Humarap ka. Dahan-dahan.
Tumayo ka.
Ano'ng ginagawa mo diyan? Ha?
Papupuntahin ko ang HPD dito, ipro-proseso nila 'to.
Hindi. Wag ka nang mag-abala.
Wala silang mahahanap. Naka-guwantes ang mga 'yon.
-Ano'ng kinakain mo? -Wala.
Yelo, para sa ulo mo.
-Ayos lang ako. -Wag kang magmatigas, okay?
Nagamitan na ako ng stun gun dati, hindi masaya. Nakakatulong ang yelo.
-Na-stun gun ka na? -Oo, na-stun gun na ako.
Sa Hoboken, Halloween '02.
Mahabang kuwento, ayaw ko munang ikuwento.
-Ilan sila? -Tatlo.
Tatlo. Okay, mabuti, nagtataka kasi ako
kung panong nakalamang sa isang Navy SEAL ang isang magnanakaw.
Hindi sila basta magnanakaw, okay?
Propesyonal sila, organisado at mabilis.
May stun gun, guwantes, alam nila kung ano ang eksaktong pakay nila.
Walang duda na pinuntirya ka.
Oo, naiintindihan ko. Pero paano ka nila nadale?
Di ba nagpalagay ka ng alarm system matapos ang nangyari kay Heneral Pak?
Sinabihan kitang gawin 'yon. Ayaw kitang sermunan,
pero sinabihan talaga kita.
Nagpalagay ako, okay? Malinis ang pagpasok nila.
Hindi nila na-trigger ang mga sensor, hindi ko maintindihan.
Walang tumunog dahil na-hack nila ang system mo
gamit ang mga server ng alarm company.
Dinisarmahan nila ito na parang ikaw mismo ang gumawa.
Nalaman mo ba kung saan sila dumaan?
Oo. May mga bakas ng bota papunta at palayo sa pinto sa likod,
pero walang mga senyales ng sapilitang pagpasok.
Lahat ng bintana naka-lock din.
Kung pumasok man sila, hindi ko masabi kung saan.
May iba pa ba silang kinuha maliban sa tool box ng tatay mo?
Wala. Pero ang buong imbestigasyon ng tatay ko
sa pagpatay sa nanay ko ay nasa loob ng kahon na 'yon.
Sige, hindi man ako siyentipiko,
pero 'yon ang dahilan kung bakit sila nandito,
kailangan nila ang ebidensyang 'yon.
Paano nila nalaman ang tungkol do'n?
Wala akong pinagsabihan no'n.
Nang tumawag ako sa HPD Archives para sa accident report,
file number lang ang hiningi ko.
May napagsabihan ba kayo tungkol sa Champ box?
-Wala. -Wala.
Wala ka nang ibang pinagsabihan?
Kinausap ko ang mga tao sa silid na 'to.
At ang kapatid ko.
Nakausap ko ang kapatid ko.
Hi, si Mary 'to. Mag-iwan ng mensahe—
May hindi tama.
Ano ba? Wag ka munang mag-isip nang ganyan.
Wala kang alam. Baka lumabas lang siya kagabi.
Baka napasarap ang tulog niya at hindi pa nagigising.
At magpapakatotoo lang ako sa 'yo,
sa umaga, kung makita ko agad ang mukha mo sa telepono ko,
baka hindi ko rin ito sagutin.
Hindi sila sapilitang pumasok sa bahay, Danny.
At ang tanging tao na may susi sa bahay ay si Mary.
RENTAL NA BAHAY NI MARY ANN MCGARRETT
Mary, nandiyan ka ba?
Mary, si Steve 'to.
Mary.
Ayos ang buong bahay.
Baka wala talaga rito si Mary.
Baka hinalughog lang nila ang lugar.
Nandito siya.
May dugo rito.
Ano 'yan?
Ngipin.
Kay Mary?
Sana hindi.
'Yong kumuha ng kahon, kinuha rin si Mary.
May balita na ba mula sa HPD?
Wala pa. May APB na para kay Mary,
at tinatanong na ni Kono ang mga kapitbahay
kung sakaling may narinig o nakita sila.
Sige. Galing ba 'to sa crime lab?
Oo. Pinamadali ko ang pagsusuri sa dugo at ngipin.
Pauna pa lang ang mga resultang 'to,
pero ang magandang balita, mukhang galing 'to sa iisang tao.
Lalaki.
-Okay. -Pero walang tugma sa system.
Pa'no ang cellphone niya? Hindi namin nahanap do'n.
Kinuha ko ang mga record niya
para maghanap ng anumang kakaiba sa call history niya.
May isa lang na mukhang kahina-hinala.
Tawag iyon sa isang surf rental stand sa Waikiki.
Mamo Kahike ang pangalan ng may-ari.
Tinawagan niya si Mamo?
Kilala mo siya?
Oo, kilala ko.
Nakatira si Mamo sa dati naming lugar no'ng bata pa kami ni Mary.
