WEBVTT

02:01.600 --> 02:02.440
สวัสดีค่ะ

02:02.520 --> 02:04.920
หมายเลขที่คุณเรียกไม่มีการตอบรับขณะนี้

02:21.600 --> 02:22.520
มา ชนแก้ว

02:22.600 --> 02:23.760
ชนแก้ว

02:31.080 --> 02:31.920
อาหย่วน

02:32.720 --> 02:33.840
นี่เพื่อนสนิทของฉัน

02:33.920 --> 02:35.080
รู้จักกันไว้นะ

02:35.160 --> 02:36.520
เดี๋ยวพวกเขาเนี่ย
ก็จะกลายเป็นเพื่อนสนิทนายเหมือนกัน

02:36.600 --> 02:37.720
สนุกมั้ยล่ะ

02:38.800 --> 02:41.080
นี่น้องชายฉัน อาหย่วน เซี่ยจือหย่วน

02:41.160 --> 02:42.640
ต่อไปก็พาเขาไปเที่ยวด้วยกัน

02:42.720 --> 02:44.120
- หวัดดี อาหย่วน
- หวัดดี

02:44.720 --> 02:45.920
หวัดดีครับ

02:46.000 --> 02:47.840
- อาหย่วน
- นายเล่นเกม15 20 เป็นไหม

02:49.760 --> 02:51.840
- ไม่เป็นครับ
- ไม่รู้จักเหรอ

02:51.920 --> 02:52.960
พวกเธอเล่นกันก่อนเลย

02:53.040 --> 02:54.000
โอเค ได้

02:54.080 --> 02:57.120
- ถ้าใครแพ้แล้ว
- ทำไมดูไม่สนุกเลยละ

02:58.720 --> 02:59.640
ดื่มหน่อยไหม

02:59.720 --> 03:01.000
หนึ่ง สอง สาม

03:01.080 --> 03:04.080
พี่ฉันบอกว่าไว้อายุ18ปีก่อน ค่อยดื่มได้

03:06.000 --> 03:08.560
เด็กน้อยเอ๊ย นายยังเชื่อพี่นายอยู่อีกเหรอ

03:08.640 --> 03:11.160
นี่ เป็นผู้ชายนะ
ต้องเป็นตัวของตัวเอง อยู่ด้วยลำแข้งตัวเองสิ

03:11.240 --> 03:12.080
รู้ไหม

03:12.880 --> 03:13.800
อยู่ด้วยลำแข้งตัวเอง

03:15.000 --> 03:16.800
อยู่ยังไง

03:18.680 --> 03:20.920
ก็หมายถึง นายหาเงินเองได้

03:21.000 --> 03:22.880
ไม่ใช่ว่านายไม่ชอบให้
พี่ชายมายุ่งวุ่นวายกับนายเหรอ

03:22.960 --> 03:25.760
นั่นเพราะนายยังหาเงินใช้เองไม่ได้
เลยยังไม่มั่นใจ

03:25.840 --> 03:28.440
ถ้านายหาเงินเองได้แล้ว นายก็ยืดอกได้

03:28.520 --> 03:30.120
อยากทำอะไรก็ได้ทำ

03:30.200 --> 03:31.680
มีความคิดเป็นของตัวเอง

03:32.480 --> 03:33.400
มีความคิดเป็นของตัวเอง

03:34.200 --> 03:36.280
ใช่ ฉันต้องมีความคิดเป็นของตัวเอง

03:39.160 --> 03:41.600
- หนึ่ง สอง สาม สิบห้า
- หนึ่ง สอง สาม สิบห้า

03:43.400 --> 03:45.520
ฉันว่าพี่ฉันพูดถูกนะ

03:49.440 --> 03:50.320
ดื่มนมมะพร้าวไหม

03:50.400 --> 03:51.400
อื้อ

03:53.280 --> 03:55.400
เถ้าแก่เนี้ย ขอนมมะพร้าวขวดนึงครับ

03:55.480 --> 03:56.560
ได้

03:58.120 --> 04:00.520
ถึงยังไงก็มองในแง่ดีไว้

04:00.600 --> 04:01.800
ตอนนี้นายเป็นอิสระแล้ว

04:02.800 --> 04:04.120
สัมผัสดูสิ

04:04.200 --> 04:05.640
ความรู้สึกของอิสระ

04:09.960 --> 04:11.600
มาๆ ดื่มต่อ มา

04:12.400 --> 04:13.840
- ชนแก้ว
- ชนแก้ว

04:15.120 --> 04:16.399
ทำไมนายถึงหนีออกมาจากบ้านละ

04:18.320 --> 04:20.440
ผมกลายเป็นคนดังที่บ้านเกิดน่ะสิ

04:22.120 --> 04:23.760
ทุกคนให้ฉันมา 75 หยวนก็พอนะ

04:33.360 --> 04:35.040
นายไม่ต้อง ฉันเลี้ยงเอง

04:35.120 --> 04:36.520
ไม่ได้พี่ รับไป

04:36.600 --> 04:38.040
- พอดีเลย
- ไม่ต้องจริงๆ

04:38.120 --> 04:39.080
เอาไปเหอะ

04:41.680 --> 04:43.480
งั้นพวกเราแยกย้าย ไว้ค่อยนัดเจอกันใหม่

04:43.560 --> 04:45.120
- อื้อ
- บ๊ายบาย

04:45.200 --> 04:46.440
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

04:47.720 --> 04:48.560
บายครับ

04:52.880 --> 04:53.720
เป็นอะไร

04:54.520 --> 04:55.360
คิดถึงบ้านละสิ

04:56.560 --> 04:58.120
ออกจากบ้านใหม่ๆ ก็แบบนี้แหละ

04:58.200 --> 05:00.040
นายจำไว้นะ อยู่ให้ได้ด้วยตัวเอง

05:01.280 --> 05:02.320
ไปกัน

05:03.600 --> 05:04.680
อยู่ให้ได้ด้วยลำแข้งตัวเอง

05:14.440 --> 05:16.800
ผมต้องอยู่ให้ได้ด้วยตัวเอง ผมจะหางานหาเงิน

05:16.880 --> 05:17.880
ผมจะออกมาให้พ้นจากเซี่ยจือเหยา

05:17.960 --> 05:19.440
- ออกมาให้พ้นเลย
- ใช่

05:19.520 --> 05:21.400
เขาเตะก้นผม เย็นชาใส่ผม

05:21.480 --> 05:22.520
เขาไม่สนใจผม

05:22.600 --> 05:24.040
- ผมจะทำให้เขาเป็นห่วง
- ให้เขาร้อนใจ

05:24.120 --> 05:25.240
ใช่ ทำให้เขาร้อนใจ

05:26.440 --> 05:27.520
พี่

05:27.600 --> 05:28.600
ผมตัดสินใจได้แล้ว

05:28.680 --> 05:30.720
ตั้งแต่วันนี้ไป ผม เซี่ยจือหย่วน

05:30.800 --> 05:32.440
จะหางานให้ได้

05:32.520 --> 05:35.280
มาติดตามฉัน เป็นพนักงานที่มีเกียรติ

05:35.360 --> 05:36.200
ครับ

05:36.280 --> 05:38.480
ฉันจะสอนนายพูด “ยินดีต้อนรับครับ” ก่อนเลย

05:39.080 --> 05:40.520
- ต้องกระตือรือร้นเข้าไว้
- กระตือรือร้น

05:40.600 --> 05:42.520
แขกฟังแล้ว ไม่รู้สึกอะไรหรอก

05:42.600 --> 05:44.120
แต่ถ้าเจ้านายได้ยินนะ ดีใจแก้มปริแน่

05:44.200 --> 05:45.080
- ดีใจเหรอครับ
- ใช่

05:45.160 --> 05:46.440
พี่ พูดว่ายังไงนะครับ

05:49.320 --> 05:51.080
ยินดีต้อนรับครับ

05:51.600 --> 05:53.040
ยินดีต้อนรับครับ

05:53.120 --> 05:55.080
ต้องปล่อยลมออกมา

05:55.160 --> 05:56.920
ยินดีต้อนรับครับ

05:57.000 --> 05:59.000
นี่นาย ทำให้เป็นจังหวะสิ

05:59.080 --> 06:01.040
ยินดีต้อนรับครับ

06:01.120 --> 06:03.280
ต้องอบอุ่นต้องกล้าหาญ

06:07.880 --> 06:10.400
- กล้าหาญไว้
- กล้าหาญไว้

06:10.480 --> 06:13.600
- ความมืดมน
- ความมืดมน

06:13.680 --> 06:16.440
- เป็นเพียง
- เป็นเพียง

06:16.520 --> 06:19.080
- สิ่งที่
- สิ่งที่

06:19.160 --> 06:21.960
- คดเคี้ยว วกวน
- คดเคี้ยว วกวน

06:22.040 --> 06:24.760
- ในชีวิต
- ในชีวิต

06:24.840 --> 06:26.840
- ทำให้ฉัน
- ทำให้ฉัน

06:35.840 --> 06:37.040
เจออาหย่วนแล้วรึยังคะ

06:37.120 --> 06:38.280
ยังครับ เขาหนีออกจากบ้านไปแล้ว

06:38.360 --> 06:40.120
เอากระเป๋าไปด้วย

06:40.200 --> 06:41.520
เอาเสื้อผ้าไปเปลี่ยนใหม่ด้วย

06:43.240 --> 06:44.280
ฉันไม่ได้พูดจริงๆ นะคะ

06:45.360 --> 06:46.400
เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอกครับ

06:46.480 --> 06:48.800
ไม่ค่ะ เรื่องนี้สำคัญมากๆ

06:49.320 --> 06:50.400
ฉันไม่ได้พูด

06:52.520 --> 06:53.880
สาบานเลยค่ะ

06:53.960 --> 06:55.720
ไม่ว่าจะตอนไหนก็ไม่เคยพูดคะ

06:58.000 --> 06:58.840
ครับ ไม่ก็ไม่ครับ

06:58.920 --> 07:01.200
อะไรที่ว่าไม่ก็ไม่คะ

07:01.280 --> 07:02.720
ฉันไม่ได้พูดเลยค่ะ

07:02.800 --> 07:05.160
ครับ ครับ

07:05.240 --> 07:07.640
“ครับ” ก็คือเชื่อ

07:07.720 --> 07:09.960
ไม่เชื่อกันแล้วยังจะมาพูดส่งๆ
ตัดบทอีก หมายความว่าไงกันแน่

07:10.040 --> 07:11.960
คุณใจเย็นก่อนครับ ผมไม่ได้หมายถึงแบบนั้น

07:12.040 --> 07:15.360
ไม่ใช่ พวกคุณพี่น้องโทษฉันแบบนี้ไม่ได้

07:16.040 --> 07:16.880
คืองี้นะครับ

07:16.960 --> 07:19.800
เรื่องนี้ทั้งหมู่บ้าน มีแค่เราสองคนรู้

07:19.880 --> 07:22.280
ทั้งหมู่บ้าน มีแค่เราสองคนที่รู้

07:22.360 --> 07:23.400
ถ้าไม่ใช่ฉัน

07:23.480 --> 07:25.280
งั้นเป็นไปได้รึเปล่าคะว่าคุณเป็นคนพูด

07:25.800 --> 07:27.560
นี่ คุณพูดแทรกผม ยังพอรับได้

07:27.640 --> 07:29.200
ผมไม่ได้ปรักปรำคุณ แต่คุณกลับมาปรักปรำผม

07:29.280 --> 07:30.400
ไม่ใช่ผมพูดแน่ๆ

07:30.480 --> 07:32.920
หนึ่งในเราสองคนพูดออกไป

07:33.960 --> 07:34.840
ต้องไม่ใช่ฉันแน่

07:34.920 --> 07:36.360
ต้องไม่ใช่ผมเหมือนกัน

07:40.800 --> 07:43.560
- ช่างมันเถอะ
- ได้ไงละครับ

07:43.640 --> 07:45.840
หาตัวน้องชายคุณสำคัญกว่า

07:53.800 --> 07:55.160
คุณหัวเราะอะไรคะ

07:57.600 --> 07:58.880
คุณจิตใจดีจัง

08:03.240 --> 08:04.360
เพี้ยนจังคุณนี่

08:12.560 --> 08:14.600
ตอนพากั่วเปาไปโรงเรียนอนุบาล

08:14.680 --> 08:15.960
ฉันเจอจือหย่วนตรงปากซอย

08:16.480 --> 08:18.120
แค่ถามขึ้นมาเล่นๆ ว่า

08:18.200 --> 08:20.720
เห็นว่าท้องเสียเหรอ
เลยไม่ไปโรงเรียน จริงใช่ไหม

08:21.520 --> 08:22.520
เขาก็วิ่งหนีไปเลย

08:29.080 --> 08:30.080
ฉันด้วยค่ะ

08:31.200 --> 08:32.840
วันนี้ เขาโทรหาฉัน

08:32.919 --> 08:34.760
ถามหาเบอร์หงโต้ว

08:34.840 --> 08:37.080
ฉันก็เลยล้อเล่น

08:37.159 --> 08:38.159
แล้วถามเขาไป

08:39.200 --> 08:40.919
พวกนายได้ยินมาจากใคร

08:41.000 --> 08:42.559
แม่ฉันน่ะ

08:43.280 --> 08:47.000
พวกน้าๆ ที่ยุ้งฉาง ก็รู้กันหมดแล้ว

08:47.080 --> 08:49.760
ฉันว่าน้าเอ๋อร์ คงได้ยินมาจากพวกนั้น

08:50.880 --> 08:53.800
แสดงว่าตอนนี้ยังหาไม่เจอ ว่าใครเป็นเริ่มสินะ

08:53.880 --> 08:55.080
อยากรู้เรื่องนี้ไปทำไมกัน

08:55.160 --> 08:56.120
สำคัญด้วยรึไง

08:56.200 --> 08:57.440
สำคัญสิ

08:57.960 --> 08:59.240
เขาไม่ได้พูด ฉันก็ไม่ได้พูด

09:00.200 --> 09:01.440
แล้วเป็นใครล่ะเนี่ย

09:01.520 --> 09:03.720
นายยังสนใจว่าใครเป็นคนพูดอยู่เหรอ

09:03.800 --> 09:05.280
รีบหาอาหย่วนก่อนดีไหม

09:05.360 --> 09:06.520
นั่นไม่ใช่เพราะนายรึไง

09:06.600 --> 09:07.920
นายไปล้อเขา

09:08.000 --> 09:08.920
ใครเขาล้อเรื่องนี้กัน

09:09.920 --> 09:11.360
ก็เด็กไหมเล่า

09:12.360 --> 09:14.000
เด็กอายุ 16-17 ปี

09:14.080 --> 09:16.360
มีความเคารพในตัวเองสูง

09:16.440 --> 09:18.520
หรือต่อให้เด็กกว่านี้
ก็ไม่ควรเอาเรื่องน่าอับอายของใคร

09:18.600 --> 09:19.920
มาล้อเล่นนะคะ

09:25.440 --> 09:26.920
พวกนายยังไม่รู้

09:27.000 --> 09:30.200
ตอนกว้านจวินอยู่มอต้น เข้าไปเรียนว่ายนํ้า

09:30.280 --> 09:32.480
แล้วถูกเพื่อนเอากางเกงไปซ่อน

09:32.560 --> 09:34.880
ตอนนั้นมันมืดแล้ว เขาเลยเดินแก้ผ้ากลับบ้าน

09:34.960 --> 09:36.400
เกือบโดนพวกน้าๆ ในหมู่บ้านรุมทุบเอา

09:36.480 --> 09:38.280
เพราะนึกว่าเป็นพวกโรคจิต

09:38.360 --> 09:39.960
เรื่องตั้งแต่ไหนแล้วยังเอามาพูดอีก

09:40.040 --> 09:41.240
ก็ขำๆ ไหมล่ะ

09:45.000 --> 09:46.040
เอ่อ

09:46.800 --> 09:47.720
พี่เหยา

09:48.240 --> 09:49.640
พี่ว่า

09:49.720 --> 09:51.600
อาหย่วนเขาจะกลับคุนหมิงรึเปล่า

09:52.200 --> 09:54.400
เขาหนีมาจากคุณหมิงก็เพราะเรื่องนี้แหละ

09:54.480 --> 09:55.320
คิดว่าเขาจะกลับไปรึไง

09:55.400 --> 09:56.720
พี่ถามคุณลุงซื่อผิงแล้วเหรอ

09:56.800 --> 09:58.040
ถามแล้ว

09:59.520 --> 10:01.360
นายดูไม่ร้อนใจเลยนะ

10:03.800 --> 10:05.320
จะกังวลไปทำไม

10:05.400 --> 10:06.800
เขาโตแล้ว

10:06.880 --> 10:08.680
เงินก็มีติดตัว

10:08.760 --> 10:10.120
ปล่อยเขาไปเหอะ

10:10.200 --> 10:12.480
เงินหมด ก็กลับมาเองนั่นแหละ

10:13.600 --> 10:15.840
ใจกว้างดีเนอะ

10:15.920 --> 10:17.960
ถ้าเงินหมด แล้วเขาไปขโมยของคนอื่นขึ้นมาละ

10:18.040 --> 10:20.000
งั้นก็ให้กฎหมายลงโทษ

10:26.760 --> 10:27.600
เสี่ยวเซี่ย

10:29.480 --> 10:31.760
นายสนิทกับเขาจะตาย

10:33.120 --> 10:34.520
เขาไม่ได้บอกเหรอว่าไปไหน

10:37.600 --> 10:38.560
ไม่ครับ

10:41.840 --> 10:43.160
เขาบอกให้นายพูดแบบนี้สินะ

10:44.480 --> 10:45.800
เปล่าครับพี่ ผมไม่รู้จริงๆ

10:51.560 --> 10:53.360
เลี้ยงเด็กนี่มันยุ่งยากจริงๆ นะ

10:57.000 --> 10:58.960
วันนี้ทำไมเด็กสี่คนนี้ ดูว่านอนสอนง่ายดีจัง

11:23.680 --> 11:24.720
กินอีกคำนะ

11:25.360 --> 11:27.080
หาซื้อยากมากเลยนะ

11:28.160 --> 11:29.000
อะ อีกคำ

11:31.800 --> 11:33.240
เขาพูดแล้วเหรอ เขาบอกว่าอะไรนะ

11:35.960 --> 11:37.760
เขาซื้อส้มไปสองลูก

11:38.280 --> 11:39.280
แต่ไม่เห็นหวานเลย

11:39.880 --> 11:41.120
