สวัสดีค่ะ
หมายเลขที่คุณเรียกไม่มีการตอบรับขณะนี้
มา ชนแก้ว
ชนแก้ว
อาหย่วน
นี่เพื่อนสนิทของฉัน
รู้จักกันไว้นะ
เดี๋ยวพวกเขาเนี่ย ก็จะกลายเป็นเพื่อนสนิทนายเหมือนกัน
สนุกมั้ยล่ะ
นี่น้องชายฉัน อาหย่วน เซี่ยจือหย่วน
ต่อไปก็พาเขาไปเที่ยวด้วยกัน
- หวัดดี อาหย่วน - หวัดดี
หวัดดีครับ
- อาหย่วน - นายเล่นเกม15 20 เป็นไหม
- ไม่เป็นครับ - ไม่รู้จักเหรอ
พวกเธอเล่นกันก่อนเลย
โอเค ได้
- ถ้าใครแพ้แล้ว - ทำไมดูไม่สนุกเลยละ
ดื่มหน่อยไหม
หนึ่ง สอง สาม
พี่ฉันบอกว่าไว้อายุ18ปีก่อน ค่อยดื่มได้
เด็กน้อยเอ๊ย นายยังเชื่อพี่นายอยู่อีกเหรอ
นี่ เป็นผู้ชายนะ ต้องเป็นตัวของตัวเอง อยู่ด้วยลำแข้งตัวเองสิ
รู้ไหม
อยู่ด้วยลำแข้งตัวเอง
อยู่ยังไง
ก็หมายถึง นายหาเงินเองได้
ไม่ใช่ว่านายไม่ชอบให้ พี่ชายมายุ่งวุ่นวายกับนายเหรอ
นั่นเพราะนายยังหาเงินใช้เองไม่ได้ เลยยังไม่มั่นใจ
ถ้านายหาเงินเองได้แล้ว นายก็ยืดอกได้
อยากทำอะไรก็ได้ทำ
มีความคิดเป็นของตัวเอง
ใช่ ฉันต้องมีความคิดเป็นของตัวเอง
- หนึ่ง สอง สาม สิบห้า - หนึ่ง สอง สาม สิบห้า
ฉันว่าพี่ฉันพูดถูกนะ
ดื่มนมมะพร้าวไหม
อื้อ
เถ้าแก่เนี้ย ขอนมมะพร้าวขวดนึงครับ
ได้
ถึงยังไงก็มองในแง่ดีไว้
ตอนนี้นายเป็นอิสระแล้ว
สัมผัสดูสิ
ความรู้สึกของอิสระ
มาๆ ดื่มต่อ มา
- ชนแก้ว - ชนแก้ว
ทำไมนายถึงหนีออกมาจากบ้านละ
ผมกลายเป็นคนดังที่บ้านเกิดน่ะสิ
ทุกคนให้ฉันมา 75 หยวนก็พอนะ
นายไม่ต้อง ฉันเลี้ยงเอง
ไม่ได้พี่ รับไป
- พอดีเลย - ไม่ต้องจริงๆ
เอาไปเหอะ
งั้นพวกเราแยกย้าย ไว้ค่อยนัดเจอกันใหม่
- อื้อ - บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย
บายครับ
เป็นอะไร
คิดถึงบ้านละสิ
ออกจากบ้านใหม่ๆ ก็แบบนี้แหละ
นายจำไว้นะ อยู่ให้ได้ด้วยตัวเอง
ไปกัน
อยู่ให้ได้ด้วยลำแข้งตัวเอง
ผมต้องอยู่ให้ได้ด้วยตัวเอง ผมจะหางานหาเงิน
ผมจะออกมาให้พ้นจากเซี่ยจือเหยา
- ออกมาให้พ้นเลย - ใช่
เขาเตะก้นผม เย็นชาใส่ผม
เขาไม่สนใจผม
- ผมจะทำให้เขาเป็นห่วง - ให้เขาร้อนใจ
ใช่ ทำให้เขาร้อนใจ
พี่
ผมตัดสินใจได้แล้ว
ตั้งแต่วันนี้ไป ผม เซี่ยจือหย่วน
จะหางานให้ได้
มาติดตามฉัน เป็นพนักงานที่มีเกียรติ
ครับ
ฉันจะสอนนายพูด “ยินดีต้อนรับครับ” ก่อนเลย
- ต้องกระตือรือร้นเข้าไว้ - กระตือรือร้น
แขกฟังแล้ว ไม่รู้สึกอะไรหรอก
แต่ถ้าเจ้านายได้ยินนะ ดีใจแก้มปริแน่
- ดีใจเหรอครับ - ใช่
พี่ พูดว่ายังไงนะครับ
ยินดีต้อนรับครับ
ต้องปล่อยลมออกมา
ยินดีต้อนรับครับ
นี่นาย ทำให้เป็นจังหวะสิ
ยินดีต้อนรับครับ
ต้องอบอุ่นต้องกล้าหาญ
- กล้าหาญไว้ - กล้าหาญไว้
- ความมืดมน - ความมืดมน
- เป็นเพียง - เป็นเพียง
- สิ่งที่ - สิ่งที่
- คดเคี้ยว วกวน - คดเคี้ยว วกวน
- ในชีวิต - ในชีวิต
- ทำให้ฉัน - ทำให้ฉัน
เจออาหย่วนแล้วรึยังคะ
ยังครับ เขาหนีออกจากบ้านไปแล้ว
เอากระเป๋าไปด้วย