Siya ang nagturo sa amin kung paano mag-surf.
Beach boy na siya mula pa no'ng panahon ni Duke Kahanamoku.
Beach Boy, ha?
Alam mo, narinig ko na sina Mike Love, Brian Wilson,
pero hindi ko pa narinig si Mamo the Beach Boy.
Oo, ibang klase ng beach boys 'yon, Danny.
Mga lokal sa Waikiki na nagtuturo sa mga tao kung paano mag-surf.
Bakit naman pupuntahan ni Mary ang lalaking 'to bago siya makidnap?
Hindi ko alam, pero hula ko hindi para mag-surf. Ayun siya.
Mamo!
Stevie!
Kumusta, pare.
Maayos pa rin ang hitsura mo.
Hindi ka nagbago sa loob ng 18 taon.
Pumuti na ang buhok at wala nang laman ang biceps.
Maayos ka pa rin.
Ito nga pala si Detective Danny Williams.
Detective?
-Kumusta? -Ano'ng nagdala sa inyo rito?
Ang kapatid ko.
Pinuntahan ka ba niya, Mamo?
Oo, dumaan siya rito ilang araw na ang nakalipas.
Nagtatanong tungkol sa nanay n'yo.
-Ano'ng sinabi mo sa kanya? -Ang katotohanan.
Ang katotohanan na hindi namatay ang nanay ko sa aksidente,
kundi pinasabog ang kotse niya?
Oo.
Paano mo nalaman, Mamo?
Bago sumabog ang kotse ng nanay mo, may nakita akong pulis malapit do'n,
na sumisilip sa ilalim.
Matagal na 'yon, pero namukhaan mo ba siya?
Asyano. Siguro anim na talampakan?
Sinabi ko sa tatay mo. Pero sabi niya Wag ko daw i-report.
Wag daw magtiwala sa ibang pulis.
Tutuparin ko sana ang pangako ko sa tatay mo,
pero nang lumapit si Mary sa akin,
nakaramdam ako ng obligasyon sa kanya…
at ngayon, sa 'yo.
Sa tagal ng panahon…
Bakit ka pumunta sa akin ngayon?
Dahil sa tingin ko, ang mga tanong ni Mary
tungkol sa nanay namin ang dahilan kung bakit siya kinidnap.
Naku, hindi.
Dapat naisip kong mangyayari rin 'to.
-Naisip mo ang alin, ang kidnapping? -Hindi.
Ang pag-ungkat ni Mary sa kahon.
Kapatid ko siya. Alam ko ang ugali niya.
No'ng malaman niyang iniimbestigahan ni Dad ang pagpatay sa nanay namin,
hinding-hindi niya iyon titigilan.
Kasalanan ko na nawawala siya. Hindi ko alam kung nasaan siya.
-Sa pagkakaalam ko… -Wala kang alam.
Makinig ka. Matalinong babae si Mary.
Mag-isip naman tayo nang positibo. Kahit kaunti lang, puwede ba?
Danny, kinuha nila siya. Nakita niya ang mga mukha nila.
Kinuha nila siya dahil mahalaga siya sa kanila.
Naiintindihan mo? Mahalaga siya.
Alam niya ang laman ng kahon.
Gusto nilang malaman ang nalalaman niya.
Magandang bagay ito. Kaya siya buhay dahil do'n, naiintindihan mo?
Sige. Hahanapin natin siya.
Hahanapin natin siya.
At pagkatapos no'n, hahanapin natin ang pulis na nakita ni Mamo.
Kailangan ko ng listahan ng lahat ng pulis
na nasa serbisyo no'ng pinatay ang nanay ko.
Di mo ba naisip na naimbestigahan na ng tatay mo ang mga taong ito?
Oo, sigurado akong ginawa niya,
pero di mo ba naisip na may dahilan kung bakit hindi siya nag-aresto?
Oo. Ebidensya. Wala no'n.
Okay? Kapag pulis ang binangga mo,
siguraduhin mong alam mo ang ginagawa mo,
kung hindi, buong departamento ang hahabol sa 'yo.
Si Mary.
Mary? Mary? Nasaan ka?
Steve. Diyos ko, Steve.
Patawarin mo ako!
Kumalma ka. Makinig ka sa akin. Nasaan ka, Mary?
Sabihin mo sa akin kung nasa'n ka.
Nasa loob ako ng trunk ng kotse!
Kailangan nating i-triangulate ang signal niya.
-Sige. -Makinig ka sa akin, Mary.
Magtiwala ka sa akin. Hahanapin kita,
pangako, pero kailangang sundin mo ang sasabihin ko.
Chin. Kausap namin si Mary. Kailangan namin ng lokasyon ngayon.
I-trace mo 'to.
Mary. Makinig ka. Nakikita mo ba 'yong lalagyan ng ilaw sa likod?
Dapat nasa magkabilang gilid mo 'yon.
Oo, nakikita ko.
Sipain mo palabas, Mary. Kailangang sipain mo.
