WEBVTT

01:29.000 --> 01:30.840
นายไม่ไปเรียน

01:31.800 --> 01:33.800
คิดจะเลี้ยงม้าอยู่บ้านจริงๆ เหรอ

01:35.120 --> 01:36.240
ผมคิดเอาไว้แล้ว

01:36.320 --> 01:38.600
ปีหน้าพอผมบรรลุนิติภาวะ ก็จะให้น้าเป่าผิง

01:38.680 --> 01:39.600
แนะนำแฟนให้

01:39.680 --> 01:41.560
จากนั้น คบหากันสักสองสามปี

01:41.640 --> 01:42.680
พอผมถึงวัยแต่งงาน

01:42.760 --> 01:44.120
ผมก็จะแต่งกับเธอ

01:44.200 --> 01:46.680
แบบนี้ ย่าก็จะได้อุ้มเหลนเร็วหน่อย

01:48.000 --> 01:49.320
พอคลอดแล้วล่ะ

01:49.400 --> 01:50.720
ช่วยนายเลี้ยงม้าต่อเหรอ

01:50.800 --> 01:52.480
พอคลอดแล้ว ก็ส่งไปคุนหมิงให้พ่อเลี้ยง

01:52.560 --> 01:54.000
แบบนี้พ่ออยู่ว่างๆ ก็มีเรื่องให้ทำ

01:54.080 --> 01:55.240
ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

02:04.400 --> 02:05.840
จะถีบผมใช่ไหม มาสิ

02:05.920 --> 02:07.120
จะถีบใช่ไหม มาสิ มาเลย

02:07.200 --> 02:08.880
ถีบผมสิ ตรงนี้

02:08.960 --> 02:10.120
ถีบตรงนี้แรงๆ เลย

02:10.199 --> 02:13.120
ผมไม่เรียนแล้ว ผมต้องการอิสระ
มา ถีบสิ ถีบผม

02:13.200 --> 02:14.400
ถีบผมสิ

02:14.480 --> 02:15.440
มาเลย

02:15.520 --> 02:16.320
- อาหย่วน
- ผมไม่เรียนแล้ว

02:16.400 --> 02:18.480
- ผมอยากมีอิสระ
- อาหย่วน ยั่วโมโหพี่เขาอีกแล้วเหรอ

02:19.440 --> 02:20.880
- เซี่ยเซี่ยมาแล้วเหรอ
- คุณย่า

02:20.960 --> 02:22.160
รอทานข้าวอยู่พอดีเลย

02:22.240 --> 02:23.160
เอาแฮมมาให้ย่าด้วยล่ะครับ

02:24.960 --> 02:27.080
แฮมนี่คุณภาพดีมากเลย

02:27.840 --> 02:30.240
พรุ่งนี้มาอีกนะ เดี๋ยวย่าจะทำให้กิน

02:30.320 --> 02:31.560
ขอบคุณครับคุณย่า

02:32.560 --> 02:33.480
เป็นอะไรอีกล่ะอาหย่วน

02:34.880 --> 02:36.040
เขาไล่ผมกลับคุนหมิง

02:36.680 --> 02:37.640
พี่ไล่เขาอีกแล้วเหรอ

02:38.200 --> 02:40.240
เขาไม่อยากเรียน พี่บังคับเขา เขาก็ไม่เป็นสุข

02:40.320 --> 02:41.800
ทางบ้านก็เสียเงินเปล่า

02:41.880 --> 02:42.880
ก็นั่นน่ะสิ

02:42.960 --> 02:44.160
หุบปากเลย

02:49.520 --> 02:51.720
เรื่องอาหย่วน เอาไว้ก่อน

02:53.040 --> 02:55.920
เซี่ยเซี่ย ที่เรียกนายมากินข้าววันนี้

02:56.000 --> 02:59.200
เพราะอยากถามเรื่องเพื่อนที่เซี่ยงไฮ้ของนาย

03:00.080 --> 03:01.120
แม่ผมมาหาพี่อีกแล้วเหรอ

03:01.720 --> 03:03.320
อย่าโทษแม่นายเลย

03:03.400 --> 03:05.040
ท่านแค่เป็นห่วงนาย

03:06.840 --> 03:08.640
พี่สาวผมเคยเรียนมหาวิทยาลัย

03:08.720 --> 03:10.280
แม่ผมก็เลยคิดว่า เธอพูดอะไรก็ถูกหมด

03:11.200 --> 03:12.240
ผมจบแค่ชั้นม.ต้น

03:12.320 --> 03:13.800
พี่สาวผมบอกว่าผมผิด

03:13.880 --> 03:15.080
แม่ผมก็จะคิดว่าผมผิด

03:15.960 --> 03:17.760
งั้นนายพูดความจริงกับพี่ซิ

03:17.840 --> 03:20.000
นายจะไปทำอะไรที่เซี่ยงไฮ้กันแน่

03:23.960 --> 03:25.000
ก็แค่ไปเที่ยว

03:26.120 --> 03:27.920
โตมาขนาดนี้ เคยไปไกลสุดแค่คุนหมิง

03:28.000 --> 03:29.600
แถมยังเป็นตอนเด็ก ลืมหมดแล้ว

03:33.760 --> 03:35.920
แค่ไปเที่ยว ไม่หางานด้วยเหรอ

03:37.640 --> 03:39.360
ก็แค่ลองไปดูก่อนน่ะ

03:40.640 --> 03:42.800
สรุปแล้วไปหางานหรือเปล่าล่ะ

03:58.000 --> 03:59.760
นายเรียนแกะสลักมาตั้งนาน

04:00.320 --> 04:01.880
ก่อนหน้านี้ตอนลุงดื่มเมา

04:01.960 --> 04:03.320
ยังบอกว่านายแกะสลักดีขึ้นเรื่อยๆ

04:04.880 --> 04:06.600
เรียนทักษะแขนงหนึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย

04:07.120 --> 04:09.080
จะทิ้งเอาง่ายๆ แบบนี้เหรอ

04:10.680 --> 04:11.600
ไม่หรอกครับ

04:12.120 --> 04:13.280
พี่ข่ายเหวินบอกว่า…

04:13.360 --> 04:14.960
เพื่อนของผมที่เซี่ยงไฮ้น่ะครับ

04:15.040 --> 04:16.920
เขามีเพื่อนเปิดสตูดิโอไม้แกะสลักอยู่ที่เซี่ยงไฮ้

04:17.000 --> 04:18.800
แนะนำให้ผมไปสัมภาษณ์ได้

04:18.880 --> 04:19.720
จะได้ไหมค่อยดูอีกที

04:21.079 --> 04:23.520
เพื่อนเขาเปิดสตูดิโอไม้แกะสลัก

04:23.600 --> 04:24.560
แล้วเขาทำอะไร

04:25.280 --> 04:26.440
เขาทำโฮมสเตย์

04:26.520 --> 04:27.600
ช่วงนี้ไปทำธุระที่ถงหลู

04:28.560 --> 04:30.640
บอกว่ารอเขาทำธุระเสร็จ ก็ให้ผมไปเซี่ยงไฮ้

04:30.720 --> 04:31.600
พักที่บ้านเขา

04:38.520 --> 04:40.080
นี้เขาครับ คนที่อยู่ตรงกลาง

04:43.760 --> 04:46.080
ดูแล้วอายุพอๆ กับนาย

04:46.680 --> 04:48.600
โตกว่าผมสองปี เก่งกว่าผมมากเลย

04:55.440 --> 04:56.920
แล้วพวกนายรู้จักกันได้ยังไง

04:57.520 --> 04:58.840
ผมไลฟ์สดตอนทำงาน

04:58.920 --> 04:59.880
ไม่ค่อยมีคนดู

04:59.960 --> 05:01.000
มีแค่เขาส่งของขวัญให้ผม

05:01.080 --> 05:03.720
ต่อมาถูกครูจับได้ บอกว่าผมไม่เอาการเอางานน

05:03.800 --> 05:04.800
เลยไม่ไลฟ์อีก

05:13.720 --> 05:15.760
พี่ครับ อย่าเอาแต่มองว่าผมเป็นเด็กสิครับ

05:16.600 --> 05:17.600
ผม 22 แล้ว

05:18.440 --> 05:19.480
อยากออกไปดูบ้าง

05:24.960 --> 05:26.920
แล้วนายเตรียมบอกกับครูยังไง

05:27.880 --> 05:29.120
บอกว่าไปเที่ยวสักสองสามวัน

05:30.080 --> 05:32.000
เรื่องงาน ก็ไม่แน่ว่าเขาจะรับผม

05:33.520 --> 05:36.040
- ช่วงนี้ครูอารมณ์ไม่ดี
- อย่าหาข้ออ้างหน่อยเลย

05:37.640 --> 05:39.960
ถ้านายคิดจะออกไปหางานทำจริงๆ

05:40.480 --> 05:41.840
ก็บอกกับลุงให้ชัดเจน

05:42.440 --> 05:44.240
อย่างน้อยก็เป็นการเคารพเขา

05:45.280 --> 05:47.280
อีกอย่างโรงแกะสลัก

05:47.360 --> 05:48.960
ก็จะได้จัดหาคนอื่นมาแทน

05:50.680 --> 05:51.720
ครับ ผมทราบแล้ว

05:54.680 --> 05:56.280
ทางแม่ของนาย

05:58.320 --> 05:59.160
ฉันจะไปคุยเอง

06:00.120 --> 06:00.960
กินข้าวเถอะ

06:02.200 --> 06:03.400
ขอบคุณครับพี่

06:03.480 --> 06:05.160
เย้ เยี่ยมไปเลยพี่เซี่ยเซี่ย

06:05.240 --> 06:06.600
อย่าลืมของฝากผมล่ะ

06:06.680 --> 06:07.760
ได้เลย

06:08.280 --> 06:09.360
รีบกินเร็ว

06:10.640 --> 06:13.040
ย่าครับ ทำอะไรอยู่น่ะ มาทานข้าวเร็ว

06:13.560 --> 06:15.360
ย่าทอดเนยแข็งก่อน

06:15.440 --> 06:17.200
- ไม่ต้องทอดแล้วครับ
- พอทานแล้ว

06:17.280 --> 06:19.160
คุณย่ามาทานข้าวเถอะครับ คุณย่าครับ

06:19.240 --> 06:20.680
ใกล้เสร็จแล้ว

06:20.760 --> 06:23.320
- พวกนายกินไปก่อน ฉันไปช่วยย่า
- โอเค

06:25.200 --> 06:26.680
พี่ อันนี้อร่อยมากเลย ชิมดู

06:26.760 --> 06:28.360
ย่าครับ ผมทำเอง

06:28.440 --> 06:29.480
เขาเตะนายใช่ไหม

06:30.040 --> 06:31.320
เขาไม่กล้าถีบผมหรอก

06:32.840 --> 06:34.040
อาเหยา

06:36.720 --> 06:39.280
โอเค ได้ อารู้แล้ว

06:41.120 --> 06:42.680
งั้นตอนนี้เขากลับมาหรือยัง

06:45.080 --> 06:46.600
แต่ยังไม่ถึงสินะ

06:46.680 --> 06:49.120
โอเค อารู้แล้ว

06:49.200 --> 06:50.840
เธอก็รีบไปพักผ่อนเถอะ

06:51.440 --> 06:52.400
ได้ๆ

07:24.840 --> 07:26.520
นั่นเซี่ยเซี่ยใช่ไหม

07:37.600 --> 07:38.600
มานั่งสิ

07:51.440 --> 07:52.440
คือ…

07:53.400 --> 07:55.160
อาเหยาโทรมาคุยกับแม่แล้ว

07:55.840 --> 07:56.960
บอกว่าให้แกไป

07:58.480 --> 08:00.720
ในเมื่อพี่แกพูดแล้ว

08:00.800 --> 08:01.760
แม่ก็จะไม่ห้าม

08:03.440 --> 08:04.920
งั้นแม่ยังโกรธอยู่หรือเปล่า

08:06.600 --> 08:08.080
แม่ไม่ได้โกรธ

08:08.160 --> 08:10.080
แม่เป็นห่วง

08:11.560 --> 08:13.200
ทั้งชีวิตของแม่

08:13.280 --> 08:15.800
อย่าว่าแต่เซี่ยงไฮ้เลย
เมืองหลวงของมณฑลยังไม่เคยไป

08:15.880 --> 08:18.040
จู่ๆ แกก็จะไปไกลขนาดนั้น

08:19.080 --> 08:21.400
นั่งทั้งเครื่องบินและรถไฟ

08:21.480 --> 08:23.080
แม่ก็แค่เป็นห่วง

08:26.320 --> 08:27.760
อาเหยาบอกแม่แล้วว่า

08:27.840 --> 08:29.720
ตอนนี้้แกโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

08:30.360 --> 08:32.840
บอกไม่ให้แม่คอยควบคุมอย่างกับเด็ก

08:34.320 --> 08:37.000
ในเมื่อแกมีความคิด อยากไปผจญเมืองใหญ่

08:37.080 --> 08:38.039
ก็จะให้แกไป

08:41.000 --> 08:43.840
แม่แค่คิดว่า รู้สึกผิดต่อครูของแก

08:45.440 --> 08:47.440
สอนแกอยู่ห้าหกปี

08:47.520 --> 08:49.720
อีกไม่นานก็จะเป็นการเป็นงานแล้ว

08:49.800 --> 08:50.960
แต่ก็จะไปอีก

08:52.320 --> 08:55.120
อีกหน่อยตอนเจอกันในหมู่บ้าน
คงมองหน้ากันไม่ติด

09:00.080 --> 09:01.760
เรื่องทางบ้านแกไม่ต้องห่วง

09:03.200 --> 09:05.320
และไม่ต้องคอยคิดแต่จะส่งเงินกลับบ้าน

09:06.080 --> 09:07.640
แม่ทำงานที่โกดัง

09:08.640 --> 09:10.040
เงินเดือนก็พอใช้อยู่

09:10.760 --> 09:12.040
แต่แกน่ะ

09:12.120 --> 09:15.400
อยู่ข้างนอกไม่เหมือนที่บ้าน
กลับมาก็มีอาหารร้อนๆ รออยู่

09:16.000 --> 09:17.800
อยู่ข้างนอกมีเรื่องอะไรก็ต้องพึ่งตัวเอง

09:20.200 --> 09:21.360
แม่ได้ยินคนอื่นพูด

09:21.960 --> 09:24.120
คนข้างนอกใช่ว่าจะดีทุกคน

09:24.200 --> 09:25.480
แถมแกยังหัวอ่อน

09:27.080 --> 09:28.440
แม่กลัวแกจะโดนรังแกเอา

09:30.520 --> 09:32.000
และกลัวว่าแกจะเรียนในสิ่งไม่ดี

09:33.760 --> 09:35.440
แกดูลูกชายน้าเฟิ่ง

09:35.520 --> 09:36.640
เซี่ยเฉียงน่ะ

09:36.720 --> 09:38.280
เด็กดีๆ คนหนึ่ง

09:38.360 --> 09:40.880
พอไปข้างนอกคบหากับพวกนักเลง เดินทางผิด

09:40.960 --> 09:42.440
สุดท้ายก็ติดคุกติดตะราง

09:49.080 --> 09:50.800
ไม่พูดแล้ว เอาน้ำไปเทให้แม่หน่อย

09:59.240 --> 10:01.240
อย่าเททิ้งล่ะ ใส่ไว้ในถัง

10:01.320 --> 10:03.000
แม่จะเอาไว้ลาดส้วม

10:06.600 --> 10:07.520
แม่ครับ

10:09.880 --> 10:11.240
ต่อไปผมต้องหาเงินให้เยอะๆ

10:11.840 --> 10:13.400
ซื้อบ้านหลังใหญ่ในเมืองให้แม่อยู่

10:14.440 --> 10:16.040
อยู่ใกล้โรงพยาบาล มีครบทุกอย่าง

10:16.720 --> 10:17.880
แม่รอก่อนนะ

10:24.760 --> 10:27.640
แม่อยู่ไม่ชิน แกอยู่กับเมียแกเถอะ

10:53.240 --> 10:55.320
ตระกูลเซี่ยของนายมีแต่คนเก่งๆ

10:55.400 --> 10:56.800
อาหย่วนคนเดียวไม่พอ

10:56.880 --> 10:58.240
ยังมีเซี่ยเซี่ยอีก

10:58.320 --> 11:00.560
เซี่ยเซี่ยไม่เหมือนอาหย่วนหรอก

11:00.640 --> 11:02.520
เซี่ยเซี่ยรู้ความมาแต่เด็กแล้ว

11:03.120 --> 11:04.880
พ่อเขาจากไปเร็ว

11:04.960 --> 11:07.240
น้าเป่าผิงเลี้ยงลูกสองคนเพียงลำพัง

11:08.000 --> 11:10.000
เสี่ยวซุนโตกว่าแค่ไม่กี่ปี

11:10.080 --> 11:11.920
เขารู้จักช่วยซักผ้าทำกับข้าว

11:12.000 --> 11:13.160
เซี่ยเซี่ยเพิ่งแปดเก้าขวบ

11:13.240 --> 11:16.200
ก็ตามพวกลุงๆ ขึ้นเขาเก็บเห็ดมาขาย

11:17.960 --> 11:21.440
เมื่อก่อนเส้นเลือดสมองแตก
เป็นโรคร้ายแรงที่ทำอะไรไม่ได้เลย

