคิดมากเลยค่ะ ไม่มีอะไรจริงๆ
ไม่มีอะไรแล้วแกร้องไห้ทำไม
วันนี้หนูไปรับหู่จื่อ
เหมือนลูกไม่รู้จักหนูเลย
แถมไม่ให้หนูจับมือด้วย
ลูกไม่สนิทกับหนูแล้ว
มาๆ
รีบเช็ดเร็ว
อย่าเสียใจไปเลย
แม่นึกว่าเรื่องอะไรซะอีก
เช็ดอีกหน่อย นี่
ฟังแม่นะ
เลี้ยงเด็กก็เหมือนเลี้ยงลูกสุนัข
แกกลับบ้านมาสักสามวัน เขาก็จะกอดแกไม่ปล่อยแล้ว
มา เช็ดอีก
อย่าเก็บไปใส่ใจเลย
ตอนนี้หู่จื่อยังเด็กอยู่
รอเขาโตขึ้นอีกหน่อย เขาก็จะเข้าใจเอง
- จริงเหรอคะ - จริงสิ
ที่จริง ไม่ใช่เขาไม่คิดถึงพวกแก
เขาแค่เขิน ทำตัวไม่ถูก
ตอนพวกแกไม่อยู่ เขาถามอยู่บ่อยๆ
เมื่อไหร่แม่จะกลับมา
- จริงเหรอคะ - จริงสิ
เขาคงคิดถึงจีจีบอนด์ตัวใหม่มากกว่า
แกรู้จักเขาดีที่สุดแล้ว
แม่ก็ ตกลงปลอบหนูอยู่ไหมเนี่ย
ปลอบอยู่เนี่ย ไม่ใช่ปลอบแล้วคืออะไร
ยังมีอะไรอีก
- จีจีบอนด์ - จีจีบอนด์
ทุกครั้งที่พ่อมาเยี่ยมฉัน
ก็จะเอาของอร่อยๆ มาฝาก เยอะแยะเลยละ
และยังซื้อหนังสือนิทานให้ฉันหลายเล่ม
ใช่ ถัวถัว นายอยากได้อะไรก็โทรหาพ่อแม่ได้
นายคิดถึงพวกท่านไหม
ไม่คิดถึง ลูกผู้ชาย เสือเลือดเสียเหงื่อไม่เสียน้ำตา
ฉันก็อยากให้พ่อแม่ของฉันออกไปทำงานเหมือนกัน
แบบนี้ฉันก็เล่นโทรศัพท์ทุกวันได้แล้ว
เปลี่ยนรสใหม่ให้แกนะ
อร่อยไหม
น้ากุ้ย
มากินขนมเปี๊ยะจีไจ่กันครับ
น้าเอ๋อเอามาให้เมื่อเช้า
น้าไม่กิน พวกเธอกินเถอะ น้ากำลังยุ่ง
ช่างเถอะๆ ขอสองชิ้นๆ
ใกล้แล้วค่ะ รอแป๊บนะคะ
ไม่รีบ ค่อยๆ ลงมานะ
ระวังสิ
ขอโทษด้วยนะคะ
ตื่นสายน่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันไม่ชินกับการให้คนอื่นรอ
ที่ปรึกษาอย่างคุณตั้งใจขนาดนี้เชียว
ทำซะคนอื่นไม่กล้าอู้แล้วเนี่ย
ใช่ ฮ่องเต้ไม่รีบขันทีรีบ
อย่างมากคุณก็เป็นแค่นางกำนัล
ขันทียังไม่มาเลย
เมื่อคืนนอนไม่อิ่มหรือเปล่า
อย่าพูดถึงเลย
พี่สาวฉันโทรมาตอนเที่ยงคืน
ให้ฉันโทรไปอวยพรวันเกิดแม่
จากนั้นฉันก็นอนไม่หลับ
ก็เลยดูหนัง
พี่สาวคุณเยี่ยมจริงๆ เขาไม่นอนบ้างเหรอ