-Sipain mo nang napakalakas. -Sige.
Nagawa ko, natanggal ko na.
Tumingin ka sa labas, sabihin mo kung ano ang nakikita mo.
Sabihin mo kung may nadadaanan kayong pamilyar.
'Yong makakatulong sa paghahanap sa 'yo.
Hindi. Wala akong makita. Kami ay…
Lubak-lubak ang daan at paakyat kami.
Sige, paakyat kayo, okay.
Ano ang nakikita mo, Mary?
Tumingin ka. Nakakatingin ka ba sa kaliwa o kanan?
Nakikita mo ba ang bayan o ang Kailua?
-Nasaang parte ka ng isla? -Oo, may nakikita akong sementong—
Mary!
Chin, nakuha mo ba ang lokasyon?
Hindi ko ma-lock ang signal,
pero ang huling signal na nanggaling sa cell phone niya
tumalbog sa transponder malapit sa Punchbowl.
Sige, Chin, makinig ka, nanggagaling ito sa trunk ng kotse,
paakyat sila, okay?
Siguradong sa Pali Highway 'yan.
May mga dirt road do'n na patungo sa mga forest reserve
-bago mag-Maunawili. -Oo.
Hoy, teka!
-Doon ang Pali Highway. -Oo.
Oo, ano? Bakit ka rito dadaan?
Dahil hindi tayo aabot nang mabilis kapag nag-kotse tayo.
-Mag-ingat kayo! -Mahalo, pare.
May mga HPD at DLNR unit
na naglalagay ng mga harang sa magkabilang dulo ng Pali,
na nagtse-tsek ng mga trunk ngayon.
Danny, papunta sila sa east ridgeline.
Tingnan mo 'yong ilaw sa likod.
Oo. Basag 'yong isa.
Kumapit ka.
-Hoy! -Baril!
Mary!
Halika rito.
Diyos ko.
Uy, bata.
-Salamat. -Patingin niyan.
Pasensiya na dahil pinakialaman ko 'yong box, okay?
Sumbatan mo na lang ako mamaya.
Hindi ko gagawin 'yon.
Alam mong 'yon lang ang tanging koneksyon ko kay Dad.
Gusto ko lang malaman kung ano ang ibig sabihin ng lahat,
tungkol sa aksidente ni Mama at…
-malaman na di pala 'yon aksidente. -Naiintindihan ko.
Pinag-aaralan ko rin naman ang mga ebidensya.
Bakit ka pumunta kay Mamo?
Kasi may postcard mula sa surf shop niya
na may mga sulat-kamay ni Dad sa paligid nito.
Naalala ko. Parang "Maglite" ang nakasulat,
pero walang Maglite sa loob ng box.
Hindi, dahil hindi 'yon Maglite.
Tingnan mo, 'yong "G" ay anim pala.
Kaya M-A-anim-L-T 'yon.
Shorthand ng mga pulis.
Paano mo nalaman ang cop shorthand?
Dahil sa isang insidente ko no'n sa LA.
-Anong insidente? -Hindi na mahalaga, okay?
Pero isinulat ng pulis ang lahat ng impormasyon sa gano'ng shorthand.
Kaya naisip ko na 'yon nga 'yon.
At dahil galing kay Mamo ang postcard,
naisip ko na baka saksi siya.
At lumalabas na tama ako.
Kaya ang M-A-anim-L-T ay deskripsyon na ibinigay niya kay Dad.
M-A-anim—lalaki, Asyano,
anim na talampakan ang taas, maputi ang kutis.
Ang pulis na umaaligid sa sasakyan ni Dad.
Sandali lang.
Saan ka nagpunta pagkatapos sabihin sa 'yo ni Mamo ang lahat ng 'to?
Wala akong pinuntahan.
Ilang buwan na akong tumatawag sa HPD
para kumuha ng police report.
Ang sabi nila nawawala 'to.
Kaya hiningi ko 'yong listahan ng lahat ng mga pulis na nando'n
no'ng araw na namatay si Mama, at tinanggihan nila ako ulit.
Ibig kong sabihin, naging sobrang makulit ako, pero…
ginagawa ko 'to para kay Mama, okay?
Sino ang nakausap mo sa HPD?
Lahat. Bakit?
Dahil may nahuli kaming espiya roon kamakailan,
at kung nalaman niyang nagtatanong-tanong ka,
maaari naipasa niya 'to sa mga maling tao.
Hindi ako makapaniwalang ginawa mo ang lahat ng 'to, Mary.
Pulis si Dad, ikaw naman para kang ninja.
Ang magagawa ko lang ay tumawag sa telepono.
Iba ka talaga.
Uy.
Mahal kita. At Pasensiya na sa nangyari sa 'yo ngayong araw.
Alam mo na ngayon kung bakit inilayo tayo ni Dad no'n.
Dahil pinatay si Mama.
Pinoprotektahan niya tayo.
Paano mo mahahanap ang mga taong 'to, Steve?