11:22.320 --> 11:25.040
อาเจ๋อชิงขึ้นรถแทรกเตอร์
ไปที่โรงพยาบาลในเมือง

11:25.120 --> 11:26.360
แต่เพราะเสียเวลาเดินทางแท้ๆ

11:27.160 --> 11:28.560
ถ้าโรงพยาบาลใกล้หน่อย

11:29.480 --> 11:30.760
ไม่แน่อาจจะช่วยได้ทัน

11:41.240 --> 11:42.760
เดิมทีพ่อนายคิดว่า

11:43.440 --> 11:45.280
ส่งอาหย่วนกลับมาเลี่ยงม้าที่บ้านเกิด

11:45.360 --> 11:47.240
ให้รู้จักความลำบาก

11:47.320 --> 11:48.760
จะได้รู้ว่าชีวิตไม่ง่าย

11:48.840 --> 11:50.640
แล้วจะยอมกลับไปเรียน

11:51.280 --> 11:52.280
แต่ดูตอนนี้สิ

11:52.800 --> 11:54.160
เลี้ยงม้าจนขึ้นสมองไปแล้ว

11:55.280 --> 11:56.440
ปวดหัวมากเลยล่ะ

11:56.960 --> 11:58.240
เรื่องเล็กน้อยก็คิดจะถอย

11:58.320 --> 11:59.200
เรื่องอะไรล่ะ

11:59.760 --> 12:01.320
แค่เรียนไม่เก่งไม่ใช่เหรอ

12:02.880 --> 12:04.600
ใช่ เรียนไม่เข้าสมอง

12:06.520 --> 12:08.120
กั๋วเป่า เล่นมาสิบนาทีแล้ว

12:08.200 --> 12:09.200
หยุดเล่นได้แล้ว

12:10.040 --> 12:11.960
ผมขอเล่นอีกแป๊บหนึ่ง

12:12.040 --> 12:13.680
ให้ผมเล่นอีกแป๊บหนึ่งนะ

12:13.760 --> 12:15.160
เป็นเด็กเป็นเล็ก

12:15.240 --> 12:16.760
ยังจะเล่นเกมอีก เล่นแต่เกม

12:16.840 --> 12:18.240
เดี๋ยวก็เสียสายตาหรอก

12:18.320 --> 12:20.160
ตอนนี้เขียนชื่อตัวเองเป็นหรือยัง

12:20.240 --> 12:21.600
- เด็กบ๊อง
- ปะป๊า

12:21.680 --> 12:23.440
- เด็กโง่
- ปะป๊าครับ

12:23.520 --> 12:24.520
ตีเลย

12:24.600 --> 12:25.680
วันๆ เอาแต่เล่น

12:25.760 --> 12:26.720
นายเองก็จริงๆ เลย

12:26.800 --> 12:28.080
กั๋วเป่ายังไม่ถึงห้าขวบ

12:28.160 --> 12:29.560
ต้องใส่แว่นตาแล้ว นายก็ไม่ใส่ใจบ้างเลย

12:30.680 --> 12:32.280
ก็ตอนเล่นโทรศัพท์ถึงไม่งอแง

12:33.880 --> 12:36.120
งั้นเหรอ ไหนดูแว่นหน่อยสิ

12:37.000 --> 12:39.160
ใส่แว่นแล้วก็น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย ใช่ไหม

12:43.000 --> 12:43.880
สนุกไหม

12:44.480 --> 12:46.080
นายเองก็รีบแต่งงานมีลูกสิ

12:46.160 --> 12:47.480
มีลูกก็สนุกดีนะ

12:47.560 --> 12:48.440
งั้นเหรอ

12:49.080 --> 12:50.880
กั๋วเป่า ลองเรียกปะป๊าซิ

12:50.960 --> 12:51.760
ปะป๊า

12:52.720 --> 12:53.680
หอมปะป๊าหน่อย

12:55.600 --> 12:57.840
ให้อาซ้อนายได้ยินเข้า คงออกมาอัดนายแน่

12:57.920 --> 12:59.560
กั๋วเป่า ไม่เล่นโทรศัพท์แล้วนะ

12:59.640 --> 13:01.320
มาเล่นเกมกับปะป๊าดีไหม

13:57.600 --> 13:58.680
คุณทำไมตื่นแล้วล่ะ

13:59.280 --> 14:00.320
นอนไม่หลับเหรอ

14:00.880 --> 14:02.280
ตอนบ่ายนอนเยอะไป

14:06.400 --> 14:07.520
คุณก็ยังไม่นอนเหรอ

14:11.480 --> 14:12.720
คุณกินไหม

14:12.800 --> 14:14.400
ฉันไม่หิว ไม่ต้องหรอก

14:14.920 --> 14:16.760
อีกเดี๋ยวก็หิว ฉันมีประสบการณ์

14:17.360 --> 14:18.480
ฉันจะไปเอาถ้วยกับตะเกียบ

14:18.560 --> 14:19.520
ทานด้วยกันเถอะ

14:35.640 --> 14:37.320
- พริกพอไหม
- ใส่อีกหน่อย

14:41.760 --> 14:42.720
หงโต้วใส่พริกไหม

14:43.360 --> 14:44.400
ใส่นิดหน่อย

14:46.120 --> 14:47.120
ขอบคุณนะ

14:57.840 --> 14:58.960
ต้าม่าย

14:59.040 --> 15:00.440
บะหมี่ที่คุณทำอร่อยมาก

15:00.520 --> 15:01.880
เปิดร้านได้เลยนะเนี่ย

15:03.640 --> 15:05.600
ไม่มีเทคนิคอะไรเลย

15:05.680 --> 15:08.440
มีวัตถุดิบอะไร ฉันก็ใส่ลงหม้อ ต้มพร้อมกันหมด

15:09.480 --> 15:11.520
วัตถุดิบเหมือนกัน บางคนทำอร่อย

15:11.600 --> 15:12.720
บางคนทำไม่ได้เรื่อง

15:13.600 --> 15:15.640
ฉันก็คือคนที่ทำไม่ได้เรื่องคนนั้น

15:15.720 --> 15:17.920
ต้าม่ายทำอาหารอร่อย แต่เธอไม่ล้างจาน

15:18.000 --> 15:19.920
ฉันทำไม่อร่อย แต่ฉันล้างจานได้

15:20.000 --> 15:21.920
ดังนั้นตอนไหนที่ฉันอยากกินมื้อดึก

15:22.000 --> 15:22.880
ฉันก็จะเรียกเธอด้วย

15:23.720 --> 15:24.680
เพื่อนร่วมโต๊ะสินะ

15:26.280 --> 15:28.360
หงโต้ว คุณทำอาหารอร่อยไหม

15:28.440 --> 15:29.280
ไม่ค่อยเท่าไร

15:29.880 --> 15:31.520
ฉันงานยุ่ง ไม่ค่อยได้ทำอาหาร

15:32.320 --> 15:35.440
อีกอย่างห้องครัวที่คอนโดก็ทั้งเล็ก และเหม็นอับ

15:37.440 --> 15:39.160
คุณทำงานอะไรเหรอ

15:39.240 --> 15:41.920
ก่อนหน้านี้ฉันทำงานใน
แผนกบริการส่วนหน้าของโรงแรม

15:42.440 --> 15:43.880
แผนกบริการส่วนหน้า

15:43.960 --> 15:46.920
ก็คือผู้จัดการห้องโถงโรงแรมน่ะ

15:47.640 --> 15:50.040
รับผิดชอบอาหารเครื่องดื่ม ห้องพักแขก

15:50.120 --> 15:51.960
รวมทั้งพวกคลับเลานจ์

15:52.040 --> 15:55.320
ประสานงานกับแผนกต่างๆ
เพื่อมอบบริการที่ดีกว่ากับลูกค้า

15:56.760 --> 15:57.760
สุดยอดเลย

15:57.840 --> 15:59.280
สุดยอดตรงไหนกัน

15:59.880 --> 16:01.920
ฉันแค่อาศัยประสบการณ์เอง

16:02.000 --> 16:03.880
ยังไงซะอายุก็ขนาดนี้แล้ว

16:03.960 --> 16:05.960
นี่ก็เก่งมากแล้ว

16:06.040 --> 16:08.000
หลังจากฉันจบมหาวิทยาลัย
ฉันยังไม่เคยทำงานบริษัทเลย

16:10.440 --> 16:11.680
อาชีพอิสระเหรอ

16:11.760 --> 16:12.640
งานอะไรล่ะ

16:15.440 --> 16:18.080
ต้าม่ายเป็นนักเขียนออนไลน์
เมื่อก่อนทำงานอยู่แต่ที่บ้าน

16:18.600 --> 16:19.600
นักเขียนเหรอ

16:21.240 --> 16:23.120
ฉันพึ่งเคยเจอนักเขียนครั้งแรกเลย

16:24.000 --> 16:27.960
ก็แค่นักเขียนออนไลน์ตัวเล็กๆ ที่นั่งอยู่แต่ในบ้าน

16:28.040 --> 16:29.440
ไม่มีผลงานโด่งดังอะไร

16:30.080 --> 16:31.120
ไม่ค่อยมีตัวตนเท่าไรหรอก

16:31.200 --> 16:34.320
ก็แค่มนุษย์ล่องหนที่จะมีหรือไม่
ก็ไม่ส่งผลกระทบอะไรทำนองนั้น

