WEBVTT

00:01:30.640 --> 00:01:31.560 align:center
ย่า

00:01:31.640 --> 00:01:32.640 align:center
จะไปไหนครับ

00:01:33.360 --> 00:01:35.120 align:center
จะไปสระผมในห้องครัว

00:01:35.200 --> 00:01:37.040 align:center
จะไปสระผมที่ห้องครัวทำไมล่ะ

00:01:37.800 --> 00:01:40.440 align:center
เมื่อวานย่าลืมเติมน้ำ
ในเครื่องทำน้ำร้อนพลังงานแสงอาทิตย์

00:01:40.520 --> 00:01:43.240 align:center
ย่ากลัวว่าน้ำจะไม่พอให้เธอใช้

00:01:43.920 --> 00:01:45.160 align:center
ย่าก็ไปสระเถอะ

00:01:45.240 --> 00:01:46.960 align:center
ผมอาบน้ำเย็นก็ได้

00:01:47.040 --> 00:01:48.080 align:center
ไม่ได้หรอก

00:01:48.160 --> 00:01:50.520 align:center
เดี๋ยวจะเป็นหวัด ย่าแค่สระผมเอง

00:01:50.600 --> 00:01:52.640 align:center
ได้ๆ งั้นผมช่วยสระ

00:01:55.400 --> 00:01:57.040 align:center
เธอดื่มเหล้าเหรอ

00:01:57.120 --> 00:01:57.960 align:center
ใช่

00:01:58.040 --> 00:01:59.560 align:center
ดื่มเป็นเพื่อนลุงเหอซุ่นมานิดหน่อย

00:02:01.040 --> 00:02:01.880 align:center
ไปเถอะ

00:02:03.760 --> 00:02:04.600 align:center
ระวังนะ

00:02:12.160 --> 00:02:13.680 align:center
- ก้มหัวหน่อย
- ได้

00:02:13.760 --> 00:02:14.600 align:center
ระวังนะ

00:02:16.120 --> 00:02:16.960 align:center
ระวัง

00:02:19.240 --> 00:02:20.320 align:center
ดี

00:02:20.400 --> 00:02:21.760 align:center
ไม่เป็นไร รดน้ำตรงนี้

00:02:21.840 --> 00:02:22.880 align:center
ได้

00:02:22.960 --> 00:02:24.000 align:center
โอเค

00:02:25.440 --> 00:02:27.240 align:center
- ได้ไหม อุณหภูมิพอดีไหม
- ได้ๆ

00:02:32.760 --> 00:02:35.040 align:center
- อุณหภูมิพอดีนะ
- ไม่มีปัญหาๆ

00:02:35.680 --> 00:02:37.120 align:center
ไม่มีปัญหาแน่นอน

00:02:37.200 --> 00:02:38.320 align:center
โอเค

00:02:38.880 --> 00:02:39.720 align:center
โอเค

00:02:40.920 --> 00:02:41.760 align:center
เปียกแล้วนะ

00:02:41.840 --> 00:02:43.160 align:center
เปียกแล้ว โอเค

00:02:43.240 --> 00:02:44.280 align:center
ระวัง

00:02:46.400 --> 00:02:47.560 align:center
ดี

00:02:47.640 --> 00:02:49.000 align:center
- ดีนะ
- ไม่เป็นไร รดตรงนี้

00:02:49.080 --> 00:02:49.920 align:center
ดี

00:02:55.320 --> 00:02:58.360 align:center
คุณยาย น้ำอาบน้ำไม่ร้อนเลย

00:02:58.440 --> 00:03:01.280 align:center
วันนี้ไม่ค่อยมีแดดนี่ น้ำมันเลยไม่ร้อน

00:03:01.880 --> 00:03:03.240 align:center
เช็ดผมแห้งแล้วค่อยนอนนะ

00:03:03.320 --> 00:03:04.280 align:center
รู้แล้วค่ะ

00:03:09.520 --> 00:03:10.560 align:center
ผมของเธอยังไม่แห้งเลย

00:03:10.640 --> 00:03:12.960 align:center
เธอทำหมอเปียกไปหมดแล้ว ฉันจะนอนยังไงล่ะ

00:03:13.040 --> 00:03:14.880 align:center
พี่ ดูอะไรนี่

00:03:14.960 --> 00:03:16.000 align:center
อะไร

00:03:16.080 --> 00:03:17.560 align:center
เธอเก็บแมลงมาจากไหน

00:03:17.640 --> 00:03:18.880 align:center
นี่คือด้วงแรด

00:03:18.960 --> 00:03:21.120 align:center
ในซุนหงอคงก็มีราชาด้วงแรดนะ

00:03:21.200 --> 00:03:22.440 align:center
แปลงกายมาจากมันนี่แหละ

00:03:22.520 --> 00:03:23.560 align:center
นั่นเรียกว่าไซอิ๋ว

00:03:23.640 --> 00:03:25.280 align:center
แล้วก็ไม่ได้มีราชาด้วงแรดด้วย

00:03:25.360 --> 00:03:27.240 align:center
แต่เป็นราชาเขาทองคำกับราชาเขาเงินต่างหาก

00:03:27.320 --> 00:03:29.080 align:center
ไม่เข้าใจแต่แกล้งทำเข้าใจ รีบเอาไปทิ้งเลย

00:03:29.160 --> 00:03:31.440 align:center
- ไม่ หนูจะเลี้ยงไว้
- จะทิ้งหรือไม่ทิ้ง

00:03:33.000 --> 00:03:34.320 align:center
เอามานะ

00:03:35.040 --> 00:03:37.120 align:center
- คุณยายช่วยด้วย
- เอามานะ

00:03:37.200 --> 00:03:38.480 align:center
เอามานะ

00:03:38.560 --> 00:03:39.760 align:center
- เอามา
- ไม่ให้

00:03:40.520 --> 00:03:42.480 align:center
เราสองคนเป็นอะไรอีกแล้ว

00:03:42.560 --> 00:03:45.960 align:center
คุณยาย ดูสิคะ เขาเอาหนอนมาไว้บนเตียง

00:03:46.040 --> 00:03:47.600 align:center
ไม่ใช่หนอนสักหน่อย

00:03:47.680 --> 00:03:49.640 align:center
นี่คือด้วงแรดที่หนูจับมา

00:03:49.720 --> 00:03:51.600 align:center
ถ้าจะนอนกอดหนอนแบบนี้ ก็ไม่ต้องมานอนกับฉัน

00:03:52.200 --> 00:03:53.720 align:center
- เอามานะ
- ไม่ให้

00:03:53.800 --> 00:03:54.680 align:center
เอามา

00:03:54.760 --> 00:03:57.600 align:center
- คุณยาย
- พอแล้ว เลิกทะเลาะกันได้แล้ว

00:03:57.680 --> 00:03:58.880 align:center
คุณยาย

00:03:58.960 --> 00:04:01.040 align:center
- เอามานะ
- คุณยายๆ

00:04:01.120 --> 00:04:03.000 align:center
เอาเลย ตีกันเลย สู้กันต่อเลย

00:04:03.080 --> 00:04:04.920 align:center
ยายไม่สนใจพวกเราแล้ว สู้กันต่อเลยๆ

00:04:05.000 --> 00:04:06.760 align:center
สู้เลยๆ

00:04:06.840 --> 00:04:08.560 align:center
คุณยายๆ

00:04:22.520 --> 00:04:24.480 align:center
ทำไมลืมตาอีกแล้วล่ะ

00:04:24.560 --> 00:04:25.400 align:center
รีบนอนเถอะ

00:04:26.080 --> 00:04:28.800 align:center
คุณยาย หนูไม่อยากกลับบ้าน

00:04:28.880 --> 00:04:30.200 align:center
หนูไม่ไปได้ไหม

00:04:32.520 --> 00:04:35.240 align:center
หนูต้องกลับไปเรียนเต้นหลังจากวันหยุดฤดูร้อน

00:04:35.840 --> 00:04:37.000 align:center
หนูไม่อยากเรียนเต้น

00:04:38.640 --> 00:04:41.720 align:center
งั้นหนูอยากเรียนวาดรูปเหมือนพี่สาวเหรอ

