WEBVTT

00:01:32.120 --> 00:01:35.280 align:center
ที่เขาส่งให้นาย ดูก็รู้ว่าเป็นเว็บล่อเหยื่อ

00:01:37.240 --> 00:01:38.400 align:center
ตำรวจก็พูดแบบนี้

00:01:39.400 --> 00:01:40.480 align:center
บอกให้ผมกลับมารอข่าวที่บ้าน

00:01:41.560 --> 00:01:42.960 align:center
ไม่คิดว่าจะเป็นเว็บล่อเหยื่อ

00:01:43.040 --> 00:01:44.400 align:center
เห็นผมเป็นหมูหลอกเชือด

00:01:45.400 --> 00:01:48.200 align:center
พวกเขายังบอกว่าผมโชคดี ถูกหลอกไม่มาก
สามหมื่นยังน้อยอีกเหรอ

00:01:48.280 --> 00:01:49.840 align:center
อย่าเพิ่งพูดเลย กินก่อนเถอะ

00:01:53.480 --> 00:01:55.320 align:center
นายไม่ได้กินข้าวมาสองสามวันแล้วเหรอ

00:01:56.160 --> 00:01:57.440 align:center
กินบนเครื่องแล้ว

00:01:58.040 --> 00:01:59.800 align:center
บะหมี่กับข้าวไม่อร่อยเลยสักอย่าง

00:01:59.880 --> 00:02:01.520 align:center
ไม่อร่อยนายยังกินตั้งสองชุด

00:02:06.120 --> 00:02:07.600 align:center
- เช็ดปากหน่อย
- ครับ

00:02:12.360 --> 00:02:13.600 align:center
พี่ครับ เรื่องนี้น่ะ

00:02:15.280 --> 00:02:16.440 align:center
อย่าให้แม่ผมรู้เด็ดขาด

00:02:17.040 --> 00:02:20.160 align:center
ท่านเสียดายเงิน ต้องทุกข์ใจจนนอนไม่หลับแน่

00:02:21.040 --> 00:02:22.160 align:center
และยิ่งห้ามให้พี่สาวผมรู้

00:02:23.080 --> 00:02:24.320 align:center
ปกติผมก็ขัดหูขัดตาอยู่แล้ว

00:02:25.160 --> 00:02:26.480 align:center
ถ้ารู้เรื่องน่าอายขนาดนี้ของผมเข้า

00:02:26.560 --> 00:02:27.400 align:center
คงหัวเราะเยาะผมไปทั้งชาติแน่

00:02:29.280 --> 00:02:30.440 align:center
นายคิดมากไปแล้ว

00:02:30.520 --> 00:02:31.800 align:center
พี่สาวนายไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก

00:02:32.920 --> 00:02:34.520 align:center
มีแค่พี่แหละที่คิดว่าเขาเป็นคนดี

00:02:37.280 --> 00:02:38.520 align:center
แต่ไม่ว่ายังไง

00:02:38.600 --> 00:02:40.200 align:center
ฉันก็จะให้นายยืมเงินก่อน

00:02:41.160 --> 00:02:42.000 align:center
แต่ว่านะ

00:02:42.640 --> 00:02:43.840 align:center
นายเองก็ต้องเตรียมใจไว้

00:02:44.760 --> 00:02:47.040 align:center
เงินที่ถูกเว็บพวกนี้หลอกไป คิดจะเอาคืน

00:02:48.040 --> 00:02:49.400 align:center
มันต้องให้เวลา

00:02:52.360 --> 00:02:53.200 align:center
ผมรู้ครับ

00:02:56.240 --> 00:02:57.880 align:center
พี่คิดว่าผมโง่ไหมล่ะครับ

00:03:00.560 --> 00:03:01.520 align:center
ไม่ใช่โง่

00:03:02.240 --> 00:03:04.400 align:center
แต่ถูกเงินที่ได้มาง่ายแบบนี้

00:03:04.480 --> 00:03:05.800 align:center
ครอบงำสมอง

00:03:09.440 --> 00:03:10.320 align:center
ผมโลภเอง

00:03:18.880 --> 00:03:21.040 align:center
หรือนายจะไปเที่ยวเซี่ยงไฮ้อีกสักสองสามวันดี

00:03:21.120 --> 00:03:22.200 align:center
ฉันออกค่าเดินทางให้

00:03:22.960 --> 00:03:24.240 align:center
ไม่ไปหรอกครับพี่

00:03:24.320 --> 00:03:25.640 align:center
ผมจะพักที่เมืองเก่าสองวัน

00:03:25.720 --> 00:03:27.720 align:center
ของฝากจากเซี่ยงไฮ้
ที่ซื้อในเน็ตมาถึง ผมค่อยกลับ

00:03:37.400 --> 00:03:39.920 align:center
เขาน่ะลำบากมาก

00:03:41.080 --> 00:03:42.920 align:center
ช่วงแรกที่เขากลับมา

00:03:43.000 --> 00:03:44.920 align:center
ไม่มีใครช่วยเขาเลยจริงๆ

00:03:45.000 --> 00:03:46.960 align:center
ตอนนั้นเสี่ยวซุนยังไม่มา

00:03:47.640 --> 00:03:48.840 align:center
พ่อเขาน่ะ

00:03:50.160 --> 00:03:53.080 align:center
ไม่ช่วยแม้แต่เงินสักแดงเดียว

00:03:53.160 --> 00:03:54.680 align:center
แถมยังเป็นเหมือนลูกตุ้ม

00:03:54.760 --> 00:03:57.640 align:center
คอยรั้งเท้าเขา ทะเลาะกับเขาทั้งวัน

00:03:58.160 --> 00:04:00.280 align:center
ป้าคะ เต้าหู้ได้แล้วค่ะ

00:04:00.360 --> 00:04:01.560 align:center
ขอบใจนะ

00:04:03.120 --> 00:04:03.960 align:center
หงโต้ว

00:04:04.040 --> 00:04:05.320 align:center
- ให้หนูกิน
- ให้หนูเหรอคะ

00:04:05.400 --> 00:04:06.280 align:center
ขอบคุณค่ะ คุณย่า

00:04:08.160 --> 00:04:09.920 align:center
ทำไมพ่อเขาถึงทะเลาะกับเขาล่ะคะ

00:04:10.760 --> 00:04:12.280 align:center
พ่อเขาคิดว่า

00:04:12.360 --> 00:04:14.880 align:center
อุตส่าห์มีลูกที่เก่งแบบเขาสักคน

00:04:16.279 --> 00:04:17.839 align:center
แต่ก็หนีกลับมาซะงั้น

00:04:17.920 --> 00:04:19.240 align:center
เขาไม่เห็นด้วย

00:04:20.600 --> 00:04:21.959 align:center
ก่อนหน้านี้น่ะ

00:04:22.520 --> 00:04:26.960 align:center
มีคนในหมู่บ้านขายของออนไลน์ แต่ก็เจ๊งไป

00:04:27.560 --> 00:04:28.880 align:center
อาเหยาเลยรับช่วงต่อ

00:04:29.640 --> 00:04:32.120 align:center
ต่อมาก็มีคนทำโรงเตี๊ยม

00:04:32.200 --> 00:04:33.960 align:center
ก็คือบ้านที่หนูพักนั่นแหละ

00:04:34.040 --> 00:04:35.320 align:center
ก็ปิดตัวลงอีก

00:04:35.400 --> 00:04:37.400 align:center
อาเหยาก็เซ้งต่ออีก

00:04:38.000 --> 00:04:41.960 align:center
ขนาดโรงผ้ามัดย้อมที่เขารับช่วงต่อมา

00:04:42.040 --> 00:04:45.440 align:center
ก็เพราะคนอื่นไปต่อไม่ไหว เขาเลยเซ้งต่อ

00:05:03.120 --> 00:05:04.680 align:center
ทำไมนักท่องเที่ยวน้อยจังเลย

00:05:05.720 --> 00:05:07.600 align:center
ครึ่งค่อนวันแล้วยังไม่มีคนมาถามราคาเลย

00:05:08.400 --> 00:05:09.520 align:center
ใจเย็นๆ

00:05:11.280 --> 00:05:13.400 align:center
พวกเรานั่งอยู่ที่นี่มาสองชั่วโมงแล้วนะคะ

00:05:13.480 --> 00:05:15.880 align:center
แค่สองชั่วโมงเอง

00:05:18.200 --> 00:05:20.120 align:center
ปกติแล้วก็เป็นแบบนี้เหรอคะ

00:05:20.920 --> 00:05:24.560 align:center
ถ้าวันไหนมีตลาดนัด
คนที่มาถามราคาก็จะเยอะหน่อย

00:05:25.600 --> 00:05:27.000 align:center
งั้นขายได้เท่าไหร่คะ

00:05:27.600 --> 00:05:29.400 align:center
ย่าก็ทำได้ไม่เยอะเท่าไหร่หรอก

00:05:30.320 --> 00:05:31.600 align:center
พอทำเงินได้ไหมคะ

00:05:32.400 --> 00:05:39.160 align:center
ก็พอซื้อกับข้าว ซื้อขนมให้พวกเด็กๆ น่ะ

00:05:40.160 --> 00:05:42.120 align:center
ตราบใดที่ย่ายังขยับได้

00:05:42.200 --> 00:05:43.760 align:center
ก็จะเอาแต่แบมือ

00:05:43.840 --> 00:05:46.360 align:center
ขอพวกเด็กๆ ไม่ได้ มันไม่เข้าท่า

00:05:48.080 --> 00:05:51.240 align:center
ระยะนี้ ย่าก็ได้เก็บออมไว้อยู่บ้าง

00:05:51.320 --> 00:05:54.800 align:center
รออาหย่วนกลับไปเรียน ให้เขาเป็นค่าขนม

00:05:56.120 --> 00:05:57.560 align:center
ออมได้เท่าไหร่แล้วเหรอคะ

00:06:00.920 --> 00:06:01.760 align:center
สามพัน

00:06:03.240 --> 00:06:04.400 align:center
สามร้อย

00:06:07.240 --> 00:06:08.240 align:center
- จริงสิ
- คะ

00:06:08.320 --> 00:06:11.520 align:center
ย่ายังออมไว้ให้อาเหยาด้วยล่ะ

00:06:11.600 --> 00:06:12.920 align:center
คุณย่าออมไว้ให้เขาทำไมคะ

00:06:13.000 --> 00:06:14.400 align:center
ใช้แต่งงานไงล่ะ

00:06:16.320 --> 00:06:19.080 align:center
ตั้งแต่ตอนเขาเข้ามหาลัย
ย่าก็เริ่มออมไว้ให้เขาแล้ว

