WEBVTT

00:01:27.360 --> 00:01:28.680 align:center
เถ้าแก่เซี่ย พี่เสี่ยวซุน

00:01:29.760 --> 00:01:31.720 align:center
กำลังพูดถึงอยู่พอดีเลย

00:01:32.440 --> 00:01:34.000 align:center
พูดถึงฉันอยู่เหรอ พูดถึงฉันว่าไง

00:01:34.080 --> 00:01:35.960 align:center
บอกว่าเธอร่าเริง น่ารัก แถมยังมีน้ำใจ

00:01:37.800 --> 00:01:39.240 align:center
คุณออกมาหน่อย ฉันมีเรื่องคุยด้วย

00:01:39.320 --> 00:01:40.520 align:center
ฉันฟังไม่ได้เหรอ

00:01:43.080 --> 00:01:44.080 align:center
เร็วๆ

00:01:45.200 --> 00:01:46.880 align:center
เรื่องอะไรนะ ดีใจขนาดนี้เลย

00:01:46.960 --> 00:01:48.920 align:center
เรื่องดี ดีมากถึงมากที่สุด

00:01:49.440 --> 00:01:50.760 align:center
มีลาภลอยมาให้จับหรือไง

00:01:51.640 --> 00:01:52.680 align:center
เดาถูกแล้ว

00:01:52.760 --> 00:01:54.160 align:center
แต่จะทำได้หรือเปล่านั้น

00:01:54.240 --> 00:01:55.560 align:center
ก็ต้องดูที่ผลงานเราแล้ว

00:01:56.200 --> 00:01:57.600 align:center
โชคลาภอะไร

00:01:58.280 --> 00:02:00.560 align:center
ดีใจซะขนาดนี้ เล่าให้ฟังซิ

00:02:00.640 --> 00:02:02.560 align:center
เคยได้ยินชื่อร้านหนังสือเสาหวาไหม

00:02:02.640 --> 00:02:05.280 align:center
เคยสิ เปิดที่ปักกิ่งเป็นร้านแรก ฉันเคยไปด้วย

00:02:05.360 --> 00:02:10.400 align:center
งั้นคุณว่ามาเปิดที่อวิ๋นเหมียวของเรา
จะเป็นยังไง

00:02:13.120 --> 00:02:14.560 align:center
จะเป็นยังไงอะไร

00:02:14.640 --> 00:02:15.760 align:center
นั่นก็เยี่ยมไปเลย

00:02:15.840 --> 00:02:16.680 align:center
ขอรายละเอียดหน่อย

00:02:18.160 --> 00:02:19.000 align:center
หิวแล้ว

00:02:19.080 --> 00:02:21.280 align:center
อยากกินไก่อบขิงของร้านเก๋อซังฮวา

00:02:21.360 --> 00:02:22.440 align:center
ไปกินกันเลย

00:02:26.480 --> 00:02:28.760 align:center
ร้านหนังสือเสาหวาเหรอ เคยไปสิ

00:02:28.840 --> 00:02:31.200 align:center
ปักกิ่งมีอยู่ที่หนึ่ง ฉันเคยไปกับเพื่อนสนิท

00:02:31.280 --> 00:02:33.200 align:center
แล้วมันให้ความรู้สึกยังไงกับคุณบ้างคะ

00:02:34.240 --> 00:02:36.480 align:center
ใหญ่มาก มีสองสามชั้นแน่ะ

00:02:36.560 --> 00:02:38.840 align:center
แล้วก็ดูมีศิลปะ ละเอียดอ่อน

00:02:39.360 --> 00:02:40.480 align:center
มีความเอาใจใส่

00:02:40.560 --> 00:02:42.760 align:center
กาแฟอร่อย พวกขนมก็ไม่เลว

00:02:42.840 --> 00:02:46.120 align:center
หมวดหมู่หนังสือเยอะดี
และยังมีพวกของจิปาถะด้วย

00:02:46.640 --> 00:02:47.720 align:center
น่าเดินมาก

00:02:49.160 --> 00:02:51.400 align:center
ถ้าเปิดในอวิ๋นเหมียวสักร้าน

00:02:51.480 --> 00:02:53.520 align:center
สำหรับคุณแล้วมันดึงดูดไหม

00:02:53.600 --> 00:02:54.440 align:center
ดึงดูดสิ

00:02:55.120 --> 00:02:57.520 align:center
ร้านที่เขาชิงเฉิงก็ใกล้จะเปิดบริการแล้ว

00:02:57.600 --> 00:03:00.840 align:center
มีบล็อกเกอร์ท่องเที่ยวหลายคน
ยังเตรียมไปที่นั่นโดยเฉพาะด้วย

00:03:00.920 --> 00:03:04.480 align:center
แถมโฮมสเตย์ดีๆ แถวเขาชิงเฉิง
ก็ถูกจองเต็มหมดแล้ว

00:03:05.000 --> 00:03:07.560 align:center
เขาชิงเฉิงมีของดีอะไรเหรอ

00:03:07.640 --> 00:03:08.800 align:center
นางพญางูขาว

00:03:08.880 --> 00:03:10.760 align:center
ร้านกาแฟขายซุปงูงี้เหรอ

00:03:13.120 --> 00:03:14.040 align:center
ไร้สาระ

00:03:17.480 --> 00:03:18.360 align:center
เมนูหลักยังไม่มาเลย

00:03:18.440 --> 00:03:20.600 align:center
คุณอย่าเพิ่งกินปังนมจนอิ่มก่อนล่ะ พอได้แล้ว

00:03:20.680 --> 00:03:21.760 align:center
ฉันชอบนี่นา

00:03:22.840 --> 00:03:23.800 align:center
ทานเยอะเดี๋ยวตดนะ

00:03:26.040 --> 00:03:28.200 align:center
ตดอะไรกัน

00:03:28.280 --> 00:03:31.240 align:center
เดี๋ยวสิ ที่พวกคุณพูดกันเมื่อกี้ ฉันยังไม่เข้าใจเลย
สรุปคือยังไงเหรอ

00:03:31.320 --> 00:03:33.680 align:center
ก็คือมีร้านหนังสือร้านหนึ่ง

00:03:33.760 --> 00:03:35.320 align:center
จะมาเปิดที่นี่ใช่ไหม

00:03:35.400 --> 00:03:37.200 align:center
ฉันมีรุ่นพี่ที่สนิทคนหนึ่ง

00:03:37.280 --> 00:03:39.320 align:center
เขาเป็นเพื่อนเรียนปริญญาโทกับผู้ก่อตั้ง

00:03:39.400 --> 00:03:42.600 align:center
ฉันเลยบอกว่าให้เขา ช่วยแนะนำให้รู้จักหน่อย

00:03:42.680 --> 00:03:45.080 align:center
ฉันเลยเล่าสถานการณ์คร่าวๆ
ของหมู่บ้านอวิ๋นเหมียวให้ฟัง

00:03:45.160 --> 00:03:46.680 align:center
เขาสนใจมาก

00:03:46.760 --> 00:03:48.240 align:center
เลยอยากลองมาสำรวจดูก่อน

00:03:49.600 --> 00:03:50.720 align:center
มาสำรวจดูก่อน

00:03:50.800 --> 00:03:53.080 align:center
- ก็แปลว่ายังไม่แน่นอน
- นี่

00:03:53.600 --> 00:03:55.080 align:center
พูดแบบนี้ก็ไม่ถูก

00:03:55.160 --> 00:03:56.320 align:center
รุ่นพี่ฉันบอกแล้ว

00:03:56.400 --> 00:03:58.200 align:center
ถ้าเขาไม่ได้สนใจมาก

00:03:58.280 --> 00:04:00.160 align:center
ก็คงไม่มาดูด้วยตัวเอง

00:04:00.240 --> 00:04:01.840 align:center
เขาคงแค่ส่งผู้ช่วยมา

00:04:01.920 --> 00:04:04.080 align:center
เขาได้เริ่มก้าวแรกให้แล้ว

00:04:04.160 --> 00:04:06.360 align:center
ส่วนเราต้องเป็นคนวาดสานต่อให้เสร็จ

00:04:07.160 --> 00:04:08.120 align:center
เพราะฉะนั้น

00:04:08.200 --> 00:04:09.640 align:center
พวกเราต้องเตรียมตัวล่วงหน้า

00:04:09.720 --> 00:04:10.720 align:center
ฉันรับผิดชอบเรื่องต้อนรับ

00:04:10.800 --> 00:04:12.760 align:center
ให้นายทุนของเราได้เข้าใจ
ภูมิศาสตร์ สิ่งแวดล้อม

00:04:12.840 --> 00:04:17.160 align:center
และเอกลักษณ์วัฒนธรรม
ของหมู่บ้านอวิ๋นเหมืยวอย่างเต็มที่

00:04:17.240 --> 00:04:19.839 align:center
ได้ งั้นฉันรับผิดชอบบรรยายการฟื้นฟูพื้นที่ชนบท

00:04:19.920 --> 00:04:21.720 align:center
นโยบายสนับสนุนสำหรับนักลงทุน

00:04:21.800 --> 00:04:23.680 align:center
แล้วก็สิทธิประโยชน์ด้านภาษี

00:04:25.040 --> 00:04:26.080 align:center
หงโต้ว

00:04:26.160 --> 00:04:28.200 align:center
ช่วยพวกเราต้อนรับแขกหน่อยสิ

00:04:29.280 --> 00:04:31.360 align:center
ฉันไม่เคยต้อนรับระดับหัวหน้ามาก่อนเลย

00:04:31.440 --> 00:04:33.320 align:center
พวกเรามีแต่หัวหน้าต้อนรับระดับหัวหน้า

00:04:33.400 --> 00:04:35.520 align:center
ประเด็นคือ คุณไม่ใช่คนในพื้นที่

00:04:35.600 --> 00:04:38.600 align:center
คนภายนอก
พวกเขาก็จะรู้สึกว่าคำพูดของคุณเป็นความจริง

00:04:38.680 --> 00:04:40.360 align:center
อีกอย่าง ไม่รู้ว่าพวกเขามากี่คน

00:04:40.440 --> 00:04:41.760 align:center
เราต้องการคนช่วยจริงๆ

00:04:47.080 --> 00:04:48.040 align:center
มาเถอะ

00:04:48.120 --> 00:04:51.400 align:center
ให้น้าหวยหลาน ตัดชุดให้เราไว้ใส่ต้อนรับด้วย

00:04:52.240 --> 00:04:53.320 align:center
เอ่อ…

00:04:53.400 --> 00:04:54.880 align:center
พวกเรานี่หมายถึงใครบ้างเหรอ

00:04:54.960 --> 00:04:56.120 align:center
รวมเธอด้วยน่า

00:04:56.640 --> 00:04:58.120 align:center
ฉันจะบอกให้นะ หงโต้ว

00:04:58.200 --> 00:05:00.640 align:center
ฉันเคยเห็นครูเซี่ยตัดชุดทางการให้เสี่ยวเกอจื่อ

00:05:00.720 --> 00:05:03.320 align:center
ทำให้เขาโดยเฉพาะ ดูดีมากเลยล่ะ

00:05:03.400 --> 00:05:05.920 align:center
แถมบนคอเสื้อยังปักลวดลายไว้ด้วย

00:05:06.000 --> 00:05:07.840 align:center
มีชุดเดียวในโลก ไม่ซ้ำกับใครแน่นอน

00:05:07.920 --> 00:05:11.240 align:center
ใช่ พวกเขาเข้าร่วมนิทรรศการ
มรดกทางวัฒนธรรม ต้องใส่ชุดเป็นทางการ

