- ตัดปลายเชือกตรงนี้ออก - ค่ะ
ตรงนี้ต่อให้ยาวหน่อยนะ
ครูคะ ครูเซี่ยมาค่ะ
เหอซุ่น
- พี่ครับ - มาๆ
หลี่ชิง ไปชงชามาหน่อย
- ไม่ต้องๆ ไม่ต้องลำบากหรอก - ไม่ลำบากหรอก
ผมแค่ผ่านมานะ เดี๋ยวก็ไปแล้ว
นั่งสักพักเดี๋ยวค่อยไปเถอะ
- มาๆ - ดูสิ ทำให้พี่ลำบากเลย
- ลำบากอะไรกัน มา นั่งก่อน - ครับ
โรงปักผ้าของเราสร้างมาหลายปีแล้ว ไม่เคยเข้ามาดูเลยนะ
ไม่ค่อยผ่านมาน่ะครับ
ครูเซี่ยมาได้จังหวะพอดีเลยค่ะ
หนูกับครูเพิ่งกลับมาจากซินเจียง
ไปทำอะไรที่ซินเจียงเหรอครับ
ไปเข้าร่วมงานมรดกวัฒนธรรม
มันคืออะไรเหรอครับ
เป็นงานนิทรรศการอย่างนึงค่ะ
แสดงผลงานทางหัตถกรรม
ที่ได้รับให้เป็นมรดกวัฒนธรรมจากหลายประเทศ
เป็นงานมหกรรมใหญ่ คนมาดูเยอะมากเลยค่ะ
พวกเราขายของได้เยอะเลยค่ะ
- ขายได้ด้วยเหรอ - ได้ค่ะ มีแผงขาย
- มาๆ ดื่มชาก่อน - ครับ
เสี่ยวเกอจื่อรับผิดชอบการปัก และโปรโมทสินค้าผ้ามัดยอมต่างๆ
และโปรโมทสินค้าอื่นๆ
เสี่ยวหลานรับผิดชอบงานฝีมือทางออนไลน์
งานฝีมืออย่างเราทำผลงานให้ออกมาดีก็พอ
ผู้ที่เชี่ยวชาญก็รับผิดชอบสิ่งที่ตัวเองเชี่ยวชาญ
พี่ครับ ที่นี่ของพี่ทำใหญ่โตแค่ไหนเหรอ
ถ้ายิ่งใหญ่ก็ยิ่งดี
เดี๋ยวนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว
ยุคสมัยก้าวหน้าไปเร็วมาก
ถ้าไม่มีคนรู้จักสินค้าของเรา เราก็จะถูกคัดออก
ที่เราต้องการรักษางานมรดกไว้
ก็เพราะกลัวศิลปะท้องถิ่นพวกนี้ จะค่อยๆ สูญหายไป
ดังนั้นเราต้องโปรโมทมากขึ้น
เพื่อให้หนุ่มสาวยุคนี้รู้จักวัฒนธรรมและชื่นชอบ
แบบนี้พอมีคนยอมเรียน
มีคนยอมซื้อ
ถึงจะสืบทอดไปได้
เมื่อก่อนตอนเป็นครู แค่ถ่ายทอดงานให้ลูกศิษย์
ก็เป็นอันจบงาน
แต่ตอนนี้น่ะ ยังต้องหาวิธีให้เด็กๆ หาเงินได้
อรุณสวัสดิ์ เสี่ยวเฮย
(อิสระ)
ข้าวเสร็จแล้ว กินข้าวไหม
ไป
มา
ท่านหม่า กินข้าวด้วยกันไหมคะ
ฉันขอน้ำซุปหน่อย
ซุปนี้อร่อยมากเลย
นี่มันมันฝรั่งเส้นผัดน้ำส้มสายชูนี่
ทำไมใส่ซีอิ๊วดำล่ะ
แม่ฉันใส่น่ะ
แม่ถูกเสมอแหละ
- อร่อย - อร่อยใช่ไหมคะ
รสชาตินี้เลย
รสชาตินี้ใช่เลยๆ
ขออีกหน่อยนะ
อร่อย อร่อยจริงๆ
จือเหยา
ขอแนะนำให้รู้จักครับ คุณหลี่
นี่คือเซี่ยจือเหยา
เพื่อนสนิทของผมครับ
คุณหลี่ ยินดีที่ได้รู้จักครับ
คุณเซี่ย สวัสดีครับ
- มายังไงเหรอครับ - ขับรถมาครับ
งั้นวันนี้ก็ดื่มเหล้าไม่ได้แล้วสิ
ได้ครับ พาคนขับรถมา
เตรียมตัวมาดี ใช้ได้เลย
- มาๆ นั่งก่อนครับ - มา เชิญครับ
- เชิญนั่งครับ - มาครับ คุณหลี่
คุณเซี่ย
ไม่ใช่ว่าสินค้าไม่ดีหรอกนะครับ
ผมรู้ว่ามันดี
แต่ว่ามันแพง
งานแกะสลักด้วยเครื่องแค่ไม่กี่ร้อยหยวน เอามาแขวนบนกำแพง
คนทั่วไปมองความแตกต่างไม่ออกอยู่แล้ว
ผมทำโรงแรมแนวอาร์ตระดับสูง
