WEBVTT

00:02:01.600 --> 00:02:02.440 align:center
สวัสดีค่ะ

00:02:02.520 --> 00:02:04.920 align:center
หมายเลขที่คุณเรียกไม่มีการตอบรับขณะนี้

00:02:21.600 --> 00:02:22.520 align:center
มา ชนแก้ว

00:02:22.600 --> 00:02:23.760 align:center
ชนแก้ว

00:02:31.080 --> 00:02:31.920 align:center
อาหย่วน

00:02:32.720 --> 00:02:33.840 align:center
นี่เพื่อนสนิทของฉัน

00:02:33.920 --> 00:02:35.080 align:center
รู้จักกันไว้นะ

00:02:35.160 --> 00:02:36.520 align:center
เดี๋ยวพวกเขาเนี่ย
ก็จะกลายเป็นเพื่อนสนิทนายเหมือนกัน

00:02:36.600 --> 00:02:37.720 align:center
สนุกมั้ยล่ะ

00:02:38.800 --> 00:02:41.080 align:center
นี่น้องชายฉัน อาหย่วน เซี่ยจือหย่วน

00:02:41.160 --> 00:02:42.640 align:center
ต่อไปก็พาเขาไปเที่ยวด้วยกัน

00:02:42.720 --> 00:02:44.120 align:center
- หวัดดี อาหย่วน
- หวัดดี

00:02:44.720 --> 00:02:45.920 align:center
หวัดดีครับ

00:02:46.000 --> 00:02:47.840 align:center
- อาหย่วน
- นายเล่นเกม15 20 เป็นไหม

00:02:49.760 --> 00:02:51.840 align:center
- ไม่เป็นครับ
- ไม่รู้จักเหรอ

00:02:51.920 --> 00:02:52.960 align:center
พวกเธอเล่นกันก่อนเลย

00:02:53.040 --> 00:02:54.000 align:center
โอเค ได้

00:02:54.080 --> 00:02:57.120 align:center
- ถ้าใครแพ้แล้ว
- ทำไมดูไม่สนุกเลยละ

00:02:58.720 --> 00:02:59.640 align:center
ดื่มหน่อยไหม

00:02:59.720 --> 00:03:01.000 align:center
หนึ่ง สอง สาม

00:03:01.080 --> 00:03:04.080 align:center
พี่ฉันบอกว่าไว้อายุ18ปีก่อน ค่อยดื่มได้

00:03:06.000 --> 00:03:08.560 align:center
เด็กน้อยเอ๊ย นายยังเชื่อพี่นายอยู่อีกเหรอ

00:03:08.640 --> 00:03:11.160 align:center
นี่ เป็นผู้ชายนะ
ต้องเป็นตัวของตัวเอง อยู่ด้วยลำแข้งตัวเองสิ

00:03:11.240 --> 00:03:12.080 align:center
รู้ไหม

00:03:12.880 --> 00:03:13.800 align:center
อยู่ด้วยลำแข้งตัวเอง

00:03:15.000 --> 00:03:16.800 align:center
อยู่ยังไง

00:03:18.680 --> 00:03:20.920 align:center
ก็หมายถึง นายหาเงินเองได้

00:03:21.000 --> 00:03:22.880 align:center
ไม่ใช่ว่านายไม่ชอบให้
พี่ชายมายุ่งวุ่นวายกับนายเหรอ

00:03:22.960 --> 00:03:25.760 align:center
นั่นเพราะนายยังหาเงินใช้เองไม่ได้
เลยยังไม่มั่นใจ

00:03:25.840 --> 00:03:28.440 align:center
ถ้านายหาเงินเองได้แล้ว นายก็ยืดอกได้

00:03:28.520 --> 00:03:30.120 align:center
อยากทำอะไรก็ได้ทำ

00:03:30.200 --> 00:03:31.680 align:center
มีความคิดเป็นของตัวเอง

00:03:32.480 --> 00:03:33.400 align:center
มีความคิดเป็นของตัวเอง

00:03:34.200 --> 00:03:36.280 align:center
ใช่ ฉันต้องมีความคิดเป็นของตัวเอง

00:03:39.160 --> 00:03:41.600 align:center
- หนึ่ง สอง สาม สิบห้า
- หนึ่ง สอง สาม สิบห้า

00:03:43.400 --> 00:03:45.520 align:center
ฉันว่าพี่ฉันพูดถูกนะ

00:03:49.440 --> 00:03:50.320 align:center
ดื่มนมมะพร้าวไหม

00:03:50.400 --> 00:03:51.400 align:center
อื้อ

00:03:53.280 --> 00:03:55.400 align:center
เถ้าแก่เนี้ย ขอนมมะพร้าวขวดนึงครับ

00:03:55.480 --> 00:03:56.560 align:center
ได้

00:03:58.120 --> 00:04:00.520 align:center
ถึงยังไงก็มองในแง่ดีไว้

00:04:00.600 --> 00:04:01.800 align:center
ตอนนี้นายเป็นอิสระแล้ว

00:04:02.800 --> 00:04:04.120 align:center
สัมผัสดูสิ

00:04:04.200 --> 00:04:05.640 align:center
ความรู้สึกของอิสระ

00:04:09.960 --> 00:04:11.600 align:center
มาๆ ดื่มต่อ มา

00:04:12.400 --> 00:04:13.840 align:center
- ชนแก้ว
- ชนแก้ว

00:04:15.120 --> 00:04:16.399 align:center
ทำไมนายถึงหนีออกมาจากบ้านละ

00:04:18.320 --> 00:04:20.440 align:center
ผมกลายเป็นคนดังที่บ้านเกิดน่ะสิ

00:04:22.120 --> 00:04:23.760 align:center
ทุกคนให้ฉันมา 75 หยวนก็พอนะ

00:04:33.360 --> 00:04:35.040 align:center
นายไม่ต้อง ฉันเลี้ยงเอง

00:04:35.120 --> 00:04:36.520 align:center
ไม่ได้พี่ รับไป

00:04:36.600 --> 00:04:38.040 align:center
- พอดีเลย
- ไม่ต้องจริงๆ

00:04:38.120 --> 00:04:39.080 align:center
เอาไปเหอะ

00:04:41.680 --> 00:04:43.480 align:center
งั้นพวกเราแยกย้าย ไว้ค่อยนัดเจอกันใหม่

00:04:43.560 --> 00:04:45.120 align:center
- อื้อ
- บ๊ายบาย

00:04:45.200 --> 00:04:46.440 align:center
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

00:04:47.720 --> 00:04:48.560 align:center
บายครับ

00:04:52.880 --> 00:04:53.720 align:center
เป็นอะไร

00:04:54.520 --> 00:04:55.360 align:center
คิดถึงบ้านละสิ

00:04:56.560 --> 00:04:58.120 align:center
ออกจากบ้านใหม่ๆ ก็แบบนี้แหละ

00:04:58.200 --> 00:05:00.040 align:center
นายจำไว้นะ อยู่ให้ได้ด้วยตัวเอง

00:05:01.280 --> 00:05:02.320 align:center
ไปกัน

00:05:03.600 --> 00:05:04.680 align:center
อยู่ให้ได้ด้วยลำแข้งตัวเอง

00:05:14.440 --> 00:05:16.800 align:center
ผมต้องอยู่ให้ได้ด้วยตัวเอง ผมจะหางานหาเงิน

00:05:16.880 --> 00:05:17.880 align:center
ผมจะออกมาให้พ้นจากเซี่ยจือเหยา

00:05:17.960 --> 00:05:19.440 align:center
- ออกมาให้พ้นเลย
- ใช่

00:05:19.520 --> 00:05:21.400 align:center
เขาเตะก้นผม เย็นชาใส่ผม

00:05:21.480 --> 00:05:22.520 align:center
เขาไม่สนใจผม

00:05:22.600 --> 00:05:24.040 align:center
- ผมจะทำให้เขาเป็นห่วง
- ให้เขาร้อนใจ

00:05:24.120 --> 00:05:25.240 align:center
ใช่ ทำให้เขาร้อนใจ

00:05:26.440 --> 00:05:27.520 align:center
พี่

00:05:27.600 --> 00:05:28.600 align:center
ผมตัดสินใจได้แล้ว

00:05:28.680 --> 00:05:30.720 align:center
ตั้งแต่วันนี้ไป ผม เซี่ยจือหย่วน

00:05:30.800 --> 00:05:32.440 align:center
จะหางานให้ได้

00:05:32.520 --> 00:05:35.280 align:center
มาติดตามฉัน เป็นพนักงานที่มีเกียรติ

00:05:35.360 --> 00:05:36.200 align:center
ครับ

00:05:36.280 --> 00:05:38.480 align:center
ฉันจะสอนนายพูด “ยินดีต้อนรับครับ” ก่อนเลย

00:05:39.080 --> 00:05:40.520 align:center
- ต้องกระตือรือร้นเข้าไว้
- กระตือรือร้น

