WEBVTT

00:00:21.897 --> 00:00:27.277 align:center
(เซฟเฮาส์ของเอฟบีไอ)

00:00:31.823 --> 00:00:34.701 align:center
จูลี่ ตำรวจมาถึงแล้ว

00:00:35.494 --> 00:00:37.704 align:center
อยู่ที่นี่ รอจนกว่าผมจะมารับคุณ

00:00:39.498 --> 00:00:42.417 align:center
ฉันอยากขอบคุณคุณจริงๆ นะ แฟรงก์

00:00:42.751 --> 00:00:46.004 align:center
ฉันรู้ว่าคุณห่างครอบครัวนาน
เพื่อมาดูแลฉัน

00:00:46.171 --> 00:00:48.799 align:center
มันเป็นหน้าที่ แต่ผมก็ยินดีครับ

00:00:49.550 --> 00:00:50.676 align:center
การต้องคอยหนี

00:00:51.802 --> 00:00:53.554 align:center
ฉันทำต่อไปไม่ไหวแล้ว

00:00:53.720 --> 00:00:55.556 align:center
หลังจากคุณขึ้นให้การวันนี้
การหลบหนีจะสิ้นสุดลง

00:00:56.056 --> 00:00:58.141 align:center
คุณกำลังจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่นะ จูลี่

00:00:59.142 --> 00:01:00.394 align:center
เดี๋ยวผมมา

00:01:12.781 --> 00:01:15.409 align:center
(ตำรวจ)

00:01:16.201 --> 00:01:18.912 align:center
- แฟรงก์ มัวร์ ยูเอสมาร์แชล
- ยินดีที่ได้รู้จักครับ

00:01:19.121 --> 00:01:22.666 align:center
ผมเจ้าหน้าที่ทิม คัลลาฮาน
นี่คู่หูผม เจ้าหน้าที่โจ ลี

00:01:22.833 --> 00:01:26.086 align:center
เรามาที่นี่เพื่อคุ้มกันคุณ
และพยานไปที่ศาล

00:01:26.295 --> 00:01:29.256 align:center
เธอจะนั่งรถไม่ติดเครื่องหมายไปกับผม
พวกคุณนำหน้าไป

00:01:29.506 --> 00:01:31.592 align:center
- คุณมีวิทยุให้ผมไหม
- มีครับ แน่นอน

00:01:32.301 --> 00:01:35.596 align:center
ให้ตายสิ ที่ห่างไกลจริงๆ
คุณไม่ล้อเล่นเลยนะ

00:01:39.600 --> 00:01:41.268 align:center
ผมจะไปรับเธอมา

00:02:08.420 --> 00:02:10.422 align:center
เฮ้ เธออยู่ในนี้

00:03:01.973 --> 00:03:04.601 align:center
อี มาลามา

00:03:09.147 --> 00:03:10.982 align:center
- ชินโฮ เคลลี่
- ว่าไง

00:03:11.149 --> 00:03:14.152 align:center
สิ่งอร่อยที่สุดในชีวิต
ที่ฉันเคยชิมมา ไม่ต้องสงสัย

00:03:14.319 --> 00:03:16.571 align:center
มันควรจะผิดกฎหมายนะ มันอร่อยขนาดนี้
มันคืออะไรเนี่ย

00:03:16.738 --> 00:03:17.823 align:center
โคโค่พัฟ

00:03:17.989 --> 00:03:20.158 align:center
ร้านลิลิฮาเบเกอรี่ขาย
เจ้านี่ได้ตั้งเจ็ดพันชิ้นต่อวัน

00:03:20.325 --> 00:03:21.493 align:center
มันอัจฉริยะมาก มันสุดยอดเลย

00:03:21.702 --> 00:03:24.746 align:center
มันคืออะไร เนย ครีม
ช็อกโกแลต แล้วก็เนยอีกนิดหน่อยเหรอ

00:03:24.913 --> 00:03:26.665 align:center
ฉันเคยคิดมาตลอด
ว่าอาหารมื้อสุดท้ายที่ฉันอยากกิน

00:03:26.832 --> 00:03:28.667 align:center
คือลาซานญ่ารสมือแม่ฉัน
แต่นั่นตกกระป๋องไปแล้ว

00:03:28.834 --> 00:03:30.127 align:center
ตกไปแล้ว ไม่เอาแล้ว ฉันเอาเจ้านี่แหละ

00:03:30.293 --> 00:03:32.921 align:center
ฉันไม่เอาของหวาน ไม่เอาออเดิร์ฟ
เอาแค่เจ้านี่กล่องใหญ่ๆ ก็พอ

00:03:33.088 --> 00:03:34.673 align:center
เยี่ยม

00:03:37.592 --> 00:03:39.678 align:center
นั่นไม่ใช่แม่
ของลูกนายหรอกเหรอ

00:03:39.845 --> 00:03:42.013 align:center
นายรู้ไหมว่าสิ่งประดิษฐ์
ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลคืออะไร

00:03:42.180 --> 00:03:43.515 align:center
- อะไร
- ปุ่มเพิกเฉยไงล่ะ

00:03:43.682 --> 00:03:44.766 align:center
นายรู้ไหม ฉันมีทฤษฎีนะ

00:03:44.933 --> 00:03:48.019 align:center
ผู้ประดิษฐ์โทรศัพท์สมัยใหม่
ต้องมีอดีตภรรยาแน่ๆ

00:03:48.228 --> 00:03:50.355 align:center
ฉันคิดว่าพวกนาย
ทำตัวดีขึ้นแล้วซะอีกนะ

00:03:50.564 --> 00:03:52.357 align:center
ใช่ แต่เธอยังแต่งงาน
กับผู้ชายอีกคนอยู่นี่

00:03:52.566 --> 00:03:53.608 align:center
นายเข้าใจที่ฉันพูดไหม

00:03:53.775 --> 00:03:55.527 align:center
การโกรธใครสักคน
มันง่ายกว่าเยอะเลย

00:03:55.694 --> 00:03:57.320 align:center
ราเชลกับฉัน
เรามีภาษาของเราเอง

00:03:57.487 --> 00:03:58.530 align:center
มันเป็นความเข้าใจกัน

00:03:58.780 --> 00:04:00.949 align:center
เธอหลบสายฉัน
ฉันฝากข้อความทิ้งคำถามไว้

00:04:01.032 --> 00:04:03.368 align:center
เธอโทรกลับ ฉันหลบสายนั้น
เธอทิ้งคำตอบไว้

00:04:03.535 --> 00:04:05.203 align:center
เราจะได้ไม่ต้องเถียงกัน
ต่อหน้าเกรซ

00:04:05.370 --> 00:04:07.080 align:center
- มันลงตัวพอดี
- ใช่

00:04:07.831 --> 00:04:09.124 align:center
โคโน่

00:04:13.003 --> 00:04:14.796 align:center
ไปกันเถอะ พวกเรา เรามีงานแล้ว

00:04:16.047 --> 00:04:17.090 align:center
เกิดอะไรขึ้น

00:04:17.299 --> 00:04:19.634 align:center
เอชพีดีส่งเจ้าหน้าที่สองนาย
ไปคุ้มกันเจ้าหน้าที่มาร์แชล

00:04:19.801 --> 00:04:21.970 align:center
และพยานคนสำคัญ
ที่ชื่อว่าจูลี่ มาสเตอร์ส

00:04:23.096 --> 00:04:25.724 align:center
เจ้าหน้าที่มาร์แชลเฝ้าดู
เธออยู่ที่เซฟเฮาส์ในคาฮูกู

00:04:25.891 --> 00:04:29.936 align:center
และเธอคือพยานปากสำคัญ
ในคดีฆาตกรรมที่เอาผิดชายคนนี้

00:04:30.103 --> 00:04:31.188 align:center
แอรอน เบรนเนอร์

00:04:31.354 --> 00:04:33.815 align:center
เขาเป็นผู้จัดจำหน่ายรายใหญ่
ให้กับแก๊งค้ายาบาฮา

00:04:34.399 --> 00:04:38.403 align:center
อัยการไม่สามารถดำเนินคดีได้
ถ้าไม่มีจูลี่ และถ้าไม่มีพยาน

00:04:38.570 --> 00:04:41.865 align:center
ผู้พิพากษาถูกบังคับปล่อยตัว
เบรนเนอร์ประกันตัว 5 โมงเย็น

00:04:42.032 --> 00:04:45.076 align:center
ดังนั้นแก๊งค้ายาจะทำทุกอย่าง
ที่ทำได้เพื่อให้ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ไปขึ้นศาล

00:04:45.243 --> 00:04:46.286 align:center
แน่นอนอยู่แล้ว

00:04:46.453 --> 00:04:48.663 align:center
พวกเขาพยายามจะจับ
ปีศาจตนนี้นานถึงสิบปีแล้ว

00:04:48.872 --> 00:04:50.248 align:center
และคำให้การของจูลี่สามารถทำได้

00:04:50.415 --> 00:04:51.583 align:center
เอาละ แล้วเราเข้าไปเกี่ยวได้ยังไง

00:04:51.833 --> 00:04:54.795 align:center
เอชพีดีขาดการติดต่อกับหน่วย
สวาทสองคนที่พวกเขาส่งไปรับตัวเธอ

00:04:54.961 --> 00:04:56.463 align:center
ฉันหมายถึง
ไม่มีการติดต่อทางวิทยุเลย

00:04:56.630 --> 00:04:58.465 align:center
ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์มือถือ
ลึกเข้าไปในคาฮูกูขนาดนั้น

00:04:58.632 --> 00:05:01.301 align:center
- แล้วเจ้าหน้าที่มาร์แชลล่ะ
- โทรศัพท์ดาวเทียมของเขาก็ติดต่อไม่ได้

00:05:01.468 --> 00:05:03.970 align:center
โอเค แล้วสรุปว่าเราเป็น คนคุ้มกันเธอ
หรือว่าภารกิจช่วยเหลือเนี่ย

