พี่คะ ฝนตกแล้ว
ทำไมจู่ๆ ก็ตกลงมาได้เนี่ย
คุณยาย รีบเก็บของเร็วค่ะ
ฝนตกแล้ว
- อาเหยา ฉันต้องกลับไปบ้าน - ว่าไงนะ
ฉันตากถั่วไว้ที่ลานบ้าน
อย่าเพิ่งไป เก็บของก่อน
กลับบ้านไปเก็บผ้าก่อนนะ
ยายครับ ยาย
ร่มครับ ระวังเปียกนะ
เดินดีๆ นะครับ
พี่เหยา ฉันเคยบอกแล้วไง
ให้ทำหลังคาก็ไม่ฟัง
เดี๋ยวมันบังแสงน่ะสิ
เร็วๆ
ระวังนะ ระวังด้วย
ท่านหม่า
ผมนึกอะไรขึ้นได้ นึกได้แล้ว
ช้าหรือเร็ว
ผมว่าเร็วก็ดีนะ
คิดเหมือนกันเลยครับ
พอถึงช่วงเวลาสำคัญทีไร
พวกผู้ชายเนี่ยนะ
เธอเหนื่อยแล้วนั่น
เอาไป
สวัสดี ปิงเนี่ยน
ฉันยอมแล้ว
ผมยอมเป็นแฟนทางอินเทอร์เน็ต
ของคุณตลอดไป
(ปิงเนี่ยน (เด็กที่มาสารภาพรัก))
พูดบ้าอะไรเนี่ย นายเป็นใคร
ปิงเนี่ยน สวัสดี
ผมชื่อ หูโหย่วยวี่
เราแอด WeChat กันที่ผับไงครับ
คุณบอกว่าผมร้องเพลงเพราะ
ชอบผมมาก
ขอโทษนะ วันนั้นฉันดื่มหนักไปหน่อย ลบเพื่อนเหอะ
(ไม่ลองคิดดูหน่อยเหรอครับ)
(คุณไม่ใช่เพื่อนของผู้ใช้รายนี้)
(เซี่ยจือเหยา:: พรุ่งนี้เที่ยงคุณว่างไหม)
(ย่าชวนมาทานอาหารที่บ้าน)
(คุณอยากทานอะไรเป็นพิเศษไหม)
(ได้ทั้งนั้นค่ะ ตามใจคุณย่า)
(โอเคครับ ถ้างั้นไม่รบกวนคุณแล้ว ฝันดีนะ)
สวี่หงโต้ว
ไปตลาดเช้ากัน
ว่าจะซื้อเชอร์รี่สักหน่อย
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
เชอร์รี่หวานนะ ลองชิมดู
เอ้า ชิมดู
ไม่เอา
เสื้อผมสะอาดนะ เพิ่งซักเสร็จใหม่ๆ
ชิมดูสิคุณ
คุณอยากซื้อก็ซื้อเลย
ยังไม่ตื่นเหรอคุณ
- ซื้อเลยค่ะ - เอาหนึ่งโลครับ
- ได้เลย - ตื่นหน่อยน่า
หนึ่งโลนะครับ ครึ่งโลกี่หยวนครับ
แปดหยวน
- งั้นขอ 15 หยวนครับ - ได้เลย
- เอาเลย - ไว้มาใหม่นะ
คุณอยากซื้ออะไรอีกไหม
ที่ปักกิ่งส่วนใหญ่เขาทานผักอะไรกันเหรอ
ผมจะได้ซื้อไปสักหน่อย
- บล็อคโคลี่ขายยังไงครับ - สองหยวน
สองหยวนครึ่งโลใช่ไหมครับ ขอดูก่อนนะครับ
แครอทอันนี้ดูดีนะคุณ
ผมว่าจะซื้อให้เจ้าน่ารักสักหน่อย
- ขายยังไงครับ - โลละหกหยวน
- เอาครึ่งโลครับ - เดี๋ยวฉันหยิบให้
ไม่ต้องครับ ใส่ในนี้ได้เลย
ได้
(เส้นหมี่หม้อดินยูนนาน)
ทำไมคุณดูง่วงจัง
แล้วคุณตื่นไปทำงานยังไงเนี่ย
ก็วันนี้ไม่ทำงานนี่คะ
คุณปลุกฉันให้ไปตลาดตั้งแต่เช้า
ไม่ได้ทรมานคนอื่นแล้วคุณจะตายไหมเนี่ย
ไปถามย่าผมสิ
ย่าอยากชวนคุณไปกินข้าวที่บ้าน
แต่ไม่รู้คุณชอบอะไร
เลยให้ผมลากคุณมาด้วยนี่แหละ
ฉันบอกแล้วไงว่าอะไรก็ได้
หมูน่ะสิที่กินอะไรก็ได้
คุณอยากทรมานฉันมากกว่า
นี่ ฟังนะ
บะหมี่ข้าวเนื้อสดเจ้านี้ เป็นอาหารท้องถิ่นที่ดังมาก
คุณมาแปดโมงครึ่งก็หากินไม่ได้แล้ว
- อาเหยา บะหมี่ข้าวเสร็จแล้ว - เดี๋ยวไป
คุณมาทานเป็นครั้งแรก
ผมสั่งเมนูพิเศษให้คุณเลยนะ
นี่ของคุณ
ตะเกียบ
- พี่คะ บะหมี่ได้แล้วค่ะ - รู้แล้ว
สั่งกลับบ้านได้ไหม
ฉันอยากเอาไปฝากต้าม่ายกับ น่าน่านะ
ไม่ได้
พวกคุณนี่นะ ชอบสั่งห่อกลับกันจริงๆ เลย
ทานที่นี่น่ะ ถือเป็นพื้นฐาน
ของการให้เกียรติบะหมี่ข้าวนะ
