WEBVTT

01:30.880 --> 01:32.080
พี่คะ ฝนตกแล้ว

01:32.160 --> 01:34.480
ทำไมจู่ๆ ก็ตกลงมาได้เนี่ย

01:34.560 --> 01:36.320
คุณยาย รีบเก็บของเร็วค่ะ

01:36.960 --> 01:38.440
ฝนตกแล้ว

01:38.520 --> 01:41.040
- อาเหยา ฉันต้องกลับไปบ้าน
- ว่าไงนะ

01:41.120 --> 01:42.880
ฉันตากถั่วไว้ที่ลานบ้าน

01:42.960 --> 01:44.000
อย่าเพิ่งไป เก็บของก่อน

01:44.080 --> 01:45.800
กลับบ้านไปเก็บผ้าก่อนนะ

01:45.880 --> 01:47.600
ยายครับ ยาย

01:47.680 --> 01:49.520
ร่มครับ ระวังเปียกนะ

01:50.040 --> 01:50.920
เดินดีๆ นะครับ

01:56.640 --> 01:57.880
พี่เหยา ฉันเคยบอกแล้วไง

01:57.960 --> 01:59.200
ให้ทำหลังคาก็ไม่ฟัง

01:59.800 --> 02:01.280
เดี๋ยวมันบังแสงน่ะสิ

02:02.000 --> 02:03.040
เร็วๆ

02:03.120 --> 02:04.280
ระวังนะ ระวังด้วย

02:54.640 --> 02:55.840
ท่านหม่า

02:55.920 --> 02:57.640
ผมนึกอะไรขึ้นได้ นึกได้แล้ว

03:11.960 --> 03:13.400
ช้าหรือเร็ว

03:15.880 --> 03:17.320
ผมว่าเร็วก็ดีนะ

03:17.400 --> 03:19.680
คิดเหมือนกันเลยครับ

05:04.800 --> 05:06.320
พอถึงช่วงเวลาสำคัญทีไร

05:08.280 --> 05:09.680
พวกผู้ชายเนี่ยนะ

05:35.520 --> 05:36.920
เธอเหนื่อยแล้วนั่น

05:37.800 --> 05:38.840
เอาไป

06:27.680 --> 06:28.960
สวัสดี ปิงเนี่ยน

06:30.120 --> 06:31.320
ฉันยอมแล้ว

06:32.280 --> 06:34.000
ผมยอมเป็นแฟนทางอินเทอร์เน็ต

06:34.080 --> 06:37.280
ของคุณตลอดไป

06:37.800 --> 06:38.680
(ปิงเนี่ยน (เด็กที่มาสารภาพรัก))

06:45.800 --> 06:48.160
พูดบ้าอะไรเนี่ย นายเป็นใคร

06:52.120 --> 06:53.960
ปิงเนี่ยน สวัสดี

06:54.480 --> 06:56.120
ผมชื่อ หูโหย่วยวี่

06:56.680 --> 06:59.480
เราแอด WeChat กันที่ผับไงครับ

06:59.560 --> 07:01.600
คุณบอกว่าผมร้องเพลงเพราะ

07:01.680 --> 07:02.960
ชอบผมมาก

07:07.000 --> 07:09.600
ขอโทษนะ วันนั้นฉันดื่มหนักไปหน่อย
ลบเพื่อนเหอะ

07:14.200 --> 07:16.120
(ไม่ลองคิดดูหน่อยเหรอครับ)

07:16.200 --> 07:17.360
(คุณไม่ใช่เพื่อนของผู้ใช้รายนี้)

07:33.000 --> 07:36.600
(เซี่ยจือเหยา:: พรุ่งนี้เที่ยงคุณว่างไหม)

07:36.680 --> 07:40.800
(ย่าชวนมาทานอาหารที่บ้าน)

07:40.880 --> 07:44.600
(คุณอยากทานอะไรเป็นพิเศษไหม)

07:45.680 --> 07:50.040
(ได้ทั้งนั้นค่ะ ตามใจคุณย่า)

07:50.120 --> 07:56.760
(โอเคครับ ถ้างั้นไม่รบกวนคุณแล้ว ฝันดีนะ)

08:38.200 --> 08:39.200
สวี่หงโต้ว

08:40.400 --> 08:42.799
ไปตลาดเช้ากัน

08:47.800 --> 08:48.800
ว่าจะซื้อเชอร์รี่สักหน่อย

08:50.440 --> 08:52.120
- สวัสดีค่ะ
- สวัสดีครับ

08:52.200 --> 08:54.200
เชอร์รี่หวานนะ ลองชิมดู

09:02.680 --> 09:03.520
เอ้า ชิมดู

09:04.040 --> 09:05.120
ไม่เอา

09:06.120 --> 09:07.600
เสื้อผมสะอาดนะ เพิ่งซักเสร็จใหม่ๆ

09:07.680 --> 09:08.960
ชิมดูสิคุณ

09:09.040 --> 09:10.720
คุณอยากซื้อก็ซื้อเลย

09:10.800 --> 09:12.720
ยังไม่ตื่นเหรอคุณ

09:12.800 --> 09:14.360
- ซื้อเลยค่ะ
- เอาหนึ่งโลครับ

09:14.960 --> 09:16.640
- ได้เลย
- ตื่นหน่อยน่า

09:18.880 --> 09:20.240
หนึ่งโลนะครับ ครึ่งโลกี่หยวนครับ

09:20.320 --> 09:21.360
แปดหยวน

09:21.440 --> 09:22.920
- งั้นขอ 15 หยวนครับ
- ได้เลย

09:23.000 --> 09:24.560
- เอาเลย
- ไว้มาใหม่นะ

09:24.640 --> 09:25.720
คุณอยากซื้ออะไรอีกไหม

09:27.040 --> 09:28.760
ที่ปักกิ่งส่วนใหญ่เขาทานผักอะไรกันเหรอ

09:28.840 --> 09:29.720
ผมจะได้ซื้อไปสักหน่อย

09:30.240 --> 09:32.520
- บล็อคโคลี่ขายยังไงครับ
- สองหยวน

09:32.600 --> 09:34.280
สองหยวนครึ่งโลใช่ไหมครับ ขอดูก่อนนะครับ

09:36.640 --> 09:37.800
แครอทอันนี้ดูดีนะคุณ

09:37.880 --> 09:40.000
ผมว่าจะซื้อให้เจ้าน่ารักสักหน่อย

09:40.080 --> 09:42.120
- ขายยังไงครับ
- โลละหกหยวน

09:42.200 --> 09:43.520
- เอาครึ่งโลครับ
- เดี๋ยวฉันหยิบให้

09:43.600 --> 09:45.080
ไม่ต้องครับ ใส่ในนี้ได้เลย

09:45.160 --> 09:46.120
ได้

09:48.560 --> 09:52.160
(เส้นหมี่หม้อดินยูนนาน)

09:52.240 --> 09:53.360
ทำไมคุณดูง่วงจัง

09:53.440 --> 09:55.440
แล้วคุณตื่นไปทำงานยังไงเนี่ย

09:56.600 --> 09:58.480
ก็วันนี้ไม่ทำงานนี่คะ

10:00.600 --> 10:02.960
คุณปลุกฉันให้ไปตลาดตั้งแต่เช้า

10:03.520 --> 10:06.040
ไม่ได้ทรมานคนอื่นแล้วคุณจะตายไหมเนี่ย

10:06.640 --> 10:08.120
ไปถามย่าผมสิ

10:08.200 --> 10:09.440
ย่าอยากชวนคุณไปกินข้าวที่บ้าน

10:09.520 --> 10:10.760
แต่ไม่รู้คุณชอบอะไร

10:10.840 --> 10:12.080
เลยให้ผมลากคุณมาด้วยนี่แหละ

10:12.800 --> 10:14.960
ฉันบอกแล้วไงว่าอะไรก็ได้

10:15.040 --> 10:16.680
หมูน่ะสิที่กินอะไรก็ได้

10:18.800 --> 10:20.320
คุณอยากทรมานฉันมากกว่า

10:20.400 --> 10:21.760
นี่ ฟังนะ

10:21.840 --> 10:24.760
บะหมี่ข้าวเนื้อสดเจ้านี้
เป็นอาหารท้องถิ่นที่ดังมาก

10:24.840 --> 10:27.720
คุณมาแปดโมงครึ่งก็หากินไม่ได้แล้ว

10:30.360 --> 10:32.600
- อาเหยา บะหมี่ข้าวเสร็จแล้ว
- เดี๋ยวไป

10:33.400 --> 10:34.600
คุณมาทานเป็นครั้งแรก

10:34.680 --> 10:36.200
ผมสั่งเมนูพิเศษให้คุณเลยนะ

10:43.720 --> 10:44.920
นี่ของคุณ

10:47.560 --> 10:48.880
ตะเกียบ

10:54.600 --> 10:58.160
- พี่คะ บะหมี่ได้แล้วค่ะ
- รู้แล้ว

11:19.520 --> 11:20.400
สั่งกลับบ้านได้ไหม

11:21.320 --> 11:23.440
ฉันอยากเอาไปฝากต้าม่ายกับ น่าน่านะ

11:24.040 --> 11:25.120
ไม่ได้

11:25.200 --> 11:27.480
พวกคุณนี่นะ ชอบสั่งห่อกลับกันจริงๆ เลย

11:28.200 --> 11:29.520
ทานที่นี่น่ะ ถือเป็นพื้นฐาน

11:29.600 --> 11:31.640
ของการให้เกียรติบะหมี่ข้าวนะ

11:47.320 --> 11:48.680
ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณหน่อย