00:04:41.800 --> 00:04:43.760 align:center
หนูไม่อยากเรียนวาดรูปด้วย

00:04:45.840 --> 00:04:47.600 align:center
งั้นอยากเรียนอะไรล่ะ

00:04:48.200 --> 00:04:50.960 align:center
หนูอยากเลี้ยงไก่เหมือนยาย

00:04:55.520 --> 00:04:57.600 align:center
โตขึ้นแล้วอยากทำอะไรล่ะ

00:04:57.680 --> 00:04:59.680 align:center
เลี้ยงไก่กับยายเหรอ

00:05:00.440 --> 00:05:04.320 align:center
ถ้าโตแล้วหนูอยากเปิดร้านขายของ

00:05:05.640 --> 00:05:06.840 align:center
เปิดร้านขายของ

00:05:07.760 --> 00:05:10.840 align:center
หนูจะซื้อไอศกรีมกับบะหมี่มาเยอะๆ

00:05:10.920 --> 00:05:13.680 align:center
แล้วก็จะกินไอศกรีมกับบะหมี่ทุกวันเลย

00:05:16.520 --> 00:05:19.480 align:center
หนูจะกินของที่เอามาขายเองเลยเหรอ

00:05:20.040 --> 00:05:21.840 align:center
งั้นจะหาเงินได้ยังไงล่ะ

00:05:22.440 --> 00:05:24.960 align:center
ได้สิ หนูจะเปิดตลาดใหญ่

00:05:25.040 --> 00:05:27.280 align:center
หาเงินแล้วจะซื้อไก่ย่างให้ยาย

00:05:29.720 --> 00:05:30.560 align:center
ได้

00:05:32.160 --> 00:05:33.720 align:center
ยายจะรอนะ

00:05:33.800 --> 00:05:36.400 align:center
เปิดตลาดใหญ่ๆ หาเงินเยอะๆ

00:05:36.480 --> 00:05:38.400 align:center
แล้วก็ซื้อไก่ย่างให้ยาย

00:05:41.040 --> 00:05:42.520 align:center
รีบนอนเถอะ เด็กดี

00:06:00.440 --> 00:06:02.160 align:center
สบายจังเลย

00:06:23.240 --> 00:06:24.400 align:center
ต้าม่าย

00:06:25.560 --> 00:06:26.400 align:center
อะไรเหรอ

00:06:26.480 --> 00:06:28.400 align:center
ฉันอยากขอยืมมือถือหน่อย

00:06:37.760 --> 00:06:39.240 align:center
อ่ะ ไม่มีรหัส

00:06:39.320 --> 00:06:40.160 align:center
ขอบคุณนะ

00:06:49.880 --> 00:06:51.600 align:center
ใครโทรมากลางดึกแบบนี้

00:06:51.680 --> 00:06:54.000 align:center
นั่นสิ ฮัลโหล ใครน่ะ

00:06:54.080 --> 00:06:54.920 align:center
ฮัลโหล แม่

00:06:55.640 --> 00:06:56.480 align:center
ยัยโต้วเหรอ

00:06:57.040 --> 00:06:58.840 align:center
ลูกพูดมาเลย เป็นอะไร ดึกดื่นแบบนี้

00:06:58.920 --> 00:07:00.680 align:center
- เป็นอะไรไป
- มีเรื่องอะไรเหรอ

00:07:47.040 --> 00:07:49.440 align:center
(หลิวจ้านไห่, หลี่ซื่อเหมย)

00:07:51.240 --> 00:07:54.560 align:center
หงโต้วของพ่อแม่น่ะกลางดึกโทรมาหาหนู

00:07:55.480 --> 00:07:57.400 align:center
นี่ก็ตกใจนึกว่ามีอะไร

00:07:57.480 --> 00:07:59.160 align:center
สรุปก็คือ

00:07:59.240 --> 00:08:01.120 align:center
ให้หนูมาเยี่ยมพวกแม่

00:08:01.200 --> 00:08:03.800 align:center
แล้วก็ให้ซื้อไก่ย่างมาให้ด้วย

00:08:04.880 --> 00:08:07.080 align:center
หรือว่ายายของเธอไปเข้าฝันเธอมาล่ะ

00:08:08.120 --> 00:08:09.600 align:center
เราสองพี่น้องห่างกันแค่นี้เอง

00:08:10.240 --> 00:08:11.760 align:center
ยังไปเข้าฝันหลานอีก

00:08:11.840 --> 00:08:13.680 align:center
ยายเขารักหลานมากกว่า

00:08:13.760 --> 00:08:15.280 align:center
ก็ใช่นะ

00:08:19.880 --> 00:08:21.520 align:center
ช่วงนี้หงหมี่กำลังยุ่งอะไรเหรอ

00:08:22.040 --> 00:08:24.200 align:center
ก็ยุ่งอยู่กับหลิงตังไง

00:08:24.280 --> 00:08:26.200 align:center
หลิงตังกำลังเรียนหมากรุกล่ะ

00:08:26.800 --> 00:08:28.640 align:center
หลิงตังไม่ได้เรียนเปียโนเหรอ

00:08:28.720 --> 00:08:31.280 align:center
เรียนเปียโนเสร็จแล้วก็เรียนหมากรุกต่อ

00:08:32.240 --> 00:08:35.360 align:center
เข่อซินบ้านเราก็กำลังท้องอยู่

00:08:36.440 --> 00:08:38.960 align:center
ตอนนี้กำลังอบรมฝากครรภ์อยู่นะ

00:08:39.039 --> 00:08:41.799 align:center
อ่านบทกวีให้เด็กในท้องฟังทุกวัน

00:08:42.760 --> 00:08:46.440 align:center
แม่สามีของเธอยัง
ซื้อหนังสือภาษาอังกฤษให้เธอด้วย

00:08:47.200 --> 00:08:49.200 align:center
เธอว่าใครจะฟังเข้าใจล่ะ

00:08:50.200 --> 00:08:52.720 align:center
เวลาผ่านไปไวเหลือเกิน

00:08:52.800 --> 00:08:54.120 align:center
แต่ละรุ่นๆ

00:08:54.880 --> 00:08:57.840 align:center
- นั่นน่ะสิ
- อีกไม่นานก็จะได้เป็นคุณยายแล้ว

00:08:59.000 --> 00:09:00.000 align:center
ใช่แล้ว

00:09:18.440 --> 00:09:22.440 align:center
(เติบโตอย่างอิสรเสรี)

00:09:47.800 --> 00:09:48.800 align:center
ตื่นแล้วเหรอ

00:09:49.360 --> 00:09:50.960 align:center
คุณทำไม้ตกแมวเป็นด้วยเหรอ

00:09:51.040 --> 00:09:52.120 align:center
ฉันเรียนมาจากในอินเทอร์เน็ต

00:09:52.200 --> 00:09:53.760 align:center
เรียนแล้วก็ลองทำเลย น่าเกลียดไปหน่อย

00:10:01.080 --> 00:10:01.920 align:center
ขอบคุณนะ

00:10:07.640 --> 00:10:09.080 align:center
มาแล้วๆ

00:10:09.160 --> 00:10:10.880 align:center
อีกเดี๋ยวก็ออกไปแล้ว

00:10:15.400 --> 00:10:16.240 align:center
หงโต้ว

00:10:20.640 --> 00:10:22.480 align:center
- ต้าม่าย
- ต้าม่าย

00:10:23.120 --> 00:10:24.200 align:center
เธอมาอยู่นี่หนึ่งเดือนแล้ว

00:10:24.280 --> 00:10:26.480 align:center
เราเพิ่งได้เจอหน้ากันสองครั้ง ใช่ไหม

00:10:27.720 --> 00:10:30.160 align:center
พวกเธอไม่มีอะไรทำใช่ไหม
ออกไปเที่ยวกับฉันสิ ทำเค้กดอกไม้

00:10:30.840 --> 00:10:32.440 align:center
อันที่ข้างในมีดอกกุหลาบเหรอคะ

00:10:32.520 --> 00:10:34.000 align:center
ใช่แล้ว แล้วก็นมแผ่นทอด

00:10:34.080 --> 00:10:36.040 align:center
พวกเธอคงไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน

00:10:36.120 --> 00:10:37.160 align:center
- ไปๆ
- ไปเร็ว

00:10:37.240 --> 00:10:38.560 align:center
พวกคุณไปเถอะ ฉันไม่ไปหรอก

00:10:39.520 --> 00:10:41.080 align:center
สาวน้อยอย่างพวกเธอ

00:10:41.160 --> 00:10:43.080 align:center
มาที่นี่แล้วก็เอาแต่หลบอยู่ในห้องทั้งวัน

00:10:43.160 --> 00:10:44.040 align:center
ไม่ยอมออกมาเจอคน

00:10:44.120 --> 00:10:45.080 align:center
ดูสีหน้าของเธอสิ

00:10:45.160 --> 00:10:47.080 align:center
ไม่มีสีสันเอาซะเลย

00:10:47.160 --> 00:10:48.520 align:center
เธอต้องออกไปเดินเล่นสักหน่อย

00:10:48.600 --> 00:10:49.840 align:center
- ไปเถอะๆ
- ฉันไม่ไปค่ะ

00:10:49.920 --> 00:10:51.360 align:center
- ฉันทำอะไรไม่เป็นเลย
- ไปกับพวกเราเถอะ

00:10:51.440 --> 00:10:53.560 align:center
ง่ายจะตาย แค่เรียนนิดเดียวก็ทำเป็นแล้ว

00:10:53.640 --> 00:10:55.040 align:center
เจียฮุ่ยรอฉันนะ

00:10:55.120 --> 00:10:56.720 align:center
- เด็กดีๆ
- ฉันทำอะไรไม่เป็นจริงๆ นะคะ

00:10:56.800 --> 00:10:59.960 align:center
เรียนแป๊บเดียวก็ทำได้แล้ว ง่ายมาก ไป

00:11:00.560 --> 00:11:02.840 align:center
มีเค้กดอกไม้

00:11:13.840 --> 00:11:15.160 align:center
สงบสักที

00:11:21.400 --> 00:11:22.520 align:center
เจียฮุ่ย

00:11:24.200 --> 00:11:25.160 align:center
ฉันเข้าใจแกมากๆ นะ

00:11:28.360 --> 00:11:29.920 align:center
แกก็ชอบสถานที่เงียบๆ ใช่ไหม

00:11:32.560 --> 00:11:33.880 align:center
เราเป็นพวกเดียวกัน

00:11:37.520 --> 00:11:39.720 align:center
เป็นแมวที่น่ารักจัง

00:11:40.480 --> 00:11:44.560 align:center
ใส่ปลอกคอไว้แบบนี้รู้สึกไม่สบายตัวใช่ไหม

