WEBVTT

01:27.720 --> 01:28.920
เย็นๆ แบบนี้น่ะ

01:29.680 --> 01:32.200
โดยเฉพาะช่วงสามทุ่มถึงห้าทุ่ม

01:32.720 --> 01:35.120
ดื่มชาดำในปริมาณที่พอเหมาะ

01:35.200 --> 01:36.720
มีประโยชน์ต่อระบบทางเดินอาหาร

01:36.800 --> 01:38.360
น่าน่า

01:38.440 --> 01:39.280
ท่านหม่า

01:40.920 --> 01:42.400
เอาข้าวเย็นมาฝากน่ะ

01:42.480 --> 01:43.360
ขอบใจ

01:44.760 --> 01:45.920
แล้วคนเช่าห้องคนใหม่อยู่ไหนล่ะ

01:46.000 --> 01:47.480
เรียกมากินด้วยสิ

01:47.560 --> 01:48.720
ยังไม่กลับมาเลย

01:49.880 --> 01:52.320
ดึกดื่นค่อนคืนมืดตึ๊ดตื๋อแบบนี้

01:52.400 --> 01:54.920
- เขาจะไปไหนได้ล่ะ
- เดินเล่นริมหาดมั้ง

01:57.480 --> 01:59.400
ห้องต้าม่ายยังเปิดไฟอยู่เลย

01:59.480 --> 02:01.080
เรียกเขาลงมากินอะไรหน่อยเถอะ

02:01.680 --> 02:03.800
นายอย่าเรียกเลย เขากำลังเขียนบทอยู่

02:03.880 --> 02:06.600
เขาจะมาไม่มา มันก็เรื่องของเขา

02:06.680 --> 02:09.199
แต่ถ้าเราไม่เรียก พวกเราก็ทำไม่ถูก

02:09.280 --> 02:10.759
เขาไม่ชอบร่วมวง

02:10.840 --> 02:12.320
นายอย่าสร้างภาระให้คนอื่นได้ไหม

02:12.400 --> 02:13.320
ดูสิๆ

02:13.400 --> 02:15.120
ฉันอัธยาศัยดีแบบนี้ ทำไมกลายเป็นผิดไปได้ล่ะ

02:15.720 --> 02:17.000
จะอุดอู้อยู่แต่ในห้องไม่ได้หรอก

02:17.080 --> 02:19.560
จะป่วยเอาได้ เขาต้องออกมาเดินข้างนอกบ้าง

02:20.400 --> 02:21.240
ต้าม่าย ลงมากินมื้อดึกกัน

02:21.320 --> 02:22.800
- นายอย่าตะโกน
- ฉันผิดไปแล้ว

02:25.720 --> 02:26.720
ต้าม่ายบอกว่าอะไร

02:27.240 --> 02:28.480
รู้ได้ยังไงว่าเป็นต้าม่าย

02:32.880 --> 02:33.800
อะ ท่านหม่า

02:34.680 --> 02:36.000
เลยเวลาเที่ยงแล้ว ไม่กิน

02:37.680 --> 02:38.880
เป็นเขาจริงๆ ด้วย

02:39.600 --> 02:41.960
“ฉันไม่กินแล้ว ขอบใจ”

02:42.800 --> 02:43.760
สุดยอดนี่ น่าน่า

02:45.840 --> 02:47.520
มาๆ ดื่มกันหน่อยดีกว่า

02:47.600 --> 02:48.480
ฉันไม่ดื่ม

02:48.560 --> 02:51.160
พรุ่งนี้ฉันต้องไปช่วยพี่เสี่ยวชุนที่โกดังแต่เช้า

02:52.720 --> 02:54.760
สองคนนี้ คนนึงไม่กินหลังเที่ยง

02:54.840 --> 02:56.080
คนนึงไม่ดื่มหลังเที่ยง

02:56.680 --> 02:57.800
พวกเธอนี่…

02:59.360 --> 03:00.360
ฉันเรียกเพื่อนก็ได้

03:05.920 --> 03:06.920
อยู่กันครบเลย

03:08.400 --> 03:09.680
พูดถึงเพื่อน เพื่อนก็มา

03:10.320 --> 03:11.800
มาสิ เถ้าแก่เซี่ย มาดื่มกันๆ

03:11.880 --> 03:14.520
ไม่บอกแต่แรก พวกเรากินมาตั้งแต่บ้านแล้ว

03:16.320 --> 03:17.880
- คนนี้คือ…
- อ้อ

03:17.960 --> 03:20.480
ฉันชื่อสวี่หงโต้วค่ะ คนพักคนใหม่

03:20.560 --> 03:21.400
พักอยู่ชั้นบนค่ะ

03:21.480 --> 03:22.320
สวัสดีครับๆ

03:22.400 --> 03:25.600
ผมขอแนะนำตัว ผมหูโหย่วอวี๋
คุณเรียกผมว่าเหล่าหูก็ได้

03:25.680 --> 03:27.600
- เหล่าหู สวัสดีค่ะ
- สวัสดีครับๆ

03:27.680 --> 03:30.120
คนนี้คือหม่าชิวซาน หรือว่าท่านหม่า

03:32.320 --> 03:33.520
เห็นเขานั่งสมาธิอยู่เมื่อตอนบ่าย

03:34.520 --> 03:36.000
- คนนี้คือ…
- น่าน่า

03:36.080 --> 03:37.400
สวัสดีค่ะ น่าน่า

03:38.240 --> 03:39.960
มีสาวสวยไปกินข้าวที่บ้านด้วยเหรอ

03:40.600 --> 03:42.280
น้าเป่าผิงเอาเนื้อวัวมาให้น่ะ

03:43.080 --> 03:44.440
มีเนื้อไม่เรียกฉันเลยนะ

03:44.520 --> 03:46.720
พวกเธอมาเราก็กินไม่พอน่ะสิ

03:46.800 --> 03:48.160
คือว่า

03:48.240 --> 03:50.080
พวกนายดื่มกันเถอะ คืนนี้ฉันมีธุระ

03:50.160 --> 03:51.320
- รีบพักผ่อนนะ
- ค่ะ

03:51.400 --> 03:53.360
ดึกดื่นขนาดนี้ยังมีธุระอะไรอีก มาดื่มหน่อยน่า

03:53.880 --> 03:55.640
วันหลังแล้วกัน ฉันไปละ

03:58.680 --> 04:00.880
เอ่อ หงโต้ว นี่สำหรับการต้อนรับครับ

04:00.960 --> 04:03.400
ไม่ละคะ ฉันยังมีของไม่ได้เก็บเลย

04:03.480 --> 04:04.960
ฉันต้องไปเก็บก่อน พรุ่งนี้แล้วกันนะคะ

04:06.400 --> 04:08.520
คุณรีบพักผ่อนเถอะ มีอะไรก็มาหาฉันได้เลยนะคะ

04:08.600 --> 04:10.680
- ฉันอยู่ห้องนี้
- ค่ะ

04:10.760 --> 04:12.360
หงโต้วๆ

04:12.880 --> 04:14.760
เรามาแอดวีแชทกันหน่อยดีไหม

04:14.840 --> 04:16.800
ดูสิ มือถือฉันพังแล้ว รอซ่อมก่อนแล้วกันนะคะ

04:18.160 --> 04:19.440
ฝันดีค่ะ

04:19.519 --> 04:20.560
ฝันดี

04:20.640 --> 04:23.880
เอ่อ ผม… ผมพักอยู่ห้องนั้นนะ
มีปัญหาอะไรมาหาผมได้เลยนะ

04:23.960 --> 04:24.840
ค่ะ

04:28.960 --> 04:29.960
เยี่ยม

04:30.480 --> 04:31.520
เธอก็เก็บตัวเหมือนกัน

04:32.960 --> 04:33.920
ยิ่งกว่าต้าม่ายอีก

04:36.000 --> 04:38.400
ฉันก็ต้องขอตัวก่อน ขอบคุณสำหรับมื้อดึกนะ

04:38.480 --> 04:39.640
เดี๋ยวสิ เธออยู่อีกหน่อยน่า

04:40.240 --> 04:43.280
เดี๋ยวๆ เหลือไว้ให้ฉันสักสองไม้สิ

04:43.800 --> 04:45.040
เหล่าหูเอ๊ย

04:46.040 --> 04:47.400
อย่าดึงดันเลย

04:49.200 --> 04:50.320
มนุษย์เราน่ะ

04:51.280 --> 04:54.480
ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับตัวเอง

04:56.440 --> 04:57.880
นั่งสมาธิเถอะ

05:01.080 --> 05:02.280
อย่ามายุ่งน่า

05:13.960 --> 05:16.720
(นี่คือซุปดอกหยางน้ำเลื่องชื่อ)

05:16.800 --> 05:19.320
(ชอบกำแพงดอกไม้อันนี้)

05:20.640 --> 05:22.640
(สัญญาของเรา)

05:22.720 --> 05:25.600
(ถ่ายกับซุปดอกหยางน้ำ)