ไม่นอน ไม่เคยนอนก่อนตีหนึ่งเลย
ทำงานหนักขนาดนั้นเลย
ไม่ใช่หรอก
พี่ฉันน่ะ ก่อนนอนต้องเล่นมือถือสองชั่วโมง
หาความบันเทิงชดเชย
อัจฉริยะ
เริ่มกันเถอะ
รอแป๊บหนึ่ง
ผมโทรถามขันทีก่อนว่าถึงไหนแล้ว
มาแล้ว
ไม่ต้องโทรหรอก มาแล้วครับ
พึ่งถึงกันใช่ไหม
เห็นหรือยัง
นี่ก็คือเอกลักษณ์สไตล์ของเรา
คนนี้คุณน่าจะเคยเห็น
กราฟิกดีไซด์ของพวกเรา เย่เซิน
หัวดีไม่เบาเลยนะ
มาครบแล้ว เริ่มกันเลย
โอเค หัวหน้าพูดได้
งั้นผมจะเดี่ยวไมโครโฟนคู่ตบมุก
ให้ทุกคนฟังก่อน โอเคไหม
คู่ตบมุก ต้องสองคนไม่ใช่เหรอ
พอเถอะๆ เลิกพูดมากได้แล้ว
เข้าประเด็นกันดีกว่า
เรื่องที่พวกเราจะหารือกันวันนี้
คือการเตรียมงานต้อนรับ เถ้าแก่ใหญ่ของร้านหนังสือเสาหวา
รวมทั้งขอความคิดเห็นว่า
นอกจากทรัพยากรคุณภาพ อย่างร้านหนังสือเสาหวา
ยังมีอย่างอื่น ที่จะดึงดูดนักท่องเที่ยวได้อีกไหม
ผมลองพูดเป็นตัวอย่างคร่าวๆ ก่อนนะ
ตอนนี้ชุมชนของเรา มีโฮมสเตย์ระดับกลางแห่งหนึ่ง
และโฮมสเตย์ระดับไฮเอนด์แห่งหนึ่งที่กำลังสร้าง
โรงมัดย้อม สามารถลองสัมผัสการมัดย้อมได้
ส่วนโรงปักผ้า ก็เปิดคอร์สสอนได้
รอบๆ ยังมีฟาร์มม้า จุดตั้งแคมป์
สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน
เป้าหมายให้นักท่องเที่ยวพักที่นี่สองคืน ก็พอจะทำได้
นอกจากนี้
ผมมีแพลนว่าจะถ่ายวิดีโอสั้นโปรโมท
โชว์ทุกอย่างที่เรามี
โพสต์ลงอินเตอร์เน็ต
แล้วก็เปิดวนที่ร้านของเราได้
เทียบกับการทำโปรชัวร์โปรโมท
ผมคิดว่าจะดึงดูดนักท่องเที่ยวให้ชุมชนได้มาก
ฉันคิดว่าไอเดียนี้ดีมาก
มีเรื่องร้านหนังสือเข้ามาพอดีไงล่ะ
ผมก็เลยอยากกำหนดวันทำวิดีโอโปรโมทด้วยเลย
ถ่ายชุมชนไปพร้อมกัน
ให้เสี่ยวหวงออกกล้อง
- ติดตามเสี่ยวหวง - ไปสัมผัสประสบการณ์กิจกรรมท่องเที่ยว
บรรยากาศของธรรมชาติ อาหารอร่อย
แล้วก็พวกศิลปะมรดกทางวัฒนธรรม
เดี๋ยวนะ
ทำไมเป็นฉันล่ะ
เพราะเธอร่าเริงน่ารัก
ทำให้คนรู้สึกเป็นกันเอง
ได้
ขอแค่มีประโยชน์ต่อการพัฒนาชุมชนของเรา