00:06:19.680 --> 00:06:21.720 align:center
ออมมาหลายปีแล้วละ

00:06:21.800 --> 00:06:23.040 align:center
ออมได้เท่าไหร่เหรอคะ

00:06:25.880 --> 00:06:27.040 align:center
ไม่บอกหนูหรอก

00:06:32.520 --> 00:06:35.160 align:center
หนึ่ง สอง หนึ่ง

00:06:35.240 --> 00:06:36.760 align:center
หนึ่ง สอง หนึ่ง

00:06:36.840 --> 00:06:38.600 align:center
หนึ่ง สอง หนึ่ง

00:06:41.000 --> 00:06:42.520 align:center
หนึ่ง สอง หนึ่ง

00:06:42.600 --> 00:06:44.440 align:center
หนึ่ง สอง หนึ่ง

00:06:44.520 --> 00:06:46.040 align:center
ลูกได้ยินไหม

00:06:46.120 --> 00:06:47.040 align:center
เดินไม่ไหวแล้วเหรอ

00:06:47.800 --> 00:06:48.640 align:center
มานี่

00:06:48.720 --> 00:06:52.160 align:center
(โรงเตี๊ยมรันหยวนย่านเมืองเก่า)

00:06:52.240 --> 00:06:53.960 align:center
หนึ่ง สอง หนึ่ง

00:06:54.040 --> 00:06:55.320 align:center
หนึ่ง สอง หนึ่ง

00:06:56.640 --> 00:06:57.880 align:center
หนึ่ง สอง หนึ่ง

00:07:01.600 --> 00:07:02.960 align:center
หนึ่ง สอง หนึ่ง

00:07:03.040 --> 00:07:04.320 align:center
ทางนี้

00:07:11.160 --> 00:07:14.680 align:center
ส่งเบอร์สั่งแก๊สที่บ้านมาให้ฉันหน่อยสิ

00:07:14.760 --> 00:07:15.600 align:center
เดี๋ยวก่อน

00:07:16.320 --> 00:07:17.400 align:center
ตอนนี้แกอยู่ที่ไหน

00:07:18.320 --> 00:07:19.360 align:center
อยู่ที่เดอะบันด์

00:07:20.760 --> 00:07:22.160 align:center
ไปเดอะบันด์ตอนกลางวันเนี่ยนะ

00:07:24.280 --> 00:07:26.120 align:center
โอเค ฉันรู้แล้ว

00:07:26.200 --> 00:07:27.200 align:center
เที่ยวให้สนุกนะ

00:07:31.320 --> 00:07:33.520 align:center
กลับบ้านกัน กั่วเปา

00:07:34.400 --> 00:07:35.240 align:center
ไปๆๆ

00:07:36.560 --> 00:07:38.760 align:center
- แม่คะ
- เลิกเรียนแล้วเหรอ

00:07:39.480 --> 00:07:41.200 align:center
คือว่ากว้านจวิน ฉันมีธุระนิดหน่อย

00:07:41.280 --> 00:07:42.560 align:center
ให้ลูกไปกินข้าวที่บ้านคุณได้ไหม

00:07:42.640 --> 00:07:43.840 align:center
ได้สิ

00:07:45.240 --> 00:07:46.240 align:center
เชื่อฟังคุณลุงนะ

00:07:47.080 --> 00:07:48.160 align:center
น้าไปแล้วนะ

00:07:48.920 --> 00:07:50.120 align:center
บ๊ายบาย

00:07:50.200 --> 00:07:51.440 align:center
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

00:07:51.520 --> 00:07:52.360 align:center
บ๊ายบาย

00:07:53.480 --> 00:07:55.320 align:center
แม่เธอดูยุ่งจังเลยนะ

00:07:55.400 --> 00:07:58.040 align:center
แน่นอนสิ ผู้หญิงต่างก็ยุ่งเรื่องงาน

00:07:59.080 --> 00:08:00.720 align:center
ใครสอนหนูกันเนี่ย

00:08:00.800 --> 00:08:02.160 align:center
พี่น่าน่าบอกมาค่ะ

00:08:02.240 --> 00:08:03.960 align:center
เก่งจริงๆ ไป กลับบ้านกัน

00:08:04.040 --> 00:08:05.760 align:center
กั่วเปา หนูเดินนำหน้านะ

00:08:05.840 --> 00:08:07.200 align:center
- กลับบ้าน
- ไปครับ

00:08:11.040 --> 00:08:12.440 align:center
อันนี้สวยจัง

00:08:13.560 --> 00:08:15.360 align:center
น่ารักมากเลย

00:08:15.440 --> 00:08:16.960 align:center
พวกเราไปดูทางนั้นอีกเถอะ

00:08:17.040 --> 00:08:17.880 align:center
ไปกัน

00:08:25.760 --> 00:08:27.800 align:center
(เสี่ยวอาหย่วน)

00:08:29.760 --> 00:08:31.720 align:center
(เสี่ยวอาหย่วน)

00:08:32.600 --> 00:08:35.440 align:center
ฝากข้อความโทรกลับไว้เป็นร้อย
มีเรื่องอะไรเหรอ

00:08:35.520 --> 00:08:36.360 align:center
นายอยู่ไหน

00:08:36.440 --> 00:08:37.559 align:center
พี่ยุ่งอะไรด้วย

00:08:38.559 --> 00:08:40.799 align:center
ต้นกำเนิดแห่งรสชาติ ร้านหม้อไฟเห็ดป่า

00:08:40.880 --> 00:08:42.360 align:center
เขาเปิดเครื่องตั้งแต่เมื่อคืนแล้วครับ

00:08:42.440 --> 00:08:44.520 align:center
- เอามาให้ฉัน
- บ่นอยู่เลยว่าไม่มีใครตามหาเขา

00:08:45.120 --> 00:08:46.040 align:center
อาหย่วนเหรอ

00:08:47.160 --> 00:08:48.000 align:center
เจอแล้วค่ะ

00:08:48.080 --> 00:08:49.200 align:center
พี่เลี่ยง

00:08:49.280 --> 00:08:50.440 align:center
พี่ทำอะไรเนี่ย

00:08:51.280 --> 00:08:53.120 align:center
ใครน่ะ คนที่บ้านนายเหรอ

00:08:53.720 --> 00:08:54.640 align:center
ไม่ใช่

00:08:55.400 --> 00:08:57.840 align:center
ฝากข้อความโทรกลับร้อยกว่าข้อความ

00:08:57.920 --> 00:08:59.080 align:center
สาวที่ชอบนายเหรอ

00:09:00.640 --> 00:09:03.240 align:center
ก็แค่พี่สาวที่มาเช่าห้องในหมู่บ้านของเรา
พี่อย่าใส่ใจเลย

00:09:04.000 --> 00:09:05.400 align:center
พี่สาวเหรอ

00:09:05.480 --> 00:09:11.400 align:center
ต้นกำเนิดแห่งรสชาติร้านหม้อไฟเห็ดป่า

00:09:12.560 --> 00:09:13.560 align:center
อาหย่วนอยู่ที่นี่แหละค่ะ

00:09:14.600 --> 00:09:15.560 align:center
ไปกัน

00:09:15.640 --> 00:09:17.680 align:center
เดี๋ยวค่ะ หนูโทรหาเถ้าแก่เซี่ยก่อน

00:09:17.760 --> 00:09:18.680 align:center
ไม่ต้อง

00:09:18.760 --> 00:09:21.480 align:center
เขารู้ว่าอาหย่วนอยู่ที่ไหน แต่เขาไม่บอกย่า

00:09:21.560 --> 00:09:23.280 align:center
- เขารู้แล้วทำไมไม่บอกย่าล่ะคะ
- ใครจะรู้ล่ะ

00:09:25.320 --> 00:09:27.360 align:center
ยาย ฝากดูแผงหน่อยนะ

00:09:27.440 --> 00:09:29.560 align:center
ช้าหน่อยๆ

00:09:33.440 --> 00:09:35.160 align:center
น่ารำคาญชะมัด

00:09:39.320 --> 00:09:40.320 align:center
ฮัลโหล พี่เซี่ยเซี่ย

00:09:41.840 --> 00:09:43.400 align:center
ได้ครับ

00:09:43.480 --> 00:09:45.120 align:center
ผมพักตอนบ่ายสาม ว่างครับ

00:09:45.720 --> 00:09:47.280 align:center
ได้ครับ โอเครับ

00:09:50.920 --> 00:09:51.920 align:center
รีบหั่นผัก

00:09:52.640 --> 00:09:53.480 align:center
รู้แล้วครับ

00:09:56.280 --> 00:09:57.720 align:center
คุณย่าคะ

00:09:57.800 --> 00:09:59.240 align:center
อย่าเดินเร็วขนาดนี้สิคะ

00:09:59.320 --> 00:10:00.520 align:center
ระวังค่ะ

00:10:00.600 --> 00:10:02.200 align:center
เดี๋ยวสิ เราเรียกรถดีไหมคะ

00:10:05.040 --> 00:10:06.080 align:center
อ้าว

00:10:06.160 --> 00:10:07.600 align:center
คุณย่า หงโต้ว จะไปไหนกันเหรอ

00:10:07.680 --> 00:10:09.280 align:center
- ไปเมืองเก่าค่ะ
- ไปทำอะไรที่เมืองเก่า

00:10:09.360 --> 00:10:11.480 align:center
- ไปหา…
- ไปกินหม้อไฟ

00:10:12.160 --> 00:10:14.080 align:center
หนูมีธุระที่เมืองเก่าพอดี ขึ้นรถสิ

00:10:14.160 --> 00:10:15.360 align:center
ส่งพวกเราทีนะ

00:10:15.440 --> 00:10:16.280 align:center
ไปค่ะ

00:10:19.840 --> 00:10:21.240 align:center
ค่อยๆ นะคะคุณย่า

00:10:21.320 --> 00:10:22.560 align:center
มา รัดเข็มขัดด้วยค่ะ

00:10:22.640 --> 00:10:24.760 align:center
มาค่ะ หนูช่วย

00:10:25.720 --> 00:10:26.840 align:center
นั่งดีๆ นะ

00:10:42.080 --> 00:10:43.680 align:center
มัดผมไว้หน่อยไหม

00:10:43.760 --> 00:10:44.680 align:center
ไม่ได้เอายางรัดผมมาด้วย

00:10:44.760 --> 00:10:45.920 align:center
ในกระเป๋ามี คุณลองหาดู

00:10:46.800 --> 00:10:47.640 align:center
โอเค

00:10:54.960 --> 00:10:56.280 align:center
คุณเช่ารถมาเหรอคะ

00:10:57.360 --> 00:10:58.320 align:center
ปกติไม่จำเป็น

00:10:58.400 --> 00:10:59.560 align:center
ตอนจะใช้ก็ไปเช่าสักคัน

00:11:00.920 --> 00:11:02.520 align:center
คุณไปทำอะไรที่เมืองเก่าเหรอคะ

00:11:03.280 --> 00:11:04.120 align:center
ทำธุระน่ะค่ะ

00:11:04.880 --> 00:11:05.800 align:center
ทำเรื่องใหญ่

00:11:05.880 --> 00:11:08.240 align:center
ดูท่าทางของคุณ เหมือนจะไปอัดใครเลย

00:11:09.240 --> 00:11:10.640 align:center
สามีเธอมาอีกแล้วละสิ

00:11:12.320 --> 00:11:16.000 align:center
คุณย่า ไม่ใช่สามี เป็นสามีเก่า
พวกเราหย่ากันแล้ว

