(เกาะฟอร์ด โออาฮู)
ยินดีต้อนรับ ผู้ตื่นเช้าทุกท่าน
ทัวร์รอบแรกของวันมักจะดีที่สุดเสมอ
ก่อนที่เราจะเริ่ม มีใครบอกผมได้บ้าง
เกี่ยวกับเรือรบที่เรากำลังยืนอยู่
- เฮ้ - เรือ มิสซูรี คือสถานที่
ที่ญี่ปุ่นยอมจำนนต่อกองกำลังสัมพันธมิตร
- เพื่อยุติสงครามโลกครั้งที่สอง - เก่งมาก
ไมตี้ โม ผ่านสมรภูมิมาแล้วทั่วโลก
แต่ตั้งแต่ปี 1992 ปืนเหล่านั้น ก็เหมือนกับตัวเรือ มิสซูรี เอง
ที่ได้ถูกปลดประจำการแล้ว
และตอนนี้เธอกำลังพักผ่อนอย่างสงบ อยู่ที่เพิร์ลฮาร์เบอร์แห่งนี้
เอาละ มาเตรียมพร้อม และออกเดินทางกันเถอะ
ซึ่งเป็นภาษาเรือ ที่แปลว่า "เรากำลังจะเคลื่อนที่"
หยุดนะ อย่าขยับ
ยกมือขึ้น ยกมือขึ้นเหนือหัว
- โอเคๆ ฉันขอโทษ - หมอบลง หมอบลง หมอบลงไป
- วางอาวุธลง - ฉันไม่ได้ทำนะ
ทิ้งอาวุธเดี๋ยวนี้
ฉันไม่ได้ฆ่าภรรยาของฉัน
(โฮอาโปโน)
ผู้การแม็คการ์เร็ตต์ นักสืบวิลเลียมส์
หวังว่าเราคงได้เจอกันในสถานการณ์ ที่ดีกว่านี้ ลอร่า ฮิลส์
ฉันมารับตำแหน่งเป็นผู้ประสานงานด้าน ความปลอดภัยสาธารณะคนใหม่ของผู้ว่าเจมสัน
- เราได้อะไรมาบ้าง - ผู้ต้องสงสัยบนเรือ
คือเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการพิเศษสงครามระดับสอง เกรแฮม วิลสัน จากหน่วยซีลทีมห้า
- เดี๋ยวนะ เขาเป็นซีลเหรอ - ได้รับเหรียญกล้าหาญมากมายเลยล่ะ
เขาขังตัวเองอยู่ข้างใน กับตัวประกันที่ยังไม่ทราบจำนวน
มีการติดต่ออะไรกับเขาบ้างไหม ตั้งแต่เขาขึ้นไปบนเรือ
เขาบอกนักเจรจาของเรา ว่าเขาจะเริ่มฆ่าตัวประกันถ้าเราบุกเข้าไป
- เขามีข้อเรียกร้องอะไรไหม - แค่ข้อเดียว ให้ตามหาคนฆ่าภรรยาของเขา
น่าสนใจดีนี่ เรื่องนั้นเกิดขึ้นเมื่อไหร่
เมื่อเช้านี้เอง เธอชื่อนอรีน วิลสัน
เกรแฮมให้เวลาเราสี่ชั่วโมงในการหาตัวคนฆ่า
คงหวังมากไปหน่อยว่าเขาจะบอกว่าใครเป็นคน ทำ มีผู้ต้องสงสัยไหม
มีสิ เขาไง
ตำรวจฮาวายพบเกรแฮมในที่เกิดเหตุ พร้อมกับถืออาวุธสังหารอยู่
ตอนที่พวกเขาเผชิญหน้าเขา เขาก็หนี
แล้วเขาอยากให้เราหาคนฆ่างั้นเหรอ
แค่ไปบอกเขาว่าเขาเป็นคนทำคงไม่พอหรอกนะ
สิ่งที่ฉันกังวลเพียงอย่างเดียว คือการเอาตัวประกันเหล่านั้นลงมาจากเรือนั่น
ปกติแล้วหน่วยสวาตจะเป็นคนจัดการเรื่องแบบ นี้
แต่ดูเหมือนผู้ว่าการจะคิดว่า ด้วยภูมิหลังของคุณที่เป็นซีล
คุณน่าจะมีความพร้อมมากกว่า ที่จะจัดการกับสถานการณ์นี้
เขาเนี่ยนะ แล้วฉันล่ะ ฉันมาทำอะไรที่นี่ มาเป็นตัวสร้างความบันเทิงหรือไง
เอาละ คุณไปบอกสวาทให้รออยู่เฉยๆ ได้เลย ผมจะเข้าไปคนเดียว
- โอเค นั่นมันงี่เง่าชัดๆ - ว่าไงนะ
เกรแฮมเป็นซีล เขาถูกฝึกมาสำหรับการต่อสู้ระยะประชิด
ตอนนี้เขาอยู่ในจุดที่ได้เปรียบ
ถ้าคุณส่งสวาทบุกเข้าไปสุ่มสี่สุ่มห้า พวกเขาจะต้องสูญเสียอย่างหนัก
และเป็นไปได้อย่างยิ่งว่า จะทำให้ตัวประกันหลายคนถูกฆ่าตาย
ถ้าผู้ชายคนนี้ไม่ได้ฆ่าภรรยาตัวเอง
เขาก็สมควรได้รับการพูดคุยด้วยอย่างน้อยสักนิด ก่อนที่เราจะบุกเข้าไปสาดกระสุน
ถ้าเขาทำ และเขากำลังจะฆ่าคนอีก ผมจะจัดการเขาด้วยตัวเอง
แต่ถ้าคุณต้องการความช่วยเหลือจากผมวันนี้ คุณต้องทำตามวิธีของผม
ผมจะไปคนเดียว
โอเค สมมติว่าฉันเป็นนาย และนายเป็นคนร้ายที่นี่ โอเคไหม
ฉันก็ต้องรู้ว่าทางขึ้นเรือทุกทาง มันสามารถมองเห็นได้ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
แล้วนายจะเอาชนะความฉลาดของตัวเอง แล้วพานายขึ้นไปบนเรือนั่น
โดยที่ตัวนายเองไม่เห็นตัวนายเองได้ยังไง
โอเค เมื่อกี้คือความพยายามที่จะตั้งคำถามจริงๆ
หรือนายแค่เอาคำมาโยนใส่กัน แล้วหวังว่ามันจะฟังดูรู้เรื่องงั้นเหรอ
นายจะขึ้นไปบนเรือยังไงโดยไม่ให้เกรแฮมเห็น
เกรแฮมกำลังคาดหวังภัยคุกคามจากบนบก ไม่ใช่จากในน้ำ
- ฉันก็แค่จะไปว่ายน้ำเล่น - ว่ายน้ำเล่นเนี่ยนะ เอาจริงดิ
ตอนนี้นายถอดเสื้อแล้ว เยี่ยมไปเลย
- ฉันเคยทำแบบนี้มาก่อน - นายเคยทำแบบนี้มาก่อนงั้นเหรอ
นายเคยแอบลอบขึ้นไปบนพิพิธภัณฑ์ลอยน้ำ เพื่อช่วยเหลือนักท่องเที่ยวกลุ่มหนึ่ง
