WEBVTT

01:39.840 --> 01:41.720
- ตัดปลายเชือกตรงนี้ออก
- ค่ะ

01:48.600 --> 01:50.440
ตรงนี้ต่อให้ยาวหน่อยนะ

01:53.000 --> 01:55.160
ครูคะ ครูเซี่ยมาค่ะ

01:56.400 --> 01:57.560
เหอซุ่น

01:58.360 --> 02:00.120
- พี่ครับ
- มาๆ

02:00.200 --> 02:01.560
หลี่ชิง ไปชงชามาหน่อย

02:01.640 --> 02:03.800
- ไม่ต้องๆ ไม่ต้องลำบากหรอก
- ไม่ลำบากหรอก

02:03.880 --> 02:05.680
ผมแค่ผ่านมานะ เดี๋ยวก็ไปแล้ว

02:05.760 --> 02:06.800
นั่งสักพักเดี๋ยวค่อยไปเถอะ

02:07.480 --> 02:10.039
- มาๆ
- ดูสิ ทำให้พี่ลำบากเลย

02:10.120 --> 02:12.440
- ลำบากอะไรกัน มา นั่งก่อน
- ครับ

02:19.680 --> 02:22.120
โรงปักผ้าของเราสร้างมาหลายปีแล้ว
ไม่เคยเข้ามาดูเลยนะ

02:23.400 --> 02:24.520
ไม่ค่อยผ่านมาน่ะครับ

02:25.040 --> 02:26.080
ครูเซี่ยมาได้จังหวะพอดีเลยค่ะ

02:26.160 --> 02:28.080
หนูกับครูเพิ่งกลับมาจากซินเจียง

02:29.160 --> 02:30.480
ไปทำอะไรที่ซินเจียงเหรอครับ

02:30.560 --> 02:32.160
ไปเข้าร่วมงานมรดกวัฒนธรรม

02:32.240 --> 02:33.720
มันคืออะไรเหรอครับ

02:34.560 --> 02:36.480
เป็นงานนิทรรศการอย่างนึงค่ะ

02:36.560 --> 02:38.120
แสดงผลงานทางหัตถกรรม

02:38.200 --> 02:39.880
ที่ได้รับให้เป็นมรดกวัฒนธรรมจากหลายประเทศ

02:39.960 --> 02:42.200
เป็นงานมหกรรมใหญ่ คนมาดูเยอะมากเลยค่ะ

02:42.280 --> 02:43.640
พวกเราขายของได้เยอะเลยค่ะ

02:44.600 --> 02:47.720
- ขายได้ด้วยเหรอ
- ได้ค่ะ มีแผงขาย

02:49.560 --> 02:52.440
- มาๆ ดื่มชาก่อน
- ครับ

02:53.640 --> 02:58.600
เสี่ยวเกอจื่อรับผิดชอบการปัก
และโปรโมทสินค้าผ้ามัดยอมต่างๆ

02:58.680 --> 02:59.960
และโปรโมทสินค้าอื่นๆ

03:00.840 --> 03:04.160
เสี่ยวหลานรับผิดชอบงานฝีมือทางออนไลน์

03:04.240 --> 03:07.640
งานฝีมืออย่างเราทำผลงานให้ออกมาดีก็พอ

03:08.160 --> 03:10.400
ผู้ที่เชี่ยวชาญก็รับผิดชอบสิ่งที่ตัวเองเชี่ยวชาญ

03:13.240 --> 03:17.560
พี่ครับ ที่นี่ของพี่ทำใหญ่โตแค่ไหนเหรอ

03:18.400 --> 03:19.920
ถ้ายิ่งใหญ่ก็ยิ่งดี

03:20.520 --> 03:22.640
เดี๋ยวนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว

03:22.720 --> 03:24.240
ยุคสมัยก้าวหน้าไปเร็วมาก

03:24.320 --> 03:28.040
ถ้าไม่มีคนรู้จักสินค้าของเรา เราก็จะถูกคัดออก

03:29.200 --> 03:31.520
ที่เราต้องการรักษางานมรดกไว้

03:31.600 --> 03:34.600
ก็เพราะกลัวศิลปะท้องถิ่นพวกนี้
จะค่อยๆ สูญหายไป

03:35.120 --> 03:37.320
ดังนั้นเราต้องโปรโมทมากขึ้น

03:37.400 --> 03:41.000
เพื่อให้หนุ่มสาวยุคนี้รู้จักวัฒนธรรมและชื่นชอบ

03:42.160 --> 03:44.360
แบบนี้พอมีคนยอมเรียน

03:44.440 --> 03:45.920
มีคนยอมซื้อ

03:46.000 --> 03:47.560
ถึงจะสืบทอดไปได้

03:52.120 --> 03:55.280
เมื่อก่อนตอนเป็นครู แค่ถ่ายทอดงานให้ลูกศิษย์

03:55.360 --> 03:56.800
ก็เป็นอันจบงาน

03:56.880 --> 04:01.400
แต่ตอนนี้น่ะ ยังต้องหาวิธีให้เด็กๆ หาเงินได้

04:32.880 --> 04:34.120
อรุณสวัสดิ์ เสี่ยวเฮย

05:00.280 --> 05:03.480
(อิสระ)

