[duygusal, gizemli müzik çalar]
[imam] Muhterem Müslümanlar,
bazı âlimler düşünmeyi beyin işi olarak addeder.
Ancak tasavvuf ilmine göre
akletmek, yani düşünmek kalbin işidir.
İnsanın kalbi safsa, temizse,
kalbine akan çeşmeleri diri ve berrak ise
işte o insanın eylemlerini akıl ile kirletemezsiniz.
O insan ki
gönül deryasını çamurlu sulardan, kibir ve şirk koşmaktan,
başka bir kul hakkına girmekten arındırmış olandır.
İşte o insanın kalbi Allah'ın evidir.
Allahuekber. Allahuekber.
Allahuekber.
Allah kabul etsin.
[duygusal, gergin müzik çalar]
-[müzik biter] -[kuş cıvıltıları]
[sakin, huzurlu müzik çalar]
Günaydın.
-Demek kök hücre? -Hı?
Uykunda sayıklıyordun.
"Kök hücre. Oraya bak. Her şey orada başladı."
-Saçmalama! -Gerçekten.
-Gerçekten sayıklıyor muydum? -Evet.
Hiç hatırlamıyorum.
Kafana takılan bir şey mi var?
[iç çeker] Ne bileyim, bu klinik…
Ne yapacağım? İnsanlara nasıl anlatacağım?
Onları düşünüyorum galiba.
Açıkçası orada ne yapacağını ben de çok merak ediyorum.
Ada hocam, bize de bir torpil işler mi acaba?
Sizi oraya hasta olarak kabul edemeyeceğiz, şimdiden söyleyeyim.
Neden?
Çünkü biraz fazla yakınlaşmış olabiliriz.
[Özgür] Hmm?
Yani, beni doktorunuz ve terapistiniz olarak kaybettiniz artık.
O zaman…
…sizi…
…başka bir şey olarak mı kazandık?
-Diyebilir miyiz? -Bilmem.
Belki.
-Sana bir teklifim var. -Hı?
-Bugün dersime gelmek ister misin? -Olur.
Konuşmacı olarak ama.
-Konuşmacı olarak mı? -Hı-hı.
Ne anlatacağım ki senin dersinde konuşmacı olarak?
Biliyor musun, insanın aklına en iyi fikirler
duştayken gelirmiş.
-Öyle miymiş? -Öyle diyorlar.
[romantik, umutlu müzik çalar]
[gizemli tonlar çalar]
[müzik yavaşça biter]
[kapı açılır]
Erdem, neredeydin? Bütün gece telefonun kapalıydı.
[iç çeker] Otelde kaldım.
Karım beni tanımadığım adamların yanında rezil rüsva ettiği için
biraz kafamı dinlemem gerekiyordu.
Erdem, bak. Sevgi adamları araştırmış.
Adamlar orayı yıkıp,
bütün zeytin ağaçlarını söküp otel yapacaklarmış.
Projeleri de hazırmış. Ne yapsaydım yani, izin mi verseydim?
Vermedin zaten Leylacığım. Bravo.
Umarım en yakın zamanda madalyanı takarlar.
Erdem.
Dünyayı kurtarmak sana kaldı çünkü, değil mi ya?
Çoluğumuz var çocuğumuz var, sen dünyayı kurtar!
Ya ben zaten çocuklarımız için izin vermedim.
Hayatta ilk defa kendimi işe yaramış hissediyorum.
Bir şey başarmış hissediyorum. Niye bunu anlamıyorsun?
Bırak bu ayakları Leyla. Sen beni salak mı sandın ya?
-Ben senin derdini bilmiyor muyum? Ha? -Neymiş benim derdim?
-[duygusal, gergin tonlar çalar] -Söylesene, neymiş benim derdim?
O adama nasıl baktığını gördüm. Beni konuşturma.
Hangi adama? Ne diyorsun ya?
Sen kimden bahsettiğimi gayet iyi biliyorsun!
Bir de evine mi, çiftliğine mi ne gitmişsin.
Ve bunu yaparken yanında Mavi'yi götürmüşsün.
Bir de Sarp'tan duyuyorum! Hayırdır ya?
Erdem! Sen bana şu anda çok büyük bir iftira atıyorsun.
O çiftlikte ne yaşadığımla ilgili en ufacık bir fikrin yok.
Asıl benim ne yaşadığımla ilgili senin fikrin yok!
Ben o siktiğimin iflas davası yüzünden kredi bile çekemiyorum ya!