00:11:16.880 --> 00:11:19.120 align:center
อีกอย่างหนูก็ไม่ได้จะไปอัดเขา
ย่าไม่ต้องห่วงนะคะ

00:11:19.200 --> 00:11:21.480 align:center
ถ้าหนูอัดเขาจริงๆ ต้องเรียกย่าไปด้วยแน่

00:11:24.280 --> 00:11:25.680 align:center
ทำไมต้องไปกินหม้อไฟถึงเมื่องเก่า

00:11:25.760 --> 00:11:27.080 align:center
ในตำบลเราก็มีอยู่ร้านหนึ่งไม่ใช่เหรอ

00:11:28.160 --> 00:11:31.160 align:center
ฉันเห็นว่ารีวิวของร้านนั้นดีมาก

00:11:31.240 --> 00:11:34.720 align:center
คุณย่าออมงินได้สามร้อย
บอกว่าจะพาฉันไปเลี้ยง ใช่ไหมคะคุณย่า

00:11:36.640 --> 00:11:37.480 align:center
คุณย่า

00:11:37.560 --> 00:11:40.080 align:center
ลำเอียงนะเนี่ย พาหงโต้วไป ไม่พาหนูไปด้วย

00:11:40.960 --> 00:11:43.040 align:center
เธอจะไปอัดสามีเธอไม่ใช่เหรอ

00:11:43.120 --> 00:11:45.440 align:center
สามีเก่า หนูไม่เอาเขาแล้ว

00:11:45.520 --> 00:11:48.040 align:center
- แล้วเธออารมณ์เสียทำไม
- อารมณ์ดีสิคะ

00:11:54.200 --> 00:11:55.880 align:center
อันนี้เอาออกยังไงเนี่ย

00:11:55.960 --> 00:11:57.000 align:center
คุณย่า

00:11:57.080 --> 00:11:59.400 align:center
เข็มขัดนิรภัยห้ามปลดออกนะคะ

00:11:59.480 --> 00:12:00.600 align:center
มันรัดแล้วอึดอัดมากเลย

00:12:00.680 --> 00:12:01.880 align:center
อึดอัดก็ปลดไม่ได้

00:12:01.960 --> 00:12:04.240 align:center
ตำรวจจราจรพบเข้าต้องปรับตั้งสองร้อยหยวนแน่ะ

00:12:18.560 --> 00:12:19.640 align:center
คุณย่า

00:12:23.280 --> 00:12:24.120 align:center
เป็นไปไม่ได้

00:12:28.320 --> 00:12:29.720 align:center
เอาละ

00:12:29.800 --> 00:12:30.640 align:center
ถึงแล้ว

00:12:31.920 --> 00:12:33.160 align:center
มา คุณย่า หนูปลดให้

00:12:34.160 --> 00:12:35.560 align:center
ตอนนี้สบายแล้วละสิ

00:12:38.000 --> 00:12:38.920 align:center
- ขอบคุณนะคะเสี่ยวชุน
- หงโต้ว

00:12:39.000 --> 00:12:40.200 align:center
เย็นๆ ให้ฉันมารับไหม

00:12:40.280 --> 00:12:42.440 align:center
- ไม่ต้องค่ะ ฉันพาคุณย่านั่งแท็กซี่กลับ
- โอเค

00:12:46.040 --> 00:12:47.360 align:center
- งั้นฉันไปแล้วนะ
- ขอบคุณนะ

00:12:47.440 --> 00:12:48.640 align:center
- บ๊ายบาย
- ไปเถอะ

00:12:50.800 --> 00:12:52.520 align:center
- ตรงไหน
- เตินตรงไป

00:12:53.160 --> 00:12:54.000 align:center
ทางนี้ค่ะ

00:12:59.040 --> 00:13:00.160 align:center
อันนี้เท่าไหร่

00:13:00.680 --> 00:13:02.240 align:center
อันนี้ 15 หยวนครับ

00:13:02.800 --> 00:13:03.960 align:center
ลดอีกได้ไหม

00:13:04.040 --> 00:13:05.560 align:center
คุณย่า ร้านผมถูกที่สุดแล้วครับ

00:13:06.240 --> 00:13:07.920 align:center
- สิบหยวน
- สิบสาม

00:13:08.000 --> 00:13:08.920 align:center
สิบหยวน

00:13:09.000 --> 00:13:10.440 align:center
สิบสอง ราคาต่ำสุดแล้วครับ

00:13:10.520 --> 00:13:13.200 align:center
- เก้าหยวน
- ได้ๆ สิบหยวน ขายย่าสิบหยวน

00:13:17.560 --> 00:13:19.440 align:center
เสร็จแล้วค่ะคุณย่า จ่ายแล้ว ไปกันเถอะค่ะ

00:13:19.520 --> 00:13:21.080 align:center
งั้นเดี๋ยวย่าเอาเงินให้

00:13:21.160 --> 00:13:22.840 align:center
หนูซื้อให้ค่ะ ไปกันเถอะ

00:13:23.480 --> 00:13:24.400 align:center
เดี๋ยวนะคะ

00:13:24.920 --> 00:13:26.040 align:center
ฮัลโหล เถ้าแก่เซี่ย

00:13:26.120 --> 00:13:27.480 align:center
พวกเรากำลังไปหาอาหย่วน

00:13:29.520 --> 00:13:31.560 align:center
คุณย่า นั่นอาเหยานะคะ

00:13:31.640 --> 00:13:32.560 align:center
อย่าเพิ่งสนใจเขา

00:13:33.440 --> 00:13:34.360 align:center
โอเคค่ะ

00:13:44.880 --> 00:13:46.000 align:center
แย่แล้วๆ

00:13:49.440 --> 00:13:51.240 align:center
- ยินดีต้อนรับครับ
- ยินดีต้อนรับค่ะ

00:13:51.320 --> 00:13:52.640 align:center
- สวัสดีค่ะ สองท่านนะคะ
- ขอถามหน่อยค่ะ

00:13:52.720 --> 00:13:54.080 align:center
เซี่ยจือหย่วนทำงานที่นี่ไหมคะ

00:13:54.160 --> 00:13:55.600 align:center
เซี่ยจือหย่วน

00:13:55.680 --> 00:13:57.560 align:center
ใช่ค่ะ อายุประมาณ16-17

00:13:57.640 --> 00:13:59.400 align:center
- ยินดีต้อนรับครับ
- ใช่เขาไหมคะ

00:14:05.200 --> 00:14:06.040 align:center
ย่า

00:14:17.200 --> 00:14:21.640 align:center
- ใครใช้ให้เธอหนีออกจากบ้าน
- ย่า หยุดก่อน

00:14:21.720 --> 00:14:22.720 align:center
ย่า

00:14:22.800 --> 00:14:25.040 align:center
- ย่า
- กลับบ้าน เจ็บ ย่าครับ

00:14:41.040 --> 00:14:42.680 align:center
ย่าครับ ย่าครับ อย่าตีอีกเลย

00:14:42.760 --> 00:14:43.920 align:center
ย่า ตีคนไม่ดีนะครับ

00:14:44.000 --> 00:14:45.200 align:center
ย่า หยุดตีได้แล้ว

00:15:12.360 --> 00:15:14.160 align:center
พัดนมนี่ขายยังไงคะ

00:15:14.240 --> 00:15:15.640 align:center
ห้าสิบห้าหยวนครึ่งโลครับ

00:15:15.720 --> 00:15:17.720 align:center
- ลองชิมได้ ที่บ้านทำเองครับ
- ไม่เป็นไร ขอบคุณค่ะ

00:15:47.120 --> 00:15:52.480 align:center
(พัดนม ครึ่งกิโล 55 หยวน)

00:17:06.599 --> 00:17:07.880 align:center
ย่าครับ อาหารครบแล้วครับ

00:17:10.359 --> 00:17:13.040 align:center
เสี่ยวเลี่ยง ไม่ได้เจอเธอนานแล้วนะ

00:17:13.119 --> 00:17:15.400 align:center
เธอไปรุ่ยลี่กับแม่แล้วไม่ใช่เหรอ

00:17:16.240 --> 00:17:19.280 align:center
ผมอยู่กับแม่ที่นั่นไม่ชินครับ ก็เลยกลับมา

00:17:20.480 --> 00:17:21.440 align:center
นั่งทานด้วยกันสิ

00:17:25.400 --> 00:17:28.760 align:center
ขอบคุณครับย่า ตอนนี้ผมทำงานอยู่

00:17:35.000 --> 00:17:37.280 align:center
เอากระบวยใช่ไหมคะ นี่ค่ะ

00:17:37.360 --> 00:17:38.920 align:center
ไม่ตีหนูหรอกน่า

00:17:39.000 --> 00:17:40.440 align:center
กินอาหาร

00:17:40.520 --> 00:17:42.360 align:center
แม้ฟ้าจะถล่มลงมา

00:17:42.440 --> 00:17:43.880 align:center
ก็ต้องกินข้าวก่อน

00:17:50.640 --> 00:17:52.520 align:center
ตอนพ่อเธอโทรมาหาย่า

00:17:52.600 --> 00:17:54.880 align:center
บอกว่าจะส่งเธอมา

00:17:54.960 --> 00:17:57.920 align:center
ย่าก็กะว่าจะตีจนเธอยอมกลับไป

00:17:58.960 --> 00:18:01.240 align:center
พ่อเขาบอกว่าย่าสอนไม่เป็น

00:18:01.320 --> 00:18:04.320 align:center
บอกว่าสมัยนี้ตีไม่ได้ ให้เขาตื่นรู้เอาเอง

00:18:05.320 --> 00:18:06.320 align:center
ใช่ค่ะ

00:18:06.400 --> 00:18:08.560 align:center
คุณย่าคะ สมัยนี้มีวันหนึ่งที่เรียกว่า

00:18:08.640 --> 00:18:10.560 align:center
วันไม่ตีเด็กนานาชาติด้วยละค่ะ

00:18:11.400 --> 00:18:12.600 align:center
วันอะไรนะ

00:18:13.480 --> 00:18:15.920 align:center
คล้ายๆ กับวันเด็กอะไรทำนองนั้น

00:18:16.000 --> 00:18:18.400 align:center
ก็คือวันนั้น ผู้ปกครองห้ามตีเด็กๆ

00:18:19.200 --> 00:18:20.720 align:center
ไม่ใช่วันนี้หรอกนะ

00:18:20.800 --> 00:18:23.080 align:center
ยกเว้นวันนั้น วันอื่นก็ตีได้ใช่ไหม

00:18:24.560 --> 00:18:26.720 align:center
ยังจะไม่ให้ตีอีก

00:18:26.800 --> 00:18:28.720 align:center
ย่าว่ายังตีน้อยไป

00:18:29.440 --> 00:18:32.000 align:center
ตามใจทะนุถนอมจนไม่รู้จักกลัว

00:18:32.080 --> 00:18:34.280 align:center
ไม่ไปเรียน ไม่ให้ตี

00:18:35.200 --> 00:18:37.960 align:center
ตอนนี้ ยังหัดหนีออกจากบ้าน

00:18:38.040 --> 00:18:39.440 align:center
ก็ยังไม่ให้ตีอีก

00:18:39.520 --> 00:18:41.720 align:center
ถ้ายังไม่ตีคงไปขโมยไปปล้น

00:18:41.800 --> 00:18:43.360 align:center
เหมือนกับเซี่ยเฉียงนั่น

00:18:43.440 --> 00:18:44.520 align:center
ย่าครับ

00:18:50.280 --> 00:18:51.600 align:center
ไม่พูดก็ได้

00:18:52.240 --> 00:18:53.120 align:center
กิน

00:18:59.320 --> 00:19:01.280 align:center
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณค่ะคุณย่า