06:36.400 --> 06:38.080
ข้าวเสร็จแล้ว กินข้าวไหม

06:45.520 --> 06:46.560
ไป

06:47.080 --> 06:48.000
มา

06:52.240 --> 06:54.040
ท่านหม่า กินข้าวด้วยกันไหมคะ

07:06.400 --> 07:07.920
ฉันขอน้ำซุปหน่อย

07:08.000 --> 07:09.880
ซุปนี้อร่อยมากเลย

07:11.440 --> 07:13.160
นี่มันมันฝรั่งเส้นผัดน้ำส้มสายชูนี่

07:13.680 --> 07:15.040
ทำไมใส่ซีอิ๊วดำล่ะ

07:15.120 --> 07:16.520
แม่ฉันใส่น่ะ

07:18.520 --> 07:19.400
แม่ถูกเสมอแหละ

07:21.920 --> 07:23.000
- อร่อย
- อร่อยใช่ไหมคะ

07:23.080 --> 07:23.920
รสชาตินี้เลย

07:24.000 --> 07:25.400
รสชาตินี้ใช่เลยๆ

07:25.480 --> 07:26.400
ขออีกหน่อยนะ

07:40.440 --> 07:41.560
อร่อย อร่อยจริงๆ

07:54.720 --> 07:55.680
จือเหยา

07:56.560 --> 07:57.920
ขอแนะนำให้รู้จักครับ คุณหลี่

07:58.000 --> 07:59.080
นี่คือเซี่ยจือเหยา

07:59.160 --> 08:00.160
เพื่อนสนิทของผมครับ

08:00.240 --> 08:01.680
คุณหลี่ ยินดีที่ได้รู้จักครับ

08:01.760 --> 08:03.040
คุณเซี่ย สวัสดีครับ

08:03.120 --> 08:05.080
- มายังไงเหรอครับ
- ขับรถมาครับ

08:05.160 --> 08:06.840
งั้นวันนี้ก็ดื่มเหล้าไม่ได้แล้วสิ

08:08.280 --> 08:09.920
ได้ครับ พาคนขับรถมา

08:10.000 --> 08:12.080
เตรียมตัวมาดี ใช้ได้เลย

08:12.160 --> 08:15.240
- มาๆ นั่งก่อนครับ
- มา เชิญครับ

08:15.320 --> 08:16.880
- เชิญนั่งครับ
- มาครับ คุณหลี่

08:24.720 --> 08:25.920
คุณเซี่ย

08:27.280 --> 08:28.880
ไม่ใช่ว่าสินค้าไม่ดีหรอกนะครับ

08:28.960 --> 08:30.600
ผมรู้ว่ามันดี

08:31.120 --> 08:31.960
แต่ว่ามันแพง

08:32.880 --> 08:35.840
งานแกะสลักด้วยเครื่องแค่ไม่กี่ร้อยหยวน
เอามาแขวนบนกำแพง

08:35.919 --> 08:39.200
คนทั่วไปมองความแตกต่างไม่ออกอยู่แล้ว

08:40.360 --> 08:42.280
ผมทำโรงแรมแนวอาร์ตระดับสูง

08:42.360 --> 08:47.080
ผมประหยัดเงินตรงนั้น
เอาไปอัพเกรดเครื่องนอนดีกว่า

08:50.960 --> 08:53.680
คุณหลี่ คุณเป็นคนที่จริงใจมาก

08:54.560 --> 08:56.920
คุณพูดความจริงกับผม
งั้นผมก็จะพูดความจริงกับคุณ

08:57.880 --> 09:00.680
ที่ผมมา แน่นอนว่าอยากคุยธุรกิจให้สำเร็จ

09:00.760 --> 09:03.440
แต่ผมก็คิดถึงเผื่อโรงแรมของคุณเหมือนกัน

09:04.640 --> 09:06.080
คุณกำลังทำเทรนด์การสนับสนุนสินค้าท้องถิ่น

09:06.160 --> 09:09.360
ต้องใช้ศิลปะดั้งเดิม
มาเป็นจุดเด่นของโรงแรมแนวอาร์ต

09:09.440 --> 09:11.040
ดังนั้นต้องใช้งานแกะสลักมือสิครับ

09:13.640 --> 09:14.720
หมายความว่ายังไงครับ

09:16.040 --> 09:18.400
เขารู้ดีครับ เมื่อก่อนผมทำงานด้านลงทุน

09:18.480 --> 09:20.240
ฟังคนอื่นเล่าเรื่องทั้งวัน

09:20.880 --> 09:23.840
นักธุรกิจที่ดีต้องเป็นนักเล่าเรื่องก่อน

09:23.920 --> 09:25.600
ยิ่งเรื่องของคุณดึงดูดคนได้เท่าไร

09:25.680 --> 09:27.640
คนก็ยิ่งอยากซื้อเรื่องของคุณเท่านั้น

09:28.480 --> 09:29.600
ดูโรงแรมของคุณสิครับ

09:30.320 --> 09:32.600
เทรนด์นิยม ศิลปะดั้งเดิม

09:33.360 --> 09:34.520
คุณสมบัติสูง

09:34.600 --> 09:36.000
คุณมีหมดแล้ว

09:36.080 --> 09:37.920
ขาดก็แค่เรื่องเล่าดีๆ หนึ่งเรื่อง

09:40.040 --> 09:41.240
คุณพูดต่อเลย

09:41.800 --> 09:43.840
ผมเล่าเรื่องให้คุณฟังก่อนแล้วกัน

09:45.040 --> 09:48.240
ชายคนนึง เขาโตขึ้นมาในหมู่บ้านประมงริมทะเล

09:48.320 --> 09:50.600
เป็นเด็กที่ถูกทิ้งไว้ตั้งแต่เด็ก

09:50.680 --> 09:53.520
จากนั้นก็ไปสอบเข้าที่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง
ได้งานที่ไม่เลว

09:53.600 --> 09:57.560
แต่เขากลับไปทำธุรกิจที่บ้านเกิดอย่างไม่ลังเล

09:57.640 --> 09:59.680
เขาเปิดร้านออนไลน์ ขายสินค้าบ้านเกิด

09:59.760 --> 10:01.560
ลูกจ้างก็เป็นคนในหมู่บ้านทั้งหมด

10:01.640 --> 10:04.160
เขาช่วยผู้สืบทอดมรดกภูมิปัญญา ด้านการเย็บปัก

10:04.240 --> 10:05.640
ก่อตั้งโรงผ้า ทำโรงมัดย้อม

10:05.720 --> 10:07.200
อนุรักษ์ศิลปะตกทอดของหมู่บ้าน

10:07.280 --> 10:09.240
เขายังพัฒนาธุรกิจท่องเที่ยว

10:09.320 --> 10:12.480
ให้คนหนุ่มสาวเลือกที่จะมาอยู่
มากกว่าออกไปทำงาน

10:12.560 --> 10:15.200
แบบนี้เด็กๆ ก็จะไม่ถูกทิ้ง

10:15.280 --> 10:17.960
คนแก่ก็จะไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป

10:19.240 --> 10:21.440
ทำไมเรื่องมันคุ้นหูจัง

10:21.520 --> 10:23.440
เหมือนเคยดูในทีวี

10:24.320 --> 10:27.400
เป็นเรื่องเล่าคลาสสิค
ของคนที่กลับมาทำธุรกิจที่บ้านเกิดน่ะครับ

10:27.480 --> 10:29.480
ถ้าเหมือนใคร ก็คงบังเอิญแล้วละครับ

10:32.200 --> 10:35.560
เรื่องเล่าคลาสสิคแบบนี้ ผมใช้ไม่ได้หรอกครับ

10:36.560 --> 10:38.160
ใช้ได้สิครับ

10:38.240 --> 10:40.040
คุณใช้พล็อตแบบนี้ก็ได้นะ

10:40.920 --> 10:41.960
คุณลองพูดมาสิ

10:43.000 --> 10:45.800
มีเถ้าแก่คนนึง ชอบวัฒนธรรมดั้งเดิมมาก

10:45.880 --> 10:48.600
เขาคิดว่าศิลปวัฒนธรรมเดิมของประเทศจีน
ควรจะเปล่งประกาย

10:48.680 --> 10:49.760
ให้คนเห็นมากขึ้น

10:50.360 --> 10:52.400
ดังนั้นเขาก็เลยก่อตั้งโรงแรมแนวอาร์ตขึ้น

10:52.480 --> 10:55.240
ข้างในเต็มไปด้วยผลงานศิลปะมรดกวัฒนธรรม

10:55.320 --> 10:58.760
แม้แต่ไม้แกะสลักที่ประดับตรงโถงทางเดิน

10:58.840 --> 11:02.160
ก็ยังเป็นการแกะสลักที่พิถีพิถัน
จากช่างที่มีฝีมือชั้นครู

11:03.160 --> 11:06.920
แบบนี้ก็มีเรื่องเล่าแล้ว ไม่ใช่เหรอครับ

11:07.560 --> 11:10.960
- ใช่เลย นี่เป็นเรื่องเล่าของคุณหลี่เลย
- ก็ใช่น่ะสิ

11:11.040 --> 11:13.240
เขาตกหลุมรักวัฒนธรรมของจีน

11:13.760 --> 11:14.760
ใช่เลย

11:15.920 --> 11:16.920
นี่เป็นเรื่องของผมเลย

11:17.840 --> 11:19.520
มาครับ คุณหลี่

11:19.600 --> 11:21.360
ประธานอะไรกัน พี่น้องกันทั้งนั้น

11:21.440 --> 11:22.320
- พี่น้อง
- มา

11:22.400 --> 11:23.280
มาๆ

11:27.320 --> 11:28.280
ค่อยๆ

11:34.320 --> 11:35.280
หลิว

11:35.880 --> 11:36.920
ขอบใจมากนะ

11:37.000 --> 11:38.800
ขอบใจอะไร หลับสักหน่อยเถอะ

11:38.880 --> 11:39.960
โชเฟอร์ คอยดูเขาด้วยนะ

11:40.040 --> 11:41.720
- อย่าให้เขาอ้วกล่ะ
- ครับ

11:41.800 --> 11:42.640
- ไปเถอะ
- ครับ

11:42.720 --> 11:43.960
- ไปแล้วนะ
- แล้วเจอกัน

11:54.600 --> 11:55.720
ย่าครับ

11:57.000 --> 11:58.200
กลับมาแล้วเหรอ

11:59.120 --> 12:01.000
ซื้อซี่โครงที่ย่าชอบมาด้วยนะครับ

12:08.520 --> 12:11.240
ยังอุตส่าห์นึกถึงซี่โครงที่ย่าชอบด้วย

12:16.000 --> 12:16.920
ดื่มเหล้ามาเหรอ

12:18.040 --> 12:18.920
นิดหน่อยครับ

12:20.080 --> 12:21.240
คุยเป็นยังไงบ้าง

12:22.320 --> 12:24.600
ก็ดีครับ สำเร็จแล้ว

12:25.600 --> 12:26.800
จริงเหรอ

12:29.800 --> 12:32.600
มา ย่าให้รางวัล

12:36.520 --> 12:37.440
หวาน

12:44.200 --> 12:45.080
หวาน

12:58.680 --> 13:00.760
ผมกับอาเหยาเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็ก