Yıllardır köpek gibi senin kararlarına ve saçmalıklarına
muhtaç yaşıyorum burada!
Ben mi dedim ya git milleti dolandır diye? İflas et diye ben mi dedim?
-Bak. -Anne. Mavi ağlıyor.
Tamam Sarp. Git sen, bak. Geliyorum ben.
[içeride Mavi ağlar]
[fısıldar] Bir daha bu konuyu çocukların yanında asla konuşmuyorsun.
O Yorgo denen orospu çocuğunu ya kovarsın
ya da ben onun öyle bir ağzını burnunu kırarım ki
zaten bir daha hiçbir yere çıkamaz.
Tamam?
[kapıyı açar, çarparak kapatır]
[Mavi ağlamaya devam eder]
[Sevgi] Şimdi, Sultan Hanım,
ben dün sizinle görüştükten sonra ne yapabiliriz diye birazcık araştırdım.
Yani Halime konuşmuyor. Hiçbir şey söylemiyor.
Siz bir şey görmemişsiniz.
Savcılığın soruşturma başlatabilmesi için bizim bir gerekçe bulmamız lazım.
[yöre ağzıyla] Karakoldan öyle dediler de işte ondan geliverdim ben de size.
[üfler] Bu gariban zaten depremde her şeylerini kaybediverdi.
Hatay'dan geldiğinden beri öyle mahzun mahzun duruyor evde.
-Öksüz, yetim bir kızcağız işte. -[gergin, duygusal müzik çalar]
Var ya bak, o morlukları gördüğümden beri böyle kafayı yiyecek gibi oluyorum ben.
Hani, diyorum "Bir yere mi çarptın kuzum?" Diyor "Evet, bir yerlere çarptım."
Tam böyle geçecek gibi oluyor,
bir bakıyorum, gene bir sürü morluk çıkmış ya vücudunda.
Acaba dedim bunun bir hastalığı mı var, bir şeyi mi var?
Acaba ben mi kafada çok büyütüyorum, bilemiyorum ki.
Tamam, hani uzaktan akraba falan ama evlat bu da.
O zaman şöyle yapalım.
Benim çok yakın bir arkadaşım var. Kendisi genel cerrah.
O bir muayene etsin Halime'yi. Bakalım ne diyecek. Olur mu?
Hay Allah razı olsun. Olmaz mı? Olur tabii. Olur.
[müzik yavaşça biter]
Ölüm konusu antropolojide çok önemli yer tutar.
Ve farklı kültürler, farklı toplumlar, farklı dinler
kendi sistemlerini, ölüm ritüellerini geliştirmiştir.
Antropolojiye göre bu ritüeller çok önemli geçiş törenleridir.
Peki insan nasıl iyileşir?
Bu neredeyse çağlar boyunca herkesin cevabını aradığı,
ortak mirasımız gibi kadim bir soru.
Peki geçmişimizle barışırsak iyileşmemiz mümkün olur mu?
Makaleyi okudunuz.
Bu hafta makalenin sahibi Genel Cerrah Ada Korkmaz aramızda.
Ada hocam, buyurmaz mısınız?
Merhabalar.
Teşekkür ederim Özgür hocam.
Biraz hazırlıksız yakalandım ama…
Ada hocam, asıl biz teşekkür ederiz. Hoş geldiniz.
Hoş buldum.
Evet, Ada hocaya sorusu olan var mı?
Beliz.
[Beliz] Hocam, bu makalede travmaların
kuşaktan kuşağa aktarılmasından bahsetmişsiniz.
Neden bizden önce yaşayanların bir acısını biz yaşıyoruz?
Yani, bu bize haksızlık olmuyor mu?
Yani hocam, Beliz kibarca diyor ki "El âlemin derdi bizi mi gerdi?"
[gülüşmeler]
Ada hocam, Atakan bilimsel yaklaşımlar konusunda meşhurdur.
Bir de şu el âlem kelimesi var, onun anlamını sonra hatırlat, konuşalım.
Çok güzel soru. Çok teşekkür ederim Beliz. Atakan, sana da.
Evet, sebep olmadığımız şeyler yüzünden neden acı çekelim?
Ya da bizden sonrakiler, bizim çocuklarımız
bizim onlara aktardığımız sıkıntıları neden yaşasınlar?
Peki ya hepimiz birbirimize görünmez iplerle bağlıysak
ve bu bilimsel olarak da kanıtlandıysa?
[gizemli tonlar çalar]
Kök hücreyi herhâlde hepiniz duymuşsunuzdur, değil mi?
