WEBVTT 00:01:28.800 --> 00:01:31.800 align:center รู้ก็บอกว่ารู้ ไม่รู้ก็บอกว่าไม่รู้ 00:01:31.880 --> 00:01:33.520 align:center ถึงจะเรียกว่าผู้ฉลาด 00:01:35.240 --> 00:01:37.560 align:center เอาแต่พูดคำว่ารู้ ผมฟังคุณพูดผมก็ปวดหัวแล้ว 00:01:39.400 --> 00:01:41.640 align:center ช่วงนี้ผมแต่งเพลงใหม่ไว้หนึ่งเพลง 00:01:43.480 --> 00:01:46.000 align:center ชายผู้โดดเดี่ยว 00:01:49.040 --> 00:01:51.280 align:center น้องต้าม่าย อยากฟังไหม 00:01:58.000 --> 00:01:58.840 align:center ได้หมด 00:01:59.680 --> 00:02:01.280 align:center ได้ งั้นจะร้องให้ฟังนะ 00:02:02.320 --> 00:02:03.400 align:center ครูหูคะ 00:02:04.280 --> 00:02:06.480 align:center เราร้องเพลง “ไม่เป็นไร” คู่กันหน่อยไหม 00:02:06.560 --> 00:02:08.199 align:center - เพลงไม่เป็นไร - ไม่เป็นไร 00:02:08.280 --> 00:02:09.160 align:center ดีๆ 00:02:11.440 --> 00:02:13.320 align:center ไม่เป็นไร 00:02:18.040 --> 00:02:18.880 align:center มาแล้ว 00:02:36.080 --> 00:02:39.920 align:center คุณมีความรู้สึกเดียวกันไหม 00:02:41.480 --> 00:02:43.720 align:center ยิ่งคึกคัก 00:02:43.800 --> 00:02:45.680 align:center ยิ่งเหงา 00:02:47.080 --> 00:02:51.600 align:center เราสูญเสียมันไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ 00:02:52.440 --> 00:02:54.920 align:center ยังห่วงใยมันอยู่ไหม 00:02:55.440 --> 00:02:57.280 align:center ยังห่วงใยมันอยู่ไหม 00:02:59.160 --> 00:03:03.040 align:center หนทางยังอีกยาวไกล 00:03:04.320 --> 00:03:08.640 align:center อย่าจมอยู่กับอดีต 00:03:09.960 --> 00:03:14.040 align:center คุณถามฉันถึงสิ่งที่ฉันยอมแพ้ 00:03:14.800 --> 00:03:16.840 align:center ยิ่งใกล้ 00:03:17.360 --> 00:03:19.760 align:center ยิ่งไม่คุ้นเคย 00:03:23.160 --> 00:03:28.280 align:center ฉันเริ่มเข้าใจเมื่อเราพบกันใหม่ 00:03:28.880 --> 00:03:31.080 align:center คุณคือผู้ไม่ยอมใคร 00:03:31.840 --> 00:03:33.760 align:center คุณคือผู้ไม่ยอมใคร 00:03:35.000 --> 00:03:38.240 align:center คำตอบที่ฉันไม่ได้บอกคุณ 00:03:40.360 --> 00:03:44.920 align:center ฉันรู้ว่าคุณห่วงใยอะไร 00:03:45.640 --> 00:03:49.640 align:center ไม่ว่าอย่างไรก็ปล่อยไม่ได้ 00:03:50.720 --> 00:03:53.000 align:center ฉันรู้หมดแล้ว 00:03:53.520 --> 00:03:55.960 align:center ฉันรู้หมดแล้ว 00:03:56.560 --> 00:04:00.360 align:center เราไม่เคยปล่อยมันไป 00:04:02.080 --> 00:04:05.880 align:center หวังว่าคุณจะให้อภัยความโง่เขลาในอดีต 00:04:08.000 --> 00:04:10.200 align:center ไม่เป็นไร 00:04:10.880 --> 00:04:13.320 align:center มันจะไม่เป็นไร 00:04:16.000 --> 00:04:20.040 align:center (ซิง) 00:04:23.400 --> 00:04:25.840 align:center (ซิง) 00:04:25.920 --> 00:04:28.040 align:center (อัลบัม) 00:04:32.920 --> 00:04:34.120 align:center (ภาพและวิดีโอ ส่ง) 00:04:34.200 --> 00:04:38.040 align:center (ซิง) 00:04:47.160 --> 00:04:48.720 align:center (ซิง) 00:04:51.080 --> 00:04:52.040 align:center หนานหนาน 00:05:00.600 --> 00:05:01.720 align:center หนานหนาน 00:05:22.880 --> 00:05:28.320 align:center (เดินบนชายหาดสนุกมาก ถ้าเธอมาอยู่ด้วยกันก็คงดี) 00:05:35.160 --> 00:05:36.160 align:center หงโต้ว 00:05:37.520 --> 00:05:40.080 align:center ลมนี่พัดมาจากทุกทิศทางเลยจริงๆ 00:05:40.960 --> 00:05:42.160 align:center พัดมามั่วๆ 00:06:13.440 --> 00:06:14.720 align:center - มันกินแล้ว - มันกินแล้ว 00:06:14.800 --> 00:06:15.960 align:center เจ้าน่ารักกินแล้ว 00:06:16.040 --> 00:06:18.160 align:center เจ้าน่ารัก นี่คือแตงกวา อร่อยมากเลย 00:06:18.240 --> 00:06:20.720 align:center เจ้าน่ารัก นี่คือล่าเถียว อร่อยมากเลย 00:06:20.800 --> 00:06:22.040 align:center มีช็อกโกแลตด้วย 00:06:22.640 --> 00:06:24.040 align:center เจ้าน่ารักน่าสงสารจัง 00:06:24.120 --> 00:06:25.640 align:center ของอร่อยเยอะขนาดนี้ 00:06:25.720 --> 00:06:28.440 align:center แต่คุณลุงเหยาให้มันกินแต่หญ้า 00:06:28.960 --> 00:06:30.120 align:center ลุงใจร้ายมาก 00:06:32.840 --> 00:06:34.320 align:center ลุงใจร้ายยังไงเหรอ 00:06:36.440 --> 00:06:37.640 align:center พวกเธอป้อนอะไรให้เจ้าน่ารักกิน 00:06:38.240 --> 00:06:39.000 align:center รีบหนีเร็ว 00:06:39.080 --> 00:06:41.320 align:center - ช่วยด้วยๆ - จับได้ตัวหนึ่งแล้ว 00:06:41.400 --> 00:06:44.160 align:center ไม่ต้องสนใจฉัน ฉันไม่ตายหรอก รีบหนีไป 00:06:44.240 --> 00:06:45.560 align:center วิ่งไปสิ รีบวิ่งไป 00:06:45.640 --> 00:06:46.640 align:center รีบหนี 00:06:46.720 --> 00:06:48.120 align:center พวกนายรีบไปสิ 00:06:49.840 --> 00:06:51.040 align:center แอปเปิลได้ 00:06:51.120 --> 00:06:52.320 align:center แตงกวาก็ได้ 00:06:52.400 --> 00:06:53.960 align:center แต่ล่าเถียวกับช็อกโกแลตไม่ได้ 00:06:54.480 --> 00:06:57.040 align:center ถ้าเจ้าน่ารักกินของพวกนี้ไป จะปวดท้องนะ รู้ไหม 00:06:57.120 --> 00:06:59.480 align:center แต่ครั้งที่แล้วป้อนมะเขือเผาให้ 00:06:59.560 --> 00:07:01.000 align:center มันก็กินนะ 00:07:03.600 --> 00:07:05.320 align:center เธอป้อนมะเขือเผาให้มันกินเมื่อไหร่ 00:07:11.040 --> 00:07:14.120 align:center บะหมี่ข้าวที่ลุงเหยาต้มอร่อยจริงๆ 00:07:14.200 --> 00:07:15.160 align:center พวกนายว่าไหม 00:07:15.760 --> 00:07:18.640 align:center - อร่อยจริงๆ - อร่อยมากเลย 00:07:28.160 --> 00:07:29.200 align:center อร่อยจริงๆ 00:07:29.280 --> 00:07:30.360 align:center อร่อยจริงๆ 00:07:32.640 --> 00:07:34.280 align:center (เฟิง) 00:07:40.680 --> 00:07:42.120 align:center - น่าน่า - อะไรเหรอ 00:07:42.200 --> 00:07:44.200 align:center ที่ร้านคุณก็ไม่ค่อยมีลูกค้า 00:07:44.280 --> 00:07:46.080 align:center ทำไมถึงขอให้ฉันมาช่วยงานล่ะ 00:07:46.160 --> 00:07:47.640 align:center ฉันเป็นแขกนะ 00:07:49.040 --> 00:07:50.000 align:center หงโต้ว 00:07:50.080 --> 00:07:52.800 align:center อยู่เฉยๆ ที่นี่น่าเบื่อมากนะ 00:07:53.960 --> 00:07:55.720 align:center ไปทำงานอาสาไหมล่ะ 00:07:55.800 --> 00:07:57.040 align:center อาหารสามมื้อ 00:07:59.200 --> 00:08:00.360 align:center ฉันไม่เบื่อหรอก 00:08:00.440 --> 00:08:01.560 align:center ฉันมาเพื่อพักผ่อน 00:08:02.080 --> 00:08:03.280 align:center ฉันกำลังอ่านหนังสือ 00:08:03.360 --> 00:08:05.040 align:center ฉันเห็นนะ 00:08:05.120 --> 00:08:07.680 align:center คุณก็แค่อ่านแป๊บเดียว แล้วก็เริ่มเล่นโทรศัพท์ 00:08:07.760 --> 00:08:11.320 align:center หาข่าวเด่นอ่าน อ่านแล้วอารมณ์ก็ไม่ดีอีก 00:08:12.120 --> 00:08:15.040 align:center คุณคงจะไม่อยากจะเที่ยวเตร่อยู่ที่นี่ ตลอดสามเดือนหรอกนะ 00:08:16.280 --> 00:08:17.440 align:center ฉันไม่ได้เที่ยวเตร่นะ 00:08:18.240 --> 00:08:19.480 align:center ฉันทั้งนั่งทั้งนอน 00:08:20.720 --> 00:08:23.520 align:center ใครบอกฉันนะว่า ชีวิตขึ้นอยู่กับการออกกำลังกาย 00:08:23.600 --> 00:08:25.240 align:center ชีวิตขึ้นอยู่กับการออกกำลังกาย 00:08:25.760 --> 00:08:27.200 align:center แต่ไม่ใช่การทำงาน 00:08:27.720 --> 00:08:30.000 align:center แต่ทำงานอาสาก็เป็นการพักผ่อนอย่างหนึ่งนะ 00:08:30.080 --> 00:08:31.600 align:center มันไม่เหมือนกันนะ 00:08:31.680 --> 00:08:34.640 align:center ทำงานอาสาไม่มีค่าแรง 00:08:35.159 --> 00:08:38.080 align:center งานนี้คืองาน พักก็คือพัก 00:08:38.600 --> 00:08:41.640 align:center ไม่ต้องเอาคำพูดสวยหรู สไตล์พวกนายทุนมาหลอกฉันหรอก 00:08:43.600 --> 00:08:45.360 align:center เสี่ยวชุนหาคนอื่นมาช่วยไม่ได้เหรอ 00:08:45.440 --> 00:08:47.120 align:center ลูกมือที่ร้านเรามีพอแหละ 00:08:47.200 --> 00:08:49.680 align:center ฉันหนึ่งคน คุณยายซิ่วอิง คุณยายไฉ่อวิ๋น 00:08:49.760 --> 00:08:52.680 align:center แล้วก็มีเสี่ยวชุน ที่มาช่วยเมื่อว่างจากงานอื่นแล้ว 00:08:54.680 --> 00:08:56.440 align:center พวกคุณยายนี่เป็นตัวนำโชคประจำหมู่บ้านเลยนะ 00:08:58.960 --> 00:09:01.400 align:center พวกเขาเป็นหน้าเป็นตาของร้าน 00:09:02.600 --> 00:09:04.800 align:center ยังไงซะถ้าทำงานอาสาก็จะต้องอยู่ที่ร้าน แค่ตอนที่ยุ่งๆ เท่านั้น 00:09:04.880 --> 00:09:06.600 align:center เวลาอื่นๆ เป็นเวลาอิสระ 00:09:08.000 --> 00:09:10.040 align:center เธอพูดมาสิว่าทำไมกล่อมให้ฉันมาทำงานอาสา 00:09:12.120 --> 00:09:14.320 align:center ฉันแค่… ถามดูเฉยๆ 00:09:20.280 --> 00:09:21.800 align:center - ทำไมเหรอ - หงโต้ว 00:09:21.880 --> 00:09:23.280 align:center ลูกค้าโต๊ะนี้ไปแล้วเหรอ 00:09:23.800 --> 00:09:24.720 align:center ไป ไปสักพักแล้ว 00:09:29.840 --> 00:09:31.560 align:center เจอคนที่ลืมจ่ายเงินอีกแล้ว 00:09:31.640 --> 00:09:33.160 align:center ทุกเดือนจะมีอยู่ครั้งสองครั้ง 00:09:33.240 --> 00:09:34.200 align:center ไหนดูสิ 00:09:40.360 --> 00:09:41.200 align:center เดี๋ยวฉันไปตามให้ 00:09:41.960 --> 00:09:43.920 align:center - ไปตามที่ไหนล่ะ - ประตูทางเข้า 00:09:48.600 --> 00:09:50.120 align:center พี่หงโต้วนี่นา 00:09:50.200 --> 00:09:51.600 align:center เขาวิ่งไวจัง 00:09:51.680 --> 00:09:52.960 align:center เขาไปทำอะไรน่ะ 00:09:53.040 --> 00:09:54.400 align:center ไม่รู้สิ ตาม 00:09:54.480 --> 00:09:55.400 align:center ไป 00:10:04.680 --> 00:10:06.920 align:center พวกเสี่ยวหูลู่ 00:10:07.000 --> 00:10:08.160 align:center พวกนั้นวิ่งตามคุณน้า 00:10:08.240 --> 00:10:09.440 align:center ตาม 00:10:21.200 --> 00:10:22.600 align:center ขอโทษนะคะ รอเดี๋ยวค่ะ 00:10:27.240 --> 00:10:28.080 align:center มีอะไรเหรอครับ 00:10:28.160 --> 00:10:29.600 align:center คุณลืมจ่ายเงิน 00:10:29.680 --> 00:10:32.000 align:center - คุณไม่ได้จ่ายเงินเหรอ - ฉันลืมไปเลย 00:10:32.080 --> 00:10:32.920 align:center ขอโทษนะครับๆ 00:10:33.000 --> 00:10:34.800 align:center - เท่าไรนะ - ทั้งหมด 207 หยวน 00:10:34.880 --> 00:10:36.280 align:center - ครับ - สแกนตรงนี้ค่ะ 00:10:45.720 --> 00:10:46.840 align:center สแกนแล้วครับ 00:10:51.200 --> 00:10:52.760 align:center พวกเธอตามมาทำไมเนี่ย 00:10:52.840 --> 00:10:55.200 align:center พี่หงโต้ว ทำไมวิ่งเร็วจังครับ 00:10:55.280 --> 00:10:57.680 align:center ผมไม่เคยเห็นพี่วิ่งเร็วขนาดนี้มาก่อน 00:11:00.240 --> 00:11:01.280 align:center เหนื่อยจะตายแล้ว 00:11:02.600 --> 00:11:04.240 align:center - สวี่หงโต้ว - ครั้งหน้าอย่าวิ่งเร็วขนาดนี้อีกนะ 00:11:04.840 --> 00:11:05.840 align:center พี่หงโต้ว 00:11:11.560 --> 00:11:13.760 align:center มาๆ ได้กันทุกคน ไม่ต้องรีบร้อน มา 00:11:13.840 --> 00:11:15.560 align:center คุณลุง หนูอยากได้ครีม 00:11:15.640 --> 00:11:16.840 align:center ครีมใช่ไหม 00:11:16.920 --> 00:11:18.120 align:center มาๆ ใครยังไม่ได้อีก 00:11:18.200 --> 00:11:19.080 align:center ได้กันทุกคนนะ 00:11:19.160 --> 00:11:20.280 align:center - ยังมีอีกไหม - ขอบคุณคุณลุง 00:11:20.360 --> 00:11:21.800 align:center - มาๆ - ขอบคุณลุงเหยา 00:11:21.880 --> 00:11:23.160 align:center - เธอไม่ต้อง… - คนละหนึ่งอันนะ 00:11:23.240 --> 00:11:24.360 align:center - ขอบคุณ - ได้หมดแล้วใช่ไหม 00:11:24.440 --> 00:11:26.480 align:center กลับบ้านได้ๆ ไปๆ ไปเถอะ 00:11:27.120 --> 00:11:28.880 align:center - ระวังด้วยนะ - บ๊ายบายคุณย่า 00:11:28.960 --> 00:11:29.880 align:center - บ๊ายบาย - บ๊ายบาย 00:11:29.960 --> 00:11:31.840 align:center ตอนข้ามถนนระวังรถด้วยนะ ได้ยินไหม 00:11:31.920 --> 00:11:34.080 align:center - บ๊ายบายคุณย่า - บ๊ายบาย 00:11:34.160 --> 00:11:35.720 align:center - บ๊ายบายคุณย่า - บ๊ายบาย 00:11:35.800 --> 00:11:36.840 align:center บ๊ายบายคุณย่า 00:11:36.920 --> 00:11:38.480 align:center จ้า รู้แล้วจ้า 00:11:38.560 --> 00:11:40.360 align:center - ค่อยๆ เดินนะ - คุณย่าๆ 00:11:40.440 --> 00:11:41.560 align:center น้ำพุทรา 00:11:41.640 --> 00:11:42.840 align:center - มีของคุณด้วย - ขอบคุณค่ะ 00:11:44.560 --> 00:11:45.960 align:center ใช้ได้เลยนะคุณ 00:11:46.040 --> 00:11:48.680 align:center ถนนหนทางเต็มไปหมด คุณยังตามจับมาได้ 00:11:48.760 --> 00:11:51.000 align:center ฉันเห็นพวกเขาถือของมากมาย 00:11:51.080 --> 00:11:53.040 align:center เลยเดาว่าเขาจะไปเรียกแท็กซี่หน้าหมู่บ้าน 00:11:54.520 --> 00:11:56.960 align:center นี่ได้มาจากประสบการณ์สิบปีของฉัน ที่ทำงานด้านบริการมา 00:11:57.680 --> 00:12:00.800 align:center ปัญหาใหญ่สุดในคาเฟ่ก็คือลูกค้าลืมจ่ายเงิน 00:12:01.400 --> 00:12:02.720 align:center โรงแรมของเราน่ะ 00:12:02.800 --> 00:12:05.440 align:center เจอปัญหาที่เยอะ แล้วก็ซับซ้อนกว่านี้มาก 00:12:09.880 --> 00:12:10.760 align:center คุณย่า 00:12:10.840 --> 00:12:12.840 align:center ผมเองๆ ผมทำเองนะ 00:12:17.320 --> 00:12:18.480 align:center ยังร้อนอยู่ไหม 00:12:22.040 --> 00:12:24.280 align:center อันนี้อร่อยไหม ถ้าไม่อร่อยเดี๋ยวผมเปลี่ยนให้ 00:12:24.360 --> 00:12:26.160 align:center น้ำแตงโม น้ำมะนาว 00:12:26.760 --> 00:12:27.600 align:center น้ำแอปเปิล 00:12:29.040 --> 00:12:29.920 align:center ไม่ต้องหรอก 00:12:32.040 --> 00:12:33.880 align:center พรุ่งนี้เย็นผมเปิดปาร์ตี้ปิ้งย่างดีไหม 00:12:33.960 --> 00:12:36.280 align:center คุณมาที่นี่หลายวันแล้ว แต่ยังไม่เคยปาร์ตี้กับพวกเราเลย 00:12:37.720 --> 00:12:38.760 align:center เป็นไง 00:12:40.280 --> 00:12:43.400 align:center หลังสองทุ่มครึ่งไม่ใช่ว่าห้ามส่งเสียงดังเหรอ 00:12:44.000 --> 00:12:44.800 align:center จะรบกวนเพื่อนบ้านรึเปล่า 00:12:45.760 --> 00:12:47.440 align:center ไม่เป็นไรๆ ไม่รบกวนหรอก 00:12:47.520 --> 00:12:50.440 align:center พวกคนหนุ่มสาวจัดปาร์ตี้กันนิดหน่อย ก็ไม่รบกวนหรอก 00:12:51.480 --> 00:12:52.520 align:center งั้นก็ตามนี้ 00:12:53.040 --> 00:12:53.880 align:center ได้ 00:12:59.120 --> 00:13:00.360 align:center น้าเซี่ย 00:13:00.440 --> 00:13:01.440 align:center อาเหยา 00:13:01.520 --> 00:13:02.680 align:center - ลุงใหญ่ เสร็จงานแล้วเหรอ - เสร็จแล้ว 00:13:02.760 --> 00:13:03.920 align:center โอเค 00:13:04.000 --> 00:13:05.360 align:center ช่วยผมดูแลคุณย่าหน่อยนะ 00:13:05.440 --> 00:13:06.840 align:center - ได้ๆ - ผมจะไปประชุมที่สนามม้าก่อน 00:13:06.920 --> 00:13:07.840 align:center - ได้ - บ๊ายบาย 00:13:07.920 --> 00:13:09.040 align:center บ๊ายบาย 00:13:09.120 --> 00:13:10.040 align:center ไปเถอะ ไปแล้วครับคุณป้า 00:13:10.560 --> 00:13:11.480 align:center ไป 00:13:19.320 --> 00:13:20.360 align:center ย่าคะ 00:13:21.760 --> 00:13:23.760 align:center อาเหยาบ้านย่าชอบหนูแล้วใช่ไหม 00:13:27.000 --> 00:13:28.080 align:center ล้อเล่นค่ะ 00:13:28.160 --> 00:13:29.000 align:center ล้อเล่น 00:13:29.520 --> 00:13:30.520 align:center เมื่อกี้ล้อเล่น 00:13:45.280 --> 00:13:46.920 align:center ทำไมเซี่ยเซี่ยยังไม่ถึงบ้านนะ 00:13:47.680 --> 00:13:48.520 align:center น่าจะใกล้แล้วค่ะ 00:13:48.600 --> 00:13:51.160 align:center เมื่อคืนลงเครื่องมาก็ดึกมากแล้ว ก็เลยตรงไปที่บ้านอาหย่วนก่อน 00:13:51.240 --> 00:13:53.240 align:center บอกว่าวันนี้เช้าจะกลับมาพร้อมกัน 00:13:54.280 --> 00:13:55.640 align:center อาหย่วนนี่ก็… 00:13:58.720 --> 00:13:59.560 align:center กินไข่ไก่นะ 00:14:04.040 --> 00:14:05.080 align:center กลับมาแล้วเหรอ 00:14:06.520 --> 00:14:07.920 align:center - กลับมาแล้ว - แม่ครับ 00:14:09.040 --> 00:14:11.160 align:center คุณน้า น้าเอาของกินอร่อยๆ อะไรมาฝากหนูบ้าง 00:14:11.240 --> 00:14:12.280 align:center รู้จักแต่กินนะเรา 00:14:13.600 --> 00:14:14.760 align:center ซื้อของมาเยอะจังเลย 00:14:15.600 --> 00:14:16.440 align:center พี่ 00:14:17.920 --> 00:14:19.080 align:center วางของลงแล้วมากินข้าวก่อน 00:14:21.240 --> 00:14:22.840 align:center คุณน้า นี่คืออะไร 00:14:22.920 --> 00:14:24.560 align:center ผีเสื้อกรอบ เอาไปกินสิ 00:14:28.760 --> 00:14:31.280 align:center กินข้าวก่อน กินข้าวเสร็จแล้วค่อยกินขนม 00:14:32.520 --> 00:14:34.120 align:center ลูกอยากกินก็ให้กินเถอะน่า 00:14:34.640 --> 00:14:36.680 align:center หูลู่ ไปเอาชามกับตะเกียบมาให้น้าหน่อย 00:14:42.280 --> 00:14:43.320 align:center เซี่ยเซี่ย 00:14:43.400 --> 00:14:46.240 align:center แม่คิดว่าแกจะไปสมัครงานที่สตูดิโอในเซี่ยงไฮ้ 00:14:46.320 --> 00:14:47.880 align:center - ไปแล้วเหรอ - ไปแล้วครับ 00:14:48.400 --> 00:14:50.000 align:center พวกเขาบอกว่าผมไม่เหมาะ 00:14:50.080 --> 00:14:51.160 align:center ผมต้องพัฒนาฝีมือก่อน 00:14:51.240 --> 00:14:52.680 align:center ไม่ได้รังเกียจวุฒิการศึกษาใช่ไหม 00:14:53.200 --> 00:14:54.120 align:center เปล่า 00:14:54.720 --> 00:14:56.560 align:center เดี๋ยวผมจะไปเรียนรู้จากครูให้เยอะขึ้น 00:14:56.640 --> 00:14:58.720 align:center ใช่แล้ว แกเพิ่งเรียนมาไม่กี่ปี 00:14:58.800 --> 00:15:01.160 align:center ต้องตั้งใจเรียนกว่านี้ ฝึกฝนต่อไป 00:15:02.360 --> 00:15:05.520 align:center ไม่มีใครรู้ว่าเขาจะสอนให้ไหม อารมณ์ของเขาไม่ค่อยคงที่ 00:15:06.360 --> 00:15:07.800 align:center ทำไมจะไม่สอนล่ะ 00:15:07.880 --> 00:15:09.320 align:center ไม่งั้นเดี๋ยวแม่ไปขอร้องเอา 00:15:11.560 --> 00:15:12.640 align:center โอ้มายก้อด 00:15:12.720 --> 00:15:13.800 align:center นี่ก็กรอบเกินไปแล้ว 00:15:16.880 --> 00:15:18.120 align:center เซี่ยเสี่ยวเซี่ย 00:15:18.200 --> 00:15:21.160 align:center นายปล่อยให้หลานดูคลิปพวกนั้น เขาเลยเรียนรู้มันทั้งหมด 00:15:21.240 --> 00:15:22.480 align:center อะไรกันน่ะ 00:15:22.560 --> 00:15:24.920 align:center ผมไม่ได้ให้หลานดูคลิปนะ อย่ามาโทษกันสิ 00:15:25.000 --> 00:15:26.120 align:center เอ้า ซอสเนื้อ 00:15:26.640 --> 00:15:28.240 align:center ของอร่อยที่น้าซื้อมาให้ 00:15:28.320 --> 00:15:29.440 align:center ตักกินเองเลยนะ 00:15:32.400 --> 00:15:34.240 align:center ดีกับลูกชายจริงๆ นะ 00:15:41.640 --> 00:15:43.520 align:center คุณย่า ย่าวางมือเลย เดี๋ยวผมทำเอง 00:15:43.600 --> 00:15:44.960 align:center ย่าทำเอง 00:15:45.040 --> 00:15:47.120 align:center อาหย่วนชอบกินของที่ย่าทำ 00:15:48.280 --> 00:15:49.600 align:center เอามาอีกสองฟอง 00:15:50.560 --> 00:15:53.200 align:center มีแต่เขาที่ต้องการกินไข่นึ่ง เรากินแต่ไข่เจียวเท่านั้น 00:15:53.280 --> 00:15:54.560 align:center ไข่ยังต้องทำสองแบบ 00:15:54.640 --> 00:15:55.920 align:center ย่าก็ตามใจเขาเกินไป 00:15:56.440 --> 00:15:58.320 align:center เขาไม่ชอบกินไข่แดง 00:15:58.400 --> 00:15:59.680 align:center เด็กกำลังโต 00:15:59.760 --> 00:16:01.480 align:center ยังโตได้อีกเหรอ 00:16:01.560 --> 00:16:04.360 align:center ถ้ายังสูงขึ้นอีก ก็จะทะลุหลังคาแล้ว 00:16:04.440 --> 00:16:06.080 align:center ย่าน่ะลำเอียง 00:16:06.960 --> 00:16:08.960 align:center เขาอายุเท่าไรแล้วแกอายุเท่าไร 00:16:09.040 --> 00:16:11.960 align:center ตอนผมอายุเท่าเขา ย่าก็ไม่เห็นตามใจผมแบบนี้เลย 00:16:12.040 --> 00:16:14.680 align:center แต่ละวันไม่ใช่วิ่งไล่ตีผมทั่วหมู่บ้านเหรอ 00:16:15.440 --> 00:16:18.200 align:center พอย่าจะตี แกก็วิ่งหนี ย่าจะตีแกได้สักกี่ครั้งกัน 00:16:18.280 --> 00:16:21.080 align:center ยังไงซะย่าก็ลำเอียงให้หลานคนเล็กอยู่ดี 00:16:21.160 --> 00:16:24.160 align:center พอเลย เอาซีอิ๊วดำส่งมาหน่อย 00:16:37.560 --> 00:16:39.280 align:center ตอนใส่เกลือ เดี๋ยวผมใส่เองนะ 00:16:39.360 --> 00:16:40.440 align:center ย่าชอบใส่เกลือเยอะตลอด 00:16:40.520 --> 00:16:41.960 align:center ผมน่ะไม่เป็นไรหรอก 00:16:42.040 --> 00:16:43.800 align:center แต่หลานย่าน่ะ ยังต้องโตอีก 00:16:43.880 --> 00:16:45.320 align:center กินเค็มเกินไปไม่ได้ 00:16:46.360 --> 00:16:48.600 align:center พอเลยนะ 00:16:48.680 --> 00:16:50.080 align:center คุณย่า 00:16:50.160 --> 00:16:51.000 align:center คุณย่า 00:16:52.480 --> 00:16:53.360 align:center หลานรัก 00:16:53.440 --> 00:16:55.280 align:center - มากอดหน่อยสิ - ผมกลับมาแล้วคุณย่า 00:16:55.360 --> 00:16:57.520 align:center - ผมคิดถึงย่ามากเลย คุณย่า - กลับมาแล้วเหรอ 00:16:58.480 --> 00:16:59.320 align:center ไหนดูสิ 00:17:00.000 --> 00:17:01.160 align:center ตัดผมมาเหรอ 00:17:02.280 --> 00:17:03.720 align:center ดูกระปรี้กระเปร่านะ 00:17:03.800 --> 00:17:05.240 align:center แน่นอนครับย่า 00:17:05.319 --> 00:17:06.440 align:center หล่อขึ้นด้วย 00:17:08.240 --> 00:17:10.400 align:center ย่าครับ นี่อะไรน่ะ หอมจัง 00:17:10.480 --> 00:17:13.280 align:center ที่หลานชอบกิน มีแต่ของที่หลานชอบทั้งนั้น 00:17:13.359 --> 00:17:14.440 align:center ไปล้างมือก่อน 00:17:14.520 --> 00:17:17.319 align:center รู้แล้ว ล้างมือ ล้างมือตลอด 00:17:17.839 --> 00:17:19.760 align:center ย่าครับ เร็วหน่อยนะ ผมหิวแล้ว 00:17:22.280 --> 00:17:23.800 align:center กลับมาถึงก็จะกินเลย 00:17:25.640 --> 00:17:26.680 align:center ผมซื้อมาให้ย่า 00:17:27.200 --> 00:17:29.840 align:center พนักงานบอกว่า อายุขนาดย่าเหมาะจะใส่แบบนี้ที่สุด 00:17:29.920 --> 00:17:31.280 align:center เป็นผ้าเทนเซล ลองจับดูสิครับ 00:17:33.120 --> 00:17:35.000 align:center - ลื่นมาก - ใส่สบายมาก 00:17:35.080 --> 00:17:36.840 align:center - เท่าไรเนี่ย - ร้อยหกสิบหยวน 00:17:36.920 --> 00:17:39.560 align:center - แพงไปแล้ว - คุณย่า ลองสวมดูก่อนสิ 00:17:39.640 --> 00:17:40.880 align:center ลองดู ดีมากเลยนะคุณย่า 00:17:40.960 --> 00:17:42.600 align:center - ได้ๆ - ลองดู คุณย่า 00:17:42.680 --> 00:17:44.320 align:center - อีกเดี๋ยวค่อยลอง - กินข้าวก่อน 00:17:45.440 --> 00:17:46.360 align:center ครับ 00:17:46.440 --> 00:17:47.520 align:center กินข้าวเสร็จค่อยลอง 00:17:47.600 --> 00:17:48.920 align:center - วางตรงนี้นะครับย่า - โอเค 00:17:58.920 --> 00:17:59.840 align:center นี่ของพี่ 00:18:03.120 --> 00:18:04.160 align:center ฉันก็ได้เหรอ 00:18:05.200 --> 00:18:07.120 align:center อันที่ดีๆ ผมดูราคาแล้ว มันแพงไปหน่อย 00:18:07.200 --> 00:18:08.280 align:center ก็เลยซื้อแบบธรรมดามาให้ 00:18:08.360 --> 00:18:10.800 align:center รอวันหลังผมมีเงินแล้ว จะซื้ออันที่ดีกว่านี้ให้ 00:18:11.480 --> 00:18:13.000 align:center อย่าเพิ่งคิดถึงเรื่องเงินเลย 00:18:13.080 --> 00:18:14.480 align:center สอบเข้ามหาวิทยาลัยให้ได้ก่อนค่อยว่ากัน 00:18:15.960 --> 00:18:16.840 align:center เดี๋ยวสิ 00:18:16.920 --> 00:18:19.120 align:center ผมซื้อของขวัญให้ พี่ไม่คิดจะขอบคุณหน่อยเหรอ 00:18:22.960 --> 00:18:25.880 align:center ขอบใจนะ พี่ชอบมากเลย 00:18:25.960 --> 00:18:27.040 align:center เด็กดี 00:18:27.560 --> 00:18:28.840 align:center ขนลุกๆ ขนลุกไปหมดแล้ว 00:18:29.360 --> 00:18:30.360 align:center กินข้าวๆ 00:18:31.040 --> 00:18:33.960 align:center ต่อไปน่ะ ต้องเชื่อฟังพี่ชายนะ 00:18:34.760 --> 00:18:37.040 align:center ผม เชื่อฟังเขาเหรอ ไม่เอาหรอก 00:18:37.120 --> 00:18:39.040 align:center ต่อไปน่ะ ผมต้องได้ดีกว่าพี่แน่ 00:18:41.040 --> 00:18:42.160 align:center มีความทะเยอทะยาน 00:18:42.680 --> 00:18:44.600 align:center นี่เรียกว่าทะเยอทะยานเหรอ 00:18:44.680 --> 00:18:46.240 align:center แบบนี้เขาเรียกว่าอวดดีต่างหาก 00:18:47.200 --> 00:18:49.160 align:center ขนาดพี่ยังแต่งเมียไม่ได้เลย ยังจะว่าผมอีก 00:18:49.840 --> 00:18:51.840 align:center รอผมเรียนจบแล้ว ผมต้องแต่งเมียก่อนแน่ 00:18:52.360 --> 00:18:53.800 align:center ย่า ฟังสิ 00:18:53.880 --> 00:18:56.160 align:center ตอนนี้เริ่มเพ้อฝันแล้วนะ ยังจะแต่งเมียอีก 00:18:57.400 --> 00:19:00.040 align:center เธอว่าน้องชายตัวเอง แบบนี้ได้ยังไง 00:19:00.920 --> 00:19:02.560 align:center ย่ายังบอกว่าไม่ได้ลำเอียงอีกนะ 00:19:03.680 --> 00:19:04.720 align:center กินข้าวไป 00:19:08.120 --> 00:19:09.760 align:center นายก็กินไข่ของนายไปเลย ทำไว้ให้นาย 00:19:09.840 --> 00:19:10.680 align:center ผมรู้แล้ว 00:19:14.520 --> 00:19:15.440 align:center อร่อยมาก 00:19:16.120 --> 00:19:17.240 align:center อร่อยๆ 00:19:43.760 --> 00:19:45.600 align:center - เอ้า หงโต้ว - ขอบคุณ 00:19:48.760 --> 00:19:49.920 align:center ถือดีๆ นะ 00:19:50.000 --> 00:19:51.320 align:center เดี๋ยวค่อยมาหยิบไป 00:19:51.840 --> 00:19:52.840 align:center มาแล้ว 00:19:54.200 --> 00:19:55.080 align:center ท่านหม่า 00:19:55.160 --> 00:19:56.760 align:center - โอเค - มาเลย ครูหู 00:19:57.520 --> 00:19:59.000 align:center มาได้เวลาพอดีเลย 00:19:59.080 --> 00:20:01.000 align:center เนื้อเพิ่งสุก คนก็มาพอดี 00:20:02.600 --> 00:20:03.520 align:center ขอบคุณ 00:20:04.160 --> 00:20:05.000 align:center เซี่ยเซี่ยล่ะ 00:20:06.040 --> 00:20:08.160 align:center เขาไปหาครูของเขาน่ะ ไม่ต้องสนใจหรอก 00:20:08.240 --> 00:20:10.840 align:center จริงสิ นี่เป็นของขึ้นชื่อ ที่เซี่ยเซี่ยเอากลับมาจากเซี่ยงไฮ้ 00:20:10.920 --> 00:20:13.640 align:center สั่งมาทางออนไลน์ก็ได้ แบกกลับมาเองหนักจะตาย 00:20:14.640 --> 00:20:16.480 align:center ย่างไปด้วยกินไปด้วยสิ กินสิๆ ทุกคน 00:20:17.240 --> 00:20:19.000 align:center มาๆ สุกแล้ว สุกหมดแล้ว 00:20:19.080 --> 00:20:19.920 align:center กินทางนี้ก่อน 00:20:20.680 --> 00:20:22.200 align:center อย่าเพิ่งทำให้เต็มไปหมดสิ 00:20:22.280 --> 00:20:24.160 align:center นี่คือปาร์ตี้นี่ ปาร์ตี้ก็ต้องมีบรรยากาศดีๆ สิ 00:20:28.440 --> 00:20:29.280 align:center ใช่ 00:20:29.360 --> 00:20:30.280 align:center ใครซื้อดอกไม้มาล่ะ 00:20:30.360 --> 00:20:31.240 align:center ฉันเอง 00:20:31.320 --> 00:20:32.520 align:center รสนิยมดี 00:20:33.640 --> 00:20:37.640 align:center อีกเดี๋ยวจะเล่นเพลง ที่ผมแต่งขึ้นเองให้ทุกคนฟังนะ ชายผู้โดดเดี่ยว 00:20:37.720 --> 00:20:39.720 align:center เพลงที่แต่งเองเหมาะให้เพื่อนฟัง 00:20:39.800 --> 00:20:41.840 align:center ตอนที่ดื่มเหล้าที่สุดแล้ว 00:20:44.000 --> 00:20:44.880 align:center มาๆ 00:20:44.960 --> 00:20:46.280 align:center - ช้าๆ - ได้เลย 00:20:47.040 --> 00:20:47.880 align:center มา 00:20:47.960 --> 00:20:49.240 align:center - หงโต้ว - ขอบคุณ 00:20:49.320 --> 00:20:50.320 align:center เอาแก้วใหญ่ไปเลย 00:20:51.360 --> 00:20:52.360 align:center - ตรงนี้ยังมีอีกนะ - ให้น้องสิ 00:20:52.440 --> 00:20:54.000 align:center - น้องยังดื่มไม่ได้ - อย่านั่งมือว่างๆ สิ 00:20:54.080 --> 00:20:55.440 align:center ดื่มอันนี้ 00:20:55.520 --> 00:20:56.360 align:center ได้ทุกคนแล้วนะ 00:20:58.720 --> 00:21:00.160 align:center มา ชนแก้วกัน 00:21:00.240 --> 00:21:01.280 align:center เดี๋ยวก่อนๆ 00:21:02.000 --> 00:21:04.440 align:center ก่อนจะชนแก้วน่ะ เราต้องอวยพรก่อนสิ 00:21:04.520 --> 00:21:05.640 align:center เริ่มจากฉันนะ 00:21:05.720 --> 00:21:07.480 align:center ขอให้ทุกคน 00:21:07.560 --> 00:21:10.040 align:center สุขภาพแข็งแรง มีความสุขมากๆ 00:21:10.120 --> 00:21:11.120 align:center - ดีไหม - ดี 00:21:11.640 --> 00:21:14.240 align:center ขอให้มิตรภาพของพวกเรา ยั่งยืนยาวนาน 00:21:15.360 --> 00:21:17.040 align:center ขอให้เรามีความสุขทุกๆ วัน 00:21:18.720 --> 00:21:21.640 align:center จะมีบางครั้งที่ลมและคลื่นจะแยกออกจากกัน 00:21:21.720 --> 00:21:24.160 align:center และชักใบเรือ ออกท่องไปในท้องทะเลอันกว้างใหญ่ 00:21:25.560 --> 00:21:27.640 align:center ขอให้พวกเราร่ำรวยเงินทอง 00:21:28.680 --> 00:21:30.280 align:center สมปรารถนาทุกเรื่อง ดีๆ มา 00:21:30.880 --> 00:21:32.280 align:center ขอให้มาตุภูมิของเราเจริญรุ่งเรือง 00:21:33.120 --> 00:21:35.640 align:center - ดีสุดในนี้เลย ให้รางวัลหนึ่งแก้ว - ดี 00:21:35.720 --> 00:21:38.280 align:center ขอให้มาตุภูมิของเราเจริญรุ่งเรือง 00:21:43.440 --> 00:21:44.600 align:center ทำไมแชมเปญนี้หวานจัง 00:21:44.680 --> 00:21:45.720 align:center ทำไมเหรอ 00:21:45.800 --> 00:21:46.760 align:center มันแย่มาก 00:21:50.640 --> 00:21:53.080 align:center ดื่มชาจนชินแล้วน่ะสิ ดื่มแชมเปญไม่ได้แล้ว 00:22:28.960 --> 00:22:29.800 align:center ครูครับ 00:22:39.640 --> 00:22:40.640 align:center กลับมาแล้วเหรอ 00:22:44.240 --> 00:22:45.240 align:center ผมเอาของขวัญมาให้ 00:22:53.600 --> 00:22:54.480 align:center ครู 00:22:55.800 --> 00:22:56.920 align:center ยังมีเรื่องอะไรอีกเหรอ 00:22:59.760 --> 00:23:01.040 align:center ผมไม่ไปทำงานที่เซี่ยงไฮ้แล้ว 00:23:02.040 --> 00:23:03.880 align:center ผมยังต้องฝึกฝนอีก แล้วก็เรียนรู้จากคุณเยอะๆ 00:23:09.000 --> 00:23:10.480 align:center ครู ได้ยินไหมครับ 00:23:13.080 --> 00:23:14.160 align:center ฉันไม่ได้หูหนวก 00:23:34.800 --> 00:23:35.720 align:center นี่ทำอะไรน่ะ 00:23:35.800 --> 00:23:37.640 align:center ครูมักจะตำหนิผมว่าไม่ค่อยสนใจจะทำงานนี่ 00:23:37.720 --> 00:23:40.000 align:center ผมจะทำงานสักหน่อย ปัดกวาดพื้น ครู ยกเท้าขึ้นหน่อย 00:23:42.160 --> 00:23:43.120 align:center พอแล้วๆ 00:23:43.720 --> 00:23:44.880 align:center เธอหลบไป 00:23:46.000 --> 00:23:48.320 align:center ครูถีบผมอีกสักสองทีสิ จะได้หายโมโห ครู เอาเลย 00:23:54.760 --> 00:23:55.960 align:center ครูครับ ผมผิดไปแล้ว 00:23:57.320 --> 00:23:58.480 align:center ต่อไปผมจะเชื่อฟังครู 00:23:59.360 --> 00:24:01.880 align:center ผมจะไม่เล่นเกมแล้ว แล้วก็จะไม่ไลฟ์สดแล้วด้วย 00:24:03.320 --> 00:24:04.320 align:center ครูยังต้องการผมไหม 00:24:09.800 --> 00:24:11.960 align:center คำก็เรียกครูสองคำก็เรียกครู 00:24:12.840 --> 00:24:13.680 align:center ฉันพูดอะไรล่ะ 00:24:16.280 --> 00:24:20.160 align:center เธอน่ะ เลิกแกล้งทำเป็นทำงาน 00:24:21.000 --> 00:24:23.640 align:center เดี๋ยวผ่านไปสองวัน ก็คิดนู่นคิดนี่อีก 00:24:26.520 --> 00:24:27.640 align:center สำรวมใจซะ 00:24:28.160 --> 00:24:29.240 align:center ได้ครับ ครู 00:24:29.920 --> 00:24:31.160 align:center ตกใจหมดเลย 00:24:31.240 --> 00:24:33.360 align:center ไปๆ ไปทำงานซะ ไปสิ 00:24:33.440 --> 00:24:35.960 align:center - ครูอยากได้ผีเสื้อกรอบไหม - ฉันไม่กิน 00:24:36.480 --> 00:24:37.800 align:center คุณรู้เหรอว่าอะไรคือผีเสื้อกรอบ 00:24:37.880 --> 00:24:38.720 align:center ไม่รู้ 00:24:40.480 --> 00:24:41.720 align:center ครู ของขึ้นชื่อของเซี่ยงไฮ้นะ 00:24:41.800 --> 00:24:44.200 align:center ฉันไม่กิน ไปๆ 00:24:44.280 --> 00:24:45.280 align:center นี่อร่อยนะ 00:24:48.880 --> 00:24:49.840 align:center ทำอะไร 00:24:49.920 --> 00:24:52.040 align:center - ฉันกำลัง… - ครูลองชิมดู ชิมชิ้นหนึ่ง 00:24:55.080 --> 00:24:56.000 align:center อร่อยไหม 00:24:57.120 --> 00:24:58.240 align:center ก็อร่อยดี 