WEBVTT

01:28.800 --> 01:31.800
รู้ก็บอกว่ารู้ ไม่รู้ก็บอกว่าไม่รู้

01:31.880 --> 01:33.520
ถึงจะเรียกว่าผู้ฉลาด

01:35.240 --> 01:37.560
เอาแต่พูดคำว่ารู้ ผมฟังคุณพูดผมก็ปวดหัวแล้ว

01:39.400 --> 01:41.640
ช่วงนี้ผมแต่งเพลงใหม่ไว้หนึ่งเพลง

01:43.480 --> 01:46.000
ชายผู้โดดเดี่ยว

01:49.040 --> 01:51.280
น้องต้าม่าย อยากฟังไหม

01:58.000 --> 01:58.840
ได้หมด

01:59.680 --> 02:01.280
ได้ งั้นจะร้องให้ฟังนะ

02:02.320 --> 02:03.400
ครูหูคะ

02:04.280 --> 02:06.480
เราร้องเพลง “ไม่เป็นไร” คู่กันหน่อยไหม

02:06.560 --> 02:08.199
- เพลงไม่เป็นไร
- ไม่เป็นไร

02:08.280 --> 02:09.160
ดีๆ

02:11.440 --> 02:13.320
ไม่เป็นไร

02:18.040 --> 02:18.880
มาแล้ว

02:36.080 --> 02:39.920
คุณมีความรู้สึกเดียวกันไหม

02:41.480 --> 02:43.720
ยิ่งคึกคัก

02:43.800 --> 02:45.680
ยิ่งเหงา

02:47.080 --> 02:51.600
เราสูญเสียมันไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ

02:52.440 --> 02:54.920
ยังห่วงใยมันอยู่ไหม

02:55.440 --> 02:57.280
ยังห่วงใยมันอยู่ไหม

02:59.160 --> 03:03.040
หนทางยังอีกยาวไกล

03:04.320 --> 03:08.640
อย่าจมอยู่กับอดีต

03:09.960 --> 03:14.040
คุณถามฉันถึงสิ่งที่ฉันยอมแพ้

03:14.800 --> 03:16.840
ยิ่งใกล้

03:17.360 --> 03:19.760
ยิ่งไม่คุ้นเคย

03:23.160 --> 03:28.280
ฉันเริ่มเข้าใจเมื่อเราพบกันใหม่

03:28.880 --> 03:31.080
คุณคือผู้ไม่ยอมใคร

03:31.840 --> 03:33.760
คุณคือผู้ไม่ยอมใคร

03:35.000 --> 03:38.240
คำตอบที่ฉันไม่ได้บอกคุณ

03:40.360 --> 03:44.920
ฉันรู้ว่าคุณห่วงใยอะไร

03:45.640 --> 03:49.640
ไม่ว่าอย่างไรก็ปล่อยไม่ได้

03:50.720 --> 03:53.000
ฉันรู้หมดแล้ว

03:53.520 --> 03:55.960
ฉันรู้หมดแล้ว

03:56.560 --> 04:00.360
เราไม่เคยปล่อยมันไป

04:02.080 --> 04:05.880
หวังว่าคุณจะให้อภัยความโง่เขลาในอดีต

04:08.000 --> 04:10.200
ไม่เป็นไร

04:10.880 --> 04:13.320
มันจะไม่เป็นไร

04:16.000 --> 04:20.040
(ซิง)

04:23.400 --> 04:25.840
(ซิง)

04:25.920 --> 04:28.040
(อัลบัม)

04:32.920 --> 04:34.120
(ภาพและวิดีโอ ส่ง)

04:34.200 --> 04:38.040
(ซิง)

04:47.160 --> 04:48.720
(ซิง)

04:51.080 --> 04:52.040
หนานหนาน

05:00.600 --> 05:01.720
หนานหนาน

05:22.880 --> 05:28.320
(เดินบนชายหาดสนุกมาก
ถ้าเธอมาอยู่ด้วยกันก็คงดี)

05:35.160 --> 05:36.160
หงโต้ว

05:37.520 --> 05:40.080
ลมนี่พัดมาจากทุกทิศทางเลยจริงๆ

05:40.960 --> 05:42.160
พัดมามั่วๆ

06:13.440 --> 06:14.720
- มันกินแล้ว
- มันกินแล้ว

06:14.800 --> 06:15.960
เจ้าน่ารักกินแล้ว

06:16.040 --> 06:18.160
เจ้าน่ารัก นี่คือแตงกวา อร่อยมากเลย

06:18.240 --> 06:20.720
เจ้าน่ารัก นี่คือล่าเถียว อร่อยมากเลย

06:20.800 --> 06:22.040
มีช็อกโกแลตด้วย

06:22.640 --> 06:24.040
เจ้าน่ารักน่าสงสารจัง

06:24.120 --> 06:25.640
ของอร่อยเยอะขนาดนี้

06:25.720 --> 06:28.440
แต่คุณลุงเหยาให้มันกินแต่หญ้า

06:28.960 --> 06:30.120
ลุงใจร้ายมาก

06:32.840 --> 06:34.320
ลุงใจร้ายยังไงเหรอ

06:36.440 --> 06:37.640
พวกเธอป้อนอะไรให้เจ้าน่ารักกิน

06:38.240 --> 06:39.000
รีบหนีเร็ว

06:39.080 --> 06:41.320
- ช่วยด้วยๆ
- จับได้ตัวหนึ่งแล้ว

06:41.400 --> 06:44.160
ไม่ต้องสนใจฉัน ฉันไม่ตายหรอก รีบหนีไป

06:44.240 --> 06:45.560
วิ่งไปสิ รีบวิ่งไป

06:45.640 --> 06:46.640
รีบหนี

06:46.720 --> 06:48.120
พวกนายรีบไปสิ

06:49.840 --> 06:51.040
แอปเปิลได้

06:51.120 --> 06:52.320
แตงกวาก็ได้

06:52.400 --> 06:53.960
แต่ล่าเถียวกับช็อกโกแลตไม่ได้

06:54.480 --> 06:57.040
ถ้าเจ้าน่ารักกินของพวกนี้ไป
จะปวดท้องนะ รู้ไหม

06:57.120 --> 06:59.480
แต่ครั้งที่แล้วป้อนมะเขือเผาให้

06:59.560 --> 07:01.000
มันก็กินนะ

07:03.600 --> 07:05.320
เธอป้อนมะเขือเผาให้มันกินเมื่อไหร่

07:11.040 --> 07:14.120
บะหมี่ข้าวที่ลุงเหยาต้มอร่อยจริงๆ

07:14.200 --> 07:15.160
พวกนายว่าไหม

07:15.760 --> 07:18.640
- อร่อยจริงๆ
- อร่อยมากเลย

07:28.160 --> 07:29.200
อร่อยจริงๆ

07:29.280 --> 07:30.360
อร่อยจริงๆ

07:32.640 --> 07:34.280
(เฟิง)

07:40.680 --> 07:42.120
- น่าน่า
- อะไรเหรอ

07:42.200 --> 07:44.200
ที่ร้านคุณก็ไม่ค่อยมีลูกค้า

07:44.280 --> 07:46.080
ทำไมถึงขอให้ฉันมาช่วยงานล่ะ

07:46.160 --> 07:47.640
ฉันเป็นแขกนะ

07:49.040 --> 07:50.000
หงโต้ว

07:50.080 --> 07:52.800
อยู่เฉยๆ ที่นี่น่าเบื่อมากนะ

07:53.960 --> 07:55.720
ไปทำงานอาสาไหมล่ะ

07:55.800 --> 07:57.040
อาหารสามมื้อ

07:59.200 --> 08:00.360
ฉันไม่เบื่อหรอก

08:00.440 --> 08:01.560
ฉันมาเพื่อพักผ่อน

08:02.080 --> 08:03.280
ฉันกำลังอ่านหนังสือ

08:03.360 --> 08:05.040
ฉันเห็นนะ

08:05.120 --> 08:07.680
คุณก็แค่อ่านแป๊บเดียว แล้วก็เริ่มเล่นโทรศัพท์

08:07.760 --> 08:11.320
หาข่าวเด่นอ่าน อ่านแล้วอารมณ์ก็ไม่ดีอีก

08:12.120 --> 08:15.040
คุณคงจะไม่อยากจะเที่ยวเตร่อยู่ที่นี่
ตลอดสามเดือนหรอกนะ

08:16.280 --> 08:17.440
ฉันไม่ได้เที่ยวเตร่นะ

08:18.240 --> 08:19.480
ฉันทั้งนั่งทั้งนอน

08:20.720 --> 08:23.520
ใครบอกฉันนะว่า ชีวิตขึ้นอยู่กับการออกกำลังกาย

08:23.600 --> 08:25.240
ชีวิตขึ้นอยู่กับการออกกำลังกาย

08:25.760 --> 08:27.200
แต่ไม่ใช่การทำงาน

08:27.720 --> 08:30.000
แต่ทำงานอาสาก็เป็นการพักผ่อนอย่างหนึ่งนะ

08:30.080 --> 08:31.600
มันไม่เหมือนกันนะ

08:31.680 --> 08:34.640
ทำงานอาสาไม่มีค่าแรง

08:35.159 --> 08:38.080
งานนี้คืองาน พักก็คือพัก

08:38.600 --> 08:41.640
ไม่ต้องเอาคำพูดสวยหรู
สไตล์พวกนายทุนมาหลอกฉันหรอก

08:43.600 --> 08:45.360
เสี่ยวชุนหาคนอื่นมาช่วยไม่ได้เหรอ

08:45.440 --> 08:47.120
ลูกมือที่ร้านเรามีพอแหละ

08:47.200 --> 08:49.680
ฉันหนึ่งคน คุณยายซิ่วอิง คุณยายไฉ่อวิ๋น

08:49.760 --> 08:52.680
แล้วก็มีเสี่ยวชุน ที่มาช่วยเมื่อว่างจากงานอื่นแล้ว

08:54.680 --> 08:56.440
พวกคุณยายนี่เป็นตัวนำโชคประจำหมู่บ้านเลยนะ

08:58.960 --> 09:01.400
พวกเขาเป็นหน้าเป็นตาของร้าน

09:02.600 --> 09:04.800
ยังไงซะถ้าทำงานอาสาก็จะต้องอยู่ที่ร้าน
แค่ตอนที่ยุ่งๆ เท่านั้น

