Tara na.
Nandoon.
Tulong! Tulungan n'yo ako.
Tulungan n'yo ako, pakiusap.
Tulungan n'yo ako.
Pakiusap, tulungan n'yo ako.
Hindi na masama para sa unang beses mo.
Kaya ko pang ituloy.
Unang rule sa spearfishing,
kung ano ang pinapatay mo, 'yon ang kinakain mo
Hulaan mo ang lunch natin ngayon.
Alam mo, sinama rin ako ng tatay mo sa pangingisda dati.
Siya at ang ilan sa mga beterano
ay nagrerenta ng bangka para sa maghapon.
-Saan, sa Kailua Bay? -Oo.
Alam mo ba, no'ng bata pa 'ko gusto kong dalhin niya ako do'n.
No'ng baguhan pa ako noon, gustong-gusto kong magpabilib.
Inabot ako ng limang minuto bago ko narealize
di pala ito tungkol sa pangingisda, kundi mas sa pag-inom.
Tatay ko nga 'yon.
Pero sasabihin ko sa 'yo, ang gaganda ng mga kuwento niya.
May gusto akong ipakita sa 'yo.
Isa sa mga huling sinabi sa akin ng tatay ko bago siya pinatay--
Di ko pa 'yon naintindihan noon…
pero tinawag niya akong "Champ."
Buong buhay ko, ni minsan di niya ako tinawag nang gano'n.
Clue siguro 'yon na gusto niyang malaman mo.
Nasa loob ang lahat ng ito.
'yong mga postcard galing sa Osaka, Japan.
May nakuha akong dalawang pangalan mula sa kanila,
parehong dating Yakuza lieutenants, na patay na ngayon.
Mga larawan ito ng isang sasakyan.
Mukhang resulta ito ng pagsabog ng car bomb.
May nakuha akong susing walang marka.
Mukhang susi ito ng furniture.
Sinubukan ko na lahat ng kandado sa buong bahay.
Hinahanap ko pa nga pati ang lumang mesa niya
na galing HPD, wala pa rin.
'Yang number diyan,
sinubukan ko na 'yan sa mga bank account,
passports, social security numbers.
Wala. Wala talaga.
Ikaw ang partner niya noong magretiro siya, Chin.
Naiintindihan mo ba ang kahit alin dito?
Tingin ko case number 'yan.
Hindi, naisip ko na 'yan, di 'yon tugma sa format ng HPD.
Hindi. oong mano-mano pa ang pagre-record ng lahat,
ganito ang format nila para sa mga police report.
Ngayon, electonics na lahat.
Kung gano'n, kung case file ito, makukuha mo ba ito?
May kakilala ako sa archives.
Malamang siya na lang ang nag-iisang tao grupo
na sasagot sa tawag ko, pero…
-Sige, susubukan ko tawagan. -Salamat.
Tawag na tayo.
Salamat, guys. Okay, pakihatid na lang sila palabas kung maaari.
Ayos na.
Ang pangalan ng biktima ay si Erica Harris.
Siya ay 26 years old, at nasa honeymoon siya.
Nakita nila siya sa Kahana State Park na nakasuot lang ng nightie.
At wala sa sarili.
Nakakaranas siya ng dehydration at epekto ng matagal na exposure.
May senyales ba ng pananakit?
Walang senyales ng seksuwal na trauma,
pero mayroon siyang ilang maliliit na sugat,
kabilang ang mga pasa na dulot ng pagtatanggol sa sarili.
Mukhang posibleng kaso ito ng pagdukot.
Posibleng pagdukot? Dinukot ka o hindi ka dinukot.
Ang problema, di niya talaga naaalala na dinukot siya.
Sinubukan ng HPD na kuhanan siya ng statement,
pero hindi man lang niya alam kung paano siya napunta
sa gitna ng gubat, 20 miles ang layo sa hotel niya.
Sigurado na ba tayo na di ito dahil sa mga sakit sa pag-iisip,
sleepwalking, hindi ko alam, baka napasobra ang pagpa-party?
Oo, maraming salamat.
Oo, mas grabe pa ang mga kwento ng inuman na narinig ko
kaysa mapunta sa gubat na halos hubad,
pero wala namang mataas na alcohol level sa dugo niya.
Oo, wala pa ang resulta 'yong tox screen niya.
Malinis naman ang medical history niya.
'yong asawa, may nakita ba siyang kahit ano?
Jake Harris ang pangalan niya, at hindi siya makita kahit saan.
Ibig sabihin, maaaring siya ay isang suspek.
O biktima.
Hindi ko maintindihan. Ibig kong sabihin…
Bakit may gagawa nito sa amin? Bakit nila kinuha si Jake?
Naiintindihan ko na mahirap ito, pero…
kailangan naming marinig mula sa 'yo kung ano ang nangyari kagabi.
Pagkatapos namin kumain, nag…
naglakad-lakad kami sa beach.
Bumalik kami sa hotel room namin mga bandang 10:30
at natuog.
Nagising ako.
Madilim at malamig.
Nasa kagubatan ka na?
Hindi, nasa loob ng kwarto.
Sa loob ng isang kwarto, pero hindi iyon ang hotel room mo.