Babamızdan gelen sperm hücresi annemizin yumurtasıyla birleştiğinde
ortaya çıkan o ilk yaşam parçacığı.
Bu yaşam zerreciğinin içinde ne var?
Anne babamızdan, onların kendi anne babalarından
taşıdığı bilgiler.
Çok doğru.
Ama buna ek olarak
tüm canlıların stresli durumlarda verdiği tepkilerin kayıtları var.
Ve bu minik hücre büyümeye başlar.
Sizce bedenimizin hangi parçası ilk olarak oluşmaya başlar?
-Kalp mi? -[Ada] Başka?
-Beyin? -Başka tahmini olan?
Kan mı?
Sinir sistemi.
Beynimizden, kalbimizden önce sinir sistemimiz
daha hamileliğin 20'nci gününde oluşmaya ve kayıt tutmaya başlar.
Bakın, şunu anlamamız çok önemli.
Geçmişimizden bize aktarılan bilgiler
biz çile çekelim, acı çekelim,
bir şeylerin bedellerini ödeyelim falan diye aktarılmıyor.
Tam tersi, bizi acı deneyimlerden korumak için
bir savunma mekanizması oluşturuyor.
Peki bize ailemizden neler aktarıldığını nasıl öğreneceğiz?
Buna aile ağacımızı oluşturarak başlayabiliriz.
Annemize, babamıza ya da yaşayan aile büyüklerinize
atalarınızla ilgili sorular sorabilirsiniz.
Kayıplar, evlat edinmeler ya da erken ölümler.
Mesela anneniz sizden önce bir çocuk kaybetmiş mi?
Ya da kürtaj olmuş mu?
Çünkü bunların hepsi bizim aile sistemimizin bir parçasıdır.
İnsanlar kayıpları hakkında konuşmayı sevmezler.
Çünkü bu bize acı verir.
Fakat onlar hakkında konuşmak, onlara kalbimizde bir yer vermek
sıkışıp kalmış travmayı rahatlatır.
[müzik biter]
Rıza Bey?
Hayırdır?
Çocuklar tembihledi beni. Sizin dinlenmeniz lazım.
Size çok büyük rahatsızlık verdim Mukadder Hanım.
-[Mukadder] Estağfurullah. -Öyle, öyle.
Ben Adana'ya döneceğim.
Kimsenin başına bela olmak istemiyorum.
Rıza Bey, bir çay içmeden şuradan şuraya bırakmam sizi.
Bak, Allah aşkına, küserim sonra. Bir çay içelim beraber.
Çay içelim.
Buyurun. Hadi.
Ben bir şeyi çok merak ediyorum.
Fiko'ya niye Tevfik diyorsunuz siz?
"Kimseden ummam bir fayda
Dilenmem kol kanat
Kendi boşluk, kendi gök kubbemde Kendim gezginim"
Tevfik Fikret.
Çok güzel.
O hep Fikret'i kullandı. Ben ona hep Tevfik dedim. [hafifçe güler]
O konuda bile anlaşamıyoruz deyyusla.
-Fiko deyyus olur mu hiç? -[hüzünlü müzik çalar]
O dünyanın en iyi damadı.
Kızımı bir günden bir güne üzmedi. Her istediğini yaptı.
Sevgide, saygıda hiç kusur etmedi.
Sevgi'm…
O ölümlerden döndü Rıza Bey.
Fiko bir gün olsun elini bırakmadı.
Bütün bunları nereden öğrendi sizce? Ha?
Ben…
Bir anne olarak
kızımın bu saadeti için size çok teşekkür ediyorum.
Bir de…
Şu gitme işini bir daha düşünür müsünüz acaba?
Bakın, Ada çok iyi bir hekimdir, çok.
Hem burada emin ellerde olacaksınız.
Kırmayın beni, ne olur.
Bir daha düşünün.
Bir tehdit unsuruyla karşılaştığımızda
sinir sistemimizin verdiği otomatik tepkiler var.
Kaçma.
Saldırma.
Donma.
Uyumlanma.
Çökme.
Mesela hani tavşanlar
bir tehlikeyle karşı karşıya kaldıklarında böyle donup kalırlar ya?
Onun gibi düşünün. Bizim için de geçerli.
Bu donma
ölüm, ayrılık, büyük travmalar ve taciz söz konusu olduğunda
çok yaygın bir tepki.
Böyle bir duruma maruz kalanlar
ellerinde olmayan bu tepki sebebiyle kendilerini suçlu hissedebiliyorlar.