ร่างกายของฉัน เอาไปได้เลย
ผมคิดไว้แล้ว
วิดีโอโปรโมทใช้หัวข้อ…
สายลมนำพารัก
ทำไมเป็นหัวข้อนี้ล่ะคะ
อธิบายหน่อยสิ
ที่เรือนพักของเรามีชื่อว่า ‘เรือนลมพัดผ่าน’
เพราะหวังว่าทุกคนที่ได้มาพักที่นี่
จะตามหาพลังแห่งความสุขในชีวิตให้กลับมาได้
คุณลักษณะของลม คือการเคลื่อนที่ของอากาศ
อากาศไหลจากที่อุณหภูมิต่ำ ไปยังที่อุณหภูมิสูง จึงเกิดเป็นลม
สรรพสิ่งบนโลกก็จะมีชีวิตชีวา
ไม่มีลม ก็จะหยุดนิ่งไม่ไหวติง
นกยังต้องลงใต้ไปหลบหนาว
คนเราเมื่อรู้สึกเหน็บหนาว
ก็ต้องขยับไปในที่ที่อบอุ่น
ตามหาพลังแห่งความสุข พลังแห่งความมีชีวิตชีวา พลังอันงดงาม
หรืออาจจะเป็น… พลังของการเริ่มต้นใหม่
เสี่ยวหวง ยังมีคำถามอีกไหม
ฉันก็ว่ามันดีอยู่
แต่ว่า เรื่องงบประมาณของชุมชนเรา มัน…
วางใจ
เรื่องเงินฉันจัดการเอง
รอคุณพูดคำนี้แหละ
งั้นก็ตกลงตามนี้แล้วกันนะ
เย่เซิน
พูดอะไรหน่อยสิ
ผมยังต้องคิดหน่อย
นายไม่ได้เตรียมมาเหรอ
ผมคิดจะมาหาไอเดียที่นี่ไงล่ะครับ
งั้นเอาโน้ตบุ๊กมาทำไม
โน้ตบุ๊กก็แค่เครื่องมือในการประชุม
สวี่หงโต้ว คุณว่าถูกไหม
ไม่สิ ฉันเตรียมตัวมาแล้วนะ
คุณเป็นแค่ที่ปรึกษาไม่ใช่เหรอ
ใช่ไง เพราะงั้นฉันเลยเตรียมมาไม่เยอะ
แค่สิบกว่าอย่างเอง
ผมกังวลเรื่องอย่าง… สังคมการทำงานหนักจะแพร่มาถึงที่นี่มาก
ซินซิน เธอว่าไหมล่ะ
ใช่
ฉันคิดว่า
การประชุมที่มีนายอยู่
เป็นการประชุมคุยไร้สาระ หุบปากเถอะ
หงโต้ว คุณพูดก่อน
ฉันคิดว่า
ร้านออนไลน์ของเรา แต่ละวันต้องส่งพัสดุหลายชิ้นใช่ไหมล่ะ
แล้วถ้าเราใส่โบรชัวร์ท่องเที่ยวของอวิ๋นเหมียว ลงในกล่องพัสดุด้วย
แบบนั้นก็จะทำให้ลูกค้าจดจำได้
ถ้าครั้งหน้าพวกเขาต้องการไปเที่ยว
หรือตอนที่มาต้าหลี่
ไม่แน่ อาจพิจารณามาที่นี่ก็ได้
อันนี้ดี ผมคิดว่าโอเค
จริงสิ ถ้าพวกเราถ่ายวิดีโอโปรโมท
ฉันคิดว่าสามารถ เพิ่มคิวอาร์โคดลงในโบร์ชัวได้
- สแกนก็ดูได้เลย - ใช้ได้
คลิปสั้นดีกว่าจริงๆ ฉันเองก็คิดขึ้นมาได้เมื่อกี้
คุณย่าคะ
