สวัสดี มีอะไรให้ช่วยไหมครับ
ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณ
หยุดนะ
ขอโทษครับ
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
ที่นี่แหละครับ
ขอบใจนะ ตัวน้อย
พี่จะพักอยู่ที่นี่เหรอครับ
- ใช่ - แล้วพี่รู้จักแม่ของเสี่ยวหูลู่ไหมครับ
เสี่ยวหูลู่คือใครเหรอ
- ทัวทัว - ทัวทัว
นั่นไงครับ หูลู่
พวกเราจะไปเล่นกันที่บ้านกั่วเปา นายไปด้วยไหม
ไป รอแป๊บ
ไปเล่นกันเถอะ
ระวังด้วยนะ
มีใครอยู่ไหมคะ
สวัสดีค่ะ
ขอโทษนะคะ คุณรู้จักเซี่ยเสี่ยวชุนไหมคะ
สวัสดีค่ะ
คุณคะ
สวี่หงโต้วใช่ไหมคะ
- เซี่ยเสี่ยวชุนใช่ไหมคะ - ค่ะ
ทำไมคุณถึงมาที่นี่เองล่ะ
ฉันเดาว่าอีกสักพักคุณคงถึง
แต่คุณไม่โทรหาฉัน
ฉันโทรหาคุณก็ไม่รับ
ยากไหมคะกว่าจะเจอ
มือถือฉันตกแตกแล้ว
มิน่าล่ะ
นั่นกระเป๋าคุณใช่ไหม
- ใช่ค่ะ - เดี๋ยวฉันช่วยคุณขน
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันทำเองได้
ไม่ต้อง ให้ฉันทำเถอะ คุณแบกมาเกือบทั้งวันแล้ว
- หนักนะคะ - ค่ะ ฉันเห็นด้วย
เอาละ หนึ่ง สอง สาม
ได้แล้ว
ไปกันค่ะ
สวนที่นี่ใหญ่ไหมคะ
ใหญ่ค่ะ
แต่มันไม่ใช่ส่วนเดียวกันหรอกนะ
แบ่งเป็นสามส่วน
เมื่อสองปีก่อน
พวกเรามาเช่าและปรับปรุงที่นี่
ทำเป็นห้องเช่าระยะสั้น
มีทั้งหมดหกห้อง
นี่คือห้องของคุณ
ห้องห้า ข้างๆ ห้องคุณ
มีคนอยู่ราวห้าเดือนแล้วเพิ่งย้ายออกไป
ตอนนี้ยังไม่มีคนเช่าต่อ
แต่ว่าห้องอื่นเต็มหมดแล้ว
ถ้าผ่านสามเดือนไปแล้วคุณอยากเช่าต่อ
บอกฉันล่วงหน้าครึ่งเดือนนะคะ
ได้ค่ะ
มาดูสิคะ ห้องเป็นยังไงบ้าง
เสร็จแล้ว
พัสดุของคุณ
ฉันแยกมาเก็บไว้ให้แล้ว
คุณลองเช็กดูนะ
ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ
มาหงโต้ว จะจะแนะนำให้
ตรงนี้เป็นห้องครัวรวมนะ
อุปกรณ์ทำอาหารทั้งหมดใช้ได้หมดเลย
เป็นของส่วนรวม
ตรงนั้นเป็นห้องนํ้าชา
ส่วนด้านหลังเป็นห้องเก็บของ
แล้วก็ห้องเก็บเครื่องมือ
ดีมากเลยค่ะ
มา เดี๋ยวเราเข้าไปดูด้านใน
นี่
นี่เป็นห้องอาหาร
ด้านหลังจะเป็น
พื้นที่สำหรับพักผ่อน
ถ้าคุณมีอะไร หรือต้องการความช่วยเหลือ
เวลาฉันไม่อยู่
ไปหาน่าน่าได้
เขาอยู่ห้องหนึ่ง
ตอนนี้เขาคงอยู่ร้านกาแฟ
เดี๋ยวฉันค่อยบอกเรื่องคุณกับเขา
ได้ค่ะ
เขาเป็นใครคะ
เขาพักห้องสอง แต่ไม่ต้องไปสนใจเขาหรอก
ที่นี่ก็ประมาณนี้แหละ
ค่ะ
- งั้นฉันไปก่อนนะ - ขอบคุณนะ เสี่ยวชุน
ยินดีค่ะ
ตอนอยู่บนถนน มีเด็กผู้ชายคนนึงกำลังไล่ตามม้าอยู่
เขาทำมือถือฉันตกแตกแล้วหนีไป
ไล่ม้าเหรอ
เขาหน้าตายังไงเหรอ