13:00.840 --> 13:02.680
เมื่อก่อนเขามากินข้าวบ้านของผมบ่อย

13:03.680 --> 13:06.280
เราเรียนด้วยกันจนถึงม.ปลาย

13:06.360 --> 13:08.120
นอนที่โรงเรียนทั้งม.ต้น ม.ปลาย

13:08.800 --> 13:10.080
ลำบากมาก

13:10.160 --> 13:12.480
ผมเรียนไม่เก่ง สอบมหาวิทยาลัยก็ไม่ติด

13:13.120 --> 13:15.800
ต่อมา ที่บ้านแนะนำผู้หญิงให้

13:15.880 --> 13:16.960
พอเราได้พบกัน

13:18.080 --> 13:20.440
เธอเป็นเพื่อนที่ผมชอบตอนม.ต้น

13:21.040 --> 13:24.800
แต่ปรากฏว่าเธอเอ่ยปากคำแรก
ก็ถามเบอร์อาเหยาจากผมเลย

13:24.880 --> 13:25.880
คุณว่าน่าโมโหไหมล่ะ

13:26.680 --> 13:27.720
แล้วคุณให้ไหม

13:27.800 --> 13:29.040
ให้สิครับ

13:29.120 --> 13:30.720
ไม่งั้นผมก็ดูเป็นคนใจแคบสิ

13:32.600 --> 13:35.840
แต่ตอนนั้นอาเหยายุ่งอยู่กับการเรียน
หาทุนการศึกษา

13:35.920 --> 13:37.360
ไม่มีเวลายุ่งกับผู้หญิงหรอกครับ

13:38.200 --> 13:41.040
พอเขาเรียนจบ ผมก็ถามเขาว่าจะกลับมาไหม

13:41.120 --> 13:42.920
เขาก็บอกว่าจะสอบป.โทต่อ

13:44.240 --> 13:47.520
ผมก็เลยบอกว่าเรียนหนักขนาดนี้
อนาคตจะเป็นเถ้าแก่บริษัทขนาดไหนเนี่ย

13:47.600 --> 13:49.680
ก็เป็นเถ้าแก่จริงๆ นี่คะ

13:49.760 --> 13:52.600
ตอนนี้เขาก็อยู่ในห่วงโซ่ของอุตสาหกรรมตัวเอง

13:53.120 --> 13:55.600
คุณบอกว่าเป็นเถ้าแก่ใหญ่ ก็จริงแหละครับ

13:56.400 --> 13:59.200
พอเขากลับมาไม่กี่ปี ก็ลงทุนไปไม่น้อย

13:59.840 --> 14:01.200
แต่คุณว่าหาเงินได้ไหมล่ะ

14:01.280 --> 14:02.480
ที่จริงก็ไม่ได้เท่าไร

14:03.080 --> 14:05.680
พอถามเขา เขาก็บอกว่านี่เป็นช่วงของการลงทุน

14:05.760 --> 14:06.600
ผมก็ไม่เข้าใจหรอก

14:07.200 --> 14:10.320
ผมว่านะ สู้ตอนที่เขาทำงานที่ปักกิ่ง

14:10.400 --> 14:12.080
เป็นนักลงทุนมือทองไม่ได้หรอก

14:12.160 --> 14:13.920
เขาได้เงินเดือนและโบนัสไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ

14:14.720 --> 14:16.840
นายพูดพล่ามอะไรอีกแล้ว

14:16.920 --> 14:17.880
ตกใจหมดเลย

14:18.520 --> 14:20.360
- คุยอะไรกันอยู่เหรอ
- คุยไปเรื่อย

14:20.880 --> 14:23.080
คุยเรื่องฉันย่างเนื้อ
ส่วนนายสอบเข้ามหาวิทยาลัยไง

14:23.160 --> 14:24.080
กินอะไรหน่อยไหม

14:24.160 --> 14:25.920
ฉันกินมาแล้ว

14:28.120 --> 14:30.520
- ฉันขอผักย่างแล้วกัน
- ได้

14:31.240 --> 14:33.120
- ย่างเสร็จเดี๋ยวฉันเอาไปให้
- ได้

14:50.400 --> 14:51.800
(จือหย่วน)

14:51.880 --> 14:54.200
ไม่ต้องโทรหรอก เขาปิดเครื่อง

14:55.240 --> 14:56.720
คุณชักเหมือนพี่สาวเขาแล้วนะ

14:59.440 --> 15:01.200
ฉันอยากจะพูดให้เขาเข้าใจจริงๆ นะ

15:02.760 --> 15:04.120
ฉันไม่ได้พูดจริงๆ

15:05.320 --> 15:07.000
คุณว่าใครเอาไปพูดมั่วกันแน่

15:08.280 --> 15:09.960
ผมจะรู้ได้ไงล่ะ

15:10.880 --> 15:12.680
กำแพงในหมู่บ้านเหมือนจะหนา

15:12.760 --> 15:13.760
แต่ที่จริงผุกร่อนรอบด้าน

15:13.840 --> 15:15.320
เก็บความลับได้ที่ไหน

15:23.600 --> 15:26.360
ผมเห็นคุณช่วงนี้ อยู่ที่ร้านกาแฟทุกวัน

15:26.440 --> 15:27.760
ไม่ออกไปเที่ยวไหนเหรอ

15:27.840 --> 15:28.720
ให้ไปเที่ยวที่ไหนล่ะ

15:28.800 --> 15:30.160
โรงมัดยอมไง

15:30.240 --> 15:31.720
คุณไปลองยอมผ้าเองได้

15:31.800 --> 15:33.240
ตอนบ่ายฉันไปมาแล้ว

15:33.760 --> 15:34.920
ร้านแกะสลักไม้ข้างร้านกาแฟล่ะ

15:35.840 --> 15:37.360
- ซื้อแล้ว
- แพไม้ไผ่ล่ะ

15:37.440 --> 15:38.320
นั่งแล้ว

15:38.400 --> 15:40.320
ขี่ม้าล่ะ ขี่ม้าก็สนุกนะ

15:40.920 --> 15:42.600
- ไม่ไปแล้ว
- ทำไม

15:42.680 --> 15:43.760
ไม่ชอบ

15:45.320 --> 15:46.400
จริงสิ

15:46.480 --> 15:49.200
ทางตะวันออกของหมู่บ้านมีที่ตั้งแคมป์ใหญ่

15:49.800 --> 15:52.800
ไปเก็บผักผลไม้ ตกปลา ย่างบาร์บีคิว

15:52.880 --> 15:54.040
เพื่อนผมที่ปักกิ่งเป็นคนเปิดเอง

15:56.200 --> 15:57.320
เขาขาดทุนไหม

15:58.480 --> 16:00.480
ก็แค่ยังไม่ได้กำไร

16:00.560 --> 16:03.840
คุณว่างก็พาต้าม่ายกับน่าน่าไปเที่ยวด้วยกันสิ

16:04.800 --> 16:06.040
ฉันจะบอกอะไรให้นะ

16:06.120 --> 16:10.000
คุณน่ะ อย่าเปลืองแรงโปรโมต
สถานที่ท่องเที่ยวเทียมพวกนั้นเลย

16:11.440 --> 16:15.520
ฉันมาที่นี่ก็แค่อยากหาที่ที่ไม่มีคนรู้จักฉัน

16:16.280 --> 16:20.320
ตั้งใจจะใช้ชีวิตอย่างไร้ประโยชน์อย่างจริงจัง

16:24.400 --> 16:27.600
คุณมีอุดมการณ์ที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร

16:29.080 --> 16:30.680
ก่อนฉันจะทำงานน่ะ

16:31.200 --> 16:33.760
ฉันเอาแต่เรียนอยู่ตลอด

16:34.320 --> 16:37.120
พอมาทำงานก็ทำงานงกๆ อยู่ตลอด

16:38.400 --> 16:39.960
พยายามแล้วพยายามอีก

16:40.040 --> 16:43.120
ไม่ยอมแพ้ ตามคนอื่นให้ทัน

16:43.760 --> 16:46.880
ฉันจะบอกให้ ตอนที่ฉันเรียนจบ เงินที่ออมไว้

16:48.760 --> 16:50.200
ก็พอจะซื้อห้องได้ไม่กี่ตารางเมตร

16:52.000 --> 16:53.760
พอผ่านไปสิบปี

16:55.200 --> 16:56.160
ก็พอมีเงินเก็บบ้าง

16:57.200 --> 16:59.320
แต่พอฉันไปดูเว็บไซต์อสังหาริมทรัพย์

17:00.160 --> 17:01.520
ดันซื้อได้ไม่กี่ตารางเมตร

17:02.640 --> 17:03.480
ไม่มีบ้าน

17:04.160 --> 17:06.640
ไม่มีรถ ไม่มีแฟน

17:08.839 --> 17:09.960
มีแต่โรค

17:12.960 --> 17:13.839
น่าอนาถขนาดนั้นเลยเหรอ

17:14.599 --> 17:16.319
ในอินเทอร์เน็ตมีคำพูดนึง

17:16.880 --> 17:17.880
ว่าอะไรนะ

17:18.400 --> 17:19.520
งานไม่เด่น

17:19.599 --> 17:20.599
ผลงานไม่เด่น

17:20.680 --> 17:22.119
แต่หมอนรองกระดูกเด่น

17:22.200 --> 17:23.200
เหมือนฉันเปี๊ยบเลย

17:23.760 --> 17:24.839
คุณดูนี่นะ

17:26.839 --> 17:28.040
ส่วนโค้งฝ่าเท้าไม่มีแล้ว

17:28.119 --> 17:30.200
รู้ไหมว่าฉันต้องยืนทั้งวัน

17:30.280 --> 17:31.480
เหยียบพื้นจนไม่มีส่วนโค้งฝ่าเท้าแล้ว

17:34.520 --> 17:37.640
ขำเหรอ ไม่สิ ถ้าคุณเห็นใจกันสักหน่อย

17:37.720 --> 17:40.520
คุณจะไม่หัวเราะตอนที่คนอื่นพูดถึงความเจ็บปวด

17:40.600 --> 17:42.360
เหยียบพื้นจนส่วนโค้งฝ่าเท้าพังเหรอ

17:44.240 --> 17:45.760
ไม่ขำสักนิด หยุดเลยนะ

17:48.080 --> 17:49.320
ผมขอโทษๆ

17:49.960 --> 17:51.680
ผมไม่ได้เยาะเย้ยคุณนะ

17:52.280 --> 17:53.120
คือหมายถึง

17:53.200 --> 17:56.240
ถ้าคุณทำให้คนอื่นมีความสุขได้
คุณก็มีความสุขไปด้วย

17:59.320 --> 18:01.240
ผมแค่คิดว่า

18:01.320 --> 18:03.920
คนเราน่ะ ไม่ควรกดดันตัวเองมากเกินไป

18:04.000 --> 18:05.760
ไม่งั้นจะแย่เอาได้

18:05.840 --> 18:06.760
อะไรนะ

18:06.840 --> 18:08.640
การเบื่อโลก การหลีกหนี

18:08.720 --> 18:11.400
ความกังวล ความหงุดหงิด
จะเป็นโรคพวกนี้เอาได้

18:12.520 --> 18:15.000
กดดันหรือไม่กดดัน ฉันเลือกได้ด้วยเหรอ

18:16.760 --> 18:20.720
คุณก็เหมือนกับนาฬิกาไขลาน ถ้าคุณเดินไม่ถึงลาน

18:20.800 --> 18:22.320
ใครจะยอมไขลานให้

18:25.720 --> 18:27.840
ผมว่าคุณก็สวยนะ

18:28.360 --> 18:31.520
แต่งหน้าแต่งตัวหน่อย ก็เป็นสาวสวยได้แล้ว

18:31.600 --> 18:34.400
ยังกลัวที่จะหาแฟนดีๆ ไม่ได้อีกเหรอ

18:36.560 --> 18:37.960
ฉันชอบที่คุณสมบัติ

18:38.040 --> 18:39.600
เขาชอบที่ฉันสวย

18:39.680 --> 18:42.800
พอผ่านไปไม่กี่ปี ฉันยังสวยอยู่

18:42.880 --> 18:44.280
แต่เขายังจะมีคุณสมบัติดีอยู่ไหม

18:46.880 --> 18:48.720
คุณใช้ชีวิตได้ชัดเจนขนาดนั้นเลยเหรอ

18:49.320 --> 18:52.400
สิ่งที่คุณมีอยู่ถึงจะเป็นของคุณ

19:00.240 --> 19:01.320
ผมขอดื่มให้กับคุณ

19:03.560 --> 19:05.040
เดี๋ยวนะ คุณดื่มอะไร

19:05.760 --> 19:07.160
เมื่อตอนเที่ยงผมดื่มไปเเล้ว

19:07.880 --> 19:09.680
ขืนดื่มอีกคงกลายเป็นขี้เมาแหงๆ

19:27.640 --> 19:28.840
ตอนเป็นเด็กดีที่สุด

19:32.640 --> 19:34.200
ตั้งตารอวันหยุด

19:34.280 --> 19:35.600
รอไปบ้านยาย

19:37.120 --> 19:38.280
เลี้ยงลูกไก่

19:39.320 --> 19:40.360
ปีนต้นไม้

19:40.440 --> 19:41.680
เก็บลูกหม่อนในป่า

19:42.360 --> 19:43.680
ไปจับกุ้งในลำธาร

19:46.240 --> 19:47.880
ตอนเด็กๆ คุณซนขนาดนั้นเลยเหรอ

19:50.920 --> 19:52.680
คุณไม่คิดว่าตอนเด็กสนุกเหรอ

19:55.840 --> 19:59.200
พอโตมาก็ต้องเอาแต่เรียน เอาแต่สอบ

19:59.880 --> 20:01.680
พอทำงานก็ต้องทำผลงาน

20:02.280 --> 20:03.560
จะเอาเวลาไหนไปเล่นล่ะ

20:05.200 --> 20:06.320
ก็จริง

20:09.560 --> 20:10.800
คุณรู้ไหม

20:10.880 --> 20:14.200
พอฉันเห็นย่าคุณ ฉันก็คิดถึงยายเลย

20:16.160 --> 20:18.320
พวกท่านเหมือนกันเหรอ เหมือนตรงไหน

20:19.920 --> 20:21.120
บรรยากาศรอบๆ มั้ง

20:22.960 --> 20:24.120
กลิ่นบนตัวด้วย

20:27.560 --> 20:29.240
ยายฉันจากไปสามปีแล้ว

20:30.680 --> 20:32.400
ฉันก็ไม่ได้กลิ่นนั้นอีกเลย

20:35.880 --> 20:39.640
กลิ่นตัวย่าผมเป็นยังไงเหรอ

20:44.320 --> 20:46.360
เหมือนกลิ่นขนมปังอบ

20:46.440 --> 20:47.680
มันอบอุ่น

20:54.520 --> 20:55.360
พูดเรื่องของคุณดีกว่า

20:56.320 --> 20:58.480
ทำไมคุณถึงคิดกลับมาทำธุรกิจที่บ้านล่ะ

20:59.200 --> 21:00.720
ก็หาเงินไง

21:00.800 --> 21:02.880
อยู่ใกล้กับภูเขาหากินกับภูเขา อยู่ใกล้กับน้ำกินกับน้ำ

21:02.960 --> 21:04.360
ขนาดคนนอกพื้นที่ยังเข้ามาลงทุน

21:04.440 --> 21:06.720
คนท้องถิ่นจะไม่ได้เปรียบกว่าเหรอ

21:07.440 --> 21:08.600
ก็จริงนะ

21:18.880 --> 21:20.160
แต่งนิดแต่งหน่อย

21:20.240 --> 21:22.000
ความจริงผู้ชายแต่งหน้าก็ยังได้นะ

21:24.280 --> 21:25.760
ทำไมไม่ระวังขนาดนี้

21:25.840 --> 21:26.680
ไม่เป็นไรๆ

21:26.760 --> 21:28.040
ขอโทษด้วยครับๆ

21:28.120 --> 21:30.000
- เดี๋ยวผมเอาชุดใหม่มาให้ครับ
- ได้ค่ะ

21:37.520 --> 21:39.320
ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจค่ะ