Ama sinir sistemimizin yüzlerce yıllık deneyimi dolayısıyla
bize bu komut veriliyor.
-[Halime nefes nefese] -[sert kalem hareketleri]
[duygusal müzik çalar]
[Ada] Çocukluğunda böyle bir deneyim yaşayan birinin benliğinin bir parçası
o olayı yaşadığı o travma anında donup kalmış olabilir.
Yetişkin hayatında kendisi için en doğru seçimleri yapmakta zorlanabilir.
Ama iyi haber şu ki bunları değiştirmenin yolları vardır.
Yıllarca senden uzak durdum ama sorun sen değilmişsin.
Artık barışabiliriz.
[Yunanca konuşur]
Vallaha anlamadım ama güzel tınıdı kulağıma.
[müzik yavaşça biter]
-[Leyla kıkırdar] -[at kişner]
Bu kitaptan.
Söylediklerim.
[Leyla] Türkçe?
Okuyorum.
"Mutluyken bunu fark etmek zordur.
Ancak o mutlu an geride kaldığında
hayret ve hayranlıkla mutlu olduğumuzu hatırlarız.
Oysa ben…
…bu Cunda kıyısında mutluluğu yaşıyor ve mutlu olduğumu biliyordum."
[duygusal, huzurlu müzik çalar]
Çok güzel.
Sen neden gelmiştin?
[iç çeker] Yorgo…
Eleni'nin Meyhanesi için yaptıkların benim için çok özel.
Çok önemli.
Sana çok teşekkür ederim. Senin sayende müşterilerimiz arttı.
-Hakkını ödeyemem… -Beni kovuyorsun.
[müzik biter]
[Yunanca] Çünkü sana karşı hislerim olduğunu biliyorsun
ve bu seni korkutuyor.
[cıklar] Ay!
Bana Translate açtırma. Anlamıyorum.
Diyorum ki patron, haklısın. Beni kovmakta haklısın.
Ha…
-Bu senin. -[duygusal müzik çalar]
Adios, Yorgos.
-Bu İspanyolca oldu ama. -[güler]
Neyse, idare et.
-[hafifçe güler] -[Ege tınılarıyla duygusal müzik çalar]
[müzik biter]
-[Sevgi] Ada, ne zaman geliyorsun? -Niye? Ne oldu?
-Ya, sana bir şey danışmam lazım. Önemli. -E, telefonda söylesen olmaz mı?
Ben birkaç gün daha İstanbul'dayım. Özgür'le program yaptık.
[cıklar] Telefonda olmaz.
-Gelince konuşuruz. -Tamam.
-Sen keyfine bak. Sesin iyi geliyor. -[hafifçe güler] Çok iyiyim hem de.
Cicoşum, şimdi okuldayım. Sonra arayayım mı seni?
-Tamam canım. -Tamam.
Ay! Özgür Hoca'ya bak sen! Ceyda'yla ayrılmışlar mı yani?
Ay, yok. Sen onları bilmiyor musun? Sürekli bir küs bir barışık.
-Hem Ceyda, Özgür hocayı hayatta bırakmaz. -[öğrenci 1] Evet.
[öğrenci 2] Kız onun için asistan oldu, okulda kaldı ya. Daha ötesi var mı?
-Şuradan bahsediyorsun, değil mi? -Hı-hı.
-Tamam. -Ya da… Kalemini alabilir miyim?
-Tabii. -[kadın] Teşekkürler.
Aslında birçoğunu tamamladım fakat bazı eksikler olabilir.
Tamam. Bunu e-mail'le gönder. Burayı ben tamamlarım.
-Burayla uğraşma. -Tamam. Orası bitince zaten güzel olacak.
Yine de burası o kadar…
Iı… Tanıştırayım bu arada. Ada hoca, Ceyda hoca. Asistanlarımızdan.
[Ceyda] Çok memnun oldum.
Gençlerle iletişiminiz de müthişti bu arada.
Tebrik ederim.
Teşekkür ederim. Ben de memnun oldum.
Sana bahsettiğim Toroslardaki saha araştırmasını yapan arkadaşımız.
Hatta babanın soy ismine onun arşivindeki bilgilerden ulaştık.
Öyle mi? Çok sağ olun.
Aslında bazı fotoğraflar da var elimde. İsterseniz sizinle paylaşabilirim.
-[gergin tonlar çalar] -Benim acilen Ayvalık'a dönmem lazım.
A… Bir dakika. [kekeler] Ne oldu? Ada, iyi misin?