00:05:04.179 --> 00:05:05.347 align:center
ตอนนี้ เราเป็นทั้งสองอย่าง โอเคไหม

00:05:05.514 --> 00:05:07.390 align:center
เราต้องหาเธอให้พบ
เราต้องคุ้มครองเธอให้ปลอดภัย

00:05:07.557 --> 00:05:10.393 align:center
จากนั้นเราต้องพาเธอไปที่
ศาลให้ทันห้าโมงเย็นเพื่อให้การ

00:05:10.685 --> 00:05:12.354 align:center
ตกลง

00:05:15.482 --> 00:05:18.527 align:center
นี่คือนักสืบ แดนนี่ วิลเลียมส์
ผมไม่ว่าง กรุณาฝากข้อความ

00:05:18.610 --> 00:05:21.238 align:center
นักสืบวิลเลียมส์
นี่อดีตภรรยาของคุณนะ

00:05:21.404 --> 00:05:24.449 align:center
ฉันอยากให้คุณไปรับเกรซตอนสองทุ่ม
แทนที่จะเป็นสามทุ่มในวันเสาร์

00:05:24.616 --> 00:05:26.868 align:center
เพราะสแตนกับฉัน
จะไปร่วมงานเลี้ยง

00:05:27.077 --> 00:05:28.370 align:center
โอ้ พระเจ้า

00:05:30.247 --> 00:05:32.040 align:center
อยู่ตรงนั้นนะ ลูกรัก

00:05:33.166 --> 00:05:35.335 align:center
- ลงมาจากรถ
- ฉันไม่ยอมทิ้งลูกสาวฉันหรอก

00:05:35.502 --> 00:05:37.671 align:center
- ลงมาจากรถเดี๋ยวนี้
- เกรซ ปีนข้ามเบาะมา

00:05:37.838 --> 00:05:40.173 align:center
เกรซ ปีนข้ามเบาะมาเดี๋ยวนี้

00:05:41.842 --> 00:05:44.010 align:center
ถอยไป ถอยไป

00:05:50.600 --> 00:05:52.435 align:center
ลูกไม่เป็นไรใช่ไหม

00:05:58.525 --> 00:06:01.444 align:center
นักสืบวิลเลียมส์
นี่อดีตภรรยาของคุณนะ

00:06:01.611 --> 00:06:04.447 align:center
ฉันอยากให้คุณไปรับเกรซตอนสองทุ่ม
แทนที่จะเป็นสามทุ่มในวันเสาร์

00:06:04.656 --> 00:06:07.701 align:center
เพราะสแตนกับฉัน
จะไปร่วมงานเลี้ยง

00:06:07.909 --> 00:06:09.619 align:center
โอ้ พระเจ้า

00:06:09.786 --> 00:06:11.454 align:center
อยู่ตรงนั้นนะ ลูกรัก

00:06:12.789 --> 00:06:13.832 align:center
แดนนี่ มีอะไรเหรอ

00:06:13.999 --> 00:06:15.709 align:center
- ลงมา
- ฉันไม่ยอมทิ้งลูกสาวของฉันหรอก

00:06:15.876 --> 00:06:18.044 align:center
- ลงมาจากรถเดี๋ยวนี้
- โอเค เกรซ…

00:06:19.713 --> 00:06:21.381 align:center
- แดนนี่
- ราเชล เกรซอยู่ที่ไหน

00:06:21.590 --> 00:06:23.341 align:center
เธอปลอดภัยดี

00:06:23.508 --> 00:06:25.051 align:center
เราถูกปล้นรถ

00:06:25.218 --> 00:06:27.012 align:center
พวกมันมีปืน
เราอยู่ที่สถานีตำรวจ

00:06:27.178 --> 00:06:29.639 align:center
อย่าไปไหน อย่าไปไหน
เดี๋ยวผมไปถึงในห้านาที

00:06:29.806 --> 00:06:31.391 align:center
เฮ้ อะไร อะไรเหรอ

00:06:32.058 --> 00:06:33.476 align:center
เกรซกับราเชลถูกปล้นรถ

00:06:33.685 --> 00:06:35.061 align:center
- พวกเธอปลอดภัยไหม
- ฉันไม่รู้

00:06:35.228 --> 00:06:37.480 align:center
ฟังนะ ถ้านายต้องการอะไร
นายโทรมานะ เข้าใจไหม

00:06:37.647 --> 00:06:38.690 align:center
- ทุกอย่างเลยนะ
- ฉันต้องไปแล้ว

00:06:38.857 --> 00:06:40.066 align:center
ไป ไป ไป

00:06:45.155 --> 00:06:46.573 align:center
เอาละ ไปกันเถอะ

00:07:10.513 --> 00:07:13.767 align:center
ควบคุมพื้นที่รอบๆ ไว้ เราจะเข้าไป
พวกเรา

00:07:14.893 --> 00:07:16.853 align:center
ชิน คุ้มกันฉันด้วย

00:07:20.023 --> 00:07:22.567 align:center
- ฉันเจอศพ
- ฉันคุ้มกันอยู่

00:07:27.405 --> 00:07:30.617 align:center
- ใครกัน
- มาร์แชล เขาตายแล้ว

00:07:37.582 --> 00:07:38.917 align:center
โคโน่ ไป

00:07:47.092 --> 00:07:48.301 align:center
เคลียร์

00:07:49.636 --> 00:07:52.639 align:center
เอาละ เรากำลังตามหาผู้ชายสองคน
ทั้งคู่ตัวใหญ่ รองเท้าเบอร์ 11

00:07:52.806 --> 00:07:55.642 align:center
ไม่มีรอยงัดแงะ ซึ่งหมายความว่า
มาร์แชลเป็นคนเปิดประตูให้

00:07:55.809 --> 00:07:57.143 align:center
เขาไม่คิดว่าพวกมันเป็นภัยคุกคาม

00:07:57.310 --> 00:07:59.896 align:center
นั่นก็เพราะว่าพวกมันใส่
เครื่องแบบตำรวจเอชพีดี

00:08:00.063 --> 00:08:01.523 align:center
ไปเช็กรถสิ

00:08:07.028 --> 00:08:08.571 align:center
เคลียร์

00:08:13.326 --> 00:08:17.872 align:center
รอยรองเท้าบูตจากคนร้ายสองคน
และรองเท้าส้นสูงของจูลี่ มาสเตอร์ส

00:08:25.338 --> 00:08:28.800 align:center
- นายเจออะไรไหม
- ดูเหมือนพยานของเราจะเป็นนักสู้นะ

00:08:31.720 --> 00:08:35.181 align:center
- ฉันคิดว่าเธอทำให้คนนึงบาดเจ็บ
- ดีสำหรับเธอนะ

00:08:38.268 --> 00:08:41.521 align:center
เก้ามม. ปลอกกระสุนสามปลอก

00:08:41.688 --> 00:08:44.024 align:center
และนี่คือรอยนิ้วมือของเธอ

00:08:44.357 --> 00:08:48.695 align:center
ดังนั้นเธอยิงมือปืน
แล้วกระโดดพุ่งออกทางหน้าต่าง

00:08:48.862 --> 00:08:51.031 align:center
ฉันหวังจริงๆ ว่าเธอจะยังมีชีวิตอยู่
เพราะฉันอยากเจอเธอ

00:08:51.114 --> 00:08:54.200 align:center
ใช่ ดูเหมือนว่าเธอจะถูกบาด
ลึกพอสมควรเลยนะ

00:08:55.410 --> 00:08:56.536 align:center
ชิน

00:08:56.703 --> 00:08:58.496 align:center
เฮ้ สตีฟ
ฉันกลับมาที่รถสายตรวจแล้วนะ

00:08:58.621 --> 00:09:00.165 align:center
นายต้องมาดูนี่

00:09:05.295 --> 00:09:06.713 align:center
นายเจออะไร

00:09:10.717 --> 00:09:12.927 align:center
คุณฆ่ามาร์แชลของรัฐบาลกลาง
และเจ้าหน้าที่ตำรวจสองนาย

00:09:13.094 --> 00:09:15.055 align:center
คำถามเดียวก็คือ
พวกมันจะจัดการคุณยังไง

00:09:15.263 --> 00:09:17.849 align:center
ดังนั้นเธอจึงอยู่ข้างนอกนั่นที่ไหนสักแห่ง
เพียงลำพัง

00:09:18.016 --> 00:09:20.393 align:center
และกำลังถูกตามล่า
โดยมือสังหารมืออาชีพ

00:09:21.478 --> 00:09:25.315 align:center
เราก็เลยต้องหาเธอให้เจอก่อนพวกมัน
และทำให้แน่ใจว่าเธอจะได้ขึ้นให้การวันนี้

00:09:28.193 --> 00:09:30.236 align:center
เราจะเริ่มจากตรงไหนดีล่ะ

00:09:40.830 --> 00:09:46.086 align:center
เอาละ น้ำ อาหารเอ็มอาร์อี
จีพีเอส โทรศัพท์ดาวเทียม โอเคไหม

00:09:46.252 --> 00:09:48.254 align:center
ทุกสิ่งที่เราต้องใช้
เพื่อแกะรอยพวกมันในภูมิประเทศแบบนี้

00:09:48.421 --> 00:09:50.256 align:center
เอชพีดีกำลังเดินทางมาพร้อมสุนัขดมกลิ่น

00:09:50.423 --> 00:09:54.052 align:center
เฮ้ เพิ่งได้รับแจ้งว่าหน่วยสนับสนุนทางอากาศ
กำลังขึ้นบินจากโฮโนลูลูในสิบนาที

00:09:54.219 --> 00:09:56.429 align:center
พวกเขาหาที่
นำเฮลิคอปเตอร์ลงจอดแถวนี้ไม่ได้

00:09:56.596 --> 00:09:58.098 align:center
จุดลงจอดที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างออกไปสามไมล์

00:09:58.264 --> 00:09:59.766 align:center
ไม่เป็นไร

00:10:00.600 --> 00:10:03.061 align:center
ในป่าทึบและมีร่มไม้หนาแน่นขนาดนี้
วิธีที่ดีที่สุดในการค้นหาตัวเธอ

