WEBVTT

01:32.120 --> 01:35.280
ที่เขาส่งให้นาย ดูก็รู้ว่าเป็นเว็บล่อเหยื่อ

01:37.240 --> 01:38.400
ตำรวจก็พูดแบบนี้

01:39.400 --> 01:40.480
บอกให้ผมกลับมารอข่าวที่บ้าน

01:41.560 --> 01:42.960
ไม่คิดว่าจะเป็นเว็บล่อเหยื่อ

01:43.040 --> 01:44.400
เห็นผมเป็นหมูหลอกเชือด

01:45.400 --> 01:48.200
พวกเขายังบอกว่าผมโชคดี ถูกหลอกไม่มาก
สามหมื่นยังน้อยอีกเหรอ

01:48.280 --> 01:49.840
อย่าเพิ่งพูดเลย กินก่อนเถอะ

01:53.480 --> 01:55.320
นายไม่ได้กินข้าวมาสองสามวันแล้วเหรอ

01:56.160 --> 01:57.440
กินบนเครื่องแล้ว

01:58.040 --> 01:59.800
บะหมี่กับข้าวไม่อร่อยเลยสักอย่าง

01:59.880 --> 02:01.520
ไม่อร่อยนายยังกินตั้งสองชุด

02:06.120 --> 02:07.600
- เช็ดปากหน่อย
- ครับ

02:12.360 --> 02:13.600
พี่ครับ เรื่องนี้น่ะ

02:15.280 --> 02:16.440
อย่าให้แม่ผมรู้เด็ดขาด

02:17.040 --> 02:20.160
ท่านเสียดายเงิน ต้องทุกข์ใจจนนอนไม่หลับแน่

02:21.040 --> 02:22.160
และยิ่งห้ามให้พี่สาวผมรู้

02:23.080 --> 02:24.320
ปกติผมก็ขัดหูขัดตาอยู่แล้ว

02:25.160 --> 02:26.480
ถ้ารู้เรื่องน่าอายขนาดนี้ของผมเข้า

02:26.560 --> 02:27.400
คงหัวเราะเยาะผมไปทั้งชาติแน่

02:29.280 --> 02:30.440
นายคิดมากไปแล้ว

02:30.520 --> 02:31.800
พี่สาวนายไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก

02:32.920 --> 02:34.520
มีแค่พี่แหละที่คิดว่าเขาเป็นคนดี

02:37.280 --> 02:38.520
แต่ไม่ว่ายังไง

02:38.600 --> 02:40.200
ฉันก็จะให้นายยืมเงินก่อน

02:41.160 --> 02:42.000
แต่ว่านะ

02:42.640 --> 02:43.840
นายเองก็ต้องเตรียมใจไว้

02:44.760 --> 02:47.040
เงินที่ถูกเว็บพวกนี้หลอกไป คิดจะเอาคืน

02:48.040 --> 02:49.400
มันต้องให้เวลา

02:52.360 --> 02:53.200
ผมรู้ครับ

02:56.240 --> 02:57.880
พี่คิดว่าผมโง่ไหมล่ะครับ

03:00.560 --> 03:01.520
ไม่ใช่โง่

03:02.240 --> 03:04.400
แต่ถูกเงินที่ได้มาง่ายแบบนี้

03:04.480 --> 03:05.800
ครอบงำสมอง

03:09.440 --> 03:10.320
ผมโลภเอง

03:18.880 --> 03:21.040
หรือนายจะไปเที่ยวเซี่ยงไฮ้อีกสักสองสามวันดี

03:21.120 --> 03:22.200
ฉันออกค่าเดินทางให้

03:22.960 --> 03:24.240
ไม่ไปหรอกครับพี่

03:24.320 --> 03:25.640
ผมจะพักที่เมืองเก่าสองวัน

03:25.720 --> 03:27.720
ของฝากจากเซี่ยงไฮ้
ที่ซื้อในเน็ตมาถึง ผมค่อยกลับ

03:37.400 --> 03:39.920
เขาน่ะลำบากมาก

03:41.080 --> 03:42.920
ช่วงแรกที่เขากลับมา

03:43.000 --> 03:44.920
ไม่มีใครช่วยเขาเลยจริงๆ

03:45.000 --> 03:46.960
ตอนนั้นเสี่ยวซุนยังไม่มา

03:47.640 --> 03:48.840
พ่อเขาน่ะ

03:50.160 --> 03:53.080
ไม่ช่วยแม้แต่เงินสักแดงเดียว

03:53.160 --> 03:54.680
แถมยังเป็นเหมือนลูกตุ้ม

03:54.760 --> 03:57.640
คอยรั้งเท้าเขา ทะเลาะกับเขาทั้งวัน

03:58.160 --> 04:00.280
ป้าคะ เต้าหู้ได้แล้วค่ะ

04:00.360 --> 04:01.560
ขอบใจนะ

04:03.120 --> 04:03.960
หงโต้ว

04:04.040 --> 04:05.320
- ให้หนูกิน
- ให้หนูเหรอคะ

04:05.400 --> 04:06.280
ขอบคุณค่ะ คุณย่า

04:08.160 --> 04:09.920
ทำไมพ่อเขาถึงทะเลาะกับเขาล่ะคะ

04:10.760 --> 04:12.280
พ่อเขาคิดว่า

04:12.360 --> 04:14.880
อุตส่าห์มีลูกที่เก่งแบบเขาสักคน

04:16.279 --> 04:17.839
แต่ก็หนีกลับมาซะงั้น

04:17.920 --> 04:19.240
เขาไม่เห็นด้วย

04:20.600 --> 04:21.959
ก่อนหน้านี้น่ะ

04:22.520 --> 04:26.960
มีคนในหมู่บ้านขายของออนไลน์ แต่ก็เจ๊งไป

04:27.560 --> 04:28.880
อาเหยาเลยรับช่วงต่อ

04:29.640 --> 04:32.120
ต่อมาก็มีคนทำโรงเตี๊ยม

04:32.200 --> 04:33.960
ก็คือบ้านที่หนูพักนั่นแหละ

04:34.040 --> 04:35.320
ก็ปิดตัวลงอีก

04:35.400 --> 04:37.400
อาเหยาก็เซ้งต่ออีก

04:38.000 --> 04:41.960
ขนาดโรงผ้ามัดย้อมที่เขารับช่วงต่อมา

04:42.040 --> 04:45.440
ก็เพราะคนอื่นไปต่อไม่ไหว เขาเลยเซ้งต่อ

05:03.120 --> 05:04.680
ทำไมนักท่องเที่ยวน้อยจังเลย

05:05.720 --> 05:07.600
ครึ่งค่อนวันแล้วยังไม่มีคนมาถามราคาเลย

05:08.400 --> 05:09.520
ใจเย็นๆ

05:11.280 --> 05:13.400
พวกเรานั่งอยู่ที่นี่มาสองชั่วโมงแล้วนะคะ

05:13.480 --> 05:15.880
แค่สองชั่วโมงเอง

05:18.200 --> 05:20.120
ปกติแล้วก็เป็นแบบนี้เหรอคะ

05:20.920 --> 05:24.560
ถ้าวันไหนมีตลาดนัด
คนที่มาถามราคาก็จะเยอะหน่อย

05:25.600 --> 05:27.000
งั้นขายได้เท่าไหร่คะ

05:27.600 --> 05:29.400
ย่าก็ทำได้ไม่เยอะเท่าไหร่หรอก

05:30.320 --> 05:31.600
พอทำเงินได้ไหมคะ

05:32.400 --> 05:39.160
ก็พอซื้อกับข้าว ซื้อขนมให้พวกเด็กๆ น่ะ

05:40.160 --> 05:42.120
ตราบใดที่ย่ายังขยับได้

05:42.200 --> 05:43.760
ก็จะเอาแต่แบมือ

05:43.840 --> 05:46.360
ขอพวกเด็กๆ ไม่ได้ มันไม่เข้าท่า

05:48.080 --> 05:51.240
ระยะนี้ ย่าก็ได้เก็บออมไว้อยู่บ้าง

05:51.320 --> 05:54.800
รออาหย่วนกลับไปเรียน ให้เขาเป็นค่าขนม

05:56.120 --> 05:57.560
ออมได้เท่าไหร่แล้วเหรอคะ

06:00.920 --> 06:01.760
สามพัน

06:03.240 --> 06:04.400
สามร้อย

06:07.240 --> 06:08.240
- จริงสิ
- คะ

06:08.320 --> 06:11.520
ย่ายังออมไว้ให้อาเหยาด้วยล่ะ

06:11.600 --> 06:12.920
คุณย่าออมไว้ให้เขาทำไมคะ

06:13.000 --> 06:14.400
ใช้แต่งงานไงล่ะ

06:16.320 --> 06:19.080
ตั้งแต่ตอนเขาเข้ามหาลัย
ย่าก็เริ่มออมไว้ให้เขาแล้ว

06:19.680 --> 06:21.720
ออมมาหลายปีแล้วละ

06:21.800 --> 06:23.040
ออมได้เท่าไหร่เหรอคะ

06:25.880 --> 06:27.040
ไม่บอกหนูหรอก

06:32.520 --> 06:35.160
หนึ่ง สอง หนึ่ง

06:35.240 --> 06:36.760
หนึ่ง สอง หนึ่ง

06:36.840 --> 06:38.600
หนึ่ง สอง หนึ่ง

06:41.000 --> 06:42.520
หนึ่ง สอง หนึ่ง

06:42.600 --> 06:44.440
หนึ่ง สอง หนึ่ง

06:44.520 --> 06:46.040
ลูกได้ยินไหม

06:46.120 --> 06:47.040
เดินไม่ไหวแล้วเหรอ

06:47.800 --> 06:48.640
มานี่

06:48.720 --> 06:52.160
(โรงเตี๊ยมรันหยวนย่านเมืองเก่า)