00:05:40.600 --> 00:05:42.520 align:center
แขกฟังแล้ว ไม่รู้สึกอะไรหรอก

00:05:42.600 --> 00:05:44.120 align:center
แต่ถ้าเจ้านายได้ยินนะ ดีใจแก้มปริแน่

00:05:44.200 --> 00:05:45.080 align:center
- ดีใจเหรอครับ
- ใช่

00:05:45.160 --> 00:05:46.440 align:center
พี่ พูดว่ายังไงนะครับ

00:05:49.320 --> 00:05:51.080 align:center
ยินดีต้อนรับครับ

00:05:51.600 --> 00:05:53.040 align:center
ยินดีต้อนรับครับ

00:05:53.120 --> 00:05:55.080 align:center
ต้องปล่อยลมออกมา

00:05:55.160 --> 00:05:56.920 align:center
ยินดีต้อนรับครับ

00:05:57.000 --> 00:05:59.000 align:center
นี่นาย ทำให้เป็นจังหวะสิ

00:05:59.080 --> 00:06:01.040 align:center
ยินดีต้อนรับครับ

00:06:01.120 --> 00:06:03.280 align:center
ต้องอบอุ่นต้องกล้าหาญ

00:06:07.880 --> 00:06:10.400 align:center
- กล้าหาญไว้
- กล้าหาญไว้

00:06:10.480 --> 00:06:13.600 align:center
- ความมืดมน
- ความมืดมน

00:06:13.680 --> 00:06:16.440 align:center
- เป็นเพียง
- เป็นเพียง

00:06:16.520 --> 00:06:19.080 align:center
- สิ่งที่
- สิ่งที่

00:06:19.160 --> 00:06:21.960 align:center
- คดเคี้ยว วกวน
- คดเคี้ยว วกวน

00:06:22.040 --> 00:06:24.760 align:center
- ในชีวิต
- ในชีวิต

00:06:24.840 --> 00:06:26.840 align:center
- ทำให้ฉัน
- ทำให้ฉัน

00:06:35.840 --> 00:06:37.040 align:center
เจออาหย่วนแล้วรึยังคะ

00:06:37.120 --> 00:06:38.280 align:center
ยังครับ เขาหนีออกจากบ้านไปแล้ว

00:06:38.360 --> 00:06:40.120 align:center
เอากระเป๋าไปด้วย

00:06:40.200 --> 00:06:41.520 align:center
เอาเสื้อผ้าไปเปลี่ยนใหม่ด้วย

00:06:43.240 --> 00:06:44.280 align:center
ฉันไม่ได้พูดจริงๆ นะคะ

00:06:45.360 --> 00:06:46.400 align:center
เรื่องนั้นไม่สำคัญหรอกครับ

00:06:46.480 --> 00:06:48.800 align:center
ไม่ค่ะ เรื่องนี้สำคัญมากๆ

00:06:49.320 --> 00:06:50.400 align:center
ฉันไม่ได้พูด

00:06:52.520 --> 00:06:53.880 align:center
สาบานเลยค่ะ

00:06:53.960 --> 00:06:55.720 align:center
ไม่ว่าจะตอนไหนก็ไม่เคยพูดคะ

00:06:58.000 --> 00:06:58.840 align:center
ครับ ไม่ก็ไม่ครับ

00:06:58.920 --> 00:07:01.200 align:center
อะไรที่ว่าไม่ก็ไม่คะ

00:07:01.280 --> 00:07:02.720 align:center
ฉันไม่ได้พูดเลยค่ะ

00:07:02.800 --> 00:07:05.160 align:center
ครับ ครับ

00:07:05.240 --> 00:07:07.640 align:center
“ครับ” ก็คือเชื่อ

00:07:07.720 --> 00:07:09.960 align:center
ไม่เชื่อกันแล้วยังจะมาพูดส่งๆ
ตัดบทอีก หมายความว่าไงกันแน่

00:07:10.040 --> 00:07:11.960 align:center
คุณใจเย็นก่อนครับ ผมไม่ได้หมายถึงแบบนั้น

00:07:12.040 --> 00:07:15.360 align:center
ไม่ใช่ พวกคุณพี่น้องโทษฉันแบบนี้ไม่ได้

00:07:16.040 --> 00:07:16.880 align:center
คืองี้นะครับ

00:07:16.960 --> 00:07:19.800 align:center
เรื่องนี้ทั้งหมู่บ้าน มีแค่เราสองคนรู้

00:07:19.880 --> 00:07:22.280 align:center
ทั้งหมู่บ้าน มีแค่เราสองคนที่รู้

00:07:22.360 --> 00:07:23.400 align:center
ถ้าไม่ใช่ฉัน

00:07:23.480 --> 00:07:25.280 align:center
งั้นเป็นไปได้รึเปล่าคะว่าคุณเป็นคนพูด

00:07:25.800 --> 00:07:27.560 align:center
นี่ คุณพูดแทรกผม ยังพอรับได้

00:07:27.640 --> 00:07:29.200 align:center
ผมไม่ได้ปรักปรำคุณ แต่คุณกลับมาปรักปรำผม

00:07:29.280 --> 00:07:30.400 align:center
ไม่ใช่ผมพูดแน่ๆ

00:07:30.480 --> 00:07:32.920 align:center
หนึ่งในเราสองคนพูดออกไป

00:07:33.960 --> 00:07:34.840 align:center
ต้องไม่ใช่ฉันแน่

00:07:34.920 --> 00:07:36.360 align:center
ต้องไม่ใช่ผมเหมือนกัน

00:07:40.800 --> 00:07:43.560 align:center
- ช่างมันเถอะ
- ได้ไงละครับ

00:07:43.640 --> 00:07:45.840 align:center
หาตัวน้องชายคุณสำคัญกว่า

00:07:53.800 --> 00:07:55.160 align:center
คุณหัวเราะอะไรคะ

00:07:57.600 --> 00:07:58.880 align:center
คุณจิตใจดีจัง

00:08:03.240 --> 00:08:04.360 align:center
เพี้ยนจังคุณนี่

00:08:12.560 --> 00:08:14.600 align:center
ตอนพากั่วเปาไปโรงเรียนอนุบาล

00:08:14.680 --> 00:08:15.960 align:center
ฉันเจอจือหย่วนตรงปากซอย

00:08:16.480 --> 00:08:18.120 align:center
แค่ถามขึ้นมาเล่นๆ ว่า

00:08:18.200 --> 00:08:20.720 align:center
เห็นว่าท้องเสียเหรอ
เลยไม่ไปโรงเรียน จริงใช่ไหม

00:08:21.520 --> 00:08:22.520 align:center
เขาก็วิ่งหนีไปเลย

00:08:29.080 --> 00:08:30.080 align:center
ฉันด้วยค่ะ

00:08:31.200 --> 00:08:32.840 align:center
วันนี้ เขาโทรหาฉัน

00:08:32.919 --> 00:08:34.760 align:center
ถามหาเบอร์หงโต้ว

00:08:34.840 --> 00:08:37.080 align:center
ฉันก็เลยล้อเล่น

00:08:37.159 --> 00:08:38.159 align:center
แล้วถามเขาไป

00:08:39.200 --> 00:08:40.919 align:center
พวกนายได้ยินมาจากใคร

00:08:41.000 --> 00:08:42.559 align:center
แม่ฉันน่ะ

00:08:43.280 --> 00:08:47.000 align:center
พวกน้าๆ ที่ยุ้งฉาง ก็รู้กันหมดแล้ว

00:08:47.080 --> 00:08:49.760 align:center
ฉันว่าน้าเอ๋อร์ คงได้ยินมาจากพวกนั้น

00:08:50.880 --> 00:08:53.800 align:center
แสดงว่าตอนนี้ยังหาไม่เจอ ว่าใครเป็นเริ่มสินะ

00:08:53.880 --> 00:08:55.080 align:center
อยากรู้เรื่องนี้ไปทำไมกัน

00:08:55.160 --> 00:08:56.120 align:center
สำคัญด้วยรึไง

00:08:56.200 --> 00:08:57.440 align:center
สำคัญสิ

00:08:57.960 --> 00:08:59.240 align:center
เขาไม่ได้พูด ฉันก็ไม่ได้พูด

00:09:00.200 --> 00:09:01.440 align:center
แล้วเป็นใครล่ะเนี่ย

00:09:01.520 --> 00:09:03.720 align:center
นายยังสนใจว่าใครเป็นคนพูดอยู่เหรอ

00:09:03.800 --> 00:09:05.280 align:center
รีบหาอาหย่วนก่อนดีไหม

00:09:05.360 --> 00:09:06.520 align:center
นั่นไม่ใช่เพราะนายรึไง

00:09:06.600 --> 00:09:07.920 align:center
นายไปล้อเขา

00:09:08.000 --> 00:09:08.920 align:center
ใครเขาล้อเรื่องนี้กัน

00:09:09.920 --> 00:09:11.360 align:center
ก็เด็กไหมเล่า

00:09:12.360 --> 00:09:14.000 align:center
เด็กอายุ 16-17 ปี

00:09:14.080 --> 00:09:16.360 align:center
มีความเคารพในตัวเองสูง

00:09:16.440 --> 00:09:18.520 align:center
หรือต่อให้เด็กกว่านี้
ก็ไม่ควรเอาเรื่องน่าอับอายของใคร

00:09:18.600 --> 00:09:19.920 align:center
มาล้อเล่นนะคะ

00:09:25.440 --> 00:09:26.920 align:center
พวกนายยังไม่รู้

00:09:27.000 --> 00:09:30.200 align:center
ตอนกว้านจวินอยู่มอต้น เข้าไปเรียนว่ายนํ้า

00:09:30.280 --> 00:09:32.480 align:center
แล้วถูกเพื่อนเอากางเกงไปซ่อน

00:09:32.560 --> 00:09:34.880 align:center
ตอนนั้นมันมืดแล้ว เขาเลยเดินแก้ผ้ากลับบ้าน

00:09:34.960 --> 00:09:36.400 align:center
เกือบโดนพวกน้าๆ ในหมู่บ้านรุมทุบเอา

00:09:36.480 --> 00:09:38.280 align:center
เพราะนึกว่าเป็นพวกโรคจิต

00:09:38.360 --> 00:09:39.960 align:center
เรื่องตั้งแต่ไหนแล้วยังเอามาพูดอีก

00:09:40.040 --> 00:09:41.240 align:center
ก็ขำๆ ไหมล่ะ

00:09:45.000 --> 00:09:46.040 align:center
เอ่อ

00:09:46.800 --> 00:09:47.720 align:center
พี่เหยา

00:09:48.240 --> 00:09:49.640 align:center
พี่ว่า

00:09:49.720 --> 00:09:51.600 align:center
อาหย่วนเขาจะกลับคุนหมิงรึเปล่า

00:09:52.200 --> 00:09:54.400 align:center
เขาหนีมาจากคุณหมิงก็เพราะเรื่องนี้แหละ

00:09:54.480 --> 00:09:55.320 align:center
คิดว่าเขาจะกลับไปรึไง

00:09:55.400 --> 00:09:56.720 align:center
พี่ถามคุณลุงซื่อผิงแล้วเหรอ

00:09:56.800 --> 00:09:58.040 align:center
ถามแล้ว

00:09:59.520 --> 00:10:01.360 align:center
นายดูไม่ร้อนใจเลยนะ

00:10:03.800 --> 00:10:05.320 align:center
จะกังวลไปทำไม

00:10:05.400 --> 00:10:06.800 align:center
เขาโตแล้ว

00:10:06.880 --> 00:10:08.680 align:center
เงินก็มีติดตัว

00:10:08.760 --> 00:10:10.120 align:center
ปล่อยเขาไปเหอะ

00:10:10.200 --> 00:10:12.480 align:center
เงินหมด ก็กลับมาเองนั่นแหละ

00:10:13.600 --> 00:10:15.840 align:center
ใจกว้างดีเนอะ

00:10:15.920 --> 00:10:17.960 align:center
ถ้าเงินหมด แล้วเขาไปขโมยของคนอื่นขึ้นมาละ

00:10:18.040 --> 00:10:20.000 align:center
งั้นก็ให้กฎหมายลงโทษ

00:10:26.760 --> 00:10:27.600 align:center
เสี่ยวเซี่ย

00:10:29.480 --> 00:10:31.760 align:center
นายสนิทกับเขาจะตาย

00:10:33.120 --> 00:10:34.520 align:center
เขาไม่ได้บอกเหรอว่าไปไหน

00:10:37.600 --> 00:10:38.560 align:center
ไม่ครับ

00:10:41.840 --> 00:10:43.160 align:center
เขาบอกให้นายพูดแบบนี้สินะ

00:10:44.480 --> 00:10:45.800 align:center
เปล่าครับพี่ ผมไม่รู้จริงๆ

00:10:51.560 --> 00:10:53.360 align:center
เลี้ยงเด็กนี่มันยุ่งยากจริงๆ นะ

00:10:57.000 --> 00:10:58.960 align:center
วันนี้ทำไมเด็กสี่คนนี้ ดูว่านอนสอนง่ายดีจัง