เอาเสื้อผ้าไปเปลี่ยนใหม่ด้วย
ฉันไม่ได้พูดจริงๆ นะคะ
เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอกครับ
ไม่ค่ะ เรื่องนี้สำคัญมากๆ
ฉันไม่ได้พูด
สาบานเลยค่ะ
ไม่ว่าจะตอนไหนก็ไม่เคยพูดคะ
ครับ ไม่ก็ไม่ครับ
อะไรที่ว่าไม่ก็ไม่คะ
ฉันไม่ได้พูดเลยค่ะ
ครับ ครับ
“ครับ” ก็คือเชื่อ
ไม่เชื่อกันแล้วยังจะมาพูดส่งๆ ตัดบทอีก หมายความว่าไงกันแน่
คุณใจเย็นก่อนครับ ผมไม่ได้หมายถึงแบบนั้น
ไม่ใช่ พวกคุณพี่น้องโทษฉันแบบนี้ไม่ได้
คืองี้นะครับ
เรื่องนี้ทั้งหมู่บ้าน มีแค่เราสองคนรู้
ทั้งหมู่บ้าน มีแค่เราสองคนที่รู้
ถ้าไม่ใช่ฉัน
งั้นเป็นไปได้รึเปล่าคะว่าคุณเป็นคนพูด
นี่ คุณพูดแทรกผม ยังพอรับได้
ผมไม่ได้ปรักปรำคุณ แต่คุณกลับมาปรักปรำผม
ไม่ใช่ผมพูดแน่ๆ
หนึ่งในเราสองคนพูดออกไป
ต้องไม่ใช่ฉันแน่
ต้องไม่ใช่ผมเหมือนกัน
- ช่างมันเถอะ - ได้ไงละครับ
หาตัวน้องชายคุณสำคัญกว่า
คุณหัวเราะอะไรคะ
คุณจิตใจดีจัง
เพี้ยนจังคุณนี่
ตอนพากั่วเปาไปโรงเรียนอนุบาล
ฉันเจอจือหย่วนตรงปากซอย
แค่ถามขึ้นมาเล่นๆ ว่า
เห็นว่าท้องเสียเหรอ เลยไม่ไปโรงเรียน จริงใช่ไหม
เขาก็วิ่งหนีไปเลย
ฉันด้วยค่ะ
วันนี้ เขาโทรหาฉัน
ถามหาเบอร์หงโต้ว
ฉันก็เลยล้อเล่น
แล้วถามเขาไป
พวกนายได้ยินมาจากใคร
แม่ฉันน่ะ
พวกน้าๆ ที่ยุ้งฉาง ก็รู้กันหมดแล้ว
ฉันว่าน้าเอ๋อร์ คงได้ยินมาจากพวกนั้น
แสดงว่าตอนนี้ยังหาไม่เจอ ว่าใครเป็นเริ่มสินะ
อยากรู้เรื่องนี้ไปทำไมกัน
สำคัญด้วยรึไง
สำคัญสิ
เขาไม่ได้พูด ฉันก็ไม่ได้พูด
แล้วเป็นใครล่ะเนี่ย
นายยังสนใจว่าใครเป็นคนพูดอยู่เหรอ
รีบหาอาหย่วนก่อนดีไหม
นั่นไม่ใช่เพราะนายรึไง
นายไปล้อเขา
ใครเขาล้อเรื่องนี้กัน
ก็เด็กไหมเล่า
เด็กอายุ 16-17 ปี
มีความเคารพในตัวเองสูง
หรือต่อให้เด็กกว่านี้ ก็ไม่ควรเอาเรื่องน่าอับอายของใคร
มาล้อเล่นนะคะ
พวกนายยังไม่รู้
ตอนกว้านจวินอยู่มอต้น เข้าไปเรียนว่ายนํ้า
แล้วถูกเพื่อนเอากางเกงไปซ่อน
ตอนนั้นมันมืดแล้ว เขาเลยเดินแก้ผ้ากลับบ้าน
เกือบโดนพวกน้าๆ ในหมู่บ้านรุมทุบเอา
เพราะนึกว่าเป็นพวกโรคจิต
เรื่องตั้งแต่ไหนแล้วยังเอามาพูดอีก
ก็ขำๆ ไหมล่ะ
เอ่อ
พี่เหยา
พี่ว่า
อาหย่วนเขาจะกลับคุนหมิงรึเปล่า
เขาหนีมาจากคุณหมิงก็เพราะเรื่องนี้แหละ
คิดว่าเขาจะกลับไปรึไง
พี่ถามคุณลุงซื่อผิงแล้วเหรอ
ถามแล้ว
นายดูไม่ร้อนใจเลยนะ
จะกังวลไปทำไม
เขาโตแล้ว
เงินก็มีติดตัว
ปล่อยเขาไปเหอะ
เงินหมด ก็กลับมาเองนั่นแหละ
ใจกว้างดีเนอะ
ถ้าเงินหมด แล้วเขาไปขโมยของคนอื่นขึ้นมาละ
งั้นก็ให้กฎหมายลงโทษ
เสี่ยวเซี่ย
นายสนิทกับเขาจะตาย
เขาไม่ได้บอกเหรอว่าไปไหน
ไม่ครับ
เขาบอกให้นายพูดแบบนี้สินะ
เปล่าครับพี่ ผมไม่รู้จริงๆ
เลี้ยงเด็กนี่มันยุ่งยากจริงๆ นะ
วันนี้ทำไมเด็กสี่คนนี้ ดูว่านอนสอนง่ายดีจัง
กินอีกคำนะ
หาซื้อยากมากเลยนะ
อะ อีกคำ
เขาพูดแล้วเหรอ เขาบอกว่าอะไรนะ
เขาซื้อส้มไปสองลูก
แต่ไม่เห็นหวานเลย