ที่ถูกจับเป็นตัวประกันโดยชายคนหนึ่ง ที่ถูกกล่าวหาว่าฆ่าภรรยาตัวเองงั้นสิ
ก็ ฉันไม่ได้หมายความตรงตัว แบบนี้เป๊ะๆ หรอกแต่
ฟังนะ ฉันมองไม่เห็นวิธีอื่นเลย ที่จะหยุดยั้งเรื่องนี้ไม่ให้บานปลายไปกว่านี้
เรามีเวลาแค่สี่ชั่วโมง
ฉันเชื่อ เอาละ แผนของนายคืออะไร
ให้สวาทรักษากำลังไว้ เกรแฮมจะได้ คิดว่าเรายังเจรจากันอยู่
ในระหว่างนั้น ฉันจะขึ้นไปบนเรือ
พยายามติดต่อกับเขา ในขณะที่นายสืบสวนคดีฆาตกรรมนี้
ฉันจะสร้างความเชื่อใจ ทำให้เขาเห็น ว่าเรากำลังทำงานเพื่อเขาอยู่
เผื่อว่าฉันจะสามารถพาคนพวกนี้ ออกมาได้อย่างปลอดภัย รวมถึงเกรแฮมด้วย
แต่จะทำได้ก็ต่อเมื่อเขารู้สึก ว่าฉันเข้าใจเขาจริงๆ เท่านั้น
โอเค เยี่ยมไปเลย
แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันสืบสวนไปมา แล้วพบว่าเขาเป็นคนฆ่าภรรยาตัวเองจริงๆ
ซึ่งเขาทำแน่ๆ อยู่แล้ว แล้วไงต่อ
เราก็จะได้รู้ว่าเรากำลังรับมือกับอะไรอยู่
เฮ้ ตำรวจบอกว่าเพื่อนบ้านรายงานว่า ได้ยินเสียงกรีดร้อง
ดังมาจากบ้านของเกรแฮม
ตำรวจไปถึง ก็พบเขาถือมีดอยู่ในมือ
พอพวกเขาพยายามจะจับกุมเขา เขาก็หนี
พวกเขายังพบลูกสาววัยเจ็ดขวบของเขา ซ่อนอยู่ใต้โซฟาด้วย
เธอไม่พูดอะไรเลยตั้งแต่ศูนย์ประชาบดี รับตัวเธอไปดูแล
บางทีเธออาจจะเห็นอะไรบางอย่าง ที่ทำให้เธอตกใจกลัวสุดขีด
ฉันจะไปหาเด็กคนนั้นเอง ดูซิว่าเธอรู้อะไรบ้างไหม
ฉันเป็นผู้หญิงคนเดียวในทีม ยังไงนายก็คงขอให้ฉันไปทำอยู่ดี
ไม่ใช่เพราะเธอเป็นผู้หญิงหรอกนะ
เป็นเพราะเธอเป็นเด็กใหม่ต่างหาก ซึ่งมันแย่กว่ากันเยอะ
ฉันจะพกโทรศัพท์ติดตัวไว้ แต่อย่าโทรมานะ ฉันจะโทรหาเอง โอเคไหม
พนันได้เลยว่านายเคยใช้มุกนี้มาแล้วแน่ๆ
ฉันจะเริ่มติดต่อกลับไป ทันทีที่ฉันอยู่ในจุดที่ปลอดภัย
- ประโยคนี้ด้วย - โชคดีนะ อควาแมน
- อะไรวะเนี่ย - ใจเย็นๆ ใจเย็นนะ โอเคไหม
ผมมาที่นี่เพื่อช่วย
นาวาตรีสตีฟ แม็คการ์เร็ตต์
ได้เวลาที่กำลังเสริมจะมาถึงสักทีนะ
พันจ่าเอกเอ็ด แมคเคย์ กองทัพเรือสหรัฐฯ เกษียณแล้ว
- คุณเป็นไกด์ทัวร์เหรอ - ใช่
ผมได้ยินเสียงปืน แล้วมันก็วุ่นวายไปหมด ผู้คนวิ่งหนีกันให้พล่าน
ผมสามารถอพยพคนในกลุ่มออกมาได้ส่วนใหญ่ แต่ก็มีบางคนรั้งท้าย
และไอ้บ้าคนนั้นก็จับพวกเขาเป็นตัวประกัน
- กี่คนครับ - เจ็ดคน
เขาพาพวกนั้นไปทางนั้น มุ่งหน้าไปทางห้องโถงนายทหาร
โอเค ทำได้ดีมากครับ จ่า
ฟังนะ การลงจากเรือตอนนี้ มันอันตรายเกินไป
- มีที่ปลอดภัยให้คุณซ่อนตัวไหมครับ - ผมไม่ไปซ่อนที่ไหนทั้งนั้นแหละ
แล้วคุณก็เก็บพิมพ์เขียวพวกนั้นไปซะ เพราะผมจะไปด้วย
คนพวกนั้นที่เขาจับตัวไปคือคนของผมนะ
ผมเดินทั่วเรือลำนี้จากหน้าไปหลัง วันละห้ารอบ
ไม่มีใครที่ยังมีชีวิตอยู่ จะรู้จักเรือลำนี้ดีไปกว่าผมแล้วล่ะ
และก็ไม่ใช่แผนที่พวกนี้แน่ๆ
โอเค แต่ถ้าผมสั่ง "กระโดด" คุณต้องถามว่า "ให้สูงแค่ไหน"
- ได้ยินไหม กะลาสี - ครับผม
- หลบให้พ้นสายตา ไม่ว่าผมจะทำอะไรก็ตาม - เข้าใจแล้ว
ใครจะดูแลลิลลี่
พี่สาวของเกรแฮมกำลังบินมา จากโอคลาโฮมา จะมาถึงคืนนี้
แล้วทางฝั่งแม่ล่ะ ไม่มีใครที่อยู่ในรายชื่อแถวนี้เลยเหรอ
เรายังหาใครไม่พบเลย
เธอได้พูดอะไรบ้างไหม เกี่ยวกับการฆาตกรรมแม่ของเธอ
- เธอไม่ยอมพูดสักคำเลย - ขอบคุณนะ
ไง ลิลลี่
พี่ชื่อโคโนะนะ
พี่เดาว่าวันนี้หนูคงโดนถาม คำถามมาเยอะเลยใช่ไหมล่ะ
เอาละ ตอนนี้จะไม่มีคำถามอีกแล้ว เพราะว่าพี่กำลังหิว
และพี่กำลังจะไปกินน้ำแข็งไส ถ้าหนูอยากจะไปด้วยกันนะ
นายคิดว่าหมอนี่ฆ่าภรรยาตัวเองจริงๆ เหรอ
เขาพยายามอย่างหนักมากเลยนะ เพื่อจะบอกว่าเขาไม่ได้ทำ
- ได้โปรดเถอะ - เฮ้ ฉันกำลังพูดอยู่นะ
ทีมหนึ่ง รักษากำลังไว้
มาเถอะ
ไปกัน
- ขอโทษนะคะ แต่คุณคะ - ห้ามพูด
ได้โปรดเถอะค่ะ ฉันเป็นโรค ระดับน้ำตาลในเลือดต่ำ
สามีฉันเพิ่งไปหาขนมมาให้กินตอนที่…
ฟังนะ ถ้าฉันไม่ได้กินอะไรเดี๋ยวนี้ ฉันจะต้องเป็นลมแน่ๆ
มีใครมีของกินให้เธอไหม
ช้าๆ หน่อย
