WEBVTT
00:00:16.141 --> 00:00:20.771 align:center
(อุทยานคาฮานา 26 ไมล์นอกเมืองโฮโนลูลู)
00:00:44.753 --> 00:00:46.171 align:center
มาเถอะ
00:01:04.565 --> 00:01:07.109 align:center
อยู่ตรงนั้นไง
00:01:17.494 --> 00:01:19.788 align:center
ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย ได้โปรด
00:01:19.871 --> 00:01:20.956 align:center
ได้โปรด
00:01:21.039 --> 00:01:23.000 align:center
ได้โปรด ช่วยฉันด้วย
00:01:57.184 --> 00:02:00.812 align:center
(ปาเลไกโก)
00:02:23.894 --> 00:02:26.563 align:center
- ไม่เลวเลยสำหรับครั้งแรกของนาย
- ฉันยังไปต่อได้อีกนะ
00:02:27.606 --> 00:02:30.484 align:center
กฎข้อแรกของการตกปลาด้วยฉมวกคือ
นายต้องฆ่าสิ่งที่นายจะกิน และกินสิ่งที่ฆ่า
00:02:30.567 --> 00:02:33.528 align:center
ทายสิว่ามื้อเที่ยงวันนี้คืออะไร
00:02:34.571 --> 00:02:37.491 align:center
รู้ไหม พ่อนายเคยพาฉันไปตกปลา
สองสามครั้งนะ
00:02:37.574 --> 00:02:39.534 align:center
เขาและทหารผ่านศึกบางคน
มักจะเช่าเรือกันทั้งวัน
00:02:39.618 --> 00:02:41.828 align:center
- ที่ไหน อ่าวไคลัวเหรอ
- ใช่
00:02:41.912 --> 00:02:44.206 align:center
โธ่เอ๊ย ตอนฉันเป็นเด็ก
ฉันอยากให้เขาพาไปตลอดเลย
00:02:44.289 --> 00:02:47.584 align:center
ตอนที่ฉันยังเป็นตำรวจหน้าใหม่
ฉันอยากจะสร้างความประทับใจมาก
00:02:47.668 --> 00:02:50.212 align:center
ใช้เวลาห้านาทีถึงได้รู้ว่า
มันไม่ค่อยเกี่ยวกับการตกปลาเท่าไหร่
00:02:50.295 --> 00:02:52.798 align:center
- แต่เน้นไปที่การดื่มมากกว่า
- ใช่ นั่นแหละพ่อฉัน
00:02:52.881 --> 00:02:55.592 align:center
แต่ฉันจะบอกอะไรให้นะ
เขามีเรื่องเล่าสนุกๆ เยอะเลย
00:02:58.053 --> 00:02:59.971 align:center
ฉันอยากให้นายดูอะไรหน่อย
00:03:03.600 --> 00:03:06.353 align:center
สิ่งสุดท้ายที่พ่อพูด
กับฉันก่อนที่เขาจะถูกฆ่า
00:03:06.853 --> 00:03:08.897 align:center
มันไม่สมเหตุสมผลเลยในตอนนั้น
00:03:10.315 --> 00:03:12.150 align:center
แต่เขาเรียกฉันว่าแชมป์
00:03:12.234 --> 00:03:15.153 align:center
ตลอดชีวิตของฉัน
เขาไม่เคยเรียกฉันแบบนั้นเลยสักครั้ง
00:03:15.779 --> 00:03:17.739 align:center
มันต้องเป็นเบาะแสแน่ๆ
เขาอยากให้นายหามันให้เจอ
00:03:19.449 --> 00:03:21.535 align:center
ของพวกนี้อยู่ข้างในทั้งหมด
00:03:22.327 --> 00:03:24.496 align:center
โปสต์การ์ดพวกนี้
มาจากโอซาก้า ญี่ปุ่น
00:03:24.579 --> 00:03:29.126 align:center
ฉันได้ชื่อมาสองชื่อ ทั้งคู่เป็นอดีต
รองหัวหน้าแก๊งยากูซ่าที่ตายไปแล้ว
00:03:29.209 --> 00:03:32.629 align:center
แล้วก็รูปถ่ายของรถคันนึง
ดูเหมือนเป็นผลพวงจากคาร์บอมบ์
00:03:33.004 --> 00:03:35.632 align:center
- เราได้กุญแจที่ไม่มีตำหนิมาดอกนึง
- ดูเหมือนกุญแจเฟอร์นิเจอร์เลย
00:03:35.716 --> 00:03:38.301 align:center
ใช่ และฉันก็ลองไขกับแม่กุญแจทุกอัน
ในบ้านหลังนี้หมดแล้ว
00:03:38.385 --> 00:03:41.972 align:center
ฉันถึงขนาดตามหาโต๊ะทำงานเก่าของพ่อ
จากกรมตำรวจฮาวาย ไม่มีอันไหนไขได้เลย
00:03:42.055 --> 00:03:43.932 align:center
ตัวเลขนี้
ฉันพยายามจะจับคู่มัน
00:03:44.015 --> 00:03:46.852 align:center
กับบัญชีธนาคาร พาสปอร์ต
หมายเลขประกันสังคม แต่ก็ไม่เจออะไรเลย
00:03:46.935 --> 00:03:48.186 align:center
ไม่พบอะไรเลย
00:03:48.270 --> 00:03:51.523 align:center
คุณเคยเป็นคู่หูเขาก่อนเขาเกษียณ
มีอะไรที่พอจะสมเหตุสมผลสำหรับคุณบ้างไหม
00:03:51.606 --> 00:03:53.024 align:center
ฉันคิดว่านี่คือหมายเลขคดีนะ
00:03:53.108 --> 00:03:55.652 align:center
ฉันคิดเรื่องนั้นแล้ว แต่มันไม่ตรง
กับรูปแบบแฟ้มข้อมูลของตำรวจฮาวาย
00:03:55.736 --> 00:03:57.487 align:center
ย้อนกลับไปตอนที่ทุกอย่าง
ยังต้องบันทึกด้วยมือ
00:03:57.571 --> 00:04:00.657 align:center
พวกเขาใช้แบบฟอร์มนี้สำหรับรายงานของตำรวจ
ตอนนี้ทุกอย่างทำผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์หมดแล้ว
00:04:00.741 --> 00:04:03.410 align:center
อืม ถ้ามันเป็นแฟ้มคดี
คุณพอจะหามันมาได้ไหม
00:04:03.493 --> 00:04:06.037 align:center
ฉันรู้จักคนคนนึง
ที่แผนกเก็บเอกสารเก่า
00:04:06.121 --> 00:04:09.416 align:center
เขาน่าจะเป็นคนเดียวในกรม
ที่จะรับสายฉันล่ะนะ แต่…
00:04:09.499 --> 00:04:11.084 align:center
อืม ฉันจะติดต่อไป
00:04:11.168 --> 00:04:12.794 align:center
ขอบคุณนะ
00:04:16.631 --> 00:04:17.466 align:center
นั่นสายเรา
00:04:23.805 --> 00:04:26.725 align:center
ขอบคุณค่ะ เอาละ ถ้าคุณช่วยพา
พวกเขาออกไปได้ จะดีมากเลย
00:04:26.808 --> 00:04:29.019 align:center
- ได้เลย
- หัวหน้าพยาบาลไปที่ซีสี่ด้วยค่ะ
00:04:29.102 --> 00:04:31.229 align:center
เหยื่อชื่อเอริก้า แฮร์ริส
00:04:31.313 --> 00:04:33.064 align:center
เธออายุ 26 ปี
และเธอมาฮันนีมูนที่นี่
00:04:33.148 --> 00:04:36.067 align:center
พวกเขาพบเธอที่อุทยานแห่งรัฐคาฮานา
ใส่แค่ชุดนอนตัวเดียว
00:04:36.151 --> 00:04:37.360 align:center
สับสนงุนงงไปหมด
00:04:37.444 --> 00:04:39.821 align:center
เธอมีภาวะขาดน้ำ
และได้รับผลกระทบจากสภาพอากาศ
00:04:39.905 --> 00:04:41.823 align:center
- มีร่องรอยการถูกทำร้ายไหม
- ไม่มีการล่วงละเมิดทางเพศ
00:04:41.907 --> 00:04:44.743 align:center
เธอมีบาดแผลเล็กน้อย
รวมถึงรอยฟกช้ำจากการป้องกันตัว
00:04:44.826 --> 00:04:47.204 align:center
ดูเหมือน
อาจจะเป็นคดีลักพาตัวนะ
00:04:47.287 --> 00:04:49.831 align:center
อาจจะลักพาตัวเหรอ
มีแค่ถูกลักพาตัวกับไม่ถูกลักพาตัวเท่านั้นแหละ
00:04:49.915 --> 00:04:52.375 align:center
ประเด็นคือเธอจำไม่ได้
ด้วยซ้ำว่าถูกจับตัวมา
00:04:52.459 --> 00:04:54.211 align:center
ตำรวจฮาวายพยายามสอบปากคำ
จากเธอแล้ว
00:04:54.294 --> 00:04:56.880 align:center
แต่เธอไม่รู้เลย
ว่ามาลงเอยอยู่ในป่าได้ยังไง
00:04:56.963 --> 00:04:58.632 align:center
ซึ่งห่างจากโรงแรมของเธอตั้ง 20 ไมล์
00:04:58.715 --> 00:05:02.260 align:center
เราตัดประเด็นที่ชัดเจนออกไปหรือยัง อย่างเช่น
โรคทางจิตเภท หรือการเดินละเมอ
00:05:02.344 --> 00:05:04.012 align:center
ฉันไม่รู้สิ
ปาร์ตีหนักไปหน่อยหรือเปล่า
00:05:04.095 --> 00:05:05.639 align:center
เออ ขอบใจมากนะ
00:05:05.722 --> 00:05:07.974 align:center
ฉันเคยได้ยิน
เรื่องเมาเละเทะที่แย่กว่านี้มาแล้วนะ
00:05:08.058 --> 00:05:11.394 align:center
กว่าการมาจบลงด้วยสภาพกึ่งเปลือยใน
ป่า แต่ระดับแอลกอฮอล์ในเลือดของเธอปกติ
00:05:11.478 --> 00:05:14.022 align:center
เรากำลังรอผลตรวจสารพิษของเธออยู่
ประวัติการรักษาของเธอขาวสะอาด
00:05:14.105 --> 00:05:15.398 align:center
แล้วสามีล่ะ เขาเห็นอะไรไหม
00:05:15.482 --> 00:05:17.692 align:center
เขาชื่อเจค แฮร์ริส
ไม่มีใครพบตัวเขาเลย
00:05:17.776 --> 00:05:20.237 align:center
- ซึ่งนั่นหมายความว่าเขาอาจเป็นผู้ต้องสงสัย
- หรือไม่ก็เหยื่อ
00:05:21.696 --> 00:05:24.366 align:center
ฉันไม่เข้าใจเลย ฉันหมายถึง
00:05:25.742 --> 00:05:29.037 align:center
ทำไมถึงมีคนทำแบบนี้กับเรา
ทำไมพวกเขาถึงจับตัวเจคไป
00:05:29.120 --> 00:05:31.623 align:center
ฟังนะ ฉันรู้ว่าเรื่องนี้มันทำใจลำบาก
00:05:32.040 --> 00:05:35.001 align:center
แต่ฉันอยากให้คุณพยายามเล่าให้เราฟังหน่อย
ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืนนี้
00:05:38.839 --> 00:05:40.924 align:center
หลังมื้อค่ำ เรา…
00:05:41.842 --> 00:05:44.678 align:center
เราไปเดินเล่นกันนานมาก
ตามชายหาด
00:05:44.761 --> 00:05:47.180 align:center
เรากลับมาที่ห้องพักในโรงแรม
ประมาณสี่ทุ่มครึ่ง
00:05:47.264 --> 00:05:49.182 align:center
แล้วก็เข้านอน
00:05:50.267 --> 00:05:51.268 align:center
ฉันตื่นขึ้นมา
00:05:52.310 --> 00:05:55.021 align:center
มันมืดและหนาวมาก
00:05:55.814 --> 00:05:57.190 align:center
คุณอยู่ในป่าเหรอ
00:05:58.275 --> 00:06:00.026 align:center
ไม่ค่ะ อยู่ในห้องต่างหาก
00:06:01.236 --> 00:06:03.697 align:center
อยู่ในห้อง
แต่ไม่ใช่ห้องในโรงแรมของคุณเหรอ
00:06:05.740 --> 00:06:08.285 align:center
มีใครอยู่ในห้องกับคุณไหม
00:06:09.119 --> 00:06:11.204 align:center
ฉันไม่แน่ใจค่ะ
00:06:11.288 --> 00:06:12.581 align:center