เราขายส้มตั้งเยอะแยะ
จะมาปอกชิมหมดได้ยังไง อันไหนหวานไม่หวาน
- เนอะ - ใช่
ถ้าเป็นเมื่อก่อนนะ
ในวังนะ
มีแค่ฮ่องเต้เท่านั้นแหละ
ไม่ว่าจะทานอะไร ก็ให้นางกำนัลชิมให้ก่อน
พิสูจน์ยาพิษนะ
ฮ่องเต้กินของเหลือ จากนางกำนัลเหรอ
เธอพูดแบบนี้ ก็ถูกของเธอนะ
นี่มันเสียแล้วนี่
ฉู่ฉู่ มาดูหน่อยสิ
มาดูส้มหน่อย เป็นส้มของร้านเราไหม
เขาบอกว่าเสียสามลูก
จะดูออกได้ไงละเนี่ย
ดูไม่ออกเลยค่ะ
ฉันมาคุยกับน้าเฟิ่ง
- น้ากุ้ยมาเที่ยวแถวนี้อีกแล้วนะคะ - ฉันมาคุยเล่นกับอาเฟิ่งนะ
นี่มันเวลางานของเรานะ
ฉันไม่รบกวนเวลาทำงานเธอหรอก
ผู้จัดการ มาดูนี่หน่อย
ฉู่ฉู่
เขาบอกว่า ส้มเราเสียสามลูก
ดูหน่อยสิว่าใช่จากร้านเราไหม
นี่มันส้มอีกชนิดนึงนี่นา
ฉันก็ว่า
เขาบอกให้พวกเราชดใช้นะ
- ให้เขาไปเถอะ - ไม่ได้
น้าเฟิ่ง ปล่อยไปเถอะค่ะ
ถ้าอธิบายยาก เราก็ชดใช้ไป
ได้ยังไงกันละ แบบนี้ไม่ถูกนะ
น้าเฟิ่ง ฉันจะบอกอะไรให้
ถ้าเราพูดแบบนั้นกับเขา
เขาจะให้คะแนนแย่ๆ กับเรา ไม่ดีกับร้านของเรานะ
เข้าใจไหมคะ
เข้าใจแล้ว
ไม่เป็นไรนะคะ
ผู้จัดการคะ เจออาหย่วนรึยังคะ
ยังเลย
หลายวันแล้วนะคะ
เถ้าแก่เซี่ยบอกว่า เขามีเงินติดตัว
ไม่ต้องห่วง
อาเหยาคิดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะ
ไม่ยอมไปหาน้องชายสักที
อายุเท่าเขาน่ะ
ยังแยกแยะดีชั่วไม่ชัดหรอกนะ
เกิดไปอยู่กับคนไม่ดีขึ้นมา
ก็แย่เลยสิ
ตอนแรกนะ ก็ขโมยเล็กขโมยน้อยแบบนี้แหละ
แล้วหลังจากนั้นนะ ก็มาทำเป็นอาชีพ
ไม่หรอกมั้งคะ
ทำไมจะใช่ละ
เด็กไม่ยอมไปโรงเรียน ควรตีสั่งสอน
จนตอนนี้ละ
พ่อเขาไม่ยอมตี ส่งกลับบ้านเดิมมา
พี่ชายเขาน่ะ
ปล่อยตามใจแบบนั้นได้ยังไง
ฉันว่านะ
พากลับมาก่อนเลย ถ้าสอนแล้วไม่ฟังละก็
ตีให้แขนขาหักไปเลย
ดูสิยังจะดื้ออีกไหม
ค่ะๆ
น้ากุ้ยคะ
ช่วยฉันหน่อยค่ะ
เช็ดหัวมันให้ที
ฉันมาเที่ยวนะ ไม่ได้มาทำงานสักหน่อย
น้าทำเป็นน่า เอาหน่อยนะคะ
ได้ๆ
สวัสดีค่ะ
แพนเค้กเห็ดพอร์ชินีของฉัน รอนานแล้วนะคะ
ขอโทษค่ะ วันนี้ลูกค้าเยอะ สักครู่นะคะ
- ค่ะ ถ้างั้นช่วยเร่งหน่อยนะคะ - ค่ะ
ให้ฉันช่วยไหม โต๊ะไหนเหรอ
ห้องชาด้านในสุด
ขอบคุณนะ
น่าน่า
เถ้าแก่เซี่ย
ทำไมหงโต้วมาเป็นเด็กเสิร์ฟแล้วละ
เขามาหาอะไรดื่ม
เห็นฉันยุ่ง ก็เลยช่วย
- นี่หนังสือมาใหม่รึเปล่าคะ - ใช่
มันหนักมาก ฉันเลยยกมาให้
ฉันเอาไว้ในห้องเก็บของนะ
- อย่าลืมแกะล่ะ - ขอบคุณมากค่ะ
น่าน่า
ลาเต้กับแพนเค้กเห็ดพอร์ชินี โต๊ะสองนะ
ที่นี่มีของแจกไหม
- ของแจก - แขกโต๊ะนั้นรอนานแล้วนะ
ดื่มนํ้าไปสองแก้วแล้ว
มีอาหารว่างอะไรให้พวกเขาก่อนไหม
อ้อ มีพวกถั่วนะ แล้วก็คุ้กกี้ไพ่นกกระจอก
ดีเลย
ขอโทษด้วยนะคะ วันนี้ร้านยุ่งนิดหน่อย
จานนี้เป็นคุ้กกี้ไพ่นกกระจอก อบใหม่ๆ เลยค่ะ ลองชิมดูนะคะ
ขอบคุณค่ะ
ทานให้อร่อยนะคะ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณค่ะ
ส้มสอง ลูกแพรสอง ใช่ไหม