00:05:12.720 --> 00:05:14.440 align:center
งั้นพวกเราต้องรีบตัดชุดแล้วสิ

00:05:14.520 --> 00:05:15.840 align:center
เตรียมการให้พร้อม

00:05:15.920 --> 00:05:17.520 align:center
- งั้นกินเสร็จก็ไปกันเลย
- ดีสิ

00:05:17.600 --> 00:05:19.520 align:center
- ได้เลย
- ไก่อบขิงมาแล้ว

00:05:19.600 --> 00:05:21.360 align:center
- มาแล้ว
- วางตรงนี้

00:05:21.440 --> 00:05:22.480 align:center
ทานให้อร่อยนะ

00:05:23.080 --> 00:05:24.520 align:center
ขอบคุณค่ะน้าฮวา

00:05:24.600 --> 00:05:26.000 align:center
ยินดีจ้า

00:05:26.080 --> 00:05:27.120 align:center
ทานแล้วนะ

00:05:48.400 --> 00:05:50.320 align:center
คุณเก็บผลงานของครูหวยหลานไว้

00:05:50.840 --> 00:05:52.120 align:center
เพราะอยากจัดนิทรรศการให้ท่านเหรอ

00:05:53.360 --> 00:05:56.440 align:center
ช่างฝีมือเก่าแก่หลายสิบปีอย่างครูหวยหลาน

00:05:56.520 --> 00:05:58.120 align:center
ผลงานล้วนมีจิตวิญญาณ

00:05:58.200 --> 00:05:59.680 align:center
เป็นงานศิลปะที่สมบูรณ์แบบ

00:06:00.960 --> 00:06:03.440 align:center
ในฐานะช่างฝีมือในท้องที่
จัดนิทรรศการได้อย่างไม่มีปัญหา

00:06:05.360 --> 00:06:07.560 align:center
ลูกของครูหวยหลาน ทำงานอะไรเหรอ

00:06:08.080 --> 00:06:09.240 align:center
ท่านยังไม่แต่งงานเลย

00:06:11.480 --> 00:06:12.360 align:center
ทำไมล่ะ

00:06:13.320 --> 00:06:15.360 align:center
ตอนครูหวยหลานอายุ 18 ไปเที่ยวเมืองเก่า

00:06:15.440 --> 00:06:17.080 align:center
ได้พบกับชาวฝรั่งเศสคนหนึ่ง

00:06:17.600 --> 00:06:20.320 align:center
ชาวฝรั่งเศสคนนั้น เป็นจิตรกรที่มาเที่ยวที่จีน

00:06:20.840 --> 00:06:23.040 align:center
เขาตกหลุมรักครูหวยหลานตั้งแต่แรกเห็น

00:06:23.120 --> 00:06:24.680 align:center
และเชิญท่านไปเป็นแบบวาดรูป

00:06:50.600 --> 00:06:53.840 align:center
จิตรกรคนนั้นวาดภาพเหมือน
ให้ครูหวยหลานหลายภาพ

00:06:54.360 --> 00:06:56.800 align:center
ครูหวยหลานก็ตกหลุมรักเขาในเวลาต่อมา

00:06:58.200 --> 00:06:59.520 align:center
ต่อมาทำไมถึงเลิกกันล่ะ

00:07:01.560 --> 00:07:03.440 align:center
จิตรกรคนนั้นต้องกลับประเทศ

00:07:03.520 --> 00:07:06.320 align:center
เขาบอกกับครูหวยหลานว่า ผมรักคุณ

00:07:06.400 --> 00:07:08.560 align:center
ถ้าคุณก็รักผม กลับไปกับผมนะ

00:07:09.280 --> 00:07:10.680 align:center
ครูหวยหลานเลยบอกว่า

00:07:11.200 --> 00:07:12.320 align:center
ฉันรักคุณ

00:07:12.400 --> 00:07:14.520 align:center
ถ้าคุณรักฉัน ก็อยู่ที่นี่ต่อเถอะ

00:07:15.240 --> 00:07:16.920 align:center
คนฝรั่งเศสก็เลยเงียบไป

00:07:17.840 --> 00:07:19.240 align:center
ครูหวยหลานเลยบอกว่า

00:07:20.280 --> 00:07:22.640 align:center
เรื่องที่คุณทำไม่ได้ คุณก็อย่ามาร้องขอให้ฉันทำ

00:07:22.720 --> 00:07:24.600 align:center
เพราะความรักคือความเสมอภาค

00:07:25.440 --> 00:07:27.200 align:center
ถ้าคุณจะพิสูจน์ว่ารักฉัน

00:07:27.280 --> 00:07:29.040 align:center
คุณก็ต้องทำเพื่อฉันมากกว่า

00:07:29.120 --> 00:07:30.360 align:center
ใช่

00:07:30.440 --> 00:07:33.240 align:center
หลังจากนั้น ครูหวยหลานก็ไม่ชอบใครอีก

00:07:33.320 --> 00:07:34.480 align:center
เลยยังไม่แต่งงาน

00:07:35.000 --> 00:07:37.280 align:center
แต่ว่านะ ท่านทำในสิ่งที่ตัวเองชอบมาตลอด

00:07:37.800 --> 00:07:40.120 align:center
ท่านชอบงานปัก ชอบสอนลูกศิษย์

00:07:40.200 --> 00:07:41.880 align:center
เพราะงั้น ก็มีความสุขกับสิ่งที่ทำ

00:07:43.360 --> 00:07:44.800 align:center
ไอติมคุณละลายหมดแล้ว

00:07:46.240 --> 00:07:48.040 align:center
- เอามาให้ผม มา
- มีทิชชูไหมคะ

00:07:48.120 --> 00:07:49.240 align:center
ไม่มี

00:07:49.320 --> 00:07:50.280 align:center
มา เอาให้ผม

00:07:51.600 --> 00:07:54.040 align:center
เช็ดเสื้อเลย กลับไปค่อยซัก

00:08:00.720 --> 00:08:02.120 align:center
ไม่น่ามาทางนี้เลย

00:08:02.640 --> 00:08:04.560 align:center
- หยางซวี่
- พี่เหยา

00:08:04.640 --> 00:08:05.560 align:center
คนนี้คือ

00:08:05.640 --> 00:08:06.480 align:center
นี่เพื่อนฉันเอง

00:08:06.560 --> 00:08:07.880 align:center
นี่พ่อของถัวถัว

00:08:08.560 --> 00:08:10.240 align:center
สวัสดีค่ะ พ่อถัวถัว

00:08:10.320 --> 00:08:11.480 align:center
สวัสดีครับ

00:08:11.560 --> 00:08:13.200 align:center
- จะไปเมื่อไหร่
- ใกล้แล้วครับ

00:08:13.280 --> 00:08:14.440 align:center
เมียผมไปเช่าห้องไว้แล้ว

00:08:15.960 --> 00:08:17.560 align:center
ถัวถัวรู้ไหมว่าจะไม่พาเขาไปด้วย

00:08:18.320 --> 00:08:19.600 align:center
ปิดเขาไว้ก่อนแล้วกัน

00:08:19.680 --> 00:08:20.560 align:center
บอกล่วงหน้ากลัวเขางอแง

00:08:23.200 --> 00:08:24.280 align:center
เขาก็จะเศร้าอีกแล้วละสิ

00:08:25.800 --> 00:08:26.800 align:center
ทำไงได้ล่ะ

00:08:26.880 --> 00:08:28.000 align:center
ไม่คุยแล้ว

00:08:28.080 --> 00:08:29.680 align:center
- ไว้ไปกินข้าวด้วยกันก่อนผมไปนะ
- โอเค

00:08:29.760 --> 00:08:31.160 align:center
- ไปก่อนนะครับ
- บ๊ายบาย

00:08:39.880 --> 00:08:40.799 align:center
เป็นอะไรไป

00:08:42.679 --> 00:08:44.200 align:center
ไม่มีอะไร ไปกันเถอะ

00:08:46.400 --> 00:08:48.080 align:center
ถัวถัว กินเยอะๆ นะ

00:08:48.160 --> 00:08:50.240 align:center
ไปคุณหมิงก็จะไม่ได้กินแล้ว

00:08:52.120 --> 00:08:53.240 align:center
ไปคุณหมิง

00:08:53.880 --> 00:08:55.520 align:center
ใครบอกถัวถัวจะไปคุณหมิง

00:08:55.600 --> 00:08:57.360 align:center
พ่อแม่เขาจะไป

00:08:57.440 --> 00:08:59.600 align:center
แต่ถัวถัวไม่อยากไป

00:08:59.680 --> 00:09:01.840 align:center
แต่เขาจะทำอะไรได้ล่ะคะ

00:09:03.040 --> 00:09:04.440 align:center
วางใจเถอะ ถัวถัว

00:09:04.520 --> 00:09:06.160 align:center
พ่อกับแม่ไม่ได้พาหนูไปด้วย

00:09:06.240 --> 00:09:08.560 align:center
หนูตั้งใจเรียนอยู่กับคุณปู่คุณย่าที่บ้านนี่แหละ

00:09:09.160 --> 00:09:11.560 align:center
ลุงกว้านจวินโกหก

00:09:11.640 --> 00:09:12.920 align:center
ไม่ได้โกหกนะ

00:09:13.440 --> 00:09:14.680 align:center
พ่อหนูพูดกับลุงเอง

00:09:15.200 --> 00:09:17.440 align:center
ต่อไปหนูก็เรียนหนังสือเหมือนหู่จื่อ

00:09:18.120 --> 00:09:20.040 align:center
พวกหนูสี่คน ยังได้เล่นด้วยกันเหมือนเดิม

00:09:20.120 --> 00:09:21.400 align:center
วางใจเถอะ

00:09:21.480 --> 00:09:23.600 align:center
- จริงเหรอครับพ่อ
- จริงเหรอครับ

00:09:23.680 --> 00:09:24.760 align:center
จริงสิ

00:09:33.920 --> 00:09:35.120 align:center
เป็นอะไรไป ถัวถัว

00:09:36.400 --> 00:09:37.520 align:center
ทำไมร้องไห้ล่ะ

00:09:38.440 --> 00:09:40.600 align:center
ไม่เป็นไรนะๆ ไม่ร้องแล้วๆ

00:09:41.640 --> 00:09:42.960 align:center
เป็นอะไร ไหนดูซิ

00:09:43.920 --> 00:09:45.240 align:center
เป็นอะไรไป ถัวถัว

00:09:45.320 --> 00:09:47.280 align:center
พวกหนูยังได้อยู่ด้วยกัน ไม่ใช่เหรอ

00:09:47.360 --> 00:09:48.840 align:center
ไม่ร้องนะๆ ไม่ร้องๆ

00:09:55.560 --> 00:09:58.720 align:center
มีกับไม่มีคู่มือพนักงาน มันต่างกันตรงไหน

00:09:59.240 --> 00:10:00.600 align:center
ต่างกันอยู่แล้ว

00:10:01.200 --> 00:10:02.760 align:center
ไม่มาสาย ไม่เลิกงานก่อนเวลา

00:10:04.720 --> 00:10:07.320 align:center
ไม่มาสาย ไม่เลิกงานก่อนเวลา
ไม่ลางานตามอำเภอใจ

00:10:07.400 --> 00:10:09.440 align:center
ได้เงินเพิ่ม 200 หยวนต่อเดือน รู้หรือยัง

00:10:10.120 --> 00:10:12.400 align:center
งั้นควรมีคู่มือพนักงานนี้มานานแล้ว

00:10:12.480 --> 00:10:14.000 align:center
เด็กสาวที่เรือนนั่นดีจริงๆ

00:10:15.360 --> 00:10:17.640 align:center
อย่าฟังแต่ข้อดีที่เป่าผิงพูด

00:10:17.720 --> 00:10:21.720 align:center
จะออกคู่มือมา เพียงเพื่อเพิ่มเงินเดือนได้ยังไง

00:10:22.360 --> 00:10:24.800 align:center
เพื่อเพิ่มโบนัสความขยันต่างห่าง

00:10:26.000 --> 00:10:27.680 align:center
ต่อไปถ้าเลิกงานก่อนเวลา ก็หักเงินเดือน