May iba kabang kasama do'n?
Di ako sigurado. Sobrang dilim do'n.
Ayos lang.
Sinabi mong nakatali ang mga kamay at paa mo. Paano ka nakawala?
Di ko alam.
May-fog no'n. Parang…
Ang naalala ko…
tumatakbo ako sa kakahuyan,
at paulit-ulit sa isip ko… "Wag akong titigil.
Tatakbo lang ako."
Kaya 'yon ang ginawa ko.
-Pagkatapos no'ng ano'ng nangyari? -'Yon lang ang naalala ko.
Okay, sige. Hahayaan ka muna namin magpaghinga.
Okay? Alam kong mahirap 'to para sa 'yo,
kaya magpahinga ka muna.Tara na.
Okay, bakit mo pinutol?
Dahil sanay na akong mag-interview ng mga biktima,
alam ko kung kailan titigil.
Danny, di lang siya biktima, witness din siya,
at 'yong imposmasyong makukuha natin sa kaniya
makakatulong sa paghahanap ng asawa niya.
Hindi niya masabi sa atin ang isang bagay na hindi niya alam.
Okay? Tinatawag itong trauma-induced amnesia.
Okay? Kapag nasa shock ang isang tao, pinipigil niya ang mga alaala.
Kakarating lang mula sa San Francisco ang biyenan ni Erica,
si Nancy Harris.
Gusto kong malaman ang nagyari sa anak ko.
-Nasaan ba talaga siya? -Ms. Harris,
Ako si Lieutenant Commander Steve McGarrett ng Five-O
Ang unit ko ang humahawak sa kasong ito.
Okay, ginagawa namin ang lahat para matagpuan ang anak ninyo.
Gusto kong makipag-usap sa manugang ko.
Ayos lang si Erica, okay? Ginagamot siya ngayon.
Hindi, mali ang pagkaintindi mo. Hindi biktima si Erica.
Kapag may nangyari sa anak ko, siya ang mananagot.
Nagkakilala sina Jake at Erica anim na buwan na ang nakaraan.
pagkatapos ng tatlong linggo, engaged na sila.
Hindi ka ba naniniwala sa love at first sight?
Sa totoo lang, hindi naman si Jake 'yong tipong padalos-dalos,
kaya nag-alala ako nang makita ko siyang kumilos nang ganoon kapabaya.
Pero sa kabila noon pumayag din ako sa kanila,
basta pumirma sila ng prenup.
A, may pera si Jake?
Si Jake ay isang managing partner sa Harris, Axelrod and Price.
'Yan yung law firm na itinatag ng namayapa kong asawa.
So mukhang hindi sila pumirma sa prenup, tama?
Hindi. Hindi, at nung sinabi ko 'yon,
di na siya sumasagot sa mga tawag ko, at di ko siya mabutan sa opisina,
tapos… alaman kong nagpunta sila sa Hawaii nang palihim.
Si Erica iyon. Sigurado ako.
Target niya ang anak ko dahil sa pera.
Pinilit niyang magpakasal agad sila, at minanipula niya si Jake.
Malaki ang kayamanan ni Jake.
At siya ang meron lang siya magulong nakaraan at utang.
Paano mo 'yon nalaman?
Kasi nag-research ako.
Ngayon, umaasa akong gagawin mo rin ang sa iyo.
Pakiusap… hanapin mo ang anak ko.
Mga biyenan.
Mukhang hindi maganda ang naging relasyon mo sa biyenan mo.
Hindi naman. Sa Manchester siya nakatira.
Minsan lang siya dumalaw,
'yun ang pinakamahaba at worst na 48 hours ng buhay ko.
Teka, bumisita ang biyenan mo
galing pa ng England tapos dalawang araw siyang nag-stay?
Hindi, pagkalipas ng dalawang araw, pina-check-in ko siya sa Holiday Inn.
Ako o siya, babe.
Guys, anong alam natin?
Nag-background check kami sa bagong kasal.
Si Erica Harris, ipinanganak bilang Erica Wells,
Jacksonviille, 1984.
Mula noon, palipat-lipat siya at puro dead-end jobs ang kinukuha
at umabot sa mahigit 100,000 ang utang niya.
Six months ago, napunta siya sa San Francisco
at nagkaroon ng pansamantalang trabaho sa law firm,
doon niya nakilala ang asawa niya,
Jacob Harris.
Wow, tingnan mo 'yong lalaking 'yon.
Malinaw namang pinakasalan niya siya dahil sa itsura nito.
-Love is blind. -Hindi naman gano'n kabulag.
Okay, so mukhang
ikaw, Danny, pabor ka sa gold digger theory ng biyenan.
Nagkaroon siya ng pansamantalang trabaho sa law firm,
tapos after six months, kasal na siya sa senior partner, so oo.
Maaaring target niya siya.
Okay, so nagbibigay ng financial motive ang utang niya
at baka iyon ang dahilan kung bakit gusto niyang mawala
ang asawa niya,
pero ipeke ang sarili niyang pagdukot?
Para magmukha siyang biktima, hindi suspek.
At inaabala tayo nito sa paghahanap ng taong wala naman.