21:40.360 --> 21:41.200
ไม่เป็นไรครับ

22:14.120 --> 22:14.960
ไม่ต้อง

22:15.560 --> 22:16.800
ไม่ต้องใช้หรอก ผมไม่เป็นไร

22:17.920 --> 22:19.240
น้องที่หน้าเคาน์เตอร์ให้มาน่ะ

22:20.000 --> 22:20.880
เลยเอามาให้

22:26.280 --> 22:27.360
เจ็บแขนเหรอ

22:28.000 --> 22:29.000
ไม่เจ็บหรอก

22:30.760 --> 22:33.400
บอกว่าไม่เจ็บ แต่ยกไม่ขึ้นเนี่ยนะ

22:34.760 --> 22:36.680
เกือบทำจานคว่ำใส่หัวคน

22:38.760 --> 22:40.240
ตอนนี้รู้หรือยังว่าไปโรงเรียนดีสุด

22:44.480 --> 22:46.120
อากาศบ้าอะไรเนี่ย

22:47.200 --> 22:48.360
ไม่มีลมสักแอะ

22:52.520 --> 22:53.440
เสร็จแล้ว

23:04.320 --> 23:06.720
สุดสัปดาห์นี้ นายรับเงินของอาทิตย์นี้

23:06.800 --> 23:07.640
แล้วกลับบ้านไปเถอะ

23:08.600 --> 23:11.400
เด็กถูกตามใจอย่างนาย ไม่เหมาะงานนี้หรอก

23:11.920 --> 23:12.960
ผมไม่กลับ

23:14.040 --> 23:15.440
ที่บ้านไม่มาตามหาผมสักหน่อย

23:19.560 --> 23:21.160
นายถูกเลี้ยงจนเสียนิสัยแล้ว

23:24.640 --> 23:26.240
ถ้าพี่เหยาเป็นพี่ฉันก็คงดี

23:28.120 --> 23:30.360
ได้นะ ผมให้

23:31.280 --> 23:32.760
ถ้ามันให้ได้จริงๆ ก็ดี

23:39.120 --> 23:40.080
แล้วพี่ล่ะ

23:40.840 --> 23:43.280
เป็นแบบนี้พี่จะทำงานต่อไหม

23:48.320 --> 23:49.640
ก็ดีนะ

23:50.600 --> 23:51.520
ไม่มีใครมาคอยคุม

23:52.920 --> 23:53.920
จะว่าไงดีล่ะ

23:55.040 --> 23:56.320
พ่อกับแม่ฉันหย่ากันตั้งแต่เด็ก

23:57.120 --> 23:58.080
แยกไปมีครอบครัวเป็นของตัวเอง

23:59.200 --> 24:00.160
ส่วนฉันอยู่กับปู่

24:02.120 --> 24:03.440
พอปู่จากไป

24:04.320 --> 24:05.360
ก็ไปอยู่กับย่า

24:07.360 --> 24:08.960
ปีนี้ ย่าก็เสียไปอีก

24:10.800 --> 24:12.120
แม่โทรมาบอกให้ฉันกลับไป

24:13.720 --> 24:14.840
แม่ฉันอยู่ที่รุ่ยลี่

24:16.080 --> 24:18.760
ฉันลองไปดู ในบ้านมีสี่คน

24:19.760 --> 24:21.720
เบียดกันอยู่ในห้องเล็กๆ 60 ตารางเมตร

24:22.440 --> 24:24.520
น้องสาวสองคนนอนบนเตียงสองขั้น

24:24.600 --> 24:25.920
ก็ไม่มีที่เหลือให้ฉันแล้ว

24:27.280 --> 24:28.840
ฉันเลยโทรไปหาพ่อ

24:31.200 --> 24:32.440
แต่ปิดเบอร์ไปแล้ว

24:38.400 --> 24:41.600
นายไม่เข้าใจหรอก นายมีพ่อแม่

24:41.680 --> 24:44.360
มีพี่ชาย มีย่า

24:45.160 --> 24:48.000
ที่คอยสนใจนาย ดีจะตาย

25:12.120 --> 25:15.600
ที่จริง บ้านโหย่วเฟิงก็ไม่ได้เปลืองแรงมาก

25:15.680 --> 25:19.760
ตอนนี้หลักๆ
ฉันไปคลังสินค้าอีคอมเมิร์ซกับร้านกาแฟมากกว่า

25:19.840 --> 25:22.160
ยุ่งนิดหน่อย แต่ก็รับมือไหว

25:23.560 --> 25:24.760
เธออย่าฝืนเกินไปล่ะ

25:25.360 --> 25:27.040
ที่โกดังเรื่องจุกจิกก็ค่อนข้างเยอะ

25:27.120 --> 25:29.360
ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็หาคนเพิ่มที่ร้านกาแฟสักคน

25:29.440 --> 25:31.040
ยังไม่ต้องหรอก

25:31.120 --> 25:32.480
เราเก็บต้นทุนไว้ก่อนดีกว่า

25:32.560 --> 25:34.080
ยังไงเสี่ยวเยว่ก็อยู่ที่นั่นตลอด

25:34.160 --> 25:36.160
ถ้ามีเรื่องอะไรตอนฉันไม่อยู่

25:36.240 --> 25:37.280
ก็แค่ให้เสี่ยวเยว่โทรหาฉันก็พอ

25:37.360 --> 25:39.160
ฉันคิดว่าตอนนี้ฉันยังไหวอยู่ค่ะ

25:39.240 --> 25:42.280
งานประจำ ทุกคนก็ทำตามขั้นตอน

25:42.360 --> 25:45.560
เพียงแต่มีเรื่องของบุคลากรที่จะซับซ้อนหน่อย
ต้องให้ผู้จัดการมาไกล่เกลี่ย