00:19:05.960 --> 00:19:06.800 align:center
ย่าครับ

00:19:07.400 --> 00:19:10.240 align:center
- ผมไปทำงานก่อนนะครับ
- เธอเป็นนักเรียน ยังจะทำงานอะไร

00:19:11.720 --> 00:19:13.080 align:center
อีกเดี๋ยวกลับไปกับย่า

00:19:13.160 --> 00:19:14.680 align:center
ย่าจะให้พ่อเธอมารับ

00:19:15.840 --> 00:19:16.680 align:center
ไม่นะย่า

00:19:16.760 --> 00:19:19.000 align:center
อาทิตย์นี้ผมยังต้องทำอีกสองวัน

00:19:19.080 --> 00:19:20.160 align:center
ถึงจะได้ค่าจ้าง

00:19:26.160 --> 00:19:27.480 align:center
ไปเถอะๆ

00:19:28.240 --> 00:19:29.880 align:center
ก่อนไปก็หวีผมให้เรียบร้อย

00:19:35.400 --> 00:19:37.000 align:center
ไปแล้วนะครับย่า

00:19:40.360 --> 00:19:42.560 align:center
ทำไมเธอถึงให้เขาไปทำงานอีก

00:19:43.520 --> 00:19:45.520 align:center
ที่นี่จ่ายค่าจ้างอาทิตย์ละครั้ง

00:19:45.600 --> 00:19:47.520 align:center
เขาทำมาห้าวันแล้ว ทำอีกสองวันจะเป็นไรไป

00:19:47.600 --> 00:19:48.800 align:center
ทำอะไรต้องมีต้นมีจบ

00:19:49.400 --> 00:19:51.800 align:center
แต่เธอก็ควรจะบอกย่าว่าเขาอยู่ที่ไหน

00:19:51.880 --> 00:19:53.600 align:center
ผมยังไม่รู้จักย่าอีกเหรอครับ

00:19:53.680 --> 00:19:55.720 align:center
บอกย่าไป ย่าก็คงบุกมาตั้งนานแล้ว

00:19:55.800 --> 00:19:57.520 align:center
ทำแผนผมพังหมด

00:19:59.320 --> 00:20:01.000 align:center
คุณรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าเขาอยู่ที่นี่

00:20:01.800 --> 00:20:02.960 align:center
ผมรู้ตั้งแต่เขามาแล้ว

00:20:06.680 --> 00:20:07.760 align:center
ผมมีสายสืบ

00:20:08.680 --> 00:20:10.400 align:center
ยินตีต้อนรับครับ

00:20:10.480 --> 00:20:12.440 align:center
นายต้องปล่อยลมหายใจออกมา

00:20:12.520 --> 00:20:14.080 align:center
ยินตีต้อนรับครับ

00:20:14.160 --> 00:20:15.800 align:center
ต้องมีจังหวะ

00:20:15.880 --> 00:20:17.280 align:center
ยินตีต้อนรับครับ

00:20:17.360 --> 00:20:19.400 align:center
ต้องกระตือรือร้น ต้องกล้าหาญ

00:20:24.440 --> 00:20:27.200 align:center
กล้าหาญเข้าไว้

00:20:27.280 --> 00:20:30.200 align:center
วันที่มืดมนดั่งว่า

00:20:30.280 --> 00:20:36.560 align:center
เป็นเพียงสิ่งที่คิดไปเอง

00:20:36.640 --> 00:20:42.200 align:center
ชีวิตใช้เส้นทางยอกย้อนเหล่านั้น

00:20:45.600 --> 00:20:47.640 align:center
พี่ๆ ผมเข้าห้องน้ำก่อน

00:20:47.720 --> 00:20:49.560 align:center
- ปวดท้องๆ
- ไปๆๆ

00:20:59.080 --> 00:20:59.920 align:center
พี่

00:21:00.960 --> 00:21:01.720 align:center
เซี่ย…

00:21:07.120 --> 00:21:08.840 align:center
เรื่องดีๆ ไม่เรียน ริสูบบุหรี่กิเหล้าใช่ไหม

00:21:08.920 --> 00:21:10.040 align:center
เปล่าครับพี่

00:21:10.120 --> 00:21:11.520 align:center
- นานๆ ที
- นานๆ ทีอะไร

00:21:12.520 --> 00:21:13.520 align:center
ต่อไปจะไม่สูบแล้วครับ

00:21:15.760 --> 00:21:16.880 align:center
นายอยู่ที่นี่ได้ไง

00:21:16.960 --> 00:21:18.600 align:center
แม่นายมารับไปรุ่ยลี่แล้วไม่ใช่เหรอ

00:21:19.360 --> 00:21:21.000 align:center
อยู่กับแม่ผมคนเยอะเกินไป

00:21:21.080 --> 00:21:22.560 align:center
กลับมาทำงานที่นี่ดีกว่า

00:21:27.840 --> 00:21:29.160 align:center
อาหย่วนมาหานายได้ไง

00:21:29.760 --> 00:21:32.400 align:center
ผมสองคนกับพี่เซี่ยเซี่ย ปกติจะเล่นเกมด้วยกัน

00:21:33.080 --> 00:21:35.960 align:center
จู่ๆ เขาก็มาหาผม บอกว่าจะไปทำงานกับผม

00:21:36.040 --> 00:21:37.400 align:center
พอรวมตัวกันก็เอาแต่เล่น

00:21:38.000 --> 00:21:39.280 align:center
จูงมือกันร้องเพลงใช่ไหม

00:21:41.440 --> 00:21:44.080 align:center
พี่ พี่พาเขากลับไปดีไหมครับ เขาไม่เคยลำบาก

00:21:44.680 --> 00:21:46.360 align:center
งานที่ร้านหม้อไฟมันเหนื่อยมาก

00:21:46.440 --> 00:21:47.840 align:center
ใครบอกว่าฉันจะพาเขากลับไป

00:21:49.400 --> 00:21:50.360 align:center
ช่วยอะไรฉันหน่อย

00:21:51.040 --> 00:21:52.280 align:center
พาเขาไปทำงาน

00:21:52.360 --> 00:21:53.560 align:center
ช่วยจับตาดูเขาไว้

00:21:53.640 --> 00:21:56.480 align:center
โทรมารายงานการทำงานของเขาทุกเย็นด้วย

00:21:57.040 --> 00:21:57.920 align:center
“หา” อะไร

00:21:58.520 --> 00:22:00.560 align:center
ให้ผมหักหลังเพื่อนเหรอพี่

00:22:00.640 --> 00:22:01.640 align:center
ผมไม่ใช่คนแบบนั้น

00:22:06.680 --> 00:22:08.480 align:center
งั้นนายจะหักหลังเขา

00:22:09.560 --> 00:22:11.280 align:center
หรือว่าจะหักหลังฉัน

00:22:12.000 --> 00:22:13.040 align:center
นายเลือกสักทาง

00:22:19.480 --> 00:22:20.880 align:center
ผมหักหลังเขาแล้วกัน

00:22:22.200 --> 00:22:23.480 align:center
ค่อยยังชั่วหน่อย

00:22:24.280 --> 00:22:26.000 align:center
หักหลังไม่หักหลังอะไรกัน

00:22:26.080 --> 00:22:27.600 align:center
ฉันก็หวังดีกับเขาไม่ใช่เหรอ

00:22:28.880 --> 00:22:30.720 align:center
พี่เลี่ยง พี่เลี่ยง

00:22:31.600 --> 00:22:33.160 align:center
เขาอึเร็วขนาดนี้เลยเหรอครับ

00:22:33.240 --> 00:22:35.000 align:center
ลำไส้ตรงน่ะ กลับไปเถอะ

00:22:35.080 --> 00:22:36.040 align:center
เดี๋ยว

00:22:46.760 --> 00:22:47.640 align:center
พี่เลี่ยง

00:22:50.280 --> 00:22:51.400 align:center
พี่เลี่ยง

00:22:52.280 --> 00:22:53.200 align:center
รับไว้

00:22:54.440 --> 00:22:55.880 align:center
หาอะไรดีๆ กิน

00:22:56.400 --> 00:22:57.240 align:center
ห้ามซื้อบุหรี่ล่ะ

00:22:57.960 --> 00:22:58.800 align:center
ขอบคุณครับพี่

00:22:59.720 --> 00:23:00.680 align:center
งั้น… งั้นผมไปแล้วนะ

00:23:03.920 --> 00:23:05.840 align:center
พี่เลี่ยง พี่เลี่ยง

00:23:05.920 --> 00:23:08.200 align:center
พี่เลี่ยง ทำไมพี่ไปไกลจัง

00:23:08.280 --> 00:23:09.640 align:center
กลิ่นนายแรงมาก

00:23:10.600 --> 00:23:12.560 align:center
เมื่อกี้ผมกินเยอะไปน่ะ

00:23:12.640 --> 00:23:14.280 align:center
- กลับกันเถอะ
- ครับ

00:23:20.560 --> 00:23:22.440 align:center
คิดติดจีพีเอสให้เขาด้วย

00:23:22.520 --> 00:23:24.440 align:center
ผมต้องติดจีพีเอสให้เขาด้วยเหรอ

00:23:24.520 --> 00:23:25.920 align:center
มือถือที่เขาใช้เป็นเครื่องเก่าผม

00:23:26.000 --> 00:23:27.760 align:center
บัญชีก็เป็นของผมหมด

00:23:27.840 --> 00:23:30.000 align:center
เขาเรียนน้อย ไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้

00:23:30.080 --> 00:23:32.520 align:center
มันต่างจากติดจีพีเอสตรงไหน

00:23:32.600 --> 00:23:34.120 align:center
พ่อผมให้เขามาที่นี่

00:23:34.200 --> 00:23:35.720 align:center
เขาก็เป็นเหมือนม้าพยศ

00:23:35.800 --> 00:23:38.000 align:center
ผมไม่ใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่
จะเอาเขาอยู่ได้ยังไง

00:23:39.120 --> 00:23:41.720 align:center
งั้นทำไมคุณไม่พูดล่ะ
คนในหมูบ้านวิจารณ์คุณสนั่นแล้ว