เราขายส้มตั้งเยอะแยะ

11:41.200 --> 11:43.160
จะมาปอกชิมหมดได้ยังไง อันไหนหวานไม่หวาน

11:43.240 --> 11:44.760
- เนอะ
- ใช่

11:46.360 --> 11:47.400
ถ้าเป็นเมื่อก่อนนะ

11:47.480 --> 11:48.960
ในวังนะ

11:49.040 --> 11:51.200
มีแค่ฮ่องเต้เท่านั้นแหละ

11:51.280 --> 11:54.200
ไม่ว่าจะทานอะไร ก็ให้นางกำนัลชิมให้ก่อน

11:54.280 --> 11:55.160
พิสูจน์ยาพิษนะ

11:55.880 --> 11:57.920
ฮ่องเต้กินของเหลือ จากนางกำนัลเหรอ

11:58.880 --> 12:00.880
เธอพูดแบบนี้ ก็ถูกของเธอนะ

12:03.720 --> 12:05.120
นี่มันเสียแล้วนี่

12:05.200 --> 12:07.080
ฉู่ฉู่ มาดูหน่อยสิ

12:07.160 --> 12:08.800
มาดูส้มหน่อย เป็นส้มของร้านเราไหม

12:08.880 --> 12:10.040
เขาบอกว่าเสียสามลูก

12:10.120 --> 12:11.480
จะดูออกได้ไงละเนี่ย

12:11.560 --> 12:12.800
ดูไม่ออกเลยค่ะ

12:12.880 --> 12:13.720
ฉันมาคุยกับน้าเฟิ่ง

12:15.280 --> 12:18.280
- น้ากุ้ยมาเที่ยวแถวนี้อีกแล้วนะคะ
- ฉันมาคุยเล่นกับอาเฟิ่งนะ

12:18.360 --> 12:20.000
นี่มันเวลางานของเรานะ

12:20.080 --> 12:22.040
ฉันไม่รบกวนเวลาทำงานเธอหรอก

12:23.080 --> 12:24.480
ผู้จัดการ มาดูนี่หน่อย

12:24.560 --> 12:25.440
ฉู่ฉู่

12:26.320 --> 12:28.680
เขาบอกว่า ส้มเราเสียสามลูก

12:28.760 --> 12:30.280
ดูหน่อยสิว่าใช่จากร้านเราไหม

12:30.800 --> 12:32.000
นี่มันส้มอีกชนิดนึงนี่นา

12:32.080 --> 12:33.840
ฉันก็ว่า

12:33.920 --> 12:35.320
เขาบอกให้พวกเราชดใช้นะ

12:36.760 --> 12:38.360
- ให้เขาไปเถอะ
- ไม่ได้

12:38.440 --> 12:40.720
น้าเฟิ่ง ปล่อยไปเถอะค่ะ

12:40.800 --> 12:43.000
ถ้าอธิบายยาก เราก็ชดใช้ไป

12:43.080 --> 12:45.280
ได้ยังไงกันละ แบบนี้ไม่ถูกนะ

12:45.360 --> 12:46.560
น้าเฟิ่ง ฉันจะบอกอะไรให้

12:47.160 --> 12:48.720
ถ้าเราพูดแบบนั้นกับเขา

12:48.800 --> 12:51.240
เขาจะให้คะแนนแย่ๆ กับเรา
ไม่ดีกับร้านของเรานะ

12:51.320 --> 12:52.160
เข้าใจไหมคะ

12:53.200 --> 12:54.120
เข้าใจแล้ว

12:54.720 --> 12:55.760
ไม่เป็นไรนะคะ

12:57.000 --> 12:59.280
ผู้จัดการคะ เจออาหย่วนรึยังคะ

12:59.360 --> 13:00.560
ยังเลย

13:00.640 --> 13:02.240
หลายวันแล้วนะคะ

13:02.760 --> 13:04.440
เถ้าแก่เซี่ยบอกว่า เขามีเงินติดตัว

13:04.520 --> 13:05.520
ไม่ต้องห่วง

13:06.920 --> 13:08.440
อาเหยาคิดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะ

13:09.040 --> 13:10.760
ไม่ยอมไปหาน้องชายสักที

13:11.640 --> 13:13.600
อายุเท่าเขาน่ะ

13:13.680 --> 13:15.000
ยังแยกแยะดีชั่วไม่ชัดหรอกนะ

13:15.680 --> 13:18.160
เกิดไปอยู่กับคนไม่ดีขึ้นมา

13:18.680 --> 13:19.640
ก็แย่เลยสิ

13:20.800 --> 13:23.000
ตอนแรกนะ ก็ขโมยเล็กขโมยน้อยแบบนี้แหละ

13:23.080 --> 13:25.280
แล้วหลังจากนั้นนะ ก็มาทำเป็นอาชีพ

13:30.240 --> 13:31.080
ไม่หรอกมั้งคะ

13:31.160 --> 13:32.480
ทำไมจะใช่ละ

13:34.320 --> 13:36.880
เด็กไม่ยอมไปโรงเรียน ควรตีสั่งสอน

13:37.520 --> 13:38.640
จนตอนนี้ละ

13:38.720 --> 13:41.480
พ่อเขาไม่ยอมตี ส่งกลับบ้านเดิมมา

13:41.560 --> 13:42.440
พี่ชายเขาน่ะ

13:42.520 --> 13:44.400
ปล่อยตามใจแบบนั้นได้ยังไง

13:44.920 --> 13:46.120
ฉันว่านะ

13:46.200 --> 13:48.800
พากลับมาก่อนเลย ถ้าสอนแล้วไม่ฟังละก็

13:48.880 --> 13:50.320
ตีให้แขนขาหักไปเลย

13:50.400 --> 13:52.040
ดูสิยังจะดื้ออีกไหม

13:52.120 --> 13:53.440
ค่ะๆ

13:53.520 --> 13:54.440
น้ากุ้ยคะ

13:54.520 --> 13:56.280
ช่วยฉันหน่อยค่ะ

13:56.360 --> 13:57.480
เช็ดหัวมันให้ที

13:57.560 --> 13:59.360
ฉันมาเที่ยวนะ ไม่ได้มาทำงานสักหน่อย

13:59.440 --> 14:01.800
น้าทำเป็นน่า เอาหน่อยนะคะ

14:03.040 --> 14:04.000
ได้ๆ

14:35.880 --> 14:36.720
สวัสดีค่ะ

14:36.800 --> 14:39.080
แพนเค้กเห็ดพอร์ชินีของฉัน รอนานแล้วนะคะ

14:39.800 --> 14:42.640
ขอโทษค่ะ วันนี้ลูกค้าเยอะ สักครู่นะคะ

14:42.720 --> 14:44.920
- ค่ะ ถ้างั้นช่วยเร่งหน่อยนะคะ
- ค่ะ

14:49.960 --> 14:51.640
ให้ฉันช่วยไหม โต๊ะไหนเหรอ

14:53.120 --> 14:54.320
ห้องชาด้านในสุด

14:54.400 --> 14:55.440
ขอบคุณนะ

14:58.800 --> 14:59.640
น่าน่า

15:00.360 --> 15:01.200
เถ้าแก่เซี่ย

15:03.480 --> 15:05.000
ทำไมหงโต้วมาเป็นเด็กเสิร์ฟแล้วละ

15:05.880 --> 15:06.960
เขามาหาอะไรดื่ม

15:07.040 --> 15:08.800
เห็นฉันยุ่ง ก็เลยช่วย

15:10.640 --> 15:13.000
- นี่หนังสือมาใหม่รึเปล่าคะ
- ใช่

15:13.080 --> 15:16.120
มันหนักมาก ฉันเลยยกมาให้

15:16.200 --> 15:17.040
ฉันเอาไว้ในห้องเก็บของนะ

15:17.120 --> 15:19.640
- อย่าลืมแกะล่ะ
- ขอบคุณมากค่ะ

15:36.160 --> 15:37.000
น่าน่า

15:38.320 --> 15:41.800
ลาเต้กับแพนเค้กเห็ดพอร์ชินี โต๊ะสองนะ

15:41.880 --> 15:43.320
ที่นี่มีของแจกไหม

15:43.400 --> 15:45.480
- ของแจก
- แขกโต๊ะนั้นรอนานแล้วนะ

15:45.560 --> 15:46.640
ดื่มนํ้าไปสองแก้วแล้ว

15:46.720 --> 15:49.120
มีอาหารว่างอะไรให้พวกเขาก่อนไหม

15:50.040 --> 15:52.720
อ้อ มีพวกถั่วนะ แล้วก็คุ้กกี้ไพ่นกกระจอก

15:52.800 --> 15:53.680
ดีเลย

16:14.520 --> 16:16.800
ขอโทษด้วยนะคะ วันนี้ร้านยุ่งนิดหน่อย

16:16.880 --> 16:19.120
จานนี้เป็นคุ้กกี้ไพ่นกกระจอก
อบใหม่ๆ เลยค่ะ ลองชิมดูนะคะ

16:19.200 --> 16:20.080
ขอบคุณค่ะ

16:24.120 --> 16:25.000
ทานให้อร่อยนะคะ

16:25.080 --> 16:26.120
- ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณค่ะ

