WEBVTT

00:01:27.720 --> 00:01:28.920 align:center
เย็นๆ แบบนี้น่ะ

00:01:29.680 --> 00:01:32.200 align:center
โดยเฉพาะช่วงสามทุ่มถึงห้าทุ่ม

00:01:32.720 --> 00:01:35.120 align:center
ดื่มชาดำในปริมาณที่พอเหมาะ

00:01:35.200 --> 00:01:36.720 align:center
มีประโยชน์ต่อระบบทางเดินอาหาร

00:01:36.800 --> 00:01:38.360 align:center
น่าน่า

00:01:38.440 --> 00:01:39.280 align:center
ท่านหม่า

00:01:40.920 --> 00:01:42.400 align:center
เอาข้าวเย็นมาฝากน่ะ

00:01:42.480 --> 00:01:43.360 align:center
ขอบใจ

00:01:44.760 --> 00:01:45.920 align:center
แล้วคนเช่าห้องคนใหม่อยู่ไหนล่ะ

00:01:46.000 --> 00:01:47.480 align:center
เรียกมากินด้วยสิ

00:01:47.560 --> 00:01:48.720 align:center
ยังไม่กลับมาเลย

00:01:49.880 --> 00:01:52.320 align:center
ดึกดื่นค่อนคืนมืดตึ๊ดตื๋อแบบนี้

00:01:52.400 --> 00:01:54.920 align:center
- เขาจะไปไหนได้ล่ะ
- เดินเล่นริมหาดมั้ง

00:01:57.480 --> 00:01:59.400 align:center
ห้องต้าม่ายยังเปิดไฟอยู่เลย

00:01:59.480 --> 00:02:01.080 align:center
เรียกเขาลงมากินอะไรหน่อยเถอะ

00:02:01.680 --> 00:02:03.800 align:center
นายอย่าเรียกเลย เขากำลังเขียนบทอยู่

00:02:03.880 --> 00:02:06.600 align:center
เขาจะมาไม่มา มันก็เรื่องของเขา

00:02:06.680 --> 00:02:09.199 align:center
แต่ถ้าเราไม่เรียก พวกเราก็ทำไม่ถูก

00:02:09.280 --> 00:02:10.759 align:center
เขาไม่ชอบร่วมวง

00:02:10.840 --> 00:02:12.320 align:center
นายอย่าสร้างภาระให้คนอื่นได้ไหม

00:02:12.400 --> 00:02:13.320 align:center
ดูสิๆ

00:02:13.400 --> 00:02:15.120 align:center
ฉันอัธยาศัยดีแบบนี้ ทำไมกลายเป็นผิดไปได้ล่ะ

00:02:15.720 --> 00:02:17.000 align:center
จะอุดอู้อยู่แต่ในห้องไม่ได้หรอก

00:02:17.080 --> 00:02:19.560 align:center
จะป่วยเอาได้ เขาต้องออกมาเดินข้างนอกบ้าง

00:02:20.400 --> 00:02:21.240 align:center
ต้าม่าย ลงมากินมื้อดึกกัน

00:02:21.320 --> 00:02:22.800 align:center
- นายอย่าตะโกน
- ฉันผิดไปแล้ว

00:02:25.720 --> 00:02:26.720 align:center
ต้าม่ายบอกว่าอะไร

00:02:27.240 --> 00:02:28.480 align:center
รู้ได้ยังไงว่าเป็นต้าม่าย

00:02:32.880 --> 00:02:33.800 align:center
อะ ท่านหม่า

00:02:34.680 --> 00:02:36.000 align:center
เลยเวลาเที่ยงแล้ว ไม่กิน

00:02:37.680 --> 00:02:38.880 align:center
เป็นเขาจริงๆ ด้วย

00:02:39.600 --> 00:02:41.960 align:center
“ฉันไม่กินแล้ว ขอบใจ”

00:02:42.800 --> 00:02:43.760 align:center
สุดยอดนี่ น่าน่า

00:02:45.840 --> 00:02:47.520 align:center
มาๆ ดื่มกันหน่อยดีกว่า

00:02:47.600 --> 00:02:48.480 align:center
ฉันไม่ดื่ม

00:02:48.560 --> 00:02:51.160 align:center
พรุ่งนี้ฉันต้องไปช่วยพี่เสี่ยวชุนที่โกดังแต่เช้า

00:02:52.720 --> 00:02:54.760 align:center
สองคนนี้ คนนึงไม่กินหลังเที่ยง

00:02:54.840 --> 00:02:56.080 align:center
คนนึงไม่ดื่มหลังเที่ยง

00:02:56.680 --> 00:02:57.800 align:center
พวกเธอนี่…

00:02:59.360 --> 00:03:00.360 align:center
ฉันเรียกเพื่อนก็ได้

00:03:05.920 --> 00:03:06.920 align:center
อยู่กันครบเลย

00:03:08.400 --> 00:03:09.680 align:center
พูดถึงเพื่อน เพื่อนก็มา

00:03:10.320 --> 00:03:11.800 align:center
มาสิ เถ้าแก่เซี่ย มาดื่มกันๆ

00:03:11.880 --> 00:03:14.520 align:center
ไม่บอกแต่แรก พวกเรากินมาตั้งแต่บ้านแล้ว

00:03:16.320 --> 00:03:17.880 align:center
- คนนี้คือ…
- อ้อ

00:03:17.960 --> 00:03:20.480 align:center
ฉันชื่อสวี่หงโต้วค่ะ คนพักคนใหม่

00:03:20.560 --> 00:03:21.400 align:center
พักอยู่ชั้นบนค่ะ

00:03:21.480 --> 00:03:22.320 align:center
สวัสดีครับๆ

00:03:22.400 --> 00:03:25.600 align:center
ผมขอแนะนำตัว ผมหูโหย่วอวี๋
คุณเรียกผมว่าเหล่าหูก็ได้

00:03:25.680 --> 00:03:27.600 align:center
- เหล่าหู สวัสดีค่ะ
- สวัสดีครับๆ

00:03:27.680 --> 00:03:30.120 align:center
คนนี้คือหม่าชิวซาน หรือว่าท่านหม่า

00:03:32.320 --> 00:03:33.520 align:center
เห็นเขานั่งสมาธิอยู่เมื่อตอนบ่าย

00:03:34.520 --> 00:03:36.000 align:center
- คนนี้คือ…
- น่าน่า

00:03:36.080 --> 00:03:37.400 align:center
สวัสดีค่ะ น่าน่า

00:03:38.240 --> 00:03:39.960 align:center
มีสาวสวยไปกินข้าวที่บ้านด้วยเหรอ

00:03:40.600 --> 00:03:42.280 align:center
น้าเป่าผิงเอาเนื้อวัวมาให้น่ะ

00:03:43.080 --> 00:03:44.440 align:center
มีเนื้อไม่เรียกฉันเลยนะ

00:03:44.520 --> 00:03:46.720 align:center
พวกเธอมาเราก็กินไม่พอน่ะสิ

00:03:46.800 --> 00:03:48.160 align:center
คือว่า

00:03:48.240 --> 00:03:50.080 align:center
พวกนายดื่มกันเถอะ คืนนี้ฉันมีธุระ

00:03:50.160 --> 00:03:51.320 align:center
- รีบพักผ่อนนะ
- ค่ะ

00:03:51.400 --> 00:03:53.360 align:center
ดึกดื่นขนาดนี้ยังมีธุระอะไรอีก มาดื่มหน่อยน่า

00:03:53.880 --> 00:03:55.640 align:center
วันหลังแล้วกัน ฉันไปละ

00:03:58.680 --> 00:04:00.880 align:center
เอ่อ หงโต้ว นี่สำหรับการต้อนรับครับ

00:04:00.960 --> 00:04:03.400 align:center
ไม่ละคะ ฉันยังมีของไม่ได้เก็บเลย

00:04:03.480 --> 00:04:04.960 align:center
ฉันต้องไปเก็บก่อน พรุ่งนี้แล้วกันนะคะ

00:04:06.400 --> 00:04:08.520 align:center
คุณรีบพักผ่อนเถอะ มีอะไรก็มาหาฉันได้เลยนะคะ

00:04:08.600 --> 00:04:10.680 align:center
- ฉันอยู่ห้องนี้
- ค่ะ

00:04:10.760 --> 00:04:12.360 align:center
หงโต้วๆ

00:04:12.880 --> 00:04:14.760 align:center
เรามาแอดวีแชทกันหน่อยดีไหม

00:04:14.840 --> 00:04:16.800 align:center
ดูสิ มือถือฉันพังแล้ว รอซ่อมก่อนแล้วกันนะคะ

00:04:18.160 --> 00:04:19.440 align:center
ฝันดีค่ะ

00:04:19.519 --> 00:04:20.560 align:center
ฝันดี

00:04:20.640 --> 00:04:23.880 align:center
เอ่อ ผม… ผมพักอยู่ห้องนั้นนะ
มีปัญหาอะไรมาหาผมได้เลยนะ

00:04:23.960 --> 00:04:24.840 align:center
ค่ะ

00:04:28.960 --> 00:04:29.960 align:center
เยี่ยม

00:04:30.480 --> 00:04:31.520 align:center
เธอก็เก็บตัวเหมือนกัน

00:04:32.960 --> 00:04:33.920 align:center
ยิ่งกว่าต้าม่ายอีก

00:04:36.000 --> 00:04:38.400 align:center
ฉันก็ต้องขอตัวก่อน ขอบคุณสำหรับมื้อดึกนะ

00:04:38.480 --> 00:04:39.640 align:center
เดี๋ยวสิ เธออยู่อีกหน่อยน่า

00:04:40.240 --> 00:04:43.280 align:center
เดี๋ยวๆ เหลือไว้ให้ฉันสักสองไม้สิ

00:04:43.800 --> 00:04:45.040 align:center
เหล่าหูเอ๊ย

00:04:46.040 --> 00:04:47.400 align:center
อย่าดึงดันเลย

00:04:49.200 --> 00:04:50.320 align:center
มนุษย์เราน่ะ

00:04:51.280 --> 00:04:54.480 align:center
ต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับตัวเอง

00:04:56.440 --> 00:04:57.880 align:center
นั่งสมาธิเถอะ

00:05:01.080 --> 00:05:02.280 align:center
อย่ามายุ่งน่า

00:05:13.960 --> 00:05:16.720 align:center
(นี่คือซุปดอกหยางน้ำเลื่องชื่อ)

00:05:16.800 --> 00:05:19.320 align:center
(ชอบกำแพงดอกไม้อันนี้)

00:05:20.640 --> 00:05:22.640 align:center
(สัญญาของเรา)

00:05:22.720 --> 00:05:25.600 align:center
(ถ่ายกับซุปดอกหยางน้ำ)