ข้างนอกสว่างไป
ไม่ดีต่อสายตา
สว่างสิถึงดีต่อสายตา
อยู่เฉยๆ ทำให้แก่เร็ว
แบบนี้จะตาบอดได้นะคะ
ไม่ใช่ หนูหมายถึง
อาจส่งผลกระทบร้ายแรงตามมา
นอนคลุมโปงดูโทรศัพท์ จะตาบอดไหม
แสงจ้าขนาดนี้มองจอคอม จะตาบอดไหม
ย่าว่านะ เด็กอย่างพวกหนูนั่นแหละ ที่จะตาบอดไว
คุณย่าก็ถือว่าเล่นกับหนูหน่อยนะคะ
ย่ากำลังคุยด้วยอยู่ไม่ใช่เหรอ
คุยกันก็ถือว่าเล่นเหรอคะ
คุณย่าคะ ปกติตอนไม่ทำงาน คุณย่าชอบทำอะไรคะ
ไปเดินเล่น พบปะกับเพื่อนบ้าน
ไม่เล่นไพ่เหรอคะ
ย่าทำงานจนชินมาทั้งชีวิต
ไม่เคยเล่นหรอก
ตอนยังเด็ก
ไม่มีข้าวกิน ไม่มีเสื้ออุ่นๆ ใส่
ทั้งผู้ใหญ่ทั้งเด็ก
พากันหิวจนตาลาย
ทำงานเพื่อแลกอาหารเล็กๆ น้อยๆ
ตอนเป็นสาวก็ชอบร้องเพลงอยู่
คุณปู่ของอาเหยา ร้องเพลงเพราะมาก
พอพวกเราทำงานในนาจนเหนื่อย
เขาก็ร้องเพลงให้ย่าฟัง
ถ้าเขาออกทะเลหาปลา
ย่าก็จะยืนรอเขาอยู่บนฝั่ง
เขากลับมาพร้อมกับร้องเพลง
เพราะมากเลยละ
เดิมทีอาเหยามีลุงอีกคน
ตอนคลอดเขาออกมา ปากก็เป็นสีม่วงคล้ำ
พออายุห้าหกขวบ
แค่วิ่งเล่น
ก็หายใจไม่ออก
พอไปตรวจดูที่โรงพยาบาล ถึงรู้ว่าหัวใจมีรู
เป็นแต่กำเนิด
โรงพยาบาลรักษาไม่ได้
ไม่ก้าวหน้าเหมือนตอนนี้ แถมยังมีประกันสุขภาพ
ตอนนั้นยืมเงินมาไม่น้อย
บวกกับเงินที่ยืมมาแต่งงานสร้างบ้าน ยังคืนไม่หมด
ตอนนั้นพ่อของอาเหยา ก็ยังเป็นเด็กแบเบาะ
ดังนั้น
เลยต้องทำงานเอาเป็นเอาตาย
เป็นแบบนี้มาทั้งชีวิต
ไม่เคยได้เล่น
คุณย่าคะ
รอหนูแป๊บนะคะ หนูไปหยิบของก่อน
เดี๋ยวก็กลับมาค่ะ
- ย่ายังเล่นไม่เป็นเลย - เอาใหม่
- ค่ะๆ เอาใหม่
เอาใหม่ๆ
ครั้งนี้ย่าเลือกสีฟ้า
หนูเล่นโกง
คุณย่า เรื่องนี้มันเป็นเรื่องของเทคนิคนะคะ
ไม่ได้เล่นไพ่สักหน่อย จะเล่นโกงได้ยังไง
อีกสิบนาที เตรียมทานข้าว
เล่นอะไรกันครับ
ช่วยเพนกวินจากแท่นน้ำแข็ง
พึ่งมาถึงเมื่อเช้า
ว่าจะเอาไว้ให้พวกถัวถัวเล่น
ทำไมย่าดูไม่มีความสุขเลย
เล่นแพ้น่ะ
เธอเล่นโกง
คุณย่าคะ อันนี้โกงไม่ได้นะคะ
งั้นคุณย่าลองเล่นกับอาเหยาของคุณย่าดู