- ถั่วลิสงน่ะ โปรตีนชั้นดีเลย - ขอบคุณค่ะ
ทุกคนเงียบให้หมด เข้าใจไหม
ใครขัดคำสั่ง ฉันจะทำร้ายคนนั้น รับรองได้
เฟอร์นิเจอร์พังยับเยิน คราบเลือดสาดกระเซ็นบนผนัง
มีการต่อสู้อย่างดุเดือด
ก็สมเหตุสมผลดีนี่
เกรแฮมเป็นซีลทหารเรือ ส่วนภรรยาเขา หนักแค่ร้อยห้าปอนด์ ถ้าถึงนะ
นั่นแหละที่ฉันกำลังบอก น่าจะเป็นการฆ่า ที่ง่ายดาย ทำไมมันถึงดูเละเทะแบบนี้ล่ะ
ความรักกับความเกลียดชัง ใช่ไหมล่ะ
เหรียญสองด้านนั่นแหละ ถึงได้เรียกว่า อาชญากรรมจากแรงกระตุ้นทางอารมณ์ไง
นายก็รู้ พอผัวเมียทะเลาะกันบานปลาย แค่เสี้ยววินาที เขาก็สติแตก
เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ
ตอนแรกเขาอาจจะแค่อยาก ทำให้เธอเจ็บปวดนิดหน่อย
แต่สุดท้ายภรรยาก็ตาย
- ถามอีกที นายแต่งงานมานานแค่ไหนนะ - มันก็แค่ทฤษฎีน่ะ
หว่องลี ร้านติ่มซำที่อร่อยที่สุดบนเกาะนี้
- นายอ่านภาษาจีนออกเหรอ - พอสั่งอาหารได้น่ะ
รู้ไว้ก็ดีสำหรับอนาคตนะเนี่ย
เดี๋ยว มันไปติดอะไรเข้าบางอย่าง มาช่วยฉันหน่อย
ได้สิ
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อนนะ
คงไม่มีทางที่นายจะอ่านรัสเซียออกด้วยใช่ไหม
- ไม่ ทำไมเหรอ - ก็อันนี้มันเป็นภาษารัสเซียน่ะ
นายรู้ได้ไง
เห็นตัว V กับตัว R กลับหัวไหมล่ะ
ฉันเคยทำคดีตอนอยู่ที่เจอร์ซีย์
พวกรัสเซียพยายามเข้ามาแทรกแซง แก๊งพวกนี้จากนอร์ทเบอร์เกน
นักข่าวเรียกมันว่า "ปฏิบัติการทลายบอร์ชท์" รูปฉันได้ลงหนังสือพิมพ์ด้วยนะ
พ่อแม่นายคงภูมิใจมากเลยสิ
ใช่ แต่พวกเขาสะกดชื่อฉันผิด
ประวัติของสามีไม่ได้ระบุอะไรไว้ เกี่ยวกับการฝึกภาษา
อาจจะเป็นของเหยื่อก็ได้ เอาไปแปลกันเถอะ
นี่คืออะไร
- "397" - กุญแจตู้นิรภัย
เอาละ เอาทั้งสองอย่างนี้ไปตรวจสอบกันเถอะ
เฮ้ นายถึงตัวเกรแฮมหรือยัง
ใช่ ฉันเจอเขาแล้ว ฉันเห็นเขาแล้ว
เขามีอาวุธ จับตัวประกันไว้เจ็ดคน
พฤติกรรมดูเอาแน่เอานอนไม่ได้
ตรงข้ามกับคนร้ายจับตัวประกันส่วนใหญ่
ที่มักจะนิ่งและเยือกเย็น
ไม่สิ จากการฝึกที่เขาได้รับมา
สถานการณ์แค่นี้ไม่น่าจะทำให้เขาสะทกสะท้านได้
แต่เขากลับหวาดระแวง เขาดูไม่มั่นคงเลย
นี่ รู้ไหม ลองเช็คดูหน่อยว่า เขาเคยเข้ารับการรักษาทางจิตเวชหรือเปล่า
โอเค ตอนนี้ฉันอยู่ในบ้านเขาแล้ว ชิน ลองไปดูซิว่าหมอนี่กินยาอะไรอยู่บ้างไหม
เฮ้ ในเมื่อนายยังอยู่ในสายนะ เราเจออะไรบางอย่างด้วย
มันเป็นเอกสารต้นฉบับที่ถูกซ่อนไว้ เป็นภาษารัสเซีย
และกุญแจตู้นิรภัย ถ้ามันอยู่ในเขตนี้ ฉันขอหมายศาลเปิดดูของข้างในได้
ดี ฟังดูเหมือน พวกนายมีความคืบหน้านะ
อือ
- นายคิดถึงฉันล่ะสิ ใช่ไหม - โอ้ ใช่เลย
หวังให้นายมาอยู่ที่นี่จัง แต่นายว่ายน้ำไม่เป็นนี่ ใช่ไหม
ฉันว่ายน้ำไม่เป็นเหรอ จริงๆ แล้วฉันว่ายน้ำเก่ง มากเลยนะ ฉันแค่เลือกที่จะไม่ว่ายต่างหาก
จ้า จ้า จ้า
- นายกำลังคุยกับเมียอยู่เหรอ - ฉันกำลังคุยกับคู่หูน่ะ
โอ้ ตู้ยาของเกรแฮมอัดแน่นไปด้วยยาเลยล่ะ
ฉันเจอยานอนหลับ ลิเทียม แล้วก็โคลนาซีแพม
โคลนาซีแพมเหรอ
เดี๋ยวก่อนนะ นั่นมันยาระงับอาการทางจิตนี่
บางครั้งใช้ รักษาภาวะสะเทือนใจหลังเหตุการณ์รุนแรง
ใบสั่งยาพวกนี้ทั้งหมด มาจากหมอเครสโก้
ขวดยาพวกนี้อายุสามสัปดาห์แล้ว แต่มันยังเต็มอยู่เลย
โอเค นี่เป็นคำถามที่โง่มากนะ
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเกรแฮมหยุด กินยาของเขา
หุบปากนะ แกไม่อยากทำให้ฉันโมโหหรอกนะ
ฉันว่าเราเพิ่งจะได้คำตอบแล้วล่ะ
ฉันยังคิดอีกว่ายิ่งปล่อยให้นานไปเท่าไหร่ สถานการณ์มันก็จะยิ่งแย่ลงเท่านั้น
- ใครอยู่ข้างนอกนั่น - แม็คการ์เร็ตต์ ผมขอโทษ
กลับไปที่ห้องทำงานนะ โอเคไหม
ล็อกประตูด้วย แล้วก็อยู่แต่ในนั้น
- แล้วคุณจะทำยังไง - ผมจะคุ้มกันให้คุณเอง ไปเลย
ฉันสาบานเลยว่าถ้าแกเข้ามาในนี้ ฉันจะฆ่าคนพวกนี้ให้หมดเลย
- ยกมือขึ้น - เฮ้
อย่ายิงนะคุณ ผมแค่ ผมหลงทาง ผมกำลังหาห้องน้ำอยู่
ผมไม่เข้าใจเลย นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เอาละ ถอดหมวกออก