Hindi ko alam.
Pero ang tanging ebidensya natin tungkol sa pagpatay kay Mama
ay nasa toolbox na 'yon at ngayon wala na.
Sandali.
Hindi naman sa gano'n.
Hindi ako makapaniwalang kinunan mo ng litrato ang lahat ng laman no'n.
Pasensiya na kung ginawa ko nang di mo alam.
Tingin ko mapapatawad kita.
Tingin ko may kinabukasan ka sa trabaho ng pamilya.
Teka lang. Bakit dalawa ang folder?
No'ng sinuri ko ang mga gamit,
naisip kong lahat ng may kinalaman sa kaso ni Mama, ilalagay ko rito.
At ang mga 'yon—wala akong ideya.
Tulad ng mga postcard galing sa Japan.
Hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin ng mga stick figure.
Tingin ko galing sila sa isang kwento ni Sherlock Holmes.
Pakikipagsapalaran ng Mga Lalaking Sumasayaw
-Sherlock Holmes? -Ano'ng sinasabi mo?
Sir Arthur Conan Doyle.
Laging 'yong binabasa dati sa akin ni Dad.
-Okay. -Sabi niya wala ka raw Pasensiya.
Ibig sabihin alam mo ang kahulugan ng mga stick figure na ito, Mary?
Hindi ko alam, 'tol. ikaw 'yong naval intelligence.
Sa tingin ko ay may nilutas na code si Holmes sa kwentong 'yon.
Tumawag si Danny galing sa opisina ng ME.
Walang hit sa mga fingerprint ng dalawang kidnapper,
walang ID, walang DNA match sa system natin.
Mga multo ang mga 'to.
At saka, pareho silang may kumpletong ngipin.
Hindi, pero may pangatlong lalaki na nag-uutos sa kanila,
at siya 'yong natanggalan ko ng ipin.
-Magaling ang ginawa mo ro'n. -Salamat.
-May nakuha ba si Max? -Tingnan mo 'to.
Napakahusay ng pagkakagawa nito.
Hindi lang ito basta istilo. Old school na irezumi 'yan. Yakuza.
Oo. Pero base sa gawa, dahil di 'to full-on sleeve,
mga low-level enforcer lang ang mga taong ito.
Oo, bosozoku.
Bozo-zu… Ano 'yon?
Mas bata at mas pasikat na parte ng Yakuza.
Mga ungas sila. Pero mga armado at mapanganib na ungas.
Sige, alam ba natin kung saan sila tumatambay?
Lahat ng pulis sa Oahu alam kung saan sila tumatambay.
Hinahayaan lang sila do'n.
Para silang mga di-mahawakan.
Ito 'yo ng lugar.
Kung wala rito 'yong pangatlong umatake,
alam nila kung nasaan siya.
Ang gaganda ng mga motor nila.
Alam mo ba? Matagal ko nang gustong sumakay sa ganito.
Hoy!
Sige, tayo. Tayo.
-Dali. -Tayo. Harap sa pader.
Ipakita ang mga kamay.
Humarap ka.
-Ikaw ang tinutukoy ko. -Dali.
-Pumasok ka ro'n. -Danny.
May numero ako ng therapist na gusto kong ibigay sa iyo, okay?
Umakyat ka sa hagdan nang parang tao.
Ano'ng meron dito?
Ayos na.
-Ayos na. -Sige.
Humarap kayo.
Mga kaibigan n'yo ba sila?
Ha?
Kaibigan mo ba sila?
Dahil sa ngayon, patay na sila, okay?
Gusto kong malaman kung para kanino sila nagtatrabaho.
Kaya ang unang magsasalita, makakaalis na.
Ikaw? Kilala mo ba sila?
Ano'ng meron diyan?
Sabihin mo, "aah."
Sige. Lahat kayo, alis na, maliban sa kaibigan nating 'to.
-Dali, labas na. -Labas.
Dito ang daan, mga ginoo.
Danny?
Bakit, Steven?
Sa teorya, kung gusto mong pagsalitain ang lalaking ito,
paano mo gagawin?
Puwede mong sikmuraan.
Maganda 'yan. puwede ring tuhudin sa kasukasuan.
At siyempre, ang paborito ng pamilyang Williams.
Ano 'yon?
Magaling.
Sige. Wag kang gagalaw.
Oo. Tingnan mo 'yan. May kulang na ngipin.
Mukhang bago pa.
Diyan ka lang.
Sige.
Chin, Kono, dalhin n'yo na siya.
Kunin n'yo 'yong ngipin sa ME.
Tingnan natin kung kasya ang sapatos, Cinderella.
Teka muna.
Ayaw mo bang subukan na tanungin muna siya?
-Hindi siya magsasalita. -Siyempre hindi.
Di mo man lang siya itinapon sa tangke ng pating.
Danny, mga Yakuza middleman sila. Hindi sila nagsasalita, kailanman.
Alam nila na kapag ginawa nila 'yon, mauubos ang pamilya nila.