Ayon sa hotel security,
walang palatandaan ng forced entry sa honeymoon suite,
at walang gumamit ng key card para makapasok sa kuwarto.
Okay, so may dalawang taong dinukot
mula sa hotel room nila sa kalagitnaan ng gabi,
at hindi natin alam kung paano siya nakapasok o nakalabas.
Alam natin na kinuha ang rental car ng mag-asawa
mula sa south parking structure bandang 2:30 a.m.
Kinuha ko rin ang call log ng phone sa hotel room.
Walang kakaiba roon. Pero… noong gabing dinukot sila,
may limang tawag
mula sa cellphone ni Erica papunta sa iisang local number.
Pagoda Hotel, Waikiki.
Sige, kung siya nga ang pumatay sa asawa niya,
baka may kasabwat siya.
Wala akong alam tungkol sa Pagoda Hotel.
At siguradong hindi ako tumawag doon.
Okay, so paano mo ipapaliwanag ang limang tawag
galing sa cellphone mo papuntang front desk kahapon?
Hindi ko alam.
Baka hiniram ni Jake ang phone ko.
Nakalimutan niyang dalhin ang charger ng cellphone niya.
Oo, ayon sa narinig namin, nagmadali kang mag-empake.
Kinausap mo ang nanay ni Jake.
Alam ko kung ano ang tingin niya sa akin,
pero hindi ko pinakasalan si Jake dahil sa pera niya.
Totoo bang tumanggi kang pumirma sa prenup?
Hindi.
Hindi. Pumapayag akong pumirma sa prenup.
Si Jake ang tumanggi.
Ayaw niyang manalo ang nanay niya.
Kaya kami nandito, para umiwas sa kanya.
Toxic ang babaeng 'yon.
Teka. Sa tingin n'yo sasaktan ko si Jake?
Hindi namin sinasabi 'yon, okay?
Pero dapat mong maintindihan
ikaw ang nag-iisa naming saksi sa kasong ito.
Oo, at sa kasamaang-palad, isa ka tuloy sa mga pinaghihinalaan.
Kakakasal lang namin.
Honeymoon namin ito. Ngayon, nawawala si Jake.
Hindi na ako makabalik sa kuwarto namin kasi crime scene na.
Makinig ka, bakit hindi ka muna namin i-check in sa isang hotel
na may HPD detail?
Bakit? Para mabantayan ninyo ako?
Mas malaki pa ang kuwartong ito kaysa sa buong apartment ko.
Mas malaki pa ang trunk ng kotse ko kaysa sa apartment mo.
Salamat sa pagpapaalala.
Ito pala ang $5,500 per night.
Alam mo, siguro biased ako dahil lokal ako, pero…
Wala akong maisip na honeymoon spot na mas hindi exotic kaysa dito
kaysa sa hotel sa Waikiki na may ukulele band sa lobby.
Bakit? Saan mo gustong mag-honeymoon? Sa Cleveland?
Ha.
Kung magpapakasal man ako, malamang sa lugar na may cobblestone.
Tulad sa Prague o Brussels.
Ang sosyal.
Si Malia at ako, balak sana naming pumunta sa Lanai.
Hanggang doon lang ang kaya ko sa sahod ng pulis.
Oo. Hindi niya naman deserve 'yon.
Madali talagang manghusga kapag wala ka sa sitwasyon.
-Hindi gano'n kasimple. -Pasensya na. Ano lang…
Kung gusto mo siyang patawarin sa pag-iwan niya sa 'yo
nung kailangan na kailangan mo siya, okay lang 'yon.
Pero ako, siguradong hindi ko kailangang gawin 'yon.
Uy, cuz.
Naaamoy mo 'yon?
Ano?
Amoy nail polish remover.
Marami.
May connecting suite sa kabilang kuwarto.
Ano, sa tingin mo doon siya pumasok?
Oo. May ganitong kaso dati, ilang taon na ang nakaraan.
May magnanakaw na naglagay ng acetone gas
sa isang high-rise condo
bago niya nakawan 'yong kwarto.
Acetone 'yong ginagamit sa nail polish remover.
Oo, tama. Pero nasa gas form,
talagang pinapahina nito ang mga biktima.
Para hindi sila magising habang ninanakawan.
Nakakatakot na planado talaga 'yon.
Baka iyon din ang dahilan
kung bakit wala siyang memorya ng pagdukot.
Teka lang.
Ano'ng ginagawa mo?
Sakto lang ang laki para magkasya ang gas line.
Kailangan nating makapasok sa kuwartong iyon.
Kinausap ko 'yong manager.
'yong lahat ng calls galing sa phone ni Erica?
Room 106, dito mismo.
-May nakuha ka bang pangalan? -Wala. Cash ang pinambayad niya.
Isang linggo na siya rito.
Hello? Hello? May tao ba? Sa tingin ko wala.
-Okya. -Teka, teka, teka.
-Ano'ng ginagawa mo? -Sinusubukan kong buksan.
Kaya nga pinto 'yan.
Una sa lahat, bawal kang magbukas ng pinto nang walang permiso.
-Naintindihan mo ba? -'Yong pangalawa?