00:11:45.080 --> 00:11:46.440 align:center
ฉันแกะออกให้นะ

00:11:47.360 --> 00:11:48.560 align:center
แกนอนไปเถอะ

00:11:49.960 --> 00:11:52.000 align:center
เดี๋ยวฉันทำแปดกระบวนท่าพิชิตโรคให้

00:12:43.200 --> 00:12:45.360 align:center
เป่าผิง พวกเรามาแล้ว

00:12:46.240 --> 00:12:47.720 align:center
ยังพาผู้ช่วยมาให้ด้วย

00:12:50.040 --> 00:12:51.280 align:center
แขกที่บ้าน

00:12:51.960 --> 00:12:54.080 align:center
นี่คือแม่ของเสี่ยวชุน น้าเป่าผิง

00:12:54.160 --> 00:12:55.120 align:center
สวัสดีค่ะ

00:12:55.200 --> 00:12:57.080 align:center
หงโต้ว ต้าม่าย

00:12:58.240 --> 00:12:59.440 align:center
ฉันรู้จักพวกเธอสองคน

00:12:59.520 --> 00:13:00.840 align:center
อาเหยาเคยเล่าให้ฟัง

00:13:00.920 --> 00:13:03.120 align:center
- เดี๋ยวฉันไปชงชามาให้นะ
- ไม่ต้องค่ะๆ พวกเราไม่หิว

00:13:03.200 --> 00:13:04.680 align:center
นี่กำลังทำอะไรเหรอคะ

00:13:04.760 --> 00:13:06.200 align:center
กำลังทำนมแผ่นทอด

00:13:06.280 --> 00:13:08.760 align:center
นมแผ่นทอดเหรอคะ
ใช่นมแผ่นทอดทอดที่ขายกันตามท้องถนนไหม

00:13:08.840 --> 00:13:09.920 align:center
ใช่ๆ

00:13:10.000 --> 00:13:11.480 align:center
นี่ ให้พวกเธอชิมสักหน่อย

00:13:11.560 --> 00:13:12.400 align:center
- ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณค่ะ

00:13:18.360 --> 00:13:19.200 align:center
รสชาติเหมือนชีส

00:13:20.120 --> 00:13:22.960 align:center
ในอดีตน่ะ ตอนที่บ้านจนก็ทำของพวกนี้ขาย

00:13:23.040 --> 00:13:24.040 align:center
ตอนนี้ไม่ค่อยได้ทำแล้ว

00:13:24.120 --> 00:13:25.560 align:center
ตอนที่เราทำขายน่ะ

00:13:25.640 --> 00:13:27.640 align:center
เอามันแขวนไว้เต็มสวนเลย

00:13:27.720 --> 00:13:28.760 align:center
น้าเป่าผิงเก่งจังเลยค่ะ

00:13:28.840 --> 00:13:31.160 align:center
เก่งอะไรล่ะ แค่หาเงินเลี้ยงปากท้องเอง

00:13:31.240 --> 00:13:32.280 align:center
เอาละ

00:13:32.920 --> 00:13:33.840 align:center
เริ่มงานกันเถอะ

00:13:34.560 --> 00:13:36.960 align:center
- ต้องการให้ช่วยไหม
- ล้างมือก่อน

00:13:37.040 --> 00:13:38.400 align:center
แล้วเจอกันที่ห้องครัว

00:13:51.160 --> 00:13:52.640 align:center
ใช้ดอกกุหลาบสดเหรอคะ

00:13:52.720 --> 00:13:54.480 align:center
ใช่แล้ว มา

00:13:55.040 --> 00:13:56.160 align:center
ลองดมดูสิ หอมไหม

00:13:59.040 --> 00:14:02.160 align:center
วิธีการทำเค้กดอกไม้มีอยู่สองวิธี

00:14:02.240 --> 00:14:05.760 align:center
วิธีแรกคือทำเป็นแยมกุหลาบ
ไว้ล่วงหน้าหนึ่งสัปดาห์

00:14:05.840 --> 00:14:06.720 align:center
แล้วก็ห่อไว้ในเค้ก

00:14:06.800 --> 00:14:08.720 align:center
อีกวิธีก็คือทำเค้กดอกไม้สด

00:14:09.240 --> 00:14:12.760 align:center
ข้างในนี้ก็จะมีน้ำมันหมู แป้ง แล้วก็น้ำตาลทรายขาว

00:14:12.840 --> 00:14:13.720 align:center
เอามาผสมรวมกัน

00:14:13.800 --> 00:14:16.480 align:center
ตอนนี้ฉันกำลังผสมให้มันเข้ากัน

00:14:17.520 --> 00:14:18.960 align:center
ที่ทำเค้กดอกไม้กับนมแผ่นทอด

00:14:19.040 --> 00:14:20.240 align:center
เพราะว่าเป็นเทศกาลอะไรรึเปล่าคะ

00:14:21.520 --> 00:14:22.600 align:center
เปล่า

00:14:23.720 --> 00:14:25.720 align:center
เซี่ยเซี่ยลูกชายของเป่าผิง

00:14:25.800 --> 00:14:27.840 align:center
จะไปหาเพื่อนที่เซี่ยงไฮ้

00:14:28.440 --> 00:14:31.080 align:center
เป่าผิงก็เลยจะทำของเฉพาะท้องถิ่น

00:14:31.160 --> 00:14:33.520 align:center
ให้ลูกชายเอาไปให้เพื่อนๆ ชิมดู

00:14:34.480 --> 00:14:35.560 align:center
บ้านเราน่ะ

00:14:35.640 --> 00:14:38.200 align:center
ต้าหยางกับเสี่ยวซีไม่ได้กลับมานานแล้ว

00:14:38.280 --> 00:14:41.000 align:center
ดังนั้นฉันต้องทำเพิ่มอีกหน่อย แล้วส่งไปให้พวกเขา

00:14:41.720 --> 00:14:44.160 align:center
ของพวกนี้น่ะหาซื้อข้างนอกไม่ได้หรอกนะ

00:14:44.240 --> 00:14:45.400 align:center
แต่ถ้าทำเอง

00:14:45.480 --> 00:14:48.320 align:center
ก็จะมีกลิ่นอายของบ้านเกิด

00:14:50.120 --> 00:14:51.600 align:center
ผสมพวกมันให้เข้ากันก่อน

00:14:51.680 --> 00:14:53.080 align:center
ถึงจะสามารถห่อได้

00:14:57.360 --> 00:14:59.640 align:center
ถ้าผมจะไปล่องเรือในแม่น้ำหวงผู่
ผมต้องออกไปไวหน่อยใช่ไหม

00:15:01.760 --> 00:15:03.880 align:center
บนนั้นมีของอร่อยๆ ด้วยไหม แพงไหม

00:15:04.800 --> 00:15:05.760 align:center
ฉันไม่รู้

00:15:07.280 --> 00:15:08.560 align:center
คุณไม่เคยไปเหรอ

00:15:08.640 --> 00:15:11.120 align:center
เคยสิ เคยนั่งตอนเด็กๆ ลืมไปแล้วล่ะ

00:15:11.720 --> 00:15:12.800 align:center
คุณเป็นคนเซี่ยงไฮ้รึเปล่า

00:15:13.920 --> 00:15:14.920 align:center
คุณจะดูบัตรประชาชนของฉันไหม

00:15:15.800 --> 00:15:17.240 align:center
ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณ

00:15:17.320 --> 00:15:18.400 align:center
ไม่ต้องเกรงใจ

00:15:19.720 --> 00:15:21.400 align:center
ฉันบอกว่าไม่ต้องเกรงใจ

00:15:25.880 --> 00:15:27.200 align:center
คุณเคยกินวาฟเฟิลนี่ไหม

00:15:28.640 --> 00:15:30.200 align:center
ไม่รู้สิ ไม่เคยกิน

00:15:31.680 --> 00:15:32.760 align:center
ทำไมคุณถึงไม่รู้อะไรเลยล่ะ

00:15:32.840 --> 00:15:35.800 align:center
เพื่อนชาวเซี่ยงไฮ้ของผมนะ
อะไรอร่อย อะไรสนุกนะ รู้หมดเลย

00:15:36.800 --> 00:15:39.000 align:center
งั้นก็ไปถามเขาสิ ถามฉันทำไม

00:15:39.880 --> 00:15:42.040 align:center
ตอนนี้เขากำลังทำงาน ผมไม่อยากรบกวน

00:15:44.040 --> 00:15:45.320 align:center
แล้วคุณยังมีหน้ามารบกวนฉันอีกนะ

00:15:47.920 --> 00:15:51.160 align:center
(หยางข่าวเหวิน)

00:15:51.240 --> 00:15:52.320 align:center
(โอนเงิน กรุณารับยอดเงิน)

00:15:55.440 --> 00:15:57.320 align:center
(รับเงิน กำลังโหลด)

00:15:58.200 --> 00:16:04.360 align:center
(กองทุนเพียง 1,000 หยวน
ดังนั้นกำไรคือ 300 หยวน)

00:16:09.400 --> 00:16:10.920 align:center
(พอแล้วละ ขอบคุณนะพี่)

00:16:11.000 --> 00:16:12.880 align:center
(นายเปิดบัญชีเองได้เลย ฉันจะพานายไปทำเงิน)

00:16:16.240 --> 00:16:18.240 align:center
น่าน่า คุณเล่นหุ้นไหม

00:16:18.840 --> 00:16:21.240 align:center
ฉันไม่เล่น ฉันซื้อกองทุน

00:16:21.920 --> 00:16:22.760 align:center
ได้กำไรไหม

00:16:24.040 --> 00:16:25.080 align:center
มีทั้งได้ทั้งเสียแหละ

00:16:25.160 --> 00:16:27.600 align:center
ช่วงนี้ตลาดกำลังดี ดังนั้นโดยรวมแล้วก็ได้กำไร

00:16:29.160 --> 00:16:30.000 align:center
คุณอยากเล่นหุ้นเหรอ

00:16:30.920 --> 00:16:32.080 align:center
คุณคิดว่าผมเล่นได้ไหม

00:16:33.640 --> 00:16:34.480 align:center
ไม่ได้

00:16:34.560 --> 00:16:36.040 align:center
ความเสี่ยงสูงเกินไป

00:16:36.120 --> 00:16:37.960 align:center
คนที่ไม่รู้อะไรเลยแบบคุณน่ะ

00:16:38.040 --> 00:16:41.000 align:center
ถ้าคุณเข้าวงการนี้ไปแล้ว คุณจะถูกพวกเขาโกง