-Ya, Sevgi aradı. -[Özgür] Hı-hı?
-Telefonda anlatmadı. Gitmem lazım. -Tamam ama böyle, ya…
Özgür hocam, dünkü toplantı hakkında konuşmamız lazım. Çok acil.
[gergin, duygusal müzik yükselir]
[Ada] Bir daha asla aynı duruma düşmeyeceğim.
[müzik biter]
[Sevgi üfler]
Hayır, sadece ofiste çizdikleri değil, Sultan'dan aldığım defterdekiler de aynı.
Baksana.
[Ada] Evet, yani…
-Bu kız tacize uğramış olabilir. -Ada ya…
[duygusal müzik]
Şuradaki sert çizgilere bakınca…
Sürekli siyah rengini kullanmış.
Hep aynı şeyleri çizmiş.
Kadın haklı olabilir Sevgi.
Vücudundaki morluklar düşmekten değil de…
Biri ona zarar veriyor olabilir.
Ay, Ada.
Ya bu kızın bir şey söyleyememesi de çok normal.
Kendini onların yanına sığınmış hissediyor.
Çok ağır kayıpları olmuş.
Mutlaka profesyonel yardım alması lazım.
Sevgi, peki biz ne yapabiliriz?
Sen bu söylediklerini
yazılı bir rapor olarak verebilir misin bana?
Veririm tabii.
Tamam. Ben hemen savcılığa gideceğim, şikâyetçi olacağım.
Büyük bir ihtimalle de Halime'yi koruma altına alacaklar.
Ve bunu yapan şerefsizi bulana kadar da durmayacağım.
[öfkeli nefes verir] Böyle durumlarda psikoloji son sınıf terk olmama
o kadar sinirleniyorum ki!
-[iç çeker] -[müzik yavaşça biter]
-[Ada oflar] -Sana ne oldu? Hı?
Hani Özgür'le programın vardı senin, gelemiyordun?
Bir şey mi oldu?
-Özgür'e fazla hızlı güvendim galiba. -[derin, duygusal müzik çalar]
[Sevgi iç çeker]
Yani bence bana tamamen dürüst davranmıyor.
Bence siz haklıydınız.
İlişkide mutlaka bir arıza arıyorum.
Ama bu defa arızanın A'sını gördüğümde…
İstemiyorum ya. Hayır, kabul etmiyorum yani.
Zaten her şey fazla mükemmeldi.
Neden her şey fazla mükemmelken hep bir arıza çıkmak zorunda?
Çünkü hayat acımasız Leylom.
Size bir tane de güzel haber vereyim mi?
-Versene. -Ay ver, ne olur.
Kliniğin ruhsatı ve Sağlık Bakanlığı onayı geldi Ada kuşum.
[hareketli Latin müziği]
-Tebrik ederim kuzum. -Gerçekten mi?
[gülüşmeler, sevinç nidaları]
Çok mutluyum!
-Ay Ada, hadi gidip açalım şu kliniği. -Şimdi açsak ya, değil mi? Hadi.
-Evet. Herkesin iyileşmeye ihtiyacı var. -Bence de.
Önce biz iyileşelim.
[Leyla kıkırdar]
Ne zaman bu kadar pislenmiş olabilir ki Allah aşkına yeni şeyler?
Bunu orada taş gibi şeyler var ya, onların yanına koy.
[Leyla] Bunu buraya koyuyorum.
[Ada] Tamam, ben sonra çok istersem değiştiririm.
[Leyla] Size kabaran bir şey var.
[Sevgi] Hadi tamam, hadi.
-Şöyle koy. -[Sevgi yorgun] Ay!
-Telefonun. -[Ada] Koy ya. Sonra bakarım.
-[Ada] Hadi. -[Leyla] O zaman… O zaman…
O zaman dans!
-Bu kim… Ben doğru pipeti mi içiyorum? -[Ada güler]
-[Sevgi boğulur gibi homurdanır] -[gülüşürler]
[Leyla] Hepsi döküldü.
-Her yere akıttım ya. -[Sevgi homurdanır]
[Sevgi derin nefes verir]
Sen şuraya at, ben halledeceğim.
O zaman hayırlı olsun.
[ikisinin heyecan nidaları]
-[Ada duyulmaz] -[Sevgi] Biraz daha?
Oldu mu? Tek seferde!
[sevinç nidaları]
Çok iyi. Bakayım şöyle bir.
-Ay Ada, çok güzel oldu. -[müzik biter]
-A-a, selam. -Hoş geldin.