ผมประหยัดเงินตรงนั้น เอาไปอัพเกรดเครื่องนอนดีกว่า
คุณหลี่ คุณเป็นคนที่จริงใจมาก
คุณพูดความจริงกับผม งั้นผมก็จะพูดความจริงกับคุณ
ที่ผมมา แน่นอนว่าอยากคุยธุรกิจให้สำเร็จ
แต่ผมก็คิดถึงเผื่อโรงแรมของคุณเหมือนกัน
คุณกำลังทำเทรนด์การสนับสนุนสินค้าท้องถิ่น
ต้องใช้ศิลปะดั้งเดิม มาเป็นจุดเด่นของโรงแรมแนวอาร์ต
ดังนั้นต้องใช้งานแกะสลักมือสิครับ
หมายความว่ายังไงครับ
เขารู้ดีครับ เมื่อก่อนผมทำงานด้านลงทุน
ฟังคนอื่นเล่าเรื่องทั้งวัน
นักธุรกิจที่ดีต้องเป็นนักเล่าเรื่องก่อน
ยิ่งเรื่องของคุณดึงดูดคนได้เท่าไร
คนก็ยิ่งอยากซื้อเรื่องของคุณเท่านั้น
ดูโรงแรมของคุณสิครับ
เทรนด์นิยม ศิลปะดั้งเดิม
คุณสมบัติสูง
คุณมีหมดแล้ว
ขาดก็แค่เรื่องเล่าดีๆ หนึ่งเรื่อง
คุณพูดต่อเลย
ผมเล่าเรื่องให้คุณฟังก่อนแล้วกัน
ชายคนนึง เขาโตขึ้นมาในหมู่บ้านประมงริมทะเล
เป็นเด็กที่ถูกทิ้งไว้ตั้งแต่เด็ก
จากนั้นก็ไปสอบเข้าที่มหาวิทยาลัยปักกิ่ง ได้งานที่ไม่เลว
แต่เขากลับไปทำธุรกิจที่บ้านเกิดอย่างไม่ลังเล
เขาเปิดร้านออนไลน์ ขายสินค้าบ้านเกิด
ลูกจ้างก็เป็นคนในหมู่บ้านทั้งหมด
เขาช่วยผู้สืบทอดมรดกภูมิปัญญา ด้านการเย็บปัก
ก่อตั้งโรงผ้า ทำโรงมัดย้อม
อนุรักษ์ศิลปะตกทอดของหมู่บ้าน
เขายังพัฒนาธุรกิจท่องเที่ยว
ให้คนหนุ่มสาวเลือกที่จะมาอยู่ มากกว่าออกไปทำงาน
แบบนี้เด็กๆ ก็จะไม่ถูกทิ้ง
คนแก่ก็จะไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป
ทำไมเรื่องมันคุ้นหูจัง
เหมือนเคยดูในทีวี
เป็นเรื่องเล่าคลาสสิค ของคนที่กลับมาทำธุรกิจที่บ้านเกิดน่ะครับ
ถ้าเหมือนใคร ก็คงบังเอิญแล้วละครับ
เรื่องเล่าคลาสสิคแบบนี้ ผมใช้ไม่ได้หรอกครับ
ใช้ได้สิครับ
คุณใช้พล็อตแบบนี้ก็ได้นะ
คุณลองพูดมาสิ
มีเถ้าแก่คนนึง ชอบวัฒนธรรมดั้งเดิมมาก
เขาคิดว่าศิลปวัฒนธรรมเดิมของประเทศจีน ควรจะเปล่งประกาย
ให้คนเห็นมากขึ้น
ดังนั้นเขาก็เลยก่อตั้งโรงแรมแนวอาร์ตขึ้น
ข้างในเต็มไปด้วยผลงานศิลปะมรดกวัฒนธรรม
แม้แต่ไม้แกะสลักที่ประดับตรงโถงทางเดิน
ก็ยังเป็นการแกะสลักที่พิถีพิถัน จากช่างที่มีฝีมือชั้นครู
แบบนี้ก็มีเรื่องเล่าแล้ว ไม่ใช่เหรอครับ
- ใช่เลย นี่เป็นเรื่องเล่าของคุณหลี่เลย - ก็ใช่น่ะสิ
เขาตกหลุมรักวัฒนธรรมของจีน
ใช่เลย
นี่เป็นเรื่องของผมเลย
มาครับ คุณหลี่
ประธานอะไรกัน พี่น้องกันทั้งนั้น
- พี่น้อง - มา
มาๆ
ค่อยๆ
หลิว
ขอบใจมากนะ
ขอบใจอะไร หลับสักหน่อยเถอะ
โชเฟอร์ คอยดูเขาด้วยนะ
- อย่าให้เขาอ้วกล่ะ - ครับ
- ไปเถอะ - ครับ
- ไปแล้วนะ - แล้วเจอกัน
ย่าครับ
กลับมาแล้วเหรอ
ซื้อซี่โครงที่ย่าชอบมาด้วยนะครับ
ยังอุตส่าห์นึกถึงซี่โครงที่ย่าชอบด้วย