00:25:10.760 --> 00:25:12.080 align:center ตอนเรียนมัธยมปลาย 00:25:12.160 --> 00:25:14.320 align:center ผมเขียนจดหมายรักให้ผู้หญิงคนหนึ่ง 00:25:15.000 --> 00:25:17.800 align:center แต่ว่าเธอเอาไปบอกครู 00:25:17.880 --> 00:25:19.240 align:center แล้วบอกว่าผมก่อกวนเธอ 00:25:19.320 --> 00:25:20.760 align:center คุณครูนี่ก็เป็นครูประจำชั้น 00:25:20.840 --> 00:25:22.720 align:center แล้วครูประจำชั้นคนนี้ก็สอนภาษาศาสตร์ให้เรา 00:25:22.800 --> 00:25:26.960 align:center ดังนั้นเขาก็เลยอ่านจดหมายต่อหน้านักเรียนทั้งชั้น 00:25:27.040 --> 00:25:29.600 align:center เขาวิจารณ์ว่าผมเลือกใช้คำได้ไม่ดี 00:25:29.680 --> 00:25:31.240 align:center และมีข้อผิดพลาดทางไวยากรณ์มากมาย 00:25:31.320 --> 00:25:33.840 align:center และบอกว่าความรักของผม ก็เป็นความรักแบบฉาบฉวย 00:25:34.880 --> 00:25:36.120 align:center ต้องเอาไปฟ้องพ่อแม่ด้วยแน่เลย 00:25:36.200 --> 00:25:37.880 align:center บอกสิ พ่อผมมาที่โรงเรียนเลยนะ 00:25:37.960 --> 00:25:40.360 align:center แต่พ่อผมไม่ได้ใส่ใจมาก 00:25:40.440 --> 00:25:41.440 align:center เพราะว่าตั้งแต่เด็กผมชอบสร้างเรื่องตลอด 00:25:42.720 --> 00:25:44.520 align:center เขาน่ะ ก็เลยเตือนผมนิดหน่อย บอกว่า 00:25:45.280 --> 00:25:46.120 align:center จากนี้ไป 00:25:46.200 --> 00:25:48.040 align:center ถ้าแกยังเขียนจดหมายรัก 00:25:48.120 --> 00:25:50.680 align:center ก่อนอื่น ต้องมีความมั่นใจเสียก่อน 00:25:50.760 --> 00:25:51.760 align:center ไม่อย่างนั้น 00:25:51.840 --> 00:25:53.840 align:center งั้นคนที่อับอายจะเป็นตัวแกเอง 00:25:55.840 --> 00:25:57.200 align:center พ่อของเธอก็มีประสบการณ์สินะ 00:26:00.400 --> 00:26:03.240 align:center ถ้าจะพูดเรื่องไร้สาระแบบนี้ ฉันก็มีเรื่องให้เล่านะ 00:26:03.840 --> 00:26:05.960 align:center ตอนที่ฉันอยู่มัธยมปลาย 00:26:06.040 --> 00:26:07.720 align:center มีช่วงหนึ่งที่เรียนหนักมาก 00:26:07.800 --> 00:26:09.240 align:center มีสอบทุกวัน 00:26:10.440 --> 00:26:11.720 align:center มีอยู่คาบหนึ่ง 00:26:11.800 --> 00:26:13.200 align:center จู่ๆ ฉันก็ลุกขึ้นยืน 00:26:15.320 --> 00:26:16.160 align:center ริดสีดวงแตก 00:26:17.560 --> 00:26:18.760 align:center ให้ตายสิ 00:26:20.120 --> 00:26:21.240 align:center จนตอนนี้ 00:26:22.480 --> 00:26:25.960 align:center ฉันยังไม่ลืมว่าเพื่อนร่วมโต๊ะผู้หญิงมองมายังไง 00:26:26.800 --> 00:26:27.800 align:center โอ๊ย 00:26:27.880 --> 00:26:30.080 align:center ที่จริงตอนแรกเขาชอบฉันนะ 00:26:31.680 --> 00:26:33.280 align:center เรื่องของพวกคุณไม่เท่าของฉันหรอก 00:26:33.360 --> 00:26:34.960 align:center ตอนฉันเรียนมัธยม 00:26:35.040 --> 00:26:36.120 align:center มีอยู่ครั้งหนึ่งไปเข้าห้องน้ำกลับมา 00:26:36.200 --> 00:26:37.600 align:center แต่กระโปรงของฉันติดอยู่กับกางเกงใน ไม่ได้เอาออกมา 00:26:38.920 --> 00:26:40.120 align:center ดังนั้นทุกคนก็เห็นก้นฉันหมดเลย 00:26:40.200 --> 00:26:42.000 align:center ฉันก็เดินกลับมาห้องเรียนทั้งอย่างนั้น 00:26:42.520 --> 00:26:44.240 align:center ไม่มีใครบอกอะไรคุณเลยเหรอ 00:26:44.320 --> 00:26:46.080 align:center พวกเขาเอาแต่จ้องมอง 00:26:46.160 --> 00:26:48.040 align:center ฉันยังคิดว่ามองเพราะฉันสวยอยู่เลย 00:26:48.120 --> 00:26:49.040 align:center ในใจมีความสุขมาก 00:26:51.160 --> 00:26:52.920 align:center งั้นต่อมาพี่ย้ายโรงเรียนไหม 00:26:53.000 --> 00:26:54.080 align:center ไม่นะ 00:26:54.600 --> 00:26:56.120 align:center ไม่มีคนหัวเราะเยาะเหรอ 00:26:56.200 --> 00:26:57.360 align:center ต้องมีอยู่แล้ว 00:26:57.440 --> 00:26:59.360 align:center ตอนนั้นมีตั้งหลายคนมายืนมุงดูที่หน้าห้องเรียนฉัน 00:27:00.600 --> 00:27:02.240 align:center ต่อจากนั้นฉันก็เลยฝืนทำเป็นว่า 00:27:02.320 --> 00:27:04.080 align:center ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น 00:27:04.160 --> 00:27:05.800 align:center ไม่งั้นจะให้ทำยังไงล่ะ 00:27:06.320 --> 00:27:07.640 align:center แล้วจากนั้น ต่อจากนั้นล่ะ 00:27:08.760 --> 00:27:10.520 align:center ต่อจากนั้นก็จำไม่ได้แล้ว 00:27:10.600 --> 00:27:11.560 align:center ก็ค่อยๆ ลืมเรื่องนั้นไป 00:27:15.120 --> 00:27:16.120 align:center ที่จริงน่ะ 00:27:16.200 --> 00:27:18.000 align:center มันเรียกว่าเอฟเฟกต์สปอตไลท์ 00:27:18.080 --> 00:27:19.800 align:center นายจะคิดตลอดว่า ทุกคนกำลังจ้องมองอยู่ 00:27:19.880 --> 00:27:21.240 align:center แต่ที่จริงไม่มีใครกำลังมองเลย 00:27:21.320 --> 00:27:22.920 align:center ไม่ว่าเรื่องจะใหญ่แค่ไหน 00:27:23.000 --> 00:27:24.320 align:center ผ่านไปไม่กี่วันก็จะลืมหมด 00:27:25.800 --> 00:27:27.760 align:center ทุกๆ วันมีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย 00:27:28.280 --> 00:27:29.760 align:center นายจะจำได้สักกี่เรื่องเชียว 00:27:29.840 --> 00:27:30.920 align:center ใช่แล้ว 00:27:33.160 --> 00:27:35.240 align:center รอนายอายุเท่าฉัน 00:27:35.320 --> 00:27:36.240 align:center นายก็จะเข้าใจ 00:27:36.880 --> 00:27:38.320 align:center ในชีวิตคนเรา 00:27:38.400 --> 00:27:42.000 align:center เจอเรื่องขายหน้าแค่นั้นก็โชคดีแล้ว 00:27:44.080 --> 00:27:46.280 align:center อย่างฉันน่ะ ตอนเรียนมหาวิทยาลัย 00:27:46.360 --> 00:27:49.160 align:center ก็ตกหลุมรักในเสียงดนตรี ดังนั้นก็เลยเข้าร่วมวงดนตรี 00:27:49.240 --> 00:27:51.840 align:center หลังจากเรียนจบ ก็ไม่หางานดีๆ 00:27:51.920 --> 00:27:53.200 align:center สนใจแต่จะซ้อมดนตรี 00:27:53.880 --> 00:27:54.720 align:center สรุปก็คือ 00:27:55.560 --> 00:27:56.600 align:center พ่อฉันโมโหมาก 00:27:57.320 --> 00:27:58.360 align:center จนเป็นโรคหลอดเลือดสมอง 00:27:59.360 --> 00:28:00.400 align:center ตอนนี้ 00:28:01.160 --> 00:28:03.320 align:center ขาข้างหนึ่ง เดินไม่ค่อยได้แล้ว 00:28:08.320 --> 00:28:09.360 align:center ฉันเสียใจจน 00:28:10.120 --> 00:28:11.080 align:center ไม่มีหน้าจะกลับบ้านแล้ว 00:28:18.280 --> 00:28:19.280 align:center ใช่เลย 00:28:21.520 --> 00:28:22.800 align:center ยังมีอีกหลายคน 00:28:24.320 --> 00:28:25.920 align:center เห็นกับตาว่าเขาสร้างตัว 00:28:27.000 --> 00:28:28.880 align:center เราเห็นพวกเขาแบ่งปันความรุ่งเรือง 00:28:31.080 --> 00:28:32.560 align:center แล้วก็เห็นเขาพังทลาย 00:28:46.080 --> 00:28:46.960 align:center อาหย่วน 00:28:48.080 --> 00:28:50.000 align:center นายรู้ไหมว่าพี่เสี่ยวชุนของนายน่ะ 00:28:50.080 --> 00:28:52.680 align:center ตอนเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ก็ได้พี่ชายของนายส่งให้เรียนนะ 00:28:53.360 --> 00:28:54.200 align:center รู้สิครับ 00:28:54.960 --> 00:28:56.920 align:center น้าเป่าผิงพูดถึงทุกวันเลย ทั้งประเทศจีนล้วนรู้กันหมดแล้ว 00:28:58.360 --> 00:29:00.760 align:center ทั้งประเทศจีนล้วนรู้กันหมดแล้ว ทำไมพวกเราไม่รู้ล่ะ 00:29:02.080 --> 00:29:03.920 align:center ตอนนั้นครอบครัวฉันจน 00:29:04.520 --> 00:29:05.800 align:center เราไม่มีเงินจ่ายค่าเทอม 00:29:06.680 --> 00:29:08.040 align:center แม่ของฉัน 00:29:09.560 --> 00:29:11.720 align:center ก็ไปเที่ยวไล่ยืมเงินมาให้ 00:29:12.240 --> 00:29:13.520 align:center ตอนนั้นฉันคิดว่า 00:29:14.440 --> 00:29:15.680 align:center ช่างเถอะ ไม่เรียนต่อแล้ว 00:29:17.440 --> 00:29:19.000 align:center รีบออกไปหางานหาเงิน 00:29:20.080 --> 00:29:22.520 align:center เพราะว่าในบ้าน มีฉันกับน้องชาย 00:29:22.600 --> 00:29:27.560 align:center ไม่ว่าจะค่ากิน ค่าเรียน ก็ต้องพึ่งแม่แค่คนเดียว 00:29:29.840 --> 00:29:31.440 align:center ฉันคิดว่าแม่ลำบากมากแล้ว 