WEBVTT

01:00.000 --> 01:02.500
(ดันเต้ อลิกิแยรี
เกิดที่เมืองฟลอเรนซ์ อิตาลี ในปี 1265)

01:02.583 --> 01:03.708
(และเสียชีวิตในปี 1321)

01:03.791 --> 01:06.916
(ผลงานชิ้นเอกของเขาคือ
มหากาพย์บทกวีเรื่อง "บทเพลงแห่งพระเจ้า")

01:07.000 --> 01:09.625
(ว่าด้วยการการเดินทางผ่านนรก
แดนชำระบาป และสวรรค์)

01:09.708 --> 01:11.958
(ถือเป็นหนึ่งในงานวรรณกรรม
ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก)

01:12.041 --> 01:14.083
(มันไม่เพียงแต่หล่อหลอมภาษาอิตาลี)

01:14.166 --> 01:17.125
(แต่ยังนิยามขอบเขต
ของจินตนาการมนุษย์ขึ้นใหม่)

01:17.208 --> 01:21.833
(นิค โทสเชส นักเขียนนวนิยายชาวอเมริกัน
เกิดที่เมืองนวร์ก รัฐนิวเจอร์ซีย์ ในปี 1949)

01:21.916 --> 01:23.083
(และเสียชีวิตในปี 2019)

01:23.166 --> 01:24.833
(เขาเป็นนักเขียนหัวขบถ)

01:24.916 --> 01:28.416
(ผู้ถ่ายทอดบทกวีอันมืดหม่น
ของโลกยุคปัจจุบันผ่านน้ำเสียงของตนเอง)

02:15.708 --> 02:19.208
สิ่งที่ฉันเขียนจากใจ
และสิ่งที่ฉันยังคงเขียนจากใจ

02:19.291 --> 02:23.041
จะไม่มีวันถูกดัดแปลงแม้เพียงเศษเสี้ยว

02:23.125 --> 02:25.416
เพื่อสะท้อนหัวใจของใครคนอื่น

02:25.500 --> 02:30.625
หรือหัวใจปลอมเปลือกอันเสแสร้ง
ของตลาดแห่งนี้

02:30.708 --> 02:33.000
ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นโลก

02:33.833 --> 02:38.500
หนังสือของฉันไม่มีวันถูกแก้ไขได้
พอๆ กับที่เสือดาวไม่อาจถูกจับไปทำเล็บได้

02:40.041 --> 02:43.958
เหมือนที่ฟอล์กเนอร์เคยพูดไว้
"ฉันเมา ฉันคลุ้มคลั่ง ฉันตกจากหลังม้า"

02:44.041 --> 02:46.875
"ฉันเจอมาสารพัดเรื่อง
แต่ไม่มีใครมาแก้งานฉันได้"

02:46.958 --> 02:51.541
"ฉันยอมให้เด็กเลี้ยงม้า
เอากับเมียฉันดีกว่าโดนแก้ต้นฉบับ"

02:52.375 --> 02:54.916
นี่เรื่องจริง บก.ที่ดีที่สุดไม่แก้งาน

02:55.000 --> 02:58.333
พวกเขาร่วมมือกับศิลปิน
เพื่อนำมาซึ่งเสรีภาพและคุณค่า

02:59.208 --> 03:02.041
"โอ้ คุณฟอล์กเนอร์

03:02.125 --> 03:05.125
ตอนที่คุณเขียนแบบนั้น
คุณกำลังคิดอะไรอยู่เหรอ"

03:05.833 --> 03:06.833
"เงิน"

03:08.875 --> 03:11.791
เยี่ยมมั้ยล่ะ เขาตอบว่า "เงิน"

03:11.875 --> 03:13.458
อ้อ เงิน

03:14.875 --> 03:17.333
ใช่แล้ว

03:19.208 --> 03:22.458
มีเพียงศิลปินเท่านั้นที่ทำงานเพื่อคนที่รัก

03:22.541 --> 03:24.791
และที่สำคัญกว่านั้น เพื่อทายาทของตัวเอง

03:24.875 --> 03:27.500
เพราะพวกเขาเท่านั้นที่จะได้เห็นเช็คเงิน

03:27.583 --> 03:30.458
เราไม่ได้รับเงินเป็นรายชั่วโมง
รายสัปดาห์ รายเดือน หรือรายปี

03:30.541 --> 03:33.833
เราได้รับค่าตอบแทนตอนที่พวกเราตายห่าไปแล้ว

03:38.291 --> 03:41.583
นี่มันอะไร… ทั้งหมดนี่คืออะไร

03:42.250 --> 03:43.250
นั่นน่ะเหรอ

03:47.000 --> 03:51.958
ฉันไม่เคยได้ทำสิ่งที่อยากทำเลย
และนี่คือสิ่งที่ฉันอยากทำ

03:52.041 --> 03:54.958
มันคือฉบับแปลของบทเพลงแห่งพระเจ้า

03:55.458 --> 03:58.583
ฉันรู้จักบทกวีนี้ดีมาก
จนรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนเขียน

03:58.666 --> 04:01.375
ฉันทำมันมาสิบปีแล้ว

04:03.500 --> 04:06.250
- นายเปลี่ยนซับในใช่ไหม
- ใช่

04:08.541 --> 04:10.791
นายยังดูหล่อเหมือนเดิมเลยนะ

04:10.875 --> 04:12.333
ขอบใจมาก

04:12.833 --> 04:13.958
ไม่ต้องห่วง ไอ้หนู

04:14.041 --> 04:17.208
ถ้ามีเรื่องแย่ๆ เกิดขึ้น
เราจะคอยอยู่ข้างนายเอง

04:25.000 --> 04:26.416
ดันเต้คือใคร

04:28.458 --> 04:29.750
"ดันเต้คือใคร" เหรอ

04:31.916 --> 04:34.875
นักเขียนในอดีตน่ะ

04:35.541 --> 04:42.041
เขาเขียนบทกวีที่โด่งดังมากเรื่องมหากาพย์
ต่อมาถูกเรียกว่าบทเพลงแห่งพระเจ้า

04:42.833 --> 04:43.833
อ๋อ

04:43.916 --> 04:44.958
ใช่

04:45.041 --> 04:47.750
แต่ดันเต้ติดกับดัก

04:47.833 --> 04:51.083
เขาขังตัวเองไว้ในกรงของสัมผัสและฉันทลักษณ์

04:51.166 --> 04:52.875
แล้วมันจะมีความหวังบ้าอะไรในนั้น

04:52.958 --> 04:55.791
ฉันเลยรู้ว่าเขามีข้อบกพร่อง

04:56.291 --> 04:58.625
งานมันบกพร่อง เพราะตัวเขาเองก็บกพร่อง

05:00.541 --> 05:02.041
อืม ฉันเข้าใจที่นายพูด

05:30.208 --> 05:34.083
(ดันเต้ลิขิต)

05:39.708 --> 05:43.291
(นวร์ก ปี 1969)

06:00.583 --> 06:01.625
ไง

06:02.125 --> 06:03.166
เจ้าคนแก่

06:04.125 --> 06:05.208
หวัดดีครับ ลุง

06:06.625 --> 06:09.166
หน้าซีดเป็นไก่ต้มเลย เกิดอะไรขึ้น

06:09.250 --> 06:10.833
ผมฆ่าเด็กคนนึง

06:14.083 --> 06:16.041
- เมื่อไหร่
- เมื่อกี้

06:17.000 --> 06:19.708
- ที่ไหน
- ที่โรงงานแก้ว

06:22.166 --> 06:24.500
- ยังไง
- ผมกรีดคอเขา

06:27.416 --> 06:29.416
เขาเป็นคนแถวนี้เหรอ

06:29.500 --> 06:31.166
ผมไม่เคยเห็นเขามาก่อน

06:32.416 --> 06:34.166
แล้วมีดอยู่ไหน

06:35.166 --> 06:37.875
มีดน่ะ มีดที่ใช้ฆ่าเขาอยู่ไหน

06:37.958 --> 06:39.750
ผมโยนลงท่อระบายน้ำไปแล้ว

06:43.791 --> 06:45.291
ทำไมถึงทำ

06:46.666 --> 06:49.916
เขาถือมีดเล่มใหญ่ แล้วถามว่าผมอยากตายไหม

06:51.458 --> 06:54.666
งั้นแกก็ไม่ได้เริ่ม เขาเริ่มก่อน

06:54.750 --> 06:55.708
- ครับ
- ดี

06:56.666 --> 06:57.833
รู้สึกยังไงบ้าง

07:28.875 --> 07:30.166
มานั่งนี่

07:32.416 --> 07:37.250
จะเอาดีด้านนี้เลยหรือไง

07:38.250 --> 07:41.208
ไง คิดว่าตัวเองเป็นนักเลงตัวน้อยแล้วเหรอ

07:41.291 --> 07:42.625
ไม่ครับ

07:42.708 --> 07:45.416
ดีแล้ว เพราะแกไม่ได้เป็น

07:46.291 --> 07:48.416
จำที่ลุงสอนแกได้ไหม

07:48.916 --> 07:50.500
กฎทอง

07:51.416 --> 07:53.708
จงรักเพื่อนบ้าน

07:53.791 --> 07:54.875
ครับ

07:55.666 --> 07:59.250
แล้วอย่าเป็นเหมือนไอ้เด็กที่แกเจอ เข้าใจไหม

07:59.791 --> 08:03.666
- ครับ
- อย่าไปหาเรื่องใครก่อน

08:03.750 --> 08:04.708
แล้ว…

08:05.333 --> 08:08.125
แล้วที่เหลือล่ะ ที่ลุงบอกแกไป

08:08.208 --> 08:11.833
อย่าไปหาเรื่องใคร
แล้วก็อย่าให้ใครมาเล่นงานเรา

08:12.666 --> 08:15.250
เห็นไหม แกไม่ได้ยอมให้เขารังแก

08:15.333 --> 08:16.500
ครับ

08:17.625 --> 08:20.666
แล้วแน่ใจนะว่าเขาไม่ใช่คนแถวนี้

08:20.750 --> 08:22.458
ผมไม่เคยเห็นเขามาก่อน

08:25.250 --> 08:26.333
มานี่

08:28.041 --> 08:29.041
ลุงครับ

08:30.000 --> 08:31.250
อะไร

08:31.333 --> 08:35.208
ผมต้องเล่าเรื่องนี้ตอนสารภาพบาปไหม

08:37.041 --> 08:39.083
แกพูดเรื่องอะไร สารภาพบาปเหรอ

08:39.708 --> 08:41.916
ตอนพิธีศีลมหาสนิทครั้งแรก

08:42.916 --> 08:44.625
อ๋อ เรื่องนั้นเหรอ ใช่

08:46.916 --> 08:48.708
พระเจ้าอยู่ทุกที่

08:48.791 --> 08:49.791
- ใช่ไหม
- ใช่ครับ

08:49.875 --> 08:50.875
ใช่

08:51.750 --> 08:54.000
แล้วพระองค์ก็ได้ยินทุกอย่างใช่ไหม

08:54.083 --> 08:57.125
ใช่ครับ พระองค์เห็นทุกอย่าง ได้ยินทุกอย่าง

08:57.208 --> 09:02.916
ใช่ แล้วใครสำคัญกว่ากัน
พระเจ้าหรือบาทหลวง

09:03.000 --> 09:04.083
พระเจ้า

09:05.083 --> 09:07.916
งั้นพระเจ้าก็ได้ยินคำสารภาพของแกแล้วไง

09:08.000 --> 09:09.875
แกพูดออกมาดังๆ แล้ว

09:12.291 --> 09:15.250
ลุงได้ยิน พระเจ้าได้ยิน

09:17.583 --> 09:19.500
ลุงทำแบบนั้นเหรอ

09:20.083 --> 09:22.708
ใช่ นั่นแหละวิธีของลุง

09:22.791 --> 09:25.041
แค่นั้นเหรอ บาปของผมหายไปแล้วเหรอ

09:25.125 --> 09:26.500
บาปอะไร

09:26.583 --> 09:27.875
แกไม่ได้ทำบาป

09:28.500 --> 09:30.000
ไอ้เด็กงั่ง

09:30.083 --> 09:33.166
ที่ชักมีดใส่แกโดยไม่มีเหตุผลนั่นต่างหาก

09:33.250 --> 09:35.083
เขานั่นแหละที่ทำบาป

09:35.833 --> 09:37.833
และพระเจ้าก็ลงโทษเขา

09:38.333 --> 09:39.666
ผ่านตัวแก

09:40.708 --> 09:42.000
ขอบคุณครับลุง

09:42.666 --> 09:43.958
เราเป็นเพื่อนกันใช่ไหม

09:44.041 --> 09:45.791
ใช่ เพื่อนกัน

09:47.208 --> 09:48.500
จำไว้นะ

09:49.708 --> 09:55.333
เรื่องระหว่างเรากับพระเจ้า
เรื่องแบบนี้มันพิเศษ

09:55.833 --> 10:00.291
ห้ามบอกใครเรื่องพวกนี้เด็ดขาด

10:00.375 --> 10:02.208
นั่นแหละคือบาป

10:02.291 --> 10:04.250
บาปหนักด้วย

10:06.625 --> 10:07.750
เข้าใจไหม

10:09.625 --> 10:10.791
ครับ

10:13.333 --> 10:15.500
อ่างล้างมืออยู่ข้างหลังนู่น

10:16.000 --> 10:17.875
ไปล้างมือซะ มือแกสกปรก

10:33.833 --> 10:35.125
ผมเข้าใจ

10:35.916 --> 10:38.250
และเหนือสิ่งอื่นใด ผมได้รับการปลดบาปแล้ว

10:38.916 --> 10:40.916
และผมก็ไม่เคยบอกใคร

10:42.125 --> 10:43.875
ผมเพิ่งสารภาพออกไปเหรอเนี่ย

10:57.958 --> 11:01.375
(โบราโบรา ปี 2001)

11:28.750 --> 11:31.500
ดอกพุดสีขาวนวล

11:31.583 --> 11:34.208
ดอกไม้สีม่วง ดอกไม้สีแดง

11:34.291 --> 11:36.041
ดอกไม้สีชมพู

11:36.125 --> 11:38.708
และดอกไม้สีเหลืองของมวลดอกไม้นับไม่ถ้วน

11:39.541 --> 11:42.416
พร้อมกลิ่นหอมตลบอบอวลลอยออกมา

11:42.500 --> 11:45.833
ท่ามกลางแสงแดดและเงา
จากพืชพรรณสีเขียวเข้มอันอุดมสมบูรณ์

11:46.458 --> 11:50.541
ที่นั่นมีอนุสรณ์เปิดโล่งตั้งตระหง่าน
แด่มนตร์มืดแห่งดวงอาทิตย์

11:50.625 --> 11:52.541
มีภาพสลักหินที่ซีดจาง

11:52.625 --> 11:56.125
มีแท่นบูชาปะการัง
ที่ถูกขัดเกลาจนเรียบและสึกกร่อน

11:56.708 --> 12:01.375
ที่ซึ่งการบูชายัญมนุษย์
ยังคงมีอยู่จนถึงปลายศตวรรษที่ 19

12:01.458 --> 12:03.875
และมีกลิ่นของเลือดบูชายัญกับการกินเนื้อมนุษย์

12:04.458 --> 12:07.166
ผสมปนเปไปกับกลิ่นหอมของดอกไม้สีขาว

12:07.250 --> 12:09.958
ดอกไม้สีม่วง ดอกไม้สีแดง

12:10.041 --> 12:11.416
ดอกไม้สีชมพู

12:11.500 --> 12:13.416
และดอกไม้สีเหลือง

12:18.500 --> 12:22.875
มีท้องฟ้าอยู่เก้าชั้น ไม่ใช่สวรรค์ แต่เป็นท้องฟ้า

12:23.375 --> 12:27.750
ความจริงทั้งหมดที่ดันเต้ได้รู้
เริ่มต้นขึ้นจากการเปิดเผยนี้

12:28.333 --> 12:30.916
ท้องฟ้าชั้นแรกที่เขาได้รู้จัก

12:31.000 --> 12:34.625
ตลอดหลายปีนั้น
ได้กลายเป็นท้องฟ้าที่หาได้ยากที่สุด

12:34.708 --> 12:37.416
นี่คือท้องฟ้าอันยิ่งใหญ่ไร้ขอบเขต

12:37.500 --> 12:42.500
ซึ่งครอบคลุมการมาถึง การดำรงอยู่
การจากไป และรัตติกาลของมัน

12:43.791 --> 12:47.250
ดันเต้เป็นเด็กที่เกิดจากเนินเขาเวทมนตร์

12:47.958 --> 12:49.791
แต่ผมก็เช่นกัน

12:51.791 --> 12:55.916
และหนึ่งในเก้าท้องฟ้านั้น คือท้องฟ้าเดียวกัน
กับที่มนุษย์จะได้เห็นเพียงครั้งเดียว

12:56.000 --> 12:58.000
ในวันที่เขาตาย

12:58.083 --> 13:02.333
(ขออภัย ร้านปิดแล้ว)

13:02.916 --> 13:05.916
ตอนนั้นเป็นช่วงกลางเดือนสิงหาคม
อันเงียบงันในนิวยอร์ก

13:06.000 --> 13:10.208
เมื่อท้องฟ้ายามกลางวัน
เป็นแสงสีขาวกดทับต่ำๆ ชวนอึดอัด

13:10.291 --> 13:14.250
และความมืดยามค่ำคืน
เป็นหมอกควันสีซีดไร้ดวงดาว

13:14.750 --> 13:16.500
ลูอีรู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกับมัน

13:17.000 --> 13:19.625
เขาจุดบุหรี่แล้วสูดควันเข้าไป

13:19.708 --> 13:21.833
มันดึกแล้ว แต่ไม่ใช่สำหรับเขา

13:34.541 --> 13:36.041
ออกตรวจตราอยู่เหรอเพื่อน

13:36.125 --> 13:37.708
อย่าเรียกฉันแบบนั้น

13:38.541 --> 13:40.625
เอาเหล้ากับที่เขี่ยบุหรี่มาให้ฉัน

13:42.541 --> 13:45.041
เรามีกรัปป้าใหม่ มันเยี่ยมมาก

13:45.125 --> 13:46.333
ไปตายซะ

13:46.416 --> 13:51.125
เก็บไว้ให้พวกโง่ๆ กินเถอะ
เอาดิววาร์สใส่น้ำกับน้ำแข็งมาให้ฉัน

13:52.833 --> 13:55.583
ช่างแม่งที่เขี่ยบุหรี่ ฉันเขี่ยลงพื้นก็ได้

14:08.375 --> 14:09.958
เป็นไงบ้าง ลู

14:10.708 --> 14:12.083
ก็เรื่อยๆ

14:14.041 --> 14:16.333
สมัยก่อน ตอนฉันยังเด็ก

14:17.208 --> 14:21.041
พวกคนแก่ชอบพูดว่า
"ยิ่งหนวดใหญ่ ก็ยิ่งเป็นลูกผู้ชายตัวจริง"

14:22.083 --> 14:25.041
แต่ทุกวันนี้ถ้าฉันเห็นผู้ชายไว้หนวด

14:25.125 --> 14:27.666
ฉันจะเดาว่าหมอนั่นเป็นตำรวจหรือไม่ก็เกย์

14:28.291 --> 14:29.458
หรือทั้งสองอย่าง

14:29.541 --> 14:31.833
งั้นผมคงต้องโกนมันออกแล้วสินะ ลู

14:31.916 --> 14:33.166
ไม่ต้องหรอก

14:33.250 --> 14:35.125
พ่อแกเป็นตำรวจใช่ไหม

14:35.708 --> 14:38.875
ใช่ บางทีแกอาจมีสายเลือด
ครึ่งตุ๊ดครึ่งตำรวจอยู่ในตัว

14:40.333 --> 14:41.416
มันเหมาะกับแกดี

14:41.916 --> 14:43.333
หนวดนั่นน่ะ

14:47.541 --> 14:48.583
รู้ไหม

14:49.666 --> 14:52.083
ลุงแกเป็นไอ้ล้มเหลวของจริง

14:52.583 --> 14:56.750
อย่าเข้าใจผิดนะ แกก็ล้มเหลวเหมือนกัน
แต่ยังระดับกระจอก

14:56.833 --> 14:59.541
แต่ลุงแกนี่ของจริง

15:00.041 --> 15:03.250
เขาเคยมีร้านนี้ แล้วก็ทำได้ดีอยู่พักหนึ่ง

15:03.333 --> 15:06.000
ก่อนจะผลาญทุกอย่างทิ้งกับการพนัน

15:06.541 --> 15:10.500
แล้วเขาก็มาขอความช่วยเหลือจากเพื่อนฉัน
พวกนั้นช่วยเขา แต่เขาก็ยังทำพังซ้ำๆ

15:11.375 --> 15:14.541
มาร้องห่มร้องไห้กับธนาคารตรงนี้
ให้ช่วยจ่ายเช็คค่าไฟของคอนเอด

15:14.625 --> 15:16.916
ทุกครั้งที่โดนแจ้งตัดไฟ

15:17.000 --> 15:20.750
ไม่ เพื่อนฉันไม่ชอบแบบนั้น

15:27.375 --> 15:28.458
นี่ ลู

15:29.250 --> 15:31.291
คุณไม่คิดจะเก็บมันหน่อยเหรอ

15:32.208 --> 15:34.583
ถ้ามีตำรวจเดินผ่านแล้วมองเข้ามาล่ะ

15:36.000 --> 15:39.041
แกเห็นตำรวจ
เดินลาดตระเวนครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