00:10:03.228 --> 00:10:04.312 align:center
คือการแกะรอยอยู่ดี

00:10:04.687 --> 00:10:06.981 align:center
- ตรวจสอบให้แน่ใจว่าของพวกนี้พร้อมใช้งาน
- รับทราบ

00:10:07.148 --> 00:10:09.317 align:center
- โคโน่ ติดต่ออัยการสหรัฐฯ
- ได้

00:10:09.484 --> 00:10:12.445 align:center
หาข้อมูลทุกอย่างที่คุณหาได้
เกี่ยวกับจำเลย แอรอน เบรนเนอร์

00:10:12.612 --> 00:10:13.780 align:center
และตรวจสอบกับดีอีเอ

00:10:13.988 --> 00:10:16.491 align:center
ฉันอยากรู้ว่าแก๊งค้ายาบาฮา
ว่าจ้างใครให้ทำงานลอบสังหาร

00:10:16.658 --> 00:10:18.159 align:center
เราต้องรู้ว่า
เรากำลังรับมือกับใคร

00:10:18.326 --> 00:10:19.577 align:center
ได้เลย จัดให้

00:10:19.911 --> 00:10:21.579 align:center
ทุกคน เข้ามานี่

00:10:26.334 --> 00:10:27.877 align:center
เราอยากให้พวกคุณ
ปิดล้อมสถานที่เกิดเหตุไว้

00:10:27.961 --> 00:10:30.421 align:center
เผื่อว่าพยาน
หรือพวกฆาตกรย้อนกลับมา

00:10:30.505 --> 00:10:34.008 align:center
ถ้าพยานกลับมา
คุณพาเธอตรงไปที่ศาลเลย

00:10:34.134 --> 00:10:36.386 align:center
ถ้าพวกมือปืนกลับมา

00:10:36.845 --> 00:10:38.221 align:center
คุณจัดการพวกมันซะ

00:10:38.388 --> 00:10:40.014 align:center
และต้องแน่ใจว่าพวกมันจะไม่ลุกขึ้นมาอีก

00:10:42.142 --> 00:10:44.018 align:center
ฉันขอติดรถ
คุณกลับเข้าเมืองได้ไหม

00:10:45.645 --> 00:10:47.355 align:center
เกรซ

00:10:48.398 --> 00:10:49.732 align:center
พ่อคะ

00:10:57.615 --> 00:10:59.325 align:center
มานี่มา

00:11:00.160 --> 00:11:03.496 align:center
ตอนที่ฉันเห็นเขา
เขาก็เปิดประตูแล้ว

00:11:03.997 --> 00:11:05.165 align:center
พวกเขามีปืน

00:11:05.373 --> 00:11:07.417 align:center
ผมได้ยินหมดแล้ว คุณไม่เป็นไรใช่ไหม

00:11:08.251 --> 00:11:10.879 align:center
คุณนายเอ็ดเวิร์ดส
เราพบรถเมอร์เซเดสของคุณแล้วครับ

00:11:11.421 --> 00:11:13.756 align:center
กระเป๋าเงินยังอยู่ครบ
เงินและบัตรเครดิตทุกอย่างก็อยู่ครบ

00:11:13.923 --> 00:11:15.425 align:center
ดูเหมือนไม่มีอะไรถูกขโมยไปเลยครับ

00:11:16.259 --> 00:11:17.969 align:center
โล่งอกไปที ขอบคุณค่ะ

00:11:19.512 --> 00:11:22.265 align:center
เมอร์เซเดสเหรอ
คุณขับรถของสแตนอยู่เหรอ

00:11:22.515 --> 00:11:24.100 align:center
ใช่ เขาไปทำธุรกิจที่เมืองไทย

00:11:24.267 --> 00:11:25.518 align:center
บางทีเราก็สลับรถกันขับน่ะ

00:11:27.437 --> 00:11:29.856 align:center
ขอผมคุยกับคุณสักครู่นะ

00:11:32.400 --> 00:11:36.362 align:center
เฮ้ พ่อจะอยู่ตรงนี้นะ
คุยกับแม่ของลูกน่ะ โอเคไหม

00:11:36.487 --> 00:11:37.572 align:center
ลูกมองเห็นเรานะ

00:11:37.739 --> 00:11:39.574 align:center
พ่ออยากให้หนูเอา
ข้อมูลทั้งหมดของผู้ชายคนนี้มา

00:11:39.741 --> 00:11:41.534 align:center
ดูว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ โอเคนะ

00:11:42.410 --> 00:11:43.870 align:center
โอเค เอาละ

00:11:46.247 --> 00:11:47.874 align:center
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าพวกมันพาตัวเกรซไป

00:11:49.042 --> 00:11:52.086 align:center
พวกมันไม่ได้พาไป คุณทำได้ดีมาก
คุณปกป้องเธอได้ โอเคไหม

00:11:54.005 --> 00:11:55.340 align:center
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย

00:11:56.799 --> 00:11:58.009 align:center
โอเค

00:11:59.302 --> 00:12:02.513 align:center
ปล้นรถโดยใช้อาวุธ
มีโทษจำคุกสิบปีนะ โอเคไหม ราเชล

00:12:02.680 --> 00:12:06.059 align:center
ใครก็ตามที่เต็มใจจะทำแบบนั้น
เต็มใจที่จะยอมรับความเสี่ยงนั่น

00:12:06.226 --> 00:12:08.228 align:center
พวกมันจะไม่แค่ทิ้งรถ
ในหนึ่งชั่วโมงต่อมาหรอก

00:12:08.394 --> 00:12:10.563 align:center
โอเคไหม คุณปล้นรถเพื่อเอาเงิน

00:12:10.730 --> 00:12:12.523 align:center
รถเมอร์เซเดสราคาหนึ่งแสนดอลลาร์ของคุณ

00:12:12.690 --> 00:12:15.985 align:center
มันจะถูกนำขึ้นเรือไปประเทศจีน
แล้วใครบางคนก็จะได้เงินสองหมื่นแบบสบายๆ

00:12:16.152 --> 00:12:18.071 align:center
พวกมันไม่เอารถมาคืนหรอก

00:12:18.238 --> 00:12:20.907 align:center
พวกมันไม่ทิ้งกระเป๋าเงินคุณไว้หรอก
พวกมันไม่ทิ้งเงินสดคุณไว้หรอก

00:12:21.115 --> 00:12:22.283 align:center
แล้วทำไมล่ะ

00:12:22.492 --> 00:12:25.828 align:center
ผมหมายถึง มันไม่มีแรงจูงใจเรื่องผลกำไรเลย
ทำไมใครจะทำแบบนี้ล่ะ

00:12:25.995 --> 00:12:28.414 align:center
ฉันไม่รู้ คุณกำลังจะบอกอะไร

00:12:28.581 --> 00:12:31.626 align:center
มีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้น
กับสแตนที่บ้านบ้างไหม

00:12:31.793 --> 00:12:33.127 align:center
- มีอะไรไหม
- ไม่มี

00:12:34.420 --> 00:12:36.005 align:center
- คุณแน่ใจนะ
- แน่ใจสิ

00:12:37.590 --> 00:12:40.260 align:center
โอเค เพราะผมคิดว่า
มีความเป็นไปได้สูงมาก

00:12:40.426 --> 00:12:42.262 align:center
ที่ใครบางคน
กำลังส่งข้อความอะไรมา

00:12:42.470 --> 00:12:44.555 align:center
คำขู่ที่บอกสแตน
ว่าพวกเขาสามารถเข้าถึงตัวคุณได้

00:12:44.764 --> 00:12:46.766 align:center
และพวกเขาสามารถเข้าถึงตัวเกรซได้

00:12:47.225 --> 00:12:49.227 align:center
สแตนคือสามีฉัน

00:12:49.394 --> 00:12:52.689 align:center
เขาเป็นพ่อเลี้ยงของเกรซ
และเขาก็เป็นนักธุรกิจ

00:12:52.855 --> 00:12:54.774 align:center
เขาไม่ได้เข้าไปยุ่ง
เกี่ยวกับเรื่องผิดกฎหมายเลย

00:12:59.237 --> 00:13:01.614 align:center
ฉันอยากจะพาเกรซกลับบ้านแล้ว

00:13:02.573 --> 00:13:04.284 align:center
โอเค เดี๋ยวผมขับรถไปส่ง

00:13:06.619 --> 00:13:07.912 align:center
(ศาลรัฐบาลกลาง)

00:13:08.079 --> 00:13:10.331 align:center
- อัยการโรเบิร์ตส์
- เจ้าหน้าที่คาลาคาอัว

00:13:10.540 --> 00:13:11.833 align:center
ได้รับข้อความคุณแล้ว มีอะไรให้ช่วยไหม

00:13:12.041 --> 00:13:14.711 align:center
ฉันขอรายชื่อคนที่มีส่วนรู้เห็น
เรื่องการย้ายพยานในวันนี้ค่ะ

00:13:14.919 --> 00:13:17.422 align:center
รายชื่อไม่ยาวหรอกค่ะ คนของฉัน
กับเจ้าหน้าที่ระดับสูงของดีอีเอไม่กี่คน

00:13:17.588 --> 00:13:19.382 align:center
ฉันจะให้ทางสำนักงานส่งให้คุณ
เดี๋ยวนี้เลย

00:13:19.549 --> 00:13:21.884 align:center
ฉันต้องขอสิทธิ์เข้าถึง
ระบบคอมพิวเตอร์ของคุณแบบเต็มรูปแบบด้วยค่ะ

00:13:22.051 --> 00:13:24.721 align:center
แน่นอนค่ะ ฉันจะจัดหาทุกอย่าง
ที่คุณต้องการให้

00:13:24.929 --> 00:13:28.308 align:center
คุณมีคนตายสามคนแล้ว
คุณรู้ได้ยังไงว่าจูลี่ยังมีชีวิตอยู่

00:13:28.516 --> 00:13:30.810 align:center
เราไม่รู้หรอกค่ะ แต่เธอหนีออกมา
จากบ้านได้ทั้งที่มีโอกาสน้อยมาก

00:13:30.977 --> 00:13:33.313 align:center
และถ้าเธออยู่ข้างนอกนั่น
เราจะหาเธอให้พบ