00:11:23.680 --> 00:11:24.720 align:center
กินอีกคำนะ

00:11:25.360 --> 00:11:27.080 align:center
หาซื้อยากมากเลยนะ

00:11:28.160 --> 00:11:29.000 align:center
อะ อีกคำ

00:11:31.800 --> 00:11:33.240 align:center
เขาพูดแล้วเหรอ เขาบอกว่าอะไรนะ

00:11:35.960 --> 00:11:37.760 align:center
เขาซื้อส้มไปสองลูก

00:11:38.280 --> 00:11:39.280 align:center
แต่ไม่เห็นหวานเลย

00:11:39.880 --> 00:11:41.120 align:center
เราขายส้มตั้งเยอะแยะ

00:11:41.200 --> 00:11:43.160 align:center
จะมาปอกชิมหมดได้ยังไง อันไหนหวานไม่หวาน

00:11:43.240 --> 00:11:44.760 align:center
- เนอะ
- ใช่

00:11:46.360 --> 00:11:47.400 align:center
ถ้าเป็นเมื่อก่อนนะ

00:11:47.480 --> 00:11:48.960 align:center
ในวังนะ

00:11:49.040 --> 00:11:51.200 align:center
มีแค่ฮ่องเต้เท่านั้นแหละ

00:11:51.280 --> 00:11:54.200 align:center
ไม่ว่าจะทานอะไร ก็ให้นางกำนัลชิมให้ก่อน

00:11:54.280 --> 00:11:55.160 align:center
พิสูจน์ยาพิษนะ

00:11:55.880 --> 00:11:57.920 align:center
ฮ่องเต้กินของเหลือ จากนางกำนัลเหรอ

00:11:58.880 --> 00:12:00.880 align:center
เธอพูดแบบนี้ ก็ถูกของเธอนะ

00:12:03.720 --> 00:12:05.120 align:center
นี่มันเสียแล้วนี่

00:12:05.200 --> 00:12:07.080 align:center
ฉู่ฉู่ มาดูหน่อยสิ

00:12:07.160 --> 00:12:08.800 align:center
มาดูส้มหน่อย เป็นส้มของร้านเราไหม

00:12:08.880 --> 00:12:10.040 align:center
เขาบอกว่าเสียสามลูก

00:12:10.120 --> 00:12:11.480 align:center
จะดูออกได้ไงละเนี่ย

00:12:11.560 --> 00:12:12.800 align:center
ดูไม่ออกเลยค่ะ

00:12:12.880 --> 00:12:13.720 align:center
ฉันมาคุยกับน้าเฟิ่ง

00:12:15.280 --> 00:12:18.280 align:center
- น้ากุ้ยมาเที่ยวแถวนี้อีกแล้วนะคะ
- ฉันมาคุยเล่นกับอาเฟิ่งนะ

00:12:18.360 --> 00:12:20.000 align:center
นี่มันเวลางานของเรานะ

00:12:20.080 --> 00:12:22.040 align:center
ฉันไม่รบกวนเวลาทำงานเธอหรอก

00:12:23.080 --> 00:12:24.480 align:center
ผู้จัดการ มาดูนี่หน่อย

00:12:24.560 --> 00:12:25.440 align:center
ฉู่ฉู่

00:12:26.320 --> 00:12:28.680 align:center
เขาบอกว่า ส้มเราเสียสามลูก

00:12:28.760 --> 00:12:30.280 align:center
ดูหน่อยสิว่าใช่จากร้านเราไหม

00:12:30.800 --> 00:12:32.000 align:center
นี่มันส้มอีกชนิดนึงนี่นา

00:12:32.080 --> 00:12:33.840 align:center
ฉันก็ว่า

00:12:33.920 --> 00:12:35.320 align:center
เขาบอกให้พวกเราชดใช้นะ

00:12:36.760 --> 00:12:38.360 align:center
- ให้เขาไปเถอะ
- ไม่ได้

00:12:38.440 --> 00:12:40.720 align:center
น้าเฟิ่ง ปล่อยไปเถอะค่ะ

00:12:40.800 --> 00:12:43.000 align:center
ถ้าอธิบายยาก เราก็ชดใช้ไป

00:12:43.080 --> 00:12:45.280 align:center
ได้ยังไงกันละ แบบนี้ไม่ถูกนะ

00:12:45.360 --> 00:12:46.560 align:center
น้าเฟิ่ง ฉันจะบอกอะไรให้

00:12:47.160 --> 00:12:48.720 align:center
ถ้าเราพูดแบบนั้นกับเขา

00:12:48.800 --> 00:12:51.240 align:center
เขาจะให้คะแนนแย่ๆ กับเรา
ไม่ดีกับร้านของเรานะ

00:12:51.320 --> 00:12:52.160 align:center
เข้าใจไหมคะ

00:12:53.200 --> 00:12:54.120 align:center
เข้าใจแล้ว

00:12:54.720 --> 00:12:55.760 align:center
ไม่เป็นไรนะคะ

00:12:57.000 --> 00:12:59.280 align:center
ผู้จัดการคะ เจออาหย่วนรึยังคะ

00:12:59.360 --> 00:13:00.560 align:center
ยังเลย

00:13:00.640 --> 00:13:02.240 align:center
หลายวันแล้วนะคะ

00:13:02.760 --> 00:13:04.440 align:center
เถ้าแก่เซี่ยบอกว่า เขามีเงินติดตัว

00:13:04.520 --> 00:13:05.520 align:center
ไม่ต้องห่วง

00:13:06.920 --> 00:13:08.440 align:center
อาเหยาคิดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะ

00:13:09.040 --> 00:13:10.760 align:center
ไม่ยอมไปหาน้องชายสักที

00:13:11.640 --> 00:13:13.600 align:center
อายุเท่าเขาน่ะ

00:13:13.680 --> 00:13:15.000 align:center
ยังแยกแยะดีชั่วไม่ชัดหรอกนะ

00:13:15.680 --> 00:13:18.160 align:center
เกิดไปอยู่กับคนไม่ดีขึ้นมา

00:13:18.680 --> 00:13:19.640 align:center
ก็แย่เลยสิ

00:13:20.800 --> 00:13:23.000 align:center
ตอนแรกนะ ก็ขโมยเล็กขโมยน้อยแบบนี้แหละ

00:13:23.080 --> 00:13:25.280 align:center
แล้วหลังจากนั้นนะ ก็มาทำเป็นอาชีพ

00:13:30.240 --> 00:13:31.080 align:center
ไม่หรอกมั้งคะ

00:13:31.160 --> 00:13:32.480 align:center
ทำไมจะใช่ละ

00:13:34.320 --> 00:13:36.880 align:center
เด็กไม่ยอมไปโรงเรียน ควรตีสั่งสอน

00:13:37.520 --> 00:13:38.640 align:center
จนตอนนี้ละ

00:13:38.720 --> 00:13:41.480 align:center
พ่อเขาไม่ยอมตี ส่งกลับบ้านเดิมมา

00:13:41.560 --> 00:13:42.440 align:center
พี่ชายเขาน่ะ

00:13:42.520 --> 00:13:44.400 align:center
ปล่อยตามใจแบบนั้นได้ยังไง

00:13:44.920 --> 00:13:46.120 align:center
ฉันว่านะ

00:13:46.200 --> 00:13:48.800 align:center
พากลับมาก่อนเลย ถ้าสอนแล้วไม่ฟังละก็

00:13:48.880 --> 00:13:50.320 align:center
ตีให้แขนขาหักไปเลย

00:13:50.400 --> 00:13:52.040 align:center
ดูสิยังจะดื้ออีกไหม

00:13:52.120 --> 00:13:53.440 align:center
ค่ะๆ

00:13:53.520 --> 00:13:54.440 align:center
น้ากุ้ยคะ

00:13:54.520 --> 00:13:56.280 align:center
ช่วยฉันหน่อยค่ะ

00:13:56.360 --> 00:13:57.480 align:center
เช็ดหัวมันให้ที

00:13:57.560 --> 00:13:59.360 align:center
ฉันมาเที่ยวนะ ไม่ได้มาทำงานสักหน่อย

00:13:59.440 --> 00:14:01.800 align:center
น้าทำเป็นน่า เอาหน่อยนะคะ

00:14:03.040 --> 00:14:04.000 align:center
ได้ๆ

00:14:35.880 --> 00:14:36.720 align:center
สวัสดีค่ะ

00:14:36.800 --> 00:14:39.080 align:center
แพนเค้กเห็ดพอร์ชินีของฉัน รอนานแล้วนะคะ

00:14:39.800 --> 00:14:42.640 align:center
ขอโทษค่ะ วันนี้ลูกค้าเยอะ สักครู่นะคะ

00:14:42.720 --> 00:14:44.920 align:center
- ค่ะ ถ้างั้นช่วยเร่งหน่อยนะคะ
- ค่ะ

00:14:49.960 --> 00:14:51.640 align:center
ให้ฉันช่วยไหม โต๊ะไหนเหรอ

00:14:53.120 --> 00:14:54.320 align:center
ห้องชาด้านในสุด

00:14:54.400 --> 00:14:55.440 align:center
ขอบคุณนะ

00:14:58.800 --> 00:14:59.640 align:center
น่าน่า

00:15:00.360 --> 00:15:01.200 align:center
เถ้าแก่เซี่ย

00:15:03.480 --> 00:15:05.000 align:center
ทำไมหงโต้วมาเป็นเด็กเสิร์ฟแล้วละ

00:15:05.880 --> 00:15:06.960 align:center
เขามาหาอะไรดื่ม

00:15:07.040 --> 00:15:08.800 align:center
เห็นฉันยุ่ง ก็เลยช่วย

00:15:10.640 --> 00:15:13.000 align:center
- นี่หนังสือมาใหม่รึเปล่าคะ
- ใช่

00:15:13.080 --> 00:15:16.120 align:center
มันหนักมาก ฉันเลยยกมาให้

00:15:16.200 --> 00:15:17.040 align:center
ฉันเอาไว้ในห้องเก็บของนะ

00:15:17.120 --> 00:15:19.640 align:center
- อย่าลืมแกะล่ะ
- ขอบคุณมากค่ะ

00:15:36.160 --> 00:15:37.000 align:center
น่าน่า

00:15:38.320 --> 00:15:41.800 align:center
ลาเต้กับแพนเค้กเห็ดพอร์ชินี โต๊ะสองนะ

00:15:41.880 --> 00:15:43.320 align:center
ที่นี่มีของแจกไหม

00:15:43.400 --> 00:15:45.480 align:center
- ของแจก
- แขกโต๊ะนั้นรอนานแล้วนะ

00:15:45.560 --> 00:15:46.640 align:center
ดื่มนํ้าไปสองแก้วแล้ว

00:15:46.720 --> 00:15:49.120 align:center
มีอาหารว่างอะไรให้พวกเขาก่อนไหม

00:15:50.040 --> 00:15:52.720 align:center
อ้อ มีพวกถั่วนะ แล้วก็คุ้กกี้ไพ่นกกระจอก