15:39.125 --> 15:40.583
ทุกวันนี้ตำรวจไม่เดินแล้ว

15:40.666 --> 15:43.291
ไม่ พวกมันไปยิมเหมือนไอ้พวกตุ้งติ้งคนอื่นๆ

15:43.375 --> 15:44.666
แต่ไม่เดินตรวจแล้ว

15:44.750 --> 15:47.250
ตำรวจคนล่าสุดที่ฉันเห็นเดินตรวจ

15:47.750 --> 15:49.291
เป็นผู้หญิง

15:50.291 --> 15:53.291
สูง 157 เซนติเมตร ผู้พิทักษ์นิวยอร์กของแท้

15:53.375 --> 15:55.000
เหมือนพ่อแก

15:55.083 --> 15:58.416
ไอ้ตัวเล็กขี้เหร่ไร้ค่า

16:02.666 --> 16:03.791
ยังไงก็เถอะ…

16:05.541 --> 16:10.166
เพื่อนฉันคิดว่าถ้าฉันขู่ไอ้ลุงสารเลวของแกให้กลัว

16:10.250 --> 16:12.083
เขาอาจเข้าใจอะไรขึ้นมา

16:13.416 --> 16:16.500
เฮ้ย ใจเย็นๆ น่า ใจเย็น

16:18.125 --> 16:22.458
เหมือนที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ เดินทางสายกลาง

16:22.541 --> 16:24.291
มรรคมีองค์แปด

16:26.500 --> 16:28.291
เคยโดนเอาตูดไหม

16:30.291 --> 16:32.208
แกควรลองสักครั้งนะ

16:32.291 --> 16:33.916
อาจทำให้แกเป็นลูกผู้ชายขึ้นมา

16:35.125 --> 16:37.416
ก็อย่างที่ฉันบอก แกกับลุงแก

16:37.500 --> 16:39.333
ก็เหมือนกันนั่นแหละ

16:39.416 --> 16:43.125
ไอ้พวกขี้โกหก ไอ้พวกกระจอกดูดควย

16:44.666 --> 16:46.291
ฉันรู้ว่าแกขโมยของพวกเขาอยู่

16:46.791 --> 16:48.416
เอาของในร้านไปขายต่อให้ร้านอื่น

16:48.500 --> 16:52.083
ขวดสองขวดตรงนั้น ตรงนี้ เรื่องกระจอกๆ

16:52.166 --> 16:55.916
แต่เอาจริงๆ
แกก็เป็นไอ้กระจอกดูดควยคนหนึ่งนั่นแหละ

16:56.708 --> 16:59.416
แล้วแม่ของแก ขอพระเจ้าให้เธอไปสู่สุขติ

17:00.166 --> 17:01.875
ก็เป็นพวกดูดควยเหมือนกัน

17:02.375 --> 17:05.625
แถมยังดูดไม่เก่งด้วย

17:13.750 --> 17:15.708
แกหน้าตาประหลาดนะ รู้ตัวไหม

17:16.500 --> 17:18.791
แกไปหลอกผู้หญิงที่ไหนมาแต่งงานด้วย

17:19.333 --> 17:22.291
เธอต้องเป็นพวกขี้แพ้ยิ่งกว่าแกอีก

17:22.375 --> 17:23.875
คือฉันไม่เคยเห็นเมียแกเลย

17:23.958 --> 17:25.291
ลูกแกก็ไม่เคยเห็น

17:26.833 --> 17:28.166
มีรูปไหม

17:47.458 --> 17:48.541
นี่เธอเหรอ

17:54.333 --> 17:56.333
ใช่ เธอก็หน้าตาประหลาดเหมือนกัน

17:58.708 --> 18:01.041
แกดูเหมือนตัว… เขาเรียกว่าอะไรนะ

18:01.125 --> 18:02.958
พังพอนพวกนั้นน่ะ

18:03.708 --> 18:05.791
ส่วนเมียแกเหมือนหมู

18:07.208 --> 18:10.500
เอาลาไปผสมกับม้า ก็ได้ล่อ

18:11.041 --> 18:14.416
งั้นนี่ก็คงเป็นผลลัพธ์ของการผสมพังพอนกับหมูสินะ

18:17.000 --> 18:18.333
ลูกสาวอายุเท่าไหร่แล้ว

18:18.958 --> 18:20.916
เดือนหน้าก็สิบขวบแล้ว

18:22.000 --> 18:24.208
อย่างที่บอก ฉันไม่เคยเจอพวกเธอเลย

18:25.750 --> 18:28.583
บางทีสักวันฉันอาจแวะไปเจอร์ซีย์

18:28.666 --> 18:30.166
ไปเยี่ยมเยียนสักหน่อย

18:31.916 --> 18:33.958
ลูกสาวอายุเท่าไหร่นะ สิบขวบใช่ไหม

18:36.125 --> 18:37.791
มันตลกดีนะ

18:38.750 --> 18:40.250
คนเรายิ่งแก่ขึ้น

18:41.041 --> 18:43.083
ก็ยิ่งชอบเนื้ออ่อนๆ

18:58.958 --> 19:00.500
คุณอยากให้ผมทำอะไร

19:01.291 --> 19:06.083
อย่างแรกเลย เหมือนที่ตำรวจชอบพูด
คิดให้ดีๆ ก่อนตอบ

19:06.166 --> 19:10.333
เพราะมันอาจเป็นคำตอบ
ที่สำคัญที่สุดในชีวิตของแก

19:11.083 --> 19:13.875
ตอนนี้ในร้านมีเงินเท่าไหร่

19:13.958 --> 19:17.500
แค่ยอดคืนนี้ ประมาณ 1,200

19:18.916 --> 19:19.875
น่าสมเพชฉิบหาย

19:20.958 --> 19:22.958
เดี๋ยวนี้คนใช้แต่บัตรเครดิต

19:25.375 --> 19:28.375
เงิน 1,200 นี่ แกยักไว้เท่าไหร่แล้ว

19:29.125 --> 19:30.875
คุณเอาไปแล้วลู

19:32.000 --> 19:33.541
ล้วงกระเป๋าออกมา

19:45.750 --> 19:47.791
แล้วที่เหลืออีก 1,200 อยู่ไหน

19:48.416 --> 19:49.791
อยู่ในครัว

19:50.291 --> 19:51.333
ไป

20:11.291 --> 20:12.416
เอาละ

20:15.083 --> 20:18.166
จำได้ไหม เมื่อกี้เราพูดกัน
เรื่องทำให้แกเป็นลูกผู้ชาย

20:19.291 --> 20:21.041
คุกเข่าลงไป

20:21.583 --> 20:25.083
- ได้โปรด ผมจะทำทุกอย่างที่คุณต้องการ
- ก็ทำตามที่บอกสิวะ

20:30.541 --> 20:33.291
ทีนี้จับข้อเท้าตัวเองไว้แน่นๆ

20:33.833 --> 20:35.625
เหมือนเด็กดี

20:38.375 --> 20:39.916
ดีมาก

20:40.625 --> 20:41.875
เยี่ยม

20:56.125 --> 21:00.375
ตอนนี้ผมกำลังพูดกับคุณ
ในฐานะผลิตภัณฑ์ของเอโอแอลไทม์วอร์เนอร์

21:00.875 --> 21:03.791
ผมไม่เคยคิดเลยว่า
จะมีชีวิตยืนยาวพอที่จะพูดคำเหล่านี้

21:03.875 --> 21:06.625
คำพูดที่ทั้งน่าขยะแขยง
และน่าขบขันอย่างประหลาดสำหรับผม

21:07.166 --> 21:10.291
จินตนาการย่อมมีจุดจบ
และโชคชะตามีอยู่สองด้าน

21:10.375 --> 21:13.250
ซึ่งไม่มีด้านใดถูกเปิดเผยจนกว่าจะถึงตอนจบ

21:13.750 --> 21:15.458
ม่านยังไม่ถูกเปิดออก

21:15.541 --> 21:18.833
แต่ผมสามารถบอกคุณได้ว่าอะไรพาผมมาถึงที่นี่

21:29.125 --> 21:30.750
ใช่ เธอเป็นลูกสาวผม

21:34.916 --> 21:36.833
ตอนแรกเธอเรียกผมว่า "นิค"

21:37.333 --> 21:39.708
แล้วหลังจากนั้นเธอก็เริ่มเรียกผมว่า "พ่อ"

21:40.208 --> 21:42.250
เธอถามว่าเรียกแบบนั้นได้ไหม

21:42.333 --> 21:44.750
และผมบอกเธอว่านั่นเป็นคำที่ดีที่สุดที่ผมเคยได้ยิน

21:46.083 --> 21:47.291
ตอนผมจูบลาเธอ

21:47.375 --> 21:50.875
ผมรู้ได้ว่ารอยยิ้มของเธอ
ไม่มีความเศร้าลึกลับแบบเดิมอีกต่อไป

21:50.958 --> 21:54.041
ความเศร้าที่ผมสัมผัสได้ตอนเห็นภาพเธอครั้งแรก

21:54.125 --> 21:56.541
และผมสงสัยว่ามันหายไปนานแค่ไหนแล้ว

21:57.250 --> 21:59.458
รอยยิ้มของเธอคือรอยยิ้มแห่งความสุข

21:59.541 --> 22:02.541
และผมรู้สึกโชคดีที่ส่วนหนึ่งของตัวผมอยู่ในตัวเธอ

22:02.625 --> 22:04.291
และผ่านทางเธอ ส่วนหนึ่งของผมนี้

22:04.375 --> 22:06.958
จะกลายเป็นสิ่งที่ดีกว่าที่ผมเคยเป็น

22:07.041 --> 22:11.375
และผ่านท่างเธอ มันจะได้ลิ้มรส
ลมหายใจอันบริสุทธิ์ที่ผมไม่มีวันได้รู้จัก

22:12.958 --> 22:16.333
ผมไม่รู้ว่า
รอยยิ้มของตัวเองเป็นยังไง แต่ผมรู้สึกดี

22:28.750 --> 22:30.000
(เจ้าหน้าที่ชันสูตรศพ)

22:31.333 --> 22:32.833
แล้วทุกอย่างก็จบลง

22:33.500 --> 22:36.041
พวกเขาไม่เคยจับไอ้สารเลวที่ทำได้เลย

22:56.708 --> 22:58.708
(สำนักงานชันสูตรศพนิวยอร์ก)

23:51.916 --> 23:55.333
ผมไม่รู้สึกอะไรกับหินเปลือยพวกนี้

23:56.333 --> 23:58.833
หรือแม้แต่ความเมตตาของท่าน!

24:07.833 --> 24:09.208
ไปตายซะ

24:09.708 --> 24:10.791
พระเจ้า

24:13.500 --> 24:14.750
ไปตายซะ

24:37.166 --> 24:38.833
ฉันเพิ่งสั่งพิซซ่าไปนะ

24:57.500 --> 24:59.416
ดีใจที่ได้เจอนะ ลู

25:02.041 --> 25:03.125
นั่นของจริงเหรอ

25:04.666 --> 25:06.958
ภาพเหมือนตัวเองของแรมบรันต์น่ะ

25:08.125 --> 25:11.750
รู้ไหม ถ้าฉันมีจมูกแบบนั้นตอนที่ฉันวาดภาพตัวเอง

25:11.833 --> 25:14.250
ฉันคงศัลยกรรมตกแต่งหน้าตัวเองเล็กน้อย

25:14.333 --> 25:15.708
ด้วยพู่กันที่มี

25:16.625 --> 25:18.291
ของแบบนั้นราคาเท่าไหร่

25:18.791 --> 25:21.791
จะตีราคาความงามได้ยังไงล่ะ ลู

25:21.875 --> 25:23.166
นายชอบภาพวาดนั่นไหม

25:23.250 --> 25:25.916
พูดตามตรง ไม่

25:26.000 --> 25:28.041
ฉันว่ามันเป็นงานศิลปะที่น่าเกลียด

25:28.541 --> 25:30.208
และฉันรู้ว่านายก็คิดเหมือนกัน

25:30.291 --> 25:33.708
ไม่งั้นนายคงเอามันไปแขวนไว้บนผนัง
ตรงที่นายจะมองเห็นมันได้

25:34.208 --> 25:37.750
นายแขวนมันไว้เหนือหัวเหมือนมงกุฎให้คนอื่นดู

25:38.375 --> 25:40.541
ความน่าเกลียดมูลค่าสิบล้านเหรียญ

25:40.625 --> 25:43.000
เชื่อไหมล่ะ

25:43.083 --> 25:44.666
โลกแม่งประหลาดชิบหาย ลู

25:45.458 --> 25:47.458
โลกแม่งประหลาดจริงๆ

25:47.958 --> 25:51.541
อย่างน้อยฉันก็รู้ว่า
นายไม่ได้จ่ายสิบล้านซื้อมัน ใช่ไหม

25:51.625 --> 25:54.000
เงินขนาดนั้น นายซื้อของดีๆ ได้เลย

25:54.583 --> 25:55.666
ไม่ นายพูดถูก

25:55.750 --> 25:59.875
ที่ฉันจะพูดคือมันบ้าบอ
ที่คนยอมจ่ายเงินซื้ออะไรแบบนี้

26:00.500 --> 26:03.208
และมันก็แปลกที่ของบางอย่าง
มีคนยอมทุ่มเงินมากมายซื้อมัน

26:03.291 --> 26:06.250
และที่ว่ามากมาย มันมากมายจริงๆ

26:06.333 --> 26:09.916
นี่แหละที่ทำให้ฉันทำพิซซ่าของนายพังในคืนนี้ ลู

26:10.000 --> 26:14.083
ฉันทำพิซซ่าของนายพัง
เพื่อบอกว่านายจะกลายเป็นคนรวยมาก

26:14.166 --> 26:17.166
นี่อาจจะเป็นงานที่ยากที่สุดที่นายเคยทำ

26:17.250 --> 26:19.958
แต่เมื่อมันเสร็จ ถ้าเราทำสำเร็จ

26:20.041 --> 26:23.958
นายจะไม่ต้องเหนี่ยวไกอีกเลยในชีวิตนี้

26:24.041 --> 26:28.291
ยกเว้นจะใส่เสื้อทวีดออกไปยิงไก่ฟ้า

26:28.375 --> 26:29.750
งานนี้ใหญ่มาก ลู

26:31.125 --> 26:32.291
ใหญ่แค่ไหน

26:32.375 --> 26:36.833
ใหญ่กว่าที่ใครเคยฝันว่าจะเป็นไปได้

26:39.166 --> 26:40.833
เรากำลังพูดถึงเงินเท่าไหร่

26:42.583 --> 26:43.916
ส่วนของนายเหรอ

26:44.000 --> 26:44.833
ส่วนของฉัน

26:44.916 --> 26:48.125
ระหว่างหนึ่งถึงสองล้าน อาจจะมากกว่านั้น

26:48.625 --> 26:51.041
ไม่ต้องเสียภาษี เป็นเงินสะอาดๆ

26:51.125 --> 26:53.291
ฉันต้องทำอะไร ฆ่าคนทั้งกองทัพรึไง

26:54.041 --> 26:57.291
เราต้องปิดปากคนบางคน

26:57.375 --> 27:00.083
กล่อมให้หลับไปบ้างระหว่างทาง

27:01.916 --> 27:03.083
แล้วได้เงินเมื่อไหร่

27:03.666 --> 27:06.083
สองสามเดือนหลังเริ่มงาน

27:07.375 --> 27:09.500
- เริ่มเมื่อไหร่
- เร็วๆ นี้

27:09.583 --> 27:12.958
ฉันเพิ่งได้ข่าวที่รอมานาน แล้วก็โทรหานายทันที

27:13.708 --> 27:17.291
เลฟตี้จะพาผู้ชายที่เขารู้จักเข้ามา

27:18.041 --> 27:22.041
เพื่อนนักเขียนของเขา ค่อนข้างน่าเชื่อถือ

27:22.125 --> 27:25.250
คนสำคัญที่เราต้องใช้เพื่อให้งานนี้เดินหน้า

27:25.333 --> 27:26.875
เพื่อนเขาเหรอ

27:26.958 --> 27:28.750
อะไร ตอนนี้เรามีเพื่อนแล้วเหรอ

27:28.833 --> 27:30.083
หมอนี่เป็นใคร

27:30.166 --> 27:32.875
ไม่รู้สิ ชื่อว่านิค

27:32.958 --> 27:36.708
"นิค นิค" โลกนี้มีแต่คนชื่อนิคเต็มไปหมด

27:36.791 --> 27:38.833
อะไรกันเนี่ย

27:38.916 --> 27:41.666
นายจะสนใจชื่อเขาไปทำไม

27:41.750 --> 27:44.541
มันไม่ได้เกี่ยวกับชื่อใครทั้งนั้น

27:44.625 --> 27:46.666
มันอยู่ที่คำว่า "เพื่อน"

27:49.041 --> 27:50.125
ฟังนะ

27:51.750 --> 27:55.833
อย่างที่บอก ตอนนี้ใจเย็นไว้ก่อน นี่เงินหนึ่งหมื่น

27:56.708 --> 27:58.125
ถือซะว่าเป็นมิตรภาพ

27:58.208 --> 28:01.416
ไม่สิ คิดซะว่ามันเป็นเงินก็พอ

28:02.416 --> 28:03.500
โจ

28:04.416 --> 28:05.250
เพื่อนรัก

28:12.750 --> 28:14.958
เขากลับทันได้ดูช่วงท้ายของอินนิ่งที่เจ็ด

28:15.541 --> 28:16.958
พิซซ่าอร่อยดี

28:37.125 --> 28:38.125
ฮัลโหล

28:40.083 --> 28:42.541
สวัสดีค่ะ นี่สำนักงานของนิค โทสเชส

28:44.041 --> 28:45.875
ใช่ ไม่ต้องบอกก็รู้ นี่ใคร

28:46.541 --> 28:49.458
คุณคงเป็นคุณโทสเชส ขออภัยค่ะ

28:49.541 --> 28:50.375
อะไรนะ…

28:51.000 --> 28:52.500
แอนนาอยู่ไหน

28:52.583 --> 28:57.000
ฉันชื่อจูเลียตตา แอนนาอยู่โรงพยาบาลค่ะ
เธอเป็นครรภ์เป็นพิษ

28:57.500 --> 29:00.208
- อะไรนะ
- เธอตั้งครรภ์ แล้วเป็นครรภ์เป็นพิษ

29:00.291 --> 29:02.541
ลูกของเธอตกอยู่ในอันตราย

29:02.625 --> 29:04.958
เธอไม่อยู่ ฉันมาทำงานแทนเธอ

29:05.041 --> 29:06.333
ทำแทนเหรอ

29:06.416 --> 29:10.125
ใช่ค่ะ คุณโทสเชส
ฉันเป็นลูกพี่ลูกน้องเธอจากอิตาลี

29:10.208 --> 29:14.041
ถ้าคุณเรียกผมว่า "คุณโทสเชส" อีกครั้ง
ผมได้เป็นริดสีดวงแน่

29:14.125 --> 29:16.750
คุณเป็นลูกพี่ลูกน้องของแอนนา
เรียกผมว่านิคก็ได้

29:16.833 --> 29:18.416
แล้ว… แอนนาไม่เป็นไรใช่ไหม

29:18.500 --> 29:20.625
เธออยู่ในการดูแลที่ดีค่ะ

29:20.708 --> 29:22.166
และคุณก็เช่นกัน

29:22.250 --> 29:23.291
โอเค

29:24.166 --> 29:25.583
มีเงินเข้ามาไหม

29:25.666 --> 29:27.166
มีเช็คเล็กๆ น้อยๆ

29:27.250 --> 29:31.625
แล้วก็มีข้อเสนอจากเยอรมนี
ประมาณ 3,000 มาร์ก

29:31.708 --> 29:33.416
โอเค มีอะไรอีกไหม

29:33.500 --> 29:36.000
มีค่ะ คุณเลยกำหนดส่งไปสองงาน

29:36.083 --> 29:38.666
และบก.อยากนัดคุยกับคุณ

29:38.750 --> 29:39.958
นั่นมันเดือนที่แล้ว

29:40.041 --> 29:42.125
คุณได้รับอีเมลไหม มีส่งสำเนาให้คุณด้วย

29:42.208 --> 29:44.458
อืม ผมได้รับแล้ว

29:47.125 --> 29:49.541
คุณพิมพ์เป็นใช่ไหม

29:49.625 --> 29:52.250
พิมพ์ทุกคำที่ผมพูดเลยนะ พร้อมไหม

29:52.333 --> 29:54.416
โอเค ฉันพร้อมแล้ว

29:55.375 --> 29:56.375
โอเค

29:58.583 --> 29:59.625
"ถึงทอม"

30:01.083 --> 30:05.458
"ผม… ครุ่นคิดถึงคำขอของคุณ

30:05.541 --> 30:08.625
เรื่องการใส่คำโปรยใต้ชื่อบนปกหนังสือ

30:08.708 --> 30:10.583
จนกระทั่งผมมองเห็นแสงสว่าง

30:10.666 --> 30:14.125
และสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์และน่าหวาดหวั่นที่สุดก็ปรากฏขึ้น

30:14.208 --> 30:15.291
นั่นคือความซื่อสัตย์"

30:15.791 --> 30:19.291
"ข้อเสนออันงี่เง่าของคุณ
ที่จะให้ใส่คำโปรยบนปก

30:19.375 --> 30:23.791
เพื่อบอกว่านี่คือหนังสือสารคดี
เป็นสิ่งที่โง่ที่สุดที่ผมเคยได้ยินมา"

30:23.875 --> 30:27.416
คุณแน่ใจนะคะ คุณ… เอ่อ นิค

30:27.500 --> 30:29.833
คุณไม่อยากคิดทบทวนอีกหน่อยเหรอ

30:29.916 --> 30:30.833
คุณอาจเหนื่อยอยู่

30:30.916 --> 30:33.125
แค่พิมพ์ตามก็พอ โอเคไหม

30:33.208 --> 30:37.916
"พระเจ้าห้ามไม่ให้ใครสักคน
หยิบหนังสือมาเปิดดู แล้วตัดสินใจซื้อจริงๆ สินะ"

30:38.000 --> 30:41.125
"แล้วใครจะไปสนล่ะ
มันก็แค่หนังสือเวรตะไลเล่มหนึ่ง"

30:42.125 --> 30:44.333
"ด้วยความเคารพอย่างสูง นิค"