เอามือประสานไว้ที่ท้ายทอย
ได้โปรดเถอะ ได้โปรด อย่ายิงผมเลย
หันหลังไป
คุกเข่าลง
หมอบลงไปตรงนั้น แล้วก็หุบปากซะ
เฮ้ เฮ้ คุณโอเคไหม
- คุณดูไม่ค่อยดีเลยนะ - เฮ้ ห้ามคุยกันนะเว้ย
ผมคิดว่าเธอไม่สบายนะ ผมว่า เธอป่วยนะพวก ลองดูเธอหน่อยสิ
- เธอไม่เป็นไรหรอกน่า - ฉันไม่เป็นไรค่ะ
อย่างน้อยขอน้ำดื่มหน่อยได้ไหม
คำว่า "ห้ามคุย" เนี่ย มีตรงไหนที่พวกแกไม่เข้าใจหา
หมอเครสโก้คะ เรามีเวลาแค่สามชั่วโมงในการไขเรื่องนี้
คลินิกสุขภาพกองทัพเรือ มาคาลาปา
ช่วยบอกเราหน่อยว่าทำไม คุณถึงต้องรักษาเกรแฮม
ทีมของเขาเดินเข้าไปในวงล้อมซุ่มโจมตี ที่เมืองบาคูบาห์ อิรัก
ท่ามกลางดงกระสุนมีเด็กกลุ่มหนึ่งอยู่ และไม่มีใครรอดชีวิตเลย
ความบอบช้ำทางจิตใจ ส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อสภาพจิตใจของเขา
อารมณ์แปรปรวน ระเบิดอารมณ์รุนแรง
มันรุนแรงจนถึงขั้นที่สารวัตรทหาร ถูกเรียกไปที่บ้านของเขา
เพราะเกิดเหตุทะเลาะวิวาทในครอบครัว
คุณวินิจฉัยว่าเขามีอาการ PTSD งั้นเหรอ
ใช่ และเราก็กำลังคืบหน้าไปด้วยดี
เกรแฮมแสดงให้เห็นถึงสัญญาณจริงๆ ว่าอาการดีขึ้น
แล้วเขาก็เกิดอาการทรุดลง
ทรุดลงแบบไหนครับ
เขาเริ่มปักใจเชื่อว่ายานั่น ทำให้วิจารณญาณของเขาขุ่นมัว
เขาเลยเริ่มลดยาลง
และนั่นยิ่งทำให้ อาการหวาดระแวงของเขาแย่ลงไปอีก
มันเป็นหนักจนถึงขั้นที่ เขาเริ่มมีอาการวูบจำอะไรไม่ได้
- วูบเหรอ เขาเริ่มสลบไปเหรอ - ไม่ใช่ค่ะ
ผู้ป่วย PTSD สามารถตกลงไป ในภาวะลืมตัวชั่วขณะได้
มันจะเกิดขึ้นเมื่อพวกเขาถูกกระตุ้น หรือรู้สึกว่ากำลังถูกคุกคาม
พวกเขาสามารถกลายเป็นคนเกรี้ยวกราด บางครั้งก็ถึงขั้นรุนแรง
และเมื่อมันจบลง พวกเขาก็จะ จำไม่ได้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
งั้นก็เป็นไปได้ใช่ไหมว่าเกรแฮมฆ่า ภรรยาของเขา โดยที่ไม่รู้ตัวเลย
ฉันคิดว่ามันเป็นไปได้อย่างมากเลยล่ะ
อย่า อย่าทำแบบนั้นนะ
เฮ้
แกเป็นใคร แกไม่ใช่นักท่องเที่ยวนี่
- ฉันถามว่าแกเป็นใคร - ผมชื่อสตีฟ แม็คการ์เร็ตต์
ผมอยู่หน่วยไฟว์-โอ แต่ก่อนหน้านั้น ผมก็เคยเป็นซีลเหมือนคุณ
รุ่นบัดส์ สองศูนย์สาม
- พวกเขาส่งคุณมาที่นี่เพื่อมาจับผมเหรอ - เปล่า ผมเข้ามาเองคนเดียว
ผมไม่อยากให้คนอื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง จนกว่าเราจะได้คุยกันแบบเปิดอก
ตกลงไหม คุณบอกผมมาได้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
เพื่อเป็นการตอบแทนการรับใช้ชาติของคุณ ผมคิดว่าคุณ ควรได้รับโอกาสนั้นอย่างน้อยก็สักนิด
- ผมไม่ได้ฆ่าภรรยาของผมนะ - โอเค ผมเชื่อคุณ เพื่อน
ตอนนี้เรากำลังพยายามสืบหา ความจริงเรื่องนั้นกันอยู่เลย
มันอยู่ไหน
มีดอยู่ไหน มีดอยู่ไหน
เดี๋ยว เกรแฮม เกรแฮม ฟังนะ ไม่มีใครเอามีดคุณไปหรอก โอเคไหม
คุณอาจจะทำหล่นหายไป แต่คุณมีปืนอยู่นะ คุณมีปืน ใช่แล้ว
คุณเป็นคนคุมสถานการณ์อยู่ ทุกคนที่นี่รู้ดี
พวกเราทุกคนรู้ว่าใครเป็น คนคุมสถานการณ์ที่นี่
แต่คุณต้องฟังผมนะ
ถ้าคุณพูดความจริงกับผม ทีมของผมก็จะหาความจริงนั้นเจอให้ได้
พวกเขากำลังสืบคดีอยู่ ในขณะที่เรากำลังคุยกันเนี่ยแหละ
แต่คุณกำลังทำให้งานของเรายากขึ้นนะ เกรแฮม ที่มาจับคนพวกนี้ไว้ที่นี่
คุณต้องทำสิ่งที่ถูกต้องเพื่อตัวคุณเอง และเพื่อลูกสาวของคุณนะ
- ลิลลี่อยู่ไหน - ทีมผมดูแลเธออยู่ เธอปลอดภัยดี
ผมสัญญา ผมให้คำมั่นสัญญาเลย
เรามาปล่อยตัวประกันไปสักคนสองคนเถอะ
ไม่เอาน่า คุณเป็นซีลนะ
และคำแนะนำที่ดีที่สุดของคุณคือให้ผมปล่อย ตัวประกันที่เป็นข้อต่อรองเดียวของผมไปงั้นเหรอ
คุณกำลังพูดเรื่องอะไรเนี่ย คุณก็มีผมอยู่แล้วไง
- เอาตัวผมไปแทนสิ - ผมก็มีคุณอยู่ด้วยแล้วไง
ไม่เอาน่า เกรแฮม คุณต้องให้อะไรผมบ้างสิ เพื่อน
คุณต้องแสดงเจตนาดีให้ผมเห็นสักนิดสิ
อย่างน้อยก็ให้ผมเช็กดูอาการคนนี้หน่อยเถอะ ก่อนที่เขาจะเลือดไหลหมดตัวตาย
ก็ได้ ทำแผลให้เขาสิ