Kailangan nating umakyat sa mas mataas
para malaman kung sino ang nasa likod ng pagkidnap at pagpatay sa nanay ko.
Sige, pero kung wala ang tooth fairy, pa'no natin gagawin iyon?
Baka makatulong 'to.
Medyo natagalan ako sa pag-crack ng encryption ng telepono,
pero nakakuha ako ng ilang tawag mula sa telepono ng kidnapper
patungo sa lalaking 'to.
Si Hiro Noshimuri.
At ang huli ay isang outgoing call
no'ng oras na sinabi ni Mary na dinukot siya.
Teka. Dapat marinig 'to ni Steve. Ano'ng ginagawa niya?
ANG MGA PAKIKIPAGSAPALARAN NI SHERLOCK HOLMES
Hoy. Halika. May nakuha tayo.
Sige. Ano'ng nahanap mo?
Kilalang venture capitalist, na orihinal na taga-Japan.
May mga tirahan siya roon, sa Dubai, Malibu,
at tatlo rito sa Hawaii. Napakarami niyang koneksiyon.
Base sa lahat ng nakalap ko,
mukha respetado at mayamang negosyante siya.
Pero hindi ibig sabihin no'n na hindi siya kasabwat ng Yakuza.
Sa Japan, kilala ang mob na hayagang nakikipagtulungan
sa malalaking korporasyon.
-Ano'ng pangalan niya? -Hiro Noshimuri.
May nasabi ba ako?
Ano'ng sinabi mo?
Hiro Noshimuri.
'Yon na nga.
'Yan ang cipher.
Hiro Noshimuri.
Ang cipher. Ano'ng ibig sabihin niyan?
Noong 1992, ang tatay ko ang pinuno ng organized crime unit ng HPD.
Iniimbestigahan niya ang pagpapalawak ng Yakuza rito sa Hawaii.
At may isang tao sa Japan na nakikipag-ugnayan sa kanya,
isang tao na nagbigay sa kanya ng pangalang Hiro Noshimuri,
sa code, dito mismo.
Nakuha mo ang pangalan sa isang stick figure?
Ang stick figures ang code.
Gumamit ako ng Frequency Analysis para ma-crack ito.
"Frequency" ano?
Frequency Analysis. Pag-aaral ito ng frequency
ng mga letra o grupo ng mga letra sa isang cipher text.
Ano, nagde-date na ba kayo ngayon?
Malapit nang makuha ng tatay ko.
Gusto niyang malaman ang identity ng lokal na oyabun, ang boss.
Kaya siya ang pinuntirya nila. Gusto siyang patayin ng Yakuza,
kaya nagtanim sila ng bomba sa ilalim ng kotse niya,
pero di nila inasahang ang nanay ko ang magmamaneho no'ng araw na 'yon.
Kaya gusto ng tatay ko na hanapin ko ang toolbox na 'yon.
Para tapusin ang imbestigasyong sinimulan niya.
Kailangan kong malaman kung nasaan siya ngayon.
Ayun siya.
Hindi. Mga ginoo, pakiusap. Maupo kayo. Mag-relaks.
Mag-uusap lang tayo ng maayos.
Bumalik na kayo sa inyong…
Spam… salad.
Pakiusap. Maupo kayo.
Alam mo, maliban na lang kung ka-date kita,
may nakaupo na riyan.
Uupo ka talaga diyan at magpapanggap na hindi mo ako kilala?
Ngayong nabanggit mo na,
parang pamilyar nga ang mukha mo.
Ipapaalala ko sa 'yo.
Nakikita mo itong phone na 'to?
Ang phone na ito ay sa lalaking dumukot sa kapatid ko.
Kidnaper? Seryoso.
Ikaw ang huling tinawagan niya.
Maling numero.
Sinisiguro ko sa iyo na wala akong alam tungkol dito.
Nandito lang ako para sa lunch date ko.
May sasabihin ako sa 'yo.
Kilala kita.
Alam ko ang ginawa mo sa akin at sa pamilya ko.
At nandito ako para sabihin sa 'yo
na walang halaga ng pera o tauhan ang makakapagligtas sa 'yo.
Iligtas ako?
Mula saan?
Mula sa akin.
Ano nga ulit ang pangalan mo?
McGarrett?
Gobernador Jameson.
Ikinagagalak kong makita kang muli.
Ang ka-date ko.
Kilala mo ang lalaking 'to?
Oo naman. Matagal na kaming magkaibigan.
Si Mr. Noshimuri ay napaka-galanteng benefactor ng Hawaii.
-Gano'n ba? -Oo, ganoon nga.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Mag-enjoy kayo sa tanghalian n'yo.
Sa nakaraang dalawang oras, nagbayad ako ng malaki para sa inumin
para lang amuin si Mr. Noshimuri.
Ano ba'ng iniisip mo?
Nakikipag-inuman ka sa kriminal.
Sandali lang.
