[duygusal müzik çalar]
[içeride kadın Arapça dua okur]
[sese gittikçe yaklaşılır]
[başka odada adam İbranice dua okur]
[hüzünlü, ruhani müzik çalar]
Kardeşim ölecek mi baba?
Onu bir tek Tanrı bilir oğlum.
Hangi Tanrı bilir peki? Anneminki mi, seninki mi?
Annenle ben farklı yerlerden geliyor olsak da,
farklı dillerde ibadet etsek de
tek bir Yaradan'a inanıyoruz Özgür.
Yaradan'ın sevgisine, şefkatine sığınıyoruz.
Bizden daha iyi bildiği bir şey vardır diye umuyoruz.
-[içeride kadın haykırır] Güneş! -[karanlık tonlar çalar]
[ağlamaklı] Güneş! Kızım!
Musa! Musa, koş!
Bir tanem! Güneş! [ağlar]
[Özgür] Ölüm zamanı geldiğinde
ayinler, kilise çanları, ezanlar, Budist mantraları,
hepsi aynı ezgiyi söyler.
Çünkü insanoğlunun en ortak acısıdır hayatın sonlu oluşu.
Yine de tabii ki ölümü karşılama biçimimiz kültürden kültüre göre değişir.
Mesela İspanya ve Meksika'da
"Llorona" dedikleri kişi yas tutmak için yüksek sesle ağlarken
Kilimanjaro'da yas tutmak için müzik çalmak, mesela, bir ritüeldir.
[merak uyandıran müzik çalar]
Peki sizce ölümü karşılama biçimimizi
içinde bulunduğumuz toplum mu şekillendirir
yoksa bizim doğamız mı?
Arkadaşlar, eğer ki hiçbir dine, kültüre, geleneğe bağlı olmasaydınız
siz sevdiklerinize nasıl veda ederdiniz?
Ölümü nasıl karşılardınız?
-[telefon titrer] -Dersim için son…
…ödev konusu bu.
Cumaya teslim ederseniz çok sevinirim.
-[kız öğrenci] Hocam, gitmeseniz? -[topluca itiraz]
Arkadaşlar, eğer ki mükemmel ödevler hazırlarsanız düşüneceğim, söz.
Şimdi çıkın. İlk defa sizi bu kadar görüyorum. Hadi ya!
-O zaman arrivederci hocam. -[gülerek] Arrivederci.
[duygusal müzik çalar]
[müzik biter]
[Ada] Cevap vermedi.
Sen çocuğa "Hadi bakalım, selametle" demişsin.
Ne cevabı verecek şekerim?
Sen bence kendine cevap ver. Bu çocuğu istiyor musun, istemiyor musun?
Ben sonuçta ona doğru bir adım attım.
O ne yaptı? "Ben gidiyorum, bir sene yokum. Hadi eyvallah" dedi.
-Aşkım, bu adım atmak mı sayılıyor? -Evet, ne sayılıyor?
Sen Selim'le evliyken yurt dışına gitmeye kalktığında
Selim'in seni beklemesini istedin.
Sen niye Özgür'ü beklemek istemiyorsun?
Ama bir şey söyleyeceğim. Sorun, Özgür'ün Afrika'ya gidecek olması değil bence.
-Asıl mevzu başka. -Neymiş?
Adam açık açık çocuk istemediğini söylemiş.
Sen istiyor musun?
Kızlar.
Ben artık galiba aile kurmak istiyorum.
-[duygusal müzik çalar] -Ne?
[sevgi nidası] Gel, öpeceğim seni. Gel. Gel. [güler]
[Leyla] Ben de öpeceğim. Gel.
-Gel, seni de öpeceğim. -Öp.
[gülüşürler]
Tamam, o zaman nema problema aşkım.
Zaten adam çocuk istememek konusunda gayet net.
Doğru adam değil işte.
Doğru ilişki, doğru adam…
Belki bizim doğrularımız hayatın doğrularıyla örtüşmüyordur.
Yani adam "Çocuk istemiyorum" diyor ya? Sen istiyorsun.
Sal gitsin. Allah aşkına.
Hayır ya, ne "sal"ı? Salmak falan yok.
Bak, senin gözlerinde havai fişekler patlıyor, farkında mısın?