06:52.240 --> 06:53.960
หนึ่ง สอง หนึ่ง

06:54.040 --> 06:55.320
หนึ่ง สอง หนึ่ง

06:56.640 --> 06:57.880
หนึ่ง สอง หนึ่ง

07:01.600 --> 07:02.960
หนึ่ง สอง หนึ่ง

07:03.040 --> 07:04.320
ทางนี้

07:11.160 --> 07:14.680
ส่งเบอร์สั่งแก๊สที่บ้านมาให้ฉันหน่อยสิ

07:14.760 --> 07:15.600
เดี๋ยวก่อน

07:16.320 --> 07:17.400
ตอนนี้แกอยู่ที่ไหน

07:18.320 --> 07:19.360
อยู่ที่เดอะบันด์

07:20.760 --> 07:22.160
ไปเดอะบันด์ตอนกลางวันเนี่ยนะ

07:24.280 --> 07:26.120
โอเค ฉันรู้แล้ว

07:26.200 --> 07:27.200
เที่ยวให้สนุกนะ

07:31.320 --> 07:33.520
กลับบ้านกัน กั่วเปา

07:34.400 --> 07:35.240
ไปๆๆ

07:36.560 --> 07:38.760
- แม่คะ
- เลิกเรียนแล้วเหรอ

07:39.480 --> 07:41.200
คือว่ากว้านจวิน ฉันมีธุระนิดหน่อย

07:41.280 --> 07:42.560
ให้ลูกไปกินข้าวที่บ้านคุณได้ไหม

07:42.640 --> 07:43.840
ได้สิ

07:45.240 --> 07:46.240
เชื่อฟังคุณลุงนะ

07:47.080 --> 07:48.160
น้าไปแล้วนะ

07:48.920 --> 07:50.120
บ๊ายบาย

07:50.200 --> 07:51.440
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

07:51.520 --> 07:52.360
บ๊ายบาย

07:53.480 --> 07:55.320
แม่เธอดูยุ่งจังเลยนะ

07:55.400 --> 07:58.040
แน่นอนสิ ผู้หญิงต่างก็ยุ่งเรื่องงาน

07:59.080 --> 08:00.720
ใครสอนหนูกันเนี่ย

08:00.800 --> 08:02.160
พี่น่าน่าบอกมาค่ะ

08:02.240 --> 08:03.960
เก่งจริงๆ ไป กลับบ้านกัน

08:04.040 --> 08:05.760
กั่วเปา หนูเดินนำหน้านะ

08:05.840 --> 08:07.200
- กลับบ้าน
- ไปครับ

08:11.040 --> 08:12.440
อันนี้สวยจัง

08:13.560 --> 08:15.360
น่ารักมากเลย

08:15.440 --> 08:16.960
พวกเราไปดูทางนั้นอีกเถอะ

08:17.040 --> 08:17.880
ไปกัน

08:25.760 --> 08:27.800
(เสี่ยวอาหย่วน)

08:29.760 --> 08:31.720
(เสี่ยวอาหย่วน)

08:32.600 --> 08:35.440
ฝากข้อความโทรกลับไว้เป็นร้อย
มีเรื่องอะไรเหรอ

08:35.520 --> 08:36.360
นายอยู่ไหน

08:36.440 --> 08:37.559
พี่ยุ่งอะไรด้วย

08:38.559 --> 08:40.799
ต้นกำเนิดแห่งรสชาติ ร้านหม้อไฟเห็ดป่า

08:40.880 --> 08:42.360
เขาเปิดเครื่องตั้งแต่เมื่อคืนแล้วครับ

08:42.440 --> 08:44.520
- เอามาให้ฉัน
- บ่นอยู่เลยว่าไม่มีใครตามหาเขา

08:45.120 --> 08:46.040
อาหย่วนเหรอ

08:47.160 --> 08:48.000
เจอแล้วค่ะ

08:48.080 --> 08:49.200
พี่เลี่ยง

08:49.280 --> 08:50.440
พี่ทำอะไรเนี่ย

08:51.280 --> 08:53.120
ใครน่ะ คนที่บ้านนายเหรอ

08:53.720 --> 08:54.640
ไม่ใช่

08:55.400 --> 08:57.840
ฝากข้อความโทรกลับร้อยกว่าข้อความ

08:57.920 --> 08:59.080
สาวที่ชอบนายเหรอ

09:00.640 --> 09:03.240
ก็แค่พี่สาวที่มาเช่าห้องในหมู่บ้านของเรา
พี่อย่าใส่ใจเลย

09:04.000 --> 09:05.400
พี่สาวเหรอ

09:05.480 --> 09:11.400
ต้นกำเนิดแห่งรสชาติร้านหม้อไฟเห็ดป่า

09:12.560 --> 09:13.560
อาหย่วนอยู่ที่นี่แหละค่ะ

09:14.600 --> 09:15.560
ไปกัน

09:15.640 --> 09:17.680
เดี๋ยวค่ะ หนูโทรหาเถ้าแก่เซี่ยก่อน

09:17.760 --> 09:18.680
ไม่ต้อง

09:18.760 --> 09:21.480
เขารู้ว่าอาหย่วนอยู่ที่ไหน แต่เขาไม่บอกย่า

09:21.560 --> 09:23.280
- เขารู้แล้วทำไมไม่บอกย่าล่ะคะ
- ใครจะรู้ล่ะ

09:25.320 --> 09:27.360
ยาย ฝากดูแผงหน่อยนะ

09:27.440 --> 09:29.560
ช้าหน่อยๆ

09:33.440 --> 09:35.160
น่ารำคาญชะมัด

09:39.320 --> 09:40.320
ฮัลโหล พี่เซี่ยเซี่ย

09:41.840 --> 09:43.400
ได้ครับ

09:43.480 --> 09:45.120
ผมพักตอนบ่ายสาม ว่างครับ

09:45.720 --> 09:47.280
ได้ครับ โอเครับ

09:50.920 --> 09:51.920
รีบหั่นผัก

09:52.640 --> 09:53.480
รู้แล้วครับ

09:56.280 --> 09:57.720
คุณย่าคะ

09:57.800 --> 09:59.240
อย่าเดินเร็วขนาดนี้สิคะ

09:59.320 --> 10:00.520
ระวังค่ะ

10:00.600 --> 10:02.200
เดี๋ยวสิ เราเรียกรถดีไหมคะ

10:05.040 --> 10:06.080
อ้าว

10:06.160 --> 10:07.600
คุณย่า หงโต้ว จะไปไหนกันเหรอ

10:07.680 --> 10:09.280
- ไปเมืองเก่าค่ะ
- ไปทำอะไรที่เมืองเก่า

10:09.360 --> 10:11.480
- ไปหา…
- ไปกินหม้อไฟ

10:12.160 --> 10:14.080
หนูมีธุระที่เมืองเก่าพอดี ขึ้นรถสิ

10:14.160 --> 10:15.360
ส่งพวกเราทีนะ

10:15.440 --> 10:16.280
ไปค่ะ

10:19.840 --> 10:21.240
ค่อยๆ นะคะคุณย่า

10:21.320 --> 10:22.560
มา รัดเข็มขัดด้วยค่ะ

10:22.640 --> 10:24.760
มาค่ะ หนูช่วย

10:25.720 --> 10:26.840
นั่งดีๆ นะ

10:42.080 --> 10:43.680
มัดผมไว้หน่อยไหม

10:43.760 --> 10:44.680
ไม่ได้เอายางรัดผมมาด้วย

10:44.760 --> 10:45.920
ในกระเป๋ามี คุณลองหาดู

10:46.800 --> 10:47.640
โอเค

10:54.960 --> 10:56.280
คุณเช่ารถมาเหรอคะ

10:57.360 --> 10:58.320
ปกติไม่จำเป็น

10:58.400 --> 10:59.560
ตอนจะใช้ก็ไปเช่าสักคัน

11:00.920 --> 11:02.520
คุณไปทำอะไรที่เมืองเก่าเหรอคะ

11:03.280 --> 11:04.120
ทำธุระน่ะค่ะ

11:04.880 --> 11:05.800
ทำเรื่องใหญ่

11:05.880 --> 11:08.240
ดูท่าทางของคุณ เหมือนจะไปอัดใครเลย

11:09.240 --> 11:10.640
สามีเธอมาอีกแล้วละสิ

11:12.320 --> 11:16.000
คุณย่า ไม่ใช่สามี เป็นสามีเก่า
พวกเราหย่ากันแล้ว

11:16.880 --> 11:19.120
อีกอย่างหนูก็ไม่ได้จะไปอัดเขา
ย่าไม่ต้องห่วงนะคะ

11:19.200 --> 11:21.480
ถ้าหนูอัดเขาจริงๆ ต้องเรียกย่าไปด้วยแน่

11:24.280 --> 11:25.680
ทำไมต้องไปกินหม้อไฟถึงเมื่องเก่า

11:25.760 --> 11:27.080
ในตำบลเราก็มีอยู่ร้านหนึ่งไม่ใช่เหรอ

11:28.160 --> 11:31.160
ฉันเห็นว่ารีวิวของร้านนั้นดีมาก

11:31.240 --> 11:34.720
คุณย่าออมงินได้สามร้อย
บอกว่าจะพาฉันไปเลี้ยง ใช่ไหมคะคุณย่า

