เย็นๆ แบบนี้น่ะ
โดยเฉพาะช่วงสามทุ่มถึงห้าทุ่ม
ดื่มชาดำในปริมาณที่พอเหมาะ
มีประโยชน์ต่อระบบทางเดินอาหาร
น่าน่า
ท่านหม่า
เอาข้าวเย็นมาฝากน่ะ
ขอบใจ
แล้วคนเช่าห้องคนใหม่อยู่ไหนล่ะ
เรียกมากินด้วยสิ
ยังไม่กลับมาเลย
ดึกดื่นค่อนคืนมืดตึ๊ดตื๋อแบบนี้
- เขาจะไปไหนได้ล่ะ - เดินเล่นริมหาดมั้ง
ห้องต้าม่ายยังเปิดไฟอยู่เลย
เรียกเขาลงมากินอะไรหน่อยเถอะ
นายอย่าเรียกเลย เขากำลังเขียนบทอยู่
เขาจะมาไม่มา มันก็เรื่องของเขา
แต่ถ้าเราไม่เรียก พวกเราก็ทำไม่ถูก
เขาไม่ชอบร่วมวง
นายอย่าสร้างภาระให้คนอื่นได้ไหม
ดูสิๆ
ฉันอัธยาศัยดีแบบนี้ ทำไมกลายเป็นผิดไปได้ล่ะ
จะอุดอู้อยู่แต่ในห้องไม่ได้หรอก
จะป่วยเอาได้ เขาต้องออกมาเดินข้างนอกบ้าง
ต้าม่าย ลงมากินมื้อดึกกัน
- นายอย่าตะโกน - ฉันผิดไปแล้ว
ต้าม่ายบอกว่าอะไร
รู้ได้ยังไงว่าเป็นต้าม่าย
อะ ท่านหม่า
เลยเวลาเที่ยงแล้ว ไม่กิน
เป็นเขาจริงๆ ด้วย
“ฉันไม่กินแล้ว ขอบใจ”
สุดยอดนี่ น่าน่า
มาๆ ดื่มกันหน่อยดีกว่า
ฉันไม่ดื่ม
พรุ่งนี้ฉันต้องไปช่วยพี่เสี่ยวชุนที่โกดังแต่เช้า
สองคนนี้ คนนึงไม่กินหลังเที่ยง
คนนึงไม่ดื่มหลังเที่ยง
พวกเธอนี่…
ฉันเรียกเพื่อนก็ได้
อยู่กันครบเลย
พูดถึงเพื่อน เพื่อนก็มา
มาสิ เถ้าแก่เซี่ย มาดื่มกันๆ
ไม่บอกแต่แรก พวกเรากินมาตั้งแต่บ้านแล้ว
- คนนี้คือ… - อ้อ
ฉันชื่อสวี่หงโต้วค่ะ คนพักคนใหม่
พักอยู่ชั้นบนค่ะ
สวัสดีครับๆ
ผมขอแนะนำตัว ผมหูโหย่วอวี๋ คุณเรียกผมว่าเหล่าหูก็ได้
- เหล่าหู สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับๆ
คนนี้คือหม่าชิวซาน หรือว่าท่านหม่า
เห็นเขานั่งสมาธิอยู่เมื่อตอนบ่าย
- คนนี้คือ… - น่าน่า
สวัสดีค่ะ น่าน่า
มีสาวสวยไปกินข้าวที่บ้านด้วยเหรอ
น้าเป่าผิงเอาเนื้อวัวมาให้น่ะ
มีเนื้อไม่เรียกฉันเลยนะ
พวกเธอมาเราก็กินไม่พอน่ะสิ
คือว่า
พวกนายดื่มกันเถอะ คืนนี้ฉันมีธุระ
- รีบพักผ่อนนะ - ค่ะ
ดึกดื่นขนาดนี้ยังมีธุระอะไรอีก มาดื่มหน่อยน่า
วันหลังแล้วกัน ฉันไปละ
เอ่อ หงโต้ว นี่สำหรับการต้อนรับครับ
ไม่ละคะ ฉันยังมีของไม่ได้เก็บเลย
ฉันต้องไปเก็บก่อน พรุ่งนี้แล้วกันนะคะ
คุณรีบพักผ่อนเถอะ มีอะไรก็มาหาฉันได้เลยนะคะ
- ฉันอยู่ห้องนี้ - ค่ะ
หงโต้วๆ
เรามาแอดวีแชทกันหน่อยดีไหม
ดูสิ มือถือฉันพังแล้ว รอซ่อมก่อนแล้วกันนะคะ
ฝันดีค่ะ
ฝันดี
เอ่อ ผม… ผมพักอยู่ห้องนั้นนะ มีปัญหาอะไรมาหาผมได้เลยนะ
ค่ะ
เยี่ยม
เธอก็เก็บตัวเหมือนกัน
ยิ่งกว่าต้าม่ายอีก
ฉันก็ต้องขอตัวก่อน ขอบคุณสำหรับมื้อดึกนะ
เดี๋ยวสิ เธออยู่อีกหน่อยน่า
เดี๋ยวๆ เหลือไว้ให้ฉันสักสองไม้สิ
เหล่าหูเอ๊ย
อย่าดึงดันเลย
มนุษย์เราน่ะ
ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับตัวเอง
นั่งสมาธิเถอะ
อย่ามายุ่งน่า
(นี่คือซุปดอกหยางน้ำเลื่องชื่อ)
(ชอบกำแพงดอกไม้อันนี้)
(สัญญาของเรา)
(ถ่ายกับซุปดอกหยางน้ำ)