ใช่
อันนี้ใช้ยังไงเหรอ
ง่ายมาก
พอไฟสว่าง กดปุ่มกลมๆ ด้านล่างอันนี้
แล้วเลือกเมนู
จากนั้นก็กด เครื่องก็จะทำงาน
น่าน่า เอาไปวางหมดแล้วนะ
เจออาหย่วนหรือยัง
ยังเลย
แค่กี่วันเอง ไม่รีบ
นั่นสิ
น้องชายคุณ ไม่ใช่น้องฉัน กังวลอะไรละเนอะ
ผู้จัดการแผนกต้อนรับโรงแรมเก่าอย่างคุณ
รู้จักวิธีเสิร์ฟอาหารด้วยเหรอ
ผู้จัดการแผนกต้อนรับ ต้องรู้จักการบริการที่ดี
ต้องทำเป็นหมดแหละค่ะ
ผมก็นึกว่า คุณแค่คุมลูกน้องอย่างเดียว
ควบคุมและดูแลทั้งหมดนั่นแหละค่ะ
คุณทำได้ดีนะ
อ๋อ ไม่มีอะไรแล้ว ทำงานต่อเถอะ กลับละนะ
เถ้าแก่เซี่ย หลอดไฟคะ
รู้แล้ว
เดี๋ยวฉันทำเอง
- งั้นฉันไปเสิร์ฟอันนี้ก่อนนะ - คะ
ขอบคุณค่ะ
วันนี้ขอบคุณมากนะ
นี่เป็นเครื่องดื่มของร้านเรา ชิมดูสิ
อ้อ เป็นนํ้าแข็งนี่
ดูดีมากเลย
กุหลาบดำแดงจะให้รสชาติต่างกัน
เวลาชงแบบเย็นกับร้อน
ได้รสกุหลาบสดใหม่มากเลย
ใช่ไหมล่ะ
ฉันคิดว่า มันเป็นรสชาติแบบค่อยๆ จิบ
ค่อยๆ จิบเหรอ
รสค่อยๆ จิบเนี่ย สำคัญอยู่ที่วัตถุดิบ
ก็คือเวลา
ตอนนี้นะ
สิ่งต่างที่เชื่องช้า เริ่มน้อยลงแล้ว
ทุกอย่างเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว
คนก็กลายเป็นเครื่องจักรไปซะแล้ว
ใช่
ฉันมักจะพูดว่า โรงแรมคือนาฬิกาเรือนใหญ่
ส่วนพนักงานคือหนึ่งในกลไก
ที่ต้องเร่งเดินให้ทันเวลา เพื่อแข่งกับมัน
คนแข่งกับเวลา
สุดท้ายแล้ว
คนเป็นฝ่ายแพ้อยู่ดี
หงโต้ว ตอนพวกเราแก่แล้ว
จะเป็นยังไงบ้างนะ
- อาเหยา - หยางซวี่
น้องชายนายกลับมารึยัง
ยังเลย
- ทำไมไม่ไปหาละ - ไม่จำเป็นหรอก
เที่ยวจนพอแล้ว เดี๋ยวเขาก็กลับมาเอง
เด็กวัยนี้ไม่รู้ความแบบนี้แหละ
งานนายเป็นยังไงบ้าง
คนขับมากกว่านักท่องเที่ยว
ได้แขกน้อยมากเลย
ฉันว่าจะไม่ทำแล้ว
ว่าจะกู้เงินซื้อรถใหม่
ซื้อรถใหม่
ลูกพี่ลูกน้องฉันที่อยู่คุนหมิง
ฉันคุยกับเขาแล้ว
ไปเป็นคนขับรถที่นั่น ภรรยาฉันก็เป็นแม่บ้าน
พอหาเงินได้สักหน่อย สักสองปีค่อยรับลูกไปอยู่ด้วย
งั้นถัวถัว ก็ต้องอยู่กับปู่ย่าที่นี่นะสิ
ใช่ เราทำได้แค่นี้นะ ก็มันหาเงินได้น้อย
เดี๋ยวก็ดีขึ้น
รัฐบาลกำลังส่งเสริมการท่องเที่ยว
ใครๆ ก็พูดได้
ไว้ดีขึ้นค่อยกลับมา
ครอบครัวยังต้องใช้เงิน
ถัวถัวยังต้องขึ้นโรงเรียน
จะพึ่งแต่ที่บ้านก็ไม่ได้
ไม่กวนนายแล้ว เดี๋ยวฉันไปรับลูกค้าต่อ
อาฉิน
หยิบหลอดไฟ 12 วัตต์ สีเหลืองให้สองดวง
โอเค
ฉันได้ยินว่าที่อาหย่วนไม่ไปโรงเรียนเพราะ
เขาท้องเสีย เละกางเกงของคุณครู
ทำไมเขาถึงได้ทำอย่างงั้นละ
ได้ยินมาจากใครเนี่ย
แม่ฉันนะ
แต่ก็ฟังมาจากคนอื่นอีกที
ยังมีคนพูดอีกว่า เกิดตรงหน้าประตูโรงเรียน
ฉันไม่ค่อยเชื่อ
งั้นตอนที่เลอะกางเกงครู ทำไมเธอถึงเชื่อละ
งั้นไปเลอะโดนใครละ
ก็มันท้องของเขาเอง จะไปเกี่ยวคนอื่นได้ไงละ
ฉันไม่รู้นี่
แชทถามพี่ไป พี่ก็ไม่ตอบ
อ่ะ
พี่บอกฉันมาก่อน ตกลงแล้วเลอะใส่ใคร
รีบเอามา
เย็นนี้ฉันไปกินข้าวที่บ้านพี่