Bir insan bu yaşta böyle şeyleri kolay yaşamıyor.
Sen bu ilişkiden eminsen ve evli değilsen tabii,
sakın peşini bırakma.
[müzik biter]
Sen ne yapacaksın Erdem'i, Leyloşum?
Ben ne yapayım ya Erdem'i?
Zaten meyhane yanmış, hiçbir gelir yok.
Annemden, babamdan para istedik, o da zaten yakında biter.
Erdem'i ne yapayım? Ne yapayım, sokağa mı atayım?
Ne yiyecek, ne içecek? Nereye gidecek, nerede uyuyacak ya?
Ya, sana ne? Ya, sana ne Erdem'den? Sen anası mısın, babası mısın acaba?
-Aynen öyle. -Ne halt yiyorsa yesin.
O seni aldatırken düşünecekti. Göt.
Ya, Erdem beni yangından kurtarmasaydı
ben şu anda aranızda olmayacaktım, farkında mısınız?
Pardon aşkım, Erdem seni nereden kurtardı?
Ah Leylom, vah Leylom!
İzle.
Al. Kim kurtarmış?
[gizemli tonlar çalar]
-[Leyla] Bu şaka mı? -[Ada cıklar]
-Erdem'le ikimizi Yorgo mu kurtardı? -[Sevgi] Evet.
O alevlerin içinden Yorgo mu kurtardı? Yine bana yalan söyledin Erdem.
Al şunu Sevgi. [öfkeyle iç çeker]
Ya? O yüzden ne istediğinize bir an önce karar verin, tamam mı?
Hayat çok kısa.
-Ben kaçıyorum. -[Ada] Nereye?
Savcıyla randevum var.
O şerefsizin beni tehdit ettiğini anlatacağım.
-Cicoşum, dikkatli ol, olur mu? -[Sevgi] Tamam. Hadi, siz de.
[Leyla iç çeker]
Yine kandırıldım.
[duygusal müzik çalar]
[Leyla oflar]
Selam canlar.
Biliyorsunuz ki Eleni'nin Meyhanesi tam bir ay önce hain bir saldırıya uğradı.
Bakın.
Çok şükür, canımıza hiçbir şey olmadı ama canımız Eleni'miz bu hâle geldi.
Bunu yapanlar, ceza almadan,
delil yetersizliğinden dolayı serbest bırakıldı.
-Ama ben yine de umudumu kaybetmiyorum. -[duygusal, romantik müzik]
Canlarım, her şey için çok ama çok teşekkür ederim.
DM'lerinizi okuyorum. Destek mesajlarınız için çok sağ olun.
Tekrar Eleni'nin Meyhanesi'nde görüşünceye kadar kendinize çok iyi bakın.
Hepinizi öpüyorum.
[Leyla iç çeker]
Yorgo. Sana ne kadar teşekkür etsem az.
Ben bilmiyordum.
Bizi yangından sen kurtarmışsın.
Hayatımızı sana borçluyuz. Erdem de ben de.
Çok teşekkürler Yorgo.
[hafifçe güler] Teşekkür etmene gerek yok. Sen iyisin ya…
[Leyla hafifçe güler]
[müzik biter]
Sen ne yapacaksın?
Ben Krete'ye dönmeye karar verdim Leyla.
Ama eğer bana "Kal" dersen…
Bana biraz zaman verir misin?
[duygusal müzik çalar]
[Ada] Bazen bir ilişkiye, bir maddeye ya da bir duyguya bağımlı oluruz.
Belki de önemli olan o bağımlılıktan kurtulmak değildir.
Önemli olan, hayatımızdan çıktığında
geriye kalan boşlukla ne yapacağımızı bulmaktır.
Deniz'le vakit geçirdikçe
bende bazı şeylerin değiştiğini fark ediyordum.
Belki de koşulsuz sevgi dedikleri birini körü körüne sevmek demek değildi.
Belki de ihtiyacımız koşulsuz değil, kabullü sevgiydi.
Sevdiğimiz kişiyi yaşadıklarıyla, içinden geçtiği deneyimlerle
ve onu bugüne taşıyan hikâyesiyle kabul edebilmekti.
[müzik biter]
Sana bir şey aldım.
-[kıkırdar] Ne bu? -Aç.