09:04.880 --> 09:06.600
เวลาอื่นๆ เป็นเวลาอิสระ

09:08.000 --> 09:10.040
เธอพูดมาสิว่าทำไมกล่อมให้ฉันมาทำงานอาสา

09:12.120 --> 09:14.320
ฉันแค่… ถามดูเฉยๆ

09:20.280 --> 09:21.800
- ทำไมเหรอ
- หงโต้ว

09:21.880 --> 09:23.280
ลูกค้าโต๊ะนี้ไปแล้วเหรอ

09:23.800 --> 09:24.720
ไป ไปสักพักแล้ว

09:29.840 --> 09:31.560
เจอคนที่ลืมจ่ายเงินอีกแล้ว

09:31.640 --> 09:33.160
ทุกเดือนจะมีอยู่ครั้งสองครั้ง

09:33.240 --> 09:34.200
ไหนดูสิ

09:40.360 --> 09:41.200
เดี๋ยวฉันไปตามให้

09:41.960 --> 09:43.920
- ไปตามที่ไหนล่ะ
- ประตูทางเข้า

09:48.600 --> 09:50.120
พี่หงโต้วนี่นา

09:50.200 --> 09:51.600
เขาวิ่งไวจัง

09:51.680 --> 09:52.960
เขาไปทำอะไรน่ะ

09:53.040 --> 09:54.400
ไม่รู้สิ ตาม

09:54.480 --> 09:55.400
ไป

10:04.680 --> 10:06.920
พวกเสี่ยวหูลู่

10:07.000 --> 10:08.160
พวกนั้นวิ่งตามคุณน้า

10:08.240 --> 10:09.440
ตาม

10:21.200 --> 10:22.600
ขอโทษนะคะ รอเดี๋ยวค่ะ

10:27.240 --> 10:28.080
มีอะไรเหรอครับ

10:28.160 --> 10:29.600
คุณลืมจ่ายเงิน

10:29.680 --> 10:32.000
- คุณไม่ได้จ่ายเงินเหรอ
- ฉันลืมไปเลย

10:32.080 --> 10:32.920
ขอโทษนะครับๆ

10:33.000 --> 10:34.800
- เท่าไรนะ
- ทั้งหมด 207 หยวน

10:34.880 --> 10:36.280
- ครับ
- สแกนตรงนี้ค่ะ

10:45.720 --> 10:46.840
สแกนแล้วครับ

10:51.200 --> 10:52.760
พวกเธอตามมาทำไมเนี่ย

10:52.840 --> 10:55.200
พี่หงโต้ว ทำไมวิ่งเร็วจังครับ

10:55.280 --> 10:57.680
ผมไม่เคยเห็นพี่วิ่งเร็วขนาดนี้มาก่อน

11:00.240 --> 11:01.280
เหนื่อยจะตายแล้ว

11:02.600 --> 11:04.240
- สวี่หงโต้ว
- ครั้งหน้าอย่าวิ่งเร็วขนาดนี้อีกนะ

11:04.840 --> 11:05.840
พี่หงโต้ว

11:11.560 --> 11:13.760
มาๆ ได้กันทุกคน ไม่ต้องรีบร้อน มา

11:13.840 --> 11:15.560
คุณลุง หนูอยากได้ครีม

11:15.640 --> 11:16.840
ครีมใช่ไหม

11:16.920 --> 11:18.120
มาๆ ใครยังไม่ได้อีก

11:18.200 --> 11:19.080
ได้กันทุกคนนะ

11:19.160 --> 11:20.280
- ยังมีอีกไหม
- ขอบคุณคุณลุง

11:20.360 --> 11:21.800
- มาๆ
- ขอบคุณลุงเหยา

11:21.880 --> 11:23.160
- เธอไม่ต้อง…
- คนละหนึ่งอันนะ

11:23.240 --> 11:24.360
- ขอบคุณ
- ได้หมดแล้วใช่ไหม

11:24.440 --> 11:26.480
กลับบ้านได้ๆ ไปๆ ไปเถอะ

11:27.120 --> 11:28.880
- ระวังด้วยนะ
- บ๊ายบายคุณย่า

11:28.960 --> 11:29.880
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

11:29.960 --> 11:31.840
ตอนข้ามถนนระวังรถด้วยนะ ได้ยินไหม

11:31.920 --> 11:34.080
- บ๊ายบายคุณย่า
- บ๊ายบาย

11:34.160 --> 11:35.720
- บ๊ายบายคุณย่า
- บ๊ายบาย

11:35.800 --> 11:36.840
บ๊ายบายคุณย่า

11:36.920 --> 11:38.480
จ้า รู้แล้วจ้า

11:38.560 --> 11:40.360
- ค่อยๆ เดินนะ
- คุณย่าๆ

11:40.440 --> 11:41.560
น้ำพุทรา

11:41.640 --> 11:42.840
- มีของคุณด้วย
- ขอบคุณค่ะ

11:44.560 --> 11:45.960
ใช้ได้เลยนะคุณ

11:46.040 --> 11:48.680
ถนนหนทางเต็มไปหมด คุณยังตามจับมาได้

11:48.760 --> 11:51.000
ฉันเห็นพวกเขาถือของมากมาย

11:51.080 --> 11:53.040
เลยเดาว่าเขาจะไปเรียกแท็กซี่หน้าหมู่บ้าน

11:54.520 --> 11:56.960
นี่ได้มาจากประสบการณ์สิบปีของฉัน
ที่ทำงานด้านบริการมา

11:57.680 --> 12:00.800
ปัญหาใหญ่สุดในคาเฟ่ก็คือลูกค้าลืมจ่ายเงิน

12:01.400 --> 12:02.720
โรงแรมของเราน่ะ

12:02.800 --> 12:05.440
เจอปัญหาที่เยอะ แล้วก็ซับซ้อนกว่านี้มาก

12:09.880 --> 12:10.760
คุณย่า

12:10.840 --> 12:12.840
ผมเองๆ ผมทำเองนะ

12:17.320 --> 12:18.480
ยังร้อนอยู่ไหม

12:22.040 --> 12:24.280
อันนี้อร่อยไหม ถ้าไม่อร่อยเดี๋ยวผมเปลี่ยนให้

12:24.360 --> 12:26.160
น้ำแตงโม น้ำมะนาว

12:26.760 --> 12:27.600
น้ำแอปเปิล

12:29.040 --> 12:29.920
ไม่ต้องหรอก

12:32.040 --> 12:33.880
พรุ่งนี้เย็นผมเปิดปาร์ตี้ปิ้งย่างดีไหม

12:33.960 --> 12:36.280
คุณมาที่นี่หลายวันแล้ว
แต่ยังไม่เคยปาร์ตี้กับพวกเราเลย

12:37.720 --> 12:38.760
เป็นไง

12:40.280 --> 12:43.400
หลังสองทุ่มครึ่งไม่ใช่ว่าห้ามส่งเสียงดังเหรอ

12:44.000 --> 12:44.800
จะรบกวนเพื่อนบ้านรึเปล่า

12:45.760 --> 12:47.440
ไม่เป็นไรๆ ไม่รบกวนหรอก

12:47.520 --> 12:50.440
พวกคนหนุ่มสาวจัดปาร์ตี้กันนิดหน่อย
ก็ไม่รบกวนหรอก

12:51.480 --> 12:52.520
งั้นก็ตามนี้

12:53.040 --> 12:53.880
ได้

12:59.120 --> 13:00.360
น้าเซี่ย

13:00.440 --> 13:01.440
อาเหยา

13:01.520 --> 13:02.680
- ลุงใหญ่ เสร็จงานแล้วเหรอ
- เสร็จแล้ว

13:02.760 --> 13:03.920
โอเค

13:04.000 --> 13:05.360
ช่วยผมดูแลคุณย่าหน่อยนะ

13:05.440 --> 13:06.840
- ได้ๆ
- ผมจะไปประชุมที่สนามม้าก่อน

13:06.920 --> 13:07.840
- ได้
- บ๊ายบาย

13:07.920 --> 13:09.040
บ๊ายบาย

13:09.120 --> 13:10.040
ไปเถอะ ไปแล้วครับคุณป้า

13:10.560 --> 13:11.480
ไป

13:19.320 --> 13:20.360
ย่าคะ

13:21.760 --> 13:23.760
อาเหยาบ้านย่าชอบหนูแล้วใช่ไหม

13:27.000 --> 13:28.080
ล้อเล่นค่ะ

13:28.160 --> 13:29.000
ล้อเล่น

13:29.520 --> 13:30.520
เมื่อกี้ล้อเล่น

13:45.280 --> 13:46.920
ทำไมเซี่ยเซี่ยยังไม่ถึงบ้านนะ

13:47.680 --> 13:48.520
น่าจะใกล้แล้วค่ะ

13:48.600 --> 13:51.160
เมื่อคืนลงเครื่องมาก็ดึกมากแล้ว
ก็เลยตรงไปที่บ้านอาหย่วนก่อน