Pangalawa, malamang naka-lock 'yan.
-Oo. Naka-lock. -Pero parang may narinig ako
na humihingi ng tulong.
"Tulungan ninyo ako," na nanggagaling sa pintong 'to.
Dahil dito, may sapat na dahilan na tayong pumasok.
At tungkulin nating sumagot sa tawag na iyon.
-Di ba? -Oo, sang-ayon ako.
Hoy! Hoy! Ano'ng ginagawa mo?
Probable cause. Akala ko nagpapanggap lang tayo.
Ang ibig kong sabihin, hihingi tayo ng susi sa manager,
-talagang Neanderthal na hayop. -Hindi na kailangan.
Pumasok ka na lang.
Halika, tingnan mo 'to.
Excited na akong sabihin sa kanila na ikaw
at ang estado ng Hawaii ay may utang sa kanila na bagong pinto.
Si Erica at Jake Harris. Nasa lahat sila ng mga ito.
Mukhang nagkaroon sila ng stalker sa honeymoon nila.
Oo nga.
Baril! Baril!
-Teka, teka, teka. -Five-0!
-Gumalaw ka, patay ka. Okay? -Oo.
Kurt Miller. Benicia, California.
Ano'ng ginagawa ninyo sa kuwarto ko?
May iniimbestigahan kaming kaso. Ano'ng ginagawa mo?
May P.I. license siya.
Nag-iimbestiga rin ako ng kaso.
Mukhang ito ang pinagmulan ng acetone.
Chin!
May nakita ka?
Oo, si Jake Harris.
Ayon sa medical examiner, 12 hours na patay si Jake.
Mga 2:00 a.m. nangyari ang pagpatay. Pasok sa timeline ni Erica.
Oo, pero di lang 'yon.
May nagpakawala ng gas sa kuwarto nila
galing sa katabing kwarto.
Sa tingin ko acetone iyon, kaya may memory gap si Erica
at kung paano siya basta nagising sa kagubatan.
May nakuha ba kayong ID ng nagrenta ng katabing kwarto?
Wala. Hindi ito naka-reserve kagabi.
Nakapasok ang suspect gamit ang ninakaw na maintenance key.
May nakuha ka bang impormasyon diyan?
Iu-update kita.
Alam ko kung ano ang itsura nito sa inyo.
Dati akong pulis.
May kidnapping. Isang tao ang nawawala.
Natagpuan ninyo ako rito na may mga ebidensyang larawan.
Mga ebidensyang larawan?
Makinig ka nang mabuti. Magnum. Okay?
Para kang stalkerazzi. May 200 larawan ng iisang mag-asawa.
Wala na akong sasabihin hangga't wala ang abogado ko.
-Arestuhin mo na ako kung kailangan. -Huwag mong sabihin 'yan.
Salamat.
Pag inaresto ka namin, murder ang charge mo.
-Ano ang sinasabi mo? -Patay na si Jake Harris.
Nakita ang bangkay niya sa Akahai.
Kaibigan ko noon pa ang tatay niya. Lampas 20 taon na ako sa firm
bilang in-house investigator.
Parang kapamilya ko si Jake.
Nakiusap si Nancy na tulungan ko sila.
Nancy Harris? 'Yong nanay ni Jake.
Pagkatapos nilang ma-engaged,
pinapag-background check niya sa akin si Erica.
Tapos tumakas 'yong dalawa,
at pinapunta niya ako para hanapin sila.
Gaano mo na sila sinusundan?
Dumating ako rito pagkatapos ng kasal.
Isang linggo ko na silang sinusundan,
hanggang dalawang araw ang nakalipas.
Bakit ka tumigil?
Nabisto ako.
Nakita ako ni Jake at pinatigil niya ako,
kaya tumigil ako.
Siguro kung nandoon ako, napigilan ko sana 'yon.
Okay, may itatanong ako sa 'yo, okay?
Nag-background check ka kay Erica. Nakita mo kung paano siya kay Jake.
Ginagamit lang ba niya siya?
Ganito rin ang sinabi ko kay Nancy.
Marami na akong nakitang gold digger sa buhay ko,
pero iba si Erica, di siya gano'n.
Kung paano niya minahal si Jake, hindi 'yon peke.
Ako na dito.
Salamat.
Noong unang linggo ko matapos ang academy…
may natanggap kaming tawag. Drive-by shooting.
At isang batang walong taong gulang ang nadamay sa putukan.
At trabaho kong sabihin 'yon sa nanay ng batang iyon
na namatay ang anak niya.
Naalala ko ang sandaling iyon. Napakasakit.
Naalala kong nakaupo lang ako roon, iniisip,
"Siguro magiging mas madali rin ito."
-Alam mo 'yon? -Pero hindi.
16 years old pa lang ako no'n.
Late ang nanay ko sa hapunan. Hindi siya kailanman nalelate.
At tumunog 'yong doorbell, at mula pa lang sa sandaling 'yon
nang makita ko ang mukha ng pulis, alam ko na agad.
-Paano nangyari? -Car accident. Lasing ang driver.
