ที่เขาส่งให้นาย ดูก็รู้ว่าเป็นเว็บล่อเหยื่อ
ตำรวจก็พูดแบบนี้
บอกให้ผมกลับมารอข่าวที่บ้าน
ไม่คิดว่าจะเป็นเว็บล่อเหยื่อ
เห็นผมเป็นหมูหลอกเชือด
พวกเขายังบอกว่าผมโชคดี ถูกหลอกไม่มาก สามหมื่นยังน้อยอีกเหรอ
อย่าเพิ่งพูดเลย กินก่อนเถอะ
นายไม่ได้กินข้าวมาสองสามวันแล้วเหรอ
กินบนเครื่องแล้ว
บะหมี่กับข้าวไม่อร่อยเลยสักอย่าง
ไม่อร่อยนายยังกินตั้งสองชุด
- เช็ดปากหน่อย - ครับ
พี่ครับ เรื่องนี้น่ะ
อย่าให้แม่ผมรู้เด็ดขาด
ท่านเสียดายเงิน ต้องทุกข์ใจจนนอนไม่หลับแน่
และยิ่งห้ามให้พี่สาวผมรู้
ปกติผมก็ขัดหูขัดตาอยู่แล้ว
ถ้ารู้เรื่องน่าอายขนาดนี้ของผมเข้า
คงหัวเราะเยาะผมไปทั้งชาติแน่
นายคิดมากไปแล้ว
พี่สาวนายไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก
มีแค่พี่แหละที่คิดว่าเขาเป็นคนดี
แต่ไม่ว่ายังไง
ฉันก็จะให้นายยืมเงินก่อน
แต่ว่านะ
นายเองก็ต้องเตรียมใจไว้
เงินที่ถูกเว็บพวกนี้หลอกไป คิดจะเอาคืน
มันต้องให้เวลา
ผมรู้ครับ
พี่คิดว่าผมโง่ไหมล่ะครับ
ไม่ใช่โง่
แต่ถูกเงินที่ได้มาง่ายแบบนี้
ครอบงำสมอง
ผมโลภเอง
หรือนายจะไปเที่ยวเซี่ยงไฮ้อีกสักสองสามวันดี
ฉันออกค่าเดินทางให้
ไม่ไปหรอกครับพี่
ผมจะพักที่เมืองเก่าสองวัน
ของฝากจากเซี่ยงไฮ้ ที่ซื้อในเน็ตมาถึง ผมค่อยกลับ
เขาน่ะลำบากมาก
ช่วงแรกที่เขากลับมา
ไม่มีใครช่วยเขาเลยจริงๆ
ตอนนั้นเสี่ยวซุนยังไม่มา
พ่อเขาน่ะ
ไม่ช่วยแม้แต่เงินสักแดงเดียว
แถมยังเป็นเหมือนลูกตุ้ม
คอยรั้งเท้าเขา ทะเลาะกับเขาทั้งวัน
ป้าคะ เต้าหู้ได้แล้วค่ะ
ขอบใจนะ
หงโต้ว
- ให้หนูกิน - ให้หนูเหรอคะ
ขอบคุณค่ะ คุณย่า
ทำไมพ่อเขาถึงทะเลาะกับเขาล่ะคะ
พ่อเขาคิดว่า
อุตส่าห์มีลูกที่เก่งแบบเขาสักคน
แต่ก็หนีกลับมาซะงั้น
เขาไม่เห็นด้วย
ก่อนหน้านี้น่ะ
มีคนในหมู่บ้านขายของออนไลน์ แต่ก็เจ๊งไป
อาเหยาเลยรับช่วงต่อ
ต่อมาก็มีคนทำโรงเตี๊ยม
ก็คือบ้านที่หนูพักนั่นแหละ
ก็ปิดตัวลงอีก
อาเหยาก็เซ้งต่ออีก
ขนาดโรงผ้ามัดย้อมที่เขารับช่วงต่อมา
ก็เพราะคนอื่นไปต่อไม่ไหว เขาเลยเซ้งต่อ
ทำไมนักท่องเที่ยวน้อยจังเลย
ครึ่งค่อนวันแล้วยังไม่มีคนมาถามราคาเลย
ใจเย็นๆ
พวกเรานั่งอยู่ที่นี่มาสองชั่วโมงแล้วนะคะ
แค่สองชั่วโมงเอง
ปกติแล้วก็เป็นแบบนี้เหรอคะ
ถ้าวันไหนมีตลาดนัด คนที่มาถามราคาก็จะเยอะหน่อย
งั้นขายได้เท่าไหร่คะ
ย่าก็ทำได้ไม่เยอะเท่าไหร่หรอก
พอทำเงินได้ไหมคะ
ก็พอซื้อกับข้าว ซื้อขนมให้พวกเด็กๆ น่ะ
ตราบใดที่ย่ายังขยับได้
ก็จะเอาแต่แบมือ
ขอพวกเด็กๆ ไม่ได้ มันไม่เข้าท่า
ระยะนี้ ย่าก็ได้เก็บออมไว้อยู่บ้าง
รออาหย่วนกลับไปเรียน ให้เขาเป็นค่าขนม
ออมได้เท่าไหร่แล้วเหรอคะ
สามพัน
สามร้อย
- จริงสิ - คะ
ย่ายังออมไว้ให้อาเหยาด้วยล่ะ
คุณย่าออมไว้ให้เขาทำไมคะ
ใช้แต่งงานไงล่ะ
ตั้งแต่ตอนเขาเข้ามหาลัย ย่าก็เริ่มออมไว้ให้เขาแล้ว
ออมมาหลายปีแล้วละ
ออมได้เท่าไหร่เหรอคะ