ยังหนุ่มอยู่ค่ะ ผอมๆ สูงๆ
อ้อ ฉันรู้แล้ว
บ้านเขาใกล้ๆ นี่เอง อยู่ข้างบ้านแถวนี้แหละ
เดี๋ยวฉันพาคุณไป
- ขอบคุณนะ - ไม่เป็นไร ไปกัน
- ระวังนะ - ค่ะ
นี่ไง
ทีนี่แหละ
หงโต้ว
นี่แหละบ้านเขา
บ้านนี้มีคุณย่าหนึ่งคน
พี่ชายหนึ่งคน
แป๊บนึงนะ
สวัสดีค่ะ
อื้ม ฉันรู้แล้ว เดี๋ยวกลับไป
แค่นี้นะ
หงโต้ว ฉันไม่เข้าไปกับคุณแล้วนะ
พอดีมีเรื่องด่วน
พอเข้าไปแล้ว แค่หาพี่ชายของเขาก็พอ
ได้ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ
- คุณไปทำธุระเถอะ - ค่ะ
ถ้าคุณว่าง
พรุ่งนี้ไปดื่มกาแฟที่ร้านนะ ฉันเลี้ยงคุณ
ได้ค่ะ
- ไปแล้วนะ - ค่ะ
- แล้วเจอกัน - ค่ะ
ม้ามีตั้งเยอะ ดันเลือกขี่เจ้าน่ารัก
ครั้งก่อนก็เพิ่งล้มไป
สองวันแล้วยังไม่ดีขึ้นเลย
ครั้งนี้ก็ขี่ออกไปอีกแล้ว
ดีนะไม่ไปชนใครเข้า
ไม่งั้นฉันตีนายขาหักแน่
ใครให้นายกินก่อนฮะ
คุณย่ายังไม่ได้กินเลย
แล้วก็
ตัดผมของนายด้วยนะ
ดูตัวเองสิ
นี่ แบบนี้ถึงเรียกว่าหล่อครับ
ไปตัด
คุณย่า ดูพี่เขาสิครับ
กินข้าว
ขอโทษนะคะ
หน้าบ้านไม่มีกระดิ่งเรียกน่ะค่ะ ฉันเลยเดินเข้ามา
คุณมาเที่ยวสินะ
หลงทางหรือเปล่าครับ
ฉันมาหาเขาค่ะ
ผมเหรอ
เมื่อตอนบ่ายเขาชนฉัน ตอนเขาวิ่งตามม้านะ
ม้าวิ่งไปชนคนเหรอ
ไม่ใช่นะ เปล่าครับ
ไม่ใช่ชนฉันค่ะ
เขาวิ่งตามม้าไป แล้วมาชนฉัน
จากนั้น มือถือฉันตกพื้น
มันพังแล้วค่ะ
มือถือคุณพัง
ทำผิดกลับมาแล้วไม่พูด
ให้คนเขาตามมาหาถึงบ้าน
ก่อเรื่องให้ฉันทั้งวันเลย
- พี่ครับ - ก่อเรื่องดีนัก
พี่ครับ ผมผิดไปแล้ว อย่าเตะผมนะ
- หยุดนะ - พี่ อย่าเตะผมเลย
- หยุด อย่าหนี - พี่ ผมผิดไปแล้ว
พี่ครับ พี่ ผมผิดไปแล้ว
พี่ อย่าเตะผม
- หยุดเลยนะ - อย่าครับ
ย่าครับ ช่วยผมด้วย
ย่าครับ
หน้าจอแตกจนเป็นแบบนี้แล้ว
เปิดก็ไม่ติด
คุณจะเปลี่ยนหน้าจอ
หรือให้ผมซื้อเครื่องใหม่ให้ครับ
แค่ซ่อมก็พอค่ะ
ในเครื่องมีแต่ของสำคัญ
ถ้าซ่อมไม่ได้จริงๆ
คุณให้เงินฉันมาครึ่งนึงก็พอ
ยังไงก็ใช้มาตั้งปีกว่าแล้ว
ที่นี่ไม่มีร้านซ่อมหรอกครับ
คุณพักที่นี่นานแค่ไหน
แค่สั้นๆ ค่ะ
ฉันเพิ่งมาวันแรกก็โดนเขาวิ่งมาชนเลยค่ะ
ใครพาคุณมาที่นี่
เซี่ยเสี่ยวชุนค่ะ
เสี่ยวชุน
คุณพักที่บ้านโหย่วเฟิงใช่ไหมครับ
ผมชื่อเซี่ยจือเหยา
คุณชื่ออะไรครับ
สวี่หงโต้วค่ะ
ผมมีธุระต่อ
คงไปเป็นเพื่อนคุณไม่ได้
- เดี๋ยวผมหาคนไปเป็นเพื่อนให้ - ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันยังต้องกลับไปจัดห้องค่ะ
เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันไปเอง
แล้วจะเอาใบเสร็จมาให้คุณดู ดีไหมคะ
ก็ได้ครับ ขอโทษด้วยนะครับ
ค่ะ
อ้อ เดี๋ยวคุณ
เซี่ยจือหย่วน มานี่เลย
ขอโทษพี่เขา
- ขอโทษครับ - ดีๆ สิ
- ขอโทษครับ - ไม่เป็นไรค่ะคุณ
ฉันให้อภัยค่ะ
ขอโทษอีกครั้งนะครับ
- ค่ะ - ขอโทษนะ
อย่าเตะเขาอีกนะคะ
ผม… อ้อ ไม่หรอก
ฉันเตะนายเหรอ
ย่าครับ
เขาหยิกคอผม แล้วยังเตะก้นผมด้วย
ดูตรงนี้สิครับ
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
มันเจ็บนะครับ
เขาว่ายังไงบ้าง
เขาบอกว่าซ่อมก่อน
ซ่อมไม่ได้ค่อยชดใช้เงินครึ่งนึงครับ เห็นว่าใช้มาปีกว่าแล้ว
เป็นคนจริงใจดีนะ
ใช่ครับ เขาไม่ได้บอกให้ซื้อใหม่ให้เขาเลยสักนิด
พี่เขายังตัดใจซื้อเครื่องใหม่ไม่ได้เลย
ยังให้ผมใช้ต่อจากเขา
ขี้งก
เป็นแค่นักเรียนจะเอามือถือเครื่องใหม่ไปทำอะไร
เครื่องเก่ามันชอบค้างตอนเล่นเกม ผมโดนด่าประจำ
เขาด่ามาก็อย่าไปเล่นกับเขา
พวกคนหยาบคาย
ย่าไม่เข้าใจอะ
เดี๋ยวสิ
เธอก็อย่าแกล้งเขาสิ
กินข้าว
ย่าก็กินด้วยสิ
สวัสดีครับ มีเรื่องอะไร
เรื่องภาพไม้แกะสลักได้ข่าวบ้างไหม
เครื่องจักรกับฝีมือคนทำจะเหมือนกันได้ยังไง
มันก็แค่เครื่องจักร
ทำออกมาก็ราบๆ เรียบๆ
ทำมาแล้วก็ดูเหมือนกันหมด
นี่คุยแล้วได้ผลแบบนี้เหรอ
คุยใหม่
ให้กินข้าวเงียบๆ ไม่ได้เลย
ย่า กินเยอะๆ ครับ
(ร้านกาแฟโหย่วเฟิง)
ย่าซิ่วอิง
ขี้ม้าตรงประตูล้างออกด้วยนะคะ
พี่คะ
ยังไม่ได้ล้างขี้ม้าเลยค่ะ
ฉันลืมอีกแล้วน่ะ
ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันทำเอง
พี่เสี่ยวชุน เจอเขาแล้วใช่ไหมคะ
เจอแล้ว ดูเป็นมิตรดีด้วย
เขาชื่ออะไร ทำงานอะไรคะ
ชื่อสวี่หงโต้ว
ไม่ได้ถามว่าทำงานอะไร
พี่ยังไม่ได้กินข้าวเหรอ
เมื่อคืนฉันกับต้าม่ายลองทำซาลาเปาดู
เดี๋ยวเอาไปให้เซี่ยเซี่ยสองลูก
- ไม่ต้องหรอก - สบายมากค่ะ
ดูสิ
- ดูนี่สิ - อิง
วันๆ เธอทำอะไรบ้างเนี่ย
- ดูสิดู - เซี่ยเซี่ยเขาเป็นอะไรเหรอ
โดนครูด่ามาเดือบทั้งวันแล้ว
ว่าเขาไม่เอาไหน
ดูสิ ฉันสอนเธอแบบนี้เหรอ
เธอคิดใช่ไหมว่าเรียนกับฉันมาตั้งหลายปีแล้ว
เก่งแล้ว
ตัวเองสุดยอดแล้ว
เลยมีเวลาไปเล่นใช่ไหม
ผมแค่ทำงานนิดหน่อย
งานเหรอ ฝีมืออย่างเธอเนี่ยนะ
ฟังฉันนะ
ตอนที่ฉันอายุเท่าเธอ
มีแต่คนแย่งกันจ้างงานฉัน
แล้วดูเธอสิ
แกะมากี่วันแล้ว
ดูดอกไม้ที่เธอทำสิ
ฝันอยู่เหรอ
ผมยังทำไม่เสร็จเลย
เหลาะแหละ
ไม่มีสมาธิ
วันทั้งวันเอาแต่นั่งเล่นมือถืออยู่ตรงนี้ หัวเราะคิกคัก
ไม่ตั้งใจเลย
ยังเรียนไม่ได้เรื่อง
จะทำอะไรเป็น
ผมผิดไปแล้ว ขอโทษครับครู
ตอนเธอสำนึกผิดท่าทางดูดีนะ