00:13:33.521 --> 00:13:36.149 align:center
นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้น
กับพยานสามคนล่าสุด

00:13:36.357 --> 00:13:39.819 align:center
ที่มีกำหนด
ขึ้นให้การเอาผิดแก๊งค้ายา

00:13:41.904 --> 00:13:44.741 align:center
คนอย่างจูลี่ มาสเตอร์ส
เข้าไปพัวพันกับแก๊งค้ายาบาฮาได้ยังไงคะ

00:13:44.949 --> 00:13:47.493 align:center
เธอเป็นนักบัญชี
ในบริษัทนำเข้าแห่งหนึ่งในโฮโนลูลู

00:13:47.660 --> 00:13:50.663 align:center
เธอไม่รู้หรอกว่านั่นเป็นฉากบังหน้า
สำหรับธุรกิจค้ายาเสพติดของแอรอน เบรนเนอร์

00:13:50.830 --> 00:13:54.709 align:center
คืนหนึ่ง คนงานท่าเรือ
กำลังขนลังสินค้าขึ้นเรือบรรทุกตู้คอนเทนเนอร์

00:13:54.876 --> 00:13:56.502 align:center
และค้นพบว่า
พวกเขาขนส่งอะไรกันแน่

00:13:56.669 --> 00:13:58.004 align:center
- โคเคน
- ถูกต้อง

00:13:59.088 --> 00:14:01.132 align:center
แอรอน เบรนเนอร์สังหารชายคนนั้น
อย่างเลือดเย็น

00:14:01.299 --> 00:14:02.759 align:center
และจูลี่ก็เห็นเหตุการณ์ฆาตกรรม

00:14:02.925 --> 00:14:04.802 align:center
เขาพยายามจะฆ่าเธอ
เธอเลยหนี

00:14:05.261 --> 00:14:07.180 align:center
เธอต้องหนีหัวซุกหัวซุน
มาตั้งแต่นั้น

00:14:08.681 --> 00:14:11.768 align:center
ถ้าจูลี่ไม่ได้อยู่ในศาลนั้น
ภายในห้าโมงเย็นวันนี้ละก็

00:14:11.934 --> 00:14:13.353 align:center
เบรนเนอร์ก็จะเป็นอิสระ

00:14:19.067 --> 00:14:20.610 align:center
นายรู้ได้ยังไง
ว่าพวกเขามาทางนี้

00:14:21.986 --> 00:14:25.031 align:center
การแกะรอยคนในภูมิประเทศแบบนี้
มีอยู่เรื่องเดียว

00:14:25.198 --> 00:14:28.868 align:center
สังเกตสิ่งที่ผิดธรรมชาติ
และต้องรู้ว่าอะไรเป็นสาเหตุของมัน

00:14:29.035 --> 00:14:31.579 align:center
อย่างหินก้อนแบนๆ ที่พลิกคว่ำ
อยู่ตรงนั้นน่ะ

00:14:31.829 --> 00:14:35.208 align:center
มันต้องเป็นผู้ชายน้ำหนัก 200 ปอนด์
วิ่งลงเขามาถึงจะทำแบบนั้นได้

00:14:35.375 --> 00:14:38.586 align:center
ก้อนหินนั่นยังบอกอีกด้วยว่า
พวกเขานำหน้าเราอยู่ประมาณหนึ่งชั่วโมง

00:14:38.753 --> 00:14:41.506 align:center
จริงเหรอ หินบอกนาย
แบบนั้นเลยเหรอ

00:14:56.354 --> 00:14:59.232 align:center
เฮ้ เห็นใบไม้บนพื้นนั่นไหม

00:14:59.399 --> 00:15:01.150 align:center
- เห็นสิ
- มันยังเขียวอยู่เลย

00:15:01.317 --> 00:15:04.112 align:center
มันเพิ่งจะถูกเด็ดออกไป
คุ้มกันฉันด้วย

00:15:23.047 --> 00:15:24.340 align:center
เดินมาหาฉัน

00:15:25.758 --> 00:15:28.594 align:center
ฉันจะไม่ยิงเตือนหรอกนะ

00:15:32.849 --> 00:15:34.392 align:center
จูลี่

00:15:37.645 --> 00:15:39.856 align:center
จูลี่ วางอาวุธลงนะ โอเคไหม

00:15:40.022 --> 00:15:41.607 align:center
วางอาวุธลง
แล้วเดินมาหาฉัน

00:15:41.774 --> 00:15:43.067 align:center
เราเป็นตำรวจ

00:15:43.234 --> 00:15:45.069 align:center
สองคนก่อนหน้านี้ก็บอกแบบนี้เหมือนกัน

00:16:03.796 --> 00:16:05.298 align:center
มันอาจจะแสบหน่อยนะ

00:16:08.509 --> 00:16:11.012 align:center
แอรอน เบรนเนอร์ไม่มีทาง
รอดตัวไปจากเรื่องนี้ได้หรอก

00:16:11.179 --> 00:16:14.557 align:center
คุณพาฉันไปที่ศาล
แล้วฉันจะขึ้นให้การ

00:16:14.724 --> 00:16:16.058 align:center
ชินจะพาคุณไปส่ง

00:16:18.394 --> 00:16:21.230 align:center
ฟังนะ อย่าใช้ปืนของคุณ
นอกจากจะจำเป็นจริงๆ โอเคไหม

00:16:21.439 --> 00:16:23.274 align:center
คุณคงไม่อยากดึงดูดความสนใจ
มาที่ตัวคุณเองหรอก

00:16:23.399 --> 00:16:25.234 align:center
จูลี่ ขอยืมรองเท้าคุณหน่อย

00:16:25.401 --> 00:16:27.570 align:center
ถอดออก
เอารองเท้าคุณมา

00:16:29.489 --> 00:16:30.656 align:center
ชิน

00:16:31.574 --> 00:16:34.869 align:center
ตามแนวสันเขาไปนะ โอเคไหม
มุ่งหน้าไปทางทะเล

00:16:35.620 --> 00:16:36.954 align:center
มันจะพาคุณกลับไปที่ถนน

00:16:37.121 --> 00:16:39.957 align:center
และมันจะทำให้ฉันได้เปรียบ
เรื่องจุดสังเกตการณ์

00:16:40.124 --> 00:16:42.126 align:center
- รับทราบ
- ทำไมคุณไม่ไปกับพวกเราล่ะ

00:16:42.627 --> 00:16:45.796 align:center
ผมจะไปตามล่าพวกที่
พยายามทำร้ายคุณ

00:16:48.049 --> 00:16:51.719 align:center
บางคนน่ะนะ พวกเขาแค่เกิดมา
โดยไม่มียีนความกลัว

00:17:02.939 --> 00:17:04.732 align:center
แอรอน เบรนเนอร์

00:17:05.233 --> 00:17:07.944 align:center
โอ้ คุณคงเป็นสาวที่มาเยี่ยมผม
แบบพิเศษสินะ

00:17:08.069 --> 00:17:09.904 align:center
คุณสั่งฆ่าเจ้าหน้าที่เอชพีดี
สองนาย

00:17:10.071 --> 00:17:11.280 align:center
และเจ้าหน้าที่มาร์แชล
ของรัฐบาลกลาง

00:17:11.447 --> 00:17:13.950 align:center
- แล้วคุณมีหลักฐานพิสูจน์งั้นเหรอ
- จูลี่ มาสเตอร์สมีไง

00:17:14.617 --> 00:17:16.994 align:center
และเธอจะมาถึงที่นี่ในไม่ช้า
คู่หูของฉันจะจัดการให้

00:17:17.119 --> 00:17:18.746 align:center
ถอยไปให้ห่างจากลูกความของผม

00:17:18.955 --> 00:17:22.416 align:center
ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะได้เห็น
สายตาของคุณ

00:17:22.583 --> 00:17:24.085 align:center
ถ้าเธอได้ให้การนะ

00:17:24.252 --> 00:17:27.463 align:center
เจ้าหน้าที่ศาล พาตัวคุณเบรนเนอร์
ออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้

00:17:27.713 --> 00:17:30.967 align:center
ผมจะยื่นเรื่องร้องเรียน
คุณข้อหาคุกคามต่อผู้พิพากษา

00:17:31.133 --> 00:17:33.094 align:center
รู้ไหม บางคนมีปัญหา
กับชื่อของฉัน

00:17:33.261 --> 00:17:34.637 align:center
งั้นฉันจะช่วยคุณแล้วกัน

00:17:34.845 --> 00:17:37.598 align:center
ฉันชื่อโคโน่ คาลาคาอัว

00:17:37.765 --> 00:17:42.728 align:center
(เค-เอ-แอล-เอ-เค-เอ-ยู-เอ)

00:17:54.657 --> 00:17:56.576 align:center
ผมไม่คิดว่า คุณจะเปิดประตูนั้น
ทิ้งไว้ใช่ไหม

00:17:56.742 --> 00:17:57.827 align:center
ไม่อ่ะ

00:18:00.997 --> 00:18:02.915 align:center
ศูนย์รับแจ้งเหตุ 911
คุณมีเหตุฉุกเฉินอะไรคะ

00:18:03.082 --> 00:18:04.625 align:center
นี่คือนักสืบแดนนี่ วิลเลียมส์

00:18:04.792 --> 00:18:06.627 align:center
หมายเลขประจำตัวของผมคือ 7576

00:18:06.836 --> 00:18:10.590 align:center
ผมต้องการรถสายตรวจสองคัน
ที่ 4347 ถนนซัมเมอร์ คูลิโอโอ

00:18:10.798 --> 00:18:12.675 align:center
มีความเป็นไปได้ว่า
กำลังเกิดการโจรกรรม

00:18:12.925 --> 00:18:14.176 align:center
รับทราบค่ะ กำลังส่งเจ้าหน้าที่ไป

00:18:14.385 --> 00:18:15.428 align:center
ขอบคุณครับ

00:18:16.304 --> 00:18:19.015 align:center
โอเค ฟังผมให้ดีนะ
ผมอยากให้คุณขับรถวนรอบตึก