มันมืดมากจริงๆ
00:06:12.664 --> 00:06:14.124 align:center
ไม่เป็นไรนะ
00:06:14.457 --> 00:06:17.085 align:center
คุณบอกว่ามือและเท้าของคุณ
ถูกมัดไว้
00:06:17.168 --> 00:06:18.587 align:center
คุณแก้เชือกหนีมาได้ยังไง
00:06:19.880 --> 00:06:21.840 align:center
ฉันไม่รู้ค่ะ
00:06:22.465 --> 00:06:24.926 align:center
ทุกอย่างมันเลือนรางไปหมดและ…
00:06:26.553 --> 00:06:28.805 align:center
ฉันจำได้แค่ว่า
00:06:28.889 --> 00:06:31.391 align:center
กำลังวิ่งฝ่าเข้าไปในป่า
00:06:31.474 --> 00:06:33.768 align:center
และฉันก็เอาแต่คิดว่า
00:06:33.852 --> 00:06:35.729 align:center
"อย่าหยุดนะ
00:06:35.812 --> 00:06:37.814 align:center
วิ่งต่อไปเรื่อยๆ"
00:06:38.607 --> 00:06:40.775 align:center
ฉันก็เลยทำแบบนั้นค่ะ
00:06:42.903 --> 00:06:44.821 align:center
แล้วเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นครับ
00:06:44.905 --> 00:06:46.197 align:center
นั่นคือทั้งหมดที่ฉันจำได้ค่ะ
00:06:46.781 --> 00:06:50.368 align:center
โอเค ฟังนะ เราจะปล่อยให้คุณพักผ่อนก่อน
ตกลงไหม
00:06:50.452 --> 00:06:54.915 align:center
ผมรู้ว่านี่มันเป็นเรื่องที่หนักหนามาก
สำหรับคุณ พยายามทำใจให้สบายนะ มาเถอะ
00:06:56.750 --> 00:06:58.376 align:center
โอเค ทำไมนายถึงรีบตัดจบบทสนทนาล่ะ
00:06:58.460 --> 00:07:01.421 align:center
เพราะฉันสัมภาษณ์เหยื่อมามากพอ
ที่จะรู้ว่าตอนไหนควรถอยไงล่ะ
00:07:01.504 --> 00:07:03.256 align:center
เธอไม่ใช่แค่เหยื่อนะ
เธอเป็นพยานด้วย
00:07:03.340 --> 00:07:05.592 align:center
ข้อมูลที่เราได้ อาจช่วยตามหาสามีเธอได้นะ
00:07:05.675 --> 00:07:07.594 align:center
เธอไม่สามารถบอกสิ่ง
ที่เธอไม่รู้ให้เราฟังได้หรอกน่า
00:07:07.677 --> 00:07:10.347 align:center
เขาเรียกว่าภาวะสูญเสียความทรงจำ
จากความบอบช้ำทางจิตใจ เข้าใจไหม
00:07:10.430 --> 00:07:12.432 align:center
คนกำลังช็อก
พวกเขาก็เลยกดทับความทรงจำไว้
00:07:13.266 --> 00:07:16.144 align:center
แม่สามีของเอริก้า แนนซี่ แฮร์ริส
เพิ่งบินมาจากซานฟรานซิสโก
00:07:16.227 --> 00:07:18.271 align:center
- ฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
- ใจเย็นๆ ก่อนครับ
00:07:18.355 --> 00:07:19.564 align:center
เขาอยู่ไหน
00:07:19.648 --> 00:07:22.025 align:center
คุณแฮร์ริสครับ ผมนาวาตรี
แม็คการ์เร็ตต์ จากหน่วยไฟว์-โอ
00:07:22.108 --> 00:07:23.693 align:center
หน่วยของผมเป็นคนดูแลคดีนี้อยู่ เข้าใจไหมครับ
00:07:23.777 --> 00:07:26.655 align:center
เรากำลังทุ่มเททรัพยากรทั้งหมดของเรา
ในการตามหาลูกชายของคุณ
00:07:26.738 --> 00:07:28.615 align:center
ฉันอยากคุยกับลูกสะใภ้ของฉัน
00:07:28.698 --> 00:07:31.284 align:center
เอริก้าปลอดภัยดีครับ เธอกำลังรับการรักษา
บาดแผลอยู่ตอนนี้
00:07:31.368 --> 00:07:32.786 align:center
ไม่ คุณไม่เข้าใจหรอก
00:07:32.869 --> 00:07:34.663 align:center
เอริก้าไม่ใช่เหยื่อ
00:07:34.746 --> 00:07:37.791 align:center
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับลูกชายฉัน
เธอต้องเป็นคนรับผิดชอบ
00:07:52.347 --> 00:07:54.432 align:center
เจคกับเอริก้าเจอกันเมื่อหกเดือนก่อน
00:07:54.516 --> 00:07:56.226 align:center
และสามสัปดาห์หลังจากนั้นพวกเขาก็หมั้นกัน
00:07:56.309 --> 00:07:58.645 align:center
คุณเลยไม่เชื่อเรื่อง
รักแรกพบเหรอครับ
00:07:58.728 --> 00:08:00.355 align:center
เจคไม่เคยเป็น
คนประเภทหุนหันพลันแล่นนะ
00:08:00.438 --> 00:08:03.274 align:center
ฉันเลยรู้สึกกังวล
ที่เห็นเขาทำตัวบุ่มบ่ามแบบนั้น
00:08:03.358 --> 00:08:06.027 align:center
อย่างไรก็ตาม ฉันตัดสินใจ
ที่จะอวยพรพวกเขา
00:08:06.987 --> 00:08:08.947 align:center
โดยมีข้อแม้ว่าพวกเขาต้องเซ็น
สัญญาก่อนสมรส
00:08:09.739 --> 00:08:10.991 align:center
แสดงว่าเจคก็มีฐานะอยู่บ้าง
00:08:11.074 --> 00:08:14.577 align:center
เจคเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ
ที่แฮร์ริส แอกเซลรอดและไพรซ์
00:08:14.661 --> 00:08:16.705 align:center
มันเป็นสำนักงานกฎหมาย
ที่สามีผู้ล่วงลับของฉันเป็นคนก่อตั้ง
00:08:16.788 --> 00:08:18.456 align:center
ผมเดาว่าพวกเขาไม่ได้เซ็นสัญญาก่อนสมรสนะ
00:08:18.540 --> 00:08:20.125 align:center
ไม่ค่ะ
00:08:20.208 --> 00:08:23.545 align:center
ไม่ และหลังจากที่ฉันเสนอเรื่องนี้ไป
เขาก็เลิกโทรกลับหาฉันเลย
00:08:23.628 --> 00:08:25.046 align:center
ฉันติดต่อเขาที่ทำงานไม่ได้
00:08:25.130 --> 00:08:28.675 align:center
แล้วฉันก็มารู้ทีหลัง
ว่าพวกเขาหนีมาฮาวายด้วยกัน
00:08:29.759 --> 00:08:31.302 align:center
เป็นเพราะเอริก้า
00:08:31.386 --> 00:08:34.889 align:center
ฉันมั่นใจเลยล่ะ
เธอเล็งลูกชายฉันไว้เพราะเงินของเขา
00:08:34.973 --> 00:08:36.766 align:center
เธอรวบรัดให้เขาแต่งงานด้วย
00:08:36.850 --> 00:08:38.143 align:center
เธอปั่นหัวเขา
00:08:38.226 --> 00:08:40.562 align:center
เจคมีทรัพย์สมบัติมหาศาล
00:08:40.645 --> 00:08:43.606 align:center
ส่วนเธอมีแค่อดีตที่ด่างพร้อย
กับหนี้สินก้อนโต
00:08:43.690 --> 00:08:46.401 align:center
- คุณรู้เรื่องนั้นได้ยังไงครับ
- ก็เพราะฉันทำการบ้านมาไงล่ะ
00:08:46.484 --> 00:08:48.445 align:center
ตอนนี้ ฉันหวังว่าพวกคุณจะทำหน้าที่ของตัวเองนะ
00:08:49.529 --> 00:08:53.158 align:center
ได้โปรด ตามหาลูกชายฉันให้ที
00:08:55.285 --> 00:08:56.453 align:center
ศูนย์บัญชาการ
00:08:56.536 --> 00:08:57.746 align:center
พวกแม่ยายเนี่ยนะ
00:08:57.829 --> 00:09:00.165 align:center
ฉันเดาว่านายคงไม่ค่อยกินเส้น
กับแม่ยายนายเท่าไหร่สิ
00:09:00.248 --> 00:09:02.208 align:center
ไม่ ไม่ค่อยเท่าไหร่
เธออยู่ที่แมนเชสเตอร์
00:09:02.292 --> 00:09:03.585 align:center
เธอเคยมาเยี่ยมครั้งนึง
00:09:03.668 --> 00:09:05.879 align:center
มันเป็น 48 ชั่วโมงที่ยาวนาน
และเลวร้ายที่สุดในชีวิตฉันเลย
00:09:05.962 --> 00:09:08.173 align:center
แม่ยายนายเดินทางมา
ตั้งไกลจากอังกฤษ
00:09:08.256 --> 00:09:09.424 align:center
แล้วอยู่แค่สองวันเนี่ยนะ
00:09:09.507 --> 00:09:12.385 align:center
ไม่ ไม่ ไม่ ฉันจับเธอไปเช็กอินที่โรงแรม
ฮอลิเดย์อินน์หลังจากผ่านไปสองวันต่างหาก
00:09:13.470 --> 00:09:14.721 align:center
ไม่ฉันก็นายแหละที่ต้องไปเพื่อน
00:09:15.680 --> 00:09:17.098 align:center
ทุกคน เราได้อะไรมาบ้าง
00:09:17.182 --> 00:09:18.933 align:center
เราตรวจสอบประวัติ
ของคู่บ่าวสาวข้าวใหม่ปลามันแล้ว
00:09:19.017 --> 00:09:22.437 align:center
เอริก้า แฮร์ริส นามสกุลเดิม เอริก้า เวลส์
เกิดที่แจ็กสันวิลล์ ปี 1984
00:09:23.229 --> 00:09:25.607 align:center
เธอร่อนเร่ไปทั่ว
ประเทศเพื่อทำงานต๊อกต๋อย
00:09:25.690 --> 00:09:27.734 align:center
และสะสมหนี้สิน
กว่าหนึ่งแสนเหรียญ
00:09:27.817 --> 00:09:30.445 align:center
เธอไปลงเอยที่ซานฟรานซิสโก
และได้งานพาร์ตไทม์ที่สำนักงานกฎหมายแห่งนึง
00:09:30.528 --> 00:09:34.157 align:center
ที่ที่เธอได้เจอกับสามีของเธอ เจคอบ แฮร์ริส
00:09:34.240 --> 00:09:36.743 align:center
ดูหมอนั่นสิ เธอแต่งงานกับเขาเพราะหน้าตาแน่ๆ
00:09:36.826 --> 00:09:38.828 align:center
- ความรักทำให้คนตาบอด
- ก็ไม่ได้บอดขนาดนั้นหรอกน่า
00:09:38.912 --> 00:09:40.914 align:center
โอเค เห็นได้ชัดเลยว่านาย แดนนี่ เห็นด้วย…
00:09:41.039 --> 00:09:43.374 align:center
กับทฤษฎีนักขุดทองของแม่ผัวสินะ
00:09:43.458 --> 00:09:45.960 align:center
เธอได้งานพาร์ตไทม์ที่สำนักงานกฎหมาย
00:09:46.044 --> 00:09:48.755 align:center
และหกเดือนต่อมา
เธอก็แต่งงานกับหุ้นส่วนอาวุโส
00:09:48.838 --> 00:09:50.673 align:center
- ใช่เลย
- เป็นไปได้ว่าเธอเล็งเขาไว้แล้ว
00:09:50.757 --> 00:09:52.926 align:center
โอเค งั้นเรื่องหนี้สินก็เป็น
แรงจูงใจทางการเงินให้เธอ
00:09:53.009 --> 00:09:55.553 align:center
และอาจเป็นเหตุผลว่าทำไมเธอถึงอยาก
กำจัดสามีตัวเอง
00:09:55.637 --> 00:09:56.888 align:center
แต่ถึงขั้นจัดฉากการลักพาตัวตัวเองเลยเหรอ
00:09:56.971 --> 00:09:59.349 align:center
เธอทำตัวดูเหมือนเหยื่อ
แทนที่จะเป็นผู้ต้องสงสัย