แต่ไม่คิดแก้ใช่ไหม
เธอจ้องฉันทำไม
ครูครับ อย่าโกรธเลยนะถ้าผมพูดเรื่องจริง
พูดจริง
นี่โกหกฉันมาตลอดเลยเหรอ
ได้ พูดเลย
พูดมาเลย
พูดสิ
ถ้าไม้สลักพวกนี้มันขายออกไปได้จริงๆ ผมรับปากจะทำอย่างดีเลย
ครูทำงานมาตั้งกี่สิบปี
แถมยังเป็นผู้สืบทอดวิชาอีก
งานแกะสลักของครู
ถูกเอามาวางไว้ตั้งแต่ปีก่อนแล้ว
วางนานจนกลายเป็นสุสานแล้ว
แล้วยังพวกเก้าอี้ด้านนอกนั่นอีก
มีแต่คนมาลูบมาจับ
แต่ขายไม่ออกสักอัน
คนมาดูก็ไม่ใช่น้อยๆ
- ขอแค่เรามีฝีมือ… - ไม่มีประโยชน์ครับ
พวกเขาแค่มาถ่ายรูปกันทั้งนั้น
มาก็คงได้แค่ซื้อพวกเครื่องประดิษฐ์
เล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นแหละ
งานไม้ที่ครูแกะอยู่ที่นี่หมดเลย
เยอะแยะขนาดนี้มันขายไม่ออกตั้งแต่แรก
ผมว่าครูไม่ควรเปิดร้านไม้แกะสลัก
ขายในเน็ตดีกว่า ประหยัดต้นทุนได้ตั้งเยอะ
- เธอนี่มัน… - เซี่ยเซี่ย
คุณลุงก็อยู่ด้วยเหรอเนี่ย
อายุตั้งเยอะแล้ว ยังเกรี้ยวกราดได้ขนาดนี้
มิน่าล่ะ ครูถึงได้โกรธ
ฉันว่านายน่ะขี้เกียจแล้วนะ
เขาแค่ไม่มีความสุข เห็นอะไรก็ขัดหูขัดตา
หรือว่านายทำให้เขาโกรธเองกันแน่
ผมเปล่า ผมแค่ลูกศิษย์
ช่างเถอะ ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว น่าเบื่อ
น่าเบื่ออะไร
อยู่ที่นี่แหละน่าเบื่อ พี่ไม่เห็นด้วยเหรอ
ไม่นะ
ที่นี่จะดีกว่าเซี่ยงไฮ้ได้ไง
ที่นี่ก็มีดีของที่นี่
เซี่ยงไฮ้ก็ดีอีกแบบนึง
ดีอะไรล่ะ
กี่โมงแล้วข้าวยังไม่กิน
เอ้า
นํ้าเต้าหู้ของชอบ
รีบดื่มเข้าล่ะ
(สัญญาของเรา)
(กินของดีๆ เที่ยวเล่นให้สนุก)
(ไปที่สวยๆ)
(ชีวิตที่ต้องการ)
(ร้านดอกกัลซัง)
(ผักตบนํ้า ปลาเข็มทอง)
ปิดแล้วเหรอคะ
(ปิด)
ใช่ค่ะ
มาคนเดียวเหรอคะ
งั้นเข้ามาเถอะค่ะ
- เชิญด้านในค่ะ - ขอบคุณนะคะ
มาแล้ว
อาหารของคุณ
หิวแล้วใช่ไหมคะ
- ขอบคุณนะคะ - ยินดีค่ะ
เถ้าแก่คะ รบกวนถ่ายรูปให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ
ได้ค่ะ
- กดตรงนี้นะคะ - ค่ะ
หนึ่ง สอง สาม
ยิ้ม
- ดูก่อนค่ะ ได้ไหม - ขอบคุณนะคะ
ถ้าอยากได้อีก เดี๋ยวฉันถ่ายให้ค่ะ
ได้ค่ะ ดูดีมาก ขอบคุณนะคะ
รสชาติใช้ได้ใช่ไหมคะ
คุณมาคนเดียวเหรอคะ
เคยมาที่นี่มาก่อนไหมคะ
ไม่ค่ะ
มาครั้งแรกเลยเหรอคะ
งั้นคุณมาถูกที่แล้วค่ะ
ร้านของเราเปิดมาเกือบยี่สิบปีเชียวนะคะ
เมื่อก่อนนะ
มีแค่ร้านเรานี่แหละ
มาทานมาเล่นที่นี่กันทั้งนั้นค่ะ
แล้วยังกลับมาใหม่ด้วย
- เถ้าแก่คะ - คะ
คิดเงินด้วยค่ะ
จ่ายผ่านวีแชทได้ไหมคะ
ได้ค่ะ อาลีเพย์ก็ได้
สแกนตรงนี้เลย