30:44.833 --> 30:46.333
คุณแน่ใจนะคะว่าจะส่งแบบนี้

30:46.416 --> 30:47.583
ใช่

30:47.666 --> 30:50.000
ขอบใจนะ จูเลียตตา บาย

30:50.083 --> 30:50.958
บาย

30:51.041 --> 30:55.250
คนเรามักแต่งเรื่องสารพัดขึ้นมา
เมื่อพวกเขาไม่มีคำตอบที่ถูกต้อง

30:55.333 --> 30:56.166
ยังมีต่ออีก…

30:58.833 --> 31:01.208
โจ นี่นิค คนที่ผมเล่าให้ฟัง

31:01.291 --> 31:02.375
สวัสดี

31:02.458 --> 31:03.666
สุภาพบุรุษทั้งหลาย

31:10.458 --> 31:13.291
- นั่นของจริงเหรอ
- ภาพเหมือนตัวเองของแรมบรันต์น่ะ

31:13.958 --> 31:16.083
นายชอบภาพนั้นไหม นิค

31:18.791 --> 31:21.916
ต้องบอกตามตรง
สำหรับผมมันเป็นงานห่วยๆ ชิ้นหนึ่ง

31:22.000 --> 31:24.833
อย่าเข้าใจผิดนะ
ผมยินดีมีมันไว้ครอบครองตราบเท่าที่จะขายมันได้

31:24.916 --> 31:29.041
แต่ถ้าพูดกันตรงๆ ไม่ ผมไม่ชอบมัน

31:29.125 --> 31:30.791
ฉันว่าเราน่าจะเข้ากันได้นะ

31:30.875 --> 31:34.250
เห็นได้ชัดว่าพวกนายสองคน
ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับศิลปะเลย

31:34.333 --> 31:38.083
แล้วเรื่องบทเพลงแห่งพระเจ้าล่ะ
นายชอบมันไหม นิค

31:38.666 --> 31:40.458
ชอบครับ

31:40.541 --> 31:42.666
ผมเคยชอบมันมาก ตอนนี้ก็แค่ชอบ

31:44.500 --> 31:45.875
อะไรเปลี่ยนไป

31:47.750 --> 31:50.916
ถ้าคุณมองอะไรนานพอ ต่อให้มันสวยแค่ไหน

31:51.666 --> 31:53.208
สุดท้ายคุณก็จะเห็นข้อบกพร่องของมัน

31:54.083 --> 31:56.625
ผู้หญิง บทกวี ชีวิตของคุณ

31:56.708 --> 31:59.458
เมื่อมองอะไรนานๆ เข้า
คุณก็จะเห็นว่ามันผิดตรงไหน

32:01.416 --> 32:03.875
แล้วถ้านายได้เห็นของจริงล่ะ

32:07.083 --> 32:10.416
- หมายความว่าไงที่ว่าของจริง
- ของจริง

32:10.500 --> 32:12.916
ของจริง ต้นฉบับดั้งเดิม

32:13.791 --> 32:15.083
นั่นไม่มีอยู่จริงหรอก

32:15.583 --> 32:20.208
อาจถูกโยนเข้ากองไฟ
ให้ใครสักคนผิงตั้งแต่ 620 ปีก่อนแล้ว

32:20.833 --> 32:25.166
แม้แต่สิ่งที่ดันเต้เขียนด้วยมือตัวเอง
ก็ยังไม่เหลือเลย สักอย่างก็ไม่มี

32:25.250 --> 32:26.875
ถ้ามันมีอยู่จริง

32:26.958 --> 32:29.541
นายคิดว่ามันจะมีมูลค่าเท่าไหร่

32:31.166 --> 32:32.958
มันจะประเมินค่าไม่ได้

32:33.500 --> 32:35.958
อาจเท่ากับภาพพวกนั้นพันภาพก็ได้

32:36.041 --> 32:38.333
เป็นสมบัติล้ำค่าทางวรรณกรรม
ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล

32:38.416 --> 32:41.625
เหมือนที่วาติกันพยายามตั้งราคา
ให้รูปปั้นปิเอตาของไมเคิลแองเจโล

32:41.708 --> 32:44.833
เป็นไปไม่ได้ มันเกินจะจินตนาการ
ไม่มีใครซื้อไหวด้วยซ้ำ

32:49.291 --> 32:51.291
เดี๋ยวเราจะทำให้ราคาพอซื้อไหวเอง

32:53.333 --> 32:55.416
ฉันจะเล่าให้ฟัง

32:56.291 --> 32:58.583
มีชายคนหนึ่งชื่อดอน เลกโก

33:00.750 --> 33:02.916
ภายใต้หลังคาบ้านตัวเอง

33:03.000 --> 33:08.583
เขายิงพ่อตัวเองตาย
เพราะพ่อทำให้แม่ที่เขารักต้องอับอาย

33:08.666 --> 33:09.875
พ่อ!

33:18.250 --> 33:20.291
หุบปาก!

33:21.000 --> 33:22.166
ช่วยด้วย!

33:24.291 --> 33:25.875
ช่วยด้วย!

33:27.833 --> 33:29.250
ช่วยด้วย

33:29.875 --> 33:31.208
หุบปาก

33:32.375 --> 33:33.458
ไม่

33:34.833 --> 33:36.625
ช่วยด้วย!

33:37.583 --> 33:39.416
ช่วยด้วย

33:40.375 --> 33:44.916
หลังจากนั้น
เขาลากศพออกมา แล้ววางไว้บนถนน

33:45.000 --> 33:48.500
ใกล้กับประตูหน้าบ้านที่เขาเปิดทิ้งไว้

33:55.166 --> 33:56.166
ขอบใจ

34:12.000 --> 34:13.875
ในวันต่อๆ มา

34:13.958 --> 34:17.708
เขาฆ่าทุกคนที่เดินทางมาจากใกล้ไกล

34:17.791 --> 34:22.541
เพื่อรับศพไปประกอบพิธีฝังอย่างสมเกียรติ

34:22.625 --> 34:24.833
พวกเขาทั้งหมดนอนบวมอืดและเน่าเปื่อย

34:24.916 --> 34:30.458
จนถนนเต็มไปด้วยกลิ่นเหม็น
และซากศพของพวกเขา

35:03.125 --> 35:07.166
ในที่สุด ก็มีสุภาพบุรุษสามคน
เดินทางมาจากปาแลร์โม

35:07.250 --> 35:10.750
พวกเขาไม่ได้สวมชุดดำไว้ทุกข์

35:10.833 --> 35:13.416
แต่สวมชุดผ้าลินินสีขาว

35:14.416 --> 35:18.750
มีเพียงคนเดียวที่เป็นหัวหน้ายกมือขึ้น

35:18.833 --> 35:21.750
ให้ชายติดอาวุธที่ยืนอยู่ตรงประตู

35:24.458 --> 35:27.750
ชายเหล่านี้ไม่ได้ถอดหมวกแสดงความเคารพ

35:27.833 --> 35:30.541
ขณะยืนอยู่ห่างๆ

35:30.625 --> 35:35.833
จากศพเน่าเหม็นของชายผู้ที่พวกเขาเคยรับใช้

35:53.791 --> 35:58.916
ดอน เลกโกจึงกลายเป็นเจ้าพ่อของเมืองนั้น

35:59.000 --> 36:03.000
ปกครองมันอยู่นานหลายปีด้วยมือที่เปี่ยมรัก

36:18.708 --> 36:20.750
นั่นมันนานมาแล้ว

36:21.916 --> 36:24.875
มีไม่กี่คนที่ยังจำการนองเลือดได้

36:26.333 --> 36:28.916
คนส่วนใหญ่จำได้แค่ความใจดีของเขา

36:48.333 --> 36:54.583
เอาเป็นว่า เขารับเด็กหนุ่มคนหนึ่งมาเลี้ยง
เพราะคิดว่าเด็กคนนี้มีแววสำหรับเส้นทางนี้

36:54.666 --> 36:56.958
แต่เด็กคนนี้เป็นพวกชอบหนังสือ

36:57.041 --> 36:59.458
เขาแค่อยากรับใช้พระเจ้า

36:59.541 --> 37:06.541
ดอน เลกโกเลยฝากงานดีๆ ให้เขาทำกับวาติกัน

37:09.083 --> 37:12.375
(70 ปีต่อมา)

37:13.250 --> 37:14.333
แน่นอน

37:15.166 --> 37:17.416
ว่าในที่สุดดอน เลกโกก็รู้

37:17.500 --> 37:21.333
ว่าเด็กนั่นคงไม่ทำเงินให้เขามากนัก

37:24.250 --> 37:26.625
แต่แล้วเขาก็เจอขุมทองเข้า

38:42.208 --> 38:48.250
"กลางทางแห่งการเดินทางของชีวิตเรา…"

38:52.916 --> 38:58.208
"กลางทางแห่งการเดินทางของชีวิตเรา…"

38:59.208 --> 39:06.208
ต้นฉบับดั้งเดิมของ
บทเพลงแห่งพระเจ้าของดันเต้ อลิกิแยรี

39:10.458 --> 39:11.458
เพราะงั้น…

39:13.041 --> 39:18.916
ฉันอยากให้พวกนายไปที่นั่น แล้วเอามันกลับมา

39:39.208 --> 39:42.541
นี่ นายเคยนั่งเครื่องบิน
ที่อัดกันเป็นปลากระป๋องไปปาแลร์โมไหม

39:42.625 --> 39:43.958
เคยสิ ผมเกลียดไฟลต์นั้น

39:44.041 --> 39:45.500
ฉันทนไม่ไหวเลย

39:46.750 --> 39:50.583
- ฉันถึงเช่าเครื่องกัลฟ์สตรีมลำนี้มาไง
- ช่วยรอจนกว่าเครื่องจะขึ้นก่อนครับ

39:51.666 --> 39:52.708
หุบปาก

39:52.791 --> 39:54.166
มองทางไป

40:44.041 --> 40:45.750
บ้านอายุพันปี

40:47.125 --> 40:49.000
ต้นไม้อายุพันปี

40:57.541 --> 41:00.208
บาทหลวงก็ดูเหมือนอายุพันปีด้วย

41:11.500 --> 41:13.958
- สวัสดีครับคุณพ่อ
- สวัสดี เชิญเข้ามา

41:43.791 --> 41:44.791
ดอน เลกโก

42:03.500 --> 42:05.500
พวกอเมริกันมาถึงแล้ว

42:09.791 --> 42:11.666
สวัสดีครับ ดอน เลกโก

42:30.916 --> 42:33.708
ขอชาสักถ้วยได้ไหม

42:35.250 --> 42:36.250
ขอบคุณ

42:39.750 --> 42:40.750
เอาไป

42:45.333 --> 42:47.000
เอาให้พวกเขาดู

42:52.166 --> 42:53.291
ขอบคุณ

43:54.791 --> 43:56.916
รู้สึกว่าทุกอย่างถูกต้องดีไหม

43:58.625 --> 44:00.916
ผมรู้สึกว่าทุกอย่างถูกต้องดี

44:08.041 --> 44:08.958
ขอบคุณ

44:21.541 --> 44:23.250
เอากล่องใส่กระเป๋า

44:30.875 --> 44:32.208
เร็วเข้า

44:32.291 --> 44:33.291
ไปกัน

44:47.833 --> 44:48.666
ไปกัน

44:57.583 --> 44:58.583
หนังสือเดินทาง

45:09.708 --> 45:11.041
เฮ้ มานี่

45:18.000 --> 45:18.916
ดี

45:19.416 --> 45:20.416
มาเถอะ

45:22.125 --> 45:23.333
มาช่วยฉันหน่อย

45:24.875 --> 45:25.875
เร็วเข้า

45:33.958 --> 45:36.875
นี่พวกนาย เร็วเข้า พาเขาออกไปจากที่นี่

45:45.000 --> 45:46.166
เฮ้ ฟาบริซิโอ

45:47.916 --> 45:49.791
เอากระเป๋าไปไว้ข้างหลัง

46:02.958 --> 46:04.208
หยิบกระเป๋ามา

46:35.416 --> 46:37.041
นี่แหละชีวิต ไอ้หนู

46:37.708 --> 46:39.541
เกือบถึงแอตแลนติกแล้ว

46:44.916 --> 46:45.916
ขอบใจ

46:52.750 --> 46:54.583
ทำไมคุณถึงฆ่าหมา

46:57.750 --> 46:59.250
ทำไมฉันถึงฆ่าหมาน่ะเหรอ

47:00.208 --> 47:03.250
เพราะหมามันเห่า

47:13.666 --> 47:15.750
รู้ไหม เรื่องดอน เลกโกนี่

47:15.833 --> 47:19.083
อาจจุดชนวนสงครามที่ปาแลร์โมก็ได้

47:19.708 --> 47:21.625
แต่นายถามฉันเรื่องหมา

47:23.041 --> 47:26.916
เราไม่ต้องการหมาโง่ตัวไหนมาเห่าใส่
ตอนเรากำลังแอบออกจากที่สังหารหมู่

47:27.000 --> 47:28.333
แค่นั้นแหละ

47:32.000 --> 47:33.208
นายชอบหมาเหรอ

47:34.791 --> 47:37.375
- แน่นอน ผมชอบหมา
- ฉันก็เหมือนกัน

47:38.541 --> 47:42.583
แต่ฉันไม่ชอบไอ้ตัวกลายพันธุ์จิ๋วๆ
ที่เห็นกันในนิวยอร์ก

47:44.208 --> 47:47.666
ฉันไม่คิดว่าหมาจริงๆ
จะอยากถูกขังอยู่ในอะพาร์ตเมนต์

47:49.250 --> 47:54.666
ฉันว่าคนที่ขังหมาใหญ่ไว้ในเมือง
คือพวกโรคจิตโง่ๆ

47:54.750 --> 47:58.166
ที่กำลังฆ่าหมาตัวเอง เพียงแค่ทำมันอย่างช้าๆ

47:59.375 --> 48:02.458
ถ้าฉันอยู่บ้านนอก ฉันคงเลี้ยงหมา

48:02.541 --> 48:05.833
แต่ฉันจะเลี้ยงหมาจริงๆ แบบที่เรายิงไปเมื่อกี้

48:05.916 --> 48:08.833
หมายความว่าไงที่บอกว่าเรายิง
ผมไม่ได้ยิงหมาตัวนั้น คุณต่างหาก

48:10.666 --> 48:12.166
แต่นายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด

48:12.666 --> 48:15.333
นายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด
ในการฆาตรกรรมโดยไตร่ตรองไว้ก่อน

48:22.166 --> 48:24.000
รู้ไหมว่าอะไรที่น่าขยะแขยง

48:24.500 --> 48:28.916
รู้จักพวกผู้หญิงที่เอาหนังสือพิมพ์ไปรองตูดหมาไหม

48:29.000 --> 48:30.791
ตอนที่หมากำลังขี้

48:33.250 --> 48:36.583
หรือเวลาเห็นสาวสวยโคตรๆ เดินผ่าน

48:36.666 --> 48:40.958
แล้วเห็นว่าเธอถือถุงพลาสติกใส่ขี้หมาอยู่ในมือ

48:42.291 --> 48:47.333
ฉันว่าคนที่ยอมแตะเนื้อต้องตัว
ผู้หญิงถือขี้หมา ทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้วนี่

48:47.416 --> 48:49.458
แม่งป่วยแน่นอน

48:50.583 --> 48:53.375
คนที่เอากับศพยังดูปกติกว่า

48:53.458 --> 48:55.833
คนที่จับมือกับผู้หญิงถือขี้หมาเลย

48:56.958 --> 48:58.041
คุณเคยทำไหม

49:01.666 --> 49:02.666
ทำอะไร

49:04.083 --> 49:05.250
เอากับศพน่ะ

49:08.458 --> 49:09.458
ไม่

49:11.083 --> 49:12.458
แต่ก็เคยคิดนะ

49:14.625 --> 49:16.791
มีอยู่สองสามครั้งที่ฉันเอาชุดชั้นในพวกเธอมา

49:16.875 --> 49:18.291
- ชุดชั้นในเหรอ
- ใช่

49:18.375 --> 49:21.291
เอามาช่วยตัวเอง ถ้าพวกเธอเป็นสาวสวยน่ะนะ

49:26.625 --> 49:30.291
ไม่ใช่ว่าฉันจะถูกส่ง
ไปจัดการสาวสวยบ่อยๆ หรอก

49:52.000 --> 49:55.208
(ฟลอเรนซ์ ปี 1302)

50:05.500 --> 50:08.416
อีกไม่นานข้าจะได้เป็นนางกำนัลใช่ไหม

50:08.958 --> 50:11.583
อย่างสง่างามที่สุดเลยล่ะ เจมมาที่รัก

50:17.666 --> 50:18.791
เขาเป็นใคร

50:19.416 --> 50:23.791
เขาคือทายาทหนุ่มแห่งตระกูลสูงศักดิ์ อลิกิแยรี

50:23.875 --> 50:26.125
มีนามว่าดูรันเต้

50:35.250 --> 50:39.250
พี่คะ ทำไมผมของข้าไม่แดงดั่งทับทิม

50:39.333 --> 50:40.958
หรือมีดวงตาสีเขียว

50:41.041 --> 50:44.666
หรือมีผิวที่สว่างดุจเมฆยามเที่ยงวัน

50:46.958 --> 50:49.958
เมื่อได้เห็นเบียทริซ ดันเต้วัยหนุ่มได้เขียนไว้ว่า

50:50.041 --> 50:56.125
"ดูเถิด เทพธิดาที่แข็งแกร่งกว่าข้า
ผู้มาเยือนและจะครอบครองข้า"

50:59.625 --> 51:00.625
อะไร

51:03.625 --> 51:06.583
ตั้งแต่แรกเห็น เขาก็หลงรักนางหัวปักหัวปำ

51:11.625 --> 51:13.375
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเบียทริซ

51:14.875 --> 51:16.125
เป็นยังไงต่อ

51:16.208 --> 51:20.750
บทกวีทั้งหมดในหนังสือเล่มแรกของดันเต้
คือเพลงที่เขาแต่งให้เธอ

51:21.583 --> 51:22.833
ทั้งที่พวกเขาไม่เคยพูดกันเลย

51:22.916 --> 51:25.208
นางตายตั้งแต่อายุยังน้อย
ก่อนที่ทั้งคู่จะมีโอกาสใดๆ

51:25.291 --> 51:28.000
แต่นางยังมีชีวิตอยู่ในหนังสือของเขา

51:28.500 --> 51:30.958
นางคือผู้นำทางเขาผ่านสรวงสวรรค์

51:35.416 --> 51:36.625
แล้วอีกคนล่ะ

51:42.000 --> 51:43.375
เจมมา

51:43.458 --> 51:46.625
เขาแต่งงานกับนาง
แต่ไม่เคยเขียนถึงนางเลยสักคำ

51:53.458 --> 51:54.416
กวีโด

51:55.208 --> 51:56.500
สหายข้า

52:00.958 --> 52:03.708
เจ้าได้เผยตัวเองแล้วว่าเจ้าไม่ใช่เพื่อนของผู้ใด

52:04.375 --> 52:05.500
นอกจากตัวเอง

52:06.333 --> 52:08.125
เพราะข้าถูกสาป

52:08.625 --> 52:11.291
ด้วยริมฝีปากเดียวกัน
กับที่บทกวีของข้าเคยคร่ำครวญถึง

52:12.291 --> 52:15.000
มีผู้อาวุโสหกคน ข้าเป็นเพียงหนึ่งเดียว

52:16.291 --> 52:19.083
ท่านจะให้ข้าขัดขืนคนอื่นๆ หรือ

52:19.708 --> 52:21.750
ชาวฟลอเรนซ์เป็นผู้เลือกสิ่งนี้ ไม่ใช่ข้า

52:30.583 --> 52:37.291
นี่คือฟลอเรนซ์ที่โหยหา
การปกครองตนเองอย่างนั้นหรือ

52:37.791 --> 52:40.083
ข้าเกรงว่านางยังเป็นเพียงเด็ก

52:40.583 --> 52:43.208
ข้าเกรงว่าจะเกิดสงครามกลางเมือง

52:51.666 --> 52:52.916
ดันเต้ที่ข้ารัก

52:53.541 --> 52:56.333
บัดนี้มิใช่ผู้ส่งสารแห่งหัวใจที่คร่ำครวญอีกต่อไป

52:57.416 --> 53:00.625
ครั้งหนึ่งข้าเคยเป็นดั่งบิดา
ที่เจ้ารักยิ่งกว่าพ่อแท้ๆ ของตน

53:01.791 --> 53:04.416
เมื่อคนที่เจ้าทนรับใช้ขับไล่เจ้าออกไป

53:06.041 --> 53:10.000
จงไปหาชายนิรนามผู้เรียกตนเองว่าไอเซอาห์

53:13.291 --> 53:15.041
นั่นคือของขวัญชิ้นสุดท้ายจากข้า

53:55.791 --> 53:58.291
คณะผู้แทนมาถึงแล้วขอรับ พระคุณท่าน

54:00.208 --> 54:03.750
อ้อ วิหคแห่งฟลอเรนซ์

54:38.875 --> 54:42.375
ผู้แทนของข้ากลับมาหาข้า

54:43.000 --> 54:44.083
โดยไร้ผู้รับฟัง

54:44.958 --> 54:49.625
พร้อมข่าวว่ารัฐ "สาธารณรัฐ" ของเจ้า
ต้องการอำนาจอิสระมากขึ้น

54:49.708 --> 54:52.166
ในการจัดการกิจการของตนเอง

54:53.791 --> 54:58.750
ทว่าเมื่อไร้ผู้ปกครองเพียงหนึ่งเดียว
ทุกคนกลับอยากเป็นผู้ปกครองเสียเอง

55:00.416 --> 55:02.500
เรื่องนี้เจ้าจะว่าอย่างไร

55:03.916 --> 55:06.125
ต้นไม้ย่อมเป็นที่รู้จักจากผลของมัน

55:06.833 --> 55:11.291
สาธารณรัฐของเราผลิตสิ่งที่พระสันตะปาปา
ทรงปรารถนาได้เป็นจำนวนมาก