16:34.840 --> 16:36.200
พูดแบบนี้ได้ยังไง

16:36.280 --> 16:37.640
นักเขียนออนไลน์ยอดเยี่ยมจะตาย

16:38.240 --> 16:39.160
ไม่เหมือนฉัน

16:39.240 --> 16:40.560
เขียนบทความ 800 ตัวอักษร

16:40.640 --> 16:42.840
ยังต้องอาศัยนับเครื่องหมายถึงจะครบ

16:45.840 --> 16:47.440
จะอ่านนิยายของคุณได้ที่ไหนเหรอ

16:47.520 --> 16:48.640
ฉันอยากลองอ่านหน่อยน่ะ

16:49.240 --> 16:50.320
ฉัน… ฉันคิดว่า…

16:51.160 --> 16:53.160
ฉันว่าไม่จำเป็นต้องอ่านหรอก

16:53.240 --> 16:54.800
ฉันเขียนไม่ดี ไม่อยากตกม้า

16:54.880 --> 16:56.480
รอฉันเขียนได้น่าอ่านขึ้น แล้วจะส่งให้อ่านนะ

16:56.560 --> 16:58.920
- ตกม้าเหรอ
- โดนเผยตัวจริงน่ะ

17:00.480 --> 17:02.120
ฉันไม่ถามแล้ว ไม่ถามแล้ว

17:03.000 --> 17:03.840
แล้วน่าน่าล่ะ

17:06.319 --> 17:08.680
เมื่อก่อนฉันเป็นแคชเชียร์ของร้านกาแฟที่เซี่ยงไฮ้

17:08.760 --> 17:11.200
ต่อมาเขาลดพนักงาน
ฉันเลยขับรถมาเที่ยวหยุนหนาน

17:11.880 --> 17:13.319
จับพลัดจับผลูมาถึงที่นี่

17:13.400 --> 17:15.480
รู้สึกชอบมาก เลยทำงานอยู่ที่นี้ซะเลย

17:39.280 --> 17:40.440
(บัตรธนาคาร)

17:45.160 --> 17:46.960
โปรดรับเงินของท่าน

17:47.880 --> 17:49.800
กรุณาหยิบบัตรของท่านออก

17:52.680 --> 17:54.480
แค่เปลี่ยนหน้าจอก็ใช้ได้แล้วค่ะ

17:55.000 --> 17:56.640
ข้อมูลในโทรศัพท์จะหายไปไหมคะ

17:56.720 --> 17:57.880
ไม่หรอกค่ะ เมนบอร์ดไม่ได้พัง

17:57.960 --> 17:59.000
ไม่เป็นไรหรอก

17:59.600 --> 18:01.760
ตอนนี้ที่ร้านไม่มีหน้าจอ ต้องรอส่งมา

18:01.840 --> 18:03.760
คุณทิ้งเบอร์ไว้ ฉันจะโทรแจ้งเมื่อซ่อมเสร็จ

18:04.560 --> 18:06.120
ฉันไม่มีโทรศัพท์

18:06.200 --> 18:08.280
หรือไม่ก็คุณเอาเบอร์ให้ฉัน เดี๋ยวฉันโทรถามเอง

18:09.120 --> 18:10.880
ได้ค่ะ นี่นามบัตร

18:10.960 --> 18:11.800
ประมาณสามวันนะคะ

18:12.640 --> 18:13.600
โอเคค่ะ

18:15.440 --> 18:20.120
(แท็กซี่)

18:41.080 --> 18:43.600
ที่นี่มีนาฬิกาปลุกไหมคะ

18:43.680 --> 18:44.960
ไม่มีค่ะ

18:45.040 --> 18:46.120
แล้วนาฬิกาล่ะ

18:46.200 --> 18:47.120
ไม่มีเหมือนกันค่ะ

18:47.200 --> 18:48.920
ไม่มีคนซื้อ ฉันเลยไม่เอามาขาย

18:49.000 --> 18:51.280
คุณใช้โทรศัพท์ดูเวลา ตั้งนาฬิกาปลุกก็ได้นี่คะ

18:51.360 --> 18:52.400
สะดวกดีออก

18:52.480 --> 18:54.560
โทรศัพท์พังเอาไปซ่อมน่ะค่ะ

18:54.640 --> 18:55.800
ทั้งหมดเท่าไรคะ

18:59.400 --> 19:00.360
แปดสิบหกหยวนค่ะ

19:02.080 --> 19:03.280
คุณจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหนคะ

19:03.360 --> 19:04.200
สามเดือนค่ะ

19:05.200 --> 19:06.160
มาเรียนเย็บปักเหรอคะ

19:06.240 --> 19:07.800
ไม่ใช่ค่ะ แค่มาเที่ยว

19:11.400 --> 19:12.240
ทอน 14 หยวนค่ะ

19:14.560 --> 19:16.120
คุณกับพี่อาเหยารู้จักกันมาก่อนเหรอ

19:16.960 --> 19:18.120
ไม่รู้จัก

19:18.200 --> 19:19.960
ทำไมเขาถึงยอมให้คุณขี่เจ้าน่ารักล่ะ

19:21.720 --> 19:23.080
ฉันเหยียบอึมันเข้าน่ะ

19:24.680 --> 19:26.000
ครั้งหน้าฉันก็จะเหยียบอึมันบ้าง

19:27.560 --> 19:28.400
ช่างเถอะ

19:29.440 --> 19:31.160
ฉันชื่อเสี่ยวฉิน คุณชื่ออะไรเหรอ

19:32.200 --> 19:33.280
สวี่หงโต้ว

19:33.360 --> 19:34.600
ฟังโก้ดีจัง

19:34.680 --> 19:35.920
ฉันก็มีชื่อโก้ๆ เหมือนกัน

19:36.000 --> 19:36.840
ฉันตั้งเอง

19:40.200 --> 19:41.840
คุณไม่ถามเหรอว่าชื่ออะไร

19:42.440 --> 19:43.760
ชื่ออะไรเหรอ

19:43.840 --> 19:46.080
ฉันชื่อแคนดี้

19:47.160 --> 19:48.280
แคนดี้

19:49.040 --> 19:50.160
เป็นไง โก้ใช่ไหมล่ะ

19:50.240 --> 19:51.280
โก้มากเลย

19:51.960 --> 19:54.200
คุณทำงานเถอะ ฉันไปก่อนล่ะ

19:54.280 --> 19:56.240
- ว่างก็แวะมานะ
- โอเค

20:16.960 --> 20:18.360
พี่เซี่ยเซี่ย

20:18.440 --> 20:19.760
- ไปกวางโจวแล้วไม่ใช่เหรอ
- ยังครับ

20:19.840 --> 20:21.640
พ่อให้พบมาบอกลาครู

20:21.720 --> 20:23.520
- หยุดอยู่ตรงนั้นนะ
- ผมไปก่อนนะ

20:23.600 --> 20:25.640
หยุดนะ กลับมานี่

20:26.920 --> 20:28.240
กลับมา

20:28.320 --> 20:29.800
เอากลับไปเลย

20:37.400 --> 20:39.880
เธอไม่อยู่โรงแกะสลัก มาที่นี่ทำไม

20:42.440 --> 20:43.280
จริงสิ พอดีเลย

20:43.360 --> 20:45.720
เธอเอาของพวกนี้ไปคืนที

20:45.800 --> 20:48.600
บอกที่บ้านพวกเขาว่า
ต่อไปจะเทศกาลอะไรก็ไม่ต้องมาอีกแล้ว

20:48.680 --> 20:49.720
ไปเถอะ

20:50.560 --> 20:51.400
ให้ผมไปเหรอ

20:52.720 --> 20:54.560
ใช่สิ

20:54.640 --> 20:56.000
รีบเก็บเร็วเข้า

21:06.120 --> 21:07.920
มาหาฉันมีเรื่องอะไร

21:09.560 --> 21:10.680
ไม่มีอะไรครับครู

21:11.720 --> 21:12.840
พรุ่งนี้ค่อยว่าแล้วกัน

21:13.520 --> 21:15.200
บอกมา อย่ามาลีลา

21:18.160 --> 21:19.200
พูดสิ

21:21.040 --> 21:22.560
ครูครับ ผม…

21:22.640 --> 21:26.600
อยากไปเที่ยวเซี่ยงไฮ้สักสองสามวัน
และลองหางานที่นั่นดูด้วยครับ