ดื่มเหล้ามาเหรอ
นิดหน่อยครับ
คุยเป็นยังไงบ้าง
ก็ดีครับ สำเร็จแล้ว
จริงเหรอ
มา ย่าให้รางวัล
หวาน
ผมกับอาเหยาเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็ก
เมื่อก่อนเขามากินข้าวบ้านของผมบ่อย
เราเรียนด้วยกันจนถึงม.ปลาย
นอนที่โรงเรียนทั้งม.ต้น ม.ปลาย
ลำบากมาก
ผมเรียนไม่เก่ง สอบมหาวิทยาลัยก็ไม่ติด
ต่อมา ที่บ้านแนะนำผู้หญิงให้
พอเราได้พบกัน
เธอเป็นเพื่อนที่ผมชอบตอนม.ต้น
แต่ปรากฏว่าเธอเอ่ยปากคำแรก ก็ถามเบอร์อาเหยาจากผมเลย
คุณว่าน่าโมโหไหมล่ะ
แล้วคุณให้ไหม
ให้สิครับ
ไม่งั้นผมก็ดูเป็นคนใจแคบสิ
แต่ตอนนั้นอาเหยายุ่งอยู่กับการเรียน หาทุนการศึกษา
ไม่มีเวลายุ่งกับผู้หญิงหรอกครับ
พอเขาเรียนจบ ผมก็ถามเขาว่าจะกลับมาไหม
เขาก็บอกว่าจะสอบป.โทต่อ
ผมก็เลยบอกว่าเรียนหนักขนาดนี้ อนาคตจะเป็นเถ้าแก่บริษัทขนาดไหนเนี่ย
ก็เป็นเถ้าแก่จริงๆ นี่คะ
ตอนนี้เขาก็อยู่ในห่วงโซ่ของอุตสาหกรรมตัวเอง
คุณบอกว่าเป็นเถ้าแก่ใหญ่ ก็จริงแหละครับ
พอเขากลับมาไม่กี่ปี ก็ลงทุนไปไม่น้อย
แต่คุณว่าหาเงินได้ไหมล่ะ
ที่จริงก็ไม่ได้เท่าไร
พอถามเขา เขาก็บอกว่านี่เป็นช่วงของการลงทุน
ผมก็ไม่เข้าใจหรอก
ผมว่านะ สู้ตอนที่เขาทำงานที่ปักกิ่ง
เป็นนักลงทุนมือทองไม่ได้หรอก
เขาได้เงินเดือนและโบนัสไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ
นายพูดพล่ามอะไรอีกแล้ว
ตกใจหมดเลย
- คุยอะไรกันอยู่เหรอ - คุยไปเรื่อย
คุยเรื่องฉันย่างเนื้อ ส่วนนายสอบเข้ามหาวิทยาลัยไง
กินอะไรหน่อยไหม
ฉันกินมาแล้ว
- ฉันขอผักย่างแล้วกัน - ได้
- ย่างเสร็จเดี๋ยวฉันเอาไปให้ - ได้
(จือหย่วน)
ไม่ต้องโทรหรอก เขาปิดเครื่อง
คุณชักเหมือนพี่สาวเขาแล้วนะ
ฉันอยากจะพูดให้เขาเข้าใจจริงๆ นะ
ฉันไม่ได้พูดจริงๆ
คุณว่าใครเอาไปพูดมั่วกันแน่
ผมจะรู้ได้ไงล่ะ
กำแพงในหมู่บ้านเหมือนจะหนา
แต่ที่จริงผุกร่อนรอบด้าน
เก็บความลับได้ที่ไหน
ผมเห็นคุณช่วงนี้ อยู่ที่ร้านกาแฟทุกวัน
ไม่ออกไปเที่ยวไหนเหรอ
ให้ไปเที่ยวที่ไหนล่ะ
โรงมัดยอมไง
คุณไปลองยอมผ้าเองได้
ตอนบ่ายฉันไปมาแล้ว
ร้านแกะสลักไม้ข้างร้านกาแฟล่ะ
- ซื้อแล้ว - แพไม้ไผ่ล่ะ
นั่งแล้ว
ขี่ม้าล่ะ ขี่ม้าก็สนุกนะ
- ไม่ไปแล้ว - ทำไม
ไม่ชอบ
จริงสิ
ทางตะวันออกของหมู่บ้านมีที่ตั้งแคมป์ใหญ่
ไปเก็บผักผลไม้ ตกปลา ย่างบาร์บีคิว
เพื่อนผมที่ปักกิ่งเป็นคนเปิดเอง
เขาขาดทุนไหม
ก็แค่ยังไม่ได้กำไร
คุณว่างก็พาต้าม่ายกับน่าน่าไปเที่ยวด้วยกันสิ
ฉันจะบอกอะไรให้นะ
คุณน่ะ อย่าเปลืองแรงโปรโมต สถานที่ท่องเที่ยวเทียมพวกนั้นเลย
ฉันมาที่นี่ก็แค่อยากหาที่ที่ไม่มีคนรู้จักฉัน
ตั้งใจจะใช้ชีวิตอย่างไร้ประโยชน์อย่างจริงจัง