00:29:32.960 --> 00:29:34.000 align:center พี่เหยา ดื่มชาสิ 00:29:37.480 --> 00:29:38.480 align:center เสี่ยวชุน 00:29:39.080 --> 00:29:40.240 align:center แม่เธอโทรมาหาพี่ บอกว่า 00:29:41.280 --> 00:29:43.600 align:center เธอไม่อยากเรียนต่อแล้ว อยากออกไปทำงาน 00:29:48.400 --> 00:29:51.800 align:center หงหงบอกว่า โรงงานตัดเย็บเสื้อผ้ากำลังรับสมัครคน 00:29:51.880 --> 00:29:53.320 align:center ถ้าฉันไป ก็หัดตัดแต่งด้ายไปก่อนได้ 00:29:55.040 --> 00:29:56.440 align:center แล้วเธอยังอยากเรียนไหม 00:30:02.480 --> 00:30:04.440 align:center นี่ไม่ใช่ปัญหาว่าอยากหรือไม่อยากเรียน 00:30:05.440 --> 00:30:07.520 align:center บ้านเราก็มีอยู่แค่นี้ 00:30:08.040 --> 00:30:10.720 align:center ไม่ว่าเรื่องอะไร ก็ต้องพึ่งแค่แม่คนเดียว 00:30:14.800 --> 00:30:16.120 align:center ไม่ว่ายังไง 00:30:19.680 --> 00:30:20.520 align:center ฉันก็เรียน 00:30:22.040 --> 00:30:23.480 align:center ต่อไปไม่ได้ 00:30:27.680 --> 00:30:28.720 align:center นอกจากเรื่องนี้ 00:30:29.840 --> 00:30:31.600 align:center เธอพูดความจริงกับพี่ใหญ่ 00:30:32.480 --> 00:30:34.480 align:center ที่แท้แล้วเธอยังอยากเรียนต่อไหม 00:30:46.400 --> 00:30:47.280 align:center น้าเป่าผิง 00:30:48.320 --> 00:30:50.760 align:center ถึงผมจะเพิ่งเริ่มทำงาน เงินเดือนไม่สูงมาก 00:30:51.280 --> 00:30:54.320 align:center แต่ว่าค่าเทอมของเสี่ยวชุน ผมยังรับผิดชอบให้ได้ 00:30:56.240 --> 00:30:57.840 align:center เสี่ยวชุนอายุยังน้อย 00:30:58.480 --> 00:30:59.920 align:center ยังต้องเรียนหนังสือต่อไป 00:31:02.160 --> 00:31:03.480 align:center เสี่ยวชุน 00:31:03.560 --> 00:31:05.000 align:center เรียนหนังสือไปไม่มีทางเสียเปล่า 00:31:06.280 --> 00:31:09.120 align:center ความรู้คือสะพานเชื่อมสู่โลก 00:31:18.760 --> 00:31:19.800 align:center ตอนนั้น 00:31:20.960 --> 00:31:23.160 align:center พี่เขาตั้งใจกลับมาจากปักกิ่ง มาหาฉัน 00:31:24.200 --> 00:31:25.360 align:center เขาบอกว่า 00:31:26.480 --> 00:31:27.760 align:center เรียนหนังสือไปไม่มีทางเสียเปล่า 00:31:28.360 --> 00:31:31.080 align:center ความรู้คือสะพานเชื่อมสู่โลก 00:31:36.560 --> 00:31:37.720 align:center พูดแบบนี้เป๊ะเลย 00:31:38.800 --> 00:31:41.160 align:center เปลี่ยนเรื่องเถอะ คุยเรื่องอื่นดีกว่า 00:31:42.200 --> 00:31:43.800 align:center เถ้าแก่เซี่ยคนนี้น่ะ 00:31:43.880 --> 00:31:45.560 align:center ถ้าด่าเขาต่อหน้า 00:31:45.640 --> 00:31:46.560 align:center เขาไม่รู้สึกรู้สาอะไรหรอก 00:31:46.640 --> 00:31:48.120 align:center เพราะเขาหนังหนา 00:31:48.200 --> 00:31:50.040 align:center แต่ถ้าจะชมเขาต่อหน้า 00:31:50.120 --> 00:31:51.680 align:center ไม่สู้ด่าเขายังดีกว่า 00:31:54.680 --> 00:31:58.640 align:center ฉันจึงคิดที่จะสร้าง กลุ่มแฟนคลับทั่วโลกของเซี่ยจือเหยา 00:31:58.720 --> 00:32:00.840 align:center - ฉันจะเป็นประธานกลุ่ม - งั้นฉันเป็นรองประธาน 00:32:00.920 --> 00:32:02.280 align:center เดี๋ยวสิ ทำไมเธอสองคนตื่นเต้นกันจัง 00:32:04.120 --> 00:32:06.400 align:center - เข้าร่วมกลุ่มต้องจ่ายเงินไหม - ไม่เก็บเงินแน่นอน 00:32:06.480 --> 00:32:08.080 align:center ไอดอลยังสามารถ มานั่งกินข้าวเป็นเพื่อนได้ด้วยนะ 00:32:09.280 --> 00:32:11.120 align:center - งั้นฉันเข้าร่วมด้วย - เข้าร่วมนะ 00:32:14.000 --> 00:32:15.240 align:center - เข้าร่วม - ดี 00:32:21.680 --> 00:32:23.720 align:center ท่านหม่า ชานี้อร่อยดีนะ 00:32:23.800 --> 00:32:24.960 align:center มีรสนิยมดีนะเนี่ย 00:32:26.120 --> 00:32:29.120 align:center ปัญหาเดียวก็คือ ปวดฉี่บ่อย 00:32:32.680 --> 00:32:33.520 align:center คุณจะไปไหนอ่ะ 00:32:33.600 --> 00:32:34.520 align:center เข้าห้องน้ำ 00:32:34.600 --> 00:32:35.680 align:center ทำไม จะตามไปด้วยเหรอ 00:32:35.760 --> 00:32:37.320 align:center ฉันไปก่อน 00:32:37.400 --> 00:32:38.640 align:center - ไปๆ - ฉันเข้าก่อน 00:32:41.280 --> 00:32:44.080 align:center คุณดื่มชาเยอะขนาดนี้ ระวังคืนนี้นอนไม่หลับนะ 00:32:45.040 --> 00:32:46.880 align:center กาแฟกับชาไม่ส่งผลต่อฉันหรอก 00:32:47.480 --> 00:32:49.640 align:center เมื่อก่อนอดหลับอดนอน ก็เลยดื่มไปเยอะเพื่อให้ตัวเองตื่น 00:32:50.880 --> 00:32:53.240 align:center งั้นคุณต้องระวังนะ เดี๋ยวต้องลุกมาเข้าห้องน้ำกลางดึก 00:32:54.240 --> 00:32:56.440 align:center ฉันเป็นรองอันดับสองในโรงแรมของฉัน ในการกลั้นปัสสาวะ 00:32:56.520 --> 00:32:58.440 align:center ที่หนึ่งคือเด็กสาวอายุ 22 00:32:59.320 --> 00:33:00.680 align:center เรื่องนี้คุณก็ยังแข่งเหรอ 00:33:01.440 --> 00:33:02.480 align:center เพื่อความบันเทิง 00:33:02.560 --> 00:33:04.160 align:center เรื่องนี้มันน่าแข่งตรงไหน 00:33:04.720 --> 00:33:05.960 align:center สรรหาความบันเทิงในความลำบากไง 00:33:09.720 --> 00:33:11.720 align:center ตอนที่อาหย่วนจะกลับมาแล้ว 00:33:11.800 --> 00:33:13.760 align:center ใครเป็นคนกระจายความลับนั้นออกมาล่ะ 00:33:13.840 --> 00:33:15.320 align:center จะไม่มีใครรู้จริงๆ เหรอ 00:33:16.840 --> 00:33:18.160 align:center คุณอยากรู้เหรอ 00:33:18.920 --> 00:33:20.200 align:center ยื่นหูมานี่ 00:33:22.240 --> 00:33:23.200 align:center ใกล้อีก 00:33:32.880 --> 00:33:34.280 align:center ยังยอมตายอะไร 00:33:34.360 --> 00:33:36.480 align:center แค่เข้าเรียนแล้วปวดท้อง แล้วอึรดกางเกงไม่ใช่รึไง 00:33:37.000 --> 00:33:40.640 align:center เซี่ยจือเหยา ถ้ายังพูดเรื่องนี้อีกผมจะไปตายเดี๋ยวนี้เลย 00:33:40.720 --> 00:33:42.400 align:center รอเรียนจบมัธยมปลายแล้วค่อยตายสิ 00:33:49.600 --> 00:33:51.840 align:center อาหย่วนไม่ยอมไปโรงเรียน 00:33:51.920 --> 00:33:54.400 align:center เพราะเขาอึรดกางเกง 00:33:55.240 --> 00:33:56.840 align:center พวกเรารีบไป 00:33:56.920 --> 00:33:58.120 align:center พี่ไปไม่ได้ ไม่ได้นะ 00:33:58.200 --> 00:33:59.600 align:center เซี่ยจือหย่วน ทำอะไรของนาย 00:33:59.680 --> 00:34:00.560 align:center ปล่อยเขาไป 00:34:00.640 --> 00:34:02.160 align:center ผมไม่ปล่อย ไม่ปล่อย 00:34:02.240 --> 00:34:03.240 align:center ฉันไม่ไปแล้ว 00:34:03.320 --> 00:34:05.120 align:center เป็นอะไรไหม ไม่ได้ล้มแรงใช่ไหม 00:34:08.480 --> 00:34:09.840 align:center พวกเด็กซนกลุ่มหนึ่งนี่เอง 00:34:10.440 --> 00:34:13.280 align:center ตอนนั้นน่ะ เจ้าน่ารักท้องเสียตลอด 00:34:13.360 --> 00:34:14.520 align:center ผมยังสงสัยเลย 00:34:27.639 --> 00:34:29.280 align:center เดี๋ยวสิ สองคนนี้คุยความลับอะไรกันน่ะ 00:34:31.480 --> 00:34:32.880 align:center ไม่บอกหรอก 00:34:34.480 --> 00:34:37.199 align:center ใช้กลยุทธ์การฟื้นฟูชนบท 00:34:37.280 --> 00:34:39.120 align:center กับกลุ่มของเราเพื่อจัดการหมู่บ้าน 00:34:39.199 --> 00:34:40.800 align:center - คุณซื้ออะไรเหรอ - ผักและปลาน่ะ 00:34:40.880 --> 00:34:42.719 align:center - ไว้วันหลังมาทานอาหารเย็นกัน - แน่นอน 00:34:42.800 --> 00:34:44.679 align:center - คุณลุง เขียนอักษรเหรอ - เซี่ยเซี่ย 00:34:44.760 --> 00:34:47.000 align:center (ยึดติดกับความเป็นตัวตนของชาวนา) 00:34:47.080 --> 00:34:49.679 align:center (ยกระดับชีวิตความเป็นอยู่ในชนบท) 00:34:49.760 --> 00:34:53.800 align:center (ยืนยันการพัฒนาเมือง-ชนบทแบบบูรณาการ) 00:34:53.880 --> 00:34:55.600 align:center (สร้างความสามัคคีระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ) 00:34:55.679 --> 00:34:56.760 align:center พี่ซินซิน 00:34:57.280 --> 00:34:59.240 align:center - เซี่ยเซี่ย - คุณลุง 00:34:59.320 --> 00:35:01.160 align:center มาหาหวงซินซินเหรอ 00:35:01.240 --> 00:35:03.400 align:center