00:16:48.000 --> 00:16:49.120 align:center
เซี่ยเสี่ยวเซี่ย

00:16:49.200 --> 00:16:50.760 align:center
- พี่
- นายมาแอบอู้อยู่ที่นี่เองเหรอ

00:16:50.840 --> 00:16:51.680 align:center
นี่มันกี่โมงแล้ว

00:16:51.760 --> 00:16:54.080 align:center
นายจะไปอยู่แล้ว ไม่รู้จักทำงานทำการหน่อยเหรอ

00:16:55.680 --> 00:16:59.280 align:center
อืมอะไรล่ะ
จะบอกให้นะ ถ้ามีครั้งหน้าอีก ฉันจะเตะให้

00:17:00.440 --> 00:17:02.320 align:center
ตอนนี้ใจเขาบินไปแล้วล่ะ

00:17:02.400 --> 00:17:04.079 align:center
คุณว่าเขาไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก

00:17:06.960 --> 00:17:09.760 align:center
น้องชายฉันคนนี้ เมื่อไหร่จะโตสักที

00:17:11.079 --> 00:17:13.240 align:center
ฉันเคยได้ยินพระเอกในทีวีพูดว่า

00:17:13.319 --> 00:17:15.560 align:center
คนเราจะเติบโตภายในชั่วพริบตา

00:17:16.119 --> 00:17:17.079 align:center
ชั่วพริบตาเหรอ

00:17:17.599 --> 00:17:18.440 align:center
ชั่วพริบตาไหนล่ะ

00:17:19.200 --> 00:17:22.599 align:center
ชั่วพริบตาที่มีแค่ตัวเองที่รู้ คนอื่นไม่รู้หรอก

00:17:23.440 --> 00:17:24.520 align:center
เขาพูดไว้แบบนี้

00:17:25.680 --> 00:17:30.640 align:center
ฉันคิดว่าน้องชายของฉัน จะโตขึ้นในตอนที่

00:17:30.720 --> 00:17:36.320 align:center
เขาแก่ตาย ตอนที่ฝาโลงปิดพอดีนั่นแหละ

00:17:36.400 --> 00:17:38.080 align:center
ดูที่พูดเข้าสิ

00:17:38.160 --> 00:17:39.280 align:center
ใจร้ายจัง

00:17:39.360 --> 00:17:40.440 align:center
คุณเป็นพี่สาวแท้ๆ หรือเปล่าเนี่ย

00:17:46.080 --> 00:17:47.040 align:center
อาเผิง

00:17:48.200 --> 00:17:49.200 align:center
เห็นอาหย่วนไหม

00:17:49.280 --> 00:17:50.240 align:center
เขาอยู่ในคอกม้า

00:17:51.960 --> 00:17:54.000 align:center
- ดูแลดีๆ ล่ะ
- ได้เลย ไม่ต้องห่วง

00:18:05.240 --> 00:18:06.440 align:center
ลุงเจ๋อชิง

00:18:06.520 --> 00:18:08.040 align:center
เห็นอาหย่วนไหม

00:18:08.120 --> 00:18:09.720 align:center
เขาบอกว่าปวดท้อง ฉันเลยให้กลับไปก่อน

00:18:09.800 --> 00:18:11.280 align:center
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า

00:18:11.360 --> 00:18:12.880 align:center
ไม่ครับ ลุงทำงานต่อเลย

00:18:24.280 --> 00:18:26.000 align:center
ฮัลโหลคุณน้า

00:18:26.640 --> 00:18:27.560 align:center
ผมเอง

00:18:28.080 --> 00:18:29.800 align:center
ผมอยู่ที่สนามม้า

00:18:29.880 --> 00:18:31.040 align:center
อาหย่วนไม่อยู่ที่นี่นะ

00:18:31.120 --> 00:18:32.520 align:center
ผมคิดว่าเขาคงกลับบ้านไปแล้ว

00:18:32.600 --> 00:18:34.400 align:center
เป็นอะไรของเขากันเนี่ย

00:18:34.480 --> 00:18:37.400 align:center
พ่อของเธอบอกว่าเขา
ควรมาลองลิ้มรสความลำบากในชนบทหน่อย

00:18:37.480 --> 00:18:40.520 align:center
หลังจากที่เจอกับความลำบากแล้ว
เขาก็จะได้กลับไปเรียนหนังสือ

00:18:40.600 --> 00:18:42.480 align:center
ทำไมตอนนี้ยังมีความสุขได้อีก

00:18:43.640 --> 00:18:45.600 align:center
พวกคุณปล่อยเสือเข้าป่า

00:18:45.680 --> 00:18:47.000 align:center
ผมก็ทำอะไรไม่ได้

00:18:47.080 --> 00:18:48.400 align:center
นายเป็นพี่ชายเขา

00:18:48.480 --> 00:18:50.080 align:center
ถ้าเขาไม่ฟัง นายก็ตีเขาเลย

00:18:51.600 --> 00:18:52.920 align:center
ผมตีเขาเหรอ

00:18:53.000 --> 00:18:55.240 align:center
ถ้าผมตีเขาแล้ว คุณจะไม่ปวดใจเหรอ

00:18:56.400 --> 00:18:59.000 align:center
งั้นก็อย่าห้ามคุณย่านะ ให้คุณย่าจัดการเขา

00:19:00.160 --> 00:19:02.680 align:center
เรื่องยังไม่ร้ายแรงถึงขั้นนั้นน่า

00:19:03.400 --> 00:19:05.120 align:center
ถ้าเขาไม่อยากกลับไปจริงๆ

00:19:05.200 --> 00:19:07.720 align:center
ผมจะหาโรงเรียนที่ต้าหลี่ให้เขา

00:19:08.240 --> 00:19:09.320 align:center
วางใจเถอะ ไม่เป็นไรหรอก

00:19:10.160 --> 00:19:11.400 align:center
โอเค แค่นี้นะครับ

00:19:30.160 --> 00:19:31.000 align:center
ไป

00:20:05.000 --> 00:20:06.320 align:center
เก่งนะ หงโต้ว

00:20:07.120 --> 00:20:09.240 align:center
- เรียนได้ไวมาก
- เล็กไหมคะ

00:20:09.760 --> 00:20:10.840 align:center
ได้แล้วๆ

00:20:14.640 --> 00:20:15.960 align:center
ยังอุ่นๆ อยู่

00:20:17.560 --> 00:20:18.400 align:center
ได้ ฉันทำเอง

00:20:19.080 --> 00:20:20.720 align:center
ใส่ซวนเจียงลงไป

00:21:01.560 --> 00:21:03.720 align:center
แล้วก็เติมน้ำตาล นวดๆ ใช้สองมือนวด

00:21:24.160 --> 00:21:25.720 align:center
มาแล้ว

00:21:26.880 --> 00:21:30.040 align:center
มา ระวังร้อน อย่าจับที่ถาดนะ

00:21:30.720 --> 00:21:31.880 align:center
- รีบกินสิ
- ค่ะ

00:21:37.960 --> 00:21:39.040 align:center
เป่าผิง

00:21:43.360 --> 00:21:44.760 align:center
เตาอบของเธอไม่ดีเลย

00:21:45.320 --> 00:21:46.560 align:center
แค่ดูก็รู้ว่าเป็นของถูกๆ

00:21:46.640 --> 00:21:48.520 align:center
ประสิทธิภาพต่ำมาก เธอดูสิ

00:21:49.120 --> 00:21:51.080 align:center
อบไม่กรอบเลย

00:21:51.600 --> 00:21:53.480 align:center
ครั้งหน้าไปทำที่บ้านฉัน

00:21:53.560 --> 00:21:55.800 align:center
ใช้ตู้อบเครื่องใหญ่ที่เสี่ยวซีซื้อให้

00:21:56.400 --> 00:21:59.600 align:center
ประสิทธิภาพดี ฟังก์ชันยังมีเยอะแยะ

00:22:00.200 --> 00:22:01.200 align:center
พอเถอะ

00:22:01.280 --> 00:22:03.240 align:center
เธอก็ชอบทุกอย่างที่เสี่ยวซีซื้อให้นั่นแหละ

00:22:04.080 --> 00:22:05.360 align:center
ก็ถูก

00:22:05.960 --> 00:22:07.920 align:center
- อร่อยไหม
- อร่อยค่ะ

00:22:08.000 --> 00:22:08.840 align:center
อร่อย

00:22:08.920 --> 00:22:10.880 align:center
ถ้าเตาอบดีกว่านี้มันจะอร่อยกว่านี้

00:22:11.440 --> 00:22:13.880 align:center
หงโต้ว เอาอันนี้ให้อาเหยาด้วยนะ

00:22:13.960 --> 00:22:16.200 align:center
- คุณย่าชอบกินอันนี้
- ได้ค่ะ ไม่มีปัญหา