ผมมีเรื่องจะคุยกับคุณหน่อย
ฉันรู้อยู่แล้วว่าไม่มีข้าวเช้าฟรีหรอก
พูดมาเถอะ
คือว่า
ผมว่าเราสองคนถูกชะตากันนะ
ตลอดเวลาที่รู้จักคุณ
ผมว่าคุณเป็นคนจิตใจดีนะ
- นี่คุณ - ที่สำคัญคือ
ย่าผมก็ชอบคุณมากๆ
- เดี๋ยวนะ - ยังพูดไม่จบเลยคุณ
ฉันขอพูดก่อนได้ไหมคะ
เราสองคนรู้จักกันไม่นาน
ฉันไม่รู้จักคุณ
ฉันพักที่นี่ไม่นานหรอกนะคะ
แล้วก็ไม่ใช่พวกมีอะไรก็กินอันนั้น
ฉันจริงจังกับความรู้สึกนะคะ
ไม่ชอบรักทางอินเตอร์เน็ต รวมถึงรักระยะไกลด้วย
เอ่อ แต่ว่านะ
คุณน่ะเก่งมาก แถมเป็นคนดีด้วย
ฉันพูดจบแล้วค่ะ
คุณพูดต่อได้
แต่ถ้าคุณไม่พูดต่อ ก็จะดีมากๆ เลยค่ะ
ฉันเก่งเรื่องปฏิเสธคนนะ
แค่ผมเอ่ยปากพูด คุณก็ดูออกขนาดนั้นเหรอ
หลักๆ ก็เพราะอาการบางอย่างของคุณนะ
เหมือนสุนัขเจอก้อนซาลาเปา
จะไม่ให้ฉันคิดไปทางนั้นได้ยังไงละ
ผมเป็นงั้นที่ไหนละ
แต่ว่า
เป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดนะ
กลับไปเรื่องเดิมดีกว่า
คุณช่วยผมได้ไหม
ข้อเสนอคุณบอกมาเลย
ทำไมต้องเป็นฉันละ
ฉันทำอะไรไม่ได้หรอกนะ
เพราะว่า
พนักงานของเรา
ในหมู่บ้าน ก็มีแค่ป้าๆ อาๆ ลุงๆ
ไม่มีความรู้เยอะหรอก
แล้วก็ไม่มีจิตบริการ
ก่อนหน้านี้ก็เคยหาคนมาสอนให้
แต่แค่พื้นฐาน ยังไม่พอหรอก
ของแบบนี้มันต้องปรับตามสถานการณ์
ผมไม่ได้ให้คุณมาเป็นเด็กเสิร์ฟหรอกนะ เปลืองทรัพยากรคนแย่
ให้คุณมาช่วยสอดส่องดูแล
แก้ไขปัญหา
ช่วยแนะนำอะไรดีๆ
คุณทำแบบสอบถามก็ได้
ทำไปแล้วครับ ลูกค้าหวังให้มีจิตบริการมากกว่านี้
ก็เพิ่มเข้าไปสิคะ
คุณก็รู้
ครั้งก่อนที่คุณวิ่งตาม
ลูกค้าที่เบี้ยวเงินจนผมหลุดลุ่ย
แต่คุณก็ยังมียิ้มบนใบหน้า
ยังไว้หน้าเขาด้วย เพราะอะไรล่ะ
ก็ทำงานบริการ
การทำอะไรดีๆ
จะทำให้ประสบความสำเร็จค่ะ
ใช่ไหมล่ะ นี่และจิตบริการ
คุณทำงานโรงแรมมาเป็นสิบปี
คุณน่ะเต็มไปด้วย
ประสบการณ์
แต่ฉันไม่รู้วิธีเทรนคนนี่
นั่นไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องทำ
คุณแค่หาปัญหาให้เจอ
มีอาหารให้ฟรีด้วยนะ
แถวนี้ร้านอาหารเยอะแยะ
อย่างวันนี้ ร้านบะหมี่ตรงนั้น
คนข้างนอกไม่รู้จักหรอกนะ
ผมรับรอง ช่วงที่คุณอยู่กับเรา
ทั้งกินดี ทั้งสนุกแน่นอน คุณคิดว่าไง
งานอาสาสมัคร จะทั้งกินดีทั้งสนุกได้ยังไง
งานเนี่ยนะจะสนุก
เกือบเสียรู้คุณแล้วเชียว ไม่ทำค่ะ
สวี่หงโต้ว
คิดดูสักหน่อยนะ
คุณอยากได้อะไรว่ามาเลย ถ้าให้ได้ผมให้
คิดดูหน่อยน่าคุณ
ไม่รบกวนเวลาคุณเยอะหรอก
คุณมีเงื่อนไขอะไรบอกผมมาได้ ผมจะพยายามให้ตามที่คุณขอ
ลังเลแล้วใช่ไหม
ตอนอาเหยายังเด็กนะ
ฉันก็ตีเขา ตีได้ทีหนึ่งเขาก็วิ่งแล้ว
ฉันถือไม้ฟืนในมือ
ตามเขาทั่วหมู่บ้าน แต่หาไม่เจอ
เขาเคยโดนตีด้วย
ใช่สิ
ตัวแสบเลยละ
ยังมีเพื่อนของเขาอีก
กว้านจวินกับเซี่ยเฉียง
ชอบก่อเรื่องนัก
วันนี้ไปขโมยไข่ไก่บ้านคนอื่น
อีกวันก็ไปเผาต้นถั่วหน้าบ้านคนอื่น
พอผ่านไปอีกวัน ก็ไปตีกับเพื่อนที่โรงเรียน
มีแต่เรื่องไม่เว้นวัน
ที่บ้านของฉันคนแก่เขาชอบพูดกันว่า
