WEBVTT

00:01:29.000 --> 00:01:30.840 align:center
นายไม่ไปเรียน

00:01:31.800 --> 00:01:33.800 align:center
คิดจะเลี้ยงม้าอยู่บ้านจริงๆ เหรอ

00:01:35.120 --> 00:01:36.240 align:center
ผมคิดเอาไว้แล้ว

00:01:36.320 --> 00:01:38.600 align:center
ปีหน้าพอผมบรรลุนิติภาวะ ก็จะให้น้าเป่าผิง

00:01:38.680 --> 00:01:39.600 align:center
แนะนำแฟนให้

00:01:39.680 --> 00:01:41.560 align:center
จากนั้น คบหากันสักสองสามปี

00:01:41.640 --> 00:01:42.680 align:center
พอผมถึงวัยแต่งงาน

00:01:42.760 --> 00:01:44.120 align:center
ผมก็จะแต่งกับเธอ

00:01:44.200 --> 00:01:46.680 align:center
แบบนี้ ย่าก็จะได้อุ้มเหลนเร็วหน่อย

00:01:48.000 --> 00:01:49.320 align:center
พอคลอดแล้วล่ะ

00:01:49.400 --> 00:01:50.720 align:center
ช่วยนายเลี้ยงม้าต่อเหรอ

00:01:50.800 --> 00:01:52.480 align:center
พอคลอดแล้ว ก็ส่งไปคุนหมิงให้พ่อเลี้ยง

00:01:52.560 --> 00:01:54.000 align:center
แบบนี้พ่ออยู่ว่างๆ ก็มีเรื่องให้ทำ

00:01:54.080 --> 00:01:55.240 align:center
ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว

00:02:04.400 --> 00:02:05.840 align:center
จะถีบผมใช่ไหม มาสิ

00:02:05.920 --> 00:02:07.120 align:center
จะถีบใช่ไหม มาสิ มาเลย

00:02:07.200 --> 00:02:08.880 align:center
ถีบผมสิ ตรงนี้

00:02:08.960 --> 00:02:10.120 align:center
ถีบตรงนี้แรงๆ เลย

00:02:10.199 --> 00:02:13.120 align:center
ผมไม่เรียนแล้ว ผมต้องการอิสระ
มา ถีบสิ ถีบผม

00:02:13.200 --> 00:02:14.400 align:center
ถีบผมสิ

00:02:14.480 --> 00:02:15.440 align:center
มาเลย

00:02:15.520 --> 00:02:16.320 align:center
- อาหย่วน
- ผมไม่เรียนแล้ว

00:02:16.400 --> 00:02:18.480 align:center
- ผมอยากมีอิสระ
- อาหย่วน ยั่วโมโหพี่เขาอีกแล้วเหรอ

00:02:19.440 --> 00:02:20.880 align:center
- เซี่ยเซี่ยมาแล้วเหรอ
- คุณย่า

00:02:20.960 --> 00:02:22.160 align:center
รอทานข้าวอยู่พอดีเลย

00:02:22.240 --> 00:02:23.160 align:center
เอาแฮมมาให้ย่าด้วยล่ะครับ

00:02:24.960 --> 00:02:27.080 align:center
แฮมนี่คุณภาพดีมากเลย

00:02:27.840 --> 00:02:30.240 align:center
พรุ่งนี้มาอีกนะ เดี๋ยวย่าจะทำให้กิน

00:02:30.320 --> 00:02:31.560 align:center
ขอบคุณครับคุณย่า

00:02:32.560 --> 00:02:33.480 align:center
เป็นอะไรอีกล่ะอาหย่วน

00:02:34.880 --> 00:02:36.040 align:center
เขาไล่ผมกลับคุนหมิง

00:02:36.680 --> 00:02:37.640 align:center
พี่ไล่เขาอีกแล้วเหรอ

00:02:38.200 --> 00:02:40.240 align:center
เขาไม่อยากเรียน พี่บังคับเขา เขาก็ไม่เป็นสุข

00:02:40.320 --> 00:02:41.800 align:center
ทางบ้านก็เสียเงินเปล่า

00:02:41.880 --> 00:02:42.880 align:center
ก็นั่นน่ะสิ

00:02:42.960 --> 00:02:44.160 align:center
หุบปากเลย

00:02:49.520 --> 00:02:51.720 align:center
เรื่องอาหย่วน เอาไว้ก่อน

00:02:53.040 --> 00:02:55.920 align:center
เซี่ยเซี่ย ที่เรียกนายมากินข้าววันนี้

00:02:56.000 --> 00:02:59.200 align:center
เพราะอยากถามเรื่องเพื่อนที่เซี่ยงไฮ้ของนาย

00:03:00.080 --> 00:03:01.120 align:center
แม่ผมมาหาพี่อีกแล้วเหรอ

00:03:01.720 --> 00:03:03.320 align:center
อย่าโทษแม่นายเลย

00:03:03.400 --> 00:03:05.040 align:center
ท่านแค่เป็นห่วงนาย

00:03:06.840 --> 00:03:08.640 align:center
พี่สาวผมเคยเรียนมหาวิทยาลัย

00:03:08.720 --> 00:03:10.280 align:center
แม่ผมก็เลยคิดว่า เธอพูดอะไรก็ถูกหมด

00:03:11.200 --> 00:03:12.240 align:center
ผมจบแค่ชั้นม.ต้น

00:03:12.320 --> 00:03:13.800 align:center
พี่สาวผมบอกว่าผมผิด

00:03:13.880 --> 00:03:15.080 align:center
แม่ผมก็จะคิดว่าผมผิด

00:03:15.960 --> 00:03:17.760 align:center
งั้นนายพูดความจริงกับพี่ซิ

00:03:17.840 --> 00:03:20.000 align:center
นายจะไปทำอะไรที่เซี่ยงไฮ้กันแน่

00:03:23.960 --> 00:03:25.000 align:center
ก็แค่ไปเที่ยว

00:03:26.120 --> 00:03:27.920 align:center
โตมาขนาดนี้ เคยไปไกลสุดแค่คุนหมิง

00:03:28.000 --> 00:03:29.600 align:center
แถมยังเป็นตอนเด็ก ลืมหมดแล้ว

00:03:33.760 --> 00:03:35.920 align:center
แค่ไปเที่ยว ไม่หางานด้วยเหรอ

00:03:37.640 --> 00:03:39.360 align:center
ก็แค่ลองไปดูก่อนน่ะ

00:03:40.640 --> 00:03:42.800 align:center
สรุปแล้วไปหางานหรือเปล่าล่ะ

00:03:58.000 --> 00:03:59.760 align:center
นายเรียนแกะสลักมาตั้งนาน

00:04:00.320 --> 00:04:01.880 align:center
ก่อนหน้านี้ตอนลุงดื่มเมา

00:04:01.960 --> 00:04:03.320 align:center
ยังบอกว่านายแกะสลักดีขึ้นเรื่อยๆ

00:04:04.880 --> 00:04:06.600 align:center
เรียนทักษะแขนงหนึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย

00:04:07.120 --> 00:04:09.080 align:center
จะทิ้งเอาง่ายๆ แบบนี้เหรอ

00:04:10.680 --> 00:04:11.600 align:center
ไม่หรอกครับ

00:04:12.120 --> 00:04:13.280 align:center
พี่ข่ายเหวินบอกว่า…

00:04:13.360 --> 00:04:14.960 align:center
เพื่อนของผมที่เซี่ยงไฮ้น่ะครับ

00:04:15.040 --> 00:04:16.920 align:center
เขามีเพื่อนเปิดสตูดิโอไม้แกะสลักอยู่ที่เซี่ยงไฮ้

00:04:17.000 --> 00:04:18.800 align:center
แนะนำให้ผมไปสัมภาษณ์ได้

00:04:18.880 --> 00:04:19.720 align:center
จะได้ไหมค่อยดูอีกที

00:04:21.079 --> 00:04:23.520 align:center
เพื่อนเขาเปิดสตูดิโอไม้แกะสลัก

00:04:23.600 --> 00:04:24.560 align:center
แล้วเขาทำอะไร

00:04:25.280 --> 00:04:26.440 align:center
เขาทำโฮมสเตย์

00:04:26.520 --> 00:04:27.600 align:center
ช่วงนี้ไปทำธุระที่ถงหลู

00:04:28.560 --> 00:04:30.640 align:center
บอกว่ารอเขาทำธุระเสร็จ ก็ให้ผมไปเซี่ยงไฮ้

00:04:30.720 --> 00:04:31.600 align:center
พักที่บ้านเขา

00:04:38.520 --> 00:04:40.080 align:center
นี้เขาครับ คนที่อยู่ตรงกลาง

00:04:43.760 --> 00:04:46.080 align:center
ดูแล้วอายุพอๆ กับนาย

00:04:46.680 --> 00:04:48.600 align:center
โตกว่าผมสองปี เก่งกว่าผมมากเลย

00:04:55.440 --> 00:04:56.920 align:center
แล้วพวกนายรู้จักกันได้ยังไง

00:04:57.520 --> 00:04:58.840 align:center
ผมไลฟ์สดตอนทำงาน

00:04:58.920 --> 00:04:59.880 align:center
ไม่ค่อยมีคนดู

00:04:59.960 --> 00:05:01.000 align:center
มีแค่เขาส่งของขวัญให้ผม

00:05:01.080 --> 00:05:03.720 align:center
ต่อมาถูกครูจับได้ บอกว่าผมไม่เอาการเอางานน

00:05:03.800 --> 00:05:04.800 align:center
เลยไม่ไลฟ์อีก

00:05:13.720 --> 00:05:15.760 align:center
พี่ครับ อย่าเอาแต่มองว่าผมเป็นเด็กสิครับ

00:05:16.600 --> 00:05:17.600 align:center
ผม 22 แล้ว

00:05:18.440 --> 00:05:19.480 align:center
อยากออกไปดูบ้าง

00:05:24.960 --> 00:05:26.920 align:center
แล้วนายเตรียมบอกกับครูยังไง

00:05:27.880 --> 00:05:29.120 align:center
บอกว่าไปเที่ยวสักสองสามวัน

00:05:30.080 --> 00:05:32.000 align:center
เรื่องงาน ก็ไม่แน่ว่าเขาจะรับผม

00:05:33.520 --> 00:05:36.040 align:center
- ช่วงนี้ครูอารมณ์ไม่ดี
- อย่าหาข้ออ้างหน่อยเลย