00:22:16.800 --> 00:22:17.760 align:center
น้าเป่าผิง

00:22:17.840 --> 00:22:20.840 align:center
นมแผ่นทอดที่ฉันทำพวกนั้น ขอได้ไหมคะ

00:22:20.920 --> 00:22:22.000 align:center
ได้สิ

00:22:22.080 --> 00:22:24.200 align:center
รอตากแห้งแล้ว ฉันจะห่อให้

00:22:24.280 --> 00:22:25.640 align:center
เธอจะได้เอากลับไปให้พ่อแม่ลองชิม

00:22:25.720 --> 00:22:26.680 align:center
ขอบคุณค่ะน้าเป่าผิง

00:22:26.760 --> 00:22:28.600 align:center
น้าเป่าผิง เราทั้งกินทั้งเอาไปด้วย

00:22:28.680 --> 00:22:29.920 align:center
แต่เราไม่ค่อยได้ช่วยอะไรเลย

00:22:30.680 --> 00:22:31.960 align:center
พวกเธอมาได้ฉันก็ดีใจแล้ว

00:22:33.200 --> 00:22:34.760 align:center
- งั้นพวกเราไปก่อนนะคะ
- ได้ๆ

00:22:34.840 --> 00:22:35.920 align:center
- บ๊ายบายค่ะ
- ระวังขั้นบันไดนะ

00:22:36.000 --> 00:22:37.640 align:center
- ได้ค่ะ
- บ๊ายบายค่ะน้าเป่าผิง

00:23:11.960 --> 00:23:16.080 align:center
อาบน้ำ อาบน้ำ อาบให้หอมๆ

00:23:16.160 --> 00:23:17.280 align:center
พี่ชาย พี่ชายที่รัก

00:23:17.360 --> 00:23:18.480 align:center
เย็นนี้เรากินอะไรกันดี

00:23:19.480 --> 00:23:21.000 align:center
กินอะไร กินอะไร กินอะไร

00:23:21.680 --> 00:23:23.040 align:center
ไก่ตุ๋น

00:23:23.640 --> 00:23:25.320 align:center
ไก่ตุ๋น คุณย่าล่ะ

00:23:25.400 --> 00:23:26.600 align:center
ไปเยี่ยมคนอื่นแล้ว

00:23:30.800 --> 00:23:32.280 align:center
หอม

00:23:32.360 --> 00:23:33.760 align:center
พี่ ข้าวล่ะ

00:23:34.880 --> 00:23:36.360 align:center
กำลังอุ่นข้าวที่เหลือเมื่อตอนกลางวัน

00:23:37.200 --> 00:23:39.960 align:center
นายมานี่ก่อน ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย

00:23:42.520 --> 00:23:43.600 align:center
เอาอีกแล้ว

00:24:03.240 --> 00:24:04.960 align:center
มองผมทำไมล่ะ พูดมาสิ

00:24:06.680 --> 00:24:08.440 align:center
ฉันขอให้เพื่อนของฉัน
ในเมืองเก่าช่วยหาโรงเรียน…

00:24:08.520 --> 00:24:09.520 align:center
ผมไม่ไป

00:24:10.800 --> 00:24:12.200 align:center
ตีให้ตายผมก็ไม่ไป

00:24:15.200 --> 00:24:16.400 align:center
ผมไม่ไป

00:24:16.480 --> 00:24:17.600 align:center
แล้วพี่ก็ไม่ต้องไปถาม

00:24:17.680 --> 00:24:19.800 align:center
ผมเรียนได้แย่ขนาดนั้น
ย้ายโรงเรียนก็ไม่มีประโยชน์

00:24:19.880 --> 00:24:21.720 align:center
ย้ายไปก็จะถูกคนหัวเราะเยาะ

00:24:21.800 --> 00:24:23.240 align:center
งั้นก็กลับไปคุนหมิง

00:24:23.320 --> 00:24:24.680 align:center
อย่างน้อยก็เรียนให้จบมัธยมปลายก่อนสิ

00:24:24.760 --> 00:24:27.040 align:center
ผมไม่ไป ตีให้ตายก็ไม่ไป

00:24:27.120 --> 00:24:28.480 align:center
เรื่องใหญ่แค่ไหนเชียว

00:24:28.560 --> 00:24:30.400 align:center
นายจะเป็นจะตายแบบนี้สิถึงน่าอาย

00:24:30.480 --> 00:24:32.680 align:center
พวกเขาต้องแอบหัวเราะเยาะผมแน่

00:24:32.760 --> 00:24:35.280 align:center
ผมเซี่ยจือหย่วน
กลายเป็นตัวตลกให้ทั้งโรงเรียนแล้ว

00:24:35.360 --> 00:24:36.600 align:center
เรียนมัธยมมันกดดันจะตาย

00:24:36.680 --> 00:24:37.920 align:center
ใครจะมีเวลามาหัวเราะเยาะนาย

00:24:38.000 --> 00:24:39.240 align:center
คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน

00:24:40.080 --> 00:24:41.520 align:center
พี่ก็พูดง่ายสิ

00:24:41.600 --> 00:24:43.440 align:center
ตลอดชีวิตของผมเซี่ยจือหย่วน

00:24:43.520 --> 00:24:45.400 align:center
ชื่อเสียงย่อยยับไปแล้ว

00:24:46.560 --> 00:24:49.080 align:center
ให้ผมกลับคุนหมิง ผมยอมตาย

00:24:49.920 --> 00:24:51.200 align:center
ยังยอมตายอะไร

00:24:51.720 --> 00:24:54.080 align:center
แค่เข้าเรียนแล้วปวดท้อง
แล้วอึรดกางเกงไม่ใช่รึไง

00:24:54.720 --> 00:24:55.880 align:center
เซี่ยจือเหยา

00:24:55.960 --> 00:24:57.160 align:center
ถ้ายังพูดเรื่องนี้อีก

00:24:57.240 --> 00:24:58.760 align:center
ถ้าพูดอีกผมจะไปตายเดี๋ยวนี้เลย

00:24:58.840 --> 00:25:00.560 align:center
รอเรียนจบมัธยมปลายแล้วค่อยตายสิ

00:25:15.600 --> 00:25:17.040 align:center
น้าเป่าผิงให้ฉันเอาเค้กดอกไม้มาให้

00:25:17.120 --> 00:25:18.240 align:center
ฉันไปก่อนนะ

00:25:19.080 --> 00:25:21.040 align:center
เดี๋ยวก่อนๆ พี่ไปไม่ได้ ไม่ได้นะ

00:25:21.120 --> 00:25:23.520 align:center
เซี่ยจือหย่วน ทำอะไรของนาย ปล่อยเขาไป

00:25:23.600 --> 00:25:25.080 align:center
ผมไม่ปล่อย ไม่ปล่อยๆ

00:25:25.160 --> 00:25:26.320 align:center
ฉันไม่ไปแล้ว

00:25:26.400 --> 00:25:28.080 align:center
ไม่เป็นไรนะ ไม่ได้ล้มแรงใช่ไหม

00:25:49.280 --> 00:25:50.120 align:center
พี่หัวเราะอะไร

00:25:52.520 --> 00:25:54.440 align:center
พอนายอึรดกางเกงแล้ว
คนอื่นก็หัวเราะไม่ได้แล้วใช่ไหม

00:25:54.520 --> 00:25:55.840 align:center
พี่ยังพูดถึงอีก

00:25:59.000 --> 00:26:00.640 align:center
คุณพูดกับเขาดีๆ สิ

00:26:00.720 --> 00:26:01.560 align:center
อย่าลงไม้ลงมือ

00:26:02.680 --> 00:26:04.160 align:center
เขาไปไม่ได้

00:26:04.240 --> 00:26:06.280 align:center
ถ้าไปแล้ว เขาเอาไปบอกคนอื่น
ทำลายชื่อเสียงผมล่ะ

00:26:06.360 --> 00:26:07.480 align:center
นายคิดว่านายเป็นใคร

00:26:07.560 --> 00:26:09.040 align:center
ทำลายชื่อเสียงของนาย นายมีชื่อเสียงด้วยเหรอ

00:26:09.120 --> 00:26:10.440 align:center
ผมทำไม…

00:26:10.520 --> 00:26:13.040 align:center
นายวางใจนะ ฉันจะไม่บอกใครแน่ๆ

00:26:15.000 --> 00:26:15.960 align:center
ผมไม่เชื่อพี่หรอก

00:26:17.040 --> 00:26:19.840 align:center
งั้นก็ได้ งั้นนายจะเอายังไงก็พูดมาเลย
ฉันจะเชื่อฟังนาย

00:26:23.400 --> 00:26:24.600 align:center
ก็…

00:26:33.400 --> 00:26:34.280 align:center
พี่จะทำอะไร

00:26:40.720 --> 00:26:42.960 align:center
- กินข้าวเย็นรึยัง
- ยังเลย

00:26:43.960 --> 00:26:45.360 align:center
งั้นมากินด้วยกัน

00:26:45.440 --> 00:26:47.560 align:center
ผมซื้อไก่ตุ๋นตัวนี้มา จากบ้านน้าฮวา

00:26:47.640 --> 00:26:49.760 align:center
มิน่า กินหอมน่ากินเชียว

00:26:49.840 --> 00:26:51.000 align:center
วันนี้มีลาภปากแล้ว

00:26:51.080 --> 00:26:51.920 align:center
งั้นคุณนั่งก่อนนะ

00:26:52.000 --> 00:26:53.240 align:center
- ผมไปเอาข้าวมาให้
- ได้เลย

00:26:57.720 --> 00:26:59.000 align:center
ฉันจะไปตักข้าว

00:27:13.000 --> 00:27:13.920 align:center
ฉันไม่ไปหรอก

00:27:14.720 --> 00:27:15.640 align:center
ฉันจะกินข้าวก่อน

00:27:19.520 --> 00:27:21.400 align:center
วันนี้คุณย่าไม่อยู่บ้านเหรอ

00:27:29.760 --> 00:27:30.600 align:center
กินข้าวเถอะ

00:27:36.240 --> 00:27:37.480 align:center
ยังอุ่นอยู่

00:27:40.040 --> 00:27:41.120 align:center
ไม่รอคุณย่าเซี่ยเหรอ

00:27:41.760 --> 00:27:44.120 align:center
เขาออกไปเดินเล่นน่ะ เดี๋ยวผมค่อยออกไปรับ