Alam mo, sabi ng tatay ko, naaawa raw siya sa pulis
na siya ang kailangang magbalita sa amin.
At hindi ko naintindihan noon kung ano ang ibig niyang sabihin,
hanggang sa dumating ang araw na ako mismo ang gumawa nito.
Siguro, kapag nasanay ka na sa ganito
'yon na ang araw na tumigil ka na, di ba?
-Radyo? -Oo.
Seryoso ka?
-Ano? -Wala kang gagawin?
Hindi mo 'to babaguhin?
-Ano'ng mali dito? -Iiwan mo na lang 'to?
Wala ka bang gagawin tungkol dito?
-Okay lang. -Okay lang?
Okay, sige.
Alam kong sanay ka sa matinding pagpapahirap.
Okay? Pero sobrang hirap na nito, okay?
Hindi na… Hindi na tama 'to.
Okay? Kapag ganito kasama ang kanta, kahit normal na tao
mapapaisip pumatay ng iba. Naiintindihan mo?
Sa tingin ko, catchy naman siya.
Ikaw…
Parang may tinotorture na walrus.
Max?
-Max! -Uy, hi.
Kapag sobrang lamig ng kuwarto, naaapektuhan ang soundboard
kaya nag-eexpand at nagcocontract, kaya nagiging sintunado.
May piano tuner ako, pero madaldal siya.
Nakaka-drain emotionally.
Max, may autopsy results ka na ba ni Jake Harris?
Oo.
Asphyxiation ang sanhi ng pagkamatay dahil sa ligature strangulation.
Walang bakas ng pakikipaglaban,
walang malinaw na senyales na nanlaban 'yong biktima.
May natagpuang lalagyan ng acetone gas sa crime scene.
Sa tingin namin, sinedate siya.
Oo, tugma iyon sa tox panel.
Mataas ang ketone sa dugo ni Mr. Harris.
Hula ko, pareho rin ang lalabas
kapag dumating na ang tests ni Erica galing ospital.
Inatake rin ba ang asawa?
Oo, dinukot siya mula sa hotel.
Dinala ba siya sa isang liblib na lugar?
Oo.
At hulaan ko, bagong kasal sila at nasa honeymoon?
Okay, paano mo pinagdudugtong-dugtong ang lahat ng ito?
Kapag may oras ako, tumutulong ako sa isang online community
tungkol sa mga unsolved homicides.
Buong araw ka nagtatrabaho kasama ang mga bangkay
tapos bangkay din ang hobby mo?
Gumagawa rin ako ng pickles. Sayang kasi 'yong mga specimen jars.
O, ayan na.
Mga isang taon na ang nakalipas, may serye ng pagpatay
sa French Polynesia.
Sa tingin mo, konektado sila sa kaso ni Harris?
Pareho ang M.O. Lahat ng biktima ay newlywed couples,
lahat ay binigyan ng pampakalma bago ang pag-atake,
at sa bawat kaso, ang mga lalaki ay na-asphyxiate sa pinangyarihan.
'Yong mga babae?
Mas nagtagal ang killer sa kanila.
Laging natatagpuan ang mga biktima 24 hanggang 48 oras ang lumipas,
putol-putol ang mga katawan.
Itinatapon ang mga katawan nila sa mga liblib na lugar.
Siya ang hinahanap natin.
May serial killer tayo.
May tatlong mag-asawa na pinatay sa loob ng pitong araw.
Isa sa Bora-Bora, isa sa Huahine, at isa sa Mooréa.
Lahat sila bagong kasal.
Ang killer ng mga newlyweds.
Sana may magsabi na lang sa taong 'to
na kapag tumagal ang pagsasama, nauuwi sa patayan ang mag-asawa.
Mas lumalala pa. Tingnan mo 'to. So ito si Erica Harris.
Ngayon, ito ang tatlong nauna niyang babaeng biktima.
Wala sa kanila ang galing sa mga isla,
maitim ang buhok, asul ang mga mata.
At least may pattern tayo.
Makakatulong 'to para mahanap ang susunod niyang biktima.
At tiyak na may susunod pang biktima.
Noong nakaraan, tatlong biktima ang naiwan niya.
Sige, mukhang matalino 'tong taong 'to, 'di ba?
Gumagawa siya ng krimen,
at bago pa mahanap ang mga bangkay, nakakalipat na siya sa ibang isla.
Ibig sabihin, baka wala na siya sa Oahu.
McGarrett.
I-aalerto ko ang lahat ng state law enforcement agencies
at ipapadala ko ang lahat ng impormasyon natin sa ngayon.
HPD 'yon. Natagpuan nila ang nirentahang kotse ng Harris.
Walang laman 'yong trunk.
Nakataas ang rearview, at nakasagad paatras ang upuan.
Sa tingin ko, matangkad ang suspek mga six feet siguro.
Tama, kung walang malay si Erica,
hindi niya siya maaaring nadala nang malayo.
Sabi niya, nagising siya sa isang madilim na kuwarto,
hindi alam kung nasaan siya.
Dapat tingnan ang lahat ng kalapit na storage at outposts.
Kailangan ko ang lahat ng tauhan mo.
Dito tayo magsisimula, saka tayo maghahanap palayo.