-Sen uyumadın mı daha? -Seni bekledim. Görüşemedik bugün.
[Deniz homurdanır]
[iç çeker]
Nasıl geçti?
Yani güzel geçti aslında. Ama bayağı yoruldum.
Hatta bacaklarım çok ağrıdı.
-Ama eğlenceliydi de. -Hmm?
-Evet. İyi de bahşiş alıyorum. -E, iyi.
Yorgo şef ayrıldı bu arada.
Yeni bir şef bulana kadar birkaç gün kapalı olacağız.
-Öyle mi? -Evet.
Peki.
Mutfak masrafları, faturalar…
Bir katkım olsun istedim.
Bu arada verdiğin broşürü de inceledim.
Bir terapi programına yazıldım.
-Teşekkür ederim. -[hafifçe güler]
-[duygusal, gergin müzik çalar] -Ben teşekkür ederim.
Çok doğru bir karar verdin.
Ayrıca bunları da al. Dans okulun için para biriktiriyorsun.
-İyi geceler. -İyi geceler.
[iç çeker]
[birlikte] Ada! [gülüşürler]
-[Leyla] Biz geldik! -İlk gün kutlaması yapacağız, hadi!
-[Leyla] İlk gün! İlk gün! -[Sevgi] Hadi!
-[Leyla] Yaa… -[Sevgi] Koş, koş, koş, koş, koş!
-[sevgi nidaları] -[Ada] Hoş geldiniz.
-Bu ne? Bakayım. -[Sevgi] Gel, gel.
-O, aşkım, nar fidesi. -[Leyla] Hm.
Çünkü bolluk ve bereket getirecek bize.
-Ya, ne kadar güzel bunlar! -Bak, bebekleri de var.
[Ada'nın sevgi nidası]
-Sürpriz! -[Sevgi] Ay, aklım çıktı ya.
-Kızım, bu ne? -[Leyla güler]
[Ada] Ya, saçmalamayın ya!
Hazır benim emzirmeler de bitmişken şu memelerimi bir yapsan diyorum.
Why not, coconut?
Bir şey söyleyeceğim Ada.
Allah aşkına yap şunun memelerini, artık bitsin bu mevzu.
Vallaha sırf bunun için yapılır ya!
Vallaha ben estetik cerrahi yapmıyorum bebeğim.
-Allah! -Hadi.
[üçünün heyecan ve iştah nidaları]
Mm, çok güzel.
Senin görüp görebileceğin estetik cerrahi budur.
Mm, çok güzel.
Ada hocam, ilk hastanız geldi.
-Ağzımın kenarında bir şey? -Hayır, bir şey yok.
-Çok güzelsin. Harikasın. -[Sevgi] Tamam.
-Bir şey söyleyeceğim. -Hı?
Her şey çok güzel olacak. Sen bu işte çok iyisin.
Tahmin ettiğinden çok daha iyi olacak hatta.
Bana bak. Nelerin mümkün olduğunu hatırla.
Ve şimdi gidip onlara hatırlat, tamam mı?
Ya siz benim en güzel hediyelerimsiniz. Çok seviyorum sizi.
-Gittim. Şans dileyin. -[Sevgi] Buradayız.
Tamam, hadi.
[heyecan nidaları]
[duygusal müzik çalar]
Selam.
Böyle bir şey yapmana gerek yoktu.
Telefonlarıma çıkmadın, dönmedin. Başka çarem kalmadı.
-Yoğundum. -[hafifçe nefes verir]
Çok güzel olmuş burası.
-Ellerine sağlık. -Teşekkür ederim.
Ada. Ne olduğunu anlatacak mısın?
Konuşmak için doğru bir zaman değil. Birazdan gerçekten bir hastam gelecek.
Peki.
-Ben beklerim Ada. -Bence beklemene gerek yok.
Çünkü önce konsültasyon yapacağız. Arkasından dizim çalışması yapacağız.
Uzun sürebilir.
Katılabiliyor muyuz?
[müzik biter]
[Ada] Öncelikle hoş geldiniz.
Bugün burada ilk defa böyle bir çalışma yapıyoruz.
Çok teşekkür etmek istiyorum,
temsilci olarak gelmeyi kabul ettiğiniz için.
Rıza Bey.
Size nasıl yardımcı olabiliriz? Yani sizin için ne yapabilirim?
[gizemli müzik çalar]
[asker] Rıza Seyhan siz misiniz? Mehmet Akif Seyhan'ın babası?
Benim.
[asker] Kendisi vatani görevini yaparken
sınır karakolunda çıkan bir çatışma sonucu maalesef şehit düştü.