คุณมีอุดมการณ์ที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร
ก่อนฉันจะทำงานน่ะ
ฉันเอาแต่เรียนอยู่ตลอด
พอมาทำงานก็ทำงานงกๆ อยู่ตลอด
พยายามแล้วพยายามอีก
ไม่ยอมแพ้ ตามคนอื่นให้ทัน
ฉันจะบอกให้ ตอนที่ฉันเรียนจบ เงินที่ออมไว้
ก็พอจะซื้อห้องได้ไม่กี่ตารางเมตร
พอผ่านไปสิบปี
ก็พอมีเงินเก็บบ้าง
แต่พอฉันไปดูเว็บไซต์อสังหาริมทรัพย์
ดันซื้อได้ไม่กี่ตารางเมตร
ไม่มีบ้าน
ไม่มีรถ ไม่มีแฟน
มีแต่โรค
น่าอนาถขนาดนั้นเลยเหรอ
ในอินเทอร์เน็ตมีคำพูดนึง
ว่าอะไรนะ
งานไม่เด่น
ผลงานไม่เด่น
แต่หมอนรองกระดูกเด่น
เหมือนฉันเปี๊ยบเลย
คุณดูนี่นะ
ส่วนโค้งฝ่าเท้าไม่มีแล้ว
รู้ไหมว่าฉันต้องยืนทั้งวัน
เหยียบพื้นจนไม่มีส่วนโค้งฝ่าเท้าแล้ว
ขำเหรอ ไม่สิ ถ้าคุณเห็นใจกันสักหน่อย
คุณจะไม่หัวเราะตอนที่คนอื่นพูดถึงความเจ็บปวด
เหยียบพื้นจนส่วนโค้งฝ่าเท้าพังเหรอ
ไม่ขำสักนิด หยุดเลยนะ
ผมขอโทษๆ
ผมไม่ได้เยาะเย้ยคุณนะ
คือหมายถึง
ถ้าคุณทำให้คนอื่นมีความสุขได้ คุณก็มีความสุขไปด้วย
ผมแค่คิดว่า
คนเราน่ะ ไม่ควรกดดันตัวเองมากเกินไป
ไม่งั้นจะแย่เอาได้
อะไรนะ
การเบื่อโลก การหลีกหนี
ความกังวล ความหงุดหงิด จะเป็นโรคพวกนี้เอาได้
กดดันหรือไม่กดดัน ฉันเลือกได้ด้วยเหรอ
คุณก็เหมือนกับนาฬิกาไขลาน ถ้าคุณเดินไม่ถึงลาน
ใครจะยอมไขลานให้
ผมว่าคุณก็สวยนะ
แต่งหน้าแต่งตัวหน่อย ก็เป็นสาวสวยได้แล้ว
ยังกลัวที่จะหาแฟนดีๆ ไม่ได้อีกเหรอ
ฉันชอบที่คุณสมบัติ
เขาชอบที่ฉันสวย
พอผ่านไปไม่กี่ปี ฉันยังสวยอยู่
แต่เขายังจะมีคุณสมบัติดีอยู่ไหม
คุณใช้ชีวิตได้ชัดเจนขนาดนั้นเลยเหรอ
สิ่งที่คุณมีอยู่ถึงจะเป็นของคุณ
ผมขอดื่มให้กับคุณ
เดี๋ยวนะ คุณดื่มอะไร
เมื่อตอนเที่ยงผมดื่มไปเเล้ว
ขืนดื่มอีกคงกลายเป็นขี้เมาแหงๆ
ตอนเป็นเด็กดีที่สุด
ตั้งตารอวันหยุด
รอไปบ้านยาย
เลี้ยงลูกไก่
ปีนต้นไม้
เก็บลูกหม่อนในป่า
ไปจับกุ้งในลำธาร
ตอนเด็กๆ คุณซนขนาดนั้นเลยเหรอ
คุณไม่คิดว่าตอนเด็กสนุกเหรอ
พอโตมาก็ต้องเอาแต่เรียน เอาแต่สอบ
พอทำงานก็ต้องทำผลงาน
จะเอาเวลาไหนไปเล่นล่ะ
ก็จริง
คุณรู้ไหม
พอฉันเห็นย่าคุณ ฉันก็คิดถึงยายเลย
พวกท่านเหมือนกันเหรอ เหมือนตรงไหน
บรรยากาศรอบๆ มั้ง
กลิ่นบนตัวด้วย
ยายฉันจากไปสามปีแล้ว
ฉันก็ไม่ได้กลิ่นนั้นอีกเลย
กลิ่นตัวย่าผมเป็นยังไงเหรอ
เหมือนกลิ่นขนมปังอบ
มันอบอุ่น
พูดเรื่องของคุณดีกว่า
ทำไมคุณถึงคิดกลับมาทำธุรกิจที่บ้านล่ะ
ก็หาเงินไง
อยู่ใกล้กับภูเขาหากินกับภูเขา อยู่ใกล้กับน้ำกินกับน้ำ
ขนาดคนนอกพื้นที่ยังเข้ามาลงทุน
คนท้องถิ่นจะไม่ได้เปรียบกว่าเหรอ
ก็จริงนะ
แต่งนิดแต่งหน่อย
ความจริงผู้ชายแต่งหน้าก็ยังได้นะ
ทำไมไม่ระวังขนาดนี้
ไม่เป็นไรๆ