Beğendin mi?
-Çok beğendim. -[duygusal, umutlu müzik çalar]
-[Deniz güler] -[Ada güler] Ver, takayım. Gel.
Sevdin mi?
[hevesle cıklar] Çok güzel. Teşekkür ederim.
İyi günlerde kullan. [hafifçe güler]
[Ada] Belki de sorun artık geçmişim, ailem, atalarımın başına gelenler değildi.
Artık kendi seçimlerim için sorumluluk almanın zamanı gelmişti.
Sonunda kavuştuk Halimeciğim.
Vallahi gözümüz yollarda kaldı. Bak, herkes seni bekliyor.
[müzik biter]
Halimeciğim, hoş geldin!
Gel bakalım.
-Hop. Gel. Takalım, uçmasın. [güler] -[Mukadder güler]
Bak, tanıştırayım seni. Bu Muko anneanne, benim annem.
Bu da Rıza dede. Fiko'nun babası.
[Mukadder] Hoş geldin dünyalar güzeli. [kahkaha atar]
Bak şimdi, burası bizim evimiz.
Burası da kocaman bahçemiz.
-Ay, nasıl tatlı şeysin maşallah sen! -Çok.
Siz Hataylı mısınız? Dedeme çok benziyorsunuz da.
[gülüşürler]
Yok, Adanalıyım. Ama Hatay, Adana birbirine çok yakın.
[Halime hafifçe güler]
Halimeciğim, sana o kadar güzel bir oda hazırlıyoruz ki!
Halimeciğim, şimdilik deneme sürecinde buraya ziyaretler yapacağız, tamam mı?
Sen kendini rahat hissettiğinde ve onlar da hazır olduğunda
kalıcı olarak burada kalabileceksin.
Tabii sen de istersen. Hm?
-[umutlu müzik çalar] -[sevecen gülüşürler]
Tamam. Peki o zaman bir kere öpebilir miyim acaba?
[Sevgi hafifçe güler, sevgi nidası] Gel annem.
[öper] Oy.
Hadi bakalım! Nereye gidiyoruz? Çardağa.
Yemekler hazırladım. Karnımız acıktı, değil mi?
-Hadi buyurun, hep beraber yiyelim. -Buyurun. Geçin siz önden.
Buyurun lütfen.
[Ada] Bu hayatta kayıplarımız ne kadar büyük olursa olsun
mümkün müdür geride bıraktığımız hikâyeleri kucaklamak?
[Carla, İngilizce] Geçmiş ilişkilerinin sana ifade ettiği şey konusunda
hiç çalışma yaptın mı Ada?
[İngilizce] Artık hazırım. Bu konuda bana yardım eder misin?
İki yıl sana hocalık ettim. Yapman gerekeni biliyorsun.
Tamam. Teşekkürler.
[derin rock şarkısı çalar]
[Ada] Bazen yeni bir ilişkiye başlamaktan bizi alıkoyan şeyin
geçmiş ilişkimizde aldığımız yaralar olduğunu düşünürüz.
Peki ya bizim açtığımız yaralar?
Onlarla yüzleşmeden gerçek bir kapanış yapmak mümkün müdür?
[çığlıklar atar]
Toprak, senden habersiz o gebeliği sonlandırdığımda
öfkem vicdanıma galip gelmişti.
Yıllar sonra karşıma çıktığında
seni önceliklerin için suçladığım, hırçın ve anlayışsız davrandığımı
ancak şimdi görebiliyorum.
Sana yaşadığımız güzel anlar için teşekkür ederim Toprak.
Hepsine kalbimde sevgiyle bir yer veriyorum.
Yaşadığımız bütün zorluklar için sorumluluğumu alıyorum.
Senin sorumluluğunu sana bırakıyorum.
Hiç doğmamış çocuğumuza kalbimde bir yer veriyorum.
Selim, beni aldattığın için, dürüst olmadığın için seni suçladım.
Ama ben sana karşı ne kadar dürüsttüm?
Senin isteklerine, ihtiyaçlarına karşı ne kadar duyarlıydım?
Seni, istediğim şeylere ikna edebilmek için
ne kadar manipülatif davrandığımı ancak şimdi görebiliyorum.
[Selim] Bu gece çocuk yapmak için muhteşem bir geceymiş.