00:10:27.760 --> 00:10:29.240 align:center
ประเมินแล้วไม่ผ่านเกณฑ์

00:10:29.320 --> 00:10:31.360 align:center
ก็โดนหักเงินเดือน ระวังกันด้วยล่ะ

00:10:31.440 --> 00:10:34.520 align:center
เสี่ยวชุนบอกว่า
บริษัทใหญ่ในเมืองก็เป็นแบบนี้หมด

00:10:35.120 --> 00:10:37.560 align:center
สรุปแล้วคู่มือนี้มันดีหรือไม่ดีล่ะ

00:10:37.640 --> 00:10:40.320 align:center
สำหรับพวกเราไม่ใช่ว่าดี แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ดี

00:10:40.840 --> 00:10:42.240 align:center
ตั้งใจทำงานก็พอแล้ว

00:10:46.280 --> 00:10:50.080 align:center
สวี่หงโต้วทำงานที่คาเฟ่เหรอ

00:10:50.160 --> 00:10:51.880 align:center
เสี่ยวชุนบอกว่าเป็นอาสาสมัคร

00:10:51.960 --> 00:10:55.520 align:center
คนที่เรือนพักนั่น มีแต่คนมีความสามารถเนอะ

00:10:55.600 --> 00:10:56.920 align:center
อยู่ในเมืองจนเบื่อ

00:10:57.000 --> 00:10:58.040 align:center
ออกมาพักผ่อนหย่อนใจ

00:10:58.120 --> 00:10:59.680 align:center
แม้แต่น่าน่าคนนั้น

00:10:59.760 --> 00:11:01.560 align:center
ก็คงอยู่ไม่นานมากหรอก

00:11:01.640 --> 00:11:04.680 align:center
คนหนุ่มสาวในหมู่บ้าน ต้องพากันหนีไปข้างนอก

00:11:04.760 --> 00:11:05.600 align:center
จริงสิ

00:11:05.680 --> 00:11:08.560 align:center
หยางซวี่กับเมียก็จะออกไปเหมือนกัน

00:11:09.080 --> 00:11:10.880 align:center
ไม่กล้าบอกลูก

00:11:10.960 --> 00:11:13.720 align:center
เมื่อคืนถัวถัวรู้ว่าจะไม่พาเขาไปด้วย

00:11:14.360 --> 00:11:15.600 align:center
ร้องไห้งอแงใหญ่เลย

00:11:16.640 --> 00:11:18.480 align:center
หู่จื่อก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ

00:11:19.360 --> 00:11:21.160 align:center
พ่อกับแม่เขากลับมาตอนปีใหม่

00:11:21.240 --> 00:11:22.280 align:center
เขายังไม่กล้าเข้าใกล้เลย

00:11:23.000 --> 00:11:24.720 align:center
พูดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะคะ

00:11:24.800 --> 00:11:27.320 align:center
เถ้าแก่เซี่ยกับผู้จัดการเสี่ยวชุน
ก็มีความสามารถเหมือนกัน

00:11:28.000 --> 00:11:29.200 align:center
ยังกลับมาเลยนี่คะ

00:11:29.280 --> 00:11:30.160 align:center
หวงซินซินด้วยอีกคน

00:11:30.760 --> 00:11:34.320 align:center
พอจบมหาวิทยาลัยก็มาเป็นเจ้าหน้าที่ประจำหมู่บ้าน

00:11:34.400 --> 00:11:36.440 align:center
ให้ความสำคัญกับการพัฒนาชุมชน

00:11:36.520 --> 00:11:38.160 align:center
บอกว่าถ้าพัฒนาขึ้นมาได้

00:11:38.240 --> 00:11:39.600 align:center
แล้วทุกอย่างก็จะกลับมา

00:11:41.480 --> 00:11:42.680 align:center
ความคิดดีมาก

00:11:43.720 --> 00:11:46.000 align:center
จะสำเร็จไหมยังไม่แน่นอนเลย

00:11:46.080 --> 00:11:48.200 align:center
นี่เรียกว่าก้าวแรกของการเดินทัพหมื่นลี้

00:11:48.280 --> 00:11:50.800 align:center
แต่การเดินทัพไกลหมื่นลี้ ก็เดินถึงแล้วนี่คะ

00:11:51.920 --> 00:11:54.360 align:center
งั้นคอยดูว่า เดินจนเธออายุเท่าฉันจะเดินถึงไหม

00:11:54.440 --> 00:11:56.640 align:center
เธออย่าพูดบั่นทอนกำลังใจแบบนี้สิ

00:11:57.240 --> 00:11:59.840 align:center
วัยรุ่นขาดการพูดบั่นทอนกำลังใจแบบนี้แหละ

00:12:00.520 --> 00:12:01.680 align:center
จะง่ายแบบนั้นได้ยังไง ใช่ไหม

00:12:04.240 --> 00:12:05.280 align:center
น้าเป่าผิงคะ

00:12:05.360 --> 00:12:07.560 align:center
ตอนอยู่บ้านน้าเคยได้ยิน ผู้จัดการเสี่ยวชุนพูดถึง

00:12:07.640 --> 00:12:09.040 align:center
เรื่องเถ้าแก่เซี่ยกับสวี่หงโต้วไหมคะ

00:12:09.120 --> 00:12:10.040 align:center
เรื่องอะไร

00:12:10.120 --> 00:12:11.560 align:center
นั่นน่ะสิ เรื่องอะไร น้าไม่เคยได้ยิน

00:12:11.640 --> 00:12:13.440 align:center
หนูได้ยินย่าหนูพูดมา

00:12:13.520 --> 00:12:15.920 align:center
เถ้าแก่เซี่ยฟังเธอทุกอย่างเลย

00:12:16.000 --> 00:12:17.240 align:center
ไม่ใช่มั้ง

00:12:17.840 --> 00:12:20.040 align:center
แถมยังพาเธอไปกินข้าว
ที่ร้านอาหารบ่อยๆ ด้วยล่ะ

00:12:20.760 --> 00:12:22.920 align:center
ไปกินข้าวที่ร้านอาหารต้องจ่ายไม่น้อยสินะ

00:12:23.000 --> 00:12:24.400 align:center
ใช่ค่ะ

00:12:25.080 --> 00:12:26.960 align:center
ยอมจ่ายเงินขนาดนี้ต้องใช่แน่

00:12:32.280 --> 00:12:35.000 align:center
พ่อผมบอกว่า ครั้งนี้พ่อกลับมากับแม่เลี้ยง

00:12:35.080 --> 00:12:36.080 align:center
อาหย่วนไม่มา

00:12:36.600 --> 00:12:38.080 align:center
เขาเรียนไม่ทันไปเยอะมาก

00:12:38.160 --> 00:12:39.080 align:center
ต้องเรียนซ่อม

00:12:41.240 --> 00:12:42.280 align:center
ย่าครับ

00:12:42.360 --> 00:12:43.400 align:center
ฟังผมพูดอยู่ไหมเนี่ย

00:12:45.400 --> 00:12:46.680 align:center
คิดอะไรอยู๋ครับ

00:12:48.160 --> 00:12:49.320 align:center
อาเหยา

00:12:49.400 --> 00:12:51.520 align:center
บอกความจริงกับย่ามาซิ

00:12:52.480 --> 00:12:55.040 align:center
เธอให้สวี่หงโต้วส่งย่าไปตั้งแผง

00:12:55.120 --> 00:12:57.000 align:center
แล้วยังเรียกมากินข้าวที่บ้าน

00:12:57.080 --> 00:12:59.360 align:center
เธอหลงรักเธอเข้าแล้วหรือเปล่า

00:13:00.840 --> 00:13:02.560 align:center
เธอคิดว่าย่าเหมือนยายของเธอ

00:13:02.640 --> 00:13:04.240 align:center
เลยชอบอยู่กับย่า

00:13:04.320 --> 00:13:07.760 align:center
อีกอย่าง เมื่อก่อนผมก็เคยชวนพวกน่าน่า
มากินข้าวที่บ้านไม่ใช่เหรอ

00:13:07.840 --> 00:13:10.520 align:center
น่าน่ามากับเสี่ยวชุน

00:13:10.600 --> 00:13:12.360 align:center
เคยมาแค่สองครั้งเอง

00:13:12.440 --> 00:13:15.040 align:center
เธอก็ไม่มีอะไรพูดกับเธอเลย

00:13:15.120 --> 00:13:17.520 align:center
เธอปฏิบัติกับสวี่หงโต้วพิเศษกว่า

00:13:17.600 --> 00:13:20.120 align:center
ยังเลี้ยงขนมจีนเธอด้วย

00:13:20.640 --> 00:13:23.520 align:center
นั่นคือเงื่อนไขที่ผมให้เธอมาเป็นอาสาสมัคร
เลี้ยงข้าวน่ะ

00:13:23.600 --> 00:13:24.800 align:center
เลี้ยงข้าว

00:13:25.880 --> 00:13:28.040 align:center
ทำไมเขาไม่ให้ค่าอาหารคุณโดยตรงเลยล่ะ

00:13:29.280 --> 00:13:30.680 align:center
ฉันไม่ได้ไม่มีเงินซื้อข้าว

00:13:30.760 --> 00:13:32.480 align:center
เขาต้องให้ฉันอยู่ดีกินดีอยู่แล้ว

00:13:33.600 --> 00:13:37.000 align:center
แล้วทำไมเขาถึงพาแค่คุณไปดูม้าคลอดลูกด้วยล่ะ

00:13:37.080 --> 00:13:38.440 align:center
ม้าคลอดลูก

00:13:39.280 --> 00:13:41.640 align:center
ผมต้องพาเธอไปดูสิ่งที่หาดูในเมืองไม่ได้บ้าง

00:13:41.720 --> 00:13:43.760 align:center
ผมเห็นเธอเอาแต่เล่นกับแมวอยู่ที่เรือนพัก

00:13:43.840 --> 00:13:45.160 align:center
น่าจะเป็นคนชอบสัตว์

00:13:46.240 --> 00:13:48.000 align:center
ตอนที่หลานมองเธอ

00:13:48.080 --> 00:13:50.520 align:center
ยิ้มจนตาหยีเชียว

00:13:53.240 --> 00:13:54.760 align:center
เขาไม่ยิ้มให้ใครบ้าง

00:13:54.840 --> 00:13:57.680 align:center
หลังจากพบคุณ เขาก็ยิ้มอย่างมีความสุขเป็นพิเศษ

00:13:59.400 --> 00:14:00.920 align:center
ฉันเป็นอาสาสมัครนี่นา

00:14:01.000 --> 00:14:03.040 align:center
ถ้าเป็นฉัน ฉันคงยิ้มมีความสุขกว่าเขาอีก

00:14:05.720 --> 00:14:08.480 align:center
ชายหญิงอยู่ด้วยกัน ต้องคบกันเสมอไปเหรอ

00:14:08.560 --> 00:14:10.000 align:center
ฉันไม่ได้มาหาแฟนสักหน่อย

00:14:13.520 --> 00:14:15.480 align:center
ย่าอย่าคิดเยอะสิครับ

00:14:15.560 --> 00:14:17.400 align:center
ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรจริงๆ

00:14:18.040 --> 00:14:22.560 align:center
ผมแค่รู้สึกว่าเธอ เป็นคนดี มีน้ำใจ

00:14:23.400 --> 00:14:26.160 align:center
แต่ว่า เดี๋ยวเธอก็ต้องกลับไปแล้ว

00:14:26.240 --> 00:14:27.360 align:center
ย่าอย่าคิดไปไกลสิครับ

00:14:27.960 --> 00:14:29.560 align:center
ยังไงซะ ย่าก็ชอบเธอ

00:14:29.640 --> 00:14:31.840 align:center
ย่าชอบก็ชอบไป อย่าลามมาถึงผมสิ

00:14:31.920 --> 00:14:33.520 align:center
อย่าว่าหลานก็ชอบเหมือนกันแหละ

00:14:33.600 --> 00:14:36.080 align:center
มันเป็นความชอบแบบเพื่อนต่างหากครับ

00:14:36.680 --> 00:14:38.760 align:center
หลานชอบเธอนั่นแหละ

00:14:40.240 --> 00:14:41.200 align:center
ย่าช่วยได้นะ

00:14:41.280 --> 00:14:42.360 align:center
ย่าอย่าหาทำนะครับ

00:14:43.400 --> 00:14:45.080 align:center
เดี๋ยวเธอก็ไม่กล้ามาบ้านอีกหรอก

00:14:46.120 --> 00:14:47.280 align:center
ย่าอย่าก่อเรื่องนะ

00:14:48.400 --> 00:14:50.280 align:center
รอเดี๋ยวครับ มีสายเข้า

00:15:00.080 --> 00:15:01.320 align:center
ฮัลโหล ท่านหม่า

00:15:01.400 --> 00:15:02.280 align:center
มีอะไรเหรอครับ

00:15:03.880 --> 00:15:05.120 align:center
ผมกำลังส่งย่าไปตั้งแผง

00:15:06.880 --> 00:15:08.840 align:center
โอเค เดี๋ยวเจอกันนะครับ

00:15:12.360 --> 00:15:13.240 align:center
ไปครับ

00:15:16.760 --> 00:15:18.320 align:center
- ไปกัน
- ไป

00:15:24.200 --> 00:15:26.080 align:center
วันนี้ต้องรดน้ำพวกไม้อวบน้ำแล้ว

00:15:32.760 --> 00:15:34.440 align:center
ทำไมวันนี้ไม่มานั่งแล้วล่ะ

00:15:35.680 --> 00:15:36.680 align:center
แปลกแฮะ

00:15:38.360 --> 00:15:39.400 align:center
เจียฮุ่ย

00:15:47.480 --> 00:15:49.360 align:center
ทำไมรู้สึกว่าเหมือน…

00:15:59.280 --> 00:16:00.320 align:center
เชิญ

00:16:08.160 --> 00:16:09.160 align:center
ชาคุณภาพ

00:16:09.240 --> 00:16:10.360 align:center
ครั้งหน้าเอามาให้ผมด้วยนะ

00:16:10.960 --> 00:16:11.840 align:center
ได้

00:16:18.360 --> 00:16:19.360 align:center
เถ้าแก่เซี่ย

00:16:19.880 --> 00:16:20.960 align:center
ที่มาครั้งนี้

00:16:21.880 --> 00:16:23.440 align:center
มีเรื่องอยากขอคำชี้แนะ

00:16:24.480 --> 00:16:25.360 align:center
เชิญพูดครับ

00:16:25.440 --> 00:16:27.680 align:center
เวลาวัยรุ่นนัดบอด

00:16:28.320 --> 00:16:29.840 align:center
ปกติไปที่ไหนกัน

00:16:30.760 --> 00:16:31.760 align:center
ร้านกาแฟ

00:16:31.840 --> 00:16:34.680 align:center
ถ้าคุยเรื่องงาน ปกติไปที่ไหน

00:16:35.440 --> 00:16:36.280 align:center
ร้านกาแฟ

00:16:36.360 --> 00:16:39.920 align:center
พบปะพูดคุย ทำงานอิสระ ปกติจะไปที่ไหน

00:16:40.520 --> 00:16:42.160 align:center
นี่กำลังเล่นเกมฝึกสมองเหรอครับ

00:16:42.240 --> 00:16:43.640 align:center
ก็ยังเป็นร้านกาแฟ

00:16:45.240 --> 00:16:47.560 align:center
ทำไมไม่ใช่ร้านน้ำชา

00:16:48.360 --> 00:16:50.000 align:center
ชาก็ดีเหมือนกัน

00:16:50.760 --> 00:16:51.800 align:center
อีกอย่างในประเทศจีน

00:16:52.400 --> 00:16:55.240 align:center
ควรมีคนที่ดื่มชาเยอะกว่าถึงจะถูก

00:16:59.160 --> 00:17:00.200 align:center
คุณ

00:17:01.480 --> 00:17:02.840 align:center
ไม่ถามผมเหรอว่าทำไม

00:17:03.600 --> 00:17:06.359 align:center
ให้ผมเรียกเย่เซินมาช่วยตบมุกไหมละครับ

00:17:08.000 --> 00:17:10.280 align:center
ถึงตอนนี้แล้ว ยังจะมาล้อผมเล่นอีก

00:17:10.359 --> 00:17:12.480 align:center
ผมนั่งไม่ติดแล้วเนี่ย

00:17:14.839 --> 00:17:16.800 align:center
คุณนั่งอยู่ที่นี่มาปีกว่าแล้ว

00:17:16.880 --> 00:17:19.160 align:center
ถึงเวลาเริ่มต้นธุรกิจอีกครั้งแล้ว

00:17:21.480 --> 00:17:22.520 align:center
คุณฟังผมนะ

00:17:25.119 --> 00:17:26.240 align:center
ในสมองผม

00:17:27.079 --> 00:17:28.840 align:center
ความคิดที่จะทำธุรกิจพวกนั้น

00:17:29.360 --> 00:17:31.120 align:center
ก็เหมือนกับหน่อไม้หลังฝนตก

00:17:32.520 --> 00:17:33.600 align:center
ที่โผล่ขึ้นมาเรื่อยๆ

00:17:34.120 --> 00:17:36.240 align:center
อยากดันมันกลับลงไปก็ทำไม่ได้

00:17:38.280 --> 00:17:40.640 align:center
ทุกวันที่ผมนั่งสมาธิ

00:17:41.200 --> 00:17:42.160 align:center
สงบจิต

00:17:43.000 --> 00:17:45.600 align:center
ก็เพราะอยากปล่อยวางความคิดทั้งหมด

00:17:46.400 --> 00:17:48.240 align:center
ถ้าวางไม่ลงจริงๆ

00:17:48.760 --> 00:17:52.960 align:center
ทุกคืนผมก็จะหยิบพู่กันขึ้นมา
เขียนลงไปบนกระดาษ

00:17:53.560 --> 00:17:56.320 align:center
แล้วจุดกำยาน เผากระดาษนั่นเสีย

00:17:56.400 --> 00:17:59.240 align:center
ให้มันลอยไปตามลม

00:18:00.920 --> 00:18:02.440 align:center
แต่มีอยู่ความคิดหนึ่ง

00:18:03.240 --> 00:18:05.840 align:center
วนเวียนอยูในหัวผมตลอด สลัดไม่ออก

00:18:05.920 --> 00:18:08.040 align:center
ยิ่มผมคิด มันก็ยิ่งชัดเจน

00:18:08.120 --> 00:18:10.600 align:center
ผมยิ่งไตร่ตรอง ผมก็ยิ่งเขียนได้ละเอียด

00:18:11.640 --> 00:18:14.440 align:center
ทุกคืนพอผมหลับตาลง ก็จะคิดว่า

00:18:14.520 --> 00:18:19.160 align:center
ร้านดื่มชารูปแบบใหม่ควรเลือกสถานที่
ควรทำการตลาด ควร…

00:18:19.240 --> 00:18:21.480 align:center
- ร้านชาใหม่
- แล้วควรจะหาเงินทุนมาจากไหน

00:18:21.560 --> 00:18:23.560 align:center
เปิดสาขาอื่น เข้าสู่ตลาดยังไง

00:18:25.920 --> 00:18:27.640 align:center
ยังไม่ได้คิดไกลขนาดนั้น

00:18:28.160 --> 00:18:29.120 align:center
ก็แค่คิดว่า

00:18:29.640 --> 00:18:32.800 align:center
จะเปิดได้กี่สาขาในประเทศ

00:18:35.000 --> 00:18:37.000 align:center
เพราะฉันนั้นคุณอยากจะ…

00:18:37.080 --> 00:18:40.200 align:center
เปิดแบรนด์ร้านน้ำชา
ที่เหมาะกับการพบปะพักผ่อนใช่ไหม

00:18:40.280 --> 00:18:41.320 align:center
ถูกต้อง

00:18:41.960 --> 00:18:44.000 align:center
กาแฟทำได้ ทำไมชาจะทำไม่ได้

00:18:45.560 --> 00:18:46.880 align:center
ผมเคยทำการวิจัย

00:18:47.520 --> 00:18:50.720 align:center
ตอนนี้ในตลาดได้มีร้านน้ำชารูปแบบใหม่

00:18:50.800 --> 00:18:53.560 align:center
ที่มีเป้าหมายพัฒนาพื้นที่ที่สามขึ้นมาแล้ว

00:18:54.080 --> 00:18:55.080 align:center
แต่ว่า

00:18:55.920 --> 00:18:57.560 align:center
เป้าหมายไม่ชัดเจนพอ

00:18:57.640 --> 00:18:59.120 align:center
เลยยังไม่ประสบความสำเร็จ

00:18:59.960 --> 00:19:05.640 align:center
ยังมีช่องว่างอีกมากมายที่สามารถ
พัฒนา ปรับปรุง ส่งเสริมได้

00:19:07.880 --> 00:19:08.720 align:center
พูดให้ผมฟังหน่อย

00:19:09.360 --> 00:19:10.320 align:center
ได้

00:19:11.440 --> 00:19:13.800 align:center
งั้นคุณฟังผมสาธยายนะ

00:19:16.240 --> 00:19:18.960 align:center
ผมน่ะ ปกติชอบดื่มชา

00:19:20.440 --> 00:19:24.120 align:center
พอมีความรู้เกี่ยวกับ
วัฒนธรรมการดื่มชาของจีนอยู่บ้าง

00:19:27.120 --> 00:19:28.960 align:center
แต่พูดตามจริงแล้ว

00:19:29.040 --> 00:19:29.960 align:center
คนสมัยนี้

00:19:30.640 --> 00:19:31.800 align:center
โดยเฉพาะวัยรุ่น

00:19:32.920 --> 00:19:34.080 align:center
ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องชา

00:19:34.160 --> 00:19:36.240 align:center
เพราะงั้นในเวลานี้

00:19:36.320 --> 00:19:38.360 align:center
ก็ยิ่งต้องการมืออาชีพอย่างเรา

00:19:38.880 --> 00:19:41.320 align:center
เลือกชาที่ดีให้กับพวกเขา

00:19:41.840 --> 00:19:45.120 align:center
จะเลือกวิธีต้มชาที่ดี และเหมาะสมที่สุดยังไง

00:19:45.640 --> 00:19:48.040 align:center
ให้พวกเขาสัมผัสถึงเสน่ห์

00:19:48.120 --> 00:19:50.680 align:center
และวัฒนธรรมของชาได้อย่างลึกซึ้งจริงๆ

00:19:51.720 --> 00:19:53.040 align:center
ยังมีอีกอย่างที่สำคัญมาก

00:19:53.120 --> 00:19:55.040 align:center
พวกเราควรก้าวให้ทันยุคสมัย

00:19:56.160 --> 00:19:58.960 align:center
ต้องเอาพวกเครื่องดื่มที่ไม่ใช่ชาบริสุทธิ์

00:19:59.040 --> 00:20:02.040 align:center
แต่ถูกปากและเป็นที่ต้องการของวัยรุ่น
เก็บกลับมาให้หมด

00:20:03.680 --> 00:20:04.760 align:center
ดังนั้น

00:20:06.000 --> 00:20:08.800 align:center
คุณอยากขยายแนวคิดเรื่องชาให้กว้างขึ้น

00:20:08.880 --> 00:20:10.000 align:center
ถูกต้อง

00:20:10.640 --> 00:20:12.120 align:center
ไม่จำกัดขอบเขตตัวเอง

00:20:12.200 --> 00:20:13.640 align:center
ไม่พยายามให้หรูหรา

00:20:14.320 --> 00:20:15.160 align:center
เถ้าแก่เซี่ย

00:20:15.240 --> 00:20:18.640 align:center
วัฒนธรรมชาของจีน มันต้องกลับมาเยาว์วัย