ไม่บอกหนูหรอก
หนึ่ง สอง หนึ่ง
ลูกได้ยินไหม
เดินไม่ไหวแล้วเหรอ
มานี่
(โรงเตี๊ยมรันหยวนย่านเมืองเก่า)
หนึ่ง สอง หนึ่ง
ทางนี้
ส่งเบอร์สั่งแก๊สที่บ้านมาให้ฉันหน่อยสิ
เดี๋ยวก่อน
ตอนนี้แกอยู่ที่ไหน
อยู่ที่เดอะบันด์
ไปเดอะบันด์ตอนกลางวันเนี่ยนะ
โอเค ฉันรู้แล้ว
เที่ยวให้สนุกนะ
กลับบ้านกัน กั่วเปา
ไปๆๆ
- แม่คะ - เลิกเรียนแล้วเหรอ
คือว่ากว้านจวิน ฉันมีธุระนิดหน่อย
ให้ลูกไปกินข้าวที่บ้านคุณได้ไหม
ได้สิ
เชื่อฟังคุณลุงนะ
น้าไปแล้วนะ
บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย - บ๊ายบาย
บ๊ายบาย
แม่เธอดูยุ่งจังเลยนะ
แน่นอนสิ ผู้หญิงต่างก็ยุ่งเรื่องงาน
ใครสอนหนูกันเนี่ย
พี่น่าน่าบอกมาค่ะ
เก่งจริงๆ ไป กลับบ้านกัน
กั่วเปา หนูเดินนำหน้านะ
- กลับบ้าน - ไปครับ
อันนี้สวยจัง
น่ารักมากเลย
พวกเราไปดูทางนั้นอีกเถอะ
ไปกัน
(เสี่ยวอาหย่วน)
ฝากข้อความโทรกลับไว้เป็นร้อย มีเรื่องอะไรเหรอ
นายอยู่ไหน
พี่ยุ่งอะไรด้วย
ต้นกำเนิดแห่งรสชาติ ร้านหม้อไฟเห็ดป่า
เขาเปิดเครื่องตั้งแต่เมื่อคืนแล้วครับ
- เอามาให้ฉัน - บ่นอยู่เลยว่าไม่มีใครตามหาเขา
อาหย่วนเหรอ
เจอแล้วค่ะ
พี่เลี่ยง
พี่ทำอะไรเนี่ย
ใครน่ะ คนที่บ้านนายเหรอ
ไม่ใช่
ฝากข้อความโทรกลับร้อยกว่าข้อความ
สาวที่ชอบนายเหรอ
ก็แค่พี่สาวที่มาเช่าห้องในหมู่บ้านของเรา พี่อย่าใส่ใจเลย
พี่สาวเหรอ
ต้นกำเนิดแห่งรสชาติร้านหม้อไฟเห็ดป่า
อาหย่วนอยู่ที่นี่แหละค่ะ
ไปกัน
เดี๋ยวค่ะ หนูโทรหาเถ้าแก่เซี่ยก่อน
ไม่ต้อง
เขารู้ว่าอาหย่วนอยู่ที่ไหน แต่เขาไม่บอกย่า
- เขารู้แล้วทำไมไม่บอกย่าล่ะคะ - ใครจะรู้ล่ะ
ยาย ฝากดูแผงหน่อยนะ
ช้าหน่อยๆ
น่ารำคาญชะมัด
ฮัลโหล พี่เซี่ยเซี่ย
ได้ครับ
ผมพักตอนบ่ายสาม ว่างครับ
ได้ครับ โอเครับ
รีบหั่นผัก
รู้แล้วครับ
คุณย่าคะ
อย่าเดินเร็วขนาดนี้สิคะ
ระวังค่ะ
เดี๋ยวสิ เราเรียกรถดีไหมคะ
อ้าว
คุณย่า หงโต้ว จะไปไหนกันเหรอ
- ไปเมืองเก่าค่ะ - ไปทำอะไรที่เมืองเก่า
- ไปหา… - ไปกินหม้อไฟ
หนูมีธุระที่เมืองเก่าพอดี ขึ้นรถสิ
ส่งพวกเราทีนะ
ไปค่ะ
ค่อยๆ นะคะคุณย่า
มา รัดเข็มขัดด้วยค่ะ
มาค่ะ หนูช่วย
นั่งดีๆ นะ
มัดผมไว้หน่อยไหม
ไม่ได้เอายางรัดผมมาด้วย
ในกระเป๋ามี คุณลองหาดู
โอเค
คุณเช่ารถมาเหรอคะ
ปกติไม่จำเป็น
ตอนจะใช้ก็ไปเช่าสักคัน
คุณไปทำอะไรที่เมืองเก่าเหรอคะ
ทำธุระน่ะค่ะ
ทำเรื่องใหญ่
ดูท่าทางของคุณ เหมือนจะไปอัดใครเลย
สามีเธอมาอีกแล้วละสิ
คุณย่า ไม่ใช่สามี เป็นสามีเก่า พวกเราหย่ากันแล้ว
อีกอย่างหนูก็ไม่ได้จะไปอัดเขา ย่าไม่ต้องห่วงนะคะ
ถ้าหนูอัดเขาจริงๆ ต้องเรียกย่าไปด้วยแน่
ทำไมต้องไปกินหม้อไฟถึงเมื่องเก่า
ในตำบลเราก็มีอยู่ร้านหนึ่งไม่ใช่เหรอ
ฉันเห็นว่ารีวิวของร้านนั้นดีมาก
คุณย่าออมงินได้สามร้อย บอกว่าจะพาฉันไปเลี้ยง ใช่ไหมคะคุณย่า
คุณย่า
ลำเอียงนะเนี่ย พาหงโต้วไป ไม่พาหนูไปด้วย