00:15:52.800 --> 00:15:53.680 align:center
ดีเลย

00:16:14.520 --> 00:16:16.800 align:center
ขอโทษด้วยนะคะ วันนี้ร้านยุ่งนิดหน่อย

00:16:16.880 --> 00:16:19.120 align:center
จานนี้เป็นคุ้กกี้ไพ่นกกระจอก
อบใหม่ๆ เลยค่ะ ลองชิมดูนะคะ

00:16:19.200 --> 00:16:20.080 align:center
ขอบคุณค่ะ

00:16:24.120 --> 00:16:25.000 align:center
ทานให้อร่อยนะคะ

00:16:25.080 --> 00:16:26.120 align:center
- ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณค่ะ

00:16:42.080 --> 00:16:43.680 align:center
ส้มสอง ลูกแพรสอง ใช่ไหม

00:16:43.760 --> 00:16:44.680 align:center
ใช่

00:16:54.800 --> 00:16:55.880 align:center
อันนี้ใช้ยังไงเหรอ

00:16:57.320 --> 00:16:58.320 align:center
ง่ายมาก

00:16:58.400 --> 00:17:01.200 align:center
พอไฟสว่าง กดปุ่มกลมๆ ด้านล่างอันนี้

00:17:01.280 --> 00:17:02.120 align:center
แล้วเลือกเมนู

00:17:02.200 --> 00:17:04.240 align:center
จากนั้นก็กด เครื่องก็จะทำงาน

00:17:15.800 --> 00:17:17.800 align:center
น่าน่า เอาไปวางหมดแล้วนะ

00:17:20.040 --> 00:17:21.040 align:center
เจออาหย่วนหรือยัง

00:17:21.119 --> 00:17:22.200 align:center
ยังเลย

00:17:22.280 --> 00:17:23.599 align:center
แค่กี่วันเอง ไม่รีบ

00:17:24.800 --> 00:17:25.640 align:center
นั่นสิ

00:17:25.720 --> 00:17:27.560 align:center
น้องชายคุณ ไม่ใช่น้องฉัน กังวลอะไรละเนอะ

00:17:29.840 --> 00:17:32.040 align:center
ผู้จัดการแผนกต้อนรับโรงแรมเก่าอย่างคุณ

00:17:32.120 --> 00:17:33.520 align:center
รู้จักวิธีเสิร์ฟอาหารด้วยเหรอ

00:17:33.600 --> 00:17:35.760 align:center
ผู้จัดการแผนกต้อนรับ ต้องรู้จักการบริการที่ดี

00:17:35.840 --> 00:17:36.680 align:center
ต้องทำเป็นหมดแหละค่ะ

00:17:38.640 --> 00:17:41.160 align:center
ผมก็นึกว่า คุณแค่คุมลูกน้องอย่างเดียว

00:17:41.760 --> 00:17:42.960 align:center
ควบคุมและดูแลทั้งหมดนั่นแหละค่ะ

00:17:43.920 --> 00:17:44.880 align:center
คุณทำได้ดีนะ

00:17:51.840 --> 00:17:53.720 align:center
อ๋อ ไม่มีอะไรแล้ว ทำงานต่อเถอะ กลับละนะ

00:17:56.400 --> 00:17:58.400 align:center
เถ้าแก่เซี่ย หลอดไฟคะ

00:17:58.480 --> 00:17:59.520 align:center
รู้แล้ว

00:18:02.280 --> 00:18:03.600 align:center
เดี๋ยวฉันทำเอง

00:18:03.680 --> 00:18:05.000 align:center
- งั้นฉันไปเสิร์ฟอันนี้ก่อนนะ
- คะ

00:18:12.760 --> 00:18:13.600 align:center
ขอบคุณค่ะ

00:18:13.680 --> 00:18:15.320 align:center
วันนี้ขอบคุณมากนะ

00:18:15.400 --> 00:18:17.760 align:center
นี่เป็นเครื่องดื่มของร้านเรา ชิมดูสิ

00:18:19.640 --> 00:18:20.520 align:center
อ้อ เป็นนํ้าแข็งนี่

00:18:21.040 --> 00:18:21.880 align:center
ดูดีมากเลย

00:18:21.960 --> 00:18:24.400 align:center
กุหลาบดำแดงจะให้รสชาติต่างกัน

00:18:24.480 --> 00:18:25.840 align:center
เวลาชงแบบเย็นกับร้อน

00:18:34.440 --> 00:18:36.160 align:center
ได้รสกุหลาบสดใหม่มากเลย

00:18:36.680 --> 00:18:37.880 align:center
ใช่ไหมล่ะ

00:18:37.960 --> 00:18:40.480 align:center
ฉันคิดว่า มันเป็นรสชาติแบบค่อยๆ จิบ

00:18:41.040 --> 00:18:42.200 align:center
ค่อยๆ จิบเหรอ

00:18:42.920 --> 00:18:45.960 align:center
รสค่อยๆ จิบเนี่ย สำคัญอยู่ที่วัตถุดิบ

00:18:46.040 --> 00:18:47.040 align:center
ก็คือเวลา

00:18:50.200 --> 00:18:51.360 align:center
ตอนนี้นะ

00:18:51.440 --> 00:18:53.280 align:center
สิ่งต่างที่เชื่องช้า เริ่มน้อยลงแล้ว

00:18:53.360 --> 00:18:54.920 align:center
ทุกอย่างเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

00:18:55.960 --> 00:18:57.480 align:center
คนก็กลายเป็นเครื่องจักรไปซะแล้ว

00:18:59.480 --> 00:19:00.440 align:center
ใช่

00:19:01.200 --> 00:19:04.160 align:center
ฉันมักจะพูดว่า โรงแรมคือนาฬิกาเรือนใหญ่

00:19:04.240 --> 00:19:06.360 align:center
ส่วนพนักงานคือหนึ่งในกลไก

00:19:06.440 --> 00:19:09.080 align:center
ที่ต้องเร่งเดินให้ทันเวลา เพื่อแข่งกับมัน

00:19:12.040 --> 00:19:13.800 align:center
คนแข่งกับเวลา

00:19:16.040 --> 00:19:17.280 align:center
สุดท้ายแล้ว

00:19:19.840 --> 00:19:20.880 align:center
คนเป็นฝ่ายแพ้อยู่ดี

00:19:39.280 --> 00:19:42.000 align:center
หงโต้ว ตอนพวกเราแก่แล้ว

00:19:42.080 --> 00:19:43.080 align:center
จะเป็นยังไงบ้างนะ

00:20:06.240 --> 00:20:07.640 align:center
- อาเหยา
- หยางซวี่

00:20:08.440 --> 00:20:09.320 align:center
น้องชายนายกลับมารึยัง

00:20:09.840 --> 00:20:10.880 align:center
ยังเลย

00:20:11.400 --> 00:20:13.600 align:center
- ทำไมไม่ไปหาละ
- ไม่จำเป็นหรอก

00:20:13.680 --> 00:20:15.200 align:center
เที่ยวจนพอแล้ว เดี๋ยวเขาก็กลับมาเอง

00:20:16.840 --> 00:20:18.080 align:center
เด็กวัยนี้ไม่รู้ความแบบนี้แหละ

00:20:20.120 --> 00:20:21.600 align:center
งานนายเป็นยังไงบ้าง

00:20:22.520 --> 00:20:24.080 align:center
คนขับมากกว่านักท่องเที่ยว

00:20:24.160 --> 00:20:25.120 align:center
ได้แขกน้อยมากเลย

00:20:25.200 --> 00:20:26.360 align:center
ฉันว่าจะไม่ทำแล้ว

00:20:26.440 --> 00:20:27.480 align:center
ว่าจะกู้เงินซื้อรถใหม่

00:20:28.000 --> 00:20:29.040 align:center
ซื้อรถใหม่

00:20:29.640 --> 00:20:30.840 align:center
ลูกพี่ลูกน้องฉันที่อยู่คุนหมิง

00:20:30.920 --> 00:20:32.120 align:center
ฉันคุยกับเขาแล้ว

00:20:32.200 --> 00:20:34.560 align:center
ไปเป็นคนขับรถที่นั่น ภรรยาฉันก็เป็นแม่บ้าน

00:20:34.640 --> 00:20:37.480 align:center
พอหาเงินได้สักหน่อย
สักสองปีค่อยรับลูกไปอยู่ด้วย

00:20:37.560 --> 00:20:40.640 align:center
งั้นถัวถัว ก็ต้องอยู่กับปู่ย่าที่นี่นะสิ

00:20:41.280 --> 00:20:43.440 align:center
ใช่ เราทำได้แค่นี้นะ ก็มันหาเงินได้น้อย

00:20:44.600 --> 00:20:46.080 align:center
เดี๋ยวก็ดีขึ้น

00:20:46.160 --> 00:20:48.000 align:center
รัฐบาลกำลังส่งเสริมการท่องเที่ยว

00:20:48.520 --> 00:20:49.920 align:center
ใครๆ ก็พูดได้

00:20:53.560 --> 00:20:54.720 align:center
ไว้ดีขึ้นค่อยกลับมา

00:20:55.240 --> 00:20:57.280 align:center
ครอบครัวยังต้องใช้เงิน

00:20:57.360 --> 00:20:58.600 align:center
ถัวถัวยังต้องขึ้นโรงเรียน

00:20:58.680 --> 00:20:59.960 align:center
จะพึ่งแต่ที่บ้านก็ไม่ได้

00:21:01.760 --> 00:21:03.440 align:center
ไม่กวนนายแล้ว เดี๋ยวฉันไปรับลูกค้าต่อ

00:21:17.000 --> 00:21:17.920 align:center
อาฉิน

00:21:19.160 --> 00:21:21.320 align:center
หยิบหลอดไฟ 12 วัตต์ สีเหลืองให้สองดวง

00:21:21.400 --> 00:21:22.440 align:center
โอเค

00:21:27.080 --> 00:21:28.480 align:center
ฉันได้ยินว่าที่อาหย่วนไม่ไปโรงเรียนเพราะ

00:21:28.560 --> 00:21:30.360 align:center
เขาท้องเสีย เละกางเกงของคุณครู

00:21:30.440 --> 00:21:32.400 align:center
ทำไมเขาถึงได้ทำอย่างงั้นละ

00:21:33.200 --> 00:21:34.520 align:center
ได้ยินมาจากใครเนี่ย

00:21:34.600 --> 00:21:35.760 align:center
แม่ฉันนะ

00:21:35.840 --> 00:21:37.480 align:center
แต่ก็ฟังมาจากคนอื่นอีกที

00:21:37.560 --> 00:21:39.240 align:center
ยังมีคนพูดอีกว่า เกิดตรงหน้าประตูโรงเรียน

00:21:39.320 --> 00:21:40.640 align:center
ฉันไม่ค่อยเชื่อ

00:21:40.720 --> 00:21:42.400 align:center
งั้นตอนที่เลอะกางเกงครู ทำไมเธอถึงเชื่อละ

00:21:43.000 --> 00:21:44.400 align:center
งั้นไปเลอะโดนใครละ

00:21:44.480 --> 00:21:47.120 align:center
ก็มันท้องของเขาเอง จะไปเกี่ยวคนอื่นได้ไงละ