11:36.640 --> 11:37.480
คุณย่า

11:37.560 --> 11:40.080
ลำเอียงนะเนี่ย พาหงโต้วไป ไม่พาหนูไปด้วย

11:40.960 --> 11:43.040
เธอจะไปอัดสามีเธอไม่ใช่เหรอ

11:43.120 --> 11:45.440
สามีเก่า หนูไม่เอาเขาแล้ว

11:45.520 --> 11:48.040
- แล้วเธออารมณ์เสียทำไม
- อารมณ์ดีสิคะ

11:54.200 --> 11:55.880
อันนี้เอาออกยังไงเนี่ย

11:55.960 --> 11:57.000
คุณย่า

11:57.080 --> 11:59.400
เข็มขัดนิรภัยห้ามปลดออกนะคะ

11:59.480 --> 12:00.600
มันรัดแล้วอึดอัดมากเลย

12:00.680 --> 12:01.880
อึดอัดก็ปลดไม่ได้

12:01.960 --> 12:04.240
ตำรวจจราจรพบเข้าต้องปรับตั้งสองร้อยหยวนแน่ะ

12:18.560 --> 12:19.640
คุณย่า

12:23.280 --> 12:24.120
เป็นไปไม่ได้

12:28.320 --> 12:29.720
เอาละ

12:29.800 --> 12:30.640
ถึงแล้ว

12:31.920 --> 12:33.160
มา คุณย่า หนูปลดให้

12:34.160 --> 12:35.560
ตอนนี้สบายแล้วละสิ

12:38.000 --> 12:38.920
- ขอบคุณนะคะเสี่ยวชุน
- หงโต้ว

12:39.000 --> 12:40.200
เย็นๆ ให้ฉันมารับไหม

12:40.280 --> 12:42.440
- ไม่ต้องค่ะ ฉันพาคุณย่านั่งแท็กซี่กลับ
- โอเค

12:46.040 --> 12:47.360
- งั้นฉันไปแล้วนะ
- ขอบคุณนะ

12:47.440 --> 12:48.640
- บ๊ายบาย
- ไปเถอะ

12:50.800 --> 12:52.520
- ตรงไหน
- เตินตรงไป

12:53.160 --> 12:54.000
ทางนี้ค่ะ

12:59.040 --> 13:00.160
อันนี้เท่าไหร่

13:00.680 --> 13:02.240
อันนี้ 15 หยวนครับ

13:02.800 --> 13:03.960
ลดอีกได้ไหม

13:04.040 --> 13:05.560
คุณย่า ร้านผมถูกที่สุดแล้วครับ

13:06.240 --> 13:07.920
- สิบหยวน
- สิบสาม

13:08.000 --> 13:08.920
สิบหยวน

13:09.000 --> 13:10.440
สิบสอง ราคาต่ำสุดแล้วครับ

13:10.520 --> 13:13.200
- เก้าหยวน
- ได้ๆ สิบหยวน ขายย่าสิบหยวน

13:17.560 --> 13:19.440
เสร็จแล้วค่ะคุณย่า จ่ายแล้ว ไปกันเถอะค่ะ

13:19.520 --> 13:21.080
งั้นเดี๋ยวย่าเอาเงินให้

13:21.160 --> 13:22.840
หนูซื้อให้ค่ะ ไปกันเถอะ

13:23.480 --> 13:24.400
เดี๋ยวนะคะ

13:24.920 --> 13:26.040
ฮัลโหล เถ้าแก่เซี่ย

13:26.120 --> 13:27.480
พวกเรากำลังไปหาอาหย่วน

13:29.520 --> 13:31.560
คุณย่า นั่นอาเหยานะคะ

13:31.640 --> 13:32.560
อย่าเพิ่งสนใจเขา

13:33.440 --> 13:34.360
โอเคค่ะ

13:44.880 --> 13:46.000
แย่แล้วๆ

13:49.440 --> 13:51.240
- ยินดีต้อนรับครับ
- ยินดีต้อนรับค่ะ

13:51.320 --> 13:52.640
- สวัสดีค่ะ สองท่านนะคะ
- ขอถามหน่อยค่ะ

13:52.720 --> 13:54.080
เซี่ยจือหย่วนทำงานที่นี่ไหมคะ

13:54.160 --> 13:55.600
เซี่ยจือหย่วน

13:55.680 --> 13:57.560
ใช่ค่ะ อายุประมาณ16-17

13:57.640 --> 13:59.400
- ยินดีต้อนรับครับ
- ใช่เขาไหมคะ

14:05.200 --> 14:06.040
ย่า

14:17.200 --> 14:21.640
- ใครใช้ให้เธอหนีออกจากบ้าน
- ย่า หยุดก่อน

14:21.720 --> 14:22.720
ย่า

14:22.800 --> 14:25.040
- ย่า
- กลับบ้าน เจ็บ ย่าครับ

14:41.040 --> 14:42.680
ย่าครับ ย่าครับ อย่าตีอีกเลย

14:42.760 --> 14:43.920
ย่า ตีคนไม่ดีนะครับ

14:44.000 --> 14:45.200
ย่า หยุดตีได้แล้ว

15:12.360 --> 15:14.160
พัดนมนี่ขายยังไงคะ

15:14.240 --> 15:15.640
ห้าสิบห้าหยวนครึ่งโลครับ

15:15.720 --> 15:17.720
- ลองชิมได้ ที่บ้านทำเองครับ
- ไม่เป็นไร ขอบคุณค่ะ

15:47.120 --> 15:52.480
(พัดนม ครึ่งกิโล 55 หยวน)

17:06.599 --> 17:07.880
ย่าครับ อาหารครบแล้วครับ

17:10.359 --> 17:13.040
เสี่ยวเลี่ยง ไม่ได้เจอเธอนานแล้วนะ

17:13.119 --> 17:15.400
เธอไปรุ่ยลี่กับแม่แล้วไม่ใช่เหรอ

17:16.240 --> 17:19.280
ผมอยู่กับแม่ที่นั่นไม่ชินครับ ก็เลยกลับมา

17:20.480 --> 17:21.440
นั่งทานด้วยกันสิ

17:25.400 --> 17:28.760
ขอบคุณครับย่า ตอนนี้ผมทำงานอยู่

17:35.000 --> 17:37.280
เอากระบวยใช่ไหมคะ นี่ค่ะ

17:37.360 --> 17:38.920
ไม่ตีหนูหรอกน่า

17:39.000 --> 17:40.440
กินอาหาร

17:40.520 --> 17:42.360
แม้ฟ้าจะถล่มลงมา

17:42.440 --> 17:43.880
ก็ต้องกินข้าวก่อน

17:50.640 --> 17:52.520
ตอนพ่อเธอโทรมาหาย่า

17:52.600 --> 17:54.880
บอกว่าจะส่งเธอมา

17:54.960 --> 17:57.920
ย่าก็กะว่าจะตีจนเธอยอมกลับไป

17:58.960 --> 18:01.240
พ่อเขาบอกว่าย่าสอนไม่เป็น

18:01.320 --> 18:04.320
บอกว่าสมัยนี้ตีไม่ได้ ให้เขาตื่นรู้เอาเอง

18:05.320 --> 18:06.320
ใช่ค่ะ

18:06.400 --> 18:08.560
คุณย่าคะ สมัยนี้มีวันหนึ่งที่เรียกว่า

18:08.640 --> 18:10.560
วันไม่ตีเด็กนานาชาติด้วยละค่ะ

18:11.400 --> 18:12.600
วันอะไรนะ

18:13.480 --> 18:15.920
คล้ายๆ กับวันเด็กอะไรทำนองนั้น

18:16.000 --> 18:18.400
ก็คือวันนั้น ผู้ปกครองห้ามตีเด็กๆ

18:19.200 --> 18:20.720
ไม่ใช่วันนี้หรอกนะ

18:20.800 --> 18:23.080
ยกเว้นวันนั้น วันอื่นก็ตีได้ใช่ไหม

18:24.560 --> 18:26.720
ยังจะไม่ให้ตีอีก

18:26.800 --> 18:28.720
ย่าว่ายังตีน้อยไป

18:29.440 --> 18:32.000
ตามใจทะนุถนอมจนไม่รู้จักกลัว

18:32.080 --> 18:34.280
ไม่ไปเรียน ไม่ให้ตี

18:35.200 --> 18:37.960
ตอนนี้ ยังหัดหนีออกจากบ้าน

18:38.040 --> 18:39.440
ก็ยังไม่ให้ตีอีก

18:39.520 --> 18:41.720
ถ้ายังไม่ตีคงไปขโมยไปปล้น

18:41.800 --> 18:43.360
เหมือนกับเซี่ยเฉียงนั่น

18:43.440 --> 18:44.520
ย่าครับ

18:50.280 --> 18:51.600
ไม่พูดก็ได้

18:52.240 --> 18:53.120
กิน

18:59.320 --> 19:01.280
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณค่ะคุณย่า