00:23:42.360 --> 00:23:44.160 align:center
ในหมู่บ้านไม่มีความลับหรอก

00:23:44.240 --> 00:23:47.000 align:center
ไม่อยากให้คนอื่นรู้ก็จะพูดไม่ได้

00:23:47.080 --> 00:23:48.040 align:center
อีกอย่างเขายังมีไส้ศึก

00:23:48.120 --> 00:23:50.760 align:center
ทุกครั้งที่เซี่ยเซี่ยโกหกนะ คางก็จะยื่นออกมา

00:23:51.360 --> 00:23:53.360 align:center
“พี่ครับ ผมไม่รู้อะไรเลย”

00:23:53.440 --> 00:23:54.720 align:center
ดูก็รู้ว่าโกหก

00:23:57.720 --> 00:23:59.240 align:center
แม้แต่ฉันก็บอกไม่ได้ใช่ไหม

00:24:01.240 --> 00:24:04.000 align:center
คุณเป็นผู้ต้องสงสัยที่เปิดเผยความลับเป็นคนแรก

00:24:04.760 --> 00:24:05.840 align:center
ขนาดย่าผมยังไม่บอก

00:24:06.600 --> 00:24:07.520 align:center
แต่ว่านะ

00:24:07.600 --> 00:24:10.120 align:center
ผมบอกน้าเฟิ่งไปแล้ว น้าเขาเป็นคนปากหนัก

00:24:10.760 --> 00:24:12.760 align:center
เขาบอกย่าว่าหาเจอแล้ว

00:24:12.840 --> 00:24:15.720 align:center
กำลังใช้แรงงานดัดนิสัย
ให้ย่าวางใจ ไม่ต้องไปยุ่ง

00:24:16.680 --> 00:24:17.520 align:center
คุณดูสิ

00:24:17.600 --> 00:24:19.800 align:center
นี่คือเหตุผลว่าทำไมผมไม่ให้ย่าผมเข้ามายุ่ง

00:24:19.880 --> 00:24:22.120 align:center
ถ้าตอนนี้ย่าผมอายุยี่สิบนะ

00:24:22.200 --> 00:24:23.640 align:center
ก็คงคว้าแชมป์มวยจีนฝ่ายหญิงไปแล้ว

00:24:25.560 --> 00:24:28.480 align:center
ผมเล่าให้ฟัง ตอนปู่ของผมยังหนุ่ม
ร้องเพลงเพราะมาก

00:24:28.560 --> 00:24:29.760 align:center
เลยถูกย่าผมลากกลับไป

00:24:29.840 --> 00:24:30.960 align:center
ลากกลับบ้านเหรอ

00:24:31.040 --> 00:24:32.040 align:center
ใช่

00:24:32.120 --> 00:24:34.000 align:center
ปู่ผมฮอตมาก

00:24:34.080 --> 00:24:36.760 align:center
ส่วนคุณย่า ถึงหน้าตาจะธรรมดา

00:24:36.840 --> 00:24:38.240 align:center
แต่แรงเยอะมาก

00:24:40.040 --> 00:24:41.880 align:center
นี่คิดว่าย่าตีเธอไม่ไหวแล้วใช่ไหม

00:24:41.960 --> 00:24:43.480 align:center
สวยครับๆ สวยที่สุดเลย

00:24:44.080 --> 00:24:45.480 align:center
อย่าไปฟังเขาพูดเหลวไหล

00:24:45.560 --> 00:24:47.680 align:center
เขาต้องเหลวไหลแน่นอนค่ะ

00:24:47.760 --> 00:24:50.800 align:center
ตอนย่ายังสาวต้องดูดีมากแน่ เป็นสาวสวยเลย

00:24:50.880 --> 00:24:52.640 align:center
ต้องอย่างหนูถึงเรียกสาวสวย

00:24:53.360 --> 00:24:54.600 align:center
ทำไมชมกันเองซะงั้นล่ะครับ

00:24:55.400 --> 00:24:56.240 align:center
ชมอะไร

00:24:57.280 --> 00:24:59.320 align:center
ฟังก็รู้ว่าไม่ใช่คำพูดดีๆ

00:24:59.400 --> 00:25:01.560 align:center
ใช่ค่ะ ชมกันเองที่ไหนกัน

00:25:01.640 --> 00:25:05.080 align:center
นี่เป็นการชื่มชมกันและกันระหว่างผู้หญิงต่างหาก

00:25:07.200 --> 00:25:09.000 align:center
ย่าไม่ต้องสนใจเขา ทานข้าวกันค่ะ

00:25:10.560 --> 00:25:12.040 align:center
ใช่สิ ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกหน่อย

00:25:17.000 --> 00:25:19.840 align:center
มาค่ะ เถ้าแก่เซี่ย ย่าคะ มองทางนี้

00:25:21.080 --> 00:25:23.600 align:center
ชูสองนิ้ว เชยมากเลย ทำหัวใจสิ

00:25:23.680 --> 00:25:24.840 align:center
ทำหัวใจสิเชย

00:25:29.920 --> 00:25:31.200 align:center
ผมหลับตาหรือเปล่า

00:25:33.200 --> 00:25:34.200 align:center
ดีแล้วค่ะ ดีแล้ว

00:25:34.280 --> 00:25:35.640 align:center
ผมขอดูหน่อย

00:25:38.840 --> 00:25:39.960 align:center
กินเยอะๆ นะคะ

00:25:41.440 --> 00:25:44.040 align:center
ย่าครับ ย่าเอาเนื้อให้เธอหมดเลย
ผมเพิ่งใส่ไปเอง

00:25:44.120 --> 00:25:45.760 align:center
พวกเราต้มเอาใหม่ก็ได้

00:25:45.840 --> 00:25:46.880 align:center
พอแล้วค่ะ

00:25:46.960 --> 00:25:48.720 align:center
- กินอีกหน่อยนะ
- ขอบคุณค่ะ

00:26:06.080 --> 00:26:07.200 align:center
เรื่องก็เป็นแบบนี้

00:26:12.480 --> 00:26:13.680 align:center
พูดอะไรหน่อยสิ

00:26:14.720 --> 00:26:15.600 align:center
พูดอะไร

00:26:16.560 --> 00:26:18.400 align:center
พี่อยากด่าผมก็ด่าเถอะ อย่ากลั้นไว้เลย

00:26:19.080 --> 00:26:21.320 align:center
ตอนฉันอยากด่าแกเคยยั้งปากด้วยเหรอ

00:26:25.360 --> 00:26:26.200 align:center
เอางี้

00:26:27.360 --> 00:26:28.520 align:center
เรื่องนี้

00:26:28.600 --> 00:26:30.920 align:center
จะให้แม่รู้ไม่ได้เด็ดขาด

00:26:31.800 --> 00:26:32.720 align:center
ท่านประหยัดขนาดนั้น

00:26:33.480 --> 00:26:36.160 align:center
ปกติ แค่เงินซื้อผักเหมาสองเหมา

00:26:36.240 --> 00:26:37.160 align:center
ยังคิดเล็กคิดน้อยเลย

00:26:37.760 --> 00:26:40.680 align:center
ถ้ารู้ว่าถูกหลอกเงินเยอะขนาดนี้
ถึงปากไม่พูดอะไร

00:26:40.760 --> 00:26:42.120 align:center
แต่ต้องนอนไม่หลับแน่

00:26:44.600 --> 00:26:47.600 align:center
เรื่องเงิน แกไม่ต้องไปยืมพี่เหยาหรอก

00:26:48.280 --> 00:26:49.720 align:center
ฉันยังพอมีเงินเก็บอยู่บ้าง

00:26:49.800 --> 00:26:51.520 align:center
เอาไปชดเชยเงินสามหมื่นหยวนของแกก่อน

00:26:52.360 --> 00:26:53.840 align:center
เงินที่ถูกหลอกไป

00:26:53.920 --> 00:26:55.880 align:center
ตามคืนมาได้ก็ดีที่สุด

00:26:55.960 --> 00:26:57.280 align:center
ถ้าตามคืนมาไม่ได้

00:26:57.920 --> 00:26:59.080 align:center
แกก็ห้ามคิดมากอีก

00:26:59.840 --> 00:27:00.920 align:center
ถือว่าจ่ายเงินซื้อบทเรียน

00:27:01.000 --> 00:27:02.320 align:center
ให้เรื่องมันแล้วไป

00:27:03.120 --> 00:27:05.840 align:center
เรื่องนี้ พี่เหยาไม่เอาไปพูดอยู่แล้ว

00:27:06.720 --> 00:27:08.440 align:center
หลังจากนี้ใครก็ห้ามพูดถึงอีก

00:27:09.920 --> 00:27:11.120 align:center
มองอะไร

00:27:12.280 --> 00:27:13.280 align:center
พี่ไม่ด่าผมจริงๆ เหรอ

00:27:13.360 --> 00:27:15.440 align:center
ฉันด่าแกยังน้อยเหรอ แกเคยฟังไหมล่ะ

00:27:16.280 --> 00:27:19.320 align:center
แกมีความรู้แค่ไหน ตัวแกเองไม่รู้เหรอ

00:27:19.400 --> 00:27:22.360 align:center
พวกนั้นไม่ให้แกบอกคนในครอบครัว
ก็เพราะกลัวถูกจับได้

00:27:22.440 --> 00:27:24.840 align:center
แกคิดว่าเงินมันหาง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ

00:27:24.920 --> 00:27:26.240 align:center
อีกอย่าง ฉันถามแกนะ

00:27:26.320 --> 00:27:28.840 align:center
ฉันกับแม่เคยขอเงินแกสักแดงไหม

00:27:28.920 --> 00:27:30.160 align:center
แกไปเอาความกดดันมาจากไหน

00:27:30.240 --> 00:27:32.720 align:center
โลกภายนอกมันดี
จนเกลียดการอยู่บ้านขนาดนั้นเลยเหรอ

00:27:35.800 --> 00:27:37.240 align:center
คิดว่าฉันตำหนิแกอีกแล้วใช่ไหม

00:27:40.640 --> 00:27:42.040 align:center
ผมไม่ได้เกลียดการอยู่บ้าน

00:27:44.200 --> 00:27:45.640 align:center
แค่อยากหาเงินให้ได้เยอะๆ

00:27:47.240 --> 00:27:49.240 align:center
ธุรกิจร้านแกะสลักก็ไม่ดีอยู่แล้ว

00:27:49.840 --> 00:27:51.080 align:center
ขาดผมสักคนก็ไม่เป็นไร

00:27:52.120 --> 00:27:54.240 align:center
อาจารย์จะได้จ่ายค่าแรงขั้นต่ำน้อยลง

00:27:55.640 --> 00:27:56.800 align:center
พี่เหยากลับมาเริ่มธุรกิจ

00:27:57.840 --> 00:28:00.040 align:center
พี่เองก็ลาออกจากงานที่คุนหมิงกลับมา

00:28:01.200 --> 00:28:04.080 align:center
สองสามปีมานี้ พี่เขาก็ใช้เงินลงทุนไปเยอะมาก