00:09:59.432 --> 00:10:02.811 align:center
นั่นจะทำให้เราต้องวุ่นวายกับการตามหา
คนที่ไม่มีอยู่จริงไงล่ะ
00:10:02.936 --> 00:10:06.106 align:center
รปภ. ของโรงแรมรายงานว่าไม่มีร่องรอย
การงัดแงะที่ห้องสวีตฮันนีมูน
00:10:06.189 --> 00:10:07.607 align:center
ห้องไม่ได้ถูกเปิดด้วยคีย์การ์ด
00:10:07.690 --> 00:10:10.985 align:center
โอเค งั้นเราก็มีสองคน
ที่ถูกจับตัวไปจากห้องพักในโรงแรม
00:10:11.069 --> 00:10:13.196 align:center
โดยที่เราไม่รู้เลยว่า
คนร้ายเข้าหรือออกไปได้ยังไง
00:10:13.279 --> 00:10:17.033 align:center
รถเช่าของคู่รักถูกนำออกไปจาก
อาคารจอดรถฝั่งใต้ตอนตีสองครึ่ง
00:10:17.117 --> 00:10:19.285 align:center
ฉันดึงข้อมูลบันทึกการโทร
จากโทรศัพท์ในห้องพักมาด้วย
00:10:19.369 --> 00:10:23.456 align:center
ไม่มีอะไรผิดปกติ แต่คืนที่พวกเขาถูกลักพาตัว
00:10:23.540 --> 00:10:26.167 align:center
มีการโทรออกห้าครั้งจากมือถือของเอริก้า
00:10:26.251 --> 00:10:29.170 align:center
ไปยังเบอร์ท้องถิ่นเดียวกัน
โรงแรมพาโกด้าในไวกิกิ
00:10:29.254 --> 00:10:33.967 align:center
เอาละ งั้นถ้าเธอเก็บสามีตัวเองจริง
บางทีเธออาจจะมีผู้สมรู้ร่วมคิด
00:10:37.011 --> 00:10:40.181 align:center
ฉันไม่รู้เรื่องอะไร
เกี่ยวกับโรงแรมพาโกด้าเลยค่ะ
00:10:40.265 --> 00:10:41.599 align:center
และไม่ได้โทรไปที่นั่นแน่นอน
00:10:42.183 --> 00:10:44.561 align:center
แล้วคุณจะอธิบาย
การโทรออกห้าครั้งจากมือถือคุณ
00:10:44.686 --> 00:10:46.688 align:center
ไปที่แผนกต้อนรับของที่นั่นเมื่อวานยังไงครับ
00:10:46.771 --> 00:10:48.189 align:center
ฉันไม่รู้ค่ะ
00:10:50.608 --> 00:10:54.362 align:center
บางทีเจคอาจจะยืมโทรศัพท์ฉันไป
เขาลืมเอาสายชาร์จมือถือมาน่ะค่ะ
00:10:55.905 --> 00:10:57.907 align:center
จากที่เราได้ยินมา
เขาต้องรีบเก็บกระเป๋าแบบเร่งด่วนนี่นะ
00:11:01.661 --> 00:11:03.413 align:center
คุณไปคุยกับแม่ของเจคมาสินะ
00:11:04.789 --> 00:11:08.126 align:center
ฉันรู้ว่าเธอคิดยังไงกับฉัน
แต่ฉันไม่ได้แต่งงานกับเจคเพราะเงินของเขา
00:11:08.209 --> 00:11:10.253 align:center
คุณไม่ยอมเซ็นสัญญาก่อนสมรสใช่ไหม
00:11:10.336 --> 00:11:11.921 align:center
ไม่ใช่ค่ะ
00:11:12.005 --> 00:11:14.132 align:center
ไม่ ฉันเต็มใจที่จะเซ็นสัญญาก่อนสมรส
00:11:14.215 --> 00:11:15.758 align:center
เจคต่างหากที่เป็นคนปฏิเสธ
00:11:15.842 --> 00:11:17.635 align:center
เขาไม่อยากยอมให้แม่เป็นฝ่ายชนะ
00:11:18.344 --> 00:11:21.514 align:center
นั่นคือเหตุผลที่เรามาที่นี่ เพื่อหนีให้ห่างจากเธอ
00:11:21.598 --> 00:11:23.600 align:center
ผู้หญิงคนนั้นเป็นพิษภัยมากค่ะ
00:11:29.439 --> 00:11:31.608 align:center
เดี๋ยวนะ
คุณคิดว่าฉันจะทำอะไรเพื่อทำร้ายเจคเหรอ
00:11:32.275 --> 00:11:33.484 align:center
เราไม่ได้พูดแบบนั้นนะครับ โอเคไหม
00:11:33.568 --> 00:11:36.571 align:center
คุณต้องเข้าใจนะว่า
คุณคือพยานเพียงคนเดียวของเราในคดีนี้
00:11:36.654 --> 00:11:40.241 align:center
ใช่ และโชคร้ายหน่อยที่มันทำให้
คุณกลายเป็นผู้ต้องสงสัยด้วย
00:11:40.325 --> 00:11:41.910 align:center
เราเพิ่งจะแต่งงานกันนะคะ
00:11:41.993 --> 00:11:44.245 align:center
นี่มันทริปฮันนีมูนของเรานะ
00:11:44.329 --> 00:11:45.830 align:center
ตอนนี้ เจคหายตัวไป
00:11:45.914 --> 00:11:49.375 align:center
ฉันกลับไปที่ห้องพักในโรงแรมไม่ได้ด้วยซ้ำ
เพราะมันกลายเป็นสถานที่เกิดเหตุไปแล้ว
00:11:49.459 --> 00:11:52.921 align:center
ฟังนะ ทำไมคุณไม่ให้เราจัดหา
ห้องพักโรงแรมที่มีตำรวจคอยคุ้มกันให้ล่ะ
00:11:53.588 --> 00:11:55.215 align:center
ทำไมล่ะ จะได้จับตาดูฉันได้ง่ายๆ งั้นสิ
00:11:59.052 --> 00:12:01.221 align:center
(ศูนย์การแพทย์ฮาวาย)
00:12:10.772 --> 00:12:13.608 align:center
(โรงแรมอาคาฮี ห้องฮันนีมูนสวีท)
00:12:17.028 --> 00:12:20.281 align:center
แค่ห้องนี้ห้องเดียวก็ใหญ่กว่า
อะพาร์ตเมนต์ฉันทั้งห้องแล้วเนี่ย
00:12:20.365 --> 00:12:22.367 align:center
กระโปรงหลังรถฉันยังใหญ่กว่า
อะพาร์ตเมนต์เธอเลย
00:12:22.450 --> 00:12:24.619 align:center
ขอบใจนะที่ช่วยเตือนความจำ
00:12:24.702 --> 00:12:28.331 align:center
นี่สินะราคา 5,500 ดอลลาร์ต่อคืน
00:12:30.750 --> 00:12:32.502 align:center
ฉันอาจจะอคติก็ได้นะ เพราะฉันเป็นคนที่นี่
00:12:32.585 --> 00:12:37.090 align:center
แต่ฉันนึกไม่ออกเลยว่าจะมีสถานที่ฮันนีมูนไหน
ที่น่าเบื่อไปกว่าโรงแรมในไวกิกิ
00:12:37.173 --> 00:12:38.800 align:center
ที่มีวงอูคูเลเล่เล่นอยู่ในล็อบบี้
00:12:38.883 --> 00:12:42.345 align:center
ทำไมล่ะ แล้วเธออยากจะไปฮันนีมูน
ที่ไหนตอนแต่งงานล่ะ คลีฟแลนด์เหรอ
00:12:43.179 --> 00:12:47.433 align:center
ถ้าฉันแต่งงานนะ มันคงต้องเป็น
ที่ไหนสักแห่งที่มีถนนปูด้วยหินก้อนๆ
00:12:47.517 --> 00:12:50.019 align:center
อย่างปรากหรือไม่ก็บรัสเซลส์
00:12:50.103 --> 00:12:51.854 align:center
โอ้ หรูซะด้วย
00:12:51.938 --> 00:12:54.065 align:center
มาเลียกับฉันตั้งใจจะไปฮันนีมูนที่ลาไน
00:12:54.148 --> 00:12:56.859 align:center
เป็นที่ที่ไกลที่สุดที่ฉันพอจะพาเธอไปได้
ด้วยเงินเดือนตำรวจ
00:12:56.943 --> 00:12:59.612 align:center
ใช่ เธอไม่สมควรได้ไปด้วยซ้ำ
00:12:59.696 --> 00:13:03.574 align:center
นี่ ตัดสินคนจากวงนอกมันง่ายนะ
เรื่องมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอก
00:13:03.658 --> 00:13:05.827 align:center
ขอโทษที ฉันก็แค่…
00:13:06.202 --> 00:13:07.996 align:center
ถ้านายอยากจะให้อภัยเธอ
ที่ทิ้งนายไป
00:13:08.079 --> 00:13:09.956 align:center
ในตอนที่นายต้องการเธอมากที่สุดละก็
มันก็ไม่เป็นไรหรอก
00:13:10.081 --> 00:13:11.582 align:center
แต่ฉันไม่มีความจำเป็นต้องทำแบบนั้นแน่ๆ
00:13:18.172 --> 00:13:21.759 align:center
เฮ้ น้องรัก ได้กลิ่นอะไรไหม
00:13:24.262 --> 00:13:25.722 align:center
กลิ่นอะไร
00:13:26.514 --> 00:13:29.267 align:center
กลิ่นเหมือนน้ำยาล้างเล็บเลย
กลิ่นแรงมากด้วย
00:13:29.350 --> 00:13:31.686 align:center
มาจากห้องสวีตที่เชื่อมกันห้องข้างๆ นี่
00:13:31.769 --> 00:13:33.521 align:center
นั่นอาจจะเป็น
ทางเข้าของคนร้ายหรือเปล่า
00:13:33.604 --> 00:13:35.982 align:center
ใช่ เคยมีคดีแบบนี้
เมื่อไม่กี่ปีที่แล้ว
00:13:36.065 --> 00:13:38.318 align:center
หัวขโมยสูบก๊าซอะซิโตน
เข้าไปในคอนโดสูง
00:13:38.401 --> 00:13:40.069 align:center
ก่อนที่เขาจะลงมือปล้น
00:13:40.153 --> 00:13:42.238 align:center
- อะซิโตน ที่อยู่ในน้ำยาล้างเล็บน่ะเหรอ
- ใช่เลย
00:13:42.322 --> 00:13:44.949 align:center
แต่ในรูปแบบก๊าซ
มันทำให้เหยื่อหมดสติได้เลยนะ
00:13:45.033 --> 00:13:47.160 align:center
พวกเขาจะได้ไม่ตื่นขึ้นมา
ระหว่างการปล้น
00:13:47.243 --> 00:13:49.245 align:center
เป็นการวางแผนที่รอบคอบจนน่าขนลุกเลยนะ
00:13:49.329 --> 00:13:53.207 align:center
และนั่นก็อาจจะอธิบายได้ด้วยว่าทำไมเอริก้า
ถึงจำอะไรเกี่ยวกับการถูกลักพาตัวไม่ได้เลย
00:13:55.835 --> 00:13:58.004 align:center
เดี๋ยวนะ
00:14:04.093 --> 00:14:06.471 align:center
คุณกำลังทำอะไรน่ะ
00:14:10.224 --> 00:14:12.852 align:center
ใหญ่พอดี
ที่จะสอดท่อก๊าซเข้าไปได้เลย
00:14:13.686 --> 00:14:16.147 align:center
เราต้องเข้าไปในห้องนั้นแล้วล่ะ
00:14:17.231 --> 00:14:21.549 align:center
คุยกับผู้จัดการมาแล้ว สายที่โทรมาจากมือถือ
ของเอริก้าทั้งหมด โทรมาที่ห้อง 106 นี่แหละ
00:14:22.236 --> 00:14:24.572 align:center
- ได้ชื่อมาไหม
- ไม่ หมอนั่นจ่ายเงินสดล่วงหน้าน่ะ
00:14:24.655 --> 00:14:26.449 align:center
เขาอยู่ที่นี่มาอาทิตย์นึงแล้ว
00:14:35.208 --> 00:14:38.544 align:center
ฮัลโหล ฮัลโหล มีใครอยู่ไหม
ไม่มีใครอยู่แฮะ
00:14:38.628 --> 00:14:40.296 align:center
เอาละ
00:14:41.172 --> 00:14:44.050 align:center
- นายกำลังทำบ้าอะไรเนี่ย
- ก็เปิดไง ประตูเขาก็มีไว้เปิดนี่
00:14:44.133 --> 00:14:47.970 align:center
อย่างแรกเลยนะ นายจะเปิดประตู
โดยไม่ได้รับอนุญาตไม่ได้ เข้าใจไหม
00:14:48.054 --> 00:14:50.181 align:center
- แล้วอย่างที่สองล่ะ
- อย่างที่สอง มันน่าจะล็อกอยู่ไง