เธอจะไปอัดสามีเธอไม่ใช่เหรอ
สามีเก่า หนูไม่เอาเขาแล้ว
- แล้วเธออารมณ์เสียทำไม - อารมณ์ดีสิคะ
อันนี้เอาออกยังไงเนี่ย
คุณย่า
เข็มขัดนิรภัยห้ามปลดออกนะคะ
มันรัดแล้วอึดอัดมากเลย
อึดอัดก็ปลดไม่ได้
ตำรวจจราจรพบเข้าต้องปรับตั้งสองร้อยหยวนแน่ะ
คุณย่า
เป็นไปไม่ได้
เอาละ
ถึงแล้ว
มา คุณย่า หนูปลดให้
ตอนนี้สบายแล้วละสิ
- ขอบคุณนะคะเสี่ยวชุน - หงโต้ว
เย็นๆ ให้ฉันมารับไหม
- ไม่ต้องค่ะ ฉันพาคุณย่านั่งแท็กซี่กลับ - โอเค
- งั้นฉันไปแล้วนะ - ขอบคุณนะ
- บ๊ายบาย - ไปเถอะ
- ตรงไหน - เตินตรงไป
ทางนี้ค่ะ
อันนี้เท่าไหร่
อันนี้ 15 หยวนครับ
ลดอีกได้ไหม
คุณย่า ร้านผมถูกที่สุดแล้วครับ
- สิบหยวน - สิบสาม
สิบหยวน
สิบสอง ราคาต่ำสุดแล้วครับ
- เก้าหยวน - ได้ๆ สิบหยวน ขายย่าสิบหยวน
เสร็จแล้วค่ะคุณย่า จ่ายแล้ว ไปกันเถอะค่ะ
งั้นเดี๋ยวย่าเอาเงินให้
หนูซื้อให้ค่ะ ไปกันเถอะ
เดี๋ยวนะคะ
ฮัลโหล เถ้าแก่เซี่ย
พวกเรากำลังไปหาอาหย่วน
คุณย่า นั่นอาเหยานะคะ
อย่าเพิ่งสนใจเขา
โอเคค่ะ
แย่แล้วๆ
- ยินดีต้อนรับครับ - ยินดีต้อนรับค่ะ
- สวัสดีค่ะ สองท่านนะคะ - ขอถามหน่อยค่ะ
เซี่ยจือหย่วนทำงานที่นี่ไหมคะ
เซี่ยจือหย่วน
ใช่ค่ะ อายุประมาณ16-17
- ยินดีต้อนรับครับ - ใช่เขาไหมคะ
ย่า
- ใครใช้ให้เธอหนีออกจากบ้าน - ย่า หยุดก่อน
ย่า
- ย่า - กลับบ้าน เจ็บ ย่าครับ
ย่าครับ ย่าครับ อย่าตีอีกเลย
ย่า ตีคนไม่ดีนะครับ
ย่า หยุดตีได้แล้ว
พัดนมนี่ขายยังไงคะ
ห้าสิบห้าหยวนครึ่งโลครับ
- ลองชิมได้ ที่บ้านทำเองครับ - ไม่เป็นไร ขอบคุณค่ะ
(พัดนม ครึ่งกิโล 55 หยวน)
ย่าครับ อาหารครบแล้วครับ
เสี่ยวเลี่ยง ไม่ได้เจอเธอนานแล้วนะ
เธอไปรุ่ยลี่กับแม่แล้วไม่ใช่เหรอ
ผมอยู่กับแม่ที่นั่นไม่ชินครับ ก็เลยกลับมา
นั่งทานด้วยกันสิ
ขอบคุณครับย่า ตอนนี้ผมทำงานอยู่
เอากระบวยใช่ไหมคะ นี่ค่ะ
ไม่ตีหนูหรอกน่า
กินอาหาร
แม้ฟ้าจะถล่มลงมา
ก็ต้องกินข้าวก่อน
ตอนพ่อเธอโทรมาหาย่า
บอกว่าจะส่งเธอมา
ย่าก็กะว่าจะตีจนเธอยอมกลับไป
พ่อเขาบอกว่าย่าสอนไม่เป็น
บอกว่าสมัยนี้ตีไม่ได้ ให้เขาตื่นรู้เอาเอง
ใช่ค่ะ
คุณย่าคะ สมัยนี้มีวันหนึ่งที่เรียกว่า
วันไม่ตีเด็กนานาชาติด้วยละค่ะ
วันอะไรนะ
คล้ายๆ กับวันเด็กอะไรทำนองนั้น
ก็คือวันนั้น ผู้ปกครองห้ามตีเด็กๆ
ไม่ใช่วันนี้หรอกนะ
ยกเว้นวันนั้น วันอื่นก็ตีได้ใช่ไหม
ยังจะไม่ให้ตีอีก
ย่าว่ายังตีน้อยไป
ตามใจทะนุถนอมจนไม่รู้จักกลัว
ไม่ไปเรียน ไม่ให้ตี
ตอนนี้ ยังหัดหนีออกจากบ้าน
ก็ยังไม่ให้ตีอีก
ถ้ายังไม่ตีคงไปขโมยไปปล้น
เหมือนกับเซี่ยเฉียงนั่น
ย่าครับ
ไม่พูดก็ได้
กิน
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณค่ะคุณย่า
ย่าครับ
- ผมไปทำงานก่อนนะครับ - เธอเป็นนักเรียน ยังจะทำงานอะไร
อีกเดี๋ยวกลับไปกับย่า
ย่าจะให้พ่อเธอมารับ
ไม่นะย่า
อาทิตย์นี้ผมยังต้องทำอีกสองวัน
ถึงจะได้ค่าจ้าง