Ang lalaking iyon ang responsable sa mahigit 1,200 trabaho
sa industriya ng pagbabarko ng Hawaii pa lamang.
Hindi pa kasama ang siyam na iba pang kumpanyang itinayo niya rito.
Hulaan ko. Malaki ang naiaambag niya sa kampanya mo?
Makinig ka sa sasabihin ko.
Binuo ko ang task force na ito, binigyan kita ng imunidad
at ng paraan para tugisin ang malalaking kriminal,
hindi para gipitin ang mga malalaking taga-suporta ng Hawaii.
Kapag nagpasya si Mr. Noshimuri
na ilipat ang mga napakalalaking negosyo niya sa ibang lugar,
may ideya ka ba kung ano ang mangyayari sa lokal na ekonomiya?
Sa kabilang banda naman, bababa ang antas ng krimen.
Ano ba ang pinagsasabi mo?
Si Hiro ang pinuno ng Yakuza rito sa Hawaii.
Kalokohan 'yan.
Labingwalong taon na ang nakalipas,
may iniimbestigahang kaso ang tatay ko laban sa Yakuza.
Malapit na niyang mahuli si Hiro.
Okay? Kaya nilagyan nila ng bomba ang kotse niya.
Kaso, hindi ang tatay ko ang may dala ng kotse nang araw na 'yon.
-Ang nanay ko. -Steve, aksidente 'yon.
Hindi iyon aksidente, Gobernador!
Lintik naman! Makinig ka sa 'kin!
Hindi iyon aksidente!
At alam ng tatay ko na hindi iyon aksidente,
pero umatras siya dahil sa amin ni Mary,
-dahil mga bata pa kami no'n. -Kilala ko ang tatay mo.
Kung totoo 'yon, sasabihin niya sa 'kin.
'Yon nga ang problema.
Wala siyang sinabihan.
At no'ng mamatay siya,
nahanap ko ang ebidensyang 'to na iniwan niya para sa akin.
Ang ebidensyang nagturo sa akin kay Hiro.
At nakuha 'to ni Mary.
May mga pinagtatawagan siya, nag-imbestiga sa pagkamatay ni Mama.
At kahapon, ipinadukot siya ni Hiro.
Ano?
Diyos ko. Nasaan siya? Ayos lang ba siya?
Ayos lang siya. Sa ngayon.
Salamat sa Diyos.
Pasensiya na, Steve.
Oo.
May beer ba sa opisinang 'to?
Ano?
Wala pa akong nakilalang taga-Navy
na di makahanap ng beer para sa babae.
Oo. Siyempre.
Maghahanap ako ng baso.
Salamat.
Steve…
Naniniwala ako sa kutob mo…
Pero?
Kung totoo ang sinasabi mo,
at hahabulin mo ang isang makapangyarihan at konektadong tao
tulad ni Hiro Noshimuri,
siguraduhin mong mayroon kang matibay na ebidensya,
at magpatuloy nang may matinding pag-iingat.
Naintindihan ko.
Dahil kung hindi,
sa tingin ko ay hindi kita mapoprotektahan.
Mukhang naging maayos naman ang lahat.
Mag-iimpake na ba ako para sa Jersey, o…
Di 'yon gano'n kadali.
Gusto kong malaman ang lahat ng tungkol kay Hiro Noshimuri, okay?
Gusto kong malaman ang bawat negosyong pinapatakbo niya,
kung sino ang lahat ng empleyado niya,
lahat ng miyembro ng pamilya niya, lahat ng kaibigan niya.
Kung saan siya kumakain, natutulog. Gusto kong malaman lahat, okay?
Sisirain natin ang buhay ng lalaking ito,
at wawasakin natin lahat.
Ngayon lang kita nagustuhan nang ganito katindi.
Napakaganda.
Magsalita ka pa, ungas. Akala mo masikip na ang mga 'yan?
Puwede ko pa 'tong higpitan.
-Kono. -Uy.
Halughugin mo ang lugar na 'to, mula itaas hanggang ibaba.
Kailangan ko ng kahit ano na konektado kay Hiro.
Sige, masusunod.
Uy. Kakatapos ko lang kausapin ang HPD Archives.
Di ba hiningi mo sa akin ang pangalan ng lahat ng pulis
-sa roster noong '92? -Oo?
Lumalabas na may pulis na nagtrabaho sa distrito ng tatay mo
na ang pangalan ay Koji Noshimuri.
Ngayon, kung pamilyar ang pangalang 'yan,
kasi kapatid siya ni Hiro Noshimuri.
Hindi iyan maaaring nagkataon lang.
Siya siguro 'yong pulis na nagtanim ng bomba sa kotse ng tatay ko.
Babalik ako sa HQ para kunin lahat ng impormasyon tungkol sa kanya.
Kumuha tayo ng litrato, dalhin mo sa kaibigan mong si Mamo,
baka makilala niya at maituro sa pinangyarihan ng krimen.