16:42.080 --> 16:43.680
ส้มสอง ลูกแพรสอง ใช่ไหม

16:43.760 --> 16:44.680
ใช่

16:54.800 --> 16:55.880
อันนี้ใช้ยังไงเหรอ

16:57.320 --> 16:58.320
ง่ายมาก

16:58.400 --> 17:01.200
พอไฟสว่าง กดปุ่มกลมๆ ด้านล่างอันนี้

17:01.280 --> 17:02.120
แล้วเลือกเมนู

17:02.200 --> 17:04.240
จากนั้นก็กด เครื่องก็จะทำงาน

17:15.800 --> 17:17.800
น่าน่า เอาไปวางหมดแล้วนะ

17:20.040 --> 17:21.040
เจออาหย่วนหรือยัง

17:21.119 --> 17:22.200
ยังเลย

17:22.280 --> 17:23.599
แค่กี่วันเอง ไม่รีบ

17:24.800 --> 17:25.640
นั่นสิ

17:25.720 --> 17:27.560
น้องชายคุณ ไม่ใช่น้องฉัน กังวลอะไรละเนอะ

17:29.840 --> 17:32.040
ผู้จัดการแผนกต้อนรับโรงแรมเก่าอย่างคุณ

17:32.120 --> 17:33.520
รู้จักวิธีเสิร์ฟอาหารด้วยเหรอ

17:33.600 --> 17:35.760
ผู้จัดการแผนกต้อนรับ ต้องรู้จักการบริการที่ดี

17:35.840 --> 17:36.680
ต้องทำเป็นหมดแหละค่ะ

17:38.640 --> 17:41.160
ผมก็นึกว่า คุณแค่คุมลูกน้องอย่างเดียว

17:41.760 --> 17:42.960
ควบคุมและดูแลทั้งหมดนั่นแหละค่ะ

17:43.920 --> 17:44.880
คุณทำได้ดีนะ

17:51.840 --> 17:53.720
อ๋อ ไม่มีอะไรแล้ว ทำงานต่อเถอะ กลับละนะ

17:56.400 --> 17:58.400
เถ้าแก่เซี่ย หลอดไฟคะ

17:58.480 --> 17:59.520
รู้แล้ว

18:02.280 --> 18:03.600
เดี๋ยวฉันทำเอง

18:03.680 --> 18:05.000
- งั้นฉันไปเสิร์ฟอันนี้ก่อนนะ
- คะ

18:12.760 --> 18:13.600
ขอบคุณค่ะ

18:13.680 --> 18:15.320
วันนี้ขอบคุณมากนะ

18:15.400 --> 18:17.760
นี่เป็นเครื่องดื่มของร้านเรา ชิมดูสิ

18:19.640 --> 18:20.520
อ้อ เป็นนํ้าแข็งนี่

18:21.040 --> 18:21.880
ดูดีมากเลย

18:21.960 --> 18:24.400
กุหลาบดำแดงจะให้รสชาติต่างกัน

18:24.480 --> 18:25.840
เวลาชงแบบเย็นกับร้อน

18:34.440 --> 18:36.160
ได้รสกุหลาบสดใหม่มากเลย

18:36.680 --> 18:37.880
ใช่ไหมล่ะ

18:37.960 --> 18:40.480
ฉันคิดว่า มันเป็นรสชาติแบบค่อยๆ จิบ

18:41.040 --> 18:42.200
ค่อยๆ จิบเหรอ

18:42.920 --> 18:45.960
รสค่อยๆ จิบเนี่ย สำคัญอยู่ที่วัตถุดิบ

18:46.040 --> 18:47.040
ก็คือเวลา

18:50.200 --> 18:51.360
ตอนนี้นะ

18:51.440 --> 18:53.280
สิ่งต่างที่เชื่องช้า เริ่มน้อยลงแล้ว

18:53.360 --> 18:54.920
ทุกอย่างเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