Guys, baka nandito pa ang suspek, kaya maging alerto kayo.
Okay, tara na.
Ito ba 'yong mga larawang nakuha natin sa P.I.?
Oo, sinusundan niya ang mga Harris nang mahigit isang linggo,
kumukuha ng mga larawan, kaya napaisip ako
na baka hindi lang siya ang sumusunod sa kanila.
Kadalasan, sinusundan muna ng serial killers
ang mga biktima nila.
Pinroseso ko ang mga larawan
gamit ang facial recognition software.
Wala akong nakuha na match sa national database,
kaya mano-mano kong chineck ang mga larawan.
Nalaro mo na ba 'yong Where's Waldo?
Tingna mo 'yon.
Nasa tatlong magkakaibang larawan siya,
bawat larawan ay kuha sa iba't ibang oras at lugar.
Ano ang tsansa na nagkataon lang 'yon?
Hindi 'yon nagkataon.
Sa tingin ko, nahanap mo na ang serial killer natin.
Uy, dito!
'Tong pinto, ha?
Dito niya posibleng ikinulong ang biktima natin.
Okay, isa, dalawa, tatlo, go.
-Okay? -Clear.
'Tong lubid, may dugo.
Tingnan n'yo 'to.
Grabe.
Napaka-charming niya. Siguro sikat siya noong high school.
May morphine dito.
Ito ang ginamit niya para i-sedate siya.
Mukhang kulang ang dose na ginamit niya.
Schedule I na controlled substance ang morphine.
Oo, ibig sabihin, bawat dose ay traceable.
Ipapa-check ko 'to kay Kono.
Na-track mo na ba ang vial ng morphine?
Oo, may match ako sa Rx number.
Mukhang itong vial na 'to
inilabas para sa chief medical officer
na nasa Pacific Discovery cruise ship 'yong The Eternity
pero ninakaw ito sa infirmary ng barko
dalawang araw na ang nakalipas.
-Cruis ship? -Oo.
-Bakit, ano'ng iniisip mo? -'yong mga naunang pagpatay.
Bora-Bora, Huahine, at Mooréa,
lahat iyon ay mga sikat na destinasyon
ng Polynesian cruise lines.
So naglalakbay ang lalaking 'to sakay ng cruise ship
at minamanmanan niya ang mga biktima kapag naka-dock ang barko.
Sigurado akong nasa The Eternity siya ngayon.
McGarrett.
Kaya tinignan ulit namin 'yong mga murder cases
noong nakaraang taon.
Lahat iyon nangyari habang naka-dock sa port ang The Star of Polynesia.
Isang cruise ship 'yon na umiikot sa mga islang iyon.
Sakto ang match ng dates at locations.
Ngayon alam na natin kung paano siya nakalipat-lipat ng isla,
sakay ng barkong iyon.
Oo, at 'yong morphine na nakita mo?
Ninakaw lang iyon sa isang lokal na barko, sa The Eternity.
Tiningnan ko yung listahan ng pasahero ng dalawang cruise ship,
At may isang pangalan na nasa parehong listahan.
Bradford Matinsky, 36.
Sumakay siya sa The Eternity
apat na araw na nakaraan sa Big Island.
At kamukha niya 'yong nasa mga larawang nakuha namin sa P.I.
Siya na 'to.
Okay, nasaan na 'yong barko ngayon?
Ten miles mula sa baybayin ng Kauai nakatakda itong dumaong
sa loob ng wala pang isang oras, bandang pagsikat ng araw.
Ginagawa namin ang lahat para manatili ito sa daungan.
Sabihin mo sa kanila, may aberya sa Customs,
may bomb threat kamo.
O ipa-quarantine na lang sa CDC 'yong buong barko
dahil pinaghihinalaang may black plague outbreak.
Bahala ka na, basta walang bababa.
Sige.
Ibigay mo sa akin 'yang dalawa. Sige, salamat.
-Isuot mo 'yan. -Hindi puwede.
Makinig ka, hahabulin natin ang isang mapanganib na suspek
na baka alam na niyang tinutugis siya ng pulis.
Ayaw natin siyang maalerto, gusto nating makihalo.
Isuot mo na 'yang lei.
Huwag mo naman akong pasuotin ng bulaklak.
Danny, wala na tayong oras.
Sige, gagawin ko, pero hindi ako masaya.
Tanggalin mo ang kurbata.
Walang nagsusuot ng kurbata sa cruise ship.
Nagkukurbata sila lagi
para may ipambigti sila kapag bored sila.
Sige na, ibulsa mo na lang bahala ka na mamaya.
Kalia deck, cabin 226.
Siguraduhin mong walang tao sa pasilyo bago tayo pumasok.
Hindi ko ilalagay sa panganib ang mga pasahero.
Paatrasin mo muna silang lahat, okay?
Sige.
-Siguraduhin mong walang tao dito. -Okay.
Ready ka na?
Isa, dalawa…
Wala siya rito.
Makinig kayo. Mahigit isang oras na kayong naka-dock dito,
kaya malamang yung suspek ay nagiging balisa na ngayon,
kaya kailangan nating kumilos nang mabilis
bago pa niya gawin ang gusto niya.