00:05:37.640 --> 00:05:39.960 align:center
ถ้านายคิดจะออกไปหางานทำจริงๆ

00:05:40.480 --> 00:05:41.840 align:center
ก็บอกกับลุงให้ชัดเจน

00:05:42.440 --> 00:05:44.240 align:center
อย่างน้อยก็เป็นการเคารพเขา

00:05:45.280 --> 00:05:47.280 align:center
อีกอย่างโรงแกะสลัก

00:05:47.360 --> 00:05:48.960 align:center
ก็จะได้จัดหาคนอื่นมาแทน

00:05:50.680 --> 00:05:51.720 align:center
ครับ ผมทราบแล้ว

00:05:54.680 --> 00:05:56.280 align:center
ทางแม่ของนาย

00:05:58.320 --> 00:05:59.160 align:center
ฉันจะไปคุยเอง

00:06:00.120 --> 00:06:00.960 align:center
กินข้าวเถอะ

00:06:02.200 --> 00:06:03.400 align:center
ขอบคุณครับพี่

00:06:03.480 --> 00:06:05.160 align:center
เย้ เยี่ยมไปเลยพี่เซี่ยเซี่ย

00:06:05.240 --> 00:06:06.600 align:center
อย่าลืมของฝากผมล่ะ

00:06:06.680 --> 00:06:07.760 align:center
ได้เลย

00:06:08.280 --> 00:06:09.360 align:center
รีบกินเร็ว

00:06:10.640 --> 00:06:13.040 align:center
ย่าครับ ทำอะไรอยู่น่ะ มาทานข้าวเร็ว

00:06:13.560 --> 00:06:15.360 align:center
ย่าทอดเนยแข็งก่อน

00:06:15.440 --> 00:06:17.200 align:center
- ไม่ต้องทอดแล้วครับ
- พอทานแล้ว

00:06:17.280 --> 00:06:19.160 align:center
คุณย่ามาทานข้าวเถอะครับ คุณย่าครับ

00:06:19.240 --> 00:06:20.680 align:center
ใกล้เสร็จแล้ว

00:06:20.760 --> 00:06:23.320 align:center
- พวกนายกินไปก่อน ฉันไปช่วยย่า
- โอเค

00:06:25.200 --> 00:06:26.680 align:center
พี่ อันนี้อร่อยมากเลย ชิมดู

00:06:26.760 --> 00:06:28.360 align:center
ย่าครับ ผมทำเอง

00:06:28.440 --> 00:06:29.480 align:center
เขาเตะนายใช่ไหม

00:06:30.040 --> 00:06:31.320 align:center
เขาไม่กล้าถีบผมหรอก

00:06:32.840 --> 00:06:34.040 align:center
อาเหยา

00:06:36.720 --> 00:06:39.280 align:center
โอเค ได้ อารู้แล้ว

00:06:41.120 --> 00:06:42.680 align:center
งั้นตอนนี้เขากลับมาหรือยัง

00:06:45.080 --> 00:06:46.600 align:center
แต่ยังไม่ถึงสินะ

00:06:46.680 --> 00:06:49.120 align:center
โอเค อารู้แล้ว

00:06:49.200 --> 00:06:50.840 align:center
เธอก็รีบไปพักผ่อนเถอะ

00:06:51.440 --> 00:06:52.400 align:center
ได้ๆ

00:07:24.840 --> 00:07:26.520 align:center
นั่นเซี่ยเซี่ยใช่ไหม

00:07:37.600 --> 00:07:38.600 align:center
มานั่งสิ

00:07:51.440 --> 00:07:52.440 align:center
คือ…

00:07:53.400 --> 00:07:55.160 align:center
อาเหยาโทรมาคุยกับแม่แล้ว

00:07:55.840 --> 00:07:56.960 align:center
บอกว่าให้แกไป

00:07:58.480 --> 00:08:00.720 align:center
ในเมื่อพี่แกพูดแล้ว

00:08:00.800 --> 00:08:01.760 align:center
แม่ก็จะไม่ห้าม

00:08:03.440 --> 00:08:04.920 align:center
งั้นแม่ยังโกรธอยู่หรือเปล่า

00:08:06.600 --> 00:08:08.080 align:center
แม่ไม่ได้โกรธ

00:08:08.160 --> 00:08:10.080 align:center
แม่เป็นห่วง

00:08:11.560 --> 00:08:13.200 align:center
ทั้งชีวิตของแม่

00:08:13.280 --> 00:08:15.800 align:center
อย่าว่าแต่เซี่ยงไฮ้เลย
เมืองหลวงของมณฑลยังไม่เคยไป

00:08:15.880 --> 00:08:18.040 align:center
จู่ๆ แกก็จะไปไกลขนาดนั้น

00:08:19.080 --> 00:08:21.400 align:center
นั่งทั้งเครื่องบินและรถไฟ

00:08:21.480 --> 00:08:23.080 align:center
แม่ก็แค่เป็นห่วง

00:08:26.320 --> 00:08:27.760 align:center
อาเหยาบอกแม่แล้วว่า

00:08:27.840 --> 00:08:29.720 align:center
ตอนนี้้แกโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว

00:08:30.360 --> 00:08:32.840 align:center
บอกไม่ให้แม่คอยควบคุมอย่างกับเด็ก

00:08:34.320 --> 00:08:37.000 align:center
ในเมื่อแกมีความคิด อยากไปผจญเมืองใหญ่

00:08:37.080 --> 00:08:38.039 align:center
ก็จะให้แกไป

00:08:41.000 --> 00:08:43.840 align:center
แม่แค่คิดว่า รู้สึกผิดต่อครูของแก

00:08:45.440 --> 00:08:47.440 align:center
สอนแกอยู่ห้าหกปี

00:08:47.520 --> 00:08:49.720 align:center
อีกไม่นานก็จะเป็นการเป็นงานแล้ว

00:08:49.800 --> 00:08:50.960 align:center
แต่ก็จะไปอีก

00:08:52.320 --> 00:08:55.120 align:center
อีกหน่อยตอนเจอกันในหมู่บ้าน
คงมองหน้ากันไม่ติด

00:09:00.080 --> 00:09:01.760 align:center
เรื่องทางบ้านแกไม่ต้องห่วง

00:09:03.200 --> 00:09:05.320 align:center
และไม่ต้องคอยคิดแต่จะส่งเงินกลับบ้าน

00:09:06.080 --> 00:09:07.640 align:center
แม่ทำงานที่โกดัง

00:09:08.640 --> 00:09:10.040 align:center
เงินเดือนก็พอใช้อยู่

00:09:10.760 --> 00:09:12.040 align:center
แต่แกน่ะ

00:09:12.120 --> 00:09:15.400 align:center
อยู่ข้างนอกไม่เหมือนที่บ้าน
กลับมาก็มีอาหารร้อนๆ รออยู่

00:09:16.000 --> 00:09:17.800 align:center
อยู่ข้างนอกมีเรื่องอะไรก็ต้องพึ่งตัวเอง

00:09:20.200 --> 00:09:21.360 align:center
แม่ได้ยินคนอื่นพูด

00:09:21.960 --> 00:09:24.120 align:center
คนข้างนอกใช่ว่าจะดีทุกคน

00:09:24.200 --> 00:09:25.480 align:center
แถมแกยังหัวอ่อน

00:09:27.080 --> 00:09:28.440 align:center
แม่กลัวแกจะโดนรังแกเอา

00:09:30.520 --> 00:09:32.000 align:center
และกลัวว่าแกจะเรียนในสิ่งไม่ดี

00:09:33.760 --> 00:09:35.440 align:center
แกดูลูกชายน้าเฟิ่ง

00:09:35.520 --> 00:09:36.640 align:center
เซี่ยเฉียงน่ะ

00:09:36.720 --> 00:09:38.280 align:center
เด็กดีๆ คนหนึ่ง

00:09:38.360 --> 00:09:40.880 align:center
พอไปข้างนอกคบหากับพวกนักเลง เดินทางผิด

00:09:40.960 --> 00:09:42.440 align:center
สุดท้ายก็ติดคุกติดตะราง

00:09:49.080 --> 00:09:50.800 align:center
ไม่พูดแล้ว เอาน้ำไปเทให้แม่หน่อย

00:09:59.240 --> 00:10:01.240 align:center
อย่าเททิ้งล่ะ ใส่ไว้ในถัง

00:10:01.320 --> 00:10:03.000 align:center
แม่จะเอาไว้ลาดส้วม

00:10:06.600 --> 00:10:07.520 align:center
แม่ครับ

00:10:09.880 --> 00:10:11.240 align:center
ต่อไปผมต้องหาเงินให้เยอะๆ

00:10:11.840 --> 00:10:13.400 align:center
ซื้อบ้านหลังใหญ่ในเมืองให้แม่อยู่

00:10:14.440 --> 00:10:16.040 align:center
อยู่ใกล้โรงพยาบาล มีครบทุกอย่าง

00:10:16.720 --> 00:10:17.880 align:center
แม่รอก่อนนะ

00:10:24.760 --> 00:10:27.640 align:center
แม่อยู่ไม่ชิน แกอยู่กับเมียแกเถอะ

00:10:53.240 --> 00:10:55.320 align:center
ตระกูลเซี่ยของนายมีแต่คนเก่งๆ

00:10:55.400 --> 00:10:56.800 align:center
อาหย่วนคนเดียวไม่พอ

00:10:56.880 --> 00:10:58.240 align:center
ยังมีเซี่ยเซี่ยอีก

00:10:58.320 --> 00:11:00.560 align:center
เซี่ยเซี่ยไม่เหมือนอาหย่วนหรอก

00:11:00.640 --> 00:11:02.520 align:center
เซี่ยเซี่ยรู้ความมาแต่เด็กแล้ว

00:11:03.120 --> 00:11:04.880 align:center
พ่อเขาจากไปเร็ว

00:11:04.960 --> 00:11:07.240 align:center
น้าเป่าผิงเลี้ยงลูกสองคนเพียงลำพัง

00:11:08.000 --> 00:11:10.000 align:center
เสี่ยวซุนโตกว่าแค่ไม่กี่ปี

00:11:10.080 --> 00:11:11.920 align:center
เขารู้จักช่วยซักผ้าทำกับข้าว

00:11:12.000 --> 00:11:13.160 align:center
เซี่ยเซี่ยเพิ่งแปดเก้าขวบ

00:11:13.240 --> 00:11:16.200 align:center
ก็ตามพวกลุงๆ ขึ้นเขาเก็บเห็ดมาขาย

00:11:17.960 --> 00:11:21.440 align:center
เมื่อก่อนเส้นเลือดสมองแตก
เป็นโรคร้ายแรงที่ทำอะไรไม่ได้เลย

00:11:22.320 --> 00:11:25.040 align:center
อาเจ๋อชิงขึ้นรถแทรกเตอร์
ไปที่โรงพยาบาลในเมือง