00:21:47.200 --> 00:21:48.680 align:center
ฉันไม่รู้นี่

00:21:48.760 --> 00:21:51.160 align:center
แชทถามพี่ไป พี่ก็ไม่ตอบ

00:21:51.240 --> 00:21:52.080 align:center
อ่ะ

00:21:53.360 --> 00:21:55.240 align:center
พี่บอกฉันมาก่อน ตกลงแล้วเลอะใส่ใคร

00:21:55.920 --> 00:21:57.280 align:center
รีบเอามา

00:21:58.880 --> 00:22:00.280 align:center
เย็นนี้ฉันไปกินข้าวที่บ้านพี่

00:22:00.360 --> 00:22:02.320 align:center
พี่ใช้เหล้าต้มเนื้อนะ อร่อยมากๆ

00:22:03.840 --> 00:22:04.720 align:center
เมื่อวานพ่อของเธอ

00:22:04.800 --> 00:22:06.960 align:center
มาหาฉัน เกี่ยวกับเธอ

00:22:07.800 --> 00:22:08.880 align:center
พูดเรื่องแต่งงานเหรอคะ

00:22:09.480 --> 00:22:11.720 align:center
ให้ฉันพูดกับเธอเรื่อง
อยากให้เธอไปเรียนรู้งานที่โรงปัก

00:22:12.600 --> 00:22:14.560 align:center
ไม่เอา ต่อให้เป็นพี่ก็โน้มน้าวฉันไม่ได้

00:22:14.640 --> 00:22:15.840 align:center
บอกให้เขาล้มเลิกความคิดนี้ไปเถอะ

00:22:17.800 --> 00:22:20.360 align:center
พ่อเธออยากให้ไปเรียนรู้งานไง

00:22:20.440 --> 00:22:23.320 align:center
ตอนเด็กๆ ฉันเห็นน้าๆ เย็บปักกันทั้งวัน

00:22:23.400 --> 00:22:24.920 align:center
ชุดเดียวใช้เวลาตั้งครึ่งปี

00:22:25.000 --> 00:22:27.680 align:center
ตาก็ใกล้จะมองไม่เห็น หลังก็ยกไม่ขึ้น

00:22:27.760 --> 00:22:29.520 align:center
เงินก็หาได้นิดเดียว

00:22:29.600 --> 00:22:30.520 align:center
ไม่ไปหรอก

00:22:31.200 --> 00:22:32.240 align:center
เธอนี่นะ

00:22:32.320 --> 00:22:33.880 align:center
สองหลอดสี่สิบ โอนจ่าย

00:22:33.960 --> 00:22:34.800 align:center
ขายราคาต้นทุน

00:22:48.240 --> 00:22:49.480 align:center
เสร็จแล้วครับ ลองเปิดดู

00:22:52.600 --> 00:22:53.440 align:center
ขอโทษนะ

00:22:53.520 --> 00:22:54.880 align:center
ใช้เวลาเปลี่ยนนานไปหน่อย

00:22:54.960 --> 00:22:56.680 align:center
ไม่เป็นไรค่ะ ไม่ได้เสียเวลาทำอาหาร

00:22:56.760 --> 00:22:58.040 align:center
มีตรงไหนเสียอีกไหมครับ

00:22:58.120 --> 00:22:59.520 align:center
แถวระเบียงนะ

00:22:59.600 --> 00:23:01.680 align:center
เสียมาสองสามวันแล้ว น่าน่ารออยู่ชั้นบนนะ

00:23:01.760 --> 00:23:03.520 align:center
- เดี๋ยวผมไปดู
- ขอบคุณนะ

00:23:03.600 --> 00:23:04.440 align:center
ไม่เป็นไรครับ

00:23:07.080 --> 00:23:08.680 align:center
ฉันซื้อมะเขือเทศมา

00:23:08.760 --> 00:23:10.640 align:center
มื้อคํ่าเรากินมะเขือเทศผัดไข่นะ

00:23:10.720 --> 00:23:12.040 align:center
ง่ายดี

00:23:13.000 --> 00:23:14.120 align:center
หงโต้ว มองอะไรอยู่

00:23:15.720 --> 00:23:18.240 align:center
เถ้าแก่เซี่ยเขายังไม่ได้ไปตามหาน้องชายใช่ไหม

00:23:19.000 --> 00:23:20.680 align:center
เขาคงไม่รู้ไปตามหาที่ไหน

00:23:21.400 --> 00:23:23.040 align:center
ฉันว่าเขาไม่ค่อยสนใจเท่าไร

00:23:23.720 --> 00:23:25.680 align:center
น่าจะใช่มั้ง

00:23:25.760 --> 00:23:26.760 align:center
ได้ยินน่าน่าพูดว่า

00:23:26.840 --> 00:23:29.200 align:center
พวกเขาเป็น พี่น้องคนละแม่

00:23:30.320 --> 00:23:32.760 align:center
ตอนเถ้าแก่เซี่ยยังเด็ก

00:23:32.840 --> 00:23:34.840 align:center
พ่อแม่เขาไปทำงานที่คุนหมิง

00:23:34.920 --> 00:23:36.760 align:center
ส่วนเขาอยู่ที่นี่

00:23:36.840 --> 00:23:38.200 align:center
แล้วแม่ก็มาเสียไปเพราะป่วย

00:23:38.280 --> 00:23:40.160 align:center
ไม่กี่ปีต่อมา พ่อเขาแต่งงานใหม่

00:23:40.240 --> 00:23:41.280 align:center
จนได้ลูกชายอีกคน

00:23:42.080 --> 00:23:44.320 align:center
พวกเขาพี่น้องไม่เคยใช้ชีวิตด้วยกัน

00:23:45.320 --> 00:23:47.000 align:center
ในเรื่องของความรู้สึก

00:23:47.080 --> 00:23:48.080 align:center
คงต้องใช้เวลา

00:23:50.960 --> 00:23:53.040 align:center
เต๋อชิงนี่เหมือนนกยูงเฒ่าจริงๆ

00:23:53.120 --> 00:23:56.000 align:center
ไปไหนมาไหน ก็เอาแต่อวดขนตลอด

00:23:56.080 --> 00:23:58.080 align:center
เขาก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กไม่ใช่เหรอ

00:23:59.000 --> 00:24:00.080 align:center
หงโต้ว

00:24:00.960 --> 00:24:02.240 align:center
อาเหยาอยู่ที่นี่ไหม

00:24:02.320 --> 00:24:04.400 align:center
เขากำลังเปลี่ยนหลอดไฟอยู่ค่ะ

00:24:05.760 --> 00:24:06.680 align:center
อาเหยา

00:24:07.720 --> 00:24:09.720 align:center
ลงมาหน่อย พวกเรามีเรื่องจะคุยด้วย

00:24:10.280 --> 00:24:12.040 align:center
ขอเปลี่ยนหลอดไฟก่อนครับ เดี๋ยวลงไป

00:24:12.120 --> 00:24:14.280 align:center
พวกเรารอเขาก่อน ไม่ได้รีบอยู่แล้วนี่

00:24:16.200 --> 00:24:17.320 align:center
หงโต้ว

00:24:17.400 --> 00:24:19.680 align:center
น้าแนะนำให้เธอรู้จัก นี่น้าเฟิ่ง

00:24:20.600 --> 00:24:21.520 align:center
น้าเฟิ่ง

00:24:22.320 --> 00:24:23.760 align:center
มา เรารอเขาแป๊บนึง

00:24:23.840 --> 00:24:26.240 align:center
นั่งก่อนนะคะ เดี๋ยวหนูเอาชามาให้

00:24:26.320 --> 00:24:28.240 align:center
ไม่ต้องหรอก พวกเราไม่ดื่ม

00:24:28.320 --> 00:24:30.560 align:center
เธอไม่ดื่ม แต่ฉันดื่มนะ

00:24:31.560 --> 00:24:32.480 align:center
ขอบใจนะหงโต้ว

00:24:33.280 --> 00:24:34.200 align:center
ยินดีค่ะ

00:24:34.280 --> 00:24:37.240 align:center
อาเหยานี่ ยังมีแก่ใจมาเปลี่ยนไฟ

00:24:38.040 --> 00:24:39.240 align:center
เธอจะรีบอะไรเล่า

00:24:39.320 --> 00:24:41.680 align:center
ทำเหมือนไก่ตัวผู้ที่กินดินปืนเข้าไปได้

00:24:43.200 --> 00:24:45.040 align:center
นั่นพวกน้าเป่าผิงนิ มาที่นี่ได้ยังไงกันเนี่ย

00:24:45.120 --> 00:24:47.080 align:center
ไม่รู้เหมือนกัน เห็นว่ามาหาเถ้าแก่เซี่ย

00:24:47.840 --> 00:24:49.640 align:center
แก้วพวกนี้ใช้ร่วมกันได้ใช่ไหม

00:24:50.360 --> 00:24:52.280 align:center
อันนี้ที่ท่านหม่าซื้อมาให้เราใช้

00:24:52.360 --> 00:24:53.480 align:center
เอามาไว้ชงชา

00:24:55.600 --> 00:24:58.320 align:center
น้าเฟิ่งที่ดูดุๆ หน่อย เป็นใครเหรอ

00:24:59.440 --> 00:25:01.520 align:center
เหมือนกับน้าเป่าผิงนั่นแหละ
ทำงานกับร้านค้าออนไลน์

00:25:01.600 --> 00:25:02.920 align:center
ของเถ้าแก่เซี่ย

00:25:03.000 --> 00:25:05.920 align:center
น้าเป่าผิงรับผิดชอบจัดของ น้าเฟิ่งดูแลลูกค้า

00:25:06.480 --> 00:25:07.560 align:center
ร้านออนไลน์ของเถ้าแก่เซี่ย

00:25:08.080 --> 00:25:09.400 align:center
ไม่ใช่ของเสี่ยวชุนเหรอ

00:25:10.200 --> 00:25:12.000 align:center
เสี่ยวชุนเป็นแค่ผู้จัดการ

00:25:12.080 --> 00:25:13.840 align:center
เป็นลูกจ้างเถ้าแก่เซี่ย

00:25:15.160 --> 00:25:17.240 align:center
งั้นหมายความว่า
มีแค่ร้านกาแฟที่เป็นของเสี่ยวชุนสินะ

00:25:18.200 --> 00:25:20.600 align:center
นี่ พี่เสี่ยวชุนนะ เป็นแค่ผู้จัดการ

00:25:20.680 --> 00:25:22.320 align:center
พวกเราเรียกเขาว่าเถ้าแก่เซี่ย

00:25:22.400 --> 00:25:23.760 align:center
บางครั้งคุณก็เรียกเหมือนกันไม่ใช่เหรอ

00:25:23.840 --> 00:25:25.680 align:center
ก็ไม่ใช่เพราะว่า
เขาเป็นเจ้าของคอกม้าหรอกเหรอ