ขอโทษด้วยครับๆ
- เดี๋ยวผมเอาชุดใหม่มาให้ครับ - ได้ค่ะ
ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจค่ะ
ไม่เป็นไรครับ
ไม่ต้อง
ไม่ต้องใช้หรอก ผมไม่เป็นไร
น้องที่หน้าเคาน์เตอร์ให้มาน่ะ
เลยเอามาให้
เจ็บแขนเหรอ
ไม่เจ็บหรอก
บอกว่าไม่เจ็บ แต่ยกไม่ขึ้นเนี่ยนะ
เกือบทำจานคว่ำใส่หัวคน
ตอนนี้รู้หรือยังว่าไปโรงเรียนดีสุด
อากาศบ้าอะไรเนี่ย
ไม่มีลมสักแอะ
เสร็จแล้ว
สุดสัปดาห์นี้ นายรับเงินของอาทิตย์นี้
แล้วกลับบ้านไปเถอะ
เด็กถูกตามใจอย่างนาย ไม่เหมาะงานนี้หรอก
ผมไม่กลับ
ที่บ้านไม่มาตามหาผมสักหน่อย
นายถูกเลี้ยงจนเสียนิสัยแล้ว
ถ้าพี่เหยาเป็นพี่ฉันก็คงดี
ได้นะ ผมให้
ถ้ามันให้ได้จริงๆ ก็ดี
แล้วพี่ล่ะ
เป็นแบบนี้พี่จะทำงานต่อไหม
ก็ดีนะ
ไม่มีใครมาคอยคุม
จะว่าไงดีล่ะ
พ่อกับแม่ฉันหย่ากันตั้งแต่เด็ก
แยกไปมีครอบครัวเป็นของตัวเอง
ส่วนฉันอยู่กับปู่
พอปู่จากไป
ก็ไปอยู่กับย่า
ปีนี้ ย่าก็เสียไปอีก
แม่โทรมาบอกให้ฉันกลับไป
แม่ฉันอยู่ที่รุ่ยลี่
ฉันลองไปดู ในบ้านมีสี่คน
เบียดกันอยู่ในห้องเล็กๆ 60 ตารางเมตร
น้องสาวสองคนนอนบนเตียงสองขั้น
ก็ไม่มีที่เหลือให้ฉันแล้ว
ฉันเลยโทรไปหาพ่อ
แต่ปิดเบอร์ไปแล้ว
นายไม่เข้าใจหรอก นายมีพ่อแม่
มีพี่ชาย มีย่า
ที่คอยสนใจนาย ดีจะตาย
ที่จริง บ้านโหย่วเฟิงก็ไม่ได้เปลืองแรงมาก
ตอนนี้หลักๆ ฉันไปคลังสินค้าอีคอมเมิร์ซกับร้านกาแฟมากกว่า
ยุ่งนิดหน่อย แต่ก็รับมือไหว
เธออย่าฝืนเกินไปล่ะ
ที่โกดังเรื่องจุกจิกก็ค่อนข้างเยอะ
ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็หาคนเพิ่มที่ร้านกาแฟสักคน
ยังไม่ต้องหรอก
เราเก็บต้นทุนไว้ก่อนดีกว่า
ยังไงเสี่ยวเยว่ก็อยู่ที่นั่นตลอด
ถ้ามีเรื่องอะไรตอนฉันไม่อยู่
ก็แค่ให้เสี่ยวเยว่โทรหาฉันก็พอ
ฉันคิดว่าตอนนี้ฉันยังไหวอยู่ค่ะ
งานประจำ ทุกคนก็ทำตามขั้นตอน
เพียงแต่มีเรื่องของบุคลากรที่จะซับซ้อนหน่อย ต้องให้ผู้จัดการมาไกล่เกลี่ย
งั้นก็เป็นปัญหาเดิมๆ
ก็ใช่ค่ะ ปัญหาเดิมๆ
พวกคนแก่ในหมู่บ้าน
คุ้นเคยกันหมด ทำอะไรไม่ค่อยเกรงใจ
ไม่มีใครมองฉันเป็นผู้จัดการด้วยซ้ำ
อีกอย่างนะ
พวกน้าๆ ที่ไม่มีอะไรทำในหมู่บ้าน
ชอบมาเที่ยวเล่น ซุบซิบนินทากัน ในระหว่างงาน
อย่างน้าเอ๋อร์นะ สามวันแพ็กออร์เดอร์ผิดไปสองรอบ
ช่วงที่พี่คอยคุมพวกเขา ก็ดีขึ้นมาหน่อย
แต่พอผ่านไม่กี่วันก็เหมือนเดิม ยายๆ พวกนั้นน่ะ
ทำตัวอย่างกับเด็กอนุบาล
พอฉันดุเข้าก็โกรธ
ร้านกาแฟก็มีปัญหาเหมือนกัน
คนรู้จักสนิทกันทำงานด้วยกัน ก็เกิดปัญหาแบบนี้ล่ะ
ทำได้แค่พูดกำชับ
และขอให้พวกเขาทำงานมากขึ้น
ให้ตระหนักเรื่องการเชื่อฟังผู้จัดการมากขึ้น
เอาจริงๆ นะพี่ บางทีฉันก็คิดว่า