Siguro, pero nagbabago ang itsura makalipas ang 18 taon.
Kailangan natin ng litrato noon.
Oo. Sa tingin ko alam ko kung saan kukuha.
Mahilig magtabi ng gamit ang tatay ko.
Itinago niya ang lahat mula no'ng pulis pa siya.
Kung may kopya siya ng litrato ng distrito niya,
siguradong nandito 'yon.
Pinapakuha ang bawat opisyal. Napakurap ako sa litrato ko.
Mukha akong natutulog. Tuwang-tuwa si Grace do'n.
Koji Noshimuri.
Ayun. Siya nga 'yon.
Sana matalas pa ang memorya ng kaibigan mong si Mamo.
Chin. Sabihin mong nahanap mo na si Koji.
Buhay siya at maayos, at nagtatrabaho para sa kapatid niya
bilang, pakinggan mo 'to, consultant.
May tinitirhan siya sa downtown,
pero pabalik-balik siya sa Japan para kay Hiro.
Tatanungin kita. Pa'no sumusuweldo ang consultant
na nagtatrabaho para sa Yakuza?
Sa paglilinis ng mga kalat ng kapatid niya.
Uy, alamin mo kung nasa bansa si Koji, okay?
Kung oo, gusto kong malaman kung saan.
Sige.
Ano? Ano'ng tinitingnan mo? Ano 'yon?
Wala. Akala ko may sumusunod sa atin.
Asul na sedan na sumabay sa huling dalawang liko natin.
Pero humiwalay na ngayon.
Ano sa tingin mo?
'Yong lalaki sa tabi ng kotse no'ng araw na iyon?
Parang siya nga, pero…
Mamo, makinig ka. Wag kang magmadali. Mahalaga ito.
Tingin ko ipinakita rin sa akin ng tatay mo ang larawang ito noon.
Hindi lang ako sigurado.
Danny.
Itim na sumbrero.
Isa siya sa mga lalaking pumasok sa bahay ko.
-Baril! -Baril! Dapa!
Sino'ng nagbayad sa inyo para pasukin ang bahay ni McGarrett?
Kanino ka nagtatrabaho? Kay Hiro? Ha?
Nagtatrabaho ka ba kay Hiro?
Siya ba ang nag-utos sa 'yo, si Hiro ba?
Kuzo, patay na ba siya?
Hindi. Pero kapag nahanap kita, ikaw ang mamamatay.
Para sa 'yo ba ang mga balang 'yon o para sa kaibigan mo?
Hindi ko alam, pero kailangan siyang bigyan ng bantay.
Sinabihan ko na ang HPD.
-May nakuha ka ba sa bumaril? -Wala.
-Natunton ba ni Chin ang telepono? -Oo, disposable 'yon.
Wala tayong pangalan, wala tayong lokasyon.
Si Hiro 'yon.
Minsan mo lang siyang nakausap nakilala mo agad ang boses niya?
May mga bagay na hindi mo makakalimutan.
Alam mo, malaki ang respeto ko sa memorya mo, okay?
Pero kung walang matibay na ebidensya—
Hello? Kung walang matibay na ebidensya,
hindi natin pwedeng habulin si Hiro o ang kapatid niya,
at siguradong nasa parehong sitwasyon ang tatay mo 18 taon ang nakalipas.
Hoy, makinig ka, hindi ako ang tatay ko.
Wala akong asawa at mga anak na dapat protektahan.
Hindi 'yan lisensya para gumawa ng katangahan.
Gaya ng ano, barilin sa ulo sina Koji at Hiro?
Oo, pasok 'yan.
Narinig n'yo si boss. Kunin ang lahat ng makukuha natin.
Droga, baril, pera, mga papeles.
I-bag at i-tag, tapos dalhin sa HQ.
Hoy, kayong dalawa, sumama kayo sa 'kin. Tara na.
Five-0! Kukumpiskahin namin ang lahat ng ito bilang ebidensya!
Kailangang mailabas lahat 'to rito.
Suriin ang mga bag na 'to. Basura 'to galing sa club.
Alam mo, hindi ko sana nilisan ang isla,
hindi sana ako sumali sa Navy
o napalampas ang bawat holiday, bawat kaarawan,
at kalahati ng buhay ni Mary.
'Yong araw na sumabog ang kotse, iyon ang humubog sa kung sino ako.
Danny, hindi ko 'to pwedeng palampasin.
Hindi ko sinasabing palampasin mo.
Gusto ko ring mahuli ang mga 'to gaya ng gusto mo.
At mahuhuli natin sila, dahil nagiging pabaya na si Hiro.
Waikiki, tirik ang araw, may barilan sa dalampasigan?
-Ano ba. -Alam ko, desperado na siya.
Desperado siya at tanga.
Mahuhuli rin natin silang magkamali, pangako ko sa 'yo.
Maghintay lang tayo at patuloy silang gipitin.
Magkakakamali rin sila.
Oo, at kapag nangyari 'yon, nando'n tayo.