25:46.560 --> 25:47.680
งั้นก็เป็นปัญหาเดิมๆ

25:49.280 --> 25:51.160
ก็ใช่ค่ะ ปัญหาเดิมๆ

25:51.240 --> 25:52.640
พวกคนแก่ในหมู่บ้าน

25:52.720 --> 25:55.080
คุ้นเคยกันหมด ทำอะไรไม่ค่อยเกรงใจ

25:55.160 --> 25:56.600
ไม่มีใครมองฉันเป็นผู้จัดการด้วยซ้ำ

25:56.680 --> 25:57.800
อีกอย่างนะ

25:57.880 --> 26:01.400
พวกน้าๆ ที่ไม่มีอะไรทำในหมู่บ้าน

26:01.480 --> 26:04.360
ชอบมาเที่ยวเล่น ซุบซิบนินทากัน ในระหว่างงาน

26:04.440 --> 26:08.320
อย่างน้าเอ๋อร์นะ
สามวันแพ็กออร์เดอร์ผิดไปสองรอบ

26:08.400 --> 26:11.120
ช่วงที่พี่คอยคุมพวกเขา ก็ดีขึ้นมาหน่อย

26:11.200 --> 26:15.000
แต่พอผ่านไม่กี่วันก็เหมือนเดิม ยายๆ พวกนั้นน่ะ

26:15.080 --> 26:16.840
ทำตัวอย่างกับเด็กอนุบาล

26:16.920 --> 26:18.960
พอฉันดุเข้าก็โกรธ

26:19.040 --> 26:20.680
ร้านกาแฟก็มีปัญหาเหมือนกัน

26:22.000 --> 26:25.040
คนรู้จักสนิทกันทำงานด้วยกัน ก็เกิดปัญหาแบบนี้ล่ะ

26:25.880 --> 26:27.520
ทำได้แค่พูดกำชับ

26:29.000 --> 26:31.480
และขอให้พวกเขาทำงานมากขึ้น

26:31.560 --> 26:33.240
ให้ตระหนักเรื่องการเชื่อฟังผู้จัดการมากขึ้น

26:33.320 --> 26:34.840
เอาจริงๆ นะพี่ บางทีฉันก็คิดว่า

26:34.920 --> 26:37.080
พวกเราสนิทกับพวกเขาเกินไปหรือเปล่า

26:37.160 --> 26:40.480
มีเรื่องที่ต้องคิดถึง
และปัจจัยทางความรู้สึกมากมาย

26:48.040 --> 26:49.120
เสี่ยวชุน

26:50.400 --> 26:54.840
ถ้าเราหาคนจากข้างนอก
มาจัดการพวกเขาแทน เธอคิดว่าไง

26:56.040 --> 26:57.560
เริ่มจากที่ร้านกาแฟก่อน

26:57.640 --> 27:00.360
ให้คนมีประสบการณ์มากรุยทาง วางระบบจัดการ

27:00.440 --> 27:02.040
แถมยังเพิ่มระดับการบริการด้วย

27:02.640 --> 27:03.760
ดีนะ

27:04.440 --> 27:06.560
ถ้าเป็นแบบนี้ได้ก็ดี

27:06.640 --> 27:07.960
พี่เลือกคนที่เหมาะสมไว้แล้วเหรอ

27:08.040 --> 27:08.960
แน่นอน

27:09.040 --> 27:10.760
ส่งมาถึงที่เลย สำเร็จรูปด้วย

27:10.840 --> 27:11.680
ใครคะ

27:11.760 --> 27:13.640
สวี่หงโต้วไง

27:14.360 --> 27:17.240
เธอเพิ่งลาออกจาก
แผนกต้อนรับส่วนหน้าของโรงแรมห้าดาว

27:17.320 --> 27:18.520
คุ้นเคยกับงานแบบนี้เป็นอย่างดี

27:18.600 --> 27:20.320
พี่เลิกคิดเลย

27:20.400 --> 27:23.320
เธอลาออกมาที่นี่เพื่อพักผ่อน

27:23.400 --> 27:26.040
เธอจะยอมมาเป็นลูกจ้างเราที่นี่ได้ไง

27:27.920 --> 27:30.200
วิธีน่ะยังพอมีอยู่

27:31.920 --> 27:36.360
จากที่ฉันสังเกตสวี่หงโต้ว
เธอเป็นคนขยันและใจดี

27:36.440 --> 27:39.440
และที่สำคัญก็คือ เธอชอบย่าของฉันมาก

27:40.040 --> 27:41.520
สรุปก็คือ พวกนี้เป็นจุดอ่อน

27:41.600 --> 27:43.680
เดี๋ยวนะ จุดอ่อนเหรอ

27:44.280 --> 27:45.960
เซี่ยจือเหยา พี่หมายความว่ายังไง

27:46.040 --> 27:49.440
พี่จะเล่าเรื่องกลับมาทำธุรกิจที่บ้าน
ให้เธอฟังอีกคนเหรอ

27:49.520 --> 27:50.480
มัดมือฉกสินะคะ

27:51.440 --> 27:53.960
เรื่องธุรกิจของฉัน
ทำไมพวกเธอพูดซะไม่น่าฟังขนาดนั้น

27:56.120 --> 27:58.000
พูดเหมือนน่าฟังอย่างนั้นแหละ

27:59.200 --> 28:00.160
อาเหยา

28:01.600 --> 28:02.840
- ลุง
- ลุง

28:03.480 --> 28:04.480
ครูเซี่ย

28:45.080 --> 28:47.360
ลุงครับ ดื่มชาครับ

28:47.440 --> 28:48.280
ขอบใจ

28:49.200 --> 28:51.480
งานล็อตนี้น่าจะพอให้พวกลุงทำสักสองสามเดือน

28:52.360 --> 28:53.440
ลุงอย่าคิดมากนะครับ

28:53.520 --> 28:54.720
ผมไม่ได้ทำอะไรมาก

28:54.800 --> 28:57.280
แค่กินข้าวกับคุณหลี่มื้อนึง

28:57.360 --> 28:59.080
หลักๆ คือเขาชอบของเขาเอง

28:59.160 --> 29:00.800
ก่อนหน้านี้เป็นเพราะเรื่องงบน่ะ

29:01.720 --> 29:02.720
อาเหยา

29:04.160 --> 29:06.640
- เรานั่งคุยก่อนมา มาๆ
- ลุงนั่งเลยครับๆ

29:13.400 --> 29:14.600
อาเหยา

29:14.680 --> 29:18.400
คือ ที่ก่อนหน้านี้ ที่ฉันเคยพูดกับเธอ

29:19.360 --> 29:22.120
เรื่องอินเทอร์เน็ตน่ะ ที่บอกว่าไม่มีอะไรดี

29:23.520 --> 29:26.000
เธอเล่นเน็ตทุกวัน เธอดูอะไรล่ะ

29:26.520 --> 29:29.080
บ้านคนอื่นมีชีวิตดีๆ

29:29.600 --> 29:32.120
ซื้อรถหนู ซื้อบ้านหรู

29:33.160 --> 29:37.760
ยังไม่ทำอะไร คนนู้นคนนี้ก็ดังได้ง่ายๆ

29:37.840 --> 29:40.320
หาเงินได้หลายแสนหลายล้าน

29:41.040 --> 29:42.120
นี่คืออะไร

29:43.400 --> 29:45.040
นี่คือโรคร้าย

29:45.800 --> 29:47.400
โรคร้ายแรงเลยล่ะ

29:48.520 --> 29:51.200
นายว่าพวกหนุ่มสาว
วันๆ เอาแต่ดูพวกนี้เช้ายันเย็น

29:51.280 --> 29:54.560
มันจะไปสงบสติอารมณ์ จดจ่ออยู่กับงานได้เหรอ

29:54.640 --> 29:56.960
มีแต่ทำให้ใจร้อน เสียการเสียงาน

29:58.040 --> 29:59.560
สำหรับพวกนั้น เงินไม่กี่ร้อยหยวน

29:59.640 --> 30:02.280
หรือพันกว่าหยวนก็ไม่อยู่ในสายตาแล้ว

30:02.360 --> 30:05.960
ทั้งวันทั้งคืนเอาแค่คิดว่า
จะหาเงินหลักแสนหลักล้านได้ยังไง

30:07.560 --> 30:08.560
ครับ

30:10.000 --> 30:12.000
ตอนที่เธอเพิ่งกลับมาน่ะ

30:12.920 --> 30:16.560
เธอบอกฉันว่าจะช่วยฉัน

30:16.640 --> 30:18.960
เรื่องบรรจุภัณฑ์ เรื่องโฆษณา

30:19.800 --> 30:22.920
จะพาช่างแกะสลักไม้ทุกคนไปหาเงินด้วยกัน

30:23.760 --> 30:27.560
ยังบอกอีกว่ารัฐบาลจะช่วยพัฒนาชนบท

30:27.640 --> 30:28.840
พัฒนาการท่องเที่ยว

30:29.400 --> 30:32.840
เธอน่ะ กลับมาบ้านเกิด ก็อยากจะพัฒนารากฐาน

30:32.920 --> 30:35.200
ใช่ไหม อยากจะพัฒนาบ้านเกิด

30:36.600 --> 30:38.840
พูดตามตรงนะ แบบที่ไม่กลัวเธอโกรธด้วย

30:40.120 --> 30:41.080
ฉันไม่เชื่อเลย

30:44.280 --> 30:48.480
ฉันคิดว่าเด็กอย่างเธอที่ออกไปเรียนข้างนอก
ต้องได้เรียนรู้เรื่องแย่ๆ มาแน่ๆ

30:49.400 --> 30:54.440
พอเธอกลับมา ก็คิดจะหาเงินง่ายๆ
ที่ให้ได้เงินเยอะๆ ใช่ไหม

30:58.520 --> 31:00.480
ไม่ใช่ลุงคนเดียวหรอกครับที่พูดแบบนี้

31:01.880 --> 31:05.280
ทุกคนมักจะสงสัยในเรื่องที่ตัวเองไม่รู้

31:05.360 --> 31:06.400
เป็นธรรมดา

31:10.640 --> 31:11.600
ในอดีตน่ะ

31:12.720 --> 31:13.960
แค่ฝีมือดี

31:14.840 --> 31:16.640
คนก็จะมาหาเราถึงที่เอง

31:19.400 --> 31:20.560
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว

31:25.040 --> 31:27.760
เมื่อก่อนน่ะ เป็นการตอบสนองความต้องการ

31:28.640 --> 31:30.520
ส่วนตอนนี้น่ะ เป็นการสร้างความต้องการ

31:31.560 --> 31:35.120
ย่าผมบอกว่ายุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว

31:39.000 --> 31:39.840
ใช่

31:41.720 --> 31:43.360
ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว

32:41.160 --> 32:42.440
ก็ครบนี่

32:55.040 --> 32:55.960
ค่ะแม่

32:56.040 --> 32:59.600
เสี่ยวชุน
เซี่ยเซี่ยเอาบัตรเอทีเอ็มของตัวเองไปแล้ว

32:59.680 --> 33:01.040
ก็หนูบอกแล้วไงคะ

33:01.120 --> 33:03.280
บัตรของเขาก็ให้เขาเก็บเอง

33:03.360 --> 33:05.960
ก็แม่กลัวว่า
เขาจะเอาเงินไปเล่นเกมสิ้นเปลืองเงิน

33:06.480 --> 33:09.200
แกว่าเขารู้ได้ไงว่าแม่วางกุญแจไว้ที่ไหน

33:09.280 --> 33:11.560
เสี่ยวหูลู่ยังรู้ เขาจะไม่รู้ได้ยังไงล่ะคะ

33:12.520 --> 33:16.600
เอาเถอะค่ะ หยิบก็หยิบไปแล้ว
ยังไงไปเซี่ยงไฮ้ก็ต้องใช้เงิน

33:16.680 --> 33:18.840
งั้นเขาก็น่าจะบอกแม่สักคำสิ

33:18.920 --> 33:20.280
ใช่ว่าแม่จะไม่ให้เงินเขาสักหน่อย

33:20.360 --> 33:21.480
เขาไม่กล้าบอกแม่หรอก

33:21.560 --> 33:23.720
ปกติแม่เข้มงวดซะขนาดนั้น

33:23.800 --> 33:25.520
เอาละ ไม่มีอะไรแล้ว

33:28.240 --> 33:29.920
ยายเฒ่าคนนี้นี่

33:32.640 --> 33:33.560
(เซี่ยเซี่ย)

33:36.800 --> 33:37.840
ฮัลโหล

33:38.760 --> 33:40.000
พี่จะบอกให้นะ

33:40.080 --> 33:42.440
แม่รู้แล้วนะว่านายเอาบัตรเอทีเอ็มไป

33:42.520 --> 33:45.240
เอางี้ เดี๋ยวฉันโอนเงินให้แกสามพันทางวีแชท

33:45.320 --> 33:47.000
เงินในบัตรก็พยายามอย่าใช้เยอะ

33:48.960 --> 33:50.200
ได้ยินไหมเนี่ย

33:50.280 --> 33:52.640
ได้ยินแล้ว พี่ไม่ต้องโอนมาหรอก ผมเอามาแล้ว

33:52.720 --> 33:55.160
เอาน่ะ อยู่นู่นก็เที่ยวให้สนุกแล้วกัน

33:55.240 --> 33:56.560
วางละ ฉันไปทำงานแล้ว

33:59.280 --> 34:01.360
บัตรของเซี่ยเซี่ย น้าเป่าผิงเป็นคนเก็บเหรอ

34:03.720 --> 34:07.440
แม่ฉันน่ะ ให้เขาโอนเงินเข้าบัตรเดือนละสองพัน

34:07.520 --> 34:09.080
เอาไว้ใช้แต่งเมีย

34:09.159 --> 34:11.400
ที่จริงก็ไม่เยอะหรอก สองสามหมื่น

34:11.480 --> 34:13.440
ปกติฉันเห็นเขาออกจะขยัน

34:13.520 --> 34:15.320
เสื้อยืดขาวที่ใส่จนเหลือง ก็เอาย้อมที่โรงมัดย้อม

34:15.400 --> 34:16.800
ย้อมแล้วย้อมอีก แล้วเอามาใส่ต่อ

34:19.000 --> 34:21.239
เขาขโมยบัตรไป คงไม่ได้เอาไปเล่นหุ้นหรอกนะ

34:21.320 --> 34:23.040
ช่วงนี้หุ้นกำลังฮิตเลย

34:23.120 --> 34:25.400
ตลาดหุ้นเพิ่มขึ้น จนฮอตเสิร์ชตั้งหลายครั้ง

34:26.120 --> 34:27.280
ไม่หรอก

34:27.880 --> 34:31.280
ผู้หญิงบ้านฐานะดีอย่างพวกคุณ
ไม่เหมือนกับเราหรอก

34:31.360 --> 34:33.920
ฉันกับเซี่ยเซี่ยน่ะ เรากลัวความจนตั้งแต่เด็ก

34:34.000 --> 34:35.480
รู้ว่าเงินหาไม่ง่าย

34:35.560 --> 34:38.120
เงินในมือก็ใช้อย่างกระเบียดกระเสียน

34:38.199 --> 34:40.760
เรื่องที่ไม่เข้าใจ เราไม่กล้าไปแตะง่ายๆ หรอก

34:41.760 --> 34:42.840
งั้นก็ดี

34:42.920 --> 34:44.719
หลายวันก่อนเขายังมาถามฉัน

34:44.800 --> 34:47.000
ฉันก็เลยบอกว่าอย่าแตะต้องหุ้นเด็ดขาด

34:47.080 --> 34:48.120
ยังไงความเสี่ยงก็สูงเกินไป

35:02.480 --> 35:04.520
พ่อหนุ่ม มีเรื่องอะไรหรือเปล่า

35:04.600 --> 35:06.400
- ผมมาแจ้งความครับ
- แจ้งความเรื่องอะไร

35:07.200 --> 35:08.520
ผมถูกคนหลอกเอาเงิน

35:08.600 --> 35:10.400
โอนเงินจากเอทีเอ็ม ไปให้เพื่อนในเน็ตเหรอ

35:10.480 --> 35:13.080
ไม่ใช่ตู้เอทีเอ็มครับ เป็นเว็บกองทุน

35:13.160 --> 35:14.360
คนอื่นแนะนำมา

35:14.440 --> 35:17.320
ตอนผมลงทะเบียน เติมเงินไปยังไม่มีปัญหา

35:17.400 --> 35:18.760
แต่ตอนหลังเข้าระบบไม่ได้แล้ว

35:18.840 --> 35:22.120
แล้วก็ คนนั้นให้ที่อยู่ผมมา เขาอยู่ที่เซี่ยงไฮ้

35:22.200 --> 35:23.080
(สถานีตำรวจกู่เฉิง)

35:23.160 --> 35:25.120
ผมเคยส่งของมาที่นี่

35:25.200 --> 35:28.120
ตอนผมไปแจ้งความที่นั่น
พวกเขาก็ให้ผมมาแจ้งความที่เมืองที่เกิดเหตุ

35:28.200 --> 35:29.240
ผมเลยรีบกลับมา

35:30.400 --> 35:32.920
พ่อหนุ่ม นายก็ดูฉลาด

35:33.000 --> 35:34.480
ทำไมถึงหลงกลพวกสแกมเมอร์พวกนี้ได้

35:35.200 --> 35:36.120
สแกมเมอร์เหรอครับ

35:36.640 --> 35:37.560
ไม่เป็นไร

35:37.640 --> 35:39.720
มาลงบันทึกประจำวันไว้ก่อน

35:39.800 --> 35:40.960
ครับ

35:44.720 --> 35:48.920
พวกเขาถามย่า แม่อาหย่วนปฏิบัติกับหลานยังไง

35:50.360 --> 35:51.320
ถามทำไมครับ

35:52.960 --> 35:55.200
พวกเขาบอกว่าหลานดูไม่เป็นห่วงอาหย่วน

35:55.760 --> 35:58.120
ต้องเป็นเพราะแม่เลี้ยงเคยทำไม่ดีกับหลาน

35:58.200 --> 35:59.240
ตีหลาน

36:01.320 --> 36:02.760
แม่เลี้ยงเคยตีผมซะเมื่อไร

36:03.360 --> 36:04.360
มีแต่ย่านั่นล่ะตีผม

36:05.760 --> 36:07.880
ฉันเคยไปตีแกตอนไหน

36:08.680 --> 36:10.640
ครับ ไม่เคยตี

36:10.720 --> 36:12.240
นั่นคือไม้เรียวแห่งความรักล้วนๆ

36:14.600 --> 36:15.600
แล้วย่าตอบว่าไงครับ

36:15.680 --> 36:19.800
ย่าบอกว่าอาเหยาของเราน่ะ รู้ดี

36:19.880 --> 36:21.160
ว่าอาหย่วนไม่ได้หายไปไหน

36:21.680 --> 36:24.120
แต่เขาก็ไม่เชื่อ

36:25.280 --> 36:26.480
ไม่เชื่อก็ไม่เชื่อ

36:29.400 --> 36:30.440
อาเหยา

36:31.600 --> 36:32.880
บอกกับย่ามาเถอะ

36:32.960 --> 36:35.840
ย่าไม่บอกใครหรอก ตกลงไหม

36:41.600 --> 36:42.680
(เซี่ยเซี่ย)