13:51.240 --> 13:53.240
บอกว่าวันนี้เช้าจะกลับมาพร้อมกัน

13:54.280 --> 13:55.640
อาหย่วนนี่ก็…

13:58.720 --> 13:59.560
กินไข่ไก่นะ

14:04.040 --> 14:05.080
กลับมาแล้วเหรอ

14:06.520 --> 14:07.920
- กลับมาแล้ว
- แม่ครับ

14:09.040 --> 14:11.160
คุณน้า น้าเอาของกินอร่อยๆ อะไรมาฝากหนูบ้าง

14:11.240 --> 14:12.280
รู้จักแต่กินนะเรา

14:13.600 --> 14:14.760
ซื้อของมาเยอะจังเลย

14:15.600 --> 14:16.440
พี่

14:17.920 --> 14:19.080
วางของลงแล้วมากินข้าวก่อน

14:21.240 --> 14:22.840
คุณน้า นี่คืออะไร

14:22.920 --> 14:24.560
ผีเสื้อกรอบ เอาไปกินสิ

14:28.760 --> 14:31.280
กินข้าวก่อน กินข้าวเสร็จแล้วค่อยกินขนม

14:32.520 --> 14:34.120
ลูกอยากกินก็ให้กินเถอะน่า

14:34.640 --> 14:36.680
หูลู่ ไปเอาชามกับตะเกียบมาให้น้าหน่อย

14:42.280 --> 14:43.320
เซี่ยเซี่ย

14:43.400 --> 14:46.240
แม่คิดว่าแกจะไปสมัครงานที่สตูดิโอในเซี่ยงไฮ้

14:46.320 --> 14:47.880
- ไปแล้วเหรอ
- ไปแล้วครับ

14:48.400 --> 14:50.000
พวกเขาบอกว่าผมไม่เหมาะ

14:50.080 --> 14:51.160
ผมต้องพัฒนาฝีมือก่อน

14:51.240 --> 14:52.680
ไม่ได้รังเกียจวุฒิการศึกษาใช่ไหม

14:53.200 --> 14:54.120
เปล่า

14:54.720 --> 14:56.560
เดี๋ยวผมจะไปเรียนรู้จากครูให้เยอะขึ้น

14:56.640 --> 14:58.720
ใช่แล้ว แกเพิ่งเรียนมาไม่กี่ปี

14:58.800 --> 15:01.160
ต้องตั้งใจเรียนกว่านี้ ฝึกฝนต่อไป

15:02.360 --> 15:05.520
ไม่มีใครรู้ว่าเขาจะสอนให้ไหม
อารมณ์ของเขาไม่ค่อยคงที่

15:06.360 --> 15:07.800
ทำไมจะไม่สอนล่ะ

15:07.880 --> 15:09.320
ไม่งั้นเดี๋ยวแม่ไปขอร้องเอา

15:11.560 --> 15:12.640
โอ้มายก้อด

15:12.720 --> 15:13.800
นี่ก็กรอบเกินไปแล้ว

15:16.880 --> 15:18.120
เซี่ยเสี่ยวเซี่ย

15:18.200 --> 15:21.160
นายปล่อยให้หลานดูคลิปพวกนั้น
เขาเลยเรียนรู้มันทั้งหมด

15:21.240 --> 15:22.480
อะไรกันน่ะ

15:22.560 --> 15:24.920
ผมไม่ได้ให้หลานดูคลิปนะ อย่ามาโทษกันสิ

15:25.000 --> 15:26.120
เอ้า ซอสเนื้อ

15:26.640 --> 15:28.240
ของอร่อยที่น้าซื้อมาให้

15:28.320 --> 15:29.440
ตักกินเองเลยนะ

15:32.400 --> 15:34.240
ดีกับลูกชายจริงๆ นะ

15:41.640 --> 15:43.520
คุณย่า ย่าวางมือเลย เดี๋ยวผมทำเอง

15:43.600 --> 15:44.960
ย่าทำเอง

15:45.040 --> 15:47.120
อาหย่วนชอบกินของที่ย่าทำ

15:48.280 --> 15:49.600
เอามาอีกสองฟอง

15:50.560 --> 15:53.200
มีแต่เขาที่ต้องการกินไข่นึ่ง
เรากินแต่ไข่เจียวเท่านั้น

15:53.280 --> 15:54.560
ไข่ยังต้องทำสองแบบ

15:54.640 --> 15:55.920
ย่าก็ตามใจเขาเกินไป

15:56.440 --> 15:58.320
เขาไม่ชอบกินไข่แดง

15:58.400 --> 15:59.680
เด็กกำลังโต

15:59.760 --> 16:01.480
ยังโตได้อีกเหรอ

16:01.560 --> 16:04.360
ถ้ายังสูงขึ้นอีก ก็จะทะลุหลังคาแล้ว

16:04.440 --> 16:06.080
ย่าน่ะลำเอียง

16:06.960 --> 16:08.960
เขาอายุเท่าไรแล้วแกอายุเท่าไร

16:09.040 --> 16:11.960
ตอนผมอายุเท่าเขา
ย่าก็ไม่เห็นตามใจผมแบบนี้เลย

16:12.040 --> 16:14.680
แต่ละวันไม่ใช่วิ่งไล่ตีผมทั่วหมู่บ้านเหรอ

16:15.440 --> 16:18.200
พอย่าจะตี แกก็วิ่งหนี ย่าจะตีแกได้สักกี่ครั้งกัน

16:18.280 --> 16:21.080
ยังไงซะย่าก็ลำเอียงให้หลานคนเล็กอยู่ดี

16:21.160 --> 16:24.160
พอเลย เอาซีอิ๊วดำส่งมาหน่อย

16:37.560 --> 16:39.280
ตอนใส่เกลือ เดี๋ยวผมใส่เองนะ

16:39.360 --> 16:40.440
ย่าชอบใส่เกลือเยอะตลอด

16:40.520 --> 16:41.960
ผมน่ะไม่เป็นไรหรอก

16:42.040 --> 16:43.800
แต่หลานย่าน่ะ ยังต้องโตอีก

16:43.880 --> 16:45.320
กินเค็มเกินไปไม่ได้

16:46.360 --> 16:48.600
พอเลยนะ

16:48.680 --> 16:50.080
คุณย่า

16:50.160 --> 16:51.000
คุณย่า

16:52.480 --> 16:53.360
หลานรัก

16:53.440 --> 16:55.280
- มากอดหน่อยสิ
- ผมกลับมาแล้วคุณย่า

16:55.360 --> 16:57.520
- ผมคิดถึงย่ามากเลย คุณย่า
- กลับมาแล้วเหรอ

16:58.480 --> 16:59.320
ไหนดูสิ

17:00.000 --> 17:01.160
ตัดผมมาเหรอ

17:02.280 --> 17:03.720
ดูกระปรี้กระเปร่านะ

17:03.800 --> 17:05.240
แน่นอนครับย่า

17:05.319 --> 17:06.440
หล่อขึ้นด้วย

17:08.240 --> 17:10.400
ย่าครับ นี่อะไรน่ะ หอมจัง

17:10.480 --> 17:13.280
ที่หลานชอบกิน มีแต่ของที่หลานชอบทั้งนั้น

17:13.359 --> 17:14.440
ไปล้างมือก่อน

17:14.520 --> 17:17.319
รู้แล้ว ล้างมือ ล้างมือตลอด

17:17.839 --> 17:19.760
ย่าครับ เร็วหน่อยนะ ผมหิวแล้ว

17:22.280 --> 17:23.800
กลับมาถึงก็จะกินเลย

17:25.640 --> 17:26.680
ผมซื้อมาให้ย่า

17:27.200 --> 17:29.840
พนักงานบอกว่า
อายุขนาดย่าเหมาะจะใส่แบบนี้ที่สุด

17:29.920 --> 17:31.280
เป็นผ้าเทนเซล ลองจับดูสิครับ

17:33.120 --> 17:35.000
- ลื่นมาก
- ใส่สบายมาก

17:35.080 --> 17:36.840
- เท่าไรเนี่ย
- ร้อยหกสิบหยวน

17:36.920 --> 17:39.560
- แพงไปแล้ว
- คุณย่า ลองสวมดูก่อนสิ

17:39.640 --> 17:40.880
ลองดู ดีมากเลยนะคุณย่า

17:40.960 --> 17:42.600
- ได้ๆ
- ลองดู คุณย่า

17:42.680 --> 17:44.320
- อีกเดี๋ยวค่อยลอง
- กินข้าวก่อน

17:45.440 --> 17:46.360
ครับ

17:46.440 --> 17:47.520
กินข้าวเสร็จค่อยลอง

17:47.600 --> 17:48.920
- วางตรงนี้นะครับย่า
- โอเค

17:58.920 --> 17:59.840
นี่ของพี่

18:03.120 --> 18:04.160
ฉันก็ได้เหรอ

18:05.200 --> 18:07.120
อันที่ดีๆ ผมดูราคาแล้ว มันแพงไปหน่อย

18:07.200 --> 18:08.280
ก็เลยซื้อแบบธรรมดามาให้

18:08.360 --> 18:10.800
รอวันหลังผมมีเงินแล้ว จะซื้ออันที่ดีกว่านี้ให้

18:11.480 --> 18:13.000
อย่าเพิ่งคิดถึงเรื่องเงินเลย

18:13.080 --> 18:14.480
สอบเข้ามหาวิทยาลัยให้ได้ก่อนค่อยว่ากัน

18:15.960 --> 18:16.840
เดี๋ยวสิ

18:16.920 --> 18:19.120
ผมซื้อของขวัญให้ พี่ไม่คิดจะขอบคุณหน่อยเหรอ

18:22.960 --> 18:25.880
ขอบใจนะ พี่ชอบมากเลย

18:25.960 --> 18:27.040
เด็กดี

18:27.560 --> 18:28.840
ขนลุกๆ ขนลุกไปหมดแล้ว

18:29.360 --> 18:30.360
กินข้าวๆ

18:31.040 --> 18:33.960
ต่อไปน่ะ ต้องเชื่อฟังพี่ชายนะ

18:34.760 --> 18:37.040
ผม เชื่อฟังเขาเหรอ ไม่เอาหรอก

18:37.120 --> 18:39.040
ต่อไปน่ะ ผมต้องได้ดีกว่าพี่แน่

18:41.040 --> 18:42.160
มีความทะเยอทะยาน

18:42.680 --> 18:44.600
นี่เรียกว่าทะเยอทะยานเหรอ

18:44.680 --> 18:46.240
แบบนี้เขาเรียกว่าอวดดีต่างหาก