00:27:45.240 --> 00:27:46.120 align:center
โอเค

00:27:49.120 --> 00:27:51.360 align:center
โดนน้ากุ้ยลากไปช่วยงานเหรอ

00:27:51.960 --> 00:27:53.360 align:center
สงสัยคงกลัวว่าฉันกับต้าม่ายจะเบื่อน่ะ

00:27:53.440 --> 00:27:54.480 align:center
เลยให้เราไปเที่ยวเล่น

00:27:55.440 --> 00:27:56.520 align:center
สนุกไหม

00:27:56.600 --> 00:27:57.480 align:center
ก็สนุกดีนะ

00:27:59.880 --> 00:28:03.280 align:center
อีกสักพักให้น้าเป่าผิงพาคุณไปเที่ยวที่คลัง

00:28:03.360 --> 00:28:05.600 align:center
คลังเหรอ คลังอะไร

00:28:05.680 --> 00:28:08.160 align:center
ก็ที่ทำงานของเขาไง คลังเก็บสินค้าอีคอมเมิร์ซ

00:28:08.680 --> 00:28:10.120 align:center
คุณเคยลองแพ็คของไหม

00:28:10.720 --> 00:28:12.120 align:center
ไม่เล่น

00:28:12.200 --> 00:28:13.520 align:center
เรื่องทำงานไม่ต้องเรียกฉันนะ

00:28:14.680 --> 00:28:16.960 align:center
ได้ งั้นตอนจะกินค่อยไปเรียกคุณ

00:28:18.040 --> 00:28:19.160 align:center
อร่อยไหม

00:28:21.200 --> 00:28:24.360 align:center
เนื้อไก่นี่นุ่มมากเลย หอมมากด้วย

00:28:24.920 --> 00:28:26.040 align:center
เวลานี้น่ะ

00:28:26.120 --> 00:28:29.160 align:center
ถ้าเราดื่มเหล้าเชอร์รี่ฝีมือคุณย่าผมด้วย

00:28:29.240 --> 00:28:30.680 align:center
จะต้องเพอร์เฟ็คมากแน่ๆ

00:28:30.760 --> 00:28:32.080 align:center
เหล้าเชอร์รี่เหรอ

00:28:33.880 --> 00:28:35.040 align:center
ไปสิ

00:28:35.120 --> 00:28:36.400 align:center
หยิบเหล้าบนชั้นวางของในครัวมาที

00:28:39.000 --> 00:28:40.920 align:center
ไปสิ เหม่ออะไรอยู่

00:29:37.920 --> 00:29:39.200 align:center
รินครึ่งแก้วก็พอ

00:29:40.040 --> 00:29:42.480 align:center
แม้ว่าเหล้านี้จะหวาน แต่ก็มีแอลกอฮอล์อยู่มากนะ

00:29:42.560 --> 00:29:43.400 align:center
ค่อยๆ ดื่ม

00:29:51.160 --> 00:29:52.280 align:center
กลิ่นเชอร์รี่เข้มมากเลย

00:29:52.800 --> 00:29:54.800 align:center
เชอร์รี่ป่าชนิดนี้กินแล้วรสชาติจะออกเปรี้ยว

00:29:54.880 --> 00:29:56.280 align:center
เหมาะเอามาทำเหล้า

00:30:25.760 --> 00:30:28.160 align:center
พี่ต้องเก็บเป็นความลับนะ พี่รับปากผม

00:30:28.240 --> 00:30:30.360 align:center
ไม่ต้องห่วง ฉันจะเก็บเป็นความลับแน่ๆ

00:30:33.600 --> 00:30:36.720 align:center
ขอโทษนะ เด็กดื้อคนหนึ่ง คุณก็อย่าถือสาเขาเลย

00:30:36.800 --> 00:30:39.480 align:center
ไม่หรอก ที่จริงฉันค่อนข้างสงสารเขานะ

00:30:39.560 --> 00:30:42.240 align:center
คุณสงสารเขา คุณสงสารผมดีกว่าเถอะ

00:30:42.320 --> 00:30:44.240 align:center
ผมใกล้จะโดนเขาทรมานจนตายแล้ว

00:30:44.320 --> 00:30:45.200 align:center
จริงๆ นะ

00:30:45.280 --> 00:30:49.000 align:center
วัยรุ่นมีความนับถือตนเองสูงสุด
ในช่วงอายุ 16 หรือ 17 ปี

00:30:49.600 --> 00:30:51.880 align:center
แล้วเขาก็อับอายขายหน้าในห้องเรียน

00:30:51.960 --> 00:30:54.720 align:center
ถ้าหากมีเด็กสาวที่เขาชอบอยู่ล่ะ

00:30:55.400 --> 00:30:57.920 align:center
ฉันค่อนข้างเข้าใจที่เขาไม่อยากไปโรงเรียน

00:30:59.040 --> 00:31:00.960 align:center
เจอเรื่องยากลำบากแค่นี้ก็ออกจากโรงเรียน

00:31:01.040 --> 00:31:02.680 align:center
หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกลนะ

00:31:02.760 --> 00:31:04.440 align:center
ถ้าหากได้เจอเรื่องที่น่าอับอายกว่านี้ล่ะ

00:31:04.520 --> 00:31:07.120 align:center
ตอนนี้คุณพูดเรื่องพวกนี้ไปเขาจะเข้าใจได้ยังไง

00:31:11.200 --> 00:31:12.760 align:center
คุณมีพี่น้องไหม

00:31:13.600 --> 00:31:15.240 align:center
มีสิ ฉันมีพี่สาว

00:31:15.320 --> 00:31:16.560 align:center
เธอแก่กว่าฉันห้าปี

00:31:16.640 --> 00:31:18.120 align:center
ลูกสาวของเธอตอนนี้เรียนอนุบาล

00:31:19.560 --> 00:31:22.320 align:center
แก่กว่าห้าปี งั้นก็ดีกว่าเยอะเลย

00:31:22.400 --> 00:31:23.600 align:center
ดียังไงล่ะ

00:31:24.480 --> 00:31:26.040 align:center
พวกคุณก็ทะเลาะกันเหรอ

00:31:26.120 --> 00:31:28.440 align:center
พี่สาวน้องสาวทะเลาะกัน
แล้วเกี่ยวอะไรกับอายุล่ะ

00:31:28.520 --> 00:31:30.840 align:center
- งั้นเกี่ยวกับอะไรล่ะ
- นิสัยไง

00:31:31.960 --> 00:31:33.080 align:center
งั้นก็ทะเลาะกันทั้งชีวิตน่ะสิ

00:31:39.800 --> 00:31:40.880 align:center
ระวังบันได

00:31:46.600 --> 00:31:51.720 align:center
(สัญญาของเรา)

00:31:56.040 --> 00:31:59.440 align:center
(เซี่ยจือหย่วน เด็กหนุ่มที่น่าสนใจ)

00:31:59.520 --> 00:32:03.920 align:center
(เซี่ยจือเหยา ก็ใช้ได้ ฉันชอบย่าเขา)

00:32:14.360 --> 00:32:16.920 align:center
(ต้าม่าย, เซี่ยจือหย่วน)

00:32:17.000 --> 00:32:20.360 align:center
(เซี่ยจือเหยา ก็ใช้ได้ ฉันชอบย่าเขา)

00:32:27.920 --> 00:32:28.800 align:center
กลับมาแล้วเหรอ

00:32:30.320 --> 00:32:31.840 align:center
อาหมี่ซื้ออะไรมาอีกล่ะ

00:32:32.640 --> 00:32:33.680 align:center
อาโต้วส่งมา

00:32:38.640 --> 00:32:39.680 align:center
อะไรน่ะ

00:32:39.760 --> 00:32:42.040 align:center
คิดว่าเป็นของขึ้นชื่อของยูนนาน

00:32:42.120 --> 00:32:42.960 align:center
ไหนผมดูหน่อย

00:32:44.880 --> 00:32:47.240 align:center
ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่าไม่เคยซื้อ

00:32:47.320 --> 00:32:48.520 align:center
เราสองคนก็ไม่ได้ชอบกิน

00:32:48.600 --> 00:32:51.280 align:center
คุณต้องบอกพวกลูกๆ นะ
อย่าให้พวกเขาสิ้นเปลืองเงินอีกเลย

00:32:51.880 --> 00:32:54.440 align:center
ไม่ชอบกิน แต่ฉันเห็นคุณก็กินเยอะทุกที

00:32:54.520 --> 00:32:56.400 align:center
คุณไม่กิน ถ้าผมไม่กินอีก

00:32:56.480 --> 00:32:58.200 align:center
ของที่ซื้อมาก็เสียเปล่าสิ

00:32:58.280 --> 00:33:00.800 align:center
กินเสร็จแล้ว คุณยังไปหลอกเขาว่าอร่อยอีก

00:33:00.880 --> 00:33:02.160 align:center
นี่ก็เลยส่งมาอีกไง

00:33:02.240 --> 00:33:05.000 align:center
ลูกก็ซื้อมาแล้ว เงินก็ใช้ไปแล้ว
ถ้าคุณบอกว่าไม่อร่อยอีก

00:33:05.080 --> 00:33:06.960 align:center
เด็กๆ ก็จะเสียใจ

00:33:07.040 --> 00:33:09.560 align:center
คุณรู้ไหมว่านี่เรียกว่าอะไร นี่เรียกว่าอีคิวน้อย

00:33:09.640 --> 00:33:11.120 align:center
มีแต่คุณที่อีคิวสูง

00:33:11.200 --> 00:33:14.520 align:center
คำพูดไม่ดีก็ให้ฉันพูดหมด แล้วคุณก็ทำตัวเป็นคนดี

00:33:17.120 --> 00:33:20.360 align:center
แม่คะ ครั้งนี้หนูไปเที่ยวบ้านคุณน้าที่นี่