21:32.520 --> 21:33.880
เพื่อนที่เซี่ยงไฮ้ของผมบอกว่า

21:33.960 --> 21:35.960
สตูดิโอไม้แกะสลักของที่นั่นก็กำลังรับคน

21:37.160 --> 21:38.760
ผมไม่เคยไปที่อื่นเลย

21:38.840 --> 21:40.000
อยากออกไปดูหน่อย

21:41.280 --> 21:42.600
ก็ไม่แน่ว่าจะไปรอด

21:44.960 --> 21:47.240
ครู อย่าโกรธเลยนะครับ

21:52.680 --> 21:53.720
ไปเถอะ

21:55.760 --> 21:58.520
โรงแกะสลักเล็กๆ ของฉัน รั้งเธอไว้ไม่ได้หรอก

22:03.720 --> 22:04.600
ไปเถอะ

22:50.000 --> 22:51.360
(ใบปะหน้าพัสดุ ต้าหลี่-จือป๋อ)

23:04.320 --> 23:06.120
(ใบปะหน้าพัสดุ ต้าหลี่-หนานจิง)

23:29.680 --> 23:31.240
มันต้องออกมาได้แน่

23:31.320 --> 23:32.960
ฉันว่าออกมาไม่ได้

23:33.720 --> 23:35.960
เจ้ามดตัวน้อยสู้ๆ กล้าหาญเข้าไว้

23:36.040 --> 23:37.680
บอกแล้วไงว่าออกมาไม่ได้

23:45.160 --> 23:46.800
ทำไมออกมาไม่ได้ล่ะ

23:46.880 --> 23:49.080
กลั้นหายใจออกมาสี

23:50.560 --> 23:51.680
ถัวถัว

23:51.760 --> 23:52.920
พี่เองเหรอ

23:54.000 --> 23:56.360
พวกเราเจอกันอีกแล้วนะ นี่เพื่อนเราเหรอ

23:56.440 --> 23:57.800
ใช่ครับ ชื่อหู่จื่อ

23:57.880 --> 23:59.120
หู่จื่อสวัสดีจ้ะ

23:59.200 --> 24:00.520
ใครเหรอ

24:00.600 --> 24:02.760
เพื่อนใหม่ที่ฉันเพิ่งรู้จักน่ะ

24:02.840 --> 24:04.760
ฉันยังไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร

24:05.280 --> 24:08.240
ฉันชื่อสวี่หงโต้ว จะเรียกว่าน้าหงโต้วก็ได้

24:08.320 --> 24:10.800
พี่ไม่ใช่น้า พี่เป็นพี่สาว

24:11.520 --> 24:12.960
น้ารุ่นเดียวกันกับแม่เรา

24:13.040 --> 24:14.160
ต้องเรียกน้าสิ

24:14.240 --> 24:17.920
คุณแม่บอกว่าแก่แบบนี้ ถึงจะเป็นน้า

24:18.000 --> 24:19.920
ดูสิ มันยังเดินวนอยู่เลย

24:29.920 --> 24:31.560
เจ้ามดน้อยสู้ๆ

24:39.400 --> 24:42.720
(หนังสือขอยืมนาฬิกาดิจิทัลของถัวถัว
จากสวี่หงโต้ว)

24:44.560 --> 24:47.320
พี่หงโต้ว วันหลังเดี๋ยวผมไปเล่นด้วยนะครับ

24:47.400 --> 24:48.520
โอเค บ๊ายบาย

24:48.600 --> 24:50.520
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

24:52.880 --> 24:54.400
ขอบคุณครับพี่หงโต้ว

25:34.320 --> 25:37.280
(หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว)

25:58.840 --> 25:59.880
คุณสวี่

26:02.600 --> 26:03.440
ท่านหม่า

26:04.320 --> 26:05.240
ดื่มชาไหม

26:05.320 --> 26:06.440
ได้สิ

26:06.520 --> 26:07.400
ไปกันค่ะ

26:27.240 --> 26:29.280
ชาผูเอ่อร์หรือชาดำดี

26:29.880 --> 26:31.080
อะไรก็ได้ค่ะ

26:31.960 --> 26:35.080
คนที่อะไรก็ได้ เอาใจยากที่สุดแล้ว

26:36.120 --> 26:37.240
ผูเอ่อร์ค่ะ

27:15.760 --> 27:18.040
- เบื่อไหม
- ไม่หรอกค่ะ

27:19.520 --> 27:22.400
อ่านหนังสือไปหลายสิบหน้า

27:25.000 --> 27:26.760
เล่นโทรศัพท์สนุกกว่าล่ะสิ

27:27.680 --> 27:28.520
สนุกค่ะ

27:29.320 --> 27:31.720
แต่ว่า จะเล่นตลอดเวลาก็ไม่ได้

27:32.520 --> 27:33.800
ไม่ดีต่อสายตา

27:33.880 --> 27:36.800
และยังทำให้รู้สึกว่างเปล่า

27:39.200 --> 27:42.760
สมองของมนุษย์เราหากได้รับการกระตุ้น

27:43.760 --> 27:45.680
จะแสดงปฏิกิริยาตอบสนองอย่างรุนแรง

27:46.280 --> 27:48.800
เกณฑ์ความตื่นเต้นจะสูงขึ้นเรื่อยๆ

27:48.880 --> 27:51.560
การควบคุมอารมณ์กลับแย่ลง

27:52.080 --> 27:53.360
ดังนั้น

27:54.320 --> 27:55.800
เมื่อคุณวางโทรศัพท์ลง

27:56.480 --> 27:59.080
คุณก็จะรู้สึกว่างเปล่า

27:59.160 --> 28:00.480
น่าเบื่อ

28:02.120 --> 28:04.040
สิ่งที่ตามมาก็คือ

28:04.120 --> 28:06.400
อารมณ์ของคุณจะฉุนเฉียว หงุดหงิดง่าย

28:08.400 --> 28:09.720
พอนานไป

28:10.680 --> 28:14.040
คุณก็จะ…กลายเป็นคนไม่เอาไหน

28:15.480 --> 28:16.840
งั้นฉันยังเยียวยาได้ไหมคะ

28:18.480 --> 28:19.680
นั่งสมาธิสิ

28:19.760 --> 28:21.760
ตอนนั่งสมาธิคิดเรื่องอะไรเหรอคะ

28:24.600 --> 28:26.280
ตอนนั่งสมาธิแรกๆ

28:28.400 --> 28:30.680
คุณต้องรู้จักควบคุมตัวเอง

28:33.160 --> 28:38.920
สลัดความคิดฟุ้งซ่านในใจคุณทิ้งให้หมด

28:39.800 --> 28:42.040
กำหนดความสนใจทั้งหมด

28:43.720 --> 28:48.720
ไว้ที่ลมหายใจเข้าออก

28:57.680 --> 28:59.840
กำหนดไว้ที่ลมหายใจแล้วไงต่อคะ

29:00.560 --> 29:03.800
ก็กำหนดไว้ตรงนี้แหละ

29:10.840 --> 29:11.920
แค่นี้เหรอคะ

29:13.080 --> 29:14.960
แค่นี้แหละ

29:27.640 --> 29:28.920
ไม่เข้าใจดีที่สุด

29:31.520 --> 29:34.480
คุณดูชานี่สิ

29:34.560 --> 29:38.960
คุณอยากจะบอกว่า
แม้แต่ชายังต้องผ่านกรรมวิธีมากมาย

29:39.840 --> 29:42.360
ต้องผ่านการหมักเป็นเวลานาน

29:42.440 --> 29:44.280
ถึงได้กลายมาเป็นชา

29:44.360 --> 29:48.680
บนโลกใบนี้ ทุกสรรพสิ่งล้วนต้องบำเพ็ญเพียร

29:49.200 --> 29:50.040
ใช่ไหมคะ

29:55.440 --> 29:56.720
ผมจะบอกว่า…

29:57.320 --> 29:59.800
น้ำชานี้แดงเป็นประกาย

30:02.120 --> 30:04.160
- ดื่มได้แล้ว
- ขอบคุณค่ะ

30:19.280 --> 30:20.520
ไม่รับเหรอคะ

30:22.080 --> 30:23.200
ไม่ต้องรับ

30:24.560 --> 30:26.080
ยามนี้ดื่มชา

30:26.760 --> 30:29.800
เรื่องอื่นล้วนไม่สำคัญ

30:35.800 --> 30:36.640
แต่ว่า

30:37.160 --> 30:38.320
มันน่ารำคาญมากเลยค่ะ

30:44.800 --> 30:45.760
เสียมารยาทแล้ว

30:49.640 --> 30:51.600
(สายเข้า)

30:52.560 --> 30:53.480
(ปิด)