05:28.720 --> 05:31.720
(ได้ยินเขาเรียกกันว่าอิฐเทาหลังคาเขียว)

05:51.960 --> 05:53.200
กินได้ยัง

05:54.440 --> 05:55.520
กินได้แล้ว

05:56.040 --> 05:57.160
เดี๋ยวก่อน

05:58.720 --> 06:01.560
ฉันต้องแนะนำสามเมนูให้เธอแบบอลังการก่อน

06:02.520 --> 06:03.480
แม่ลูกพบกัน

06:04.000 --> 06:05.680
กวนกงพบฉินฉง

06:06.440 --> 06:07.960
รสจูบเผ็ดร้อน

06:08.040 --> 06:10.160
นี่ไม่ใช่ถั่วงอกผัดซีอิ๊ว

06:10.240 --> 06:12.440
มะเขือเทศผัดไข่ กับปากหมูผัดพริกเหรอ

06:12.520 --> 06:13.880
เธอไม่คิดว่ามันน่าสนใจเลยเหรอ

06:13.960 --> 06:16.160
ฉันแค่รู้สึกว่าร้านนี้เสิร์ฟอาหารช้ามาก

06:16.680 --> 06:18.920
อีกอย่าง กินเสร็จฉันก็ต้องกลับโรงแรมทันที

06:19.000 --> 06:20.280
วันนี้มีหนึ่งกรุ๊ปทัวร์มา

06:21.160 --> 06:22.600
เธอว่าฉันบ้าหรือเปล่า

06:23.120 --> 06:24.360
ยุ่งจนปากเป็นร้อนใน

06:24.960 --> 06:27.120
ยังต้องมากินปากหมูผัดพริกเป็นเพื่อนเธออีก

06:27.200 --> 06:29.920
รู้แล้วจ้าๆ นั่นก็เป็นเพราะเธอรักฉันไม่ใช่หรือไง

06:30.000 --> 06:31.520
รักไม่ไหวแล้ว

06:31.600 --> 06:33.120
พนักงาน

06:33.200 --> 06:34.680
ขอข้าวหน่อยค่ะ

06:34.760 --> 06:35.880
ครับ สักครู่ครับ

06:35.960 --> 06:38.440
แล้วสรุปเมื่อไรเธอจะว่างไปยูนนานกับฉันล่ะ

06:38.520 --> 06:40.000
ช่วงนี้ฉันยุ่ง

06:40.720 --> 06:41.560
ค่อยดูอีกทีแล้วกัน

06:42.640 --> 06:46.400
ที่จริงแล้วฉันอยากจะลองซุปดอกหยางน้ำน่ะ

06:46.480 --> 06:48.280
ซุปดอกหยางน้ำเหรอ

06:48.360 --> 06:49.680
ทำไมถึงเรียกชื่อนั้นล่ะ

06:50.600 --> 06:52.800
เหมือนจะพืชนั่นจะเรียกว่าดอกหยางน้ำน่ะ

06:52.880 --> 06:54.280
ฉันเองก็ยังไม่เคย ก็ไม่รู้สิ

06:54.360 --> 06:56.480
ก็คงเหมือนซุปผักมั้ง

07:02.640 --> 07:05.360
ปากหมูผัดพริกนี่อร่อยมากเลยนะ
เธอกินเยอะๆ เลยนะ

07:05.880 --> 07:08.480
กรุณาเรียกมันว่ารสจูบเผ็ดร้อน

07:08.560 --> 07:09.680
ปากหมูผัดพริก

07:09.760 --> 07:11.120
- คณะทัวร์
- ปากหมูผัดพริก

07:11.200 --> 07:13.200
- คณะทัวร์ๆ
- ปากหมูผัดพริกๆ

07:16.240 --> 07:17.240
หอมจัง

07:18.280 --> 07:19.360
หอมมากเลย

08:38.400 --> 08:39.760
เหมียวๆ

08:48.680 --> 08:50.440
ฉันชื่อสวี่หงโต้ว แกล่ะ

08:52.360 --> 08:55.440
เมื่อคืนนอนไม่สบาย
หน้าต่างเปิดไว้ ยุงเข้ามาเพียบเลย

08:57.560 --> 08:59.080
ขอลูบหน่อยนะ

09:29.080 --> 09:30.040
สวัสดีค่ะ

09:31.040 --> 09:33.320
ฉันชื่อสวี่หงโต้วค่ะ เพิ่งมาเมื่อวาน

09:34.600 --> 09:36.120
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อต้าม่าย

09:36.720 --> 09:38.080
ต้าม่ายเหรอ

09:38.160 --> 09:40.000
หงโต้วกับต้าม่าย

09:40.080 --> 09:41.040
เป็นธัญพืชเหมือนกันเลย

09:47.640 --> 09:48.840
คุณตื่นเช้าขนาดนี้เลยเหรอ

09:49.840 --> 09:51.240
ฉันยังไม่ได้นอนค่ะ

09:51.920 --> 09:53.120
ทำงานจนดึกเหรอ

09:53.200 --> 09:55.320
เอ่อ ฉันใกล้จะใช้ครัวเสร็จแล้วละค่ะ

09:55.400 --> 09:57.560
ไม่เป็นไรๆ ฉันไม่ทำอาหาร

09:57.640 --> 09:59.880
แค่มาทักทายเฉยๆ น่ะค่ะ คุณทำต่อเถอะ

10:04.400 --> 10:07.120
เอ่อ ฉันทำเยอะไป คุณอยากได้สักชามไหมคะ

10:07.200 --> 10:08.720
ไม่ต้องๆ

10:08.800 --> 10:11.360
เดี๋ยวฉันทำซีเรียลเองค่ะ

10:11.440 --> 10:12.280
ขอบคุณ

10:12.960 --> 10:14.840
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันทำเยอะมากไปจริงๆ

10:17.640 --> 10:19.480
งั้นก็ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ

10:30.840 --> 10:31.840
แมวตัวนี้ใครเลี้ยงเหรอคะ

10:37.920 --> 10:38.760
ไม่รู้สิคะ

10:45.800 --> 10:47.440
- ที่ห้องของคุณมียุงเหรอ
- อื้ม

10:47.520 --> 10:51.080
เมื่อคืนนอนลืมปิดหน้าต่าง ยุงที่นี่เยอะมากเลย

10:52.440 --> 10:55.600
ที่ห้องฉันมีที่ฉีดยุงกับน้ำมันหอม

10:55.680 --> 10:56.680
เดี๋ยวฉันเอาไปให้คุณนะ

10:57.280 --> 10:58.280
ค่ะ ขอบคุณนะ

11:02.240 --> 11:03.960
สำเนียงของคุณเหมือนคนหูหนานเลย

11:07.000 --> 11:08.480
ก่อนหน้านี้โรงแรมที่ฉันทำงาน

11:08.560 --> 11:11.720
มีแขกวีไอพีคนนึงที่สนิทกัน

11:11.800 --> 11:12.720
ก็เป็นคนหูหนานเหมือนกัน

11:13.240 --> 11:14.560
สำเนียงคุณคล้ายกับเขา

11:21.440 --> 11:22.920
โรงแรมที่ไหนเหรอ

11:24.280 --> 11:25.880
โรงแรมห้าดาวที่ปักกิ่ง

11:25.960 --> 11:28.280
งั้นคุณก็เป็นคนปักกิ่งเหรอ

11:28.960 --> 11:29.800
ไม่ใช่

11:30.840 --> 11:33.240
ฉัน… ฉันเรียนที่ปักกิ่ง

11:33.320 --> 11:35.800
จากนั้นก็ทำงานที่ปักกิ่งเลย

11:36.800 --> 11:38.360
อยู่ที่ปักกิ่งสิบกว่าปี

11:39.200 --> 11:40.240
ฉันเป็นคนซานตง

11:46.040 --> 11:48.080
งั้นคุณก็มาที่นี่เป็นครั้งแรก มาทำอะไรเหรอคะ

11:49.320 --> 11:50.400
ลาออกน่ะ

11:50.480 --> 11:52.960
ก็เลยอยากมาผ่อนคลายหน่อย

11:54.720 --> 11:55.800
ผ่อนคลายยังไงเหรอ

12:02.320 --> 12:03.880
เปลี่ยนที่เล่นโทรศัพท์เหรอ

12:03.960 --> 12:05.360
ก็ไม่ใช่หรอก

12:05.880 --> 12:07.360
วิวที่นี่สวยมาก

12:08.200 --> 12:09.840
ได้ลองห่างโทรศัพท์บ้างก็ดี

12:11.280 --> 12:13.120
แล้ววันนี้คุณจะทำอะไรคะ

12:13.200 --> 12:14.560
ซ่อมโทรศัพท์

12:14.640 --> 12:16.000
โทรศัพท์พังเเล้ว

12:17.480 --> 12:19.000
งั้นก็ได้ห่างโทรศัพท์พอดีเลยใช่ไหม

12:20.360 --> 12:22.240
โทรศัพท์อยู่ข้างๆ คุณก็อยากใช้มันตลอด

12:22.320 --> 12:24.880
พอมันพัง คุณก็เลยไม่อยากใช้มันแล้ว

12:26.600 --> 12:27.800
เอ่อ…

12:32.320 --> 12:34.320
ฉันทำอาหาร แล้วคุณล้างจานได้ไหม

12:34.400 --> 12:35.760
ได้สิ

12:35.840 --> 12:36.960
คุณไปพักเถอะ

12:37.040 --> 12:38.280
ขอบคุณค่ะ

12:43.080 --> 12:43.960
งั้นฉันไปก่อนนะคะ

12:59.640 --> 13:02.240
(หนังสือไว้อ่านฆ่าเวลานะ)