00:14:51.307 --> 00:14:52.642 align:center
ใช่ มันล็อกอยู่
00:14:52.725 --> 00:14:56.145 align:center
แต่ฉันอาจจะได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ
ดังแว่วมาว่า "ได้โปรด ช่วยฉันด้วย"
00:14:56.229 --> 00:14:58.648 align:center
ดังทะลุประตูบานนี้ออกมา
00:14:58.731 --> 00:15:00.942 align:center
ซึ่งนั่นให้เหตุผลอันสมควรแก่เรา
ในการเข้าไปในสถานที่นี้
00:15:01.025 --> 00:15:03.694 align:center
และเราคงจะละเลยต่อหน้าที่มาก
ถ้าไม่เข้าไปให้ความช่วยเหลือตามเสียงร้องนั้น
00:15:03.778 --> 00:15:05.905 align:center
ฉันก็ว่างั้น ฉันเห็นด้วย ใช่เลย
00:15:07.073 --> 00:15:09.158 align:center
นายทำบ้าอะไรของนายเนี่ย
00:15:09.242 --> 00:15:11.619 align:center
เหตุอันสมควรไงล่ะ
ฉันนึกว่าเรากำลังเล่นตามน้ำกันอยู่ซะอีก
00:15:11.702 --> 00:15:14.497 align:center
ตาม ฉันหมายความว่าเราจะไปเอากุญแจ
จากผู้จัดการต่างหากล่ะ
00:15:14.580 --> 00:15:16.874 align:center
- ไอ้มนุษย์นีแอนเดอร์ทัลเอ๊ย
- เราไม่ต้องใช้มันแล้วล่ะ
00:15:16.958 --> 00:15:18.251 align:center
เข้าไปเถอะ
00:15:19.627 --> 00:15:21.838 align:center
- มาดูนี่สิ
- ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะบอกคนพวกนี้ว่า
00:15:21.921 --> 00:15:24.674 align:center
นายและรัฐฮาวาย
ติดหนี้ค่าประตูบานใหม่พวกเขา
00:15:26.050 --> 00:15:29.512 align:center
เอริก้ากับเจค แฮร์ริส
พวกเขาอยู่ในรูปพวกนี้ทั้งหมดเลย
00:15:29.595 --> 00:15:31.681 align:center
พวกเขาโดนสตอล์กเกอร์ตามสะกดรอย
ตอนมาฮันนีมูนเหรอเนี่ย
00:15:31.764 --> 00:15:33.141 align:center
ใช่
00:15:39.647 --> 00:15:41.107 align:center
โอ้ ปืน ปืน
00:15:41.732 --> 00:15:44.318 align:center
ไฟว์-โอ
นายขยับตัว ฉันเป่านายแน่ เข้าใจไหม
00:15:44.402 --> 00:15:45.528 align:center
โอเค
00:15:52.535 --> 00:15:55.163 align:center
"เคิร์ต มิลเลอร์ จากเบนิเซีย แคลิฟอร์เนีย"
00:15:55.246 --> 00:15:57.123 align:center
พวกคุณเข้ามาทำอะไร
ในห้องของผม
00:15:57.206 --> 00:15:59.083 align:center
กำลังสืบคดีอยู่น่ะสิ
แล้วนายล่ะกำลังทำอะไร
00:15:59.167 --> 00:16:00.710 align:center
เขามีใบอนุญาตนักสืบเอกชนนะ
00:16:00.793 --> 00:16:03.254 align:center
ผมก็กำลังสืบคดีอยู่เหมือนกัน
00:16:09.427 --> 00:16:11.637 align:center
ดูเหมือนว่าเราจะเจอแหล่งที่มา
ของอะซิโตนแล้วนะ
00:16:27.737 --> 00:16:28.988 align:center
ชิน
00:16:30.948 --> 00:16:32.158 align:center
เจออะไรไหม
00:16:33.159 --> 00:16:34.994 align:center
ใช่ เจค แฮร์ริส
00:16:42.752 --> 00:16:45.963 align:center
เฮ้ เจ้าหน้าที่ชันสูตรบอกว่า
เจคตายมา 12 ชั่วโมงแล้ว
00:16:47.173 --> 00:16:49.133 align:center
นั่นหมายความว่าเขาถูกฆ่าตอนประมาณตีสอง
00:16:49.217 --> 00:16:50.259 align:center
ตรงกับไทม์ไลน์ของเอริก้าเลย
00:16:50.343 --> 00:16:51.969 align:center
ใช่ แต่นั่นไม่ใช่เรื่องเดียวหรอกนะ
00:16:52.053 --> 00:16:54.680 align:center
มีคนสูบก๊าซเข้าไปในห้องของพวกเขา
จากห้องสวีตที่เชื่อมติดกัน
00:16:54.764 --> 00:16:57.683 align:center
ฉันเดาว่ามันคืออะซิโตน
ซึ่งอธิบายได้ว่าทำไมความจำเอริก้าถึงขาดหาย
00:16:57.767 --> 00:16:59.310 align:center
และทำไมจู่ๆ เธอถึงไปตื่นขึ้นมา
ในป่าได้
00:16:59.393 --> 00:17:01.479 align:center
คุณได้บัตรประจำตัวของคนที่เช่า
ห้องสวีตที่เชื่อมติดกันนั่นไหม
00:17:01.562 --> 00:17:03.397 align:center
ไม่ เมื่อคืนห้องนั้นไม่ได้ถูกจองน่ะ
00:17:03.481 --> 00:17:06.400 align:center
ผู้ต้องสงสัยเข้าไปในห้อง
โดยใช้กุญแจของช่างซ่อมบำรุงที่ขโมยมา
00:17:06.484 --> 00:17:09.737 align:center
- ทางคุณได้เรื่องอะไรบ้างไหม
- ไว้ฉันจะบอกให้รู้ละกัน
00:17:09.820 --> 00:17:11.614 align:center
ผมรู้ว่าเรื่องนี้มันดูเป็นยังไง
00:17:11.697 --> 00:17:14.242 align:center
ผมก็เคยเป็นตำรวจมาก่อนเหมือนกัน
00:17:14.325 --> 00:17:16.410 align:center
มีการลักพาตัวเกิดขึ้น
มีคนหายไปหนึ่งคน
00:17:16.494 --> 00:17:18.538 align:center
พวกคุณมาเจอผมที่นี่
พร้อมกับรูปถ่ายที่มัดตัวผม
00:17:18.621 --> 00:17:19.997 align:center
รูปถ่ายที่มัดตัวบ้างงั้นเหรอ
00:17:20.081 --> 00:17:22.833 align:center
แหกตาดูบ้างสิ แมกนัม โอเคไหม
นายมันพวกปาปารัสซีโรคจิตชัดๆ
00:17:22.917 --> 00:17:24.752 align:center
มีรูปถ่ายของคู่รักคู่นี้
ตั้ง 200 รูปแหนะ
00:17:24.835 --> 00:17:26.837 align:center
ผมจะไม่พูดอะไรอีกแล้ว
ถ้าไม่มีทนายของผม
00:17:26.921 --> 00:17:29.549 align:center
- งั้นก็จับผมขังซะถ้าคุณต้องทำ
- อย่าพูดนะ
00:17:30.466 --> 00:17:31.676 align:center
ขอบคุณ
00:17:31.759 --> 00:17:33.761 align:center
เราจับนาย
ข้อหาฆาตกรรมโดยไตร่ตรองไว้ก่อนแน่
00:17:34.303 --> 00:17:35.471 align:center
พวกคุณพูดเรื่องอะไรเนี่ย
00:17:35.555 --> 00:17:36.973 align:center
เจค แฮร์ริส ตายแล้ว
00:17:37.056 --> 00:17:39.725 align:center
พวกเขาพบศพเขาที่อากาไฮ
00:17:51.153 --> 00:17:52.613 align:center
พ่อของเขาเป็นเพื่อนเก่าฉันเอง
00:17:52.697 --> 00:17:57.827 align:center
ฉันทำงานที่บริษัทมามากกว่า
20 ปี ในฐานะนักสืบภายใน
00:18:00.162 --> 00:18:01.664 align:center
เจคก็เหมือนคนในครอบครัว
00:18:02.206 --> 00:18:03.332 align:center
แนนซี่ขอให้ฉันช่วย
00:18:03.874 --> 00:18:05.209 align:center
แนนซี่ แฮร์ริส แม่ของเจคเหรอ
00:18:05.293 --> 00:18:08.629 align:center
หลังจากพวกเขาหมั้นกัน เธอให้ฉัน
ตรวจสอบประวัติของเอริก้า
00:18:08.713 --> 00:18:11.132 align:center
แล้วเด็กพวกนั้นก็หนีไป
เธอเลยส่งฉันไปตามหาพวกเขา
00:18:11.674 --> 00:18:12.883 align:center
คุณสะกดรอยตามพวกเขานานแค่ไหน
00:18:13.426 --> 00:18:17.054 align:center
ฉันมาถึงที่นี่หลังงานแต่งงาน
และตามพวกเขาอยู่ประมาณหนึ่งสัปดาห์
00:18:17.138 --> 00:18:18.222 align:center
จนกระทั่งเมื่อสองวันก่อน
00:18:18.764 --> 00:18:20.641 align:center
ทำไมถึงหยุดล่ะ
00:18:20.766 --> 00:18:22.893 align:center
ฉันถูกจับได้
00:18:22.977 --> 00:18:26.105 align:center
เจคเห็นฉันและสั่งให้
ฉันถอยไป ฉันเลยทำตาม
00:18:28.316 --> 00:18:30.568 align:center
โอ้ บางทีถ้าฉันอยู่ที่นั่น
ฉันอาจจะหยุดเรื่องนี้ได้
00:18:30.651 --> 00:18:32.653 align:center
เฮ้ ขอฉันถามอะไรหน่อยสิ
โอเคไหม
00:18:32.737 --> 00:18:36.198 align:center
คุณสืบประวัติเอริก้ามาแล้ว
คุณเห็นว่าเธออยู่กับเจคยังไง
00:18:36.282 --> 00:18:38.409 align:center
เธอหลอกเขาหรือเปล่า
00:18:39.660 --> 00:18:41.078 align:center
ฉันจะบอกคุณเหมือนที่บอกแนนซี่นะ
00:18:41.162 --> 00:18:45.291 align:center
ฉันเห็นพวกนักขุดทองมาเยอะในชีวิต
แต่เอริก้าไม่ใช่คนพวกนั้น
00:18:45.374 --> 00:18:47.752 align:center
วิธีที่เธอรักเจคน่ะ
00:18:47.835 --> 00:18:50.212 align:center
มันเสแสร้งกันไม่ได้หรอก
00:19:05.811 --> 00:19:07.772 align:center
แก้วนี้ฉันเลี้ยงเอง
00:19:08.439 --> 00:19:10.024 align:center
ขอบคุณนะ
00:19:53.859 --> 00:19:59.865 align:center
สัปดาห์แรกของฉันหลังจบจากโรงเรียนตำรวจ
เราได้รับแจ้งเหตุ กราดยิงจากรถ
00:20:00.324 --> 00:20:04.078 align:center
และเด็ก 8 ขวบถูกยิง
จากลูกหลง
00:20:04.161 --> 00:20:09.041 align:center
และมันเป็นหน้าที่ของฉันที่ต้องไปบอก
แม่ของเด็กคนนี้ว่าเธอสูญเสียลูกชายไปแล้ว
00:20:09.125 --> 00:20:11.085 align:center
ฉันจำช่วงเวลานั้นได้เลย มันโหดร้ายมาก
00:20:11.168 --> 00:20:14.797 align:center
ฉันจำได้ว่านั่งอยู่ตรงนั้นแล้วคิดว่า
"เดี๋ยวมันก็คงง่ายขึ้นเอง" นายรู้ไหม
00:20:14.880 --> 00:20:17.007 align:center
ใช่ แต่ไม่เลย
00:20:18.801 --> 00:20:20.886 align:center
ตอนนั้นฉันอายุ 16
00:20:21.387 --> 00:20:23.305 align:center
แม่ฉันกลับมาทานมื้อค่ำสาย
00:20:23.389 --> 00:20:25.391 align:center
แม่ไม่เคยมาสาย
00:20:25.474 --> 00:20:29.186 align:center
แล้วเสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น
และจากนาทีที่ฉันเห็น…
00:20:29.270 --> 00:20:30.312 align:center
หน้าตำรวจคนนั้น
00:20:30.396 --> 00:20:31.147 align:center
ฉันก็รู้ทันที
00:20:31.313 --> 00:20:32.940 align:center