18:55.960 --> 18:57.480
คนก็กลายเป็นเครื่องจักรไปซะแล้ว

18:59.480 --> 19:00.440
ใช่

19:01.200 --> 19:04.160
ฉันมักจะพูดว่า โรงแรมคือนาฬิกาเรือนใหญ่

19:04.240 --> 19:06.360
ส่วนพนักงานคือหนึ่งในกลไก

19:06.440 --> 19:09.080
ที่ต้องเร่งเดินให้ทันเวลา เพื่อแข่งกับมัน

19:12.040 --> 19:13.800
คนแข่งกับเวลา

19:16.040 --> 19:17.280
สุดท้ายแล้ว

19:19.840 --> 19:20.880
คนเป็นฝ่ายแพ้อยู่ดี

19:39.280 --> 19:42.000
หงโต้ว ตอนพวกเราแก่แล้ว

19:42.080 --> 19:43.080
จะเป็นยังไงบ้างนะ

20:06.240 --> 20:07.640
- อาเหยา
- หยางซวี่

20:08.440 --> 20:09.320
น้องชายนายกลับมารึยัง

20:09.840 --> 20:10.880
ยังเลย

20:11.400 --> 20:13.600
- ทำไมไม่ไปหาละ
- ไม่จำเป็นหรอก

20:13.680 --> 20:15.200
เที่ยวจนพอแล้ว เดี๋ยวเขาก็กลับมาเอง

20:16.840 --> 20:18.080
เด็กวัยนี้ไม่รู้ความแบบนี้แหละ

20:20.120 --> 20:21.600
งานนายเป็นยังไงบ้าง

20:22.520 --> 20:24.080
คนขับมากกว่านักท่องเที่ยว

20:24.160 --> 20:25.120
ได้แขกน้อยมากเลย

20:25.200 --> 20:26.360
ฉันว่าจะไม่ทำแล้ว

20:26.440 --> 20:27.480
ว่าจะกู้เงินซื้อรถใหม่

20:28.000 --> 20:29.040
ซื้อรถใหม่

20:29.640 --> 20:30.840
ลูกพี่ลูกน้องฉันที่อยู่คุนหมิง

20:30.920 --> 20:32.120
ฉันคุยกับเขาแล้ว

20:32.200 --> 20:34.560
ไปเป็นคนขับรถที่นั่น ภรรยาฉันก็เป็นแม่บ้าน

20:34.640 --> 20:37.480
พอหาเงินได้สักหน่อย
สักสองปีค่อยรับลูกไปอยู่ด้วย

20:37.560 --> 20:40.640
งั้นถัวถัว ก็ต้องอยู่กับปู่ย่าที่นี่นะสิ

20:41.280 --> 20:43.440
ใช่ เราทำได้แค่นี้นะ ก็มันหาเงินได้น้อย

20:44.600 --> 20:46.080
เดี๋ยวก็ดีขึ้น

20:46.160 --> 20:48.000
รัฐบาลกำลังส่งเสริมการท่องเที่ยว

20:48.520 --> 20:49.920
ใครๆ ก็พูดได้

20:53.560 --> 20:54.720
ไว้ดีขึ้นค่อยกลับมา

20:55.240 --> 20:57.280
ครอบครัวยังต้องใช้เงิน

20:57.360 --> 20:58.600
ถัวถัวยังต้องขึ้นโรงเรียน

20:58.680 --> 20:59.960
จะพึ่งแต่ที่บ้านก็ไม่ได้

21:01.760 --> 21:03.440
ไม่กวนนายแล้ว เดี๋ยวฉันไปรับลูกค้าต่อ

21:17.000 --> 21:17.920
อาฉิน

21:19.160 --> 21:21.320
หยิบหลอดไฟ 12 วัตต์ สีเหลืองให้สองดวง

21:21.400 --> 21:22.440
โอเค

21:27.080 --> 21:28.480
ฉันได้ยินว่าที่อาหย่วนไม่ไปโรงเรียนเพราะ

21:28.560 --> 21:30.360
เขาท้องเสีย เละกางเกงของคุณครู

21:30.440 --> 21:32.400
ทำไมเขาถึงได้ทำอย่างงั้นละ

21:33.200 --> 21:34.520
ได้ยินมาจากใครเนี่ย

21:34.600 --> 21:35.760
แม่ฉันนะ

21:35.840 --> 21:37.480
แต่ก็ฟังมาจากคนอื่นอีกที

21:37.560 --> 21:39.240
ยังมีคนพูดอีกว่า เกิดตรงหน้าประตูโรงเรียน

21:39.320 --> 21:40.640
ฉันไม่ค่อยเชื่อ

21:40.720 --> 21:42.400
งั้นตอนที่เลอะกางเกงครู ทำไมเธอถึงเชื่อละ

21:43.000 --> 21:44.400
งั้นไปเลอะโดนใครละ

21:44.480 --> 21:47.120
ก็มันท้องของเขาเอง จะไปเกี่ยวคนอื่นได้ไงละ

21:47.200 --> 21:48.680
ฉันไม่รู้นี่

21:48.760 --> 21:51.160
แชทถามพี่ไป พี่ก็ไม่ตอบ

21:51.240 --> 21:52.080
อ่ะ

21:53.360 --> 21:55.240
พี่บอกฉันมาก่อน ตกลงแล้วเลอะใส่ใคร

21:55.920 --> 21:57.280
รีบเอามา

21:58.880 --> 22:00.280
เย็นนี้ฉันไปกินข้าวที่บ้านพี่

22:00.360 --> 22:02.320
พี่ใช้เหล้าต้มเนื้อนะ อร่อยมากๆ

22:03.840 --> 22:04.720
เมื่อวานพ่อของเธอ

22:04.800 --> 22:06.960
มาหาฉัน เกี่ยวกับเธอ

22:07.800 --> 22:08.880
พูดเรื่องแต่งงานเหรอคะ

22:09.480 --> 22:11.720
ให้ฉันพูดกับเธอเรื่อง
อยากให้เธอไปเรียนรู้งานที่โรงปัก

22:12.600 --> 22:14.560
ไม่เอา ต่อให้เป็นพี่ก็โน้มน้าวฉันไม่ได้

22:14.640 --> 22:15.840
บอกให้เขาล้มเลิกความคิดนี้ไปเถอะ

22:17.800 --> 22:20.360
พ่อเธออยากให้ไปเรียนรู้งานไง

22:20.440 --> 22:23.320
ตอนเด็กๆ ฉันเห็นน้าๆ เย็บปักกันทั้งวัน

22:23.400 --> 22:24.920
ชุดเดียวใช้เวลาตั้งครึ่งปี

22:25.000 --> 22:27.680
ตาก็ใกล้จะมองไม่เห็น หลังก็ยกไม่ขึ้น

22:27.760 --> 22:29.520
เงินก็หาได้นิดเดียว

22:29.600 --> 22:30.520
ไม่ไปหรอก

22:31.200 --> 22:32.240
เธอนี่นะ

22:32.320 --> 22:33.880
สองหลอดสี่สิบ โอนจ่าย

22:33.960 --> 22:34.800
ขายราคาต้นทุน

22:48.240 --> 22:49.480
เสร็จแล้วครับ ลองเปิดดู

22:52.600 --> 22:53.440
ขอโทษนะ

22:53.520 --> 22:54.880
ใช้เวลาเปลี่ยนนานไปหน่อย

22:54.960 --> 22:56.680
ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ได้เสียเวลาทำอาหาร

22:56.760 --> 22:58.040
มีตรงไหนเสียอีกไหมครับ

22:58.120 --> 22:59.520
แถวระเบียงนะ

22:59.600 --> 23:01.680
เสียมาสองสามวันแล้ว น่าน่ารออยู่ชั้นบนนะ

23:01.760 --> 23:03.520
- เดี๋ยวผมไปดู
- ขอบคุณนะ

23:03.600 --> 23:04.440
ไม่เป็นไรครับ

23:07.080 --> 23:08.680
ฉันซื้อมะเขือเทศมา

23:08.760 --> 23:10.640
มื้อคํ่าเรากินมะเขือเทศผัดไข่นะ

23:10.720 --> 23:12.040
ง่ายดี

23:13.000 --> 23:14.120
หงโต้ว มองอะไรอยู่

23:15.720 --> 23:18.240
เถ้าแก่เซี่ยเขายังไม่ได้ไปตามหาน้องชายใช่ไหม

23:19.000 --> 23:20.680
เขาคงไม่รู้ไปตามหาที่ไหน

23:21.400 --> 23:23.040
ฉันว่าเขาไม่ค่อยสนใจเท่าไร

23:23.720 --> 23:25.680
น่าจะใช่มั้ง

23:25.760 --> 23:26.760
ได้ยินน่าน่าพูดว่า

23:26.840 --> 23:29.200
พวกเขาเป็น พี่น้องคนละแม่

23:30.320 --> 23:32.760
ตอนเถ้าแก่เซี่ยยังเด็ก

23:32.840 --> 23:34.840
พ่อแม่เขาไปทำงานที่คุนหมิง

23:34.920 --> 23:36.760
ส่วนเขาอยู่ที่นี่

23:36.840 --> 23:38.200
แล้วแม่ก็มาเสียไปเพราะป่วย

23:38.280 --> 23:40.160
ไม่กี่ปีต่อมา พ่อเขาแต่งงานใหม่

23:40.240 --> 23:41.280
จนได้ลูกชายอีกคน

23:42.080 --> 23:44.320
พวกเขาพี่น้องไม่เคยใช้ชีวิตด้วยกัน

23:45.320 --> 23:47.000
ในเรื่องของความรู้สึก

23:47.080 --> 23:48.080
คงต้องใช้เวลา

23:50.960 --> 23:53.040
เต๋อชิงนี่เหมือนนกยูงเฒ่าจริงๆ

23:53.120 --> 23:56.000
ไปไหนมาไหน ก็เอาแต่อวดขนตลอด

23:56.080 --> 23:58.080
เขาก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กไม่ใช่เหรอ