00:20:19.160 --> 00:20:21.160 align:center
ต้องกลับมาสดใสอีกครั้ง

00:20:21.880 --> 00:20:25.840 align:center
วัฒนธรรมชาต้องกระจายไปทั่วทุกซอกทุกมุม

00:20:26.560 --> 00:20:28.800 align:center
ถ้าคุณต้องการ ก็มีอยู่ทุกที่

00:20:28.880 --> 00:20:31.320 align:center
คุณไม่สนใจ ก็จะค่อยๆ ชอบมันเอง

00:20:32.400 --> 00:20:33.440 align:center
นี่คือแนวคิดของผม

00:20:37.400 --> 00:20:39.880 align:center
งั้นคุณอยากเปิดร้านแรกที่ไหน

00:20:39.960 --> 00:20:41.760 align:center
ต้องเป็นเมืองใหญ่ระดับหนึ่งอยู่แล้ว

00:20:42.360 --> 00:20:43.760 align:center
ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้

00:20:43.840 --> 00:20:45.040 align:center
กวางโจว หรือไม่ก็เซินเจิ้น

00:20:45.120 --> 00:20:48.240 align:center
แต่จะต้องมั่นคง

00:20:48.320 --> 00:20:52.080 align:center
อิทธิพลแบรนด์ของร้านแรก
ต้องสร้างมันขึ้นมาให้ได้

00:20:53.320 --> 00:20:55.920 align:center
จะพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องไปพร้อมกันไหม

00:20:56.000 --> 00:21:00.200 align:center
ใช่ ผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง
ต้องวางไว้ในที่ที่จับต้องง่ายในร้าน

00:21:00.280 --> 00:21:01.880 align:center
ถ้าสนใจก็หยิบได้ตลอดเวลา

00:21:07.520 --> 00:21:09.440 align:center
ถ้าร้านแรกประสบความสำเร็จ

00:21:10.040 --> 00:21:12.280 align:center
ร้านอื่นๆ ก็จะง่ายไปเอง

00:21:13.320 --> 00:21:15.280 align:center
รู้สึกว่าโอกาสทางการตลาด

00:21:16.640 --> 00:21:17.720 align:center
และช่องว่างในอนาคตไม่เลวเลย

00:21:19.240 --> 00:21:20.080 align:center
เถ้าแก่เซี่ย

00:21:21.400 --> 00:21:22.600 align:center
คุณคิดว่า…

00:21:23.360 --> 00:21:24.200 align:center
น่าทำใช่ไหม

00:21:24.880 --> 00:21:27.120 align:center
ผมเลิกประเมินการลงทุนไปนานแล้ว

00:21:27.640 --> 00:21:28.480 align:center
เรื่องนี้ผมรู้

00:21:29.120 --> 00:21:32.600 align:center
แต่ว่า คุณไม่เคยถูกใจโปรเจคของผมเลย
และไม่ลงทุนด้วย

00:21:34.240 --> 00:21:36.640 align:center
ความจริงพิสูจน์ว่า ก่อนหน้านี้ผมตัดสินใจถูก

00:21:37.360 --> 00:21:38.560 align:center
แล้วอันนี้ล่ะ

00:21:39.840 --> 00:21:41.000 align:center
คุณเคยคิดไหม

00:21:41.080 --> 00:21:43.720 align:center
มีแนวคิดตั้งมากมาย ทำไมคุณเลือกอันนี้

00:21:43.800 --> 00:21:44.840 align:center
เคยคิดสิ

00:21:45.680 --> 00:21:46.920 align:center
เพราะผมชอบ

00:21:47.720 --> 00:21:50.680 align:center
เป็นสิ่งที่ผมอยากทำจากใจจริง

00:21:52.080 --> 00:21:53.320 align:center
แน่ใจนะว่าไม่ตามกระแส

00:21:54.120 --> 00:21:55.520 align:center
ไม่ตามกระแสแน่นอน

00:21:55.600 --> 00:21:57.000 align:center
งั้นก็ดีแล้วนี่ครับ

00:21:57.080 --> 00:21:58.400 align:center
อุตสาหกรรมฟื้นฟูประเทศ

00:21:58.480 --> 00:21:59.560 align:center
ผมคิดว่า

00:22:00.080 --> 00:22:01.000 align:center
คุณลองดูได้

00:22:03.080 --> 00:22:04.000 align:center
ไม่สาดน้ำเย็นใส่ผมแล้วเหรอ

00:22:04.920 --> 00:22:06.360 align:center
ถ้าคุณเริ่มทำขึ้นมาจริงๆ

00:22:06.440 --> 00:22:08.600 align:center
ปัญหาต่างๆ ก็จะตามขึ้นมาเรื่อยๆ

00:22:08.680 --> 00:22:09.600 align:center
จำเป็นให้ผมสาดน้ำเหรอ

00:22:10.800 --> 00:22:12.520 align:center
อีกอย่าง การเริ่มธุรกิจ

00:22:12.600 --> 00:22:14.000 align:center
คุณมีประสบการณ์กว่าผม

00:22:14.080 --> 00:22:16.920 align:center
ทั้งประสบการณ์ที่สำเร็จหรือล้มเหลว
ก็มากกว่าผมทั้งนั้น

00:22:17.000 --> 00:22:19.320 align:center
ตรงจุดนี้ ผมยังต้องเรียนจากคุณ

00:22:21.840 --> 00:22:22.880 align:center
มันก็ใช่

00:22:24.320 --> 00:22:26.080 align:center
ดี งั้้นตกลงแล้วนะ

00:22:26.160 --> 00:22:28.160 align:center
ผมวางกลยุทธ์ คุณจัดการเรื่องเงินทุน

00:22:29.600 --> 00:22:30.440 align:center
ได้

00:22:30.520 --> 00:22:31.560 align:center
เยี่ยม

00:22:33.680 --> 00:22:34.800 align:center
อันดับแรก

00:22:35.320 --> 00:22:38.120 align:center
ผมต้องการสร้างทีมวิจัยพัฒนาขึ้นมา

00:22:39.320 --> 00:22:41.760 align:center
ช่วงแรกอาจจะต้องมีค่าใช้จ่ายหน่อย

00:22:42.880 --> 00:22:44.280 align:center
- เงินนี้จำเป็นต้องจ่าย
- ใช่

00:22:45.280 --> 00:22:46.360 align:center
ผมไม่มีเงินนะ

00:22:47.640 --> 00:22:49.080 align:center
คุณมองผมทำไม

00:22:49.160 --> 00:22:50.760 align:center
- ผมก็ไม่มีเงิน
- คุณ…

00:22:51.520 --> 00:22:53.800 align:center
คุณ คุณเป็นถึงเถ้าแก่ คุณ…

00:22:53.880 --> 00:22:55.560 align:center
มัวแต่ทำอะไรอยู่เนี่ย

00:22:55.640 --> 00:22:57.200 align:center
ยังมีหน้ามาว่าผมอีก

00:22:57.280 --> 00:23:00.000 align:center
คุณมีเงินที่ไหนล่ะ
บ้านที่ปักกิ่งก็ขายเอาไปใช้หนี้หมดแล้วนี่

00:23:00.080 --> 00:23:02.720 align:center
คุณนี่… ไว้หน้ากันบ้างสิ จริงๆ เลย

00:23:04.120 --> 00:23:05.040 align:center
ดื่มชาก่อน

00:23:09.040 --> 00:23:10.520 align:center
ยังมาวัฒนธรรมชาอีก

00:23:18.200 --> 00:23:19.480 align:center
- ใช่ห้องนี้ไหม
- ไม่ใช่ๆ

00:23:19.560 --> 00:23:21.320 align:center
ด้านหลังนู่น ยังไม่ออกมา

00:23:22.600 --> 00:23:23.800 align:center
เธอไม่ได้เจอลูกมาครึ่งปีแล้วสินะ

00:23:23.880 --> 00:23:26.600 align:center
ใช่ ไม่รู้ว่าเห็นแล้วและจำได้ทันทีหรือเปล่า

00:23:27.520 --> 00:23:29.320 align:center
- ออกมาแล้ว ห้องนั้นไง
- เหรอ

00:23:29.920 --> 00:23:31.840 align:center
เด็กๆ ข้างหลังยืนตรงกลางนะจ๊ะ

00:23:31.920 --> 00:23:33.400 align:center
- อย่าแตกแถว
- หู่จื่อ

00:23:33.920 --> 00:23:34.880 align:center
- หู่จื่อ
- เข้าแถว อย่าเดินไปเดินมา

00:23:35.560 --> 00:23:36.600 align:center
หู่จื่อ

00:23:38.000 --> 00:23:39.560 align:center
แม่เอง แม่ไง

00:23:40.080 --> 00:23:41.720 align:center
เธอดูสิ ยืนเอ๋อไปเลย

00:23:41.800 --> 00:23:43.400 align:center
นี่แม่เอง

00:23:44.000 --> 00:23:45.160 align:center
ไม่กล้าเรียกแล้ว

00:23:46.320 --> 00:23:47.600 align:center
แม่ไงจ๊ะ

00:23:51.520 --> 00:23:53.560 align:center
หู่จื่อ ฝั่งนี้มีรถ ไม่ปลอดภัย

00:23:53.640 --> 00:23:55.080 align:center
แม่จูงมือลูกดีไหม

00:23:55.760 --> 00:23:56.800 align:center
แม่จับมือลูกนะ

00:23:59.200 --> 00:24:00.680 align:center
หู่จื่อ อย่าวิ่งสิ

00:24:00.760 --> 00:24:01.680 align:center
อันตรายนะ

00:24:06.000 --> 00:24:08.480 align:center
ช้าหน่อยๆ ระวังล้มนะ ระวังด้วย

00:24:24.840 --> 00:24:26.920 align:center
แม่ว่าแล้ว สองพ่อลูกอยู่ด้วยกันทีไร

00:24:27.000 --> 00:24:28.600 align:center
ถ้าไม่ดื่มให้หนำใจ ก็คงไม่ยอมขยับไปไหนแน่ๆ

00:24:28.680 --> 00:24:31.400 align:center
- หลับแล้วใช่ไหมคะ
- หลับแล้ว หู่จื่อก็หลับแล้ว

00:24:31.480 --> 00:24:32.720 align:center
มา หลบไป แม่ล้างเอง

00:24:32.800 --> 00:24:34.240 align:center
ไม่เป็นไร ใกล้เสร็จแล้วค่ะแม่

00:24:37.040 --> 00:24:38.640 align:center
ทำไมร้องไห้ล่ะ

00:24:39.800 --> 00:24:40.760 align:center
ไม่มีอะไรค่ะ

00:24:41.280 --> 00:24:43.200 align:center
เกิดอะไรขึ้น แกบอกแม่สิ

00:24:44.320 --> 00:24:45.960 align:center
เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า

00:24:46.040 --> 00:24:49.240 align:center
แม่คะ อย่าคิดมากเลยค่ะ ไม่มีอะไรจริงๆ

00:24:49.320 --> 00:24:51.640 align:center
ไม่มีอะไรแล้วแกร้องไห้ทำไม

00:24:55.640 --> 00:24:57.880 align:center
วันนี้หนูไปรับหู่จื่อ

00:24:59.560 --> 00:25:01.640 align:center
เหมือนลูกไม่รู้จักหนูเลย

00:25:01.720 --> 00:25:03.280 align:center
แถมไม่ให้หนูจับมือด้วย

00:25:04.200 --> 00:25:06.400 align:center
ลูกไม่สนิทกับหนูแล้ว

00:25:08.680 --> 00:25:09.560 align:center
มาๆ

00:25:10.080 --> 00:25:11.120 align:center
รีบเช็ดเร็ว

00:25:12.160 --> 00:25:13.160 align:center
อย่าเสียใจไปเลย

00:25:13.840 --> 00:25:15.280 align:center
แม่นึกว่าเรื่องอะไรซะอีก

00:25:15.920 --> 00:25:16.920 align:center
เช็ดอีกหน่อย นี่

00:25:18.520 --> 00:25:19.680 align:center
ฟังแม่นะ

00:25:20.320 --> 00:25:23.640 align:center
เลี้ยงเด็กก็เหมือนเลี้ยงลูกสุนัข

00:25:23.720 --> 00:25:26.760 align:center
แกกลับบ้านมาสักสามวัน
เขาก็จะกอดแกไม่ปล่อยแล้ว