มันเกิดขึ้นได้ยังไง
00:20:33.023 --> 00:20:35.025 align:center
มันเป็นอุบัติเหตุทางรถยนต์ คนขับเมา
00:20:35.109 --> 00:20:38.779 align:center
พ่อฉันเคยบอกว่าเขาสงสาร
ตำรวจที่ต้องมาบอกข่าวร้ายกับเรา
00:20:38.863 --> 00:20:41.240 align:center
และฉันไม่เคยเข้าใจเลย
ว่าเขาหมายความว่ายังไง
00:20:42.158 --> 00:20:45.286 align:center
จนกระทั่งวันนี้มาถึง
วันที่ฉันต้องเป็นคนบอกข่าวเอง
00:20:46.954 --> 00:20:52.001 align:center
เดาว่าวันที่นายชินกับมัน
คือวันที่นายวางมือจากอาชีพนี้ ใช่ไหม
00:20:56.297 --> 00:20:58.090 align:center
- เปิดวิทยุไหม
- เอาสิ
00:21:07.600 --> 00:21:08.976 align:center
นายล้อเล่นป่ะเนี่ย
00:21:09.894 --> 00:21:12.146 align:center
- อะไรเล่า
- นายจะไม่ทำอะไรหน่อยเหรอ
00:21:12.229 --> 00:21:14.815 align:center
- นายจะไม่เปลี่ยนคลื่นนี้เหรอ
- คลื่นนี้มันผิดตรงไหน
00:21:14.899 --> 00:21:16.609 align:center
นายจะปล่อยไว้แบบนี้เหรอ
00:21:16.692 --> 00:21:19.403 align:center
- มันก็โอเคดีนี่
- โอเคงั้นเหรอ
00:21:20.321 --> 00:21:24.241 align:center
ฉันรู้ว่านายเคยถูกฝึกมา
ให้ทนต่อการถูกทรมาน โอเคไหม
00:21:24.325 --> 00:21:25.910 align:center
แต่นี่มันทนไม่ไหวแล้วนะ โอเคไหม
00:21:26.535 --> 00:21:28.370 align:center
นี่มันไม่ถูกต้องนะ โอเคไหม
00:21:28.454 --> 00:21:32.500 align:center
เพลงที่ห่วยขนาดนี้ทำให้คนปกติ
อยากจะฆ่าคนอื่นได้เลยนะ
00:21:32.583 --> 00:21:34.251 align:center
นายเข้าใจไหมเนี่ย
00:21:37.963 --> 00:21:39.715 align:center
ฉันว่ามันก็ติดหูดีออก
00:21:39.799 --> 00:21:41.133 align:center
นาย…
00:21:48.071 --> 00:21:51.352 align:center
(สำนักงานเจ้าหน้าที่ชันสูตรศพ)
00:21:51.435 --> 00:21:53.854 align:center
ฟังดูเหมือนเขากำลังทรมานวอลรัสเลย
00:21:53.938 --> 00:21:55.773 align:center
แม็กซ์
00:21:59.193 --> 00:22:01.529 align:center
- แม็กซ์
- โอ้ ครับ โอ้ สวัสดีครับ
00:22:01.612 --> 00:22:03.155 align:center
ห้องนี้มันเย็นจัดน่ะครับ
00:22:03.239 --> 00:22:05.449 align:center
ทำให้ซาวน์บอร์ดขยายและหดตัว
00:22:05.533 --> 00:22:07.785 align:center
ซึ่งทำให้ระดับเสียงเพี้ยนไป
00:22:07.868 --> 00:22:11.163 align:center
ผมเคยมีช่างจูนเปียโนนะ
แต่เขาชอบชวนคุย
00:22:11.247 --> 00:22:13.457 align:center
ทำให้ผมหมดพลังงานทางอารมณ์น่ะ
00:22:14.917 --> 00:22:17.419 align:center
แม็กซ์ คุณมีผลชันสูตรศพของเจค แฮร์ริส ไหม
00:22:17.503 --> 00:22:19.296 align:center
มีครับ
00:22:19.380 --> 00:22:22.967 align:center
สาเหตุการตายคือขาดอากาศหายใจ
เนื่องจากถูกรัดคอด้วยเชือก
00:22:23.050 --> 00:22:24.218 align:center
ไม่มีบาดแผลจากการป้องกันตัว
00:22:24.301 --> 00:22:26.595 align:center
ไม่มีร่องรอยที่ชัดเจน
ว่าเหยื่อพยายามขัดขืน
00:22:26.679 --> 00:22:30.099 align:center
มีถังก๊าซอะซิโตนอยู่ที่
ที่เกิดเหตุ เราคิดว่าเขาถูกวางยา
00:22:30.182 --> 00:22:31.767 align:center
ใช่ครับ นั่นสอดคล้อง
กับผลตรวจสารพิษ
00:22:31.851 --> 00:22:34.979 align:center
คุณแฮร์ริสมีระดับคีโตนในเลือดสูง
00:22:35.062 --> 00:22:38.148 align:center
ฉันเดาว่าเราคงเจอแบบเดียวกัน
ตอนที่ได้ผลตรวจของเอริก้ากลับมา
00:22:38.232 --> 00:22:39.900 align:center
ภรรยาของเขาก็ถูกทำร้ายด้วยเหรอครับ
00:22:39.984 --> 00:22:42.069 align:center
ใช่ เธอถูกลักพาตัว
ไปจากโรงแรม
00:22:42.152 --> 00:22:44.989 align:center
- เธอถูกพาไปที่ห่างไกลความเจริญไหมครับ
- ใช่
00:22:45.072 --> 00:22:48.325 align:center
แล้วให้ผมเดานะ
พวกเขาเป็นคู่ข้าวใหม่ปลามัน
00:22:48.409 --> 00:22:49.660 align:center
พวกเขากำลังมาฮันนีมูนกัน
00:22:49.743 --> 00:22:51.120 align:center
คุณปะติดปะต่อเรื่องพวกนี้เข้าด้วยกันได้ยังไง
00:22:51.245 --> 00:22:53.163 align:center
คือในเวลาว่างของผม
00:22:53.247 --> 00:22:58.419 align:center
ผมเข้าไปมีส่วนร่วมในชุมชนออนไลน์
ที่อุทิศให้กับคดีฆาตกรรมที่ยังปิดไม่ได้น่ะครับ
00:22:58.502 --> 00:23:01.672 align:center
นี่คุณทำงานกับศพมาทั้งวัน
แล้วงานอดิเรกของคุณยังเป็นเรื่องศพอีกเหรอ
00:23:01.755 --> 00:23:02.923 align:center
ผมดองผักด้วยนะ
00:23:03.007 --> 00:23:05.092 align:center
เป็นวิธีที่ดี
ในการนำขวดโหลใส่ตัวอย่างกลับมาใช้ใหม่
00:23:08.220 --> 00:23:09.138 align:center
เอาละครับ
00:23:10.723 --> 00:23:15.060 align:center
เมื่อประมาณปีที่แล้ว มีคดีฆาตกรรม
ต่อเนื่องในเฟรนช์โปลินีเซีย
00:23:15.144 --> 00:23:17.479 align:center
คุณเลยคิดว่ามันเกี่ยวข้องกัน
กับคดีของแฮร์ริสเหรอ
00:23:17.563 --> 00:23:20.441 align:center
วิธีการคล้ายกัน
เหยื่อทั้งหมดเป็นคู่แต่งงานใหม่
00:23:20.524 --> 00:23:22.610 align:center
ทุกคนถูกวางยา
ให้สงบก่อนจะถูกโจมตี
00:23:22.693 --> 00:23:26.155 align:center
และในทุกคดี
ฝ่ายชายจะถูกทำให้ขาดใจตายในที่เกิดเหตุ
00:23:26.238 --> 00:23:27.281 align:center
แล้วผู้หญิงล่ะ
00:23:27.364 --> 00:23:30.492 align:center
คือ ฆาตกรใช้เวลา
กับพวกเธอมากกว่า
00:23:30.576 --> 00:23:34.830 align:center
พวกเธอมักจะถูกพบ
ใน 24 ถึง 48 ชั่วโมงต่อมาในสภาพถูกชำแหละ
00:23:34.914 --> 00:23:38.125 align:center
ศพของพวกเธอถูกนำไปทิ้ง
ในพื้นที่เปลี่ยว
00:23:38.208 --> 00:23:40.127 align:center
หมอนี่แหละคนร้ายของเรา
00:23:40.210 --> 00:23:42.463 align:center
เรากำลังรับมือกับฆาตกรต่อเนื่อง
00:23:43.505 --> 00:23:46.884 align:center
เรามีคู่รักสามคู่ถูกฆาตกรรม
ในช่วงเวลาเจ็ดวัน
00:23:46.967 --> 00:23:48.093 align:center
หนึ่งคู่ในบอราบอรา
00:23:48.177 --> 00:23:49.428 align:center
หนึ่งคู่ในฮูอาฮีเน
00:23:49.511 --> 00:23:50.846 align:center
อีกคู่ในโมโอเรอา
00:23:50.930 --> 00:23:52.097 align:center
พวกเขาทั้งหมดเป็นคู่ข้าวใหม่ปลามัน
00:23:52.181 --> 00:23:55.017 align:center
ฆาตกรล่าคู่แต่งงานใหม่
น่าจะมีใครบอกหมอนี่นะ
00:23:55.100 --> 00:23:57.811 align:center
ว่าถ้าคนเราแต่งงานกัน
นานพอ พวกเขาก็ฆ่ากันเองแหละ
00:23:57.895 --> 00:24:01.148 align:center
มันแปลกกว่านั้นอีก ดูนี่สิ
นี่คือเอริก้า แฮร์ริส
00:24:01.231 --> 00:24:03.943 align:center
ทีนี้ นี่คือเหยื่อผู้หญิง
สามคนก่อนหน้าของเขา
00:24:04.026 --> 00:24:06.236 align:center
ไม่มีใครเป็นคนท้องถิ่นเลย
ผมเข้ม ตาสีฟ้า
00:24:06.320 --> 00:24:09.448 align:center
อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเขามีสเปค
นี่อาจช่วยเราหาเหยื่อรายต่อไปของเขาได้
00:24:09.531 --> 00:24:11.241 align:center
และมันต้องมี
เหยื่อรายต่อไปแน่ๆ
00:24:11.325 --> 00:24:13.452 align:center
คราวที่แล้ว
หมอนี่ทิ้งศพไว้ตั้งสามศพ
00:24:13.535 --> 00:24:14.787 align:center
หมอนี่ฉลาดทีเดียว
00:24:14.870 --> 00:24:18.165 align:center
ก่ออาชญากรรม แล้วก่อนที่ศพ
จะถูกพบ เขาก็หนีไปเกาะอื่นแล้ว
00:24:18.248 --> 00:24:20.626 align:center
ซึ่งหมายความว่าเขาอาจจะไม่ได้อยู่
บนเกาะโอวาฮู อีกต่อไปแล้ว
00:24:20.709 --> 00:24:22.086 align:center
แม็คการ์เร็ตต์
00:24:22.169 --> 00:24:24.630 align:center
ฉันจะส่งสัญญาณเตือนภัย
ไปยังหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายทุกแห่ง
00:24:24.713 --> 00:24:26.090 align:center
และส่งข้อมูลที่เรามีตอนนี้ไปให้
00:24:26.173 --> 00:24:27.800 align:center
เมื่อกี้ตำรวจฮาวายโทรมา
00:24:27.883 --> 00:24:29.551 align:center
พวกเขาเจอรถเช่าของครอบครัวแฮร์ริสแล้ว
00:24:40.312 --> 00:24:42.564 align:center
ไม่มีอะไรในกระโปรงหลังเลย
00:24:42.648 --> 00:24:45.150 align:center
กระจกมองหลังถูกปรับเชิดขึ้น
เบาะนั่งถูกดันไปข้างหลังสุดเลย
00:24:45.484 --> 00:24:47.486 align:center
ฉันคิดว่าคนร้ายเราตัวสูง
น่าจะสูงประมาณหกฟุต
00:24:47.569 --> 00:24:50.781 align:center
ใช่แล้ว ถ้าเอริก้าหมดสติ
เขาคงพาเธอไปได้ไม่ไกลนัก
00:24:50.864 --> 00:24:54.284 align:center
เธอฟื้นขึ้นมาในห้องมืดๆ
ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
00:24:54.368 --> 00:24:57.663 align:center
เราควรตรวจสอบโกดังเก็บของ
และด่านหน้าบริเวณใกล้เคียงทั้งหมด
00:24:57.746 --> 00:24:59.415 align:center