11:52.800 --> 11:55.760
ฉันรู้อยู่แล้วว่าไม่มีข้าวเช้าฟรีหรอก

11:55.840 --> 11:56.760
พูดมาเถอะ

11:58.720 --> 11:59.840
คือว่า

12:00.640 --> 12:03.320
ผมว่าเราสองคนถูกชะตากันนะ

12:04.600 --> 12:06.040
ตลอดเวลาที่รู้จักคุณ

12:06.120 --> 12:09.520
ผมว่าคุณเป็นคนจิตใจดีนะ

12:09.600 --> 12:10.880
- นี่คุณ
- ที่สำคัญคือ

12:10.960 --> 12:12.880
ย่าผมก็ชอบคุณมากๆ

12:14.960 --> 12:17.480
- เดี๋ยวนะ
- ยังพูดไม่จบเลยคุณ

12:17.560 --> 12:18.840
ฉันขอพูดก่อนได้ไหมคะ

12:21.120 --> 12:22.600
เราสองคนรู้จักกันไม่นาน

12:23.240 --> 12:25.720
ฉันไม่รู้จักคุณ

12:26.600 --> 12:28.880
ฉันพักที่นี่ไม่นานหรอกนะคะ

12:28.960 --> 12:32.240
แล้วก็ไม่ใช่พวกมีอะไรก็กินอันนั้น

12:33.520 --> 12:35.360
ฉันจริงจังกับความรู้สึกนะคะ

12:36.240 --> 12:38.520
ไม่ชอบรักทางอินเตอร์เน็ต
รวมถึงรักระยะไกลด้วย

12:39.120 --> 12:40.960
เอ่อ แต่ว่านะ

12:41.040 --> 12:43.240
คุณน่ะเก่งมาก แถมเป็นคนดีด้วย

12:47.680 --> 12:48.920
ฉันพูดจบแล้วค่ะ

12:49.000 --> 12:49.960
คุณพูดต่อได้

12:50.040 --> 12:53.440
แต่ถ้าคุณไม่พูดต่อ ก็จะดีมากๆ เลยค่ะ

12:53.520 --> 12:55.280
ฉันเก่งเรื่องปฏิเสธคนนะ

13:08.040 --> 13:10.120
แค่ผมเอ่ยปากพูด คุณก็ดูออกขนาดนั้นเหรอ

13:11.720 --> 13:13.960
หลักๆ ก็เพราะอาการบางอย่างของคุณนะ

13:14.040 --> 13:15.760
เหมือนสุนัขเจอก้อนซาลาเปา

13:15.840 --> 13:17.320
จะไม่ให้ฉันคิดไปทางนั้นได้ยังไงละ

13:17.400 --> 13:18.760
ผมเป็นงั้นที่ไหนละ

13:20.040 --> 13:21.040
แต่ว่า

13:21.120 --> 13:22.360
เป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดนะ

13:23.120 --> 13:24.560
กลับไปเรื่องเดิมดีกว่า

13:24.640 --> 13:26.960
คุณช่วยผมได้ไหม

13:27.040 --> 13:28.160
ข้อเสนอคุณบอกมาเลย

13:29.440 --> 13:30.760
ทำไมต้องเป็นฉันละ

13:30.840 --> 13:32.040
ฉันทำอะไรไม่ได้หรอกนะ

13:32.120 --> 13:33.080
เพราะว่า

13:33.880 --> 13:34.920
พนักงานของเรา

13:35.000 --> 13:38.640
ในหมู่บ้าน ก็มีแค่ป้าๆ อาๆ ลุงๆ

13:38.720 --> 13:40.640
ไม่มีความรู้เยอะหรอก

13:40.720 --> 13:42.040
แล้วก็ไม่มีจิตบริการ

13:43.200 --> 13:44.560
ก่อนหน้านี้ก็เคยหาคนมาสอนให้

13:44.640 --> 13:46.000
แต่แค่พื้นฐาน ยังไม่พอหรอก

13:46.080 --> 13:48.480
ของแบบนี้มันต้องปรับตามสถานการณ์

13:50.560 --> 13:54.160
ผมไม่ได้ให้คุณมาเป็นเด็กเสิร์ฟหรอกนะ
เปลืองทรัพยากรคนแย่

13:54.240 --> 13:56.840
ให้คุณมาช่วยสอดส่องดูแล

13:56.920 --> 13:58.440
แก้ไขปัญหา

13:58.520 --> 14:00.000
ช่วยแนะนำอะไรดีๆ

14:00.080 --> 14:02.080
คุณทำแบบสอบถามก็ได้

14:02.160 --> 14:04.920
ทำไปแล้วครับ ลูกค้าหวังให้มีจิตบริการมากกว่านี้

14:05.000 --> 14:06.480
ก็เพิ่มเข้าไปสิคะ

14:06.560 --> 14:07.480
คุณก็รู้

14:07.560 --> 14:09.240
ครั้งก่อนที่คุณวิ่งตาม

14:09.320 --> 14:10.800
ลูกค้าที่เบี้ยวเงินจนผมหลุดลุ่ย

14:10.880 --> 14:12.880
แต่คุณก็ยังมียิ้มบนใบหน้า

14:12.960 --> 14:15.040
ยังไว้หน้าเขาด้วย เพราะอะไรล่ะ

14:16.520 --> 14:18.080
ก็ทำงานบริการ

14:18.160 --> 14:19.840
การทำอะไรดีๆ

14:19.920 --> 14:20.760
จะทำให้ประสบความสำเร็จค่ะ

14:20.840 --> 14:23.320
ใช่ไหมล่ะ นี่และจิตบริการ

14:23.400 --> 14:25.240
คุณทำงานโรงแรมมาเป็นสิบปี

14:25.320 --> 14:27.160
คุณน่ะเต็มไปด้วย

14:27.240 --> 14:28.280
ประสบการณ์

14:29.320 --> 14:30.960
แต่ฉันไม่รู้วิธีเทรนคนนี่

14:31.040 --> 14:32.240
นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องทำ