00:18:19.181 --> 00:18:20.933 align:center
- ผมจะโทรบอกเมื่อมันปลอดภัยแล้ว
- โอเคค่ะ

00:18:21.392 --> 00:18:23.978 align:center
ส่วนลูก ลูกจะได้ไปนั่งรถเล่น
กับแม่เขานะ โอเคนะ

00:18:24.145 --> 00:18:25.730 align:center
ภายในห้านาที

00:18:25.896 --> 00:18:28.941 align:center
พ่อจะกลับมาให้เร็วกว่า
ที่ลูกพูดว่า "หนูรักพ่อนะ แดนโน่"

00:19:34.882 --> 00:19:37.510 align:center
เหมือนกับที่รถเลย ดูเหมือนว่า
จะไม่มีของมีค่าอะไรถูกขโมยไป

00:19:37.718 --> 00:19:39.720 align:center
และห้องทำงานของสแตน
ก็ดูเหมือนโดนพายุทอร์นาโดถล่มเลย

00:19:41.847 --> 00:19:44.684 align:center
คุณเข้าไปข้างใน
แล้วจัดกระเป๋าให้คุณกับเกรซหน่อยดีไหม

00:19:44.850 --> 00:19:45.893 align:center
อะไรนะ แล้วเราจะไปไหน…

00:19:46.060 --> 00:19:47.978 align:center
ผมอยากให้คุณไปพักที่โรงแรม
สักสองสามวัน

00:19:48.145 --> 00:19:50.064 align:center
จนกว่าผมจะสืบได้
ว่ามันเกิดอะไรขึ้นที่นี่

00:19:50.231 --> 00:19:51.399 align:center
สแตนจะกลับถึงบ้าน
ในอีกหนึ่งชั่วโมง

00:19:51.565 --> 00:19:53.359 align:center
แล้วเราค่อยหาทางออกกัน
ว่าเราจะทำยังไง

00:19:53.526 --> 00:19:55.820 align:center
โอเค สแตนไม่มีสิทธิ์
ในการตัดสินใจ

00:19:56.487 --> 00:19:58.114 align:center
ในเรื่องที่เกี่ยวกับ
ความปลอดภัยของลูกสาวผม

00:19:58.197 --> 00:20:01.117 align:center
ดังนั้นเธอจะไปพักที่ฮิลตันกับคุณ
หรือเธอจะมากับผมก็ได้

00:20:01.283 --> 00:20:03.911 align:center
สิ่งที่รู้จักกันด้วยความรักใคร่
ว่าเป็นการนั่งรถตรวจตระเวนกับพ่อของเธอ

00:20:05.162 --> 00:20:06.747 align:center
โอเคไหม

00:20:08.916 --> 00:20:10.626 align:center
ฉันจะไปจัดกระเป๋า

00:20:11.293 --> 00:20:12.837 align:center
แต่ฉันไม่อยากให้เธอ
เห็นสภาพบ้าน

00:20:13.003 --> 00:20:15.798 align:center
มันจะยิ่งทำให้เธอ
หวาดกลัวมากกว่าเดิม

00:20:15.965 --> 00:20:17.299 align:center
ราเชล

00:20:19.969 --> 00:20:21.011 align:center
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นที่นี่

00:20:21.220 --> 00:20:26.183 align:center
ผมขอบอกคุณเลย
ว่าสแตนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ โอเคไหม

00:21:01.886 --> 00:21:03.888 align:center
แดนนี่
เกรซกับราเชลปลอดภัยไหม

00:21:04.054 --> 00:21:06.390 align:center
ใช่ พวกเธอปลอดภัย
แต่ฉันนี่สิจะแย่

00:21:06.515 --> 00:21:08.184 align:center
ฉันกำลังมี
อาการแพนิกกำเริบ โอเคไหม

00:21:08.392 --> 00:21:11.562 align:center
อุบัติเหตุเล็กๆ นี้น่ะ
ทำให้อายุฉันสั้นลงไปห้าปีเลยนะ

00:21:12.229 --> 00:21:14.064 align:center
แล้วเรื่องพยานล่ะ
นายหาเธอเจอหรือยัง

00:21:14.231 --> 00:21:15.566 align:center
เจอแล้ว แต่นายไม่ต้องห่วง
เรื่องนั้นหรอก

00:21:15.733 --> 00:21:17.485 align:center
นายอยู่กับครอบครัวเถอะ
ไม่ต้องมาที่นี่

00:21:17.610 --> 00:21:19.945 align:center
โอเค ฉันไม่ไปหรอก
ที่จริงฉันกำลังไปสนามบิน

00:21:20.321 --> 00:21:23.449 align:center
นายพูดเรื่องอะไร สนามบินเหรอ
นายกำลังจะไปไหน

00:21:23.616 --> 00:21:24.658 align:center
ก็ สแตน…

00:21:24.825 --> 00:21:28.496 align:center
สแตนกำลังกลับมา
และฉันจะไปรับเขากลับบ้าน

00:21:32.374 --> 00:21:35.753 align:center
- แดนนี่ นายกำลังจะทำอะไร
- ฉันไม่ได้ทำอะไรซะหน่อย

00:21:35.920 --> 00:21:38.005 align:center
ฟังนะ โอเคไหม

00:21:39.715 --> 00:21:42.384 align:center
ฉันอาจจะมองไม่เห็นนายนะ
แต่ฉันได้ยินเสียงนาย

00:21:42.551 --> 00:21:43.719 align:center
และน้ำเสียงนายมันบอก

00:21:43.886 --> 00:21:45.554 align:center
ฉันไม่ได้ใช้น้ำเสียงอะไรเลย
ฉันไม่ได้ใช้น้ำเสียงอะไรเลย

00:21:45.721 --> 00:21:46.889 align:center
โอเค นายชอบบอกว่าสีหน้าฉันออก

00:21:47.056 --> 00:21:49.350 align:center
นายต่างหาก เพื่อนรัก
นายกำลังใช้น้ำเสียงแบบนั้น

00:21:49.517 --> 00:21:51.519 align:center
และมันเป็นน้ำเสียงที่บอกว่า
ฉันกำลังจะไปอัดใครสักคน

00:21:51.685 --> 00:21:54.438 align:center
- เอาละ เกิดอะไรขึ้น
- โอเค ฉันคิดว่าสแตน…

00:21:54.605 --> 00:21:56.899 align:center
ที่จริงแล้ว
ฉันรู้ว่าสแตนมีส่วนเกี่ยวข้อง

00:21:57.107 --> 00:21:58.776 align:center
กับสิ่งที่เกิดขึ้น
กับราเชลและเกรซ

00:21:58.943 --> 00:21:59.902 align:center
โอเค

00:22:00.069 --> 00:22:02.988 align:center
นั่นมันมีมูลมาจากเรื่องอื่นไหม
นอกจากที่นายเกลียดเขาน่ะ

00:22:03.155 --> 00:22:05.074 align:center
มีสิ โอเคไหม พวกมันขโมยรถเขาไป

00:22:05.241 --> 00:22:07.409 align:center
พวกมันเอารถเขาไป
ไม่ใช่รถเธอ โอเคไหม

00:22:07.618 --> 00:22:10.621 align:center
แล้วพวกมันก็เอามาคืน
ภายในหนึ่งชั่วโมง

00:22:10.704 --> 00:22:13.082 align:center
โอเคไหม บ้านถูกงัดแงะ
ถูกรื้อค้น

00:22:13.249 --> 00:22:15.209 align:center
และเหมือนกับที่รถเลย
พวกมันไม่ได้เอาอะไรไปเลย

00:22:15.376 --> 00:22:16.752 align:center
นั่นมันฟังดูปกติ
สำหรับนายเหรอ

00:22:16.919 --> 00:22:20.422 align:center
เอาละ ลูกสาวของฉัน
นอนอยู่ในบ้านหลังนั้น โอเคไหม

00:22:20.589 --> 00:22:22.383 align:center
และถ้าสแตนมีส่วนเกี่ยวข้อง
กับเรื่องนั้นละก็

00:22:22.550 --> 00:22:25.386 align:center
ฉันก็จะกระตุ้นให้เขา
บอกฉันในสิ่งที่เขารู้

00:22:25.594 --> 00:22:28.305 align:center
โอเค ฟังฉันนะ เข้าใจไหม
ฉันรู้ว่านายโกรธ

00:22:28.472 --> 00:22:29.390 align:center
ฉันสัมผัสได้จากเสียงนาย

00:22:29.640 --> 00:22:31.475 align:center
แต่ไม่ว่านายจะทำอะไรก็ตาม
ห้ามแตะต้องตัวเขา โอเคไหม

00:22:31.642 --> 00:22:33.310 align:center
- ห้ามแตะต้องตัวเขาเด็ดขาด
- เออ ฉันเข้าใจแล้ว

00:22:33.477 --> 00:22:35.729 align:center
แต่นายต้องเข้าใจด้วยนะ ว่าฉันเป็นพ่อคน

00:22:35.896 --> 00:22:37.648 align:center
และนี่ก็คือลูกสาวของฉัน
ที่เรากำลังพูดถึงอยู่นะ

00:22:37.857 --> 00:22:39.942 align:center
ใช่ และนายก็เป็นตำรวจ
ที่มีปืนด้วย โอเคไหม

00:22:40.109 --> 00:22:42.778 align:center
และเมื่อโลกสองใบนั้นมาบรรจบกัน
มันจะยุ่งเหยิงนะ แดนนี่

00:22:42.945 --> 00:22:44.780 align:center
ใช่ ก็ฉันไม่ใช่คน
ที่ทำให้มันมาบรรจบกันนี่

00:22:44.947 --> 00:22:47.116 align:center
ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก
ขอร้องล่ะ ฉันจัดการได้

00:22:47.366 --> 00:22:49.660 align:center
- แค่พาพยานของนายไปขึ้นศาล ก็พอ โอเคไหม
- ไม่