- เอาของในกระเป๋าออกมาให้หมด - อย่ามาตุกติกนะ
ผมต้องห้ามเลือดตรงนี้นะ ผมไม่มีอุปกรณ์เลย
ผมขอกาวติดเล็บ อุปกรณ์เย็บผ้า หรืออะไรก็ได้หน่อย
แค่นั้นแหละ
เทออกมาให้หมด อย่าพยายามตุกติกนะ
เฮ้ ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร ให้ผมดูหน่อย
เอาละ คุณอัดเขาซะ น่วมไปเลยนะเนี่ย เกรแฮม
ข่าวดีก็คือ คุณไม่ได้ฆ่าเขาตาย
ผมรู้ ถ้าผมอยากให้ เขาตาย เขาก็ตายไปแล้วล่ะ
ไง สาวๆ ทั้งสอง แก้วใหญ่สองแก้วนี้ ร้านเลี้ยงเองจ้ะ
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีเสมอจ้ะ
- อยากได้อะไรเพิ่ม ก็ตะโกนเรียกได้เลยนะ - โอเคค่ะ
นั่นของหนูจ้ะ
อันนี้ของฉัน
อร่อยไหม
รสโปรดของฉันคือองุ่น
รู้ไหมว่าทำไม
มันทำให้ลิ้นฉันเป็นสีม่วง เห็นไหม
เธอไม่ชอบรสมะนาวเหรอ
พ่อหนูชอบกินตรงนั้น
คืนหนึ่งที่ศูนย์ฝึกบัดส์
ฉันกับเพื่อนอีกสองสามคน กำลังแอบกลับเข้าไปในฐานใช่ไหม
แล้วเราก็ได้ยินเสียงดุๆ ห้าวๆ ว่า
"เฮ้ สาวๆ พร้อมจะเปียก และเปื้อนทรายกันหรือยัง"
พันจ่าเอกไวต์เหรอ
ใช่ครับ
พนันได้เลยว่าเขาคงไม่ค่อยพอใจใช่ไหม
ล้อเล่นหรือเปล่า เขาดีใจมากที่จับพวกเราได้
เขาให้เราฝึกแช่น้ำเย็นเพิ่มอีกห้าชั่วโมง
เราไม่ได้ขึ้นจากน้ำจนกว่าจะรุ่งเช้า นั่นแหละความรักแบบโหดๆ
เอาละ เกรแฮม เล่าเรื่องนอรีนให้ผมฟังหน่อย
พวกคุณเจอกันที่ไหน
เยอรมนี เมื่อหกปีครึ่งที่แล้ว
ผมกำลังไปเที่ยวทั่วยุโรปในช่วงลางาน
เธอทำงานอยู่ที่คลับสำหรับทหาร ทุกระดับชั้น ในรัมสไตน์
เธอเพิ่งอพยพไปที่นั่นพร้อมกับลูกสาวของเธอ
สามเดือนต่อมา เราก็แต่งงานกัน
มาจากรัสเซียใช่ไหม
คุณรู้ได้ยังไง
ผมบอกคุณแล้วไง คนของผมกำลังสืบสวนอยู่
เธอเปลี่ยนชื่อ ก่อนที่เราจะย้ายมาอเมริกา
ยังไงเธอก็ไม่ชอบชื่ออิริน่า
เธอแค่อยากจะทิ้งอดีตไว้ข้างหลัง เริ่มต้นชีวิตใหม่น่ะ
แล้วลิลลี่ ลูกสาวของเธอ เกิดจากการแต่งงานครั้งก่อนเหรอ
ใช่ พ่อของลิลลี่เสียชีวิต ก่อนที่เธอจะเกิดนิดเดียว
ลิลลี่
ผมนึกภาพไม่ออกเลย ว่าเธอกำลังเผชิญกับอะไรอยู่
เกรแฮม เมื่อเช้านี้เกิดอะไรขึ้น
เราทะเลาะกัน เราเถียงกัน
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรื่องอะไร
ผมรู้ว่าผมไม่ใช่คนที่จะใช้ชีวิตอยู่ด้วยได้ง่ายๆ
ตั้งแต่ผมกลับมา คุณก็รู้ มันยากลำบากมาก
นอรีนบอกว่าบางครั้งเธอก็กลัวผม
บอกว่าผมไม่ใช่ผู้ชายคนเดิมที่เธอแต่งงานด้วย
แต่ผมก็กำลังรับมือกับมันอยู่ ผมกำลังดีขึ้น
คุณรู้ไหม หมอจิตเวชบอกว่า "เวลาที่คุณรู้สึกหงุดหงิด
ก็แค่วิ่งรอบบล็อกสักสองรอบ เพื่อให้หัวโล่ง"
- แล้วผมก็ทำตาม - เข้าใจแล้ว แล้วคุณก็ออกจากบ้านไปเหรอ
และตอนที่ผมกลับมา
เธอก็อยู่ตรงนั้น กลางห้องนั่งเล่น
และผมก็พยายามจะปั๊มหัวใจเธอ
ตอนนั้นแหละที่พวกตำรวจมาถึง
หลังจากทุกสิ่งทุกอย่างที่นอรีน และผมผ่านพ้นมาด้วยกัน
ผมคิดว่าพวกเขาคงคิดว่าผมทำร้ายเธอ
ผมกลัว ผมก็เลยหนี
ผมไม่มีวันทำร้ายนอรีน
มันมีความหมายกับลิลลี่มากที่จะได้รับรู้ ว่าผมไม่ได้ทำแบบนี้กับแม่ของเธอ
- ผมเข้าใจ เกรแฮม - คุณกำลังทำอะไร ทำอะไร
ถอยไป คุณคิดว่าผมไม่รู้เหรอ ว่าคุณกำลังทำอะไร
ผมไม่ได้ทำอะไรเลย
เราพอแค่นี้ ไปกันเถอะ คุณเลิกเล่นบทพยาบาลได้แล้ว
เกรแฮม ผู้ชายคนนี้ต้องทำซีทีสแกนนะ
เขาต้องลงจากเรือลำนี้
จับผมไว้ จับคนอื่นพวกนี้ไว้หมดเลย แต่ปล่อยผู้ชายคนนี้ไปเถอะ
พิสูจน์ให้ผมเห็นสิ เกรแฮม พิสูจน์ให้ผมเห็นว่าคุณเป็นคนดี
ก็ได้ เฮ้ คุณเป็นอิสระแล้ว
ไปสิ ออกไปจากที่นี่
เอาละ คนอื่นๆ ที่เหลือ เราจะย้ายกันแล้ว
ยกเว้นคุณ
คุณเข้าไปในนั้น
หันไป
ผมไม่สนใจ ที่จะเล่นเกมปั่นหัวของคุณอีกต่อไปแล้ว
เข้าไป
ปิดประตู
ถอยไป
เยี่ยมไปเลย
ศูนย์บัญชาการ
- คุณอยู่ไหน - ห้องน้ำ
เกรแฮมขังผมไว้ในนี้
ในห้องน้ำเนี่ยนะ ฉันก็น่าจะหาทาง เข้าไปโดนขังในห้องน้ำได้เหมือนกันแหละ
- เรื่องมันยาวน่ะ - โอเค ฉันจะเรียกหน่วยสวาท
ไม่ คุณห้ามเรียกหน่วยสวาท ผมจะหาทางออกไปจากที่นี่เอง