[Ada] Brüksel'den haber geldi.
Finale üç kişi kalmış. Sen de gelirsin belki benimle, ha?
[hafifçe güler] Olur.
Üşüdüm ben. Ben çıkacağım, sen keyfine bak.
[Ada] Selim, seninle hayatımın çok güzel bir zamanını yaşadım.
Seninle, dost olmayı öğrendim.
Güvende olmayı öğrendim.
Bana verdiğin her şey için teşekkür ederim.
Sana kalbimde bir yer veriyorum.
Çok mutlu olmanı diliyorum. Yolun açık olsun.
Diyar.
Bana yalan söylediğini düşündüğüm için hayal kırıklığına uğramıştım.
Senden ayrılmak için bunu bahane ettim.
Ama aslında duygularına karşılık veremediğim hâlde
bana kendimi iyi hissettirdiğin için seninle olmuştum.
Kalbini ne kadar kırdığımı ancak şimdi görebiliyorum.
Umarım çok mutlusundur.
Sana kalbimde bir yer veriyorum.
Hayatıma yeniden neşeyi, hafifliği, coşkuyu getirdiğin için,
bana çabasızca sevebileceğimi hatırlattığın için teşekkür ederim.
Mutlu olmanı kalpten diliyorum.
Kalbimizdeki kırgınlıkları, eskimiş öfkeleri
ve yükleri bırakabilmek için
bazen bir rüzgâra ihtiyacımız olur.
Ve bazen o rüzgâr
daha önce hiç açmadığımız bir pencereden içeri süzülüverir.
Gördüğün gibi ben de hasarsız değilim.
Ve mükemmel olmaktan çok uzağım.
[şarkı biter]
Babamın terk ettiği o kız çocuğu olma hâlini
bütün ilişkilerimde sürdürdüm.
Terk edilmemek için giden her zaman ben oldum.
Özgür'de de aynısını yaptım.
Gidebilme ihtimali olduğunu anladığım anda,
hayatında benden daha önemli şeyler olduğunu hissettiğim anda…
Kestirip atmak istedim.
Hayatım boyunca hep
birilerinin benim için savaşmasını bekledim.
Ne olursa olsun benimle kalmasını,
her zaman, her seferinde beni tercih etmesini.
Ama ben kim için savaştım?
Ben kimi her şeyiyle, olduğu gibi kabul ettim?
-Beni. -[huzurlu, duygusal müzik çalar]
Beni kabul ettin Ada.
Bence Özgür'ü de kabul edebilirsin.
Bu sefer bir şeyleri farklı yaparsan
farklı bir şeyler yaşayabilirsin.
[Ada hafifçe güler, burnunu çeker]
[hafifçe güler]
[öğrenci] Oyna!
[maç uğultuları]
Seni gitmeden bir göreyim dedim.
Çok iyi yaptın.
[müzik biter]
Bunları basmaya bir türlü elim gitmedi.
Seni görünce gidemezsem diye korktum herhâlde.
Çok güzel bir gün değil miydi?
Öyleydi.
[Özgür] Güzel olan şeylerin insanın canını acıtıyor olması…
Bilmiyorum, hâlâ kabul edemiyorum galiba.
[duygusal, romantik müzik]
Buyur.
[Ada hafifçe güler]
Özgür.
Özür dilerim.
Bize zaman vermedim. Fevri davrandım.
Seni kırdıysam üzgünüm.
Ada, sen haklıydın.
Yani eğer aynı yöne bakmadığımızı düşünüyorsan
birbirimizin zamanını çalmanın bir anlamı yok.
O yüzden hiçbir şey söyleyemedim sana.
Şunu almam lazım.
-[Ada] Aynı yere mi gidiyorsun? -Kilimanjaro'ya.
[müzik biter]
Bakalım bu sefer nasıl bir manzara olacak.
Senin gibi aynı manzaraya bakıp
farklı şeyler görebilecek miyim bakalım bu sefer.
[Ada hafifçe güler]
Sen kimi kaybettin de bu kadar uzaklarda arıyorsun Özgür?
[duygusal, gergin müzik çalar]
Mesela neden ölüm ritüellerini araştırıyorsun?
Sana sormak istediğim o kadar çok soru var ki.