(ได้ยินเขาเรียกกันว่าอิฐเทาหลังคาเขียว)
กินได้ยัง
กินได้แล้ว
เดี๋ยวก่อน
ฉันต้องแนะนำสามเมนูให้เธอแบบอลังการก่อน
แม่ลูกพบกัน
กวนกงพบฉินฉง
รสจูบเผ็ดร้อน
นี่ไม่ใช่ถั่วงอกผัดซีอิ๊ว
มะเขือเทศผัดไข่ กับปากหมูผัดพริกเหรอ
เธอไม่คิดว่ามันน่าสนใจเลยเหรอ
ฉันแค่รู้สึกว่าร้านนี้เสิร์ฟอาหารช้ามาก
อีกอย่าง กินเสร็จฉันก็ต้องกลับโรงแรมทันที
วันนี้มีหนึ่งกรุ๊ปทัวร์มา
เธอว่าฉันบ้าหรือเปล่า
ยุ่งจนปากเป็นร้อนใน
ยังต้องมากินปากหมูผัดพริกเป็นเพื่อนเธออีก
รู้แล้วจ้าๆ นั่นก็เป็นเพราะเธอรักฉันไม่ใช่หรือไง
รักไม่ไหวแล้ว
พนักงาน
ขอข้าวหน่อยค่ะ
ครับ สักครู่ครับ
แล้วสรุปเมื่อไรเธอจะว่างไปยูนนานกับฉันล่ะ
ช่วงนี้ฉันยุ่ง
ค่อยดูอีกทีแล้วกัน
ที่จริงแล้วฉันอยากจะลองซุปดอกหยางน้ำน่ะ
ซุปดอกหยางน้ำเหรอ
ทำไมถึงเรียกชื่อนั้นล่ะ
เหมือนจะพืชนั่นจะเรียกว่าดอกหยางน้ำน่ะ
ฉันเองก็ยังไม่เคย ก็ไม่รู้สิ
ก็คงเหมือนซุปผักมั้ง
ปากหมูผัดพริกนี่อร่อยมากเลยนะ เธอกินเยอะๆ เลยนะ
กรุณาเรียกมันว่ารสจูบเผ็ดร้อน
ปากหมูผัดพริก
- คณะทัวร์ - ปากหมูผัดพริก
- คณะทัวร์ๆ - ปากหมูผัดพริกๆ
หอมจัง
หอมมากเลย
เหมียวๆ
ฉันชื่อสวี่หงโต้ว แกล่ะ
เมื่อคืนนอนไม่สบาย หน้าต่างเปิดไว้ ยุงเข้ามาเพียบเลย
ขอลูบหน่อยนะ
สวัสดีค่ะ
ฉันชื่อสวี่หงโต้วค่ะ เพิ่งมาเมื่อวาน
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อต้าม่าย
ต้าม่ายเหรอ
หงโต้วกับต้าม่าย
เป็นธัญพืชเหมือนกันเลย
คุณตื่นเช้าขนาดนี้เลยเหรอ
ฉันยังไม่ได้นอนค่ะ
ทำงานจนดึกเหรอ
เอ่อ ฉันใกล้จะใช้ครัวเสร็จแล้วละค่ะ
ไม่เป็นไรๆ ฉันไม่ทำอาหาร
แค่มาทักทายเฉยๆ น่ะค่ะ คุณทำต่อเถอะ
เอ่อ ฉันทำเยอะไป คุณอยากได้สักชามไหมคะ
ไม่ต้องๆ
เดี๋ยวฉันทำซีเรียลเองค่ะ
ขอบคุณ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันทำเยอะมากไปจริงๆ
งั้นก็ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ
แมวตัวนี้ใครเลี้ยงเหรอคะ
ไม่รู้สิคะ
- ที่ห้องของคุณมียุงเหรอ - อื้ม
เมื่อคืนนอนลืมปิดหน้าต่าง ยุงที่นี่เยอะมากเลย
ที่ห้องฉันมีที่ฉีดยุงกับน้ำมันหอม
เดี๋ยวฉันเอาไปให้คุณนะ
ค่ะ ขอบคุณนะ
สำเนียงของคุณเหมือนคนหูหนานเลย
ก่อนหน้านี้โรงแรมที่ฉันทำงาน
มีแขกวีไอพีคนนึงที่สนิทกัน
ก็เป็นคนหูหนานเหมือนกัน
สำเนียงคุณคล้ายกับเขา
โรงแรมที่ไหนเหรอ
โรงแรมห้าดาวที่ปักกิ่ง
งั้นคุณก็เป็นคนปักกิ่งเหรอ
ไม่ใช่
ฉัน… ฉันเรียนที่ปักกิ่ง
จากนั้นก็ทำงานที่ปักกิ่งเลย
อยู่ที่ปักกิ่งสิบกว่าปี
ฉันเป็นคนซานตง
งั้นคุณก็มาที่นี่เป็นครั้งแรก มาทำอะไรเหรอคะ
ลาออกน่ะ
ก็เลยอยากมาผ่อนคลายหน่อย
ผ่อนคลายยังไงเหรอ
เปลี่ยนที่เล่นโทรศัพท์เหรอ
ก็ไม่ใช่หรอก
วิวที่นี่สวยมาก
ได้ลองห่างโทรศัพท์บ้างก็ดี
แล้ววันนี้คุณจะทำอะไรคะ
ซ่อมโทรศัพท์
โทรศัพท์พังเเล้ว
งั้นก็ได้ห่างโทรศัพท์พอดีเลยใช่ไหม
โทรศัพท์อยู่ข้างๆ คุณก็อยากใช้มันตลอด