18:47.200 --> 18:49.160
ขนาดพี่ยังแต่งเมียไม่ได้เลย ยังจะว่าผมอีก

18:49.840 --> 18:51.840
รอผมเรียนจบแล้ว ผมต้องแต่งเมียก่อนแน่

18:52.360 --> 18:53.800
ย่า ฟังสิ

18:53.880 --> 18:56.160
ตอนนี้เริ่มเพ้อฝันแล้วนะ ยังจะแต่งเมียอีก

18:57.400 --> 19:00.040
เธอว่าน้องชายตัวเอง แบบนี้ได้ยังไง

19:00.920 --> 19:02.560
ย่ายังบอกว่าไม่ได้ลำเอียงอีกนะ

19:03.680 --> 19:04.720
กินข้าวไป

19:08.120 --> 19:09.760
นายก็กินไข่ของนายไปเลย ทำไว้ให้นาย

19:09.840 --> 19:10.680
ผมรู้แล้ว

19:14.520 --> 19:15.440
อร่อยมาก

19:16.120 --> 19:17.240
อร่อยๆ

19:43.760 --> 19:45.600
- เอ้า หงโต้ว
- ขอบคุณ

19:48.760 --> 19:49.920
ถือดีๆ นะ

19:50.000 --> 19:51.320
เดี๋ยวค่อยมาหยิบไป

19:51.840 --> 19:52.840
มาแล้ว

19:54.200 --> 19:55.080
ท่านหม่า

19:55.160 --> 19:56.760
- โอเค
- มาเลย ครูหู

19:57.520 --> 19:59.000
มาได้เวลาพอดีเลย

19:59.080 --> 20:01.000
เนื้อเพิ่งสุก คนก็มาพอดี

20:02.600 --> 20:03.520
ขอบคุณ

20:04.160 --> 20:05.000
เซี่ยเซี่ยล่ะ

20:06.040 --> 20:08.160
เขาไปหาครูของเขาน่ะ ไม่ต้องสนใจหรอก

20:08.240 --> 20:10.840
จริงสิ นี่เป็นของขึ้นชื่อ
ที่เซี่ยเซี่ยเอากลับมาจากเซี่ยงไฮ้

20:10.920 --> 20:13.640
สั่งมาทางออนไลน์ก็ได้
แบกกลับมาเองหนักจะตาย

20:14.640 --> 20:16.480
ย่างไปด้วยกินไปด้วยสิ กินสิๆ ทุกคน

20:17.240 --> 20:19.000
มาๆ สุกแล้ว สุกหมดแล้ว

20:19.080 --> 20:19.920
กินทางนี้ก่อน

20:20.680 --> 20:22.200
อย่าเพิ่งทำให้เต็มไปหมดสิ

20:22.280 --> 20:24.160
นี่คือปาร์ตี้นี่ ปาร์ตี้ก็ต้องมีบรรยากาศดีๆ สิ

20:28.440 --> 20:29.280
ใช่

20:29.360 --> 20:30.280
ใครซื้อดอกไม้มาล่ะ

20:30.360 --> 20:31.240
ฉันเอง

20:31.320 --> 20:32.520
รสนิยมดี

20:33.640 --> 20:37.640
อีกเดี๋ยวจะเล่นเพลง
ที่ผมแต่งขึ้นเองให้ทุกคนฟังนะ ชายผู้โดดเดี่ยว

20:37.720 --> 20:39.720
เพลงที่แต่งเองเหมาะให้เพื่อนฟัง

20:39.800 --> 20:41.840
ตอนที่ดื่มเหล้าที่สุดแล้ว

20:44.000 --> 20:44.880
มาๆ

20:44.960 --> 20:46.280
- ช้าๆ
- ได้เลย

20:47.040 --> 20:47.880
มา

20:47.960 --> 20:49.240
- หงโต้ว
- ขอบคุณ

20:49.320 --> 20:50.320
เอาแก้วใหญ่ไปเลย

20:51.360 --> 20:52.360
- ตรงนี้ยังมีอีกนะ
- ให้น้องสิ

20:52.440 --> 20:54.000
- น้องยังดื่มไม่ได้
- อย่านั่งมือว่างๆ สิ

20:54.080 --> 20:55.440
ดื่มอันนี้

20:55.520 --> 20:56.360
ได้ทุกคนแล้วนะ

20:58.720 --> 21:00.160
มา ชนแก้วกัน

21:00.240 --> 21:01.280
เดี๋ยวก่อนๆ

21:02.000 --> 21:04.440
ก่อนจะชนแก้วน่ะ เราต้องอวยพรก่อนสิ

21:04.520 --> 21:05.640
เริ่มจากฉันนะ

21:05.720 --> 21:07.480
ขอให้ทุกคน

21:07.560 --> 21:10.040
สุขภาพแข็งแรง มีความสุขมากๆ

21:10.120 --> 21:11.120
- ดีไหม
- ดี

21:11.640 --> 21:14.240
ขอให้มิตรภาพของพวกเรา ยั่งยืนยาวนาน

21:15.360 --> 21:17.040
ขอให้เรามีความสุขทุกๆ วัน

21:18.720 --> 21:21.640
จะมีบางครั้งที่ลมและคลื่นจะแยกออกจากกัน

21:21.720 --> 21:24.160
และชักใบเรือ
ออกท่องไปในท้องทะเลอันกว้างใหญ่

21:25.560 --> 21:27.640
ขอให้พวกเราร่ำรวยเงินทอง

21:28.680 --> 21:30.280
สมปรารถนาทุกเรื่อง ดีๆ มา

21:30.880 --> 21:32.280
ขอให้มาตุภูมิของเราเจริญรุ่งเรือง

21:33.120 --> 21:35.640
- ดีสุดในนี้เลย ให้รางวัลหนึ่งแก้ว
- ดี

21:35.720 --> 21:38.280
ขอให้มาตุภูมิของเราเจริญรุ่งเรือง

21:43.440 --> 21:44.600
ทำไมแชมเปญนี้หวานจัง

21:44.680 --> 21:45.720
ทำไมเหรอ

21:45.800 --> 21:46.760
มันแย่มาก

21:50.640 --> 21:53.080
ดื่มชาจนชินแล้วน่ะสิ ดื่มแชมเปญไม่ได้แล้ว

22:28.960 --> 22:29.800
ครูครับ

22:39.640 --> 22:40.640
กลับมาแล้วเหรอ

22:44.240 --> 22:45.240
ผมเอาของขวัญมาให้

22:53.600 --> 22:54.480
ครู

22:55.800 --> 22:56.920
ยังมีเรื่องอะไรอีกเหรอ

22:59.760 --> 23:01.040
ผมไม่ไปทำงานที่เซี่ยงไฮ้แล้ว

23:02.040 --> 23:03.880
ผมยังต้องฝึกฝนอีก แล้วก็เรียนรู้จากคุณเยอะๆ

23:09.000 --> 23:10.480
ครู ได้ยินไหมครับ

23:13.080 --> 23:14.160
ฉันไม่ได้หูหนวก

23:34.800 --> 23:35.720
นี่ทำอะไรน่ะ

23:35.800 --> 23:37.640
ครูมักจะตำหนิผมว่าไม่ค่อยสนใจจะทำงานนี่

23:37.720 --> 23:40.000
ผมจะทำงานสักหน่อย ปัดกวาดพื้น
ครู ยกเท้าขึ้นหน่อย

23:42.160 --> 23:43.120
พอแล้วๆ

23:43.720 --> 23:44.880
เธอหลบไป

23:46.000 --> 23:48.320
ครูถีบผมอีกสักสองทีสิ
จะได้หายโมโห ครู เอาเลย

23:54.760 --> 23:55.960
ครูครับ ผมผิดไปแล้ว

23:57.320 --> 23:58.480
ต่อไปผมจะเชื่อฟังครู

23:59.360 --> 24:01.880
ผมจะไม่เล่นเกมแล้ว แล้วก็จะไม่ไลฟ์สดแล้วด้วย

24:03.320 --> 24:04.320
ครูยังต้องการผมไหม

24:09.800 --> 24:11.960
คำก็เรียกครูสองคำก็เรียกครู

24:12.840 --> 24:13.680
ฉันพูดอะไรล่ะ

24:16.280 --> 24:20.160
เธอน่ะ เลิกแกล้งทำเป็นทำงาน

24:21.000 --> 24:23.640
เดี๋ยวผ่านไปสองวัน ก็คิดนู่นคิดนี่อีก

24:26.520 --> 24:27.640
สำรวมใจซะ

24:28.160 --> 24:29.240
ได้ครับ ครู

24:29.920 --> 24:31.160
ตกใจหมดเลย

24:31.240 --> 24:33.360
ไปๆ ไปทำงานซะ ไปสิ

24:33.440 --> 24:35.960
- ครูอยากได้ผีเสื้อกรอบไหม
- ฉันไม่กิน

24:36.480 --> 24:37.800
คุณรู้เหรอว่าอะไรคือผีเสื้อกรอบ

24:37.880 --> 24:38.720
ไม่รู้

24:40.480 --> 24:41.720
ครู ของขึ้นชื่อของเซี่ยงไฮ้นะ

24:41.800 --> 24:44.200
ฉันไม่กิน ไปๆ

24:44.280 --> 24:45.280
นี่อร่อยนะ

24:48.880 --> 24:49.840
ทำอะไร

24:49.920 --> 24:52.040
- ฉันกำลัง…
- ครูลองชิมดู ชิมชิ้นหนึ่ง

24:55.080 --> 24:56.000
อร่อยไหม

24:57.120 --> 24:58.240
ก็อร่อยดี

25:10.760 --> 25:12.080
ตอนเรียนมัธยมปลาย

25:12.160 --> 25:14.320
ผมเขียนจดหมายรักให้ผู้หญิงคนหนึ่ง

25:15.000 --> 25:17.800
แต่ว่าเธอเอาไปบอกครู

25:17.880 --> 25:19.240
แล้วบอกว่าผมก่อกวนเธอ

25:19.320 --> 25:20.760
คุณครูนี่ก็เป็นครูประจำชั้น

25:20.840 --> 25:22.720
แล้วครูประจำชั้นคนนี้ก็สอนภาษาศาสตร์ให้เรา

25:22.800 --> 25:26.960
ดังนั้นเขาก็เลยอ่านจดหมายต่อหน้านักเรียนทั้งชั้น

25:27.040 --> 25:29.600
เขาวิจารณ์ว่าผมเลือกใช้คำได้ไม่ดี

25:29.680 --> 25:31.240
และมีข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์มากมาย