14:32.320 --> 14:33.800
คุณแค่หาปัญหาให้เจอ

14:35.920 --> 14:37.160
มีอาหารให้ฟรีด้วยนะ

14:38.240 --> 14:40.000
แถวนี้ร้านอาหารเยอะแยะ

14:40.080 --> 14:41.760
อย่างวันนี้ ร้านบะหมี่ตรงนั้น

14:41.840 --> 14:43.240
คนข้างนอกไม่รู้จักหรอกนะ

14:43.320 --> 14:44.920
ผมรับรอง ช่วงที่คุณอยู่กับเรา

14:45.000 --> 14:46.440
ทั้งกินดี ทั้งสนุกแน่นอน คุณคิดว่าไง

14:51.080 --> 14:54.400
งานอาสาสมัคร จะทั้งกินดีทั้งสนุกได้ยังไง

14:55.000 --> 14:57.040
งานเนี่ยนะจะสนุก

14:57.120 --> 14:59.880
เกือบเสียรู้คุณแล้วเชียว ไม่ทำค่ะ

15:00.560 --> 15:01.720
สวี่หงโต้ว

15:02.600 --> 15:04.000
คิดดูสักหน่อยนะ

15:04.080 --> 15:05.920
คุณอยากได้อะไรว่ามาเลย ถ้าให้ได้ผมให้

15:11.080 --> 15:12.440
คิดดูหน่อยน่าคุณ

15:13.160 --> 15:14.600
ไม่รบกวนเวลาคุณเยอะหรอก

15:15.520 --> 15:17.640
คุณมีเงื่อนไขอะไรบอกผมมาได้
ผมจะพยายามให้ตามที่คุณขอ

15:21.520 --> 15:23.040
ลังเลแล้วใช่ไหม

15:45.600 --> 15:48.200
ตอนอาเหยายังเด็กนะ

15:49.000 --> 15:52.200
ฉันก็ตีเขา ตีได้ทีหนึ่งเขาก็วิ่งแล้ว

15:52.280 --> 15:54.160
ฉันถือไม้ฟืนในมือ

15:54.240 --> 15:57.800
ตามเขาทั่วหมู่บ้าน แต่หาไม่เจอ

16:00.040 --> 16:01.440
เขาเคยโดนตีด้วย

16:01.520 --> 16:03.240
ใช่สิ

16:03.760 --> 16:05.240
ตัวแสบเลยละ

16:06.000 --> 16:08.400
ยังมีเพื่อนของเขาอีก

16:08.480 --> 16:11.680
กว้านจวินกับเซี่ยเฉียง

16:13.760 --> 16:15.320
ชอบก่อเรื่องนัก

16:15.400 --> 16:17.760
วันนี้ไปขโมยไข่ไก่บ้านคนอื่น

16:17.840 --> 16:21.240
อีกวันก็ไปเผาต้นถั่วหน้าบ้านคนอื่น

16:21.320 --> 16:24.920
พอผ่านไปอีกวัน ก็ไปตีกับเพื่อนที่โรงเรียน

16:25.000 --> 16:28.120
มีแต่เรื่องไม่เว้นวัน

16:29.360 --> 16:32.040
ที่บ้านของฉันคนแก่เขาชอบพูดกันว่า

16:32.120 --> 16:34.280
เด็กอายุเจ็ดแปดขวบน่ารำคาญมาก

16:35.240 --> 16:36.480
ถูกต้อง

16:37.080 --> 16:38.640
แต่ตอนนี้เขาดีขึ้นแล้วละ

16:39.440 --> 16:40.720
รู้เรื่องขึ้น

16:43.360 --> 16:45.680
กลายเป็นหัวหน้าคน

16:45.760 --> 16:48.640
แต่เป็นหัวหน้าคนง่ายซะที่ไหน

16:48.720 --> 16:52.440
ดูเขาสิ หลายปีมานี้ หาเงินไม่ได้เลย

16:52.520 --> 16:55.560
พอได้เงินมาก็ต้องเอาไปลงทุนต่อ

16:55.640 --> 16:59.360
ยังมีเงินกู้อีก เห็นว่าเอาไปซื้อ

16:59.440 --> 17:00.640
เครื่องมือเครื่องจักรอะไรของเขา

17:01.200 --> 17:02.400
อันนั้นฉันไม่เข้าใจหรอก

17:08.839 --> 17:12.520
พวกเราไม่ใช่ครอบครัวที่รํ่ารวย

17:13.119 --> 17:17.040
พ่อกับแม่เลี้ยงของเขา

17:17.119 --> 17:18.599
ขายดอกไม้ที่คุนหมิง ได้เงินไม่เยอะ

17:19.400 --> 17:21.280
คนแก่อย่างฉัน

17:21.359 --> 17:24.280
ไม่สร้างปัญหาให้เขาถือว่าดีแล้ว

17:24.359 --> 17:27.040
เด็กน่ะเปลี่ยนแปลงยาก

17:27.920 --> 17:29.240
มองเขาแล้วกระวนกระวายใจ

17:29.800 --> 17:31.320
แต่ช่วยอะไรไม่ได้

17:32.480 --> 17:36.880
ได้แต่นอนคิดไม่ตกอยู่ทุกคืน

17:37.400 --> 17:38.320
ย่าคะ

17:39.000 --> 17:40.600
ไม่ต้องคิดมากหรอกค่ะ

17:40.680 --> 17:43.240
ทำธุรกิจก็ต้องมีการลงทุนทั้งนั้นค่ะ

17:43.320 --> 17:46.560
คุณเหยาออกจะโดดเด่นและเก่งขนาดนี้

17:47.160 --> 17:48.320
ต้องไม่มีปัญหาแน่ๆ

17:49.880 --> 17:53.360
ฉันกังวลที่ช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย

17:53.440 --> 17:55.640
ดูสิ กิจการเขาตั้งใหญ่

17:56.240 --> 17:58.360
เหนื่อยทั้งกายเหนื่อยทั้งใจ

17:59.280 --> 18:00.320
ลูกจ้างส่วนใหญ่

18:00.920 --> 18:03.320
ก็เห็นเขาโตขึ้นมาทั้งนั้น

18:03.400 --> 18:06.520
เขาจะบ่นอะไรก็ยาก

18:10.200 --> 18:11.400
วางใจเถอะค่ะ

18:14.440 --> 18:15.720
แต่ว่ากันตามตรง

18:17.320 --> 18:18.960
เป็นความผิดฉันเอง

18:20.120 --> 18:21.920
อายุก็เยอะ

18:22.000 --> 18:23.920
ต้องมีคนดูแล

18:24.000 --> 18:28.360
ฉันก็ไม่ยอมไปอยู่คุนหนิง

18:28.440 --> 18:32.680
ถ้าฉันดูแลตัวเองได้

18:32.760 --> 18:37.360
อาเหยาคงยังทำงานอยู่ที่ปักกิ่งแล้ว

18:39.520 --> 18:42.000
- ความผิดฉันแท้ๆ เลย
- ย่าคะ ไม่เป็นไรนะคะ

18:42.080 --> 18:46.480
ฉันแก่แล้วยังไม่มีประโยชน์อีก

18:46.560 --> 18:47.400
หนูว่าไม่ใช่หรอกค่ะ

18:48.840 --> 18:50.240
แกะกระเทียมเสร็จรึยังครับ

18:52.120 --> 18:54.320
- จับมือกันคุยอะไรกันนะ
- เธอ…

18:56.080 --> 18:58.640
เปล่าหรอก กับข้าวทำเสร็จแล้วเหรอ

18:59.640 --> 19:01.600
ย่าครับ ย่าชวนเธอมากินข้าวที่บ้าน

19:01.680 --> 19:04.360
ตอนเช้าผมไปซื้อของ
ตอนนี้ผมยังต้องทำกับข้าวอีก แล้วก็มาเร่งผม

19:05.120 --> 19:06.400
- เอาไป
- ครับ

19:07.280 --> 19:09.880
- เถ้าแก่เซี่ยอยู่บ้านไหมคะ
- อยู่

19:09.960 --> 19:11.200
คุณย่า

19:11.280 --> 19:12.400
เสี่ยวหวงมาแล้วเหรอ

19:13.240 --> 19:14.800
มีแขกเหรอคะ

19:15.840 --> 19:17.840
นี่ สวี่หงโต้ว เธอเป็นแขกที่บ้านพักนะ

19:17.920 --> 19:20.480
นี่หวงซินซิน เธอเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน
ซินซิน ที่มาจากคำว่าเจริญรุ่งเรือง

19:20.560 --> 19:21.800
เป็นนักศึกษาจบใหม่นะ

19:21.880 --> 19:23.120
- สวัสดีค่ะ
- สวัสดีค่ะ

19:23.200 --> 19:25.520
ที่นี่ยินดีต้อนรับนะคะ
เรียกฉันว่าเสี่ยวหวงหรือซินซินก็ได้

19:26.120 --> 19:27.480
- ซินซิน โอเค
- ค่ะ

19:28.440 --> 19:30.760
ยังแจกไม่หมดอีกเหรอ
ฉันบอกให้เซี่ยเซี่ยช่วยเธอด้วย

19:30.840 --> 19:33.480
เมื่อวานแจกรอบนึงแล้วค่ะ
ลูกบ้านบางคนไม่อยู่บ้าน

19:33.560 --> 19:35.240
ฉันกับเซี่ยเซี่ยเลยมาแจกเพิ่มวันนี้

19:35.320 --> 19:36.640
แต่ตอนนี้ให้เขากลับไปก่อนแล้วค่ะ

19:37.360 --> 19:39.080
เธอมาได้เวลาพอดี
เพิ่งทำกับข้าวเสร็จ มากินด้วยกันสิ

19:39.160 --> 19:40.680
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันกินมาแล้ว