55:11.375 --> 55:15.083
บางทีข้าควรมอบคทาให้พวกกวีไปเสียเลย

55:15.833 --> 55:18.708
บทกวีของเจ้าจะสร้าง
โดมมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ให้เสร็จ

55:19.416 --> 55:22.000
หรือจ่ายเงินให้ทหารของข้า
ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้หรือ

55:24.541 --> 55:27.125
บางทีเวลานอนเอนกายอยู่บนเนินแห่งพาร์นาสซัส

55:27.208 --> 55:30.958
เจ้าอาจร้อยเรียง
ความเพ้อฝันอุดมคติของเจ้าเป็นบทกวีได้

55:31.875 --> 55:33.500
ส่วนฟลอเรนซ์นั้น

55:34.541 --> 55:39.750
ไม่มีคำหว่านล้อมอ่อนโยนใด
จะทำให้สิงโตนอนร่วมกับลูกแกะได้หรอก

55:41.291 --> 55:43.208
เมืองกำลังลุกไหม้

55:43.833 --> 55:46.041
และข้าก็เหนื่อยหน่ายกับควันของมันแล้ว

55:47.375 --> 55:51.000
เถ้าถ่านก่อควันได้น้อย และเป็นเชื้อเพลิงที่ไร้ค่า

55:53.291 --> 55:55.000
ถ้าเช่นนั้น

55:55.875 --> 55:59.416
ข้าจะปลดเจ้าให้พ้นจากการได้เห็นหายนะนี้

56:01.041 --> 56:03.000
อย่างไรหรือ พระคุณเจ้า

56:03.833 --> 56:08.041
ข้าจะให้สิ่งตอบแทน
เพื่อแลกกับความอวดดีของเจ้า

56:08.125 --> 56:13.916
เพราะพรสวรรค์ที่มี
ทำให้เจ้าไม่เหมาะกับการรับใช้สาธารณะ

56:14.875 --> 56:17.375
ฟลอเรนซ์ไม่คู่ควรกับเจ้า

56:17.916 --> 56:19.291
จงลืมเมืองนั้นเสีย

56:19.375 --> 56:23.958
เพราะเมืองนั้นทรยศเจ้า
แม้ข้าจะเป็นผู้พิพากษาก็ตาม

56:26.750 --> 56:30.583
โปรดยกโทษให้ข้าด้วย พระคุณเจ้า
หากข้าพูดโดยหุนหันเกินไป

56:30.666 --> 56:33.250
จงหันหลังให้เมืองนั้นดั่งที่โลทเคยทำ

56:33.333 --> 56:35.208
และอย่าหวนมองกลับไปด้วยความอาลัย

56:35.291 --> 56:38.541
มิฉะนั้นวิญญาณของเจ้า
จะกลายเป็นเสาแห่งน้ำตาเค็มขม

56:38.625 --> 56:42.208
ที่ขัดขวางความหวานในบทกวีของเจ้า

56:44.750 --> 56:47.958
เพราะความตายรอการกลับบ้านของเจ้าอยู่

56:51.791 --> 56:54.083
ข้าประทับตราแห่งคาอินไว้กับเจ้า

56:56.083 --> 56:57.166
ไปให้พ้นหน้าข้า

57:15.250 --> 57:18.166
เจ้าได้รับคำสั่งให้ย้ายออกจากที่นี่ทันที

57:19.625 --> 57:21.208
ใครสั่ง

57:21.291 --> 57:22.583
ข้าสั่ง

57:22.666 --> 57:23.833
พระสันตะปาปา

57:23.916 --> 57:27.541
เจ้ามีเวลา 20 นาที
เก็บของที่เจ้ากับลูกๆ จะขนไปได้

57:28.291 --> 57:29.291
รถม้ารออยู่

57:29.375 --> 57:32.791
ที่จะพาเจ้าไปยังคฤหาสน์
ของคังกรานเด เดลลา สกาลา แห่งเวโรนา

58:30.458 --> 58:32.791
ท่านจ้องมองแต่พื้นดิน

58:34.625 --> 58:37.125
ท่านกำลังมองหานรกอยู่หรือ

58:37.208 --> 58:39.500
หรือท่านจะเงยหน้ามองสวรรค์

58:43.666 --> 58:47.541
ระวังเถิด อย่าให้สายตาที่ลังเลของท่าน
มองเห็นความสิ้นหวังของภรรยาตัวเอง

58:55.166 --> 58:57.500
คาวาลกันตี สหายของท่าน ตายแล้ว

58:59.416 --> 59:00.416
ตายหรือ

59:17.083 --> 59:19.291
เลือดแห่งมิตรภาพมิได้มีค่ามากกว่า

59:19.375 --> 59:21.708
ไวน์หวานแห่งบทกวีหรอกหรือ

59:37.625 --> 59:41.375
คาวาลกันตีที่รักผู้ล่วงลับ โปรดยกโทษให้ข้าด้วย

59:41.875 --> 59:45.750
ถ้าข้าไม่ทำตัวโง่เขลาเช่นนั้น
บางทีเจ้าอาจยังมีชีวิตอยู่

59:46.541 --> 59:50.416
ข้าจะตามหาชายไร้นาม
ที่เรียกตัวเองว่าไอเซอาห์

59:51.708 --> 59:55.375
(เหนือคอกม้า เวนิส)

01:00:03.291 --> 01:00:05.583
โซเฟียคือมารดาที่แท้จริงของพวกเขา

01:00:06.666 --> 01:00:10.375
ทว่าลูกหลานเผ่าพันธุ์ของข้ากลับหันหนีจากนาง

01:00:11.416 --> 01:00:12.833
และไม่มีวันรู้จักนาง

01:00:14.666 --> 01:00:18.791
ฟาโรห์ ใช่แล้ว ดังที่หนังสืออพยพบอกไว้

01:00:19.708 --> 01:00:23.458
เขาฆ่าลูกหัวปีของชาวยิวทุกคน

01:00:25.500 --> 01:00:29.208
แต่เทพเทียมแห่งโลกใหม่นี้

01:00:30.041 --> 01:00:32.291
ซึ่งก็คือการค้าขายอันหยาบโลน…

01:00:34.125 --> 01:00:35.125
จะพรากพวกเขาไปหมด

01:00:37.250 --> 01:00:38.416
ทุกคนที่เกิดมา…

01:00:40.708 --> 01:00:42.083
และจะไม่มีโมเสสคนใด

01:00:43.250 --> 01:00:47.708
ที่ถูกปล่อยลอยอยู่ในผ้าห่อตัวท่ามกลางต้นกก

01:00:48.416 --> 01:00:49.833
จะหนีรอด

01:00:52.125 --> 01:00:55.833
เพื่อนำทางและพาพวกเขากลับคืนสู่พระเจ้า

01:01:06.500 --> 01:01:09.041
ชาวอาหรับคือยิวใหม่

01:01:18.708 --> 01:01:21.625
หากคริสเตียนคนหนึ่งร่วมสัมพันธ์กับชาวยิว

01:01:22.250 --> 01:01:27.125
เพื่อแสวงหาสิ่งที่คริสตจักร
อาจมองว่าเป็นเวทมนตร์ที่นอกรีต

01:01:27.208 --> 01:01:28.791
ไม่ศักดิ์สิทธิ์และชั่วร้าย

01:01:30.375 --> 01:01:33.625
มันอาจหมายถึงการถูกสาปแช่งและความตาย

01:01:35.166 --> 01:01:38.000
พวกเขาจะฆ่าข้าก่อน แล้วจึงฆ่าเจ้า

01:01:46.458 --> 01:01:50.166
ด้วยคำสาบานนี้
เราทั้งสองอาจรอดพ้นจากความตาย

01:01:50.250 --> 01:01:52.375
เพื่อที่เราจะได้มีชีวิตอยู่ต่อไปจนตาย

01:03:06.666 --> 01:03:10.416
ไม่เคยมีคำพูดหรือท่าทางใด
กระทบใจข้าได้ลึกซึ้งเท่านี้

01:03:11.666 --> 01:03:16.250
ในการปฏิเสธที่เห็นได้ชัดนี้
ข้ารู้สึกอับอายมากกว่าโกรธ

01:03:16.791 --> 01:03:22.041
จิตวิญญาณของข้าพลุ่งพล่านไปด้วยความกลัว
ความไม่แน่ใจ และการสาปแช่งตัวเอง

01:03:22.791 --> 01:03:27.125
บทเรียนนี้มาในรูปแบบ
ของการโจมตีด้วยความว่างเปล่า

01:03:34.375 --> 01:03:37.250
"ชีวิตใหม่จึงเริ่มต้นขึ้น"

01:03:41.208 --> 01:03:44.500
ชีวิตใหม่จึงเริ่มต้นขึ้น

01:03:47.291 --> 01:03:49.791
ชีวิตใหม่จึงเริ่มต้นขึ้น

01:04:13.416 --> 01:04:17.666
รับรองความแท้จริงเหรอ
หมายความว่าไงที่ว่ารับรองความแท้จริง

01:04:18.208 --> 01:04:20.208
สำหรับฉันมันก็ดูเก่าแล้วนะ

01:04:20.791 --> 01:04:22.583
ใช่ สำหรับผมมันก็ดูเก่าเหมือนกัน

01:04:22.666 --> 01:04:25.125
มันดูเหมือนของจริง แต่แค่นั้นยังไม่พอ

01:04:25.208 --> 01:04:28.333
เราต้องมีเอกสาร
เอกสารระดับสูง ยิ่งมากเท่าไหร่ยิ่งดี

01:04:30.041 --> 01:04:31.416
ให้ตายสิ

01:04:32.916 --> 01:04:36.625
ฉันทำบาปมหันต์เก้าประการ

01:04:36.708 --> 01:04:38.708
ขึ้นเครื่องบินที่ห้ามสูบบุหรี่

01:04:38.791 --> 01:04:40.958
แล้วของนี่อาจไม่ใช่ของจริงด้วยซ้ำเหรอ

01:04:41.458 --> 01:04:44.666
ฉันต้องบอกเลยนะ
ฉันเริ่มเบื่อไอ้เรื่องห้ามสูบบุหรี่นี่แล้ว

01:04:44.750 --> 01:04:47.041
ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้ผมจัดการเองได้

01:04:47.125 --> 01:04:49.833
ผมว่าถ้าเราจะทำเรื่องนี้

01:04:49.916 --> 01:04:51.250
เราควรทำมันให้ถูกต้อง

01:04:51.750 --> 01:04:54.083
นิครู้วิธีทำให้ถูกต้อง นั่นแหละเหตุผลที่เขาอยู่ที่นี่

01:04:54.166 --> 01:04:58.208
อย่างน้อยเราต้องพิสูจน์ให้ได้ว่า
มันเขียนในยุคเดียวกับที่ดันเต้เขียน

01:04:58.291 --> 01:05:00.083
แล้วเราจะทำยังไง

01:05:00.166 --> 01:05:03.041
การหาอายุด้วยคาร์บอน-14 ลายน้ำบนกระดาษ

01:05:03.125 --> 01:05:06.333
เราจะเอามันไปที่มหาวิทยาลัยแอริโซนา
แล้วก็อีกที่ในอิลลินอยส์

01:05:06.416 --> 01:05:10.125
ซึ่งเป็นสถาบันวิเคราะห์ทางเทคนิค
ที่ได้รับการยอมรับที่สุดในโลก

01:05:10.208 --> 01:05:13.375
แต่ก่อนอื่น ผมต้องกลับไปอิตาลี
แล้วหาหลักฐานเอกสารที่มีวันที่

01:05:13.458 --> 01:05:16.916
ตรงกับช่วงเวลาและสถานที่
ที่ดันเต้น่าจะเขียนสิ่งนี้

01:05:17.000 --> 01:05:19.458
จะได้เอาหมึกกับกระดาษมาเทียบกันได้

01:05:19.541 --> 01:05:21.875
แล้วผมจะเอาลายน้ำบนกระดาษไปตรวจอายุ

01:05:21.958 --> 01:05:25.041
ไม่มีลายมือของดันเต้ให้เปรียบเทียบ
กับลายมือในงานเขียนนี้

01:05:25.125 --> 01:05:28.083
เราจึงต้องใช้หลักฐานแวดล้อมให้มากที่สุด

01:05:28.166 --> 01:05:30.500
และการรับรองความแท้จริง
ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

01:05:31.083 --> 01:05:35.416
แล้วนายจะเอาเอกสาร
ที่ลงวันที่พวกนั้นมาได้ยังไง

01:05:37.125 --> 01:05:38.166
ขโมยมัน

01:05:39.416 --> 01:05:42.458
ฟังนะ ผมไม่สนหรอกว่าคุณมาจากไหน
ผมรู้ว่าผมชอบพักที่ไหน

01:05:42.541 --> 01:05:46.500
ผมไปที่นั่นมา 20 ปีแล้ว คุณควรรู้เรื่องพวกนี้สิ

01:05:46.583 --> 01:05:47.916
ผมกำลังไปสนามบิน

01:05:48.000 --> 01:05:50.083
คุณน่าจะโทรหาแอนนาอย่างที่ผมบอกนะ

01:05:51.416 --> 01:05:54.583
ผมไม่รู้ ไว้เราค่อยคุยกันเรื่องนั้นทีหลัง

01:05:55.125 --> 01:05:56.791
เปล่า ผมไม่ได้ทำ

01:06:00.416 --> 01:06:02.208
เอาละ โอเค ได้

01:06:02.291 --> 01:06:04.583
นี่ ฟังนะ ไม่เป็นไร ใจเย็นๆ

01:06:04.666 --> 01:06:05.708
ขอโทษนะ

01:06:06.291 --> 01:06:07.916
ขอโทษนะ ผมรู้ว่าคุณเพิ่งมา

01:06:09.041 --> 01:06:11.041
คุณส่งจดหมายนั่นไปหรือยัง

01:06:12.083 --> 01:06:13.791
ดี ขอบใจ

01:06:14.666 --> 01:06:17.625
ผมจะโทรหาเมื่อถึงอีกฝั่งนะ โอเคไหม

01:06:18.125 --> 01:06:20.166
แค่อย่าลืมเอายาของผมมาด้วย

01:06:21.375 --> 01:06:22.291
ขอบใจ

01:06:23.625 --> 01:06:25.125
ขอบใจ

01:07:38.958 --> 01:07:40.000
สวัสดี

01:07:40.083 --> 01:07:41.000
สวัสดี

01:07:41.083 --> 01:07:43.333
- คุณโทสเชสใช่ไหม
- ใช่ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก

01:07:43.416 --> 01:07:44.500
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน

01:07:44.583 --> 01:07:46.708
อย่างที่ผมแจ้งไว้ ผมต้องการตรวจสอบ

01:07:46.791 --> 01:07:49.708
เอกสารทางการจากราชสำนัก
ของของคังกรานเด เดลลา สกาลา

01:07:49.791 --> 01:07:52.583
ระหว่างปี 1313 ถึง 1315

01:07:52.666 --> 01:07:53.583
เราเตรียมไว้แล้ว

01:07:53.666 --> 01:07:55.375
- เชิญทางนี้ครับ
- ขอบคุณ

01:07:58.500 --> 01:08:02.250
(หอจดหมายเหตุแห่งรัฐ เวโรนา อิตาลี)

01:08:26.041 --> 01:08:28.458
ปี 1310 ถึง 1330

01:08:30.000 --> 01:08:32.583
ปี 1310 ถึง 1315

01:08:34.583 --> 01:08:36.000
ปี 1315

01:08:36.791 --> 01:08:38.708
ขอให้การค้นคว้าราบรื่นและโชคดีครับ

01:08:38.791 --> 01:08:40.041
ขอบคุณมาก

01:09:10.333 --> 01:09:11.541
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหมครับ

01:09:11.625 --> 01:09:14.250
นี่มัน… นี่แหละที่ผมตามหา

01:09:15.208 --> 01:09:16.875
- แล้วเจอกัน
- ขอบคุณ

01:09:22.541 --> 01:09:24.833
หอจดหมายเหตุแห่งรัฐราเวนนา

01:09:24.916 --> 01:09:26.458
ชุดสูทสีน้ำเงินตัวเดิม

01:09:26.541 --> 01:09:27.583
เรื่องเดิมๆ

01:09:28.166 --> 01:09:32.958
คราวนี้ผมขโมยเอกสาร
จากปี 1316, 1318 และ 1321 มา

01:09:33.041 --> 01:09:37.083
เอกสารที่ออกโดย
กวีโด โนเวลโล ดา โปเลนตาใช่ไหมคะ

01:09:37.166 --> 01:09:39.708
- ถูกต้องครับ ขอบคุณมาก
- ยินดีค่ะ

01:09:42.291 --> 01:09:44.333
ฮัลโหล จูเลียตตา

01:09:44.416 --> 01:09:47.541
ใช่ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
คุณอยู่ไหน ทุกอย่างโอเคไหม

01:09:47.625 --> 01:09:49.833
พนักงานบอกว่าคุณยกเลิกห้องเรา

01:09:49.916 --> 01:09:51.416
คุณเอายาผมมาด้วยไหม

01:09:52.375 --> 01:09:55.916
ผมอยากให้คุณเลิกกังวลได้แล้ว
ผมจัดการทุกอย่างอยู่

01:09:56.000 --> 01:09:58.958
ฉันพักอยู่อีกที่นอกเมืองราเวนนาค่ะ

01:10:00.166 --> 01:10:01.166
โอเค

01:10:02.416 --> 01:10:03.958
ให้ผมไปที่นั่นไหม

01:10:04.041 --> 01:10:06.958
ค่ะ มันอยู่ไม่ไกล ฉันจะรอคุณ

01:10:07.500 --> 01:10:09.875
ที่อยู่อะไร มีเศษกระดาษไหม

01:10:14.166 --> 01:10:15.041
ว่าไงนะ

01:10:57.291 --> 01:10:58.333
นิค

01:10:59.666 --> 01:11:01.083
คุณโอเคไหม

01:11:03.375 --> 01:11:04.833
อืม ขอโทษที

01:11:04.916 --> 01:11:06.041
ก็แค่…

01:11:09.416 --> 01:11:12.333
ที่นี่มันดูคุ้นๆ เหมือนเคยมา

01:11:13.833 --> 01:11:17.125
ไม่รู้สิ มันทำให้ผมนึกถึง
อะไรบางอย่างที่ผมจำไม่ได้

01:11:17.750 --> 01:11:18.916
คุ้นๆ เหรอ

01:11:19.833 --> 01:11:20.666
ยังไง

01:11:20.750 --> 01:11:21.916
ไม่รู้สิ

01:11:22.791 --> 01:11:24.750
บางทีมันก็เกิดขึ้นกับผม

01:11:25.250 --> 01:11:30.291
เหมือน… ความทรงจำที่จับต้องไม่ได้
ก่อนที่มันจะเลือนหายไป

01:11:32.375 --> 01:11:33.541
อืม…

01:11:34.541 --> 01:11:37.666
ความคุ้นเคยเป็นเรื่องดี เหมือนบ้าน

01:11:39.166 --> 01:11:41.000
นั่นคือเหตุผลที่ฉันพาคุณมาที่นี่

01:11:41.958 --> 01:11:43.041
ทำไม

01:11:44.250 --> 01:11:45.708
เพราะฉันอยู่ที่นี่

01:11:46.208 --> 01:11:47.833
ฉันอยู่ที่นี่มาตลอด

01:11:48.708 --> 01:11:51.333
ฤดูกาลเปลี่ยนไป แต่ทุกอย่างยังคงเดิม

01:11:52.583 --> 01:11:54.833
ฉันไปนิวยอร์กเพื่อช่วยแอนนา

01:11:55.791 --> 01:11:57.875
ใช่ ฟังนะ ผมขอโทษที่ผมทำตัว…

01:11:57.958 --> 01:11:59.333
ไม่ต้องขอโทษ

01:11:59.916 --> 01:12:00.958
งี่เง่า

01:12:04.458 --> 01:12:06.541
แอนนาเหมือนคนในครอบครัวผม เพราะงั้น…

01:12:06.625 --> 01:12:09.166
ถ้าคุณไว้ใจเธอ คุณก็ไว้ใจฉันได้

01:12:12.666 --> 01:12:13.708
มาสิ

01:12:30.291 --> 01:12:33.500
ใช่ ผมว่าการมีบ้านให้กลับก็คงเป็นเรื่องดี

01:12:33.583 --> 01:12:35.083
ผมไม่เคยมีแบบนั้นเลย

01:12:37.291 --> 01:12:39.625
บางทีคุณอาจมี เพียงแต่ยังไม่รู้ตัวก็ได้

01:12:42.375 --> 01:12:43.375
ว้าว

01:12:43.958 --> 01:12:45.708
- อร่อยไหม
- อร่อยใช้ได้เลย

01:12:47.875 --> 01:12:50.208
ผมไม่เคยชอบชีวิตครอบครัวเลย แต่…

01:12:51.666 --> 01:12:54.125
พอมองคุณแบบนี้ ผมก็คิดว่า

01:12:54.208 --> 01:12:57.541
"ไม่รู้สิ บางทีฉันอาจใช้ชีวิต
แบบนั้นได้เหมือนกัน บางทีฉันอาจเป็นคนโง่"