Ama vaktimiz yok, biliyorum.
Belki, dedim, en azından biraz, sen gitmeden önce…
Gel.
Babam. Musa. Sefarad Yahudilerinden.
Annemle üniversitede tanışıyorlar. Annemse Balıkesirli bir imamın kızı.
Tabii ki ikisinin de ailesi karşı çıkıyor. Ama yapacak bir şey yok, çok âşıklar.
Evleniyorlar. Beş kuruş olmadan.
Babam dışlanıyor. Annemse evlatlıktan reddediliyor.
Önce ablam doğuyor. Kader.
Sonra ben.
Benden iki yıl sonra da Güneş.
Güneş'in kalbi delikmiş. Çok geç fark ediliyor.
Birkaç yıl yaşar ya da yaşamaz diyorlar.
Neticede kaçınılmaz son.
Kardeşim ölüyor.
[anne ağlar] Kızım!
[Özgür] Kardeşim öldüğünde iki aileden de kimse aramıyor.
Yani sanki bu bir ceza,
ailelere ihanet etmenin bir bedeli gibi.
Konu öylece kapanıyor.
Ama ne annem ne de babam
o günden sonra bir daha asla eskisi gibi olmadı.
Sonra ben lisedeyken babam vefat etti.
Antropolojiyi seçmemde sebep belki de bu, bilmiyorum.
Yani neden acılarımız bu kadar ortakken biz birbirimizi anlayamıyoruz?
Neden birtakım inançlar, birtakım gelenekler
bizim vicdanımızdan, bizim insanlığımızdan daha önemli?
Bu soruların hâlâ cevabını bulamadım.
Neden çocuk sahibi olmak istemediğini anlayabiliyorum Özgür.
Çok üzgünüm.
Sen uçaktayken hani dedin ya
"Bir kardeşim var ama henüz tanışmıyoruz" diye?
Orada bende bir şeyler tetiklendi galiba.
Ben kardeşimi kaybettim. Evet.
Ama sen bul… Bul istedim, bilmiyorum.
Teşekkür ederim Özgür.
Yaptıkların için, yardımların için,
hayatımda olduğun için teşekkür ederim.
[sevecen güler] Rica ederim. Asıl ben teşekkür ederim.
Gideceğim gün mü gelmek zorundaydın Ada?
[sakin, duygusal müzik çalar]
Ne fark eder ki?
Sen Afrika'ya git. Yapman gerekeni yap.
Ama sonra geri dön. Ben buradayım.
Sen ciddi misin?
Gerçekten benimle olmak istediğine emin misin?
Afrika çok uzak. Bir yıl çok uzun.
[Ada] Bugün, yarın ya da bir sene sonra ne olacağını bilmiyorum.
Ama her ne olacaksa ben beraber her şeye varım.
-[boğuk inleme ve nefesler] -[kalp atışları]
[müzik biter]
Erdem, ne yapıyorsun burada?
Daha iyileşmedin, dinlenmen lazım.
Evde konuşmak istemedim çocukların yanında, kötü etkilenmesinler.
[Leyla iç çeker]
Seni yangından ben kurtarmadım.
İkimizi de Yorgo kurtarmış.
Biliyorum.
Verdin mi kararını? Yorgo'yu mu seçiyorsun?
[Leyla alaycı güler]
Yani bu öyle bir şey mi ya?
Ben özür dilerim. O kızla, yani Deniz'le olan şey…
Çok yanlıştı. Üzgünüm.
Konu ne Deniz ne de bir başkası.
Biz evliliğimizi çocuklar için yürütüyoruz. Konu bu.
Bu ikimize de haksızlık değil mi sence?
Erdem.
Bak, ben seni çok seviyorum. Çocuklar seni çok seviyor.
Sen çok iyi bir babasın. Çok fedakârsın.
Ama bundan sonra biz birbirimize eş olamayız.
Mümkün değil.
Benimle ayrılır mısın?
-[duygusal müzik çalar] -[Erdem iç çeker]
Lütfen.
Ama bunu çocukları üzmeden,
birbirimizi yıpratmadan yapalım, olur mu Erdem?