19:05.960 --> 19:06.800
ย่าครับ

19:07.400 --> 19:10.240
- ผมไปทำงานก่อนนะครับ
- เธอเป็นนักเรียน ยังจะทำงานอะไร

19:11.720 --> 19:13.080
อีกเดี๋ยวกลับไปกับย่า

19:13.160 --> 19:14.680
ย่าจะให้พ่อเธอมารับ

19:15.840 --> 19:16.680
ไม่นะย่า

19:16.760 --> 19:19.000
อาทิตย์นี้ผมยังต้องทำอีกสองวัน

19:19.080 --> 19:20.160
ถึงจะได้ค่าจ้าง

19:26.160 --> 19:27.480
ไปเถอะๆ

19:28.240 --> 19:29.880
ก่อนไปก็หวีผมให้เรียบร้อย

19:35.400 --> 19:37.000
ไปแล้วนะครับย่า

19:40.360 --> 19:42.560
ทำไมเธอถึงให้เขาไปทำงานอีก

19:43.520 --> 19:45.520
ที่นี่จ่ายค่าจ้างอาทิตย์ละครั้ง

19:45.600 --> 19:47.520
เขาทำมาห้าวันแล้ว ทำอีกสองวันจะเป็นไรไป

19:47.600 --> 19:48.800
ทำอะไรต้องมีต้นมีจบ

19:49.400 --> 19:51.800
แต่เธอก็ควรจะบอกย่าว่าเขาอยู่ที่ไหน

19:51.880 --> 19:53.600
ผมยังไม่รู้จักย่าอีกเหรอครับ

19:53.680 --> 19:55.720
บอกย่าไป ย่าก็คงบุกมาตั้งนานแล้ว

19:55.800 --> 19:57.520
ทำแผนผมพังหมด

19:59.320 --> 20:01.000
คุณรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าเขาอยู่ที่นี่

20:01.800 --> 20:02.960
ผมรู้ตั้งแต่เขามาแล้ว

20:06.680 --> 20:07.760
ผมมีสายสืบ

20:08.680 --> 20:10.400
ยินตีต้อนรับครับ

20:10.480 --> 20:12.440
นายต้องปล่อยลมหายใจออกมา

20:12.520 --> 20:14.080
ยินตีต้อนรับครับ

20:14.160 --> 20:15.800
ต้องมีจังหวะ

20:15.880 --> 20:17.280
ยินตีต้อนรับครับ

20:17.360 --> 20:19.400
ต้องกระตือรือร้น ต้องกล้าหาญ

20:24.440 --> 20:27.200
กล้าหาญเข้าไว้

20:27.280 --> 20:30.200
วันที่มืดมนดั่งว่า

20:30.280 --> 20:36.560
เป็นเพียงสิ่งที่คิดไปเอง

20:36.640 --> 20:42.200
ชีวิตใช้เส้นทางยอกย้อนเหล่านั้น

20:45.600 --> 20:47.640
พี่ๆ ผมเข้าห้องน้ำก่อน

20:47.720 --> 20:49.560
- ปวดท้องๆ
- ไปๆๆ

20:59.080 --> 20:59.920
พี่

21:00.960 --> 21:01.720
เซี่ย…

21:07.120 --> 21:08.840
เรื่องดีๆ ไม่เรียน ริสูบบุหรี่กิเหล้าใช่ไหม

21:08.920 --> 21:10.040
เปล่าครับพี่

21:10.120 --> 21:11.520
- นานๆ ที
- นานๆ ทีอะไร

21:12.520 --> 21:13.520
ต่อไปจะไม่สูบแล้วครับ

21:15.760 --> 21:16.880
นายอยู่ที่นี่ได้ไง

21:16.960 --> 21:18.600
แม่นายมารับไปรุ่ยลี่แล้วไม่ใช่เหรอ

21:19.360 --> 21:21.000
อยู่กับแม่ผมคนเยอะเกินไป

21:21.080 --> 21:22.560
กลับมาทำงานที่นี่ดีกว่า

21:27.840 --> 21:29.160
อาหย่วนมาหานายได้ไง

21:29.760 --> 21:32.400
ผมสองคนกับพี่เซี่ยเซี่ย ปกติจะเล่นเกมด้วยกัน

21:33.080 --> 21:35.960
จู่ๆ เขาก็มาหาผม บอกว่าจะไปทำงานกับผม

21:36.040 --> 21:37.400
พอรวมตัวกันก็เอาแต่เล่น

21:38.000 --> 21:39.280
จูงมือกันร้องเพลงใช่ไหม

21:41.440 --> 21:44.080
พี่ พี่พาเขากลับไปดีไหมครับ เขาไม่เคยลำบาก

21:44.680 --> 21:46.360
งานที่ร้านหม้อไฟมันเหนื่อยมาก

21:46.440 --> 21:47.840
ใครบอกว่าฉันจะพาเขากลับไป

21:49.400 --> 21:50.360
ช่วยอะไรฉันหน่อย

21:51.040 --> 21:52.280
พาเขาไปทำงาน

21:52.360 --> 21:53.560
ช่วยจับตาดูเขาไว้

21:53.640 --> 21:56.480
โทรมารายงานการทำงานของเขาทุกเย็นด้วย

21:57.040 --> 21:57.920
“หา” อะไร

21:58.520 --> 22:00.560
ให้ผมหักหลังเพื่อนเหรอพี่

22:00.640 --> 22:01.640
ผมไม่ใช่คนแบบนั้น

22:06.680 --> 22:08.480
งั้นนายจะหักหลังเขา

22:09.560 --> 22:11.280
หรือว่าจะหักหลังฉัน

22:12.000 --> 22:13.040
นายเลือกสักทาง

22:19.480 --> 22:20.880
ผมหักหลังเขาแล้วกัน

22:22.200 --> 22:23.480
ค่อยยังชั่วหน่อย

22:24.280 --> 22:26.000
หักหลังไม่หักหลังอะไรกัน

22:26.080 --> 22:27.600
ฉันก็หวังดีกับเขาไม่ใช่เหรอ

22:28.880 --> 22:30.720
พี่เลี่ยง พี่เลี่ยง

22:31.600 --> 22:33.160
เขาอึเร็วขนาดนี้เลยเหรอครับ

22:33.240 --> 22:35.000
ลำไส้ตรงน่ะ กลับไปเถอะ

22:35.080 --> 22:36.040
เดี๋ยว

22:46.760 --> 22:47.640
พี่เลี่ยง

22:50.280 --> 22:51.400
พี่เลี่ยง

22:52.280 --> 22:53.200
รับไว้

22:54.440 --> 22:55.880
หาอะไรดีๆ กิน

22:56.400 --> 22:57.240
ห้ามซื้อบุหรี่ล่ะ

22:57.960 --> 22:58.800
ขอบคุณครับพี่

22:59.720 --> 23:00.680
งั้น… งั้นผมไปแล้วนะ

23:03.920 --> 23:05.840
พี่เลี่ยง พี่เลี่ยง

23:05.920 --> 23:08.200
พี่เลี่ยง ทำไมพี่ไปไกลจัง

23:08.280 --> 23:09.640
กลิ่นนายแรงมาก

23:10.600 --> 23:12.560
เมื่อกี้ผมกินเยอะไปน่ะ

23:12.640 --> 23:14.280
- กลับกันเถอะ
- ครับ

23:20.560 --> 23:22.440
คิดติดจีพีเอสให้เขาด้วย

23:22.520 --> 23:24.440
ผมต้องติดจีพีเอสให้เขาด้วยเหรอ

23:24.520 --> 23:25.920
มือถือที่เขาใช้เป็นเครื่องเก่าผม

23:26.000 --> 23:27.760
บัญชีก็เป็นของผมหมด

23:27.840 --> 23:30.000
เขาเรียนน้อย ไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้

23:30.080 --> 23:32.520
มันต่างจากติดจีพีเอสตรงไหน

23:32.600 --> 23:34.120
พ่อผมให้เขามาที่นี่

23:34.200 --> 23:35.720
เขาก็เป็นเหมือนม้าพยศ

23:35.800 --> 23:38.000
ผมไม่ใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่
จะเอาเขาอยู่ได้ยังไง