01:12:58.166 --> 01:12:59.541
ก็อาจจะจริง

01:13:00.583 --> 01:13:02.375
บางทีคุณอาจจะยังเป็นได้อยู่

01:13:03.250 --> 01:13:05.458
แต่คุณเป็นคนโง่แน่ๆ

01:13:12.291 --> 01:13:13.291
ว้าว

01:13:14.791 --> 01:13:15.791
รู้ไหม

01:13:16.833 --> 01:13:19.541
ไม่ว่าเราจะไปไกลบ้านแค่ไหน

01:13:19.625 --> 01:13:22.916
แต่พอแหงนมองขึ้นไป
ดวงจันทร์ก็ยังมีใบหน้าเดิมเสมอ

01:13:24.958 --> 01:13:26.083
ดูนั่นสิ

01:13:27.791 --> 01:13:30.625
เว้นแต่มันจะถูกเมฆบดบัง

01:13:32.750 --> 01:13:34.916
บางทีเมฆอาจจะอิจฉา

01:13:39.250 --> 01:13:42.375
แม้แต่ดวงจันทร์เองก็ยังเต็มไปด้วยความริษยา

01:13:42.458 --> 01:13:44.916
เพราะคุณขโมยความเปล่งประกายของมันไป

01:13:47.166 --> 01:13:51.250
และต่างจากภาพสะท้อนในผืนน้ำพุ

01:13:54.291 --> 01:13:58.750
คุณยังเปล่งประกาย…
โดยไม่สั่นไหวเมื่อผมสัมผัสผืนน้ำ

01:14:10.375 --> 01:14:13.541
จงรู้ไว้ แม้ปากของฉันจะเงียบงัน…

01:14:15.083 --> 01:14:16.791
แต่หัวใจของฉันตอบรับ

01:14:20.458 --> 01:14:22.458
เราไม่จำเป็นต้องพูด

01:14:23.666 --> 01:14:25.083
เพียงแค่หายใจ

01:14:55.625 --> 01:14:58.666
ถ้าผมเขียนถึงสรวงสวรรค์ได้
เธอคือสิ่งที่ผมจะบรรยาย

01:14:59.166 --> 01:15:02.083
แต่บาปของผมทำให้ไม่มีเวลาให้สูญเปล่า

01:15:02.583 --> 01:15:06.541
เมื่อมองความงามของเธอ
ผมก็รู้ว่าผมเป็นมลทินเดียว

01:15:06.625 --> 01:15:09.250
ผมจึงจากเธอไปในตอนนั้น
พร้อมสาบานว่าจะปกป้องเธอ

01:15:09.333 --> 01:15:12.208
จากเด็กถือมีดที่อยู่ในตัวผม

01:15:12.750 --> 01:15:13.708
ผมไม่คู่ควรกับเธอ

01:15:13.791 --> 01:15:16.291
และเธอก็ไม่ควรต้องเจอปัญหาที่ผมก่อ

01:15:25.250 --> 01:15:26.541
ตรงกลางนั่น

01:15:28.125 --> 01:15:32.375
ในช่วงปลายศตวรรษที่ 14
กระดาษที่ดีที่สุดถูกผลิตขึ้นที่นี่ ในฟาบริอาโน

01:15:32.458 --> 01:15:33.333
ดูสิ

01:15:34.791 --> 01:15:38.666
ราชสำนักและตระกูลขุนนางมากมาย
เริ่มสั่งกระดาษชั้นดี

01:15:38.750 --> 01:15:41.125
ที่มีตราประจำตระกูลหรือตราประทับของตนเอง

01:15:41.208 --> 01:15:43.625
เพื่อให้กระดาษของตนแตกต่างจากของผู้อื่น

01:15:48.125 --> 01:15:49.875
ดูนี่สิ

01:15:54.375 --> 01:15:55.916
คุณเห็นอะไร

01:15:57.500 --> 01:16:00.583
กระดาษนี้มีคุณภาพดีเยี่ยมเป็นพิเศษ

01:16:02.250 --> 01:16:04.333
ลายน้ำตรงนี้ ดูสิ

01:16:07.041 --> 01:16:07.958
ตรงนี้

01:16:11.875 --> 01:16:14.875
เป็นรูปนกอินทรีที่

01:16:16.083 --> 01:16:21.583
กวีโด โนเวลโล ดา โปเลนตา
ใช้เป็นตราประจำตระกูล

01:16:23.375 --> 01:16:24.541
เห็นไหม ดูสิ

01:16:25.250 --> 01:16:26.416
นกอินทรีตัวเดียวกัน

01:16:29.458 --> 01:16:34.458
และมันถูกส่งมาถึงฟาบริอาโน
ในวันที่ 1 พฤษภาคม ปี 1321

01:16:34.541 --> 01:16:38.916
แล้วถูกส่งถึงราเวนนาในวันที่สามของเดือนถัดมา

01:16:40.708 --> 01:16:41.750
แล้ว…

01:16:44.250 --> 01:16:45.333
กระดาษพวกนี้ล่ะ

01:17:03.083 --> 01:17:06.041
จริงๆ แล้ว นี่เป็นคำสั่งซื้อเดียวกับ…

01:17:07.791 --> 01:17:13.333
เป็นคำสั่งซื้อเล็กๆ ที่ถูกสั่งเพียงครั้งเดียว

01:17:15.833 --> 01:17:17.083
ดีมาก

01:17:17.166 --> 01:17:18.750
งั้นก็ขอบคุณมากครับ

01:17:18.833 --> 01:17:20.208
ยินดีครับ

01:17:21.500 --> 01:17:22.958
น่าทึ่งจริงๆ

01:17:23.041 --> 01:17:24.041
ครับ

01:17:25.750 --> 01:17:26.583
ลาก่อนครับ

01:17:42.916 --> 01:17:46.041
เลฟตี้ดูดีขึ้นนะว่าไหม

01:17:47.916 --> 01:17:49.333
ครับ

01:17:49.416 --> 01:17:52.000
ผมเคยเห็นคนผ่านเรื่องแบบนี้แล้วเอาชนะมันได้

01:17:52.083 --> 01:17:54.833
แล้วฉันบอกได้เลยตอนนี้
เลฟตี้ นายเอาชนะมันได้แน่

01:17:54.916 --> 01:17:57.708
ผมดกดำแบบไอ้มืดของนายจะกลับมาในไม่ช้า

01:18:00.333 --> 01:18:03.208
นายทำให้ฉันต้องตามเก็บกวาด
เรื่องยุ่งยากชิบหาย

01:18:03.291 --> 01:18:05.958
กับเรื่องรับรองความแท้จริงพวกนี้

01:18:07.375 --> 01:18:09.041
คุณพูดเรื่องอะไร

01:18:10.791 --> 01:18:13.708
ฉันพูดถึงไอ้เวรที่เวโรนา

01:18:13.791 --> 01:18:16.291
ที่ใส่สูทบริโอนีและรองเท้าแบร์ลูตีนั่นไง

01:18:17.291 --> 01:18:18.791
แล้วก็ไอ้คนที่ราเวนนา

01:18:18.875 --> 01:18:21.708
กับผู้ช่วยของมันที่เอาไอ้กองขี้นั่นมาให้นาย

01:18:22.791 --> 01:18:25.833
ฉันต้องเอาปืนจ่อ แล้วจับทั้งสองคนใส่ถุงรวมกัน

01:18:26.875 --> 01:18:28.541
รู้ไหมว่ามันยุ่งยากแค่ไหน

01:18:28.625 --> 01:18:31.166
ทั้งสองคนดิ้นพล่าน คุกเข่า ขอชีวิต

01:18:31.250 --> 01:18:34.458
เยี่ยวแตก ร้องไห้ เลอะเทอะไปหมด

01:18:35.625 --> 01:18:37.875
- ยัยนั่นสวมแหวนแต่งงานอยู่
- นี่คุณ…

01:18:37.958 --> 01:18:39.833
สามีเธอคงร้อนๆ หนาวๆ หน่อย

01:18:39.916 --> 01:18:42.708
คุณมันบ้าหรือโง่กันแน่

01:18:42.791 --> 01:18:45.625
คนพวกนี้ไม่เกี่ยวอะไรเลย
เป็นคนธรรมดาๆ ที่บริสุทธิ์

01:18:45.708 --> 01:18:46.750
บริสุทธิ์เหรอ

01:18:46.833 --> 01:18:49.416
ความบริสุทธิ์มันเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้

01:18:50.000 --> 01:18:53.916
ทำไมบรรณารักษ์กระจอกๆ
ถึงได้ใส่สูท 5,000 ดอลลาร์

01:18:54.000 --> 01:18:57.500
กับรองเท้าราคา 3,000 ดอลลาร์ได้ล่ะ

01:18:57.583 --> 01:19:01.458
ใครจะไปรู้ว่าคนพวกนี้เป็นใคร
หรือคุยกับใครบ้าง โอเคไหม

01:19:01.541 --> 01:19:03.791
นายต่างหากที่ทิ้งร่องรอยไว้ นิคกี้

01:19:03.875 --> 01:19:05.250
ฉันแค่ตามลบมัน

01:19:05.333 --> 01:19:07.416
ร่องรอยเหรอ ร่องรอยอะไร

01:19:07.500 --> 01:19:10.375
คุณกำลังทิ้งรอยเลือดไว้ในที่ที่ควรมีแค่ฝุ่น

01:19:10.458 --> 01:19:14.041
หยุดเถอะน่า "รอยเลือด" อะไร บ้าบอสิ้นดี

01:19:14.125 --> 01:19:16.208
เรื่องพวกนี้ไม่ลงหนังสือพิมพ์ด้วยซ้ำ

01:19:16.291 --> 01:19:19.250
เรื่องพวกนี้ก็แค่เอกสาร
ที่ไม่มีใครกรอกเท่านั้นเอง

01:19:19.333 --> 01:19:20.291
ไม่มีอะไรหรอก

01:19:20.375 --> 01:19:26.708
ใครก็ตามที่อาจเชื่อมโยงเรา
เข้ากับต้นฉบับนั่นได้แม้เพียงเล็กน้อย…

01:19:26.791 --> 01:19:28.041
ทับบูตู

01:19:28.125 --> 01:19:29.458
ทับบูตู

01:19:30.625 --> 01:19:33.458
ทำไม

01:19:33.541 --> 01:19:36.791
เราเอาของนี่ออกมาจากอิตาลี
ที่ซึ่งรัฐคงยึดมันไปแล้ว

01:19:36.875 --> 01:19:39.250
ไม่มีใครรู้ว่ามันมีอยู่
ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าเคยมีต้นฉบับนี่

01:19:39.333 --> 01:19:43.708
ของที่ไม่เคยหายไป
ของที่ไม่เคยมีอยู่จริง จะถูกขโมยได้ยังไง

01:19:43.791 --> 01:19:45.250
ณ ตอนนี้

01:19:45.333 --> 01:19:49.208
ของชิ้นนี้เป็นของเรา
มันถูกถือครองอยู่ และไม่เคยถูกขโมย

01:19:49.291 --> 01:19:51.666
มันอยู่นอกเหนือการอ้างสิทธิ์ของชาติใดๆ

01:19:51.750 --> 01:19:54.000
และไม่มีมลทินทางอาญาใดๆ ทั้งสิ้น

01:19:54.083 --> 01:19:56.333
ทั้งกับตัวมันเองและกับการที่เราได้ครอบครองมัน

01:19:56.416 --> 01:19:59.958
ต้นฉบับไม่โยงถึงคดีอะไร เรามือสะอาด
และเราจะปิดภารกิจนี้ได้อย่างไร้ร่องรอย

01:20:00.750 --> 01:20:01.916
แต่ก็มีอยู่เรื่องหนึ่ง

01:20:02.000 --> 01:20:05.708
ก่อนที่เราจะเริ่มสวดขอบคุณพระเจ้า
และร้องเพลงสรรเสริญ

01:20:05.791 --> 01:20:09.875
ยังมีคนที่รู้ว่ามันมีอยู่

01:20:09.958 --> 01:20:14.500
เพื่อนของเราที่ปาแลร์โม
ซึ่งเป็นคนเชื่อมเราเข้ากับมัน

01:20:14.583 --> 01:20:18.708
และพวกนั้นจะได้ส่วนแบ่งครึ่งหนึ่ง
จากกำไรทั้งหมดที่เราได้รับ

01:20:20.166 --> 01:20:23.708
งั้นทำไมคุณไม่เริ่มจากฆ่าพวกเขา
แทนที่จะไปฆ่าบรรณารักษ์ห่าเหวพวกนั้นล่ะ

01:20:27.041 --> 01:20:30.375
- แล้วคนที่ฟาบริอาโนล่ะ
- ใช่ เขาหนีไปได้

01:20:30.875 --> 01:20:33.666
เขาไปสนามบินที่อันโคนาทันทีหลังเจอนาย

01:20:33.750 --> 01:20:34.958
หายไปก่อนที่ฉันจะรู้ตัว

01:20:35.041 --> 01:20:37.583
อย่างน้อยก็มีเรื่องหนึ่งที่ยังไม่พัง

01:20:47.916 --> 01:20:50.458
เห็นไหม นี่แหละคือ
การรับรองความแท้จริงที่เราต้องการ

01:20:52.333 --> 01:20:54.958
วิเคราะห์อีกสองอย่าง เราก็พร้อมแล้ว

01:20:55.666 --> 01:20:59.708
แต่แหล่งที่มาของการรับรองพวกนี้
จะมาตายกันหมดไม่ได้

01:21:01.166 --> 01:21:02.250
อะไร

01:21:02.333 --> 01:21:03.625
ไม่เอาน่า คุณไม่คิดเหรอ

01:21:03.708 --> 01:21:09.166
ว่าการฆาตกรรม
ผู้อำนวยการห้องสมุดสองคนในเวลาไล่เลี่ยกัน

01:21:09.250 --> 01:21:11.541
อาจถูกมองว่าเกี่ยวข้องกันได้

01:21:12.958 --> 01:21:15.125
ไม่ ฉันไม่คิด

01:21:17.333 --> 01:21:19.916
มันไร้เหตุผล และต้องหยุดได้แล้ว

01:21:20.000 --> 01:21:23.291
เราขายของนี่ไม่ได้หรอก
ถ้ามีเอกสารรับรองความแท้จริง

01:21:23.375 --> 01:21:25.333
จากผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงระดับโลก

01:21:25.416 --> 01:21:29.250
ที่บังเอิญถูกฆ่าตายทันทีหลังจากตรวจสอบต้นฉบับนี้

01:21:29.333 --> 01:21:30.833
มันบ้าชัดๆ

01:21:32.541 --> 01:21:36.583
ฟังนะ เรากำลังจะเข้าสู่โลกใหม่แล้ว

01:21:36.666 --> 01:21:39.875
ห้ามมีการนองเลือดและห้ามยิงกันอีก

01:21:41.083 --> 01:21:42.666
ดี ฉันก็โอเคกับเรื่องนั้น

01:21:43.208 --> 01:21:45.125
ไม่ใช่ว่าฉันสนุกกับเรื่องพวกนี้สักหน่อย

01:21:45.208 --> 01:21:48.625
ช่างไอ้หมอนั่นที่ฟาบริอาโนไปเถอะ

01:21:48.708 --> 01:21:52.125
แล้วผู้หญิงที่ราเวนนาคนนั้นล่ะ

01:21:55.916 --> 01:21:59.583
เธอไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย
นั่นเป็นเรื่องส่วนตัวของผม

01:22:01.916 --> 01:22:04.541
สำหรับฉัน มันไม่ใช่

01:22:04.625 --> 01:22:06.375
ฉันจะบอกอะไรให้อีกอย่าง

01:22:06.458 --> 01:22:10.666
คนที่ทำงานให้ฉัน ไม่มีชีวิตส่วนตัว

01:22:10.750 --> 01:22:12.625
อย่างที่เขาว่าไว้ นิคกี้

01:22:13.375 --> 01:22:16.208
ปากพล่อยทำเรือจม

01:22:17.291 --> 01:22:22.000
เพราะงั้นจัดการเรื่องรับรองความแท้นี่ให้เสร็จ

01:22:22.833 --> 01:22:24.625
แล้วเราจะหาคนซื้อ

01:22:24.708 --> 01:22:28.750
จากนั้นพวกเราก็จะได้
ผิวปากอย่างมีความสุขกันสักที

01:22:34.541 --> 01:22:37.708
(ผู้อำนวยการหอจดหมายเหตุแห่งรัฐ
เสียชีวิตอย่างมีเงื่อนงำ)

01:22:54.625 --> 01:22:57.583
เจ้าดูเหมือนคนที่กำลังไว้ทุกข์เมื่อมาหาข้า

01:22:58.791 --> 01:23:00.291
ข้าโยนงานของข้าทิ้งไปแล้ว

01:23:01.166 --> 01:23:03.166
ข้าขอให้เจ้าทำเช่นนั้นหรือ

01:23:04.958 --> 01:23:06.833
และท่านก็พูดถูกด้วย

01:23:07.625 --> 01:23:09.833
มันเป็นความทะนงตัวของข้าเอง

01:23:11.666 --> 01:23:14.083
ข้าคิดว่ามันเกี่ยวกับหญิงที่ข้ารัก

01:23:14.166 --> 01:23:16.083
แต่ข้าแทบไม่รู้จักนางเลย

01:23:16.666 --> 01:23:21.041
เราต้องไม่เข้าใจผิดว่า
การเปิดเผยว่าตัวตนของเรานั้นขาดพร่อง

01:23:21.125 --> 01:23:26.000
คือการสูญเสียสิ่ง
ที่แท้จริงแล้วเราไม่เคยมีมาตั้งแต่ต้น

01:23:27.791 --> 01:23:30.833
การเปิดเผยเช่นนั้นคือพร
ไม่ใช่สิ่งที่ควรเศร้าโศก

01:23:31.333 --> 01:23:33.250
ข้าเขียนคำรักมานับไม่ถ้วน

01:23:33.333 --> 01:23:39.125
ที่ไหลออกจากปากกาของข้า
เหมือนน้ำลายจากปากของคนที่หลับใหล

01:23:40.541 --> 01:23:44.208
แต่ไม่มีสักบทที่เขียนถึงนาง…

01:23:45.958 --> 01:23:48.250
ผู้ให้กำเนิดลูกสาว

01:23:49.166 --> 01:23:50.291
และลูกชายแก่ข้า

01:23:51.958 --> 01:23:55.083
อีกทั้งยังแบกรับชะตา
แห่งการถูกเนรเทศของข้า รวมถึงของนางเอง

01:23:56.958 --> 01:23:59.000
ข้ารู้อะไรเกี่ยวกับความรักกัน

01:23:59.083 --> 01:24:01.250
หัวใจของข้าเป็นเพียงของปลอม

01:24:03.791 --> 01:24:07.375
ข้าส่งมนุษย์ครึ่งโลกลงนรก

01:24:08.500 --> 01:24:13.958
และด้วยปลายปากกาเดียวกัน
ข้ากลับมองพวกเขาจากเบื้องบน

01:24:14.041 --> 01:24:17.416
อย่างห่างเหินและเอื้อมไม่ถึงดั่งพระเจ้า

01:24:17.500 --> 01:24:19.583
พระเจ้าไม่ได้ห่างเหินเช่นนั้น

01:24:20.375 --> 01:24:22.208
ทุกสิ่งที่หายใจได้คือพระเจ้า

01:24:22.291 --> 01:24:23.791
พระเจ้าคือมนุษย์

01:24:24.833 --> 01:24:26.166
นี่มันนอกรีต

01:24:26.666 --> 01:24:29.250
อย่ามองว่ามันคือการล่วงละเมิด

01:24:29.333 --> 01:24:31.041
จงมองว่ามันคือการก้าวเข้าไป

01:24:32.333 --> 01:24:38.333
เพราะใช่ ผู้กอบกู้เพียงหนึ่งเดียว
ที่แท้จริงของมนุษย์อยู่ภายในตัวเอง

01:24:39.083 --> 01:24:41.541
ไม่ว่าคนคนนั้นจะค้นพบและได้รับการไถ่บาป

01:24:42.333 --> 01:24:44.708
หรือไม่ค้นพบและถูกสาป ก็ขึ้นอยู่กับตัวเขาเอง

01:24:45.500 --> 01:24:46.833
แล้วพระเจ้าคืออะไร

01:24:50.375 --> 01:24:51.416
ออร่า

01:24:52.625 --> 01:24:53.666
อนิมา

01:24:55.333 --> 01:24:56.833
ลมหายใจและจิตวิญญาณ

01:24:56.916 --> 01:24:58.166
มันคือสายลม

01:24:59.375 --> 01:25:00.541
โซเฟีย

01:25:01.458 --> 01:25:02.458
ปัญญา

01:25:03.291 --> 01:25:05.750
ไม่ว่าถูกเรียกด้วยชื่อใด ปัญญาย่อมเป็นเพศหญิง

01:25:06.625 --> 01:25:08.000
นางคือสตรี

01:25:08.666 --> 01:25:13.250
และนางถูกทรยศด้วยบทกวีเดียวกัน
กับที่เจ้าใช้สร้างโซ่ตรวนให้นาง

01:25:14.791 --> 01:25:16.791
เจ้ากล้าทำให้สิ่งที่ไร้รูปมีรูปร่าง

01:25:19.500 --> 01:25:21.250
เอาโซ่ตรวนไปล่ามสายลม

01:25:23.291 --> 01:25:27.000
ลมหายใจนี้คือของขวัญเดียว
ที่ทำให้เราได้เห็นชีวิตหนึ่งเดียวที่เรามี

01:25:27.500 --> 01:25:29.625
และไม่มีคำสัญญาว่าจะมีชีวิตหน้า

01:25:30.708 --> 01:25:32.833
ชีวิตก็เหมือนสายลม

01:25:32.916 --> 01:25:36.166
เด็กคนหนึ่งที่ตายตั้งแต่อายุยังน้อย

01:25:36.250 --> 01:25:41.041
อาจจะได้หายใจเพียงครั้งเดียว
ภายใต้ท้องฟ้าที่ไร้ขอบเขต

01:25:41.125 --> 01:25:45.125
แต่ก็ถือได้ว่าได้ใช้ชีวิต
ที่ยาวนานและสมบูรณ์กว่าคนที่

01:25:45.208 --> 01:25:48.125
แม้จะเป็นกษัตริย์ ผู้ซึ่งถูกนับว่ามีชีวิตอยู่ถึงร้อยปี