00:25:28.240 --> 00:25:29.720 align:center
มา เช็ดอีก

00:25:29.800 --> 00:25:31.040 align:center
อย่าเก็บไปใส่ใจเลย

00:25:31.120 --> 00:25:33.080 align:center
ตอนนี้หู่จื่อยังเด็กอยู่

00:25:33.160 --> 00:25:35.400 align:center
รอเขาโตขึ้นอีกหน่อย เขาก็จะเข้าใจเอง

00:25:36.840 --> 00:25:38.600 align:center
- จริงเหรอคะ
- จริงสิ

00:25:44.920 --> 00:25:47.400 align:center
ที่จริง ไม่ใช่เขาไม่คิดถึงพวกแก

00:25:47.920 --> 00:25:50.120 align:center
เขาแค่เขิน ทำตัวไม่ถูก

00:25:50.640 --> 00:25:53.120 align:center
ตอนพวกแกไม่อยู่ เขาถามอยู่บ่อยๆ

00:25:53.640 --> 00:25:55.600 align:center
เมื่อไหร่แม่จะกลับมา

00:25:57.320 --> 00:25:59.160 align:center
- จริงเหรอคะ
- จริงสิ

00:26:01.640 --> 00:26:03.800 align:center
เขาคงคิดถึงจีจีบอนด์ตัวใหม่มากกว่า

00:26:07.560 --> 00:26:08.520 align:center
แกรู้จักเขาดีที่สุดแล้ว

00:26:10.280 --> 00:26:12.840 align:center
แม่ก็ ตกลงปลอบหนูอยู่ไหมเนี่ย

00:26:12.920 --> 00:26:14.880 align:center
ปลอบอยู่เนี่ย ไม่ใช่ปลอบแล้วคืออะไร

00:26:20.520 --> 00:26:21.800 align:center
ยังมีอะไรอีก

00:26:22.520 --> 00:26:24.520 align:center
- จีจีบอนด์
- จีจีบอนด์

00:26:24.600 --> 00:26:26.240 align:center
ทุกครั้งที่พ่อมาเยี่ยมฉัน

00:26:26.320 --> 00:26:28.560 align:center
ก็จะเอาของอร่อยๆ มาฝาก เยอะแยะเลยละ

00:26:28.640 --> 00:26:31.000 align:center
และยังซื้อหนังสือนิทานให้ฉันหลายเล่ม

00:26:31.080 --> 00:26:34.240 align:center
ใช่ ถัวถัว นายอยากได้อะไรก็โทรหาพ่อแม่ได้

00:26:34.320 --> 00:26:36.200 align:center
นายคิดถึงพวกท่านไหม

00:26:37.440 --> 00:26:40.120 align:center
ไม่คิดถึง
ลูกผู้ชาย เสือเลือดเสียเหงื่อไม่เสียน้ำตา

00:26:40.200 --> 00:26:42.920 align:center
ฉันก็อยากให้พ่อแม่ของฉันออกไปทำงานเหมือนกัน

00:26:43.000 --> 00:26:45.480 align:center
แบบนี้ฉันก็เล่นโทรศัพท์ทุกวันได้แล้ว

00:26:47.440 --> 00:26:49.640 align:center
เปลี่ยนรสใหม่ให้แกนะ

00:26:49.720 --> 00:26:50.840 align:center
อร่อยไหม

00:26:52.920 --> 00:26:54.320 align:center
น้ากุ้ย

00:26:54.400 --> 00:26:55.440 align:center
มากินขนมเปี๊ยะจีไจ่กันครับ

00:26:55.520 --> 00:26:56.560 align:center
น้าเอ๋อเอามาให้เมื่อเช้า

00:26:57.080 --> 00:26:59.120 align:center
น้าไม่กิน พวกเธอกินเถอะ น้ากำลังยุ่ง

00:26:59.640 --> 00:27:01.280 align:center
ช่างเถอะๆ ขอสองชิ้นๆ

00:27:07.040 --> 00:27:08.600 align:center
ใกล้แล้วค่ะ รอแป๊บนะคะ

00:27:09.480 --> 00:27:11.080 align:center
ไม่รีบ ค่อยๆ ลงมานะ

00:27:12.640 --> 00:27:13.480 align:center
ระวังสิ

00:27:15.600 --> 00:27:16.440 align:center
ขอโทษด้วยนะคะ

00:27:16.520 --> 00:27:17.760 align:center
ตื่นสายน่ะ

00:27:17.840 --> 00:27:18.880 align:center
ไม่เป็นไรค่ะ

00:27:18.960 --> 00:27:20.920 align:center
ฉันไม่ชินกับการให้คนอื่นรอ

00:27:21.000 --> 00:27:23.240 align:center
ที่ปรึกษาอย่างคุณตั้งใจขนาดนี้เชียว

00:27:23.320 --> 00:27:25.320 align:center
ทำซะคนอื่นไม่กล้าอู้แล้วเนี่ย

00:27:25.400 --> 00:27:27.280 align:center
ใช่ ฮ่องเต้ไม่รีบขันทีรีบ

00:27:27.360 --> 00:27:29.040 align:center
อย่างมากคุณก็เป็นแค่นางกำนัล

00:27:29.120 --> 00:27:30.240 align:center
ขันทียังไม่มาเลย

00:27:31.280 --> 00:27:32.560 align:center
เมื่อคืนนอนไม่อิ่มหรือเปล่า

00:27:33.240 --> 00:27:34.080 align:center
อย่าพูดถึงเลย

00:27:34.160 --> 00:27:36.000 align:center
พี่สาวฉันโทรมาตอนเที่ยงคืน

00:27:36.080 --> 00:27:38.920 align:center
ให้ฉันโทรไปอวยพรวันเกิดแม่

00:27:39.000 --> 00:27:40.800 align:center
จากนั้นฉันก็นอนไม่หลับ

00:27:40.880 --> 00:27:42.200 align:center
ก็เลยดูหนัง

00:27:43.040 --> 00:27:45.320 align:center
พี่สาวคุณเยี่ยมจริงๆ เขาไม่นอนบ้างเหรอ

00:27:45.400 --> 00:27:47.960 align:center
ไม่นอน ไม่เคยนอนก่อนตีหนึ่งเลย

00:27:48.040 --> 00:27:49.920 align:center
ทำงานหนักขนาดนั้นเลย

00:27:50.000 --> 00:27:50.880 align:center
ไม่ใช่หรอก

00:27:51.400 --> 00:27:54.400 align:center
พี่ฉันน่ะ ก่อนนอนต้องเล่นมือถือสองชั่วโมง

00:27:54.920 --> 00:27:55.960 align:center
หาความบันเทิงชดเชย

00:27:56.480 --> 00:27:57.520 align:center
อัจฉริยะ

00:27:58.600 --> 00:27:59.640 align:center
เริ่มกันเถอะ

00:27:59.720 --> 00:28:00.600 align:center
รอแป๊บหนึ่ง

00:28:00.680 --> 00:28:02.920 align:center
ผมโทรถามขันทีก่อนว่าถึงไหนแล้ว

00:28:07.840 --> 00:28:09.160 align:center
มาแล้ว

00:28:10.000 --> 00:28:11.200 align:center
ไม่ต้องโทรหรอก มาแล้วครับ

00:28:18.160 --> 00:28:19.200 align:center
พึ่งถึงกันใช่ไหม

00:28:20.280 --> 00:28:21.120 align:center
เห็นหรือยัง

00:28:21.200 --> 00:28:22.920 align:center
นี่ก็คือเอกลักษณ์สไตล์ของเรา

00:28:23.800 --> 00:28:25.360 align:center
คนนี้คุณน่าจะเคยเห็น

00:28:25.960 --> 00:28:27.040 align:center
กราฟิกดีไซด์ของพวกเรา เย่เซิน

00:28:27.120 --> 00:28:29.000 align:center
หัวดีไม่เบาเลยนะ

00:28:29.080 --> 00:28:30.760 align:center
มาครบแล้ว เริ่มกันเลย

00:28:30.840 --> 00:28:32.200 align:center
โอเค หัวหน้าพูดได้

00:28:32.280 --> 00:28:33.960 align:center
งั้นผมจะเดี่ยวไมโครโฟนคู่ตบมุก

00:28:34.040 --> 00:28:36.000 align:center
ให้ทุกคนฟังก่อน โอเคไหม

00:28:36.080 --> 00:28:38.120 align:center
คู่ตบมุก ต้องสองคนไม่ใช่เหรอ

00:28:38.200 --> 00:28:40.080 align:center
พอเถอะๆ เลิกพูดมากได้แล้ว

00:28:40.160 --> 00:28:41.560 align:center
เข้าประเด็นกันดีกว่า

00:28:42.080 --> 00:28:43.720 align:center
เรื่องที่พวกเราจะหารือกันวันนี้

00:28:43.800 --> 00:28:46.880 align:center
คือการเตรียมงานต้อนรับ
เถ้าแก่ใหญ่ของร้านหนังสือเสาหวา

00:28:46.960 --> 00:28:48.360 align:center
รวมทั้งขอความคิดเห็นว่า

00:28:48.880 --> 00:28:51.040 align:center
นอกจากทรัพยากรคุณภาพ
อย่างร้านหนังสือเสาหวา

00:28:51.120 --> 00:28:53.200 align:center
ยังมีอย่างอื่น ที่จะดึงดูดนักท่องเที่ยวได้อีกไหม

00:28:54.400 --> 00:28:56.400 align:center
ผมลองพูดเป็นตัวอย่างคร่าวๆ ก่อนนะ

00:28:57.000 --> 00:28:59.960 align:center
ตอนนี้ชุมชนของเรา
มีโฮมสเตย์ระดับกลางแห่งหนึ่ง

00:29:00.040 --> 00:29:02.200 align:center
และโฮมสเตย์ระดับไฮเอนด์แห่งหนึ่งที่กำลังสร้าง

00:29:03.120 --> 00:29:05.200 align:center
โรงมัดย้อม สามารถลองสัมผัสการมัดย้อมได้

00:29:05.280 --> 00:29:07.040 align:center
ส่วนโรงปักผ้า ก็เปิดคอร์สสอนได้

00:29:08.120 --> 00:29:10.240 align:center
รอบๆ ยังมีฟาร์มม้า จุดตั้งแคมป์

00:29:10.760 --> 00:29:12.080 align:center
สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน

00:29:12.160 --> 00:29:15.360 align:center
เป้าหมายให้นักท่องเที่ยวพักที่นี่สองคืน
ก็พอจะทำได้

00:29:16.280 --> 00:29:17.320 align:center
นอกจากนี้

00:29:17.400 --> 00:29:19.280 align:center
ผมมีแพลนว่าจะถ่ายวิดีโอสั้นโปรโมท

00:29:20.120 --> 00:29:21.840 align:center
โชว์ทุกอย่างที่เรามี

00:29:22.520 --> 00:29:24.320 align:center
โพสต์ลงอินเตอร์เน็ต

00:29:24.400 --> 00:29:27.480 align:center
แล้วก็เปิดวนที่ร้านของเราได้

00:29:27.560 --> 00:29:29.600 align:center
เทียบกับการทำโปรชัวร์โปรโมท

00:29:29.680 --> 00:29:32.200 align:center
ผมคิดว่าจะดึงดูดนักท่องเที่ยวให้ชุมชนได้มาก