ไปเถอะๆ
ก่อนไปก็หวีผมให้เรียบร้อย
ไปแล้วนะครับย่า
ทำไมเธอถึงให้เขาไปทำงานอีก
ที่นี่จ่ายค่าจ้างอาทิตย์ละครั้ง
เขาทำมาห้าวันแล้ว ทำอีกสองวันจะเป็นไรไป
ทำอะไรต้องมีต้นมีจบ
แต่เธอก็ควรจะบอกย่าว่าเขาอยู่ที่ไหน
ผมยังไม่รู้จักย่าอีกเหรอครับ
บอกย่าไป ย่าก็คงบุกมาตั้งนานแล้ว
ทำแผนผมพังหมด
คุณรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าเขาอยู่ที่นี่
ผมรู้ตั้งแต่เขามาแล้ว
ผมมีสายสืบ
ยินตีต้อนรับครับ
นายต้องปล่อยลมหายใจออกมา
ยินตีต้อนรับครับ
ต้องมีจังหวะ
ยินตีต้อนรับครับ
ต้องกระตือรือร้น ต้องกล้าหาญ
กล้าหาญเข้าไว้
วันที่มืดมนดั่งว่า
เป็นเพียงสิ่งที่คิดไปเอง
ชีวิตใช้เส้นทางยอกย้อนเหล่านั้น
พี่ๆ ผมเข้าห้องน้ำก่อน
- ปวดท้องๆ - ไปๆๆ
พี่
เซี่ย…
เรื่องดีๆ ไม่เรียน ริสูบบุหรี่กิเหล้าใช่ไหม
เปล่าครับพี่
- นานๆ ที - นานๆ ทีอะไร
ต่อไปจะไม่สูบแล้วครับ
นายอยู่ที่นี่ได้ไง
แม่นายมารับไปรุ่ยลี่แล้วไม่ใช่เหรอ
อยู่กับแม่ผมคนเยอะเกินไป
กลับมาทำงานที่นี่ดีกว่า
อาหย่วนมาหานายได้ไง
ผมสองคนกับพี่เซี่ยเซี่ย ปกติจะเล่นเกมด้วยกัน
จู่ๆ เขาก็มาหาผม บอกว่าจะไปทำงานกับผม
พอรวมตัวกันก็เอาแต่เล่น
จูงมือกันร้องเพลงใช่ไหม
พี่ พี่พาเขากลับไปดีไหมครับ เขาไม่เคยลำบาก
งานที่ร้านหม้อไฟมันเหนื่อยมาก
ใครบอกว่าฉันจะพาเขากลับไป
ช่วยอะไรฉันหน่อย
พาเขาไปทำงาน
ช่วยจับตาดูเขาไว้
โทรมารายงานการทำงานของเขาทุกเย็นด้วย
“หา” อะไร
ให้ผมหักหลังเพื่อนเหรอพี่
ผมไม่ใช่คนแบบนั้น
งั้นนายจะหักหลังเขา
หรือว่าจะหักหลังฉัน
นายเลือกสักทาง
ผมหักหลังเขาแล้วกัน
ค่อยยังชั่วหน่อย
หักหลังไม่หักหลังอะไรกัน
ฉันก็หวังดีกับเขาไม่ใช่เหรอ
พี่เลี่ยง พี่เลี่ยง
เขาอึเร็วขนาดนี้เลยเหรอครับ
ลำไส้ตรงน่ะ กลับไปเถอะ
เดี๋ยว
พี่เลี่ยง
รับไว้
หาอะไรดีๆ กิน
ห้ามซื้อบุหรี่ล่ะ
ขอบคุณครับพี่
งั้น… งั้นผมไปแล้วนะ
พี่เลี่ยง พี่เลี่ยง
พี่เลี่ยง ทำไมพี่ไปไกลจัง
กลิ่นนายแรงมาก
เมื่อกี้ผมกินเยอะไปน่ะ
- กลับกันเถอะ - ครับ
คิดติดจีพีเอสให้เขาด้วย
ผมต้องติดจีพีเอสให้เขาด้วยเหรอ
มือถือที่เขาใช้เป็นเครื่องเก่าผม
บัญชีก็เป็นของผมหมด
เขาเรียนน้อย ไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้
มันต่างจากติดจีพีเอสตรงไหน
พ่อผมให้เขามาที่นี่
เขาก็เป็นเหมือนม้าพยศ
ผมไม่ใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ จะเอาเขาอยู่ได้ยังไง
งั้นทำไมคุณไม่พูดล่ะ คนในหมูบ้านวิจารณ์คุณสนั่นแล้ว
ในหมู่บ้านไม่มีความลับหรอก
ไม่อยากให้คนอื่นรู้ก็จะพูดไม่ได้
อีกอย่างเขายังมีไส้ศึก
ทุกครั้งที่เซี่ยเซี่ยโกหกนะ คางก็จะยื่นออกมา
“พี่ครับ ผมไม่รู้อะไรเลย”
ดูก็รู้ว่าโกหก
แม้แต่ฉันก็บอกไม่ได้ใช่ไหม
คุณเป็นผู้ต้องสงสัยที่เปิดเผยความลับเป็นคนแรก
ขนาดย่าผมยังไม่บอก
แต่ว่านะ
ผมบอกน้าเฟิ่งไปแล้ว น้าเขาเป็นคนปากหนัก