00:28:04.160 --> 00:28:06.680 align:center
จ้างคนตั้งเยอะ ทุกเดือนต้องใช้เงินมากมาย

00:28:07.280 --> 00:28:08.400 align:center
นักท่องเที่ยวก็ไม่มาก

00:28:11.880 --> 00:28:14.080 align:center
ทำร้านออนไลน์ ขายสินค้าการเกษตรกำไรน้อย

00:28:14.720 --> 00:28:16.960 align:center
ได้เงินไม่พอจ่าย พี่ก็ไม่ได้เงินปันผลอะไร

00:28:18.120 --> 00:28:19.960 align:center
แกจะกังวลเรื่องพวกนี้ทำไม

00:28:20.600 --> 00:28:22.240 align:center
ยังไงผมก็เป็นผู้ชายคนเดียวในบ้าน

00:28:23.760 --> 00:28:25.880 align:center
ยังไงอนาคตผมก็ต้องเลี้ยงครอบครัว

00:28:25.960 --> 00:28:27.480 align:center
จะพึ่งพี่คนเดียวไม่ได้

00:28:38.240 --> 00:28:39.880 align:center
พี่กำลังคิดว่า

00:28:39.960 --> 00:28:41.600 align:center
ผมทั้งโง่แล้วยังคิดเยอะใช่ไหม

00:28:45.760 --> 00:28:46.680 align:center
ผมรู้ว่าผมโง่

00:28:46.760 --> 00:28:48.080 align:center
แก่โง่จริงๆ แหละ

00:28:50.840 --> 00:28:52.400 align:center
แกรู้ไหมว่า

00:28:52.480 --> 00:28:54.240 align:center
“ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม” คืออะไร

00:28:54.840 --> 00:28:56.440 align:center
“น้ำมาคลอถึงเกิด” คืออะไร

00:28:57.120 --> 00:28:58.360 align:center
ในแม่น้ำมีน้ำ

00:28:58.440 --> 00:29:02.000 align:center
พวกเราต้องขุดคลองก่อน ถึงจะนำน้ำเข้านาได้

00:29:02.800 --> 00:29:05.120 align:center
มีหลายเรื่องมันต้องค่อยเป็นค่อยไป

00:29:05.200 --> 00:29:06.280 align:center
ใจร้อนไม่ได้

00:29:06.960 --> 00:29:10.640 align:center
แกดูป้าหวยหลานสิ ท่านเป็นช่างเย็บปักมาทั้งชีวิต

00:29:10.720 --> 00:29:12.320 align:center
ตอนนี้ใครเจอป้าแก

00:29:12.400 --> 00:29:15.320 align:center
ก็ต้องเรียกด้วยความนับถือว่าอาจารย์เซี่ย

00:29:16.520 --> 00:29:20.000 align:center
เมื่อก่อน แกเรียนแกะสลักไม้กับอาจารย์ของแก

00:29:20.760 --> 00:29:22.560 align:center
กลางวันเรียน กลางคืนฝึก

00:29:22.640 --> 00:29:25.720 align:center
ขยันตั้งอกตั้งใจ เรียนมาตั้งหลายปี

00:29:25.800 --> 00:29:27.280 align:center
ไม่ง่ายเลยกว่าจะทำให้

00:29:27.360 --> 00:29:30.680 align:center
อ่างไม้เก่าที่ไม่มีค่า
แกะสลักเป็นงานฝีมือขายออกไป

00:29:31.960 --> 00:29:33.440 align:center
ดังนั้นหลายๆ เรื่อง

00:29:33.520 --> 00:29:35.480 align:center
แกอย่ามองเพียงแค่ตรงหน้า

00:29:35.560 --> 00:29:37.320 align:center
มันต้องค่อยๆ สั่งสมไป

00:29:37.400 --> 00:29:38.880 align:center
แต่แกมองข้ามเรื่องพวกนี้

00:29:38.960 --> 00:29:41.440 align:center
แกเอาแต่ใจร้อน แกคิดว่าตัวเองโง่ไหมล่ะ

00:29:42.720 --> 00:29:44.920 align:center
อาจารย์สั่งสมมาทั้งชีวิต
ยังทำเงินก้อนใหญ่ไม่ได้เลย

00:29:45.000 --> 00:29:48.840 align:center
งั้นแกบอกพี่หน่อยสิ
ทำเงินมากขนาดไหนถึงเป็นเงินก้อนใหญ่

00:29:52.600 --> 00:29:56.680 align:center
อาจารย์ของแก
อาศัยฝีมือตัวเองเลี้ยงคนทั้งครอบครัวได้

00:29:56.760 --> 00:29:57.840 align:center
แถมยังเผยแพร่ทักษะนี้

00:29:57.920 --> 00:30:00.400 align:center
ให้พวกแกได้เรียน เอาไปเลี้ยงครอบครัวได้อีก

00:30:00.480 --> 00:30:01.680 align:center
ยังไม่พอเหรอ

00:30:04.520 --> 00:30:06.040 align:center
ผมเห็นในเน็ตบอกว่า…

00:30:06.120 --> 00:30:08.360 align:center
แกเลิกเอาแต่ฟังคนอื่นพูดได้ไหม

00:30:08.440 --> 00:30:10.960 align:center
แกคิดเองไม่เป็นหรือไง

00:30:11.040 --> 00:30:14.000 align:center
อย่างที่บอกไปเมื่อกี้
เงินมันหาได้ง่ายขนาดนั้นเหรอ

00:30:14.080 --> 00:30:15.920 align:center
สิ่งที่เราควรคิดพอเจอปัญหา

00:30:16.000 --> 00:30:18.480 align:center
คือจะใช้วิธีไหนขายสินค้าดีๆ ของเราออกไป

00:30:18.560 --> 00:30:19.920 align:center
แกเอาแต่จะหนี

00:30:20.000 --> 00:30:21.040 align:center
ฉันบอกแกให้นะ เซี่ยเสี่ยวเซี่ย

00:30:21.120 --> 00:30:22.360 align:center
ที่แกทำรียกว่าอะไรรู้ไหม

00:30:22.440 --> 00:30:24.880 align:center
เอาแต่นอนกิน มักใหญ่ใฝ่สูง
อยากสบายแต่ขี้เกียจ

00:30:24.960 --> 00:30:26.560 align:center
แบบนี้แกจะประสบความสำเร็จได้ยังไง

00:30:29.240 --> 00:30:30.360 align:center
เอาละ ฉันไม่ว่าแกแล้ว

00:30:31.000 --> 00:30:32.120 align:center
แกคิดเองแล้วกัน

00:30:37.080 --> 00:30:39.480 align:center
- ผมรู้แล้ว
- รูแล้วเหรอ

00:30:44.760 --> 00:30:46.560 align:center
อันนี้ลองชิมได้ไหมคะ

00:30:46.640 --> 00:30:49.160 align:center
ได้ค่ะ ที่บ้านเราทำเอง คุณลองชิมได้ค่ะ

00:30:49.840 --> 00:30:50.680 align:center
มาค่ะ

00:30:53.560 --> 00:30:55.240 align:center
- ลองชิมดู
- ขอบคุณค่ะ

00:30:57.840 --> 00:30:58.880 align:center
อันนี้เท่าไรคะ

00:30:58.960 --> 00:31:00.720 align:center
- ห้าสิบห้าหยวน ครึ่งโลค่ะ
- ห้าสิบห้าหยวน

00:31:01.560 --> 00:31:03.720 align:center
- รับไหมคะ
- แล้วเป็นถุงแบบนี้เท่าไรคะ

00:31:03.800 --> 00:31:05.160 align:center
เดี๋ยวฉันชั่งให้นะคะ

00:31:05.240 --> 00:31:06.080 align:center
มาค่ะ

00:31:06.160 --> 00:31:07.000 align:center
เอาถุงมา

00:31:16.680 --> 00:31:18.720 align:center
อันนี้ 650 กรัมค่ะ

00:31:18.800 --> 00:31:20.640 align:center
หกร้อยห้าสิบกรัมก็เป็น 71.5 หยวนค่ะ

00:31:20.720 --> 00:31:21.840 align:center
คิดคุณ 70 หยวนแล้วกันค่ะ

00:31:21.920 --> 00:31:23.040 align:center
- ขอบคุณนะคะ
- ไม่เป็นไรค่ะ

00:31:23.120 --> 00:31:24.720 align:center
จ่ายด้วยวีแชทนะคะ

00:31:25.840 --> 00:31:26.960 align:center
คิวอาร์โค้ด

00:31:34.480 --> 00:31:35.680 align:center
- เรียบร้อยค่ะ
- นี่ค่ะ

00:31:35.760 --> 00:31:37.280 align:center
- ขอบคุณค่ะ
- ไม่เป็นไรค่ะ

00:31:49.440 --> 00:31:51.160 align:center
อีกสองวันจะให้พี่แกมารับ

00:31:51.240 --> 00:31:52.840 align:center
หรือจะกลับเอง

00:31:53.400 --> 00:31:54.480 align:center
ผมกลับเองครับ

00:31:55.160 --> 00:31:58.760 align:center
เมื่อกี้พ่อแกโทรมาว่ายังไงบ้าง

00:31:59.800 --> 00:32:01.440 align:center
พ่อบอกว่าอาทิตย์หน้า

00:32:01.520 --> 00:32:03.160 align:center
ให้ลุงที่ขับรถในหมู่บ้านไปส่งผม

00:32:07.120 --> 00:32:08.040 align:center
เจ็บมากเหรอ

00:32:20.840 --> 00:32:22.720 align:center
พอแล้วครับย่า ไม่ต้องดูแล้ว

00:32:22.800 --> 00:32:25.320 align:center
แช่น้ำตอนล้างจานน่ะ ไม่เป็นไรครับ

00:32:26.920 --> 00:32:27.760 align:center
อาหย่วน

00:32:28.360 --> 00:32:31.640 align:center
ต้องตั้งใจหาความรู้ ตั้งใจเรียน

00:32:32.480 --> 00:32:34.360 align:center
ไม่งั้นต่อไปฝ่ามือของชีวิต

00:32:34.440 --> 00:32:36.960 align:center
มันตีเจ็บกว่าฝ่ามือของย่าอีกมาก

00:32:39.520 --> 00:32:42.760 align:center
- ย่าครับ ไปกันเถอะ
- ได้

00:32:42.840 --> 00:32:44.320 align:center
กลับไปทำงานเถอะ

00:32:44.400 --> 00:32:46.280 align:center
คนอื่นจ่ายเงินเดือนแก แกก็อย่าแอบอู้ล่ะ

00:32:47.360 --> 00:32:48.920 align:center
- รู้แล้วครับ
- อาหย่วน

00:32:49.000 --> 00:32:51.760 align:center
เรื่องขายหน้าของนาย
ฉันไม่ได้เป็นคนพูดจริงๆ นะ