พี่ใหญ่ให้ผมมาน่ะ 00:35:03.920 --> 00:35:06.120 align:center เมื่อกี้ยังอยู่นะ เดี๋ยวโทรหาเธอให้ 00:35:07.720 --> 00:35:09.520 align:center - มาแล้ว - มาไวจังเลยเซี่ยเซี่ย 00:35:09.600 --> 00:35:10.440 align:center พี่ซินซิน 00:35:10.520 --> 00:35:12.240 align:center มีอะไรที่ผมทำได้ ก็ให้ผมทำเถอะ 00:35:12.320 --> 00:35:15.480 align:center นี่ เราจะไปแจกอันนี้ทีละบ้าน 00:35:15.560 --> 00:35:17.520 align:center ด้านหน้าก็คือ วิธีการของพวกต้มตุ๋น 00:35:17.600 --> 00:35:19.320 align:center ด้านหลังคือตัวอย่าง 00:35:19.400 --> 00:35:21.040 align:center เราจะเอาไปแจกทีละบ้าน 00:35:21.120 --> 00:35:23.640 align:center ถ้าเจอคนแก่ที่พูดจีนกลางไม่ค่อยได้ 00:35:23.720 --> 00:35:25.120 align:center ก็ช่วยแปลที่เราพูดให้เขาฟังด้วยนะ 00:35:26.480 --> 00:35:27.800 align:center ทำไมจู่ๆ ก็แจกอันนี้ล่ะ 00:35:27.880 --> 00:35:29.960 align:center ได้แนะนำข้อควรระวังเกี่ยวกับกับดักเงินกู้ไป 00:35:30.040 --> 00:35:31.040 align:center ได้ผลดีมากนะ 00:35:31.120 --> 00:35:31.960 align:center สองวันมานี้ 00:35:32.040 --> 00:35:34.560 align:center เถ้าแก่เซี่ยให้เราทำแผ่นประชาสัมพันธ์ เกี่ยวกับการฉ้อโกงทางโทรศัพท์ 00:35:34.640 --> 00:35:37.320 align:center ฉันไม่เคยได้ยินว่า มีเหยื่อรายไหนในหมู่บ้านของเรา 00:35:37.400 --> 00:35:39.720 align:center แต่ก็ไม่สายเกินไปที่จะป้องกัน 00:35:42.880 --> 00:35:43.880 align:center น้าเอ๋อ 00:35:43.960 --> 00:35:46.280 align:center ช่วงนี้มีการฉ้อโกง ทางโทรศัพท์เกิดขึ้นหลายเคส 00:35:46.360 --> 00:35:48.240 align:center เป้าหมายคือคนอายุเท่าๆ กับพวกน้า 00:35:48.320 --> 00:35:50.040 align:center ถ้ามีคนโทรมาหาน้า 00:35:50.120 --> 00:35:51.680 align:center บอกว่าหลานชายของน้าถูกลักพาตัว 00:35:51.760 --> 00:35:53.240 align:center หรือลูกชายของน้าถูกจับ โดยตำรวจในข้อหาค้าประเวณี 00:35:54.160 --> 00:35:55.800 align:center กว้านจวินไม่ทำเรื่องแย่ๆ หรอก 00:35:56.760 --> 00:35:58.240 align:center แค่ยกตัวอย่างน่ะค่ะ 00:35:58.320 --> 00:35:59.920 align:center ใช่ ฉันแค่ยกตัวอย่างให้ฟัง 00:36:00.000 --> 00:36:03.040 align:center อาชญากรมีข้อแก้ตัวต่างๆ ที่จะทำให้คุณตกใจ 00:36:03.120 --> 00:36:05.440 align:center จุดประสงค์เดียวก็คือ คือการทำให้คุณให้เงินพวกเขา 00:36:05.520 --> 00:36:07.840 align:center หากไม่โอนเงินไป คุณจะไม่ตกเป็นเหยื่อ 00:36:07.920 --> 00:36:09.360 align:center - เข้าใจแล้ว - เข้าใจแล้วนะ 00:36:09.440 --> 00:36:10.720 align:center ไม่โอนเงินๆ 00:36:11.720 --> 00:36:12.800 align:center เอ้า ซินซิน ดื่มน้ำหน่อย 00:36:12.880 --> 00:36:14.120 align:center ไม่ต้องๆ ในกระเป๋าฉันมีอยู่ 00:36:14.640 --> 00:36:15.520 align:center - ฉูฉู่ - อ่ะ ให้นาย 00:36:15.600 --> 00:36:16.760 align:center - ขอบใจนะ - เธอก็เอาไปด้วย 00:36:16.840 --> 00:36:18.880 align:center บอกให้ครอบครัวของคุณ รู้ข้อมูลเรื่องการฉ้อโกงทางโทรศัพท์เพิ่ม 00:36:18.960 --> 00:36:20.080 align:center โอเค 00:36:20.160 --> 00:36:21.880 align:center แต่เราก็รู้ได้ทันทีว่ามันเป็นกลอุบาย 00:36:21.960 --> 00:36:23.320 align:center ทำไมมีคนโดนหลอกเยอะจัง 00:36:23.400 --> 00:36:24.640 align:center ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ 00:36:24.720 --> 00:36:25.600 align:center ต้องมีแน่ๆ 00:36:25.680 --> 00:36:27.880 align:center แต่เราต้องจำไว้ข้อหนึ่ง 00:36:27.960 --> 00:36:30.240 align:center ไม่ว่าใครโทรมา ก็แค่ต้องระวังเงินในกระเป๋า 00:36:30.320 --> 00:36:32.240 align:center พูดให้ดีหน่อยก็คืออย่าไปเชื่อเขา ต้องเป็นพวกหลอกลวงแน่ 00:36:33.120 --> 00:36:34.640 align:center น้าเป่าผิงพูดถูกแล้ว 00:36:35.520 --> 00:36:37.440 align:center คนที่ใจคิดหลอกลวงมีเยอะแยะไป 00:36:39.000 --> 00:36:40.680 align:center พวกเขายังมีวิธีโกงที่ดีกว่านั้นด้วย 00:36:41.320 --> 00:36:42.320 align:center เช่นเข้ามาเป็นเพื่อนกับเราก่อน 00:36:42.960 --> 00:36:44.320 align:center พอเราลดความระวังตัวลง 00:36:44.400 --> 00:36:47.400 align:center เขาก็ให้เราซื้อกองทุน ซื้อขายฟิวเจอร์สเพื่อเงิน 00:36:47.480 --> 00:36:49.080 align:center งั้นก็ยิ่งเป็นพวกหลอกลวงไง 00:36:49.160 --> 00:36:50.480 align:center งั้นจะเป็นคนหลอกลวงได้ยังไง 00:36:50.560 --> 00:36:51.800 align:center มีคนโง่ขนาดนี้ด้วยเหรอ 00:36:51.880 --> 00:36:53.160 align:center ทำเงินได้ทำไมไม่ทำให้ตัวเอง 00:36:53.240 --> 00:36:56.320 align:center จะไปลากเอาเพื่อนในโลกออนไลน์ มาช่วยหาเงิน มีคนแบบนี้ด้วยเหรอ 00:36:56.840 --> 00:36:59.920 align:center นี่คือกลลวงแบบเชือดหมู ในแผ่นประชาสัมพันธ์ของเรา 00:37:00.000 --> 00:37:00.720 align:center ดูสิ 00:37:00.800 --> 00:37:03.600 align:center คบหากับคุณทางออนไลน์และได้รับความรักของคุณ 00:37:03.680 --> 00:37:06.120 align:center หลังจากที่คุณไว้วางใจพวกเขาอย่างสมบูรณ์แล้ว 00:37:06.200 --> 00:37:08.080 align:center จากนั้นพวกเขาจะขอยืมเงินจำนวนมาก 00:37:08.160 --> 00:37:09.880 align:center โดยใช้ข้ออ้าง เช่น เริ่มต้นอนาคตด้วยกัน 00:37:09.960 --> 00:37:11.360 align:center หรือคนในครอบครัวเจ็บป่วย 00:37:11.440 --> 00:37:15.720 align:center หรือแกล้งทำเป็นว่าตนมีข้อมูลภายใน ของกองทุนที่ทำกำไรหรือฟิวเจอร์ส 00:37:15.800 --> 00:37:18.720 align:center และส่งไซต์ฟิชชิ่งให้คุณ เพื่อเอาเงินของคุณไป 00:37:18.800 --> 00:37:22.520 align:center อาชญากรบางคน จะแอบอ้างว่าเป็นผู้ขายที่ได้รับอนุญาต 00:37:23.880 --> 00:37:25.880 align:center เซี่ยเซี่ย เธอยังมีความรักออนไลน์ไหม 00:37:29.920 --> 00:37:32.120 align:center ถ้าไม่รู้ความเป็นมาของเขาก็เชื่อถือไม่ได้นะ 00:37:32.200 --> 00:37:34.120 align:center เซี่ยเซี่ยมีความรักออนไลน์เหรอ 00:37:34.200 --> 00:37:35.280 align:center ผมเปล่านะ 00:37:36.360 --> 00:37:37.800 align:center ใครจะมองเขาล่ะ 00:37:38.440 --> 00:37:39.400 align:center เอาละ 00:37:39.480 --> 00:37:41.000 align:center ยังไงซะก็อย่าลืมนะคะ 00:37:41.080 --> 00:37:42.920 align:center ไม่โอนเงินนะ โอเคไหม 00:37:43.000 --> 00:37:44.560 align:center - ไม่โอนเงิน - ไม่โอนเงินนะ 00:37:44.640 --> 00:37:46.080 align:center งั้น ทานข้าวกันต่อเลยนะคะ 00:37:46.160 --> 00:37:47.720 align:center เราสองคนจะไปต่อแล้ว 00:37:47.800 --> 00:37:49.720 align:center - ไปแล้ว - ลำบากอยู่นะ 00:37:49.800 --> 00:37:51.400 align:center - ไปแล้วนะคะ - ไปดีๆ นะซินซิน 00:37:51.480 --> 00:37:52.760 align:center - บ๊ายบาย - บ๊ายบาย 00:37:52.840 --> 00:37:54.080 align:center ดื่มน้ำเยอะๆ 00:37:56.680 --> 00:38:00.080 align:center (วิธีดูสแกมเมอร์) 00:38:22.160 --> 00:38:27.120 align:center (ยินดีต้อนรับสู่ ร้านอาหารดอกเก่อซัง รสชาติแห่งต้าหลี่) 00:38:34.520 --> 00:38:38.080 align:center (มาสร้างบ้านที่ดีด้วยกัน) 00:38:38.160 --> 00:38:39.160 align:center ต่อเถอะ 00:38:40.760 --> 00:38:41.920 align:center สู้ๆ นะ เซี่ยเซี่ย 00:38:42.000 --> 00:38:44.200 align:center - สู้ๆ - ไปเถอะ 00:38:55.360 --> 00:38:57.400 align:center ขอโทษนะคะ ช่วยเก็บโต๊ะให้หน่อยค่ะ 00:39:02.280 --> 00:39:03.640 align:center ฮัลโหล คุณเฉิน 00:39:03.720 --> 00:39:04.640 align:center ค่ะ 00:39:04.720 --> 00:39:06.280 align:center ขอโทษนะคะ เป็นอะไรรึเปล่าคะ 00:39:06.360 --> 00:39:07.320 align:center ช่วยสั่งแก้วใหม่ให้หน่อยนะคะ 00:39:07.400 --> 00:39:09.000 align:center ได้ค่ะ ขอโทษนะคะ 00:39:09.760 --> 00:39:11.400 align:center ค่ะ ฉันกำลังทำแผน 00:39:13.080 --> 00:39:14.000 align:center น่าน่า 00:39:14.520 --> 00:39:16.480 align:center - ทำชาเสาวรสอีกแก้ว เร็วๆ นะ - ได้ 00:39:19.000 --> 