00:11:25.120 --> 00:11:26.360 align:center
แต่เพราะเสียเวลาเดินทางแท้ๆ

00:11:27.160 --> 00:11:28.560 align:center
ถ้าโรงพยาบาลใกล้หน่อย

00:11:29.480 --> 00:11:30.760 align:center
ไม่แน่อาจจะช่วยได้ทัน

00:11:41.240 --> 00:11:42.760 align:center
เดิมทีพ่อนายคิดว่า

00:11:43.440 --> 00:11:45.280 align:center
ส่งอาหย่วนกลับมาเลี่ยงม้าที่บ้านเกิด

00:11:45.360 --> 00:11:47.240 align:center
ให้รู้จักความลำบาก

00:11:47.320 --> 00:11:48.760 align:center
จะได้รู้ว่าชีวิตไม่ง่าย

00:11:48.840 --> 00:11:50.640 align:center
แล้วจะยอมกลับไปเรียน

00:11:51.280 --> 00:11:52.280 align:center
แต่ดูตอนนี้สิ

00:11:52.800 --> 00:11:54.160 align:center
เลี้ยงม้าจนขึ้นสมองไปแล้ว

00:11:55.280 --> 00:11:56.440 align:center
ปวดหัวมากเลยล่ะ

00:11:56.960 --> 00:11:58.240 align:center
เรื่องเล็กน้อยก็คิดจะถอย

00:11:58.320 --> 00:11:59.200 align:center
เรื่องอะไรล่ะ

00:11:59.760 --> 00:12:01.320 align:center
แค่เรียนไม่เก่งไม่ใช่เหรอ

00:12:02.880 --> 00:12:04.600 align:center
ใช่ เรียนไม่เข้าสมอง

00:12:06.520 --> 00:12:08.120 align:center
กั๋วเป่า เล่นมาสิบนาทีแล้ว

00:12:08.200 --> 00:12:09.200 align:center
หยุดเล่นได้แล้ว

00:12:10.040 --> 00:12:11.960 align:center
ผมขอเล่นอีกแป๊บหนึ่ง

00:12:12.040 --> 00:12:13.680 align:center
ให้ผมเล่นอีกแป๊บหนึ่งนะ

00:12:13.760 --> 00:12:15.160 align:center
เป็นเด็กเป็นเล็ก

00:12:15.240 --> 00:12:16.760 align:center
ยังจะเล่นเกมอีก เล่นแต่เกม

00:12:16.840 --> 00:12:18.240 align:center
เดี๋ยวก็เสียสายตาหรอก

00:12:18.320 --> 00:12:20.160 align:center
ตอนนี้เขียนชื่อตัวเองเป็นหรือยัง

00:12:20.240 --> 00:12:21.600 align:center
- เด็กบ๊อง
- ปะป๊า

00:12:21.680 --> 00:12:23.440 align:center
- เด็กโง่
- ปะป๊าครับ

00:12:23.520 --> 00:12:24.520 align:center
ตีเลย

00:12:24.600 --> 00:12:25.680 align:center
วันๆ เอาแต่เล่น

00:12:25.760 --> 00:12:26.720 align:center
นายเองก็จริงๆ เลย

00:12:26.800 --> 00:12:28.080 align:center
กั๋วเป่ายังไม่ถึงห้าขวบ

00:12:28.160 --> 00:12:29.560 align:center
ต้องใส่แว่นตาแล้ว นายก็ไม่ใส่ใจบ้างเลย

00:12:30.680 --> 00:12:32.280 align:center
ก็ตอนเล่นโทรศัพท์ถึงไม่งอแง

00:12:33.880 --> 00:12:36.120 align:center
งั้นเหรอ ไหนดูแว่นหน่อยสิ

00:12:37.000 --> 00:12:39.160 align:center
ใส่แว่นแล้วก็น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย ใช่ไหม

00:12:43.000 --> 00:12:43.880 align:center
สนุกไหม

00:12:44.480 --> 00:12:46.080 align:center
นายเองก็รีบแต่งงานมีลูกสิ

00:12:46.160 --> 00:12:47.480 align:center
มีลูกก็สนุกดีนะ

00:12:47.560 --> 00:12:48.440 align:center
งั้นเหรอ

00:12:49.080 --> 00:12:50.880 align:center
กั๋วเป่า ลองเรียกปะป๊าซิ

00:12:50.960 --> 00:12:51.760 align:center
ปะป๊า

00:12:52.720 --> 00:12:53.680 align:center
หอมปะป๊าหน่อย

00:12:55.600 --> 00:12:57.840 align:center
ให้อาซ้อนายได้ยินเข้า คงออกมาอัดนายแน่

00:12:57.920 --> 00:12:59.560 align:center
กั๋วเป่า ไม่เล่นโทรศัพท์แล้วนะ

00:12:59.640 --> 00:13:01.320 align:center
มาเล่นเกมกับปะป๊าดีไหม

00:13:57.600 --> 00:13:58.680 align:center
คุณทำไมตื่นแล้วล่ะ

00:13:59.280 --> 00:14:00.320 align:center
นอนไม่หลับเหรอ

00:14:00.880 --> 00:14:02.280 align:center
ตอนบ่ายนอนเยอะไป

00:14:06.400 --> 00:14:07.520 align:center
คุณก็ยังไม่นอนเหรอ

00:14:11.480 --> 00:14:12.720 align:center
คุณกินไหม

00:14:12.800 --> 00:14:14.400 align:center
ฉันไม่หิว ไม่ต้องหรอก

00:14:14.920 --> 00:14:16.760 align:center
อีกเดี๋ยวก็หิว ฉันมีประสบการณ์

00:14:17.360 --> 00:14:18.480 align:center
ฉันจะไปเอาถ้วยกับตะเกียบ

00:14:18.560 --> 00:14:19.520 align:center
ทานด้วยกันเถอะ

00:14:35.640 --> 00:14:37.320 align:center
- พริกพอไหม
- ใส่อีกหน่อย

00:14:41.760 --> 00:14:42.720 align:center
หงโต้วใส่พริกไหม

00:14:43.360 --> 00:14:44.400 align:center
ใส่นิดหน่อย

00:14:46.120 --> 00:14:47.120 align:center
ขอบคุณนะ

00:14:57.840 --> 00:14:58.960 align:center
ต้าม่าย

00:14:59.040 --> 00:15:00.440 align:center
บะหมี่ที่คุณทำอร่อยมาก

00:15:00.520 --> 00:15:01.880 align:center
เปิดร้านได้เลยนะเนี่ย

00:15:03.640 --> 00:15:05.600 align:center
ไม่มีเทคนิคอะไรเลย

00:15:05.680 --> 00:15:08.440 align:center
มีวัตถุดิบอะไร ฉันก็ใส่ลงหม้อ ต้มพร้อมกันหมด

00:15:09.480 --> 00:15:11.520 align:center
วัตถุดิบเหมือนกัน บางคนทำอร่อย

00:15:11.600 --> 00:15:12.720 align:center
บางคนทำไม่ได้เรื่อง

00:15:13.600 --> 00:15:15.640 align:center
ฉันก็คือคนที่ทำไม่ได้เรื่องคนนั้น

00:15:15.720 --> 00:15:17.920 align:center
ต้าม่ายทำอาหารอร่อย แต่เธอไม่ล้างจาน

00:15:18.000 --> 00:15:19.920 align:center
ฉันทำไม่อร่อย แต่ฉันล้างจานได้

00:15:20.000 --> 00:15:21.920 align:center
ดังนั้นตอนไหนที่ฉันอยากกินมื้อดึก

00:15:22.000 --> 00:15:22.880 align:center
ฉันก็จะเรียกเธอด้วย

00:15:23.720 --> 00:15:24.680 align:center
เพื่อนร่วมโต๊ะสินะ

00:15:26.280 --> 00:15:28.360 align:center
หงโต้ว คุณทำอาหารอร่อยไหม

00:15:28.440 --> 00:15:29.280 align:center
ไม่ค่อยเท่าไร

00:15:29.880 --> 00:15:31.520 align:center
ฉันงานยุ่ง ไม่ค่อยได้ทำอาหาร

00:15:32.320 --> 00:15:35.440 align:center
อีกอย่างห้องครัวที่คอนโดก็ทั้งเล็ก และเหม็นอับ

00:15:37.440 --> 00:15:39.160 align:center
คุณทำงานอะไรเหรอ

00:15:39.240 --> 00:15:41.920 align:center
ก่อนหน้านี้ฉันทำงานใน
แผนกบริการส่วนหน้าของโรงแรม

00:15:42.440 --> 00:15:43.880 align:center
แผนกบริการส่วนหน้า

00:15:43.960 --> 00:15:46.920 align:center
ก็คือผู้จัดการห้องโถงโรงแรมน่ะ

00:15:47.640 --> 00:15:50.040 align:center
รับผิดชอบอาหารเครื่องดื่ม ห้องพักแขก

00:15:50.120 --> 00:15:51.960 align:center
รวมทั้งพวกคลับเลานจ์

00:15:52.040 --> 00:15:55.320 align:center
ประสานงานกับแผนกต่างๆ
เพื่อมอบบริการที่ดีกว่ากับลูกค้า

00:15:56.760 --> 00:15:57.760 align:center
สุดยอดเลย

00:15:57.840 --> 00:15:59.280 align:center
สุดยอดตรงไหนกัน

00:15:59.880 --> 00:16:01.920 align:center
ฉันแค่อาศัยประสบการณ์เอง

00:16:02.000 --> 00:16:03.880 align:center
ยังไงซะอายุก็ขนาดนี้แล้ว

00:16:03.960 --> 00:16:05.960 align:center
นี่ก็เก่งมากแล้ว

00:16:06.040 --> 00:16:08.000 align:center
หลังจากฉันจบมหาวิทยาลัย
ฉันยังไม่เคยทำงานบริษัทเลย

00:16:10.440 --> 00:16:11.680 align:center
อาชีพอิสระเหรอ

00:16:11.760 --> 00:16:12.640 align:center
งานอะไรล่ะ

00:16:15.440 --> 00:16:18.080 align:center
ต้าม่ายเป็นนักเขียนออนไลน์
เมื่อก่อนทำงานอยู่แต่ที่บ้าน

00:16:18.600 --> 00:16:19.600 align:center
นักเขียนเหรอ

00:16:21.240 --> 00:16:23.120 align:center
ฉันพึ่งเคยเจอนักเขียนครั้งแรกเลย

00:16:24.000 --> 00:16:27.960 align:center
ก็แค่นักเขียนออนไลน์ตัวเล็กๆ ที่นั่งอยู่แต่ในบ้าน