พวกเราสนิทกับพวกเขาเกินไปหรือเปล่า
มีเรื่องที่ต้องคิดถึง และปัจจัยทางความรู้สึกมากมาย
เสี่ยวชุน
ถ้าเราหาคนจากข้างนอก มาจัดการพวกเขาแทน เธอคิดว่าไง
เริ่มจากที่ร้านกาแฟก่อน
ให้คนมีประสบการณ์มากรุยทาง วางระบบจัดการ
แถมยังเพิ่มระดับการบริการด้วย
ดีนะ
ถ้าเป็นแบบนี้ได้ก็ดี
พี่เลือกคนที่เหมาะสมไว้แล้วเหรอ
แน่นอน
ส่งมาถึงที่เลย สำเร็จรูปด้วย
ใครคะ
สวี่หงโต้วไง
เธอเพิ่งลาออกจาก แผนกต้อนรับส่วนหน้าของโรงแรมห้าดาว
คุ้นเคยกับงานแบบนี้เป็นอย่างดี
พี่เลิกคิดเลย
เธอลาออกมาที่นี่เพื่อพักผ่อน
เธอจะยอมมาเป็นลูกจ้างเราที่นี่ได้ไง
วิธีน่ะยังพอมีอยู่
จากที่ฉันสังเกตสวี่หงโต้ว เธอเป็นคนขยันและใจดี
และที่สำคัญก็คือ เธอชอบย่าของฉันมาก
สรุปก็คือ พวกนี้เป็นจุดอ่อน
เดี๋ยวนะ จุดอ่อนเหรอ
เซี่ยจือเหยา พี่หมายความว่ายังไง
พี่จะเล่าเรื่องกลับมาทำธุรกิจที่บ้าน ให้เธอฟังอีกคนเหรอ
มัดมือฉกสินะคะ
เรื่องธุรกิจของฉัน ทำไมพวกเธอพูดซะไม่น่าฟังขนาดนั้น
พูดเหมือนน่าฟังอย่างนั้นแหละ
อาเหยา
- ลุง - ลุง
ครูเซี่ย
ลุงครับ ดื่มชาครับ
ขอบใจ
งานล็อตนี้น่าจะพอให้พวกลุงทำสักสองสามเดือน
ลุงอย่าคิดมากนะครับ
ผมไม่ได้ทำอะไรมาก
แค่กินข้าวกับคุณหลี่มื้อนึง
หลักๆ คือเขาชอบของเขาเอง
ก่อนหน้านี้เป็นเพราะเรื่องงบน่ะ
อาเหยา
- เรานั่งคุยก่อนมา มาๆ - ลุงนั่งเลยครับๆ
อาเหยา
คือ ที่ก่อนหน้านี้ ที่ฉันเคยพูดกับเธอ
เรื่องอินเทอร์เน็ตน่ะ ที่บอกว่าไม่มีอะไรดี
เธอเล่นเน็ตทุกวัน เธอดูอะไรล่ะ
บ้านคนอื่นมีชีวิตดีๆ
ซื้อรถหนู ซื้อบ้านหรู
ยังไม่ทำอะไร คนนู้นคนนี้ก็ดังได้ง่ายๆ
หาเงินได้หลายแสนหลายล้าน
นี่คืออะไร
นี่คือโรคร้าย
โรคร้ายแรงเลยล่ะ
นายว่าพวกหนุ่มสาว วันๆ เอาแต่ดูพวกนี้เช้ายันเย็น
มันจะไปสงบสติอารมณ์ จดจ่ออยู่กับงานได้เหรอ
มีแต่ทำให้ใจร้อน เสียการเสียงาน
สำหรับพวกนั้น เงินไม่กี่ร้อยหยวน
หรือพันกว่าหยวนก็ไม่อยู่ในสายตาแล้ว
ทั้งวันทั้งคืนเอาแค่คิดว่า จะหาเงินหลักแสนหลักล้านได้ยังไง
ครับ
ตอนที่เธอเพิ่งกลับมาน่ะ
เธอบอกฉันว่าจะช่วยฉัน
เรื่องบรรจุภัณฑ์ เรื่องโฆษณา
จะพาช่างแกะสลักไม้ทุกคนไปหาเงินด้วยกัน
ยังบอกอีกว่ารัฐบาลจะช่วยพัฒนาชนบท
พัฒนาการท่องเที่ยว
เธอน่ะ กลับมาบ้านเกิด ก็อยากจะพัฒนารากฐาน
ใช่ไหม อยากจะพัฒนาบ้านเกิด
พูดตามตรงนะ แบบที่ไม่กลัวเธอโกรธด้วย
ฉันไม่เชื่อเลย
ฉันคิดว่าเด็กอย่างเธอที่ออกไปเรียนข้างนอก ต้องได้เรียนรู้เรื่องแย่ๆ มาแน่ๆ
พอเธอกลับมา ก็คิดจะหาเงินง่ายๆ ที่ให้ได้เงินเยอะๆ ใช่ไหม
ไม่ใช่ลุงคนเดียวหรอกครับที่พูดแบบนี้
ทุกคนมักจะสงสัยในเรื่องที่ตัวเองไม่รู้
เป็นธรรมดา
ในอดีตน่ะ
แค่ฝีมือดี
คนก็จะมาหาเราถึงที่เอง