พี่ใช้เหล้าต้มเนื้อนะ อร่อยมากๆ
เมื่อวานพ่อของเธอ
มาหาฉัน เกี่ยวกับเธอ
พูดเรื่องแต่งงานเหรอคะ
ให้ฉันพูดกับเธอเรื่อง อยากให้เธอไปเรียนรู้งานที่โรงปัก
ไม่เอา ต่อให้เป็นพี่ก็โน้มน้าวฉันไม่ได้
บอกให้เขาล้มเลิกความคิดนี้ไปเถอะ
พ่อเธออยากให้ไปเรียนรู้งานไง
ตอนเด็กๆ ฉันเห็นน้าๆ เย็บปักกันทั้งวัน
ชุดเดียวใช้เวลาตั้งครึ่งปี
ตาก็ใกล้จะมองไม่เห็น หลังก็ยกไม่ขึ้น
เงินก็หาได้นิดเดียว
ไม่ไปหรอก
เธอนี่นะ
สองหลอดสี่สิบ โอนจ่าย
ขายราคาต้นทุน
เสร็จแล้วครับ ลองเปิดดู
ขอโทษนะ
ใช้เวลาเปลี่ยนนานไปหน่อย
ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ได้เสียเวลาทำอาหาร
มีตรงไหนเสียอีกไหมครับ
แถวระเบียงนะ
เสียมาสองสามวันแล้ว น่าน่ารออยู่ชั้นบนนะ
- เดี๋ยวผมไปดู - ขอบคุณนะ
ไม่เป็นไรครับ
ฉันซื้อมะเขือเทศมา
มื้อคํ่าเรากินมะเขือเทศผัดไข่นะ
ง่ายดี
หงโต้ว มองอะไรอยู่
เถ้าแก่เซี่ยเขายังไม่ได้ไปตามหาน้องชายใช่ไหม
เขาคงไม่รู้ไปตามหาที่ไหน
ฉันว่าเขาไม่ค่อยสนใจเท่าไร
น่าจะใช่มั้ง
ได้ยินน่าน่าพูดว่า
พวกเขาเป็น พี่น้องคนละแม่
ตอนเถ้าแก่เซี่ยยังเด็ก
พ่อแม่เขาไปทำงานที่คุนหมิง
ส่วนเขาอยู่ที่นี่
แล้วแม่ก็มาเสียไปเพราะป่วย
ไม่กี่ปีต่อมา พ่อเขาแต่งงานใหม่
จนได้ลูกชายอีกคน
พวกเขาพี่น้องไม่เคยใช้ชีวิตด้วยกัน
ในเรื่องของความรู้สึก
คงต้องใช้เวลา
เต๋อชิงนี่เหมือนนกยูงเฒ่าจริงๆ
ไปไหนมาไหน ก็เอาแต่อวดขนตลอด
เขาก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กไม่ใช่เหรอ
หงโต้ว
อาเหยาอยู่ที่นี่ไหม
เขากำลังเปลี่ยนหลอดไฟอยู่ค่ะ
อาเหยา
ลงมาหน่อย พวกเรามีเรื่องจะคุยด้วย
ขอเปลี่ยนหลอดไฟก่อนครับ เดี๋ยวลงไป
พวกเรารอเขาก่อน ไม่ได้รีบอยู่แล้วนี่
หงโต้ว
น้าแนะนำให้เธอรู้จัก นี่น้าเฟิ่ง
น้าเฟิ่ง
มา เรารอเขาแป๊บนึง
นั่งก่อนนะคะ เดี๋ยวหนูเอาชามาให้
ไม่ต้องหรอก พวกเราไม่ดื่ม
เธอไม่ดื่ม แต่ฉันดื่มนะ
ขอบใจนะหงโต้ว
ยินดีค่ะ
อาเหยานี่ ยังมีแก่ใจมาเปลี่ยนไฟ
เธอจะรีบอะไรเล่า
ทำเหมือนไก่ตัวผู้ที่กินดินปืนเข้าไปได้
นั่นพวกน้าเป่าผิงนิ มาที่นี่ได้ยังไงกันเนี่ย
ไม่รู้เหมือนกัน เห็นว่ามาหาเถ้าแก่เซี่ย
แก้วพวกนี้ใช้ร่วมกันได้ใช่ไหม
อันนี้ที่ท่านหม่าซื้อมาให้เราใช้
เอามาไว้ชงชา
น้าเฟิ่งที่ดูดุๆ หน่อย เป็นใครเหรอ
เหมือนกับน้าเป่าผิงนั่นแหละ ทำงานกับร้านค้าออนไลน์
ของเถ้าแก่เซี่ย
น้าเป่าผิงรับผิดชอบจัดของ น้าเฟิ่งดูแลลูกค้า
ร้านออนไลน์ของเถ้าแก่เซี่ย
ไม่ใช่ของเสี่ยวชุนเหรอ
เสี่ยวชุนเป็นแค่ผู้จัดการ
เป็นลูกจ้างเถ้าแก่เซี่ย
งั้นหมายความว่า มีแค่ร้านกาแฟที่เป็นของเสี่ยวชุนสินะ
นี่ พี่เสี่ยวชุนนะ เป็นแค่ผู้จัดการ
พวกเราเรียกเขาว่าเถ้าแก่เซี่ย
บางครั้งคุณก็เรียกเหมือนกันไม่ใช่เหรอ
ก็ไม่ใช่เพราะว่า เขาเป็นเจ้าของคอกม้าหรอกเหรอ
คอกม้าก็เป็นของเขา
โรงปัก โรงย้อม บ้านพักที่เราอยู่นี่ก็ด้วย