00:16:28.040 --> 00:16:29.440 align:center
ไม่มีผลงานโด่งดังอะไร

00:16:30.080 --> 00:16:31.120 align:center
ไม่ค่อยมีตัวตนเท่าไรหรอก

00:16:31.200 --> 00:16:34.320 align:center
ก็แค่มนุษย์ล่องหนที่จะมีหรือไม่
ก็ไม่ส่งผลกระทบอะไรทำนองนั้น

00:16:34.840 --> 00:16:36.200 align:center
พูดแบบนี้ได้ยังไง

00:16:36.280 --> 00:16:37.640 align:center
นักเขียนออนไลน์ยอดเยี่ยมจะตาย

00:16:38.240 --> 00:16:39.160 align:center
ไม่เหมือนฉัน

00:16:39.240 --> 00:16:40.560 align:center
เขียนบทความ 800 ตัวอักษร

00:16:40.640 --> 00:16:42.840 align:center
ยังต้องอาศัยนับเครื่องหมายถึงจะครบ

00:16:45.840 --> 00:16:47.440 align:center
จะอ่านนิยายของคุณได้ที่ไหนเหรอ

00:16:47.520 --> 00:16:48.640 align:center
ฉันอยากลองอ่านหน่อยน่ะ

00:16:49.240 --> 00:16:50.320 align:center
ฉัน… ฉันคิดว่า…

00:16:51.160 --> 00:16:53.160 align:center
ฉันว่าไม่จำเป็นต้องอ่านหรอก

00:16:53.240 --> 00:16:54.800 align:center
ฉันเขียนไม่ดี ไม่อยากตกม้า

00:16:54.880 --> 00:16:56.480 align:center
รอฉันเขียนได้น่าอ่านขึ้น แล้วจะส่งให้อ่านนะ

00:16:56.560 --> 00:16:58.920 align:center
- ตกม้าเหรอ
- โดนเผยตัวจริงน่ะ

00:17:00.480 --> 00:17:02.120 align:center
ฉันไม่ถามแล้ว ไม่ถามแล้ว

00:17:03.000 --> 00:17:03.840 align:center
แล้วน่าน่าล่ะ

00:17:06.319 --> 00:17:08.680 align:center
เมื่อก่อนฉันเป็นแคชเชียร์ของร้านกาแฟที่เซี่ยงไฮ้

00:17:08.760 --> 00:17:11.200 align:center
ต่อมาเขาลดพนักงาน
ฉันเลยขับรถมาเที่ยวหยุนหนาน

00:17:11.880 --> 00:17:13.319 align:center
จับพลัดจับผลูมาถึงที่นี่

00:17:13.400 --> 00:17:15.480 align:center
รู้สึกชอบมาก เลยทำงานอยู่ที่นี้ซะเลย

00:17:39.280 --> 00:17:40.440 align:center
(บัตรธนาคาร)

00:17:45.160 --> 00:17:46.960 align:center
โปรดรับเงินของท่าน

00:17:47.880 --> 00:17:49.800 align:center
กรุณาหยิบบัตรของท่านออก

00:17:52.680 --> 00:17:54.480 align:center
แค่เปลี่ยนหน้าจอก็ใช้ได้แล้วค่ะ

00:17:55.000 --> 00:17:56.640 align:center
ข้อมูลในโทรศัพท์จะหายไปไหมคะ

00:17:56.720 --> 00:17:57.880 align:center
ไม่หรอกค่ะ เมนบอร์ดไม่ได้พัง

00:17:57.960 --> 00:17:59.000 align:center
ไม่เป็นไรหรอก

00:17:59.600 --> 00:18:01.760 align:center
ตอนนี้ที่ร้านไม่มีหน้าจอ ต้องรอส่งมา

00:18:01.840 --> 00:18:03.760 align:center
คุณทิ้งเบอร์ไว้ ฉันจะโทรแจ้งเมื่อซ่อมเสร็จ

00:18:04.560 --> 00:18:06.120 align:center
ฉันไม่มีโทรศัพท์

00:18:06.200 --> 00:18:08.280 align:center
หรือไม่ก็คุณเอาเบอร์ให้ฉัน เดี๋ยวฉันโทรถามเอง

00:18:09.120 --> 00:18:10.880 align:center
ได้ค่ะ นี่นามบัตร

00:18:10.960 --> 00:18:11.800 align:center
ประมาณสามวันนะคะ

00:18:12.640 --> 00:18:13.600 align:center
โอเคค่ะ

00:18:15.440 --> 00:18:20.120 align:center
(แท็กซี่)

00:18:41.080 --> 00:18:43.600 align:center
ที่นี่มีนาฬิกาปลุกไหมคะ

00:18:43.680 --> 00:18:44.960 align:center
ไม่มีค่ะ

00:18:45.040 --> 00:18:46.120 align:center
แล้วนาฬิกาล่ะ

00:18:46.200 --> 00:18:47.120 align:center
ไม่มีเหมือนกันค่ะ

00:18:47.200 --> 00:18:48.920 align:center
ไม่มีคนซื้อ ฉันเลยไม่เอามาขาย

00:18:49.000 --> 00:18:51.280 align:center
คุณใช้โทรศัพท์ดูเวลา ตั้งนาฬิกาปลุกก็ได้นี่คะ

00:18:51.360 --> 00:18:52.400 align:center
สะดวกดีออก

00:18:52.480 --> 00:18:54.560 align:center
โทรศัพท์พังเอาไปซ่อมน่ะค่ะ

00:18:54.640 --> 00:18:55.800 align:center
ทั้งหมดเท่าไรคะ

00:18:59.400 --> 00:19:00.360 align:center
แปดสิบหกหยวนค่ะ

00:19:02.080 --> 00:19:03.280 align:center
คุณจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหนคะ

00:19:03.360 --> 00:19:04.200 align:center
สามเดือนค่ะ

00:19:05.200 --> 00:19:06.160 align:center
มาเรียนเย็บปักเหรอคะ

00:19:06.240 --> 00:19:07.800 align:center
ไม่ใช่ค่ะ แค่มาเที่ยว

00:19:11.400 --> 00:19:12.240 align:center
ทอน 14 หยวนค่ะ

00:19:14.560 --> 00:19:16.120 align:center
คุณกับพี่อาเหยารู้จักกันมาก่อนเหรอ

00:19:16.960 --> 00:19:18.120 align:center
ไม่รู้จัก

00:19:18.200 --> 00:19:19.960 align:center
ทำไมเขาถึงยอมให้คุณขี่เจ้าน่ารักล่ะ

00:19:21.720 --> 00:19:23.080 align:center
ฉันเหยียบอึมันเข้าน่ะ

00:19:24.680 --> 00:19:26.000 align:center
ครั้งหน้าฉันก็จะเหยียบอึมันบ้าง

00:19:27.560 --> 00:19:28.400 align:center
ช่างเถอะ

00:19:29.440 --> 00:19:31.160 align:center
ฉันชื่อเสี่ยวฉิน คุณชื่ออะไรเหรอ

00:19:32.200 --> 00:19:33.280 align:center
สวี่หงโต้ว

00:19:33.360 --> 00:19:34.600 align:center
ฟังโก้ดีจัง

00:19:34.680 --> 00:19:35.920 align:center
ฉันก็มีชื่อโก้ๆ เหมือนกัน

00:19:36.000 --> 00:19:36.840 align:center
ฉันตั้งเอง

00:19:40.200 --> 00:19:41.840 align:center
คุณไม่ถามเหรอว่าชื่ออะไร

00:19:42.440 --> 00:19:43.760 align:center
ชื่ออะไรเหรอ

00:19:43.840 --> 00:19:46.080 align:center
ฉันชื่อแคนดี้

00:19:47.160 --> 00:19:48.280 align:center
แคนดี้

00:19:49.040 --> 00:19:50.160 align:center
เป็นไง โก้ใช่ไหมล่ะ

00:19:50.240 --> 00:19:51.280 align:center
โก้มากเลย

00:19:51.960 --> 00:19:54.200 align:center
คุณทำงานเถอะ ฉันไปก่อนล่ะ

00:19:54.280 --> 00:19:56.240 align:center
- ว่างก็แวะมานะ
- โอเค

00:20:16.960 --> 00:20:18.360 align:center
พี่เซี่ยเซี่ย

00:20:18.440 --> 00:20:19.760 align:center
- ไปกวางโจวแล้วไม่ใช่เหรอ
- ยังครับ

00:20:19.840 --> 00:20:21.640 align:center
พ่อให้พบมาบอกลาครู

00:20:21.720 --> 00:20:23.520 align:center
- หยุดอยู่ตรงนั้นนะ
- ผมไปก่อนนะ

00:20:23.600 --> 00:20:25.640 align:center
หยุดนะ กลับมานี่

00:20:26.920 --> 00:20:28.240 align:center
กลับมา

00:20:28.320 --> 00:20:29.800 align:center
เอากลับไปเลย

00:20:37.400 --> 00:20:39.880 align:center
เธอไม่อยู่โรงแกะสลัก มาที่นี่ทำไม

00:20:42.440 --> 00:20:43.280 align:center
จริงสิ พอดีเลย

00:20:43.360 --> 00:20:45.720 align:center
เธอเอาของพวกนี้ไปคืนที

00:20:45.800 --> 00:20:48.600 align:center
บอกที่บ้านพวกเขาว่า
ต่อไปจะเทศกาลอะไรก็ไม่ต้องมาอีกแล้ว

00:20:48.680 --> 00:20:49.720 align:center
ไปเถอะ

00:20:50.560 --> 00:20:51.400 align:center
ให้ผมไปเหรอ

00:20:52.720 --> 00:20:54.560 align:center
ใช่สิ

00:20:54.640 --> 00:20:56.000 align:center
รีบเก็บเร็วเข้า

00:21:06.120 --> 00:21:07.920 align:center
มาหาฉันมีเรื่องอะไร

00:21:09.560 --> 00:21:10.680 align:center
ไม่มีอะไรครับครู

00:21:11.720 --> 00:21:12.840 align:center
พรุ่งนี้ค่อยว่าแล้วกัน

00:21:13.520 --> 00:21:15.200 align:center
บอกมา อย่ามาลีลา

00:21:18.160 --> 00:21:19.200 align:center
พูดสิ

00:21:21.040 --> 00:21:22.560 align:center
ครูครับ ผม…

00:21:22.640 --> 00:21:26.600 align:center
อยากไปเที่ยวเซี่ยงไฮ้สักสองสามวัน
และลองหางานที่นั่นดูด้วยครับ

00:21:32.520 --> 00:21:33.880 align:center
เพื่อนที่เซี่ยงไฮ้ของผมบอกว่า

00:21:33.960 --> 00:21:35.960 align:center
สตูดิโอไม้แกะสลักของที่นั่นก็กำลังรับคน