25:31.320 --> 25:33.840
และบอกว่าความรักของผม
ก็เป็นความรักแบบฉาบฉวย

25:34.880 --> 25:36.120
ต้องเอาไปฟ้องพ่อแม่ด้วยแน่เลย

25:36.200 --> 25:37.880
บอกสิ พ่อผมมาที่โรงเรียนเลยนะ

25:37.960 --> 25:40.360
แต่พ่อผมไม่ได้ใส่ใจมาก

25:40.440 --> 25:41.440
เพราะว่าตั้งแต่เด็กผมชอบสร้างเรื่องตลอด

25:42.720 --> 25:44.520
เขาน่ะ ก็เลยเตือนผมนิดหน่อย บอกว่า

25:45.280 --> 25:46.120
จากนี้ไป

25:46.200 --> 25:48.040
ถ้าแกยังเขียนจดหมายรัก

25:48.120 --> 25:50.680
ก่อนอื่น ต้องมีความมั่นใจเสียก่อน

25:50.760 --> 25:51.760
ไม่อย่างนั้น

25:51.840 --> 25:53.840
งั้นคนที่อับอายจะเป็นตัวแกเอง

25:55.840 --> 25:57.200
พ่อของเธอก็มีประสบการณ์สินะ

26:00.400 --> 26:03.240
ถ้าจะพูดเรื่องไร้สาระแบบนี้
ฉันก็มีเรื่องให้เล่านะ

26:03.840 --> 26:05.960
ตอนที่ฉันอยู่มัธยมปลาย

26:06.040 --> 26:07.720
มีช่วงหนึ่งที่เรียนหนักมาก

26:07.800 --> 26:09.240
มีสอบทุกวัน

26:10.440 --> 26:11.720
มีอยู่คาบหนึ่ง

26:11.800 --> 26:13.200
จู่ๆ ฉันก็ลุกขึ้นยืน

26:15.320 --> 26:16.160
ริดสีดวงแตก

26:17.560 --> 26:18.760
ให้ตายสิ

26:20.120 --> 26:21.240
จนตอนนี้

26:22.480 --> 26:25.960
ฉันยังไม่ลืมว่าเพื่อนร่วมโต๊ะผู้หญิงมองมายังไง

26:26.800 --> 26:27.800
โอ๊ย

26:27.880 --> 26:30.080
ที่จริงตอนแรกเขาชอบฉันนะ

26:31.680 --> 26:33.280
เรื่องของพวกคุณไม่เท่าของฉันหรอก

26:33.360 --> 26:34.960
ตอนฉันเรียนมัธยม

26:35.040 --> 26:36.120
มีอยู่ครั้งหนึ่งไปเข้าห้องน้ำกลับมา

26:36.200 --> 26:37.600
แต่กระโปรงของฉันติดอยู่กับกางเกงใน
ไม่ได้เอาออกมา

26:38.920 --> 26:40.120
ดังนั้นทุกคนก็เห็นก้นฉันหมดเลย

26:40.200 --> 26:42.000
ฉันก็เดินกลับมาห้องเรียนทั้งอย่างนั้น

26:42.520 --> 26:44.240
ไม่มีใครบอกอะไรคุณเลยเหรอ

26:44.320 --> 26:46.080
พวกเขาเอาแต่จ้องมอง

26:46.160 --> 26:48.040
ฉันยังคิดว่ามองเพราะฉันสวยอยู่เลย

26:48.120 --> 26:49.040
ในใจมีความสุขมาก

26:51.160 --> 26:52.920
งั้นต่อมาพี่ย้ายโรงเรียนไหม

26:53.000 --> 26:54.080
ไม่นะ

26:54.600 --> 26:56.120
ไม่มีคนหัวเราะเยาะเหรอ

26:56.200 --> 26:57.360
ต้องมีอยู่แล้ว

26:57.440 --> 26:59.360
ตอนนั้นมีตั้งหลายคนมายืนมุงดูที่หน้าห้องเรียนฉัน

27:00.600 --> 27:02.240
ต่อจากนั้นฉันก็เลยฝืนทำเป็นว่า

27:02.320 --> 27:04.080
ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

27:04.160 --> 27:05.800
ไม่งั้นจะให้ทำยังไงล่ะ

27:06.320 --> 27:07.640
แล้วจากนั้น ต่อจากนั้นล่ะ

27:08.760 --> 27:10.520
ต่อจากนั้นก็จำไม่ได้แล้ว

27:10.600 --> 27:11.560
ก็ค่อยๆ ลืมเรื่องนั้นไป

27:15.120 --> 27:16.120
ที่จริงน่ะ

27:16.200 --> 27:18.000
มันเรียกว่าเอฟเฟกต์สปอตไลท์

27:18.080 --> 27:19.800
นายจะคิดตลอดว่า ทุกคนกำลังจ้องมองอยู่

27:19.880 --> 27:21.240
แต่ที่จริงไม่มีใครกำลังมองเลย

27:21.320 --> 27:22.920
ไม่ว่าเรื่องจะใหญ่แค่ไหน

27:23.000 --> 27:24.320
ผ่านไปไม่กี่วันก็จะลืมหมด

27:25.800 --> 27:27.760
ทุกๆ วันมีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย

27:28.280 --> 27:29.760
นายจะจำได้สักกี่เรื่องเชียว

27:29.840 --> 27:30.920
ใช่แล้ว

27:33.160 --> 27:35.240
รอนายอายุเท่าฉัน

27:35.320 --> 27:36.240
นายก็จะเข้าใจ

27:36.880 --> 27:38.320
ในชีวิตคนเรา

27:38.400 --> 27:42.000
เจอเรื่องขายหน้าแค่นั้นก็โชคดีแล้ว

27:44.080 --> 27:46.280
อย่างฉันน่ะ ตอนเรียนมหาวิทยาลัย

27:46.360 --> 27:49.160
ก็ตกหลุมรักในเสียงดนตรี
ดังนั้นก็เลยเข้าร่วมวงดนตรี

27:49.240 --> 27:51.840
หลังจากเรียนจบ ก็ไม่หางานดีๆ

27:51.920 --> 27:53.200
สนใจแต่จะซ้อมดนตรี

27:53.880 --> 27:54.720
สรุปก็คือ

27:55.560 --> 27:56.600
พ่อฉันโมโหมาก

27:57.320 --> 27:58.360
จนเป็นโรคหลอดเลือดสมอง

27:59.360 --> 28:00.400
ตอนนี้

28:01.160 --> 28:03.320
ขาข้างหนึ่ง เดินไม่ค่อยได้แล้ว

28:08.320 --> 28:09.360
ฉันเสียใจจน

28:10.120 --> 28:11.080
ไม่มีหน้าจะกลับบ้านแล้ว

28:18.280 --> 28:19.280
ใช่เลย

28:21.520 --> 28:22.800
ยังมีอีกหลายคน

28:24.320 --> 28:25.920
เห็นกับตาว่าเขาสร้างตัว

28:27.000 --> 28:28.880
เราเห็นพวกเขาแบ่งปันความรุ่งเรือง

28:31.080 --> 28:32.560
แล้วก็เห็นเขาพังทลาย

28:46.080 --> 28:46.960
อาหย่วน

28:48.080 --> 28:50.000
นายรู้ไหมว่าพี่เสี่ยวชุนของนายน่ะ

28:50.080 --> 28:52.680
ตอนเข้าเรียนมหาวิทยาลัย
ก็ได้พี่ชายของนายส่งให้เรียนนะ

28:53.360 --> 28:54.200
รู้สิครับ

28:54.960 --> 28:56.920
น้าเป่าผิงพูดถึงทุกวันเลย
ทั้งประเทศจีนล้วนรู้กันหมดแล้ว

28:58.360 --> 29:00.760
ทั้งประเทศจีนล้วนรู้กันหมดแล้ว
ทำไมพวกเราไม่รู้ล่ะ

29:02.080 --> 29:03.920
ตอนนั้นครอบครัวฉันจน

29:04.520 --> 29:05.800
เราไม่มีเงินจ่ายค่าเทอม

29:06.680 --> 29:08.040
แม่ของฉัน

29:09.560 --> 29:11.720
ก็ไปเที่ยวไล่ยืมเงินมาให้

29:12.240 --> 29:13.520
ตอนนั้นฉันคิดว่า

29:14.440 --> 29:15.680
ช่างเถอะ ไม่เรียนต่อแล้ว

29:17.440 --> 29:19.000
รีบออกไปหางานหาเงิน

29:20.080 --> 29:22.520
เพราะว่าในบ้าน มีฉันกับน้องชาย

29:22.600 --> 29:27.560
ไม่ว่าจะค่ากิน ค่าเรียน ก็ต้องพึ่งแม่แค่คนเดียว

29:29.840 --> 29:31.440
ฉันคิดว่าแม่ลำบากมากแล้ว

29:32.960 --> 29:34.000
พี่เหยา ดื่มชาสิ

29:37.480 --> 29:38.480
เสี่ยวชุน

29:39.080 --> 29:40.240
แม่เธอโทรมาหาพี่ บอกว่า

29:41.280 --> 29:43.600
เธอไม่อยากเรียนต่อแล้ว อยากออกไปทำงาน

29:48.400 --> 29:51.800
หงหงบอกว่า
โรงงานตัดเย็บเสื้อผ้ากำลังรับสมัครคน

29:51.880 --> 29:53.320
ถ้าฉันไป ก็หัดตัดแต่งด้ายไปก่อนได้

29:55.040 --> 29:56.440
แล้วเธอยังอยากเรียนไหม

30:02.480 --> 30:04.440
นี่ไม่ใช่ปัญหาว่าอยากหรือไม่อยากเรียน

30:05.440 --> 30:07.520
บ้านเราก็มีอยู่แค่นี้

30:08.040 --> 30:10.720
ไม่ว่าเรื่องอะไร ก็ต้องพึ่งแค่แม่คนเดียว

30:14.800 --> 30:16.120
ไม่ว่ายังไง

30:19.680 --> 30:20.520
ฉันก็เรียน

30:22.040 --> 30:23.480
ต่อไปไม่ได้

30:27.680 --> 30:28.720
นอกจากเรื่องนี้

30:29.840 --> 30:31.600
เธอพูดความจริงกับพี่ใหญ่

30:32.480 --> 30:34.480
ที่แท้แล้วเธอยังอยากเรียนต่อไหม

30:46.400 --> 30:47.280
น้าเป่าผิง

30:48.320 --> 30:50.760
ถึงผมจะเพิ่งเริ่มทำงาน เงินเดือนไม่สูงมาก

30:51.280 --> 30:54.320
แต่ว่าค่าเทอมของเสี่ยวชุน ผมยังรับผิดชอบให้ได้

30:56.240 --> 30:57.840
เสี่ยวชุนอายุยังน้อย

30:58.480 --> 30:59.920
ยังต้องเรียนหนังสือต่อไป

31:02.160 --> 31:03.480
เสี่ยวชุน

31:03.560 --> 31:05.000
เรียนหนังสือไปไม่มีทางเสียเปล่า

31:06.280 --> 31:09.120
ความรู้คือสะพานเชื่อมสู่โลก

31:18.760 --> 31:19.800
ตอนนั้น

31:20.960 --> 31:23.160
พี่เขาตั้งใจกลับมาจากปักกิ่ง มาหาฉัน

31:24.200 --> 31:25.360
เขาบอกว่า

31:26.480 --> 31:27.760
เรียนหนังสือไปไม่มีทางเสียเปล่า

31:28.360 --> 31:31.080
ความรู้คือสะพานเชื่อมสู่โลก

31:36.560 --> 31:37.720
พูดแบบนี้เป๊ะเลย

31:38.800 --> 31:41.160
เปลี่ยนเรื่องเถอะ คุยเรื่องอื่นดีกว่า

31:42.200 --> 31:43.800
เถ้าแก่เซี่ยคนนี้น่ะ

31:43.880 --> 31:45.560
ถ้าด่าเขาต่อหน้า

31:45.640 --> 31:46.560
เขาไม่รู้สึกรู้สาอะไรหรอก

31:46.640 --> 31:48.120
เพราะเขาหนังหนา

31:48.200 --> 31:50.040
แต่ถ้าจะชมเขาต่อหน้า

31:50.120 --> 31:51.680
ไม่สู้ด่าเขายังดีกว่า

31:54.680 --> 31:58.640
ฉันจึงคิดที่จะสร้าง
กลุ่มแฟนคลับทั่วโลกของเซี่ยจือเหยา

31:58.720 --> 32:00.840
- ฉันจะเป็นประธานกลุ่ม
- งั้นฉันเป็นรองประธาน

32:00.920 --> 32:02.280
เดี๋ยวสิ ทำไมเธอสองคนตื่นเต้นกันจัง

32:04.120 --> 32:06.400
- เข้าร่วมกลุ่มต้องจ่ายเงินไหม
- ไม่เก็บเงินแน่นอน

32:06.480 --> 32:08.080
ไอดอลยังสามารถ
มานั่งกินข้าวเป็นเพื่อนได้ด้วยนะ

32:09.280 --> 32:11.120
- งั้นฉันเข้าร่วมด้วย
- เข้าร่วมนะ

32:14.000 --> 32:15.240
- เข้าร่วม
- ดี

32:21.680 --> 32:23.720
ท่านหม่า ชานี้อร่อยดีนะ

32:23.800 --> 32:24.960
มีรสนิยมดีนะเนี่ย

32:26.120 --> 32:29.120
ปัญหาเดียวก็คือ ปวดฉี่บ่อย

32:32.680 --> 32:33.520
คุณจะไปไหนอ่ะ

32:33.600 --> 32:34.520
เข้าห้องน้ำ

32:34.600 --> 32:35.680
ทำไม จะตามไปด้วยเหรอ

32:35.760 --> 32:37.320
ฉันไปก่อน

32:37.400 --> 32:38.640
- ไปๆ
- ฉันเข้าก่อน

32:41.280 --> 32:44.080
คุณดื่มชาเยอะขนาดนี้ ระวังคืนนี้นอนไม่หลับนะ

32:45.040 --> 32:46.880
กาแฟกับชาไม่ส่งผลต่อฉันหรอก

32:47.480 --> 32:49.640
เมื่อก่อนอดหลับอดนอน
ก็เลยดื่มไปเยอะเพื่อให้ตัวเองตื่น

32:50.880 --> 32:53.240
งั้นคุณต้องระวังนะ
เดี๋ยวต้องลุกมาเข้าห้องน้ำกลางดึก

32:54.240 --> 32:56.440
ฉันเป็นรองอันดับสองในโรงแรมของฉัน
ในการกลั้นปัสสาวะ

32:56.520 --> 32:58.440
ที่หนึ่งคือเด็กสาวอายุ 22

32:59.320 --> 33:00.680
เรื่องนี้คุณก็ยังแข่งเหรอ

33:01.440 --> 33:02.480
เพื่อความบันเทิง

33:02.560 --> 33:04.160
เรื่องนี้มันน่าแข่งตรงไหน

33:04.720 --> 33:05.960
สรรหาความบันเทิงในความลำบากไง

33:09.720 --> 33:11.720
ตอนที่อาหย่วนจะกลับมาแล้ว

33:11.800 --> 33:13.760
ใครเป็นคนกระจายความลับนั้นออกมาล่ะ

33:13.840 --> 33:15.320
จะไม่มีใครรู้จริงๆ เหรอ

33:16.840 --> 33:18.160
คุณอยากรู้เหรอ

33:18.920 --> 33:20.200
ยื่นหูมานี่

33:22.240 --> 33:23.200
ใกล้อีก

33:32.880 --> 33:34.280
ยังยอมตายอะไร

33:34.360 --> 33:36.480
แค่เข้าเรียนแล้วปวดท้อง
แล้วอึรดกางเกงไม่ใช่รึไง

33:37.000 --> 33:40.640
เซี่ยจือเหยา
ถ้ายังพูดเรื่องนี้อีกผมจะไปตายเดี๋ยวนี้เลย

33:40.720 --> 33:42.400
รอเรียนจบมัธยมปลายแล้วค่อยตายสิ

33:49.600 --> 33:51.840
อาหย่วนไม่ยอมไปโรงเรียน

33:51.920 --> 33:54.400
เพราะเขาอึรดกางเกง

33:55.240 --> 33:56.840
พวกเรารีบไป

33:56.920 --> 33:58.120
พี่ไปไม่ได้ ไม่ได้นะ

33:58.200 --> 33:59.600
เซี่ยจือหย่วน ทำอะไรของนาย

33:59.680 --> 34:00.560
ปล่อยเขาไป

34:00.640 --> 34:02.160
ผมไม่ปล่อย ไม่ปล่อย

34:02.240 --> 34:03.240
ฉันไม่ไปแล้ว

34:03.320 --> 34:05.120
เป็นอะไรไหม ไม่ได้ล้มแรงใช่ไหม

34:08.480 --> 34:09.840
พวกเด็กซนกลุ่มหนึ่งนี่เอง

34:10.440 --> 34:13.280
ตอนนั้นน่ะ เจ้าน่ารักท้องเสียตลอด

34:13.360 --> 34:14.520
ผมยังสงสัยเลย

34:27.639 --> 34:29.280
เดี๋ยวสิ สองคนนี้คุยความลับอะไรกันน่ะ

34:31.480 --> 34:32.880
ไม่บอกหรอก

34:34.480 --> 34:37.199
ใช้กลยุทธ์การฟื้นฟูชนบท

34:37.280 --> 34:39.120
กับกลุ่มของเราเพื่อจัดการหมู่บ้าน

34:39.199 --> 34:40.800
- คุณซื้ออะไรเหรอ
- ผักและปลาน่ะ

34:40.880 --> 34:42.719
- ไว้วันหลังมาทานอาหารเย็นกัน
- แน่นอน

34:42.800 --> 34:44.679
- คุณลุง เขียนอักษรเหรอ
- เซี่ยเซี่ย

34:44.760 --> 34:47.000
(ยึดติดกับความเป็นตัวตนของชาวนา)

34:47.080 --> 34:49.679
(ยกระดับชีวิตความเป็นอยู่ในชนบท)

34:49.760 --> 34:53.800
(ยืนยันการพัฒนาเมือง-ชนบทแบบบูรณาการ)

34:53.880 --> 34:55.600
(สร้างความสามัคคีระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ)