00:33:20.440 --> 00:33:23.400 align:center
แล้วก็ทำเค้กดอกไม้กับแยมกุหลาบเองเลยนะ
ลองชิมสิคะ

00:33:24.280 --> 00:33:25.840 align:center
โต้วทำเองนะ

00:33:25.920 --> 00:33:27.080 align:center
ไม่เลวเลย

00:33:27.160 --> 00:33:28.680 align:center
- ดูนะ
- เดี๋ยวก่อน

00:33:29.360 --> 00:33:31.320 align:center
เดี๋ยวฉันโทรถามลูกก่อนว่าต้องอุ่นก่อนไหม

00:33:38.440 --> 00:33:39.560 align:center
ฮัลโหล

00:33:39.640 --> 00:33:41.480 align:center
เลขหมายที่ท่านเรียกยังไม่เปิดใช้บริการ

00:33:41.560 --> 00:33:43.520 align:center
โทรศัพท์ยังซ่อมไม่เสร็จ

00:33:43.600 --> 00:33:45.160 align:center
น่ารำคาญไหมล่ะ

00:33:51.240 --> 00:33:52.720 align:center
- ฮัลโหล
- หมี่

00:33:52.800 --> 00:33:53.720 align:center
แม่

00:33:53.800 --> 00:33:55.400 align:center
แม่ถามหน่อยสิ

00:33:55.480 --> 00:33:59.280 align:center
เค้กดอกไม้เราต้องอุ่นก่อนกินไหม

00:34:00.320 --> 00:34:01.640 align:center
สวี่หงโต้วส่งมาให้ใช่ไหมคะ

00:34:01.720 --> 00:34:03.800 align:center
ใช่ เพิ่งมาถึงเมื่อกี้

00:34:03.880 --> 00:34:06.360 align:center
แม่คะ หนูขอเตือนหน่อยนะ

00:34:06.440 --> 00:34:07.920 align:center
อันนี้มีน้ำตาลเยอะ

00:34:08.000 --> 00:34:09.679 align:center
แม่และพ่อไปตรวจสุขภาพเมื่อเร็วๆ นี้

00:34:09.760 --> 00:34:11.520 align:center
คุณหมอบอกว่าน้ำตาลในเลือดสูง

00:34:11.600 --> 00:34:12.440 align:center
กินให้น้อยๆ หน่อยนะคะ

00:34:12.520 --> 00:34:13.719 align:center
เอาแบ่งให้เพื่อนบ้านไปด้วย

00:34:13.800 --> 00:34:14.960 align:center
เรารู้แล้วจ้ะ

00:34:15.040 --> 00:34:17.199 align:center
รีบบอกมาเร็วๆ ว่าต้องอุ่นก่อนไหม

00:34:17.280 --> 00:34:18.120 align:center
ได้หมดค่ะ

00:34:18.199 --> 00:34:19.960 align:center
เขาก็ส่งมาให้หนู

00:34:20.040 --> 00:34:23.320 align:center
โต้วนี่ก็จริงๆ เลย
ซื้อเค้กดอกไม้มาทำไมตั้งเยอะแยะ

00:34:23.400 --> 00:34:25.280 align:center
น้ำตาลนี่ถ้ากินเยอะไปก็ไม่ดีต่อร่างกาย

00:34:25.920 --> 00:34:26.960 align:center
เขาไม่ได้ซื้อ

00:34:27.040 --> 00:34:28.360 align:center
เขาทำเองนะ

00:34:28.440 --> 00:34:30.159 align:center
ที่ลูกไม่มีการ์ดเหรอ

00:34:30.239 --> 00:34:32.280 align:center
ของแม่มีการ์ดใบเล็กๆ อยู่ในกล่องด้วยนะ

00:34:32.360 --> 00:34:34.320 align:center
ดูท่าจะว่างจนเบื่อจริงๆ นะ

00:34:35.960 --> 00:34:38.239 align:center
แม่คะ เดี๋ยวหนูทำงานก่อนนะ

00:34:38.320 --> 00:34:39.679 align:center
วางสายก่อนนะ บ๊ายบายค่ะ

00:34:43.560 --> 00:34:45.120 align:center
อร่อยนะๆ

00:34:48.159 --> 00:34:49.199 align:center
อร่อยจริงๆ

00:34:49.800 --> 00:34:51.239 align:center
ฉันจะไปชงชามาก่อน

00:34:52.000 --> 00:34:53.320 align:center
คุณอย่ากินเยอะนะ

00:34:53.880 --> 00:34:55.440 align:center
มีกุหลาบด้วย ดอกกุหลาบ

00:34:58.760 --> 00:34:59.800 align:center
ผู้จัดการสวี่

00:34:59.880 --> 00:35:01.240 align:center
- ผู้จัดการสวี่
- ผู้จัดการสวี่

00:35:03.680 --> 00:35:05.760 align:center
- ผู้จัดการสวี่
- เหลือแค่นี้เองเหรอ

00:35:05.840 --> 00:35:08.400 align:center
เมื่อกี้พวกเขาไปประชุมชั้นบน
เลยหยิบไปกล่องหนึ่งค่ะ

00:35:10.800 --> 00:35:14.600 align:center
(สวี่หงหมี่ ฉันทำเองเลยนะ อย่าลืมลองชิม)

00:35:15.200 --> 00:35:16.200 align:center
อร่อยไหม

00:35:16.280 --> 00:35:18.360 align:center
อร่อยค่ะ อร่อยมากเลย

00:35:20.880 --> 00:35:22.280 align:center
น้องสาวฉันทำเองเลยนะ

00:35:25.160 --> 00:35:27.920 align:center
พอได้แล้ว เลิกคุยกันได้ กลับไปทำงานเถอะ

00:35:29.760 --> 00:35:31.080 align:center
คุณพ่อเฉิน คุณแม่เฉิน

00:35:31.160 --> 00:35:33.200 align:center
เค้กดอกไม้นี้หนูทำเองนะคะ

00:35:33.280 --> 00:35:34.640 align:center
ถ้ากินไม่หมดเอาใส่ตู้เย็นไว้นะคะ

00:35:35.320 --> 00:35:36.800 align:center
รักษาสุขภาพด้วยนะ

00:35:36.880 --> 00:35:38.400 align:center
ไว้หนูจะไปเยี่ยมค่ะ

00:35:41.480 --> 00:35:43.720 align:center
เด็กคนนี้ ทำเค้กดอกไม้เป็นด้วย

00:35:44.600 --> 00:35:45.440 align:center
ชิมดูหน่อย

00:35:46.440 --> 00:35:47.640 align:center
ดูน่ากินดีนะ

00:35:52.960 --> 00:35:53.880 align:center
อร่อย

00:35:53.960 --> 00:35:54.800 align:center
อร่อย

00:37:00.680 --> 00:37:02.320 align:center
เด็กคนนี้ ทำฉันตกใจจะแย่

00:37:02.840 --> 00:37:04.920 align:center
เข้ามาทำอะไรในห้องแม่

00:37:05.920 --> 00:37:07.640 align:center
มาหากางเกงยีน

00:37:09.960 --> 00:37:11.440 align:center
ตัวที่ผมใส่ประจำน่ะ

00:37:12.320 --> 00:37:13.760 align:center
อาจจะอยู่ในห้องพี่สาวแก

00:37:13.840 --> 00:37:15.920 align:center
กางเกงยีนมันก็เหมือนกัน

00:37:16.000 --> 00:37:17.480 align:center
แยกไม่ออกหรอก

00:37:22.080 --> 00:37:24.440 align:center
ย้อมเสร็จไปหนึ่งชุดแล้ว
แล้วก็ส่งไปเข้ากรอบเรียบร้อย

00:37:24.520 --> 00:37:27.040 align:center
อาทิตย์หน้าก็น่าจะโพสต์ขายได้แล้ว

00:37:27.120 --> 00:37:28.160 align:center
ดีจังเลย

00:37:29.680 --> 00:37:31.960 align:center
อาเหยา อาเหยา อาเหยา

00:37:32.040 --> 00:37:33.600 align:center
มาช่วยหน่อยสิ

00:37:33.680 --> 00:37:36.560 align:center
คือ… ชาวต่างชาติคนนั้นไม่เข้าใจฉัน

00:37:36.640 --> 00:37:38.880 align:center
เธอพูดภาษาอังกฤษได้

00:37:38.960 --> 00:37:39.840 align:center
เธอบอกเขาสิ

00:37:39.920 --> 00:37:41.600 align:center
- มาช่วยคุยให้หน่อย มาๆ
- ได้ครับๆ

00:37:41.680 --> 00:37:43.040 align:center
คุณอยากบอกอะไรกับพวกเขา

00:37:43.680 --> 00:37:45.440 align:center
ดูสิ อันนี้ต้องมัดแน่นๆ

00:37:45.520 --> 00:37:47.120 align:center
ของเขามันหลวมไป

00:37:47.200 --> 00:37:48.840 align:center
เดี๋ยวย้อมออกมาแล้วจะไม่สวย

00:37:50.480 --> 00:37:52.880 align:center
คุณยายบอกว่า ผ้าต้องมัดแน่นๆ

00:37:52.960 --> 00:37:55.440 align:center
ไม่อย่างนั้นจะย้อมออกมาไม่สวย

00:37:56.280 --> 00:37:59.000 align:center
ผมเข้าใจภาษาจีน แต่ผมฟังคุณยายพูดไม่เข้าใจ

00:37:59.080 --> 00:38:01.000 align:center
ขอโทษด้วย เขาพูดสำเนียงท้องถิ่นน่ะ

00:38:01.080 --> 00:38:02.320 align:center
โอเค

00:38:03.160 --> 00:38:04.840 align:center
เธอบอกเขาว่ายังไง

00:38:04.920 --> 00:38:06.720 align:center
เขาบอกว่าเขาฟังคุณไม่รู้เรื่อง

00:38:06.800 --> 00:38:09.000 align:center
คุณก็ไม่ต้องพูดกับเขา ใช้ท่าทางสื่อสารก็ได้