00:21:37.160 --> 00:21:38.760 align:center
ผมไม่เคยไปที่อื่นเลย

00:21:38.840 --> 00:21:40.000 align:center
อยากออกไปดูหน่อย

00:21:41.280 --> 00:21:42.600 align:center
ก็ไม่แน่ว่าจะไปรอด

00:21:44.960 --> 00:21:47.240 align:center
ครู อย่าโกรธเลยนะครับ

00:21:52.680 --> 00:21:53.720 align:center
ไปเถอะ

00:21:55.760 --> 00:21:58.520 align:center
โรงแกะสลักเล็กๆ ของฉัน รั้งเธอไว้ไม่ได้หรอก

00:22:03.720 --> 00:22:04.600 align:center
ไปเถอะ

00:22:50.000 --> 00:22:51.360 align:center
(ใบปะหน้าพัสดุ ต้าหลี่-จือป๋อ)

00:23:04.320 --> 00:23:06.120 align:center
(ใบปะหน้าพัสดุ ต้าหลี่-หนานจิง)

00:23:29.680 --> 00:23:31.240 align:center
มันต้องออกมาได้แน่

00:23:31.320 --> 00:23:32.960 align:center
ฉันว่าออกมาไม่ได้

00:23:33.720 --> 00:23:35.960 align:center
เจ้ามดตัวน้อยสู้ๆ กล้าหาญเข้าไว้

00:23:36.040 --> 00:23:37.680 align:center
บอกแล้วไงว่าออกมาไม่ได้

00:23:45.160 --> 00:23:46.800 align:center
ทำไมออกมาไม่ได้ล่ะ

00:23:46.880 --> 00:23:49.080 align:center
กลั้นหายใจออกมาสี

00:23:50.560 --> 00:23:51.680 align:center
ถัวถัว

00:23:51.760 --> 00:23:52.920 align:center
พี่เองเหรอ

00:23:54.000 --> 00:23:56.360 align:center
พวกเราเจอกันอีกแล้วนะ นี่เพื่อนเราเหรอ

00:23:56.440 --> 00:23:57.800 align:center
ใช่ครับ ชื่อหู่จื่อ

00:23:57.880 --> 00:23:59.120 align:center
หู่จื่อสวัสดีจ้ะ

00:23:59.200 --> 00:24:00.520 align:center
ใครเหรอ

00:24:00.600 --> 00:24:02.760 align:center
เพื่อนใหม่ที่ฉันเพิ่งรู้จักน่ะ

00:24:02.840 --> 00:24:04.760 align:center
ฉันยังไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร

00:24:05.280 --> 00:24:08.240 align:center
ฉันชื่อสวี่หงโต้ว จะเรียกว่าน้าหงโต้วก็ได้

00:24:08.320 --> 00:24:10.800 align:center
พี่ไม่ใช่น้า พี่เป็นพี่สาว

00:24:11.520 --> 00:24:12.960 align:center
น้ารุ่นเดียวกันกับแม่เรา

00:24:13.040 --> 00:24:14.160 align:center
ต้องเรียกน้าสิ

00:24:14.240 --> 00:24:17.920 align:center
คุณแม่บอกว่าแก่แบบนี้ ถึงจะเป็นน้า

00:24:18.000 --> 00:24:19.920 align:center
ดูสิ มันยังเดินวนอยู่เลย

00:24:29.920 --> 00:24:31.560 align:center
เจ้ามดน้อยสู้ๆ

00:24:39.400 --> 00:24:42.720 align:center
(หนังสือขอยืมนาฬิกาดิจิทัลของถัวถัว
จากสวี่หงโต้ว)

00:24:44.560 --> 00:24:47.320 align:center
พี่หงโต้ว วันหลังเดี๋ยวผมไปเล่นด้วยนะครับ

00:24:47.400 --> 00:24:48.520 align:center
โอเค บ๊ายบาย

00:24:48.600 --> 00:24:50.520 align:center
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

00:24:52.880 --> 00:24:54.400 align:center
ขอบคุณครับพี่หงโต้ว

00:25:34.320 --> 00:25:37.280 align:center
(หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว)

00:25:58.840 --> 00:25:59.880 align:center
คุณสวี่

00:26:02.600 --> 00:26:03.440 align:center
ท่านหม่า

00:26:04.320 --> 00:26:05.240 align:center
ดื่มชาไหม

00:26:05.320 --> 00:26:06.440 align:center
ได้สิ

00:26:06.520 --> 00:26:07.400 align:center
ไปกันค่ะ

00:26:27.240 --> 00:26:29.280 align:center
ชาผูเอ่อร์หรือชาดำดี

00:26:29.880 --> 00:26:31.080 align:center
อะไรก็ได้ค่ะ

00:26:31.960 --> 00:26:35.080 align:center
คนที่อะไรก็ได้ เอาใจยากที่สุดแล้ว

00:26:36.120 --> 00:26:37.240 align:center
ผูเอ่อร์ค่ะ

00:27:15.760 --> 00:27:18.040 align:center
- เบื่อไหม
- ไม่หรอกค่ะ

00:27:19.520 --> 00:27:22.400 align:center
อ่านหนังสือไปหลายสิบหน้า

00:27:25.000 --> 00:27:26.760 align:center
เล่นโทรศัพท์สนุกกว่าล่ะสิ

00:27:27.680 --> 00:27:28.520 align:center
สนุกค่ะ

00:27:29.320 --> 00:27:31.720 align:center
แต่ว่า จะเล่นตลอดเวลาก็ไม่ได้

00:27:32.520 --> 00:27:33.800 align:center
ไม่ดีต่อสายตา

00:27:33.880 --> 00:27:36.800 align:center
และยังทำให้รู้สึกว่างเปล่า

00:27:39.200 --> 00:27:42.760 align:center
สมองของมนุษย์เราหากได้รับการกระตุ้น

00:27:43.760 --> 00:27:45.680 align:center
จะแสดงปฏิกิริยาตอบสนองอย่างรุนแรง

00:27:46.280 --> 00:27:48.800 align:center
เกณฑ์ความตื่นเต้นจะสูงขึ้นเรื่อยๆ

00:27:48.880 --> 00:27:51.560 align:center
การควบคุมอารมณ์กลับแย่ลง

00:27:52.080 --> 00:27:53.360 align:center
ดังนั้น

00:27:54.320 --> 00:27:55.800 align:center
เมื่อคุณวางโทรศัพท์ลง

00:27:56.480 --> 00:27:59.080 align:center
คุณก็จะรู้สึกว่างเปล่า

00:27:59.160 --> 00:28:00.480 align:center
น่าเบื่อ

00:28:02.120 --> 00:28:04.040 align:center
สิ่งที่ตามมาก็คือ

00:28:04.120 --> 00:28:06.400 align:center
อารมณ์ของคุณจะฉุนเฉียว หงุดหงิดง่าย

00:28:08.400 --> 00:28:09.720 align:center
พอนานไป

00:28:10.680 --> 00:28:14.040 align:center
คุณก็จะ…กลายเป็นคนไม่เอาไหน

00:28:15.480 --> 00:28:16.840 align:center
งั้นฉันยังเยียวยาได้ไหมคะ

00:28:18.480 --> 00:28:19.680 align:center
นั่งสมาธิสิ

00:28:19.760 --> 00:28:21.760 align:center
ตอนนั่งสมาธิคิดเรื่องอะไรเหรอคะ

00:28:24.600 --> 00:28:26.280 align:center
ตอนนั่งสมาธิแรกๆ

00:28:28.400 --> 00:28:30.680 align:center
คุณต้องรู้จักควบคุมตัวเอง

00:28:33.160 --> 00:28:38.920 align:center
สลัดความคิดฟุ้งซ่านในใจคุณทิ้งให้หมด

00:28:39.800 --> 00:28:42.040 align:center
กำหนดความสนใจทั้งหมด

00:28:43.720 --> 00:28:48.720 align:center
ไว้ที่ลมหายใจเข้าออก

00:28:57.680 --> 00:28:59.840 align:center
กำหนดไว้ที่ลมหายใจแล้วไงต่อคะ

00:29:00.560 --> 00:29:03.800 align:center
ก็กำหนดไว้ตรงนี้แหละ

00:29:10.840 --> 00:29:11.920 align:center
แค่นี้เหรอคะ

00:29:13.080 --> 00:29:14.960 align:center
แค่นี้แหละ

00:29:27.640 --> 00:29:28.920 align:center
ไม่เข้าใจดีที่สุด

00:29:31.520 --> 00:29:34.480 align:center
คุณดูชานี่สิ

00:29:34.560 --> 00:29:38.960 align:center
คุณอยากจะบอกว่า
แม้แต่ชายังต้องผ่านกรรมวิธีมากมาย

00:29:39.840 --> 00:29:42.360 align:center
ต้องผ่านการหมักเป็นเวลานาน

00:29:42.440 --> 00:29:44.280 align:center
ถึงได้กลายมาเป็นชา

00:29:44.360 --> 00:29:48.680 align:center
บนโลกใบนี้ ทุกสรรพสิ่งล้วนต้องบำเพ็ญเพียร

00:29:49.200 --> 00:29:50.040 align:center
ใช่ไหมคะ

00:29:55.440 --> 00:29:56.720 align:center
ผมจะบอกว่า…

00:29:57.320 --> 00:29:59.800 align:center
น้ำชานี้แดงเป็นประกาย

00:30:02.120 --> 00:30:04.160 align:center
- ดื่มได้แล้ว
- ขอบคุณค่ะ

00:30:19.280 --> 00:30:20.520 align:center
ไม่รับเหรอคะ

00:30:22.080 --> 00:30:23.200 align:center
ไม่ต้องรับ

00:30:24.560 --> 00:30:26.080 align:center
ยามนี้ดื่มชา

00:30:26.760 --> 00:30:29.800 align:center
เรื่องอื่นล้วนไม่สำคัญ

00:30:35.800 --> 00:30:36.640 align:center
แต่ว่า

00:30:37.160 --> 00:30:38.320 align:center
มันน่ารำคาญมากเลยค่ะ

00:30:44.800 --> 00:30:45.760 align:center
เสียมารยาทแล้ว

00:30:49.640 --> 00:30:51.600 align:center
(สายเข้า)

00:30:52.560 --> 00:30:53.480 align:center
(ปิด)

00:30:59.920 --> 00:31:01.200 align:center
ถ้วยชาเล็กไป

00:31:01.280 --> 00:31:02.360 align:center
ขออีกนิด

00:31:04.640 --> 00:31:08.120 align:center
ชา ต้องลิ้มรส

00:31:12.000 --> 00:31:12.960 align:center
ค่ะ

00:31:24.160 --> 00:31:26.360 align:center
ประธานหลี่ของพวกนายจะไปซู่เหอตอนไหน

00:31:26.440 --> 00:31:27.480 align:center
ฉันก็จะไปด้วย

00:31:27.560 --> 00:31:29.480 align:center
ถึงตอนนั้น ช่วยนัดเจอให้ฉันหน่อยนะ

00:31:30.200 --> 00:31:32.160 align:center
โรงแกะสลักไม่ใช่ของนายสักหน่อย

00:31:32.240 --> 00:31:34.720 align:center
ทำไมนายถึงใส่ใจขนาดนี้ล่ะ
ถึงกับต้องไปด้วยตัวเอง