19:40.760 --> 19:42.000
ฉันแค่จะมาคุยธุระกับคุณ

19:42.520 --> 19:43.480
พี่ดูแลแขกก่อนก็ได้

19:43.560 --> 19:45.240
คนกันเองทั้งนั้น

19:45.320 --> 19:47.360
ย่าครับ ชงชาให้เขาหน่อยครับ

19:47.440 --> 19:48.320
ไม่ต้องค่ะ ฉันทำเองดีกว่า

19:48.400 --> 19:49.880
ย่าคะ เดี๋ยวฉันทำเองค่ะ

19:49.960 --> 19:51.920
หงโต้ว มาช่วยผมยกจานหน่อยครับ

20:00.240 --> 20:01.840
โรงงิ้วเก่าในหมู่บ้านถูกทิ้งร้างไปแล้ว

20:01.920 --> 20:03.920
อย่างอาคารเก่าแก่อายุนับร้อยปีพวกนี้

20:04.000 --> 20:05.360
หลังจากบูรณะเชิงอนุรักษ์แล้ว

20:05.440 --> 20:07.080
ยังทิ้งไว้ตรงนั้นให้ตากแดดตากลม

20:07.160 --> 20:08.480
เอากลับมาใช้ประโยชน์ดีกว่า

20:09.280 --> 20:10.120
ใช้ยังไง

20:10.200 --> 20:11.800
ทำเป็นโรงงิ้วเหรอ

20:11.880 --> 20:13.720
เอาแบบที่ไม่เหมือนใครยังไงคะ

20:13.800 --> 20:15.480
ฉันได้ยินว่าตอนหมู่บ้านฉลองเทศกาล

20:15.560 --> 20:16.760
ชาวบ้านก็ร้องรำทำเพลง

20:17.360 --> 20:19.160
เล่นงิ้วก็ยังมี

20:19.240 --> 20:20.720
ก็นานมาแล้วนะ

20:20.800 --> 20:23.760
ฉันจำได้ว่า คู่น้าเฟิ่งกับลุงชาง

20:23.840 --> 20:24.680
สมัยหนุ่มๆ สาวๆ เคยร้องงิ้วโคมไฟ

20:25.560 --> 20:28.960
ถ้าเอาเวทีงิ้วมาใช้ใหม่

20:29.040 --> 20:31.080
ก็เป็นเอกลักษณ์ดึงดูดนักท่องเที่ยวได้

20:31.160 --> 20:33.040
ใช่ ฉันก็คิดแบบนั้น

20:33.120 --> 20:34.120
คุณคิดว่าไง

20:35.440 --> 20:36.440
ฉันว่าได้นะ

20:36.960 --> 20:38.400
คุณเห็นด้วยแบบนี้ ฉันก็มั่นใจแล้วค่ะ

20:39.120 --> 20:42.240
งั้นเดี๋ยวฉันกลับไปคิดแผน จะได้ประชุมหมู่บ้านกัน

20:42.320 --> 20:43.960
ได้ ไว้ไปคุยกันตอนประชุม

20:44.040 --> 20:46.560
ถ้าติดขัดด้านงบก็บอก ฉันจะช่วยหาวิธีให้

20:47.400 --> 20:48.600
ฉันก็คิดแบบนั้นค่ะ

20:49.720 --> 20:52.040
เสี่ยวหวง กินสักหน่อยสิ

20:52.120 --> 20:53.720
ไม่แล้วค่ะ คุณย่า ฉันอิ่มแล้ว

20:53.800 --> 20:56.520
- ฉันว่าเธอผอมลงนะ
- เหรอคะ

20:57.120 --> 20:59.760
ตอนฉันวิดีโอคอลกับพ่อ เขาก็พูดแบบนี้

20:59.840 --> 21:02.360
คุณเรียนจบก็มาทำงานที่นี่เลยเหรอ

21:02.440 --> 21:03.400
ค่ะ นี่ปีที่สองแล้ว

21:04.200 --> 21:07.560
ตอนมาที่นี่ใหม่ๆ ฉันไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง

21:07.640 --> 21:09.760
แต่ตอนนั้น เถ้าแก่เซี่ย เพิ่งกลับมาทำธุรกิจพอดี

21:09.840 --> 21:11.920
- เขาช่วยฉันได้เยอะเลยค่ะ
- ก็ไม่ถูกทั้งหมดหรอก

21:12.520 --> 21:14.800
เธอก็ทำอะไรเพื่อหมู่บ้านตั้งเยอะ

21:14.880 --> 21:16.200
นั่นมันหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว

21:16.280 --> 21:18.800
ตอนนี้เราเป็นพาร์ทเนอร์มือทองกันนะคะ

21:21.240 --> 21:22.960
คุณตั้งใจจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหนเหรอ

21:24.160 --> 21:25.000
อยู่เรื่อยๆ เลยค่ะ

21:25.720 --> 21:27.040
ถ้าเป็นเจ้าหน้าที่หมู่บ้าน

21:27.120 --> 21:29.160
ทำสักสองสามปีก็กลับไปได้แล้วไม่ใช่เหรอคะ

21:29.240 --> 21:30.080
อ๋อ ทำแบบนั้นได้ค่ะ

21:31.320 --> 21:33.480
แต่ในผืนดินที่กว้างขวางนี้
ยังมีโอกาสให้แสดงฝีมืออีกเยอะ

21:33.560 --> 21:34.600
ตอนนี้ยังเพิ่งเริ่มเลยค่ะ

21:36.040 --> 21:37.560
ที่บ้านเธอไม่ว่าอะไรใช่ไหม

21:39.440 --> 21:41.840
ตอนนี้พ่อฉันเป็นครูที่กุ้ยโจวค่ะ

21:41.920 --> 21:44.200
เพราะแม่ของฉันเป็นครูใหญ่ที่โรงเรียนในหุบเขา

21:44.280 --> 21:46.480
เราสามคนต่างก็เป็นสมาชิกพรรค
เป็นสหายกันทั้งบ้าน

21:46.560 --> 21:48.880
ทำสิ่งที่ตัวเองชอบให้ดีที่สุด

21:48.960 --> 21:50.160
ไม่ต้องฟังคนอื่น

21:50.240 --> 21:51.600
ฉันกับเถ้าแก่เซี่ยเคยสัญญากันไว้ค่ะ

21:51.680 --> 21:52.800
เราจะร่วมแรงร่วมใจกัน

21:52.880 --> 21:55.280
สร้างหมู่บ้านอวิ๋นเหมียว
ให้กลายเป็นหมู่บ้านวัฒนธรรมและศิลปะ

21:55.360 --> 21:56.960
นี่คืออุดมคติของพวกเรา

22:01.280 --> 22:02.160
อุดมคติ

22:02.760 --> 22:04.520
ถูกต้อง อุดมคติ

22:11.000 --> 22:12.480
คุณทำธุรกิจก็เพราะหาเงินไม่ใช่เหรอคะ

22:13.320 --> 22:14.640
ไม่เหมือนกันนะคุณ

22:14.720 --> 22:17.560
ถ้ามันเติบโตได้ดี คนในหมู่บ้านก็จะมีงานทำมากขึ้น

22:17.640 --> 22:19.000
จะได้รวยไปด้วยกันยังไงละ

22:19.080 --> 22:21.040
ต่อไปนะ จากเอาเงินจากสังคม

22:21.120 --> 22:22.200
ก็จะเปลี่ยนเป็น คืนเงินให้สังคม

22:22.280 --> 22:23.360
เป็นวัฏจักรไป

22:26.160 --> 22:27.040
หงโต้ว

22:27.560 --> 22:28.640
อุดมคติของคุณคืออะไรเหรอ

22:41.600 --> 22:44.680
ใช้ชีวิตแบบสงบสุขเป็นอุดมคติของฉัน

22:45.200 --> 22:47.280
อันนี้เรียกความฝันรึเปล่า

22:47.360 --> 22:49.120
ความฝันกับอุดมคติ ต่างกันตรงไหนล่ะ

22:50.040 --> 22:51.520
ต่างกันเยอะเลยสิ

22:51.600 --> 22:54.000
สิ่งที่ต่อสู้จนได้มา นั่นคืออุดมคติ

22:54.680 --> 22:57.440
สิ่งที่เฝ้าฝันในใจคือความฝัน

22:57.520 --> 22:58.400
อันนึงคือต้องทำ

22:58.480 --> 23:00.360
อีกอัน อยากทำตอนไหนก็ได้

23:00.440 --> 23:02.000
นี่แหละที่ต่าง

23:02.800 --> 23:04.320
งั้นอุดมคติของคุณละ

23:04.920 --> 23:06.160
ของฉันคือ

23:06.240 --> 23:08.160
การเป็นคนที่มีคุณค่า

23:08.960 --> 23:10.520
งั้นคุณก็ทำได้แล้วนะ

23:10.600 --> 23:12.480
ทุกคนมีคุณค่า

23:14.400 --> 23:17.160
พวกคนที่มั่นใจในตัวเองเขาก็พูดกันแบบนี้แหละ

23:18.040 --> 23:19.520
แต่สำหรับฉัน

23:19.600 --> 23:22.800
นอกจากงานเขียน อย่างอื่นก็ทำไม่เป็น

23:23.960 --> 23:27.120
ตอนนี้ในประเทศ มีนักเขียนตั้งกี่ล้านคน

23:27.200 --> 23:28.280
นักเขียนส่วนใหญ่ก็เหมือน

23:28.360 --> 23:31.560
หินที่ถูกโยนลงไปในมหาสมุทร
คลื่นก็ยังทำให้มันโผล่ขึ้นมาไม่ได้