23:39.120 --> 23:41.720
งั้นทำไมคุณไม่พูดล่ะ
คนในหมูบ้านวิจารณ์คุณสนั่นแล้ว

23:42.360 --> 23:44.160
ในหมู่บ้านไม่มีความลับหรอก

23:44.240 --> 23:47.000
ไม่อยากให้คนอื่นรู้ก็จะพูดไม่ได้

23:47.080 --> 23:48.040
อีกอย่างเขายังมีไส้ศึก

23:48.120 --> 23:50.760
ทุกครั้งที่เซี่ยเซี่ยโกหกนะ คางก็จะยื่นออกมา

23:51.360 --> 23:53.360
“พี่ครับ ผมไม่รู้อะไรเลย”

23:53.440 --> 23:54.720
ดูก็รู้ว่าโกหก

23:57.720 --> 23:59.240
แม้แต่ฉันก็บอกไม่ได้ใช่ไหม

24:01.240 --> 24:04.000
คุณเป็นผู้ต้องสงสัยที่เปิดเผยความลับเป็นคนแรก

24:04.760 --> 24:05.840
ขนาดย่าผมยังไม่บอก

24:06.600 --> 24:07.520
แต่ว่านะ

24:07.600 --> 24:10.120
ผมบอกน้าเฟิ่งไปแล้ว น้าเขาเป็นคนปากหนัก

24:10.760 --> 24:12.760
เขาบอกย่าว่าหาเจอแล้ว

24:12.840 --> 24:15.720
กำลังใช้แรงงานดัดนิสัย
ให้ย่าวางใจ ไม่ต้องไปยุ่ง

24:16.680 --> 24:17.520
คุณดูสิ

24:17.600 --> 24:19.800
นี่คือเหตุผลว่าทำไมผมไม่ให้ย่าผมเข้ามายุ่ง

24:19.880 --> 24:22.120
ถ้าตอนนี้ย่าผมอายุยี่สิบนะ

24:22.200 --> 24:23.640
ก็คงคว้าแชมป์มวยจีนฝ่ายหญิงไปแล้ว

24:25.560 --> 24:28.480
ผมเล่าให้ฟัง ตอนปู่ของผมยังหนุ่ม
ร้องเพลงเพราะมาก

24:28.560 --> 24:29.760
เลยถูกย่าผมลากกลับไป

24:29.840 --> 24:30.960
ลากกลับบ้านเหรอ

24:31.040 --> 24:32.040
ใช่

24:32.120 --> 24:34.000
ปู่ผมฮอตมาก

24:34.080 --> 24:36.760
ส่วนคุณย่า ถึงหน้าตาจะธรรมดา

24:36.840 --> 24:38.240
แต่แรงเยอะมาก

24:40.040 --> 24:41.880
นี่คิดว่าย่าตีเธอไม่ไหวแล้วใช่ไหม

24:41.960 --> 24:43.480
สวยครับๆ สวยที่สุดเลย

24:44.080 --> 24:45.480
อย่าไปฟังเขาพูดเหลวไหล

24:45.560 --> 24:47.680
เขาต้องเหลวไหลแน่นอนค่ะ

24:47.760 --> 24:50.800
ตอนย่ายังสาวต้องดูดีมากแน่ เป็นสาวสวยเลย

24:50.880 --> 24:52.640
ต้องอย่างหนูถึงเรียกสาวสวย

24:53.360 --> 24:54.600
ทำไมชมกันเองซะงั้นล่ะครับ

24:55.400 --> 24:56.240
ชมอะไร

24:57.280 --> 24:59.320
ฟังก็รู้ว่าไม่ใช่คำพูดดีๆ

24:59.400 --> 25:01.560
ใช่ค่ะ ชมกันเองที่ไหนกัน

25:01.640 --> 25:05.080
นี่เป็นการชื่มชมกันและกันระหว่างผู้หญิงต่างหาก

25:07.200 --> 25:09.000
ย่าไม่ต้องสนใจเขา ทานข้าวกันค่ะ

25:10.560 --> 25:12.040
ใช่สิ ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกหน่อย

25:17.000 --> 25:19.840
มาค่ะ เถ้าแก่เซี่ย ย่าคะ มองทางนี้

25:21.080 --> 25:23.600
ชูสองนิ้ว เชยมากเลย ทำหัวใจสิ

25:23.680 --> 25:24.840
ทำหัวใจสิเชย

25:29.920 --> 25:31.200
ผมหลับตาหรือเปล่า

25:33.200 --> 25:34.200
ดีแล้วค่ะ ดีแล้ว

25:34.280 --> 25:35.640
ผมขอดูหน่อย

25:38.840 --> 25:39.960
กินเยอะๆ นะคะ

25:41.440 --> 25:44.040
ย่าครับ ย่าเอาเนื้อให้เธอหมดเลย
ผมเพิ่งใส่ไปเอง

25:44.120 --> 25:45.760
พวกเราต้มเอาใหม่ก็ได้

25:45.840 --> 25:46.880
พอแล้วค่ะ

25:46.960 --> 25:48.720
- กินอีกหน่อยนะ
- ขอบคุณค่ะ

26:06.080 --> 26:07.200
เรื่องก็เป็นแบบนี้

26:12.480 --> 26:13.680
พูดอะไรหน่อยสิ

26:14.720 --> 26:15.600
พูดอะไร

26:16.560 --> 26:18.400
พี่อยากด่าผมก็ด่าเถอะ อย่ากลั้นไว้เลย

26:19.080 --> 26:21.320
ตอนฉันอยากด่าแกเคยยั้งปากด้วยเหรอ

26:25.360 --> 26:26.200
เอางี้

26:27.360 --> 26:28.520
เรื่องนี้

26:28.600 --> 26:30.920
จะให้แม่รู้ไม่ได้เด็ดขาด

26:31.800 --> 26:32.720
ท่านประหยัดขนาดนั้น

26:33.480 --> 26:36.160
ปกติ แค่เงินซื้อผักเหมาสองเหมา

26:36.240 --> 26:37.160
ยังคิดเล็กคิดน้อยเลย

26:37.760 --> 26:40.680
ถ้ารู้ว่าถูกหลอกเงินเยอะขนาดนี้
ถึงปากไม่พูดอะไร

26:40.760 --> 26:42.120
แต่ต้องนอนไม่หลับแน่

26:44.600 --> 26:47.600
เรื่องเงิน แกไม่ต้องไปยืมพี่เหยาหรอก

26:48.280 --> 26:49.720
ฉันยังพอมีเงินเก็บอยู่บ้าง

26:49.800 --> 26:51.520
เอาไปชดเชยเงินสามหมื่นหยวนของแกก่อน

26:52.360 --> 26:53.840
เงินที่ถูกหลอกไป

26:53.920 --> 26:55.880
ตามคืนมาได้ก็ดีที่สุด

26:55.960 --> 26:57.280
ถ้าตามคืนมาไม่ได้

26:57.920 --> 26:59.080
แกก็ห้ามคิดมากอีก

26:59.840 --> 27:00.920
ถือว่าจ่ายเงินซื้อบทเรียน

27:01.000 --> 27:02.320
ให้เรื่องมันแล้วไป

27:03.120 --> 27:05.840
เรื่องนี้ พี่เหยาไม่เอาไปพูดอยู่แล้ว

27:06.720 --> 27:08.440
หลังจากนี้ใครก็ห้ามพูดถึงอีก

27:09.920 --> 27:11.120
มองอะไร

27:12.280 --> 27:13.280
พี่ไม่ด่าผมจริงๆ เหรอ

27:13.360 --> 27:15.440
ฉันด่าแกยังน้อยเหรอ แกเคยฟังไหมล่ะ

27:16.280 --> 27:19.320
แกมีความรู้แค่ไหน ตัวแกเองไม่รู้เหรอ

27:19.400 --> 27:22.360
พวกนั้นไม่ให้แกบอกคนในครอบครัว
ก็เพราะกลัวถูกจับได้

27:22.440 --> 27:24.840
แกคิดว่าเงินมันหาง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ

27:24.920 --> 27:26.240
อีกอย่าง ฉันถามแกนะ

27:26.320 --> 27:28.840
ฉันกับแม่เคยขอเงินแกสักแดงไหม

27:28.920 --> 27:30.160
แกไปเอาความกดดันมาจากไหน

27:30.240 --> 27:32.720
โลกภายนอกมันดี
จนเกลียดการอยู่บ้านขนาดนั้นเลยเหรอ

27:35.800 --> 27:37.240
คิดว่าฉันตำหนิแกอีกแล้วใช่ไหม

27:40.640 --> 27:42.040
ผมไม่ได้เกลียดการอยู่บ้าน

27:44.200 --> 27:45.640
แค่อยากหาเงินให้ได้เยอะๆ

27:47.240 --> 27:49.240
ธุรกิจร้านแกะสลักก็ไม่ดีอยู่แล้ว

27:49.840 --> 27:51.080
ขาดผมสักคนก็ไม่เป็นไร

27:52.120 --> 27:54.240
อาจารย์จะได้จ่ายค่าแรงขั้นต่ำน้อยลง

27:55.640 --> 27:56.800
พี่เหยากลับมาเริ่มธุรกิจ

27:57.840 --> 28:00.040
พี่เองก็ลาออกจากงานที่คุนหมิงกลับมา

28:01.200 --> 28:04.080
สองสามปีมานี้ พี่เขาก็ใช้เงินลงทุนไปเยอะมาก

28:04.160 --> 28:06.680
จ้างคนตั้งเยอะ ทุกเดือนต้องใช้เงินมากมาย

28:07.280 --> 28:08.400
นักท่องเที่ยวก็ไม่มาก

28:11.880 --> 28:14.080
ทำร้านออนไลน์ ขายสินค้าการเกษตรกำไรน้อย

28:14.720 --> 28:16.960
ได้เงินไม่พอจ่าย พี่ก็ไม่ได้เงินปันผลอะไร

28:18.120 --> 28:19.960
แกจะกังวลเรื่องพวกนี้ทำไม

28:20.600 --> 28:22.240
ยังไงผมก็เป็นผู้ชายคนเดียวในบ้าน

28:23.760 --> 28:25.880
ยังไงอนาคตผมก็ต้องเลี้ยงครอบครัว

28:25.960 --> 28:27.480
จะพึ่งพี่คนเดียวไม่ได้

28:38.240 --> 28:39.880
พี่กำลังคิดว่า

28:39.960 --> 28:41.600
ผมทั้งโง่แล้วยังคิดเยอะใช่ไหม

28:45.760 --> 28:46.680
ผมรู้ว่าผมโง่

28:46.760 --> 28:48.080
แก่โง่จริงๆ แหละ

28:50.840 --> 28:52.400
แกรู้ไหมว่า

28:52.480 --> 28:54.240
“ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม” คืออะไร