00:31:34.800 --> 00:31:36.160 align:center
เรื่องไม่เกินความสามารถ

00:31:36.240 --> 00:31:37.520 align:center
ช่วยได้ก็อยากจะช่วย

00:31:38.040 --> 00:31:40.280 align:center
ยังไงก็เรียกเขาว่าลุงทั้งคน ถูกไหม

00:31:40.360 --> 00:31:43.120 align:center
จะให้ทนมองโรงแกะสลักของเขาปิดตัวลง
เพราะไม่มีรายรับคงไม่ได้

00:31:43.640 --> 00:31:44.600 align:center
โอเค

00:31:44.680 --> 00:31:47.040 align:center
รอประธานหลี่ยืนยันเวลา แล่วฉันจะบอกนาย

00:31:47.800 --> 00:31:49.640 align:center
- ขอบคุณมากเพื่อน
- ไม่ต้องเกรงใจ

00:31:49.720 --> 00:31:51.040 align:center
ไว้คุยกันนะ

00:31:51.120 --> 00:31:52.800 align:center
- วางแล้วนะ
- โอเค

00:31:55.760 --> 00:31:57.040 align:center
คุณประธานเซี่ย

00:31:57.640 --> 00:32:00.000 align:center
เห็นนายเข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้
ฉันยังเหนื่อยแทนนายเลย

00:32:00.080 --> 00:32:01.640 align:center
นายหางานมาให้เขา

00:32:01.720 --> 00:32:02.560 align:center
ไม่ใช่การแก้ไขที่ต้นเหตุ

00:32:02.640 --> 00:32:03.920 align:center
เขายังไม่ฟังนายอีก

00:32:04.000 --> 00:32:05.800 align:center
นายบอกจะช่วยเขาฟรีๆ

00:32:05.880 --> 00:32:07.800 align:center
เขากับระวังนายอย่างกับนายเป็นโจรแน่ะ

00:32:07.880 --> 00:32:09.760 align:center
เขาไม่ได้ระวังฉัน

00:32:09.840 --> 00:32:11.480 align:center
เขาคิดว่าทำโฆษณา

00:32:11.560 --> 00:32:13.640 align:center
ก็เหมือนกับยายหวังขายแตง ขายเองชมเอง

00:32:13.720 --> 00:32:15.480 align:center
ขี้โม้ ไม่มีเกียรติ

00:32:16.520 --> 00:32:18.760 align:center
อย่างนายเขาเรียกว่า หวังดีแต่คนอื่นไม่แยแส

00:32:18.840 --> 00:32:19.960 align:center
ทำไปเถอะ

00:32:20.040 --> 00:32:21.680 align:center
ทำบ่อยๆ เขาก็จะสนใจเอง

00:32:22.800 --> 00:32:24.080 align:center
ฉันชอบจุดนี้ของนายที่สุดเลย

00:32:24.920 --> 00:32:25.960 align:center
หวังดีกับคนที่ไม่แยแสน่ะเหรอ

00:32:26.040 --> 00:32:27.520 align:center
หน้าด้าน เหมือนฉันเลย

00:32:30.720 --> 00:32:32.040 align:center
หน้าด้านเหรอ

00:32:32.120 --> 00:32:34.600 align:center
ภาพผ้ามัดย้อมตัวใหม่ที่จะโปรโมท

00:32:34.680 --> 00:32:35.680 align:center
นายออกแบบเสร็จหรือยัง

00:32:37.280 --> 00:32:38.360 align:center
ใกล้แล้วๆ

00:32:38.440 --> 00:32:41.040 align:center
ฉันเพิ่งจะออกแบบ
บรรจุภัณฑ์ของบ๊วยเขียวเสร็จเอง

00:32:41.120 --> 00:32:42.880 align:center
นั่นมันเรื่องเมื่อสองวันก่อนไม่ใช่เหรอ

00:32:44.640 --> 00:32:45.960 align:center
ฉันกลับไปพูดทอล์คโชว์ดีกว่า

00:32:46.040 --> 00:32:48.040 align:center
ดูสิ ขนาดโจวปาผี
ยังตื่นมาเลียนเสียงไก่ตอนกลางคืน

00:32:48.120 --> 00:32:49.440 align:center
นายไม่ให้ไก่ได้นอนเลย

00:32:50.040 --> 00:32:51.280 align:center
ออกแบบก็ต้องใช้เวลาเหมือนกัน

00:32:51.360 --> 00:32:54.880 align:center
แบบบรรจุภัณฑ์ของบ๊วยเขียว
ก็แค่เอาของแอปเปิลขี้เหร่มาแก้ไม่ใช่เหรอ

00:32:54.960 --> 00:32:56.400 align:center
นายรีบเข้าเถอะ

00:32:56.480 --> 00:32:57.720 align:center
คำโฆษณาของ

00:32:57.800 --> 00:33:00.680 align:center
ผ้ามัดย้อมกับบ๊วยเค็ม ฉันเขียนเสร็จหมดแล้ว

00:33:00.760 --> 00:33:02.720 align:center
รอแค่ภาพจากนาย
ก็โพสต์ลงบัญชีออฟฟิเซียลได้แล้ว

00:33:02.800 --> 00:33:04.160 align:center
ได้ครับคุณพี่

00:33:04.240 --> 00:33:05.800 align:center
ผมผิดเอง โทษผม

00:33:06.400 --> 00:33:07.800 align:center
ขี้เกียจอย่างนายยังจะไปพูดทอล์คโชว์

00:33:07.880 --> 00:33:09.680 align:center
ไปขอทานบนสะพาน ฉันยังกลัวนายจะหิวตายเลย

00:33:09.760 --> 00:33:12.080 align:center
คนเหนือด้วยกันอย่างรังแกกันสิ

00:33:12.160 --> 00:33:13.360 align:center
อย่ามาเหมารวมฉันนะ

00:33:23.880 --> 00:33:24.920 align:center
ฮัลโหล

00:33:29.960 --> 00:33:31.440 align:center
สวัสดีครับๆ

00:33:34.000 --> 00:33:35.000 align:center
แบบนี้เองเหรอ

00:33:35.720 --> 00:33:36.760 align:center
ได้ครับ

00:33:40.000 --> 00:33:41.000 align:center
สวี่หงโต้ว

00:33:44.000 --> 00:33:46.040 align:center
แม่คุณติดต่อคุณไม่ได้ แล้วโทรมาหาผมน่ะ

00:33:46.120 --> 00:33:47.520 align:center
แม่ติดต่อฉันไม่ได้เหรอ

00:33:47.600 --> 00:33:48.760 align:center
คุณรีบโทรกลับไปหาท่านเถอะ

00:33:48.840 --> 00:33:49.960 align:center
เหมือนจะเป็นเรื่องด่วน

00:33:50.040 --> 00:33:50.920 align:center
- นี่
- ขอบคุณนะ

00:33:51.000 --> 00:33:52.120 align:center
ประธานเซี่ย

00:33:52.920 --> 00:33:53.880 align:center
ดื่มชาหน่อยไหม

00:33:54.680 --> 00:33:55.760 align:center
ได้สิ

00:34:02.880 --> 00:34:04.000 align:center
ฮัลโหล แม่คะ

00:34:04.640 --> 00:34:05.480 align:center
มีอะไรเหรอคะ

00:34:05.560 --> 00:34:09.239 align:center
เสี่ยวกังกับครอบครัวน่ะ อยากไปเที่ยวปักกิ่ง

00:34:09.320 --> 00:34:12.600 align:center
โรงแรมของลูกมีราคาพนักงานไม่ใช่เหรอ

00:34:13.719 --> 00:34:16.639 align:center
ลดได้ 20 เปอร์เซ็นต์ ใช่ไหม
ลดแล้วเหลือเท่าไรเหรอ

00:34:17.960 --> 00:34:19.320 align:center
เก้าร้อยกว่าเลยเหรอ

00:34:21.600 --> 00:34:22.840 align:center
พี่คะ ฉันขอคุยกับหงโต้วหน่อย

00:34:23.639 --> 00:34:25.080 align:center
น้าซุนขอคุยด้วยนะ

00:34:28.760 --> 00:34:30.920 align:center
หงโต้ว นี่น้าซุนนะ

00:34:31.000 --> 00:34:31.960 align:center
ค่ะน้าซุน

00:34:32.719 --> 00:34:34.480 align:center
ที่จริงพี่เสี่ยวกังกับซ้อ

00:34:34.560 --> 00:34:36.679 align:center
ไม่จำเป็นต้องพักโรงแรมของเราก็ได้

00:34:36.760 --> 00:34:38.760 align:center
ปักกิ่งเดินทางสะดวก

00:34:38.840 --> 00:34:39.840 align:center
รถไฟใต้ดินก็เร็วมาก

00:34:40.920 --> 00:34:42.760 align:center
อาโต้ว หนูลองคิดดู

00:34:43.280 --> 00:34:45.320 align:center
เพราะว่าหนูอยู่ปักกิ่ง ใช่ไหม

00:34:45.400 --> 00:34:48.800 align:center
พวกเราอยากพักโรงแรมนั้นก็เพราะมีหนูอยู่

00:34:48.880 --> 00:34:52.360 align:center
หนูเป็นถึงผู้จัดการใหญ่ หัวหน้าใหญ่

00:34:52.440 --> 00:34:54.600 align:center
ลดราคาให้อีกหน่อยไม่ได้เหรอ

00:34:54.679 --> 00:34:56.280 align:center
ต้องขอโทษด้วยนะคะ

00:34:56.360 --> 00:34:58.760 align:center
ตอนนี้หนูมาพักผ่อนที่ยูนนาน

00:34:58.840 --> 00:35:00.280 align:center
รับรองพวกพี่เขาไม่ได้

00:35:00.360 --> 00:35:02.920 align:center
อีกอย่างราคาของโรงแรม หนูก็ไม่ใช่คนกำหนด

00:35:03.800 --> 00:35:05.240 align:center
หนูตัดสินใจไม่ได้ค่ะ

00:35:06.000 --> 00:35:10.680 align:center
แบบนี้ได้ไหมคะ น้าบอกราคาที่รับได้มา

00:35:10.760 --> 00:35:13.520 align:center
หนูจะลองถามเพื่อนที่อยู่โรงแรมอื่นให้

00:35:13.600 --> 00:35:15.840 align:center
ให้พวกเขาช่วยแนะนำที่คุณภาพสูงหน่อยให้