23:32.160 --> 23:34.600
บางทีโดนคนด่าอีกว่าเขียนงานขยะๆ ออกมา

23:35.400 --> 23:36.960
เพราะงั้นฉันเลยคิดเสมอว่า

23:37.040 --> 23:39.000
นักเขียนปลายแถวอย่างฉัน

23:39.080 --> 23:41.840
อยู่ท่ามกลางคนนับล้าน

23:41.920 --> 23:43.880
ฉันมีความสามารถจริงๆ เหรอ

23:43.960 --> 23:45.560
มีคุณค่าจริงๆ ใช่ไหม

23:46.240 --> 23:47.800
ไม่คิดแบบนั้นสิ

23:47.880 --> 23:49.520
คุณมีความสามารถอยู่แล้ว

23:51.760 --> 23:53.680
ที่ฉันพูดขึ้นมา ไม่ใช่เพราะอยากให้คำปลอบใจ

23:53.760 --> 23:55.560
หรือกำลังใจหรอกนะ

23:55.640 --> 23:57.840
ฉันแค่เล่าถึงวิธีคิดของฉันให้พวกคุณฟัง

23:59.000 --> 24:00.880
แล้วผลลัพธ์ล่ะ

24:01.720 --> 24:02.640
ดีมากเลย

24:02.720 --> 24:03.920
ไม่มีผลลัพธ์

24:04.000 --> 24:05.920
ฉันสงสัยในตัวเอง

24:06.000 --> 24:07.720
แต่ก็ยังคิดว่าต้องเดินหน้าต่อ

24:09.600 --> 24:11.840
คุณละ อุดมคติของคุณคืออะไร

24:15.080 --> 24:16.320
ไม่มีเหรอ

24:17.760 --> 24:18.840
งั้นความฝันล่ะ

24:21.040 --> 24:21.880
มีเงินมั้ง

24:21.960 --> 24:24.080
มีเงินเหรอ

24:24.160 --> 24:26.600
นั่นมันความฝันของทุกคนเลยนี่

24:27.240 --> 24:28.680
แล้วหลังจากที่รวยแล้วล่ะ

24:30.520 --> 24:31.360
พักผ่อนไง

24:32.920 --> 24:34.640
พักผ่อน

24:35.920 --> 24:36.880
ทำอะไรบ้าง

24:36.960 --> 24:38.760
จำเป็นต้องทำด้วยเหรอ

24:39.960 --> 24:42.480
ถามแบบนี้ดีกว่า พ่อแม่คุณเกษียณแล้วรึยัง

24:44.280 --> 24:46.360
แม่ฉันเป็นแม่บ้านน่ะ

24:46.440 --> 24:48.680
เมื่อก่อนพ่อฉันเปิดร้านขายข้าวสารและนํ้ามัน

24:48.760 --> 24:51.560
สองปีก่อน ถนนแถวนั้นโดนรื้อหมด

24:51.640 --> 24:52.920
พี่สาวฉันไม่ให้เขาทำต่อแล้ว

24:53.000 --> 24:54.440
ก็ถือว่าเกษียณนะ

24:55.680 --> 24:57.080
แล้วทุกวันนี้พวกเขาทำอะไรเหรอ

24:57.760 --> 25:00.160
พ่อฉันฝึกไท่เก๊กทุกวันเลย

25:00.240 --> 25:01.160
และคัดลายมือด้วย

25:01.920 --> 25:04.720
ปีก่อนก็เพิ่งตกแต่งบ้านใหม่

25:04.800 --> 25:07.640
ทุกสัปดาห์ จะไปตกปลาสองวัน

25:07.720 --> 25:09.400
แม่ฉันไปตลาดซื้อของมาทุกเช้า

25:09.480 --> 25:10.440
คอยหากับข้าวใหม่ๆ ทำ

25:10.520 --> 25:13.120
แล้วก็ปลูกผักกับพวกน้าๆ

25:13.200 --> 25:14.640
หลายวันก่อน แม่บอกกับฉันว่า

25:14.720 --> 25:19.080
ได้รับเลือกเป็นประชาสัมพันธ์
งานแยกขยะในชุมชน

25:19.160 --> 25:20.120
พวกเขานะไม่ว่างกันหรอก

25:21.600 --> 25:22.440
งั้นก็พูดได้ว่า

25:23.360 --> 25:25.480
เกษียณไม่ใช่ความฝัน

25:25.560 --> 25:26.680
แต่เป็นเรื่องเพ้อฝัน

25:26.760 --> 25:28.320
คนหนุ่มสาว

25:28.400 --> 25:30.640
ส่วนใหญ่จะจินตนาการว่าตัวเองเกษียณหรือมีเงิน

25:30.720 --> 25:31.760
อะไรก็ไม่ต้องทำแล้ว

25:31.840 --> 25:33.320
มันเป็นความเพ้อฝันที่บริสุทธิ์

25:34.040 --> 25:36.320
ความจริงแล้วไม่มีทางว่างหรอก

25:36.400 --> 25:38.280
เธอหิว ก็ต้องหาอะไรกิน

25:38.360 --> 25:40.760
อิ่มแล้ว ก็อยากกินของอร่อย

25:40.840 --> 25:43.280
ตอนที่ชีวิตเธอมีความสุขเต็มที่แล้ว
ก็จะมีความอยากที่จับต้องไม่ได้

25:43.960 --> 25:47.680
และยังหวังว่า
ตัวเองจะเป็นที่ยอมรับให้เกียรติให้สังคม

25:47.760 --> 25:50.480
ได้ช่วยเหลือคนอื่นจนกลายเป็นคนที่มีค่า

25:50.560 --> 25:53.840
ทฤษฎีความต้องการหม่าซือลั่ว

25:54.600 --> 25:56.920
งั้นของพ่อแม่ฉันก็พิเศษหน่อย

25:57.000 --> 25:59.720
แม่ฉันหวังว่าตอนเกษียณแล้วจะช่วยฉันเลี้ยงลูก

25:59.800 --> 26:02.280
ส่วนพ่อของฉัน
เขากลับไปเข้าเรียน หวังจะพัฒนาตนเอง

26:02.360 --> 26:03.600
แล้วกลับมาช่วยฉันเลี้ยงลูก

26:03.680 --> 26:06.000
สรุปแล้วพวกเขาอยากช่วยฉันเลี้ยงลูก

26:06.800 --> 26:08.480
ฉันจะบอกให้นะ นี่น่ะเป็นชีวิตบั้นปลาย

26:08.560 --> 26:10.320
ที่คนแก่อยากได้มากที่สุด

26:10.400 --> 26:11.760
ดูแลหลานๆ ของพวกเขาไง

26:11.840 --> 26:14.160
งั้นฉันควรหาแฟนเป็นอย่างแรกสินะ

26:15.920 --> 26:17.440
แต่ว่า

26:17.520 --> 26:20.840
ชีวิตตอนนี้ก็เป็นแบบที่ฉันต้องการแล้ว

26:23.200 --> 26:26.920
ฉันข้ามทั้งภูเขาทั้งทะเลถึงได้มาเจอที่นี่

26:30.480 --> 26:31.640
หงโต้ว

26:32.200 --> 26:34.400
แล้วชีวิตที่คุณอยากได้ละ

26:37.720 --> 26:39.400
ก่อนหน้านี้ฉันแทบไม่มีชีวิตส่วนตัว

26:40.680 --> 26:43.200
ฉันมาที่นี่ ก็เพื่ออยากรู้ว่า

26:45.000 --> 26:47.120
ฉันต้องการชีวิตแบบไหนกันแน่

26:54.000 --> 26:57.400
ฉันกังวลที่ช่วยอะไรเขาไม่ได้

26:57.480 --> 27:00.120
ดูสิ กิจการเขาตั้งใหญ่

27:00.200 --> 27:04.000
เหนื่อยทั้งกายเหนื่อยทั้งใจ

27:04.080 --> 27:06.800
ลูกจ้างส่วนใหญ่ก็เห็นเขาโตขึ้นมา

27:06.880 --> 27:09.600
เขาจะบ่นอะไรก็ยาก

27:11.480 --> 27:12.880
ฉันกับเถ้าแก่เซี่ยเคยสัญญากันไว้ค่ะ

27:12.960 --> 27:14.880
เราจะร่วมแรงร่วมใจกันสร้างหมู่บ้านอวิ๋นเหมียว

27:14.960 --> 27:16.760
ให้กลายเป็นหมู่บ้านวัฒนธรรมและศิลปะ

27:16.840 --> 27:18.240
นี่เป็นอุดมคติของพวกเรา

27:18.320 --> 27:19.640
ไม่เหมือนกันนะคุณ

27:19.720 --> 27:22.720
ถ้ามันเติบโตได้ดี คนในหมู่บ้านก็จะมีงานทำมากขึ้น

27:22.800 --> 27:24.000
จะได้รวยไปด้วยกันยังไงละ

27:24.080 --> 27:25.920
ต่อไปนะ จากเอาเงินจากสังคม

27:26.000 --> 27:27.160
ก็จะเปลี่ยนเป็น คืนเงินให้สังคม

27:27.240 --> 27:28.400
เป็นวัฏจักรไป

27:29.120 --> 27:30.440
อุดมคติของฉัน

27:30.520 --> 27:32.640
คือการเป็นคนมีคุณค่า

27:32.720 --> 27:36.000
ที่จริงช่วงนี้ ทำอะไรก็ได้

27:36.080 --> 27:37.960
ดีกว่านั่งคิดมั่วซั่ว อยู่ในห้อง

27:57.080 --> 27:57.960
ย่าครับ

27:58.480 --> 28:00.240
ร้อนได้ที่รึยังครับ เติมอีกไหม

28:01.160 --> 28:02.760
- เติมอีกหน่อย
- ได้ครับ

28:16.560 --> 28:18.120
(โต้ว)

28:19.000 --> 28:21.720
(ฉันจะทำเท่าที่ทำได้ อย่าคาดหวังอะไรมาก)