เป็นของเขาหมดนั่นแหละ
คุณไม่ค่อยออกไปไหน ทำไมรู้เรื่องพวกนี้เยอะจัง
ตอนทำอาหาร
น่าน่าเล่าเรื่องซุบซิบในหมู่บ้านให้ฟังนะ
ที่นี่มีเรื่องซุบซิบด้วยเหรอ
เยอะออก
เรื่องซุบซิบ
- ทานผลไม้กันก่อนค่ะ - หงโต้ว
- มีผลไม้ด้วยเหรอ - มาหงโต้ว นั่งด้วยกัน
- นั่งนี่ - ขอบคุณค่ะ
เธออายุสามสิบแล้วเหรอ
ค่ะ ฉันแก่ว่าเสี่ยวชุนสองปี
ดูไม่เหมือนเลย ดูเด็กมากเลย
ตอนพวกเราเล็กๆ นะ
เราต้องไปเก็บเห็ดราบนภูเขา
ไปตกปลาที่บึงเออร์ไห่
โดนทั้งลมทั้งแดด
ไม่ได้มาทาครีมกันหรอก
เพราะงั้นเลยดูแก่แบบนี้
แต่เสี่ยวซี ไม่เหมือนพวกเรานะ
รายนั้นก็สามสิบแล้ว
ผิวยังดูนุ่มนิ่มอยู่เลย
เธอเหมือนกับเขามากเลย
หึ
- เธอหึอะไร - เปล่าหึอะไร
ฉันพูดว่าหงโต้วเหมือนเสี่ยวซีเลย
เธอก็หึขึ้นมา
เสี่ยวซีไม่ดีตรงไหน
ไม่มีเลย ดีหมด
แน่นอนอยู่แล้ว
พวกเธอดูมือนี่สิ
เนียนนุ่มซะไม่มี
ดูก็รู้ว่าไม่ค่อยทำงานหนักเท่าไร
ดีจังเลย
ดูนิ้วสิ สมํ่าเสมอ ดูดีเชียว
แบบนี้เก็บเงินเก่ง
น้าเป่าผิงดูลายนิ้วมือแม่นนะ
ตอนนั้นก็ดูให้อาหยางลูกชายฉัน
บอกว่าจะสอบได้คะแนนสูงสุด
แล้วเขาก็เป็นเด็กเรียนแก่งจริงๆ ด้วย
มีอย่างอื่นอีกไหมคะ
- เส้นความรักก็ดีนะ - ดีจัง
เธอเนี่ยเป็นเด็กมีวาสนาดีมากเลย
เธอนะก็พูดแต่อะไรดีๆ น่าฟัง
ไม่ให้พูดอะไรดีๆ แล้วจะให้พูดอะไรละ
ไหนเธอแบมือเธอมาสิ ให้เป่าผิงดูให้
ดูทำไม
นี่มันสมัยไหนแล้ว ฉันไม่เชื่อหรอก
- มาแล้วครับ - มา นั่งๆ
แล้วนี่
มีเรื่องอะไรด่วนเหรอครับ โทรมาไม่เร็วกว่าเหรอครับ
ก็อยากจะพูดต่อหน้านะ
อย่าเพิ่งรำคาญพวกเราเลย
วันนี้นะต้องคุยกันให้รู้เรื่อง
คุยกันไปก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันไป…
หงโต้ว เธออยู่ด้วย นั่งลงเลย
พวกเราจะคุยเรื่องอาหย่วน เธอก็อยู่ฟังด้วย
กินสตรอว์เบอร์รีก่อน
วันก่อน
หลายคนก็ถามผมเรื่องนี้ ผมก็บอกไปหมดแล้ว
เขาโตแล้วนะครับ เขาดูแลตัวเองได้
ผมรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่
ฉันว่าไม่
อาหย่วนยังเด็กอยู่เลย
เราไม่รู้เลยว่าตอนนี้เขาไปทำอะไรอยู่ที่ไหน
หายไปตั้งหลายวันแล้ว นายก็ไม่ออกไปตามหา
เขาอาจจะไม่รู้ว่า
ต้องไปตามหาที่ไหน
ถ้าไม่ทำอะไรเลย
เธอรู้ไหมคนแถวนี้ เขาพูดกันว่ายังไง
เพราะเป็นน้องคนละแม่
นายถึงได้ไม่สนใจ
อย่าไปฟังที่พวกเขาพูด ก็ไม่เป็นไรแล้วครับ
คนอื่นพูดว่ายังไง
เราไม่ฟังก็ได้
แต่ปากอยู่กับเขา
พวกเขาอยากจะพูดอะไร ก็พูดไปเรื่อย
เธอต้องออกไปตามหานะ
หาไม่เจอจริงๆ ค่อยแจ้งความ
แล้วค่อยพาเขา ส่งกลับคุนหมิง
เจ้าเด็กนั่นก็เหมือนกัน
แค่ท้องเสียเอง ถึงจะน่าอายนิดหน่อย
แต่ก็ไม่ควรหนีไป เรื่องเล็กนิดเดียว
พูดแบบนี้ก็ไม่ถูกทั้งหมด
เด็กอายุเท่านี้ ค่อนข้างให้ความสำคัญกับตัวเองมาก
คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่
แต่ยังไงก็ไม่ควรหนีเรียน เพราะเรื่องแบบนี้ใช่ไหมล่ะ