01:25:49.041 --> 01:25:50.875
รู้ไหมว่าความโง่เขลาที่สุดของเราคืออะไร

01:25:51.375 --> 01:25:52.500
บอกข้าสิ

01:25:52.583 --> 01:25:54.375
เทมปัส ฟูจิต

01:25:55.541 --> 01:25:58.416
ผู้คนพูดกันว่า "เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว"

01:25:58.500 --> 01:26:01.791
แต่ลมหายใจต่างหากที่มีปีก

01:26:01.875 --> 01:26:04.041
ลมหายใจต่างหากที่ลอยจากไปเร็วของจริง

01:26:04.125 --> 01:26:08.041
เวลาเป็นเพียงความโง่เขลาที่เราสร้างขึ้น
จากความหลงผิดและความทะนงตน

01:26:08.125 --> 01:26:12.458
ความกังวลนี้ได้เข้ามาครอบงำชีพจร
และช่วงชิงลมหายใจไป

01:26:16.958 --> 01:26:18.333
จงหยุดการค้นหาของเจ้า

01:26:19.208 --> 01:26:23.083
ก้าวออกจากสุสานแห่งการแสวงหาไปสู่แสงสว่าง

01:26:23.916 --> 01:26:29.083
และจงเติมเต็มวิญญาณของเจ้า
และทุกช่วงเวลาแห่งชีวิต

01:26:29.166 --> 01:26:31.625
ด้วยกลิ่นหอมของหญ้าทุกเส้น

01:26:31.708 --> 01:26:33.916
จงก้าวออกมาและโอบกอดนาง

01:26:35.791 --> 01:26:39.291
ผมบอกแล้วไงว่าเข้าไปไม่ได้ถ้าพกปืน

01:26:39.375 --> 01:26:41.208
คุณอยู่ข้างนอกไปเลยดีกว่า

01:26:44.208 --> 01:26:47.750
ฉันไม่ควรปล่อยให้ปืนคลาดสายตา

01:26:49.000 --> 01:26:51.541
งั้นก็คงไม่มีใครเชื่อสายตาของผมสินะ ลู

01:26:52.791 --> 01:26:54.000
ไม่ใช่อย่างนั้น

01:26:54.750 --> 01:26:56.458
ฟังนะ คุณจะทำอะไรก็ทำ

01:26:56.541 --> 01:26:58.958
ยังไงผมก็ดูไม่ออกอยู่ดีว่า
ตอนไหนที่คุณกำลังตามผมอยู่

01:26:59.041 --> 01:27:01.958
ผมแค่จะบอกว่าถ้าคุณเอาปืนเข้าไปใกล้ที่นั่น

01:27:02.041 --> 01:27:04.666
พวกเขาจะทำมากกว่าขอให้คุณฝากมันไว้ที่ประตู

01:27:07.166 --> 01:27:08.833
ถ้านายไม่กลับมาล่ะ

01:27:09.333 --> 01:27:11.125
ใครจะดูแลฉัน

01:27:12.916 --> 01:27:14.458
ถ้าผมไป ใครจะอยู่

01:27:14.541 --> 01:27:16.250
ถ้าผมอยู่ ใครจะไป

01:27:16.333 --> 01:27:18.541
พอได้แล้วกับปริศนาบ้าบอของนาย

01:27:19.458 --> 01:27:20.875
ไปจัดการให้เสร็จก็พอ

01:27:32.666 --> 01:27:33.916
งั้นก็คือที่นี่

01:27:34.000 --> 01:27:35.208
(มหาวิทยาลัยแอริโซนา)

01:27:35.291 --> 01:27:38.208
เครื่องวิเคราะห์มวลสาร
แบบเร่งอนุภาคคู่ขนานของเรา

01:27:38.291 --> 01:27:41.833
เป็นวิธีการหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสี
ที่ทรงพลังและแม่นยำที่สุด

01:27:41.916 --> 01:27:43.666
เท่าที่เคยมีการพัฒนามา

01:27:44.416 --> 01:27:47.125
ที่นี่คือสถานที่ที่เราใช้หาอายุของลิขิตเดดซี

01:27:47.666 --> 01:27:50.125
ที่นี่คือสถานที่ที่ชี้ขาดว่า

01:27:50.208 --> 01:27:53.625
ผ้าห่อศพแห่งตูรินเป็นของปลอมจากยุคกลาง

01:27:54.125 --> 01:27:56.458
ที่นี่แหละ

01:27:57.166 --> 01:27:58.875
แล้วมันทำงานยังไง

01:27:59.375 --> 01:28:03.166
การหาอายุด้วยคาร์บอน-14
จะวัดไอโซโทปรังสีของคาร์บอน

01:28:03.250 --> 01:28:04.750
ที่เกิดขึ้นในปริมาณเล็กน้อย

01:28:04.833 --> 01:28:07.416
จากผลของรังสีคอสมิก
ที่มีต่อไนโตรเจนในชั้นบรรยากาศ

01:28:08.458 --> 01:28:10.416
มันใช้ได้เฉพาะกับสิ่งที่เคยมีชีวิต

01:28:10.500 --> 01:28:13.041
หรือสิ่งที่มีวัสดุซึ่งเคยมีชีวิตอยู่

01:28:13.125 --> 01:28:16.083
โดยการตรวจจับและวัดสัดส่วนของไอโซโทป

01:28:16.166 --> 01:28:19.791
ซึ่งลดลงตามอัตราที่ทราบแน่ชัด
หลังสิ่งมีชีวิตนั้นตาย

01:28:19.875 --> 01:28:23.041
การตายของสิ่งมีชีวิตในสิ่งนั้น
กับปริมาณที่ทราบแน่ชัด…

01:28:23.125 --> 01:28:24.916
ตรงนี้แหละที่ผมเริ่มฟังไม่รู้เรื่องแล้ว

01:28:25.875 --> 01:28:28.291
แต่ผมชอบเรื่องรังสีคอสมิกนั่นนะ

01:28:28.375 --> 01:28:30.291
แล้วมันจะเป็นยังไง

01:28:30.875 --> 01:28:32.416
ปีเตอร์ ผลลัพธ์

01:28:32.916 --> 01:28:36.375
ค.ศ. 1315 ถึง 1318

01:28:38.000 --> 01:28:40.083
- ขอบคุณมากครับ
- ด้วยความยินดี

01:28:40.166 --> 01:28:43.041
การวิเคราะห์องค์ประกอบ
การวิเคราะห์ทางเคมีของเม็ดสีหมึก

01:28:43.125 --> 01:28:45.875
สีย้อมจากพืช
การสแกนด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอน

01:28:45.958 --> 01:28:47.375
และอื่นๆ อีกมากมาย

01:28:47.458 --> 01:28:49.208
นั่นเป็นสิ่งที่งดงาม

01:28:50.166 --> 01:28:53.291
ยังไงก็ตาม ต่อไปคือชิคาโก
ที่ซึ่งมันจะถูกมองว่าเป็นของปลอม

01:28:53.375 --> 01:28:56.416
จนกว่าการทดสอบทุกอย่าง
จะพิสูจน์เป็นอย่างอื่นได้

01:28:56.500 --> 01:28:59.583
ทุกอย่างที่พวกเขาทดสอบ ต่างให้คำตอบว่าใช่

01:29:00.208 --> 01:29:02.750
โอเค ขอบคุณมาก

01:29:02.833 --> 01:29:04.416
- ขอให้โชคดี
- เช่นกันครับ

01:29:10.833 --> 01:29:12.000
ทับบูตู

01:29:12.833 --> 01:29:15.125
คำที่น่ากลัวซึ่งแปลว่า "ความตาย"

01:29:15.625 --> 01:29:17.791
ผมไม่ได้ยินคำนั้นมานานแล้ว

01:29:18.375 --> 01:29:20.333
มันเป็นคำที่น่ากลัวและน่าหวาดหวั่นที่สุด

01:29:20.416 --> 01:29:21.791
ในภาษาซิซิลี

01:29:21.875 --> 01:29:25.208
มันไม่ใช่แค่คำขู่
แต่ยังเป็นคำสัญญาแห่งการปลดปล่อย

01:29:25.708 --> 01:29:29.458
นี่ไม่ใช่เรื่องราว
ที่เริ่มต้นในบ่ายวันหวานชื่นในความทรงจำ

01:29:29.541 --> 01:29:32.416
นี่คือเรื่องราวที่เริ่มต้นเมื่อหกวันก่อน

01:29:32.500 --> 01:29:33.958
ทับบูตู

01:29:58.916 --> 01:30:01.458
บรูซ ฉันเองอีกแล้ว

01:30:02.291 --> 01:30:03.500
ฉันรู้

01:30:03.583 --> 01:30:05.250
ฉันไม่สน ขายมันซะ

01:30:05.958 --> 01:30:10.083
ขายมัน แล้วโอนเงินทั้งหมด
เข้าบัญชีของจูเลียตตา

01:30:10.583 --> 01:30:13.208
ฉันรู้ ฉันจะโทรหาเธอตอนนี้
แล้วบอกเลขโอนเงินให้

01:30:13.291 --> 01:30:16.125
ตอนนี้ฉันอธิบายไม่ได้ เดี๋ยวฉันจะติดต่อไป

01:31:23.541 --> 01:31:25.791
นายเลยทิ้งมันไว้ที่ชิคาโกเหรอ

01:31:25.875 --> 01:31:26.833
บ้าเอ๊ย

01:31:27.416 --> 01:31:30.083
ก็เพราะเรื่องรับรองความแท้สูงส่งพวกนั้นไง

01:31:30.166 --> 01:31:31.833
ใครคุยกับนาย

01:31:35.791 --> 01:31:37.458
มันจำเป็นต้องทิ้งไว้เหรอ

01:31:38.208 --> 01:31:39.666
ใช่ ผมต้องทิ้งมันไว้

01:31:41.333 --> 01:31:45.125
ฉันนึกว่านายบอกว่าหมอนี่มีสมองนะ

01:31:45.666 --> 01:31:46.875
นี่ เรา…

01:31:50.875 --> 01:31:51.750
เขา…

01:31:52.625 --> 01:31:53.750
พวกเขา…

01:31:53.833 --> 01:31:56.791
พวกเขาไม่ให้บริการนอกสถานที่…
นายเรียกว่าอะไรนะ

01:31:56.875 --> 01:31:58.458
ของที่ขนาดเท่าห้อง

01:31:58.541 --> 01:32:01.541
พวกเขาไม่ยกของขนาดเท่าห้อง
ไปตรวจนอกสถานที่หรอก

01:32:01.625 --> 01:32:04.500
ห้องกล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนแบบส่องกราด

01:32:04.583 --> 01:32:08.166
เรื่องนี้… นิครู้ว่าเขากำลังพูดอะไร

01:32:08.250 --> 01:32:10.583
และเขาพูดถูก แล้วคุณอยากทำยังไง

01:32:10.666 --> 01:32:13.916
จะเอาของนี่ไปที่ถนนคาแนล

01:32:14.000 --> 01:32:17.833
แล้วขายมันบนฟุตบาธ
ข้างๆ พ่อค้าขายนาฬิกาโรเล็กซ์ปลอมงั้นเหรอ

01:32:23.958 --> 01:32:27.875
ฟังนะ ถ้าพวกคุณอยากให้ผมออกจากเรื่องนี้
ก็เอาเงินมาให้ผมตอนนี้เลย

01:32:37.916 --> 01:32:38.958
โอ้

01:32:40.833 --> 01:32:42.666
ฉันอยู่ข้างนายนะ นิคกี้

01:32:43.166 --> 01:32:46.625
ฉันอยู่ข้างนายมาตลอด นายก็รู้

01:32:47.250 --> 01:32:51.500
ภารกิจนี้เป็นของโจ แบล็ก
แต่ฉันก็เป็นคนคอยช่วยนายตลอด

01:32:51.583 --> 01:32:53.416
แล้วหลังจากฉันทำหน้าที่ของฉันเสร็จ

01:32:54.916 --> 01:32:56.333
ก็ลาก่อนนิคกี้ ใช่ไหม

01:32:56.416 --> 01:32:58.625
ไม่หรอก ถ้าฉันมีทางเลือก

01:32:58.708 --> 01:33:02.666
คำพูดพวกนั้นมันพูดง่าย
จะรีบลงไปนอนแทนฉันในหลุมศพเลยหรือไง

01:33:04.083 --> 01:33:05.083
มองฉันสิ

01:33:05.166 --> 01:33:06.166
มองอยู่

01:33:08.375 --> 01:33:11.541
เรามาจบเรื่องนี้ด้วยกันเถอะ

01:33:11.625 --> 01:33:12.750
นายกับฉัน

01:33:12.833 --> 01:33:15.916
ล้อเล่นน่า พวกนั้นต้องมาหานายก่อนเลย

01:33:16.000 --> 01:33:18.833
นายมันเชื่อไม่ได้ เพราะนายเอง
ก็คงไปกับพวกนั้นเพื่อตามล่าฉัน

01:33:18.916 --> 01:33:19.833
นิคกี้

01:33:23.708 --> 01:33:26.166
ผมยิงทะลุวิญญาณเขาเลย

01:33:36.916 --> 01:33:39.625
โอเคๆ ไม่เล่นมุกก็ได้

01:33:39.708 --> 01:33:41.208
(ถนนเดอนัวเย ปารีส)

01:33:41.291 --> 01:33:44.000
ที่ปารีส ผมไปซ่อนตัวที่ถนนเดอนัวเย

01:33:44.083 --> 01:33:45.125
โอเค ได้เลย

01:33:45.208 --> 01:33:46.583
ถนนของผู้คนที่จมดิ่ง

01:33:46.666 --> 01:33:49.833
ฉันไปแล้ว เฮ้ ใจเย็นๆ ไม่เป็นไร

01:33:56.916 --> 01:34:00.666
เอาละ ฉันไม่ต้องการอะไร
ฉันไม่ต้องการอะไรจากนาย

01:34:06.583 --> 01:34:09.583
มีสัตว์บางชนิดที่รู้กันว่าฆ่าพวกเดียวกัน

01:34:09.666 --> 01:34:11.583
เพื่อแย่งชิงอาหารหรือดินแดน

01:34:12.541 --> 01:34:16.083
แต่โรคร้ายของศาสนาต่างหาก
ที่ทำให้มนุษย์กลายเป็นเผ่าพันธุ์ที่ผิดธรรมชาติ

01:34:16.166 --> 01:34:19.000
ไร้พระเจ้า และเข่นฆ่าพวกเดียวกันเองมากที่สุด

01:34:19.791 --> 01:34:20.666
ตู้ม

01:34:21.208 --> 01:34:22.166
ตู้ม

01:34:23.125 --> 01:34:25.000
เสียงแห่งศาสนาเอกเทวนิยม

01:34:26.250 --> 01:34:27.750
ต้นตอของความชั่วร้ายทั้งปวง

01:34:47.916 --> 01:34:49.166
บ้าเอ๊ย

01:34:50.250 --> 01:34:51.333
เชี่ย

01:35:02.791 --> 01:35:03.791
แม่งเอ๊ย

01:35:07.166 --> 01:35:09.333
หุบปากซะที!

01:35:16.583 --> 01:35:20.041
หุบปากซะทีสิโว้ย!

01:35:30.125 --> 01:35:33.041
ความรักที่ผมมีต่อจูเลียตตา
เหมือนโรคร้าย ที่เธอเป็นทั้งต้นเหตุ

01:35:33.125 --> 01:35:34.833
และยารักษา

01:35:34.916 --> 01:35:36.458
ดังนั้นผมจึงปฏิเสธยา

01:35:36.958 --> 01:35:39.666
ผมไม่รู้ว่าอะไรจะฆ่าผมก่อน
ระหว่างความกลัวกับความโหยหา

01:35:39.750 --> 01:35:42.083
ที่มีต่อผู้หญิงที่ผมรักมากเกินกว่าจะรักได้

01:37:02.500 --> 01:37:06.333
เอฟบีไอยืนยันแล้วว่า
เที่ยวบินที่ 11 ของอเมริกันแอร์ไลน์

01:37:06.416 --> 01:37:10.250
จากบอสตันมุ่งหน้าสู่ลอสแอนเจลิส

01:37:10.333 --> 01:37:12.750
พุ่งชนตึกนอร์ธทาวเวอร์ของเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์

01:37:12.833 --> 01:37:15.541
ในเหตุการณ์วันที่ 11 กันยายน

01:37:16.125 --> 01:37:21.125
ทำให้เกิดช่องโหว่ระหว่างชั้น 93 และ 99

01:37:21.208 --> 01:37:22.916
ของตึกนอร์ธทาวเวอร์แห่งตึกแฝด

01:37:23.000 --> 01:37:25.291
หนึ่งในสัญลักษณ์ของนิวยอร์ก

01:37:25.375 --> 01:37:29.375
ภาพที่เห็นคือเปลวเพลิงและควัน

01:37:29.458 --> 01:37:32.666
ผู้รอดชีวิตถูกอพยพออกมาในทันที

01:37:32.750 --> 01:37:37.708
ด้วยการเข้าช่วยเหลือของตำรวจและรถพยาบาล

01:37:37.791 --> 01:37:41.708
ซึ่งกำลังอพยพผู้คนออกจากเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์…

01:37:41.791 --> 01:37:42.875
ฮัลโหล

01:37:42.958 --> 01:37:44.000
จูเลียตตา

01:37:44.666 --> 01:37:46.000
พระเจ้า

01:37:46.083 --> 01:37:47.208
นิค

01:37:47.291 --> 01:37:48.125
หวัดดี

01:37:48.833 --> 01:37:49.750
หวัดดี

01:37:50.666 --> 01:37:51.958
ฉันเป็นห่วงแทบแย่

01:37:52.041 --> 01:37:55.875
ฉันคิดว่าเป็นเพราะฉัน ฉันคิดว่า…

01:37:55.958 --> 01:37:59.000
- ฟังนะ นิค
- ที่รัก

01:37:59.083 --> 01:38:00.458
ฉันคิดถึงคุณ

01:38:02.208 --> 01:38:05.333
- ใช่ ผม…
- ฉันหยุดคิดถึงคุณไม่ได้เลย ฉัน…

01:38:05.416 --> 01:38:08.416
ผมก็เหมือนกัน ผมแค่…

01:38:08.500 --> 01:38:10.291
ผมเจ็บปวดมากถ้าไม่มีคุณ

01:38:10.791 --> 01:38:12.125
แต่…

01:38:12.208 --> 01:38:14.375
ฟังนะ ไม่มีเวลาแล้ว ผม…

01:38:14.458 --> 01:38:17.125
ผมมีเรื่องสำคัญมากๆ ที่ต้องบอกคุณ

01:38:17.208 --> 01:38:20.000
ฉันอยากให้คุณช่วยอะไรบางอย่าง
ผมต้องการให้คุณโกหกให้ผม

01:38:20.083 --> 01:38:22.583
ผมต้องการให้คุณโทรหารัสแล้วบอกเขาว่า

01:38:22.666 --> 01:38:25.583
เมื่อวานผมมีนัดตอนเช้าที่เวิลด์เทรดเซ็นเตอร์

01:38:25.666 --> 01:38:27.041
และคุณกังวล เข้าใจไหม

01:38:27.125 --> 01:38:30.000
ฉัน… ฉันโกหกไม่เก่ง

01:38:30.083 --> 01:38:32.958
- ฉันแทบไม่รู้จักเขาเลย คุณน่าจะโทรหารัส
- จูเลียตตา ที่รัก

01:38:33.041 --> 01:38:35.500
ไม่ มันใช้ไม่ได้กับรัส

01:38:35.583 --> 01:38:39.916
มีแค่คุณเท่านั้นที่ทำได้ คุณต้องทำ ผมต้องการคุณ

01:38:40.583 --> 01:38:42.458
ช่วยทำให้ผมหน่อยได้ไหม

01:38:42.541 --> 01:38:45.708
ถ้าคุณต้องการ ก็แค่บอกว่า
คุณคิดว่าคุณได้ยินผมนัดพบ

01:38:45.791 --> 01:38:47.250
กับใครสักคนในตัวเมือง

01:38:47.333 --> 01:38:49.458
แล้วหลังจากนั้นคุณก็ติดต่อผมไม่ได้อีกเลย

01:38:49.958 --> 01:38:52.750
ผมจะโอนเงินเข้าบัญชีคุณ

01:38:52.833 --> 01:38:55.666
ครั้งหน้าที่เจอกัน
ผมต้องการให้คุณเอาเงินสดมาให้ผมสองหมื่น

01:38:57.583 --> 01:38:59.625
ช่วยทำให้ผมได้ไหม

01:39:00.125 --> 01:39:02.416
ได้ แต่ทำไมล่ะ

01:39:03.750 --> 01:39:05.625
เพราะผมจำเป็นต้องตาย

01:41:31.041 --> 01:41:33.916
ข้าตื่นขึ้นสู่ท้องฟ้าแห่งการเรียกขาน

01:41:34.791 --> 01:41:38.666
และในตอนนั้นเอง ข้าจึงพร้อมจะยกปากกาขึ้น

01:41:38.750 --> 01:41:43.500
มิใช่ดั่งชาวนาหลังค่อม
ผู้เหนื่อยล้าจากโลกที่ยกเคียวขึ้น

01:41:44.000 --> 01:41:46.583
แต่ในฐานะผู้เก็บเกี่ยวความอัศจรรย์

01:41:46.666 --> 01:41:50.666
ลุกขึ้นเพื่อมองออกไปเบื้องหน้าไกลสุดสายตา

01:43:36.333 --> 01:43:38.625
กระดาษหนังลูกวัวในครรภ์ที่หายากที่สุด

01:43:42.500 --> 01:43:45.000
แม้แต่จอตโตของเรา
ก็ไม่เคยทำงานบนหน้ากระดาษแบบนี้

01:43:45.083 --> 01:43:51.333
แต่สีของเขาจะงดงามบนสิ่งนี้
ดั่งสีบนปูนปลาสเตอร์เหลว

01:43:52.000 --> 01:43:54.166
ดั่งภาพนิมิตต่อหมู่เมฆ

01:43:59.208 --> 01:44:05.791
บทกวีของเจ้าจะถูกเก็บไว้
ในหีบไม้เกาลัดแกะสลัก บานพับทองคำ