00:32:51.840 --> 00:32:53.440 align:center
นายเชื่อฉันเถอะ

00:32:54.400 --> 00:32:55.360 align:center
เชื่อๆๆ

00:32:55.960 --> 00:32:57.440 align:center
เชื่อแล้วทำไมทำท่าแบบนี้อีก

00:32:58.120 --> 00:32:59.760 align:center
ผมเชื่อแล้ว ยังต้องมีท่าทีแบบไหนอีก

00:33:00.360 --> 00:33:02.080 align:center
เอาเถอะน่า ผมคิดตกตั้งนานแล้ว

00:33:02.160 --> 00:33:04.760 align:center
พี่จะไปรู้จักใครได้ เรื่องไม่ควรพูดยังจะพูดอีก

00:33:05.960 --> 00:33:07.080 align:center
ย่าคะ ดูเขาสิ

00:33:07.920 --> 00:33:09.360 align:center
ตีไม่โดน ตีไม่โดนหรอก

00:33:10.720 --> 00:33:11.960 align:center
- ไปกันเถอะ
- ไปแล้วนะ

00:33:13.040 --> 00:33:14.120 align:center
รักษาตัวด้วยนะย่า

00:33:15.480 --> 00:33:16.880 align:center
ทางนี้ครับย่า

00:33:31.400 --> 00:33:34.320 align:center
ฉันกลับก่อนละ
ตอนบ่ายมีรังไหมมาส่งที่โรงเย็บปัก

00:33:34.400 --> 00:33:36.400 align:center
อิ่มแล้วเหรอ ผมไปซื้อชานมให้พี่ดื่มระหว่างทาง

00:33:36.480 --> 00:33:38.440 align:center
อิ่มแล้ว ฟังนะ

00:33:39.160 --> 00:33:40.680 align:center
อีกไม่กี่วันกลับถึงบ้าน

00:33:40.760 --> 00:33:42.800 align:center
ห้ามมีพิรุธเด็ดขาด เข้าใจไหม

00:33:44.880 --> 00:33:46.160 align:center
ฝากนี่ทิ้งด้วย ฉันไปละ

00:33:49.600 --> 00:33:52.120 align:center
- พี่ครับ
- อะไร

00:34:06.400 --> 00:34:07.480 align:center
พี่ครับ ขอโทษนะ

00:34:15.600 --> 00:34:17.480 align:center
ทำอะไรของแก อี๋ชะมัดเลย

00:34:20.040 --> 00:34:21.719 align:center
ต่อไปอย่าทำให้ฉันโมโหบ่อยๆ ดีที่สุดแล้ว

00:34:22.320 --> 00:34:23.239 align:center
ครับ

00:34:25.280 --> 00:34:26.440 align:center
- ไปละ
- บ๊ายบาย

00:34:30.880 --> 00:34:32.600 align:center
ฉันพูด “อี๋ชะมัด” ออกไปได้ไง

00:34:32.679 --> 00:34:34.239 align:center
ทำไมถึงพูดแบบนี้เนี่ย

00:34:35.040 --> 00:34:36.080 align:center
จริงๆ เลย

00:34:36.800 --> 00:34:38.000 align:center
ฉันกอดพี่ทำไมเนี่ย

00:34:39.280 --> 00:34:40.800 align:center
อยากตายชะมัด

00:35:13.520 --> 00:35:14.920 align:center
ที่นี่คือทะเลสาบเอ๋อร์ไห่

00:35:15.600 --> 00:35:17.080 align:center
แสงแดดตอนบ่าย

00:35:17.160 --> 00:35:19.440 align:center
ตกกระทบผิวน้ำส่องแสงระยิบระยับ

00:35:20.000 --> 00:35:21.560 align:center
ไกลออกไปคือเทือกเขาชางซาน

00:35:21.640 --> 00:35:23.360 align:center
งดงามตระการตามาก

00:35:24.400 --> 00:35:26.240 align:center
บนภูเขายังมีหิมะอยู่นิดหน่อย

00:35:26.320 --> 00:35:27.840 align:center
แต่ในวิดีโอเห็นไม่ชัด

00:35:28.800 --> 00:35:30.560 align:center
ตอนประถมผมก็เขียนเรียงความแบบนี้แหละ

00:35:32.520 --> 00:35:35.040 align:center
คนนี้ก็คือเจ้าของบ้านเช่าของเรา เซี่ยจือเหยา

00:35:35.120 --> 00:35:37.400 align:center
นิสัยก็… งั้นๆ

00:35:37.480 --> 00:35:39.120 align:center
งั้นๆ อะไรกันครับ

00:35:39.200 --> 00:35:40.760 align:center
ผมขอแนะนำตัวหน่อยนะ

00:35:41.280 --> 00:35:42.360 align:center
ผมชื่อเซี่ยจือเหยา

00:35:42.440 --> 00:35:44.800 align:center
รูปหล่อมีสเน่ห์ ฉลาดเป็นกันเอง

00:35:44.880 --> 00:35:46.600 align:center
ร่างสูงหุ่นดี แข็งแรงทรงพลัง

00:35:46.680 --> 00:35:47.960 align:center
ฉายา “เดือนหมู่บ้าน”

00:35:48.040 --> 00:35:49.280 align:center
มุขฝืดไป ขอผ่าน

00:35:49.360 --> 00:35:51.440 align:center
ฝืดอะไร ผมยังพูดไม่จบเลย

00:35:52.760 --> 00:35:56.000 align:center
ส่วนคนนี้ คือย่าเซี่ยสุดเท่ของพวกเรา

00:35:56.080 --> 00:35:59.960 align:center
นิสัยดี หน้าตาสวย ตีคนก็เก่ง

00:36:00.640 --> 00:36:02.160 align:center
ย่าไม่ตีคนอื่นหรอก

00:36:02.240 --> 00:36:03.680 align:center
ตีคนอื่นไร้อารยธรรม

00:36:05.360 --> 00:36:06.520 align:center
เมื่อกี้ที่ร้านหม้อไฟ

00:36:06.600 --> 00:36:08.240 align:center
ย่าเพิ่งตีเด็กหนุ่มที่หนีออกจากบ้าน

00:36:08.320 --> 00:36:09.720 align:center
ไม่ตั้งใจเรียน

00:36:09.800 --> 00:36:10.840 align:center
อยู่ในวัยต่อต้านคนหนึ่งไป

00:36:11.640 --> 00:36:13.920 align:center
วันนี้ลมแรงมากเลย พวกเรากำลังขับรถกลับ

00:36:15.360 --> 00:36:18.160 align:center
สวี่หงโต้ว คุณถ่ายวิดีโอให้ใครดูเหรอ

00:36:18.240 --> 00:36:20.080 align:center
- กลุ่มครอบครัว
- หา

00:36:20.160 --> 00:36:21.880 align:center
เมื่อกี้ผมแค่ล้อเล่น

00:36:21.960 --> 00:36:24.200 align:center
สวี่หงโต้ว คุณถ่ายอีกที ผมจะพูดใหม่

00:36:27.040 --> 00:36:28.800 align:center
งั้นๆ อะไรกัน

00:36:28.880 --> 00:36:30.920 align:center
ผมขอแนะนำตัวหน่อยนะ

00:36:31.000 --> 00:36:32.280 align:center
ผมชื่อเซี่ยจือเหยา

00:36:32.360 --> 00:36:34.200 align:center
รูปหล่อมีสเน่ห์ ฉลาดเป็นกันเอง

00:36:34.280 --> 00:36:36.000 align:center
ร่างสูงหุ่นดี แข็งแรงทรงพลัง

00:36:36.080 --> 00:36:37.600 align:center
ฉายา “เดือนหมู่บ้าน”

00:36:38.400 --> 00:36:39.520 align:center
มุขฝืดไป ขอผ่าน

00:36:39.600 --> 00:36:41.360 align:center
ฝืดอะไร ผมยังพูดไม่จบเลย

00:36:41.440 --> 00:36:42.320 align:center
อะไรของเขา

00:36:42.840 --> 00:36:44.200 align:center
พวกเขาสนุกจนบ้าไปแล้ว

00:36:45.000 --> 00:36:46.520 align:center
ดูมีความสุขเข้าสิ

00:36:46.600 --> 00:36:48.360 align:center
คงหาทางกลับโรงแรมไม่เจอแล้วมั้ง

00:36:48.440 --> 00:36:49.520 align:center
แบบนี้สิดี

00:36:49.600 --> 00:36:50.960 align:center
วันรุ่นจะเอาแต่นอนซึม

00:36:51.040 --> 00:36:53.280 align:center
เล่นโทรศัพท์อยู่บนโซฟาไปวันๆ ไม่ได้ใช่ไหม