- ห้าสิบแปดค่ะ - ฉันรูดบัตรดีกว่าค่ะ
ที่นี่ไม่รับบัตรนะ
ตอนนี้เราใช้มือถือจ่ายกันทั้งนั้น
มีเอทีเอ็มแถวนี้ไหมคะ
ไม่มีเลยค่ะ
อย่างงี้ดีไหมคะ
มื้อนี้ถือว่าฉันเลี้ยงคุณ
- อย่าดีกว่าค่ะ - ไม่เป็นไร คุณกลับไปเถอะ
คุณรู้จักบ้านโหย่วเฟิงใช่ไหมคะ
รู้จักค่ะ คุณพักที่นั่นเหรอ
ฉันเพิ่งมาถึง มือถือก็ตกแตกเลยค่ะ
ฉันพักที่นั่นประมาณสามเดือน
เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันมาจ่ายนะคะ
ได้ค่ะ ไม่เป็นไรเลย
หรือว่าให้ฉันฝากกล้องไว้ที่นี่ดีไหมคะ
ไม่ต้องค่ะ ไม่จำเป็นเลย
คุณกลับไปเถอะ
- ฉันมาอีกทีแน่ค่ะ - ค่ะ
- กลับดีๆ นะคะ - ขอบคุณค่ะ
- บ๊ายบายค่ะ - ค่ะ
พรุ่งนี้ทางสถานีจะแวะมา อัดรายการวัตถุดิบที่โรงปักเย็บ
เรื่องนี้ฝากเสี่ยวเยว่ด้วยนะ
เดี๋ยวฉันส่งเบอร์โทรพวกเขาให้
ค่ะ
เถ้าแก่เซี่ย
พรุ่งนี้เรานัดบริษัทขนส่งไว้
รับงานปักและสินค้าทั้งหมด เพื่อไปร่วมงานมรดกทางวัฒนธรรมที่ซินเจียง
ต้องแพ็คและส่งให้เสร็จภายในพรุ่งนี้
ฉันบอกคุณไว้ก่อนนะคะ
ให้พวกเขามาช้ากว่าเดิมได้ไหม
ฉันอยากให้รายการได้เก็บภาพ
ภาพม้าทั้งเจ็ด ผลงานของครูเซี่ย
ค่ะ เดี๋ยวฉันประสานงานเรื่องนี้
นายกับเสี่ยวหลานจะไปซินเจียงกันเมื่อไหร่
วันมะรืนนี้ครับ
ส่วนครูจางกับนักเรียนของเขา ค่อยไปอาทิตย์หน้าก็ได้ครับ
อืม
งั้นก็ทำตามที่ประชุมไว้นะ
เย่เสิน วอลนัทล่ะ
อยู่นี่ครับ
แบ่งให้พวกเขาด้วย
อาซู มากันแล้วเหรอ
อื้ม
ไปเลย
กินกันทุกคน
มาๆ
ต้าเซีย เอ้านี่
เอามาจากต่างจังหวัดเลยนะ
เป็นของจากบ้านหวงซินซิน ให้เพื่อนของเขาที่ปลูกหามาให้เป็นพิเศษ
เขาให้พวกเราช่วยเขาขายด้วยนะ
คิดว่าไงกันบ้าง
ดีเลยละ
- กรอบ - เต็มอิ่ม
แต่ว่าเราต้องไปดูที่ผลิตสักหน่อย
เห็นด้วย
คุณลุง
ครูเซี่ย
- ครูเซี่ยมาแล้ว - ครูเซี่ยมาแล้ว
- ดื่มก่อนครับลุง - อื้ม
อาเหยา
ฉันมาถามเรื่องภาพไม้สลัก
ที่ทางโรงแรมอยากได้
ได้ความว่าไงบ้าง
ที่จริงผมอยากรอให้แน่ใจแล้วค่อยบอกลุง
เป็นแบบนี้ครับ
เพื่อนที่เป็นนักออกแบบบอกกับผมว่า
เดิมทีแล้ว
เจ้าของโรงแรมอยากได้ภาพไม้สลัก
แขวนไว้ชั้นละภาพ
แต่ว่าตอนนี้
เขาอยากแขวนภาพไม้สลักขนาดใหญ่
ฝีมือของลุง
แค่ที่โถงรับแขกครับ
ส่วนที่อื่นๆ
จะแขวนภาพไม้สลักจากเครื่องจักรแทน
มันประหยัดต้นทุนได้
เพราะงั้นเขาต้องการแค่ชิ้นเดียวสินะ
ถ้างั้น…
ถ้างั้นให้คนอื่นทำแทนได้ไหม
ลุงเป็นผู้สืบทอดวิชานะครับ
เขาต้องอยากได้ผลงานของลุงอยู่แล้ว
ลูกศิษย์ฉันฝีมือดีๆ ทั้งนั้น
ถ้าเป็นเมื่อก่อนนะ