14:32.000 --> 14:33.880
กินข้าวได้แล้ว

14:33.960 --> 14:36.120
เร็วหน่อย เดี๋ยวได้ไปทำงานสายกันพอดี

14:36.200 --> 14:37.360
รู้แล้ว เอาละๆ

14:37.440 --> 14:39.680
หนูดูสิ คุณยายรอไม่ไหวแล้ว

14:39.760 --> 14:41.440
ใช่ไหมล่ะ โมโหแล้ว

14:42.320 --> 14:43.240
ปะ กินข้าวกัน

14:45.160 --> 14:46.720
คุณชายยังไม่ลงมาเหรอ

14:46.800 --> 14:48.720
หมายความว่าต้องประเคนถึงเตียงเหรอ

14:48.800 --> 14:51.560
- เสี่ยวหูลู่ ไปเรียกน้ามากินข้าวไป
- ไป

14:52.760 --> 14:54.160
อย่าไปโกรธเขาเลย

14:54.240 --> 14:55.840
ตอนนี้ใจเขาลอยไปไกลแล้ว

14:55.920 --> 14:57.840
พูดอะไรก็ไม่ฟังหรอก

14:58.720 --> 14:59.840
ก็จริง

15:00.360 --> 15:02.000
ตอนนี้หนูพูดอะไร

15:02.080 --> 15:05.600
เขาก็หูซ้ายทะลุหูขวา ไม่มีสมองไว้คั่นแล้ว

15:05.680 --> 15:08.120
ถ้าหนูโกรธ ป่านนี้หนูอกแตกตายไปแล้ว

15:08.960 --> 15:11.480
อย่าโมโหจนตายเลย แม่โมโหคนเดียวก็พอ

15:11.560 --> 15:12.880
พ่อแกรอฉันที่ปรโลกแล้ว

15:14.160 --> 15:15.480
หลี่เป่าผิง

15:16.400 --> 15:18.320
ใครจะทำให้โมโหตาย แต่แม่ก็ห้ามตาย

15:18.400 --> 15:21.160
ลำบากมาขนาดนี้ กว่าจะมีความสุขไม่ง่ายนะ

15:21.240 --> 15:22.760
แม่โมโหตาย หนูจะบอกอะไรให้

15:23.320 --> 15:25.840
พญายมไม่เห็นด้วย ผีสางก็ไม่กล้ารับแม่หรอก

15:27.960 --> 15:29.840
ให้พ่อหนูรอไปก่อน

15:29.920 --> 15:31.320
อีกสักสิบปี

15:34.440 --> 15:35.920
คุณยาย น้าไม่ตื่นค่ะ

15:36.000 --> 15:38.160
คุณลุงอาหย่วนก็นอนอยู่ในห้องเขาด้วย

15:39.000 --> 15:40.120
อ้อ รีบไปกินข้าวเถอะ

15:41.520 --> 15:42.880
อาหย่วนมาตั้งแต่เมื่อไหร่

15:42.960 --> 15:44.240
ไม่รู้สิ

15:45.520 --> 15:46.520
ขึ้นไปดูหน่อยแล้วกัน

16:29.320 --> 16:30.600
เธอมาใหม่ใช่ไหม

16:32.480 --> 16:33.520
ใช่ค่ะ สวัสดีค่ะ

16:33.600 --> 16:35.520
สวัสดี ยินดีต้อนรับ

16:35.600 --> 16:36.880
ท่านหม่า

16:36.960 --> 16:39.720
ไม่ต้องเรียกเขาหรอก
ตอนกลางวันเขาไม่ได้ยินน่ะ

16:40.960 --> 16:41.920
เธอมาใหม่

16:43.000 --> 16:45.520
มีบางอย่างที่ฉันต้องบอกเธอไว้ก่อน

16:46.280 --> 16:48.680
เรื่องความสะอาดของลานบ้านนี่
ฉันรับผิดชอบหมด

16:49.200 --> 16:50.920
ห้ามทิ้งขยะส่งเดช

16:51.000 --> 16:52.440
แล้วก็ห้ามวางไว้หน้าประตูด้วย

16:52.520 --> 16:54.480
ขยะทั้งหมดให้ไปกองรวมตรงนั้นข้างๆ ห้องซักผ้า

16:54.560 --> 16:56.280
มีถังขยะอยู่ เห็นไหม

16:56.360 --> 16:57.360
วางไว้ตรงนั้น

16:57.440 --> 16:58.400
อีกอย่างนะ

16:58.480 --> 17:01.280
เรื่องความสะอาดห้องของตัวเอง
ฉันจะไม่รับผิดชอบ

17:01.360 --> 17:02.320
- ค่ะๆ
- ได้ยินชัดไหม

17:02.400 --> 17:03.720
ค่ะๆ เข้าใจแล้ว

17:05.200 --> 17:06.720
หน้าตาเธอสวยดีนี่

17:07.240 --> 17:08.800
คล้ายเสี่ยวซีของฉันเลย

17:09.839 --> 17:11.319
เธอมาที่นี่มาทำอะไรเหรอ

17:12.079 --> 17:14.880
ฉันมาพักผ่อนน่ะค่ะ อากาศดี

17:15.560 --> 17:16.520
แล้วเธอไม่ทำงานแล้วเหรอ

17:16.599 --> 17:17.720
ลาออกแล้วค่ะ

17:19.359 --> 17:21.000
คนเมืองเหมือนเธอนี่มั่นใจดีนะ

17:21.079 --> 17:23.200
บอกให้ทำงานก็ไม่ทำ

17:23.920 --> 17:25.839
ฉันไม่ใช่ลูกจ้างหรอกนะ

17:26.839 --> 17:30.040
ในลานบ้านนี้น่ะ
หนึ่งในสามห้องเป็นบ้านของฉันหมด

17:30.120 --> 17:30.960
ฉันเป็นเจ้าของ

17:31.720 --> 17:33.160
คุณนายเป็นเจ้าของนี่เอง

17:33.240 --> 17:35.560
ไม่น่าถึงพูดจาน่าเชื่อถือขนาดนี้

17:38.200 --> 17:39.680
คุณนายเจ้าของบ้านเหรอ

17:41.280 --> 17:42.480
ครั้งแรกที่ได้ยินเลย

17:43.560 --> 17:46.120
ดูโก้ไม่เลวเลย โก้มาก

17:46.200 --> 17:48.920
สาวน้อยอย่างพวกเธอนี่เข้าใจพูดนะ

17:49.000 --> 17:50.520
แถมยังน่าเชื่อถือ

17:51.040 --> 17:53.120
ฉันก็แค่แม่เฒ่าบ้านนอกคนนึง

17:53.200 --> 17:54.280
ไม่ต้องเกรงใจหรอก

17:54.360 --> 17:55.600
ต่อไปเรียกอาอากุ้ยเถอะ

17:55.680 --> 17:57.200
ค่ะ คุณอากุ้ย

17:59.280 --> 18:00.240
บ้านเกิดเธออยู่ไหนเหรอ

18:00.320 --> 18:02.000
หนูมาจากซานตงค่ะ

18:02.960 --> 18:04.160
ซานตงเหรอ

18:04.880 --> 18:05.960
ชิง… ชิงเต่าใช่ไหม

18:06.040 --> 18:08.400
ไม่ใช่ค่ะ หนูอยู่ในเมืองอันดับสาม

18:08.480 --> 18:09.560
แต่อยู่ไม่ไกล

18:10.360 --> 18:12.080
ถือว่ายังมีวาสนาต่อกัน

18:12.600 --> 18:15.320
ลูกชายกับลูกสาวของฉันอยู่ชิงเต่ากันหมด

18:15.840 --> 18:16.920
ไม่ได้เป็นลูกจ้างนะ

18:17.520 --> 18:20.040
พวกเขาน่ะสอบเข้าที่มหาลัยชิงเต่าได้

18:20.120 --> 18:21.840
พอเรียนจบก็อยู่ที่นั่นเลย

18:21.920 --> 18:23.640
ตอนนี้แต่งงาน มีลูกกันหมดแล้ว

18:24.400 --> 18:27.400
- นั่นยอดไปเลยค่ะ
- สุดยอดอะไรล่ะ

18:28.080 --> 18:29.600
ต้าหยางลูกชายฉัน

18:30.120 --> 18:32.800
ซื้อบ้านหลังใหญ่มากที่ชิงเต่า

18:33.320 --> 18:34.600
ใหญ่แล้วมีประโยชน์อะไร

18:34.680 --> 18:36.320
ก็ยังต้องจ่ายสินเชื่ออยู่ดีใช่ไหมล่ะ จริงไหม

18:39.120 --> 18:39.960
คุณอากุ้ยคะ

18:40.040 --> 18:42.240
คุณอารู้ไหมว่าร้านกาแฟของเสี่ยวชุนไปยังไงคะ

18:42.320 --> 18:44.320
ต้องรู้อยู่แล้วสิ ใกล้มาก

18:44.840 --> 18:46.560
ออกไปจากตรงนี้ก็เลี้ยวซ้าย