เขาบอกย่าว่าหาเจอแล้ว
กำลังใช้แรงงานดัดนิสัย ให้ย่าวางใจ ไม่ต้องไปยุ่ง
คุณดูสิ
นี่คือเหตุผลว่าทำไมผมไม่ให้ย่าผมเข้ามายุ่ง
ถ้าตอนนี้ย่าผมอายุยี่สิบนะ
ก็คงคว้าแชมป์มวยจีนฝ่ายหญิงไปแล้ว
ผมเล่าให้ฟัง ตอนปู่ของผมยังหนุ่ม ร้องเพลงเพราะมาก
เลยถูกย่าผมลากกลับไป
ลากกลับบ้านเหรอ
ใช่
ปู่ผมฮอตมาก
ส่วนคุณย่า ถึงหน้าตาจะธรรมดา
แต่แรงเยอะมาก
นี่คิดว่าย่าตีเธอไม่ไหวแล้วใช่ไหม
สวยครับๆ สวยที่สุดเลย
อย่าไปฟังเขาพูดเหลวไหล
เขาต้องเหลวไหลแน่นอนค่ะ
ตอนย่ายังสาวต้องดูดีมากแน่ เป็นสาวสวยเลย
ต้องอย่างหนูถึงเรียกสาวสวย
ทำไมชมกันเองซะงั้นล่ะครับ
ชมอะไร
ฟังก็รู้ว่าไม่ใช่คำพูดดีๆ
ใช่ค่ะ ชมกันเองที่ไหนกัน
นี่เป็นการชื่มชมกันและกันระหว่างผู้หญิงต่างหาก
ย่าไม่ต้องสนใจเขา ทานข้าวกันค่ะ
ใช่สิ ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกหน่อย
มาค่ะ เถ้าแก่เซี่ย ย่าคะ มองทางนี้
ชูสองนิ้ว เชยมากเลย ทำหัวใจสิ
ทำหัวใจสิเชย
ผมหลับตาหรือเปล่า
ดีแล้วค่ะ ดีแล้ว
ผมขอดูหน่อย
กินเยอะๆ นะคะ
ย่าครับ ย่าเอาเนื้อให้เธอหมดเลย ผมเพิ่งใส่ไปเอง
พวกเราต้มเอาใหม่ก็ได้
พอแล้วค่ะ
- กินอีกหน่อยนะ - ขอบคุณค่ะ
เรื่องก็เป็นแบบนี้
พูดอะไรหน่อยสิ
พูดอะไร
พี่อยากด่าผมก็ด่าเถอะ อย่ากลั้นไว้เลย
ตอนฉันอยากด่าแกเคยยั้งปากด้วยเหรอ
เอางี้
เรื่องนี้
จะให้แม่รู้ไม่ได้เด็ดขาด
ท่านประหยัดขนาดนั้น
ปกติ แค่เงินซื้อผักเหมาสองเหมา
ยังคิดเล็กคิดน้อยเลย
ถ้ารู้ว่าถูกหลอกเงินเยอะขนาดนี้ ถึงปากไม่พูดอะไร
แต่ต้องนอนไม่หลับแน่
เรื่องเงิน แกไม่ต้องไปยืมพี่เหยาหรอก
ฉันยังพอมีเงินเก็บอยู่บ้าง
เอาไปชดเชยเงินสามหมื่นหยวนของแกก่อน
เงินที่ถูกหลอกไป
ตามคืนมาได้ก็ดีที่สุด
ถ้าตามคืนมาไม่ได้
แกก็ห้ามคิดมากอีก
ถือว่าจ่ายเงินซื้อบทเรียน
ให้เรื่องมันแล้วไป
เรื่องนี้ พี่เหยาไม่เอาไปพูดอยู่แล้ว
หลังจากนี้ใครก็ห้ามพูดถึงอีก
มองอะไร
พี่ไม่ด่าผมจริงๆ เหรอ
ฉันด่าแกยังน้อยเหรอ แกเคยฟังไหมล่ะ
แกมีความรู้แค่ไหน ตัวแกเองไม่รู้เหรอ
พวกนั้นไม่ให้แกบอกคนในครอบครัว ก็เพราะกลัวถูกจับได้
แกคิดว่าเงินมันหาง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ
อีกอย่าง ฉันถามแกนะ
ฉันกับแม่เคยขอเงินแกสักแดงไหม
แกไปเอาความกดดันมาจากไหน
โลกภายนอกมันดี จนเกลียดการอยู่บ้านขนาดนั้นเลยเหรอ
คิดว่าฉันตำหนิแกอีกแล้วใช่ไหม
ผมไม่ได้เกลียดการอยู่บ้าน
แค่อยากหาเงินให้ได้เยอะๆ
ธุรกิจร้านแกะสลักก็ไม่ดีอยู่แล้ว
ขาดผมสักคนก็ไม่เป็นไร
อาจารย์จะได้จ่ายค่าแรงขั้นต่ำน้อยลง
พี่เหยากลับมาเริ่มธุรกิจ
พี่เองก็ลาออกจากงานที่คุนหมิงกลับมา
สองสามปีมานี้ พี่เขาก็ใช้เงินลงทุนไปเยอะมาก
จ้างคนตั้งเยอะ ทุกเดือนต้องใช้เงินมากมาย
นักท่องเที่ยวก็ไม่มาก
ทำร้านออนไลน์ ขายสินค้าการเกษตรกำไรน้อย
ได้เงินไม่พอจ่าย พี่ก็ไม่ได้เงินปันผลอะไร