00:05:28.720 --> 00:05:31.720 align:center
(ได้ยินเขาเรียกกันว่าอิฐเทาหลังคาเขียว)

00:05:51.960 --> 00:05:53.200 align:center
กินได้ยัง

00:05:54.440 --> 00:05:55.520 align:center
กินได้แล้ว

00:05:56.040 --> 00:05:57.160 align:center
เดี๋ยวก่อน

00:05:58.720 --> 00:06:01.560 align:center
ฉันต้องแนะนำสามเมนูให้เธอแบบอลังการก่อน

00:06:02.520 --> 00:06:03.480 align:center
แม่ลูกพบกัน

00:06:04.000 --> 00:06:05.680 align:center
กวนกงพบฉินฉง

00:06:06.440 --> 00:06:07.960 align:center
รสจูบเผ็ดร้อน

00:06:08.040 --> 00:06:10.160 align:center
นี่ไม่ใช่ถั่วงอกผัดซีอิ๊ว

00:06:10.240 --> 00:06:12.440 align:center
มะเขือเทศผัดไข่ กับปากหมูผัดพริกเหรอ

00:06:12.520 --> 00:06:13.880 align:center
เธอไม่คิดว่ามันน่าสนใจเลยเหรอ

00:06:13.960 --> 00:06:16.160 align:center
ฉันแค่รู้สึกว่าร้านนี้เสิร์ฟอาหารช้ามาก

00:06:16.680 --> 00:06:18.920 align:center
อีกอย่าง กินเสร็จฉันก็ต้องกลับโรงแรมทันที

00:06:19.000 --> 00:06:20.280 align:center
วันนี้มีหนึ่งกรุ๊ปทัวร์มา

00:06:21.160 --> 00:06:22.600 align:center
เธอว่าฉันบ้าหรือเปล่า

00:06:23.120 --> 00:06:24.360 align:center
ยุ่งจนปากเป็นร้อนใน

00:06:24.960 --> 00:06:27.120 align:center
ยังต้องมากินปากหมูผัดพริกเป็นเพื่อนเธออีก

00:06:27.200 --> 00:06:29.920 align:center
รู้แล้วจ้าๆ นั่นก็เป็นเพราะเธอรักฉันไม่ใช่หรือไง

00:06:30.000 --> 00:06:31.520 align:center
รักไม่ไหวแล้ว

00:06:31.600 --> 00:06:33.120 align:center
พนักงาน

00:06:33.200 --> 00:06:34.680 align:center
ขอข้าวหน่อยค่ะ

00:06:34.760 --> 00:06:35.880 align:center
ครับ สักครู่ครับ

00:06:35.960 --> 00:06:38.440 align:center
แล้วสรุปเมื่อไรเธอจะว่างไปยูนนานกับฉันล่ะ

00:06:38.520 --> 00:06:40.000 align:center
ช่วงนี้ฉันยุ่ง

00:06:40.720 --> 00:06:41.560 align:center
ค่อยดูอีกทีแล้วกัน

00:06:42.640 --> 00:06:46.400 align:center
ที่จริงแล้วฉันอยากจะลองซุปดอกหยางน้ำน่ะ

00:06:46.480 --> 00:06:48.280 align:center
ซุปดอกหยางน้ำเหรอ

00:06:48.360 --> 00:06:49.680 align:center
ทำไมถึงเรียกชื่อนั้นล่ะ

00:06:50.600 --> 00:06:52.800 align:center
เหมือนจะพืชนั่นจะเรียกว่าดอกหยางน้ำน่ะ

00:06:52.880 --> 00:06:54.280 align:center
ฉันเองก็ยังไม่เคย ก็ไม่รู้สิ

00:06:54.360 --> 00:06:56.480 align:center
ก็คงเหมือนซุปผักมั้ง

00:07:02.640 --> 00:07:05.360 align:center
ปากหมูผัดพริกนี่อร่อยมากเลยนะ
เธอกินเยอะๆ เลยนะ

00:07:05.880 --> 00:07:08.480 align:center
กรุณาเรียกมันว่ารสจูบเผ็ดร้อน

00:07:08.560 --> 00:07:09.680 align:center
ปากหมูผัดพริก

00:07:09.760 --> 00:07:11.120 align:center
- คณะทัวร์
- ปากหมูผัดพริก

00:07:11.200 --> 00:07:13.200 align:center
- คณะทัวร์ๆ
- ปากหมูผัดพริกๆ

00:07:16.240 --> 00:07:17.240 align:center
หอมจัง

00:07:18.280 --> 00:07:19.360 align:center
หอมมากเลย

00:08:38.400 --> 00:08:39.760 align:center
เหมียวๆ

00:08:48.680 --> 00:08:50.440 align:center
ฉันชื่อสวี่หงโต้ว แกล่ะ

00:08:52.360 --> 00:08:55.440 align:center
เมื่อคืนนอนไม่สบาย
หน้าต่างเปิดไว้ ยุงเข้ามาเพียบเลย

00:08:57.560 --> 00:08:59.080 align:center
ขอลูบหน่อยนะ

00:09:29.080 --> 00:09:30.040 align:center
สวัสดีค่ะ

00:09:31.040 --> 00:09:33.320 align:center
ฉันชื่อสวี่หงโต้วค่ะ เพิ่งมาเมื่อวาน

00:09:34.600 --> 00:09:36.120 align:center
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อต้าม่าย

00:09:36.720 --> 00:09:38.080 align:center
ต้าม่ายเหรอ

00:09:38.160 --> 00:09:40.000 align:center
หงโต้วกับต้าม่าย

00:09:40.080 --> 00:09:41.040 align:center
เป็นธัญพืชเหมือนกันเลย

00:09:47.640 --> 00:09:48.840 align:center
คุณตื่นเช้าขนาดนี้เลยเหรอ

00:09:49.840 --> 00:09:51.240 align:center
ฉันยังไม่ได้นอนค่ะ

00:09:51.920 --> 00:09:53.120 align:center
ทำงานจนดึกเหรอ

00:09:53.200 --> 00:09:55.320 align:center
เอ่อ ฉันใกล้จะใช้ครัวเสร็จแล้วละค่ะ

00:09:55.400 --> 00:09:57.560 align:center
ไม่เป็นไรๆ ฉันไม่ทำอาหาร

00:09:57.640 --> 00:09:59.880 align:center
แค่มาทักทายเฉยๆ น่ะค่ะ คุณทำต่อเถอะ

00:10:04.400 --> 00:10:07.120 align:center
เอ่อ ฉันทำเยอะไป คุณอยากได้สักชามไหมคะ

00:10:07.200 --> 00:10:08.720 align:center
ไม่ต้องๆ

00:10:08.800 --> 00:10:11.360 align:center
เดี๋ยวฉันทำซีเรียลเองค่ะ

00:10:11.440 --> 00:10:12.280 align:center
ขอบคุณ

00:10:12.960 --> 00:10:14.840 align:center
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันทำเยอะมากไปจริงๆ

00:10:17.640 --> 00:10:19.480 align:center
งั้นก็ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ

00:10:30.840 --> 00:10:31.840 align:center
แมวตัวนี้ใครเลี้ยงเหรอคะ

00:10:37.920 --> 00:10:38.760 align:center
ไม่รู้สิคะ

00:10:45.800 --> 00:10:47.440 align:center
- ที่ห้องของคุณมียุงเหรอ
- อื้ม

00:10:47.520 --> 00:10:51.080 align:center
เมื่อคืนนอนลืมปิดหน้าต่าง ยุงที่นี่เยอะมากเลย

00:10:52.440 --> 00:10:55.600 align:center
ที่ห้องฉันมีที่ฉีดยุงกับน้ำมันหอม

00:10:55.680 --> 00:10:56.680 align:center
เดี๋ยวฉันเอาไปให้คุณนะ

00:10:57.280 --> 00:10:58.280 align:center
ค่ะ ขอบคุณนะ

00:11:02.240 --> 00:11:03.960 align:center
สำเนียงของคุณเหมือนคนหูหนานเลย

00:11:07.000 --> 00:11:08.480 align:center
ก่อนหน้านี้โรงแรมที่ฉันทำงาน

00:11:08.560 --> 00:11:11.720 align:center
มีแขกวีไอพีคนนึงที่สนิทกัน

00:11:11.800 --> 00:11:12.720 align:center
ก็เป็นคนหูหนานเหมือนกัน

00:11:13.240 --> 00:11:14.560 align:center
สำเนียงคุณคล้ายกับเขา

00:11:21.440 --> 00:11:22.920 align:center
โรงแรมที่ไหนเหรอ

00:11:24.280 --> 00:11:25.880 align:center
โรงแรมห้าดาวที่ปักกิ่ง

00:11:25.960 --> 00:11:28.280 align:center
งั้นคุณก็เป็นคนปักกิ่งเหรอ

00:11:28.960 --> 00:11:29.800 align:center
ไม่ใช่

00:11:30.840 --> 00:11:33.240 align:center
ฉัน… ฉันเรียนที่ปักกิ่ง

00:11:33.320 --> 00:11:35.800 align:center
จากนั้นก็ทำงานที่ปักกิ่งเลย

00:11:36.800 --> 00:11:38.360 align:center
อยู่ที่ปักกิ่งสิบกว่าปี

00:11:39.200 --> 00:11:40.240 align:center
ฉันเป็นคนซานตง

00:11:46.040 --> 00:11:48.080 align:center
งั้นคุณก็มาที่นี่เป็นครั้งแรก มาทำอะไรเหรอคะ

00:11:49.320 --> 00:11:50.400 align:center
ลาออกน่ะ

00:11:50.480 --> 00:11:52.960 align:center
ก็เลยอยากมาผ่อนคลายหน่อย

00:11:54.720 --> 00:11:55.800 align:center
ผ่อนคลายยังไงเหรอ

00:12:02.320 --> 00:12:03.880 align:center
เปลี่ยนที่เล่นโทรศัพท์เหรอ

00:12:03.960 --> 00:12:05.360 align:center
ก็ไม่ใช่หรอก

00:12:05.880 --> 00:12:07.360 align:center
วิวที่นี่สวยมาก

00:12:08.200 --> 00:12:09.840 align:center
ได้ลองห่างโทรศัพท์บ้างก็ดี

00:12:11.280 --> 00:12:13.120 align:center
แล้ววันนี้คุณจะทำอะไรคะ

00:12:13.200 --> 00:12:14.560 align:center
ซ่อมโทรศัพท์

00:12:14.640 --> 00:12:16.000 align:center
โทรศัพท์พังเเล้ว

00:12:17.480 --> 00:12:19.000 align:center
งั้นก็ได้ห่างโทรศัพท์พอดีเลยใช่ไหม

00:12:20.360 --> 00:12:22.240 align:center
โทรศัพท์อยู่ข้างๆ คุณก็อยากใช้มันตลอด

00:12:22.320 --> 00:12:24.880 align:center
พอมันพัง คุณก็เลยไม่อยากใช้มันแล้ว

00:12:26.600 --> 00:12:27.800 align:center
เอ่อ…

00:12:32.320 --> 00:12:34.320 align:center
ฉันทำอาหาร แล้วคุณล้างจานได้ไหม

00:12:34.400 --> 00:12:35.760 align:center
ได้สิ

00:12:35.840 --> 00:12:36.960 align:center
คุณไปพักเถอะ

00:12:37.040 --> 00:12:38.280 align:center
ขอบคุณค่ะ

00:12:43.080 --> 00:12:43.960 align:center
งั้นฉันไปก่อนนะคะ

00:12:59.640 --> 00:13:02.240 align:center
(หนังสือไว้อ่านฆ่าเวลานะ)