พอมันพัง คุณก็เลยไม่อยากใช้มันแล้ว
เอ่อ…
ฉันทำอาหาร แล้วคุณล้างจานได้ไหม
ได้สิ
คุณไปพักเถอะ
ขอบคุณค่ะ
งั้นฉันไปก่อนนะคะ
(หนังสือไว้อ่านฆ่าเวลานะ)
กินข้าวได้แล้ว
เร็วหน่อย เดี๋ยวได้ไปทำงานสายกันพอดี
รู้แล้ว เอาละๆ
หนูดูสิ คุณยายรอไม่ไหวแล้ว
ใช่ไหมล่ะ โมโหแล้ว
ปะ กินข้าวกัน
คุณชายยังไม่ลงมาเหรอ
หมายความว่าต้องประเคนถึงเตียงเหรอ
- เสี่ยวหูลู่ ไปเรียกน้ามากินข้าวไป - ไป
อย่าไปโกรธเขาเลย
ตอนนี้ใจเขาลอยไปไกลแล้ว
พูดอะไรก็ไม่ฟังหรอก
ก็จริง
ตอนนี้หนูพูดอะไร
เขาก็หูซ้ายทะลุหูขวา ไม่มีสมองไว้คั่นแล้ว
ถ้าหนูโกรธ ป่านนี้หนูอกแตกตายไปแล้ว
อย่าโมโหจนตายเลย แม่โมโหคนเดียวก็พอ
พ่อแกรอฉันที่ปรโลกแล้ว
หลี่เป่าผิง
ใครจะทำให้โมโหตาย แต่แม่ก็ห้ามตาย
ลำบากมาขนาดนี้ กว่าจะมีความสุขไม่ง่ายนะ
แม่โมโหตาย หนูจะบอกอะไรให้
พญายมไม่เห็นด้วย ผีสางก็ไม่กล้ารับแม่หรอก
ให้พ่อหนูรอไปก่อน
อีกสักสิบปี
คุณยาย น้าไม่ตื่นค่ะ
คุณลุงอาหย่วนก็นอนอยู่ในห้องเขาด้วย
อ้อ รีบไปกินข้าวเถอะ
อาหย่วนมาตั้งแต่เมื่อไหร่
ไม่รู้สิ
ขึ้นไปดูหน่อยแล้วกัน
เธอมาใหม่ใช่ไหม
ใช่ค่ะ สวัสดีค่ะ
สวัสดี ยินดีต้อนรับ
ท่านหม่า
ไม่ต้องเรียกเขาหรอก ตอนกลางวันเขาไม่ได้ยินน่ะ
เธอมาใหม่
มีบางอย่างที่ฉันต้องบอกเธอไว้ก่อน
เรื่องความสะอาดของลานบ้านนี่ ฉันรับผิดชอบหมด
ห้ามทิ้งขยะส่งเดช
แล้วก็ห้ามวางไว้หน้าประตูด้วย
ขยะทั้งหมดให้ไปกองรวมตรงนั้นข้างๆ ห้องซักผ้า
มีถังขยะอยู่ เห็นไหม
วางไว้ตรงนั้น
อีกอย่างนะ
เรื่องความสะอาดห้องของตัวเอง ฉันจะไม่รับผิดชอบ
- ค่ะๆ - ได้ยินชัดไหม
ค่ะๆ เข้าใจแล้ว
หน้าตาเธอสวยดีนี่
คล้ายเสี่ยวซีของฉันเลย
เธอมาที่นี่มาทำอะไรเหรอ
ฉันมาพักผ่อนน่ะค่ะ อากาศดี
แล้วเธอไม่ทำงานแล้วเหรอ
ลาออกแล้วค่ะ
คนเมืองเหมือนเธอนี่มั่นใจดีนะ
บอกให้ทำงานก็ไม่ทำ
ฉันไม่ใช่ลูกจ้างหรอกนะ
ในลานบ้านนี้น่ะ หนึ่งในสามห้องเป็นบ้านของฉันหมด
ฉันเป็นเจ้าของ
คุณนายเป็นเจ้าของนี่เอง
ไม่น่าถึงพูดจาน่าเชื่อถือขนาดนี้
คุณนายเจ้าของบ้านเหรอ
ครั้งแรกที่ได้ยินเลย
ดูโก้ไม่เลวเลย โก้มาก
สาวน้อยอย่างพวกเธอนี่เข้าใจพูดนะ
แถมยังน่าเชื่อถือ
ฉันก็แค่แม่เฒ่าบ้านนอกคนนึง
ไม่ต้องเกรงใจหรอก
ต่อไปเรียกอาอากุ้ยเถอะ
ค่ะ คุณอากุ้ย
บ้านเกิดเธออยู่ไหนเหรอ
หนูมาจากซานตงค่ะ
ซานตงเหรอ
ชิง… ชิงเต่าใช่ไหม
ไม่ใช่ค่ะ หนูอยู่ในเมืองอันดับสาม
แต่อยู่ไม่ไกล
ถือว่ายังมีวาสนาต่อกัน
ลูกชายกับลูกสาวของฉันอยู่ชิงเต่ากันหมด
ไม่ได้เป็นลูกจ้างนะ
พวกเขาน่ะสอบเข้าที่มหาลัยชิงเต่าได้
พอเรียนจบก็อยู่ที่นั่นเลย
ตอนนี้แต่งงาน มีลูกกันหมดแล้ว
- นั่นยอดไปเลยค่ะ - สุดยอดอะไรล่ะ
ต้าหยางลูกชายฉัน
ซื้อบ้านหลังใหญ่มากที่ชิงเต่า
ใหญ่แล้วมีประโยชน์อะไร
ก็ยังต้องจ่ายสินเชื่ออยู่ดีใช่ไหมล่ะ จริงไหม
คุณอากุ้ยคะ
คุณอารู้ไหมว่าร้านกาแฟของเสี่ยวชุนไปยังไงคะ