เด็กอายุเจ็ดแปดขวบน่ารำคาญมาก
ถูกต้อง
แต่ตอนนี้เขาดีขึ้นแล้วละ
รู้เรื่องขึ้น
กลายเป็นหัวหน้าคน
แต่เป็นหัวหน้าคนง่ายซะที่ไหน
ดูเขาสิ หลายปีมานี้ หาเงินไม่ได้เลย
พอได้เงินมาก็ต้องเอาไปลงทุนต่อ
ยังมีเงินกู้อีก เห็นว่าเอาไปซื้อ
เครื่องมือเครื่องจักรอะไรของเขา
อันนั้นฉันไม่เข้าใจหรอก
พวกเราไม่ใช่ครอบครัวที่รํ่ารวย
พ่อกับแม่เลี้ยงของเขา
ขายดอกไม้ที่คุนหมิง ได้เงินไม่เยอะ
คนแก่อย่างฉัน
ไม่สร้างปัญหาให้เขาถือว่าดีแล้ว
เด็กน่ะเปลี่ยนแปลงยาก
มองเขาแล้วกระวนกระวายใจ
แต่ช่วยอะไรไม่ได้
ได้แต่นอนคิดไม่ตกอยู่ทุกคืน
ย่าคะ
ไม่ต้องคิดมากหรอกค่ะ
ทำธุรกิจก็ต้องมีการลงทุนทั้งนั้นค่ะ
คุณเหยาออกจะโดดเด่นและเก่งขนาดนี้
ต้องไม่มีปัญหาแน่ๆ
ฉันกังวลที่ช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย
ดูสิ กิจการเขาตั้งใหญ่
เหนื่อยทั้งกายเหนื่อยทั้งใจ
ลูกจ้างส่วนใหญ่
ก็เห็นเขาโตขึ้นมาทั้งนั้น
เขาจะบ่นอะไรก็ยาก
วางใจเถอะค่ะ
แต่ว่ากันตามตรง
เป็นความผิดฉันเอง
อายุก็เยอะ
ต้องมีคนดูแล
ฉันก็ไม่ยอมไปอยู่คุนหนิง
ถ้าฉันดูแลตัวเองได้
อาเหยาคงยังทำงานอยู่ที่ปักกิ่งแล้ว
- ความผิดฉันแท้ๆ เลย - ย่าคะ ไม่เป็นไรนะคะ
ฉันแก่แล้วยังไม่มีประโยชน์อีก
หนูว่าไม่ใช่หรอกค่ะ
แกะกระเทียมเสร็จรึยังครับ
- จับมือกันคุยอะไรกันนะ - เธอ…
เปล่าหรอก กับข้าวทำเสร็จแล้วเหรอ
ย่าครับ ย่าชวนเธอมากินข้าวที่บ้าน
ตอนเช้าผมไปซื้อของ ตอนนี้ผมยังต้องทำกับข้าวอีก แล้วก็มาเร่งผม
- เอาไป - ครับ
- เถ้าแก่เซี่ยอยู่บ้านไหมคะ - อยู่
คุณย่า
เสี่ยวหวงมาแล้วเหรอ
มีแขกเหรอคะ
นี่ สวี่หงโต้ว เธอเป็นแขกที่บ้านพักนะ
นี่หวงซินซิน เธอเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน ซินซิน ที่มาจากคำว่าเจริญรุ่งเรือง
เป็นนักศึกษาจบใหม่นะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
ที่นี่ยินดีต้อนรับนะคะ เรียกฉันว่าเสี่ยวหวงหรือซินซินก็ได้
- ซินซิน โอเค - ค่ะ
ยังแจกไม่หมดอีกเหรอ ฉันบอกให้เซี่ยเซี่ยช่วยเธอด้วย
เมื่อวานแจกรอบนึงแล้วค่ะ ลูกบ้านบางคนไม่อยู่บ้าน
ฉันกับเซี่ยเซี่ยเลยมาแจกเพิ่มวันนี้
แต่ตอนนี้ให้เขากลับไปก่อนแล้วค่ะ
เธอมาได้เวลาพอดี เพิ่งทำกับข้าวเสร็จ มากินด้วยกันสิ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันกินมาแล้ว
ฉันแค่จะมาคุยธุระกับคุณ
พี่ดูแลแขกก่อนก็ได้
คนกันเองทั้งนั้น
ย่าครับ ชงชาให้เขาหน่อยครับ
ไม่ต้องค่ะ ฉันทำเองดีกว่า
ย่าคะ เดี๋ยวฉันทำเองค่ะ
หงโต้ว มาช่วยผมยกจานหน่อยครับ
โรงงิ้วเก่าในหมู่บ้านถูกทิ้งร้างไปแล้ว
อย่างอาคารเก่าแก่อายุนับร้อยปีพวกนี้
หลังจากบูรณะเชิงอนุรักษ์แล้ว
ยังทิ้งไว้ตรงนั้นให้ตากแดดตากลม
เอากลับมาใช้ประโยชน์ดีกว่า
ใช้ยังไง
ทำเป็นโรงงิ้วเหรอ
เอาแบบที่ไม่เหมือนใครยังไงคะ
ฉันได้ยินว่าตอนหมู่บ้านฉลองเทศกาล
ชาวบ้านก็ร้องรำทำเพลง
เล่นงิ้วก็ยังมี
ก็นานมาแล้วนะ