00:14:32.000 --> 00:14:33.880 align:center
กินข้าวได้แล้ว

00:14:33.960 --> 00:14:36.120 align:center
เร็วหน่อย เดี๋ยวได้ไปทำงานสายกันพอดี

00:14:36.200 --> 00:14:37.360 align:center
รู้แล้ว เอาละๆ

00:14:37.440 --> 00:14:39.680 align:center
หนูดูสิ คุณยายรอไม่ไหวแล้ว

00:14:39.760 --> 00:14:41.440 align:center
ใช่ไหมล่ะ โมโหแล้ว

00:14:42.320 --> 00:14:43.240 align:center
ปะ กินข้าวกัน

00:14:45.160 --> 00:14:46.720 align:center
คุณชายยังไม่ลงมาเหรอ

00:14:46.800 --> 00:14:48.720 align:center
หมายความว่าต้องประเคนถึงเตียงเหรอ

00:14:48.800 --> 00:14:51.560 align:center
- เสี่ยวหูลู่ ไปเรียกน้ามากินข้าวไป
- ไป

00:14:52.760 --> 00:14:54.160 align:center
อย่าไปโกรธเขาเลย

00:14:54.240 --> 00:14:55.840 align:center
ตอนนี้ใจเขาลอยไปไกลแล้ว

00:14:55.920 --> 00:14:57.840 align:center
พูดอะไรก็ไม่ฟังหรอก

00:14:58.720 --> 00:14:59.840 align:center
ก็จริง

00:15:00.360 --> 00:15:02.000 align:center
ตอนนี้หนูพูดอะไร

00:15:02.080 --> 00:15:05.600 align:center
เขาก็หูซ้ายทะลุหูขวา ไม่มีสมองไว้คั่นแล้ว

00:15:05.680 --> 00:15:08.120 align:center
ถ้าหนูโกรธ ป่านนี้หนูอกแตกตายไปแล้ว

00:15:08.960 --> 00:15:11.480 align:center
อย่าโมโหจนตายเลย แม่โมโหคนเดียวก็พอ

00:15:11.560 --> 00:15:12.880 align:center
พ่อแกรอฉันที่ปรโลกแล้ว

00:15:14.160 --> 00:15:15.480 align:center
หลี่เป่าผิง

00:15:16.400 --> 00:15:18.320 align:center
ใครจะทำให้โมโหตาย แต่แม่ก็ห้ามตาย

00:15:18.400 --> 00:15:21.160 align:center
ลำบากมาขนาดนี้ กว่าจะมีความสุขไม่ง่ายนะ

00:15:21.240 --> 00:15:22.760 align:center
แม่โมโหตาย หนูจะบอกอะไรให้

00:15:23.320 --> 00:15:25.840 align:center
พญายมไม่เห็นด้วย ผีสางก็ไม่กล้ารับแม่หรอก

00:15:27.960 --> 00:15:29.840 align:center
ให้พ่อหนูรอไปก่อน

00:15:29.920 --> 00:15:31.320 align:center
อีกสักสิบปี

00:15:34.440 --> 00:15:35.920 align:center
คุณยาย น้าไม่ตื่นค่ะ

00:15:36.000 --> 00:15:38.160 align:center
คุณลุงอาหย่วนก็นอนอยู่ในห้องเขาด้วย

00:15:39.000 --> 00:15:40.120 align:center
อ้อ รีบไปกินข้าวเถอะ

00:15:41.520 --> 00:15:42.880 align:center
อาหย่วนมาตั้งแต่เมื่อไหร่

00:15:42.960 --> 00:15:44.240 align:center
ไม่รู้สิ

00:15:45.520 --> 00:15:46.520 align:center
ขึ้นไปดูหน่อยแล้วกัน

00:16:29.320 --> 00:16:30.600 align:center
เธอมาใหม่ใช่ไหม

00:16:32.480 --> 00:16:33.520 align:center
ใช่ค่ะ สวัสดีค่ะ

00:16:33.600 --> 00:16:35.520 align:center
สวัสดี ยินดีต้อนรับ

00:16:35.600 --> 00:16:36.880 align:center
ท่านหม่า

00:16:36.960 --> 00:16:39.720 align:center
ไม่ต้องเรียกเขาหรอก
ตอนกลางวันเขาไม่ได้ยินน่ะ

00:16:40.960 --> 00:16:41.920 align:center
เธอมาใหม่

00:16:43.000 --> 00:16:45.520 align:center
มีบางอย่างที่ฉันต้องบอกเธอไว้ก่อน

00:16:46.280 --> 00:16:48.680 align:center
เรื่องความสะอาดของลานบ้านนี่
ฉันรับผิดชอบหมด

00:16:49.200 --> 00:16:50.920 align:center
ห้ามทิ้งขยะส่งเดช

00:16:51.000 --> 00:16:52.440 align:center
แล้วก็ห้ามวางไว้หน้าประตูด้วย

00:16:52.520 --> 00:16:54.480 align:center
ขยะทั้งหมดให้ไปกองรวมตรงนั้นข้างๆ ห้องซักผ้า

00:16:54.560 --> 00:16:56.280 align:center
มีถังขยะอยู่ เห็นไหม

00:16:56.360 --> 00:16:57.360 align:center
วางไว้ตรงนั้น

00:16:57.440 --> 00:16:58.400 align:center
อีกอย่างนะ

00:16:58.480 --> 00:17:01.280 align:center
เรื่องความสะอาดห้องของตัวเอง
ฉันจะไม่รับผิดชอบ

00:17:01.360 --> 00:17:02.320 align:center
- ค่ะๆ
- ได้ยินชัดไหม

00:17:02.400 --> 00:17:03.720 align:center
ค่ะๆ เข้าใจแล้ว

00:17:05.200 --> 00:17:06.720 align:center
หน้าตาเธอสวยดีนี่

00:17:07.240 --> 00:17:08.800 align:center
คล้ายเสี่ยวซีของฉันเลย

00:17:09.839 --> 00:17:11.319 align:center
เธอมาที่นี่มาทำอะไรเหรอ

00:17:12.079 --> 00:17:14.880 align:center
ฉันมาพักผ่อนน่ะค่ะ อากาศดี

00:17:15.560 --> 00:17:16.520 align:center
แล้วเธอไม่ทำงานแล้วเหรอ

00:17:16.599 --> 00:17:17.720 align:center
ลาออกแล้วค่ะ

00:17:19.359 --> 00:17:21.000 align:center
คนเมืองเหมือนเธอนี่มั่นใจดีนะ

00:17:21.079 --> 00:17:23.200 align:center
บอกให้ทำงานก็ไม่ทำ

00:17:23.920 --> 00:17:25.839 align:center
ฉันไม่ใช่ลูกจ้างหรอกนะ

00:17:26.839 --> 00:17:30.040 align:center
ในลานบ้านนี้น่ะ
หนึ่งในสามห้องเป็นบ้านของฉันหมด

00:17:30.120 --> 00:17:30.960 align:center
ฉันเป็นเจ้าของ

00:17:31.720 --> 00:17:33.160 align:center
คุณนายเป็นเจ้าของนี่เอง

00:17:33.240 --> 00:17:35.560 align:center
ไม่น่าถึงพูดจาน่าเชื่อถือขนาดนี้

00:17:38.200 --> 00:17:39.680 align:center
คุณนายเจ้าของบ้านเหรอ

00:17:41.280 --> 00:17:42.480 align:center
ครั้งแรกที่ได้ยินเลย

00:17:43.560 --> 00:17:46.120 align:center
ดูโก้ไม่เลวเลย โก้มาก

00:17:46.200 --> 00:17:48.920 align:center
สาวน้อยอย่างพวกเธอนี่เข้าใจพูดนะ

00:17:49.000 --> 00:17:50.520 align:center
แถมยังน่าเชื่อถือ

00:17:51.040 --> 00:17:53.120 align:center
ฉันก็แค่แม่เฒ่าบ้านนอกคนนึง

00:17:53.200 --> 00:17:54.280 align:center
ไม่ต้องเกรงใจหรอก

00:17:54.360 --> 00:17:55.600 align:center
ต่อไปเรียกอาอากุ้ยเถอะ

00:17:55.680 --> 00:17:57.200 align:center
ค่ะ คุณอากุ้ย

00:17:59.280 --> 00:18:00.240 align:center
บ้านเกิดเธออยู่ไหนเหรอ

00:18:00.320 --> 00:18:02.000 align:center
หนูมาจากซานตงค่ะ

00:18:02.960 --> 00:18:04.160 align:center
ซานตงเหรอ

00:18:04.880 --> 00:18:05.960 align:center
ชิง… ชิงเต่าใช่ไหม

00:18:06.040 --> 00:18:08.400 align:center
ไม่ใช่ค่ะ หนูอยู่ในเมืองอันดับสาม

00:18:08.480 --> 00:18:09.560 align:center
แต่อยู่ไม่ไกล

00:18:10.360 --> 00:18:12.080 align:center
ถือว่ายังมีวาสนาต่อกัน

00:18:12.600 --> 00:18:15.320 align:center
ลูกชายกับลูกสาวของฉันอยู่ชิงเต่ากันหมด

00:18:15.840 --> 00:18:16.920 align:center
ไม่ได้เป็นลูกจ้างนะ

00:18:17.520 --> 00:18:20.040 align:center
พวกเขาน่ะสอบเข้าที่มหาลัยชิงเต่าได้

00:18:20.120 --> 00:18:21.840 align:center
พอเรียนจบก็อยู่ที่นั่นเลย

00:18:21.920 --> 00:18:23.640 align:center
ตอนนี้แต่งงาน มีลูกกันหมดแล้ว

00:18:24.400 --> 00:18:27.400 align:center
- นั่นยอดไปเลยค่ะ
- สุดยอดอะไรล่ะ

00:18:28.080 --> 00:18:29.600 align:center
ต้าหยางลูกชายฉัน

00:18:30.120 --> 00:18:32.800 align:center
ซื้อบ้านหลังใหญ่มากที่ชิงเต่า

00:18:33.320 --> 00:18:34.600 align:center
ใหญ่แล้วมีประโยชน์อะไร

00:18:34.680 --> 00:18:36.320 align:center
ก็ยังต้องจ่ายสินเชื่ออยู่ดีใช่ไหมล่ะ จริงไหม