แค่บอกมาว่า คุณได้เรื่องอะไรบ้าง
โอเค จิตแพทย์ของเกรแฮมบอกว่า เขามีอาการวูบจำอะไรไม่ได้
ซึ่งหมายความว่าเขาอาจจะ ฆ่าภรรยาตัวเองโดยที่ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
ไม่ มันไม่สมเหตุสมผลเลย
มันไม่สมเหตุสมผลตรงไหน มันไม่สมเหตุสมผลสำหรับนายได้ยังไง
ฉันหมายถึง หมอนั่นหนีออกจากที่เกิดเหตุ พร้อมกับอาวุธสังหารในมือนะ
ฉันหมายถึง ฉันไม่ใช่นักสืบ เดี๋ยวก่อนนะ ฉันอยู่ไหนเนี่ย
โอ้ ฉันเป็นนักสืบนี่นา เขายังคงเป็นผู้ต้องสงสัยคนสำคัญของเรา
เกรแฮมระบุว่าผมเป็นภัยคุกคาม แต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไร
- เขาฆ่าผมได้ แต่เขาไม่ทำ - เอาละ ฟังนะ
ฉันรู้ว่าหมอนี่เป็นหน่วยซีล โอเคไหม
แล้วก็เป็นพี่น้องร่วมรบกัน อะไรพวกนั้น ฉันเข้าใจ
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า เขาไม่ได้ฆ่าภรรยาตัวเองนะ
คุณพูดถูก คุณพูดถูก
แต่ผมสัญญากับเขาไว้แล้ว ว่าเราจะสืบสวนคดีฆาตกรรมนี้
นายคิดว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่ล่ะ ฉันก็กำลังสืบสวนอยู่นี่ไง
โชคร้ายหน่อยที่เขาเป็นผู้ต้อง สงสัยเพียงคนเดียวของเรา
จากประสบการณ์ของฉันนะ เมื่อนายมีผู้ต้องสงสัยเพียงคนเดียว
เขามักจะ เป็นคนที่นายต้องจับเข้าคุกนั่นแหละ
โอเคไหม นายอยากให้ฉัน ขยายการค้นหาให้กว้างขึ้น ก็ได้
แต่นายก็ต้อง หาอย่างอื่นมาให้ฉันด้วยสิ
อันที่จริงแล้ว ผมอาจจะมีเบาะแสใหม่นะ
เกรแฮมบอกว่านอรีน เป็นพลเมืองรัสเซีย
พวกเขาย้ายมาที่นี่เมื่อหกปีที่แล้ว
นั่นก็อธิบายได้ว่า ทำไมเธอถึงไม่มีประวัติก่อนปี 2004
ใช่ และเธอเปลี่ยนชื่อใหม่ ก่อนที่พวกเขาจะมาที่นี่
ชื่อเดิมของเธอคืออิริน่า ขุดให้ลึก กว่านี้นะ แล้วรู้ไหม
บางทีต้นฉบับที่นายเจอ อาจจะช่วยได้
โอเค งั้น ฉันส่งนั่นไปให้ แคทเธอรีน เพื่อนของนายในหน่วยข่าวกรองแล้ว
เราจะได้คำแปลกลับมา ภายในหนึ่งชั่วโมง
โอ้ แล้วก็กุญแจ ฉันหาเจอแล้วนะว่าตรงกับ
ตู้นิรภัย ที่ธนาคารเฟิร์สฮาวายเอี้ยน
พวกเขากำลังส่งของข้างในมาให้ เดี๋ยวนี้เลย
นั่นเสียงอะไรน่ะ นั่นมันเสียงบ้าอะไรวะ
เดี๋ยวผมโทรกลับนะ เดี๋ยวผมโทรกลับ
ฉันคิดว่า นายคงอยากได้ของคืนน่ะ
คุณผ่านเกรแฮมมาได้ยังไง โดยที่เขาไม่เห็นคุณ
ก็ ฉันรู้เรื่องต่างๆ เกี่ยวกับเรือลำนี้ ที่ไม่มีอยู่ในแผนที่ของนายไง
ผมคิดว่าผมบอกให้คุณอยู่เฉยๆ แล้วนะ
ฉันเป็นคนแก่นะ หูก็ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่หรอก
- อย่ายิง อย่ายิง - ยกมือขึ้น
- ผมเป็นตัวประกัน เขาปล่อยผมมา - เดินไปทางหน่วยนั้นเลยครับ
- เดินต่อไป - ผมต้องการความช่วยเหลือ
คุณไปจับเขาไว้ ฉันจะดูหน่วยซีลเอง
จะไม่มีใครได้ออกไปอีก จนกว่าพวกคุณจะหาตัวคนฆ่านอรีนเจอ
ขอฉันคุยกับแม็คการ์เร็ตต์หน่อย
สิ่งเดียวที่คุณต้องรู้ก็คือเขายังไม่ตาย
ฟังนะ ฉันจับตาดูพวกคุณอยู่
พวกคุณมีเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง ถ้าเล่นตุกติกอะไรแบบนั้นอีก
ตัวประกันคนต่อไปจะได้ออกมา ในถุงเก็บศพแน่
นายมีมีดของหมอนั่นอยู่ และนายก็ยืนอยู่ข้างๆ เขาเลยนะ
แล้วนายก็ไม่ยอมจัดการเขาเหรอ
มันมีวิธีจัดการเรื่องนี้โดยที่ไม่ต้องมีใครตายนะ อีกอย่าง นี่คือหลักฐาน
ดูเลือดที่แห้งกรังบนมีดเล่มนี้สิ
มีรอยนิ้วมืออยู่ในนั้นด้วย
ผมคิดว่ามันถูกประทับไว้ตรงนั้น ตอนที่เกิดการฆาตกรรม
ดูนี่นะ
นี่อาจจะเป็นสิ่งที่จะช่วยล้างมลทินให้เขาได้
นายคิดว่าเขาบริสุทธิ์จริงๆ ใช่ไหมเนี่ย
คติพจน์ประจำทีมของผมคือ "เราจะไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง"
ตอนนี้เราแค่ต้องหาเขาให้เจอ
คุณคิดว่าเขา พาตัวประกันไปที่ไหน
เขาคงต้องการที่อื่น ที่มองเห็นสะพานขึ้นเรือได้ชัดเจน
สถานที่ที่ดีที่สุด ก็คือห้องถือท้าย
เอาละ ฉันรู้จักทางลัด
นำทางไปเลย
ใช้เวลาพักใหญ่เลยล่ะ แต่ฉันสาบานได้ ว่าฉันรู้จักชื่อสตีฟ แม็คการ์เร็ตต์
ปู่ของนายอยู่ในกองทัพเรือ ใช่ไหมล่ะ