ฉันจำได้ว่า คู่น้าเฟิ่งกับลุงชาง
สมัยหนุ่มๆ สาวๆ เคยร้องงิ้วโคมไฟ
ถ้าเอาเวทีงิ้วมาใช้ใหม่
ก็เป็นเอกลักษณ์ดึงดูดนักท่องเที่ยวได้
ใช่ ฉันก็คิดแบบนั้น
คุณคิดว่าไง
ฉันว่าได้นะ
คุณเห็นด้วยแบบนี้ ฉันก็มั่นใจแล้วค่ะ
งั้นเดี๋ยวฉันกลับไปคิดแผน จะได้ประชุมหมู่บ้านกัน
ได้ ไว้ไปคุยกันตอนประชุม
ถ้าติดขัดด้านงบก็บอก ฉันจะช่วยหาวิธีให้
ฉันก็คิดแบบนั้นค่ะ
เสี่ยวหวง กินสักหน่อยสิ
ไม่แล้วค่ะ คุณย่า ฉันอิ่มแล้ว
- ฉันว่าเธอผอมลงนะ - เหรอคะ
ตอนฉันวิดีโอคอลกับพ่อ เขาก็พูดแบบนี้
คุณเรียนจบก็มาทำงานที่นี่เลยเหรอ
ค่ะ นี่ปีที่สองแล้ว
ตอนมาที่นี่ใหม่ๆ ฉันไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง
แต่ตอนนั้น เถ้าแก่เซี่ย เพิ่งกลับมาทำธุรกิจพอดี
- เขาช่วยฉันได้เยอะเลยค่ะ - ก็ไม่ถูกทั้งหมดหรอก
เธอก็ทำอะไรเพื่อหมู่บ้านตั้งเยอะ
นั่นมันหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว
ตอนนี้เราเป็นพาร์ทเนอร์มือทองกันนะคะ
คุณตั้งใจจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหนเหรอ
อยู่เรื่อยๆ เลยค่ะ
ถ้าเป็นเจ้าหน้าที่หมู่บ้าน
ทำสักสองสามปีก็กลับไปได้แล้วไม่ใช่เหรอคะ
อ๋อ ทำแบบนั้นได้ค่ะ
แต่ในผืนดินที่กว้างขวางนี้ ยังมีโอกาสให้แสดงฝีมืออีกเยอะ
ตอนนี้ยังเพิ่งเริ่มเลยค่ะ
ที่บ้านเธอไม่ว่าอะไรใช่ไหม
ตอนนี้พ่อฉันเป็นครูที่กุ้ยโจวค่ะ
เพราะแม่ของฉันเป็นครูใหญ่ที่โรงเรียนในหุบเขา
เราสามคนต่างก็เป็นสมาชิกพรรค เป็นสหายกันทั้งบ้าน
ทำสิ่งที่ตัวเองชอบให้ดีที่สุด
ไม่ต้องฟังคนอื่น
ฉันกับเถ้าแก่เซี่ยเคยสัญญากันไว้ค่ะ
เราจะร่วมแรงร่วมใจกัน
สร้างหมู่บ้านอวิ๋นเหมียว ให้กลายเป็นหมู่บ้านวัฒนธรรมและศิลปะ
นี่คืออุดมคติของพวกเรา
อุดมคติ
ถูกต้อง อุดมคติ
คุณทำธุรกิจก็เพราะหาเงินไม่ใช่เหรอคะ
ไม่เหมือนกันนะคุณ
ถ้ามันเติบโตได้ดี คนในหมู่บ้านก็จะมีงานทำมากขึ้น
จะได้รวยไปด้วยกันยังไงละ
ต่อไปนะ จากเอาเงินจากสังคม
ก็จะเปลี่ยนเป็น คืนเงินให้สังคม
เป็นวัฏจักรไป
หงโต้ว
อุดมคติของคุณคืออะไรเหรอ
ใช้ชีวิตแบบสงบสุขเป็นอุดมคติของฉัน
อันนี้เรียกความฝันรึเปล่า
ความฝันกับอุดมคติ ต่างกันตรงไหนล่ะ
ต่างกันเยอะเลยสิ
สิ่งที่ต่อสู้จนได้มา นั่นคืออุดมคติ
สิ่งที่เฝ้าฝันในใจคือความฝัน
อันนึงคือต้องทำ
อีกอัน อยากทำตอนไหนก็ได้
นี่แหละที่ต่าง
งั้นอุดมคติของคุณละ
ของฉันคือ
การเป็นคนที่มีคุณค่า
งั้นคุณก็ทำได้แล้วนะ
ทุกคนมีคุณค่า
พวกคนที่มั่นใจในตัวเองเขาก็พูดกันแบบนี้แหละ
แต่สำหรับฉัน
นอกจากงานเขียน อย่างอื่นก็ทำไม่เป็น
ตอนนี้ในประเทศ มีนักเขียนตั้งกี่ล้านคน
นักเขียนส่วนใหญ่ก็เหมือน
หินที่ถูกโยนลงไปในมหาสมุทร คลื่นก็ยังทำให้มันโผล่ขึ้นมาไม่ได้
บางทีโดนคนด่าอีกว่าเขียนงานขยะๆ ออกมา
เพราะงั้นฉันเลยคิดเสมอว่า
นักเขียนปลายแถวอย่างฉัน
อยู่ท่ามกลางคนนับล้าน
ฉันมีความสามารถจริงๆ เหรอ
มีคุณค่าจริงๆ ใช่ไหม
ไม่คิดแบบนั้นสิ