34:55.679 --> 34:56.760
พี่ซินซิน

34:57.280 --> 34:59.240
- เซี่ยเซี่ย
- คุณลุง

34:59.320 --> 35:01.160
มาหาหวงซินซินเหรอ

35:01.240 --> 35:03.400
พี่ใหญ่ให้ผมมาน่ะ

35:03.920 --> 35:06.120
เมื่อกี้ยังอยู่นะ เดี๋ยวโทรหาเธอให้

35:07.720 --> 35:09.520
- มาแล้ว
- มาไวจังเลยเซี่ยเซี่ย

35:09.600 --> 35:10.440
พี่ซินซิน

35:10.520 --> 35:12.240
มีอะไรที่ผมทำได้ ก็ให้ผมทำเถอะ

35:12.320 --> 35:15.480
นี่ เราจะไปแจกอันนี้ทีละบ้าน

35:15.560 --> 35:17.520
ด้านหน้าก็คือ วิธีการของพวกต้มตุ๋น

35:17.600 --> 35:19.320
ด้านหลังคือตัวอย่าง

35:19.400 --> 35:21.040
เราจะเอาไปแจกทีละบ้าน

35:21.120 --> 35:23.640
ถ้าเจอคนแก่ที่พูดจีนกลางไม่ค่อยได้

35:23.720 --> 35:25.120
ก็ช่วยแปลที่เราพูดให้เขาฟังด้วยนะ

35:26.480 --> 35:27.800
ทำไมจู่ๆ ก็แจกอันนี้ล่ะ

35:27.880 --> 35:29.960
ได้แนะนำข้อควรระวังเกี่ยวกับกับดักเงินกู้ไป

35:30.040 --> 35:31.040
ได้ผลดีมากนะ

35:31.120 --> 35:31.960
สองวันมานี้

35:32.040 --> 35:34.560
เถ้าแก่เซี่ยให้เราทำแผ่นประชาสัมพันธ์
เกี่ยวกับการฉ้อโกงทางโทรศัพท์

35:34.640 --> 35:37.320
ฉันไม่เคยได้ยินว่า
มีเหยื่อรายไหนในหมู่บ้านของเรา

35:37.400 --> 35:39.720
แต่ก็ไม่สายเกินไปที่จะป้องกัน

35:42.880 --> 35:43.880
น้าเอ๋อ

35:43.960 --> 35:46.280
ช่วงนี้มีการฉ้อโกง
ทางโทรศัพท์เกิดขึ้นหลายเคส

35:46.360 --> 35:48.240
เป้าหมายคือคนอายุเท่าๆ กับพวกน้า

35:48.320 --> 35:50.040
ถ้ามีคนโทรมาหาน้า

35:50.120 --> 35:51.680
บอกว่าหลานชายของน้าถูกลักพาตัว

35:51.760 --> 35:53.240
หรือลูกชายของน้าถูกจับ
โดยตำรวจในข้อหาค้าประเวณี

35:54.160 --> 35:55.800
กว้านจวินไม่ทำเรื่องแย่ๆ หรอก

35:56.760 --> 35:58.240
แค่ยกตัวอย่างน่ะค่ะ

35:58.320 --> 35:59.920
ใช่ ฉันแค่ยกตัวอย่างให้ฟัง

36:00.000 --> 36:03.040
อาชญากรมีข้อแก้ตัวต่างๆ ที่จะทำให้คุณตกใจ

36:03.120 --> 36:05.440
จุดประสงค์เดียวก็คือ
คือการทำให้คุณให้เงินพวกเขา

36:05.520 --> 36:07.840
หากไม่โอนเงินไป คุณจะไม่ตกเป็นเหยื่อ

36:07.920 --> 36:09.360
- เข้าใจแล้ว
- เข้าใจแล้วนะ

36:09.440 --> 36:10.720
ไม่โอนเงินๆ

36:11.720 --> 36:12.800
เอ้า ซินซิน ดื่มน้ำหน่อย

36:12.880 --> 36:14.120
ไม่ต้องๆ ในกระเป๋าฉันมีอยู่

36:14.640 --> 36:15.520
- ฉูฉู่
- อ่ะ ให้นาย

36:15.600 --> 36:16.760
- ขอบใจนะ
- เธอก็เอาไปด้วย

36:16.840 --> 36:18.880
บอกให้ครอบครัวของคุณ
รู้ข้อมูลเรื่องการฉ้อโกงทางโทรศัพท์เพิ่ม

36:18.960 --> 36:20.080
โอเค

36:20.160 --> 36:21.880
แต่เราก็รู้ได้ทันทีว่ามันเป็นกลอุบาย

36:21.960 --> 36:23.320
ทำไมมีคนโดนหลอกเยอะจัง

36:23.400 --> 36:24.640
ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ

36:24.720 --> 36:25.600
ต้องมีแน่ๆ

36:25.680 --> 36:27.880
แต่เราต้องจำไว้ข้อหนึ่ง

36:27.960 --> 36:30.240
ไม่ว่าใครโทรมา ก็แค่ต้องระวังเงินในกระเป๋า

36:30.320 --> 36:32.240
พูดให้ดีหน่อยก็คืออย่าไปเชื่อเขา
ต้องเป็นพวกหลอกลวงแน่

36:33.120 --> 36:34.640
น้าเป่าผิงพูดถูกแล้ว

36:35.520 --> 36:37.440
คนที่ใจคิดหลอกลวงมีเยอะแยะไป

36:39.000 --> 36:40.680
พวกเขายังมีวิธีโกงที่ดีกว่านั้นด้วย

36:41.320 --> 36:42.320
เช่นเข้ามาเป็นเพื่อนกับเราก่อน

36:42.960 --> 36:44.320
พอเราลดความระวังตัวลง

36:44.400 --> 36:47.400
เขาก็ให้เราซื้อกองทุน ซื้อขายฟิวเจอร์สเพื่อเงิน

36:47.480 --> 36:49.080
งั้นก็ยิ่งเป็นพวกหลอกลวงไง

36:49.160 --> 36:50.480
งั้นจะเป็นคนหลอกลวงได้ยังไง

36:50.560 --> 36:51.800
มีคนโง่ขนาดนี้ด้วยเหรอ

36:51.880 --> 36:53.160
ทำเงินได้ทำไมไม่ทำให้ตัวเอง

36:53.240 --> 36:56.320
จะไปลากเอาเพื่อนในโลกออนไลน์
มาช่วยหาเงิน มีคนแบบนี้ด้วยเหรอ

36:56.840 --> 36:59.920
นี่คือกลลวงแบบเชือดหมู
ในแผ่นประชาสัมพันธ์ของเรา

37:00.000 --> 37:00.720
ดูสิ

37:00.800 --> 37:03.600
คบหากับคุณทางออนไลน์และได้รับความรักของคุณ

37:03.680 --> 37:06.120
หลังจากที่คุณไว้วางใจพวกเขาอย่างสมบูรณ์แล้ว

37:06.200 --> 37:08.080
จากนั้นพวกเขาจะขอยืมเงินจำนวนมาก

37:08.160 --> 37:09.880
โดยใช้ข้ออ้าง เช่น เริ่มต้นอนาคตด้วยกัน

37:09.960 --> 37:11.360
หรือคนในครอบครัวเจ็บป่วย

37:11.440 --> 37:15.720
หรือแกล้งทำเป็นว่าตนมีข้อมูลภายใน
ของกองทุนที่ทำกำไรหรือฟิวเจอร์ส

37:15.800 --> 37:18.720
และส่งไซต์ฟิชชิ่งให้คุณ เพื่อเอาเงินของคุณไป

37:18.800 --> 37:22.520
อาชญากรบางคน
จะแอบอ้างว่าเป็นผู้ขายที่ได้รับอนุญาต

37:23.880 --> 37:25.880
เซี่ยเซี่ย เธอยังมีความรักออนไลน์ไหม

37:29.920 --> 37:32.120
ถ้าไม่รู้ความเป็นมาของเขาก็เชื่อถือไม่ได้นะ

37:32.200 --> 37:34.120
เซี่ยเซี่ยมีความรักออนไลน์เหรอ

37:34.200 --> 37:35.280
ผมเปล่านะ

37:36.360 --> 37:37.800
ใครจะมองเขาล่ะ

37:38.440 --> 37:39.400
เอาละ

37:39.480 --> 37:41.000
ยังไงซะก็อย่าลืมนะคะ

37:41.080 --> 37:42.920
ไม่โอนเงินนะ โอเคไหม

37:43.000 --> 37:44.560
- ไม่โอนเงิน
- ไม่โอนเงินนะ

37:44.640 --> 37:46.080
งั้น ทานข้าวกันต่อเลยนะคะ

37:46.160 --> 37:47.720
เราสองคนจะไปต่อแล้ว

37:47.800 --> 37:49.720
- ไปแล้ว
- ลำบากอยู่นะ

37:49.800 --> 37:51.400
- ไปแล้วนะคะ
- ไปดีๆ นะซินซิน

37:51.480 --> 37:52.760
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

37:52.840 --> 37:54.080
ดื่มน้ำเยอะๆ

37:56.680 --> 38:00.080
(วิธีดูสแกมเมอร์)

38:22.160 --> 38:27.120
(ยินดีต้อนรับสู่ ร้านอาหารดอกเก่อซัง
รสชาติแห่งต้าหลี่)

38:34.520 --> 38:38.080
(มาสร้างบ้านที่ดีด้วยกัน)