18:46.640 --> 18:48.760
เดินไปสุดซอยจะเจออีกซอย

18:48.840 --> 18:51.160
ให้เลี้ยวซ้าย แล้วก็เดินไปสุดซอยแล้วเลี้ยวขวา

18:51.240 --> 18:53.000
แล้วก็เดินไปสุดทางจะเจอทางเข้าชุมชน

18:53.080 --> 18:54.360
- เธอค่อยถามอีกที
- ค่ะๆ

18:54.440 --> 18:55.480
ใกล้มากเลยนะ

18:57.320 --> 18:58.320
ขอบคุณค่ะ

19:07.880 --> 19:09.760
เขาหูหนวกตอนกลางวันน่ะ

19:10.920 --> 19:12.280
เธอไปทำธุระเถอะ

19:12.360 --> 19:13.680
ค่ะ ไปก่อนนะคะ

19:52.280 --> 19:54.400
มา อาเหยา กินแอปเปิ้ลสิ

19:54.920 --> 19:55.760
ขอบคุณครับ

19:56.880 --> 19:58.120
- นี่ยังมีอีกค่ะ
- ขอบคุณนะ

19:58.200 --> 19:59.040
ไม่ต้องเกรงใจ

20:20.280 --> 20:22.400
- เอาไหมพรมไปถักหน่อยไหมคะ
- ไม่ค่ะ

20:22.480 --> 20:24.480
ลองดูได้นะคะ สวยมากเลย

20:24.560 --> 20:26.600
- ลองดูได้ค่ะ
- ไม่ค่ะ

20:26.680 --> 20:27.520
สวี่หงโต้ว

20:34.480 --> 20:35.520
คุณย่าเซี่ย

20:36.480 --> 20:38.400
เรียกย่าก็ได้

20:38.920 --> 20:39.840
กินข้าวหรือยัง

20:39.920 --> 20:40.920
กินแล้วค่ะ

20:41.720 --> 20:43.800
- ย่าตั้งขายที่นี่เหรอคะ
- ใช่

20:43.880 --> 20:45.640
นี่เป็นฝีมือย่าทั้งนั้น

20:46.480 --> 20:48.840
หนูชอบอันไหน เดี๋ยวย่าให้

20:48.920 --> 20:50.520
- ไม่เป็นไร ขอบคุณนะคะ
- เอาไปเถอะ

20:50.600 --> 20:51.600
ไม่เป็นไรค่ะ

20:51.680 --> 20:52.720
คุณจะไปไหนเหรอ

20:53.320 --> 20:55.880
ฉันว่าจะไปร้านกาแฟของเสี่ยวชุนน่ะ
ไปยังไงเหรอ

20:56.480 --> 20:57.480
คุณเดินผิดทางแล้ว

20:58.320 --> 20:59.480
ไปทางทิศตะวันออกข้างหน้า

21:02.720 --> 21:05.080
- เดี๋ยวผมไปส่งคุณดีกว่า
- ไม่เป็นไร ฉันไปได้

21:05.160 --> 21:06.800
เปล่าหรอก ผมกำลังไปพอดีน่ะ

21:06.880 --> 21:08.560
ย่า ผมไปร้านก่อนนะ

21:08.640 --> 21:09.600
เอาละ

21:09.680 --> 21:11.800
- ไปแล้วนะคะ ย่า
- หงโต้ว

21:12.800 --> 21:14.600
ย่าให้ส้มไว้กินนะ

21:14.680 --> 21:15.520
ขอบคุณค่ะย่า

21:16.120 --> 21:17.360
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

21:17.440 --> 21:18.360
ตอนเย็นผมมารับนะครับ

21:20.000 --> 21:22.400
ทางนี้ ผิดทางแล้ว

21:27.000 --> 21:28.920
รู้สึกเหมือนเดินอ้อมเลย

21:29.680 --> 21:31.480
คุณมาเที่ยวไม่ใช่เหรอ

21:31.560 --> 21:32.520
พาเดินเล่นไง

21:35.640 --> 21:37.480
วันนี้คุณไม่ไปซ่อมโทรศัพท์เหรอ

21:39.480 --> 21:40.880
พักสักวันไม่เป็นไรหรอก

21:43.120 --> 21:44.480
คุณหนีหนี้ปะเนี่ย

21:46.360 --> 21:47.960
เข้าใจพูดนะ

21:49.120 --> 21:50.240
ใครๆ ก็พูดแบบนี้

21:52.040 --> 21:53.440
ยังไงคุณก็ดูออกแล้ว

21:53.960 --> 21:56.360
ผมน่ะเป็นหน้าตาของชุมชนเลยนะ

21:58.640 --> 22:00.120
เป็นเจ้าชายแห่งม้าแคระ

22:01.920 --> 22:04.760
แต่ว่านะ ผมไม่เคยพึ่งหน้าตาหากินนะ

22:04.840 --> 22:06.600
ผมเรียนรู้มาจากในเน็ตทุกวัน

22:07.560 --> 22:09.080
หลังจากเรียนจบม.ต้น

22:09.160 --> 22:11.640
ผมก็ลืมวิธีแก้
สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวไปหมดแล้ว

22:15.240 --> 22:16.320
ในฐานะเพื่อนนะ

22:16.840 --> 22:20.320
คุณสามารถขำได้ตั้งแต่
ตอนผมบอกว่าผมเป็นหน้าเป็นตานะ

22:20.400 --> 22:21.720
ฉันไม่อึดอัดหรอก

22:21.800 --> 22:23.320
คุณไม่ต้องอธิบายก็ได้

22:24.400 --> 22:26.840
คุณเดินเร็วหน่อยสิ ก้าวช้าอย่างกับรถฮอทวีล

22:26.920 --> 22:28.480
ก็ฉันเป็นคนเดินช้านี่นา

22:29.760 --> 22:31.040
วิวดีแบบนี้

22:31.760 --> 22:32.800
ดูทะเลสาบเอ๋อร์ไห่นั่นสิ

22:47.160 --> 22:48.360
ทะสาบไห่สวยมากใช่ไหมล่ะ

22:53.080 --> 22:55.120
เมื่อก่อนตอนผมเด็กๆ

22:55.840 --> 22:57.480
ปู่ผมมีเรือตกปลาลำนึง

22:58.000 --> 22:58.960
มันเล็กมาก

23:00.040 --> 23:02.640
ทุกครั้งที่ผมขึ้นไปยืนบนนั้นจะกลัวมาก

23:02.720 --> 23:03.720
มันโคลงเคลงไปมา

23:05.040 --> 23:06.720
แต่ตอนปู่ผมขึ้นไปยืนจับปลาบนนั้น

23:06.800 --> 23:07.840
ท่านนิ่งมาก

23:09.360 --> 23:12.640
ทุกครั้งที่ปู่พาเหยี่ยวออสเปร
ออกไปจับปลาที่ทะเลสาบ

23:12.720 --> 23:14.840
ผมก็จะนั่งรอเขาอยู่ข้างทะเลสาบเอ๋อร์ไห่

23:16.360 --> 23:17.800
คุณเคยเห็นเหยี่ยวออสเปรหรือยัง

23:19.200 --> 23:20.280
มันก็จะ

23:20.800 --> 23:22.720
เป็นนกปากสีดำ ปากกว้างๆ

23:22.800 --> 23:23.800
มันจับปลาเก่งมาก

23:24.320 --> 23:26.520
ตอนนี้มีเห็นน้อยแล้ว

23:28.720 --> 23:30.320
ปู่คุณเป็นชาวประมงเหรอ

23:32.160 --> 23:34.200
อยู่กับภูเขาก็หากินกับภูเขา อยู่กับน้ำก็หากินกับน้ำ

23:35.440 --> 23:37.080
สมัยก่อนทะสาบไห่น้ำใสมาก

23:37.160 --> 23:38.240
ปลาเยอะแยะไปหมด

23:38.960 --> 23:41.720
ต่อมาเพื่อป้องกันระบบนิเวศ
รัฐบาลเลยห้ามประมงจับปลา

23:41.800 --> 23:44.560
ตลอดทั้งปีเลยไม่เห็นเรือประมงแล้ว

23:46.280 --> 23:47.960
แต่ทุกครั้งที่ผมมายืนข้างทะเลสาบเอ๋อร์ไห่

23:48.480 --> 23:51.640
มักจะรู้สึกว่าปู่ผมยังจับปลาอยู่ข้างนอก

24:01.600 --> 24:03.160
เวลาผ่านไปเร็ว

24:05.360 --> 24:06.200
นั่นสิ

24:06.920 --> 24:09.040
ตอนเด็กรู้สึกเหมือนแต่ละวันผ่านไปช้า

24:09.840 --> 24:12.880
แต่ตอนนี้ รู้สึกเวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน

24:27.400 --> 24:29.120
ย่าของคุณน่ารักมากเลยค่ะ

24:30.880 --> 24:31.720
ท่านชอบคุณนะ

24:32.520 --> 24:33.360
จริงเหรอ

24:35.360 --> 24:36.480
ฉันขอถามคุณบ้าง

24:37.000 --> 24:38.880
สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวคืออะไร

24:43.360 --> 24:44.680
คือการมีตัวแปรที่ไม่ทราบตัวเดียว

24:44.760 --> 24:47.200
และตัวเลขชี้กำลัง
ของตัวแปรไม่ทราบค่านั้นคือหนึ่ง

24:48.120 --> 24:51.320
ทั้งสองข้างของเครื่องหมายเท่ากับ
จะเป็นจำนวนเต็ม

24:51.400 --> 24:54.480
สมการเชิงเส้นแบบนี้
ก็คือสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว

24:54.560 --> 24:55.880
คุณลืมแล้วจริงเหรอ

24:56.400 --> 24:58.280
คุณจำได้แม่นขนาดนี้ต่างหากที่แปลก

25:08.280 --> 25:10.280
- น่าน่า
- เถ้าแก่เซี่ย

25:12.280 --> 25:13.960
- สวี่หงโต้ว
- น่าน่า

25:14.040 --> 25:15.240
เสี่ยวหูลู่ กั่วเปา

25:16.240 --> 25:18.520
ลุงเหล่า ลุงอาเหยา

25:19.920 --> 25:21.040
- ห้องเรียบร้อยไหม
- อยากเล่นเครื่องบิน

25:21.120 --> 25:22.320
- อยาก
- อยากเล่นเครื่องบินเหรอ

25:22.400 --> 25:23.440
มา ไปกัน เครื่องบินบินแล้ว

25:23.520 --> 25:24.520
คุณลองดูสิ อยากกินอะไร

25:24.600 --> 25:27.080
พี่เสี่ยวชุนบอกแล้ว มาครั้งแรกจะเลี้ยง

25:27.160 --> 25:29.200
ไม่ต้องหรอก ธุรกิจก็คือธุรกิจ

25:33.680 --> 25:35.680
พวกเราหวังผลระยะยาวไง

25:35.760 --> 25:37.120
แสดงน้ำใจก่อน

25:37.200 --> 25:39.600
แล้วคุณค่อยมาอุดหนุนเราใหม่

25:39.680 --> 25:41.800
งั้นก็ได้ค่ะ ฉันยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลย

25:41.880 --> 25:42.840
งั้นลองดูเมนูก่อนนะ

25:44.240 --> 25:45.600
(เครื่องดื่ม)

25:45.680 --> 25:46.960
เสี่ยวชุนล่ะ

25:47.040 --> 25:48.320
ออกไปรับคนน่ะ

25:50.960 --> 25:54.040
ฉันแนะนำเป็นเปาะเปี๊ยะเห็ดพอร์ชินี

25:54.120 --> 25:55.240
- ได้เลย
- น่าน่า

25:55.320 --> 25:57.440
น่าน่า กาแฟได้หรือยัง

25:57.520 --> 25:58.760
- ได้แล้ว
- เถ้าแก่เซี่ย

26:02.240 --> 26:03.280
สวี่หงโต้วไม่ใช่เหรอเนี่ย

26:04.560 --> 26:06.560
ใส่ชุดนี้แล้วสวยจริงๆ

26:07.680 --> 26:09.120
ดูเป็นนักท่องเที่ยวดี

26:10.440 --> 26:13.120
ว่าไง ผมกำลังจะไปร้องเพลงในเมือง

26:13.200 --> 26:14.080
ไปเที่ยวกับผมไหม

26:14.160 --> 26:15.720
วันนี้ฉันมีแพลนแล้วน่ะค่ะ

26:15.800 --> 26:17.000
มีแพลนแล้วเหรอ

26:17.080 --> 26:18.960
จริงสิ เรายังไม่ได้แอดวีแชทกันเลย

26:19.040 --> 26:20.280
มาแลกวีแชทกัน ผมสแกนคุณเอง

26:20.920 --> 26:22.160
ดูสิ

26:22.240 --> 26:23.280
โทรศัพท์พังเเล้ว

26:23.360 --> 26:24.560
พังจริงๆ ด้วย

26:25.400 --> 26:26.240
งั้น…

26:26.320 --> 26:28.720
งั้นแบบนี้แล้วกัน คุณก็ไปในเมืองกับผมสิ

26:28.800 --> 26:30.600
แล้วคุณจะได้ไปซ่อมโทรศัพท์

26:30.680 --> 26:32.160
เราจะได้แอดวีแชทกัน

26:32.240 --> 26:33.400
วันนี้ฉันอยากดื่มที่นี่น่ะ

26:33.480 --> 26:34.960
อยากดื่มที่นี่เหรอ

26:35.040 --> 26:36.320
ได้ งั้นคุณดื่มเถอะ

26:37.080 --> 26:39.320
งั้นผมไปร้องเพลงนะ
เดี๋ยวเย็นนี้ผมเลี้ยงเบียร์พวกคุณเอง

26:39.400 --> 26:40.520
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

26:40.600 --> 26:41.800
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

26:44.440 --> 26:46.720
อาจารย์หูก็แบบนี้แหละ กระตือรือร้น

26:46.800 --> 26:48.640
โดยเฉพาะกับผู้หญิง

26:56.000 --> 26:57.040
เสี่ยวชุน

26:58.600 --> 26:59.480
ผมอยู่ที่ร้าน

27:00.320 --> 27:03.720
(ร้านกาแฟโหย่วเฟิง)

27:04.800 --> 27:06.680
ครูหลี่ ขอแนะนำให้รู้จัก

27:06.760 --> 27:09.760
นี่พี่ชายคนโตของฉันชื่อเซี่ยจือเหยา

27:09.840 --> 27:11.560
พี่ นี่คือครูหลี่

27:11.640 --> 27:13.600
สอนภาษาจีนประถมถูกไหม

27:14.120 --> 27:15.720
พวกคุณสองคนเจอกันครั้งแรก ถ้างั้น

27:16.240 --> 27:17.160
จับมือกันก่อนเนอะ

27:18.800 --> 27:20.400
- สวัสดีค่ะ
- สวัสดีครับ

27:20.920 --> 27:23.440
ครูหลี่ เครื่องปรุงพวกนี้อร่อยดีนะ

27:27.320 --> 27:29.360
เปาะเปี๊ยะเห็ดพอร์ชินีมาแล้วค่ะ

27:30.280 --> 27:32.480
- ขอบคุณค่ะ
- ไม่ต้องเกรงใจนะคะ

27:40.400 --> 27:41.760
นี่เป็นโบรชัวร์ประชาสัมพันธ์ของเรา

27:42.360 --> 27:44.800
ในนี้บอกสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ
ในชุมชน ตำบล และละแวกใกล้ๆ