ใช่ครับ ประจำการอยู่ที่เพิร์ลนี่แหละ
ใช่ ฉันจำได้
- เดี๋ยวก่อนนะ - หมอนั่นเป็นคนแข็งแกร่งมากเลยล่ะ
คุณเคยปฏิบัติหน้าที่ร่วมกับปู่ของผมเหรอ
บนเรือ แอริโซนา
- คุณเป็นหนึ่งในผู้โชคดีเหรอครับ - มันไม่ใช่โชคหรอก
วันนั้นฉันไม่ได้อยู่บนเรือต่างหาก
ฉันโกหกเรื่องอายุเพื่อเกณฑ์ทหาร
ตอนนั้นฉันอายุแค่ 16
พวกเขาจับได้ แต่พวกนายทหารชอบฉัน
พวกเขาเลยให้ฉันอยู่ต่อ ในฐานะคนเดินสาร
นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันกำลังทำอยู่ เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 1941
วิ่งส่งข้อความให้กองทัพบก ที่ป้อมชาฟเตอร์ ฝั่งตรงข้ามอ่าว
ฉันมองเห็นการระเบิดพวกนั้นได้เลย เหล่าผู้ชายที่ฉันชื่นชมอย่างมาก
พวกเขาสละชีวิตเพื่อพวกเราทุกคน
และฉันก็ทำบ้าอะไร เพื่อพวกเขาไม่ได้เลยสักอย่าง
ฉันเดินผ่านอนุสรณ์สถานแอริโซนา ทุกๆ วัน
และมันก็เตือนให้ฉันนึกถึง ความเสียสละของพวกเขา
ชายที่คุณถูกตั้งชื่อตามนั้น เป็นฮีโร่ตัวจริงเลยล่ะ
นายควรจะภูมิใจมากๆ นะ
ผมภูมิใจครับ
มาเถอะ ไปกัน
หนูวาดอะไรอยู่จ๊ะ
หนู แม่ แล้วก็พ่อค่ะ
คุณวาดอะไรอยู่คะ
นี่คือพี่ตอนโต้คลื่นเมื่อเช้านี้ไง
หนูวาดได้ไหม ว่าเมื่อเช้านี้หนูกำลังทำอะไรอยู่
ได้ค่ะ
นั่นอะไรเหรอ
นั่นคือที่ซ่อนของหนูค่ะ เวลาที่มีเสียงตะโกนดังเกินไป
- หนูไปซ่อนใต้โซฟาเหรอ - บางครั้งค่ะ
- นั่นรองเท้าของคุณพ่อหรือเปล่า - ไม่ใช่ค่ะ
แล้วรองเท้าของใครล่ะ
เฮ้ หนูไม่ต้องกลัวนะ
จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับหนูนะจ๊ะ
หนูบอกพี่ได้นะ
ผู้ชายที่ตะโกนใส่คุณแม่ค่ะ
ตอนที่เขาตะโกนใส่กัน คุณพ่ออยู่ด้วยไหม
นี่ ลิลลี่ เรื่องนี้สำคัญมากเลยนะ
ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร
แล้วเขาพูดอะไรกับคุณแม่บ้าง
หนูพูดแบบที่เขากับคุณแม่พูดไม่ได้หรอกค่ะ
แต่พวกเขาตะโกนกันเสียงดังมาก
แล้วคุณแม่ก็ได้รับบาดเจ็บค่ะ
นี่ หนูอยากไปดูไหม ว่าพี่ทำงานที่ไหน
ลิลลี่ นั่นใครน่ะ ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร
ขอโทษนะคะ คุณคะ
ขอโทษนะคะ คุณคะ คุณ
ลิลลี่
ลิลลี่ ไม่ หยุดนะ
ฟังนะ ฉันแค่ละสายตาจากลิลลี่ ไปแค่แวบเดียวเอง
พวกเขามุ่งเป้าไปที่เธอ เราไม่รู้เรื่องนั้นนี่นา
คุณป้องกันไม่ได้หรอก
ฉันออกหมายจับรถคันนั้นแล้ว ตำรวจฮาวายกำลังตั้งจุดสกัดอยู่
เราไม่มีป้ายทะเบียน แต่โคโนะเห็นตัวพวกลักพาตัว
- เธอโอเคไหม - ไม่ ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะ
เจออะไรที่ตรงกับ รอยนิ้วมือที่ฉันส่งไปให้บ้างไหม
เจอสิ ฉันเจอรอยนิ้วมืออีกชุดบนมีด ไม่ใช่ของเกรแฮมแน่นอน
และก็ไม่ใช่ของนอรีนเหมือนกัน
แต่มันไม่ปรากฏ ในฐานข้อมูลใดๆ ของตำรวจฮาวาย
ฉันเลยกำลังขยายการค้นหาไปทั่วประเทศ
เยี่ยมเลย งั้นเราก็มีพวกลักพาตัว
มีพยานที่ยืนยันว่ามีผู้ชายอีกคน อยู่ในบ้าน ตอนเกิดเหตุฆาตกรรม
มีรอยนิ้วมือของคนอื่นอยู่บนใบมีด
- เริ่มจะดูเหมือนว่า… - เกรแฮมไม่ได้ทำ ฉันรู้
- แต่มันยังไม่จบนะ - หารอยนิ้วมือให้ตรงให้ได้นะ แดนนี่
นายต้องยุติสถานการณ์จับตัวประกันให้ได้
และไม่ว่านายจะทำอะไรก็ตาม ได้โปรดเถอะ
ห้ามบอกหมอนี่เรื่องลูกสาวเขา ไม่ว่าในกรณีใดๆ ก็ตาม
- เขาควรจะรู้นะ - ไม่ๆ
เขาไม่ควรจะรู้ เชื่อฉันสิ ในฐานะคนเป็นพ่อ
นายไม่อยากรู้หรอก ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับลูกของนาย
ยิ่งไปเพิ่มให้สภาพจิตใจที่ไร้เหตุผลของเขา สถานการณ์มันก็จะยิ่งแย่ลงไปอีก
รับทราบ
อย่าไปใจอ่อนกับหมอนี่นะ คู่หู เข้าใจไหม
จนกว่าเราจะมีหลักฐานแน่ชัด ว่าเขาไม่ได้ฆ่าภรรยาตัวเอง
และถ้าเขาทำจริงๆ และถึงเวลาที่ต้องจัดการ
นายจะสามารถจัดการหมอนี่ได้ใช่ไหม
มันไม่เป็นแบบนั้นหรอกน่า
เงียบ
เกรแฮม นี่แม็คการ์เร็ตต์นะ เราต้องคุยกันหน่อย
ผมคิดไว้แล้ว ว่าคุณต้องออกมาได้
ผมบอกแล้วไงว่าผมเชื่อคุณ ผมไม่คิดว่าคุณฆ่าภรรยาตัวเอง
โอเคไหม