คุณมีความสามารถอยู่แล้ว
ที่ฉันพูดขึ้นมา ไม่ใช่เพราะอยากให้คำปลอบใจ
หรือกำลังใจหรอกนะ
ฉันแค่เล่าถึงวิธีคิดของฉันให้พวกคุณฟัง
แล้วผลลัพธ์ล่ะ
ดีมากเลย
ไม่มีผลลัพธ์
ฉันสงสัยในตัวเอง
แต่ก็ยังคิดว่าต้องเดินหน้าต่อ
คุณละ อุดมคติของคุณคืออะไร
ไม่มีเหรอ
งั้นความฝันล่ะ
มีเงินมั้ง
มีเงินเหรอ
นั่นมันความฝันของทุกคนเลยนี่
แล้วหลังจากที่รวยแล้วล่ะ
พักผ่อนไง
พักผ่อน
ทำอะไรบ้าง
จำเป็นต้องทำด้วยเหรอ
ถามแบบนี้ดีกว่า พ่อแม่คุณเกษียณแล้วรึยัง
แม่ฉันเป็นแม่บ้านน่ะ
เมื่อก่อนพ่อฉันเปิดร้านขายข้าวสารและนํ้ามัน
สองปีก่อน ถนนแถวนั้นโดนรื้อหมด
พี่สาวฉันไม่ให้เขาทำต่อแล้ว
ก็ถือว่าเกษียณนะ
แล้วทุกวันนี้พวกเขาทำอะไรเหรอ
พ่อฉันฝึกไท่เก๊กทุกวันเลย
และคัดลายมือด้วย
ปีก่อนก็เพิ่งตกแต่งบ้านใหม่
ทุกสัปดาห์ จะไปตกปลาสองวัน
แม่ฉันไปตลาดซื้อของมาทุกเช้า
คอยหากับข้าวใหม่ๆ ทำ
แล้วก็ปลูกผักกับพวกน้าๆ
หลายวันก่อน แม่บอกกับฉันว่า
ได้รับเลือกเป็นประชาสัมพันธ์ งานแยกขยะในชุมชน
พวกเขานะไม่ว่างกันหรอก
งั้นก็พูดได้ว่า
เกษียณไม่ใช่ความฝัน
แต่เป็นเรื่องเพ้อฝัน
คนหนุ่มสาว
ส่วนใหญ่จะจินตนาการว่าตัวเองเกษียณหรือมีเงิน
อะไรก็ไม่ต้องทำแล้ว
มันเป็นความเพ้อฝันที่บริสุทธิ์
ความจริงแล้วไม่มีทางว่างหรอก
เธอหิว ก็ต้องหาอะไรกิน
อิ่มแล้ว ก็อยากกินของอร่อย
ตอนที่ชีวิตเธอมีความสุขเต็มที่แล้ว ก็จะมีความอยากที่จับต้องไม่ได้
และยังหวังว่า ตัวเองจะเป็นที่ยอมรับให้เกียรติให้สังคม
ได้ช่วยเหลือคนอื่นจนกลายเป็นคนที่มีค่า
ทฤษฎีความต้องการหม่าซือลั่ว
งั้นของพ่อแม่ฉันก็พิเศษหน่อย
แม่ฉันหวังว่าตอนเกษียณแล้วจะช่วยฉันเลี้ยงลูก
ส่วนพ่อของฉัน เขากลับไปเข้าเรียน หวังจะพัฒนาตนเอง
แล้วกลับมาช่วยฉันเลี้ยงลูก
สรุปแล้วพวกเขาอยากช่วยฉันเลี้ยงลูก
ฉันจะบอกให้นะ นี่น่ะเป็นชีวิตบั้นปลาย
ที่คนแก่อยากได้มากที่สุด
ดูแลหลานๆ ของพวกเขาไง
งั้นฉันควรหาแฟนเป็นอย่างแรกสินะ
แต่ว่า
ชีวิตตอนนี้ก็เป็นแบบที่ฉันต้องการแล้ว
ฉันข้ามทั้งภูเขาทั้งทะเลถึงได้มาเจอที่นี่
หงโต้ว
แล้วชีวิตที่คุณอยากได้ละ
ก่อนหน้านี้ฉันแทบไม่มีชีวิตส่วนตัว
ฉันมาที่นี่ ก็เพื่ออยากรู้ว่า
ฉันต้องการชีวิตแบบไหนกันแน่
ฉันกังวลที่ช่วยอะไรเขาไม่ได้
ดูสิ กิจการเขาตั้งใหญ่
เหนื่อยทั้งกายเหนื่อยทั้งใจ
ลูกจ้างส่วนใหญ่ก็เห็นเขาโตขึ้นมา
เขาจะบ่นอะไรก็ยาก
ฉันกับเถ้าแก่เซี่ยเคยสัญญากันไว้ค่ะ
เราจะร่วมแรงร่วมใจกันสร้างหมู่บ้านอวิ๋นเหมียว
ให้กลายเป็นหมู่บ้านวัฒนธรรมและศิลปะ
นี่เป็นอุดมคติของพวกเรา
ไม่เหมือนกันนะคุณ
ถ้ามันเติบโตได้ดี คนในหมู่บ้านก็จะมีงานทำมากขึ้น
จะได้รวยไปด้วยกันยังไงละ
ต่อไปนะ จากเอาเงินจากสังคม
ก็จะเปลี่ยนเป็น คืนเงินให้สังคม
เป็นวัฏจักรไป
อุดมคติของฉัน
คือการเป็นคนมีคุณค่า
ที่จริงช่วงนี้ ทำอะไรก็ได้
ดีกว่านั่งคิดมั่วซั่ว อยู่ในห้อง
ย่าครับ
ร้อนได้ที่รึยังครับ เติมอีกไหม