00:22:49.827 --> 00:22:52.580 align:center
ไม่ เฮ้ เฮ้ เฮ้ แดนนี่

00:22:52.788 --> 00:22:54.373 align:center
แดนนี่

00:22:59.837 --> 00:23:01.255 align:center
คุณคงคิดว่าฉันเป็นคนแย่มาก

00:23:01.422 --> 00:23:04.091 align:center
ที่หนีกลับไปแผ่นดินใหญ่
ตอนที่การพิจารณาคดีครั้งแรกเริ่มขึ้น

00:23:04.258 --> 00:23:05.634 align:center
ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคุณเลย

00:23:06.385 --> 00:23:09.680 align:center
ผมไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงหนีไป
แต่ผมมั่นใจว่าคุณมีเหตุผลของคุณ

00:23:09.805 --> 00:23:13.183 align:center
น้องสาวฉันเองค่ะ
เธออายุน้อยกว่าฉันห้าปี

00:23:13.392 --> 00:23:15.185 align:center
เธอเป็นเพื่อนรักของฉัน

00:23:15.394 --> 00:23:17.646 align:center
เอาละ คุณก็เลยอยาก
ไปเจอน้องสาวของคุณ

00:23:17.771 --> 00:23:18.856 align:center
คุณรู้ว่าถ้าคุณขึ้นให้การ

00:23:19.023 --> 00:23:21.442 align:center
พวกเขาจะพาคุณเข้าโครงการ
คุ้มครองพยาน ผมเข้าใจแล้ว

00:23:21.609 --> 00:23:24.320 align:center
ตอนที่พวกเขาตรวจพบครั้งแรกว่า
ลิซ่าเป็นออทิสติก

00:23:24.486 --> 00:23:27.781 align:center
ฉันยังเด็กเกินกว่าจะรู้
ว่าทั้งหมดนั่นมันหมายความว่ายังไง

00:23:27.948 --> 00:23:29.867 align:center
เธอเป็นออทิสติกเหรอ

00:23:31.201 --> 00:23:34.872 align:center
แม่ฉันเป็นคนคอยดูแลเธอมาตลอด
แต่มันเริ่มยากเกินไปสำหรับแม่แล้ว

00:23:35.039 --> 00:23:36.832 align:center
ฉันมาที่นี่เพื่อเรียนให้จบ

00:23:37.041 --> 00:23:38.876 align:center
แล้วจากนั้น
ฉันควรจะเป็นคนดูแลเธอต่อ

00:23:39.001 --> 00:23:41.045 align:center
แล้วทำไมคุณถึงกลับมาล่ะครับ

00:23:41.545 --> 00:23:44.465 align:center
ฉันไม่คิดว่าลิซ่าจะเข้าใจ
เรื่องพวกนี้หรอกนะคะ

00:23:44.673 --> 00:23:46.675 align:center
แล้วคืนหนึ่ง มันดึกมากแล้ว
เลยห้าทุ่มไปแล้ว

00:23:46.800 --> 00:23:48.552 align:center
ปกติเธอจะเข้านอนตอนสามทุ่ม

00:23:48.719 --> 00:23:50.554 align:center
เธอแค่มองมาที่ฉัน

00:23:50.721 --> 00:23:53.390 align:center
และเธอก็บอกว่า
ฉันต้องกลับไปที่ฮาวาย

00:23:53.557 --> 00:23:56.685 align:center
และทำให้แน่ใจว่าคนเลวนั่น
จะไม่ทำร้ายใครได้อีก

00:23:59.730 --> 00:24:01.482 align:center
คุณเป็นผู้หญิงที่กล้าหาญมากนะ

00:24:02.566 --> 00:24:06.695 align:center
มีคนตายเพิ่มอีกสามคน
และฉันอาจจะไม่ได้เจอน้องสาวฉันอีกเลย

00:24:07.571 --> 00:24:10.074 align:center
ฉันจะต้องกลับไป
ที่ศาลให้ได้

00:24:11.200 --> 00:24:13.661 align:center
เอาละ ไปกันเถอะ

00:24:57.997 --> 00:25:00.374 align:center
โอเค เรามาเกินครึ่งทางแล้ว

00:25:01.000 --> 00:25:02.793 align:center
คุณทำได้เยี่ยมมาก

00:25:04.545 --> 00:25:06.046 align:center
หมอบลง

00:25:19.643 --> 00:25:22.730 align:center
จับไว้ จับไว้ โอเค

00:25:22.938 --> 00:25:25.649 align:center
ผมนับถึงสาม
แล้วจะดึงคุณขึ้นมานะ โอเคไหม

00:25:25.816 --> 00:25:29.361 align:center
หนึ่ง สอง สาม

00:25:51.675 --> 00:25:54.678 align:center
ตรงไปเรื่อยๆ นะ
ผมจะตามหลังคุณไปติดๆ

00:26:19.119 --> 00:26:20.788 align:center
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ผมเอง

00:26:20.996 --> 00:26:22.748 align:center
เอาละ ผมหลอกให้มันไป
อีกทางหนึ่งแล้ว

00:26:22.915 --> 00:26:24.500 align:center
แต่เดี๋ยวมันก็คงรู้ตัว
ในไม่ช้า

00:26:24.666 --> 00:26:26.752 align:center
เราต้องเดินหน้าต่อไป
โอเคไหม ตรงไปข้างหน้าเลย

00:26:26.919 --> 00:26:28.504 align:center
ไปกันเถอะ

00:26:37.054 --> 00:26:38.555 align:center
นายฟื้นแล้ว

00:26:38.764 --> 00:26:40.390 align:center
ดี

00:26:41.391 --> 00:26:43.352 align:center
อยากจะถามคำถามนาย
สักสองสามข้อหน่อย

00:26:44.728 --> 00:26:46.438 align:center
พวกนายถูกส่งมาที่ฮาวาย
กี่คน

00:26:50.734 --> 00:26:53.737 align:center
นี่เอาจริงดิ นายจะทำให้ฉันต้อง
ถามซ้ำเป็นครั้งที่สองเลยเหรอ

00:26:55.072 --> 00:26:56.698 align:center
พวกเราถูกส่งมาที่นี่สามคน

00:26:57.533 --> 00:26:59.118 align:center
บินมาจากไหน

00:26:59.618 --> 00:27:03.080 align:center
ซานโฮเซ คอสตาริกา

00:27:04.915 --> 00:27:05.999 align:center
เห็นไหมว่ามันง่ายจะตาย

00:27:07.000 --> 00:27:11.296 align:center
ได้โปรด
ผมบอกสิ่งที่คุณอยากรู้ไปแล้วนะ

00:27:11.505 --> 00:27:14.591 align:center
ฉันจะไม่ทรมานนายหรอก
โอเคไหม

00:27:15.008 --> 00:27:18.220 align:center
ฉันกำลังจะช่วยชีวิตนายต่างหาก
นายมีภาวะปอดแฟบ

00:27:19.555 --> 00:27:22.933 align:center
ฉันต้องเจาะรูที่หน้าอกของนาย
แล้วทำให้ปอดนายพองขึ้นมาใหม่

00:27:23.100 --> 00:27:24.893 align:center
ไม่งั้นนายก็จะต้องตาย

00:27:25.060 --> 00:27:26.562 align:center
เข้าใจไหม

00:27:28.063 --> 00:27:30.190 align:center
นายอาจจะอยากกัดเจ้านั่นไว้

00:27:37.447 --> 00:27:39.658 align:center
อย่าส่งเสียงเชียวนะ

00:27:50.419 --> 00:27:52.171 align:center
- โคโน่
- คุณได้รับการติดต่อจากชินโฮไหม

00:27:52.337 --> 00:27:54.673 align:center
ไม่อ่ะ
ทำไม คุณไม่ได้จับตาดูเขาไว้เหรอ

00:27:54.840 --> 00:27:56.633 align:center
เปล่า เราแยกทางกัน
และพยานอยู่กับเขา

00:27:56.842 --> 00:27:58.510 align:center
ไม่ต้องห่วง เขาจะไม่เป็นไร
คุณได้ข้อมูลอะไรบ้าง

00:27:58.677 --> 00:28:01.471 align:center
ฉันยังไม่รู้ตัวตนของพวกทีมสังหารเลย
ทางคุณมีเบาะแสอะไรบ้างไหม

00:28:01.638 --> 00:28:03.557 align:center
มีสิ
ฉันจัดการพวกคนร้ายไปได้คนหนึ่งแล้ว

00:28:03.765 --> 00:28:06.768 align:center
เขาสารภาพว่าเป็นส่วนหนึ่งของทีม
ที่บินมาจากคอสตาริกาเมื่อวานนี้

00:28:07.227 --> 00:28:09.897 align:center
โอเค ฉันกำลังตรวจสอบรายชื่อผู้โดยสาร
จากคอสตาริกาอยู่

00:28:10.063 --> 00:28:11.732 align:center
เขาบอกว่ามีมือสังหาร
มาด้วยกันสามคน โอเคไหม

00:28:11.899 --> 00:28:14.902 align:center
เรากำลังตามหาคนสี่คน
มือปืนสามคน และคนเก็บกวาดหนึ่งคน

00:28:15.152 --> 00:28:16.236 align:center
คนเก็บกวาดเหรอ
คนเก็บกวาดคืออะไร

00:28:16.403 --> 00:28:17.529 align:center
ก็คือมือสังหารอีกคนไง

00:28:17.738 --> 00:28:19.448 align:center
ทีมซีลของฉัน
เคยตามล่าหน่วยแบบนี้มาแล้ว

00:28:19.615 --> 00:28:22.409 align:center
พวกมือปืนจะไม่รู้จักคนเก็บกวาด
ดังนั้นถ้าพวกมันถูกจับได้

00:28:22.576 --> 00:28:25.329 align:center
ก็ยังคงมีมือปืนอีกคนประจำจุด
เพื่อคอยลั่นไกอยู่ดี

00:28:25.495 --> 00:28:28.415 align:center
เอาละ มีเที่ยวบินขาเข้าเที่ยวหนึ่ง
จากคอสตาริกา