Silipin n'yo 'yong mga larawan tapos ipasa n'yo.
Siya si Bradford Matinsky. Six footer siya, 36 years old.
Delikado siya at malamang armado siya,
kaya huwag ninyo siyang tangkaing hulihin.
Okay? Kung nakita n'yo, i-radio n'yo agad.
Nakuha n'yo? Sige, kumilos na tayo. Tara na.
Sa kasamaang-palad, nakararanas kami
ng mechanical issues sa gangway sa ngayon.
Para sa safety ninyo, manatili muna kayo sa barko
hanggang sa susunod na abiso.
Sigurado akong makakaalis din tayo agad.
Danny, tingnan mo ang bagahe niya.
Kailangan nating malaman kung paano siya pumipili ng mga biktima.
-Mag-ingat. -Ano'ng nakuha mo?
Mga wedding at engagement rings.
Kinukuha niya 'to sa mga biktima niya mga trophy ng mga pinatay niya.
Grabe, sira ulo 'tong taong 'to.
Sigurado akong kumakain pa siya sa buffet.
Danny, tingnan mo 'to.
Mukhang pinag-aralan talaga niya ito.
Galing ito sa internal booking system ng Akahai.
Listahan 'to ng reservations ng lahat ng kuwarto sa hotel,
at nakabilog ang pangalan ni Jake Harris.
Paano niya nakukuha 'tong mga 'to?
May mga itinerary siya at mga mapa ng lugar,
mga wedding announcement.
Magkakahawig lahat ng babae.
Sa bawat magkapareha, lahat ng babae…
Ganito niya ginagawa. Ganyan siya kumilos.
Danny, tingnan mo, lahat sila couples.
Hinahanap niya yung mga couples na naka-book sa honeymoon suites
at ini-stalk niya sila online.
Pinipili niya 'yong swak sa style niya.
Ibig kong sabihin, may at least apat na couples dito.
Okay, paano natin malalaman kung sino ang susunod?
Di ko alam, pumili ka na lang.
Commander McGarrett.
Commander McGarrett, nakikita ko na ang suspek.
Sa Atrium deck, pababa sa hagdanan.
Copy. Huwag n'yo munang lapitan si Matinsky, okay?
Papunta na kami.
Sinusundan ko pa rin siya.
Papunta siya sa mga stateroom sa…
Danny.
Ako na bahala sa kanya, sige.
-Okay ka lang? -Doon siya pumunta.
Ma'am, bumalik kayo sa kuwarto ninyo. Isara ninyo ang pinto.
Ayos, may mga diver na ang Coast Guard sa tubig.
Inikot na ng Kauai PD ang baybayin.
Walang bakas ni Matinsky.
Oo, wala na siya. Ang tanong, saan siya nagpunta?
Puwede naman siyang sumakay sa eroplano
nung nakatakas si Erica, pero hindi.
-Okay, bumalik siya sa barko. -Tama, kasi hindi siya tumatakas.
Mas nangingibabaw ang pagnanasa niyang pumatay
kaysa sa instinct niyang mabuhay.
Hindi niya napatay si Erica,
kaya ngayon kailangan niya ng kapalit.
Okay, makinig ka, chine-check ko yung file niya.
Tingnan mo 'to.
Kristen at si Elliott Clark.
Di ba? Kinasal sila apat na araw na ang nakalipas.
Base sa itinerary, nasa Kauai sila ngayon
nasa honeymoon suite sa isang hotel na di ko ma-pronounce.
The Hikina.
Malapit lang 'yon dito.
Okay, Chin, nandito kami ni super SEAL.
-Sige na. -Uy.
May nakuha pa akong konting info tungkol kay Bradford Matinsky.
Lumabas na isa siyang systems analyst
sa isang engineering firm sa Lansing, Michigan.
Kaya pala magaling siya sa computer.
Dalawang taon ang nakalipas, engaged siya kay Natalie Hayes.
Plano nila yung malaking beach wedding sa Barbados.
Hulaan ko, nagbago isip niya. Hindi ko maisip kung bakit.
Grabe ang tama sa kanya, nag-quit siya sa trabaho,
at umasa sa makukuha bilang unemployed.
At makalipas ang dalawang buwan, nawala si Natalie Hayes.
-Surprise, surprise. -Kinasuhan ba si Matinsky?
Hindi. Isa lang siyang person of interest,
pero hindi siya kailanman pormal na kinasuhan sa krimen.
Hindi pa solved ang kaso.
Okay, pinatay ng taong 'to ang kanyang fiancée,
at ngayon, ginagawa niya 'yong isang sakit
at sadistikong revenge fantasy.
Tama. Tugma ang mga petsa ng mga pagpatay,
sa anibersaryo ng kasal, halos eksakto sa araw.
Hindi natuloy ang kasal noong Disyembre 2008.
Naganap ang mga pagpatay sa Polynesia noong Disyembre 2009.
At makalipas ang isang taon, heto tayo.
Ay, naku.
Akala ko pinatay ko na.
Honey, sinira mo 'yong vibe ko.
Pasensya na. Private number 'to.