- ได้สิๆ มาครับ - มา
- เธอเอาสีไหน - ผมเอาสีแดง
สีขาวๆ
งั้นผมเริ่มก่อนนะ
เห็นไหมคะ มีประสบการณ์แล้วใช่ไหม
- เอาใหม่ - เอาใหม่
คุณย่าคะ
เชี่ยวชาญแล้วนะคะ เชี่ยวชาญแล้ว
- เอาใหม่ - มาสิ
สองคนเล่นโกงหรือเปล่า
มันเป็นเรื่องของเทคนิค
ไม่ใช่เล่นไพ่สักหน่อย
จะโกงได้ยังไง
หงโต้วสอนให้ย่าโกงแน่ๆ
คุณแพ้ไม่เป็นใช่ไหม
คุณโกง แล้วยังมาสอนย่าโกงอีก
พอโดนจับได้เลยโมโหกลบเกลื่อนล่ะสิ
- เหมือนย่าเข้าไปทุกวัน - เธอนี่
ไม่เล่นกับคนขี้โกงแล้ว
เก็บด้วย เตรียมตัวกินข้าว
คุณเนี่ยนะ ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้เลย
คนแพ้ไม่เป็น
แพ้แล้วโมโหซะงั้น
ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้
อุตส่าห์ได้หยุดตั้งหลายเดือน
ยังไปทำงานให้คนอื่นอีก
เขาให้เธอเท่าไร
เป็นอาสาสมัคร ฉันเห็นว่ามันมีความหมายดี
แถมยังเลี้ยงข้าวอีกด้วย
แย่แล้วๆ
ถูกหนุ่มหล่อประจำหมู่บ้านล้างสมองซะแล้ว
ความถนัดของนายทุน ก็คือล้างสมองเก่ง
เธอไม่มีเงินกินข้าวหรือไง
หรือว่าเขาเอาของดีหายากให้กิน
ถูกต้อง เป็นของดีหายากจริงๆ
คนที่ล้างสมองโต้วได้ ไม่ใช่คนธรรมดาหรอก
ครั้งนี้ทำงานให้คนอื่นฟรีๆ
หนูว่าครั้งหน้าพวกเราคงต้องไปช่วยเธอ จากพวกขบวนการแชร์ลูกโซ่แล้วมั้ง
ดีจัง พี่สาวที่แสนดี
แบบนั้นฉันก็วางใจให้เขาล้างสมองได้แล้ว
พี่พูดอะไรฉันก็ไม่โกรธทั้งนั้นแหละ
แล้วแต่จะพูดเลย ฉันไม่โกรธ
พัฒนาขึ้นนะเนี่ย
แม่ว่านะ ก็ควรออกไปเที่ยวเล่น ผ่อนคลายให้มากๆ
จิตใจก็จะกว้างขวางขึ้น ใช่ไหม
แม่คะ หนูส่งน้ำมันเห็ดโคน และเห็ดหนิวกานตากแห้ง
ที่บ้านคุณย่าเซี่ยทำเองไปให้นะคะ
อย่าลืมรับของนะคะ
แล้วมันกินยังไงเหรอ
เดี๋ยวหนูส่งให้
ไม่คุยแล้ว หนูไปทานอาหารก่อน ทำเสร็จแล้ว
ยังจะกินมื้อดึกอีก ระวังอ้วนตายนะ
ขอบคุณสำหรับคำอวยพร
บ๊ายบาย
รีบนอนนะ
บ๊ายบายๆ
บาย
- เสร็จหรือยัง หงโต้ว - เสร็จแล้ว
ฉันไปถามต้าม่ายก่อนว่ากินไหม
ดูให้ทีนะ
น่าน่า