00:38:09.680 --> 00:38:12.200 align:center
เธอไม่ต้องไป เธอไปแล้วฉันกลัว

00:38:12.280 --> 00:38:13.360 align:center
กลัวอะไรล่ะครับ

00:38:14.120 --> 00:38:15.720 align:center
กลัวเขาจะคุยกับฉันไง

00:38:15.800 --> 00:38:17.520 align:center
เขาไม่คุยกับคุณแล้วล่ะ

00:38:17.600 --> 00:38:19.240 align:center
เธออย่าไป นั่งอยู่ตรงนี้แหละ

00:38:19.320 --> 00:38:20.760 align:center
คุณยายผมยังมีงานต้องทำนะ

00:38:20.840 --> 00:38:22.320 align:center
ผมยังต้องไปที่โรงเย็บปัก

00:38:22.400 --> 00:38:24.360 align:center
เธออย่าไป อย่าไป นั่งที่นี่

00:38:24.440 --> 00:38:27.000 align:center
คุณยายจ้าว นี่กำลังสั่งงานบอสอยู่นะ

00:38:27.080 --> 00:38:28.040 align:center
เขาคือบอสเหรอ

00:38:28.120 --> 00:38:29.760 align:center
ใช่แล้ว บอสของพวกเรา

00:38:29.840 --> 00:38:33.160 align:center
ใช่แล้ว เขายังมีสนามม้าด้วยนะ ไปขี่ม้าที่นั่นได้

00:38:33.240 --> 00:38:34.600 align:center
อยู่ตรงไหนเหรอคะ

00:38:35.280 --> 00:38:37.440 align:center
บนโต๊ะนี้มีใบประชาสัมพันธ์นะ
ในนี้ยังมีแผนที่ด้วยครับ

00:38:37.520 --> 00:38:39.480 align:center
พวกคุณดูได้เลยว่าอยากไปที่ไหน

00:38:39.560 --> 00:38:41.840 align:center
พี่สาว คุณยาย ผมต้องไปก่อนนะ

00:38:41.920 --> 00:38:44.160 align:center
เสี่ยวหลานกับเกอจื่อไปซินเจียง

00:38:44.240 --> 00:38:45.680 align:center
ถ้ามีเรื่องอะไรก็โทรหาผมนะ

00:38:45.760 --> 00:38:47.400 align:center
อย่าไปสิ

00:38:47.480 --> 00:38:49.120 align:center
คุณยาย เขายุ่งมาก

00:38:49.200 --> 00:38:51.800 align:center
- ฉันอยากไปสนามม้า คุณจะไปไหม
- ได้สิ

00:38:52.920 --> 00:38:54.480 align:center
43.5 กิโล

00:38:58.760 --> 00:38:59.680 align:center
ทำงานกันยังไงน่ะ

00:38:59.760 --> 00:39:00.920 align:center
มือหนักเกินไปแล้วนะ

00:39:01.000 --> 00:39:02.080 align:center
เราก็ลงของกันแบบนี้แหละ

00:39:02.680 --> 00:39:04.480 align:center
- ไม่เป็นไร
- ไม่เป็นไรงั้นเหรอ

00:39:04.560 --> 00:39:07.040 align:center
นี่ถ้าคุณทำมันพัง ลูกค้าต้องมาขอคืนเงินกับเราแน่

00:39:07.120 --> 00:39:08.080 align:center
ใครจะคืนเงินให้ คุณเหรอ

00:39:09.160 --> 00:39:12.360 align:center
บอกให้คนที่แพ็คของข้างในระวังหน่อย

00:39:12.440 --> 00:39:14.000 align:center
ถ้ามีที่บุบที่พัง

00:39:14.080 --> 00:39:16.080 align:center
ก็เอาออกมาคืนให้เขาเอากลับไปซะ

00:39:16.160 --> 00:39:17.840 align:center
คุณก็เบามือหน่อย

00:39:17.920 --> 00:39:18.760 align:center
ครับๆ

00:39:18.840 --> 00:39:20.520 align:center
ฉูฉู่ จับตาดูดีๆ นะ

00:39:20.600 --> 00:39:21.720 align:center
ได้ค่ะผู้จัดการ

00:39:27.200 --> 00:39:28.360 align:center
คุณน้า

00:39:28.440 --> 00:39:32.040 align:center
แบบนี้ไม่สวยเลย ต้องคัดออกมานะคะ

00:39:32.120 --> 00:39:33.640 align:center
- อย่าใส่เข้าไปเด็ดขาดเลยนะ
- ได้

00:39:42.840 --> 00:39:45.720 align:center
เมื่อกี้ทำไมไปพูดกับต้าปินจื่ออย่างนั้นล่ะ

00:39:45.800 --> 00:39:47.120 align:center
หนูพูดยังไงเหรอ

00:39:48.320 --> 00:39:51.120 align:center
ตามความอาวุโสแล้ว ควรเรียกเขาว่าอานะ

00:39:51.200 --> 00:39:52.720 align:center
ต้องเกรงใจหน่อย

00:39:52.800 --> 00:39:54.840 align:center
อาวุโสไม่อาวุโสอะไรล่ะ

00:39:54.920 --> 00:39:57.480 align:center
เขาก็แค่คนหนุ่มอายุยี่สิบกว่าๆ

00:39:57.560 --> 00:39:59.440 align:center
งานก็ทำออกมาแบบนี้ ยังจะไม่ให้พูดอีกเหรอ

00:39:59.520 --> 00:40:01.440 align:center
- หนูเกรงใจพอแล้ว
- คนหมู่บ้านเดียวกัน

00:40:01.520 --> 00:40:03.800 align:center
เลิกพูดแบบนี้ได้ไหมคะ

00:40:03.880 --> 00:40:05.600 align:center
หมู่บ้านเดียวกันแล้วยังไงล่ะ

00:40:05.680 --> 00:40:07.400 align:center
นี่คืองานนะ

00:40:08.240 --> 00:40:09.520 align:center
- เสี่ยวชุน
- แม่

00:40:11.680 --> 00:40:13.760 align:center
อยู่ที่นี่แม่ต้องเรียกหนูว่าผู้จัดการนะ

00:40:13.840 --> 00:40:14.680 align:center
เจ้าอ้วนน้อย

00:40:14.760 --> 00:40:16.000 align:center
น้าเอ๋อ

00:40:17.120 --> 00:40:18.520 align:center
เรียกเขาว่าผู้จัดการ

00:40:18.600 --> 00:40:20.320 align:center
ใช่ๆๆ ผู้จัดการใหญ่

00:40:20.400 --> 00:40:22.240 align:center
ได้ๆ ผู้จัดการๆ

00:40:22.920 --> 00:40:24.760 align:center
เคยได้ยินเรื่องของอาหย่วนไหม

00:40:24.840 --> 00:40:27.160 align:center
อาหย่วนเหรอ เรื่องอะไรคะ

00:40:28.200 --> 00:40:29.280 align:center
อะไรเหรอ

00:40:34.840 --> 00:40:35.960 align:center
สวี่หงโต้ว

00:40:36.560 --> 00:40:37.400 align:center
สวี่หงโต้ว

00:40:37.480 --> 00:40:38.880 align:center
สวี่หงโต้วออกมานะ

00:40:38.960 --> 00:40:40.400 align:center
สวี่หงโต้ว

00:40:40.480 --> 00:40:41.360 align:center
สวี่หงโต้ว

00:40:41.440 --> 00:40:44.120 align:center
หงโต้วออกไปข้างนอกน่ะ
เธอมาหาเขามีเรื่องอะไรเหรอ

00:40:49.360 --> 00:40:51.360 align:center
เด็กคนนี้นี่จริงๆ เลย

00:40:52.920 --> 00:40:54.280 align:center
ฉันซ้อมถึงท่าไหนแล้วนะ

00:41:08.240 --> 00:41:10.760 align:center
(ครอบครัวที่เปี่ยมรัก
และความเรียบง่ายดีที่สุด หงหมี่)

00:41:13.520 --> 00:41:15.480 align:center
(แม่กับน้าไปที่สุสานแล้ว ซื้อไก่ย่างมาด้วย)

00:41:15.560 --> 00:41:17.480 align:center
(เราได้รับเค้กดอกไม้แล้วนะ
โทรศัพท์ซ่อมเสร็จแล้วบอกด้วย)

00:41:21.280 --> 00:41:26.360 align:center
(ซิง)

00:41:28.320 --> 00:41:30.640 align:center
- โอเคใช่ไหมคะ
- โอเคแล้วค่ะ

00:41:30.720 --> 00:41:33.000 align:center
- สแกนตรงไหนคะ
- 1,380 หยวน สแกนตรงนี้ค่ะ

00:41:34.320 --> 00:41:36.600 align:center
(กำลังโทร)

00:41:37.480 --> 00:41:38.840 align:center
สวี่หงโต้ว

00:41:38.920 --> 00:41:40.400 align:center
พี่สัญญาแล้วว่าจะเก็บเป็นความลับ

00:41:40.480 --> 00:41:41.680 align:center
คนโกหก

00:41:51.360 --> 00:41:55.320 align:center
(โลกธรรมดา - ลู่เหยา)

00:42:07.440 --> 00:42:08.360 align:center
สวัสดีครับ

00:42:10.160 --> 00:42:11.000 align:center
สวี่หงโต้ว

00:42:13.040 --> 00:42:15.040 align:center
อาหย่วนโทรหาคุณ

00:42:15.120 --> 00:42:16.520 align:center
เขามีเบอร์คุณได้ยังไง