01:44:07.541 --> 01:44:11.416
มีเพียงผิวขาวใสของเบียทริซ
ในยามพรหมจรรย์เท่านั้น

01:44:11.500 --> 01:44:13.875
ที่อาจมอบแผ่นหนังซึ่งเหมาะสมยิ่งกว่านี้ได้

01:44:29.750 --> 01:44:32.708
นี่สำหรับซื้อสิ่งที่จำเป็นหรือสิ่งที่เจ้าปรารถนา

01:44:35.458 --> 01:44:37.750
โลกจะได้อ่านบทกวีของเจ้า

01:44:50.583 --> 01:44:53.041
ท่านมอบทุกสิ่งและเกินกว่าที่จะขอได้

01:45:04.958 --> 01:45:06.958
ข้าไม่เข้าใจเลยจริงๆ

01:45:08.625 --> 01:45:12.000
ใช้เวลาแค่ปีเดียวในการเขียนแดนชำระบาป

01:45:12.875 --> 01:45:15.333
และจากนั้นก็ผ่านมาหกปีแล้ว

01:45:16.666 --> 01:45:18.916
แต่สวรรค์ยังเขียนไม่เสร็จ

01:45:20.875 --> 01:45:22.833
ข้าไม่เข้าใจจริงๆ

01:46:51.333 --> 01:46:52.166
อรุณสวัสดิ์ค่ะ

01:46:52.250 --> 01:46:53.291
สวัสดียามบ่าย

01:46:54.833 --> 01:46:57.791
- ซูซานนา ปูลิเช ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
- ยินดีที่ได้รู้จักครับ

01:46:57.875 --> 01:46:59.583
ขอบคุณที่ยอมพบผม

01:46:59.666 --> 01:47:00.666
ยินดีค่ะ

01:47:02.666 --> 01:47:04.458
คุณทำให้ฉันสนใจมาก

01:47:05.166 --> 01:47:07.250
การหายไปของต้นฉบับลายมือทั้งหมดของเขา

01:47:07.333 --> 01:47:10.708
ทำให้ฉันหลงใหลมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย

01:47:11.958 --> 01:47:14.041
แล้วถ้ามีการค้นพบต้นฉบับแบบนั้นล่ะครับ

01:47:15.375 --> 01:47:19.666
นั่นจะเป็นการค้นพบที่สำคัญ
อย่างที่จินตนาการไม่ถึงเลยละค่ะ

01:47:19.750 --> 01:47:24.041
นั่นจะเป็นการค้นพบ
ที่ก่อให้เกิดข้อถกเถียงมากที่สุดด้วย

01:47:24.125 --> 01:47:27.166
ท้าทายแม้กระทั่งผู้เชี่ยวชาญที่สุดในหมู่เรา

01:47:27.250 --> 01:47:31.458
เพราะแน่นอนว่า
ไม่มีทางยืนยันลายมือของดันเต้ได้

01:47:31.541 --> 01:47:34.125
เนื่องจากไม่มีตัวอย่างลายมือใดให้เปรียบเทียบ

01:47:34.208 --> 01:47:36.291
ไม่ ผมเชื่อว่ามี ถ้าผมจำไม่ผิด

01:47:36.375 --> 01:47:39.958
มีแค่การอ้างอิงลายมือของเขา
โดยนิกโคโล นิกโคลี

01:47:40.041 --> 01:47:42.625
ราว 80 ปีหลังจากที่เขาตาย

01:47:53.500 --> 01:47:56.666
"เมื่อไม่นานมานี้
ข้าได้อ่านจดหมายบางฉบับของเขา

01:47:56.750 --> 01:47:59.666
ซึ่งดูเหมือนเขาจะเขียนไว้อย่างประณีตยิ่ง

01:47:59.750 --> 01:48:03.375
เพราะจดหมายเป็นลายมือของเขาเอง
และลงนามด้วยตราประทับของเขา"

01:48:03.458 --> 01:48:09.416
"แต่ขอสาบานต่อเฮอร์คิวลีส
ไม่มีใครในโลกนี้ที่ไร้การศึกษาถึงขั้น

01:48:09.500 --> 01:48:13.125
ที่จะไม่รู้สึกอับอาย หากเขียนได้งุ่มง่ามเช่นนั้น"

01:48:15.041 --> 01:48:16.458
ตราประทับของเขา

01:48:16.541 --> 01:48:19.750
เพียงแค่นั้นก็นับเป็นปาฏิหาริย์แล้ว

01:48:20.416 --> 01:48:21.708
ตราประทับของเขา

01:48:23.791 --> 01:48:29.166
แบ่งครึ่งสีทองและสีดำ มีแถบสีเงินอยู่ตรงกลาง
ผมเชื่อว่านั่นคือตราประทับของเขา

01:48:30.958 --> 01:48:32.500
คุณรู้ได้ยังไงคะ

01:48:33.000 --> 01:48:35.791
เพราะมันปรากฏ
อยู่ในต้นฉบับสุดท้ายของ "สู่นรกภูมิ"

01:48:35.875 --> 01:48:37.875
เหนือลายเซ็นของกวี

01:48:38.500 --> 01:48:41.458
มันบดบังคำว่า
"ดอนโด" และ "สเตลเล" ไว้บางส่วน

01:48:57.208 --> 01:48:58.416
ลองดูตรงนี้ครับ

01:49:05.500 --> 01:49:11.375
ต้องใช้เวลาหลายวัน
ในการตรวจสอบอย่างละเอียด

01:49:11.458 --> 01:49:14.416
แต่ฉันรับรองได้ว่า

01:49:14.500 --> 01:49:18.500
คอลเลกชันของเราที่นี่ในเวนิสนั้น
กว้างขวางและเก่าแก่

01:49:18.583 --> 01:49:24.916
สะสมมาตั้งแต่ยุคของเปตราร์กา ผู้ก่อตั้ง

01:49:26.000 --> 01:49:30.000
หากคุณกรุณาทิ้งสำเนาพวกนี้ไว้…

01:49:30.083 --> 01:49:32.208
แน่นอนครับ

01:49:32.291 --> 01:49:33.916
ฉันอาจจะช่วยได้ค่ะ

01:49:34.000 --> 01:49:36.833
ดี และอย่างที่ผมบอกไว้
ผมขอบคุณที่คุณเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ

01:49:36.916 --> 01:49:39.583
เพราะผมเป็นตัวแทนของลูกค้า
ที่ต้องการปกปิดตัวตน

01:49:39.666 --> 01:49:41.166
- แน่นอนค่ะ
- ดีครับ

01:49:41.250 --> 01:49:42.833
ขอบคุณ

01:49:42.916 --> 01:49:44.000
โชคดีนะครับ

01:49:44.083 --> 01:49:45.375
ขอบคุณ

01:49:45.458 --> 01:49:46.458
ขอบคุณนะคะ คุณ…

01:49:46.541 --> 01:49:48.875
แซนด์เบิร์กครับ เอลเลียต แซนด์เบิร์ก

01:49:48.958 --> 01:49:50.166
ขอบคุณนะคะ เอลเลียต

01:49:50.250 --> 01:49:51.791
ขอบคุณครับ ดร.ปูลิเช

01:49:54.333 --> 01:49:55.750
พระเจ้า

01:49:57.833 --> 01:49:59.041
ไม่อยากเชื่อเลย

01:50:00.041 --> 01:50:01.458
โอ้โฮ

01:50:02.500 --> 01:50:03.750
โอ้พระเจ้า!

01:50:21.083 --> 01:50:22.500
คุณมาทำอะไรที่นี่

01:50:23.583 --> 01:50:24.625
ที่รัก

01:50:25.541 --> 01:50:27.083
ผมมาเพื่อเตือนคุณ

01:50:27.916 --> 01:50:31.875
สิ่งที่ผู้ชายคนนั้นเอาให้คุณดู
จะทำลายอาชีพของคุณ

01:50:31.958 --> 01:50:33.625
หรือแย่กว่านั้น

01:50:33.708 --> 01:50:36.625
(โรงแรมกริตตีพาเลซ เวนิส อิตาลี)

01:50:36.708 --> 01:50:40.000
หลายปีก่อน ผมเขียนหนังสือชื่ออำนาจบนโลก

01:50:40.791 --> 01:50:44.875
หนังสือเกี่ยวกับ
อาณาจักรเงามืดของมีเกเล ซินโดนา

01:50:45.375 --> 01:50:48.708
นักการเงินชาวซิซิลีผู้ฉาวโฉ่

01:50:49.291 --> 01:50:53.958
ผู้ที่เชื่อกันว่านั่งอยู่บนบัลลังก์
ใจกลางความชั่วร้ายของโลก

01:50:54.041 --> 01:50:57.000
จุดตัดลับที่อสูรสามตน

01:50:57.083 --> 01:51:01.083
แห่งการเงินระหว่างประเทศ
มาเฟีย และวาติกัน มาบรรจบกัน

01:51:02.333 --> 01:51:06.500
หลายสิ่งที่ซินโดนาบอกผม
ดูแปลกประหลาด ไม่น่าเชื่อ

01:51:06.583 --> 01:51:08.666
เป็นคำเพ้อเจ้อและคำพูดพล่ามของนักโทษ

01:51:08.750 --> 01:51:11.625
ที่รู้ว่าตนจะไม่มีวันได้สูดลมหายใจอย่างเสรีอีก

01:51:12.625 --> 01:51:14.583
ตลอดช่วงเวลาที่เราพบกันในเรือนจำ

01:51:14.666 --> 01:51:19.666
ซินโดนาขอให้ผมส่งข้อความสั้นๆ
ที่เข้ารหัสให้ชายคนนี้

01:51:20.166 --> 01:51:22.375
และผมก็ส่งข้อความพวกนั้น

01:51:22.958 --> 01:51:26.875
เมฟิสโตเฟลิส นั่นคือชื่อที่ผมใช้เรียกเขา

01:51:27.875 --> 01:51:30.958
เขายังหนุ่ม อายุไล่เลี่ยกับคุณ

01:51:32.208 --> 01:51:33.666
เขาทำได้ทุกอย่าง

01:51:35.458 --> 01:51:38.375
อะไรที่เขาไม่รู้ ผมสอนเขา

01:51:40.333 --> 01:51:41.875
และเขาก็เหมือนผม

01:51:41.958 --> 01:51:43.333
เขาทำงานคนเดียว

01:51:51.041 --> 01:51:52.458
ถ้าคุณเสียผมไป…

01:51:54.083 --> 01:51:59.583
ให้นำต้นฉบับไปยังที่อยู่นี้นอกกรุงโรม

01:52:01.416 --> 01:52:03.083
ชายคนนี้จะช่วยคุณ

01:52:05.208 --> 01:52:07.125
เขาเป็นคนเดียวที่คุณไว้ใจได้

01:52:09.666 --> 01:52:10.708
ถ้าฉันเสียคุณไปเหรอ

01:52:16.208 --> 01:52:17.750
คุณจะไม่เสียผมไปหรอก

01:52:24.875 --> 01:52:26.291
มันจะมีมูลค่าเท่าไหร่

01:52:27.458 --> 01:52:29.125
คุณมีของแบบนั้นเหรอ

01:52:30.125 --> 01:52:31.541
ไม่มี

01:52:31.625 --> 01:52:33.375
งั้นจะถามทำไม

01:52:33.458 --> 01:52:35.750
ถ้าผมมีมัน ผมคงไม่ลืมมันง่ายๆ แน่

01:52:35.833 --> 01:52:36.958
นี่เป็นแค่ทฤษฎี

01:52:37.041 --> 01:52:40.500
ไม่มีอะไรที่ดันเต้เขียนด้วยลายมือ
หลงเหลืออยู่เลย

01:52:40.583 --> 01:52:42.333
คุณก็รู้ ผมก็รู้

01:52:42.416 --> 01:52:46.750
ผมจะลองโทรหาใครสักคนที่อิตาลี
แล้วจะติดต่อกลับไป

01:52:46.833 --> 01:52:49.208
- โอเค เดวิด
- ว่าไง

01:52:49.291 --> 01:52:52.875
ไม่ว่าคุณจะทำอะไร อย่าบอกใครว่าคุณคุยกับผม

01:53:02.208 --> 01:53:06.625
เดวิด แฮงเกอร์จัดการนัดพบ
แบบไม่เปิดเผยกับคนจากคริสตี้ส์

01:53:06.708 --> 01:53:09.833
ที่ปรึกษาหัวหน้าฝ่ายต้นฉบับหายาก

01:53:09.916 --> 01:53:14.375
เขาบินมาด้วยเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวจากลอนดอน
ภายในไม่กี่ชั่วโมงหลังจากได้ยินข่าว

01:53:14.458 --> 01:53:16.125
ผมรู้ว่ามันประเมินค่าไม่ได้

01:53:16.208 --> 01:53:19.333
แต่ผมก็รู้ว่ามีแค่คริสตี้ส์ที่ประเมินราคาได้

01:53:24.625 --> 01:53:29.125
ผมเป็นตัวแทนของนักสะสมที่ไม่เปิดเผยตัว

01:53:29.208 --> 01:53:31.333
ครับ แน่นอนครับ

01:53:31.958 --> 01:53:34.250
- ทรัพย์สินของสุภาพบุรุษท่านหนึ่ง
- ใช่ครับ

01:53:35.750 --> 01:53:38.125
คุณได้ของพวกนี้มาได้ยังไง

01:53:38.916 --> 01:53:40.500
อย่างระมัดระวังมาก

01:53:44.750 --> 01:53:46.625
แล้วท่านปรารถนาสิ่งใด

01:53:46.708 --> 01:53:48.958
ขอเพียงให้ข้าได้เห็นในสิ่งที่เจ้าเคยเห็น

01:53:50.791 --> 01:53:52.833
งั้นก็จงหลับตาแล้วดู

01:54:02.041 --> 01:54:04.375
โอ้ แสงนิรันดร์

01:54:06.291 --> 01:54:09.000
ผู้ดำรงอยู่ในพระองค์เองเพียงหนึ่งเดียว

01:54:10.333 --> 01:54:12.750
ผู้รู้จักพระองค์เองเพียงหนึ่งเดียว

01:54:13.875 --> 01:54:19.583
และเมื่อทรงรู้จักพระองค์เอง
ก็ทรงรักและยิ้มให้แก่พระองค์เอง!

01:54:20.541 --> 01:54:24.000
วงโคจรซึ่งถือกำเนิดขึ้นเช่นนี้

01:54:24.750 --> 01:54:28.375
ปรากฏอยู่ในพระองค์ดุจแสงสะท้อน

01:54:29.458 --> 01:54:32.791
เมื่อสายตาของข้าจับจ้องมันอยู่ชั่วขณะ

01:54:34.083 --> 01:54:35.375
ภายในนั้น

01:54:36.000 --> 01:54:41.083
และภายในสีสันของมันเอง
มีภาพของพวกเราถูกวาดไว้

01:54:42.291 --> 01:54:46.583
ซึ่งสายตาของข้าจับจ้องอยู่กับมัน

01:54:47.375 --> 01:54:51.625
ณ ที่แห่งนี้
พลังแห่งจินตนาการอันสูงส่งได้ล้มเหลว

01:54:53.166 --> 01:54:57.875
แต่บัดนี้ ความปรารถนาและเจตจำนงของข้า

01:54:58.916 --> 01:55:03.625
ดุจวงล้อที่หมุนอย่างสม่ำเสมอ…

01:55:06.208 --> 01:55:13.083
ถูกหมุนด้วยความรัก
ที่ขับเคลื่อนดวงอาทิตย์และดวงดาวอื่นๆ

01:55:16.583 --> 01:55:19.625
พระเจ้าทรงหายใจเข้าไปในตัวเจ้า
และออกจากตัวเจ้า

01:55:22.416 --> 01:55:25.250
พระองค์ทรงอนุญาตให้เจ้าค่อยๆ เปิดเผย…

01:55:26.791 --> 01:55:28.958
ม่านแห่งสิ่งที่ไม่อาจอธิบายได้

01:55:41.416 --> 01:55:43.208
เจ้าได้ก้าวเข้าสู่ลมหายใจนั้นแล้ว

01:55:46.916 --> 01:55:48.875
เจ้ากลายเป็นบทกวี

01:55:53.083 --> 01:55:55.541
ข้าจะตอบแทนของขวัญของเจ้า
ด้วยของขวัญเช่นกัน

01:56:11.791 --> 01:56:12.958
ขอบคุณ

01:56:14.291 --> 01:56:17.750
หนังสือเล่มนี้จากเขา
จะเป็นดั่งกุญแจนำไปสู่ตัวเขา

01:56:18.250 --> 01:56:21.958
และทองคำนี้… สำหรับการเดินทางข้างหน้า

01:56:23.583 --> 01:56:26.000
ข้ามีเบาะแสให้เจ้าไม่กี่อย่าง

01:56:26.083 --> 01:56:28.791
เพราะข้าเองก็ไม่เคยออกตามเส้นทางนั้น

01:56:29.916 --> 01:56:31.250
ทำไมท่านไม่ไปล่ะ

01:56:32.875 --> 01:56:34.708
ข้าไม่ใช่หนึ่งในคนส่วนน้อยเหล่านั้น

01:56:39.208 --> 01:56:40.708
เหตุใดข้าต้องลำบากขนาดนั้นด้วย

01:56:41.291 --> 01:56:43.208
เพราะเขามองเห็น

01:56:47.416 --> 01:56:48.416
ถ้าข้าพบเขา…

01:56:48.500 --> 01:56:49.875
เจ้าจะพบเขาแน่

01:56:52.041 --> 01:56:54.208
มีข้อความอะไรที่ข้าควรนำไปบอกหรือไม่

01:56:56.958 --> 01:56:59.333
ไม่มี

01:57:06.500 --> 01:57:08.375
ข้าชื่อเจค็อบ

01:57:43.875 --> 01:57:45.208
โปรดยกโทษให้ข้าด้วย

01:57:46.333 --> 01:57:47.666
มันไม่มีประโยชน์

01:57:49.250 --> 01:57:51.750
ข้ากลัวว่าข้าจะตาย

01:57:52.875 --> 01:57:54.791
โดยไม่มีผู้รับฟังคำสารภาพบาป

01:59:27.583 --> 01:59:29.000
ข้ากลัว

01:59:31.541 --> 01:59:33.708
จงค้นหาความปลอบประโลมจากท้องฟ้า

01:59:34.916 --> 01:59:38.583
พระเจ้าอยู่ทั้งภายนอกและภายในตัวเจ้า

01:59:39.083 --> 01:59:40.708
พระองค์คือเจ้า

01:59:41.666 --> 01:59:44.166
ความกลัวไม่ก่อให้เกิดสิ่งดีใดๆ

01:59:47.708 --> 01:59:49.291
โอ้ พี่น้องทั้งหลาย…

01:59:51.333 --> 01:59:55.083
ผู้ซึ่งผ่านดินแดนตะวันตก ผ่านอันตรายนับไม่ถ้วน

01:59:55.166 --> 01:59:58.916
บัดนี้ได้มาถึง… ที่นี่

01:59:59.000 --> 02:00:02.958
ช่วงเวลาสั้นๆ ที่เหลือ
ซึ่งประสาทสัมผัสของเรายังตื่นอยู่

02:00:03.041 --> 02:00:08.958
อย่าปฏิเสธหลักฐานของโลกที่ไร้ผู้คน
ที่อยู่เหนือดวงอาทิตย์

02:00:10.458 --> 02:00:13.041
จงพิจารณาว่าพวกท่านมาจากไหน

02:00:13.625 --> 02:00:17.375
พวกท่านไม่ได้ถูกสร้างมา
เพื่อใช้ชีวิตอย่างสัตว์เดรัจฉาน

02:00:17.458 --> 02:00:22.583
แต่เพื่อใช้คุณธรรมแสวงหาความรู้ชั้นสูง

02:00:43.625 --> 02:00:47.208
(เกาะแห่งผู้ถูกสาป)

02:01:12.125 --> 02:01:15.083
ผู้อ่านที่รัก จงถามตัวเอง

02:01:15.583 --> 02:01:19.333
ข้าไม่ได้ท้อแท้เพราะคำสาปแช่งเหล่านั้นหรือ

02:01:19.416 --> 02:01:22.166
ข้าคิดว่าคงไม่มีวันได้กลับมายังโลกอีกแล้ว

02:01:28.583 --> 02:01:30.541
ยินดีต้อนรับ คุณโทสเชส

02:01:32.416 --> 02:01:34.125
ดีใจที่ได้เจอคุณ

02:01:34.208 --> 02:01:35.750
ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

02:01:35.833 --> 02:01:37.041
นั่นไม่ใช่ผม

02:01:38.000 --> 02:01:40.500
แต่แน่นอน ผมเข้าใจผิดเอง

02:01:41.000 --> 02:01:45.416
สุภาพบุรุษอย่างคุณ
ไม่จำเป็นต้องมีบัตรสมาชิกหรอก

02:01:45.500 --> 02:01:47.250
โอเค ขอบคุณครับ

02:01:59.583 --> 02:02:01.750
จูเลียตตาอาจหนีไปพร้อมเงินทั้งหมดของผมก็ได้

02:02:01.833 --> 02:02:04.375
นั่นคงเป็นสิ่งที่ฉลาดที่สุดแล้ว

02:02:04.458 --> 02:02:06.500
แต่เธอก็ยังอยู่ตรงนั้นอย่างงดงามจับตา

02:02:06.583 --> 02:02:10.375
พร้อมถุงน่องไนลอนแนบเนื้อบนเรียวขา
และเงินสด 10,000 อยู่ในมือแต่ละข้าง