00:18:39.120 --> 00:18:39.960 align:center
คุณอากุ้ยคะ

00:18:40.040 --> 00:18:42.240 align:center
คุณอารู้ไหมว่าร้านกาแฟของเสี่ยวชุนไปยังไงคะ

00:18:42.320 --> 00:18:44.320 align:center
ต้องรู้อยู่แล้วสิ ใกล้มาก

00:18:44.840 --> 00:18:46.560 align:center
ออกไปจากตรงนี้ก็เลี้ยวซ้าย

00:18:46.640 --> 00:18:48.760 align:center
เดินไปสุดซอยจะเจออีกซอย

00:18:48.840 --> 00:18:51.160 align:center
ให้เลี้ยวซ้าย แล้วก็เดินไปสุดซอยแล้วเลี้ยวขวา

00:18:51.240 --> 00:18:53.000 align:center
แล้วก็เดินไปสุดทางจะเจอทางเข้าชุมชน

00:18:53.080 --> 00:18:54.360 align:center
- เธอค่อยถามอีกที
- ค่ะๆ

00:18:54.440 --> 00:18:55.480 align:center
ใกล้มากเลยนะ

00:18:57.320 --> 00:18:58.320 align:center
ขอบคุณค่ะ

00:19:07.880 --> 00:19:09.760 align:center
เขาหูหนวกตอนกลางวันน่ะ

00:19:10.920 --> 00:19:12.280 align:center
เธอไปทำธุระเถอะ

00:19:12.360 --> 00:19:13.680 align:center
ค่ะ ไปก่อนนะคะ

00:19:52.280 --> 00:19:54.400 align:center
มา อาเหยา กินแอปเปิ้ลสิ

00:19:54.920 --> 00:19:55.760 align:center
ขอบคุณครับ

00:19:56.880 --> 00:19:58.120 align:center
- นี่ยังมีอีกค่ะ
- ขอบคุณนะ

00:19:58.200 --> 00:19:59.040 align:center
ไม่ต้องเกรงใจ

00:20:20.280 --> 00:20:22.400 align:center
- เอาไหมพรมไปถักหน่อยไหมคะ
- ไม่ค่ะ

00:20:22.480 --> 00:20:24.480 align:center
ลองดูได้นะคะ สวยมากเลย

00:20:24.560 --> 00:20:26.600 align:center
- ลองดูได้ค่ะ
- ไม่ค่ะ

00:20:26.680 --> 00:20:27.520 align:center
สวี่หงโต้ว

00:20:34.480 --> 00:20:35.520 align:center
คุณย่าเซี่ย

00:20:36.480 --> 00:20:38.400 align:center
เรียกย่าก็ได้

00:20:38.920 --> 00:20:39.840 align:center
กินข้าวหรือยัง

00:20:39.920 --> 00:20:40.920 align:center
กินแล้วค่ะ

00:20:41.720 --> 00:20:43.800 align:center
- ย่าตั้งขายที่นี่เหรอคะ
- ใช่

00:20:43.880 --> 00:20:45.640 align:center
นี่เป็นฝีมือย่าทั้งนั้น

00:20:46.480 --> 00:20:48.840 align:center
หนูชอบอันไหน เดี๋ยวย่าให้

00:20:48.920 --> 00:20:50.520 align:center
- ไม่เป็นไร ขอบคุณนะคะ
- เอาไปเถอะ

00:20:50.600 --> 00:20:51.600 align:center
ไม่เป็นไรค่ะ

00:20:51.680 --> 00:20:52.720 align:center
คุณจะไปไหนเหรอ

00:20:53.320 --> 00:20:55.880 align:center
ฉันว่าจะไปร้านกาแฟของเสี่ยวชุนน่ะ
ไปยังไงเหรอ

00:20:56.480 --> 00:20:57.480 align:center
คุณเดินผิดทางแล้ว

00:20:58.320 --> 00:20:59.480 align:center
ไปทางทิศตะวันออกข้างหน้า

00:21:02.720 --> 00:21:05.080 align:center
- เดี๋ยวผมไปส่งคุณดีกว่า
- ไม่เป็นไร ฉันไปได้

00:21:05.160 --> 00:21:06.800 align:center
เปล่าหรอก ผมกำลังไปพอดีน่ะ

00:21:06.880 --> 00:21:08.560 align:center
ย่า ผมไปร้านก่อนนะ

00:21:08.640 --> 00:21:09.600 align:center
เอาละ

00:21:09.680 --> 00:21:11.800 align:center
- ไปแล้วนะคะ ย่า
- หงโต้ว

00:21:12.800 --> 00:21:14.600 align:center
ย่าให้ส้มไว้กินนะ

00:21:14.680 --> 00:21:15.520 align:center
ขอบคุณค่ะย่า

00:21:16.120 --> 00:21:17.360 align:center
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

00:21:17.440 --> 00:21:18.360 align:center
ตอนเย็นผมมารับนะครับ

00:21:20.000 --> 00:21:22.400 align:center
ทางนี้ ผิดทางแล้ว

00:21:27.000 --> 00:21:28.920 align:center
รู้สึกเหมือนเดินอ้อมเลย

00:21:29.680 --> 00:21:31.480 align:center
คุณมาเที่ยวไม่ใช่เหรอ

00:21:31.560 --> 00:21:32.520 align:center
พาเดินเล่นไง

00:21:35.640 --> 00:21:37.480 align:center
วันนี้คุณไม่ไปซ่อมโทรศัพท์เหรอ

00:21:39.480 --> 00:21:40.880 align:center
พักสักวันไม่เป็นไรหรอก

00:21:43.120 --> 00:21:44.480 align:center
คุณหนีหนี้ปะเนี่ย

00:21:46.360 --> 00:21:47.960 align:center
เข้าใจพูดนะ

00:21:49.120 --> 00:21:50.240 align:center
ใครๆ ก็พูดแบบนี้

00:21:52.040 --> 00:21:53.440 align:center
ยังไงคุณก็ดูออกแล้ว

00:21:53.960 --> 00:21:56.360 align:center
ผมน่ะเป็นหน้าตาของชุมชนเลยนะ

00:21:58.640 --> 00:22:00.120 align:center
เป็นเจ้าชายแห่งม้าแคระ

00:22:01.920 --> 00:22:04.760 align:center
แต่ว่านะ ผมไม่เคยพึ่งหน้าตาหากินนะ

00:22:04.840 --> 00:22:06.600 align:center
ผมเรียนรู้มาจากในเน็ตทุกวัน

00:22:07.560 --> 00:22:09.080 align:center
หลังจากเรียนจบม.ต้น

00:22:09.160 --> 00:22:11.640 align:center
ผมก็ลืมวิธีแก้
สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวไปหมดแล้ว

00:22:15.240 --> 00:22:16.320 align:center
ในฐานะเพื่อนนะ

00:22:16.840 --> 00:22:20.320 align:center
คุณสามารถขำได้ตั้งแต่
ตอนผมบอกว่าผมเป็นหน้าเป็นตานะ

00:22:20.400 --> 00:22:21.720 align:center
ฉันไม่อึดอัดหรอก

00:22:21.800 --> 00:22:23.320 align:center
คุณไม่ต้องอธิบายก็ได้

00:22:24.400 --> 00:22:26.840 align:center
คุณเดินเร็วหน่อยสิ ก้าวช้าอย่างกับรถฮอทวีล

00:22:26.920 --> 00:22:28.480 align:center
ก็ฉันเป็นคนเดินช้านี่นา

00:22:29.760 --> 00:22:31.040 align:center
วิวดีแบบนี้

00:22:31.760 --> 00:22:32.800 align:center
ดูทะเลสาบเอ๋อร์ไห่นั่นสิ

00:22:47.160 --> 00:22:48.360 align:center
ทะสาบไห่สวยมากใช่ไหมล่ะ

00:22:53.080 --> 00:22:55.120 align:center
เมื่อก่อนตอนผมเด็กๆ

00:22:55.840 --> 00:22:57.480 align:center
ปู่ผมมีเรือตกปลาลำนึง

00:22:58.000 --> 00:22:58.960 align:center
มันเล็กมาก

00:23:00.040 --> 00:23:02.640 align:center
ทุกครั้งที่ผมขึ้นไปยืนบนนั้นจะกลัวมาก

00:23:02.720 --> 00:23:03.720 align:center
มันโคลงเคลงไปมา

00:23:05.040 --> 00:23:06.720 align:center
แต่ตอนปู่ผมขึ้นไปยืนจับปลาบนนั้น

00:23:06.800 --> 00:23:07.840 align:center
ท่านนิ่งมาก

00:23:09.360 --> 00:23:12.640 align:center
ทุกครั้งที่ปู่พาเหยี่ยวออสเปร
ออกไปจับปลาที่ทะเลสาบ

00:23:12.720 --> 00:23:14.840 align:center
ผมก็จะนั่งรอเขาอยู่ข้างทะเลสาบเอ๋อร์ไห่

00:23:16.360 --> 00:23:17.800 align:center
คุณเคยเห็นเหยี่ยวออสเปรหรือยัง

00:23:19.200 --> 00:23:20.280 align:center
มันก็จะ

00:23:20.800 --> 00:23:22.720 align:center
เป็นนกปากสีดำ ปากกว้างๆ

00:23:22.800 --> 00:23:23.800 align:center
มันจับปลาเก่งมาก

00:23:24.320 --> 00:23:26.520 align:center
ตอนนี้มีเห็นน้อยแล้ว

00:23:28.720 --> 00:23:30.320 align:center
ปู่คุณเป็นชาวประมงเหรอ

00:23:32.160 --> 00:23:34.200 align:center
อยู่กับภูเขาก็หากินกับภูเขา อยู่กับน้ำก็หากินกับน้ำ

00:23:35.440 --> 00:23:37.080 align:center
สมัยก่อนทะสาบไห่น้ำใสมาก

00:23:37.160 --> 00:23:38.240 align:center
ปลาเยอะแยะไปหมด

00:23:38.960 --> 00:23:41.720 align:center
ต่อมาเพื่อป้องกันระบบนิเวศ
รัฐบาลเลยห้ามประมงจับปลา