- เติมอีกหน่อย - ได้ครับ
(โต้ว)
(ฉันจะทำเท่าที่ทำได้ อย่าคาดหวังอะไรมาก)
- ใครนะ - อาสาสมัครครับ
ย่า ย่าเก่งนะเนี่ย
ทำให้กลายเป็นเรื่องง่ายๆ ไปเลย
เธอเป็นคนสอนย่าเองนี่
บอกว่าอะไรนะ กังวลจน
นอนไม่หลับ คิดไม่ตกทุกคืน
เป็นความจริงนี่ครับ
ผมไม่ได้โกหก
แต่ผมไม่ได้บอกให้ย่า
บอกว่าแก่แล้วไร้ประโยชน์
ทั้งนํ้าตาไหล ทั้งทุบอกตัวเอง
นั่นนะย่าแสดงเองทั้งนั้น
ก็เรื่องของย่า ย่าอยากทำแบบนั้น
ครับ ย่าแช่เท้าไปก่อนนะ
ผมจะโทรหาเสี่ยวชุน
เออ
มารอนานไหมคะ
เพิ่งมาครับ
วันนี้คุณดูดีจัง
คุณบอกให้ฉันแต่งตัวเป็นทางการหน่อย
ดีครับ ดีมาก
ฉันบอกคุณไว้ก่อนเลยนะ
อย่าคาดหวังอะไรมาก
ฉันไม่รู้ว่าจะช่วยคุณได้มากน้อยแค่ไหน
- ผมให้เงินให้คุณได้นะ - ไม่ได้หรอก
แบบขั้นเข้าข่ายการว่าจ้าง เดี๋ยวคุณก็ได้กลายเป็นหัวหน้าฉันพอดี
ฉันไม่ได้ตั้งใจมาทำงานที่นี่สักหน่อย
อาสาก็อาสาค่ะ แค่เลี้ยงอาหารฉันก็พอ
เมื่อคืนฉันทำแผนปรับปรุงกับข้อเสนอแนะบางส่วน
คุณจะฟังสักหน่อยไหมคะ
เดินไปคุยไปแล้วกัน
หนึ่ง ไม่ทำ สอง ไม่ล้มเลิก
สามมารยาท สี่ไม่ปฏิบัติ
ห้าถือสันโดษ
ตั้งแต่วันนี้
สวี่หงโต้วจะมาเป็นอาสาที่นี่นะ
ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาและผู้จัดการ
ไม่ๆ แค่ชั่วคราวค่ะ
แค่ชั่วคราวเท่านั้น ยินดีต้อนรับ
ยินดีต้อนรับหงโต้ว
เป็นพนักงานชั่วคราวของคาเฟ่
ยินดีต้อนรับนะ สวี่หงโต้ว
มาเป็นพนักงานชั่วคราว
ขอบคุณทุกคนค่ะ
ตอนที่ฉันเป็นแขกของที่นี่
พบปัญหาเล็กๆ น้อยๆ
เกี่ยวกับงานบริการ ขั้นตอนการทำงาน
การดูแลพนักงาน
แล้วก็การมอบหมายงาน
แต่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรหรอก
คาเฟ่ของพวกเรานะ
มีข้อดีที่สุดคือบรรยากาศดี
อาหารอร่อย
งานที่ฉันมาช่วย ก็แค่ทำให้เด่นขึ้นเท่านั้นเอง
เดี๋ยวฉันจะค่อยๆ ทำความเข้าใจงานของแต่ละคน
และให้ความร่วมมือกับทุกคน
เพื่อให้คุณภาพด้านการบริการ
ยกระดับได้ในเวลารวดเร็ว
- ขอบคุณค่ะ - พูดได้ดี
คาเฟ่เปิดสิบโมงเช้าถึงสองทุ่มครึ่ง
พนักงานควรมาถึงก่อนเก้าโมงครึ่ง
เพื่อเข้ามาเช็กของก่อนร้านเปิด
ว่าขาดอะไรไหม และมอบหมายงาน
แต่ฉันพบว่าพนักงานส่วนใหญ่มาตอนสิบโมง
แถมพวกป้าๆ ยังมาสายกว่านั้นอีก
เป็นแบบนั้นจริงๆ นั่นแหละ
แต่ว่าน่าน่าจะเป็นคนเตรียมของ
ล่วงหน้าหนึ่งวัน
ส่วนพวกป้าๆ
รอทำความสะอาดเสร็จแล้วค่อยกลับกัน
ก็เลยคิดว่าไม่เป็นอะไร
แต่ความจริงแล้ว พวกป้าๆ มาทำงานสาย แถมยังกลับก่อนเวลา
หลายครั้งมาก มีแค่น่าน่าทำงานจนเสร็จคนเดียว
ฉันเคยพูดกับพวกเขาแล้วละ
แต่พวกเขาอายุมากแล้ว เดี๋ยวก็ลืม
อีกอย่าง น่าน่าก็บอกว่า
ใครว่างก็ทำให้เสร็จ ไม่ต้องแบ่งอะไรขนาดนั้น
นี่ไม่ใช่ธุรกิจครอบครัวสักหน่อย
ที่ใครอยากทำอะไรตามอำเภอใจได้
ยังไงก็ต้องมีคนที่เพียงพอ ต้องบริหารให้ดี
ได้ค่ะ
ถึงจะยุ่งสักหน่อย แต่ถ้าทำได้
เราก็ทำกันนะ
แขกที่มาที่นี่ส่วนใหญ่ก็เพื่อผ่อนคลาย
รอนิดหน่อยไม่เป็นไรหรอก