เวลาคนจะสร้างบ้าน
ก็ต้องต่อคิวจ้างทำกันทั้งนั้น
ครับๆ
ลุง เรื่องนี้ยังไม่ได้ข้อสรุป
เดี๋ยวผมกลับไปถามเพื่อนใหม่
ไว้นัดเวลากับเจ้าของด้วย
เดี๋ยวผมไปคุยกับเขาเองเลยครับ
ช่างมันเถอะ
ไม่ต้องคุยแล้ว
ฉันไม่อยากอ้อนวอนใคร
ไว้บอกเขาว่า
เรื่อง…
เรื่องภาพใหญ่ชิ้นนั้น
ให้เขาจ้างคนอื่นเถอะ
ฉันไม่ต้องการแล้ว
เรียกว่าอ้อนวอนได้ไงกันครับ
ทำธุรกิจก็ต้องเจรจา
ลุงใช้วิธีของลุงโน้มน้าวผม
ผมใช้เงื่อนไขของผมโน้มน้าวลุง
ฉันทำงานมาได้ตั้งหลายปี
หาเงินเองได้ด้วยฝีมือตัวเอง
ไม่เคยขอร้องใคร
อาเหยา ฉันเปล่าโมโหนายนะ
นายอย่าเพิ่งโกรธ
ลืมมันไปเถอะ
ฉันไปแล้ว
อย่าเพิ่งไปสิครับ
- ช่างมัน ฉันกลับแล้ว - เดี๋ยวสิครับ
ขอโทษนะคะ
ถามทางหน่อยค่ะ
คุณมาที่นี่ได้ยังไง
ก็เดินไปเรื่อยน่ะค่ะ
เจอกันอีกแล้วนะคะ
ที่นี่เล็ก เจอกันง่ายมาก
คุณจะกลับบ้านพักใช่ไหม
ค่ะ
เดินตรงไปริมหาด
จากนั้นเดินตรงไปตามเส้นหาด
แล้วจะเห็นทางเข้าหมู่บ้านครับ
ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ
เกิดอะไรขึ้น
คุณโดนงูกัดเหรอ
ทำไมคุณจ้องมันอย่างนั้น
ไม่เคยเห็นเหรอครับ
ไม่เคยเหยียบมาก่อนค่ะ
คุณเอาเท้าออกมาก่อนดีไหมครับ
- ขี่ม้าครั้งแรกเลยใช่ไหมครับ - ค่ะ
สบายใจได้
เจ้าน่ารักเชื่องมากครับ
เมื่อก่อนอาหย่วนเคยขว้างประทัดโดนมัน
มันเลยไม่ชอบเขาเท่าไหร่
ชื่อว่าเจ้าน่ารักเหรอคะ
ตอนเกิดมาตัวเล็กมากครับ
ดูน่ารัก
ขอบคุณนะคะ
ยินดีครับ
ว่ากันว่าเหยียบขี้วัวเป็นลางดีนะคุณ
ไม่แน่ผมอาจได้โชคดีจากคุณด้วยก็ได้
คุณลาออกจากงานแล้วมาที่นี่เหรอ
คุณรู้ได้ยังไง
มาถึงก็พักตั้งสามเดือน
บริษัทที่ไหนจะให้ลายาวขนาดนี้
คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันมาพักที่นี่สามเดือน
มีแค่บ้านโหย่วเฟิงเท่านั้นแหละ ที่ให้เช่าสามเดือนขั้นตํ่า
ใช่ค่ะ
อกหักมาหรือว่าแค่ยังคิดอะไรไม่ออก
ทำไมถามแบบนี้ล่ะ
ไม่ใช่เรื่องงาน
ก็เรื่องรักน่ะสิครับ
คนในเมืองไม่ว่าวัยไหน
ก็คิดว่าตัวเองมีความกดดันมาก
ทำงานเยอะ หาเงินได้น้อย
เจ้านายยังไม่เข้าใจ
ถึงปากจะบ่นอยู่ทุกวัน
แต่น้อยคนที่จะลาออก
- คุณรู้ไหมทำไม - เพราะอะไรเหรอคะ
เพราะลาออกแล้วต้องหางานใหม่
ไม่มีงาน ไม่มีเงิน
ไม่มีเงินก็หาเลี้ยงตัวเองไม่ได้
ถ้างั้น
ที่เลี้ยงม้าอยู่นี่ ช่วยจุนเจือครอบครัวคุณได้บ้างไหมคะ
ได้สิ
พวกเรามีบ้านมีที่ดิน ได้ต้นทุนตํ่า
ส่วนคุณย่าก็ปลูกผัก
แล้วเอาออกไปขายที่แผง
ได้เงินตั้งหลายบาท
สมมุติผมเป็นคนว่างงาน
แค่รายได้คุณย่าก็พอใช้แล้ว