38:38.160 --> 38:39.160
ต่อเถอะ

38:40.760 --> 38:41.920
สู้ๆ นะ เซี่ยเซี่ย

38:42.000 --> 38:44.200
- สู้ๆ
- ไปเถอะ

38:55.360 --> 38:57.400
ขอโทษนะคะ ช่วยเก็บโต๊ะให้หน่อยค่ะ

39:02.280 --> 39:03.640
ฮัลโหล คุณเฉิน

39:03.720 --> 39:04.640
ค่ะ

39:04.720 --> 39:06.280
ขอโทษนะคะ เป็นอะไรรึเปล่าคะ

39:06.360 --> 39:07.320
ช่วยสั่งแก้วใหม่ให้หน่อยนะคะ

39:07.400 --> 39:09.000
ได้ค่ะ ขอโทษนะคะ

39:09.760 --> 39:11.400
ค่ะ ฉันกำลังทำแผน

39:13.080 --> 39:14.000
น่าน่า

39:14.520 --> 39:16.480
- ทำชาเสาวรสอีกแก้ว เร็วๆ นะ
- ได้

39:19.000 --> 39:20.160
ยุ่งอยู่เหรอ

39:21.040 --> 39:22.240
พี่มาแล้ว

39:22.320 --> 39:23.240
แค่มาดูน่ะ

39:24.520 --> 39:25.480
ขอชาให้ฉันแก้วหนึ่งแล้วกัน

39:26.000 --> 39:26.920
- ได้
- โอเค

39:32.200 --> 39:33.120
ยายซิ่วอิงครับ

39:33.960 --> 39:36.200
- กวาดใบไม้ที่หน้าประตูหน่อยสิครับ
- ไม่กวาด

39:36.800 --> 39:38.080
ทำไมไม่กวาดล่ะครับ

39:38.160 --> 39:39.720
ทางเข้าไม่ใช่ความรับผิดชอบของฉัน

39:39.800 --> 39:40.640
ฉันไม่ช่วยหรอก

39:41.240 --> 39:43.520
เป็นอะไรไป ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ

39:51.440 --> 39:52.440
เมื่อวาน

39:52.520 --> 39:54.440
หลานสาวพาลูกของเธอมาเยี่ยมฉัน

39:54.520 --> 39:57.560
ฉันก็เลยกลับเร็วไปแค่แป๊บเดียว
ให้เขาช่วยล้างห้องน้ำให้

39:57.640 --> 39:59.440
แล้วเขาก็รับปากว่าจะช่วย

39:59.520 --> 40:00.440
แต่ไม่ได้ทำ

40:00.520 --> 40:03.240
ทุกครั้งที่เขาขอกลับก่อน ฉันก็ช่วยทุกครั้ง

40:03.760 --> 40:05.320
ฉันลืมไป

40:06.240 --> 40:07.200
เธอน่ะ

40:07.280 --> 40:09.280
ตอนอายุ 20 ก็เป็นแบบนี้

40:09.360 --> 40:11.240
ตอนที่ครอบครัวเธอเกี่ยวข้าว ฉันก็ไปช่วย

40:11.320 --> 40:12.680
ตอนครอบครัวฉันเก็บถั่ว

40:12.760 --> 40:14.320
เธอล่ะ เธอเข้าไปร้องเพลงในเมืองนู่น

40:15.160 --> 40:16.240
เธอมันขี้เกียจ

40:16.760 --> 40:17.960
ตั้งหลายปีมาแล้วนะ

40:18.600 --> 40:19.720
เธอนี่ใจแคบไปตลอดชีวิตเลย

40:21.280 --> 40:22.880
อาเหยา เธอก็ตัดสินมาหน่อย

40:25.360 --> 40:27.400
คุณยายซิ่วอิง ไม่ได้ใจแคบ

40:28.160 --> 40:30.040
คุณยายไฉ่อวิ๋นก็ไม่ได้ขี้เกียจ

40:30.120 --> 40:31.320
เขาลืมไปจริงๆ

40:31.400 --> 40:33.200
เรื่องที่รับปากแล้วเขาไม่เบี้ยวหรอก

40:33.280 --> 40:35.880
ตอนเช้าฉันเป็นคนทำความสะอาดเอง

40:36.400 --> 40:39.480
เมื่อเช้าตอนฉันมาถึง
เขาใกล้ทำความสะอาดเสร็จแล้ว

40:40.240 --> 40:41.480
ฉันลืมไปจริงๆ

40:42.200 --> 40:45.080
ใช่ คุณยายไฉ่อวิ๋นอาจจะลืมไปจริงๆ ก็ได้

40:45.160 --> 40:46.920
เมื่อก่อนก็มีที่ชั้นวางหนังสือ

40:47.000 --> 40:48.120
บางครั้งก็เช็ดไปสองรอบ

40:48.200 --> 40:49.560
แล้วลืมเช็ดไปอันหนึ่งไง ใช่ไหม

40:52.600 --> 40:54.320
ตอนนั้นที่คุณยายขาแพลง

40:54.400 --> 40:56.760
ก็มีคุณยายไฉ่อวิ๋น
ที่ช่วยส่งข้าวให้ทุกวันไม่ใช่เหรอ

40:57.520 --> 40:59.520
นี่คือสิ่งที่สมควรทำ ไม่ต้องพูดถึงหรอก

40:59.600 --> 41:01.280
ต้องพูดสิครับ

41:01.360 --> 41:02.280
พวกคุณเป็นเพื่อนสนิทกัน

41:02.360 --> 41:03.600
เพื่อนรักกันมาหลายสิบปีแล้ว

41:03.680 --> 41:06.160
มิตรภาพลึกซึ้ง ใช่ไหมครับ
คุณยายคอยช่วยเหลือกัน

41:06.240 --> 41:07.080
ใช่

41:07.160 --> 41:08.320
ฉันใจแคบเอง

41:09.760 --> 41:11.080
ยายไม่ได้ใจแคบ

41:11.160 --> 41:12.000
ตอนผมเด็กๆ

41:12.080 --> 41:15.360
คุณยายก็ชอบชวนผมไป
ทานข้าวอร่อยๆ ที่ทำเองที่บ้านไม่ใช่เหรอครับ

41:15.440 --> 41:16.560
ใจกว้างจะตาย

41:18.720 --> 41:19.560
ช่างเถอะๆ

41:19.640 --> 41:20.920
แค่เรื่องเล็กน้อยแค่นี้

41:22.040 --> 41:23.720
ฉันขอโทษนะ

41:23.800 --> 41:24.640
ขอโทษนะ

41:25.520 --> 41:27.360
พี่สาว ฉันบอกแล้วว่าไม่เป็นไร

41:27.440 --> 41:30.200
เธอน่ะแก่แล้วจริงๆ ลืมไปหมดทุกอย่าง

41:33.640 --> 41:35.320
ไม่มีอะไรแล้วก็ดีแล้ว

41:35.400 --> 41:36.600
ที่ต้องทำงานก็ทำงานต่อ

41:36.680 --> 41:39.360
คุณยายไฉ่อวิ๋น ที่ตรงทางเข้า

41:39.440 --> 41:40.800
ที่มีใบไม้หล่น รบกวนกวาดหน่อยนะครับ

41:42.560 --> 41:44.960
กวาดตอนนี้ อีกเดี๋ยวก็มีหล่นอีก

41:45.040 --> 41:46.760
เราพักกันก่อน ไปดื่มน้ำสักหน่อย

41:46.840 --> 41:47.880
ไป

41:54.440 --> 41:55.440
ก็มีเหตุผล

41:56.000 --> 41:56.880
มีเหตุผล

42:00.160 --> 42:01.040
จบแล้วเหรอ

42:01.680 --> 42:02.800
จบแล้ว

42:03.600 --> 42:04.960
เขาสองคนก็เป็นแบบนี้ประจำ

42:05.040 --> 42:08.240
ทะเลาะกันเรื่องเล็กน้อยตลอด ไม่จบไม่สิ้น

42:08.840 --> 42:10.880
พอดีกันนะ
สองคนนั้นก็เหมือนพี่น้องแท้ๆ เลยเชียว

42:11.520 --> 42:12.440
ตอนไม่ดีกัน

42:12.520 --> 42:14.800
เรื่องเมื่อชาติก่อนก็เอามาพูด

42:15.480 --> 42:18.360
ฉันยังคิดว่า
เพื่อนรักกันพอแก่ตัวแล้วจะไม่ทะเลาะกันแล้ว

42:18.880 --> 42:20.880
แก่แล้วสิถึงจะมีเวลามาทะเลาะกัน

42:26.360 --> 42:28.640
เรื่องทำงานเธอพูดกับสวี่หงโต้วรึยัง

42:28.720 --> 42:29.800
พูดแล้วสิ

42:29.880 --> 42:30.800
เขาบอกไม่ทำ

42:31.760 --> 42:33.440
แต่บางครั้งก็แวะมาช่วยนะ

42:35.080 --> 42:36.920
- ใจดีจัง
- ใช่แล้ว

42:37.000 --> 42:37.840
เถ้าแก่เซี่ย

42:37.920 --> 42:39.800
ไม่งั้นก็ช่างเถอะ

42:39.880 --> 42:41.800
เราจ้างคนอื่นมาเป็นเด็กเสิร์ฟแทนก็ได้

42:42.520 --> 42:44.440
ฉันไม่ได้ให้เขามาเป็นเด็กเสิร์ฟ

42:45.800 --> 42:47.480
คุณอยากให้เธออยู่ต่อเหรอ

42:49.280 --> 42:50.520
เป็นไปไม่ได้หรอก

42:50.600 --> 42:53.880
เธอไม่มีทางอยู่ต่อเพื่อเป็นพนักงานแบบฉันหรอก

42:55.640 --> 42:57.160
ฉันก็ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น

42:57.240 --> 42:58.480
เธอต้องจากไปแน่

42:59.520 --> 43:00.840
งั้นคุณหมายความว่ายังไงล่ะ

43:01.480 --> 43:03.000
ใช้พลังงานที่เหลืออยู่ของเขา

43:03.080 --> 43:05.840
อย่างที่ฉันเห็น สไตล์การทำงานของเขา
แตกต่างจากของเธอ

43:06.440 --> 43:08.760
เธอจะทำตามที่เขาพูดโดยไม่รู้ตัว

43:08.840 --> 43:11.520
ลูกค้ารู้สึกสบายใจกับบริการของเขา

43:12.200 --> 43:14.760
นี่คือเสน่ห์ของความเป็นมืออาชีพ

43:18.440 --> 43:20.400
แต่ฉันพูดไปแล้วก็ไม่ได้ผลนะ

43:21.080 --> 43:23.000
คุณตัดสินใจเอาเถอะ ฉันรู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้

43:23.880 --> 43:25.040
ไม่ต้องกังวล

43:25.120 --> 43:27.360
เดี๋ยวฉันจัดการเอง
ฉันรู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้