Kono, sabihin mong may nakuha ka.
Hindi ka maniniwala rito.
Nakita ko ang Champ box ng tatay mo sa basurahan sa likod.
Kaso, wala nang laman.
Wala na ang lahat ng ebidensyang nasa loob.
Sige, makinig ka, kunan mo ng fingerprints ang loob at labas.
Maaaring ito ang ebidensyang mag-uugnay kay Hiro
sa panloloob at sa pagdukot kay Mary.
Sige, masusunod.
Mukhang may butas sa seguridad n'yo, Koj.
Maayos ang seguridad.
Ang mga miyembro ang dapat nating alalahanin.
Ikaw ba si Koji?
McGarrett, alam ba ng gobernador na nandito ka?
Oo, alam niya.
Alam niya ang lahat.
Sabihin mo sa akin.
Ang tatay ko ang tunay na target, di ba?
Hindi mo sinasadyang patayin ang nanay ko, di ba?
Nagkamali ka, sabihin mo sa akin.
Magandang pantasya.
Pero wala kang anumang pruweba.
Walang ebidensya kahit kaunti.
Oo, wala akong pruweba.
Walang pruweba sa pagpatay sa nanay ko.
Pero sa pagdukot kay Mary…
do'n ka namin nahuli.
Gusto mo ba 'yang guwantes na 'yan?
Sakto lang sa 'yo 'yan?
Sa tingin ko maganda 'yan.
Tingin ko dapat gamitin mo nang mas madalas,
parang humahawak ng mga ninakaw na gamit.
Alam mo ang ibig kong sabihin?
Hinawakan mo 'yon.
Binuksan mo 'yong kahon, tinapon 'yong ebidensya,
pero gusto mo lang makita kung ano'ng panlaban ng tatay ko sa 'yo, di ba?
Bakit ka tumitingin sa kanya?
Wag mo siyang tingnan. Hindi niya kasalanan.
Hindi mo kasalanan, Koji.
Ibig ko sabihin, palpak ang ginawa niyang pagtatapon ng ebidensya,
pero ikaw, ikaw ang tanga
na nag-iwan ng mga bakas sa takip.
Arestado ka.
Ituloy mo lang ang laro, McGarrett.
Babalik ako sa loob ng ilang oras.
Maraming pwedeng mangyari sa loob ng ilang oras, alam mo?
Kulungan 'yon, hindi ang Ritz.
Halika na.
Alam kong nilagyan mo ng bomba ang kotse,
wala akong pruweba, pero magkakaroon din.
Gagawin ko ang lahat. Babantayan kita 24/7.
Huhukayin ko ang bawat sikretong tinatago n'yo,
at pagkatapos ay isusunod kita.
Ikaw, anong pangalan mo?
Wo Fat.
Tapos na ang laro, umuwi ka na.
Opo, sir.
Mga ginang at ginoo, boarding na para sa Flight 7013
papuntang Los Angeles, gate number six.
Nakakainis 'to.
Ayoko pa ngang pumunta rito no'ng una.
Ngayon naman ayoko nang umalis.
Pakiramdam ko parang tahanan na ulit 'to.
Ano'ng sinasabi mo? Magiging tahanan mo na lagi dito.
Pero habang malaya pa si Koji,
at hangga't hindi pa ito tapos at alam kong ligtas ka na rito…
Parang deja vu ang nararamdaman ko.
Kagaya no'ng dati,
no'ng dinala tayong dalawa ni Dad dito,
pero isinakay tayo sa magkaibang eroplano pabalik sa siyudad.
Sampung taon na kitang hindi nakakausap.
-At hindi ko na uli nakita si Dad. -Uy.
Uy.
Magkikita tayo uli, okay?
Uy. Magkikita tayo uli.
-Pangako? -Oo, pangako.
Halika nga rito.
Huling boarding call para sa Flight 7013 papuntang Los Angeles.
Lahat ng pasahero ay dapat nakasakay na sa oras na ito.
Tawagan mo ako paglapag mo sa LA, okay?
Oo, sige.
Paalam.
Aloha. Masayang paglalakbay.
Salamat.
Paalam.
Uy.
Saan ka galing? Tinawagan kita sa cell mo.
Kailangan kong ihatid si Mary, at hindi ko namalayan ang oras.
Pasensiya na, pare.
Dapat mo siyang hangaan.
May natuklasan siya.
Lahat ng gamit sa toolbox ng tatay ko.
Hindi lang ito tungkol sa kaso ng nanay ko.
May iba pang mga bagay na mas bago,
tulad ng imbestigasyon na ginagawa niya
bago siya pinatay ni Hesse.
Marami tayong leads na dapat sundan.
Oo, pero may isang bagay na di na natin kailangang sundan pa.
Ano?
Natagpuang patay si Koji isang oras na ang nakalipas.
Paano?
Aksidente sa kotse. Naniniwala ka ba?
Hindi.
Nagsalin ng Subtitle: Manolo Aycardo