36:43.280 --> 36:44.320
รับโทรศัพท์ก่อนนะ

36:48.360 --> 36:49.600
ว่าไง เซี่ยเซี่ย

36:49.680 --> 36:50.600
มีอะไร

37:03.120 --> 37:04.080
ได้

37:04.800 --> 37:06.560
เดี๋ยวฉันรีบไป นายรอฉันก่อน

37:16.040 --> 37:17.160
สวี่หงโต้ว

37:18.800 --> 37:19.880
สวี่หงโต้ว

37:20.920 --> 37:23.600
- คุณทำอะไรน่ะ
- ตรงนี้มีรังนกสองรัง

37:24.160 --> 37:25.600
ให้ผมเอาออกให้ไหม

37:30.000 --> 37:31.680
วันนี้ไม่ออกไปวิ่งเหรอ

37:31.760 --> 37:33.160
ฉันอยากอยู่ว่างๆ น่ะ

37:34.560 --> 37:35.880
ไปเที่ยวในเมืองไหม

37:36.640 --> 37:37.880
ฉันไม่ไปที่เที่ยวที่เป็นของเทียมหรอก

37:38.960 --> 37:40.040
ได้

38:04.760 --> 38:07.760
ย่าครับ เดี๋ยวผมต้องไปที่เมืองเก่า

38:07.840 --> 38:10.080
ผมให้สวี่หงโต้วไปตั้งแผงกับย่านะ

38:10.160 --> 38:12.800
ไม่ต้องหรอก ย่าออกไปเองได้

38:17.000 --> 38:18.920
ไม่ต้องอะไรล่ะ ย่าคิดอะไรเนี่ย

38:19.000 --> 38:21.000
จริงสิ อีกเดี๋ยวย่าช่วยผมเรื่องนึงได้ไหม

38:21.680 --> 38:23.200
จะให้ย่าช่วยเรื่องอะไรอีก

38:24.400 --> 38:27.320
ช่วยเล่าเรื่องที่ผมกลับมาทำธุรกิจให้เธอฟังที

38:29.920 --> 38:31.160
จะรั้งเธอไว้เหรอ

38:31.240 --> 38:34.240
ไม่ใช่ครับ ผมอยากให้เธอช่วยนิดหน่อย

38:36.400 --> 38:40.760
งั้น อยากให้เล่าแบบเศร้า หรือเล่าแบบดีๆ ดีล่ะ

38:40.840 --> 38:42.680
เล่าแบบเศร้าไปเลยครับ

38:45.640 --> 38:47.080
เอาละ ย่ากินต่อเถอะ ผมไปก่อนนะครับ

38:47.160 --> 38:48.400
ฝากล้างชามด้วยนะครับ

38:48.480 --> 38:49.440
ได้

38:59.840 --> 39:01.080
ทำอะไรเนี่ย

39:03.520 --> 39:05.240
มีกลิ่นอบขนมปังตรงไหน

39:05.320 --> 39:06.320
ไม่เห็นได้กลิ่นเลย

39:09.560 --> 39:10.600
ทำอย่างกับเป็นหมา

39:18.520 --> 39:19.600
หงโต้ว

39:20.680 --> 39:22.840
หนูหาแฟนได้หรือยัง

39:24.200 --> 39:25.040
ยังเลยค่ะ

39:25.840 --> 39:27.760
ทำไมไม่หาสักคนล่ะ

39:29.480 --> 39:30.680
ยังไม่เจอคนที่ถูกใจค่ะ

39:31.600 --> 39:33.440
แค่ถูกใจก็พอแล้วเหรอ

39:34.160 --> 39:35.800
แค่ถูกใจก็พอแล้วค่ะ

39:37.080 --> 39:39.640
แล้วถ้าบ้านเขาจนล่ะ

39:41.240 --> 39:42.640
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ

39:43.560 --> 39:44.600
หนูหาเงินได้

40:39.880 --> 40:42.600
เสร็จแล้ว เราไปกันเถอะ

40:44.440 --> 40:45.360
ไปกัน

40:56.080 --> 40:57.040
(นมแผ่นทอด)

41:05.800 --> 41:07.760
625 กรัม ผมคิดให้คุณก่อนนะครับ

41:13.720 --> 41:15.760
ทั้งหมด 68.75 หยวนครับ

41:15.840 --> 41:17.240
ผมคิดแค่ 68 หยวนพอครับ

41:17.320 --> 41:18.480
ได้ค่ะ

41:23.080 --> 41:24.200
ขอบคุณครับ

41:25.400 --> 41:26.360
ขอบคุณค่ะ

41:34.840 --> 41:36.000
แม่ พอแล้วครับ

41:36.080 --> 41:38.000
ผมนั่งเครื่องบิน เอาของไปเยอะไม่ได้

41:38.080 --> 41:39.760
แกหัดรู้ความหน่อย

41:39.840 --> 41:41.600
ไปอยู่กับคนอื่น เขาให้ที่อยู่ที่กิน

41:41.680 --> 41:43.520
เอาของไปฝากเป็นมารยาทหน่อย

41:45.000 --> 41:46.640
อย่าปฏิเสธเลยน่า

41:46.720 --> 41:49.720
แกรู้ไหมว่านมแผ่นทอดที่แม่ทำ
เอาไปขายครึ่งโลได้ตั้ง 50 กว่าหยวน

41:49.800 --> 41:50.840
ลองคำนวณดูว่าหมดนี่ได้เงินเท่าไร

41:53.480 --> 41:54.520
ไปล้างจานไป

41:57.240 --> 41:59.360
น้องจะไปแล้ว แกยังให้ไปล้างจานอีก

42:00.280 --> 42:03.520
จริงๆ เลย น้องไม่เคยไปไหนไกลมาก่อน
แกไม่เป็นห่วงน้องเหรอ

42:04.600 --> 42:07.640
อายุเยอะขนาดนี้ยังเป็นห่วงมันอีก

42:07.720 --> 42:09.680
แม่อย่าเลี้ยงมันเป็นลูกแหง่ได้ไหม

42:09.760 --> 42:10.840
ลูกแหง่อะไร

42:10.920 --> 42:13.400
แม่ตามใจแบบนี้ มันได้กลายเป็นลูกแหง่แน่

42:14.960 --> 42:16.480
แม่ไม่ได้ทำถึงขนาดนั้นเสียหน่อย

42:16.560 --> 42:18.840
ตอนเด็กๆ ก็ตีไปเยอะ

42:19.800 --> 42:21.360
ฉันไม่ใช่น้าเฟิงของแกซะหน่อย

42:24.240 --> 42:26.000
จะยัดไม่ลงแล้วแม่

42:32.000 --> 42:32.880
ซื้อนมแผ่นทอดไหมครับ

42:37.160 --> 42:38.120
พี่

42:39.240 --> 42:40.440
นายนี่จริงๆ เลย

42:41.360 --> 42:42.600
วิ่งมาขายของถึงที่นี่

42:44.680 --> 42:46.120
เอาที่ชั่งมาจากไหน

42:46.960 --> 42:48.280
ซื้อมา 20 หยวน