00:29:32.280 --> 00:29:34.120 align:center
ฉันคิดว่าไอเดียนี้ดีมาก

00:29:35.000 --> 00:29:36.960 align:center
มีเรื่องร้านหนังสือเข้ามาพอดีไงล่ะ

00:29:37.040 --> 00:29:40.120 align:center
ผมก็เลยอยากกำหนดวันทำวิดีโอโปรโมทด้วยเลย

00:29:40.200 --> 00:29:41.880 align:center
ถ่ายชุมชนไปพร้อมกัน

00:29:42.400 --> 00:29:44.160 align:center
ให้เสี่ยวหวงออกกล้อง

00:29:44.760 --> 00:29:47.680 align:center
- ติดตามเสี่ยวหวง
- ไปสัมผัสประสบการณ์กิจกรรมท่องเที่ยว

00:29:47.760 --> 00:29:49.440 align:center
บรรยากาศของธรรมชาติ อาหารอร่อย

00:29:49.520 --> 00:29:51.080 align:center
แล้วก็พวกศิลปะมรดกทางวัฒนธรรม

00:29:51.160 --> 00:29:52.000 align:center
เดี๋ยวนะ

00:29:52.520 --> 00:29:53.600 align:center
ทำไมเป็นฉันล่ะ

00:29:54.680 --> 00:29:56.320 align:center
เพราะเธอร่าเริงน่ารัก

00:29:56.400 --> 00:29:57.800 align:center
ทำให้คนรู้สึกเป็นกันเอง

00:30:01.240 --> 00:30:02.280 align:center
ได้

00:30:02.920 --> 00:30:04.720 align:center
ขอแค่มีประโยชน์ต่อการพัฒนาชุมชนของเรา

00:30:04.800 --> 00:30:06.680 align:center
ร่างกายของฉัน เอาไปได้เลย

00:30:07.920 --> 00:30:08.800 align:center
ผมคิดไว้แล้ว

00:30:08.880 --> 00:30:10.600 align:center
วิดีโอโปรโมทใช้หัวข้อ…

00:30:11.120 --> 00:30:12.840 align:center
สายลมนำพารัก

00:30:15.360 --> 00:30:16.680 align:center
ทำไมเป็นหัวข้อนี้ล่ะคะ

00:30:17.200 --> 00:30:18.040 align:center
อธิบายหน่อยสิ

00:30:19.920 --> 00:30:23.160 align:center
ที่เรือนพักของเรามีชื่อว่า ‘เรือนลมพัดผ่าน’

00:30:23.240 --> 00:30:26.200 align:center
เพราะหวังว่าทุกคนที่ได้มาพักที่นี่

00:30:26.280 --> 00:30:29.360 align:center
จะตามหาพลังแห่งความสุขในชีวิตให้กลับมาได้

00:30:29.440 --> 00:30:31.800 align:center
คุณลักษณะของลม คือการเคลื่อนที่ของอากาศ

00:30:31.880 --> 00:30:34.560 align:center
อากาศไหลจากที่อุณหภูมิต่ำ
ไปยังที่อุณหภูมิสูง จึงเกิดเป็นลม

00:30:34.640 --> 00:30:36.800 align:center
สรรพสิ่งบนโลกก็จะมีชีวิตชีวา

00:30:36.880 --> 00:30:38.320 align:center
ไม่มีลม ก็จะหยุดนิ่งไม่ไหวติง

00:30:38.920 --> 00:30:40.640 align:center
นกยังต้องลงใต้ไปหลบหนาว

00:30:40.720 --> 00:30:42.880 align:center
คนเราเมื่อรู้สึกเหน็บหนาว

00:30:42.960 --> 00:30:45.200 align:center
ก็ต้องขยับไปในที่ที่อบอุ่น

00:30:45.280 --> 00:30:48.880 align:center
ตามหาพลังแห่งความสุข
พลังแห่งความมีชีวิตชีวา พลังอันงดงาม

00:30:48.960 --> 00:30:51.560 align:center
หรืออาจจะเป็น… พลังของการเริ่มต้นใหม่

00:30:58.200 --> 00:31:00.160 align:center
เสี่ยวหวง ยังมีคำถามอีกไหม

00:31:02.440 --> 00:31:04.880 align:center
ฉันก็ว่ามันดีอยู่

00:31:04.960 --> 00:31:10.160 align:center
แต่ว่า เรื่องงบประมาณของชุมชนเรา มัน…

00:31:10.240 --> 00:31:11.360 align:center
วางใจ

00:31:11.440 --> 00:31:13.000 align:center
เรื่องเงินฉันจัดการเอง

00:31:13.080 --> 00:31:15.160 align:center
รอคุณพูดคำนี้แหละ

00:31:15.800 --> 00:31:17.480 align:center
งั้นก็ตกลงตามนี้แล้วกันนะ

00:31:17.560 --> 00:31:18.560 align:center
เย่เซิน

00:31:19.240 --> 00:31:20.160 align:center
พูดอะไรหน่อยสิ

00:31:22.120 --> 00:31:23.200 align:center
ผมยังต้องคิดหน่อย

00:31:25.360 --> 00:31:26.320 align:center
นายไม่ได้เตรียมมาเหรอ

00:31:26.400 --> 00:31:28.680 align:center
ผมคิดจะมาหาไอเดียที่นี่ไงล่ะครับ

00:31:29.920 --> 00:31:31.280 align:center
งั้นเอาโน้ตบุ๊กมาทำไม

00:31:31.360 --> 00:31:33.240 align:center
โน้ตบุ๊กก็แค่เครื่องมือในการประชุม

00:31:33.320 --> 00:31:34.640 align:center
สวี่หงโต้ว คุณว่าถูกไหม

00:31:35.160 --> 00:31:37.160 align:center
ไม่สิ ฉันเตรียมตัวมาแล้วนะ

00:31:38.400 --> 00:31:40.720 align:center
คุณเป็นแค่ที่ปรึกษาไม่ใช่เหรอ

00:31:40.800 --> 00:31:42.840 align:center
ใช่ไง เพราะงั้นฉันเลยเตรียมมาไม่เยอะ

00:31:43.440 --> 00:31:44.480 align:center
แค่สิบกว่าอย่างเอง

00:31:46.440 --> 00:31:49.960 align:center
ผมกังวลเรื่องอย่าง…
สังคมการทำงานหนักจะแพร่มาถึงที่นี่มาก

00:31:50.600 --> 00:31:52.080 align:center
ซินซิน เธอว่าไหมล่ะ

00:31:52.600 --> 00:31:53.680 align:center
ใช่

00:31:53.760 --> 00:31:54.720 align:center
ฉันคิดว่า

00:31:55.800 --> 00:31:57.440 align:center
การประชุมที่มีนายอยู่

00:31:57.520 --> 00:31:59.240 align:center
เป็นการประชุมคุยไร้สาระ หุบปากเถอะ

00:32:01.080 --> 00:32:02.120 align:center
หงโต้ว คุณพูดก่อน

00:32:02.840 --> 00:32:03.680 align:center
ฉันคิดว่า

00:32:03.760 --> 00:32:06.720 align:center
ร้านออนไลน์ของเรา
แต่ละวันต้องส่งพัสดุหลายชิ้นใช่ไหมล่ะ

00:32:06.800 --> 00:32:12.040 align:center
แล้วถ้าเราใส่โบรชัวร์ท่องเที่ยวของอวิ๋นเหมียว
ลงในกล่องพัสดุด้วย

00:32:12.680 --> 00:32:16.040 align:center
แบบนั้นก็จะทำให้ลูกค้าจดจำได้

00:32:16.120 --> 00:32:18.080 align:center
ถ้าครั้งหน้าพวกเขาต้องการไปเที่ยว

00:32:18.160 --> 00:32:19.800 align:center
หรือตอนที่มาต้าหลี่

00:32:19.880 --> 00:32:21.960 align:center
ไม่แน่ อาจพิจารณามาที่นี่ก็ได้

00:32:22.480 --> 00:32:24.440 align:center
อันนี้ดี ผมคิดว่าโอเค

00:32:25.280 --> 00:32:27.760 align:center
จริงสิ ถ้าพวกเราถ่ายวิดีโอโปรโมท

00:32:27.840 --> 00:32:30.600 align:center
ฉันคิดว่าสามารถ เพิ่มคิวอาร์โคดลงในโบร์ชัวได้

00:32:30.680 --> 00:32:32.840 align:center
- สแกนก็ดูได้เลย
- ใช้ได้

00:32:32.920 --> 00:32:35.040 align:center
คลิปสั้นดีกว่าจริงๆ ฉันเองก็คิดขึ้นมาได้เมื่อกี้

00:33:49.280 --> 00:33:50.440 align:center
คุณย่าคะ

00:33:50.520 --> 00:33:51.600 align:center
ข้างนอกสว่างไป

00:33:52.120 --> 00:33:53.280 align:center
ไม่ดีต่อสายตา

00:33:53.360 --> 00:33:55.800 align:center
สว่างสิถึงดีต่อสายตา

00:33:55.880 --> 00:33:58.080 align:center
อยู่เฉยๆ ทำให้แก่เร็ว

00:33:58.680 --> 00:33:59.720 align:center
แบบนี้จะตาบอดได้นะคะ

00:34:02.560 --> 00:34:04.480 align:center
ไม่ใช่ หนูหมายถึง

00:34:05.320 --> 00:34:07.400 align:center
อาจส่งผลกระทบร้ายแรงตามมา

00:34:08.520 --> 00:34:10.760 align:center
นอนคลุมโปงดูโทรศัพท์ จะตาบอดไหม

00:34:11.880 --> 00:34:14.239 align:center
แสงจ้าขนาดนี้มองจอคอม จะตาบอดไหม

00:34:15.040 --> 00:34:18.520 align:center
ย่าว่านะ เด็กอย่างพวกหนูนั่นแหละ
ที่จะตาบอดไว

00:34:22.880 --> 00:34:24.719 align:center
คุณย่าก็ถือว่าเล่นกับหนูหน่อยนะคะ

00:34:24.800 --> 00:34:27.040 align:center
ย่ากำลังคุยด้วยอยู่ไม่ใช่เหรอ

00:34:28.440 --> 00:34:30.120 align:center
คุยกันก็ถือว่าเล่นเหรอคะ

00:34:30.800 --> 00:34:34.760 align:center
คุณย่าคะ ปกติตอนไม่ทำงาน คุณย่าชอบทำอะไรคะ