เรื่องนั่นไม่สำคัญหรอกนะ
ตอนนี้เรายังหาคนไม่เจอเลย
จริงๆ นะ ถ้าตามกลับมาได้ ต้องตีให้เข็ด
คุณย่าไม่ยอมให้ตีหรอก
ย่าเธอไม่ยอมให้ตีเหรอ
ย่ารักเขาจะตาย
ก็ใช่ ย่าเธอน่ะแก่เกินไปแล้ว
ส่วนอาหย่วน ก็เด็กสุด
ยังไงก็ตีไม่ได้
พูดอะไรกันแล้วเนี่ย
อาเหยา เธอต้องไปตามหาเขานะ
ไม่ใช่ผมไม่หานะครับ
ผมจัดการได้อยู่แล้ว พวกน้าสบายใจได้
- เธอสบายใจ เราไม่สบายใจนี่นา - พอแล้วๆ
อาเหยารู้แล้วก็พอ
รีบกินผลไม้กันเถอะ เร็ว
ไม่รู้อาหย่วนไปอยู่ไหนแล้วนะตอนนี้
น้าๆ ครับ กลับดีๆ นะครับ
- เดินระวังๆ - เออ
เดี๋ยวฉันจะคุยเรื่องงาน
กับอาเหยาสักหน่อย พวกเธอกลับไปก่อนได้เลย
ได้
กลับก่อนนะ เธอก็รีบๆ กลับละ
เดินระวังนะ
น้าเฟิ่ง
เรื่องอะไรเหรอครับ
ที่จริงก็ไม่ใช่เรื่องงานหรอก
คือว่า นายยังจำได้ไหม
จำได้ไหมตอนที่เธอ
อาเฉียงกับกว้านจวิน
อายุสิบห้า สิบหก
รวมหัวกันไปขโมยไข่นกมา ยังไม่ทันได้ต้ม
เจ้าหน้าที่ป่าไม้แจ้งตำรวจ แป๊บเดียวก็มาถึงบ้าน
ไม่สิ นั่นนะอยู่ภายใต้การคุ้มครองของรัฐเลยนะ
ยังยิ้มได้อีก เธอนี่
เพราะว่าไม่รู้กฎหมาย
สุดท้ายก็โดนหนักเลย
รู้แล้วครับ รู้แล้ว
พูดต่อเลยครับ
ก็ดูตอนนี้สิ
อาหย่วนนะ อายุเท่าเธอตอนนั้นเลย
เหมือนกันเปี๊ยบ
ไม่รู้กฎหมาย ดื้อรั้น
หัวขบถ
แล้วดูเธอปล่อยเขาไปสิ ไม่ยอมสั่งสอนให้ดี
เดี๋ยวก็เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมา รู้ไหม
น้าเฟิ่งครับ
งั้นผมจะบอกน้าตามตรง
แต่พูดกับพวกน้าๆ คนอื่นไม่ได้นะครับ
ได้
ยินดีต้อนรับครับ
ระวังนะครับ
แล้วมาใหม่นะครับ
- อาหารคุณพร้อมแล้วครับ ทานให้อร่อยนะครับ - โอเค ขอบใจนะ
น้องๆ เกี๊ยวมัตสึทาเกะหนึ่งจาน
ได้ครับ
พี่ครับ โต๊ะสาม สั่งเกี๊ยวมัตสึทาเกะหนึ่งจานครับ
- โอเค - ครับ
รีบไปเอาจานมา จานเราหมดแล้ว
ครับ
ยินดีต้อนรับครับ
(โทรศัพท์ รายชื่อติดต่อ)
(เซี่ยเซี่ย)
ครับ พี่เซี่ยเซี่ย
เหนื่อยสิครับ
พวกเขาทำได้ ผมก็ต้องทำได้ครับ
รู้ครับ ผมไม่ได้อวดเก่งสักหน่อย
แล้ว คนที่บ้านสบายดีไหมครับ
สบายดีสิ
ย่ายังออกไปขายของทุกวัน พี่นายก็ยุ่งมาก
งั้นที่พี่คุยกับผม
ไม่ได้บอกพี่เขาใช่ไหมครับ
เปล่า ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นหรอกน่า
แล้วพี่ผม
ได้ตามหาผมบ้างไหมครับ
ไม่นะ ไม่รู้ด้วยว่านายออกไปทำงาน
พวกเขาคิดว่า พอนายใช้เงินหมดแล้ว ก็คงกลับมาเอง
พวกเขาคิดผิดแล้วละ
นายควรกลับมาได้แล้วนะ
ไม่ครับ
กลับไปก็ต้องไปโรงเรียน
นายควรไปโรงเรียนนะ
พี่เหยาไม่ได้บอกเหรอว่าจะให้ย้ายโรงเรียน
ทำไมพี่ถึงเปลี่ยนความคิดแล้วละ ก่อนหน้านี้ก็เห็นด้วยกับผมนี่
ก็ฉันไม่รู้ว่าที่นายไม่ไปโรงเรียนเพราะท้องเสีย
ฉันก็นึกว่านายเรียนไม่รอดแล้วซะอีก
ช่างเหอะ
นายอยากทำงานก็ทำไป
พี่เซี่ยเซี่ย
พี่ ยังไม่ไปเซี่ยงไฮ้เหรอ
พี่ไปเมื่อไหร่
ใกล้แล้ว ทำไมเหรอ
ผมไปด้วยได้ไหม
นายไปด้วยทำไม
ผมยังไม่เคยไปเซี่ยงไฮ้เลย