Başınız sağ olsun.
[duygusal tonlar çalar]
Vatan sağ olsun.
O günden sonra bir daha caminin kapısından içeri girmedim.
Kendimi rakıya verdim.
Bu illet hastalıkla yaşayıp gittim işte.
Ama artık çok yoruldum. Artık dinlenmek istiyorum.
Şimdi şöyle bir şey yapacağız Rıza Bey.
Bu kâğıtları seçtiğiniz üç kişiye vereceksiniz.
Ellerinde kâğıtları olanlar alana gelebilirler.
İstediğiniz yerde durun. Gözlerinizi kapatın.
Bedeninize bir his geldiğinde
istediğiniz gibi gözlerinizi açıp hareket edebilirsiniz.
[gizemli tonlar çalar]
-[Ada] Nasıl hissediyorsun? -[Özgür] Garip.
Kaybolmuş gibiyim. S…
[kekeler] Sanki kimse beni göremiyor gibi.
[Ada] Kâğıdını açabilirsin.
Sen, Rıza Bey'in ölen oğlu Mehmet'i temsil ediyorsun.
Sen nasıl hissediyorsun?
Başım ağrıyor.
Sadece ona bakmak istiyorum.
Ama bakamıyorsun.
Kâğıdını açabilirsin.
Sen, Rıza Bey'i temsil ediyorsun.
Sen nasıl hissediyorsun?
Kızgınım. [sinirle solur] Çok kızgınım.
Buradan gitmek istiyorum.
Kâğıdını açabilirsin. Fiko.
Sende ne değişti?
[Özgür hafifçe inler] Bacaklarım…
…uyuştu gibi ama…
Mehmet Akif!
[ağlamaklı olur]
Mayına basmış.
[gizemli, duygusal tonlar çalar]
[Ada fısıldar]
[ağlar]
[Ada] Sevgili oğlum.
Sevgili oğlum.
Seni kaybetmek benim için o kadar acıydı ki…
[sesi titrer] Seni kaybetmek benim için o kadar acıydı ki
o zaman senin için gözyaşı dökemedim.
Ancak şimdi seni görebiliyorum.
Seni her zaman kalbimde taşıyorum oğlum.
[Ada] Babana gelebiliyor musun?
[Rıza hıçkıra hıçkıra ağlar]
-Oğlum! -[duygusal müzik yükselir]
[Ada] Fiko'ya bakabilir misiniz şimdi?
Bugüne kadar yüzümü hep önüme dönmüştüm.
O yüzden seni göremedim.
Ama artık görüyorum.
[derin nefes verir] Ama artık görüyorum.
Babana gelebiliyor musun?
Oğlum.
[müzik biter]
İşte kapasitemiz bu kadar.
Akşamleyin bütün masalarımız dolu oluyor. O yüzden çok mutluyuz.
Ama tabii eksiklerimiz var.
-Yani size ihtiyacımız var. -Tamamdır.
[gergin tonlar çalar]
-Bu arada hemen işe başlayabilir misin? -Evet.
Tamam, şahane.
[gergin müzik hareketlenir]
[Leyla] Burası da bizim mutfağımız.
Erdem?
[Erdem] Iı…
-[kekeler] Şey… -Ne?
[Erdem iç çeker]
Ne?
Ha siktir…
[oflar]
[hafif dalga ve martı sesleri]
Çok değişik bir deneyimdi.
-Teşekkür ederim. -Geldiğin için ben teşekkür ederim.
Sana ne olduğunu konuşabilir miyiz?
Öğrencilerin konuşurken duydum.
Asistanın Ceyda'yla olan ilişkini.
Bir ayrıl bir barış…
İnsanın içine bir şüphe düşünce bir daha eskisi gibi olmuyor.
Temiz sular kirlenince…
Öyle.
Temiz sular, yargısız infaz yaptığında da kirlenmiyor mu?
Dinlemeden, sormadan?
-Hı? -Haklısın. Dinliyorum.
Ceyda'yla iki yıl kadar önce kısa bir yakınlaşmamız oldu.
Ama dediğim gibi çok kısaydı ve
yürümeyeceğine karar verdik, bitti gitti, bu kadar.
[sakin, derin rock şarkısı çalar]
Anladım.
Sana yalan söylediğimi mi düşünüyorsun?
Ben seni tanımıyorum ki Özgür.
Sen benim aile ağacıma kadar her şeyi biliyorsun.
Kardeşimle sorunların ortasına düştün.