คุณย่าอายุเท่าไหร่แล้วคะ
แปดสิบปีแล้วครับ
พระอาทิตย์ตกแล้ว
(แค่ร้านขายของชำ)
- เอ้านี่ กลับดีๆ นะ - ขอบคุณครับ
ระวังนะ ระวัง
ไปนั่งตรงนั้นนะ
เสี่ยวฉิน
ซื้อรองเท้าแตะคู่นึงสิ
พี่เหยา แฟนพี่เหรอคะ
พูดไรเนี่ย
แค่มีแขกมาเยี่ยมบ้าน
พี่ให้เขาขี่เจ้าน่ารัก
แต่กับฉัน พี่กลับไม่ให้
เลือกหน่อยคุณ
อันนี้ค่ะ
ได้ไหมครับ
ได้ค่ะ เท่าไหร่คะ
คุณมากับพี่เหยา ฉันคิดแค่ 25 หยวนพอค่ะ
- สิบหยวน - งั้นฉันก็ไม่ได้กำไรน่ะสิ
ค่ะ สิบหยวนค่ะ
ทำไมพี่เป็นคนจ่ายล่ะคะ
มือของเขา…
นี่เธอเป็นตำรวจหรือไง ถามอย่างกับใช่
- เดี๋ยวผมเอาป้ายออกให้ครับ - ค่ะ
พี่เหยา
ไม่มีสัมมาคารวะเลย
ให้แบ่งจริงๆ
เธอควรเรียกฉันว่าลุงเหยานะ
ลุงอะไรเล่า นี่มันสมัยไหนแล้ว
ยังแบ่งเรียกกันแบบนั้นอีก
อีกอย่างพี่ไม่ใช่ลุงจริงๆ ฉันสักหน่อย
อะ รองเท้า
กลับแล้วนะ
เดี๋ยวค่ะ
ให้คุณค่ะ
ขอบคุณนะ
ไว้ว่างค่อยมาอีกนะคะ
บ๊ายบาย
พี่เหยา พรุ่งนี้ฉันไปบ้านพี่นะ
อืม
สวัสดีครับ กินอะไรหรือยังครับ
ยังเลย นายเพิ่งกลับมาเหรอ
- ครับ - ไปทำไรมาล่ะ
ไปรับย่ากลับไปกินข้าวครับ
อืม กลับดีๆ ล่ะ
ไม่ชินกับรองเท้าแบบนี้เหรอ
กว้านจวิน
ย่าครับ
มืดขนาดนี้ยังจะเย็บอีก สายตาจะเสียเอานะครับ
ทำไม่เพิ่งกลับมาล่ะ
ย่ารอนายมาตั้งหลายชั่วโมง
แฟนนายเหรอ
สวี่หงโต้ว เป็นแขกคนใหม่ของบ้านพัก
- สวัสดีค่ะ - อยู่นานเลยละสิ
ฉันเปิดร้านที่นี่ทุกวันตอนหกโมงเย็น
- อยากกินเนื้อย่างก็แวะมานะ - ค่ะ
ให้ฉันช่วยคุณจูงม้าไหมคะ
ดีเลยครับ
มันเชื่องนะ ไม่เตะคน
ผมช่วยครับ
ลองชิมดูครับ
- ขอบคุณค่ะ แต่ไม่เป็นไร - ไม่ต้องเกรงใจครับ
ขอบคุณนะคะ
กลับกันเถอะ
ฉันจูงม้าไม่ค่อยเป็นนะ
คุณแค่จูงดีๆ ก็พอครับ
ถ้าไม่ได้จริงๆ เดี๋ยวให้ย่าจูงเอง
- มา - ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันจูงดีกว่าค่ะ
ไปกันเถอะ
วันนี้ขายได้เท่าไหร่ครับ
ร้อยกว่าๆ
เยอะจังครับ
ซี่โครงเนื้อกับแกะนะครับ
อืม
- คุณย่าคะ เดี๋ยวฉันขัดเองค่ะ - โธ่
ไม่ต้อง
เธอไปดื่มชาเถอะไป
เร็วสิ ไปดื่มชาก่อน
สวี่หงโต้ว
- ช่วยยกอาหารหน่อยครับ - ค่ะ
เราทำกับข้าวกันเอง ทานตามสบายนะคุณ
ขอบคุณค่ะ
ไม่ต้องรอน้องชายคุณเหรอคะ
ไม่ต้อง ไม่รู้ไปเล่นที่ไหนอยู่ตอนนี้
อาเหยา
ครับ น้าเป่าผิง อยู่ในบ้านครับ
เพื่อนบ้านน่ะ
อาสะใภ้
ที่บ้านมีงานมงคลนิดหน่อย ตุ๋นเนื้อไว้
เลยรีบเอามาให้
เนื้อวัวเหรอครับ ดีจังเลยครับ
พวกเรามีแขกพอดี แต่อาหารงั้นๆ ไปหน่อย
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