เลิกคิดได้เลย
ทำงานของนายไปเถอะ
แค่นี้นะ
คุยกับใครอยู่นะ
พี่เซี่ยเซี่ย
เซี่ยเซี่ยเหรอ
เขาพูดอะไรกับนาย
เหมือนนายไม่ค่อยสบายใจนะ
พี่ผมไม่ออกมาตามหาผมเลย
เขาไม่สนใจผมสักนิด
งั้นรอให้พวกเขาร้อนใจอีกสักหน่อย
(รีสตาร์ท ปิด)
(ปิด กดเพื่อปิดเครื่อง)
พี่
ครอบครัวพี่รู้ไหมว่าพี่ออกมาทำงาน
พวกเขาบังคับฉํนไม่ได้หรอก
(ข่ายเหวิน หยางข่ายเหวิน)
(พี่ข่ายเหวิน ผมเข้าบัญชีไม่ได้)
(ฉันก็เข้าไม่ได้ อย่าห่วง ฉันดูให้อยู่)
(นี่โกหกฉันหรือเปล่า)
พอเครื่องลงถึงเซี่ยงไฮ้ รีบโทรหาเลยนะ
เจอพี่ข่ายของแกแล้ว
รีบเอาแผ่นแป้งให้เขานะ
ถ้าเขาทำไม่เป็น ก็วิดีโอคอลมา
แม่บอกเขาเอง
ใครเขาพกของเยอะขนาดนี้ขึ้นเครื่องกัน
เยอะที่ไหนกัน
อีกอย่าง แกนั่งเครื่องไป
ไม่ได้ถือไปสักหน่อย
พอลงเครื่องแล้วก็มีคนมารับ
ดูแกสิ
- เรื่องนิดเดียวเองครับ - จำไว้นะ
อย่าไปสร้างปัญหาให้คนอื่นละ
เขาดูแลแก แกก็เลี้ยงข้าวเขาคืนบ้างนะ
รู้แล้วครับ หยุดบ่นได้แล้วน่า
แล้วคิดว่าฉันอยากรึไง
แค่อยากบอกว่าต้องทำตัวยังไง
คุณน้า
อาไห่เองเหรอเนี่ย
- นึกว่าพี่เธอจะมาซะอีก - อ้อ วันนี้พี่เขามีคนเหมารถแล้วครับ
เครื่องขึ้นเที่ยงสิบห้า อย่าให้สายนะ
รับรองครับ
วางแผ่นแป้งอย่างนี้เหรอ
วางดีๆ สิ
อย่าลืมนะ
ถึงสนามบินแล้วโทรมาด้วย
ถึงเซี่ยงไฮ้แล้วก็โทรมาด้วย
แล้วก็โทรมาทุกวันเลยนะ
ครับ บาย
ไปแล้วนะครับ
ขับรถดีๆ ละ
คุณหม่า อรุณสวัสดิ์ค่ะ
อรุณสวัสดิ์
ไปจ็อกกิ้งเหรอ
ค่ะ ออกกำลังกายจะได้อายุยืน
ใช่ที่ไหนเล่า
ความเงียบต่างหาก ดีต่อสุขภาพ
ไปแล้วนะคะ
ย่าครับ ไปแล้วนะครับ
ทำไมไม่กินข้าวเช้าละ
เดี๋ยวกินระหว่างทางครับ
หยุดก่อน
เอานี่ ย่าอุ่นไว้ให้
กำลังอุ่นๆ ดื่มซะ
นี่ด้วย เอาไปด้วย
เอาไว้กินตอนหิว
งั้นผมไปแล้วนะครับ
อื้อ
รถนํ้ามันเต็มถังไหม
เพิ่งเติมเมื่อคืนครับ
ขับรถระวังละ
รู้แล้วครับ ไปแล้วนะ
บายครับ
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
ไปทำงานเหรอคุณ
จะไปที่ซู่เหอนะ ไกลนิดหน่อย
จ็อกกิ้งเหรอครับ
ค่ะ ออกกำลังกาย
โชคดีนะคะ
อาอิง
เซี่ยเซี่ยยังไม่มาเหรอ
เขาไปเซี่ยงไฮ้แล้วค่ะ
ไปวันนี้เหรอ
ใช่ค่ะ เขายังไม่ได้บอกครูเหรอคะ
ฉันลืมไปน่ะ
อ้อ ครูเซี่ยคะ
เซี่ยเซี่ยฝากจดหมายให้ครูค่ะ อยู่บนโต๊ะ
(ถึงครู)
ครูครับ ผมไปเซี่ยงไฮ้แล้วนะครับ
ดูแลสุขภาพแล้วนะ
อารมณ์ดีให้เยอะๆ นะครับ
ครูความดันเลือดสูง แต่ไม่ยอมไปตรวจสุขภาพ
พอโกรธแล้วยิ่งไปกระตุ้นมัน
ถ้าเป็นแบบนั้น ผมยังต้องกลับไปดูแลครูอีก
วิชาที่ครูสอน ผมจะไม่ลืมแน่นอนครับ
ไว้ผมหาเงินได้แล้ว
จะกลับไปหาครูนะครับ
ศิษย์ของครู เซี่ยเสี่ยวเซี่ย
แค่สามบรรทัด
นี่เรียกว่าจดหมายได้เหรอ
คุณลุง
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
อรุณสวัสดิ์
ลุงรู้เรื่องที่พี่เหยาไปซู่เหอแล้วไหมคะ
เขาไปทำอะไร
ช่วยคุยงานให้ลุงไงคะ
งั้นฉันไปทำงานก่อนนะคะ