00:28:28.582 --> 00:28:30.083 align:center
มายังโฮโนลูลูเมื่อวานนี้

00:28:31.293 --> 00:28:35.464 align:center
และผู้โดยสารสามคน
ชำระเงินด้วยเงินสด

00:28:35.631 --> 00:28:37.925 align:center
โอเค คุณดึงภาพพวกมัน
ขึ้นมาบนกล้องวงจรปิดได้ไหม

00:28:38.842 --> 00:28:39.760 align:center
ฉันได้ภาพมาแล้ว

00:28:41.220 --> 00:28:42.262 align:center
รู้ไหมว่าอะไร

00:28:42.429 --> 00:28:44.848 align:center
ฉันไม่เห็นผู้ชายคนที่สี่
ที่อาจจะเป็นคนเก็บกวาดเลย

00:28:45.057 --> 00:28:47.726 align:center
รันโปรแกรมจดจำใบหน้า
และตรวจสอบประวัติซะ

00:28:47.893 --> 00:28:49.895 align:center
มองหาเบาะแสอะไรก็ตาม
ที่อาจจะนำไปสู่คนเก็บกวาดได้

00:28:50.062 --> 00:28:51.730 align:center
ตอนนี้ให้แพทย์ฉุกเฉินส่ง
หน่วยแพทย์เคลื่อนที่มา

00:28:51.897 --> 00:28:54.274 align:center
บอกให้พวกเขาลงจอด
แล้วเดินเท้าต่อเข้ามา

00:28:54.483 --> 00:28:59.780 align:center
ไปที่พิกัด
สองเจ็ดจุดเก้าเจ็ด-หนึ่งห้าหกจุดเก้าห้า

00:28:59.947 --> 00:29:02.115 align:center
- ได้เลย
- โอเค

00:29:10.457 --> 00:29:12.376 align:center
สวัสดีครับ
ฮิลตันฮาวายเอียนวิลเลจ ห้อง 713 ครับ

00:29:12.668 --> 00:29:14.002 align:center
ขอบคุณครับ

00:29:14.461 --> 00:29:16.338 align:center
ขอบคุณพระเจ้าที่คุณกับเกรซ
ปลอดภัยนะ ที่รัก

00:29:16.880 --> 00:29:17.965 align:center
ครับ

00:29:18.131 --> 00:29:21.218 align:center
เอาละ ฟังนะ ผมกำลังไป
เดี๋ยวผมก็ถึงแล้วล่ะ

00:29:27.724 --> 00:29:29.810 align:center
- เฮ้
- แดนนี่เหรอ

00:29:30.018 --> 00:29:31.436 align:center
ใช่ ฉันมีเรื่องต้องคุยกับแก

00:29:32.521 --> 00:29:34.147 align:center
ฉันไม่ได้ขอร้องแกนะ มานี่

00:29:35.274 --> 00:29:36.608 align:center
มานี่เลย

00:29:38.735 --> 00:29:39.945 align:center
รู้ไหม สแตน

00:29:40.153 --> 00:29:43.949 align:center
ตอนที่ฉันมีลูกสาว
ฉันรู้ว่ามันมีบางสิ่งบางอย่าง

00:29:44.116 --> 00:29:45.534 align:center
ที่ฉันจะต้องคอยรับมือ

00:29:45.742 --> 00:29:49.204 align:center
การส่งข้อความ
งบค่าเสื้อผ้าที่แพงหูฉี่

00:29:49.371 --> 00:29:54.001 align:center
บิลค่าโทรศัพท์มือถือที่ทำเอาแทบช็อก
ไม่ว่าฉันจะเลือกโปรโมชันไหนก็ตาม

00:29:54.167 --> 00:29:58.672 align:center
แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะ มีสิ่งหนึ่ง
ที่ไม่ได้อยู่ในลิสต์นั้นเลย โอเคไหม

00:29:58.839 --> 00:30:00.090 align:center
การปล้นรถ

00:30:00.257 --> 00:30:03.176 align:center
การปล้นรถ
ไม่ได้อยู่ในลิสต์สิ่งต่างๆ

00:30:03.343 --> 00:30:06.013 align:center
ที่ฉันคิดว่าจะต้องมาเจอ
กับลูกสาววัยแปดขวบของฉัน

00:30:06.179 --> 00:30:08.598 align:center
เพราะงั้นฉันจะถามแกแค่ครั้งเดียว

00:30:08.765 --> 00:30:11.018 align:center
แกไปมีเรื่องอะไรมา

00:30:11.184 --> 00:30:13.645 align:center
มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับผมเลยนะ
ผมก็ตกใจพอๆ กับคุณนั่นแหละ

00:30:13.812 --> 00:30:15.856 align:center
หุบปาก หุบปากไปเลย โอเคไหม

00:30:16.023 --> 00:30:18.275 align:center
ฉันอยากให้แกรู้ไว้อย่างนึงนะ
ปกติแล้ว ฉันจะแค่จอดรถข้างทาง

00:30:18.442 --> 00:30:21.403 align:center
แล้วซ้อมแกให้ยับที่สุด
เท่าที่เคยโดนมาจนกว่าแกจะยอมพูดความจริง

00:30:21.570 --> 00:30:24.364 align:center
แต่ฉันกำลังพยายาม
จัดการกับปัญหาการควบคุมความโกรธของฉันอยู่

00:30:24.614 --> 00:30:27.492 align:center
และฉันก็กำลังเรียนรู้วิธีการ
แก้ไขความขัดแย้งอยู่

00:30:27.659 --> 00:30:29.328 align:center
แกเข้าใจไหม
และฉันก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง

00:30:29.494 --> 00:30:31.496 align:center
ฉันสังเกตเห็นว่า
ถึงแม้แกจะพยายามซ่อนมันไว้

00:30:31.663 --> 00:30:33.582 align:center
แต่ตอนนี้แกกำลังกลัวมาก
ซึ่งแกก็ควรจะกลัวแหละ

00:30:33.749 --> 00:30:35.584 align:center
แต่ฉันจะยอมให้โอกาส
แกได้อธิบาย

00:30:35.709 --> 00:30:37.711 align:center
และฉันจะขอเตือนความจำแกไว้
ว่าเพราะแกนั่นแหละ

00:30:37.878 --> 00:30:40.714 align:center
ถึงมีคนเอาปืนไปจ่อใกล้ๆ
ลูกสาวฉัน

00:30:54.227 --> 00:30:56.229 align:center
ผมไปหากรรมการการเคหะ
บรูซ ฮอฟฟ์แมน

00:30:56.396 --> 00:30:58.857 align:center
เพื่อขอใบอนุญาตสำหรับ
ที่ดินผืนใหม่ของผม

00:30:59.608 --> 00:31:02.402 align:center
หมอนั่นยื่นเมนูให้ผม
เหมือนกับเราอยู่ที่ร้านชิพริอานีในนิวยอร์กเลย

00:31:02.611 --> 00:31:04.821 align:center
ทุกอย่างมันมีราคา
ค่างวดของมันทั้งนั้น

00:31:05.614 --> 00:31:09.951 align:center
ทุกครั้งที่ผมตกลงยอมจ่ายตามจำนวนนั้น
เขาก็จะเพิ่มราคาให้สูงขึ้นไปอีก

00:31:11.953 --> 00:31:15.040 align:center
ผมก็เลยอัดเสียงการสนทนาไว้
และบอกเขาว่าผมจะฟ้องร้องเขา

00:31:15.874 --> 00:31:17.751 align:center
นั่นคือสิ่งที่พวกมันกำลังตามหาอยู่สินะ
เทปนั่นน่ะ

00:31:18.335 --> 00:31:21.880 align:center
- แดนนี่ ผมสาบานต่อพระเจ้าเลย ผมไม่เคย…
- แล้วทำไมแกไม่มาหาฉันล่ะ

00:31:22.089 --> 00:31:24.591 align:center
- คุณล้อผมเล่นรึเปล่า
- เปล่า ฉันไม่ได้ล้อเล่น

00:31:28.428 --> 00:31:33.141 align:center
ฟังนะ ช่วงนี้ความสัมพันธ์ระหว่างราเชลกับผม
มันไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่

00:31:33.767 --> 00:31:36.686 align:center
แต่ผมรักเธอนะ แดนนี่
แล้วผมก็รักเกรซด้วย

00:31:38.230 --> 00:31:40.232 align:center
ข้อตกลงนี้อาจจะช่วยทำให้
หลายๆ อย่างดีขึ้นสำหรับเราได้

00:31:40.399 --> 00:31:43.360 align:center
โอเค ฟังนะ เกรซกับราเชล
จะไปพักอยู่ที่โรงแรมฮิลตัน…

00:31:43.527 --> 00:31:44.778 align:center
- คุณคิดจริงๆ เหรอว่า…
- เฮ้

00:31:46.321 --> 00:31:48.990 align:center
พวกมันปล้นรถแก
พวกมันงัดเข้าบ้านแก

00:31:49.241 --> 00:31:52.160 align:center
นั่นมันลูกสาวฉันนะ
เพราะงั้น ใช่ สแตน ฉันคิดแบบนั้นแหละ

00:31:55.455 --> 00:31:58.458 align:center
- นี่ครับ ไม่ต้องทอนนะ
- ขอบคุณมากค่ะ

00:32:04.464 --> 00:32:05.757 align:center
คุณคือกรรมการการเคหะใช่ไหม

00:32:06.133 --> 00:32:07.634 align:center
บรูซ ฮอฟฟ์แมน

00:32:11.596 --> 00:32:13.056 align:center
เฮ้

00:32:14.641 --> 00:32:16.017 align:center
ผมขอใช้ห้องนี้หน่อยนะ ออกมา

00:32:16.184 --> 00:32:17.894 align:center
เฮ้ มานี่ มานี่ ออกมานี่

00:32:18.061 --> 00:32:19.688 align:center
เชิญเลย เอ้า ออกไป ออกไป

00:32:27.404 --> 00:32:28.780 align:center
ผมคือนักสืบ แดนนี่ วิลเลียมส์

00:32:29.364 --> 00:32:32.033 align:center
และผมก็เป็นพ่อของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ
ที่อยู่ในรถเมอร์เซเดสคันนั้น