27:44.880 --> 27:46.160
คุณลองดูนะคะ

27:47.840 --> 27:50.440
นี่เป็นแผนที่วาดมือ
คุณกินเสร็จสามารถไปเดินดูรอบๆ ได้นะ

27:51.040 --> 27:52.160
อันนี้เอาไปได้ไหมคะ

27:52.240 --> 27:53.120
ได้ค่ะ

27:54.280 --> 27:56.360
ข้างในนี้จะมีลูกพลับ

27:56.440 --> 27:58.280
แล้วก็มีวอลนัท

27:58.360 --> 28:00.080
องุ่นแห้งรวมกันอยู่ด้วยกัน ดีต่อสุขภาพมากค่ะ

28:00.160 --> 28:01.360
คุณลองชิมดูนะคะ

28:01.440 --> 28:03.760
- ดีไหม
- การดูตัวที่น่าอึดอัด

28:04.480 --> 28:07.440
พวกเขาสกุลเซี่ย เป็นลูกพี่ลูกน้องเหรอ

28:07.520 --> 28:08.840
ไม่ใช่หรอกค่ะ

28:08.920 --> 28:11.960
ปีนี้เถ้าแก่เซี่ยอายุ 32

28:12.040 --> 28:14.680
พี่เสี่ยวชุนอายุ 27 หรือ 28 แล้ว

28:14.760 --> 28:16.200
เป็นญาติห่างๆ กันน่ะ

28:17.560 --> 28:20.280
คงนับเป็นญาติในชุมชนเดียวกันได้มั้ง

28:20.800 --> 28:22.560
แต่พวกเขาสนิทกันมากเลยนะ

28:24.040 --> 28:25.160
สามสิบสอง

28:26.560 --> 28:28.440
อันนี้คือชิวลู่ อันนั้นคือชิงต้าย

28:28.520 --> 28:30.760
ใช่ๆ ไม่รู้เรื่องเท่าไรน่ะ

28:30.840 --> 28:34.880
ครอบครัวของเถ้าแก่เซี่ย
ยังไม่ใจร้อนเท่าพี่เสี่ยวชุนเลย

28:34.960 --> 28:37.840
วันๆ เอาแต่คิดจะหาแฟนให้เขา

28:38.720 --> 28:40.080
พี่น่าน่า

28:40.760 --> 28:41.600
ว่าไงจ๊ะ

28:42.320 --> 28:44.480
พี่น่าน่า หนูอยากกินเปาะเปี๊ยะ

28:45.480 --> 28:48.480
พวกเธอเพิ่งกินข้าวเที่ยงไป
ก็อยากกินเปาะเปี๊ยะแล้วเหรอ

28:48.560 --> 28:50.400
เขียนพินอินเสร็จหรือยัง

28:50.480 --> 28:52.440
แต่หนูอยากกินเปาะเปี๊ยะ

28:55.360 --> 28:56.200
นี้จ้ะ รับไปสิ

29:01.120 --> 29:02.720
ขอบคุณพี่หงโต้วหรือยัง

29:03.240 --> 29:05.480
- ขอบคุณค่ะ พี่หงโต้ว
- ยินดีจ้ะ

29:15.920 --> 29:17.280
ขอบคุณพี่สาว

29:24.800 --> 29:26.280
เด็กพวกนี้ลูกบ้านไหนเหรอ

29:26.800 --> 29:28.680
เสี่ยวหูลู่เป็นลูกสาวของบ้านพี่เสี่ยวชุน

29:28.760 --> 29:31.720
กั่วเปาเป็นลูกหยางกว้านจวิน
ที่ขายปิ้งย่างตรงปากทางตอนเย็น

29:32.720 --> 29:34.440
ลูกสาวของเสี่ยวชุนเหรอ

29:34.520 --> 29:35.840
เธอแต่งงานแล้วเหรอ

29:37.440 --> 29:38.640
เธอหย่าแล้วน่ะ

29:39.320 --> 29:41.680
สามีเก่าอยู่คุนหมิง พี่เขาเลยมีสิทธิ์เลี้ยงลูก

29:41.760 --> 29:43.560
- พนักงาน
- มาแล้วค่ะ

29:43.640 --> 29:45.120
- คุณค่อยๆ กินนะ
- อื้ม

29:45.800 --> 29:50.240
ปกติแล้ว นอกจากสอนที่โรงเรียน
ฉันก็มักจะไปปีนเขา ตั้งแคมป์

29:50.320 --> 29:53.440
จริงสิ ที่โรงเรียนประถม
ฉันก่อตั้งกลุ่มตั้งแคมป์เล็กๆ ด้วย

29:53.520 --> 29:55.160
กลุ่มตั้งแคมป์เหรอ

29:58.920 --> 30:01.240
- มีอะไรเหรอ
- กลุ่มตั้งแคมป์

30:01.320 --> 30:02.880
ดีมาก ดีมากเลย

30:03.680 --> 30:06.400
ฉันจะบอกให้นะ พี่ฉันก็ชอบกิจกรรมกลางแจ้ง

30:06.480 --> 30:07.480
แบบนี้มากเลย

30:07.560 --> 30:09.560
ดูรูปร่างพี่ฉันสิ มองออกใช่ไหม

30:10.280 --> 30:11.200
แล้วก็อีกอย่างนึงนะ

30:11.280 --> 30:13.320
พี่ฉันชอบขี่ม้ามากเลย

30:13.840 --> 30:15.840
เขามีม้าอยู่ตัวนึง น่ารักมาก

30:15.920 --> 30:17.200
มันชื่อว่าเจ้าน่ารัก

30:17.280 --> 30:20.160
พูดเบาหน่อย อย่าไปกวนลูกค้าสิ

30:21.280 --> 30:22.400
เบาๆ

30:25.960 --> 30:26.960
หวานนะคะ

30:28.320 --> 30:30.360
- แต่ไม่ได้หวานเกินไปใช่ไหม
- ใช่ค่ะ

30:30.440 --> 30:31.280
ชุ่มคอมาก

30:31.360 --> 30:33.880
เดี๋ยวฉันรินช้าให้นะ เอาแก้วมา นี้จ้ะๆ

30:33.960 --> 30:35.200
ขอบคุณค่ะ พี่เสี่ยวชุน

30:37.920 --> 30:38.840
ขอบคุณค่ะ

30:40.440 --> 30:41.800
ที่นี่ทำตัวตามสบายเลยนะ

30:41.880 --> 30:43.760
- ไม่ต้องเกรงใจ
- ค่ะ

31:24.520 --> 31:26.600
ดูตามสบายนะครับ เผื่อสนใจชิ้นไหน

31:28.400 --> 31:30.240
งานฝีมือพวกนี้ คุณทำเองหมดเลยเหรอ

31:30.760 --> 31:32.120
ไม่ครับครู

31:32.200 --> 31:34.640
แล้วก็ช่างในชุมชนเป็นคนทำ
แล้วก็นำมาวางขายที่นี่น่ะครับ

31:34.720 --> 31:36.560
ผมเพิ่งเรียนไม่กี่ปี ยังไม่เก่งขนาดนั้นหรอกครับ

31:45.720 --> 31:46.560
นั่นอะไรเหรอคะ

31:48.200 --> 31:49.880
ผมแกะเล่นๆ น่ะครับ

31:52.440 --> 31:53.440
น่าสนใจนะคะ

31:55.320 --> 31:56.440
น่าสนใจเหรอครับ

31:57.320 --> 31:59.920
ผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนน่าจะโกรธจัดน่าดูนะคะ

32:00.000 --> 32:01.200
แต่ก็ดูตลกด้วย

32:01.720 --> 32:02.560
คุณแกะใครเหรอ

32:03.440 --> 32:04.320
พี่สาวผมน่ะ

32:05.760 --> 32:06.720
พี่คุณเหรอ

32:08.280 --> 32:09.880
คิดว่าเป็นพี่สาวฉันซะอีก

32:12.840 --> 32:14.000
คุณมาจากร้านกาแฟข้างๆ เหรอ

32:15.120 --> 32:16.880
เห็นว่าสองร้านอยู่ติดกันน่ะค่ะ

32:17.520 --> 32:19.080
ร้านกาแฟนั่นเป็นร้านของพี่สาวผมเอง

32:19.960 --> 32:21.040
พี่สาวคุณคือเซี่ยเสี่ยวชุนเหรอ

32:21.120 --> 32:22.400
รู้จักพี่ผมด้วยเหรอ

32:22.480 --> 32:24.560
ฉันพักอยู่ที่นั่นค่ะ เพิ่งมาเมื่อวาน

32:25.720 --> 32:27.640
เป็นแขกที่มาเช่าห้องใหม่นี่เอง

32:27.720 --> 32:29.200
ผมชื่อเซี่ยเซียวเซี่ยครับ

32:29.720 --> 32:30.600
สวี่หงโต้วค่ะ

32:34.320 --> 32:35.240
สวี่หงโต้ว

32:37.600 --> 32:38.960
ผมให้ เอาไว้เล่น

32:41.760 --> 32:44.080
- ขอบคุณนะ
- ไม่เป็นไร ว่างก็มาได้อีกนะครับ

32:45.080 --> 32:45.920
บ๊ายบาย

34:38.080 --> 34:40.280
รู้ทางมาแล้วใช่ไหม แล้วมาอีกนะ

34:42.400 --> 34:43.320
นี่ครับ

34:43.400 --> 34:45.440
ขอบคุณนะคะพี่เสี่ยวชุน ดีใจที่ได้รู้จักนะคะ

34:45.520 --> 34:46.360
ฉันต้องมาแน่ค่ะ

34:46.440 --> 34:49.520
นี่เป็นชาใหม่ของพวกเรา ต้องลองดื่มดูนะ

34:50.040 --> 34:51.840
ขอบคุณสำหรับของขวัญนะคะ บ๊ายบาย

34:51.920 --> 34:53.639
ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ
ว่างแล้วมาเที่ยวใหม่นะครับ