23:59.000 --> 24:00.080
หงโต้ว

24:00.960 --> 24:02.240
อาเหยาอยู่ที่นี่ไหม

24:02.320 --> 24:04.400
เขากำลังเปลี่ยนหลอดไฟอยู่ค่ะ

24:05.760 --> 24:06.680
อาเหยา

24:07.720 --> 24:09.720
ลงมาหน่อย พวกเรามีเรื่องจะคุยด้วย

24:10.280 --> 24:12.040
ขอเปลี่ยนหลอดไฟก่อนครับ เดี๋ยวลงไป

24:12.120 --> 24:14.280
พวกเรารอเขาก่อน ไม่ได้รีบอยู่แล้วนี่

24:16.200 --> 24:17.320
หงโต้ว

24:17.400 --> 24:19.680
น้าแนะนำให้เธอรู้จัก นี่น้าเฟิ่ง

24:20.600 --> 24:21.520
น้าเฟิ่ง

24:22.320 --> 24:23.760
มา เรารอเขาแป๊บนึง

24:23.840 --> 24:26.240
นั่งก่อนนะคะ เดี๋ยวหนูเอาชามาให้

24:26.320 --> 24:28.240
ไม่ต้องหรอก พวกเราไม่ดื่ม

24:28.320 --> 24:30.560
เธอไม่ดื่ม แต่ฉันดื่มนะ

24:31.560 --> 24:32.480
ขอบใจนะหงโต้ว

24:33.280 --> 24:34.200
ยินดีค่ะ

24:34.280 --> 24:37.240
อาเหยานี่ ยังมีแก่ใจมาเปลี่ยนไฟ

24:38.040 --> 24:39.240
เธอจะรีบอะไรเล่า

24:39.320 --> 24:41.680
ทำเหมือนไก่ตัวผู้ที่กินดินปืนเข้าไปได้

24:43.200 --> 24:45.040
นั่นพวกน้าเป่าผิงนิ มาที่นี่ได้ยังไงกันเนี่ย

24:45.120 --> 24:47.080
ไม่รู้เหมือนกัน เห็นว่ามาหาเถ้าแก่เซี่ย

24:47.840 --> 24:49.640
แก้วพวกนี้ใช้ร่วมกันได้ใช่ไหม

24:50.360 --> 24:52.280
อันนี้ที่ท่านหม่าซื้อมาให้เราใช้

24:52.360 --> 24:53.480
เอามาไว้ชงชา

24:55.600 --> 24:58.320
น้าเฟิ่งที่ดูดุๆ หน่อย เป็นใครเหรอ

24:59.440 --> 25:01.520
เหมือนกับน้าเป่าผิงนั่นแหละ
ทำงานกับร้านค้าออนไลน์

25:01.600 --> 25:02.920
ของเถ้าแก่เซี่ย

25:03.000 --> 25:05.920
น้าเป่าผิงรับผิดชอบจัดของ น้าเฟิ่งดูแลลูกค้า

25:06.480 --> 25:07.560
ร้านออนไลน์ของเถ้าแก่เซี่ย

25:08.080 --> 25:09.400
ไม่ใช่ของเสี่ยวชุนเหรอ

25:10.200 --> 25:12.000
เสี่ยวชุนเป็นแค่ผู้จัดการ

25:12.080 --> 25:13.840
เป็นลูกจ้างเถ้าแก่เซี่ย

25:15.160 --> 25:17.240
งั้นหมายความว่า
มีแค่ร้านกาแฟที่เป็นของเสี่ยวชุนสินะ

25:18.200 --> 25:20.600
นี่ พี่เสี่ยวชุนนะ เป็นแค่ผู้จัดการ

25:20.680 --> 25:22.320
พวกเราเรียกเขาว่าเถ้าแก่เซี่ย

25:22.400 --> 25:23.760
บางครั้งคุณก็เรียกเหมือนกันไม่ใช่เหรอ

25:23.840 --> 25:25.680
ก็ไม่ใช่เพราะว่า
เขาเป็นเจ้าของคอกม้าหรอกเหรอ

25:26.280 --> 25:28.440
คอกม้าก็เป็นของเขา

25:28.520 --> 25:30.560
โรงปัก โรงย้อม บ้านพักที่เราอยู่นี่ก็ด้วย

25:30.640 --> 25:31.840
เป็นของเขาหมดนั่นแหละ

25:33.680 --> 25:36.200
คุณไม่ค่อยออกไปไหน ทำไมรู้เรื่องพวกนี้เยอะจัง

25:38.840 --> 25:39.840
ตอนทำอาหาร

25:39.920 --> 25:43.240
น่าน่าเล่าเรื่องซุบซิบในหมู่บ้านให้ฟังนะ

25:44.120 --> 25:45.760
ที่นี่มีเรื่องซุบซิบด้วยเหรอ

25:46.680 --> 25:47.840
เยอะออก

25:50.600 --> 25:51.680
เรื่องซุบซิบ

25:53.320 --> 25:54.520
- ทานผลไม้กันก่อนค่ะ
- หงโต้ว

25:54.600 --> 25:56.240
- มีผลไม้ด้วยเหรอ
- มาหงโต้ว นั่งด้วยกัน

25:57.160 --> 25:58.560
- นั่งนี่
- ขอบคุณค่ะ

25:58.640 --> 26:01.440
เธออายุสามสิบแล้วเหรอ

26:01.520 --> 26:03.640
ค่ะ ฉันแก่ว่าเสี่ยวชุนสองปี

26:03.720 --> 26:06.280
ดูไม่เหมือนเลย ดูเด็กมากเลย

26:06.360 --> 26:08.320
ตอนพวกเราเล็กๆ นะ

26:08.400 --> 26:10.600
เราต้องไปเก็บเห็ดราบนภูเขา

26:10.680 --> 26:12.640
ไปตกปลาที่บึงเออร์ไห่

26:12.720 --> 26:14.000
โดนทั้งลมทั้งแดด

26:14.080 --> 26:16.160
ไม่ได้มาทาครีมกันหรอก

26:16.240 --> 26:17.800
เพราะงั้นเลยดูแก่แบบนี้

26:18.400 --> 26:20.640
แต่เสี่ยวซี ไม่เหมือนพวกเรานะ

26:20.720 --> 26:21.960
รายนั้นก็สามสิบแล้ว

26:22.040 --> 26:23.920
ผิวยังดูนุ่มนิ่มอยู่เลย

26:24.000 --> 26:25.120
เธอเหมือนกับเขามากเลย

26:26.040 --> 26:27.360
หึ

26:28.200 --> 26:30.400
- เธอหึอะไร
- เปล่าหึอะไร

26:31.200 --> 26:33.480
ฉันพูดว่าหงโต้วเหมือนเสี่ยวซีเลย

26:33.560 --> 26:34.600
เธอก็หึขึ้นมา

26:34.680 --> 26:36.360
เสี่ยวซีไม่ดีตรงไหน

26:36.440 --> 26:38.360
ไม่มีเลย ดีหมด

26:38.440 --> 26:39.680
แน่นอนอยู่แล้ว

26:39.760 --> 26:41.240
พวกเธอดูมือนี่สิ

26:41.760 --> 26:43.200
เนียนนุ่มซะไม่มี

26:43.280 --> 26:45.440
ดูก็รู้ว่าไม่ค่อยทำงานหนักเท่าไร

26:46.680 --> 26:47.520
ดีจังเลย

26:48.440 --> 26:50.680
ดูนิ้วสิ สมํ่าเสมอ ดูดีเชียว

26:50.760 --> 26:51.920
แบบนี้เก็บเงินเก่ง

26:53.080 --> 26:54.840
น้าเป่าผิงดูลายนิ้วมือแม่นนะ

26:54.920 --> 26:57.160
ตอนนั้นก็ดูให้อาหยางลูกชายฉัน

26:57.240 --> 26:59.520
บอกว่าจะสอบได้คะแนนสูงสุด

26:59.600 --> 27:02.000
แล้วเขาก็เป็นเด็กเรียนแก่งจริงๆ ด้วย

27:02.080 --> 27:02.960
มีอย่างอื่นอีกไหมคะ

27:04.280 --> 27:06.720
- เส้นความรักก็ดีนะ
- ดีจัง

27:07.680 --> 27:10.040
เธอเนี่ยเป็นเด็กมีวาสนาดีมากเลย

27:11.120 --> 27:13.440
เธอนะก็พูดแต่อะไรดีๆ น่าฟัง

27:13.520 --> 27:14.960
ไม่ให้พูดอะไรดีๆ แล้วจะให้พูดอะไรละ

27:15.040 --> 27:17.280
ไหนเธอแบมือเธอมาสิ ให้เป่าผิงดูให้

27:17.360 --> 27:18.840
ดูทำไม

27:18.920 --> 27:20.680
นี่มันสมัยไหนแล้ว ฉันไม่เชื่อหรอก

27:22.080 --> 27:24.280
- มาแล้วครับ
- มา นั่งๆ

27:25.160 --> 27:26.240
แล้วนี่

27:26.320 --> 27:28.840
มีเรื่องอะไรด่วนเหรอครับ
โทรมาไม่เร็วกว่าเหรอครับ

27:29.640 --> 27:31.040
ก็อยากจะพูดต่อหน้านะ

27:31.120 --> 27:34.680
อย่าเพิ่งรำคาญพวกเราเลย

27:34.760 --> 27:36.920
วันนี้นะต้องคุยกันให้รู้เรื่อง

27:37.840 --> 27:38.920
คุยกันไปก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันไป…

27:39.000 --> 27:40.560
หงโต้ว เธออยู่ด้วย นั่งลงเลย

27:40.640 --> 27:43.800
พวกเราจะคุยเรื่องอาหย่วน เธอก็อยู่ฟังด้วย

27:43.880 --> 27:44.840
กินสตรอว์เบอร์รีก่อน

27:45.920 --> 27:46.880
วันก่อน

27:46.960 --> 27:49.520
หลายคนก็ถามผมเรื่องนี้ ผมก็บอกไปหมดแล้ว

27:50.200 --> 27:52.360
เขาโตแล้วนะครับ เขาดูแลตัวเองได้

27:52.440 --> 27:53.640
ผมรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่