ขอเวลาอีกนิด ทีมของผมจะ พิสูจน์เรื่องนั้นได้ เกรแฮม
ยังไงล่ะ
ปล่อยคนพวกนั้นไปเถอะ เราจะได้คุยกัน
คุณโกหก
ผมต้องใช้เป้ของผม
เรื่องนี้ยืดเยื้อมานานเกินไปแล้ว มันต้องจบเดี๋ยวนี้
เราพบพาสปอร์ตของนอรีน ในตู้นิรภัยของเธอ
เธอเกิดในชื่ออิริน่า ทาราโซว่า ที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก รัสเซีย ปี 1979
แคทเธอรีน เพิ่งส่งคำแปลมาให้
ต้นฉบับที่คุณเจอที่บ้าน มันคือสมุดบันทึกของนอรีน
ส่วนใหญ่เกี่ยวกับชีวิตของเธอที่รัสเซีย
เธอแต่งงานกับนายธนาคาร และฟังดูเหมือนว่ามันจะโหดร้ายมาก
มีการใช้ความรุนแรงในครอบครัว หลายครั้งเลยล่ะ
เราระบุตัวเขาได้แล้วด้วย
เยกอร์ ชูไบส์ รองประธาน ของธนาคารดอนวายาในสวิตเซอร์แลนด์
เขาเคยแจ้งความว่าภรรยา และลูกแรกเกิดหายตัวไป
- ระหว่างไปเที่ยวต่างประเทศ - เขานั่นแหละ
- เขาคือใครเหรอ - ผู้ชายคนที่ลักพาตัวลิลลี่ไง
ชูไบส์เข้ามาในฮาวาย เมื่อสามวันที่แล้ว
เขาเช่าเครื่องบินเหมาลำไปมอสโก เครื่องจะออกในอีกชั่วโมงนึง
- เขากำลังพยายามจะหนีไปพร้อมกับลิลลี่ - นั่นคือเหตุผลที่เขามาที่ฮาวายไงล่ะ
เธอเริ่มต้นชีวิตใหม่ เพื่อหนีให้พ้นจากเขา
- ไม่รู้ว่าเขารู้ได้ยังไงว่าเธออยู่ที่ไหน - นอรีนคงไม่ยอมไปกับเขาแน่ๆ
ไอ้ระยำนั่นก็เลยฆ่าแม่ ของลูกสาวตัวเองซะเลย
เราปล่อยให้พวกเขาขึ้นเครื่องลำนั้น ไม่ได้นะ มาเถอะ
เอาละ มาเลยทุกคน ขยับตัวได้แล้ว เร็วเข้า
ห้ามขยับนะ
- แม็คการ์เร็ตต์ไม่รับสายเลย - งั้นก็ลองโทรหาเขาอีกทีสิ
ห้ามรับสายนะ
นี่อาจจะเป็นข่าว ที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของคุณก็ได้นะ
เกรแฮม ให้ผมรับสายเถอะ
เปิดลำโพงซะ
ห้ามตุกติกเด็ดขาด
ในที่สุดก็รับสักที พูดมาเลย
แดนนี่ เราเปิดลำโพงให้เกรแฮมฟังด้วยอยู่
- บอกฉันทีว่านายเจอคนที่ทำเรื่องนี้แล้ว - ก็ไม่เชิงหรอก
แต่เราได้ชื่อกับตำแหน่งมาแล้ว เรากำลังไปที่นั่นเดี๋ยวนี้แหละ
- ใครเป็นคนทำ - ชื่อเยกอร์ ชูไบส์ พ่อของลิลลี่
เป็นไปไม่ได้ เขาตายไปแล้ว
เราระบุตัวเขาตอนออกมา จากสนามบินโฮโนลูลูได้เมื่อสามวันก่อน
เยกอร์ตายไปแล้ว
นอรีนบอกผมว่า เขาตายด้วยโรคมะเร็ง
- ทำไมเธอต้องโกหกผมด้วย - ผมก็ไม่รู้ เกรแฮม ผมไม่รู้
บางทีเธออาจจะพยายามปกป้องคุณ จากอดีตที่เธออับอายก็ได้
แต่ถ้าทีมของผมบอกว่า เป็นผู้ชายคนนี้ ก็คือผู้ชายคนนี้นี่แหละ
คุณโกหก
แม็คการ์เร็ตต์ สตีฟเหรอ
คุกเข่าลง
- เกรแฮม - คุกเข่าลงไป
เอามือประสานไว้ที่ท้ายทอย
ได้โปรด ฉันมีคำถามแค่สองสามข้อเอง
นี่แม็คการ์เร็ตต์พูด ว่ามา
จ่า
- วางกำลังคนของคุณเลย - ครับท่าน
- พวกนั้นไง - เอาละ รอก่อนนะ
ยกมือขึ้น
หมอบลง หมอบลงกับพื้นเดี๋ยวนี้
กางแขนออก ทำเป็นรูปตัวที หมอบลง
หมอบลงกับพื้น คว่ำหน้าลง บนพื้น
หงายมือขึ้น ไขว้ขาไว้
- เฮ้ - ไปเลย
หนูปลอดภัยแล้วนะ โอเคไหม
ให้ผมพาคุณเข้าไปนะ
เกรแฮม เรายังคุยเรื่องนี้กันได้นะ
เราทะเลาะกัน แล้วผมก็ออกไปเดินเล่น
ใช่ วิ่งรอบบล็อกสองรอบ
เราเจอตัวคนร้ายแล้ว เกรแฮม คุณก็ได้ยินเขานี่ ฝีมือเยกอร์
แล้วถ้าเกิดผมไม่ออกไปเดินเล่นล่ะ
- จะเป็นยังไงถ้าผมเป็นคนฆ่านอรีนจริงๆ - คุณไม่ได้ฆ่าเธอ เกรแฮม
เยกอร์เป็นคนทำ เยกอร์ฆ่าเธอ
เรื่องมันจบแล้ว คุณได้ยินผมไหม เรื่องมันจบแล้ว เกรแฮม
ไม่ๆ
- แม็คการ์เร็ตต์ - ระวัง ถอยไป
หยุดนะ
ค่อยๆ วางอาวุธของคุณลง แล้วหมอบลงกับพื้น
เดี๋ยวนี้ เกรแฮม
ทิ้งอาวุธของคุณลง
ทิ้งอาวุธของคุณลงเดี๋ยวนี้
หยุดยิง หยุดยิง
- คุณโอเคไหม - โดนยิงก็เจ็บอยู่นะ
คุณคิดอะไรอยู่เนี่ย
เราจะไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลังไง
งั้นเหรอ
คุณนี่บ้ากว่าที่ผมคิดไว้อีกนะ มาเถอะ
เฮ้ เดี๋ยวก่อน
ขอเวลาให้เขาอยู่กับลูกสาวแป๊บนึงได้ไหม ไม่ต้องใส่กุญแจมือหรอก
เชิญเลย
ดูสิว่านั่นใครเอ่ย
คุณพ่อ
คุณพ่อ เรากลับบ้านกันได้หรือยังคะ
ยังไม่ได้จ้ะลูก เข้าใจไหม
คุณป้าซูซานจะดูแลหนูสักพักนะ โอเคไหม
พ่อแค่ไม่สบายนิดหน่อย