แกจะกังวลเรื่องพวกนี้ทำไม
ยังไงผมก็เป็นผู้ชายคนเดียวในบ้าน
ยังไงอนาคตผมก็ต้องเลี้ยงครอบครัว
จะพึ่งพี่คนเดียวไม่ได้
พี่กำลังคิดว่า
ผมทั้งโง่แล้วยังคิดเยอะใช่ไหม
ผมรู้ว่าผมโง่
แก่โง่จริงๆ แหละ
แกรู้ไหมว่า
“ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม” คืออะไร
“น้ำมาคลอถึงเกิด” คืออะไร
ในแม่น้ำมีน้ำ
พวกเราต้องขุดคลองก่อน ถึงจะนำน้ำเข้านาได้
มีหลายเรื่องมันต้องค่อยเป็นค่อยไป
ใจร้อนไม่ได้
แกดูป้าหวยหลานสิ ท่านเป็นช่างเย็บปักมาทั้งชีวิต
ตอนนี้ใครเจอป้าแก
ก็ต้องเรียกด้วยความนับถือว่าอาจารย์เซี่ย
เมื่อก่อน แกเรียนแกะสลักไม้กับอาจารย์ของแก
กลางวันเรียน กลางคืนฝึก
ขยันตั้งอกตั้งใจ เรียนมาตั้งหลายปี
ไม่ง่ายเลยกว่าจะทำให้
อ่างไม้เก่าที่ไม่มีค่า แกะสลักเป็นงานฝีมือขายออกไป
ดังนั้นหลายๆ เรื่อง
แกอย่ามองเพียงแค่ตรงหน้า
มันต้องค่อยๆ สั่งสมไป
แต่แกมองข้ามเรื่องพวกนี้
แกเอาแต่ใจร้อน แกคิดว่าตัวเองโง่ไหมล่ะ
อาจารย์สั่งสมมาทั้งชีวิต ยังทำเงินก้อนใหญ่ไม่ได้เลย
งั้นแกบอกพี่หน่อยสิ ทำเงินมากขนาดไหนถึงเป็นเงินก้อนใหญ่
อาจารย์ของแก อาศัยฝีมือตัวเองเลี้ยงคนทั้งครอบครัวได้
แถมยังเผยแพร่ทักษะนี้
ให้พวกแกได้เรียน เอาไปเลี้ยงครอบครัวได้อีก
ยังไม่พอเหรอ
ผมเห็นในเน็ตบอกว่า…
แกเลิกเอาแต่ฟังคนอื่นพูดได้ไหม
แกคิดเองไม่เป็นหรือไง
อย่างที่บอกไปเมื่อกี้ เงินมันหาได้ง่ายขนาดนั้นเหรอ
สิ่งที่เราควรคิดพอเจอปัญหา
คือจะใช้วิธีไหนขายสินค้าดีๆ ของเราออกไป
แกเอาแต่จะหนี
ฉันบอกแกให้นะ เซี่ยเสี่ยวเซี่ย
ที่แกทำรียกว่าอะไรรู้ไหม
เอาแต่นอนกิน มักใหญ่ใฝ่สูง อยากสบายแต่ขี้เกียจ
แบบนี้แกจะประสบความสำเร็จได้ยังไง
เอาละ ฉันไม่ว่าแกแล้ว
แกคิดเองแล้วกัน
- ผมรู้แล้ว - รูแล้วเหรอ
อันนี้ลองชิมได้ไหมคะ
ได้ค่ะ ที่บ้านเราทำเอง คุณลองชิมได้ค่ะ
มาค่ะ
- ลองชิมดู - ขอบคุณค่ะ
อันนี้เท่าไรคะ
- ห้าสิบห้าหยวน ครึ่งโลค่ะ - ห้าสิบห้าหยวน
- รับไหมคะ - แล้วเป็นถุงแบบนี้เท่าไรคะ
เดี๋ยวฉันชั่งให้นะคะ
มาค่ะ
เอาถุงมา
อันนี้ 650 กรัมค่ะ
หกร้อยห้าสิบกรัมก็เป็น 71.5 หยวนค่ะ
คิดคุณ 70 หยวนแล้วกันค่ะ
- ขอบคุณนะคะ - ไม่เป็นไรค่ะ
จ่ายด้วยวีแชทนะคะ
คิวอาร์โค้ด
- เรียบร้อยค่ะ - นี่ค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - ไม่เป็นไรค่ะ
อีกสองวันจะให้พี่แกมารับ
หรือจะกลับเอง
ผมกลับเองครับ
เมื่อกี้พ่อแกโทรมาว่ายังไงบ้าง
พ่อบอกว่าอาทิตย์หน้า
ให้ลุงที่ขับรถในหมู่บ้านไปส่งผม
เจ็บมากเหรอ
พอแล้วครับย่า ไม่ต้องดูแล้ว
แช่น้ำตอนล้างจานน่ะ ไม่เป็นไรครับ
อาหย่วน
ต้องตั้งใจหาความรู้ ตั้งใจเรียน
ไม่งั้นต่อไปฝ่ามือของชีวิต
มันตีเจ็บกว่าฝ่ามือของย่าอีกมาก
- ย่าครับ ไปกันเถอะ - ได้
กลับไปทำงานเถอะ
คนอื่นจ่ายเงินเดือนแก แกก็อย่าแอบอู้ล่ะ
- รู้แล้วครับ - อาหย่วน