-Huwag na. -Baka mga magulang ko 'yan.
Sigurado 'yon.
Hello?
Aloha, Mrs. Clark. Si Jonathan ito mula sa guest services.
Pasensya na po sa abala, may tawag po kayo sa front desk.
Nagpapamasahe ako ngayon. Alam mo ba kung tungkol saan 'yon?
Pasensya na, hindi ko alam, pero sabi nila family emergency daw.
Diyos ko. Sige, pupunta na ako diyan.
May courtesy phone sa second floor sa dulo ng hallway.
Maaari ko kayong i-connect mula roon.
Salamat. Papunta na ako.
Hindi ma-contact ng hotel ang mga Clark.
Okay, mga ten minutes pa kami.
Kailangan natin silang mahanap. Ipa-alert mo ang security.
-Parang mali 'to. -Hindi ko rin alam.
Sabi niya nandito raw ang courtesy phone.
Sabi ko hanapin mo yung…
Siya 'yon, 'yong nandoon!
-Siya 'yon? -Oo, siya 'yon.
-Teka, teka, teka! -Relax.
-Sige, bilis, bilis. -Eto na nga.
Okay. No'ng May 18, 1996.
Ano' yon?
'yong hling beses ko sumuka.
Sige, huwag mo akong piliting sirain ang streak ko.
Huwag kang susuka sa car na 'to. Huwag magsuka…
Hoy!
Kung masusuka ka dito, buksan mo ang bintana.
Hiniram lang 'to.
Trak! Trak! Trak!
-Apakan mo, apakan mo. Bilisan mo! -Oo nga!
Nasa kanya si Kristen.
-Halika na dali, dalian mo. -Oo!
Ibaba mo ang baril mo!
Diyan lang kayo! Binabalaan ko kayo.
Diyan lang kayo!
Ibaba mo ang baril mo!
Ibaba mo 'yong baril at bitawan mo yung babae, pakiusap.
Kapag ginawa ko 'yon, makukulong ako.
Kung hindi, mamamatay ka.
Kasama siya!
Makinig ka sa 'kin, okay?
Alam namin ang tungkol sa fiancée mo.
Alam namin na iniwan ka niya sa altar sa harap ng mga kaibigan mo,
at ng pamilya mo.
Alam namin na nasaktan ka.
Wala kayong alam.
Alam ko, okay? Alam ko kung ano ang pakiramdam
na iwan ka ng taong mahal mo.
-Ano'ng ginagawa mo? -Ano?
Ano ang ginagawa mo? Halatang baliw ang lalaking 'to.
Sinusubukan mo ba siyang kaibiganin, o makipag-ugnayan sa kanya?
Nakatayo siya sa harap natin.
Nakita ko siyang nakatayo dito, Danny, pero pulis ka.
Hindi ka therapist, okay?
Hoy, sinanay ako para sa ganitong klaseng sitwasyon, okay?
Ano? Para inipin ang mga tao hanggang sumuko sila?
Wag mo siyang pakinggan, okay? Ang ideya niya ng komunikasyon
ay magjojoke siya, tapos babarilin ka sa mukha.
Huwag kang mag-alala.
Baka barilin ko na lang 'to para di na niya marinig ang sinasabi mo.
Gawin mo ang sa 'yo, gagawin ko ang akin, okay?
Matinsky, ibaba mo ang kutsilyo. Tapos na 'to. Tapos na!
Wag! Wag! Wag!
Hey, ayos ka lang?
Halika rito, halika rito. Ligtas ka na.
Ayos ka ba?
Hindi ko alam kung kaya ko 'to.
Sa tingin ko, hindi mo kayang hindi gawin 'to.
Inakusahan mo ang manugang mo ng napakalalalang bagay.
May dahilan siya para kamuhian ka ngayon, pero…
ang totoo kailangan ka niya.
Pareho n'yo siyang minahal.
Kahit ano pa 'yan, pamilya pa rin kayo.
Dapat may kahulugan 'yon.
Sa tingin mo, mapapatawad niya ako?
Hindi mo malalaman hangga't hindi mo sinusubukan.
Huwag kang magmadali.
-Uy, puwede tayo mag-usap? -Oo naman.
Nakausap ko na ulit ang contact ko sa HPD archives.
Tiningnan niya ang case number na isinulat ng tatay mo.
-Ano'ng sinabi niya? -Nawawala ang file.
Ibig sabihin, maaaring nawala ito…
O may kumuha nito.
Oo. May nakuha akong kaunting impormasyon.
batay lang sa file number mismo.
Eto ang problema.
Binuksan ang kaso noong April 19, 1992.
'Yon ang… araw
naaksidente ang nanay ko sa kotse, noong araw na namatay siya.
Oo.
Okay… pero bakit…
Bakit may magnanakaw ng report ng aksidente ng nanay ko?
Ayon dito, hindi 'to accident report.
Ano'ng sinasabi mo, Chin?
Homicide 'to.
Sinasabi mo bang pinatay ang nanay ko?
Sa tingin ko, 'yon ang iniimbestigahan ng tatay mo.
Nagsalin ng Subtitle: Rebekah Latupan ng tatay mo.