เป็นแขกที่บ้านพักน่ะ
เป่าผิง
มากินข้าวกับเราได้นะ
ที่บ้านก็เพิ่งทำเสร็จพอดี
เสี่ยวชุนกำลังไปตามเสี่ยวหูลู่อยู่
เดี๋ยวฉันก็กลับแล้ว
รีบกินนะ กำลังร้อนๆ เลย
ขอบคุณครับ
กินกันก่อนเลยนะ
- น้ากลับแล้ว - ขอบคุณนะ
อาสะใภ้ ฉันกลับก่อนนะคะ
น้าเป่าผิง
เดี๋ยวผมไปส่งครับ
กินเลย
- ไม่ต้องรอเขา - ขอบคุณค่ะ
น้าเป่าผิง
มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ
น้าอยากให้เธอคุยกับเซี่ยเซี่ยให้หน่อยนะ
คือว่า
เขาเหมือนใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว แถมยังขี้เกียจทำงาน
วันนี้ยังทำให้ครูโมโหอีก
พี่สาวเขาช่วยพูดก็ยังไม่ฟัง
สุดท้ายก็ทะเลาะกัน
อย่าโทษเขาเลยครับ
ใครๆ ก็ชอบเล่นสนุกทั้งนั้น
ให้ลุงตำหนิเขาก็พอแล้ว
พวกเราอย่าไปพูดเลยครับ
น้ารู้
แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกันน่ะ
เขาบอกน้าว่าเพื่อนที่เซี่ยงไฮ้
ชวนเขาไปเที่ยว
ก็เลยจะไปที่นั่นสักครั้ง
เขามีเพื่อนที่เซี่ยงไฮ้เมื่อไหร่ครับเนี่ย
น้าไม่รู้เหมือนกัน
แต่ทั้งวันก็จับแต่มือถือ ไม่ดูคลิปก็แชท
ไม่ใช่ว่าน้าไม่อยากให้เขาไปเที่ยวนะ
แต่น้ากลัวเขาจะไม่กลับมา
เซี่ยเซี่ยพูดเองเหรอครับ
เปล่าหรอก
แต่น้ารู้จักเขาดี
สองวันก่อนยังบอกน้าว่า
ศิษย์ที่ครูเขารับเมื่อปีที่แล้ว
จะไม่เรียนต่อแล้ว
มีคนจะลาออกเหรอครับ
ใช่
เธอดูหน้าต่างเดี๋ยวนี้สิ ทำด้วยเครื่องจักรทั้งนั้น
ช่างฝีมือที่นี่งานก็ไม่เยอะ
มีแต่คนลาออกทุกวัน
ทำเอาพวกเด็กใจเคว้งไปหมด
ได้ครับ ผมรู้แล้ว
น้าอย่าเพิ่งรีบร้อนนะครับ
ผมขอไปคุยกับเสี่ยวชุนก่อน
แล้วค่อยไปคุยกับเซี่ยเซี่ย
อื้ม รบกวนเธอด้วยนะ
- ไม่เป็นไรครับ - น้ากลับแล้วนะ
อ้อ พรุ่งนี้อย่าลืมล่ะ
ไม่ลืมครับ
ดีแล้ว กลับแล้วนะ
กลับไปกินข้าวเถอะ
- เดินระวังนะครับ - จ้ะ
- กลับดีๆ นะครับ - จ้ะๆ
ประมาณนั้นแหละ แค่จะโทรบอกว่ามือถือตกแตกค่ะ
กำลังทานข้าวบ้านเพื่อนอยู่ค่ะ
แม่คะ ตั้งแต่พรุ่งนี้ไปเป็นวันหยุดของหนูแล้วนะ
เปล่าค่ะ ก็พักผ่อนเฉยๆ
แม่คะ วางแล้วนะ
หนูยืมของคนอื่นมาโทร
แค่นี้ค่ะ บ๊ายบาย
เดี๋ยวผมไปส่งคุณ
ไม่เป็นไรค่ะ ใกล้ๆ นี้เอง
ฉันกลับเองได้
คุณมีเงินสดติดตัวไหม
ไม่เลย
นี่ครับ เผื่อฉุกเฉิน
ขอบคุณนะคะ ไว้ฉันคืนให้ที่หลังนะ
ไว้มือถือซ่อมเสร็จค่อยว่ากันอีกทีครับ
ไปกัน
ฉันต้องแวะร้านดอกกัลซังด้วยค่ะ
คุณยังไม่อิ่มเหรอ
ติดเงินเขาไว้ตอนเที่ยงน่ะค่ะ
ฉันจะแวะไปจ่ายตอนนี้
- ไม่ต้องรีบขนาดนั้นหรอกคุณ - คืนแล้วจะได้สบายใจค่ะ
โอเคครับ