00:23:41.800 --> 00:23:44.560 align:center
ตลอดทั้งปีเลยไม่เห็นเรือประมงแล้ว

00:23:46.280 --> 00:23:47.960 align:center
แต่ทุกครั้งที่ผมมายืนข้างทะเลสาบเอ๋อร์ไห่

00:23:48.480 --> 00:23:51.640 align:center
มักจะรู้สึกว่าปู่ผมยังจับปลาอยู่ข้างนอก

00:24:01.600 --> 00:24:03.160 align:center
เวลาผ่านไปเร็ว

00:24:05.360 --> 00:24:06.200 align:center
นั่นสิ

00:24:06.920 --> 00:24:09.040 align:center
ตอนเด็กรู้สึกเหมือนแต่ละวันผ่านไปช้า

00:24:09.840 --> 00:24:12.880 align:center
แต่ตอนนี้ รู้สึกเวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน

00:24:27.400 --> 00:24:29.120 align:center
ย่าของคุณน่ารักมากเลยค่ะ

00:24:30.880 --> 00:24:31.720 align:center
ท่านชอบคุณนะ

00:24:32.520 --> 00:24:33.360 align:center
จริงเหรอ

00:24:35.360 --> 00:24:36.480 align:center
ฉันขอถามคุณบ้าง

00:24:37.000 --> 00:24:38.880 align:center
สมการเชิงเส้นตัวแปรเดียวคืออะไร

00:24:43.360 --> 00:24:44.680 align:center
คือการมีตัวแปรที่ไม่ทราบตัวเดียว

00:24:44.760 --> 00:24:47.200 align:center
และตัวเลขชี้กำลัง
ของตัวแปรไม่ทราบค่านั้นคือหนึ่ง

00:24:48.120 --> 00:24:51.320 align:center
ทั้งสองข้างของเครื่องหมายเท่ากับ
จะเป็นจำนวนเต็ม

00:24:51.400 --> 00:24:54.480 align:center
สมการเชิงเส้นแบบนี้
ก็คือสมการเชิงเส้นตัวแปรเดียว

00:24:54.560 --> 00:24:55.880 align:center
คุณลืมแล้วจริงเหรอ

00:24:56.400 --> 00:24:58.280 align:center
คุณจำได้แม่นขนาดนี้ต่างหากที่แปลก

00:25:08.280 --> 00:25:10.280 align:center
- น่าน่า
- เถ้าแก่เซี่ย

00:25:12.280 --> 00:25:13.960 align:center
- สวี่หงโต้ว
- น่าน่า

00:25:14.040 --> 00:25:15.240 align:center
เสี่ยวหูลู่ กั่วเปา

00:25:16.240 --> 00:25:18.520 align:center
ลุงเหล่า ลุงอาเหยา

00:25:19.920 --> 00:25:21.040 align:center
- ห้องเรียบร้อยไหม
- อยากเล่นเครื่องบิน

00:25:21.120 --> 00:25:22.320 align:center
- อยาก
- อยากเล่นเครื่องบินเหรอ

00:25:22.400 --> 00:25:23.440 align:center
มา ไปกัน เครื่องบินบินแล้ว

00:25:23.520 --> 00:25:24.520 align:center
คุณลองดูสิ อยากกินอะไร

00:25:24.600 --> 00:25:27.080 align:center
พี่เสี่ยวชุนบอกแล้ว มาครั้งแรกจะเลี้ยง

00:25:27.160 --> 00:25:29.200 align:center
ไม่ต้องหรอก ธุรกิจก็คือธุรกิจ

00:25:33.680 --> 00:25:35.680 align:center
พวกเราหวังผลระยะยาวไง

00:25:35.760 --> 00:25:37.120 align:center
แสดงน้ำใจก่อน

00:25:37.200 --> 00:25:39.600 align:center
แล้วคุณค่อยมาอุดหนุนเราใหม่

00:25:39.680 --> 00:25:41.800 align:center
งั้นก็ได้ค่ะ ฉันยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลย

00:25:41.880 --> 00:25:42.840 align:center
งั้นลองดูเมนูก่อนนะ

00:25:44.240 --> 00:25:45.600 align:center
(เครื่องดื่ม)

00:25:45.680 --> 00:25:46.960 align:center
เสี่ยวชุนล่ะ

00:25:47.040 --> 00:25:48.320 align:center
ออกไปรับคนน่ะ

00:25:50.960 --> 00:25:54.040 align:center
ฉันแนะนำเป็นเปาะเปี๊ยะเห็ดพอร์ชินี

00:25:54.120 --> 00:25:55.240 align:center
- ได้เลย
- น่าน่า

00:25:55.320 --> 00:25:57.440 align:center
น่าน่า กาแฟได้หรือยัง

00:25:57.520 --> 00:25:58.760 align:center
- ได้แล้ว
- เถ้าแก่เซี่ย

00:26:02.240 --> 00:26:03.280 align:center
สวี่หงโต้วไม่ใช่เหรอเนี่ย

00:26:04.560 --> 00:26:06.560 align:center
ใส่ชุดนี้แล้วสวยจริงๆ

00:26:07.680 --> 00:26:09.120 align:center
ดูเป็นนักท่องเที่ยวดี

00:26:10.440 --> 00:26:13.120 align:center
ว่าไง ผมกำลังจะไปร้องเพลงในเมือง

00:26:13.200 --> 00:26:14.080 align:center
ไปเที่ยวกับผมไหม

00:26:14.160 --> 00:26:15.720 align:center
วันนี้ฉันมีแพลนแล้วน่ะค่ะ

00:26:15.800 --> 00:26:17.000 align:center
มีแพลนแล้วเหรอ

00:26:17.080 --> 00:26:18.960 align:center
จริงสิ เรายังไม่ได้แอดวีแชทกันเลย

00:26:19.040 --> 00:26:20.280 align:center
มาแลกวีแชทกัน ผมสแกนคุณเอง

00:26:20.920 --> 00:26:22.160 align:center
ดูสิ

00:26:22.240 --> 00:26:23.280 align:center
โทรศัพท์พังเเล้ว

00:26:23.360 --> 00:26:24.560 align:center
พังจริงๆ ด้วย

00:26:25.400 --> 00:26:26.240 align:center
งั้น…

00:26:26.320 --> 00:26:28.720 align:center
งั้นแบบนี้แล้วกัน คุณก็ไปในเมืองกับผมสิ

00:26:28.800 --> 00:26:30.600 align:center
แล้วคุณจะได้ไปซ่อมโทรศัพท์

00:26:30.680 --> 00:26:32.160 align:center
เราจะได้แอดวีแชทกัน

00:26:32.240 --> 00:26:33.400 align:center
วันนี้ฉันอยากดื่มที่นี่น่ะ

00:26:33.480 --> 00:26:34.960 align:center
อยากดื่มที่นี่เหรอ

00:26:35.040 --> 00:26:36.320 align:center
ได้ งั้นคุณดื่มเถอะ

00:26:37.080 --> 00:26:39.320 align:center
งั้นผมไปร้องเพลงนะ
เดี๋ยวเย็นนี้ผมเลี้ยงเบียร์พวกคุณเอง

00:26:39.400 --> 00:26:40.520 align:center
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

00:26:40.600 --> 00:26:41.800 align:center
- บ๊ายบาย
- บ๊ายบาย

00:26:44.440 --> 00:26:46.720 align:center
อาจารย์หูก็แบบนี้แหละ กระตือรือร้น

00:26:46.800 --> 00:26:48.640 align:center
โดยเฉพาะกับผู้หญิง

00:26:56.000 --> 00:26:57.040 align:center
เสี่ยวชุน

00:26:58.600 --> 00:26:59.480 align:center
ผมอยู่ที่ร้าน

00:27:00.320 --> 00:27:03.720 align:center
(ร้านกาแฟโหย่วเฟิง)

00:27:04.800 --> 00:27:06.680 align:center
ครูหลี่ ขอแนะนำให้รู้จัก

00:27:06.760 --> 00:27:09.760 align:center
นี่พี่ชายคนโตของฉันชื่อเซี่ยจือเหยา

00:27:09.840 --> 00:27:11.560 align:center
พี่ นี่คือครูหลี่

00:27:11.640 --> 00:27:13.600 align:center
สอนภาษาจีนประถมถูกไหม

00:27:14.120 --> 00:27:15.720 align:center
พวกคุณสองคนเจอกันครั้งแรก ถ้างั้น

00:27:16.240 --> 00:27:17.160 align:center
จับมือกันก่อนเนอะ

00:27:18.800 --> 00:27:20.400 align:center
- สวัสดีค่ะ
- สวัสดีครับ

00:27:20.920 --> 00:27:23.440 align:center
ครูหลี่ เครื่องปรุงพวกนี้อร่อยดีนะ

00:27:27.320 --> 00:27:29.360 align:center
เปาะเปี๊ยะเห็ดพอร์ชินีมาแล้วค่ะ

00:27:30.280 --> 00:27:32.480 align:center
- ขอบคุณค่ะ
- ไม่ต้องเกรงใจนะคะ

00:27:40.400 --> 00:27:41.760 align:center
นี่เป็นโบรชัวร์ประชาสัมพันธ์ของเรา

00:27:42.360 --> 00:27:44.800 align:center
ในนี้บอกสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจ
ในชุมชน ตำบล และละแวกใกล้ๆ

00:27:44.880 --> 00:27:46.160 align:center
คุณลองดูนะคะ

00:27:47.840 --> 00:27:50.440 align:center
นี่เป็นแผนที่วาดมือ
คุณกินเสร็จสามารถไปเดินดูรอบๆ ได้นะ

00:27:51.040 --> 00:27:52.160 align:center
อันนี้เอาไปได้ไหมคะ

00:27:52.240 --> 00:27:53.120 align:center
ได้ค่ะ

00:27:54.280 --> 00:27:56.360 align:center
ข้างในนี้จะมีลูกพลับ

00:27:56.440 --> 00:27:58.280 align:center
แล้วก็มีวอลนัท

00:27:58.360 --> 00:28:00.080 align:center
องุ่นแห้งรวมกันอยู่ด้วยกัน ดีต่อสุขภาพมากค่ะ