30:59.920 --> 31:01.200
ถ้วยชาเล็กไป

31:01.280 --> 31:02.360
ขออีกนิด

31:04.640 --> 31:08.120
ชา ต้องลิ้มรส

31:12.000 --> 31:12.960
ค่ะ

31:24.160 --> 31:26.360
ประธานหลี่ของพวกนายจะไปซู่เหอตอนไหน

31:26.440 --> 31:27.480
ฉันก็จะไปด้วย

31:27.560 --> 31:29.480
ถึงตอนนั้น ช่วยนัดเจอให้ฉันหน่อยนะ

31:30.200 --> 31:32.160
โรงแกะสลักไม่ใช่ของนายสักหน่อย

31:32.240 --> 31:34.720
ทำไมนายถึงใส่ใจขนาดนี้ล่ะ
ถึงกับต้องไปด้วยตัวเอง

31:34.800 --> 31:36.160
เรื่องไม่เกินความสามารถ

31:36.240 --> 31:37.520
ช่วยได้ก็อยากจะช่วย

31:38.040 --> 31:40.280
ยังไงก็เรียกเขาว่าลุงทั้งคน ถูกไหม

31:40.360 --> 31:43.120
จะให้ทนมองโรงแกะสลักของเขาปิดตัวลง
เพราะไม่มีรายรับคงไม่ได้

31:43.640 --> 31:44.600
โอเค

31:44.680 --> 31:47.040
รอประธานหลี่ยืนยันเวลา แล่วฉันจะบอกนาย

31:47.800 --> 31:49.640
- ขอบคุณมากเพื่อน
- ไม่ต้องเกรงใจ

31:49.720 --> 31:51.040
ไว้คุยกันนะ

31:51.120 --> 31:52.800
- วางแล้วนะ
- โอเค

31:55.760 --> 31:57.040
คุณประธานเซี่ย

31:57.640 --> 32:00.000
เห็นนายเข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้
ฉันยังเหนื่อยแทนนายเลย

32:00.080 --> 32:01.640
นายหางานมาให้เขา

32:01.720 --> 32:02.560
ไม่ใช่การแก้ไขที่ต้นเหตุ

32:02.640 --> 32:03.920
เขายังไม่ฟังนายอีก

32:04.000 --> 32:05.800
นายบอกจะช่วยเขาฟรีๆ

32:05.880 --> 32:07.800
เขากับระวังนายอย่างกับนายเป็นโจรแน่ะ

32:07.880 --> 32:09.760
เขาไม่ได้ระวังฉัน

32:09.840 --> 32:11.480
เขาคิดว่าทำโฆษณา

32:11.560 --> 32:13.640
ก็เหมือนกับยายหวังขายแตง ขายเองชมเอง

32:13.720 --> 32:15.480
ขี้โม้ ไม่มีเกียรติ

32:16.520 --> 32:18.760
อย่างนายเขาเรียกว่า หวังดีแต่คนอื่นไม่แยแส

32:18.840 --> 32:19.960
ทำไปเถอะ

32:20.040 --> 32:21.680
ทำบ่อยๆ เขาก็จะสนใจเอง

32:22.800 --> 32:24.080
ฉันชอบจุดนี้ของนายที่สุดเลย

32:24.920 --> 32:25.960
หวังดีกับคนที่ไม่แยแสน่ะเหรอ

32:26.040 --> 32:27.520
หน้าด้าน เหมือนฉันเลย

32:30.720 --> 32:32.040
หน้าด้านเหรอ

32:32.120 --> 32:34.600
ภาพผ้ามัดย้อมตัวใหม่ที่จะโปรโมท

32:34.680 --> 32:35.680
นายออกแบบเสร็จหรือยัง

32:37.280 --> 32:38.360
ใกล้แล้วๆ

32:38.440 --> 32:41.040
ฉันเพิ่งจะออกแบบ
บรรจุภัณฑ์ของบ๊วยเขียวเสร็จเอง

32:41.120 --> 32:42.880
นั่นมันเรื่องเมื่อสองวันก่อนไม่ใช่เหรอ

32:44.640 --> 32:45.960
ฉันกลับไปพูดทอล์คโชว์ดีกว่า

32:46.040 --> 32:48.040
ดูสิ ขนาดโจวปาผี
ยังตื่นมาเลียนเสียงไก่ตอนกลางคืน

32:48.120 --> 32:49.440
นายไม่ให้ไก่ได้นอนเลย

32:50.040 --> 32:51.280
ออกแบบก็ต้องใช้เวลาเหมือนกัน

32:51.360 --> 32:54.880
แบบบรรจุภัณฑ์ของบ๊วยเขียว
ก็แค่เอาของแอปเปิลขี้เหร่มาแก้ไม่ใช่เหรอ