00:25:26.280 --> 00:25:28.440 align:center
คอกม้าก็เป็นของเขา

00:25:28.520 --> 00:25:30.560 align:center
โรงปัก โรงย้อม บ้านพักที่เราอยู่นี่ก็ด้วย

00:25:30.640 --> 00:25:31.840 align:center
เป็นของเขาหมดนั่นแหละ

00:25:33.680 --> 00:25:36.200 align:center
คุณไม่ค่อยออกไปไหน ทำไมรู้เรื่องพวกนี้เยอะจัง

00:25:38.840 --> 00:25:39.840 align:center
ตอนทำอาหาร

00:25:39.920 --> 00:25:43.240 align:center
น่าน่าเล่าเรื่องซุบซิบในหมู่บ้านให้ฟังนะ

00:25:44.120 --> 00:25:45.760 align:center
ที่นี่มีเรื่องซุบซิบด้วยเหรอ

00:25:46.680 --> 00:25:47.840 align:center
เยอะออก

00:25:50.600 --> 00:25:51.680 align:center
เรื่องซุบซิบ

00:25:53.320 --> 00:25:54.520 align:center
- ทานผลไม้กันก่อนค่ะ
- หงโต้ว

00:25:54.600 --> 00:25:56.240 align:center
- มีผลไม้ด้วยเหรอ
- มาหงโต้ว นั่งด้วยกัน

00:25:57.160 --> 00:25:58.560 align:center
- นั่งนี่
- ขอบคุณค่ะ

00:25:58.640 --> 00:26:01.440 align:center
เธออายุสามสิบแล้วเหรอ

00:26:01.520 --> 00:26:03.640 align:center
ค่ะ ฉันแก่ว่าเสี่ยวชุนสองปี

00:26:03.720 --> 00:26:06.280 align:center
ดูไม่เหมือนเลย ดูเด็กมากเลย

00:26:06.360 --> 00:26:08.320 align:center
ตอนพวกเราเล็กๆ นะ

00:26:08.400 --> 00:26:10.600 align:center
เราต้องไปเก็บเห็ดราบนภูเขา

00:26:10.680 --> 00:26:12.640 align:center
ไปตกปลาที่บึงเออร์ไห่

00:26:12.720 --> 00:26:14.000 align:center
โดนทั้งลมทั้งแดด

00:26:14.080 --> 00:26:16.160 align:center
ไม่ได้มาทาครีมกันหรอก

00:26:16.240 --> 00:26:17.800 align:center
เพราะงั้นเลยดูแก่แบบนี้

00:26:18.400 --> 00:26:20.640 align:center
แต่เสี่ยวซี ไม่เหมือนพวกเรานะ

00:26:20.720 --> 00:26:21.960 align:center
รายนั้นก็สามสิบแล้ว

00:26:22.040 --> 00:26:23.920 align:center
ผิวยังดูนุ่มนิ่มอยู่เลย

00:26:24.000 --> 00:26:25.120 align:center
เธอเหมือนกับเขามากเลย

00:26:26.040 --> 00:26:27.360 align:center
หึ

00:26:28.200 --> 00:26:30.400 align:center
- เธอหึอะไร
- เปล่าหึอะไร

00:26:31.200 --> 00:26:33.480 align:center
ฉันพูดว่าหงโต้วเหมือนเสี่ยวซีเลย

00:26:33.560 --> 00:26:34.600 align:center
เธอก็หึขึ้นมา

00:26:34.680 --> 00:26:36.360 align:center
เสี่ยวซีไม่ดีตรงไหน

00:26:36.440 --> 00:26:38.360 align:center
ไม่มีเลย ดีหมด

00:26:38.440 --> 00:26:39.680 align:center
แน่นอนอยู่แล้ว

00:26:39.760 --> 00:26:41.240 align:center
พวกเธอดูมือนี่สิ

00:26:41.760 --> 00:26:43.200 align:center
เนียนนุ่มซะไม่มี

00:26:43.280 --> 00:26:45.440 align:center
ดูก็รู้ว่าไม่ค่อยทำงานหนักเท่าไร

00:26:46.680 --> 00:26:47.520 align:center
ดีจังเลย

00:26:48.440 --> 00:26:50.680 align:center
ดูนิ้วสิ สมํ่าเสมอ ดูดีเชียว

00:26:50.760 --> 00:26:51.920 align:center
แบบนี้เก็บเงินเก่ง

00:26:53.080 --> 00:26:54.840 align:center
น้าเป่าผิงดูลายนิ้วมือแม่นนะ

00:26:54.920 --> 00:26:57.160 align:center
ตอนนั้นก็ดูให้อาหยางลูกชายฉัน

00:26:57.240 --> 00:26:59.520 align:center
บอกว่าจะสอบได้คะแนนสูงสุด

00:26:59.600 --> 00:27:02.000 align:center
แล้วเขาก็เป็นเด็กเรียนแก่งจริงๆ ด้วย

00:27:02.080 --> 00:27:02.960 align:center
มีอย่างอื่นอีกไหมคะ

00:27:04.280 --> 00:27:06.720 align:center
- เส้นความรักก็ดีนะ
- ดีจัง

00:27:07.680 --> 00:27:10.040 align:center
เธอเนี่ยเป็นเด็กมีวาสนาดีมากเลย

00:27:11.120 --> 00:27:13.440 align:center
เธอนะก็พูดแต่อะไรดีๆ น่าฟัง

00:27:13.520 --> 00:27:14.960 align:center
ไม่ให้พูดอะไรดีๆ แล้วจะให้พูดอะไรละ

00:27:15.040 --> 00:27:17.280 align:center
ไหนเธอแบมือเธอมาสิ ให้เป่าผิงดูให้

00:27:17.360 --> 00:27:18.840 align:center
ดูทำไม

00:27:18.920 --> 00:27:20.680 align:center
นี่มันสมัยไหนแล้ว ฉันไม่เชื่อหรอก

00:27:22.080 --> 00:27:24.280 align:center
- มาแล้วครับ
- มา นั่งๆ

00:27:25.160 --> 00:27:26.240 align:center
แล้วนี่

00:27:26.320 --> 00:27:28.840 align:center
มีเรื่องอะไรด่วนเหรอครับ
โทรมาไม่เร็วกว่าเหรอครับ

00:27:29.640 --> 00:27:31.040 align:center
ก็อยากจะพูดต่อหน้านะ

00:27:31.120 --> 00:27:34.680 align:center
อย่าเพิ่งรำคาญพวกเราเลย

00:27:34.760 --> 00:27:36.920 align:center
วันนี้นะต้องคุยกันให้รู้เรื่อง

00:27:37.840 --> 00:27:38.920 align:center
คุยกันไปก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันไป…

00:27:39.000 --> 00:27:40.560 align:center
หงโต้ว เธออยู่ด้วย นั่งลงเลย

00:27:40.640 --> 00:27:43.800 align:center
พวกเราจะคุยเรื่องอาหย่วน เธอก็อยู่ฟังด้วย

00:27:43.880 --> 00:27:44.840 align:center
กินสตรอว์เบอร์รีก่อน

00:27:45.920 --> 00:27:46.880 align:center
วันก่อน

00:27:46.960 --> 00:27:49.520 align:center
หลายคนก็ถามผมเรื่องนี้ ผมก็บอกไปหมดแล้ว

00:27:50.200 --> 00:27:52.360 align:center
เขาโตแล้วนะครับ เขาดูแลตัวเองได้

00:27:52.440 --> 00:27:53.640 align:center
ผมรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่

00:27:54.480 --> 00:27:55.520 align:center
ฉันว่าไม่

00:27:56.480 --> 00:27:58.800 align:center
อาหย่วนยังเด็กอยู่เลย

00:27:58.880 --> 00:28:01.520 align:center
เราไม่รู้เลยว่าตอนนี้เขาไปทำอะไรอยู่ที่ไหน

00:28:01.600 --> 00:28:04.800 align:center
หายไปตั้งหลายวันแล้ว นายก็ไม่ออกไปตามหา

00:28:05.320 --> 00:28:07.400 align:center
เขาอาจจะไม่รู้ว่า

00:28:07.480 --> 00:28:09.840 align:center
ต้องไปตามหาที่ไหน

00:28:10.440 --> 00:28:11.520 align:center
ถ้าไม่ทำอะไรเลย

00:28:11.600 --> 00:28:13.560 align:center
เธอรู้ไหมคนแถวนี้ เขาพูดกันว่ายังไง

00:28:13.640 --> 00:28:15.760 align:center
เพราะเป็นน้องคนละแม่

00:28:15.840 --> 00:28:17.480 align:center
นายถึงได้ไม่สนใจ

00:28:18.200 --> 00:28:20.640 align:center
อย่าไปฟังที่พวกเขาพูด ก็ไม่เป็นไรแล้วครับ

00:28:21.680 --> 00:28:23.480 align:center
คนอื่นพูดว่ายังไง

00:28:23.560 --> 00:28:24.520 align:center
เราไม่ฟังก็ได้

00:28:24.600 --> 00:28:25.960 align:center
แต่ปากอยู่กับเขา

00:28:26.040 --> 00:28:28.160 align:center
พวกเขาอยากจะพูดอะไร ก็พูดไปเรื่อย

00:28:28.720 --> 00:28:30.080 align:center
เธอต้องออกไปตามหานะ

00:28:30.160 --> 00:28:32.560 align:center
หาไม่เจอจริงๆ ค่อยแจ้งความ

00:28:32.640 --> 00:28:34.960 align:center
แล้วค่อยพาเขา ส่งกลับคุนหมิง

00:28:36.920 --> 00:28:38.000 align:center
เจ้าเด็กนั่นก็เหมือนกัน

00:28:38.080 --> 00:28:40.800 align:center
แค่ท้องเสียเอง ถึงจะน่าอายนิดหน่อย

00:28:41.360 --> 00:28:43.960 align:center
แต่ก็ไม่ควรหนีไป เรื่องเล็กนิดเดียว

00:28:44.040 --> 00:28:46.280 align:center
พูดแบบนี้ก็ไม่ถูกทั้งหมด

00:28:46.360 --> 00:28:49.280 align:center
เด็กอายุเท่านี้
ค่อนข้างให้ความสำคัญกับตัวเองมาก

00:28:49.360 --> 00:28:50.760 align:center
คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่

00:28:50.840 --> 00:28:53.600 align:center
แต่ยังไงก็ไม่ควรหนีเรียน
เพราะเรื่องแบบนี้ใช่ไหมล่ะ

00:28:54.280 --> 00:28:55.440 align:center
เรื่องนั่นไม่สำคัญหรอกนะ

00:28:55.520 --> 00:28:56.640 align:center
ตอนนี้เรายังหาคนไม่เจอเลย

00:28:58.040 --> 00:28:59.600 align:center
จริงๆ นะ ถ้าตามกลับมาได้ ต้องตีให้เข็ด