ต้องรู้อยู่แล้วสิ ใกล้มาก
ออกไปจากตรงนี้ก็เลี้ยวซ้าย
เดินไปสุดซอยจะเจออีกซอย
ให้เลี้ยวซ้าย แล้วก็เดินไปสุดซอยแล้วเลี้ยวขวา
แล้วก็เดินไปสุดทางจะเจอทางเข้าชุมชน
- เธอค่อยถามอีกที - ค่ะๆ
ใกล้มากเลยนะ
ขอบคุณค่ะ
เขาหูหนวกตอนกลางวันน่ะ
เธอไปทำธุระเถอะ
ค่ะ ไปก่อนนะคะ
มา อาเหยา กินแอปเปิ้ลสิ
ขอบคุณครับ
- นี่ยังมีอีกค่ะ - ขอบคุณนะ
ไม่ต้องเกรงใจ
- เอาไหมพรมไปถักหน่อยไหมคะ - ไม่ค่ะ
ลองดูได้นะคะ สวยมากเลย
- ลองดูได้ค่ะ - ไม่ค่ะ
สวี่หงโต้ว
คุณย่าเซี่ย
เรียกย่าก็ได้
กินข้าวหรือยัง
กินแล้วค่ะ
- ย่าตั้งขายที่นี่เหรอคะ - ใช่
นี่เป็นฝีมือย่าทั้งนั้น
หนูชอบอันไหน เดี๋ยวย่าให้
- ไม่เป็นไร ขอบคุณนะคะ - เอาไปเถอะ
ไม่เป็นไรค่ะ
คุณจะไปไหนเหรอ
ฉันว่าจะไปร้านกาแฟของเสี่ยวชุนน่ะ ไปยังไงเหรอ
คุณเดินผิดทางแล้ว
ไปทางทิศตะวันออกข้างหน้า
- เดี๋ยวผมไปส่งคุณดีกว่า - ไม่เป็นไร ฉันไปได้
เปล่าหรอก ผมกำลังไปพอดีน่ะ
ย่า ผมไปร้านก่อนนะ
เอาละ
- ไปแล้วนะคะ ย่า - หงโต้ว
ย่าให้ส้มไว้กินนะ
ขอบคุณค่ะย่า
- บ๊ายบาย - บ๊ายบาย
ตอนเย็นผมมารับนะครับ
ทางนี้ ผิดทางแล้ว
รู้สึกเหมือนเดินอ้อมเลย
คุณมาเที่ยวไม่ใช่เหรอ
พาเดินเล่นไง
วันนี้คุณไม่ไปซ่อมโทรศัพท์เหรอ
พักสักวันไม่เป็นไรหรอก
คุณหนีหนี้ปะเนี่ย
เข้าใจพูดนะ
ใครๆ ก็พูดแบบนี้
ยังไงคุณก็ดูออกแล้ว
ผมน่ะเป็นหน้าตาของชุมชนเลยนะ
เป็นเจ้าชายแห่งม้าแคระ
แต่ว่านะ ผมไม่เคยพึ่งหน้าตาหากินนะ
ผมเรียนรู้มาจากในเน็ตทุกวัน
หลังจากเรียนจบม.ต้น
ผมก็ลืมวิธีแก้ สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวไปหมดแล้ว
ในฐานะเพื่อนนะ
คุณสามารถขำได้ตั้งแต่ ตอนผมบอกว่าผมเป็นหน้าเป็นตานะ
ฉันไม่อึดอัดหรอก
คุณไม่ต้องอธิบายก็ได้
คุณเดินเร็วหน่อยสิ ก้าวช้าอย่างกับรถฮอทวีล
ก็ฉันเป็นคนเดินช้านี่นา
วิวดีแบบนี้
ดูทะเลสาบเอ๋อร์ไห่นั่นสิ
ทะสาบไห่สวยมากใช่ไหมล่ะ
เมื่อก่อนตอนผมเด็กๆ
ปู่ผมมีเรือตกปลาลำนึง
มันเล็กมาก
ทุกครั้งที่ผมขึ้นไปยืนบนนั้นจะกลัวมาก
มันโคลงเคลงไปมา
แต่ตอนปู่ผมขึ้นไปยืนจับปลาบนนั้น
ท่านนิ่งมาก
ทุกครั้งที่ปู่พาเหยี่ยวออสเปร ออกไปจับปลาที่ทะเลสาบ
ผมก็จะนั่งรอเขาอยู่ข้างทะเลสาบเอ๋อร์ไห่
คุณเคยเห็นเหยี่ยวออสเปรหรือยัง
มันก็จะ
เป็นนกปากสีดำ ปากกว้างๆ
มันจับปลาเก่งมาก
ตอนนี้มีเห็นน้อยแล้ว
ปู่คุณเป็นชาวประมงเหรอ
อยู่กับภูเขาก็หากินกับภูเขา อยู่กับน้ำก็หากินกับน้ำ
สมัยก่อนทะสาบไห่น้ำใสมาก
ปลาเยอะแยะไปหมด
ต่อมาเพื่อป้องกันระบบนิเวศ รัฐบาลเลยห้ามประมงจับปลา
ตลอดทั้งปีเลยไม่เห็นเรือประมงแล้ว
แต่ทุกครั้งที่ผมมายืนข้างทะเลสาบเอ๋อร์ไห่
มักจะรู้สึกว่าปู่ผมยังจับปลาอยู่ข้างนอก
เวลาผ่านไปเร็ว
นั่นสิ
ตอนเด็กรู้สึกเหมือนแต่ละวันผ่านไปช้า
แต่ตอนนี้ รู้สึกเวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน
ย่าของคุณน่ารักมากเลยค่ะ