32:54.960 --> 32:56.400
นายรีบเข้าเถอะ

32:56.480 --> 32:57.720
คำโฆษณาของ

32:57.800 --> 33:00.680
ผ้ามัดย้อมกับบ๊วยเค็ม ฉันเขียนเสร็จหมดแล้ว

33:00.760 --> 33:02.720
รอแค่ภาพจากนาย
ก็โพสต์ลงบัญชีออฟฟิเซียลได้แล้ว

33:02.800 --> 33:04.160
ได้ครับคุณพี่

33:04.240 --> 33:05.800
ผมผิดเอง โทษผม

33:06.400 --> 33:07.800
ขี้เกียจอย่างนายยังจะไปพูดทอล์คโชว์

33:07.880 --> 33:09.680
ไปขอทานบนสะพาน ฉันยังกลัวนายจะหิวตายเลย

33:09.760 --> 33:12.080
คนเหนือด้วยกันอย่างรังแกกันสิ

33:12.160 --> 33:13.360
อย่ามาเหมารวมฉันนะ

33:23.880 --> 33:24.920
ฮัลโหล

33:29.960 --> 33:31.440
สวัสดีครับๆ

33:34.000 --> 33:35.000
แบบนี้เองเหรอ

33:35.720 --> 33:36.760
ได้ครับ

33:40.000 --> 33:41.000
สวี่หงโต้ว

33:44.000 --> 33:46.040
แม่คุณติดต่อคุณไม่ได้ แล้วโทรมาหาผมน่ะ

33:46.120 --> 33:47.520
แม่ติดต่อฉันไม่ได้เหรอ

33:47.600 --> 33:48.760
คุณรีบโทรกลับไปหาท่านเถอะ

33:48.840 --> 33:49.960
เหมือนจะเป็นเรื่องด่วน

33:50.040 --> 33:50.920
- นี่
- ขอบคุณนะ

33:51.000 --> 33:52.120
ประธานเซี่ย

33:52.920 --> 33:53.880
ดื่มชาหน่อยไหม

33:54.680 --> 33:55.760
ได้สิ

34:02.880 --> 34:04.000
ฮัลโหล แม่คะ

34:04.640 --> 34:05.480
มีอะไรเหรอคะ

34:05.560 --> 34:09.239
เสี่ยวกังกับครอบครัวน่ะ อยากไปเที่ยวปักกิ่ง

34:09.320 --> 34:12.600
โรงแรมของลูกมีราคาพนักงานไม่ใช่เหรอ

34:13.719 --> 34:16.639
ลดได้ 20 เปอร์เซ็นต์ ใช่ไหม
ลดแล้วเหลือเท่าไรเหรอ

34:17.960 --> 34:19.320
เก้าร้อยกว่าเลยเหรอ

34:21.600 --> 34:22.840
พี่คะ ฉันขอคุยกับหงโต้วหน่อย

34:23.639 --> 34:25.080
น้าซุนขอคุยด้วยนะ

34:28.760 --> 34:30.920
หงโต้ว นี่น้าซุนนะ

34:31.000 --> 34:31.960
ค่ะน้าซุน

34:32.719 --> 34:34.480
ที่จริงพี่เสี่ยวกังกับซ้อ

34:34.560 --> 34:36.679
ไม่จำเป็นต้องพักโรงแรมของเราก็ได้

34:36.760 --> 34:38.760
ปักกิ่งเดินทางสะดวก

34:38.840 --> 34:39.840
รถไฟใต้ดินก็เร็วมาก

34:40.920 --> 34:42.760
อาโต้ว หนูลองคิดดู

34:43.280 --> 34:45.320
เพราะว่าหนูอยู่ปักกิ่ง ใช่ไหม

34:45.400 --> 34:48.800
พวกเราอยากพักโรงแรมนั้นก็เพราะมีหนูอยู่

34:48.880 --> 34:52.360
หนูเป็นถึงผู้จัดการใหญ่ หัวหน้าใหญ่

34:52.440 --> 34:54.600
ลดราคาให้อีกหน่อยไม่ได้เหรอ

34:54.679 --> 34:56.280
ต้องขอโทษด้วยนะคะ

34:56.360 --> 34:58.760
ตอนนี้หนูมาพักผ่อนที่ยูนนาน

34:58.840 --> 35:00.280
รับรองพวกพี่เขาไม่ได้

35:00.360 --> 35:02.920
อีกอย่างราคาของโรงแรม หนูก็ไม่ใช่คนกำหนด

35:03.800 --> 35:05.240
หนูตัดสินใจไม่ได้ค่ะ

35:06.000 --> 35:10.680
แบบนี้ได้ไหมคะ น้าบอกราคาที่รับได้มา

35:10.760 --> 35:13.520
หนูจะลองถามเพื่อนที่อยู่โรงแรมอื่นให้

35:13.600 --> 35:15.840
ให้พวกเขาช่วยแนะนำที่คุณภาพสูงหน่อยให้

35:17.560 --> 35:18.440
ห้าร้อย

35:18.520 --> 35:19.640
ห้าร้อยนะคะ

35:19.720 --> 35:20.800
เข้าใจแล้วค่ะ

35:20.880 --> 35:21.840
เดี๋ยวหนูช่วยเลือก

35:22.920 --> 35:23.840
ดีเลย

35:23.920 --> 35:26.000
งั้นขอบคุณมากนะหงโต้ว ขอบคุณนะ

35:26.600 --> 35:28.240
กลับมาเยี่ยมบ้านบ่อยๆ นะ

35:28.320 --> 35:29.920
น้าจะทำอาหารอร่อยๆ ให้ทาน ดีไหม

35:30.480 --> 35:32.000
คุยกับแม่หนูนะ โอเค

35:32.080 --> 35:33.240
อาโต้ว

35:33.320 --> 35:35.400
สองวันนี้เที่ยวเป็นยังไงบ้าง

35:35.480 --> 35:36.680
ก็ดีค่ะ

35:36.760 --> 35:38.720
นั่งพูดคุยดื่มชากับเพื่อน ๆ

35:38.800 --> 35:40.520
ในลานบ้านบ้าง

35:41.400 --> 35:42.760
โทรศัพท์ซ่อมเสร็จหรือยัง

35:43.320 --> 35:45.840
แม่ติดต่อลูกไม่ได้ แม่เป็นห่วง

35:45.920 --> 35:48.480
กังวลอะไรคะ แม่ไม่ได้โทรหาหนูทุกวันเสียหน่อย

35:48.560 --> 35:52.200
โทรหรือไม่เป็นเรื่องหนึ่ง ติดไม่ติดก็เป็นอีกเรื่อง

35:53.600 --> 35:55.680
เอาไปซ่อมแล้วค่ะ อีกสองวันจะไปเอา

35:55.760 --> 35:58.000
งั้นก็ดี ลูกเที่ยวเถอะนะ

35:58.080 --> 35:59.240
แม่วางละ

36:02.960 --> 36:03.960
ดูพี่สิ

36:04.040 --> 36:06.880
ลูกสาวพี่สองคน พี่เลี้ยงยังไง

36:06.960 --> 36:09.760
แต่ละคนเก่ง ๆ กันทั้งนั้น

36:09.840 --> 36:12.880
เมื่อก่อนเสี่ยวกังของฉัน
เรียนห้องเดียวกันกับหงหมี่

36:12.960 --> 36:14.440
- พี่จำได้ไหม
- ใช่ๆ

36:14.520 --> 36:16.840
คนหนึ่งได้ที่โหล่ อีกคนได้ที่หนึ่ง

36:16.920 --> 36:17.800
นี่…

36:18.880 --> 36:20.720
ตอนนี้เสี่ยวกังก็ดีแล้วนี่

36:20.800 --> 36:22.720
รับช่วงต่อโรงงานปุ๋ยเคมีจากพ่อเขา

36:22.800 --> 36:23.960
แถมพักอยู่ตึกข้างๆ กัน

36:24.040 --> 36:25.200
อยากกินเกี๊ยว

36:25.280 --> 36:26.880
ตะโกนผ่านหน้าต่างก็ได้แล้ว

36:27.960 --> 36:30.800
ไม่เหมือนลูกสองคนของฉัน แต่ละปีมานี้

36:31.400 --> 36:32.680
อยากเจอหน้าทีก็ลำบาก

36:34.440 --> 36:35.760
มันก็ไม่ถูกทั้งหมด

36:35.840 --> 36:37.960
พี่ดูตอนนี้พวกเรามีโทรศัพท์ มันสะดวกแค่ไหน

36:38.040 --> 36:39.120
วิดีโอคอลได้ด้วย

36:39.200 --> 36:41.640
ไม่ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหน ก็เหมือนกัน

36:42.160 --> 36:43.520
ใช่ เหมือนกันๆ

36:44.760 --> 36:45.880
โอเค

36:47.960 --> 36:51.080
คุณไม่ได้บอกที่บ้าน เรื่องลาออกเหรอ

36:51.800 --> 36:53.880
กลัวพวกท่านจะคิดมากถ้าบอกน่ะ

36:56.400 --> 36:58.920
งานมีปัญหาอะไรหรือเปล่า

36:59.000 --> 36:59.920
เปล่า

37:01.280 --> 37:04.200
งั้นก็แค่รู้สึกว่างานไม่ดี ไม่อยากทำแล้วสินะ

37:04.280 --> 37:05.640
ก็ไม่ใช่อีกแหละ

37:05.720 --> 37:07.200
ก็แค่หลายปีมานี้

37:07.280 --> 37:08.440
ทำทุกวันซ้ำๆ

37:09.600 --> 37:10.640
รู้สึกเหนื่อยน่ะ

37:12.160 --> 37:13.960
ปกติแล้วพวกคุณไม่พักผ่อนเหรอ

37:16.400 --> 37:18.360
สายงานของเราค่อนข้างพิเศษน่ะ

37:18.440 --> 37:22.320
ต่อให้เป็นตอนพักผ่อน คุณยังต้องตอบข้อความ

37:22.400 --> 37:23.640
รับโทรศัพท์ลูกค้า

37:24.280 --> 37:26.400
ไม่มีเวลาผ่อนคลายได้เลย

37:26.480 --> 37:29.880
ดังนั้นปกติแล้ว ตอนที่ไม่ทำงานก็อยากนอนเฉยๆ

37:31.160 --> 37:33.640
เข้าใจแล้ว ทำงานแลกเงิน ไม่มีเวลาใช้ชีวิต

37:34.840 --> 37:39.120
ชีวิตอยู่ที่อื่นหมด

37:39.200 --> 37:40.800
ที่อยู่ตรงหน้า

37:41.560 --> 37:43.600
แค่ปล่อยผ่านไป

37:43.680 --> 37:45.520
ที่อื่นก็คือที่นี่

37:46.280 --> 37:47.920
คุณมาถูกที่แล้ว

37:48.000 --> 37:50.880
ดินแดนทางใต้ที่มีเมฆหลากสีของเรา

37:50.960 --> 37:52.160
อากาศดีไม่มีมลพิษ

37:52.240 --> 37:53.680
คุณออกไปเดินเล่นบ่อย ๆ

37:53.760 --> 37:55.880
ออกไปรับแสงแดด ทานของอร่อยๆ

37:55.960 --> 37:57.520
รับรองว่าคุณอยู่ที่นี่สามเดือน

37:57.600 --> 38:00.040
สภาพจิตใจต้องฟื้นฟูเต็มร้อยแล้ว

38:02.800 --> 38:04.280
ท่านหม่าอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว

38:05.600 --> 38:06.640
ไม่ถึงหนึ่งปี

38:08.520 --> 38:11.760
นี่คือคนที่ได้ดูดซับแก่นแท้ของธรรมชาติ

38:11.840 --> 38:13.160
เกือบจะกลายพันธ์ุแล้ว

38:13.240 --> 38:15.400
อย่างกับบรรพบุรุษเข้าสิง พูดจาผิดปกติ

38:16.080 --> 38:17.400
ไม่แปลกที่คนจะรำคาญ

38:19.080 --> 38:21.200
เรื่องทำคนอื่นรำคาญ

38:21.280 --> 38:22.600
คนโบราณว่าไว้

38:22.680 --> 38:24.640
สิ่งนอกกายไม่จำเป็น

38:24.720 --> 38:26.880
ขอโทษครับ ผมขอรับสายก่อน

38:29.320 --> 38:31.520
ฮัลโหล ว่าไงเพื่อน

38:34.000 --> 38:36.520
ใช่ๆ เรื่องย้ายโรงเรียนนี่แหละ

38:37.120 --> 38:39.320
ทะเบียนนักศึกษาอยู่ที่คุณหมิง

38:41.280 --> 38:42.320
นายช่วยฉันถามดูก่อน

38:43.280 --> 38:44.800
โอเค รอข่าวจากนายนะ

38:45.520 --> 38:47.280
ได้ๆ เดี๋ยววันหลังเลี้ยงข้าว

38:47.880 --> 38:49.440
โอเคๆ วางแล้วนะ

38:52.280 --> 38:54.040
น้องชายคุณไม่เรียนแล้วไม่ใช่เหรอ

38:55.000 --> 38:57.440
แต่จะให้อยู่บ้านไปวันๆ ก็คงไม่ได้

38:57.520 --> 39:00.680
สมัยนี้ใช้ระบบคอมพิวเตอร์
แบ่งตามทะเบียนบ้านไม่ใช่เหรอ

39:00.760 --> 39:02.480
จะย้ายที่เรียนคงไม่ใช่เรื่องง่าย

39:02.560 --> 39:04.720
ทำไมไม่เรียนตามที่อยู่ทะเบียนบ้านล่ะ

39:06.120 --> 39:07.240
เขา…

39:07.880 --> 39:08.760
ไม่อยากไป

39:10.080 --> 39:10.920
เรียนไม่เก่งเหรอ

39:11.000 --> 39:12.600
ไม่ใช่ว่าเรียนไม่เก่ง

39:12.680 --> 39:14.480
แค่เอาแต่เล่น ขี้เกียจน่ะ

39:15.920 --> 39:19.560
เกี่ยวกับนิสัยเกียจคร้านของมนุษย์

39:20.520 --> 39:22.760
พูดแล้วเรื่องมันยาว

39:23.280 --> 39:25.320
ข้าน้อยต้องไปให้อาหารม้าแล้ว ขอลา

39:28.760 --> 39:29.720
ไม่ส่งนะ

39:31.360 --> 39:33.560
ฉัน… ฉันต้องกลับไปหาข้อมูลโรงแรมก่อน

39:33.640 --> 39:34.720
ฉันเองก็ขอตัวก่อนนะคะ

39:35.400 --> 39:37.200
ชาอร่อยมาก ขอบคุณนะคะ

39:43.120 --> 39:45.000
ของนอกกายไม่สำคัญ

39:46.320 --> 39:49.480
รักษาจิตใจให้ว่างเปล่า

39:51.360 --> 39:53.080
นั่นคือธรรมชาติ

40:22.480 --> 40:23.320
ลุงครับ

40:24.120 --> 40:25.960
กินข้าวคนเดียวเหรอ

40:26.040 --> 40:27.960
มา ผมเอากับข้าวมาเพิ่ม

40:29.880 --> 40:31.160
แล้วก็ไวน์อีกขวด

40:31.240 --> 40:33.400
เพื่อนสนิทผมส่งมาให้ แบ่งให้ลุงชิมด้วย

40:37.240 --> 40:38.480
นายมาทำไม

40:39.080 --> 40:40.600
เซี่ยเซี่ยจะไปเซี่ยงไฮ้แล้วไม่ใช่เหรอ

40:40.680 --> 40:41.640
ผมลองคิดดู

40:41.720 --> 40:42.920
ถ้าเกิดทำลุงโมโหจะทำยังไง

40:43.000 --> 40:44.560
ผมต้องมาดูลุงหน่อย

40:46.480 --> 40:49.200
ฉันว่าแล้วว่านายมีจุดประสงค์แอบแฝง

40:49.280 --> 40:50.880
นายมาเยาะเย้ยฉันใช่ไหม

40:50.960 --> 40:52.480
เปล่านะครับ

40:52.560 --> 40:54.480
ผมแค่มาดื่มเหล้าเป็นเพื่อนลุง

41:03.600 --> 41:05.960
เหล้านอกฉันดื่มไม่ชินหรอก

41:08.080 --> 41:10.400
สุราองุ่นรสเลิศในถ้วยเรืองแสง

41:10.480 --> 41:12.600
ดื่มด่ำฟังผีผา ม้าเร่งศึก

41:12.680 --> 41:14.680
เมาหลับในสนามรบท่านอย่าขัน

41:14.760 --> 41:17.040
ออกสู่สนามรบ กี่คนกันได้หวนคืน

41:17.120 --> 41:20.240
เหล้าองุ่นมีมาตั้งแต่ราชวงศ์ถัง
จะเป็นเครื่องดื่มของพวกฝรั่งได้ยังไง

41:20.800 --> 41:21.800
มา

41:22.320 --> 41:23.720
ลองชิมดู ชิมดู

41:32.960 --> 41:34.360
ไม่เลวเลย

41:38.160 --> 41:39.520
เยี่ยวม้ายังอร่อยกว่าอีก

41:40.160 --> 41:41.240
นายดื่มเองเถอะ

41:44.480 --> 41:46.240
ผมว่าแล้วลุงต้องดื่มไม่ชินแน่

41:49.800 --> 41:51.440
มา ลองนี่ดู

42:06.840 --> 42:08.400
เหล่าเชอร์รี่ที่น้าทำเหรอ

42:09.640 --> 42:10.720
เยี่ยม

42:14.400 --> 42:15.240
แจ่มเลย

42:22.560 --> 42:24.560
อาเหยา ลุงจะเล่าให้ฟัง

42:26.560 --> 42:27.920
สมัยนั้น

42:28.440 --> 42:29.320
นายยังเล็กอยู่

42:30.320 --> 42:31.440
ยังจำอะไรไม่ได้แน่

42:33.000 --> 42:34.560
ตอนนั้นฉันยังหนุ่ม

42:36.240 --> 42:38.240
มีลูกมือช่างแกะสลักสิบกว่าคน

42:38.880 --> 42:41.160
ฝีมือนี่ สุดยอดเลยล่ะ

42:42.920 --> 42:45.040
ตอนนั้นทุกครัวเรือนจะสร้างบ้าน

42:45.600 --> 42:47.000
ต่างก็มาหาพวกลุง

42:48.680 --> 42:49.600
มีทั้งในหมู่บ้าน

42:51.120 --> 42:53.280
ทั้งนอกหมู่บ้าน ต่างมาหาฉันที่นี่

42:53.920 --> 42:55.640
งานไม่ขาดมือ

42:55.720 --> 42:57.880
ต้องยืนเรียงแถวหน้าประตูแน่ะ

42:58.640 --> 43:00.280
มองไม่เห็นหางแถวเลย

43:02.800 --> 43:05.360
ครอบครัวไหนอยากให้ลูกเรียนแกะสลัก

43:05.880 --> 43:10.760
ก็จะเอาเหล้าเอย เนื้อสัตว์ ผลไม้บ้าง

43:11.360 --> 43:13.080
หรือไม่ก็ขนมมาให้ไม่ขาด

43:15.480 --> 43:17.520
พวกเราไม่เคยไปขอร้องคนอื่นเลย

43:18.800 --> 43:20.840
มีแต่คนอื่นมาขอร้องพวกเรา

43:25.920 --> 43:27.280
ลูกชายลุงบอกว่า

43:28.120 --> 43:30.320
ตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว

43:31.600 --> 43:33.640
เปลี่ยนไปใช้เครื่องแกะสลักหมดแล้ว

43:34.640 --> 43:36.480
ทั้งถูกทั้งเร็ว

43:36.560 --> 43:38.680
คนถูกแทนที่ด้วยเครื่องจักรหมดแล้ว

43:38.760 --> 43:41.960
ต่อไปคนส่วนมาก ล้วนจะถูกเครื่องจักรมาแทนที่

43:50.880 --> 43:52.920
รัฐบาลอยากให้ฉันถ่ายทอดต่อไป

43:54.320 --> 43:56.160
แต่ไม่มีใครอยากจะเรียน

43:56.240 --> 43:58.120
ต่อให้เรียนไป

43:58.200 --> 44:00.320
งานในอนาคต

44:00.400 --> 44:02.200
ก็ถูกเครื่องจักรทำหมดแล้ว

44:03.240 --> 44:04.360
ไม่ได้ใช้แล้ว

44:07.440 --> 44:08.320
ไม่มีงาน

44:10.280 --> 44:11.840
พูดแบบนี้ก็ไม่ถูก

44:12.760 --> 44:15.000
ที่เครื่องจักรทำได้ ก็แค่พวกพื้นฐานเท่านั้น

44:15.680 --> 44:17.360
มันแทนที่คนไม่ได้

44:17.440 --> 44:18.920
เพราะมันไม่มีความคิดสร้างสรรค์

44:20.960 --> 44:26.000
อย่างงานแกะสลักนูนของลุง
เครื่องจักรสามารถทำได้เหรอ

44:28.000 --> 44:30.240
ของดีไม่มีทางจะถูกแทนที่หรอกครับ

44:31.280 --> 44:33.080
แต่ถ้าไม่มีใครรู้

44:33.160 --> 44:34.640
ไม่มีใครชื่นชม

44:34.720 --> 44:37.120
มันก็จะค่อยๆ หายไป

44:38.240 --> 44:41.360
ดังนั้นเราต้องทำการโปรโมท ทำโฆษณา

44:41.440 --> 44:43.640
ให้คนได้รู้จักมันมากขึ้น

44:43.720 --> 44:45.640
พวกเขาถึงจะชอบมัน

44:46.720 --> 44:48.120
ลุงเคยไปโรงเย็บปักของเราไหมครับ

44:48.640 --> 44:50.200
ฉันไม่ไปหรอก

44:50.280 --> 44:52.080
เว็บไซต์อะไรนั่นของนายยุ่งวุ่นวายไปหมด

44:52.160 --> 44:53.120
ฉันไม่ชอบ

44:55.600 --> 44:59.000
ลุงรับศิษย์ ครูหวยหลานก็รับศิษย์

44:59.080 --> 45:01.040
ทำไมลูกศิษย์ของเขาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