00:29:01.120 --> 00:29:02.360 align:center
คุณย่าไม่ยอมให้ตีหรอก

00:29:02.880 --> 00:29:04.080 align:center
ย่าเธอไม่ยอมให้ตีเหรอ

00:29:05.040 --> 00:29:06.880 align:center
ย่ารักเขาจะตาย

00:29:07.880 --> 00:29:10.120 align:center
ก็ใช่ ย่าเธอน่ะแก่เกินไปแล้ว

00:29:10.200 --> 00:29:12.680 align:center
ส่วนอาหย่วน ก็เด็กสุด

00:29:12.760 --> 00:29:14.120 align:center
ยังไงก็ตีไม่ได้

00:29:15.320 --> 00:29:17.560 align:center
พูดอะไรกันแล้วเนี่ย

00:29:17.640 --> 00:29:19.560 align:center
อาเหยา เธอต้องไปตามหาเขานะ

00:29:21.000 --> 00:29:22.760 align:center
ไม่ใช่ผมไม่หานะครับ

00:29:23.440 --> 00:29:25.560 align:center
ผมจัดการได้อยู่แล้ว พวกน้าสบายใจได้

00:29:25.640 --> 00:29:28.920 align:center
- เธอสบายใจ เราไม่สบายใจนี่นา
- พอแล้วๆ

00:29:29.000 --> 00:29:30.680 align:center
อาเหยารู้แล้วก็พอ

00:29:31.480 --> 00:29:33.080 align:center
รีบกินผลไม้กันเถอะ เร็ว

00:29:35.320 --> 00:29:37.920 align:center
ไม่รู้อาหย่วนไปอยู่ไหนแล้วนะตอนนี้

00:29:46.320 --> 00:29:48.200 align:center
น้าๆ ครับ กลับดีๆ นะครับ

00:29:48.280 --> 00:29:49.640 align:center
- เดินระวังๆ
- เออ

00:29:49.720 --> 00:29:52.320 align:center
เดี๋ยวฉันจะคุยเรื่องงาน

00:29:52.400 --> 00:29:55.320 align:center
กับอาเหยาสักหน่อย พวกเธอกลับไปก่อนได้เลย

00:29:55.400 --> 00:29:56.560 align:center
ได้

00:29:56.640 --> 00:29:57.960 align:center
กลับก่อนนะ เธอก็รีบๆ กลับละ

00:29:58.560 --> 00:29:59.720 align:center
เดินระวังนะ

00:30:02.320 --> 00:30:03.360 align:center
น้าเฟิ่ง

00:30:03.440 --> 00:30:04.600 align:center
เรื่องอะไรเหรอครับ

00:30:06.120 --> 00:30:07.560 align:center
ที่จริงก็ไม่ใช่เรื่องงานหรอก

00:30:07.640 --> 00:30:09.440 align:center
คือว่า นายยังจำได้ไหม

00:30:09.520 --> 00:30:11.320 align:center
จำได้ไหมตอนที่เธอ

00:30:11.400 --> 00:30:13.520 align:center
อาเฉียงกับกว้านจวิน

00:30:13.600 --> 00:30:14.760 align:center
อายุสิบห้า สิบหก

00:30:16.240 --> 00:30:18.720 align:center
รวมหัวกันไปขโมยไข่นกมา ยังไม่ทันได้ต้ม

00:30:18.800 --> 00:30:21.840 align:center
เจ้าหน้าที่ป่าไม้แจ้งตำรวจ แป๊บเดียวก็มาถึงบ้าน

00:30:22.960 --> 00:30:25.440 align:center
ไม่สิ นั่นนะอยู่ภายใต้การคุ้มครองของรัฐเลยนะ

00:30:25.520 --> 00:30:26.800 align:center
ยังยิ้มได้อีก เธอนี่

00:30:26.880 --> 00:30:29.320 align:center
เพราะว่าไม่รู้กฎหมาย

00:30:29.840 --> 00:30:31.320 align:center
สุดท้ายก็โดนหนักเลย

00:30:31.920 --> 00:30:32.960 align:center
รู้แล้วครับ รู้แล้ว

00:30:33.040 --> 00:30:34.520 align:center
พูดต่อเลยครับ

00:30:34.600 --> 00:30:35.680 align:center
ก็ดูตอนนี้สิ

00:30:35.760 --> 00:30:38.720 align:center
อาหย่วนนะ อายุเท่าเธอตอนนั้นเลย

00:30:38.800 --> 00:30:39.800 align:center
เหมือนกันเปี๊ยบ

00:30:39.880 --> 00:30:42.400 align:center
ไม่รู้กฎหมาย ดื้อรั้น

00:30:42.480 --> 00:30:43.720 align:center
หัวขบถ

00:30:43.800 --> 00:30:46.000 align:center
แล้วดูเธอปล่อยเขาไปสิ ไม่ยอมสั่งสอนให้ดี

00:30:46.080 --> 00:30:48.880 align:center
เดี๋ยวก็เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นมา รู้ไหม

00:30:51.520 --> 00:30:52.480 align:center
น้าเฟิ่งครับ

00:30:53.480 --> 00:30:54.720 align:center
งั้นผมจะบอกน้าตามตรง

00:30:55.560 --> 00:30:57.200 align:center
แต่พูดกับพวกน้าๆ คนอื่นไม่ได้นะครับ

00:30:57.840 --> 00:30:58.680 align:center
ได้

00:31:08.480 --> 00:31:09.880 align:center
ยินดีต้อนรับครับ

00:31:09.960 --> 00:31:10.960 align:center
ระวังนะครับ

00:31:12.360 --> 00:31:13.560 align:center
แล้วมาใหม่นะครับ

00:31:17.600 --> 00:31:19.920 align:center
- อาหารคุณพร้อมแล้วครับ ทานให้อร่อยนะครับ
- โอเค ขอบใจนะ

00:31:21.120 --> 00:31:22.800 align:center
น้องๆ เกี๊ยวมัตสึทาเกะหนึ่งจาน

00:31:22.880 --> 00:31:23.760 align:center
ได้ครับ

00:31:23.840 --> 00:31:26.080 align:center
พี่ครับ โต๊ะสาม สั่งเกี๊ยวมัตสึทาเกะหนึ่งจานครับ

00:31:26.160 --> 00:31:27.360 align:center
- โอเค
- ครับ

00:31:28.640 --> 00:31:29.760 align:center
รีบไปเอาจานมา จานเราหมดแล้ว

00:31:29.840 --> 00:31:30.680 align:center
ครับ

00:31:43.040 --> 00:31:44.200 align:center
ยินดีต้อนรับครับ

00:31:44.280 --> 00:31:45.720 align:center
ยินดีต้อนรับครับ

00:32:29.520 --> 00:32:31.240 align:center
(โทรศัพท์ รายชื่อติดต่อ)

00:32:35.280 --> 00:32:38.960 align:center
(เซี่ยเซี่ย)

00:32:42.720 --> 00:32:43.960 align:center
ครับ พี่เซี่ยเซี่ย

00:32:48.080 --> 00:32:49.080 align:center
เหนื่อยสิครับ

00:32:49.840 --> 00:32:51.720 align:center
พวกเขาทำได้ ผมก็ต้องทำได้ครับ

00:32:53.280 --> 00:32:55.480 align:center
รู้ครับ ผมไม่ได้อวดเก่งสักหน่อย

00:32:59.240 --> 00:33:01.640 align:center
แล้ว คนที่บ้านสบายดีไหมครับ

00:33:01.720 --> 00:33:02.720 align:center
สบายดีสิ

00:33:03.720 --> 00:33:06.160 align:center
ย่ายังออกไปขายของทุกวัน พี่นายก็ยุ่งมาก

00:33:07.160 --> 00:33:08.640 align:center
งั้นที่พี่คุยกับผม

00:33:09.160 --> 00:33:10.440 align:center
ไม่ได้บอกพี่เขาใช่ไหมครับ

00:33:10.520 --> 00:33:12.320 align:center
เปล่า ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นหรอกน่า

00:33:13.720 --> 00:33:14.840 align:center
แล้วพี่ผม

00:33:15.360 --> 00:33:16.440 align:center
ได้ตามหาผมบ้างไหมครับ

00:33:17.040 --> 00:33:19.240 align:center
ไม่นะ ไม่รู้ด้วยว่านายออกไปทำงาน

00:33:19.840 --> 00:33:22.360 align:center
พวกเขาคิดว่า
พอนายใช้เงินหมดแล้ว ก็คงกลับมาเอง

00:33:24.760 --> 00:33:26.160 align:center
พวกเขาคิดผิดแล้วละ

00:33:27.280 --> 00:33:28.680 align:center
นายควรกลับมาได้แล้วนะ

00:33:28.760 --> 00:33:29.920 align:center
ไม่ครับ

00:33:30.000 --> 00:33:31.280 align:center
กลับไปก็ต้องไปโรงเรียน

00:33:32.960 --> 00:33:34.360 align:center
นายควรไปโรงเรียนนะ

00:33:36.000 --> 00:33:37.480 align:center
พี่เหยาไม่ได้บอกเหรอว่าจะให้ย้ายโรงเรียน

00:33:38.520 --> 00:33:40.920 align:center
ทำไมพี่ถึงเปลี่ยนความคิดแล้วละ
ก่อนหน้านี้ก็เห็นด้วยกับผมนี่

00:33:42.560 --> 00:33:45.800 align:center
ก็ฉันไม่รู้ว่าที่นายไม่ไปโรงเรียนเพราะท้องเสีย

00:33:46.760 --> 00:33:48.280 align:center
ฉันก็นึกว่านายเรียนไม่รอดแล้วซะอีก

00:33:51.000 --> 00:33:52.080 align:center
ช่างเหอะ

00:33:52.600 --> 00:33:53.720 align:center
นายอยากทำงานก็ทำไป

00:33:54.920 --> 00:33:55.960 align:center
พี่เซี่ยเซี่ย

00:33:56.480 --> 00:33:58.560 align:center
พี่ ยังไม่ไปเซี่ยงไฮ้เหรอ

00:33:58.640 --> 00:33:59.520 align:center
พี่ไปเมื่อไหร่

00:34:00.680 --> 00:34:01.640 align:center
ใกล้แล้ว ทำไมเหรอ

00:34:03.800 --> 00:34:04.920 align:center
ผมไปด้วยได้ไหม

00:34:05.560 --> 00:34:06.720 align:center
นายไปด้วยทำไม

00:34:07.320 --> 00:34:08.960 align:center
ผมยังไม่เคยไปเซี่ยงไฮ้เลย

00:34:09.679 --> 00:34:10.639 align:center
เลิกคิดได้เลย

00:34:11.159 --> 00:34:12.080 align:center
ทำงานของนายไปเถอะ

00:34:13.120 --> 00:34:14.040 align:center
แค่นี้นะ

00:34:17.360 --> 00:34:18.520 align:center
คุยกับใครอยู่นะ

00:34:19.360 --> 00:34:20.520 align:center
พี่เซี่ยเซี่ย

00:34:23.120 --> 00:34:24.239 align:center
เซี่ยเซี่ยเหรอ

00:34:24.760 --> 00:34:25.679 align:center
เขาพูดอะไรกับนาย

00:34:26.280 --> 00:34:27.719 align:center
เหมือนนายไม่ค่อยสบายใจนะ

00:34:30.199 --> 00:34:31.719 align:center
พี่ผมไม่ออกมาตามหาผมเลย

00:34:31.800 --> 00:34:33.400 align:center
เขาไม่สนใจผมสักนิด

00:34:35.679 --> 00:34:37.600 align:center
งั้นรอให้พวกเขาร้อนใจอีกสักหน่อย

00:34:41.159 --> 00:34:42.040 align:center
(รีสตาร์ท ปิด)