ฉันต้องการกำลังคนของคุณ
เราจะเริ่มจากตรงนี้
00:24:59.498 --> 00:25:01.750 align:center
เราจะกระจายกำลังออกไปด้านนอก
ทุกคน ทุกคน
00:25:01.834 --> 00:25:04.503 align:center
ผู้ต้องสงสัยของเราอาจจะยังอยู่ที่นี่
เพราะงั้นตื่นตัวกันหน่อย โอเคไหม
00:25:04.586 --> 00:25:06.171 align:center
ไปกันเลย
00:25:06.255 --> 00:25:08.382 align:center
นี่คือรูปถ่ายที่เราได้มาจากนักสืบเอกชนเหรอ
00:25:08.465 --> 00:25:12.344 align:center
ใช่ เขาสะกดรอยตามครอบครัวแฮร์ริส
มาเป็นอาทิตย์และคอยแอบถ่ายรูป
00:25:12.428 --> 00:25:15.806 align:center
ฉันก็เลยมาคิดว่า บางที
เขาอาจจะไม่ใช่คนเดียวที่ตามพวกเขาก็ได้
00:25:15.889 --> 00:25:18.559 align:center
ก็ ฆาตกรต่อเนื่องมักจะ
สะกดรอยตามเหยื่อไว้ล่วงหน้านี่นา
00:25:18.642 --> 00:25:21.020 align:center
ฉันเลยเอารูปถ่ายไปสแกนใน
ซอฟต์แวร์จดจำใบหน้า
00:25:21.103 --> 00:25:23.522 align:center
ฉันไม่พบข้อมูลใดๆ
ในฐานข้อมูลระดับชาติ
00:25:23.605 --> 00:25:28.360 align:center
ฉันเลยเริ่มไล่ดู
รูปถ่ายด้วยตัวเอง
00:25:29.153 --> 00:25:32.740 align:center
- นายเคยเล่นเกมหาวัลโดไหม
- ดูนั่นสิ
00:25:32.823 --> 00:25:34.491 align:center
เขาอยู่ในรูปถ่ายสามใบที่ไม่เหมือนกันเลย
00:25:34.575 --> 00:25:36.994 align:center
แต่ละรูปถ่ายในเวลาที่ต่างกัน
และสถานที่ที่ต่างกัน
00:25:37.077 --> 00:25:39.747 align:center
- โอกาสมันจะสักแค่ไหนกันเชียว
- นั่นไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอก
00:25:39.830 --> 00:25:42.332 align:center
ฉันว่าคุณเพิ่งเจอ
ฆาตกรต่อเนื่องของเราแล้วล่ะ
00:25:52.593 --> 00:25:54.553 align:center
เฮ้ โย่ ทางนี้
00:25:54.636 --> 00:25:56.597 align:center
จัดการประตูนี้หน่อยสิ
00:25:57.431 --> 00:25:59.516 align:center
นี่คือที่ที่เขาอาจจะ
ขังเหยื่อของเราไว้
00:25:59.600 --> 00:26:02.144 align:center
โอเค หนึ่ง สอง สาม ลุย
00:26:13.572 --> 00:26:15.741 align:center
- เรียบร้อยไหม
- เคลียร์
00:26:15.824 --> 00:26:18.160 align:center
เฮ้ ดูนี่สิ
เชือกเส้นนี้มีรอยเลือดด้วย
00:26:18.243 --> 00:26:20.370 align:center
มาดูนี่สิ
00:26:23.707 --> 00:26:26.502 align:center
ช่างเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์จริงๆ คงเป็น
เด็กป๊อปในโรงเรียนมัธยมแน่เลย
00:26:28.587 --> 00:26:30.172 align:center
ฉันเจอมอร์ฟีน
00:26:30.255 --> 00:26:31.840 align:center
นี่คงเป็นวิธีที่เขาวางยาเธอ
00:26:31.924 --> 00:26:33.509 align:center
ฉันเดาว่าเขาใช้ปริมาณ
ไม่มากพอ
00:26:33.592 --> 00:26:36.512 align:center
มอร์ฟีนเป็นสารควบคุม
ประเภทที่หนึ่งนะ
00:26:36.595 --> 00:26:39.014 align:center
ใช่ ซึ่งหมายความว่า
ทุกโดสมันแกะรอยได้
00:26:39.098 --> 00:26:40.557 align:center
ฉันจะให้โคโนะจัดการเรื่องนี้
00:26:46.772 --> 00:26:50.609 align:center
- เธอตามรอยขวดมอร์ฟีนนั่นได้ไหม
- ได้ ฉันเจอข้อมูลหมายเลขใบสั่งยานั่นแล้ว
00:26:50.692 --> 00:26:53.570 align:center
ดูเหมือนขวดนี้จะถูกเบิกจ่าย
ให้กับหัวหน้าเจ้าหน้าที่การแพทย์
00:26:53.654 --> 00:26:55.823 align:center
บนเรือสำราญแปซิฟิกดิสคัฟเวอรี
ดิ อีเทอร์นิตี
00:26:56.448 --> 00:26:59.535 align:center
แต่มันถูกขโมยไป
จากห้องพยาบาลของเรือเมื่อสองวันก่อน
00:26:59.618 --> 00:27:00.786 align:center
- เรือสำราญเหรอ
- ใช่
00:27:00.869 --> 00:27:03.080 align:center
- นายกำลังคิดอะไรอยู่
- คดีฆาตกรรมครั้งก่อนหน้านี้ไงล่ะ
00:27:03.163 --> 00:27:05.124 align:center
บอราบอรา, ฮูอาฮีเน, โมโอเรอา
00:27:05.207 --> 00:27:07.626 align:center
ทั้งหมดเป็นจุดแวะพักยอดนิยม
ของสายการเดินเรือสำราญโปลินีเซีย
00:27:07.709 --> 00:27:09.586 align:center
งั้นผู้ชายคนนี้ก็เดินทาง
ด้วยเรือสำราญ
00:27:09.670 --> 00:27:12.339 align:center
และเขาก็แอบตามเหยื่อบนฝั่ง
ตอนที่เรือเทียบท่า
00:27:12.422 --> 00:27:13.924 align:center
ฉันพนันเลยว่าเขาอยู่บนเรือ ดิ อีเทอร์นิตี
00:27:14.007 --> 00:27:15.425 align:center
แม็คการ์เร็ตต์
00:27:15.509 --> 00:27:17.636 align:center
เรากลับไปดูอีกครั้ง
คดีฆาตกรรมเมื่อปีที่แล้วน่ะ
00:27:17.719 --> 00:27:21.098 align:center
คดีทั้งหมดเกิดขึ้นตอนที่เรือ
สตาร์ออฟโปลินีเซีย เทียบท่าพอดี
00:27:21.181 --> 00:27:24.351 align:center
นั่นเป็นเรือที่แล่นทัวร์ตามเกาะพวกนั้น
วันที่และสถานที่ตรงกันเป๊ะ
00:27:24.434 --> 00:27:27.104 align:center
ทีนี้เราก็รู้แล้วว่าเขาเดินทางจากเกาะนึง
ไปอีกเกาะได้ยังไง บนเรือลำนั้นไง
00:27:27.187 --> 00:27:28.605 align:center
ใช่แล้ว
และมอร์ฟีนที่คุณเจอ
00:27:28.689 --> 00:27:31.400 align:center
นั่นเพิ่งถูกขโมยมาจากเรือในพื้นที่
ที่ชื่อ ดิ อีเทอร์นิตี
00:27:31.483 --> 00:27:33.652 align:center
ฉันตรวจสอบรายชื่อผู้โดยสาร
ของเรือสำราญทั้งสองลำแล้ว
00:27:33.735 --> 00:27:38.157 align:center
และมีชื่อนึงที่ปรากฏอยู่
บนเรือทั้งสองลำ แบรดฟอร์ด มาตินสกี้ อายุ 36
00:27:38.240 --> 00:27:40.576 align:center
เขาขึ้นเรือ ดิ อีเทอร์นิตี เมื่อสี่วันก่อน
ที่เกาะใหญ่
00:27:40.659 --> 00:27:43.787 align:center
และเขาก็ตรงกับในรูปถ่าย
ที่เราได้จากนักสืบนั่นด้วย หมอนี่แหละคนร้าย
00:27:43.871 --> 00:27:46.123 align:center
- ตอนนี้เรือลำนั้นอยู่ที่ไหน
- ห่างจากเกาะคาไวสิบไมล์
00:27:46.748 --> 00:27:48.667 align:center
มีกำหนดจะเข้าเทียบท่า
ในอีกไม่ถึงชั่วโมง
00:27:48.750 --> 00:27:49.960 align:center
ตอนพระอาทิตย์ขึ้นพอดี
00:27:50.043 --> 00:27:52.171 align:center
เรากำลังหาวิธี
กักเรือไว้ที่ท่าอยู่
00:27:52.254 --> 00:27:55.090 align:center
เราจะบอกพวกเขาว่าด่านศุลกากรคิวเต็ม
หรือไม่ก็ขู่วางระเบิดไปเลย
00:27:55.174 --> 00:27:56.925 align:center
ให้ตายสิ ให้ศูนย์ควบคุมโรคสั่งกักกัน
คนทั้งเรือ
00:27:57.009 --> 00:27:58.760 align:center
ในข้อหาสงสัยว่า
มีการระบาดของกาฬโรคไปเลย
00:27:58.844 --> 00:27:59.970 align:center
ฉันไม่สนหรอกว่าคุณจะทำยังไง
00:28:00.053 --> 00:28:02.306 align:center
- โอเคไหม ห้ามมีใครลงจากเรือเด็ดขาด
- รับทราบ
00:28:07.311 --> 00:28:09.813 align:center
เรือสำราญอีเทอร์นิตี
ท่าเรือคาไว
00:28:10.689 --> 00:28:12.566 align:center
เอาสองพวงนั้นมาให้ฉันไอ้หนู
00:28:14.985 --> 00:28:16.403 align:center
- ใส่ซะ
- ไม่เอาเด็ดขาด
00:28:17.738 --> 00:28:21.033 align:center
เรากำลังตามล่าผู้ต้องสงสัยที่ตอนนี้
อาจจะรู้ตัวแล้วว่าตำรวจกำลังตามล่าเขาอยู่
00:28:21.116 --> 00:28:23.702 align:center
เราไม่อยากให้เขาตื่นตระหนก
เราต้องทำตัวกลมกลืน ใส่พวงมาลัยซะ
00:28:23.785 --> 00:28:25.746 align:center
ได้โปรด
อย่าให้ฉันต้องใส่ดอกไม้เลย
00:28:25.829 --> 00:28:28.498 align:center
แดนนี่ เราไม่มีเวลามากนะ
00:28:28.582 --> 00:28:30.876 align:center
ฉันจะใส่ก็ได้ โอเคไหม
แต่ฉันไม่เต็มใจหรอกนะ
00:28:30.959 --> 00:28:33.462 align:center
ถอดเนคไทออกซะ
ไม่มีใครบนเรือสำราญเขาผูกไทกันหรอก
00:28:33.545 --> 00:28:36.256 align:center
พวกเขาผูกไทกันตลอดแหละ จะได้เอาไว้
ผูกคอตายตอนที่รู้สึกเบื่อไง
00:28:36.340 --> 00:28:38.550 align:center
ยัดมันใส่กระเป๋าไปซะ
แล้วนายค่อยไปฆ่าตัวตายทีหลัง
00:28:46.225 --> 00:28:49.728 align:center
ดาดฟ้าคาเลีย เคบิน 226 ตรวจดูให้แน่ใจ
ว่าตามทางเดินไม่มีใครก่อนเราจะเข้าไป
00:28:49.811 --> 00:28:51.521 align:center
ฉันจะไม่
เอาผู้โดยสารมาเสี่ยงอันตรายหรอก
00:28:51.605 --> 00:28:52.940 align:center
โอเค
00:28:54.650 --> 00:28:57.527 align:center
กันคนพวกนี้ออกไปให้หมด โอเคไหม
00:28:59.112 --> 00:29:00.656 align:center
รับทราบ
00:29:01.740 --> 00:29:03.700 align:center
กันชั้นนี้ให้โล่งเข้าไว้
00:29:03.784 --> 00:29:05.369 align:center
รับทราบ
00:29:09.414 --> 00:29:11.583 align:center
พร้อมไหม
00:29:11.667 --> 00:29:13.919 align:center
หนึ่ง สอง…
00:29:26.890 --> 00:29:28.642 align:center
เขาไม่อยู่ที่นี่
00:29:29.226 --> 00:29:31.436 align:center
ฟังนะ คุณเทียบท่าที่นี่มาเป็นชั่วโมงแล้ว
00:29:31.520 --> 00:29:32.437 align:center
หมายความว่าผู้ต้องสงสัย
00:29:32.521 --> 00:29:34.189 align:center