ท่านชอบคุณนะ
จริงเหรอ
ฉันขอถามคุณบ้าง
สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวคืออะไร
คือการมีตัวแปรที่ไม่ทราบตัวเดียว
และตัวเลขชี้กำลัง ของตัวแปรไม่ทราบค่านั้นคือหนึ่ง
ทั้งสองข้างของเครื่องหมายเท่ากับ จะเป็นจำนวนเต็ม
สมการเชิงเส้นแบบนี้ ก็คือสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว
คุณลืมแล้วจริงเหรอ
คุณจำได้แม่นขนาดนี้ต่างหากที่แปลก
- น่าน่า - เถ้าแก่เซี่ย
- สวี่หงโต้ว - น่าน่า
เสี่ยวหูลู่ กั่วเปา
ลุงเหล่า ลุงอาเหยา
- ห้องเรียบร้อยไหม - อยากเล่นเครื่องบิน
- อยาก - อยากเล่นเครื่องบินเหรอ
มา ไปกัน เครื่องบินบินแล้ว
คุณลองดูสิ อยากกินอะไร
พี่เสี่ยวชุนบอกแล้ว มาครั้งแรกจะเลี้ยง
ไม่ต้องหรอก ธุรกิจก็คือธุรกิจ
พวกเราหวังผลระยะยาวไง
แสดงน้ำใจก่อน
แล้วคุณค่อยมาอุดหนุนเราใหม่
งั้นก็ได้ค่ะ ฉันยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลย
งั้นลองดูเมนูก่อนนะ
(เครื่องดื่ม)
เสี่ยวชุนล่ะ
ออกไปรับคนน่ะ
ฉันแนะนำเป็นเปาะเปี๊ยะเห็ดพอร์ชินี
- ได้เลย - น่าน่า
น่าน่า กาแฟได้หรือยัง
- ได้แล้ว - เถ้าแก่เซี่ย
สวี่หงโต้วไม่ใช่เหรอเนี่ย
ใส่ชุดนี้แล้วสวยจริงๆ
ดูเป็นนักท่องเที่ยวดี
ว่าไง ผมกำลังจะไปร้องเพลงในเมือง
ไปเที่ยวกับผมไหม
วันนี้ฉันมีแพลนแล้วน่ะค่ะ
มีแพลนแล้วเหรอ
จริงสิ เรายังไม่ได้แอดวีแชทกันเลย
มาแลกวีแชทกัน ผมสแกนคุณเอง
ดูสิ
โทรศัพท์พังเเล้ว
พังจริงๆ ด้วย
งั้น…
งั้นแบบนี้แล้วกัน คุณก็ไปในเมืองกับผมสิ
แล้วคุณจะได้ไปซ่อมโทรศัพท์
เราจะได้แอดวีแชทกัน
วันนี้ฉันอยากดื่มที่นี่น่ะ
อยากดื่มที่นี่เหรอ
ได้ งั้นคุณดื่มเถอะ
งั้นผมไปร้องเพลงนะ เดี๋ยวเย็นนี้ผมเลี้ยงเบียร์พวกคุณเอง
- บ๊ายบาย - บ๊ายบาย
อาจารย์หูก็แบบนี้แหละ กระตือรือร้น
โดยเฉพาะกับผู้หญิง
เสี่ยวชุน
ผมอยู่ที่ร้าน
(ร้านกาแฟโหย่วเฟิง)
ครูหลี่ ขอแนะนำให้รู้จัก
นี่พี่ชายคนโตของฉันชื่อเซี่ยจือเหยา
พี่ นี่คือครูหลี่
สอนภาษาจีนประถมถูกไหม
พวกคุณสองคนเจอกันครั้งแรก ถ้างั้น
จับมือกันก่อนเนอะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
ครูหลี่ เครื่องปรุงพวกนี้อร่อยดีนะ
เปาะเปี๊ยะเห็ดพอร์ชินีมาแล้วค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - ไม่ต้องเกรงใจนะคะ
นี่เป็นโบรชัวร์ประชาสัมพันธ์ของเรา
ในนี้บอกสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ ในชุมชน ตำบล และละแวกใกล้ๆ
คุณลองดูนะคะ
นี่เป็นแผนที่วาดมือ คุณกินเสร็จสามารถไปเดินดูรอบๆ ได้นะ
อันนี้เอาไปได้ไหมคะ
ได้ค่ะ
ข้างในนี้จะมีลูกพลับ
แล้วก็มีวอลนัท
องุ่นแห้งรวมกันอยู่ด้วยกัน ดีต่อสุขภาพมากค่ะ
คุณลองชิมดูนะคะ
- ดีไหม - การดูตัวที่น่าอึดอัด
พวกเขาสกุลเซี่ย เป็นลูกพี่ลูกน้องเหรอ
ไม่ใช่หรอกค่ะ
ปีนี้เถ้าแก่เซี่ยอายุ 32
พี่เสี่ยวชุนอายุ 27 หรือ 28 แล้ว