00:28:00.160 --> 00:28:01.360 align:center
คุณลองชิมดูนะคะ

00:28:01.440 --> 00:28:03.760 align:center
- ดีไหม
- การดูตัวที่น่าอึดอัด

00:28:04.480 --> 00:28:07.440 align:center
พวกเขาสกุลเซี่ย เป็นลูกพี่ลูกน้องเหรอ

00:28:07.520 --> 00:28:08.840 align:center
ไม่ใช่หรอกค่ะ

00:28:08.920 --> 00:28:11.960 align:center
ปีนี้เถ้าแก่เซี่ยอายุ 32

00:28:12.040 --> 00:28:14.680 align:center
พี่เสี่ยวชุนอายุ 27 หรือ 28 แล้ว

00:28:14.760 --> 00:28:16.200 align:center
เป็นญาติห่างๆ กันน่ะ

00:28:17.560 --> 00:28:20.280 align:center
คงนับเป็นญาติในชุมชนเดียวกันได้มั้ง

00:28:20.800 --> 00:28:22.560 align:center
แต่พวกเขาสนิทกันมากเลยนะ

00:28:24.040 --> 00:28:25.160 align:center
สามสิบสอง

00:28:26.560 --> 00:28:28.440 align:center
อันนี้คือชิวลู่ อันนั้นคือชิงต้าย

00:28:28.520 --> 00:28:30.760 align:center
ใช่ๆ ไม่รู้เรื่องเท่าไรน่ะ

00:28:30.840 --> 00:28:34.880 align:center
ครอบครัวของเถ้าแก่เซี่ย
ยังไม่ใจร้อนเท่าพี่เสี่ยวชุนเลย

00:28:34.960 --> 00:28:37.840 align:center
วันๆ เอาแต่คิดจะหาแฟนให้เขา

00:28:38.720 --> 00:28:40.080 align:center
พี่น่าน่า

00:28:40.760 --> 00:28:41.600 align:center
ว่าไงจ๊ะ

00:28:42.320 --> 00:28:44.480 align:center
พี่น่าน่า หนูอยากกินเปาะเปี๊ยะ

00:28:45.480 --> 00:28:48.480 align:center
พวกเธอเพิ่งกินข้าวเที่ยงไป
ก็อยากกินเปาะเปี๊ยะแล้วเหรอ

00:28:48.560 --> 00:28:50.400 align:center
เขียนพินอินเสร็จหรือยัง

00:28:50.480 --> 00:28:52.440 align:center
แต่หนูอยากกินเปาะเปี๊ยะ

00:28:55.360 --> 00:28:56.200 align:center
นี้จ้ะ รับไปสิ

00:29:01.120 --> 00:29:02.720 align:center
ขอบคุณพี่หงโต้วหรือยัง

00:29:03.240 --> 00:29:05.480 align:center
- ขอบคุณค่ะ พี่หงโต้ว
- ยินดีจ้ะ

00:29:15.920 --> 00:29:17.280 align:center
ขอบคุณพี่สาว

00:29:24.800 --> 00:29:26.280 align:center
เด็กพวกนี้ลูกบ้านไหนเหรอ

00:29:26.800 --> 00:29:28.680 align:center
เสี่ยวหูลู่เป็นลูกสาวของบ้านพี่เสี่ยวชุน

00:29:28.760 --> 00:29:31.720 align:center
กั่วเปาเป็นลูกหยางกว้านจวิน
ที่ขายปิ้งย่างตรงปากทางตอนเย็น

00:29:32.720 --> 00:29:34.440 align:center
ลูกสาวของเสี่ยวชุนเหรอ

00:29:34.520 --> 00:29:35.840 align:center
เธอแต่งงานแล้วเหรอ

00:29:37.440 --> 00:29:38.640 align:center
เธอหย่าแล้วน่ะ

00:29:39.320 --> 00:29:41.680 align:center
สามีเก่าอยู่คุนหมิง พี่เขาเลยมีสิทธิ์เลี้ยงลูก

00:29:41.760 --> 00:29:43.560 align:center
- พนักงาน
- มาแล้วค่ะ

00:29:43.640 --> 00:29:45.120 align:center
- คุณค่อยๆ กินนะ
- อื้ม

00:29:45.800 --> 00:29:50.240 align:center
ปกติแล้ว นอกจากสอนที่โรงเรียน
ฉันก็มักจะไปปีนเขา ตั้งแคมป์

00:29:50.320 --> 00:29:53.440 align:center
จริงสิ ที่โรงเรียนประถม
ฉันก่อตั้งกลุ่มตั้งแคมป์เล็กๆ ด้วย

00:29:53.520 --> 00:29:55.160 align:center
กลุ่มตั้งแคมป์เหรอ

00:29:58.920 --> 00:30:01.240 align:center
- มีอะไรเหรอ
- กลุ่มตั้งแคมป์

00:30:01.320 --> 00:30:02.880 align:center
ดีมาก ดีมากเลย

00:30:03.680 --> 00:30:06.400 align:center
ฉันจะบอกให้นะ พี่ฉันก็ชอบกิจกรรมกลางแจ้ง

00:30:06.480 --> 00:30:07.480 align:center
แบบนี้มากเลย

00:30:07.560 --> 00:30:09.560 align:center
ดูรูปร่างพี่ฉันสิ มองออกใช่ไหม

00:30:10.280 --> 00:30:11.200 align:center
แล้วก็อีกอย่างนึงนะ

00:30:11.280 --> 00:30:13.320 align:center
พี่ฉันชอบขี่ม้ามากเลย

00:30:13.840 --> 00:30:15.840 align:center
เขามีม้าอยู่ตัวนึง น่ารักมาก

00:30:15.920 --> 00:30:17.200 align:center
มันชื่อว่าเจ้าน่ารัก

00:30:17.280 --> 00:30:20.160 align:center
พูดเบาหน่อย อย่าไปกวนลูกค้าสิ

00:30:21.280 --> 00:30:22.400 align:center
เบาๆ

00:30:25.960 --> 00:30:26.960 align:center
หวานนะคะ

00:30:28.320 --> 00:30:30.360 align:center
- แต่ไม่ได้หวานเกินไปใช่ไหม
- ใช่ค่ะ

00:30:30.440 --> 00:30:31.280 align:center
ชุ่มคอมาก

00:30:31.360 --> 00:30:33.880 align:center
เดี๋ยวฉันรินช้าให้นะ เอาแก้วมา นี้จ้ะๆ

00:30:33.960 --> 00:30:35.200 align:center
ขอบคุณค่ะ พี่เสี่ยวชุน

00:30:37.920 --> 00:30:38.840 align:center
ขอบคุณค่ะ

00:30:40.440 --> 00:30:41.800 align:center
ที่นี่ทำตัวตามสบายเลยนะ

00:30:41.880 --> 00:30:43.760 align:center
- ไม่ต้องเกรงใจ
- ค่ะ

00:31:24.520 --> 00:31:26.600 align:center
ดูตามสบายนะครับ เผื่อสนใจชิ้นไหน

00:31:28.400 --> 00:31:30.240 align:center
งานฝีมือพวกนี้ คุณทำเองหมดเลยเหรอ

00:31:30.760 --> 00:31:32.120 align:center
ไม่ครับครู

00:31:32.200 --> 00:31:34.640 align:center
แล้วก็ช่างในชุมชนเป็นคนทำ
แล้วก็นำมาวางขายที่นี่น่ะครับ

00:31:34.720 --> 00:31:36.560 align:center
ผมเพิ่งเรียนไม่กี่ปี ยังไม่เก่งขนาดนั้นหรอกครับ

00:31:45.720 --> 00:31:46.560 align:center
นั่นอะไรเหรอคะ

00:31:48.200 --> 00:31:49.880 align:center
ผมแกะเล่นๆ น่ะครับ

00:31:52.440 --> 00:31:53.440 align:center
น่าสนใจนะคะ

00:31:55.320 --> 00:31:56.440 align:center
น่าสนใจเหรอครับ

00:31:57.320 --> 00:31:59.920 align:center
ผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนน่าจะโกรธจัดน่าดูนะคะ

00:32:00.000 --> 00:32:01.200 align:center
แต่ก็ดูตลกด้วย

00:32:01.720 --> 00:32:02.560 align:center
คุณแกะใครเหรอ

00:32:03.440 --> 00:32:04.320 align:center
พี่สาวผมน่ะ

00:32:05.760 --> 00:32:06.720 align:center
พี่คุณเหรอ

00:32:08.280 --> 00:32:09.880 align:center
คิดว่าเป็นพี่สาวฉันซะอีก

00:32:12.840 --> 00:32:14.000 align:center
คุณมาจากร้านกาแฟข้างๆ เหรอ

00:32:15.120 --> 00:32:16.880 align:center
เห็นว่าสองร้านอยู่ติดกันน่ะค่ะ

00:32:17.520 --> 00:32:19.080 align:center
ร้านกาแฟนั่นเป็นร้านของพี่สาวผมเอง

00:32:19.960 --> 00:32:21.040 align:center
พี่สาวคุณคือเซี่ยเสี่ยวชุนเหรอ

00:32:21.120 --> 00:32:22.400 align:center
รู้จักพี่ผมด้วยเหรอ

00:32:22.480 --> 00:32:24.560 align:center
ฉันพักอยู่ที่นั่นค่ะ เพิ่งมาเมื่อวาน

00:32:25.720 --> 00:32:27.640 align:center
เป็นแขกที่มาเช่าห้องใหม่นี่เอง

00:32:27.720 --> 00:32:29.200 align:center
ผมชื่อเซี่ยเซียวเซี่ยครับ

00:32:29.720 --> 00:32:30.600 align:center
สวี่หงโต้วค่ะ

00:32:34.320 --> 00:32:35.240 align:center
สวี่หงโต้ว

00:32:37.600 --> 00:32:38.960 align:center
ผมให้ เอาไว้เล่น

00:32:41.760 --> 00:32:44.080 align:center
- ขอบคุณนะ
- ไม่เป็นไร ว่างก็มาได้อีกนะครับ

00:32:45.080 --> 00:32:45.920 align:center
บ๊ายบาย

00:34:38.080 --> 00:34:40.280 align:center
รู้ทางมาแล้วใช่ไหม แล้วมาอีกนะ

00:34:42.400 --> 00:34:43.320 align:center
นี่ครับ

00:34:43.400 --> 00:34:45.440 align:center
ขอบคุณนะคะพี่เสี่ยวชุน ดีใจที่ได้รู้จักนะคะ

00:34:45.520 --> 00:34:46.360 align:center
ฉันต้องมาแน่ค่ะ

00:34:46.440 --> 00:34:49.520 align:center
นี่เป็นชาใหม่ของพวกเรา ต้องลองดื่มดูนะ

00:34:50.040 --> 00:34:51.840 align:center
ขอบคุณสำหรับของขวัญนะคะ บ๊ายบาย

00:34:51.920 --> 00:34:53.639 align:center
ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ
ว่างแล้วมาเที่ยวใหม่นะครับ