มีความเป็นไปได้สูงมาก
ที่จะเริ่มกระสับกระส่ายแล้ว
00:29:34.523 --> 00:29:36.650 align:center
ดังนั้นเราต้องทำการค้นหา
ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
00:29:36.733 --> 00:29:38.652 align:center
ก่อนที่เขาจะลงมือ
ทำอะไรด้วยตัวเอง
00:29:38.735 --> 00:29:40.779 align:center
ดูรูปถ่ายพวกนี้ไว้
ส่งต่อๆ กันไป
00:29:40.862 --> 00:29:42.572 align:center
เขาชื่อแบรดฟอร์ด มาตินสกี้
00:29:42.656 --> 00:29:44.658 align:center
เขาสูงหกฟุต อายุ 36 ปี
00:29:44.783 --> 00:29:47.327 align:center
เขาอันตรายมาก
และมีความเป็นไปได้สูงที่จะมีอาวุธ
00:29:47.411 --> 00:29:49.663 align:center
ดังนั้นอย่าพยายามเข้าจับกุมเขาด้วยตัวเอง
เข้าใจไหม
00:29:49.746 --> 00:29:51.873 align:center
ถ้าคุณพบเขา
ให้วิทยุแจ้งฉันทันที
00:29:51.957 --> 00:29:55.544 align:center
เข้าใจนะ โอเค กระจายกำลัง
ไป ไป ไปได้
00:29:55.627 --> 00:29:58.505 align:center
แต่โชคร้ายที่
เรากำลังประสบปัญหาทางเครื่องจักร
00:29:58.588 --> 00:30:00.299 align:center
ที่สะพานขึ้นลงเรือในขณะนี้
00:30:00.382 --> 00:30:04.845 align:center
เพื่อความปลอดภัยของคุณ เราขอให้คุณ
อยู่บนเรือต่อไปจนกว่าจะแจ้งให้ทราบอีกครั้ง
00:30:04.928 --> 00:30:07.014 align:center
ผมมั่นใจว่าเราจะสามารถ
ให้คุณเดินทางต่อได้ในไม่ช้า
00:30:09.474 --> 00:30:12.185 align:center
ขอบคุณในความร่วมมือครับ
00:30:12.269 --> 00:30:13.937 align:center
อย่างที่เขาบอกครับ
เรากำลังจะออกเดินทางในไม่ช้านี้แล้ว
00:30:14.021 --> 00:30:16.315 align:center
แดนนี่ ค้นกระเป๋าเดินทางเขา
00:30:21.111 --> 00:30:24.448 align:center
เราต้องรู้ให้ได้
ว่าผู้ชายคนนี้เลือกเหยื่อของเขายังไง
00:30:25.824 --> 00:30:28.452 align:center
- ระวังนะ
- นายเจออะไร
00:30:32.456 --> 00:30:34.624 align:center
แหวนแต่งงานกับแหวนหมั้น
00:30:35.000 --> 00:30:38.045 align:center
มาตินสกี้ถอดพวกนี้มาจากเหยื่อ
มันคือถ้วยรางวัลจากการฆ่าของเขา
00:30:38.128 --> 00:30:42.716 align:center
หมอนี่มันโรคจิตเกินเยียวยา โอเคนะ
พนันได้เลยว่าเขากินอาหารจากไลน์บุฟเฟต์ด้วย
00:30:43.759 --> 00:30:45.552 align:center
เดี๋ยวก่อน แดนนี่ มาดูนี่สิ
00:30:53.935 --> 00:30:55.103 align:center
หมอนี่ทำการบ้านมาดีมาก
00:30:55.187 --> 00:30:58.565 align:center
(โรงแรมอากาไฮ)
00:30:58.774 --> 00:31:01.068 align:center
นี่มาจากระบบ
การจองภายในของโรงแรมอากาไฮ
00:31:01.151 --> 00:31:03.862 align:center
มันคือรายชื่อการจอง
ของทุกห้องในโรงแรม
00:31:03.945 --> 00:31:06.031 align:center
ชื่อของเจค แฮร์ริสถูกวงกลมไว้
เขาเอาข้อมูลพวกนี้มาได้ยังไง
00:31:06.114 --> 00:31:09.076 align:center
แล้วเขาก็มีแผนการเดินทาง
แผนที่ภูมิประเทศ
00:31:09.159 --> 00:31:10.285 align:center
ประกาศแต่งงาน
00:31:12.788 --> 00:31:14.247 align:center
ผู้หญิงทุกคนหน้าตาเหมือนกันหมดเลย
00:31:15.499 --> 00:31:18.502 align:center
ในแต่ละคู่
ผู้หญิงทุกคน…
00:31:20.295 --> 00:31:22.047 align:center
เขาทำแบบนี้นี่เอง
00:31:22.130 --> 00:31:24.633 align:center
เขาทำแบบนี้นี่เอง
แดนนี่ ดูสิ เป็นคู่รักกันหมดเลย
00:31:24.716 --> 00:31:27.552 align:center
เขาหาคู่ที่จองห้องฮันนีมูนสวีต
แล้วสะกดรอยตามออนไลน์
00:31:27.636 --> 00:31:30.347 align:center
ค้นหาคนที่ตรงกับรูปแบบของเขา
00:31:30.430 --> 00:31:32.891 align:center
แล้วเราก็มี
อย่างน้อยสี่คู่ที่นี่
00:31:32.974 --> 00:31:35.852 align:center
- เราจะรู้ได้ยังไงว่าใครคือรายต่อไป
- ไม่รู้สิ นายก็เลือกมาสักคน
00:31:35.936 --> 00:31:37.687 align:center
ผู้การแม็คการ์เร็ตต์
00:31:39.981 --> 00:31:43.110 align:center
ผู้การแม็คการ์เร็ตต์
ผมเห็นผู้ต้องสงสัยแล้วครับ
00:31:45.612 --> 00:31:47.155 align:center
ดาดฟ้าเอเทรียม กำลังเดินลงบันไดไป
00:31:47.239 --> 00:31:49.783 align:center
รับทราบ
อย่าเข้าใกล้มาตินสกี้นะ เข้าใจไหม
00:31:49.908 --> 00:31:51.034 align:center
เรากำลังไปทางคุณ
00:32:04.673 --> 00:32:05.841 align:center
ผมยังตามเขาอยู่ครับ
00:32:07.843 --> 00:32:09.803 align:center
เขากำลังมุ่งหน้าไปที่
ห้องพักผู้โดยสารชั้นบน
00:32:19.563 --> 00:32:21.731 align:center
แดนนี่
00:32:22.691 --> 00:32:24.109 align:center
ฉันดูเขาเอง ไปเลย
00:32:24.734 --> 00:32:26.319 align:center
- นายไม่เป็นไรนะ
- เขาไปทางนั้น
00:32:31.658 --> 00:32:34.578 align:center
คุณผู้หญิงครับ กลับเข้าห้องไปครับ
กลับเข้าห้องคุณไป ปิดประตูด้วย
00:33:11.323 --> 00:33:13.200 align:center
หน่วยยามฝั่งส่งนักประดาน้ำลงไปค้นในน้ำแล้ว
00:33:13.283 --> 00:33:15.202 align:center
กรมตำรวจคาไวก็ตรวจตรา
ตามแนวชายฝั่งอย่างละเอียดแล้ว
00:33:15.285 --> 00:33:17.954 align:center
- ไม่มีวี่แววของมาตินสกี้
- เขาหายไปแล้ว เขาไปไหนเนี่ย
00:33:18.038 --> 00:33:20.540 align:center
เขาอาจจะขึ้นเครื่องบินหนีไป
ตอนที่เอริก้าหนีรอดไปได้ แต่เขาก็ไม่ทำ
00:33:20.624 --> 00:33:23.210 align:center
- เขากลับขึ้นเรือ
- ใช่ เพราะเขาไม่ใช่พวกชอบหนี
00:33:23.293 --> 00:33:26.129 align:center
แรงกระตุ้นในการฆ่าของเขามีมากกว่า
สัญชาตญาณการเอาตัวรอด
00:33:26.213 --> 00:33:28.590 align:center
เขาไม่ได้ฆ่าเอริก้า
ตอนนี้เขาเลยต้องการตัวแทน
00:33:28.673 --> 00:33:30.425 align:center
ฉันกำลังดูแฟ้มข้อมูลของเขาอยู่ ดูนี่สิ
00:33:30.509 --> 00:33:33.512 align:center
คริสเตนกับเอลเลียต คลาร์ก
แต่งงานกันเมื่อสี่วันก่อน
00:33:33.595 --> 00:33:36.223 align:center
แผนการเดินทางระบุว่า
ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่เกาะคาไว
00:33:36.306 --> 00:33:38.934 align:center
พักอยู่ในห้องสวีตฮันนีมูน
ที่โรงแรมที่ฉันออกเสียงไม่ถูก
00:33:39.017 --> 00:33:41.478 align:center
โรงแรมฮิคินา ไม่ไกลจากที่นี่หรอก
00:33:46.525 --> 00:33:49.277 align:center
เอาละ ชิน นายมีฉัน
กับซูเปอร์ซีลอยู่ในสาย ว่ามาเลย
00:33:49.361 --> 00:33:53.114 align:center
ฉันไปขุดประวัติเพิ่มเติมมานิดหน่อย
ของนายแบรดฟอร์ด มาตินสกี้
00:33:53.198 --> 00:33:55.742 align:center
ปรากฏว่าเขาเป็นนักวิเคราะห์ระบบ
ให้กับบริษัทวิศวกรรม
00:33:55.825 --> 00:33:56.826 align:center
ในแลนซิง มิชิแกน
00:33:56.910 --> 00:33:58.286 align:center
อธิบายได้ว่าทำไมเขาถึงเก่งคอมพิวเตอร์
00:33:58.370 --> 00:34:01.164 align:center
สองปีที่แล้ว เขาหมั้นหมาย
จะแต่งงานกับนาตาลี เฮย์ส
00:34:01.248 --> 00:34:04.000 align:center
พวกเขากำลังวางแผน
จัดงานแต่งงานริมหาดสุดยิ่งใหญ่ในบาร์เบโดส
00:34:04.084 --> 00:34:06.920 align:center
ให้ฉันเดานะ เธอเปลี่ยนใจ
นึกไม่ออกเลยว่าทำไม
00:34:07.003 --> 00:34:08.129 align:center
แต่เขาคงรับไม่ได้สุดๆ เลยล่ะ
00:34:08.213 --> 00:34:10.090 align:center
เขาลาออกจากงาน
แล้วก็กลายเป็นคนว่างงาน
00:34:10.173 --> 00:34:12.592 align:center
แต่สองเดือนต่อมา
นาตาลี เฮย์สก็หายตัวไป
00:34:12.676 --> 00:34:14.469 align:center
ไม่น่าแปลกใจเลยแฮะ
00:34:14.553 --> 00:34:15.929 align:center
มาตินสกี้เคยถูกตั้งข้อหาไหม
00:34:16.012 --> 00:34:19.099 align:center
ไม่ เขาเป็นผู้ต้องสงสัย แต่
ไม่เคยถูกตั้งข้อหาก่ออาชญากรรมเลย
00:34:19.182 --> 00:34:20.517 align:center
คดีนี้ยังคงปิดไม่ลง
00:34:20.600 --> 00:34:22.686 align:center
เอาละ งั้นไอ้โรคจิตนี่
ก็ฆ่าคู่หมั้นตัวเอง
00:34:22.769 --> 00:34:25.146 align:center
แล้วตอนนี้เขาก็กำลังสานต่อจินตนาการ
การแก้แค้นแบบซาดิสม์วิปริตอยู่สินะ
00:34:25.230 --> 00:34:26.982 align:center
ถูกต้องเลย
00:34:27.065 --> 00:34:30.527 align:center
วันที่เกิดเหตุฆาตกรรมตรงกับ
วันครบรอบแต่งงานพอดี
00:34:30.610 --> 00:34:32.654 align:center
งานแต่งถูกยกเลิก
ในเดือนธันวาคมปี 08
00:34:32.737 --> 00:34:35.031 align:center
คดีฆาตกรรมที่โปลินีเซียเกิดขึ้น
ในเดือนธันวาคมปี 09
00:34:35.115 --> 00:34:37.659 align:center
และหนึ่งปีต่อมา เราก็มาอยู่ที่นี่
00:34:40.829 --> 00:34:42.747 align:center
โอ้ ให้ตายสิ
00:34:42.831 --> 00:34:44.666 align:center
ฉันนึกว่าปิดเครื่องไปแล้วซะอีก
00:34:44.749 --> 00:34:47.419 align:center