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว
เมื่อก่อนน่ะ เป็นการตอบสนองความต้องการ
ส่วนตอนนี้น่ะ เป็นการสร้างความต้องการ
ย่าผมบอกว่ายุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว
ใช่
ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว
ก็ครบนี่
ค่ะแม่
เสี่ยวชุน เซี่ยเซี่ยเอาบัตรเอทีเอ็มของตัวเองไปแล้ว
ก็หนูบอกแล้วไงคะ
บัตรของเขาก็ให้เขาเก็บเอง
ก็แม่กลัวว่า เขาจะเอาเงินไปเล่นเกมสิ้นเปลืองเงิน
แกว่าเขารู้ได้ไงว่าแม่วางกุญแจไว้ที่ไหน
เสี่ยวหูลู่ยังรู้ เขาจะไม่รู้ได้ยังไงล่ะคะ
เอาเถอะค่ะ หยิบก็หยิบไปแล้ว ยังไงไปเซี่ยงไฮ้ก็ต้องใช้เงิน
งั้นเขาก็น่าจะบอกแม่สักคำสิ
ใช่ว่าแม่จะไม่ให้เงินเขาสักหน่อย
เขาไม่กล้าบอกแม่หรอก
ปกติแม่เข้มงวดซะขนาดนั้น
เอาละ ไม่มีอะไรแล้ว
ยายเฒ่าคนนี้นี่
(เซี่ยเซี่ย)
ฮัลโหล
พี่จะบอกให้นะ
แม่รู้แล้วนะว่านายเอาบัตรเอทีเอ็มไป
เอางี้ เดี๋ยวฉันโอนเงินให้แกสามพันทางวีแชท
เงินในบัตรก็พยายามอย่าใช้เยอะ
ได้ยินไหมเนี่ย
ได้ยินแล้ว พี่ไม่ต้องโอนมาหรอก ผมเอามาแล้ว
เอาน่ะ อยู่นู่นก็เที่ยวให้สนุกแล้วกัน
วางละ ฉันไปทำงานแล้ว
บัตรของเซี่ยเซี่ย น้าเป่าผิงเป็นคนเก็บเหรอ
แม่ฉันน่ะ ให้เขาโอนเงินเข้าบัตรเดือนละสองพัน
เอาไว้ใช้แต่งเมีย
ที่จริงก็ไม่เยอะหรอก สองสามหมื่น
ปกติฉันเห็นเขาออกจะขยัน
เสื้อยืดขาวที่ใส่จนเหลือง ก็เอาย้อมที่โรงมัดย้อม
ย้อมแล้วย้อมอีก แล้วเอามาใส่ต่อ
เขาขโมยบัตรไป คงไม่ได้เอาไปเล่นหุ้นหรอกนะ
ช่วงนี้หุ้นกำลังฮิตเลย
ตลาดหุ้นเพิ่มขึ้น จนฮอตเสิร์ชตั้งหลายครั้ง
ไม่หรอก
ผู้หญิงบ้านฐานะดีอย่างพวกคุณ ไม่เหมือนกับเราหรอก
ฉันกับเซี่ยเซี่ยน่ะ เรากลัวความจนตั้งแต่เด็ก
รู้ว่าเงินหาไม่ง่าย
เงินในมือก็ใช้อย่างกระเบียดกระเสียน
เรื่องที่ไม่เข้าใจ เราไม่กล้าไปแตะง่ายๆ หรอก
งั้นก็ดี
หลายวันก่อนเขายังมาถามฉัน
ฉันก็เลยบอกว่าอย่าแตะต้องหุ้นเด็ดขาด
ยังไงความเสี่ยงก็สูงเกินไป
พ่อหนุ่ม มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
- ผมมาแจ้งความครับ - แจ้งความเรื่องอะไร
ผมถูกคนหลอกเอาเงิน
โอนเงินจากเอทีเอ็ม ไปให้เพื่อนในเน็ตเหรอ
ไม่ใช่ตู้เอทีเอ็มครับ เป็นเว็บกองทุน
คนอื่นแนะนำมา
ตอนผมลงทะเบียน เติมเงินไปยังไม่มีปัญหา
แต่ตอนหลังเข้าระบบไม่ได้แล้ว
แล้วก็ คนนั้นให้ที่อยู่ผมมา เขาอยู่ที่เซี่ยงไฮ้
(สถานีตำรวจกู่เฉิง)
ผมเคยส่งของมาที่นี่
ตอนผมไปแจ้งความที่นั่น พวกเขาก็ให้ผมมาแจ้งความที่เมืองที่เกิดเหตุ
ผมเลยรีบกลับมา
พ่อหนุ่ม นายก็ดูฉลาด
ทำไมถึงหลงกลพวกสแกมเมอร์พวกนี้ได้
สแกมเมอร์เหรอครับ
ไม่เป็นไร
มาลงบันทึกประจำวันไว้ก่อน