00:32:32.200 --> 00:32:36.413 align:center
ที่คุณสั่งให้คนไปปล้นมาเมื่อเช้านี้
เพื่อเป็นการส่งข้อความขู่สแตน เอ็ดเวิร์ดส

00:32:36.538 --> 00:32:39.291 align:center
ตอนนี้เทปอยู่ที่ผมแล้ว
เขาไม่มีมันอีกต่อไปแล้ว

00:32:39.749 --> 00:32:41.042 align:center
ผมจะถามคำถามคุณข้อหนึ่ง

00:32:42.335 --> 00:32:46.006 align:center
คุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ถ้าเทปพวกนั้นหลุดออกไป หืม

00:32:46.173 --> 00:32:47.257 align:center
ฟังนะ ฟังนะ ผม…

00:32:47.424 --> 00:32:50.844 align:center
ผมไม่รู้เรื่องอะไร
ที่คุณพูดมาเลยนะ นักสืบ

00:32:54.639 --> 00:32:56.600 align:center
วิลเลียมส์

00:32:56.975 --> 00:32:58.810 align:center
วิลเลียมส์

00:33:02.063 --> 00:33:04.065 align:center
คุณจำหมายเลขประจำตัวของผมไว้
บนหน้าผากคุณได้เลยนะ

00:33:05.400 --> 00:33:08.320 align:center
ผมมีเทปพวกนั้น และผมจะแฉคุณแน่

00:33:08.487 --> 00:33:14.075 align:center
และถ้าคุณกล้าเอาปืนไปป้วนเปี้ยน
ในรหัสไปรษณีย์เดียวกับลูกสาวผมอีกละก็

00:33:14.159 --> 00:33:16.745 align:center
ผมสาบานต่อพระเจ้าเลย
ผมจะฆ่าคุณซะ

00:33:17.829 --> 00:33:19.581 align:center
คุณเข้าใจไหม

00:33:19.748 --> 00:33:22.459 align:center
- เข้าใจไหม ดี
- เข้าใจครับ

00:33:38.892 --> 00:33:40.060 align:center
อยู่ใกล้ๆ ไว้นะ

00:34:30.569 --> 00:34:32.195 align:center
บ้าเอ๊ย

00:34:35.490 --> 00:34:37.075 align:center
เกาะไว้แน่นๆ

00:34:53.967 --> 00:34:56.469 align:center
คุณโทรเรียกเฮลิคอปเตอร์มา
ไม่ได้เหรอ

00:34:56.678 --> 00:34:59.723 align:center
ผมก็จะทำงั้นแหละ แต่โทรศัพท์ผม
ตกหน้าผาไปพร้อมกับปืนแล้ว

00:35:01.725 --> 00:35:03.184 align:center
เราเหลือเวลาอีกแค่ชั่วโมงเดียว
เท่านั้นนะ

00:35:03.393 --> 00:35:05.478 align:center
มอเตอร์ไซค์คันนี้จะพาเรา
ไปถึงที่นั่นได้แน่

00:35:14.362 --> 00:35:16.072 align:center
เขาเป็นพวกมันหรือเปล่า

00:35:16.448 --> 00:35:17.866 align:center
ไม่ใช่

00:35:22.537 --> 00:35:24.331 align:center
หมอบลงไว้

00:35:26.541 --> 00:35:28.376 align:center
ชิน เขาไงล่ะ

00:35:28.627 --> 00:35:30.962 align:center
มันคือผู้ชายอีกคนนึง
มันกำลังอ้อมมา

00:35:31.129 --> 00:35:33.381 align:center
อย่าขยับ อย่าขยับ

00:35:47.479 --> 00:35:48.521 align:center
หมอบลง

00:35:55.028 --> 00:35:56.529 align:center
ไปที่มอเตอร์ไซค์เร็ว

00:37:10.019 --> 00:37:11.521 align:center
ขึ้นรถเลย

00:37:23.992 --> 00:37:26.786 align:center
นี่คือนาวาตรี
สตีฟ แม็คการ์เร็ตต์

00:37:26.953 --> 00:37:31.124 align:center
พยาน จูลี่ มาสเตอร์ส
ปลอดภัยดี และเรากำลังพาเธอเข้าไป

00:37:31.416 --> 00:37:34.002 align:center
เอาละ ฉันต้องการกองกำลังติดอาวุธ
คุ้มกันรอบๆ ศาลไว้

00:37:34.169 --> 00:37:36.838 align:center
ยังมีผู้ต้องสงสัยว่าเป็นมือสังหารอีกคน
ที่ยังจับกุมตัวไม่ได้

00:37:37.005 --> 00:37:38.506 align:center
และเรากำลังจะเข้าไป
ด้วยรถบรรทุก

00:37:40.216 --> 00:37:42.761 align:center
เดี๋ยวคุณก็รู้เองแหละว่ารถคันไหน
เชื่อผมสิ

00:38:07.243 --> 00:38:09.412 align:center
ฉันมีรองเท้าผ้าใบอีกคู่
กับเสื้อสเวตเตอร์อยู่ในรถนะ

00:38:09.579 --> 00:38:11.289 align:center
เราต้องไปแล้ว

00:38:13.583 --> 00:38:15.293 align:center
ขอบคุณนะคะ

00:38:17.170 --> 00:38:18.922 align:center
สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง

00:38:21.883 --> 00:38:23.676 align:center
ไม่ต้องหนีอีกต่อไปแล้วนะ

00:38:25.929 --> 00:38:27.430 align:center
ไปกันเถอะ

00:39:18.982 --> 00:39:21.192 align:center
ดูเหมือนว่าในที่สุดคุณก็พา
พยานของคุณมาจนได้นะ

00:39:21.317 --> 00:39:22.360 align:center
เธอพร้อมที่จะขึ้นให้การแล้ว

00:39:22.569 --> 00:39:24.279 align:center
ลูกความของฉันอยากจะขอคุย
เรื่องข้อตกลงหน่อยค่ะ

00:39:24.445 --> 00:39:26.781 align:center
เขายอมรับสารภาพและจะบอก
รายชื่อผู้จัดหาสินค้าของเขา

00:39:26.948 --> 00:39:29.158 align:center
และผู้สมรู้ร่วมคิดของเขา
ในคดีฆาตกรรมตำรวจสองนาย

00:39:29.325 --> 00:39:30.785 align:center
และเจ้าหน้าที่มาร์แชล
ของรัฐบาลกลาง

00:39:30.994 --> 00:39:34.664 align:center
เพื่อแลกกับการจำคุกตลอดชีวิต
โดยไม่รับโทษประหารชีวิต

00:39:42.422 --> 00:39:45.300 align:center
เขาจะต้องตายในคุก
แทนที่จะถูกประหารชีวิต

00:39:45.466 --> 00:39:46.509 align:center
และเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน

00:39:46.676 --> 00:39:50.930 align:center
เราก็จะได้จับกุมคนแบบแอรอน เบรนเนอร์
เข้าคุกตลอดชีวิตได้อีกสิบคนเลยนะ จูลี่

00:39:58.479 --> 00:40:01.024 align:center
ทนายร่วมของคุณอยู่ไหนล่ะ
เขาต้องมาเซ็นชื่อรับรองเรื่องนี้นะ

00:40:01.232 --> 00:40:03.651 align:center
เขารออยู่ในห้องประชุมค่ะ

00:40:04.861 --> 00:40:07.655 align:center
- เฮ้ โคโน่
- คนเก็บกวาดคือทนายร่วมของเบรนเนอร์

00:40:07.864 --> 00:40:11.326 align:center
เธอเป็นผู้หญิงผมบลอนด์
สูงห้าฟุตเจ็ดนิ้ว

00:40:25.506 --> 00:40:27.383 align:center
- เขาอยู่ที่ไหน
- เดี๋ยวเขาก็เข้ามาค่ะ

00:41:01.834 --> 00:41:04.754 align:center
รู้ไหม มันอาจจะยังมี
เรื่องอื่นอีกสองสามเรื่องที่ฉันพอจะสอนเธอได้นะ

00:41:04.921 --> 00:41:07.882 align:center
แต่ฉันคิดว่าเรื่องการอัดก้นคนเนี่ย
เธอคงจะเชี่ยวชาญหมดแล้วล่ะ

00:41:25.817 --> 00:41:28.569 align:center
- ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
- ใช่ ตอนนี้เรียบร้อยดีแล้ว

00:41:28.778 --> 00:41:29.821 align:center
ต้องขอบคุณแดนนี่นะ

00:41:31.739 --> 00:41:33.950 align:center
ใช่ มันก็แค่…

00:41:34.701 --> 00:41:36.285 align:center
เรื่องเข้าใจผิดนิดหน่อย

00:41:36.452 --> 00:41:38.121 align:center
สแตนแค่บังเอิญ
ไปอยู่ตรงกลางเรื่องนี้พอดี

00:41:38.579 --> 00:41:40.456 align:center
ไม่ใช่ความผิดเขา ตอนนี้จบแล้ว

00:41:42.500 --> 00:41:43.918 align:center
- ขอบคุณอีกครั้งนะ แดนนี่
- ได้

00:41:45.128 --> 00:41:46.045 align:center
หนูน่ะ

00:41:46.754 --> 00:41:48.548 align:center
- ไว้เจอกันนะ โอเคไหม
- โอเคค่ะ

00:41:49.048 --> 00:41:51.217 align:center
- รักพ่อนะคะ แดนโน่
- พ่อก็รักลูก

00:41:54.345 --> 00:41:55.555 align:center
มานี่มา ยัยหนู

00:41:56.180 --> 00:41:57.056 align:center
ขอบคุณอีกครั้งนะ

00:42:21.539 --> 00:42:24.208 align:center
ศาลที่เคารพ อัยการขอเรียกจูลี่ มาสเตอร์ส

00:42:28.379 --> 00:42:29.464 align:center
คุณสาบานว่าจะพูดแต่ความจริง

00:42:29.547 --> 00:42:31.549 align:center
ความจริงทั้งหมด ไม่มีอะไร
นอกจากความจริงใช่หรือไม่