Ben senin hakkında hiçbir şey bilmiyorum.
Neden bilmek istediklerini sormuyorsun o zaman?
Tamam.
Soruyorum. Sen Afrika'ya mı gidiyorsun?
Fon alabilirsem evet. Böyle bir planım var. Araştırmam için.
Bir yıl kalmayı düşünüyorum.
Bir yıl kalmayı düşünüyorsun
ama bana hiçbir şey söyleme gereği duymuyorsun.
Ada, kesin değil çünkü. Daha onaylanmış bir şey yok.
Ve ayrıca… [kekeler] …bunun için biraz erken diye düşündüm.
Anladım. [boğazını temizler]
-[Özgür] Oturabilir miyiz? -[müzik biter]
Hadi gel, konuşalım.
Ben sana bir soru sorayım.
Varsayımlara, sadece yaşayabileceğimiz potansiyel sorunlara odaklanarak
şu an neredeyiz, kimiz, ne yapıyoruz,
bu anın güzelliğini kaçırıyor olabilir misin?
[duygusal, romantik müzik çalar]
Ben kimsenin vaktini çalmak istemem Özgür.
Kimsenin de benimkini çalmasını istemem.
Anlıyorum.
Bak Ada.
Birbirimizi tanımaya çalışıyoruz ve ikimizin de düğmeleri var.
Tabii ki basacağız onlara.
Ama ben beraber çözemeyeceğimiz bir şey olduğunu düşünmüyorum.
Evliliğinin çocuk istemediğin için bittiğini söylemiştin.
-Hâlâ aynı fikirde misin? -Evet, şu an için aynı fikirdeyim.
Ben aynı yönlere doğru baktığımızı düşünmüyorum.
Baba.
-Akif öldüğünde ben sana çok kızdım. -[hüzünlü müzik çalar]
Sanki sen hiç üzülmüyor gibiydin.
Baş sağlığı dilemeye gelen herkese…
…böyle dimdik durup…
…"Vatan sağ olsun" diyordun.
Sağ olsun elbet.
Ama senin hiç üzülmemiş gibi durman
beni çok kızdırıyordu ya.
Kusura bakma, olur mu?
[Rıza ağlar]
Asıl sen kusura bakma.
[kekeler] Seni hep yalnız bıraktım.
Oğlum.
Nasıl ya? Nasıl? Aklım almıyor!
Nasıl yaparsın bunu bana? Hiç mi utanman yok?
Senin çoluğun çocuğun var be adam!
Nasıl yaparsın bana bu kalleşliği?
Ya bir anlık bir şeydi, niye anlamıyorsun ya? Boş bulundum işte.
Hem sen de gidip o Yorgo'yla fingirdemedin mi?
Konuşturuyorsun beni şimdi burada!
-[Erdem oflar] -Fingirdemedim.
Ben ona âşık oldum.
[duygusal vokal mırıldanır]
Evet, âşık oldum.
Hep değişmeni bekledim. Hep değişeceksin diye düşündüm.
Beni aldatmayacağına inanmak istedim. Ve her seferinde yanıldım.
Âşık? Şimdi orospu çocuğunu gebertiyor muyum…
-[Leyla] Ya saçmalama! -Bırak!
Ya sen bunu nasıl yaparsın? Nasıl yaparsın Leyla?
En azından ben kendime dürüst oluyorum!
Sen bir kere yaşadıklarında dürüst ol, itiraf et ya!
Ediyorum! Evet, yaptım. Oldu mu?
Ya ben aylardır sana sokulamıyorum bile be!
Hep bir üstten konuşma, hep bir iş buyurma.
Kocan mıyım, kölen miyim, belli değil be!
Kız bana ilgi gösterdi, yakınlık gösterdi, ben de ona gösterdim. Oldu mu?
-Ama ben senden vazgeçmedim Leyla. -Ama ben senden vazgeçtim!
[ikisi] A!
-Ne oluyor lan? Kim attı onu? -Ne oluyor? Ne yapacağız?
Erdem, dikkat et! Erdem, dikkat et!
[aksiyon müziği]
-Leyla, dur. -Ne yapacağız?
İmdat!
Kimse yok mu? Yardım edin!
Erdem, çıkamayacağız buradan!
-Leyla! -Erdem!
Leyla, dur, tamam. Tamam, halledeceğiz.
Erdem.
[Leyla inler]
Leyla. Leyla. Leyla, uyan. Leyla!
[cam şıngırtıları]
[aksiyon müziği devam eder]
[müzik biter]