เรื่องขายหน้าของนาย ฉันไม่ได้เป็นคนพูดจริงๆ นะ
นายเชื่อฉันเถอะ
เชื่อๆๆ
เชื่อแล้วทำไมทำท่าแบบนี้อีก
ผมเชื่อแล้ว ยังต้องมีท่าทีแบบไหนอีก
เอาเถอะน่า ผมคิดตกตั้งนานแล้ว
พี่จะไปรู้จักใครได้ เรื่องไม่ควรพูดยังจะพูดอีก
ย่าคะ ดูเขาสิ
ตีไม่โดน ตีไม่โดนหรอก
- ไปกันเถอะ - ไปแล้วนะ
รักษาตัวด้วยนะย่า
ทางนี้ครับย่า
ฉันกลับก่อนละ ตอนบ่ายมีรังไหมมาส่งที่โรงเย็บปัก
อิ่มแล้วเหรอ ผมไปซื้อชานมให้พี่ดื่มระหว่างทาง
อิ่มแล้ว ฟังนะ
อีกไม่กี่วันกลับถึงบ้าน
ห้ามมีพิรุธเด็ดขาด เข้าใจไหม
ฝากนี่ทิ้งด้วย ฉันไปละ
- พี่ครับ - อะไร
พี่ครับ ขอโทษนะ
ทำอะไรของแก อี๋ชะมัดเลย
ต่อไปอย่าทำให้ฉันโมโหบ่อยๆ ดีที่สุดแล้ว
ครับ
- ไปละ - บ๊ายบาย
ฉันพูด “อี๋ชะมัด” ออกไปได้ไง
ทำไมถึงพูดแบบนี้เนี่ย
จริงๆ เลย
ฉันกอดพี่ทำไมเนี่ย
อยากตายชะมัด
ที่นี่คือทะเลสาบเอ๋อร์ไห่
แสงแดดตอนบ่าย
ตกกระทบผิวน้ำส่องแสงระยิบระยับ
ไกลออกไปคือเทือกเขาชางซาน
งดงามตระการตามาก
บนภูเขายังมีหิมะอยู่นิดหน่อย
แต่ในวิดีโอเห็นไม่ชัด
ตอนประถมผมก็เขียนเรียงความแบบนี้แหละ
คนนี้ก็คือเจ้าของบ้านเช่าของเรา เซี่ยจือเหยา
นิสัยก็… งั้นๆ
งั้นๆ อะไรกันครับ
ผมขอแนะนำตัวหน่อยนะ
ผมชื่อเซี่ยจือเหยา
รูปหล่อมีสเน่ห์ ฉลาดเป็นกันเอง
ร่างสูงหุ่นดี แข็งแรงทรงพลัง
ฉายา “เดือนหมู่บ้าน”
มุขฝืดไป ขอผ่าน
ฝืดอะไร ผมยังพูดไม่จบเลย
ส่วนคนนี้ คือย่าเซี่ยสุดเท่ของพวกเรา
นิสัยดี หน้าตาสวย ตีคนก็เก่ง
ย่าไม่ตีคนอื่นหรอก
ตีคนอื่นไร้อารยธรรม
เมื่อกี้ที่ร้านหม้อไฟ
ย่าเพิ่งตีเด็กหนุ่มที่หนีออกจากบ้าน
ไม่ตั้งใจเรียน
อยู่ในวัยต่อต้านคนหนึ่งไป
วันนี้ลมแรงมากเลย พวกเรากำลังขับรถกลับ
สวี่หงโต้ว คุณถ่ายวิดีโอให้ใครดูเหรอ
- กลุ่มครอบครัว - หา
เมื่อกี้ผมแค่ล้อเล่น
สวี่หงโต้ว คุณถ่ายอีกที ผมจะพูดใหม่
งั้นๆ อะไรกัน
ผมขอแนะนำตัวหน่อยนะ
ผมชื่อเซี่ยจือเหยา
รูปหล่อมีสเน่ห์ ฉลาดเป็นกันเอง
ร่างสูงหุ่นดี แข็งแรงทรงพลัง
ฉายา “เดือนหมู่บ้าน”
มุขฝืดไป ขอผ่าน
ฝืดอะไร ผมยังพูดไม่จบเลย
อะไรของเขา
พวกเขาสนุกจนบ้าไปแล้ว
ดูมีความสุขเข้าสิ
คงหาทางกลับโรงแรมไม่เจอแล้วมั้ง
แบบนี้สิดี
วันรุ่นจะเอาแต่นอนซึม
เล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟาไปวันๆ ไม่ได้ใช่ไหม
คุณดู ถ้าไม่เอาแต่หัวเราะเหมือนคนโง่
ก็โมโหเป็นฟืนเป็นไฟ
แบบนั้นมันไม่ปกติ
แบบนี้สิถึงดี ใช่ไหม
สวีหงโต้ว คุณถ่ายวิดีโอให้ใครดูเหรอ
- กลุ่มครอบครัว - หา
- เจ้าหนุ่มคนนี้ร่าเริงมาก - อื้ม
แน่นอน เขาเป็นเดือนหมู่บ้านเชียวนะ
ดูฟันขาวๆ นั่นสิ
ฟันผมก็ขาวเหมือนกัน
คุณเทียบกับเขาได้เหรอ
ยุ่งไปซะทุกเรื่อง
ดูอีกรอบๆ
ดูออกไหม
ดูอะไรออก
ก็แค่เว็บไซต์เว็บหนึ่ง
เว็บล่อเหยื่อ
ล่อเหยื่อ
เกมออกใหม่เหรอ
พี่เล่นบับเบิ้ลป๊อปจนเอ๋อไปแล้วเหรอ
เว็บล่อเหยื่อเป็นเว็บหลอกเอาเงิน
ฉักนึกว่าเป็นพวกเกมนักตกปลาเสียอีก