02:02:10.875 --> 02:02:12.875
พระเจ้า ผมรักผู้หญิงคนนี้

02:02:12.958 --> 02:02:13.916
สวัสดี

02:02:17.375 --> 02:02:18.375
สาม

02:02:18.958 --> 02:02:20.291
สามสิบสาม

02:02:21.291 --> 02:02:22.375
ศูนย์

02:02:31.750 --> 02:02:34.625
ที่รัก คุณต้องไปเดี๋ยวนี้

02:02:34.708 --> 02:02:37.166
ลืมของไปซะ เอาเงินไปแล้วไปซะ มันจบแล้ว

02:02:37.250 --> 02:02:40.208
จำที่อยู่ในโรมไว้นะ
เมฟิสโตเฟลิส นั่นคือชื่อของเขา

02:02:40.291 --> 02:02:42.750
- ไปซะ ถ้าผมรอด ผมจะไปเจอคุณ
- หมายความว่าไง

02:02:43.250 --> 02:02:46.250
คุณเป็นแม่ม่ายตั้งแต่ตกหลุมรักผมแล้ว

02:02:46.333 --> 02:02:49.291
ฉันเป็นแม่ม่ายมา 700 ปี
จนกระทั่งได้พบคุณอีกครั้ง

02:02:49.375 --> 02:02:50.375
คุณต้องไปแล้ว

02:02:50.875 --> 02:02:52.875
เมฟิสโตเฟลิส ไปซะ

02:03:45.458 --> 02:03:47.500
เพื่อนฉันดื่มหนักไปหน่อย

02:03:47.583 --> 02:03:49.541
มันเกิดขึ้นทุกวันแหละ

02:03:58.541 --> 02:03:59.708
ไปกันเถอะ

02:04:17.791 --> 02:04:18.791
เอาละ

02:04:23.875 --> 02:04:25.500
ต้นฉบับอยู่ไหน

02:04:26.000 --> 02:04:27.458
ฉันไม่มี

02:04:30.083 --> 02:04:30.916
ฉันไม่มีจริงๆ

02:04:31.000 --> 02:04:32.666
งั้นผู้หญิงของแกมีมันสินะ

02:04:33.166 --> 02:04:34.208
ไม่

02:04:45.375 --> 02:04:46.375
งั้น…

02:04:56.791 --> 02:05:01.375
ฉันจะดีใจมาก ถ้าได้เห็นหน้าแก
ตอนฉันชูต้นฉบับขึ้นมา

02:05:04.000 --> 02:05:05.166
ดอน เลกโก

02:05:06.208 --> 02:05:07.833
เขาคงต้องการแบบนั้น

02:05:12.833 --> 02:05:14.250
อย่าเกร็ง

02:05:18.041 --> 02:05:22.875
ตาแก่คนนั้นอยู่ในโลกที่ครอบครัวยังมีความหมาย

02:05:24.541 --> 02:05:28.416
เขาโง่ที่ไว้ใจโจ ไอ้คนป่าเถื่อนนั่น

02:05:32.500 --> 02:05:35.041
บางทีเขาอาจโชคดีที่ตายไปก่อนจะได้เห็น

02:05:41.041 --> 02:05:42.916
เบาๆ

02:05:52.875 --> 02:05:53.958
เงียบๆ

02:06:12.458 --> 02:06:14.500
โอ๊ย เชี่ยเอ๊ย

02:06:19.416 --> 02:06:20.375
เชี่ย

02:06:20.458 --> 02:06:22.583
ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้จริงๆ

02:06:22.666 --> 02:06:24.041
ฉันไม่มีมัน

02:06:24.583 --> 02:06:27.708
ฉันรู้เท่าที่นายรู้ บางทีอาจมีคนขโมยไปแล้วก็ได้

02:06:28.583 --> 02:06:31.208
ฆ่าฉันเลย

02:06:37.541 --> 02:06:40.291
ฉันไม่คิดว่านั่นจะช่วยสนับสนุนทฤษฎีนะ

02:06:40.958 --> 02:06:44.375
แกไม่ใช่คนเดียว
ที่เข้าใจศิลปะแห่งการตีความบทกวี

02:06:44.458 --> 02:06:50.291
ดูเหมือนผู้หญิงคนนั้นกำลังลังเล
ระหว่างชีวิตของแกกับต้นฉบับ

02:06:51.083 --> 02:06:53.416
เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมีอยู่จริง

02:06:54.625 --> 02:06:56.500
เธอไม่รู้ว่ามันมีอยู่

02:07:00.500 --> 02:07:01.958
แกนี่น่าทึ่งจริงๆ

02:07:02.458 --> 02:07:04.958
ฉันสนุกกับเกมนี้นะ

02:07:05.041 --> 02:07:08.666
และก็เหมือนลูกแมว
ที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น

02:07:08.750 --> 02:07:12.166
ว่าเธอจะเห็นค่าของชีวิตแก
มากกว่าเงินหรือเปล่า

02:07:12.666 --> 02:07:13.666
ดังนั้น…

02:07:20.625 --> 02:07:24.208
แกจะบอกเธอว่าแกจะมีโอกาสรอดชีวิตอยู่

02:07:24.291 --> 02:07:26.375
ถ้าเธอคืนของของเรา

02:07:27.041 --> 02:07:28.125
ไม่อย่างนั้น…

02:07:30.416 --> 02:07:31.458
ฉัน…

02:07:34.416 --> 02:07:37.583
จะจับแกทำเป็นจิ๊กซอว์

02:07:39.833 --> 02:07:41.166
เหมือนภาพตัดแปะ

02:07:44.041 --> 02:07:45.041
ใช่

02:07:47.791 --> 02:07:49.333
ฉันตายไปแล้ว

02:07:49.875 --> 02:07:51.541
ฉันยังจะเสียอะไรได้อีก

02:07:59.333 --> 02:08:02.625
เมื่อฉันจัดการกับแกเสร็จ แกจะเขียนถึงนรก

02:08:02.708 --> 02:08:05.291
ได้อย่างลึกซึ้งและวิจิตร ยิ่งกว่ากวีของเราซะอีก

02:08:05.791 --> 02:08:11.791
แต่ต้องยอมรับว่า บทลงโทษ
สำหรับพวกหัวขโมยของเขานั้นงดงามมากจริงๆ

02:08:14.916 --> 02:08:16.125
ที่รัก

02:08:17.958 --> 02:08:19.833
จำเป็นต้องทำแบบนั้นด้วยเหรอ

02:08:20.916 --> 02:08:22.083
จำเป็นสิ

02:08:22.166 --> 02:08:24.583
จำเป็นแน่นอน

02:08:34.750 --> 02:08:38.000
ในเมื่อขโมยเอาของรักของคนอื่นไป

02:08:38.083 --> 02:08:42.250
ใบหน้าและตัวตนของเขา
ก็จะถูกพรากไปจากเขาเช่นกัน

02:08:42.333 --> 02:08:45.000
ด้วยพิษของอสรพิษร้าย

02:08:47.250 --> 02:08:52.250
แกจะได้เรียนรู้ถึงพิษของมันและสำนึกผิด

02:08:56.208 --> 02:08:57.958
ฉันว่าฉันโทรหาเธอเองดีกว่า

02:09:18.666 --> 02:09:19.666
จูเลียตตา

02:09:40.166 --> 02:09:41.166
ตรงนั้น

02:10:48.833 --> 02:10:51.083
จูเลียตตา ฉันบอกว่า "ห้ามมีอาวุธ" ไง

02:10:51.916 --> 02:10:54.583
วางปืนลง แล้วเข็นเขามาทางนี้

02:10:55.458 --> 02:10:57.166
แล้วแกจะได้สิ่งที่ต้องการ

02:10:57.250 --> 02:10:58.541
ไม่มีทาง!

02:11:00.083 --> 02:11:02.041
สิ่งเดียวที่ฉันต้องการคือต้นฉบับ

02:11:09.458 --> 02:11:12.083
ฉันแน่ใจว่าเธอเก็บบางหน้าไว้เอง

02:11:13.875 --> 02:11:15.958
ฉันจะไม่ถือสา ถ้าเธอทำตัวดีๆ

02:11:20.875 --> 02:11:22.375
อย่างเช่นอันนี้เหรอ

02:11:25.666 --> 02:11:28.041
ที่เธอทำเมื่อกี้ทำให้เราเสียเงินไปล้านดอลลาร์

02:11:28.625 --> 02:11:31.416
ตัวเลขจะมีความหมายอะไรถ้านิคเป็นอันตราย

02:11:33.458 --> 02:11:35.416
ถ้ามีรอยเพิ่มอีกแม้แต่นิดเดียว

02:11:36.250 --> 02:11:38.791
ที่เหลือจะปลิวเหมือนผีเสื้อทันที

02:11:38.875 --> 02:11:39.875
ไม่มีรอยเพิ่ม

02:11:39.958 --> 02:11:41.791
ฉันจะทำให้แกขี้เป็นเลือด!

02:11:43.916 --> 02:11:48.416
เธอคาดหวังให้ฉันเชื่อจริงๆ เหรอ
ว่าเธอให้ค่าชีวิตเขามากกว่าต้นฉบับ

02:11:49.166 --> 02:11:50.083
แม่งเอ๊ย

02:11:50.166 --> 02:11:52.125
ฉันไม่เคยเจอผู้หญิงแบบนี้มาก่อน

02:11:52.708 --> 02:11:55.541
ฉันสาบานว่าจะทิ้งมันไปให้หมด

02:11:55.625 --> 02:11:56.708
วางปืนลง

02:11:57.875 --> 02:12:00.583
- วางต้นฉบับลง
- วางปืนลง

02:12:00.666 --> 02:12:02.833
วางปืนลง

02:12:02.916 --> 02:12:05.458
เขาปลอดภัย ไม่มีรอยขีดข่วน

02:12:05.541 --> 02:12:07.666
ฉันวางปืนลงแล้ว ได้เลย

02:12:07.750 --> 02:12:11.166
ฉันจะโยนมันทิ้งถ้าแกไม่วางปืนลงเดี๋ยวนี้

02:12:11.250 --> 02:12:12.958
วางต้นฉบับลง ฉันจะไปแล้ว

02:12:35.666 --> 02:12:36.958
ที่รัก!

02:12:38.291 --> 02:12:40.375
ฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว

02:12:41.083 --> 02:12:43.166
จัดการอะไร

02:12:44.166 --> 02:12:46.125
คุณนับเงินไปแล้ว

02:12:46.208 --> 02:12:49.291
แล้วห้องสมุด

02:12:49.375 --> 02:12:52.541
วิทยานิพนธ์ของฉัน หรือผู้คนในอิตาลีล่ะ

02:12:52.625 --> 02:12:55.083
แล้วสิ่งที่ฉันต้องการล่ะ

02:12:55.166 --> 02:12:56.375
คุณบ้าไปแล้วเหรอ

02:12:57.458 --> 02:12:58.750
เราทำสำเร็จแล้ว

02:12:59.250 --> 02:13:02.291
ทางเลือกและความหวังที่ดีที่สุดคือการขายมัน

02:13:03.958 --> 02:13:07.583
ฉันอดไม่ได้ที่จะถือว่าบทกวีนี้เป็นสมบัติของฉัน

02:13:07.666 --> 02:13:11.958
เพราะจังหวะอันไพเราะของมัน
ถูกขับขานเพื่อสรรเสริญฉัน

02:13:12.041 --> 02:13:14.958
ว่าที่เจ้าสาวแห่งวิญญาณอันเป็นอมตะของเขา

02:13:22.875 --> 02:13:24.250
เบียทริซ

02:13:26.875 --> 02:13:28.375
เบียทริซ

02:13:31.791 --> 02:13:33.375
เบียทริซ

02:13:36.500 --> 02:13:37.833
เบียทริซ

02:13:43.416 --> 02:13:45.125
ได้โปรดเถอะ เบียทริซ

02:13:49.708 --> 02:13:52.750
เบียทริซ ที่รักของผม

02:13:53.541 --> 02:13:59.000
ขอบเขตอันน่าสะพรึงถูกกำหนดขึ้น
เส้นทางคดเคี้ยวถูกปิดล้อมไว้

02:13:59.083 --> 02:14:03.000
เชือกเส้นหนึ่งที่ยืดยาวออกไป
ซึ่งเจ้ามองเห็นความตึงของมันได้

02:14:03.083 --> 02:14:05.708
เมื่อดวงดาวใกล้ดับดึงรั้งมันไว้

02:14:07.208 --> 02:14:10.791
พันธนาการแห่งเวลาก็สลายไป

02:14:13.708 --> 02:14:17.208
คุณไปเรียนวลีพวกนี้มาจากสำนักไหน

02:14:17.833 --> 02:14:22.750
สำนักเดียวกับที่ทำให้
ถ้อยคำของกวีโดและลาโปหวานล้ำ

02:14:23.708 --> 02:14:25.875
ปลดเชือกนี้เถอะ

02:14:26.875 --> 02:14:32.666
แม้มีดมนุษย์ไม่อาจตัดเชือกที่ผูกเราไว้แน่น

02:14:35.416 --> 02:14:37.291
ฉันคือเบียทริซ

02:14:38.666 --> 02:14:39.916
ฉันคือเบียทริซ

02:14:40.500 --> 02:14:41.333
ใช่

02:14:41.416 --> 02:14:43.625
ฉันคือเบียทริซที่ปล่อยคุณไป

02:14:44.125 --> 02:14:46.583
ฉันมาจากที่ที่ฉันอยากกลับไป

02:14:46.666 --> 02:14:49.166
ความรักผลักดันฉันและทำให้ฉันเอ่ยวาจา

02:14:50.666 --> 02:14:52.875
โอ้ แสงนิรันดร์

02:14:53.500 --> 02:14:55.750
ผู้ดำรงอยู่ในพระองค์เองเพียงหนึ่งเดียว

02:14:55.833 --> 02:14:58.000
ผู้รู้จักพระองค์เองเพียงหนึ่งเดียว

02:14:58.083 --> 02:15:02.833
และเมื่อทรงรู้จักพระองค์เอง
ก็ทรงรักและยิ้มให้แก่พระองค์เอง

02:15:05.500 --> 02:15:11.083
ความรักที่ขับเคลื่อนดวงอาทิตย์และดวงดาวอื่นๆ

02:17:18.916 --> 02:17:23.583
ด้วยเล่ห์กล เจ้าก็รู้ดีว่า
คนตัดไม้ย่อมเก่งกว่าด้วยไหวพริบ มิใช่กำลัง

02:17:24.250 --> 02:17:27.041
ความเจ้าเล่ห์ยังทำให้กัปตันเรือในทะเลลึกมืดมิด

02:17:27.125 --> 02:17:30.625
นำพาเรือเร็ว
ที่ถูกพายุซัดกระหน่ำไปได้อย่างถูกทาง

02:17:31.166 --> 02:17:34.875
และด้วยเล่ห์กล รถศึกจึงมีสารถีที่เหนือกว่า

02:17:35.541 --> 02:17:36.625
สารถี

02:17:38.000 --> 02:17:39.166
เล่ห์กล

02:17:40.625 --> 02:17:41.666
เล่ห์กล

02:17:43.666 --> 02:17:45.458
ผมรอคุณอยู่

02:17:46.583 --> 02:17:48.250
เมฟิสโตเฟลิสเหรอ

02:17:49.416 --> 02:17:51.250
จะเรียกผมว่าอะไรก็ได้

02:17:52.125 --> 02:17:53.083
งั้น…

02:17:53.875 --> 02:17:55.083
ตอนนี้คุณก็ตายแล้ว

02:17:57.333 --> 02:17:59.541
คุณคือเหยื่อรายที่สองของเหตุการณ์อันน่าเศร้านั้น

02:17:59.625 --> 02:18:01.916
ที่มาถึงมือผมภายในเวลาไม่กี่วัน

02:18:02.750 --> 02:18:06.458
อีกสองคนก็มาหาผม
เพื่อแสวงหาความตายและการเกิดใหม่

02:18:08.333 --> 02:18:12.458
ในช่วงก่อนจะเกิดเหตุการณ์ที่ไม่น่าพิสมัยนั้น

02:18:13.958 --> 02:18:17.291
แต่ผมแน่ใจว่าผมจัดการพวกเขาอย่างเหมาะสม

02:18:18.166 --> 02:18:20.166
ในเช้าวันที่คุณหายตัวไป

02:18:27.250 --> 02:18:28.666
คุณทำงานให้ใคร

02:18:31.708 --> 02:18:34.833
มีแต่คนโง่เขลาและคนหยิ่งผยองเท่านั้น

02:18:34.916 --> 02:18:37.291
ที่บอกว่าตัวเองทำงานเพื่อตัวเอง

02:18:39.250 --> 02:18:40.541
แต่ผมจะบอกว่า…

02:18:42.750 --> 02:18:45.541
ผมทำงานให้เจ้าแห่งโลก

02:18:48.875 --> 02:18:50.375
หรือจะพูดอีกแบบก็ได้ว่า

02:18:50.916 --> 02:18:52.041
เหล่าเจ้าแห่งโลก

02:18:54.291 --> 02:18:55.416
หรือบางที…

02:18:56.833 --> 02:18:58.708
ผมอาจทำงานให้คุณก็ได้

02:19:03.750 --> 02:19:05.083
นั่นที่เขี่ยบุหรี่เหรอ

02:19:06.583 --> 02:19:08.291
มันจะเป็นอะไรก็ได้ที่คุณอยากให้เป็น

02:19:18.083 --> 02:19:19.166
ผมพูดถึงไหนแล้วนะ

02:19:51.625 --> 02:19:52.625
สวัสดี

02:19:54.958 --> 02:19:56.083
ขอบคุณ

02:20:03.000 --> 02:20:04.083
ขอบคุณ

02:20:07.875 --> 02:20:11.458
ตอนนี้ผมยังไม่สามารถก้าวไปสู่
ความเงียบสงบของปัญญานี้ได้

02:20:11.541 --> 02:20:14.083
แต่ในไม่ช้าผมจะก้าวไป

02:20:14.166 --> 02:20:18.625
ผมต้องหยุดเป็นนักเขียน
ในความหมายอันน่าเวทนาของอาชีพนี้

02:20:19.416 --> 02:20:23.583
ผมต้องละทิ้ง
การขายศิลปะเพื่อเอาใจโลกไว้เบื้องหลัง

02:20:24.416 --> 02:20:26.708
ตัวผมอาจถูกเนรเทศได้

02:20:26.791 --> 02:20:29.833
แต่ศักดิ์ศรีของผม
จะถูกเนรเทศได้ก็ด้วยตัวผมเองเท่านั้น

02:20:30.666 --> 02:20:32.750
เงินหลั่งไหลเข้ามาเป็นระลอก

02:20:33.416 --> 02:20:36.041
ต้นฉบับถูกขายไปแล้ว 113 หน้า

02:20:36.125 --> 02:20:39.000
แต่มีบางหน้าที่ผมจะไม่มีวันขาย

02:20:39.583 --> 02:20:41.750
หน้าแรกของ "สู่นรกภูมิ"

02:20:42.375 --> 02:20:44.958
หน้าสุดท้ายของ "สวรรค์"

02:20:45.041 --> 02:20:48.916
และหน้าสุดท้ายของกระดาษหนัง
ก่อนเข้าสู่หน้ากระดาษหน้าแรก

02:20:49.958 --> 02:20:50.791
ฉันเอง

02:20:58.083 --> 02:20:59.083
ไง

02:20:59.750 --> 02:21:00.750
ไง

02:21:07.500 --> 02:21:09.458
ฉันมีอะไรจะให้คุณดู

02:21:10.625 --> 02:21:11.708
โอเค

02:21:12.375 --> 02:21:16.000
บางอย่างที่ฉันกลัวจะเปิดเผย
จนกว่าจะถึงเวลาที่เหมาะสม

02:21:20.250 --> 02:21:22.791
ฉันเกือบฝังมันไป
พร้อมกับความหวังของตัวเองแล้ว

02:21:30.083 --> 02:21:31.708
เทมปัส ฟูจิต

02:21:33.666 --> 02:21:35.083
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

02:21:38.333 --> 02:21:41.541
แต่ลมหายใจต่างหากที่มีปีก

02:21:42.083 --> 02:21:44.333
ลมหายใจของเราต่างหากที่ลอยไปอย่างรวดเร็ว

02:21:45.125 --> 02:21:47.750
ลมหายใจของฉันล่องลอยไปตามถ้อยคำของคุณ

02:22:02.833 --> 02:22:04.625
จงหยุดการค้นหาของเจ้า

02:22:06.833 --> 02:22:09.708
ก้าวออกจากสุสานแห่งการแสวงหา

02:22:11.500 --> 02:22:12.958
จงก้าวออกมาสู่แสงสว่าง

02:22:13.041 --> 02:22:18.125
และจงเติมเต็มวิญญาณของเจ้า
และทุกช่วงเวลาแห่งชีวิต

02:22:19.750 --> 02:22:24.625
ด้วยกลิ่นหอมของหญ้าทุกเส้น

02:22:26.666 --> 02:22:29.125
จงก้าวออกมาและโอบกอดข้า

02:22:32.666 --> 02:22:36.166
แล้วอะไรพาเจ้าออกมาจากสุสานนั้น

02:22:38.125 --> 02:22:39.291
สายลม

02:22:47.416 --> 02:22:48.666
เจมมา

02:22:52.166 --> 02:22:54.125
ใช่แล้ว ดันเต้ที่รักของข้า

02:22:54.208 --> 02:22:55.958
นี่ท่านจริงๆ เหรอ

02:22:59.458 --> 02:23:05.250
ใช่ แต่คราวนี้ ข้าจะเต็มเปี่ยม
ด้วยความสุขอันมิอาจวัดได้

02:23:09.125 --> 02:23:12.375
ด้วยเหตุนี้วิญญาณของข้าจึงตื่นขึ้นจากความมืดมิด

02:23:12.458 --> 02:23:15.708
ขณะเดียวกัน นามของหญิงคนรัก
ก็เอ่อล้นขึ้นมาบนริมฝีปากข้า

02:23:16.416 --> 02:23:18.833
พระเจ้าผู้ซ่อนเร้นจากมนุษย์

02:23:20.208 --> 02:23:21.833
ข้าได้พบนางแล้ว