34:53.719 --> 34:54.880
- กลับดีๆ นะ
- ค่ะ

34:56.440 --> 34:57.640
แล้วมาใหม่นะ

34:58.160 --> 34:59.120
บ๊ายบาย

35:02.880 --> 35:04.160
ชอบครูหลี่เหรอ

35:04.880 --> 35:06.600
ชอบสิ

35:06.680 --> 35:08.280
ฉันคิดว่าครูหลี่ก็ไม่เลวนะ

35:08.360 --> 35:09.480
เป็นไง สู่ขอเลยไหม

35:10.120 --> 35:12.960
พูดอย่างกับเขาจะแต่งกับฉันอย่างนั้นละ
บ้านเราฐานะต่างกัน

35:13.040 --> 35:14.520
ฉันไม่เข้าตาเขาหรอก

35:14.600 --> 35:17.640
ไม่เข้าตาได้ยังไง ไม่เข้าตา
แล้วเขาจะขอวีแชทพี่ก่อนได้ไง

35:18.160 --> 35:20.640
จะบอกไรให้นะ ได้วีแชทมาแล้ว

35:20.720 --> 35:22.040
พี่ก็ต้องรุกหน่อย

35:22.560 --> 35:24.800
คิดซะว่าคบหาเป็นเพื่อนไง

35:24.880 --> 35:26.840
ครูหลี่เป็นคนดีจริงๆ นะ

35:27.360 --> 35:28.680
อื้อ ก็ดี

35:29.400 --> 35:30.920
เรื่องเซี่ยเซี่ยน่ะ…

35:31.000 --> 35:32.960
พี่อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง

35:33.840 --> 35:35.000
ฉันรู้แล้ว

35:35.080 --> 35:37.720
วีแชทก็แอดแล้ว เขาก็นิสัยดี

35:37.800 --> 35:39.080
ก็เป็นเพื่อนกันไปก่อนไง

35:39.600 --> 35:41.840
อย่ารับปากส่งๆ พี่ต้องรุกหน่อยจริงๆ

35:41.920 --> 35:43.160
ได้ๆๆ

35:43.240 --> 35:44.360
พูดเรื่องเซี่ยเซี่ย

35:44.440 --> 35:46.080
ทำไมจู่ๆ จะไปเซี่ยงไฮ

35:47.040 --> 35:48.480
แม่บอกพี่แล้วเหรอ

35:49.640 --> 35:52.600
เขาน่ะไปรู้จักเพื่อนคนนึงที่อยู่ในเซี่ยงไฮ้

35:53.120 --> 35:55.360
เพื่อนชวน เขาก็เลยอยากไปดู

35:57.240 --> 35:59.560
เพื่อนที่เซี่ยงไฮ้ ผู้ชายหรือผู้หญิง

35:59.640 --> 36:02.040
เห็นบอกว่าเป็นผู้ชาย รู้จักในเกม

36:02.760 --> 36:04.480
ฉันว่าไม่น่าใช่

36:04.560 --> 36:08.520
เดี๋ยวนี้ตอนเขาอาบน้ำ
ก็ต้องเอาโทรศัพท์เข้าห้องน้ำด้วย

36:08.600 --> 36:09.520
ฉันว่า

36:10.200 --> 36:11.560
รักออนไลน์มากกว่า

36:13.520 --> 36:14.760
เซี่ยเซี่ยถึงวัย

36:14.840 --> 36:16.520
ที่จะมีแฟนแล้วสินะ

36:17.520 --> 36:19.040
แต่แม่ไม่คิดแบบนั้น

36:19.120 --> 36:20.560
ท่านบอกว่าเซี่ยเซี่ยไปเซี่ยงไฮ้

36:20.640 --> 36:22.680
เพราะว่าอยากไปหางานทำที่นั่นมากกว่า

36:25.160 --> 36:26.720
ถ้าเป็นแบบนั้นจริง

36:27.240 --> 36:29.720
เขาก็โตแล้ว ไปบังคับเขาไม่ได้หรอก

36:30.480 --> 36:33.040
ถ้าเขาอยากไปเที่ยวที่เซี่ยงไฮ้ก็ให้เขาไป

36:33.120 --> 36:35.680
แต่ถ้าเขาตัดสินใจอยากไปหางานจริงๆ

36:36.200 --> 36:37.040
ก็ให้เขาไปเถอะ

36:39.440 --> 36:40.560
แต่ว่า

36:41.360 --> 36:43.200
ช่วงนี้ครูของเขาอารมณ์ไม่ค่อยดี

36:44.000 --> 36:45.120
ไม่กี่ปีก่อน

36:45.200 --> 36:46.680
ลูกชายเขาอยากใช้เครื่องแกะสลัก

36:46.760 --> 36:48.800
เขาโกรธจนความดันขึ้น ต้องไปนอนโรงพยาบาล

36:50.000 --> 36:53.040
ต่อมาเขาได้รับการย่กย่องเป็นผู้สืบสาน
มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมระดับจังหวัด

36:53.560 --> 36:56.200
ทำให้เขารู้สึกต้องสืบสานมรดกพวกนี้ต่อไป
รับลูกศิษย์สิบกว่าคน

36:56.800 --> 36:59.160
สุดท้าย สอนไป

36:59.240 --> 37:00.240
ลูกศิษย์ก็หายหมด

37:00.760 --> 37:03.040
เซี่ยเซี่ยอยู่กับเขานานที่สุดแล้ว

37:03.560 --> 37:06.200
แถมยังอยู่ในชุมชนเดียวกันเหมือนญาติพี่น้อง

37:06.280 --> 37:08.120
เขาใส่ใจเซี่ยเซี่ยมาก

37:08.920 --> 37:10.560
ถ้าเซี่ยเซี่ยไปแบบนี้

37:11.240 --> 37:12.480
ฉันว่าลุงจะรับไม่ไหวน่ะสิ

37:13.000 --> 37:14.560
รับไม่ไหวก็ต้องรับ

37:15.360 --> 37:16.880
ย่าเคยพูดกับฉันว่า

37:17.560 --> 37:18.880
ยุคสมัยเปลี่ยนไป

37:19.400 --> 37:22.440
ของดีแต่ไม่โปรโมทก็ไปไม่รอด
ถนนสายเดิมยิ่งเดินก็ยิ่งแคบ

37:22.960 --> 37:25.040
ของดีแต่ไม่มีคนรู้จักก็ขายไม่ออก

37:26.080 --> 37:27.240
ลูกศิษย์ของเขาน่ะ

37:27.760 --> 37:30.400
ได้แต่มีฝีมือแต่หาเงินไม่ได้
ไม่ให้ไปแล้วจะให้ทำยังไง

37:31.280 --> 37:32.120
ใช่

37:32.840 --> 37:34.760
พี่อยากช่วยลุงโปรโมท

37:35.280 --> 37:37.480
แต่เขากลับคิดว่าโฆษณาเป็นเรื่องไร้สาระ

37:40.440 --> 37:41.360
เอาแบบนี้แล้วกัน

37:41.440 --> 37:43.840
เย็นนี้ให้เซี่ยเซี่ยมากินข้าวที่บ้าน
แล้วจะลองคุยกับเขา

37:45.840 --> 37:47.200
ขอบคุณนะพี่

37:47.280 --> 37:48.320
ไม่ต้องเกรงใจหรอก

37:57.200 --> 37:58.960
(ได้เรียนการเย็บปัก
ตั้งแต่อายุสิบห้าปีจนถึงปัจจุบัน…)