00:34:53.719 --> 00:34:54.880 align:center
- กลับดีๆ นะ
- ค่ะ

00:34:56.440 --> 00:34:57.640 align:center
แล้วมาใหม่นะ

00:34:58.160 --> 00:34:59.120 align:center
บ๊ายบาย

00:35:02.880 --> 00:35:04.160 align:center
ชอบครูหลี่เหรอ

00:35:04.880 --> 00:35:06.600 align:center
ชอบสิ

00:35:06.680 --> 00:35:08.280 align:center
ฉันคิดว่าครูหลี่ก็ไม่เลวนะ

00:35:08.360 --> 00:35:09.480 align:center
เป็นไง สู่ขอเลยไหม

00:35:10.120 --> 00:35:12.960 align:center
พูดอย่างกับเขาจะแต่งกับฉันอย่างนั้นละ
บ้านเราฐานะต่างกัน

00:35:13.040 --> 00:35:14.520 align:center
ฉันไม่เข้าตาเขาหรอก

00:35:14.600 --> 00:35:17.640 align:center
ไม่เข้าตาได้ยังไง ไม่เข้าตา
แล้วเขาจะขอวีแชทพี่ก่อนได้ไง

00:35:18.160 --> 00:35:20.640 align:center
จะบอกไรให้นะ ได้วีแชทมาแล้ว

00:35:20.720 --> 00:35:22.040 align:center
พี่ก็ต้องรุกหน่อย

00:35:22.560 --> 00:35:24.800 align:center
คิดซะว่าคบหาเป็นเพื่อนไง

00:35:24.880 --> 00:35:26.840 align:center
ครูหลี่เป็นคนดีจริงๆ นะ

00:35:27.360 --> 00:35:28.680 align:center
อื้อ ก็ดี

00:35:29.400 --> 00:35:30.920 align:center
เรื่องเซี่ยเซี่ยน่ะ…

00:35:31.000 --> 00:35:32.960 align:center
พี่อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง

00:35:33.840 --> 00:35:35.000 align:center
ฉันรู้แล้ว

00:35:35.080 --> 00:35:37.720 align:center
วีแชทก็แอดแล้ว เขาก็นิสัยดี

00:35:37.800 --> 00:35:39.080 align:center
ก็เป็นเพื่อนกันไปก่อนไง

00:35:39.600 --> 00:35:41.840 align:center
อย่ารับปากส่งๆ พี่ต้องรุกหน่อยจริงๆ

00:35:41.920 --> 00:35:43.160 align:center
ได้ๆๆ

00:35:43.240 --> 00:35:44.360 align:center
พูดเรื่องเซี่ยเซี่ย

00:35:44.440 --> 00:35:46.080 align:center
ทำไมจู่ๆ จะไปเซี่ยงไฮ

00:35:47.040 --> 00:35:48.480 align:center
แม่บอกพี่แล้วเหรอ

00:35:49.640 --> 00:35:52.600 align:center
เขาน่ะไปรู้จักเพื่อนคนนึงที่อยู่ในเซี่ยงไฮ้

00:35:53.120 --> 00:35:55.360 align:center
เพื่อนชวน เขาก็เลยอยากไปดู

00:35:57.240 --> 00:35:59.560 align:center
เพื่อนที่เซี่ยงไฮ้ ผู้ชายหรือผู้หญิง

00:35:59.640 --> 00:36:02.040 align:center
เห็นบอกว่าเป็นผู้ชาย รู้จักในเกม

00:36:02.760 --> 00:36:04.480 align:center
ฉันว่าไม่น่าใช่

00:36:04.560 --> 00:36:08.520 align:center
เดี๋ยวนี้ตอนเขาอาบน้ำ
ก็ต้องเอาโทรศัพท์เข้าห้องน้ำด้วย

00:36:08.600 --> 00:36:09.520 align:center
ฉันว่า

00:36:10.200 --> 00:36:11.560 align:center
รักออนไลน์มากกว่า

00:36:13.520 --> 00:36:14.760 align:center
เซี่ยเซี่ยถึงวัย

00:36:14.840 --> 00:36:16.520 align:center
ที่จะมีแฟนแล้วสินะ

00:36:17.520 --> 00:36:19.040 align:center
แต่แม่ไม่คิดแบบนั้น

00:36:19.120 --> 00:36:20.560 align:center
ท่านบอกว่าเซี่ยเซี่ยไปเซี่ยงไฮ้

00:36:20.640 --> 00:36:22.680 align:center
เพราะว่าอยากไปหางานทำที่นั่นมากกว่า

00:36:25.160 --> 00:36:26.720 align:center
ถ้าเป็นแบบนั้นจริง

00:36:27.240 --> 00:36:29.720 align:center
เขาก็โตแล้ว ไปบังคับเขาไม่ได้หรอก

00:36:30.480 --> 00:36:33.040 align:center
ถ้าเขาอยากไปเที่ยวที่เซี่ยงไฮ้ก็ให้เขาไป

00:36:33.120 --> 00:36:35.680 align:center
แต่ถ้าเขาตัดสินใจอยากไปหางานจริงๆ

00:36:36.200 --> 00:36:37.040 align:center
ก็ให้เขาไปเถอะ

00:36:39.440 --> 00:36:40.560 align:center
แต่ว่า

00:36:41.360 --> 00:36:43.200 align:center
ช่วงนี้ครูของเขาอารมณ์ไม่ค่อยดี

00:36:44.000 --> 00:36:45.120 align:center
ไม่กี่ปีก่อน

00:36:45.200 --> 00:36:46.680 align:center
ลูกชายเขาอยากใช้เครื่องแกะสลัก

00:36:46.760 --> 00:36:48.800 align:center
เขาโกรธจนความดันขึ้น ต้องไปนอนโรงพยาบาล

00:36:50.000 --> 00:36:53.040 align:center
ต่อมาเขาได้รับการย่กย่องเป็นผู้สืบสาน
มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมระดับจังหวัด

00:36:53.560 --> 00:36:56.200 align:center
ทำให้เขารู้สึกต้องสืบสานมรดกพวกนี้ต่อไป
รับลูกศิษย์สิบกว่าคน

00:36:56.800 --> 00:36:59.160 align:center
สุดท้าย สอนไป

00:36:59.240 --> 00:37:00.240 align:center
ลูกศิษย์ก็หายหมด

00:37:00.760 --> 00:37:03.040 align:center
เซี่ยเซี่ยอยู่กับเขานานที่สุดแล้ว

00:37:03.560 --> 00:37:06.200 align:center
แถมยังอยู่ในชุมชนเดียวกันเหมือนญาติพี่น้อง

00:37:06.280 --> 00:37:08.120 align:center
เขาใส่ใจเซี่ยเซี่ยมาก

00:37:08.920 --> 00:37:10.560 align:center
ถ้าเซี่ยเซี่ยไปแบบนี้

00:37:11.240 --> 00:37:12.480 align:center
ฉันว่าลุงจะรับไม่ไหวน่ะสิ

00:37:13.000 --> 00:37:14.560 align:center
รับไม่ไหวก็ต้องรับ

00:37:15.360 --> 00:37:16.880 align:center
ย่าเคยพูดกับฉันว่า

00:37:17.560 --> 00:37:18.880 align:center
ยุคสมัยเปลี่ยนไป

00:37:19.400 --> 00:37:22.440 align:center
ของดีแต่ไม่โปรโมทก็ไปไม่รอด
ถนนสายเดิมยิ่งเดินก็ยิ่งแคบ

00:37:22.960 --> 00:37:25.040 align:center
ของดีแต่ไม่มีคนรู้จักก็ขายไม่ออก

00:37:26.080 --> 00:37:27.240 align:center
ลูกศิษย์ของเขาน่ะ

00:37:27.760 --> 00:37:30.400 align:center
ได้แต่มีฝีมือแต่หาเงินไม่ได้
ไม่ให้ไปแล้วจะให้ทำยังไง

00:37:31.280 --> 00:37:32.120 align:center
ใช่

00:37:32.840 --> 00:37:34.760 align:center
พี่อยากช่วยลุงโปรโมท

00:37:35.280 --> 00:37:37.480 align:center
แต่เขากลับคิดว่าโฆษณาเป็นเรื่องไร้สาระ

00:37:40.440 --> 00:37:41.360 align:center
เอาแบบนี้แล้วกัน

00:37:41.440 --> 00:37:43.840 align:center
เย็นนี้ให้เซี่ยเซี่ยมากินข้าวที่บ้าน
แล้วจะลองคุยกับเขา

00:37:45.840 --> 00:37:47.200 align:center
ขอบคุณนะพี่

00:37:47.280 --> 00:37:48.320 align:center
ไม่ต้องเกรงใจหรอก

00:37:57.200 --> 00:37:58.960 align:center
(ได้เรียนการเย็บปัก
ตั้งแต่อายุสิบห้าปีจนถึงปัจจุบัน…)

00:37:59.920 --> 00:38:01.080 align:center
ตรงนี้ไม่เสมอกัน

00:38:01.160 --> 00:38:02.360 align:center
มา ทำให้ดู

00:38:05.080 --> 00:38:06.440 align:center
- ดูสิ
- ดี

00:38:06.520 --> 00:38:07.840 align:center
- ถ่ายไว้เยอะๆ
- ได้ค่ะ

00:38:07.920 --> 00:38:09.320 align:center
จะได้ใช้ตอนโปรโมท

00:38:13.600 --> 00:38:14.760 align:center
ต้องดึงเข็มขึ้นเหรอคะ

00:38:14.840 --> 00:38:17.000 align:center
ใช่ สีจะได้เสมอกัน

00:38:19.200 --> 00:38:20.760 align:center
ตรงนี้ลงมาข้างล่างได้อีก

00:38:23.720 --> 00:38:26.600 align:center
แม่ครับๆ ผมจับผีเสื้อได้ด้วย

00:38:26.680 --> 00:38:27.800 align:center
อาเหยา

00:38:27.880 --> 00:38:29.520 align:center
ผีเสื้อมีประโยชน์ ช่วยผสมเกสรดอกไม้

00:38:29.600 --> 00:38:31.280 align:center
ให้พืชผลเติบโต

00:38:31.360 --> 00:38:32.280 align:center
ปล่อยมันไปเถอะ

00:38:34.640 --> 00:38:36.280 align:center
อาเหยา มานี่มา

00:38:36.360 --> 00:38:38.200 align:center
เดี๋ยวป้าปักหมวกลายดอกบัวให้

00:38:38.280 --> 00:38:40.680 align:center
ผมไม่อยากได้ดอกบัว ดอกไม้เป็นของผู้หญิง

00:38:40.760 --> 00:38:42.000 align:center
งั้นอยากได้อะไร

00:38:43.520 --> 00:38:44.360 align:center
ผีเสื้อ

00:38:45.080 --> 00:38:46.880 align:center
ได้ ลายผีเสื้อ มา

00:38:51.000 --> 00:38:52.320 align:center
ดี คัท ใช้ได้

00:38:53.360 --> 00:38:55.160 align:center
ครูเซี่ย วันนี้เหนื่อยหน่อยนะครับ

00:38:55.240 --> 00:38:56.760 align:center
- ขอบคุณครับๆ
- ไม่หรอกค่ะ

00:38:56.840 --> 00:38:58.360 align:center
- เรามาถ่ายรูปด้วยกันหน่อยนะครับ
- ได้จ้ะ