เป็นญาติห่างๆ กันน่ะ
คงนับเป็นญาติในชุมชนเดียวกันได้มั้ง
แต่พวกเขาสนิทกันมากเลยนะ
สามสิบสอง
อันนี้คือชิวลู่ อันนั้นคือชิงต้าย
ใช่ๆ ไม่รู้เรื่องเท่าไรน่ะ
ครอบครัวของเถ้าแก่เซี่ย ยังไม่ใจร้อนเท่าพี่เสี่ยวชุนเลย
วันๆ เอาแต่คิดจะหาแฟนให้เขา
พี่น่าน่า
ว่าไงจ๊ะ
พี่น่าน่า หนูอยากกินเปาะเปี๊ยะ
พวกเธอเพิ่งกินข้าวเที่ยงไป ก็อยากกินเปาะเปี๊ยะแล้วเหรอ
เขียนพินอินเสร็จหรือยัง
แต่หนูอยากกินเปาะเปี๊ยะ
นี้จ้ะ รับไปสิ
ขอบคุณพี่หงโต้วหรือยัง
- ขอบคุณค่ะ พี่หงโต้ว - ยินดีจ้ะ
ขอบคุณพี่สาว
เด็กพวกนี้ลูกบ้านไหนเหรอ
เสี่ยวหูลู่เป็นลูกสาวของบ้านพี่เสี่ยวชุน
กั่วเปาเป็นลูกหยางกว้านจวิน ที่ขายปิ้งย่างตรงปากทางตอนเย็น
ลูกสาวของเสี่ยวชุนเหรอ
เธอแต่งงานแล้วเหรอ
เธอหย่าแล้วน่ะ
สามีเก่าอยู่คุนหมิง พี่เขาเลยมีสิทธิ์เลี้ยงลูก
- พนักงาน - มาแล้วค่ะ
- คุณค่อยๆ กินนะ - อื้ม
ปกติแล้ว นอกจากสอนที่โรงเรียน ฉันก็มักจะไปปีนเขา ตั้งแคมป์
จริงสิ ที่โรงเรียนประถม ฉันก่อตั้งกลุ่มตั้งแคมป์เล็กๆ ด้วย
กลุ่มตั้งแคมป์เหรอ
- มีอะไรเหรอ - กลุ่มตั้งแคมป์
ดีมาก ดีมากเลย
ฉันจะบอกให้นะ พี่ฉันก็ชอบกิจกรรมกลางแจ้ง
แบบนี้มากเลย
ดูรูปร่างพี่ฉันสิ มองออกใช่ไหม
แล้วก็อีกอย่างนึงนะ
พี่ฉันชอบขี่ม้ามากเลย
เขามีม้าอยู่ตัวนึง น่ารักมาก
มันชื่อว่าเจ้าน่ารัก
พูดเบาหน่อย อย่าไปกวนลูกค้าสิ
เบาๆ
หวานนะคะ
- แต่ไม่ได้หวานเกินไปใช่ไหม - ใช่ค่ะ
ชุ่มคอมาก
เดี๋ยวฉันรินช้าให้นะ เอาแก้วมา นี้จ้ะๆ
ขอบคุณค่ะ พี่เสี่ยวชุน
ขอบคุณค่ะ
ที่นี่ทำตัวตามสบายเลยนะ
- ไม่ต้องเกรงใจ - ค่ะ
ดูตามสบายนะครับ เผื่อสนใจชิ้นไหน
งานฝีมือพวกนี้ คุณทำเองหมดเลยเหรอ
ไม่ครับครู
แล้วก็ช่างในชุมชนเป็นคนทำ แล้วก็นำมาวางขายที่นี่น่ะครับ
ผมเพิ่งเรียนไม่กี่ปี ยังไม่เก่งขนาดนั้นหรอกครับ
นั่นอะไรเหรอคะ
ผมแกะเล่นๆ น่ะครับ
น่าสนใจนะคะ
น่าสนใจเหรอครับ
ผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนน่าจะโกรธจัดน่าดูนะคะ
แต่ก็ดูตลกด้วย
คุณแกะใครเหรอ
พี่สาวผมน่ะ
พี่คุณเหรอ
คิดว่าเป็นพี่สาวฉันซะอีก
คุณมาจากร้านกาแฟข้างๆ เหรอ
เห็นว่าสองร้านอยู่ติดกันน่ะค่ะ
ร้านกาแฟนั่นเป็นร้านของพี่สาวผมเอง
พี่สาวคุณคือเซี่ยเสี่ยวชุนเหรอ
รู้จักพี่ผมด้วยเหรอ
ฉันพักอยู่ที่นั่นค่ะ เพิ่งมาเมื่อวาน
เป็นแขกที่มาเช่าห้องใหม่นี่เอง
ผมชื่อเซี่ยเซียวเซี่ยครับ
สวี่หงโต้วค่ะ
สวี่หงโต้ว
ผมให้ เอาไว้เล่น
- ขอบคุณนะ - ไม่เป็นไร ว่างก็มาได้อีกนะครับ
บ๊ายบาย
รู้ทางมาแล้วใช่ไหม แล้วมาอีกนะ
นี่ครับ
ขอบคุณนะคะพี่เสี่ยวชุน ดีใจที่ได้รู้จักนะคะ
ฉันต้องมาแน่ค่ะ
นี่เป็นชาใหม่ของพวกเรา ต้องลองดื่มดูนะ
ขอบคุณสำหรับของขวัญนะคะ บ๊ายบาย
ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ ว่างแล้วมาเที่ยวใหม่นะครับ
- กลับดีๆ นะ - ค่ะ
แล้วมาใหม่นะ
บ๊ายบาย
ชอบครูหลี่เหรอ