28:54.840 --> 28:56.440
“น้ำมาคลอถึงเกิด” คืออะไร

28:57.120 --> 28:58.360
ในแม่น้ำมีน้ำ

28:58.440 --> 29:02.000
พวกเราต้องขุดคลองก่อน ถึงจะนำน้ำเข้านาได้

29:02.800 --> 29:05.120
มีหลายเรื่องมันต้องค่อยเป็นค่อยไป

29:05.200 --> 29:06.280
ใจร้อนไม่ได้

29:06.960 --> 29:10.640
แกดูป้าหวยหลานสิ ท่านเป็นช่างเย็บปักมาทั้งชีวิต

29:10.720 --> 29:12.320
ตอนนี้ใครเจอป้าแก

29:12.400 --> 29:15.320
ก็ต้องเรียกด้วยความนับถือว่าอาจารย์เซี่ย

29:16.520 --> 29:20.000
เมื่อก่อน แกเรียนแกะสลักไม้กับอาจารย์ของแก

29:20.760 --> 29:22.560
กลางวันเรียน กลางคืนฝึก

29:22.640 --> 29:25.720
ขยันตั้งอกตั้งใจ เรียนมาตั้งหลายปี

29:25.800 --> 29:27.280
ไม่ง่ายเลยกว่าจะทำให้

29:27.360 --> 29:30.680
อ่างไม้เก่าที่ไม่มีค่า
แกะสลักเป็นงานฝีมือขายออกไป

29:31.960 --> 29:33.440
ดังนั้นหลายๆ เรื่อง

29:33.520 --> 29:35.480
แกอย่ามองเพียงแค่ตรงหน้า

29:35.560 --> 29:37.320
มันต้องค่อยๆ สั่งสมไป

29:37.400 --> 29:38.880
แต่แกมองข้ามเรื่องพวกนี้

29:38.960 --> 29:41.440
แกเอาแต่ใจร้อน แกคิดว่าตัวเองโง่ไหมล่ะ

29:42.720 --> 29:44.920
อาจารย์สั่งสมมาทั้งชีวิต
ยังทำเงินก้อนใหญ่ไม่ได้เลย

29:45.000 --> 29:48.840
งั้นแกบอกพี่หน่อยสิ
ทำเงินมากขนาดไหนถึงเป็นเงินก้อนใหญ่

29:52.600 --> 29:56.680
อาจารย์ของแก
อาศัยฝีมือตัวเองเลี้ยงคนทั้งครอบครัวได้

29:56.760 --> 29:57.840
แถมยังเผยแพร่ทักษะนี้

29:57.920 --> 30:00.400
ให้พวกแกได้เรียน เอาไปเลี้ยงครอบครัวได้อีก

30:00.480 --> 30:01.680
ยังไม่พอเหรอ

30:04.520 --> 30:06.040
ผมเห็นในเน็ตบอกว่า…

30:06.120 --> 30:08.360
แกเลิกเอาแต่ฟังคนอื่นพูดได้ไหม

30:08.440 --> 30:10.960
แกคิดเองไม่เป็นหรือไง

30:11.040 --> 30:14.000
อย่างที่บอกไปเมื่อกี้
เงินมันหาได้ง่ายขนาดนั้นเหรอ

30:14.080 --> 30:15.920
สิ่งที่เราควรคิดพอเจอปัญหา

30:16.000 --> 30:18.480
คือจะใช้วิธีไหนขายสินค้าดีๆ ของเราออกไป

30:18.560 --> 30:19.920
แกเอาแต่จะหนี

30:20.000 --> 30:21.040
ฉันบอกแกให้นะ เซี่ยเสี่ยวเซี่ย

30:21.120 --> 30:22.360
ที่แกทำรียกว่าอะไรรู้ไหม

30:22.440 --> 30:24.880
เอาแต่นอนกิน มักใหญ่ใฝ่สูง
อยากสบายแต่ขี้เกียจ

30:24.960 --> 30:26.560
แบบนี้แกจะประสบความสำเร็จได้ยังไง

30:29.240 --> 30:30.360
เอาละ ฉันไม่ว่าแกแล้ว

30:31.000 --> 30:32.120
แกคิดเองแล้วกัน

30:37.080 --> 30:39.480
- ผมรู้แล้ว
- รูแล้วเหรอ

30:44.760 --> 30:46.560
อันนี้ลองชิมได้ไหมคะ

30:46.640 --> 30:49.160
ได้ค่ะ ที่บ้านเราทำเอง คุณลองชิมได้ค่ะ

30:49.840 --> 30:50.680
มาค่ะ

30:53.560 --> 30:55.240
- ลองชิมดู
- ขอบคุณค่ะ

30:57.840 --> 30:58.880
อันนี้เท่าไรคะ

30:58.960 --> 31:00.720
- ห้าสิบห้าหยวน ครึ่งโลค่ะ
- ห้าสิบห้าหยวน

31:01.560 --> 31:03.720
- รับไหมคะ
- แล้วเป็นถุงแบบนี้เท่าไรคะ

31:03.800 --> 31:05.160
เดี๋ยวฉันชั่งให้นะคะ

31:05.240 --> 31:06.080
มาค่ะ

31:06.160 --> 31:07.000
เอาถุงมา

31:16.680 --> 31:18.720
อันนี้ 650 กรัมค่ะ

31:18.800 --> 31:20.640
หกร้อยห้าสิบกรัมก็เป็น 71.5 หยวนค่ะ

31:20.720 --> 31:21.840
คิดคุณ 70 หยวนแล้วกันค่ะ

31:21.920 --> 31:23.040
- ขอบคุณนะคะ
- ไม่เป็นไรค่ะ

31:23.120 --> 31:24.720
จ่ายด้วยวีแชทนะคะ

31:25.840 --> 31:26.960
คิวอาร์โค้ด

31:34.480 --> 31:35.680
- เรียบร้อยค่ะ
- นี่ค่ะ

31:35.760 --> 31:37.280
- ขอบคุณค่ะ
- ไม่เป็นไรค่ะ

31:49.440 --> 31:51.160
อีกสองวันจะให้พี่แกมารับ

31:51.240 --> 31:52.840
หรือจะกลับเอง

31:53.400 --> 31:54.480
ผมกลับเองครับ

31:55.160 --> 31:58.760
เมื่อกี้พ่อแกโทรมาว่ายังไงบ้าง

31:59.800 --> 32:01.440
พ่อบอกว่าอาทิตย์หน้า

32:01.520 --> 32:03.160
ให้ลุงที่ขับรถในหมู่บ้านไปส่งผม

32:07.120 --> 32:08.040
เจ็บมากเหรอ

32:20.840 --> 32:22.720
พอแล้วครับย่า ไม่ต้องดูแล้ว

32:22.800 --> 32:25.320
แช่น้ำตอนล้างจานน่ะ ไม่เป็นไรครับ

32:26.920 --> 32:27.760
อาหย่วน

32:28.360 --> 32:31.640
ต้องตั้งใจหาความรู้ ตั้งใจเรียน

32:32.480 --> 32:34.360
ไม่งั้นต่อไปฝ่ามือของชีวิต

32:34.440 --> 32:36.960
มันตีเจ็บกว่าฝ่ามือของย่าอีกมาก

32:39.520 --> 32:42.760
- ย่าครับ ไปกันเถอะ
- ได้

32:42.840 --> 32:44.320
กลับไปทำงานเถอะ

32:44.400 --> 32:46.280
คนอื่นจ่ายเงินเดือนแก แกก็อย่าแอบอู้ล่ะ

32:47.360 --> 32:48.920
- รู้แล้วครับ
- อาหย่วน

32:49.000 --> 32:51.760
เรื่องขายหน้าของนาย
ฉันไม่ได้เป็นคนพูดจริงๆ นะ

32:51.840 --> 32:53.440
นายเชื่อฉันเถอะ

32:54.400 --> 32:55.360
เชื่อๆๆ

32:55.960 --> 32:57.440
เชื่อแล้วทำไมทำท่าแบบนี้อีก

32:58.120 --> 32:59.760
ผมเชื่อแล้ว ยังต้องมีท่าทีแบบไหนอีก

33:00.360 --> 33:02.080
เอาเถอะน่า ผมคิดตกตั้งนานแล้ว

33:02.160 --> 33:04.760
พี่จะไปรู้จักใครได้ เรื่องไม่ควรพูดยังจะพูดอีก

33:05.960 --> 33:07.080
ย่าคะ ดูเขาสิ

33:07.920 --> 33:09.360
ตีไม่โดน ตีไม่โดนหรอก

33:10.720 --> 33:11.960
- ไปกันเถอะ
- ไปแล้วนะ

33:13.040 --> 33:14.120
รักษาตัวด้วยนะย่า

33:15.480 --> 33:16.880
ทางนี้ครับย่า

33:31.400 --> 33:34.320
ฉันกลับก่อนละ
ตอนบ่ายมีรังไหมมาส่งที่โรงเย็บปัก

33:34.400 --> 33:36.400
อิ่มแล้วเหรอ ผมไปซื้อชานมให้พี่ดื่มระหว่างทาง

33:36.480 --> 33:38.440
อิ่มแล้ว ฟังนะ

33:39.160 --> 33:40.680
อีกไม่กี่วันกลับถึงบ้าน

33:40.760 --> 33:42.800
ห้ามมีพิรุธเด็ดขาด เข้าใจไหม

33:44.880 --> 33:46.160
ฝากนี่ทิ้งด้วย ฉันไปละ

33:49.600 --> 33:52.120
- พี่ครับ
- อะไร

34:06.400 --> 34:07.480
พี่ครับ ขอโทษนะ

34:15.600 --> 34:17.480
ทำอะไรของแก อี๋ชะมัดเลย

34:20.040 --> 34:21.719
ต่อไปอย่าทำให้ฉันโมโหบ่อยๆ ดีที่สุดแล้ว

34:22.320 --> 34:23.239
ครับ

34:25.280 --> 34:26.440
- ไปละ
- บ๊ายบาย

34:30.880 --> 34:32.600
ฉันพูด “อี๋ชะมัด” ออกไปได้ไง

34:32.679 --> 34:34.239
ทำไมถึงพูดแบบนี้เนี่ย

34:35.040 --> 34:36.080
จริงๆ เลย

34:36.800 --> 34:38.000
ฉันกอดพี่ทำไมเนี่ย

34:39.280 --> 34:40.800
อยากตายชะมัด

35:13.520 --> 35:14.920
ที่นี่คือทะเลสาบเอ๋อร์ไห่

35:15.600 --> 35:17.080
แสงแดดตอนบ่าย

35:17.160 --> 35:19.440
ตกกระทบผิวน้ำส่องแสงระยิบระยับ

35:20.000 --> 35:21.560
ไกลออกไปคือเทือกเขาชางซาน

35:21.640 --> 35:23.360
งดงามตระการตามาก

35:24.400 --> 35:26.240
บนภูเขายังมีหิมะอยู่นิดหน่อย

35:26.320 --> 35:27.840
แต่ในวิดีโอเห็นไม่ชัด

35:28.800 --> 35:30.560
ตอนประถมผมก็เขียนเรียงความแบบนี้แหละ

35:32.520 --> 35:35.040
คนนี้ก็คือเจ้าของบ้านเช่าของเรา เซี่ยจือเหยา

35:35.120 --> 35:37.400
นิสัยก็… งั้นๆ

35:37.480 --> 35:39.120
งั้นๆ อะไรกันครับ

35:39.200 --> 35:40.760
ผมขอแนะนำตัวหน่อยนะ

35:41.280 --> 35:42.360
ผมชื่อเซี่ยจือเหยา

35:42.440 --> 35:44.800
รูปหล่อมีสเน่ห์ ฉลาดเป็นกันเอง

35:44.880 --> 35:46.600
ร่างสูงหุ่นดี แข็งแรงทรงพลัง

35:46.680 --> 35:47.960
ฉายา “เดือนหมู่บ้าน”

35:48.040 --> 35:49.280
มุขฝืดไป ขอผ่าน

35:49.360 --> 35:51.440
ฝืดอะไร ผมยังพูดไม่จบเลย

35:52.760 --> 35:56.000
ส่วนคนนี้ คือย่าเซี่ยสุดเท่ของพวกเรา

35:56.080 --> 35:59.960
นิสัยดี หน้าตาสวย ตีคนก็เก่ง

36:00.640 --> 36:02.160
ย่าไม่ตีคนอื่นหรอก

36:02.240 --> 36:03.680
ตีคนอื่นไร้อารยธรรม

36:05.360 --> 36:06.520
เมื่อกี้ที่ร้านหม้อไฟ

36:06.600 --> 36:08.240
ย่าเพิ่งตีเด็กหนุ่มที่หนีออกจากบ้าน

36:08.320 --> 36:09.720
ไม่ตั้งใจเรียน

36:09.800 --> 36:10.840
อยู่ในวัยต่อต้านคนหนึ่งไป

36:11.640 --> 36:13.920
วันนี้ลมแรงมากเลย พวกเรากำลังขับรถกลับ

36:15.360 --> 36:18.160
สวี่หงโต้ว คุณถ่ายวิดีโอให้ใครดูเหรอ

36:18.240 --> 36:20.080
- กลุ่มครอบครัว
- หา

36:20.160 --> 36:21.880
เมื่อกี้ผมแค่ล้อเล่น

36:21.960 --> 36:24.200
สวี่หงโต้ว คุณถ่ายอีกที ผมจะพูดใหม่

36:27.040 --> 36:28.800
งั้นๆ อะไรกัน

36:28.880 --> 36:30.920
ผมขอแนะนำตัวหน่อยนะ

36:31.000 --> 36:32.280
ผมชื่อเซี่ยจือเหยา

36:32.360 --> 36:34.200
รูปหล่อมีสเน่ห์ ฉลาดเป็นกันเอง

36:34.280 --> 36:36.000
ร่างสูงหุ่นดี แข็งแรงทรงพลัง

36:36.080 --> 36:37.600
ฉายา “เดือนหมู่บ้าน”

36:38.400 --> 36:39.520
มุขฝืดไป ขอผ่าน

36:39.600 --> 36:41.360
ฝืดอะไร ผมยังพูดไม่จบเลย

36:41.440 --> 36:42.320
อะไรของเขา

36:42.840 --> 36:44.200
พวกเขาสนุกจนบ้าไปแล้ว

36:45.000 --> 36:46.520
ดูมีความสุขเข้าสิ

36:46.600 --> 36:48.360
คงหาทางกลับโรงแรมไม่เจอแล้วมั้ง

36:48.440 --> 36:49.520
แบบนี้สิดี

36:49.600 --> 36:50.960
วันรุ่นจะเอาแต่นอนซึม

36:51.040 --> 36:53.280
เล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟาไปวันๆ ไม่ได้ใช่ไหม