27:54.480 --> 27:55.520
ฉันว่าไม่

27:56.480 --> 27:58.800
อาหย่วนยังเด็กอยู่เลย

27:58.880 --> 28:01.520
เราไม่รู้เลยว่าตอนนี้เขาไปทำอะไรอยู่ที่ไหน

28:01.600 --> 28:04.800
หายไปตั้งหลายวันแล้ว นายก็ไม่ออกไปตามหา

28:05.320 --> 28:07.400
เขาอาจจะไม่รู้ว่า

28:07.480 --> 28:09.840
ต้องไปตามหาที่ไหน

28:10.440 --> 28:11.520
ถ้าไม่ทำอะไรเลย

28:11.600 --> 28:13.560
เธอรู้ไหมคนแถวนี้ เขาพูดกันว่ายังไง

28:13.640 --> 28:15.760
เพราะเป็นน้องคนละแม่

28:15.840 --> 28:17.480
นายถึงได้ไม่สนใจ

28:18.200 --> 28:20.640
อย่าไปฟังที่พวกเขาพูด ก็ไม่เป็นไรแล้วครับ

28:21.680 --> 28:23.480
คนอื่นพูดว่ายังไง

28:23.560 --> 28:24.520
เราไม่ฟังก็ได้

28:24.600 --> 28:25.960
แต่ปากอยู่กับเขา

28:26.040 --> 28:28.160
พวกเขาอยากจะพูดอะไร ก็พูดไปเรื่อย

28:28.720 --> 28:30.080
เธอต้องออกไปตามหานะ

28:30.160 --> 28:32.560
หาไม่เจอจริงๆ ค่อยแจ้งความ

28:32.640 --> 28:34.960
แล้วค่อยพาเขา ส่งกลับคุนหมิง

28:36.920 --> 28:38.000
เจ้าเด็กนั่นก็เหมือนกัน

28:38.080 --> 28:40.800
แค่ท้องเสียเอง ถึงจะน่าอายนิดหน่อย

28:41.360 --> 28:43.960
แต่ก็ไม่ควรหนีไป เรื่องเล็กนิดเดียว

28:44.040 --> 28:46.280
พูดแบบนี้ก็ไม่ถูกทั้งหมด

28:46.360 --> 28:49.280
เด็กอายุเท่านี้
ค่อนข้างให้ความสำคัญกับตัวเองมาก

28:49.360 --> 28:50.760
คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่

28:50.840 --> 28:53.600
แต่ยังไงก็ไม่ควรหนีเรียน
เพราะเรื่องแบบนี้ใช่ไหมล่ะ

28:54.280 --> 28:55.440
เรื่องนั่นไม่สำคัญหรอกนะ

28:55.520 --> 28:56.640
ตอนนี้เรายังหาคนไม่เจอเลย

28:58.040 --> 28:59.600
จริงๆ นะ ถ้าตามกลับมาได้ ต้องตีให้เข็ด

29:01.120 --> 29:02.360
คุณย่าไม่ยอมให้ตีหรอก

29:02.880 --> 29:04.080
ย่าเธอไม่ยอมให้ตีเหรอ

29:05.040 --> 29:06.880
ย่ารักเขาจะตาย

29:07.880 --> 29:10.120
ก็ใช่ ย่าเธอน่ะแก่เกินไปแล้ว

29:10.200 --> 29:12.680
ส่วนอาหย่วน ก็เด็กสุด

29:12.760 --> 29:14.120
ยังไงก็ตีไม่ได้

29:15.320 --> 29:17.560
พูดอะไรกันแล้วเนี่ย

29:17.640 --> 29:19.560
อาเหยา เธอต้องไปตามหาเขานะ

29:21.000 --> 29:22.760
ไม่ใช่ผมไม่หานะครับ

29:23.440 --> 29:25.560
ผมจัดการได้อยู่แล้ว พวกน้าสบายใจได้

29:25.640 --> 29:28.920
- เธอสบายใจ เราไม่สบายใจนี่นา
- พอแล้วๆ

29:29.000 --> 29:30.680
อาเหยารู้แล้วก็พอ

29:31.480 --> 29:33.080
รีบกินผลไม้กันเถอะ เร็ว

29:35.320 --> 29:37.920
ไม่รู้อาหย่วนไปอยู่ไหนแล้วนะตอนนี้

29:46.320 --> 29:48.200
น้าๆ ครับ กลับดีๆ นะครับ

29:48.280 --> 29:49.640
- เดินระวังๆ
- เออ

29:49.720 --> 29:52.320
เดี๋ยวฉันจะคุยเรื่องงาน

29:52.400 --> 29:55.320
กับอาเหยาสักหน่อย พวกเธอกลับไปก่อนได้เลย

29:55.400 --> 29:56.560
ได้

29:56.640 --> 29:57.960
กลับก่อนนะ เธอก็รีบๆ กลับละ

29:58.560 --> 29:59.720
เดินระวังนะ

30:02.320 --> 30:03.360
น้าเฟิ่ง

30:03.440 --> 30:04.600
เรื่องอะไรเหรอครับ

30:06.120 --> 30:07.560
ที่จริงก็ไม่ใช่เรื่องงานหรอก

30:07.640 --> 30:09.440
คือว่า นายยังจำได้ไหม

30:09.520 --> 30:11.320
จำได้ไหมตอนที่เธอ

30:11.400 --> 30:13.520
อาเฉียงกับกว้านจวิน

30:13.600 --> 30:14.760
อายุสิบห้า สิบหก

30:16.240 --> 30:18.720
รวมหัวกันไปขโมยไข่นกมา ยังไม่ทันได้ต้ม

30:18.800 --> 30:21.840
เจ้าหน้าที่ป่าไม้แจ้งตำรวจ แป๊บเดียวก็มาถึงบ้าน

30:22.960 --> 30:25.440
ไม่สิ นั่นนะอยู่ภายใต้การคุ้มครองของรัฐเลยนะ

30:25.520 --> 30:26.800
ยังยิ้มได้อีก เธอนี่

30:26.880 --> 30:29.320
เพราะว่าไม่รู้กฎหมาย

30:29.840 --> 30:31.320
สุดท้ายก็โดนหนักเลย

30:31.920 --> 30:32.960
รู้แล้วครับ รู้แล้ว

30:33.040 --> 30:34.520
พูดต่อเลยครับ

30:34.600 --> 30:35.680
ก็ดูตอนนี้สิ

30:35.760 --> 30:38.720
อาหย่วนนะ อายุเท่าเธอตอนนั้นเลย

30:38.800 --> 30:39.800
เหมือนกันเปี๊ยบ

30:39.880 --> 30:42.400
ไม่รู้กฎหมาย ดื้อรั้น

30:42.480 --> 30:43.720
หัวขบถ

30:43.800 --> 30:46.000
แล้วดูเธอปล่อยเขาไปสิ ไม่ยอมสั่งสอนให้ดี

30:46.080 --> 30:48.880
เดี๋ยวก็เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมา รู้ไหม

30:51.520 --> 30:52.480
น้าเฟิ่งครับ

30:53.480 --> 30:54.720
งั้นผมจะบอกน้าตามตรง

30:55.560 --> 30:57.200
แต่พูดกับพวกน้าๆ คนอื่นไม่ได้นะครับ

30:57.840 --> 30:58.680
ได้

31:08.480 --> 31:09.880
ยินดีต้อนรับครับ

31:09.960 --> 31:10.960
ระวังนะครับ

31:12.360 --> 31:13.560
แล้วมาใหม่นะครับ

31:17.600 --> 31:19.920
- อาหารคุณพร้อมแล้วครับ ทานให้อร่อยนะครับ
- โอเค ขอบใจนะ

31:21.120 --> 31:22.800
น้องๆ เกี๊ยวมัตสึทาเกะหนึ่งจาน

31:22.880 --> 31:23.760
ได้ครับ

31:23.840 --> 31:26.080
พี่ครับ โต๊ะสาม สั่งเกี๊ยวมัตสึทาเกะหนึ่งจานครับ

31:26.160 --> 31:27.360
- โอเค
- ครับ

31:28.640 --> 31:29.760
รีบไปเอาจานมา จานเราหมดแล้ว

31:29.840 --> 31:30.680
ครับ

31:43.040 --> 31:44.200
ยินดีต้อนรับครับ

31:44.280 --> 31:45.720
ยินดีต้อนรับครับ

32:29.520 --> 32:31.240
(โทรศัพท์ รายชื่อติดต่อ)

32:35.280 --> 32:38.960
(เซี่ยเซี่ย)

32:42.720 --> 32:43.960
ครับ พี่เซี่ยเซี่ย

32:48.080 --> 32:49.080
เหนื่อยสิครับ

32:49.840 --> 32:51.720
พวกเขาทำได้ ผมก็ต้องทำได้ครับ

32:53.280 --> 32:55.480
รู้ครับ ผมไม่ได้อวดเก่งสักหน่อย

32:59.240 --> 33:01.640
แล้ว คนที่บ้านสบายดีไหมครับ

33:01.720 --> 33:02.720
สบายดีสิ

33:03.720 --> 33:06.160
ย่ายังออกไปขายของทุกวัน พี่นายก็ยุ่งมาก

33:07.160 --> 33:08.640
งั้นที่พี่คุยกับผม

33:09.160 --> 33:10.440
ไม่ได้บอกพี่เขาใช่ไหมครับ

33:10.520 --> 33:12.320
เปล่า ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นหรอกน่า

33:13.720 --> 33:14.840
แล้วพี่ผม

33:15.360 --> 33:16.440
ได้ตามหาผมบ้างไหมครับ

33:17.040 --> 33:19.240
ไม่นะ ไม่รู้ด้วยว่านายออกไปทำงาน

33:19.840 --> 33:22.360
พวกเขาคิดว่า
พอนายใช้เงินหมดแล้ว ก็คงกลับมาเอง

33:24.760 --> 33:26.160
พวกเขาคิดผิดแล้วละ

33:27.280 --> 33:28.680
นายควรกลับมาได้แล้วนะ

33:28.760 --> 33:29.920
ไม่ครับ

33:30.000 --> 33:31.280
กลับไปก็ต้องไปโรงเรียน

33:32.960 --> 33:34.360
นายควรไปโรงเรียนนะ

33:36.000 --> 33:37.480
พี่เหยาไม่ได้บอกเหรอว่าจะให้ย้ายโรงเรียน

33:38.520 --> 33:40.920
ทำไมพี่ถึงเปลี่ยนความคิดแล้วละ
ก่อนหน้านี้ก็เห็นด้วยกับผมนี่

33:42.560 --> 33:45.800
ก็ฉันไม่รู้ว่าที่นายไม่ไปโรงเรียนเพราะท้องเสีย

33:46.760 --> 33:48.280
ฉันก็นึกว่านายเรียนไม่รอดแล้วซะอีก

33:51.000 --> 33:52.080
ช่างเหอะ

33:52.600 --> 33:53.720
นายอยากทำงานก็ทำไป

33:54.920 --> 33:55.960
พี่เซี่ยเซี่ย

33:56.480 --> 33:58.560
พี่ ยังไม่ไปเซี่ยงไฮ้เหรอ

33:58.640 --> 33:59.520
พี่ไปเมื่อไหร่

34:00.680 --> 34:01.640
ใกล้แล้ว ทำไมเหรอ

34:03.800 --> 34:04.920
ผมไปด้วยได้ไหม

34:05.560 --> 34:06.720
นายไปด้วยทำไม

34:07.320 --> 34:08.960
ผมยังไม่เคยไปเซี่ยงไฮ้เลย

34:09.679 --> 34:10.639
เลิกคิดได้เลย

34:11.159 --> 34:12.080
ทำงานของนายไปเถอะ

34:13.120 --> 34:14.040
แค่นี้นะ

34:17.360 --> 34:18.520
คุยกับใครอยู่นะ

34:19.360 --> 34:20.520
พี่เซี่ยเซี่ย

34:23.120 --> 34:24.239
เซี่ยเซี่ยเหรอ

34:24.760 --> 34:25.679
เขาพูดอะไรกับนาย

34:26.280 --> 34:27.719
เหมือนนายไม่ค่อยสบายใจนะ

34:30.199 --> 34:31.719
พี่ผมไม่ออกมาตามหาผมเลย

34:31.800 --> 34:33.400
เขาไม่สนใจผมสักนิด

34:35.679 --> 34:37.600
งั้นรอให้พวกเขาร้อนใจอีกสักหน่อย

34:41.159 --> 34:42.040
(รีสตาร์ท ปิด)