ชอบสิ
ฉันคิดว่าครูหลี่ก็ไม่เลวนะ
เป็นไง สู่ขอเลยไหม
พูดอย่างกับเขาจะแต่งกับฉันอย่างนั้นละ บ้านเราฐานะต่างกัน
ฉันไม่เข้าตาเขาหรอก
ไม่เข้าตาได้ยังไง ไม่เข้าตา แล้วเขาจะขอวีแชทพี่ก่อนได้ไง
จะบอกไรให้นะ ได้วีแชทมาแล้ว
พี่ก็ต้องรุกหน่อย
คิดซะว่าคบหาเป็นเพื่อนไง
ครูหลี่เป็นคนดีจริงๆ นะ
อื้อ ก็ดี
เรื่องเซี่ยเซี่ยน่ะ…
พี่อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง
ฉันรู้แล้ว
วีแชทก็แอดแล้ว เขาก็นิสัยดี
ก็เป็นเพื่อนกันไปก่อนไง
อย่ารับปากส่งๆ พี่ต้องรุกหน่อยจริงๆ
ได้ๆๆ
พูดเรื่องเซี่ยเซี่ย
ทำไมจู่ๆ จะไปเซี่ยงไฮ
แม่บอกพี่แล้วเหรอ
เขาน่ะไปรู้จักเพื่อนคนนึงที่อยู่ในเซี่ยงไฮ้
เพื่อนชวน เขาก็เลยอยากไปดู
เพื่อนที่เซี่ยงไฮ้ ผู้ชายหรือผู้หญิง
เห็นบอกว่าเป็นผู้ชาย รู้จักในเกม
ฉันว่าไม่น่าใช่
เดี๋ยวนี้ตอนเขาอาบน้ำ ก็ต้องเอาโทรศัพท์เข้าห้องน้ำด้วย
ฉันว่า
รักออนไลน์มากกว่า
เซี่ยเซี่ยถึงวัย
ที่จะมีแฟนแล้วสินะ
แต่แม่ไม่คิดแบบนั้น
ท่านบอกว่าเซี่ยเซี่ยไปเซี่ยงไฮ้
เพราะว่าอยากไปหางานทำที่นั่นมากกว่า
ถ้าเป็นแบบนั้นจริง
เขาก็โตแล้ว ไปบังคับเขาไม่ได้หรอก
ถ้าเขาอยากไปเที่ยวที่เซี่ยงไฮ้ก็ให้เขาไป
แต่ถ้าเขาตัดสินใจอยากไปหางานจริงๆ
ก็ให้เขาไปเถอะ
แต่ว่า
ช่วงนี้ครูของเขาอารมณ์ไม่ค่อยดี
ไม่กี่ปีก่อน
ลูกชายเขาอยากใช้เครื่องแกะสลัก
เขาโกรธจนความดันขึ้น ต้องไปนอนโรงพยาบาล
ต่อมาเขาได้รับการย่กย่องเป็นผู้สืบสาน มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมระดับจังหวัด
ทำให้เขารู้สึกต้องสืบสานมรดกพวกนี้ต่อไป รับลูกศิษย์สิบกว่าคน
สุดท้าย สอนไป
ลูกศิษย์ก็หายหมด
เซี่ยเซี่ยอยู่กับเขานานที่สุดแล้ว
แถมยังอยู่ในชุมชนเดียวกันเหมือนญาติพี่น้อง
เขาใส่ใจเซี่ยเซี่ยมาก
ถ้าเซี่ยเซี่ยไปแบบนี้
ฉันว่าลุงจะรับไม่ไหวน่ะสิ
รับไม่ไหวก็ต้องรับ
ย่าเคยพูดกับฉันว่า
ยุคสมัยเปลี่ยนไป
ของดีแต่ไม่โปรโมทก็ไปไม่รอด ถนนสายเดิมยิ่งเดินก็ยิ่งแคบ
ของดีแต่ไม่มีคนรู้จักก็ขายไม่ออก
ลูกศิษย์ของเขาน่ะ
ได้แต่มีฝีมือแต่หาเงินไม่ได้ ไม่ให้ไปแล้วจะให้ทำยังไง
ใช่
พี่อยากช่วยลุงโปรโมท
แต่เขากลับคิดว่าโฆษณาเป็นเรื่องไร้สาระ
เอาแบบนี้แล้วกัน
เย็นนี้ให้เซี่ยเซี่ยมากินข้าวที่บ้าน แล้วจะลองคุยกับเขา
ขอบคุณนะพี่
ไม่ต้องเกรงใจหรอก
(ได้เรียนการเย็บปัก ตั้งแต่อายุสิบห้าปีจนถึงปัจจุบัน…)
ตรงนี้ไม่เสมอกัน
มา ทำให้ดู
- ดูสิ - ดี
- ถ่ายไว้เยอะๆ - ได้ค่ะ
จะได้ใช้ตอนโปรโมท
ต้องดึงเข็มขึ้นเหรอคะ
ใช่ สีจะได้เสมอกัน
ตรงนี้ลงมาข้างล่างได้อีก
แม่ครับๆ ผมจับผีเสื้อได้ด้วย
อาเหยา
ผีเสื้อมีประโยชน์ ช่วยผสมเกสรดอกไม้
ให้พืชผลเติบโต
ปล่อยมันไปเถอะ
อาเหยา มานี่มา
เดี๋ยวป้าปักหมวกลายดอกบัวให้
ผมไม่อยากได้ดอกบัว ดอกไม้เป็นของผู้หญิง
งั้นอยากได้อะไร
ผีเสื้อ
ได้ ลายผีเสื้อ มา
ดี คัท ใช้ได้