00:34:34.840 --> 00:34:36.960 align:center
ไปเดินเล่น พบปะกับเพื่อนบ้าน

00:34:37.480 --> 00:34:38.800 align:center
ไม่เล่นไพ่เหรอคะ

00:34:39.560 --> 00:34:42.600 align:center
ย่าทำงานจนชินมาทั้งชีวิต

00:34:43.120 --> 00:34:44.120 align:center
ไม่เคยเล่นหรอก

00:34:44.920 --> 00:34:46.239 align:center
ตอนยังเด็ก

00:34:47.840 --> 00:34:50.960 align:center
ไม่มีข้าวกิน ไม่มีเสื้ออุ่นๆ ใส่

00:34:51.639 --> 00:34:53.280 align:center
ทั้งผู้ใหญ่ทั้งเด็ก

00:34:53.360 --> 00:34:55.320 align:center
พากันหิวจนตาลาย

00:34:55.400 --> 00:34:57.680 align:center
ทำงานเพื่อแลกอาหารเล็กๆ น้อยๆ

00:34:58.880 --> 00:35:02.400 align:center
ตอนเป็นสาวก็ชอบร้องเพลงอยู่

00:35:02.920 --> 00:35:05.680 align:center
คุณปู่ของอาเหยา ร้องเพลงเพราะมาก

00:35:07.080 --> 00:35:09.520 align:center
พอพวกเราทำงานในนาจนเหนื่อย

00:35:09.600 --> 00:35:11.440 align:center
เขาก็ร้องเพลงให้ย่าฟัง

00:35:12.360 --> 00:35:14.800 align:center
ถ้าเขาออกทะเลหาปลา

00:35:14.880 --> 00:35:17.160 align:center
ย่าก็จะยืนรอเขาอยู่บนฝั่ง

00:35:17.680 --> 00:35:19.320 align:center
เขากลับมาพร้อมกับร้องเพลง

00:35:21.960 --> 00:35:23.160 align:center
เพราะมากเลยละ

00:35:27.800 --> 00:35:32.440 align:center
เดิมทีอาเหยามีลุงอีกคน

00:35:34.480 --> 00:35:38.240 align:center
ตอนคลอดเขาออกมา ปากก็เป็นสีม่วงคล้ำ

00:35:39.400 --> 00:35:40.720 align:center
พออายุห้าหกขวบ

00:35:41.760 --> 00:35:43.080 align:center
แค่วิ่งเล่น

00:35:44.080 --> 00:35:45.840 align:center
ก็หายใจไม่ออก

00:35:47.240 --> 00:35:50.800 align:center
พอไปตรวจดูที่โรงพยาบาล ถึงรู้ว่าหัวใจมีรู

00:35:50.880 --> 00:35:52.240 align:center
เป็นแต่กำเนิด

00:35:53.040 --> 00:35:54.120 align:center
โรงพยาบาลรักษาไม่ได้

00:35:54.960 --> 00:35:57.400 align:center
ไม่ก้าวหน้าเหมือนตอนนี้ แถมยังมีประกันสุขภาพ

00:35:58.160 --> 00:36:00.000 align:center
ตอนนั้นยืมเงินมาไม่น้อย

00:36:00.720 --> 00:36:04.560 align:center
บวกกับเงินที่ยืมมาแต่งงานสร้างบ้าน
ยังคืนไม่หมด

00:36:05.400 --> 00:36:10.120 align:center
ตอนนั้นพ่อของอาเหยา ก็ยังเป็นเด็กแบเบาะ

00:36:10.920 --> 00:36:11.920 align:center
ดังนั้น

00:36:13.840 --> 00:36:16.320 align:center
เลยต้องทำงานเอาเป็นเอาตาย

00:36:19.240 --> 00:36:20.720 align:center
เป็นแบบนี้มาทั้งชีวิต

00:36:22.120 --> 00:36:23.240 align:center
ไม่เคยได้เล่น

00:36:35.680 --> 00:36:36.760 align:center
คุณย่าคะ

00:36:36.840 --> 00:36:38.680 align:center
รอหนูแป๊บนะคะ หนูไปหยิบของก่อน

00:36:40.080 --> 00:36:41.200 align:center
เดี๋ยวก็กลับมาค่ะ

00:37:08.800 --> 00:37:11.280 align:center
- ย่ายังเล่นไม่เป็นเลย
- เอาใหม่

00:37:12.160 --> 00:37:13.360 align:center
- เอาใหม่
- ค่ะๆ เอาใหม่

00:37:34.960 --> 00:37:36.440 align:center
เอาใหม่ๆ

00:37:37.680 --> 00:37:39.840 align:center
ครั้งนี้ย่าเลือกสีฟ้า

00:38:00.680 --> 00:38:02.280 align:center
หนูเล่นโกง

00:38:02.360 --> 00:38:04.560 align:center
คุณย่า เรื่องนี้มันเป็นเรื่องของเทคนิคนะคะ

00:38:04.640 --> 00:38:07.240 align:center
ไม่ได้เล่นไพ่สักหน่อย จะเล่นโกงได้ยังไง

00:38:08.880 --> 00:38:11.040 align:center
อีกสิบนาที เตรียมทานข้าว

00:38:11.120 --> 00:38:12.160 align:center
เล่นอะไรกันครับ

00:38:12.240 --> 00:38:13.560 align:center
ช่วยเพนกวินจากแท่นน้ำแข็ง

00:38:13.640 --> 00:38:14.800 align:center
พึ่งมาถึงเมื่อเช้า

00:38:14.880 --> 00:38:16.200 align:center
ว่าจะเอาไว้ให้พวกถัวถัวเล่น

00:38:18.800 --> 00:38:20.720 align:center
ทำไมย่าดูไม่มีความสุขเลย

00:38:21.600 --> 00:38:22.720 align:center
เล่นแพ้น่ะ

00:38:23.360 --> 00:38:24.680 align:center
เธอเล่นโกง

00:38:25.520 --> 00:38:28.040 align:center
คุณย่าคะ อันนี้โกงไม่ได้นะคะ

00:38:29.960 --> 00:38:31.600 align:center
งั้นคุณย่าลองเล่นกับอาเหยาของคุณย่าดู

00:38:31.680 --> 00:38:33.680 align:center
- ได้สิๆ มาครับ
- มา

00:38:38.720 --> 00:38:41.000 align:center
- เธอเอาสีไหน
- ผมเอาสีแดง

00:38:42.680 --> 00:38:43.680 align:center
สีขาวๆ

00:38:43.760 --> 00:38:44.960 align:center
งั้นผมเริ่มก่อนนะ

00:38:57.680 --> 00:38:59.480 align:center
เห็นไหมคะ มีประสบการณ์แล้วใช่ไหม

00:39:00.000 --> 00:39:01.800 align:center
- เอาใหม่
- เอาใหม่

00:39:12.200 --> 00:39:13.280 align:center
คุณย่าคะ

00:39:13.360 --> 00:39:15.400 align:center
เชี่ยวชาญแล้วนะคะ เชี่ยวชาญแล้ว

00:39:16.920 --> 00:39:18.320 align:center
- เอาใหม่
- มาสิ

00:39:42.680 --> 00:39:43.920 align:center
สองคนเล่นโกงหรือเปล่า

00:39:44.960 --> 00:39:46.760 align:center
มันเป็นเรื่องของเทคนิค

00:39:46.840 --> 00:39:47.680 align:center
ไม่ใช่เล่นไพ่สักหน่อย

00:39:47.760 --> 00:39:49.640 align:center
จะโกงได้ยังไง

00:39:49.720 --> 00:39:51.280 align:center
หงโต้วสอนให้ย่าโกงแน่ๆ

00:39:51.360 --> 00:39:52.880 align:center
คุณแพ้ไม่เป็นใช่ไหม

00:39:54.240 --> 00:39:56.280 align:center
คุณโกง แล้วยังมาสอนย่าโกงอีก

00:39:58.800 --> 00:40:00.120 align:center
พอโดนจับได้เลยโมโหกลบเกลื่อนล่ะสิ

00:40:00.200 --> 00:40:02.040 align:center
- เหมือนย่าเข้าไปทุกวัน
- เธอนี่

00:40:02.120 --> 00:40:03.120 align:center
ไม่เล่นกับคนขี้โกงแล้ว

00:40:03.200 --> 00:40:04.600 align:center
เก็บด้วย เตรียมตัวกินข้าว

00:40:05.360 --> 00:40:08.040 align:center
คุณเนี่ยนะ ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้เลย

00:40:08.560 --> 00:40:10.280 align:center
คนแพ้ไม่เป็น

00:40:10.800 --> 00:40:12.080 align:center
แพ้แล้วโมโหซะงั้น

00:40:13.120 --> 00:40:14.360 align:center
ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้

00:40:16.800 --> 00:40:19.280 align:center
อุตส่าห์ได้หยุดตั้งหลายเดือน

00:40:19.360 --> 00:40:20.600 align:center
ยังไปทำงานให้คนอื่นอีก

00:40:21.200 --> 00:40:22.520 align:center
เขาให้เธอเท่าไร

00:40:23.440 --> 00:40:26.200 align:center
เป็นอาสาสมัคร ฉันเห็นว่ามันมีความหมายดี

00:40:26.280 --> 00:40:27.640 align:center
แถมยังเลี้ยงข้าวอีกด้วย

00:40:28.600 --> 00:40:29.720 align:center
แย่แล้วๆ

00:40:29.800 --> 00:40:31.680 align:center
ถูกหนุ่มหล่อประจำหมู่บ้านล้างสมองซะแล้ว

00:40:32.440 --> 00:40:35.000 align:center
ความถนัดของนายทุน ก็คือล้างสมองเก่ง

00:40:35.080 --> 00:40:36.960 align:center
เธอไม่มีเงินกินข้าวหรือไง

00:40:37.480 --> 00:40:39.320 align:center
หรือว่าเขาเอาของดีหายากให้กิน

00:40:40.520 --> 00:40:42.800 align:center
ถูกต้อง เป็นของดีหายากจริงๆ

00:40:44.200 --> 00:40:47.160 align:center
คนที่ล้างสมองโต้วได้ ไม่ใช่คนธรรมดาหรอก

00:40:47.960 --> 00:40:49.560 align:center
ครั้งนี้ทำงานให้คนอื่นฟรีๆ

00:40:49.640 --> 00:40:53.240 align:center
หนูว่าครั้งหน้าพวกเราคงต้องไปช่วยเธอ
จากพวกขบวนการแชร์ลูกโซ่แล้วมั้ง

00:40:53.320 --> 00:40:55.080 align:center
ดีจัง พี่สาวที่แสนดี

00:40:55.160 --> 00:40:58.040 align:center
แบบนั้นฉันก็วางใจให้เขาล้างสมองได้แล้ว

00:40:59.840 --> 00:41:01.720 align:center
พี่พูดอะไรฉันก็ไม่โกรธทั้งนั้นแหละ

00:41:02.240 --> 00:41:04.840 align:center
แล้วแต่จะพูดเลย ฉันไม่โกรธ

00:41:06.000 --> 00:41:07.120 align:center
พัฒนาขึ้นนะเนี่ย

00:41:07.200 --> 00:41:11.040 align:center
แม่ว่านะ
ก็ควรออกไปเที่ยวเล่น ผ่อนคลายให้มากๆ

00:41:11.120 --> 00:41:13.120 align:center
จิตใจก็จะกว้างขวางขึ้น ใช่ไหม

00:41:14.040 --> 00:41:19.160 align:center
แม่คะ หนูส่งน้ำมันเห็ดโคน
และเห็ดหนิวกานตากแห้ง

00:41:19.240 --> 00:41:20.800 align:center
ที่บ้านคุณย่าเซี่ยทำเองไปให้นะคะ

00:41:20.880 --> 00:41:21.960 align:center
อย่าลืมรับของนะคะ

00:41:23.160 --> 00:41:24.480 align:center
แล้วมันกินยังไงเหรอ

00:41:24.560 --> 00:41:25.640 align:center
เดี๋ยวหนูส่งให้

00:41:26.440 --> 00:41:29.000 align:center
ไม่คุยแล้ว หนูไปทานอาหารก่อน ทำเสร็จแล้ว

00:41:29.080 --> 00:41:31.800 align:center
ยังจะกินมื้อดึกอีก ระวังอ้วนตายนะ

00:41:32.920 --> 00:41:34.240 align:center
ขอบคุณสำหรับคำอวยพร

00:41:34.320 --> 00:41:35.160 align:center
บ๊ายบาย

00:41:35.240 --> 00:41:36.600 align:center
รีบนอนนะ

00:41:36.680 --> 00:41:37.520 align:center
บ๊ายบายๆ

00:41:37.600 --> 00:41:38.600 align:center
บาย

00:41:47.440 --> 00:41:49.000 align:center
- เสร็จหรือยัง หงโต้ว
- เสร็จแล้ว

00:41:49.080 --> 00:41:50.680 align:center
ฉันไปถามต้าม่ายก่อนว่ากินไหม

00:41:51.440 --> 00:41:52.360 align:center
ดูให้ทีนะ

00:42:19.120 --> 00:42:20.080 align:center
น่าน่า