34:42.120 --> 34:43.159
(ปิด กดเพื่อปิดเครื่อง)

34:55.040 --> 34:55.880
พี่

34:56.400 --> 34:59.240
ครอบครัวพี่รู้ไหมว่าพี่ออกมาทำงาน

35:00.240 --> 35:01.720
พวกเขาบังคับฉํนไม่ได้หรอก

35:20.760 --> 35:23.000
(ข่ายเหวิน หยางข่ายเหวิน)

35:23.080 --> 35:25.480
(พี่ข่ายเหวิน ผมเข้าบัญชีไม่ได้)

35:25.560 --> 35:27.680
(ฉันก็เข้าไม่ได้ อย่าห่วง ฉันดูให้อยู่)

35:32.800 --> 35:36.920
(นี่โกหกฉันหรือเปล่า)

35:50.160 --> 35:52.760
พอเครื่องลงถึงเซี่ยงไฮ้ รีบโทรหาเลยนะ

35:53.560 --> 35:55.280
เจอพี่ข่ายของแกแล้ว

35:55.360 --> 35:56.760
รีบเอาแผ่นแป้งให้เขานะ

35:56.840 --> 35:58.680
ถ้าเขาทำไม่เป็น ก็วิดีโอคอลมา

35:58.760 --> 35:59.800
แม่บอกเขาเอง

36:00.600 --> 36:02.240
ใครเขาพกของเยอะขนาดนี้ขึ้นเครื่องกัน

36:03.040 --> 36:04.360
เยอะที่ไหนกัน

36:04.440 --> 36:06.400
อีกอย่าง แกนั่งเครื่องไป

36:06.480 --> 36:07.720
ไม่ได้ถือไปสักหน่อย

36:07.800 --> 36:09.560
พอลงเครื่องแล้วก็มีคนมารับ

36:12.200 --> 36:13.160
ดูแกสิ

36:13.240 --> 36:14.880
- เรื่องนิดเดียวเองครับ
- จำไว้นะ

36:14.960 --> 36:16.560
อย่าไปสร้างปัญหาให้คนอื่นละ

36:16.640 --> 36:19.120
เขาดูแลแก แกก็เลี้ยงข้าวเขาคืนบ้างนะ

36:19.200 --> 36:21.360
รู้แล้วครับ หยุดบ่นได้แล้วน่า

36:21.880 --> 36:23.480
แล้วคิดว่าฉันอยากรึไง

36:23.560 --> 36:26.160
แค่อยากบอกว่าต้องทำตัวยังไง

36:30.960 --> 36:31.960
คุณน้า

36:32.720 --> 36:33.840
อาไห่เองเหรอเนี่ย

36:33.920 --> 36:36.880
- นึกว่าพี่เธอจะมาซะอีก
- อ้อ วันนี้พี่เขามีคนเหมารถแล้วครับ

36:37.400 --> 36:39.520
เครื่องขึ้นเที่ยงสิบห้า อย่าให้สายนะ

36:39.600 --> 36:40.800
รับรองครับ

36:41.720 --> 36:43.720
วางแผ่นแป้งอย่างนี้เหรอ

36:44.880 --> 36:46.320
วางดีๆ สิ

36:48.560 --> 36:49.520
อย่าลืมนะ

36:49.600 --> 36:51.000
ถึงสนามบินแล้วโทรมาด้วย

36:51.680 --> 36:54.000
ถึงเซี่ยงไฮ้แล้วก็โทรมาด้วย

36:54.080 --> 36:55.720
แล้วก็โทรมาทุกวันเลยนะ

36:55.800 --> 36:57.320
ครับ บาย

36:58.640 --> 36:59.480
ไปแล้วนะครับ

37:00.360 --> 37:01.640
ขับรถดีๆ ละ

38:38.680 --> 38:40.480
คุณหม่า อรุณสวัสดิ์ค่ะ

38:41.160 --> 38:42.000
อรุณสวัสดิ์

38:42.520 --> 38:44.560
ไปจ็อกกิ้งเหรอ

38:45.080 --> 38:46.400
ค่ะ ออกกำลังกายจะได้อายุยืน

38:47.040 --> 38:47.880
ใช่ที่ไหนเล่า

38:48.720 --> 38:51.240
ความเงียบต่างหาก ดีต่อสุขภาพ

38:56.080 --> 38:57.160
ไปแล้วนะคะ

39:00.800 --> 39:02.560
ย่าครับ ไปแล้วนะครับ

39:03.640 --> 39:05.240
ทำไมไม่กินข้าวเช้าละ

39:05.320 --> 39:06.480
เดี๋ยวกินระหว่างทางครับ

39:07.280 --> 39:08.440
หยุดก่อน

39:10.000 --> 39:12.000
เอานี่ ย่าอุ่นไว้ให้

39:12.080 --> 39:13.400
กำลังอุ่นๆ ดื่มซะ

39:14.120 --> 39:15.720
นี่ด้วย เอาไปด้วย

39:16.640 --> 39:17.800
เอาไว้กินตอนหิว

39:18.640 --> 39:19.680
งั้นผมไปแล้วนะครับ

39:20.640 --> 39:21.640
อื้อ

39:21.720 --> 39:23.880
รถนํ้ามันเต็มถังไหม

39:23.960 --> 39:25.560
เพิ่งเติมเมื่อคืนครับ

39:26.080 --> 39:27.280
ขับรถระวังละ

39:27.360 --> 39:28.720
รู้แล้วครับ ไปแล้วนะ

39:28.800 --> 39:29.680
บายครับ

39:36.320 --> 39:38.080
- อรุณสวัสดิ์
- อรุณสวัสดิ์

39:39.320 --> 39:40.560
ไปทำงานเหรอคุณ

39:40.640 --> 39:42.080
จะไปที่ซู่เหอนะ ไกลนิดหน่อย

39:42.680 --> 39:43.760
จ็อกกิ้งเหรอครับ

39:43.840 --> 39:45.040
ค่ะ ออกกำลังกาย

39:45.120 --> 39:46.200
โชคดีนะคะ

40:47.440 --> 40:48.400
อาอิง

40:49.080 --> 40:50.360
เซี่ยเซี่ยยังไม่มาเหรอ

40:50.440 --> 40:51.840
เขาไปเซี่ยงไฮ้แล้วค่ะ

40:52.600 --> 40:53.600
ไปวันนี้เหรอ

40:53.680 --> 40:55.600
ใช่ค่ะ เขายังไม่ได้บอกครูเหรอคะ

40:59.520 --> 41:00.440
ฉันลืมไปน่ะ

41:05.680 --> 41:07.360
อ้อ ครูเซี่ยคะ

41:07.440 --> 41:09.640
เซี่ยเซี่ยฝากจดหมายให้ครูค่ะ อยู่บนโต๊ะ

41:15.640 --> 41:17.920
(ถึงครู)

41:25.080 --> 41:27.440
ครูครับ ผมไปเซี่ยงไฮ้แล้วนะครับ

41:27.520 --> 41:28.880
ดูแลสุขภาพแล้วนะ

41:28.960 --> 41:30.160
อารมณ์ดีให้เยอะๆ นะครับ

41:30.680 --> 41:33.240
ครูความดันเลือดสูง แต่ไม่ยอมไปตรวจสุขภาพ

41:33.320 --> 41:35.080
พอโกรธแล้วยิ่งไปกระตุ้นมัน

41:35.600 --> 41:37.520
ถ้าเป็นแบบนั้น ผมยังต้องกลับไปดูแลครูอีก

41:38.600 --> 41:40.760
วิชาที่ครูสอน ผมจะไม่ลืมแน่นอนครับ

41:41.320 --> 41:42.520
ไว้ผมหาเงินได้แล้ว

41:42.600 --> 41:43.640
จะกลับไปหาครูนะครับ

41:44.520 --> 41:46.560
ศิษย์ของครู เซี่ยเสี่ยวเซี่ย

41:47.480 --> 41:48.320
แค่สามบรรทัด

41:49.320 --> 41:50.840
นี่เรียกว่าจดหมายได้เหรอ

42:06.120 --> 42:06.960
คุณลุง

42:07.480 --> 42:08.360
อรุณสวัสดิ์ค่ะ

42:09.320 --> 42:10.240
อรุณสวัสดิ์

42:10.960 --> 42:12.960
ลุงรู้เรื่องที่พี่เหยาไปซู่เหอแล้วไหมคะ

42:13.040 --> 42:13.880
เขาไปทำอะไร

42:15.680 --> 42:17.160
ช่วยคุยงานให้ลุงไงคะ

42:20.040 --> 42:21.160
งั้นฉันไปทำงานก่อนนะคะ