00:34:42.120 --> 00:34:43.159 align:center
(ปิด กดเพื่อปิดเครื่อง)

00:34:55.040 --> 00:34:55.880 align:center
พี่

00:34:56.400 --> 00:34:59.240 align:center
ครอบครัวพี่รู้ไหมว่าพี่ออกมาทำงาน

00:35:00.240 --> 00:35:01.720 align:center
พวกเขาบังคับฉํนไม่ได้หรอก

00:35:20.760 --> 00:35:23.000 align:center
(ข่ายเหวิน หยางข่ายเหวิน)

00:35:23.080 --> 00:35:25.480 align:center
(พี่ข่ายเหวิน ผมเข้าบัญชีไม่ได้)

00:35:25.560 --> 00:35:27.680 align:center
(ฉันก็เข้าไม่ได้ อย่าห่วง ฉันดูให้อยู่)

00:35:32.800 --> 00:35:36.920 align:center
(นี่โกหกฉันหรือเปล่า)

00:35:50.160 --> 00:35:52.760 align:center
พอเครื่องลงถึงเซี่ยงไฮ้ รีบโทรหาเลยนะ

00:35:53.560 --> 00:35:55.280 align:center
เจอพี่ข่ายของแกแล้ว

00:35:55.360 --> 00:35:56.760 align:center
รีบเอาแผ่นแป้งให้เขานะ

00:35:56.840 --> 00:35:58.680 align:center
ถ้าเขาทำไม่เป็น ก็วิดีโอคอลมา

00:35:58.760 --> 00:35:59.800 align:center
แม่บอกเขาเอง

00:36:00.600 --> 00:36:02.240 align:center
ใครเขาพกของเยอะขนาดนี้ขึ้นเครื่องกัน

00:36:03.040 --> 00:36:04.360 align:center
เยอะที่ไหนกัน

00:36:04.440 --> 00:36:06.400 align:center
อีกอย่าง แกนั่งเครื่องไป

00:36:06.480 --> 00:36:07.720 align:center
ไม่ได้ถือไปสักหน่อย

00:36:07.800 --> 00:36:09.560 align:center
พอลงเครื่องแล้วก็มีคนมารับ

00:36:12.200 --> 00:36:13.160 align:center
ดูแกสิ

00:36:13.240 --> 00:36:14.880 align:center
- เรื่องนิดเดียวเองครับ
- จำไว้นะ

00:36:14.960 --> 00:36:16.560 align:center
อย่าไปสร้างปัญหาให้คนอื่นละ

00:36:16.640 --> 00:36:19.120 align:center
เขาดูแลแก แกก็เลี้ยงข้าวเขาคืนบ้างนะ

00:36:19.200 --> 00:36:21.360 align:center
รู้แล้วครับ หยุดบ่นได้แล้วน่า

00:36:21.880 --> 00:36:23.480 align:center
แล้วคิดว่าฉันอยากรึไง

00:36:23.560 --> 00:36:26.160 align:center
แค่อยากบอกว่าต้องทำตัวยังไง

00:36:30.960 --> 00:36:31.960 align:center
คุณน้า

00:36:32.720 --> 00:36:33.840 align:center
อาไห่เองเหรอเนี่ย

00:36:33.920 --> 00:36:36.880 align:center
- นึกว่าพี่เธอจะมาซะอีก
- อ้อ วันนี้พี่เขามีคนเหมารถแล้วครับ

00:36:37.400 --> 00:36:39.520 align:center
เครื่องขึ้นเที่ยงสิบห้า อย่าให้สายนะ

00:36:39.600 --> 00:36:40.800 align:center
รับรองครับ

00:36:41.720 --> 00:36:43.720 align:center
วางแผ่นแป้งอย่างนี้เหรอ

00:36:44.880 --> 00:36:46.320 align:center
วางดีๆ สิ

00:36:48.560 --> 00:36:49.520 align:center
อย่าลืมนะ

00:36:49.600 --> 00:36:51.000 align:center
ถึงสนามบินแล้วโทรมาด้วย

00:36:51.680 --> 00:36:54.000 align:center
ถึงเซี่ยงไฮ้แล้วก็โทรมาด้วย

00:36:54.080 --> 00:36:55.720 align:center
แล้วก็โทรมาทุกวันเลยนะ

00:36:55.800 --> 00:36:57.320 align:center
ครับ บาย

00:36:58.640 --> 00:36:59.480 align:center
ไปแล้วนะครับ

00:37:00.360 --> 00:37:01.640 align:center
ขับรถดีๆ ละ

00:38:38.680 --> 00:38:40.480 align:center
คุณหม่า อรุณสวัสดิ์ค่ะ

00:38:41.160 --> 00:38:42.000 align:center
อรุณสวัสดิ์

00:38:42.520 --> 00:38:44.560 align:center
ไปจ็อกกิ้งเหรอ

00:38:45.080 --> 00:38:46.400 align:center
ค่ะ ออกกำลังกายจะได้อายุยืน

00:38:47.040 --> 00:38:47.880 align:center
ใช่ที่ไหนเล่า

00:38:48.720 --> 00:38:51.240 align:center
ความเงียบต่างหาก ดีต่อสุขภาพ

00:38:56.080 --> 00:38:57.160 align:center
ไปแล้วนะคะ

00:39:00.800 --> 00:39:02.560 align:center
ย่าครับ ไปแล้วนะครับ

00:39:03.640 --> 00:39:05.240 align:center
ทำไมไม่กินข้าวเช้าละ

00:39:05.320 --> 00:39:06.480 align:center
เดี๋ยวกินระหว่างทางครับ

00:39:07.280 --> 00:39:08.440 align:center
หยุดก่อน

00:39:10.000 --> 00:39:12.000 align:center
เอานี่ ย่าอุ่นไว้ให้

00:39:12.080 --> 00:39:13.400 align:center
กำลังอุ่นๆ ดื่มซะ

00:39:14.120 --> 00:39:15.720 align:center
นี่ด้วย เอาไปด้วย

00:39:16.640 --> 00:39:17.800 align:center
เอาไว้กินตอนหิว

00:39:18.640 --> 00:39:19.680 align:center
งั้นผมไปแล้วนะครับ

00:39:20.640 --> 00:39:21.640 align:center
อื้อ

00:39:21.720 --> 00:39:23.880 align:center
รถนํ้ามันเต็มถังไหม

00:39:23.960 --> 00:39:25.560 align:center
เพิ่งเติมเมื่อคืนครับ

00:39:26.080 --> 00:39:27.280 align:center
ขับรถระวังละ

00:39:27.360 --> 00:39:28.720 align:center
รู้แล้วครับ ไปแล้วนะ

00:39:28.800 --> 00:39:29.680 align:center
บายครับ

00:39:36.320 --> 00:39:38.080 align:center
- อรุณสวัสดิ์
- อรุณสวัสดิ์

00:39:39.320 --> 00:39:40.560 align:center
ไปทำงานเหรอคุณ

00:39:40.640 --> 00:39:42.080 align:center
จะไปที่ซู่เหอนะ ไกลนิดหน่อย

00:39:42.680 --> 00:39:43.760 align:center
จ็อกกิ้งเหรอครับ

00:39:43.840 --> 00:39:45.040 align:center
ค่ะ ออกกำลังกาย

00:39:45.120 --> 00:39:46.200 align:center
โชคดีนะคะ

00:40:47.440 --> 00:40:48.400 align:center
อาอิง

00:40:49.080 --> 00:40:50.360 align:center
เซี่ยเซี่ยยังไม่มาเหรอ

00:40:50.440 --> 00:40:51.840 align:center
เขาไปเซี่ยงไฮ้แล้วค่ะ

00:40:52.600 --> 00:40:53.600 align:center
ไปวันนี้เหรอ

00:40:53.680 --> 00:40:55.600 align:center
ใช่ค่ะ เขายังไม่ได้บอกครูเหรอคะ

00:40:59.520 --> 00:41:00.440 align:center
ฉันลืมไปน่ะ

00:41:05.680 --> 00:41:07.360 align:center
อ้อ ครูเซี่ยคะ

00:41:07.440 --> 00:41:09.640 align:center
เซี่ยเซี่ยฝากจดหมายให้ครูค่ะ อยู่บนโต๊ะ

00:41:15.640 --> 00:41:17.920 align:center
(ถึงครู)

00:41:25.080 --> 00:41:27.440 align:center
ครูครับ ผมไปเซี่ยงไฮ้แล้วนะครับ

00:41:27.520 --> 00:41:28.880 align:center
ดูแลสุขภาพแล้วนะ

00:41:28.960 --> 00:41:30.160 align:center
อารมณ์ดีให้เยอะๆ นะครับ

00:41:30.680 --> 00:41:33.240 align:center
ครูความดันเลือดสูง แต่ไม่ยอมไปตรวจสุขภาพ

00:41:33.320 --> 00:41:35.080 align:center
พอโกรธแล้วยิ่งไปกระตุ้นมัน

00:41:35.600 --> 00:41:37.520 align:center
ถ้าเป็นแบบนั้น ผมยังต้องกลับไปดูแลครูอีก

00:41:38.600 --> 00:41:40.760 align:center
วิชาที่ครูสอน ผมจะไม่ลืมแน่นอนครับ

00:41:41.320 --> 00:41:42.520 align:center
ไว้ผมหาเงินได้แล้ว

00:41:42.600 --> 00:41:43.640 align:center
จะกลับไปหาครูนะครับ

00:41:44.520 --> 00:41:46.560 align:center
ศิษย์ของครู เซี่ยเสี่ยวเซี่ย

00:41:47.480 --> 00:41:48.320 align:center
แค่สามบรรทัด

00:41:49.320 --> 00:41:50.840 align:center
นี่เรียกว่าจดหมายได้เหรอ

00:42:06.120 --> 00:42:06.960 align:center
คุณลุง

00:42:07.480 --> 00:42:08.360 align:center
อรุณสวัสดิ์ค่ะ

00:42:09.320 --> 00:42:10.240 align:center
อรุณสวัสดิ์

00:42:10.960 --> 00:42:12.960 align:center
ลุงรู้เรื่องที่พี่เหยาไปซู่เหอแล้วไหมคะ

00:42:13.040 --> 00:42:13.880 align:center
เขาไปทำอะไร

00:42:15.680 --> 00:42:17.160 align:center
ช่วยคุยงานให้ลุงไงคะ

00:42:20.040 --> 00:42:21.160 align:center
งั้นฉันไปทำงานก่อนนะคะ