36:53.360 --> 36:56.320
คุณดู ถ้าไม่เอาแต่หัวเราะเหมือนคนโง่

36:56.400 --> 36:58.240
ก็โมโหเป็นฟืนเป็นไฟ

36:58.320 --> 36:59.640
แบบนั้นมันไม่ปกติ

36:59.720 --> 37:01.120
แบบนี้สิถึงดี ใช่ไหม

37:01.960 --> 37:04.760
สวีหงโต้ว คุณถ่ายวิดีโอให้ใครดูเหรอ

37:04.840 --> 37:06.240
- กลุ่มครอบครัว
- หา

37:06.320 --> 37:08.240
- เจ้าหนุ่มคนนี้ร่าเริงมาก
- อื้ม

37:08.320 --> 37:10.920
แน่นอน เขาเป็นเดือนหมู่บ้านเชียวนะ

37:11.000 --> 37:12.800
ดูฟันขาวๆ นั่นสิ

37:15.080 --> 37:16.560
ฟันผมก็ขาวเหมือนกัน

37:16.640 --> 37:18.320
คุณเทียบกับเขาได้เหรอ

37:18.400 --> 37:19.720
ยุ่งไปซะทุกเรื่อง

37:20.960 --> 37:22.360
ดูอีกรอบๆ

37:58.200 --> 37:59.120
ดูออกไหม

38:02.120 --> 38:03.280
ดูอะไรออก

38:04.920 --> 38:05.800
ก็แค่เว็บไซต์เว็บหนึ่ง

38:07.280 --> 38:08.440
เว็บล่อเหยื่อ

38:08.520 --> 38:09.360
ล่อเหยื่อ

38:10.040 --> 38:11.440
เกมออกใหม่เหรอ

38:11.520 --> 38:12.920
พี่เล่นบับเบิ้ลป๊อปจนเอ๋อไปแล้วเหรอ

38:13.600 --> 38:15.360
เว็บล่อเหยื่อเป็นเว็บหลอกเอาเงิน

38:17.640 --> 38:20.360
ฉักนึกว่าเป็นพวกเกมนักตกปลาเสียอีก

38:21.320 --> 38:23.680
เดี๋ยวสิ ดูออกได้ยังไง

38:24.360 --> 38:25.920
เพราะดูไม่ออกถึงโดนหลอกไง

38:27.360 --> 38:28.480
ไม่เอาน่า พี่เซี่ยเซี่ย

38:28.560 --> 38:30.840
พี่ว่าแบบนี้ใครจะดูออกกัน

38:30.920 --> 38:31.760
ใช่ครับ

38:32.280 --> 38:34.080
พี่เหยามองแวบเดี๋ยวก็ดูออก

38:34.160 --> 38:35.480
พี่สาวฉันก็ดูออกเหมือนกัน

38:36.840 --> 38:38.720
บอกว่ากำไรสูงเกินไป

38:44.640 --> 38:47.320
อาหย่วน นายต้องเรียนหยังสือนะ

38:53.800 --> 38:54.960
พี่เซี่ยเซี่ย

38:55.040 --> 38:57.520
พี่ยังจะไปเซี่ยงไฮ้ไหมครับ

38:58.720 --> 39:00.600
ไม่ไปแล้ว ไม่มีเงิน

39:02.360 --> 39:04.040
อีกอย่าง ยังมีเรื่องที่ฉันต้องคิดอีก

39:04.120 --> 39:05.560
พี่เซี่ยเซี่ย

39:06.120 --> 39:08.400
พี่ถูกพี่สาวพี่ล้างสมองหรือเปล่า

39:08.960 --> 39:10.840
พี่ไม่ไปทำงานที่เซี่ยงไฮ้แล้วเหรอ

39:10.920 --> 39:12.120
ล้างสมองอะไรล่ะ

39:12.200 --> 39:13.240
พี่ฉันเรียนหนังสือมา

39:13.840 --> 39:15.400
คิดอะไรละเอียดกว่าฉันเยอะ

39:16.160 --> 39:17.400
คนมีการศึกษาต่างออกไปจริงๆ

39:18.800 --> 39:19.640
ก็ถูก

39:20.280 --> 39:22.880
อาหย่วน นายกลับไปแล้วต้องตั้งใจเรียนนะ

39:22.960 --> 39:24.000
พี่ไม่ต้องมาพูดกับผม

39:25.640 --> 39:27.120
ยังโกรธอยู่อีกเหรอ

39:27.920 --> 39:29.360
พวกเราสามเกลอ

39:29.440 --> 39:31.280
พี่เซี่ยเซี่ยยังไม่หักหลังผมเลย พี่หักหลังผม

39:31.360 --> 39:33.080
ฉัน… ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ

39:33.160 --> 39:35.120
พี่นายตรงเข้ามาแล้วกดฉันแบบนี้เลย

39:35.720 --> 39:37.520
ถ้าฉันไม่ยอม

39:37.600 --> 39:38.760
คงถูกตีจนสมองเละแน่

39:38.840 --> 39:40.440
- ผมให้พี่…
- อาหย่วน

39:41.400 --> 39:44.040
อย่าโทษเสี่ยวเลี่ยงเลย พี่เหยาเหลี่ยมจัดจะตาย

39:44.120 --> 39:45.800
นายใช้มือถือเก่าของพี่เขายังพอว่า

39:45.880 --> 39:47.000
ทำไมยังใช้บัญชีเขาด้วยล่ะ

39:47.080 --> 39:48.400
โง่หรือเปล่า

39:51.200 --> 39:53.400
ผมก็แค่คิดว่าตอนเล่นเกม

39:53.480 --> 39:54.880
จะซื้อสกินอะไรพวกนี้

39:55.600 --> 39:57.920
ผมก็จ่ายเงินโดยใช้บัญชีเขาได้เลย

39:58.960 --> 40:00.280
นายยังสู้เขาไม่ได้เลย

40:00.360 --> 40:01.800
แล้วเสี่ยวเลี่ยงจะสู้ได้ไง

40:04.000 --> 40:04.920
ก็ใช่

40:06.160 --> 40:09.160
ตอนพี่เขาเตะก้นผมนะ แรงเยอะมากเลยละ

40:09.240 --> 40:10.960
ถึงตอนนี้ผมยังเจ็บก้นอยู่เลย

40:26.120 --> 40:27.440
ผมรู้สึกว่าผมแก่แล้ว

40:28.720 --> 40:29.800
นายเพิ่ง 16 เอง

40:29.880 --> 40:31.560
ฉัน 18 แล้ว ฉันสิแก่

40:32.160 --> 40:33.040
นายสองคนหลบไป

40:40.920 --> 40:42.960
- เล่นสักเกมหน่อยไหม
- ได้สิ

40:43.040 --> 40:44.440
ไม่เล่น ไม่มีอารมณ์

40:45.120 --> 40:46.240
ให้พี่เล่นไป๋หลี่โฉ่วเยว่ฟาร์มเลยนะ

40:47.240 --> 40:48.760
ไม่สิ ผม…

40:52.120 --> 40:53.080
เข้าเกม

41:00.440 --> 41:02.480
- ค้างจนเข้าเกมยังไม่ได้เลย
- ฉันเชิญพวกนาย

41:03.480 --> 41:05.400
รอผมแป๊บๆ ผมยังเข้าไม่ได้เลย

41:05.480 --> 41:07.040
ไป๋หลี่โฉ่วเยว่มีสกินไหม

41:11.200 --> 41:14.120
ตอนกลางคืน ต้องดื่มชาดำ

41:15.040 --> 41:17.160
จำไว้ ต้องใช้น้ำอุณหภูมิต่ำ

41:17.240 --> 41:20.120
แบบนี้กรดธีอะนีนกับกลูตามิกในชา
ถึงจะละลายมากขึ้น

41:20.200 --> 41:21.480
ช่วยในการนอนหลับ

41:22.680 --> 41:24.440
น้องต้าม่ายไม่ใช่เหรอนั่น

41:25.640 --> 41:27.680
ลมอะไรพัดเธอลงมาเนี่ย

41:27.760 --> 41:29.480
กว่าจะเห็นเธอลงมาข้างล่างได้

41:29.560 --> 41:31.240
ท่านหม่า น่าน่า

41:32.920 --> 41:35.520
ดอกไม้งามสามดอก ขาดอีกคนก็ครบแล้ว

41:35.600 --> 41:37.600
น้องหงโต้ว ฉันไปเรียกเอง

41:38.440 --> 41:40.080
ไม่ต้องไปเรียก เธอเที่ยวเหนื่อยแล้ว

41:40.160 --> 41:42.200
เมื่อกี้เรียกลงมาดื่มชายังไม่มาเลย

41:43.640 --> 41:46.080
เกิดอะไรขึ้น

41:46.680 --> 41:49.040
บอกแล้วว่าจะเลี้ยงต้อนรับเขา

41:49.120 --> 41:50.960
นานขนาดนี้แล้วยังไม่ได้ต้อนรับเลย

41:51.040 --> 41:52.760
ถ้ายังไม่ต้อนรับนะ คงต้องเลี้ยงกลับแล้ว

41:53.560 --> 41:55.440
นายหมายถึงเลี้ยงส่งหรือเปล่า

41:56.720 --> 41:57.560
เหมือนกันแหละ

41:59.800 --> 42:02.480
เธอว่าเขากลัวฉันหรือเปล่า

42:03.600 --> 42:04.760
ทำไมถึงหลบหน้าฉัน

42:04.840 --> 42:06.360
ใครหลบหน้านาย

42:07.080 --> 42:08.480
ก็เพราะพวกเธอไม่ใช่เหรอ

42:10.080 --> 42:11.720
พูดจนฉันกลายเป็นหนุ่มเจ้าสำราญ

42:12.680 --> 42:14.840
พวกเราไม่เคยบอก
ว่านายเป็นหนุ่มเจ้าสำราญเลยนะ

42:14.920 --> 42:15.760
อีกอย่าง

42:15.840 --> 42:17.840
ตอนนี้ใครยังพูดว่าหนุ่มเจ้าสำราญกัน

42:17.920 --> 42:19.800
มีแต่คนรุ่นแม่ฉันเท่านั้นเหละพูด

42:20.400 --> 42:21.880
ตอนนี้เรียกว่า “เจ้าสมุทรคาสโนว่า”

42:23.680 --> 42:25.560
เจ้าสมุทรเหรอ ฉันรู้

42:25.640 --> 42:28.080
พี่ชายผู้ถือสามง่าม

42:28.160 --> 42:29.400
ขนหน้าอกเยอะๆ

42:29.480 --> 42:30.360
ใช่พี่ชายคนนั้นใช่ไหม

42:34.840 --> 42:35.960
รู้ก็คือรู้

42:36.040 --> 42:39.600
ไม่รู้ก็คือไม่รู้ ถึงจะรู้อย่างถ่องแท้

42:41.320 --> 42:43.640
รู้ๆๆ ฟังคุณพูดแล้วปวดสมอง

42:45.480 --> 42:47.680
ช่วงนี้ผมเพิ่งแต่งเพลงใหม่เพลงหนึ่ง