28:26.800 --> 28:29.080
- ใครนะ
- อาสาสมัครครับ

28:30.120 --> 28:31.640
ย่า ย่าเก่งนะเนี่ย

28:31.720 --> 28:33.400
ทำให้กลายเป็นเรื่องง่ายๆ ไปเลย

28:34.520 --> 28:36.280
เธอเป็นคนสอนย่าเองนี่

28:36.360 --> 28:38.400
บอกว่าอะไรนะ กังวลจน

28:38.480 --> 28:40.680
นอนไม่หลับ คิดไม่ตกทุกคืน

28:40.760 --> 28:42.160
เป็นความจริงนี่ครับ

28:42.240 --> 28:43.480
ผมไม่ได้โกหก

28:43.560 --> 28:44.760
แต่ผมไม่ได้บอกให้ย่า

28:44.840 --> 28:45.880
บอกว่าแก่แล้วไร้ประโยชน์

28:45.960 --> 28:47.680
ทั้งนํ้าตาไหล ทั้งทุบอกตัวเอง

28:47.760 --> 28:48.880
นั่นนะย่าแสดงเองทั้งนั้น

28:48.960 --> 28:51.920
ก็เรื่องของย่า ย่าอยากทำแบบนั้น

28:52.640 --> 28:54.120
ครับ ย่าแช่เท้าไปก่อนนะ

28:54.200 --> 28:55.360
ผมจะโทรหาเสี่ยวชุน

28:56.200 --> 28:57.120
เออ

29:52.120 --> 29:53.440
มารอนานไหมคะ

29:53.520 --> 29:54.440
เพิ่งมาครับ

29:55.480 --> 29:58.240
วันนี้คุณดูดีจัง

29:58.760 --> 30:00.040
คุณบอกให้ฉันแต่งตัวเป็นทางการหน่อย

30:00.120 --> 30:01.760
ดีครับ ดีมาก

30:02.640 --> 30:04.080
ฉันบอกคุณไว้ก่อนเลยนะ

30:04.160 --> 30:06.160
อย่าคาดหวังอะไรมาก

30:06.240 --> 30:08.520
ฉันไม่รู้ว่าจะช่วยคุณได้มากน้อยแค่ไหน

30:09.120 --> 30:11.400
- ผมให้เงินให้คุณได้นะ
- ไม่ได้หรอก

30:12.440 --> 30:15.360
แบบขั้นเข้าข่ายการว่าจ้าง
เดี๋ยวคุณก็ได้กลายเป็นหัวหน้าฉันพอดี

30:15.440 --> 30:17.280
ฉันไม่ได้ตั้งใจมาทำงานที่นี่สักหน่อย

30:17.840 --> 30:19.720
อาสาก็อาสาค่ะ แค่เลี้ยงอาหารฉันก็พอ

30:21.320 --> 30:23.800
เมื่อคืนฉันทำแผนปรับปรุงกับข้อเสนอแนะบางส่วน

30:23.880 --> 30:24.800
คุณจะฟังสักหน่อยไหมคะ

30:25.480 --> 30:26.720
เดินไปคุยไปแล้วกัน

30:39.000 --> 30:41.040
หนึ่ง ไม่ทำ สอง ไม่ล้มเลิก

30:41.600 --> 30:43.560
สามมารยาท สี่ไม่ปฏิบัติ

30:44.160 --> 30:45.240
ห้าถือสันโดษ

30:55.960 --> 30:57.440
ตั้งแต่วันนี้

30:57.520 --> 30:59.200
สวี่หงโต้วจะมาเป็นอาสาที่นี่นะ

30:59.280 --> 31:02.680
ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาและผู้จัดการ

31:02.760 --> 31:04.240
ไม่ๆ แค่ชั่วคราวค่ะ

31:04.320 --> 31:06.960
แค่ชั่วคราวเท่านั้น ยินดีต้อนรับ

31:07.040 --> 31:08.720
ยินดีต้อนรับหงโต้ว

31:08.800 --> 31:10.000
เป็นพนักงานชั่วคราวของคาเฟ่

31:10.080 --> 31:11.480
ยินดีต้อนรับนะ สวี่หงโต้ว

31:11.560 --> 31:12.960
มาเป็นพนักงานชั่วคราว

31:14.520 --> 31:15.600
ขอบคุณทุกคนค่ะ

31:15.680 --> 31:17.200
ตอนที่ฉันเป็นแขกของที่นี่

31:17.280 --> 31:19.320
พบปัญหาเล็กๆ น้อยๆ

31:19.400 --> 31:21.720
เกี่ยวกับงานบริการ ขั้นตอนการทำงาน

31:21.800 --> 31:22.720
การดูแลพนักงาน

31:22.800 --> 31:25.400
แล้วก็การมอบหมายงาน

31:26.160 --> 31:29.080
แต่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรหรอก

31:29.160 --> 31:31.440
คาเฟ่ของพวกเรานะ

31:31.520 --> 31:33.200
มีข้อดีที่สุดคือบรรยากาศดี

31:33.280 --> 31:34.560
อาหารอร่อย

31:35.360 --> 31:38.520
งานที่ฉันมาช่วย ก็แค่ทำให้เด่นขึ้นเท่านั้นเอง

31:39.360 --> 31:41.440
เดี๋ยวฉันจะค่อยๆ ทำความเข้าใจงานของแต่ละคน

31:41.520 --> 31:43.160
และให้ความร่วมมือกับทุกคน

31:43.240 --> 31:48.000
เพื่อให้คุณภาพด้านการบริการ

31:48.080 --> 31:49.640
ยกระดับได้ในเวลารวดเร็ว

31:49.720 --> 31:51.560
- ขอบคุณค่ะ
- พูดได้ดี

31:55.240 --> 31:58.400
คาเฟ่เปิดสิบโมงเช้าถึงสองทุ่มครึ่ง

31:58.480 --> 32:00.920
พนักงานควรมาถึงก่อนเก้าโมงครึ่ง

32:01.000 --> 32:02.720
เพื่อเข้ามาเช็กของก่อนร้านเปิด

32:02.800 --> 32:05.080
ว่าขาดอะไรไหม และมอบหมายงาน

32:05.160 --> 32:08.000
แต่ฉันพบว่าพนักงานส่วนใหญ่มาตอนสิบโมง

32:08.080 --> 32:09.480
แถมพวกป้าๆ ยังมาสายกว่านั้นอีก

32:11.480 --> 32:13.440
เป็นแบบนั้นจริงๆ นั่นแหละ

32:13.520 --> 32:17.680
แต่ว่าน่าน่าจะเป็นคนเตรียมของ

32:17.760 --> 32:18.680
ล่วงหน้าหนึ่งวัน

32:18.760 --> 32:20.120
ส่วนพวกป้าๆ

32:20.200 --> 32:22.640
รอทำความสะอาดเสร็จแล้วค่อยกลับกัน

32:22.720 --> 32:23.960
ก็เลยคิดว่าไม่เป็นอะไร

32:24.040 --> 32:27.080
แต่ความจริงแล้ว
พวกป้าๆ มาทำงานสาย แถมยังกลับก่อนเวลา

32:27.600 --> 32:30.440
หลายครั้งมาก มีแค่น่าน่าทำงานจนเสร็จคนเดียว

32:31.200 --> 32:32.840
ฉันเคยพูดกับพวกเขาแล้วละ

32:32.920 --> 32:35.360
แต่พวกเขาอายุมากแล้ว เดี๋ยวก็ลืม

32:35.960 --> 32:37.160
อีกอย่าง น่าน่าก็บอกว่า

32:37.240 --> 32:39.760
ใครว่างก็ทำให้เสร็จ ไม่ต้องแบ่งอะไรขนาดนั้น

32:42.040 --> 32:43.920
นี่ไม่ใช่ธุรกิจครอบครัวสักหน่อย

32:44.000 --> 32:46.160
ที่ใครอยากทำอะไรตามอำเภอใจได้

32:46.240 --> 32:49.040
ยังไงก็ต้องมีคนที่เพียงพอ ต้องบริหารให้ดี

32:49.800 --> 32:50.960
ได้ค่ะ

32:51.040 --> 32:52.680
ถึงจะยุ่งสักหน่อย แต่ถ้าทำได้

32:52.760 --> 32:54.560
เราก็ทำกันนะ

32:54.640 --> 32:56.800
แขกที่มาที่นี่ส่วนใหญ่ก็เพื่อผ่อนคลาย

32:56.880 --> 32:58.400
รอนิดหน่อยไม่เป็นไรหรอก

32:58.480 --> 33:00.680
พวกเขาไม่ได้รีบดื่มรีบไปขนาดนั้น

33:01.480 --> 33:03.600
งั้นทำไม ทุกครั้งที่ฉัน

33:03.680 --> 33:05.280
มาใช้บริการที่นี่เวลาแขกเยอะ

33:05.360 --> 33:08.520
คุณถึงทำให้แขกคนอื่นก่อนฉันละ

33:09.080 --> 33:10.760
ฉันมาก่อนแท้ๆ นะ

33:10.840 --> 33:12.680
ฉันก็มาเป็นแขกที่นี่นะ ถูกไหม

33:13.920 --> 33:15.320
เพราะว่า…

33:16.800 --> 33:18.120
เพราะว่าอะไรเหรอ เพราะเธอไม่อยากให้

33:18.200 --> 33:19.440
แขกรอนานยังไงละ

33:23.600 --> 33:24.880
คุณยายไฉ่อวิ๋นคะ

33:24.960 --> 33:26.360
ไม่ว่าโต๊ะ เก้าอี้ หรือชั้นหนังสือ

33:26.440 --> 33:29.280
ฉันเห็นคุณยายใช้ผ้าขี้ริ้วผืนเดียวกันหมดเลย

33:29.360 --> 33:30.360
แบบนั้นมันไม่สะอาดนะคะ

33:30.440 --> 33:32.480
ฉันซักสะอาดมาเลยนะ

33:32.560 --> 33:34.160
ที่บ้านฉันก็ทำแบบนี้

33:34.240 --> 33:36.840
เฟอร์นิเจอร์แต่ละอย่าง ต้องใช้ผ้าคนละผืน

33:36.920 --> 33:38.360
แบบนี้จะสะอาดมากขึ้น แขกเห็นแล้ว

33:38.440 --> 33:40.560
เขาก็จะเห็นว่าเราใส่ใจ
และสบายใจที่จะมาที่นี่ค่ะ

33:40.640 --> 33:41.480
ดีไหมคะ

33:43.040 --> 33:45.000
คุณซื้อผ้าขี้ริ้วมาหลายๆ สีหน่อยนะ

33:45.880 --> 33:47.280
ผมบอกเสี่ยวฉินแล้วครับ

33:47.360 --> 33:48.400
(ส่งผ้าขี้ริ้วมาที่นี่หลายๆ สีหน่อย)