เดี๋ยวสิ ดูออกได้ยังไง
เพราะดูไม่ออกถึงโดนหลอกไง
ไม่เอาน่า พี่เซี่ยเซี่ย
พี่ว่าแบบนี้ใครจะดูออกกัน
ใช่ครับ
พี่เหยามองแวบเดี๋ยวก็ดูออก
พี่สาวฉันก็ดูออกเหมือนกัน
บอกว่ากำไรสูงเกินไป
อาหย่วน นายต้องเรียนหยังสือนะ
พี่เซี่ยเซี่ย
พี่ยังจะไปเซี่ยงไฮ้ไหมครับ
ไม่ไปแล้ว ไม่มีเงิน
อีกอย่าง ยังมีเรื่องที่ฉันต้องคิดอีก
พี่เซี่ยเซี่ย
พี่ถูกพี่สาวพี่ล้างสมองหรือเปล่า
พี่ไม่ไปทำงานที่เซี่ยงไฮ้แล้วเหรอ
ล้างสมองอะไรล่ะ
พี่ฉันเรียนหนังสือมา
คิดอะไรละเอียดกว่าฉันเยอะ
คนมีการศึกษาต่างออกไปจริงๆ
ก็ถูก
อาหย่วน นายกลับไปแล้วต้องตั้งใจเรียนนะ
พี่ไม่ต้องมาพูดกับผม
ยังโกรธอยู่อีกเหรอ
พวกเราสามเกลอ
พี่เซี่ยเซี่ยยังไม่หักหลังผมเลย พี่หักหลังผม
ฉัน… ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ
พี่นายตรงเข้ามาแล้วกดฉันแบบนี้เลย
ถ้าฉันไม่ยอม
คงถูกตีจนสมองเละแน่
- ผมให้พี่… - อาหย่วน
อย่าโทษเสี่ยวเลี่ยงเลย พี่เหยาเหลี่ยมจัดจะตาย
นายใช้มือถือเก่าของพี่เขายังพอว่า
ทำไมยังใช้บัญชีเขาด้วยล่ะ
โง่หรือเปล่า
ผมก็แค่คิดว่าตอนเล่นเกม
จะซื้อสกินอะไรพวกนี้
ผมก็จ่ายเงินโดยใช้บัญชีเขาได้เลย
นายยังสู้เขาไม่ได้เลย
แล้วเสี่ยวเลี่ยงจะสู้ได้ไง
ก็ใช่
ตอนพี่เขาเตะก้นผมนะ แรงเยอะมากเลยละ
ถึงตอนนี้ผมยังเจ็บก้นอยู่เลย
ผมรู้สึกว่าผมแก่แล้ว
นายเพิ่ง 16 เอง
ฉัน 18 แล้ว ฉันสิแก่
นายสองคนหลบไป
- เล่นสักเกมหน่อยไหม - ได้สิ
ไม่เล่น ไม่มีอารมณ์
ให้พี่เล่นไป๋หลี่โฉ่วเยว่ฟาร์มเลยนะ
ไม่สิ ผม…
เข้าเกม
- ค้างจนเข้าเกมยังไม่ได้เลย - ฉันเชิญพวกนาย
รอผมแป๊บๆ ผมยังเข้าไม่ได้เลย
ไป๋หลี่โฉ่วเยว่มีสกินไหม
ตอนกลางคืน ต้องดื่มชาดำ
จำไว้ ต้องใช้น้ำอุณหภูมิต่ำ
แบบนี้กรดธีอะนีนกับกลูตามิกในชา ถึงจะละลายมากขึ้น
ช่วยในการนอนหลับ
น้องต้าม่ายไม่ใช่เหรอนั่น
ลมอะไรพัดเธอลงมาเนี่ย
กว่าจะเห็นเธอลงมาข้างล่างได้
ท่านหม่า น่าน่า
ดอกไม้งามสามดอก ขาดอีกคนก็ครบแล้ว
น้องหงโต้ว ฉันไปเรียกเอง
ไม่ต้องไปเรียก เธอเที่ยวเหนื่อยแล้ว
เมื่อกี้เรียกลงมาดื่มชายังไม่มาเลย
เกิดอะไรขึ้น
บอกแล้วว่าจะเลี้ยงต้อนรับเขา
นานขนาดนี้แล้วยังไม่ได้ต้อนรับเลย
ถ้ายังไม่ต้อนรับนะ คงต้องเลี้ยงกลับแล้ว
นายหมายถึงเลี้ยงส่งหรือเปล่า
เหมือนกันแหละ
เธอว่าเขากลัวฉันหรือเปล่า
ทำไมถึงหลบหน้าฉัน
ใครหลบหน้านาย
ก็เพราะพวกเธอไม่ใช่เหรอ
พูดจนฉันกลายเป็นหนุ่มเจ้าสำราญ
พวกเราไม่เคยบอก ว่านายเป็นหนุ่มเจ้าสำราญเลยนะ
อีกอย่าง
ตอนนี้ใครยังพูดว่าหนุ่มเจ้าสำราญกัน
มีแต่คนรุ่นแม่ฉันเท่านั้นเหละพูด
ตอนนี้เรียกว่า “เจ้าสมุทรคาสโนว่า”
เจ้าสมุทรเหรอ ฉันรู้
พี่ชายผู้ถือสามง่าม
ขนหน้าอกเยอะๆ
ใช่พี่ชายคนนั้นใช่ไหม
รู้ก็คือรู้
ไม่รู้ก็คือไม่รู้ ถึงจะรู้อย่างถ่องแท้
รู้ๆๆ ฟังคุณพูดแล้วปวดสมอง
ช่วงนี้ผมเพิ่งแต่งเพลงใหม่เพลงหนึ่ง