ครับ
พวกเขาถามย่า แม่อาหย่วนปฏิบัติกับหลานยังไง
ถามทำไมครับ
พวกเขาบอกว่าหลานดูไม่เป็นห่วงอาหย่วน
ต้องเป็นเพราะแม่เลี้ยงเคยทำไม่ดีกับหลาน
ตีหลาน
แม่เลี้ยงเคยตีผมซะเมื่อไร
มีแต่ย่านั่นล่ะตีผม
ฉันเคยไปตีแกตอนไหน
ครับ ไม่เคยตี
นั่นคือไม้เรียวแห่งความรักล้วนๆ
แล้วย่าตอบว่าไงครับ
ย่าบอกว่าอาเหยาของเราน่ะ รู้ดี
ว่าอาหย่วนไม่ได้หายไปไหน
แต่เขาก็ไม่เชื่อ
ไม่เชื่อก็ไม่เชื่อ
อาเหยา
บอกกับย่ามาเถอะ
ย่าไม่บอกใครหรอก ตกลงไหม
(เซี่ยเซี่ย)
รับโทรศัพท์ก่อนนะ
ว่าไง เซี่ยเซี่ย
มีอะไร
ได้
เดี๋ยวฉันรีบไป นายรอฉันก่อน
สวี่หงโต้ว
- คุณทำอะไรน่ะ - ตรงนี้มีรังนกสองรัง
ให้ผมเอาออกให้ไหม
วันนี้ไม่ออกไปวิ่งเหรอ
ฉันอยากอยู่ว่างๆ น่ะ
ไปเที่ยวในเมืองไหม
ฉันไม่ไปที่เที่ยวที่เป็นของเทียมหรอก
ได้
ย่าครับ เดี๋ยวผมต้องไปที่เมืองเก่า
ผมให้สวี่หงโต้วไปตั้งแผงกับย่านะ
ไม่ต้องหรอก ย่าออกไปเองได้
ไม่ต้องอะไรล่ะ ย่าคิดอะไรเนี่ย
จริงสิ อีกเดี๋ยวย่าช่วยผมเรื่องนึงได้ไหม
จะให้ย่าช่วยเรื่องอะไรอีก
ช่วยเล่าเรื่องที่ผมกลับมาทำธุรกิจให้เธอฟังที
จะรั้งเธอไว้เหรอ
ไม่ใช่ครับ ผมอยากให้เธอช่วยนิดหน่อย
งั้น อยากให้เล่าแบบเศร้า หรือเล่าแบบดีๆ ดีล่ะ
เล่าแบบเศร้าไปเลยครับ
เอาละ ย่ากินต่อเถอะ ผมไปก่อนนะครับ
ฝากล้างชามด้วยนะครับ
ได้
ทำอะไรเนี่ย
มีกลิ่นอบขนมปังตรงไหน
ไม่เห็นได้กลิ่นเลย
ทำอย่างกับเป็นหมา
หงโต้ว
หนูหาแฟนได้หรือยัง
ยังเลยค่ะ
ทำไมไม่หาสักคนล่ะ
ยังไม่เจอคนที่ถูกใจค่ะ
แค่ถูกใจก็พอแล้วเหรอ
แค่ถูกใจก็พอแล้วค่ะ
แล้วถ้าบ้านเขาจนล่ะ
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
หนูหาเงินได้
เสร็จแล้ว เราไปกันเถอะ
ไปกัน
(นมแผ่นทอด)
625 กรัม ผมคิดให้คุณก่อนนะครับ
ทั้งหมด 68.75 หยวนครับ
ผมคิดแค่ 68 หยวนพอครับ
ได้ค่ะ
ขอบคุณครับ
ขอบคุณค่ะ
แม่ พอแล้วครับ
ผมนั่งเครื่องบิน เอาของไปเยอะไม่ได้
แกหัดรู้ความหน่อย
ไปอยู่กับคนอื่น เขาให้ที่อยู่ที่กิน
เอาของไปฝากเป็นมารยาทหน่อย
อย่าปฏิเสธเลยน่า
แกรู้ไหมว่านมแผ่นทอดที่แม่ทำ เอาไปขายครึ่งโลได้ตั้ง 50 กว่าหยวน
ลองคำนวณดูว่าหมดนี่ได้เงินเท่าไร
ไปล้างจานไป
น้องจะไปแล้ว แกยังให้ไปล้างจานอีก
จริงๆ เลย น้องไม่เคยไปไหนไกลมาก่อน แกไม่เป็นห่วงน้องเหรอ
อายุเยอะขนาดนี้ยังเป็นห่วงมันอีก
แม่อย่าเลี้ยงมันเป็นลูกแหง่ได้ไหม
ลูกแหง่อะไร
แม่ตามใจแบบนี้ มันได้กลายเป็นลูกแหง่แน่
แม่ไม่ได้ทำถึงขนาดนั้นเสียหน่อย
ตอนเด็กๆ ก็ตีไปเยอะ
ฉันไม่ใช่น้าเฟิงของแกซะหน่อย
จะยัดไม่ลงแล้วแม่
ซื้อนมแผ่นทอดไหมครับ
พี่
นายนี่จริงๆ เลย
วิ่งมาขายของถึงที่นี่
เอาที่ชั่งมาจากไหน
ซื้อมา 20 หยวน