พวกเขาไม่ได้รีบดื่มรีบไปขนาดนั้น
งั้นทำไม ทุกครั้งที่ฉัน
มาใช้บริการที่นี่เวลาแขกเยอะ
คุณถึงทำให้แขกคนอื่นก่อนฉันละ
ฉันมาก่อนแท้ๆ นะ
ฉันก็มาเป็นแขกที่นี่นะ ถูกไหม
เพราะว่า…
เพราะว่าอะไรเหรอ เพราะเธอไม่อยากให้
แขกรอนานยังไงละ
คุณยายไฉ่อวิ๋นคะ
ไม่ว่าโต๊ะ เก้าอี้ หรือชั้นหนังสือ
ฉันเห็นคุณยายใช้ผ้าขี้ริ้วผืนเดียวกันหมดเลย
แบบนั้นมันไม่สะอาดนะคะ
ฉันซักสะอาดมาเลยนะ
ที่บ้านฉันก็ทำแบบนี้
เฟอร์นิเจอร์แต่ละอย่าง ต้องใช้ผ้าคนละผืน
แบบนี้จะสะอาดมากขึ้น แขกเห็นแล้ว
เขาก็จะเห็นว่าเราใส่ใจ และสบายใจที่จะมาที่นี่ค่ะ
ดีไหมคะ
คุณซื้อผ้าขี้ริ้วมาหลายๆ สีหน่อยนะ
ผมบอกเสี่ยวฉินแล้วครับ
(ส่งผ้าขี้ริ้วมาที่นี่หลายๆ สีหน่อย)
หนู บอกอีกครั้งได้ไหม
พูดอะไรอีกครั้งนะคะ
ที่ว่าทำความสะอาดยังไงนะ
ป้าไฉ่อวิ๋นเขาความจำไม่ดี
ค่ะ
ฉันปวดขาน่ะ
ยืนนานไม่ได้
อาเหยาก็รู้ดี
เพราะตอนสาวๆ
ขาฉันถูกแช่แข็งในนํ้าเย็น
ตอนย้ายเมล็ดพันธุ์
พอตอนนี้แก่แล้ว เลยแก้อะไรไม่ได้
ยืนสักพักก็ต้องนั่งแล้ว
ยังไงสุขภาพก็สำคัญค่ะ
เธอกับอาเหยาคุยๆ กันอยู่เหรอ
คุยๆ หมายถึงอะไรเหรอคะ
หมายถึงเป็นแฟนกันน่ะ
- เปล่าค่ะ… - ใช่ เป็นแฟนกัน
คุณยายซิ่วอิงค่ะ ฉันไม่ใช่แฟนเขาค่ะ
- ตอนนี้พวกเรากำลังประชุม - อาเหยาตอนนี้ถึงวัยมีครอบครัวแล้ว
มัวแต่เดินไปเดินมา
ไม่ยอมมีลูกสักที ใช้ไม่ได้เลยนะ
ดูกว้านจวินสิ มีทั้งลูกชายลูกสาว
เจียเป่าใกล้ขึ้นมัธยมต้นแล้วนะ
หยางกว้านจวินมีลูกสาวขึ้นม.ต้นแล้วเหรอคะ
ลูกสาวคนโตเขาชื่อเจียเป่า
ไปเรียนในเมือง อยู่บ้านอา
เดี๋ยวสิคะ เรากลับมาคุยเรื่องเดิมดีกว่า
เรื่องเดิมอะไร
พวกเธออายุเท่าไรกันแล้ว
รีบแต่งงาน
แล้วมีลูกเถอะนะ
ถ้ายังไม่มีอีกละก็ ฉันว่า
ตอนกว้านจวินได้เป็นตา ลูกพวกเธอคงยังไม่เข้าโรงเรียนแน่
บริหารคนนี่ไม่ง่ายเลยเนอะ
ตอนนี้มันค่อนข้างซับซ้อน
จะใช้วิธีแบบงานโรงแรมของคุณ
ก็ใช้ไม่ได้หมดซะทีเดียว
ที่สำคัญเลย เพราะว่าในหมู่บ้าน
มีแต่ญาติๆ คนสนิทกันทั้งนั้น
คนรู้จักมาอยู่ด้วยกัน
จะใช้แต่กฎเกณฑ์อย่างเดียวก็ไม่ได้
หรือจะไม่ใช้เลย
ก็ไม่ได้อีกเหมือนกัน
ฉันเป็นพนักงานเสิร์ฟน่าจะดีกว่า
ไม่หรอกน่าคุณ
ยังไงฉันก็ต้องทำร่วมกับพวกเขา
เสิร์ฟอาหาร ทำความสะอาด
พื้นฐานของพวกเขาแย่มากเลย
ต้องสอนกันทีละอย่างๆ
เพื่อที่จะให้พวกเขาเข้าใจได้ทั้งหมด
เป็นสถานการณ์พิเศษ
ต้องสอบแบบพิเศษด้วย ใช่ไหมคะ
เมื่อกี้มีคนเดินเงียบมาตลอดทาง
นึกว่าจะถอยซะแล้ว
ฉันเปล่าสักหน่อย
คุณชอบงานท้าทายเหรอ
ฉันไม่ชอบเข้าหาความท้าทายหรอกค่ะ
แต่ถ้าเจอก็ไม่ถอยง่ายๆ หรอกนะ
เท่มาก
งั้นที่คุณทำหน้าขรึมๆ กำลังคิดอะไรอยู่เหรอ
ฉันกำลังคิดว่า ฉันตกหลุมพรางคุณกับย่าคุณแล้วรึเปล่า
ผมกับย่า
ย่าคุณ ดูไม่ใช่พวกชอบระบายความทุกข์กับใคร
แต่เมื่อวานย่าคุณพูดกับฉันตั้งเยอะแยะ
คุณสอนรึเปล่า
พูดอะไรของคุณ
คุณให้ฉันแนะนำ
แต่จริงแล้วๆ คุณรู้ทุกอย่าง