00:39:20.160 align:center ยุ่งอยู่เหรอ 00:39:21.040 --> 00:39:22.240 align:center พี่มาแล้ว 00:39:22.320 --> 00:39:23.240 align:center แค่มาดูน่ะ 00:39:24.520 --> 00:39:25.480 align:center ขอชาให้ฉันแก้วหนึ่งแล้วกัน 00:39:26.000 --> 00:39:26.920 align:center - ได้ - โอเค 00:39:32.200 --> 00:39:33.120 align:center ยายซิ่วอิงครับ 00:39:33.960 --> 00:39:36.200 align:center - กวาดใบไม้ที่หน้าประตูหน่อยสิครับ - ไม่กวาด 00:39:36.800 --> 00:39:38.080 align:center ทำไมไม่กวาดล่ะครับ 00:39:38.160 --> 00:39:39.720 align:center ทางเข้าไม่ใช่ความรับผิดชอบของฉัน 00:39:39.800 --> 00:39:40.640 align:center ฉันไม่ช่วยหรอก 00:39:41.240 --> 00:39:43.520 align:center เป็นอะไรไป ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ 00:39:51.440 --> 00:39:52.440 align:center เมื่อวาน 00:39:52.520 --> 00:39:54.440 align:center หลานสาวพาลูกของเธอมาเยี่ยมฉัน 00:39:54.520 --> 00:39:57.560 align:center ฉันก็เลยกลับเร็วไปแค่แป๊บเดียว ให้เขาช่วยล้างห้องน้ำให้ 00:39:57.640 --> 00:39:59.440 align:center แล้วเขาก็รับปากว่าจะช่วย 00:39:59.520 --> 00:40:00.440 align:center แต่ไม่ได้ทำ 00:40:00.520 --> 00:40:03.240 align:center ทุกครั้งที่เขาขอกลับก่อน ฉันก็ช่วยทุกครั้ง 00:40:03.760 --> 00:40:05.320 align:center ฉันลืมไป 00:40:06.240 --> 00:40:07.200 align:center เธอน่ะ 00:40:07.280 --> 00:40:09.280 align:center ตอนอายุ 20 ก็เป็นแบบนี้ 00:40:09.360 --> 00:40:11.240 align:center ตอนที่ครอบครัวเธอเกี่ยวข้าว ฉันก็ไปช่วย 00:40:11.320 --> 00:40:12.680 align:center ตอนครอบครัวฉันเก็บถั่ว 00:40:12.760 --> 00:40:14.320 align:center เธอล่ะ เธอเข้าไปร้องเพลงในเมืองนู่น 00:40:15.160 --> 00:40:16.240 align:center เธอมันขี้เกียจ 00:40:16.760 --> 00:40:17.960 align:center ตั้งหลายปีมาแล้วนะ 00:40:18.600 --> 00:40:19.720 align:center เธอนี่ใจแคบไปตลอดชีวิตเลย 00:40:21.280 --> 00:40:22.880 align:center อาเหยา เธอก็ตัดสินมาหน่อย 00:40:25.360 --> 00:40:27.400 align:center คุณยายซิ่วอิง ไม่ได้ใจแคบ 00:40:28.160 --> 00:40:30.040 align:center คุณยายไฉ่อวิ๋นก็ไม่ได้ขี้เกียจ 00:40:30.120 --> 00:40:31.320 align:center เขาลืมไปจริงๆ 00:40:31.400 --> 00:40:33.200 align:center เรื่องที่รับปากแล้วเขาไม่เบี้ยวหรอก 00:40:33.280 --> 00:40:35.880 align:center ตอนเช้าฉันเป็นคนทำความสะอาดเอง 00:40:36.400 --> 00:40:39.480 align:center เมื่อเช้าตอนฉันมาถึง เขาใกล้ทำความสะอาดเสร็จแล้ว 00:40:40.240 --> 00:40:41.480 align:center ฉันลืมไปจริงๆ 00:40:42.200 --> 00:40:45.080 align:center ใช่ คุณยายไฉ่อวิ๋นอาจจะลืมไปจริงๆ ก็ได้ 00:40:45.160 --> 00:40:46.920 align:center เมื่อก่อนก็มีที่ชั้นวางหนังสือ 00:40:47.000 --> 00:40:48.120 align:center บางครั้งก็เช็ดไปสองรอบ 00:40:48.200 --> 00:40:49.560 align:center แล้วลืมเช็ดไปอันหนึ่งไง ใช่ไหม 00:40:52.600 --> 00:40:54.320 align:center ตอนนั้นที่คุณยายขาแพลง 00:40:54.400 --> 00:40:56.760 align:center ก็มีคุณยายไฉ่อวิ๋น ที่ช่วยส่งข้าวให้ทุกวันไม่ใช่เหรอ 00:40:57.520 --> 00:40:59.520 align:center นี่คือสิ่งที่สมควรทำ ไม่ต้องพูดถึงหรอก 00:40:59.600 --> 00:41:01.280 align:center ต้องพูดสิครับ 00:41:01.360 --> 00:41:02.280 align:center พวกคุณเป็นเพื่อนสนิทกัน 00:41:02.360 --> 00:41:03.600 align:center เพื่อนรักกันมาหลายสิบปีแล้ว 00:41:03.680 --> 00:41:06.160 align:center มิตรภาพลึกซึ้ง ใช่ไหมครับ คุณยายคอยช่วยเหลือกัน 00:41:06.240 --> 00:41:07.080 align:center ใช่ 00:41:07.160 --> 00:41:08.320 align:center ฉันใจแคบเอง 00:41:09.760 --> 00:41:11.080 align:center ยายไม่ได้ใจแคบ 00:41:11.160 --> 00:41:12.000 align:center ตอนผมเด็กๆ 00:41:12.080 --> 00:41:15.360 align:center คุณยายก็ชอบชวนผมไป ทานข้าวอร่อยๆ ที่ทำเองที่บ้านไม่ใช่เหรอครับ 00:41:15.440 --> 00:41:16.560 align:center ใจกว้างจะตาย 00:41:18.720 --> 00:41:19.560 align:center ช่างเถอะๆ 00:41:19.640 --> 00:41:20.920 align:center แค่เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ 00:41:22.040 --> 00:41:23.720 align:center ฉันขอโทษนะ 00:41:23.800 --> 00:41:24.640 align:center ขอโทษนะ 00:41:25.520 --> 00:41:27.360 align:center พี่สาว ฉันบอกแล้วว่าไม่เป็นไร 00:41:27.440 --> 00:41:30.200 align:center เธอน่ะแก่แล้วจริงๆ ลืมไปหมดทุกอย่าง 00:41:33.640 --> 00:41:35.320 align:center ไม่มีอะไรแล้วก็ดีแล้ว 00:41:35.400 --> 00:41:36.600 align:center ที่ต้องทำงานก็ทำงานต่อ 00:41:36.680 --> 00:41:39.360 align:center คุณยายไฉ่อวิ๋น ที่ตรงทางเข้า 00:41:39.440 --> 00:41:40.800 align:center ที่มีใบไม้หล่น รบกวนกวาดหน่อยนะครับ 00:41:42.560 --> 00:41:44.960 align:center กวาดตอนนี้ อีกเดี๋ยวก็มีหล่นอีก 00:41:45.040 --> 00:41:46.760 align:center เราพักกันก่อน ไปดื่มน้ำสักหน่อย 00:41:46.840 --> 00:41:47.880 align:center ไป 00:41:54.440 --> 00:41:55.440 align:center ก็มีเหตุผล 00:41:56.000 --> 00:41:56.880 align:center มีเหตุผล 00:42:00.160 --> 00:42:01.040 align:center จบแล้วเหรอ 00:42:01.680 --> 00:42:02.800 align:center จบแล้ว 00:42:03.600 --> 00:42:04.960 align:center เขาสองคนก็เป็นแบบนี้ประจำ 00:42:05.040 --> 00:42:08.240 align:center ทะเลาะกันเรื่องเล็กน้อยตลอด ไม่จบไม่สิ้น 00:42:08.840 --> 00:42:10.880 align:center พอดีกันนะ สองคนนั้นก็เหมือนพี่น้องแท้ๆ เลยเชียว 00:42:11.520 --> 00:42:12.440 align:center ตอนไม่ดีกัน 00:42:12.520 --> 00:42:14.800 align:center เรื่องเมื่อชาติก่อนก็เอามาพูด 00:42:15.480 --> 00:42:18.360 align:center ฉันยังคิดว่า เพื่อนรักกันพอแก่ตัวแล้วจะไม่ทะเลาะกันแล้ว 00:42:18.880 --> 00:42:20.880 align:center แก่แล้วสิถึงจะมีเวลามาทะเลาะกัน 00:42:26.360 --> 00:42:28.640 align:center เรื่องทำงานเธอพูดกับสวี่หงโต้วรึยัง 00:42:28.720 --> 00:42:29.800 align:center พูดแล้วสิ 00:42:29.880 --> 00:42:30.800 align:center เขาบอกไม่ทำ 00:42:31.760 --> 00:42:33.440 align:center แต่บางครั้งก็แวะมาช่วยนะ 00:42:35.080 --> 00:42:36.920 align:center - ใจดีจัง - ใช่แล้ว 00:42:37.000 --> 00:42:37.840 align:center เถ้าแก่เซี่ย 00:42:37.920 --> 00:42:39.800 align:center ไม่งั้นก็ช่างเถอะ 00:42:39.880 --> 00:42:41.800 align:center เราจ้างคนอื่นมาเป็นเด็กเสิร์ฟแทนก็ได้ 00:42:42.520 --> 00:42:44.440 align:center ฉันไม่ได้ให้เขามาเป็นเด็กเสิร์ฟ 00:42:45.800 --> 00:42:47.480 align:center คุณอยากให้เธออยู่ต่อเหรอ 00:42:49.280 --> 00:42:50.520 align:center เป็นไปไม่ได้หรอก 00:42:50.600 --> 00:42:53.880 align:center เธอไม่มีทางอยู่ต่อเพื่อเป็นพนักงานแบบฉันหรอก 00:42:55.640 --> 00:42:57.160 align:center ฉันก็ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น 00:42:57.240 --> 00:42:58.480 align:center เธอต้องจากไปแน่ 00:42:59.520 --> 00:43:00.840 align:center งั้นคุณหมายความว่ายังไงล่ะ 00:43:01.480 --> 00:43:03.000 align:center ใช้พลังงานที่เหลืออยู่ของเขา 00:43:03.080 --> 00:43:05.840 align:center อย่างที่ฉันเห็น สไตล์การทำงานของเขา แตกต่างจากของเธอ 00:43:06.440 --> 00:43:08.760 align:center เธอจะทำตามที่เขาพูดโดยไม่รู้ตัว 00:43:08.840 --> 00:43:11.520 align:center ลูกค้ารู้สึกสบายใจกับบริการของเขา 00:43:12.200 --> 00:43:14.760 align:center นี่คือเสน่ห์ของความเป็นมืออาชีพ 00:43:18.440 --> 00:43:20.400 align:center แต่ฉันพูดไปแล้วก็ไม่ได้ผลนะ 00:43:21.080 --> 00:43:23.000 align:center คุณตัดสินใจเอาเถอะ ฉันรู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้ 00:43:23.880 --> 00:43:25.040 align:center ไม่ต้องกังวล 00:43:25.120 --> 00:43:27.360 align:center เดี๋ยวฉันจัดการเอง ฉันรู้สึกว่ามันเป็นไปไม่ได้