00:38:58.440 --> 00:39:00.400 align:center
- เดี๋ยวผมถ่ายให้ๆ
- มาถ่ายด้วยกันสิ

00:39:00.480 --> 00:39:01.920 align:center
เถ้าแก่เซี่ยมาถ่ายด้วยกัน

00:39:02.000 --> 00:39:03.440 align:center
ผมจะร่วมด้วยได้ยังไงล่ะครับ

00:39:03.960 --> 00:39:05.280 align:center
พวกเรารีบกันหน่อย

00:39:06.400 --> 00:39:07.320 align:center
มองกล้องนะครับ

00:39:08.080 --> 00:39:10.720 align:center
ขอปรับนิดนึง เอาละ หนึ่ง สอง สาม

00:39:11.240 --> 00:39:12.800 align:center
เรียบร้อย เอาละ

00:39:12.880 --> 00:39:14.040 align:center
- ขอบคุณนะครับ
- ไม่หรอกจ้ะ

00:39:14.120 --> 00:39:15.520 align:center
- กลับดีๆ นะ
- ครับ

00:39:16.160 --> 00:39:17.000 align:center
ผู้กำกับหลิว

00:39:17.080 --> 00:39:19.720 align:center
เดี๋ยวตอนเย็นผมทำเสร็จ ส่งทางอีเมล์ให้นะครับ

00:39:19.800 --> 00:39:21.200 align:center
- ได้ครับ
- ผมขอคุยด้วยหน่อย

00:39:22.280 --> 00:39:24.520 align:center
(ปีใหม่ต้อนรับสิริมงคล
เปิดประตูรับความโชคดีมหาศาล)

00:39:24.600 --> 00:39:25.760 align:center
ผู้กำกับหลิว

00:39:25.840 --> 00:39:27.960 align:center
ช่องของพวกคุณ
มีคอลัมน์เรื่องแกะสลักไม้ไหมครับ

00:39:28.040 --> 00:39:30.680 align:center
ผมอยากแนะนำให้คนนึง เป็นผู้สืบสานวัฒนธรรม

00:39:30.760 --> 00:39:32.400 align:center
ก่อนครูเซี่ยอีก

00:39:32.480 --> 00:39:34.920 align:center
เขาชอบเก็บตัว แต่มีฝีมือดีมากๆ

00:39:35.760 --> 00:39:37.520 align:center
เดือนก่อนพวกเราเพิ่งไปเจี้ยนชวนมาน่ะ

00:39:40.080 --> 00:39:42.480 align:center
- ไม่เป็นไร
- ไว้คราวหลังได้ มีโอกาสแน่นอน

00:39:42.560 --> 00:39:43.680 align:center
- ครับ
- แล้วค่อยคุยกันนะ

00:39:43.760 --> 00:39:44.720 align:center
ไม่มีปัญหาครับ

00:39:49.120 --> 00:39:50.480 align:center
เอาละ ไม่ต้องไปส่งหรอก

00:39:50.560 --> 00:39:52.480 align:center
- เก้อจื่อ ช่วยไปส่งแทนฉันทีนะ
- ได้ค่ะ

00:39:52.560 --> 00:39:53.480 align:center
- ไปก่อนะ บ๊ายบาย
- ฉันช่วยค่ะ

00:39:53.560 --> 00:39:54.480 align:center
กลับดีๆ ครับ

00:39:54.560 --> 00:39:57.280 align:center
(โรงปักผ้าของเซี่ยหวยหลาน)

00:40:10.400 --> 00:40:11.400 align:center
พวกเขาไปแล้วเหรอ

00:40:12.680 --> 00:40:13.600 align:center
ป้าครับ

00:40:14.120 --> 00:40:16.560 align:center
วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว รีบกลับไปพักเถอะครับ

00:40:16.640 --> 00:40:17.720 align:center
ไม่เหนื่อย

00:40:17.800 --> 00:40:19.280 align:center
ไม่ได้ใช้แรงสักหน่อย

00:40:21.360 --> 00:40:23.320 align:center
เมื่อกี้ตอนถ่าย ผมกำลังคิดว่า

00:40:24.360 --> 00:40:26.760 align:center
ถ้าแม่ไม่ทิ้งการปักผ้า

00:40:26.840 --> 00:40:28.040 align:center
ไม่ออกไปหางานทำ

00:40:28.680 --> 00:40:29.640 align:center
ป่านนี้แม่คง

00:40:30.160 --> 00:40:31.920 align:center
ถ่ายรายการกับป้าแล้ว

00:40:32.960 --> 00:40:34.840 align:center
ถ้าแม่หลานไม่ออกไปหางานทำ

00:40:34.920 --> 00:40:36.600 align:center
เอาจะเอาเงินที่ไหนส่งหลานเรียนล่ะ

00:40:38.120 --> 00:40:39.960 align:center
ป้าไม่มีลูกต้องเลี้ยง

00:40:40.040 --> 00:40:41.240 align:center
ไม่อย่างนั้นตอนนั้น

00:40:41.760 --> 00:40:44.440 align:center
ก็คงต้องออกไปหางานทำเหมือนกัน

00:40:46.880 --> 00:40:48.320 align:center
หลานคิดถึงแม่เหรอ

00:40:52.920 --> 00:40:55.640 align:center
ตอนแม่หลานออกไป หลานยังอยู่ม.ต้น

00:40:56.680 --> 00:40:58.800 align:center
แค่พริบตา ผ่านมายี่สิบปีแล้ว

00:40:59.760 --> 00:41:00.680 align:center
เร็วจริงๆ

00:41:22.680 --> 00:41:23.880 align:center
อาเหยา

00:41:23.960 --> 00:41:25.200 align:center
ลองชิมหน่อยสิ

00:41:27.840 --> 00:41:28.720 align:center
พอดีแล้วครับ

00:41:30.120 --> 00:41:32.520 align:center
ย่าครับ ย่าครับ

00:41:32.600 --> 00:41:34.440 align:center
ผมหิวมาเลย

00:41:35.120 --> 00:41:37.840 align:center
หลานโทรหาเซี่ยเซี่ยหน่อยว่าเขาใกล้ถึงหรือยัง

00:41:38.360 --> 00:41:39.760 align:center
โทรแล้วครับ บอกว่าเดี๋ยวมา

00:41:40.280 --> 00:41:41.920 align:center
ไปอาบน้ำก่อนแล้วค่อยกินข้าว

00:41:42.000 --> 00:41:43.880 align:center
กลิ่นตัวไม่เหม็นหรือไง

00:41:46.720 --> 00:41:48.760 align:center
ผมล้างมือมาแล้ว

00:41:50.920 --> 00:41:52.960 align:center
- พี่เตะผมทำไม
- ไปอาบน้ำไป

00:41:54.000 --> 00:41:55.400 align:center
ย่าครับ

00:41:55.480 --> 00:41:59.320 align:center
จะดุน้องก็ดุไป จะตีน้องทำไม

00:41:59.400 --> 00:42:01.760 align:center
ย่า ย่าจะลำเอียงโอ๋แต่มันไม่ได้นะ

00:42:01.840 --> 00:42:03.240 align:center
ตอนเด็กๆ ก็ทำกับผมแบบนี้อะ

00:42:03.320 --> 00:42:05.280 align:center
ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว

00:42:05.360 --> 00:42:07.600 align:center
ห้ามตีคน เพราะมันป่าเถื่อน

00:42:07.680 --> 00:42:09.480 align:center
ใช่ ป่าเถื่อน

00:42:12.080 --> 00:42:14.800 align:center
ย่าว่าเธอน่าจะเล่นที่บ้านย่าพอแล้วนะ

00:42:14.880 --> 00:42:16.920 align:center
ควรกลับไปเรียนที่คุนหมิงได้แล้ว

00:42:17.440 --> 00:42:18.400 align:center
ได้ยินไหม

00:42:18.480 --> 00:42:20.920 align:center
ย่าให้นายกลับไปเรียนที่คุนหมิงได้แล้ว

00:42:21.000 --> 00:42:22.240 align:center
มาอยู่นี่ตั้งเดือนนึง

00:42:22.320 --> 00:42:23.960 align:center
กลับไปเดี๋ยวเรียนไม่ทันนะ

00:42:26.680 --> 00:42:27.760 align:center
ผมไม่กลับไปหรอก

00:42:28.680 --> 00:42:30.560 align:center
ต้องกลับไปเรียน

00:42:31.480 --> 00:42:32.360 align:center
ย่า

00:42:32.440 --> 00:42:33.640 align:center
ผมไม่อยากไปเรียนแล้ว

00:42:33.720 --> 00:42:35.200 align:center
ผมจะอยู่ที่นี่ ผมอยากเลี้ยงม้า

00:42:36.240 --> 00:42:37.920 align:center
พี่ พี่ออกไปสร้างตัวเถอะ

00:42:38.000 --> 00:42:39.560 align:center
ผมจะอยู่ดูแลย่าเอง

00:42:40.360 --> 00:42:41.640 align:center
กินข้าวสามมื้อ

00:42:41.720 --> 00:42:43.600 align:center
จานก็ล้างไม่สะอาด

00:42:43.680 --> 00:42:44.720 align:center
วันๆ หายหัวไปเล่นกับไอ้ตูบ

00:42:44.800 --> 00:42:47.720 align:center
ในหมู่บ้านทั้งวัน หายหน้าหายตา
ยังจะบอกว่าดูแลย่าอีก

00:42:47.800 --> 00:42:50.040 align:center
นั่นก็เพราะมีพี่อยู่ ผมก็ไม่จำเป็น

00:42:50.120 --> 00:42:51.040 align:center
ใช่ไหมครับย่า

00:42:52.480 --> 00:42:54.280 align:center
เตะผมอีกแล้ว

00:42:54.360 --> 00:42:55.400 align:center
ย่าครับ

00:42:56.600 --> 00:42:58.240 align:center
ทำไมเธอตีน้องอีกแล้วเนี่ย

00:42:58.320 --> 00:42:59.440 align:center
ย่า

00:42:59.520 --> 00:43:00.960 align:center
ไม่ให้ผมตีมัน มาตีผมเนี่ยนะ

00:43:01.960 --> 00:43:05.360 align:center
ย่าไม่ได้ตีเธอสักหน่อย ย่าแค่ตบเบาๆ เองนะ

00:43:05.440 --> 00:43:07.680 align:center
ใช่ ตบเบาๆ เอง

00:43:07.760 --> 00:43:09.200 align:center
พี่ ยอมแล้ว พี่