00:35:17.560 --> 00:35:18.440 align:center
ห้าร้อย

00:35:18.520 --> 00:35:19.640 align:center
ห้าร้อยนะคะ

00:35:19.720 --> 00:35:20.800 align:center
เข้าใจแล้วค่ะ

00:35:20.880 --> 00:35:21.840 align:center
เดี๋ยวหนูช่วยเลือก

00:35:22.920 --> 00:35:23.840 align:center
ดีเลย

00:35:23.920 --> 00:35:26.000 align:center
งั้นขอบคุณมากนะหงโต้ว ขอบคุณนะ

00:35:26.600 --> 00:35:28.240 align:center
กลับมาเยี่ยมบ้านบ่อยๆ นะ

00:35:28.320 --> 00:35:29.920 align:center
น้าจะทำอาหารอร่อยๆ ให้ทาน ดีไหม

00:35:30.480 --> 00:35:32.000 align:center
คุยกับแม่หนูนะ โอเค

00:35:32.080 --> 00:35:33.240 align:center
อาโต้ว

00:35:33.320 --> 00:35:35.400 align:center
สองวันนี้เที่ยวเป็นยังไงบ้าง

00:35:35.480 --> 00:35:36.680 align:center
ก็ดีค่ะ

00:35:36.760 --> 00:35:38.720 align:center
นั่งพูดคุยดื่มชากับเพื่อน ๆ

00:35:38.800 --> 00:35:40.520 align:center
ในลานบ้านบ้าง

00:35:41.400 --> 00:35:42.760 align:center
โทรศัพท์ซ่อมเสร็จหรือยัง

00:35:43.320 --> 00:35:45.840 align:center
แม่ติดต่อลูกไม่ได้ แม่เป็นห่วง

00:35:45.920 --> 00:35:48.480 align:center
กังวลอะไรคะ แม่ไม่ได้โทรหาหนูทุกวันเสียหน่อย

00:35:48.560 --> 00:35:52.200 align:center
โทรหรือไม่เป็นเรื่องหนึ่ง ติดไม่ติดก็เป็นอีกเรื่อง

00:35:53.600 --> 00:35:55.680 align:center
เอาไปซ่อมแล้วค่ะ อีกสองวันจะไปเอา

00:35:55.760 --> 00:35:58.000 align:center
งั้นก็ดี ลูกเที่ยวเถอะนะ

00:35:58.080 --> 00:35:59.240 align:center
แม่วางละ

00:36:02.960 --> 00:36:03.960 align:center
ดูพี่สิ

00:36:04.040 --> 00:36:06.880 align:center
ลูกสาวพี่สองคน พี่เลี้ยงยังไง

00:36:06.960 --> 00:36:09.760 align:center
แต่ละคนเก่ง ๆ กันทั้งนั้น

00:36:09.840 --> 00:36:12.880 align:center
เมื่อก่อนเสี่ยวกังของฉัน
เรียนห้องเดียวกันกับหงหมี่

00:36:12.960 --> 00:36:14.440 align:center
- พี่จำได้ไหม
- ใช่ๆ

00:36:14.520 --> 00:36:16.840 align:center
คนหนึ่งได้ที่โหล่ อีกคนได้ที่หนึ่ง

00:36:16.920 --> 00:36:17.800 align:center
นี่…

00:36:18.880 --> 00:36:20.720 align:center
ตอนนี้เสี่ยวกังก็ดีแล้วนี่

00:36:20.800 --> 00:36:22.720 align:center
รับช่วงต่อโรงงานปุ๋ยเคมีจากพ่อเขา

00:36:22.800 --> 00:36:23.960 align:center
แถมพักอยู่ตึกข้างๆ กัน

00:36:24.040 --> 00:36:25.200 align:center
อยากกินเกี๊ยว

00:36:25.280 --> 00:36:26.880 align:center
ตะโกนผ่านหน้าต่างก็ได้แล้ว

00:36:27.960 --> 00:36:30.800 align:center
ไม่เหมือนลูกสองคนของฉัน แต่ละปีมานี้

00:36:31.400 --> 00:36:32.680 align:center
อยากเจอหน้าทีก็ลำบาก

00:36:34.440 --> 00:36:35.760 align:center
มันก็ไม่ถูกทั้งหมด

00:36:35.840 --> 00:36:37.960 align:center
พี่ดูตอนนี้พวกเรามีโทรศัพท์ มันสะดวกแค่ไหน

00:36:38.040 --> 00:36:39.120 align:center
วิดีโอคอลได้ด้วย

00:36:39.200 --> 00:36:41.640 align:center
ไม่ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหน ก็เหมือนกัน

00:36:42.160 --> 00:36:43.520 align:center
ใช่ เหมือนกันๆ

00:36:44.760 --> 00:36:45.880 align:center
โอเค

00:36:47.960 --> 00:36:51.080 align:center
คุณไม่ได้บอกที่บ้าน เรื่องลาออกเหรอ

00:36:51.800 --> 00:36:53.880 align:center
กลัวพวกท่านจะคิดมากถ้าบอกน่ะ

00:36:56.400 --> 00:36:58.920 align:center
งานมีปัญหาอะไรหรือเปล่า

00:36:59.000 --> 00:36:59.920 align:center
เปล่า

00:37:01.280 --> 00:37:04.200 align:center
งั้นก็แค่รู้สึกว่างานไม่ดี ไม่อยากทำแล้วสินะ

00:37:04.280 --> 00:37:05.640 align:center
ก็ไม่ใช่อีกแหละ

00:37:05.720 --> 00:37:07.200 align:center
ก็แค่หลายปีมานี้

00:37:07.280 --> 00:37:08.440 align:center
ทำทุกวันซ้ำๆ

00:37:09.600 --> 00:37:10.640 align:center
รู้สึกเหนื่อยน่ะ

00:37:12.160 --> 00:37:13.960 align:center
ปกติแล้วพวกคุณไม่พักผ่อนเหรอ

00:37:16.400 --> 00:37:18.360 align:center
สายงานของเราค่อนข้างพิเศษน่ะ

00:37:18.440 --> 00:37:22.320 align:center
ต่อให้เป็นตอนพักผ่อน คุณยังต้องตอบข้อความ

00:37:22.400 --> 00:37:23.640 align:center
รับโทรศัพท์ลูกค้า

00:37:24.280 --> 00:37:26.400 align:center
ไม่มีเวลาผ่อนคลายได้เลย

00:37:26.480 --> 00:37:29.880 align:center
ดังนั้นปกติแล้ว ตอนที่ไม่ทำงานก็อยากนอนเฉยๆ

00:37:31.160 --> 00:37:33.640 align:center
เข้าใจแล้ว ทำงานแลกเงิน ไม่มีเวลาใช้ชีวิต

00:37:34.840 --> 00:37:39.120 align:center
ชีวิตอยู่ที่อื่นหมด

00:37:39.200 --> 00:37:40.800 align:center
ที่อยู่ตรงหน้า

00:37:41.560 --> 00:37:43.600 align:center
แค่ปล่อยผ่านไป

00:37:43.680 --> 00:37:45.520 align:center
ที่อื่นก็คือที่นี่

00:37:46.280 --> 00:37:47.920 align:center
คุณมาถูกที่แล้ว

00:37:48.000 --> 00:37:50.880 align:center
ดินแดนทางใต้ที่มีเมฆหลากสีของเรา

00:37:50.960 --> 00:37:52.160 align:center
อากาศดีไม่มีมลพิษ

00:37:52.240 --> 00:37:53.680 align:center
คุณออกไปเดินเล่นบ่อย ๆ

00:37:53.760 --> 00:37:55.880 align:center
ออกไปรับแสงแดด ทานของอร่อยๆ

00:37:55.960 --> 00:37:57.520 align:center
รับรองว่าคุณอยู่ที่นี่สามเดือน

00:37:57.600 --> 00:38:00.040 align:center
สภาพจิตใจต้องฟื้นฟูเต็มร้อยแล้ว

00:38:02.800 --> 00:38:04.280 align:center
ท่านหม่าอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว

00:38:05.600 --> 00:38:06.640 align:center
ไม่ถึงหนึ่งปี

00:38:08.520 --> 00:38:11.760 align:center
นี่คือคนที่ได้ดูดซับแก่นแท้ของธรรมชาติ

00:38:11.840 --> 00:38:13.160 align:center
เกือบจะกลายพันธ์ุแล้ว

00:38:13.240 --> 00:38:15.400 align:center
อย่างกับบรรพบุรุษเข้าสิง พูดจาผิดปกติ

00:38:16.080 --> 00:38:17.400 align:center
ไม่แปลกที่คนจะรำคาญ

00:38:19.080 --> 00:38:21.200 align:center
เรื่องทำคนอื่นรำคาญ

00:38:21.280 --> 00:38:22.600 align:center
คนโบราณว่าไว้

00:38:22.680 --> 00:38:24.640 align:center
สิ่งนอกกายไม่จำเป็น

00:38:24.720 --> 00:38:26.880 align:center
ขอโทษครับ ผมขอรับสายก่อน

00:38:29.320 --> 00:38:31.520 align:center
ฮัลโหล ว่าไงเพื่อน

00:38:34.000 --> 00:38:36.520 align:center
ใช่ๆ เรื่องย้ายโรงเรียนนี่แหละ

00:38:37.120 --> 00:38:39.320 align:center
ทะเบียนนักศึกษาอยู่ที่คุณหมิง

00:38:41.280 --> 00:38:42.320 align:center
นายช่วยฉันถามดูก่อน

00:38:43.280 --> 00:38:44.800 align:center
โอเค รอข่าวจากนายนะ

00:38:45.520 --> 00:38:47.280 align:center
ได้ๆ เดี๋ยววันหลังเลี้ยงข้าว

00:38:47.880 --> 00:38:49.440 align:center
โอเคๆ วางแล้วนะ

00:38:52.280 --> 00:38:54.040 align:center
น้องชายคุณไม่เรียนแล้วไม่ใช่เหรอ

00:38:55.000 --> 00:38:57.440 align:center
แต่จะให้อยู่บ้านไปวันๆ ก็คงไม่ได้

00:38:57.520 --> 00:39:00.680 align:center
สมัยนี้ใช้ระบบคอมพิวเตอร์
แบ่งตามทะเบียนบ้านไม่ใช่เหรอ