คุณแค่อยากให้คนนอกอย่างฉัน
มาออกหน้าให้ ใช่ไหมล่ะ
ใช่ซะที่ไหนเล่า
ผมตั้งใจชวนคุณมาทำด้วยกันต่างหาก
ผู้จัดการโรงแรมจากปักกิ่ง
แต่งตัวเป็นทางการ
สำหรับพวกป้าๆ พี่ๆ เหล่านี้ นั่นก็คือความน่าเชื่อถือ
ทุกคนชื่อถือและยอมรับในตัวคุณทั้งนั้น
“พระจากต่างถิ่นมักจะสวดมนต์เก่ง”
เหตุผลนี้น่ะใช้ได้หมดแหละ
คุณก็ใช่นี่คะ ก่อนหน้านี้คุณเพิ่งกลับมา
ผมถือเป็นคนที่นี่แล้ว
ผมว่า
เดี๋ยวผมไปเร่งพวกเขาสักหน่อย
ลุงเซียงตง อาหารยังไม่ได้อีกเหรอครับ
คุณคะ เดี๋ยวฉันขอเก็บขยะให้ก่อนนะคะ
ขอโทษนะคะ
เดี๋ยวฉันทำเองค่ะ มาค่ะ
หกโดนคุณไหมคะ
ไม่นะ นํ้าเหลือนิดนึงแล้ว
งั้นฉันเปลี่ยนให้คุณใหม่นะคะ
เป็นเครื่องดื่มแบบเดิม หรือจะเปลี่ยนดีคะ
งั้นขอยวี่เจี้ยนค่ะ
ยวี้เจี้ยน
ได้ค่ะ
- ยวี้เจี้ยนหนึ่งแก้ว - โอเค
หงโต้ว
ทำไมถึงต้องให้เพิ่มหนึ่งแก้วละ
ยายเป็นคนทำหกนี่คะ
แต่เหลือแค่นิดเดียวเองนะ
ลูกค้าคงไม่ดื่มแล้วละ
ถึงจะนิดเดียว แต่เขาก็ยังดื่มไม่หมดนะคะ
ความผิดของเรา เราต้องรับผิดชอบนะคะ
แต่ว่า
คุณยายคะ
คุณยายถ่ายรูปกับแขกได้ไหมคะ
ถ่ายรูปเหรอ
- ฉันถ่ายรูปไม่ขึ้น - สวยสิคะ สวย
ชุดก็สวย ป้าก็สวย
มาค่ะ ฉันช่วยถือของ
ดีค่ะ มองกล้องนะคะ
สาม สอง
ยิ้มหน่อย
นี่ค่ะ อเมริกาโน่ของคุณ
นี่เป็นคุกกี้เนยที่เพิ่งอบใหม่
ลองชิมดูหน่อยนะคะ
- ขอบคุณนะคะ - ยินดีค่ะ
ใกล้ปิดร้านแล้ว
ฉันจะกลับไปทำไก่ตุ๋น
ใช้เวลาอย่างน้อยตั้งสามชั่วโมง
ใช่
- ทำเสร็จแล้วเดี๋ยวฉันเอาไปให้ที่บ้านเธอด้วย - ดีเลย
คุณยายคะ
คุณยาย…
เหลืออีกตั้งครึ่งชั่วโมงถึงจะเลิกงานนะคะ
ถ้าจะลาก็บอกเสี่ยวชุนก่อนนะคะ
เสี่ยวชุนไม่อยู่ก็บอกฉันได้
แต่จะออกไปเฉยๆ แบบนี้ไม่ได้นะคะ
ฉัน…
ฉันลากับเธอตอนนี้เลยแล้วกัน
ทำไมถึงได้กลับก่อนละค่ะ
จะมีคนไปซ่อมทีวีที่บ้านน่ะ
ฉู่ฉู่ของฉันอยากกินไก่ตุ๋นน่ะ
มีเด็กเล็กที่บ้านกันเหรอคะ
ใช่ เธอทำงานอยู่ที่โรงงานของอาเหยาน่ะ
- พวกฉันกลับแล้วนะ - แล้วเจอกัน
สวี่หงโต้ว
- มากับผมหน่อยสิ - มีอะไรเหรอคะ
พาคุณไปเจอเพื่อนใหม่หน่อยนะ
เพื่อนใหม่ พาฉันไปเหรอ
เป็นเพื่อนคนสำคัญเลยละ เร็วคุณ
ที่ไหนคะ
สนามแข่งม้า
ต้าม่าย
มีชาไหม
เพื่อนแบบไหนคะ
คุณคงไม่ได้ให้ฉันไปต้อนรับแขกหรอกนะ
ไม่ใช่ ที่จริงผมก็ไม่เคยเจอมาก่อน
เอ่อ ผมสนิทกับแม่ของเขาน่ะ
แม่เขาสวย
ตาโต ขนตางอนยาว
เดี๋ยวคุณเจอเขาก็รู้ ขึ้นรถเลยครับ
เป็นไงบ้างครับ
ใกล้แล้วครับ
- ราบรื่นดีไหมครับ - ดีครับ
ครับ ดื่มชาก่อนครับ
- ชาครับ - ขอบคุณ
ทำอะไร
มาทางนี้หน่อย
มาๆ
นึกว่าจะมาไม่ทันซะแล้ว
นี่เพื่อนใหม่ที่คุณพูดถึงเหรอ
ทางนี้เป็นแม่คนสวยของเพื่อนใหม่น่ะ
ตาโต ขนตางอนยาว
ไม่ได้หลอกคุณเนอะ
เคยเห็นม้าเกิดไหมครับ
จะคลอดเมื่อไหร่คะ
ไม่นานหรอก ใกล้แล้ว
อันตรายไหมคะ
มีหมออยู่ สบายใจได้
- กำลังคลอดแล้ว - อ้อ
มาเร็ว
ไป เร็ว
คุณได้รับหน้าที่สำคัญนะ
ต้องจดเวลาเกิดของลูกม้า
ฉันถ่ายวิดีโอได้ไหมคะ
จะส่งให้หลานฉันดู