33:50.080 --> 33:53.160
หนู บอกอีกครั้งได้ไหม

33:55.680 --> 33:56.880
พูดอะไรอีกครั้งนะคะ

33:57.480 --> 34:00.440
ที่ว่าทำความสะอาดยังไงนะ

34:02.960 --> 34:05.240
ป้าไฉ่อวิ๋นเขาความจำไม่ดี

34:14.840 --> 34:15.760
ค่ะ

34:16.840 --> 34:18.360
ฉันปวดขาน่ะ

34:18.440 --> 34:19.760
ยืนนานไม่ได้

34:20.480 --> 34:22.199
อาเหยาก็รู้ดี

34:22.280 --> 34:23.400
เพราะตอนสาวๆ

34:23.480 --> 34:26.199
ขาฉันถูกแช่แข็งในนํ้าเย็น

34:26.280 --> 34:28.040
ตอนย้ายเมล็ดพันธุ์

34:28.120 --> 34:30.239
พอตอนนี้แก่แล้ว เลยแก้อะไรไม่ได้

34:30.320 --> 34:32.880
ยืนสักพักก็ต้องนั่งแล้ว

34:33.719 --> 34:35.639
ยังไงสุขภาพก็สำคัญค่ะ

34:37.520 --> 34:40.159
เธอกับอาเหยาคุยๆ กันอยู่เหรอ

34:43.280 --> 34:44.360
คุยๆ หมายถึงอะไรเหรอคะ

34:45.800 --> 34:47.400
หมายถึงเป็นแฟนกันน่ะ

34:49.159 --> 34:51.120
- เปล่าค่ะ…
- ใช่ เป็นแฟนกัน

34:51.840 --> 34:54.000
คุณยายซิ่วอิงค่ะ ฉันไม่ใช่แฟนเขาค่ะ

34:54.080 --> 34:56.880
- ตอนนี้พวกเรากำลังประชุม
- อาเหยาตอนนี้ถึงวัยมีครอบครัวแล้ว

34:56.960 --> 34:58.400
มัวแต่เดินไปเดินมา

34:58.480 --> 35:01.000
ไม่ยอมมีลูกสักที ใช้ไม่ได้เลยนะ

35:01.080 --> 35:03.600
ดูกว้านจวินสิ มีทั้งลูกชายลูกสาว

35:03.680 --> 35:06.120
เจียเป่าใกล้ขึ้นมัธยมต้นแล้วนะ

35:08.160 --> 35:09.960
หยางกว้านจวินมีลูกสาวขึ้นม.ต้นแล้วเหรอคะ

35:11.280 --> 35:12.520
ลูกสาวคนโตเขาชื่อเจียเป่า

35:12.600 --> 35:14.640
ไปเรียนในเมือง อยู่บ้านอา

35:18.280 --> 35:20.440
เดี๋ยวสิคะ เรากลับมาคุยเรื่องเดิมดีกว่า

35:20.520 --> 35:22.160
เรื่องเดิมอะไร

35:22.240 --> 35:24.120
พวกเธออายุเท่าไรกันแล้ว

35:24.200 --> 35:25.520
รีบแต่งงาน

35:25.600 --> 35:27.080
แล้วมีลูกเถอะนะ

35:27.800 --> 35:28.960
ถ้ายังไม่มีอีกละก็ ฉันว่า

35:29.040 --> 35:33.120
ตอนกว้านจวินได้เป็นตา
ลูกพวกเธอคงยังไม่เข้าโรงเรียนแน่

35:38.360 --> 35:40.040
บริหารคนนี่ไม่ง่ายเลยเนอะ

35:40.720 --> 35:42.280
ตอนนี้มันค่อนข้างซับซ้อน

35:42.960 --> 35:44.440
จะใช้วิธีแบบงานโรงแรมของคุณ

35:44.520 --> 35:47.040
ก็ใช้ไม่ได้หมดซะทีเดียว

35:50.400 --> 35:54.240
ที่สำคัญเลย เพราะว่าในหมู่บ้าน

35:54.320 --> 35:55.280
มีแต่ญาติๆ คนสนิทกันทั้งนั้น

35:55.360 --> 35:57.800
คนรู้จักมาอยู่ด้วยกัน

35:57.880 --> 35:58.960
จะใช้แต่กฎเกณฑ์อย่างเดียวก็ไม่ได้

35:59.560 --> 36:01.000
หรือจะไม่ใช้เลย

36:01.080 --> 36:02.160
ก็ไม่ได้อีกเหมือนกัน

36:05.600 --> 36:07.240
ฉันเป็นพนักงานเสิร์ฟน่าจะดีกว่า

36:08.240 --> 36:09.680
ไม่หรอกน่าคุณ

36:11.320 --> 36:13.760
ยังไงฉันก็ต้องทำร่วมกับพวกเขา

36:13.840 --> 36:16.120
เสิร์ฟอาหาร ทำความสะอาด

36:16.200 --> 36:18.000
พื้นฐานของพวกเขาแย่มากเลย

36:18.760 --> 36:21.280
ต้องสอนกันทีละอย่างๆ

36:21.360 --> 36:23.000
เพื่อที่จะให้พวกเขาเข้าใจได้ทั้งหมด

36:25.760 --> 36:27.280
เป็นสถานการณ์พิเศษ

36:27.360 --> 36:29.240
ต้องสอบแบบพิเศษด้วย ใช่ไหมคะ

36:31.280 --> 36:34.200
เมื่อกี้มีคนเดินเงียบมาตลอดทาง

36:34.800 --> 36:36.600
นึกว่าจะถอยซะแล้ว

36:36.680 --> 36:38.800
ฉันเปล่าสักหน่อย

36:39.520 --> 36:40.680
คุณชอบงานท้าทายเหรอ

36:42.360 --> 36:43.760
ฉันไม่ชอบเข้าหาความท้าทายหรอกค่ะ

36:43.840 --> 36:46.360
แต่ถ้าเจอก็ไม่ถอยง่ายๆ หรอกนะ

36:48.240 --> 36:49.200
เท่มาก

36:50.680 --> 36:54.000
งั้นที่คุณทำหน้าขรึมๆ กำลังคิดอะไรอยู่เหรอ

36:55.160 --> 36:59.160
ฉันกำลังคิดว่า
ฉันตกหลุมพรางคุณกับย่าคุณแล้วรึเปล่า

37:00.000 --> 37:01.440
ผมกับย่า

37:02.640 --> 37:05.800
ย่าคุณ ดูไม่ใช่พวกชอบระบายความทุกข์กับใคร

37:05.880 --> 37:08.440
แต่เมื่อวานย่าคุณพูดกับฉันตั้งเยอะแยะ

37:09.720 --> 37:10.920
คุณสอนรึเปล่า

37:11.520 --> 37:13.080
พูดอะไรของคุณ

37:17.960 --> 37:20.200
คุณให้ฉันแนะนำ

37:20.280 --> 37:21.880
แต่จริงแล้วๆ คุณรู้ทุกอย่าง

37:21.960 --> 37:23.800
คุณแค่อยากให้คนนอกอย่างฉัน

37:23.880 --> 37:26.160
มาออกหน้าให้ ใช่ไหมล่ะ

37:26.240 --> 37:27.760
ใช่ซะที่ไหนเล่า

37:27.840 --> 37:29.840
ผมตั้งใจชวนคุณมาทำด้วยกันต่างหาก

37:30.640 --> 37:32.560
ผู้จัดการโรงแรมจากปักกิ่ง

37:32.640 --> 37:33.840
แต่งตัวเป็นทางการ

37:33.920 --> 37:35.400
สำหรับพวกป้าๆ พี่ๆ เหล่านี้
นั่นก็คือความน่าเชื่อถือ

37:35.480 --> 37:37.200
ทุกคนชื่อถือและยอมรับในตัวคุณทั้งนั้น

37:37.280 --> 37:39.520
“พระจากต่างถิ่นมักจะสวดมนต์เก่ง”