-[Erdem burnunu çeker] -[Leyla iç çeker]
[müzik biter]
"Nasıl ki bir insan doğduğunda bütün ailede bir sevinç olur,
ölüm de giden kişinin
yeni bir boyutta yeniden doğması olarak algılanır."
İşte bu yüzden biz çiçeklerle, müziklerle,
sevgimizin göstergesi olan hediyelerle gideriz cenaze alayına.
Çünkü fiziksel bedeni buradan gitmiş olsa da
sevgisi daima bizimle kalır ve bu kutlanmaya, onurlandırmaya değer.
Güzel ödevleriniz için çok teşekkür ederim.
-[Beliz] Hocam. -[Özgür] Beliz.
Sizi çok özleyeceğiz.
[öğrencilerin özlem cümleleri]
Arkadaşlar, ben de sizi çok özleyeceğim.
-İnanın bana. [hafifçe güler] -[duygusal, gergin müzik çalar]
Gelmemi istemediğine emin misin?
Havalimanında daha zor olur.
Zaten biliyorsun duygusal anlarda ağlama potansiyelimi.
Biliyorum.
Ve o potansiyeline hayranım.
-Sana bir şey vermem lazım. -[müzik biter]
Yarın bir gün kliniğini büyütmeyi düşünürsen,
hatta enstitüye çevirmeyi düşünürsen diye bazı fonları senin için araştırdım.
Bunu benim için mi yaptın?
[duygusal, gizemli müzik çalar]
[güler] Kliniğe bile o kadar az hasta geliyor ki.
Ada, orası büyüyecek. Orası çok büyüyecek.
Daha büyük bir yere ihtiyacın olacak. Yeni doktorlara, terapistlere.
Bir sürü hasta girip çıkacak.
Göreceksin, güven bana.
Sen görüşmediğimiz haftalarda bununla mı uğraştın?
Gerisi sende.
Sana inanmıyorum.
Ama ben sana çok inanıyorum.
[duygusal müzik yükselir]
Hadi git yoksa seni bırakamayacağım.
Bırakmasan keşke.
Hadi git.
Seni seviyorum.
[müzik sakinleşir]
[müzik biter]
Buyurun.
-Burası benim odam mı? -[Sevgi] Evet.
Beğendin mi?
Beğendim, teşekkür ederim.
Sonra istediğin gibi yerleştirebilirsin sen.
Oyuncakları biz böyle koyduk ama
sen kendin ne istersen onu yapacaksın sonra, olur mu?
Ve burada…
…bir sürü yeni giysi var!
[duygusal müzik çalar]
Birini denemek ister misin?
[karanlık tonlar çalar]
Beğenmedin mi? Peki bu?
-Ben size bir kahve yapayım. -[Songül] Hm.
[Sevgi] Bebeğim.
Burada güvendesin.
Burada bizimle mutlu ve güvende hissetmen için
elimizden gelen her şeyi yapacağız.
Şimdi ister misin ben sana yardımcı olayım,
şu yeni elbiselerden birini deneyelim, ha?
Tamam. Sen nasıl istersen.
Sen ne zaman istersen. Anlaştık mı?
Hadi gel. Gidelim, bakalım.
Belki kurabiye buluruz içeride.
Dünya çok kötü bir yer, biliyor musun Fiko?
[müzik biter]
Var yani böyle bir şey. Kötülük var. Gerçek.
Acı ama gerçek.
Ve benim elimden hiçbir şey gelmiyor.
-Buyurun? -[Sultan] Sevgi Hanım.
O şerefsizi benim küçük kızı da kuytuya çekerken yakalayıverdim.
-[karanlık tonlar çalar] -İfade vereceğim.
[Ada] "İnsan tıpkı bir meyvenin çekirdeğini içinde taşıması gibi
kendi ölümünü içinde taşır" demiştir Rilke.
[duygusal müzik çalar]
İnsanoğlu var olduğundan beri şu sorunun cevabını aramıştır.
Ölümden sonra yaşam var mı?
Öldüğümüz zaman bedenimiz yok olur.
Peki ya bütün bir ömür boyunca hissettiğimiz sevgi?
Biz ölünce o nereye gider? Neye dönüşür?
Ölümden sonra sevgi var mıdır?
[müzik heyecanlı tonlarla yükselir]
[müzik zirve yapar]
[müzik devam eder]
[müzik biter]