ที่รัก คุณทำลายความสงบ
ของฉันพังหมดเลย
00:34:47.502 --> 00:34:50.380 align:center
โทษที เบอร์ส่วนตัวน่ะ
00:34:50.463 --> 00:34:52.757 align:center
- อย่ารับเลย
- อาจจะเป็นพ่อแม่ฉันก็ได้นะ
00:34:52.841 --> 00:34:54.175 align:center
นั่นแหละประเด็น
00:34:54.259 --> 00:34:56.803 align:center
- ฮัลโหล
- อโลฮา คุณนายคลาร์ก
00:34:56.886 --> 00:34:58.388 align:center
นี่โจนาธาน
จากแผนกบริการลูกค้านะครับ
00:34:58.471 --> 00:35:02.267 align:center
ผมต้องขออภัยที่รบกวนครับ
แต่มีสายถึงคุณที่แผนกต้อนรับครับ
00:35:02.350 --> 00:35:04.894 align:center
ฉันกำลังนวดอยู่น่ะค่ะ
คุณพอจะทราบไหมคะว่าเรื่องอะไร
00:35:05.395 --> 00:35:07.689 align:center
ผมต้องขออภัยครับ ผมไม่ทราบเลย
แต่พวกเขาบอกว่าเป็นเหตุฉุกเฉินในครอบครัว
00:35:07.772 --> 00:35:11.026 align:center
โอ้ พระเจ้า
โอเค ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ
00:35:11.109 --> 00:35:14.029 align:center
มีโทรศัพท์สำหรับแขกอยู่บน
ชั้นสองสุดทางเดินครับ
00:35:14.529 --> 00:35:15.905 align:center
ผมสามารถโอนสายให้คุณจากตรงนั้นได้เลยครับ
00:35:16.406 --> 00:35:17.532 align:center
ขอบคุณค่ะ ฉันกำลังไป
00:35:23.538 --> 00:35:24.998 align:center
ฉันยังไม่สามารถ
ติดต่อกับคู่รักคลาร์กได้เลย
00:35:25.081 --> 00:35:26.541 align:center
เรายังอยู่อีกตั้งสิบนาที
00:35:26.625 --> 00:35:29.961 align:center
เราต้องหาพวกเขาให้เจอ
ให้รปภ. ของพวกเขาจัดการเรื่องนี้เดี๋ยวนี้เลย
00:35:33.423 --> 00:35:34.591 align:center
ฟังนะ นี่มันไม่น่าจะใช่แล้ว
00:35:34.674 --> 00:35:36.468 align:center
เขาบอกว่าโทรศัพท์สำหรับแขก
จะอยู่ตรงนี้นี่
00:35:36.551 --> 00:35:38.219 align:center
ฉันหมายความว่า พวกเขาบอกให้หา
00:36:07.415 --> 00:36:09.376 align:center
เฮ้ เขายืนอยู่ตรงนั้นไง
00:36:09.459 --> 00:36:10.960 align:center
- นั่นเขาเหรอ
- เขาแหละ
00:36:26.893 --> 00:36:29.145 align:center
ใจเย็นๆ
00:36:37.320 --> 00:36:39.030 align:center
ไป ไป ไป
เร็วเข้า เร็วเข้า เร็วเข้า
00:37:00.051 --> 00:37:02.971 align:center
เอาละ 18 พฤษภาคม 1996
00:37:03.638 --> 00:37:05.849 align:center
- วันอะไรวะเนี่ย
- วันสุดท้ายที่ฉันอ้วกไง
00:37:05.932 --> 00:37:07.851 align:center
โอเคไหม
อย่าทำให้สถิติฉันต้องพังเลยนะ
00:37:07.934 --> 00:37:11.730 align:center
- นายห้ามอ้วกในรถคันนี้เด็ดขาด
- เฮ้ เฮ้
00:37:13.982 --> 00:37:18.570 align:center
ถ้านายจะอ้วกในนี้ละก็ นายต้อง
เปิดกระจกด้วย นี่รถยืมเขานะ
00:37:18.653 --> 00:37:20.321 align:center
โอเค โอเค
00:37:31.708 --> 00:37:32.542 align:center
รถบรรทุก รถบรรทุกๆๆ
00:37:40.133 --> 00:37:42.886 align:center
- จัดการมันเลย ไปกัน
- จัดให้
00:38:11.581 --> 00:38:13.792 align:center
เขาจับตัวคริสเตนไว้
เร็วเข้า เร็วเข้า เร็วเข้า
00:38:24.260 --> 00:38:25.553 align:center
วางอาวุธลงซะ
00:38:26.513 --> 00:38:27.931 align:center
ถอยไปนะ
00:38:28.014 --> 00:38:29.599 align:center
ฉันเตือนแกแล้วนะ
00:38:29.682 --> 00:38:33.019 align:center
อยู่ตรงนั้นแหละ
วางปืนลงเดี๋ยวนี้
00:38:33.102 --> 00:38:36.064 align:center
วางอาวุธของคุณลงซะ
แล้วปล่อยผู้หญิงไป ได้โปรดเถอะ
00:38:36.147 --> 00:38:37.607 align:center
ถ้าทำแบบนั้น ฉันก็ติดคุกสิ
00:38:37.690 --> 00:38:38.900 align:center
ถ้าไม่ทำ นายก็ตาย
00:38:40.026 --> 00:38:41.569 align:center
เธอคนนี้ก็เหมือนกัน
00:38:41.653 --> 00:38:46.783 align:center
ฟังฉันนะ หืม
เรารู้เรื่องคู่หมั้นของคุณแล้ว
00:38:46.866 --> 00:38:49.035 align:center
เรารู้ว่าเธอทิ้งคุณไว้ที่แท่นพิธี
ต่อหน้าเพื่อนๆ ของคุณ
00:38:49.118 --> 00:38:51.538 align:center
ต่อหน้าครอบครัวของคุณ
00:38:52.038 --> 00:38:53.581 align:center
เรารู้ว่านั่นมันต้องเจ็บปวดมากแน่ๆ
00:38:55.583 --> 00:38:58.211 align:center
- พวกแกไม่รู้อะไรเลย
- ฉันรู้สิ โอเคไหม
00:38:58.294 --> 00:39:01.589 align:center
ฉันรู้ว่าการที่ต้องให้คนที่คุณ
รักเดินจากคุณไปมันรู้สึกยังไง
00:39:01.673 --> 00:39:03.299 align:center
- นายกำลังทำอะไรน่ะ
- อะไรเล่า
00:39:03.383 --> 00:39:05.385 align:center
นายกำลังทำบ้าอะไร
หมอนี่มันโรคจิตชัดๆ
00:39:05.468 --> 00:39:07.220 align:center
นายพยายามจะผูกมิตร
กับเขาหรือไง
00:39:07.303 --> 00:39:10.181 align:center
- เขายืนอยู่ตรงหน้าเราเนี่ย
- ฉันเห็นแล้วน่า แดนนี่
00:39:10.265 --> 00:39:12.350 align:center
- นายเป็นตำรวจนะ ไม่ใช่นักบำบัดจิต
- เฮ้ๆๆ
00:39:12.433 --> 00:39:14.853 align:center
ฉันเคยได้รับการฝึกมา
สำหรับสถานการณ์แบบนี้ โอเคไหม
00:39:14.936 --> 00:39:17.272 align:center
ฝึกอะไรล่ะ พูดให้คนเบื่อจนต้องยอมจำนนเหรอ
00:39:17.355 --> 00:39:18.356 align:center
อย่าไปฟังเขานะ โอเคไหม
00:39:18.439 --> 00:39:22.068 align:center
ไอเดียการสื่อสารของเขา
คือการปล่อยมุกตลกฝืดๆ หนึ่งประโยค
00:39:22.151 --> 00:39:23.820 align:center
แล้วยิงแสกหน้าคุณ ไม่ต้องไปสนใจเขาหรอก
00:39:23.903 --> 00:39:26.155 align:center
ฉันจะยิงหมอนี่ซะ
เขาจะได้ไม่ต้องมาทนฟังนายพูดอีก
00:39:26.281 --> 00:39:29.951 align:center
ทำไมนายไม่ทำหน้าที่ของนาย
แล้วฉันก็จะทำหน้าที่ของฉัน โอเคไหม
00:39:35.081 --> 00:39:37.750 align:center
มาตินสกี้ วางมีดลงซะ
เรื่องมันจบแล้ว มันจบแล้ว
00:39:38.418 --> 00:39:39.961 align:center
ไม่ๆๆ
00:39:47.051 --> 00:39:49.804 align:center
เฮ้ๆ คุณปลอดภัยแล้ว มานี่มา มานี่
00:39:49.888 --> 00:39:51.973 align:center
คุณปลอดภัยแล้ว โอเคนะ
00:40:09.324 --> 00:40:11.993 align:center
ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำแบบนี้ได้ไหม
00:40:12.076 --> 00:40:15.204 align:center
ผมไม่คิดว่าคุณจะเลี่ยงได้หรอกนะ
00:40:15.288 --> 00:40:17.790 align:center
คุณกล่าวหาลูกสะใภ้ของคุณ
ในเรื่องที่เลวร้ายมากเลยนะ
00:40:17.874 --> 00:40:20.752 align:center
ตอนนี้เธอมีเหตุผลทุกอย่าง
ที่จะเกลียดคุณ
00:40:20.835 --> 00:40:23.296 align:center
แต่ความจริงก็คือ เธอต้องการคุณนะ
00:40:23.963 --> 00:40:26.049 align:center
คุณสองคนต่างก็รักเขา
00:40:26.466 --> 00:40:30.511 align:center
ถึงแม้จะมีเรื่องมากมาย คุณก็เป็นครอบครัว
นั่นน่าจะมีความหมายอะไรบ้างนะ
00:40:30.595 --> 00:40:32.639 align:center
คุณคิดจริงๆ เหรอว่าเธอจะให้อภัยฉัน
00:40:33.932 --> 00:40:35.683 align:center
คุณไม่มีทางรู้หรอก ถ้าไม่ได้ลองดู
00:40:42.857 --> 00:40:45.151 align:center
ใช้เวลาให้เต็มที่เลยครับ
00:41:02.001 --> 00:41:03.211 align:center
- เฮ้
- เฮ้
00:41:03.294 --> 00:41:05.296 align:center
- มีเวลาสักนาทีไหม
- ว่ามา
00:41:08.675 --> 00:41:11.094 align:center
ฉันได้รับสายจากคนของฉัน
ที่ห้องเก็บเอกสารเก่าของกรมตำรวจ
00:41:11.219 --> 00:41:13.429 align:center
เขาค้นหาหมายเลขคดีที่พ่อนายจดไว้ให้แล้ว
00:41:14.681 --> 00:41:16.641 align:center
- เขาว่ายังไงบ้าง
- แฟ้มข้อมูลหายไป
00:41:17.475 --> 00:41:19.143 align:center
หมายความว่ามันอาจจะสูญหายไปเฉยๆ
หรือไม่ก็…
00:41:19.227 --> 00:41:21.187 align:center
- หรือมีคนขโมยไป
- ใช่
00:41:21.270 --> 00:41:24.607 align:center
ฉันพอจะได้ข้อมูลมานิดหน่อย
จากแค่ตัวหมายเลขแฟ้มเท่านั้น
00:41:24.691 --> 00:41:25.900 align:center
เรื่องมันมีอยู่ว่า
00:41:25.984 --> 00:41:30.530 align:center
คดีนี้ถูกเปิดขึ้น
เมื่อวันที่ 19 เมษายน 1992
00:41:32.907 --> 00:41:34.450 align:center
นั่นมัน…
00:41:34.534 --> 00:41:36.953 align:center
นั่นมันวันที่แม่ฉันประสบ
อุบัติเหตุทางรถยนต์ วันที่เธอเสียชีวิต
00:41:37.704 --> 00:41:38.955 align:center
ใช่
00:41:40.248 --> 00:41:45.003 align:center
โอเค ทำไมถึงมีคนมาขโมย
รายงานอุบัติเหตุของแม่ฉันล่ะ
00:41:45.086 --> 00:41:48.589 align:center
อืม เพราะจากข้อมูลนี้
มันไม่ใช่รายงานอุบัติเหตุน่ะสิ
00:41:49.173 --> 00:41:50.341 align:center
นายกำลังพูดเรื่องอะไรน่ะ ชิน
00:41:51.426 --> 00:41:52.844 align:center
มันเป็นคดีฆาตกรรม
00:41:58.349 --> 00:42:00.518 align:center
นายกำลังจะบอกว่า
แม่ฉันถูกฆาตกรรมงั้นเหรอ