37:39.600 --> 37:41.600
เหตุผลนี้น่ะใช้ได้หมดแหละ

37:42.480 --> 37:44.880
คุณก็ใช่นี่คะ ก่อนหน้านี้คุณเพิ่งกลับมา

37:45.680 --> 37:48.920
ผมถือเป็นคนที่นี่แล้ว

37:51.560 --> 37:52.680
ผมว่า

37:52.760 --> 37:55.160
เดี๋ยวผมไปเร่งพวกเขาสักหน่อย

37:57.960 --> 38:00.320
ลุงเซียงตง อาหารยังไม่ได้อีกเหรอครับ

38:56.640 --> 38:59.320
คุณคะ เดี๋ยวฉันขอเก็บขยะให้ก่อนนะคะ

39:01.800 --> 39:03.360
ขอโทษนะคะ

39:03.440 --> 39:04.880
เดี๋ยวฉันทำเองค่ะ มาค่ะ

39:05.880 --> 39:07.360
หกโดนคุณไหมคะ

39:07.440 --> 39:09.000
ไม่นะ นํ้าเหลือนิดนึงแล้ว

39:09.640 --> 39:11.440
งั้นฉันเปลี่ยนให้คุณใหม่นะคะ

39:11.520 --> 39:14.120
เป็นเครื่องดื่มแบบเดิม หรือจะเปลี่ยนดีคะ

39:15.880 --> 39:16.880
งั้นขอยวี่เจี้ยนค่ะ

39:16.960 --> 39:17.840
ยวี้เจี้ยน

39:17.920 --> 39:18.960
ได้ค่ะ

39:20.720 --> 39:22.400
- ยวี้เจี้ยนหนึ่งแก้ว
- โอเค

39:23.080 --> 39:24.280
หงโต้ว

39:25.560 --> 39:27.240
ทำไมถึงต้องให้เพิ่มหนึ่งแก้วละ

39:27.320 --> 39:29.600
ยายเป็นคนทำหกนี่คะ

39:29.680 --> 39:31.520
แต่เหลือแค่นิดเดียวเองนะ

39:31.600 --> 39:34.280
ลูกค้าคงไม่ดื่มแล้วละ

39:34.360 --> 39:36.480
ถึงจะนิดเดียว แต่เขาก็ยังดื่มไม่หมดนะคะ

39:36.560 --> 39:38.400
ความผิดของเรา เราต้องรับผิดชอบนะคะ

39:38.480 --> 39:39.480
แต่ว่า

39:40.320 --> 39:41.240
คุณยายคะ

39:42.160 --> 39:44.000
คุณยายถ่ายรูปกับแขกได้ไหมคะ

39:44.080 --> 39:45.080
ถ่ายรูปเหรอ

39:45.600 --> 39:47.760
- ฉันถ่ายรูปไม่ขึ้น
- สวยสิคะ สวย

39:47.840 --> 39:49.280
ชุดก็สวย ป้าก็สวย

39:49.360 --> 39:50.920
มาค่ะ ฉันช่วยถือของ

39:51.760 --> 39:53.960
ดีค่ะ มองกล้องนะคะ

39:54.040 --> 39:56.280
สาม สอง

39:56.360 --> 39:57.560
ยิ้มหน่อย

40:36.040 --> 40:37.360
นี่ค่ะ อเมริกาโน่ของคุณ

40:37.440 --> 40:39.000
นี่เป็นคุกกี้เนยที่เพิ่งอบใหม่

40:39.080 --> 40:40.360
ลองชิมดูหน่อยนะคะ

40:40.440 --> 40:42.200
- ขอบคุณนะคะ
- ยินดีค่ะ

40:43.360 --> 40:44.400
ใกล้ปิดร้านแล้ว

40:44.480 --> 40:45.760
ฉันจะกลับไปทำไก่ตุ๋น

40:45.840 --> 40:47.120
ใช้เวลาอย่างน้อยตั้งสามชั่วโมง

40:47.200 --> 40:48.040
ใช่

40:48.120 --> 40:50.160
- ทำเสร็จแล้วเดี๋ยวฉันเอาไปให้ที่บ้านเธอด้วย
- ดีเลย

40:50.880 --> 40:51.720
คุณยายคะ

40:52.480 --> 40:53.480
คุณยาย…

40:53.560 --> 40:55.440
เหลืออีกตั้งครึ่งชั่วโมงถึงจะเลิกงานนะคะ

40:55.520 --> 40:56.680
ถ้าจะลาก็บอกเสี่ยวชุนก่อนนะคะ

40:56.760 --> 40:58.560
เสี่ยวชุนไม่อยู่ก็บอกฉันได้

40:58.640 --> 41:00.040
แต่จะออกไปเฉยๆ แบบนี้ไม่ได้นะคะ

41:00.120 --> 41:01.120
ฉัน…

41:01.200 --> 41:03.160
ฉันลากับเธอตอนนี้เลยแล้วกัน

41:03.240 --> 41:05.560
ทำไมถึงได้กลับก่อนละค่ะ

41:06.160 --> 41:08.600
จะมีคนไปซ่อมทีวีที่บ้านน่ะ

41:08.680 --> 41:10.600
ฉู่ฉู่ของฉันอยากกินไก่ตุ๋นน่ะ

41:11.520 --> 41:13.320
มีเด็กเล็กที่บ้านกันเหรอคะ

41:13.400 --> 41:16.520
ใช่ เธอทำงานอยู่ที่โรงงานของอาเหยาน่ะ

41:17.240 --> 41:19.000
- พวกฉันกลับแล้วนะ
- แล้วเจอกัน

41:41.160 --> 41:42.320
สวี่หงโต้ว

41:43.840 --> 41:44.960
สวี่หงโต้ว

41:46.440 --> 41:48.360
- มากับผมหน่อยสิ
- มีอะไรเหรอคะ

41:48.440 --> 41:50.000
พาคุณไปเจอเพื่อนใหม่หน่อยนะ

41:50.600 --> 41:51.600
เพื่อนใหม่ พาฉันไปเหรอ

41:51.680 --> 41:54.480
เป็นเพื่อนคนสำคัญเลยละ เร็วคุณ

41:54.560 --> 41:55.640
ที่ไหนคะ

41:55.720 --> 41:56.760
สนามแข่งม้า

42:07.600 --> 42:08.760
ต้าม่าย

42:09.280 --> 42:10.560
มีชาไหม

42:19.680 --> 42:21.320
เพื่อนแบบไหนคะ

42:21.400 --> 42:23.000
คุณคงไม่ได้ให้ฉันไปต้อนรับแขกหรอกนะ

42:23.080 --> 42:25.400
ไม่ใช่ ที่จริงผมก็ไม่เคยเจอมาก่อน

42:27.480 --> 42:29.520
เอ่อ ผมสนิทกับแม่ของเขาน่ะ

42:30.080 --> 42:31.360
แม่เขาสวย

42:31.440 --> 42:32.720
ตาโต ขนตางอนยาว

42:34.360 --> 42:36.160
เดี๋ยวคุณเจอเขาก็รู้ ขึ้นรถเลยครับ

42:46.360 --> 42:47.320
เป็นไงบ้างครับ

42:48.000 --> 42:49.160
ใกล้แล้วครับ

42:49.240 --> 42:51.040
- ราบรื่นดีไหมครับ
- ดีครับ

42:51.120 --> 42:52.640
ครับ ดื่มชาก่อนครับ

42:52.720 --> 42:53.840
- ชาครับ
- ขอบคุณ

42:54.560 --> 42:55.480
ทำอะไร

42:55.560 --> 42:56.440
มาทางนี้หน่อย

42:57.640 --> 42:58.640
มาๆ

43:09.000 --> 43:10.280
นึกว่าจะมาไม่ทันซะแล้ว

43:12.000 --> 43:13.960
นี่เพื่อนใหม่ที่คุณพูดถึงเหรอ

43:15.200 --> 43:17.680
ทางนี้เป็นแม่คนสวยของเพื่อนใหม่น่ะ

43:19.480 --> 43:21.320
ตาโต ขนตางอนยาว

43:22.000 --> 43:23.000
ไม่ได้หลอกคุณเนอะ

43:24.880 --> 43:26.120
เคยเห็นม้าเกิดไหมครับ

43:31.760 --> 43:32.960
จะคลอดเมื่อไหร่คะ

43:33.040 --> 43:35.120
ไม่นานหรอก ใกล้แล้ว

43:35.960 --> 43:36.960
อันตรายไหมคะ

43:37.040 --> 43:39.200
มีหมออยู่ สบายใจได้

44:13.000 --> 44:13.920
- กำลังคลอดแล้ว
- อ้อ

44:14.000 --> 44:15.200
มาเร็ว

44:15.280 --> 44:16.240
ไป เร็ว

44:16.960 --> 44:18.280
คุณได้รับหน้าที่สำคัญนะ

44:18.360 --> 44:20.160
ต้องจดเวลาเกิดของลูกม้า

44:20.840 --> 44:22.360
ฉันถ่ายวิดีโอได้ไหมคะ

44:22.440 --> 44:23.600
จะส่งให้หลานฉันดู