ครูเซี่ย วันนี้เหนื่อยหน่อยนะครับ
- ขอบคุณครับๆ - ไม่หรอกค่ะ
- เรามาถ่ายรูปด้วยกันหน่อยนะครับ - ได้จ้ะ
- เดี๋ยวผมถ่ายให้ๆ - มาถ่ายด้วยกันสิ
เถ้าแก่เซี่ยมาถ่ายด้วยกัน
ผมจะร่วมด้วยได้ยังไงล่ะครับ
พวกเรารีบกันหน่อย
มองกล้องนะครับ
ขอปรับนิดนึง เอาละ หนึ่ง สอง สาม
เรียบร้อย เอาละ
- ขอบคุณนะครับ - ไม่หรอกจ้ะ
- กลับดีๆ นะ - ครับ
ผู้กำกับหลิว
เดี๋ยวตอนเย็นผมทำเสร็จ ส่งทางอีเมล์ให้นะครับ
- ได้ครับ - ผมขอคุยด้วยหน่อย
(ปีใหม่ต้อนรับสิริมงคล เปิดประตูรับความโชคดีมหาศาล)
ผู้กำกับหลิว
ช่องของพวกคุณ มีคอลัมน์เรื่องแกะสลักไม้ไหมครับ
ผมอยากแนะนำให้คนนึง เป็นผู้สืบสานวัฒนธรรม
ก่อนครูเซี่ยอีก
เขาชอบเก็บตัว แต่มีฝีมือดีมากๆ
เดือนก่อนพวกเราเพิ่งไปเจี้ยนชวนมาน่ะ
- ไม่เป็นไร - ไว้คราวหลังได้ มีโอกาสแน่นอน
- ครับ - แล้วค่อยคุยกันนะ
ไม่มีปัญหาครับ
เอาละ ไม่ต้องไปส่งหรอก
- เก้อจื่อ ช่วยไปส่งแทนฉันทีนะ - ได้ค่ะ
- ไปก่อนะ บ๊ายบาย - ฉันช่วยค่ะ
กลับดีๆ ครับ
(โรงปักผ้าของเซี่ยหวยหลาน)
พวกเขาไปแล้วเหรอ
ป้าครับ
วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว รีบกลับไปพักเถอะครับ
ไม่เหนื่อย
ไม่ได้ใช้แรงสักหน่อย
เมื่อกี้ตอนถ่าย ผมกำลังคิดว่า
ถ้าแม่ไม่ทิ้งการปักผ้า
ไม่ออกไปหางานทำ
ป่านนี้แม่คง
ถ่ายรายการกับป้าแล้ว
ถ้าแม่หลานไม่ออกไปหางานทำ
เอาจะเอาเงินที่ไหนส่งหลานเรียนล่ะ
ป้าไม่มีลูกต้องเลี้ยง
ไม่อย่างนั้นตอนนั้น
ก็คงต้องออกไปหางานทำเหมือนกัน
หลานคิดถึงแม่เหรอ
ตอนแม่หลานออกไป หลานยังอยู่ม.ต้น
แค่พริบตา ผ่านมายี่สิบปีแล้ว
เร็วจริงๆ
อาเหยา
ลองชิมหน่อยสิ
พอดีแล้วครับ
ย่าครับ ย่าครับ
ผมหิวมาเลย
หลานโทรหาเซี่ยเซี่ยหน่อยว่าเขาใกล้ถึงหรือยัง
โทรแล้วครับ บอกว่าเดี๋ยวมา
ไปอาบน้ำก่อนแล้วค่อยกินข้าว
กลิ่นตัวไม่เหม็นหรือไง
ผมล้างมือมาแล้ว
- พี่เตะผมทำไม - ไปอาบน้ำไป
ย่าครับ
จะดุน้องก็ดุไป จะตีน้องทำไม
ย่า ย่าจะลำเอียงโอ๋แต่มันไม่ได้นะ
ตอนเด็กๆ ก็ทำกับผมแบบนี้อะ
ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว
ห้ามตีคน เพราะมันป่าเถื่อน
ใช่ ป่าเถื่อน
ย่าว่าเธอน่าจะเล่นที่บ้านย่าพอแล้วนะ
ควรกลับไปเรียนที่คุนหมิงได้แล้ว
ได้ยินไหม
ย่าให้นายกลับไปเรียนที่คุนหมิงได้แล้ว
มาอยู่นี่ตั้งเดือนนึง
กลับไปเดี๋ยวเรียนไม่ทันนะ
ผมไม่กลับไปหรอก
ต้องกลับไปเรียน
ย่า
ผมไม่อยากไปเรียนแล้ว
ผมจะอยู่ที่นี่ ผมอยากเลี้ยงม้า
พี่ พี่ออกไปสร้างตัวเถอะ
ผมจะอยู่ดูแลย่าเอง
กินข้าวสามมื้อ
จานก็ล้างไม่สะอาด
วันๆ หายหัวไปเล่นกับไอ้ตูบ
ในหมู่บ้านทั้งวัน หายหน้าหายตา ยังจะบอกว่าดูแลย่าอีก
นั่นก็เพราะมีพี่อยู่ ผมก็ไม่จำเป็น
ใช่ไหมครับย่า
เตะผมอีกแล้ว
ย่าครับ
ทำไมเธอตีน้องอีกแล้วเนี่ย
ย่า
ไม่ให้ผมตีมัน มาตีผมเนี่ยนะ
ย่าไม่ได้ตีเธอสักหน่อย ย่าแค่ตบเบาๆ เองนะ
ใช่ ตบเบาๆ เอง
พี่ ยอมแล้ว พี่