00:39:00.760 --> 00:39:02.480 align:center
จะย้ายที่เรียนคงไม่ใช่เรื่องง่าย

00:39:02.560 --> 00:39:04.720 align:center
ทำไมไม่เรียนตามที่อยู่ทะเบียนบ้านล่ะ

00:39:06.120 --> 00:39:07.240 align:center
เขา…

00:39:07.880 --> 00:39:08.760 align:center
ไม่อยากไป

00:39:10.080 --> 00:39:10.920 align:center
เรียนไม่เก่งเหรอ

00:39:11.000 --> 00:39:12.600 align:center
ไม่ใช่ว่าเรียนไม่เก่ง

00:39:12.680 --> 00:39:14.480 align:center
แค่เอาแต่เล่น ขี้เกียจน่ะ

00:39:15.920 --> 00:39:19.560 align:center
เกี่ยวกับนิสัยเกียจคร้านของมนุษย์

00:39:20.520 --> 00:39:22.760 align:center
พูดแล้วเรื่องมันยาว

00:39:23.280 --> 00:39:25.320 align:center
ข้าน้อยต้องไปให้อาหารม้าแล้ว ขอลา

00:39:28.760 --> 00:39:29.720 align:center
ไม่ส่งนะ

00:39:31.360 --> 00:39:33.560 align:center
ฉัน… ฉันต้องกลับไปหาข้อมูลโรงแรมก่อน

00:39:33.640 --> 00:39:34.720 align:center
ฉันเองก็ขอตัวก่อนนะคะ

00:39:35.400 --> 00:39:37.200 align:center
ชาอร่อยมาก ขอบคุณนะคะ

00:39:43.120 --> 00:39:45.000 align:center
ของนอกกายไม่สำคัญ

00:39:46.320 --> 00:39:49.480 align:center
รักษาจิตใจให้ว่างเปล่า

00:39:51.360 --> 00:39:53.080 align:center
นั่นคือธรรมชาติ

00:40:22.480 --> 00:40:23.320 align:center
ลุงครับ

00:40:24.120 --> 00:40:25.960 align:center
กินข้าวคนเดียวเหรอ

00:40:26.040 --> 00:40:27.960 align:center
มา ผมเอากับข้าวมาเพิ่ม

00:40:29.880 --> 00:40:31.160 align:center
แล้วก็ไวน์อีกขวด

00:40:31.240 --> 00:40:33.400 align:center
เพื่อนสนิทผมส่งมาให้ แบ่งให้ลุงชิมด้วย

00:40:37.240 --> 00:40:38.480 align:center
นายมาทำไม

00:40:39.080 --> 00:40:40.600 align:center
เซี่ยเซี่ยจะไปเซี่ยงไฮ้แล้วไม่ใช่เหรอ

00:40:40.680 --> 00:40:41.640 align:center
ผมลองคิดดู

00:40:41.720 --> 00:40:42.920 align:center
ถ้าเกิดทำลุงโมโหจะทำยังไง

00:40:43.000 --> 00:40:44.560 align:center
ผมต้องมาดูลุงหน่อย

00:40:46.480 --> 00:40:49.200 align:center
ฉันว่าแล้วว่านายมีจุดประสงค์แอบแฝง

00:40:49.280 --> 00:40:50.880 align:center
นายมาเยาะเย้ยฉันใช่ไหม

00:40:50.960 --> 00:40:52.480 align:center
เปล่านะครับ

00:40:52.560 --> 00:40:54.480 align:center
ผมแค่มาดื่มเหล้าเป็นเพื่อนลุง

00:41:03.600 --> 00:41:05.960 align:center
เหล้านอกฉันดื่มไม่ชินหรอก

00:41:08.080 --> 00:41:10.400 align:center
สุราองุ่นรสเลิศในถ้วยเรืองแสง

00:41:10.480 --> 00:41:12.600 align:center
ดื่มด่ำฟังผีผา ม้าเร่งศึก

00:41:12.680 --> 00:41:14.680 align:center
เมาหลับในสนามรบท่านอย่าขัน

00:41:14.760 --> 00:41:17.040 align:center
ออกสู่สนามรบ กี่คนกันได้หวนคืน

00:41:17.120 --> 00:41:20.240 align:center
เหล้าองุ่นมีมาตั้งแต่ราชวงศ์ถัง
จะเป็นเครื่องดื่มของพวกฝรั่งได้ยังไง

00:41:20.800 --> 00:41:21.800 align:center
มา

00:41:22.320 --> 00:41:23.720 align:center
ลองชิมดู ชิมดู

00:41:32.960 --> 00:41:34.360 align:center
ไม่เลวเลย

00:41:38.160 --> 00:41:39.520 align:center
เยี่ยวม้ายังอร่อยกว่าอีก

00:41:40.160 --> 00:41:41.240 align:center
นายดื่มเองเถอะ

00:41:44.480 --> 00:41:46.240 align:center
ผมว่าแล้วลุงต้องดื่มไม่ชินแน่

00:41:49.800 --> 00:41:51.440 align:center
มา ลองนี่ดู

00:42:06.840 --> 00:42:08.400 align:center
เหล่าเชอร์รี่ที่น้าทำเหรอ

00:42:09.640 --> 00:42:10.720 align:center
เยี่ยม

00:42:14.400 --> 00:42:15.240 align:center
แจ่มเลย

00:42:22.560 --> 00:42:24.560 align:center
อาเหยา ลุงจะเล่าให้ฟัง

00:42:26.560 --> 00:42:27.920 align:center
สมัยนั้น

00:42:28.440 --> 00:42:29.320 align:center
นายยังเล็กอยู่

00:42:30.320 --> 00:42:31.440 align:center
ยังจำอะไรไม่ได้แน่

00:42:33.000 --> 00:42:34.560 align:center
ตอนนั้นฉันยังหนุ่ม

00:42:36.240 --> 00:42:38.240 align:center
มีลูกมือช่างแกะสลักสิบกว่าคน

00:42:38.880 --> 00:42:41.160 align:center
ฝีมือนี่ สุดยอดเลยล่ะ

00:42:42.920 --> 00:42:45.040 align:center
ตอนนั้นทุกครัวเรือนจะสร้างบ้าน

00:42:45.600 --> 00:42:47.000 align:center
ต่างก็มาหาพวกลุง

00:42:48.680 --> 00:42:49.600 align:center
มีทั้งในหมู่บ้าน

00:42:51.120 --> 00:42:53.280 align:center
ทั้งนอกหมู่บ้าน ต่างมาหาฉันที่นี่

00:42:53.920 --> 00:42:55.640 align:center
งานไม่ขาดมือ

00:42:55.720 --> 00:42:57.880 align:center
ต้องยืนเรียงแถวหน้าประตูแน่ะ

00:42:58.640 --> 00:43:00.280 align:center
มองไม่เห็นหางแถวเลย

00:43:02.800 --> 00:43:05.360 align:center
ครอบครัวไหนอยากให้ลูกเรียนแกะสลัก

00:43:05.880 --> 00:43:10.760 align:center
ก็จะเอาเหล้าเอย เนื้อสัตว์ ผลไม้บ้าง

00:43:11.360 --> 00:43:13.080 align:center
หรือไม่ก็ขนมมาให้ไม่ขาด

00:43:15.480 --> 00:43:17.520 align:center
พวกเราไม่เคยไปขอร้องคนอื่นเลย

00:43:18.800 --> 00:43:20.840 align:center
มีแต่คนอื่นมาขอร้องพวกเรา

00:43:25.920 --> 00:43:27.280 align:center
ลูกชายลุงบอกว่า

00:43:28.120 --> 00:43:30.320 align:center
ตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว

00:43:31.600 --> 00:43:33.640 align:center
เปลี่ยนไปใช้เครื่องแกะสลักหมดแล้ว

00:43:34.640 --> 00:43:36.480 align:center
ทั้งถูกทั้งเร็ว

00:43:36.560 --> 00:43:38.680 align:center
คนถูกแทนที่ด้วยเครื่องจักรหมดแล้ว

00:43:38.760 --> 00:43:41.960 align:center
ต่อไปคนส่วนมาก ล้วนจะถูกเครื่องจักรมาแทนที่

00:43:50.880 --> 00:43:52.920 align:center
รัฐบาลอยากให้ฉันถ่ายทอดต่อไป

00:43:54.320 --> 00:43:56.160 align:center
แต่ไม่มีใครอยากจะเรียน

00:43:56.240 --> 00:43:58.120 align:center
ต่อให้เรียนไป

00:43:58.200 --> 00:44:00.320 align:center
งานในอนาคต

00:44:00.400 --> 00:44:02.200 align:center
ก็ถูกเครื่องจักรทำหมดแล้ว

00:44:03.240 --> 00:44:04.360 align:center
ไม่ได้ใช้แล้ว

00:44:07.440 --> 00:44:08.320 align:center
ไม่มีงาน

00:44:10.280 --> 00:44:11.840 align:center
พูดแบบนี้ก็ไม่ถูก

00:44:12.760 --> 00:44:15.000 align:center
ที่เครื่องจักรทำได้ ก็แค่พวกพื้นฐานเท่านั้น

00:44:15.680 --> 00:44:17.360 align:center
มันแทนที่คนไม่ได้

00:44:17.440 --> 00:44:18.920 align:center
เพราะมันไม่มีความคิดสร้างสรรค์

00:44:20.960 --> 00:44:26.000 align:center
อย่างงานแกะสลักนูนของลุง
เครื่องจักรสามารถทำได้เหรอ

00:44:28.000 --> 00:44:30.240 align:center
ของดีไม่มีทางจะถูกแทนที่หรอกครับ

00:44:31.280 --> 00:44:33.080 align:center
แต่ถ้าไม่มีใครรู้

00:44:33.160 --> 00:44:34.640 align:center
ไม่มีใครชื่นชม

00:44:34.720 --> 00:44:37.120 align:center
มันก็จะค่อยๆ หายไป

00:44:38.240 --> 00:44:41.360 align:center
ดังนั้นเราต้องทำการโปรโมท ทำโฆษณา

00:44:41.440 --> 00:44:43.640 align:center
ให้คนได้รู้จักมันมากขึ้น

00:44:43.720 --> 00:44:45.640 align:center
พวกเขาถึงจะชอบมัน

00:44:46.720 --> 00:44:48.120 align:center
ลุงเคยไปโรงเย็บปักของเราไหมครับ

00:44:48.640 --> 00:44:50.200 align:center
ฉันไม่ไปหรอก

00:44:50.280 --> 00:44:52.080 align:center
เว็บไซต์อะไรนั่นของนายยุ่งวุ่นวายไปหมด

00:44:52.160 --> 00:44:53.120 align:center
ฉันไม่ชอบ

00:44:55.600 --> 00:44:59.000 align:center
ลุงรับศิษย์ ครูหวยหลานก็รับศิษย์

00:44:59.080 --> 00:45:01.040 align:center
ทำไมลูกศิษย์ของเขาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