37:59.920 --> 38:01.080
ตรงนี้ไม่เสมอกัน

38:01.160 --> 38:02.360
มา ทำให้ดู

38:05.080 --> 38:06.440
- ดูสิ
- ดี

38:06.520 --> 38:07.840
- ถ่ายไว้เยอะๆ
- ได้ค่ะ

38:07.920 --> 38:09.320
จะได้ใช้ตอนโปรโมท

38:13.600 --> 38:14.760
ต้องดึงเข็มขึ้นเหรอคะ

38:14.840 --> 38:17.000
ใช่ สีจะได้เสมอกัน

38:19.200 --> 38:20.760
ตรงนี้ลงมาข้างล่างได้อีก

38:23.720 --> 38:26.600
แม่ครับๆ ผมจับผีเสื้อได้ด้วย

38:26.680 --> 38:27.800
อาเหยา

38:27.880 --> 38:29.520
ผีเสื้อมีประโยชน์ ช่วยผสมเกสรดอกไม้

38:29.600 --> 38:31.280
ให้พืชผลเติบโต

38:31.360 --> 38:32.280
ปล่อยมันไปเถอะ

38:34.640 --> 38:36.280
อาเหยา มานี่มา

38:36.360 --> 38:38.200
เดี๋ยวป้าปักหมวกลายดอกบัวให้

38:38.280 --> 38:40.680
ผมไม่อยากได้ดอกบัว ดอกไม้เป็นของผู้หญิง

38:40.760 --> 38:42.000
งั้นอยากได้อะไร

38:43.520 --> 38:44.360
ผีเสื้อ

38:45.080 --> 38:46.880
ได้ ลายผีเสื้อ มา

38:51.000 --> 38:52.320
ดี คัท ใช้ได้

38:53.360 --> 38:55.160
ครูเซี่ย วันนี้เหนื่อยหน่อยนะครับ

38:55.240 --> 38:56.760
- ขอบคุณครับๆ
- ไม่หรอกค่ะ

38:56.840 --> 38:58.360
- เรามาถ่ายรูปด้วยกันหน่อยนะครับ
- ได้จ้ะ

38:58.440 --> 39:00.400
- เดี๋ยวผมถ่ายให้ๆ
- มาถ่ายด้วยกันสิ

39:00.480 --> 39:01.920
เถ้าแก่เซี่ยมาถ่ายด้วยกัน

39:02.000 --> 39:03.440
ผมจะร่วมด้วยได้ยังไงล่ะครับ

39:03.960 --> 39:05.280
พวกเรารีบกันหน่อย

39:06.400 --> 39:07.320
มองกล้องนะครับ

39:08.080 --> 39:10.720
ขอปรับนิดนึง เอาละ หนึ่ง สอง สาม

39:11.240 --> 39:12.800
เรียบร้อย เอาละ

39:12.880 --> 39:14.040
- ขอบคุณนะครับ
- ไม่หรอกจ้ะ

39:14.120 --> 39:15.520
- กลับดีๆ นะ
- ครับ

39:16.160 --> 39:17.000
ผู้กำกับหลิว

39:17.080 --> 39:19.720
เดี๋ยวตอนเย็นผมทำเสร็จ ส่งทางอีเมล์ให้นะครับ

39:19.800 --> 39:21.200
- ได้ครับ
- ผมขอคุยด้วยหน่อย

39:22.280 --> 39:24.520
(ปีใหม่ต้อนรับสิริมงคล
เปิดประตูรับความโชคดีมหาศาล)

39:24.600 --> 39:25.760
ผู้กำกับหลิว

39:25.840 --> 39:27.960
ช่องของพวกคุณ
มีคอลัมน์เรื่องแกะสลักไม้ไหมครับ

39:28.040 --> 39:30.680
ผมอยากแนะนำให้คนนึง เป็นผู้สืบสานวัฒนธรรม

39:30.760 --> 39:32.400
ก่อนครูเซี่ยอีก

39:32.480 --> 39:34.920
เขาชอบเก็บตัว แต่มีฝีมือดีมากๆ

39:35.760 --> 39:37.520
เดือนก่อนพวกเราเพิ่งไปเจี้ยนชวนมาน่ะ

39:40.080 --> 39:42.480
- ไม่เป็นไร
- ไว้คราวหลังได้ มีโอกาสแน่นอน

39:42.560 --> 39:43.680
- ครับ
- แล้วค่อยคุยกันนะ

39:43.760 --> 39:44.720
ไม่มีปัญหาครับ

39:49.120 --> 39:50.480
เอาละ ไม่ต้องไปส่งหรอก

39:50.560 --> 39:52.480
- เก้อจื่อ ช่วยไปส่งแทนฉันทีนะ
- ได้ค่ะ

39:52.560 --> 39:53.480
- ไปก่อนะ บ๊ายบาย
- ฉันช่วยค่ะ

39:53.560 --> 39:54.480
กลับดีๆ ครับ

39:54.560 --> 39:57.280
(โรงปักผ้าของเซี่ยหวยหลาน)

40:10.400 --> 40:11.400
พวกเขาไปแล้วเหรอ

40:12.680 --> 40:13.600
ป้าครับ

40:14.120 --> 40:16.560
วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว รีบกลับไปพักเถอะครับ

40:16.640 --> 40:17.720
ไม่เหนื่อย

40:17.800 --> 40:19.280
ไม่ได้ใช้แรงสักหน่อย

40:21.360 --> 40:23.320
เมื่อกี้ตอนถ่าย ผมกำลังคิดว่า

40:24.360 --> 40:26.760
ถ้าแม่ไม่ทิ้งการปักผ้า

40:26.840 --> 40:28.040
ไม่ออกไปหางานทำ

40:28.680 --> 40:29.640
ป่านนี้แม่คง

40:30.160 --> 40:31.920
ถ่ายรายการกับป้าแล้ว

40:32.960 --> 40:34.840
ถ้าแม่หลานไม่ออกไปหางานทำ

40:34.920 --> 40:36.600
เอาจะเอาเงินที่ไหนส่งหลานเรียนล่ะ

40:38.120 --> 40:39.960
ป้าไม่มีลูกต้องเลี้ยง

40:40.040 --> 40:41.240
ไม่อย่างนั้นตอนนั้น

40:41.760 --> 40:44.440
ก็คงต้องออกไปหางานทำเหมือนกัน

40:46.880 --> 40:48.320
หลานคิดถึงแม่เหรอ

40:52.920 --> 40:55.640
ตอนแม่หลานออกไป หลานยังอยู่ม.ต้น

40:56.680 --> 40:58.800
แค่พริบตา ผ่านมายี่สิบปีแล้ว

40:59.760 --> 41:00.680
เร็วจริงๆ

41:22.680 --> 41:23.880
อาเหยา

41:23.960 --> 41:25.200
ลองชิมหน่อยสิ

41:27.840 --> 41:28.720
พอดีแล้วครับ

41:30.120 --> 41:32.520
ย่าครับ ย่าครับ

41:32.600 --> 41:34.440
ผมหิวมาเลย

41:35.120 --> 41:37.840
หลานโทรหาเซี่ยเซี่ยหน่อยว่าเขาใกล้ถึงหรือยัง

41:38.360 --> 41:39.760
โทรแล้วครับ บอกว่าเดี๋ยวมา

41:40.280 --> 41:41.920
ไปอาบน้ำก่อนแล้วค่อยกินข้าว

41:42.000 --> 41:43.880
กลิ่นตัวไม่เหม็นหรือไง

41:46.720 --> 41:48.760
ผมล้างมือมาแล้ว

41:50.920 --> 41:52.960
- พี่เตะผมทำไม
- ไปอาบน้ำไป

41:54.000 --> 41:55.400
ย่าครับ

41:55.480 --> 41:59.320
จะดุน้องก็ดุไป จะตีน้องทำไม

41:59.400 --> 42:01.760
ย่า ย่าจะลำเอียงโอ๋แต่มันไม่ได้นะ

42:01.840 --> 42:03.240
ตอนเด็กๆ ก็ทำกับผมแบบนี้อะ

42:03.320 --> 42:05.280
ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว

42:05.360 --> 42:07.600
ห้ามตีคน เพราะมันป่าเถื่อน

42:07.680 --> 42:09.480
ใช่ ป่าเถื่อน

42:12.080 --> 42:14.800
ย่าว่าเธอน่าจะเล่นที่บ้านย่าพอแล้วนะ

42:14.880 --> 42:16.920
ควรกลับไปเรียนที่คุนหมิงได้แล้ว

42:17.440 --> 42:18.400
ได้ยินไหม

42:18.480 --> 42:20.920
ย่าให้นายกลับไปเรียนที่คุนหมิงได้แล้ว

42:21.000 --> 42:22.240
มาอยู่นี่ตั้งเดือนนึง

42:22.320 --> 42:23.960
กลับไปเดี๋ยวเรียนไม่ทันนะ

42:26.680 --> 42:27.760
ผมไม่กลับไปหรอก

42:28.680 --> 42:30.560
ต้องกลับไปเรียน

42:31.480 --> 42:32.360
ย่า

42:32.440 --> 42:33.640
ผมไม่อยากไปเรียนแล้ว

42:33.720 --> 42:35.200
ผมจะอยู่ที่นี่ ผมอยากเลี้ยงม้า

42:36.240 --> 42:37.920
พี่ พี่ออกไปสร้างตัวเถอะ

42:38.000 --> 42:39.560
ผมจะอยู่ดูแลย่าเอง

42:40.360 --> 42:41.640
กินข้าวสามมื้อ

42:41.720 --> 42:43.600
จานก็ล้างไม่สะอาด

42:43.680 --> 42:44.720
วันๆ หายหัวไปเล่นกับไอ้ตูบ

42:44.800 --> 42:47.720
ในหมู่บ้านทั้งวัน หายหน้าหายตา
ยังจะบอกว่าดูแลย่าอีก

42:47.800 --> 42:50.040
นั่นก็เพราะมีพี่อยู่ ผมก็ไม่จำเป็น

42:50.120 --> 42:51.040
ใช่ไหมครับย่า

42:52.480 --> 42:54.280
เตะผมอีกแล้ว

42:54.360 --> 42:55.400
ย่าครับ

42:56.600 --> 42:58.240
ทำไมเธอตีน้องอีกแล้วเนี่ย

42:58.320 --> 42:59.440
ย่า

42:59.520 --> 43:00.960
ไม่ให้ผมตีมัน มาตีผมเนี่ยนะ

43:01.960 --> 43:05.360
ย่าไม่ได้ตีเธอสักหน่อย ย่าแค่ตบเบาๆ เองนะ

43:05.440 --> 43:07.680
ใช่ ตบเบาๆ เอง

43:07.760 --> 43:09.200
พี่ ยอมแล้ว พี่