00:36:53.360 --> 00:36:56.320 align:center
คุณดู ถ้าไม่เอาแต่หัวเราะเหมือนคนโง่

00:36:56.400 --> 00:36:58.240 align:center
ก็โมโหเป็นฟืนเป็นไฟ

00:36:58.320 --> 00:36:59.640 align:center
แบบนั้นมันไม่ปกติ

00:36:59.720 --> 00:37:01.120 align:center
แบบนี้สิถึงดี ใช่ไหม

00:37:01.960 --> 00:37:04.760 align:center
สวีหงโต้ว คุณถ่ายวิดีโอให้ใครดูเหรอ

00:37:04.840 --> 00:37:06.240 align:center
- กลุ่มครอบครัว
- หา

00:37:06.320 --> 00:37:08.240 align:center
- เจ้าหนุ่มคนนี้ร่าเริงมาก
- อื้ม

00:37:08.320 --> 00:37:10.920 align:center
แน่นอน เขาเป็นเดือนหมู่บ้านเชียวนะ

00:37:11.000 --> 00:37:12.800 align:center
ดูฟันขาวๆ นั่นสิ

00:37:15.080 --> 00:37:16.560 align:center
ฟันผมก็ขาวเหมือนกัน

00:37:16.640 --> 00:37:18.320 align:center
คุณเทียบกับเขาได้เหรอ

00:37:18.400 --> 00:37:19.720 align:center
ยุ่งไปซะทุกเรื่อง

00:37:20.960 --> 00:37:22.360 align:center
ดูอีกรอบๆ

00:37:58.200 --> 00:37:59.120 align:center
ดูออกไหม

00:38:02.120 --> 00:38:03.280 align:center
ดูอะไรออก

00:38:04.920 --> 00:38:05.800 align:center
ก็แค่เว็บไซต์เว็บหนึ่ง

00:38:07.280 --> 00:38:08.440 align:center
เว็บล่อเหยื่อ

00:38:08.520 --> 00:38:09.360 align:center
ล่อเหยื่อ

00:38:10.040 --> 00:38:11.440 align:center
เกมออกใหม่เหรอ

00:38:11.520 --> 00:38:12.920 align:center
พี่เล่นบับเบิ้ลป๊อปจนเอ๋อไปแล้วเหรอ

00:38:13.600 --> 00:38:15.360 align:center
เว็บล่อเหยื่อเป็นเว็บหลอกเอาเงิน

00:38:17.640 --> 00:38:20.360 align:center
ฉักนึกว่าเป็นพวกเกมนักตกปลาเสียอีก

00:38:21.320 --> 00:38:23.680 align:center
เดี๋ยวสิ ดูออกได้ยังไง

00:38:24.360 --> 00:38:25.920 align:center
เพราะดูไม่ออกถึงโดนหลอกไง

00:38:27.360 --> 00:38:28.480 align:center
ไม่เอาน่า พี่เซี่ยเซี่ย

00:38:28.560 --> 00:38:30.840 align:center
พี่ว่าแบบนี้ใครจะดูออกกัน

00:38:30.920 --> 00:38:31.760 align:center
ใช่ครับ

00:38:32.280 --> 00:38:34.080 align:center
พี่เหยามองแวบเดี๋ยวก็ดูออก

00:38:34.160 --> 00:38:35.480 align:center
พี่สาวฉันก็ดูออกเหมือนกัน

00:38:36.840 --> 00:38:38.720 align:center
บอกว่ากำไรสูงเกินไป

00:38:44.640 --> 00:38:47.320 align:center
อาหย่วน นายต้องเรียนหยังสือนะ

00:38:53.800 --> 00:38:54.960 align:center
พี่เซี่ยเซี่ย

00:38:55.040 --> 00:38:57.520 align:center
พี่ยังจะไปเซี่ยงไฮ้ไหมครับ

00:38:58.720 --> 00:39:00.600 align:center
ไม่ไปแล้ว ไม่มีเงิน

00:39:02.360 --> 00:39:04.040 align:center
อีกอย่าง ยังมีเรื่องที่ฉันต้องคิดอีก

00:39:04.120 --> 00:39:05.560 align:center
พี่เซี่ยเซี่ย

00:39:06.120 --> 00:39:08.400 align:center
พี่ถูกพี่สาวพี่ล้างสมองหรือเปล่า

00:39:08.960 --> 00:39:10.840 align:center
พี่ไม่ไปทำงานที่เซี่ยงไฮ้แล้วเหรอ

00:39:10.920 --> 00:39:12.120 align:center
ล้างสมองอะไรล่ะ

00:39:12.200 --> 00:39:13.240 align:center
พี่ฉันเรียนหนังสือมา

00:39:13.840 --> 00:39:15.400 align:center
คิดอะไรละเอียดกว่าฉันเยอะ

00:39:16.160 --> 00:39:17.400 align:center
คนมีการศึกษาต่างออกไปจริงๆ

00:39:18.800 --> 00:39:19.640 align:center
ก็ถูก

00:39:20.280 --> 00:39:22.880 align:center
อาหย่วน นายกลับไปแล้วต้องตั้งใจเรียนนะ

00:39:22.960 --> 00:39:24.000 align:center
พี่ไม่ต้องมาพูดกับผม

00:39:25.640 --> 00:39:27.120 align:center
ยังโกรธอยู่อีกเหรอ

00:39:27.920 --> 00:39:29.360 align:center
พวกเราสามเกลอ

00:39:29.440 --> 00:39:31.280 align:center
พี่เซี่ยเซี่ยยังไม่หักหลังผมเลย พี่หักหลังผม

00:39:31.360 --> 00:39:33.080 align:center
ฉัน… ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ

00:39:33.160 --> 00:39:35.120 align:center
พี่นายตรงเข้ามาแล้วกดฉันแบบนี้เลย

00:39:35.720 --> 00:39:37.520 align:center
ถ้าฉันไม่ยอม

00:39:37.600 --> 00:39:38.760 align:center
คงถูกตีจนสมองเละแน่

00:39:38.840 --> 00:39:40.440 align:center
- ผมให้พี่…
- อาหย่วน

00:39:41.400 --> 00:39:44.040 align:center
อย่าโทษเสี่ยวเลี่ยงเลย พี่เหยาเหลี่ยมจัดจะตาย

00:39:44.120 --> 00:39:45.800 align:center
นายใช้มือถือเก่าของพี่เขายังพอว่า

00:39:45.880 --> 00:39:47.000 align:center
ทำไมยังใช้บัญชีเขาด้วยล่ะ

00:39:47.080 --> 00:39:48.400 align:center
โง่หรือเปล่า

00:39:51.200 --> 00:39:53.400 align:center
ผมก็แค่คิดว่าตอนเล่นเกม

00:39:53.480 --> 00:39:54.880 align:center
จะซื้อสกินอะไรพวกนี้

00:39:55.600 --> 00:39:57.920 align:center
ผมก็จ่ายเงินโดยใช้บัญชีเขาได้เลย

00:39:58.960 --> 00:40:00.280 align:center
นายยังสู้เขาไม่ได้เลย

00:40:00.360 --> 00:40:01.800 align:center
แล้วเสี่ยวเลี่ยงจะสู้ได้ไง

00:40:04.000 --> 00:40:04.920 align:center
ก็ใช่

00:40:06.160 --> 00:40:09.160 align:center
ตอนพี่เขาเตะก้นผมนะ แรงเยอะมากเลยละ

00:40:09.240 --> 00:40:10.960 align:center
ถึงตอนนี้ผมยังเจ็บก้นอยู่เลย

00:40:26.120 --> 00:40:27.440 align:center
ผมรู้สึกว่าผมแก่แล้ว

00:40:28.720 --> 00:40:29.800 align:center
นายเพิ่ง 16 เอง

00:40:29.880 --> 00:40:31.560 align:center
ฉัน 18 แล้ว ฉันสิแก่

00:40:32.160 --> 00:40:33.040 align:center
นายสองคนหลบไป

00:40:40.920 --> 00:40:42.960 align:center
- เล่นสักเกมหน่อยไหม
- ได้สิ

00:40:43.040 --> 00:40:44.440 align:center
ไม่เล่น ไม่มีอารมณ์

00:40:45.120 --> 00:40:46.240 align:center
ให้พี่เล่นไป๋หลี่โฉ่วเยว่ฟาร์มเลยนะ

00:40:47.240 --> 00:40:48.760 align:center
ไม่สิ ผม…

00:40:52.120 --> 00:40:53.080 align:center
เข้าเกม

00:41:00.440 --> 00:41:02.480 align:center
- ค้างจนเข้าเกมยังไม่ได้เลย
- ฉันเชิญพวกนาย

00:41:03.480 --> 00:41:05.400 align:center
รอผมแป๊บๆ ผมยังเข้าไม่ได้เลย

00:41:05.480 --> 00:41:07.040 align:center
ไป๋หลี่โฉ่วเยว่มีสกินไหม

00:41:11.200 --> 00:41:14.120 align:center
ตอนกลางคืน ต้องดื่มชาดำ

00:41:15.040 --> 00:41:17.160 align:center
จำไว้ ต้องใช้น้ำอุณหภูมิต่ำ

00:41:17.240 --> 00:41:20.120 align:center
แบบนี้กรดธีอะนีนกับกลูตามิกในชา
ถึงจะละลายมากขึ้น

00:41:20.200 --> 00:41:21.480 align:center
ช่วยในการนอนหลับ

00:41:22.680 --> 00:41:24.440 align:center
น้องต้าม่ายไม่ใช่เหรอนั่น

00:41:25.640 --> 00:41:27.680 align:center
ลมอะไรพัดเธอลงมาเนี่ย

00:41:27.760 --> 00:41:29.480 align:center
กว่าจะเห็นเธอลงมาข้างล่างได้

00:41:29.560 --> 00:41:31.240 align:center
ท่านหม่า น่าน่า

00:41:32.920 --> 00:41:35.520 align:center
ดอกไม้งามสามดอก ขาดอีกคนก็ครบแล้ว

00:41:35.600 --> 00:41:37.600 align:center
น้องหงโต้ว ฉันไปเรียกเอง

00:41:38.440 --> 00:41:40.080 align:center
ไม่ต้องไปเรียก เธอเที่ยวเหนื่อยแล้ว

00:41:40.160 --> 00:41:42.200 align:center
เมื่อกี้เรียกลงมาดื่มชายังไม่มาเลย

00:41:43.640 --> 00:41:46.080 align:center
เกิดอะไรขึ้น

00:41:46.680 --> 00:41:49.040 align:center
บอกแล้วว่าจะเลี้ยงต้อนรับเขา

00:41:49.120 --> 00:41:50.960 align:center
นานขนาดนี้แล้วยังไม่ได้ต้อนรับเลย

00:41:51.040 --> 00:41:52.760 align:center
ถ้ายังไม่ต้อนรับนะ คงต้องเลี้ยงกลับแล้ว

00:41:53.560 --> 00:41:55.440 align:center
นายหมายถึงเลี้ยงส่งหรือเปล่า

00:41:56.720 --> 00:41:57.560 align:center
เหมือนกันแหละ

00:41:59.800 --> 00:42:02.480 align:center
เธอว่าเขากลัวฉันหรือเปล่า

00:42:03.600 --> 00:42:04.760 align:center
ทำไมถึงหลบหน้าฉัน

00:42:04.840 --> 00:42:06.360 align:center
ใครหลบหน้านาย

00:42:07.080 --> 00:42:08.480 align:center
ก็เพราะพวกเธอไม่ใช่เหรอ

00:42:10.080 --> 00:42:11.720 align:center
พูดจนฉันกลายเป็นหนุ่มเจ้าสำราญ

00:42:12.680 --> 00:42:14.840 align:center
พวกเราไม่เคยบอก
ว่านายเป็นหนุ่มเจ้าสำราญเลยนะ

00:42:14.920 --> 00:42:15.760 align:center
อีกอย่าง

00:42:15.840 --> 00:42:17.840 align:center
ตอนนี้ใครยังพูดว่าหนุ่มเจ้าสำราญกัน

00:42:17.920 --> 00:42:19.800 align:center
มีแต่คนรุ่นแม่ฉันเท่านั้นเหละพูด

00:42:20.400 --> 00:42:21.880 align:center
ตอนนี้เรียกว่า “เจ้าสมุทรคาสโนว่า”

00:42:23.680 --> 00:42:25.560 align:center
เจ้าสมุทรเหรอ ฉันรู้

00:42:25.640 --> 00:42:28.080 align:center
พี่ชายผู้ถือสามง่าม

00:42:28.160 --> 00:42:29.400 align:center
ขนหน้าอกเยอะๆ

00:42:29.480 --> 00:42:30.360 align:center
ใช่พี่ชายคนนั้นใช่ไหม

00:42:34.840 --> 00:42:35.960 align:center
รู้ก็คือรู้

00:42:36.040 --> 00:42:39.600 align:center
ไม่รู้ก็คือไม่รู้ ถึงจะรู้อย่างถ่องแท้

00:42:41.320 --> 00:42:43.640 align:center
รู้ๆๆ ฟังคุณพูดแล้วปวดสมอง

00:42:45.480 --> 00:42:47.680 align:center
ช่วงนี้ผมเพิ่งแต่งเพลงใหม่เพลงหนึ่ง